Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,356 εγγεγραμμένα μέλη και 3,094,124 μηνύματα σε 96,237 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 522 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Το φαινόμενο Salvador Dali

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 00:04, 28-03-09:

#51
Από τους βασικότερους εκπροσώπους της σουρεαλιστικής τεχνοτροπίας, ο
Σαλβαντόρ Νταλί συμμετέχει στη δημοπρασία της 6ης Φεβρουαρίου με το αριστούργημά του «Γαλάτεια» (700 χιλιάδες-1 εκατ. ευρώ), μια ελαιογραφία φιλοτεχνημένη τη διετία 1954-1956, στην οποία απεικονίζεται η Γκαλά, σύζυγος και μούσα του καλλιτέχνη να αιωρείται στο διάστημα με τη μορφή της καλλονής της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, Γαλάτειας.

Εντασσόμενο στη λίστα των πιο σημαντικών δημιουργιών του Νταλί από αυτή την περίοδο, το έργο της δημοπρασίας αποτελεί έναν ιδιότυπο αλλά άκρως ενδιαφέροντα συνδυασμό θρησκευτικής εικονογραφίας, μυστικισμού και μιας συγκεχυμένης προσωπικής ταύτισης του καλλιτέχνη με τη μούσα και σύντροφό του.

http://www.naftemporiki.gr/t+z/story.asp?id=1148871

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 20:17, 28-03-09:

#52
Ένα πολύ όμορφο αφιέρωμα στον S.Dali απο τους Μάνο Δανέζη και Στράτο Θεοδοσίου. Αναφέρει την τέταρτη διάσταση τον χρόνο, τον υπερκύβο, την τεχνική και πολλές σκέψεις του.
Συγκλονιστική η φράση του αστροφυσικού Μ. Δανέζη:Ο dali αν και δεν ήταν επιστήμονας μπόρεσε να καταλάβει αλλά περισσότερο να εκφράσει το νέο επιστημονικό πνεύμα.Είναι πραγματικά περίεργο το πως οι καλλιτέχνες πολλές φορές κατανοούν την αλήθεια της φύσης καλύτερα, και το σημαντικότερο γρηγορότερα απο εμάς τους φυσικούς.Τρία δεκάλεπτα περίπου επεισόδια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 23:07, 03-04-09:

#53
Ecumenical Council,1960.Οικουμενικό συμβούλιο.Το έργο αυτό είναι φόρος τιμής στον Πάπα Ιωάννη IIXXX,o οποίος ένωσε τις δυο εκκλησίες μέσω του οικουμενικής συνόδου.Περισσότερες πληροφορίες για τον πίνακα στο προηγούμενο video με το αφιέρωμα στον Dali.
http://www.virtualdali.com/60EcumenicalCouncil.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 03-04-09 στις 23:13. Αιτία: Προσθήκη φράσης.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 16:10, 04-04-09:

#54
Apparition of a Face and Fruit Dish on a Beach,1938.Εμφάνιση προσώπου και πιάτο με φρούτα σε μια παραλία.


Φρούτα μέσα η πάνω σε ένα μεγάλο ποτήρι κρασιού. Κάτω απο τα φρούτα ενα πρόσωπο. Το πόδι του ποτηριού είναι η μύτη του προσώπου και η άμμος της παραλίας η υφή του.Στην άμμο πάνω ενα ύφασμα και ένα κομμένο σχοινί.Ένας σκύλος στο φόντο.Ο πίνακας βρίσκεται στο
Wadsworth Atheneum στο Hartford του Connecticut.
http://www.planetperplex.com/en/item108

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 19:27, 04-04-09:

#55
Endless Enigma,1938.Αίνιγμα χωρίς τέλος.


Κατάβαση στον ορίζοντα συμβάντων*



* The endless enigma


The observable universe

Το σύμπαν διαστέλλεται. Αυτό σημαίνει πως φως από κάποιο μακρινό σημείο του δε θα φτάσει ποτέ στη γη αν ο ρυθμός διαστολής του σύμπαντος είναι μεγαλύτερος απ' όσο το συγκεκριμένο φως χρειάζεται να μας προφτάσει. Επομένως και η πληροφορία που εμπεριέχεται σε αυτό το φως θα μας μείνει άγνωστη για πάντοτε. Γι αυτό και μιλάμε πάντοτε για το παρατηρήσιμο σύμπαν (observable universe), και το δικό του ορίζοντα συμβάντων πίσω από τον οποίο βρίσκονται όλα τα γεγονότα οι πληροφορίες των οποίων δε θα μας φτάσουνε ποτέ. Το σύμπαν επομένως έχει ορίζοντα συμβάντων. Για τη μαγεία των αριθμών και την ακρίβεια των εννοιών αναφέρω πως η ακτίνα μέχρι τον λεγόμενο κοσμικό φωτεινό ορίζοντα του σύμπαντος (και επομένως η ακτίνα του ορατού σύμπαντος) είναι κάπου 46 δισεκατομμύρια έτη φωτός.



Einstein field equations


Οι μαύρες τρύπες έχουν την ιδιότητα να παγιδεύουν οτιδήποτε περάσει το δικό τους ορίζοντα συμβάντων ακόμη και το φως. Στην πραγματικότητα οι μαύρες τρύπες δεν διαλύουν απαραίτητα ότι καταπίνουν αλλά το καθιστούν αθέατο για πάντοτε. Οι μαύρες τρύπες ωστόσο φαίνονται γιατί είναι... μαύρες. Πιο επίσημα θα λέγαμε επειδή εκπέμπουν θερμική ακτινοβολία σαν ένα είδος κοσμικού ρεψίματος ή βογγητού ύστερα από κάποια διείσδυση αντικειμένου μέσα σε αυτές. Υπάρχει μία θεωρία που λέει ότι το σύμπαν προέκυψε από μία τρύπα την οποία και θεωρώ αν μη τι άλλο γοητευτική.

Το χαρακτηριστικό παράδοξο με τους ορίζοντες συμβάντων είναι ότι 'μεταβάλλονται' ανάλογα με το σύστημα αναφοράς που τους παρατηρεί. Δύο παρατηρητές ακίνητοι (ως προς κάποιο σημείο αναφοράς) αναγνωρίζουν τον ίδιο ορίζοντα συμβάντων. Δυο παρατηρητές επιταχυνόμενοι με διαφορετικές επιταχύνσεις βλέπουν διαφορετικό ορίζοντα. Αν πετάξουμε ένα σκοινί σε μία μαύρη τρύπα και κάποιος φίλος μας αρχίζει να κατεβαίνει προς αυτήν τότε αν η κάθοδος του γίνεται με αργό ρυθμό θα βλέπει όσο πλησιάζει τον ορίζοντα συμβάντων να απομακρύνεται. Αν επιταχύνει το ρυθμό της καθόδου του τότε μπορεί να αγγίξει και να περάσει τον ορίζοντα συμβάντων (όπως θα διαπιστώσουμε εμείς οι 'ακίνητοι παρατηρητές) αλλά πλέον θα χρειαστούμε μία άπειρη δύναμη για να ξανατραβήξουμε το σκοινί προς τα πάνω το οποίο βεβαίως και θα σπάσει παρασύροντας το φίλο μας μες τη μαύρη τρύπα για πάντα. Το ίδιο ισχύει και για τις πληροφορίες που μπορεί να μας μεταδώσει Ό,τι κι αν δει εκείνος όποιο μεγάλο θαύμα και μυστικό του σύμπαντος μέσα από τον ορίζοντα συμβάντων δε θα καταφέρει ποτέ να μας το πει γιατί όταν το δει θα έχει πλέον περάσει (για εμάς πάντοτε) στην 'άλλη πλευρά'.



The worldline of a particle accelerating towards an event horizon
Θα πρέπει επίσης να αναφερθώ στην τρίτη περίπτωση οριζόντων συμβάντων αυτή ενός απλού επιταχυνόμενου σωματιδίου. Η επιτάχυνσή του και μόνο είναι αρκετή ώστε η κοσμική του γραμμή να καμπυλώνει ασυμπτωτικά προς κάποιον ορίζοντα συμβάντων που εκείνο βλέπει λόγω της επιτάχυνσής του. Με απλά λόγια ότι επιταχύνεται αναγνωρίζει στο σύμπαν μια περιοχή πίσω από την οποία δεν μπορεί να δει τίποτα. Και αυτή η περιοχή είναι βέβαια διαφορετική για κάθε διαφορετική επιτάχυνση.


Dali, The endless enigma



Ζούμε μέσα σ' ένα κόσμο τον οποίο αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας και κατανοούμε με τις διανοητικές μας δυνάμεις. Ωστόσο πλάθουμε αυτόν τον κόσμο και τις εικόνες του όχι μόνο με τα 'καλούπια' των ίδιων μας των αισθήσεων και τις ιδιότητες της ανθρώπινης σκέψης, αλλά και με τα σωρευμένα πρότυπα αξιών, εννοιών και πεποιθήσεων που έχουμε διαμορφώσει μέσα στις εποχές και είναι διαμορφωμένα από ιστορικές και περιβαλλοντικές συγκυρίες.
Και ενώ η επιστημονική σκέψη αυτήν την πραγματικότητα προσπαθεί να την εκλογικεύσει, ο καλλιτέχνης την προσεγγίζει με τον δικό του απεικονιστικό διαισθητικό τρόπο. Όπως λόγου χάρη ο Dali στον πίνακά του The endless enigma.Το έντονο ενδιαφέρον που έδειξε ο Dali για τις διπλές και πολλαπλές μορφές μέσα σ' έναν πίνακα, δείχνει ακριβώς την βαθύτερη συνειδητή ή ενστικτώδη του συναίσθηση απέναντι στα μορφώματα ή (ορίζοντες συμβάντων) που δημιουργούνται από την παρατήρηση του κόσμου από τον άνθρωπο και τα οποία μορφώματα είναι διαφορετικά για διαφορετικούς παρατηρητές. Κι εδώ πλέον μιλάμε όχι μόνο για διαφορετικές ταχύτητες των συστημάτων αναφοράς αλλά για διαφορετικές απόψεις διαθέσεις επιθυμίες κοκ.
http://www.flickr.com/photos/32357038@N08/3287524585/
http://christselentis.blogspot.com/2...1_archive.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 23:24, 05-04-09:

#56
The sleep,1937.'Υπνος

Συχνά φαντάστηκα το τέρας Ύπνος σαν ένα βαρύ, γιγάντιο κεφάλι με αδύναμο σώμα και έτσι το απεικόνισα. Κεφάλι και σώμα κρατιούνται με ισορροπία με τις διχάλες της πραγματικότητας. Αν σπάσουν αυτές οι διχάλες έχουμε την αίσθηση ότι θα "πέσουν". Οι περισσότεροι από τους αναγνώστες μου έχουν ήδη βιώσει την αίσθηση ότι πέφτουν απότομα στο κενό τη στιγμή ακριβώς που τους καταλαμβάνει απόλυτα ο ύπνος. Αν ξυπνήσουν ξαφνικά, με την καρδιά να τρέμει αποκλείεται να έχουν την παραμικρή αμφιβολία ότι αυτή η αίσθηση είναι η ανάμνηση του τραβήγματος την ώρα της γέννησης...
Σαλβαδόρ Νταλί στο "Η Μυστική Ζωή του Σαλβαδόρ Νταλί", 1942
http://www.coconis.com/eed/1aha_dali_1.htm - 24k
http://www.fotos.org/galeria/showphoto.php/photo/1529

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 13:12, 07-04-09:

#57
Mirage.Desert Trilogy,1946.Η ψευδαίσθηση.Αpparition of a Woman and a Suspended Architecture in the Desert.Εμφάνιση μιας γυναίκας και αναρτημένη αρχιτεκτονική στην έρημο.

http://www.bizart.gr/full_product.php?prod_id=RFM%205205&page=1

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 20:39, 13-04-09:

#58
Meditative Rose 1958.Ρόδινος στοχασμός.


(Το Ρόδο που ανατέλλει, φωτίζει και μεσουρανεί. Έρημος που... "φωτίζεται" από 'να ζευγάρι. Η δροσοσταγόνα στο Ρόδο, -κατ' εμέ- είν' η λανθάνουσα ελπίδα σωτηρίας, όσο λανθάνουσαν ελπίδα έρωτα διαβλέπει κανείς στο ζεύγος. Κοιτάζοντας το Ρόδο, νιώθω σα να με καλεί να μπω κι όταν τελικά το καταφέρνω, νιώθω να ξαναβγαίνω άλλος άνθρωπος.)

Βρισκόμαστε σε μια αίθουσα αναμονής. Είμαστε από κάπου ψηλότερα,του κανονικού ύψους ενός ανθρώπου, αόρατοι και κοιτάμε. Ουσιαστικά και τυπικά, αυτή είναι η δουλειά μας. Δε ξέρουμε ακόμα που όδηγεί αυτή η αίθουσα. Μάλλον κάποιο ιατρείο, μα χωρίς να μπορούμε προς το παρόν, να πούμε την ειδικότητά του. Πολυτελής χώρος, λιτά επιπλωμένος! Λέμε πολυτελής, γιατί ακόμα και τα πλακάκια του δαπέδου, φαντάζουν πανάκριβα. Τα λίγα αντικείμενα επίσης. Ένα γυάλινο τραπεζάκι σαλονιού, δυο πολυθρόνες, ένας καναπές, αμπαζούρ έξοχο, τέσσερα κρυφά φωτιστικά -ένα για κάθε γωνιά- και μια υπέρκομψη θήκη για περιοδικά, ανάμεσα στις πολυθρόνες. Αυτά είναι σχεδόν όλα, εκτός...
Αφήσαμε τελευταία δυο ακόμη αντικείμενα του χώρου! Τούτο γιατί, κατά ένα περίεργο τρόπο, είναι και τα πιο σημαντικά κι έκαστος εξ υμών θα τα 'βρισκε ενδιαφέροντα. Το ένα, είμαστε εμείς! Δηλαδή, για ν' ακριβολογούμε, όχι εμείς, αλλά μια μικρή, πανίσχυρη κάμερα, ελαφρά περιστρεφόμενη και φυσικά ...πανάκριβη, γνωστής μάρκας! Είμαστε επικεντρωμένοι στο έτερο, ενδιαφέρον αντικείμενο: Ένας πανάκριβος πίνακας, που βρίσκεται στο τοίχο, ακριβώς απέναντι από το καναπέ, έτσι ώστε όποιος κάθεται κει, ν' απολαμβάνει τ' όμορφο θέαμα, όσο θα περιμένει τη σειρά του!
Ας μιλήσουμε για τον πίνακα λοιπόν. Η οπτική μας, δε μας επιτρέπει να 'χουμε πλήρη εικόνα. Απ' ό,τι καταλαβαίνετε, εμείς τοποθετηθήκαμε εδώ, μόλις σήμερα το πρωΐ, για να φυλάμε, μήπως κάποιος επιχειρήσει να τονε πειράξει ή να τονε κλέψει. Δε το ξέρουμε αυτό σίγουρα, μα για ποιον άλλο λόγο θα μας έβαζαν εδώ; Έτσι βλέπουμε τον πίνακα, υπο γωνίαν -άλλωστε τι ξέρουμε από πίνακες, εμείς οι κάμερες; Όσο κι αν είμαστε πανίσχυρες και πανάκριβες!- μα καλύπτουμε θαυμάσια, όλο τον εγγύς χώρο του!
Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να τον περιγράψουμε, όσο πιο καλά μπορούμε. Η κορνίζα του, κατ' αρχήν, είναι χρυσή ή επίχρυση, όμορφα και περίτεχνα δουλεμένη και θα πρέπει κι αυτή να κόστισε πανάκριβα! Περιττό να πούμε πως καλύπτεται από γυαλί! Ο ίδιος ο πίνακας, απ' όσο πιάνει το βλέμμα μας, απεικονίζει ένα μεγάλο ρόδο, χωρίς το κοτσάνι του, αλλά με μια δροσοσταγόνα σε κάποιο πέταλό του. Φόντο του, ο καθάριος γαλανός ουρανός και κάτω μια πεδιάδα, κατα το θέρος. Δυό άνθρωποι σα μυρμήγκια σ' αυτή τη πεδιάδα κι ...αυτό είναι όλο!
Θ' αναρωτιέστε κι εύλογα, γιατί σας τα λέμε όλα τούτα. Πρέπει να σας πιάσουμε από το χέρι και να σας μπάσουμε στο κλίμα του χώρου -και του πίνακα- έτσι όπως εμείς τον αντιλαμβανόμαστε και να σας μεταφέρουμε όσο πιο καλά και κατανοητά μπορούμε, τα περίεργα συμβάντα που ακολούθησαν, τούτη τη πρώτη μέρα μας εδώ!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
-Έλα αγόρι μου και θ' αργήσουμε. Μας περιμένει ο γιατρός...
-Ναί μητέρα...
-Τι τη κοιτούσες αυτή; Σιγά μην άξιζε αυτή, για ένα παληκάρι σαν εσένα!
-Έχεις δίκιο μητέρα...
-Εσύ παιδί μου, είσαι στην ιατρική πλέον. Σε λίγα χρόνια που θα πάρεις το πτυχίο σου, ουρές θα κάνουν έξω από τη πόρτα σου οι νύφες! Ποιός θα σε πιάνει τότε!
-...
-Μα... καλά... δε την είδες πως ήταν ντυμένη; Τσουλί σκέτο! Είναι αυτό κορίτσι για σπίτι;
-Όχι μητέρα...
-Είσαι 22 ετών κι είσαι ακόμα μικρός για τέτοια. Πάρε πρώτα το πτυχίο κι ύστερα θα 'χεις καιρό!
-...
-Έλα περπάτησε λίγο πιο γρήγορα και μη κοιτάς πίσω. Σχεδόν φτάσαμε...
-Ναι μητέρα...
-Για ποιον νομίζεις ότι σκοτώνεται όλη μέρα ο πατέρας σου στη δουλειά; Για σένα! Για μας! Τόσα και τόσα έξοδα πως νομίζεις πως καλύπτονται; Πιστεύεις πως σου χαρίζει κανείς κάτι;
-...
-Εγώ πάλι; Ξέρεις πόσα θυσίασα για σένα; Κανένα λούσο. Καμιά διασκέδαση! Γιατί είχα να ετοιμάσω τα προικιά σου. Ύστερα καθώς είδα πως τα 'παιρνες τα γράμματα, στερηθήκαμε τα πάντα για τις σπουδές σου. Ξέρεις; Συγγράμματα, φροντιστήρια... Όλα για σένανε αγόρι μου!
-Μάλιστα μητέρα...
-Σ' αγαπάμε πάρα πολύ! Όχι πες μου, δε σ' αγαπάμε; Σου 'λειψε ποτέ τίποτε;
-Όχι μητέρα...
-Ε λοιπόν πες μου γιατί στεναχωριέσαι; Νομίζεις πως θα σ' αγαπήσει ποτέ κανείς ή καμιά σουρλουλού, έτσι όπως εμείς; Ανιδιοτελώς;
-Όχι μητέρα...
-Είδες; Το λές και μόνος σου! Λοιπόν φτάσαμε, εδώ ... στο ασανσέρ... εδώ παιδάκι μου... όχι από κει... εδώ είναι το ασανσέρ!
-Συγγνώμη μητέρα...
-Λοιπόν τώρα που θα πάμε στο γιατρό μη φοβηθείς! Είναι πολύ καλός και πανάκριβος ειδικός! Να τον ακούσεις, γιατί ότι σου πει είναι σωστό! Το 'χει σπουδάσει ο άνθρωπος, στην Αμέρικα κι όχι μόνον αυτό: σε συμπάθησε κιόλας!
-...
-Γιατί δε μιλάς; Λέω λάθος κάτι; ...και μη κοιτάς συνεχώς τα παπούτσια σου... Σε παρακαλώ, μη μου το κάνεις αυτό! Μη μας το κάνεις αυτό! 'Αφησε μας να σε βοηθήσουμε, παιδί μου! Εμείς θέλουμε, μπορούμε και σ' αγαπάμε!
-Μάλιστα μητέρα...
-"Μάλιστα" μα κοιτάς όλο τα παπούτσια σου! Ορίστε... μπαίνουμε στο ιατρείο... κοίτα να 'σαι συνεργάσιμος μωρό μου. Σ' αγαπώ!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Κάποια στιγμή λοιπόν χτύπησε η πόρτα και κάποιος από μέσα, -μάλλον με κάποιο εσωτερικό μηχανισμό- άνοιξε. Μπήκε μια μεσόκοπη, καλόντυμένη, χλιδάτη κυρία κι ένας παχουλός νεαρός. Μοιάζανε πολύ! Επιτέλους, γιατί είχαμε αρχίσει να πλήττουμε κι αναρωτιόμασταν, αν είχαμε κανένα λόγο ύπαρξης εδώ μέσα!
Αυτοί οι δυό λοιπόν, πέρασαν μέσα. Η γυναίκα περιεργάστηκε το χώρο, μ' επιδοκιμασία κι έδειξε το καναπέ στο νεαρό, που κοιτούσε κάπου χαμηλά. Τα πλακάκια του δαπέδου ή το αντικαθρέφτισμά του σ' αυτά! Υπάκουσε πειθήνια, μα χωρίς να πάρει τα μάτια του από κάτω. Εκείνη στην αρχή, όλο του 'λεγε... του 'λεγε... νουθεσίες, συμβουλές κι εκείνος που και που, απαντούσε -χωρίς να φέρνει αντιρρήσεις- πότε "ναι μητέρα" ή "μάλιστα μητέρα"! Έπειτα, όταν ένιωσε πως είχε πει όλα όσα έπρεπε ή κουράστηκε, πήρε ένα περιοδικό μόδας κι άρχισε να το ξεφυλλίζει. Σταματούσε με ίδιαίτερο ζήλο, στις σελίδες ακριβής μόδας και σ' άλλα γυναικεία αξεσσουάρ!
Τότε μόνον ο νεαρός, άρχισε σιγά-σιγά, να σηκώνει το βλέμμα του από το πάτωμα. Δειλά στην αρχή κι έπειτα, σα την είδε απασχολημένη κι απορροφημένη από τ' άφθονα περιοδικά μόδας, ξεθάρρεψε κι άρχισε να περιεργάζεται με τα μάτια του, τα πάντα! Περιέργως πως, τον πίνακα τον είδε προτελευταίο, παρ' όλο που τον είχε κατάφατσα. Μάλλον γιατί, οπτικά, ήταν ψηλώτερα -όπως κι εμείς- απ' όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα! Ευτυχώς όμως σε μας δε πρόφτασε να φτάσει η ματιά του, γιατί εκτός από ψηλά, είμασταν και πολύ πλάγια προς αυτόν! Το λέμε γιατί από καθαρή διαίσθηση παρακινημένοι, πιστεύουμε, πως αν μας έβλεπε θα τρόμαζε και θα 'σκυβε πάλι κάτω!
Στην αρχή, το κοίταξε με αδιάφορη ματιά. Απλά τον κοίταξε, χωρίς να τον κοιτάζει, έτσι απλά για να κοιτάξει κάτι! Να περιεργαστεί το χώρο και να βοηθηθεί ίσως από τη γνώριμη πια διάταξη, των γνώριμων πια αντικειμένων, ολόγυρα! Αναγνώριση χώρου! Όταν όμως ο χρόνος της ...αδιάφορης ματιάς τέλειωσε -ο χρόνος εκείνος, που η αδράνεια του νου απαιτεί, μέχρι να δει πραγματικά και βαθύτερα, το αντικείμενο- κι ενώ είχε αρχίσει να στρέφει δειλά, το βλέμμα προς εμάς, σταμάτησε! Σκάλωσε! Καρφώθηκε! Ναι καλά ακούσατε! Έμεινε να κοιτά το πίνακα -βαθιά αυτή τη φορά- για πολλή ώρα! Θαρρείς μαγεμένος, μα χωρίς να 'ναι! Θαρρείς εγκλωβισμένος, παγιδευμένος, μα πάλι χωρίς να μπορεί κανείς να το πει κι έτσι! Πόσο μάλλον εμείς: μια κομψή κάμερα πανίσχυρη, πανάκριβη, ευέλικτη κι ένα σωρό άλλες δυνατότητες!
Όπως και να 'χει, εκείνος δε τραβούσε το βλέμμα του απο τον πίνακα! Κοίταζε απλά, ήσυχα, χωρίς να γουρλώνει καν τα μάτια, μα κοίταζε ..."εσωτερικά" κι έντονα! Έπειτα, άρχισε να λικνίζεται. Αδιόρατα στην αρχή, μα βαθμιαία, αυτό το λίκνισμα δυνάμωνε, χωρίς να φαντάζεστε πως έγινε τρομερό! Θα τολμούσαμε να πούμε πως λικνιζόταν διερευνητικά, πασχίζωντας να βρει το σωστό ρυθμό! Ρυθμό γιατί; Να συγχρονιστεί με τι; Αυτή η σκέψη μπορεί να αποδώσει σωστά το τι συνέβαινε και μας πέρασε, άγνωστο πως, άγνωστο γιατί! Μα τελικά μάλλον έτσι ήταν γιατί όταν αυτό επετεύχθη -και μη ρωτάτε λεπτομέρειες- τότε το λίκνισμά του σταμάτησε!
Έμεινε ακίνητος, τρεμουλιάζοντας ελαφρά και λίγες στάλες ιδρώτα φάνηκαν στο μέτωπό του! Μισάνοιξε το στόμα του -χαμόγελο;- κι έπαψε ν' ανοιγοκλείνει τα βλέφαρα! Αυτό διήρκεσε τόσο, ώστε ν' αρχίσουν να δακρύζουν και τότε... Ω τότε...
Ίσως και να μη μας πιστέψετε, αλλά ορκιζόμαστε -εκεί που μπορεί να ορκιστεί μια κάμερα και να γίνει πιστευτή και σεβαστή- πως ότι πούμε από 'δω και πέρα θα 'ναι η απόλυτη αλήθεια!
Απ' όλα τ' ανοίγματα του προσώπου του, μάτια, μύτη, στόμα, αυτιά μα κι απ' τους πόρους του δέρματος, -αλλά πιο αχνά εκεί-, άρχισε να βγαίνει κάτι σα γκρίζος καπνός! Σαν ένα νέφος ή τέλος πάντων, κάτι τέτοιο! Όταν πια βγήκε όλο και σχηματίστηκε λίγο 'μπρος του, είδαμε ένα πιστό του αντίγραφο, κάτι σα συννεφένιο ολόγραμμα, σκούρου γκρίζου χρώματος! Αυτό τον έδειχνε, έτσι όπως ήταν όταν μπήκε και κοιτούσε κάτω! Έπειτα, σήκωσε το ανύπαρκτο βλέμμα του και κοίταξε τον πίνακα για λίγο και κάνωντας μια απότομη δρασκελιά, όρμηξε και χώθηκε μέσα του!
Ναι! Αλήθεια λέμε! Το ορκιστήκαμε! Το ρόδο φάνηκε πιο κόκκινο, οι δυό άνθρωποι σα να κινήθηκαν λιγάκι κι η δροσοσταγόνα κάπως κύλησε στο πέταλο, απειροελάχιστα! Εδώ όμως δεν επιμένουμε! Ίσως να 'ταν η ιδέα μας! Έπειτα στραφήκαμε πάλι στο νεαρό, παραξενεμένοι -αν και δε πρέπει, οι καλές κάμερες να παραξενεύονται απ' όσα βλέπουν- και που όσο δε κοιτούσαμε, δε ξέρουμε τι έκανε! Τώρα όμως έδειχνε νηφάλιος, με πιο ζωντανό βλέμμα και ναι μεν κοιτούσε τον πίνακα, μα τούτη τη φορά, κοιτούσε -αν καταλαβαίνετε τι εννοούμε- με το σωστό τρόπο!
Σε λίγο, ο νεαρός σκούπισε τον ιδρώτα του, σηκώθηκε και γύρισε προς τη κυρία...
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
-Μητέρα! (Εκείνη στράφηκε έκπληκτη!)
-Ναι παιδί μου;
-Νομίζω μητέρα πως τζάμπα ήρθαμε ως εδώ. Έχω να σκεφτώ πιο σοβαρά, μερικά πράγματα. Πάμε να φύγουμε!
-Μα... τι λες παιδάκι μου; Εδώ ήρθαμε για να σε βοηθήσουμε! Εμείς που σ' αγαπάμε! Πως να φύγουμε;
-Δεν έχω χρεία βοηθείας μητέρα. Τουλάχιστον όχι τέτοια βοήθεια! Πάμε σε παρακαλώ...
-Μα... πως δεν έχεις παιδί μου; Προσεγγίζεις επικίνδυνα τη τρέλα, είπε ο γιατρός, εδώ και κάμποσο διάστημα! Μη κοιτάς που κρύβαμε λόγια. Κάτσε μωρό μου, εδώ θα γίνεις καλά. Εδώ σ' αγαπάμε! Μη μας το κάνεις αυτό!
-Με θεωρείς λοιπόν, τρελό μητέρα; Σου μοιάζω για τρελός;
-Εεε... Όχι... Ναι... δηλαδή... Ουφ! Κάθισε παιδάκι μου, εδώ είναι ο ειδικός που αν -λέω αν- υπάρχει κάτι τέτοιο, θα το διορθώσει. Κάθισε πάλι κάτω σε παρακαλώ. Μη μας το κάνεις αυτό!
-Μητέρα, εσύ μπορείς να καθίσεις αν θέλεις. Αν πιστεύεις πως χρειάζεσαι βοήθεια, εννοώ! Γιατί εγώ, είτε μαζί σου, είτε δίχως σου, θ' ανοίξω τη πόρτα και θα φύγω! Έχω πράγματα να σκεφτώ, πράγματα να κάνω και δε ξέρω καν αν προλαβαίνω!
-Που πας βρε αχάριστε; Έτσι κλωτσάς τόση αγάπη; Τόσες θυσίες; Τόση αφοσίωση; ΣΤΑΣΟΥ...!
. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
Ο νεαρός, άνοιξε τη πόρτα και βγήκε! Η κυρία που προσφωνούσε "μητέρα" βγήκε ξοπίσω του, αλλόφρων και φωνάζοντάς του... Τότε, μόλις η πόρτα είχε κλείσει πίσω τους, ακούστηκε μια φωνή -πιθανώς του γιατρού- να λέει έρρινα και κοφτά:
-"Περάστε παρακαλώ."
Πρέπει να πούμε πως όταν μπήκαν οι δυό τους, το ψηφιακό μας ρολόϊ, έδειχνε 17.52'.42" και όταν η πόρτα έκλεισε πίσω τους, καθώς έφευγαν, έδειχνε 18.03'.19"! Δε ξέρουμε αν αυτό σας λέει κάτι και τι, μα ξέρουμε πως εσείς οι άνθρωποι, τα μετράτε κάτι τέτοια. Εμάς πάντως όχι! Εμείς προσπαθήσαμε να σας μεταφέρουμε, όσο πιο πιστά, σα κάμερα, ότι έπεσε στην αντίληψή μας κι αυτό ειν' όλο! Κρίμα μόνο, που τη πρώτη μέρα μας εδώ, δε σκέφτηκε ή δε πρόφτασε κανείς να μας φορτώσει με μαγνητοταινία. Πράγμα που έγινε φυσικά τις αμέσως προσεχείς μέρες. Επίσης, τούτη τη πρώτη μας μέρα, λόγω κάποιου προσωρινού, τεχνικού προβλήματος στη σύνδεση, δεν υπήρχε αποκατεστημένη οπτική επαφή, από το δέκτη στο γραφείο του γιατρού. Πράγμα που επίσης αποκαταστάθηκε τις αμέσως προσεχείς μέρες.
Έτσι -μιας και ποτέ δε ξανασυνέβη κάτι παρόμοιο- έχετε μόνο τη μαρτυρία μας και σας δίνουμε το λόγο της καμερικής μας τιμής, πως όλα έγιναν έτσι ακριβώς όπως σας τα περιγράψαμε. Έχετε το λόγο μιας κομψής, πανίσχυρης, πανάκριβης και με πολλές δυνατότητες, κάμερας, που εκτός των άλλων, δε ψεύδεται ποτέ...
http://www.flickr.com/photos/momekh/55105694/

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=876

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 23:57, 19-04-09:

#59
Musical Tempest.(Red Orchestra),1957. Μουσική Τρικυμία.(Κόκκινη Ορχήστρα).


Παρατηρείστε το Βιολοντσέλο.
http://www.flickr.com/photos/savasir/page3/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 00:18, 22-04-09:

#60
The Hallucinogenic Torreador.Παραισθησιογόνος Ταυρομάχος.

Αυτό τον τεράστιο πίνακα, που οφείλεται σ' ένα κουτί σπίρτα ''Αφροδίτη'', ο ίδιος ο Νταλί τον ονόμαζε ''Όλος ο Νταλί σ' έναν πίνακα'', διότι περιέχει μια ανθολογία των εικόνων του Νταλί. Στην κορυφή, ένα εξαϋλωμένο κεφάλι της Γκαλά προϊσταται της σκηνής. Στη δεξιά κάτω γωνία, στέκεται ένας εξάχρονος Νταλί. Υπάρχει μια σειρά από Αφροδίτες της Μήλου, που το σώμα τους στρίβει, αλλάζοντας φύλο. Τον Ταυρομάχο είναι δύσκολο να τον διακρίνουμε στην αρχή, μέχρι που συνειδητοποιούμε ότι το μπούστο της δεύτερης Αφροδίτης από τα δεξιά, μπορεί να ερμηνευτεί σαν το πρόσωπο (το δεξί της στήθος σαν μύτη, η σκιά κατά μήκος του διαφράγματος σαν στόμα), και η πράσινη σκιά πάνω στην εσθήτα της σαν γραβάτα. Αριστερά, είναι το αστραφτερό ''κοστούμι από φώτα'' του ταυρομάχου, το οποίο γίνεται ένα με τους βράχους, που επίσης μπορεί να δει κανείς σαν το κεφάλι του ταύρου που πεθαίνει. Ένα επίτευγμα της μεταμόρφωσης!
Μουσείο Μοντέρνας Τεχνης, Νέα Υόρκη.
http://www.damsite.blogspot.com/
http://www.clab.edc.uoc.gr/seminar/art/history/Η%20Τέχνη/various/Tavromaxos.html - 2k

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 22-04-09 στις 00:29. Αιτία: κενός χώρος
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Εδάδ

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Εδάδ
H Εδάδ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,127 μηνύματα.

H Εδάδ www.youtube.com/watch?v=-WhQ5TiBHVk έγραψε στις 09:51, 23-04-09:

#61
άσχετο, Έχω την αίσθηση, ότι αυτός ο πίνακας είναι στο Teatre Museo Dali και όχι στο MoMa.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 12:17, 23-04-09:

#62
Αρχική Δημοσίευση από Εδάδ
άσχετο, Έχω την αίσθηση, ότι αυτός ο πίνακας είναι στο Teatre Museo Dali και όχι στο MoMa.
Ναι είναι πολύ πιθανό.Υπάρχει και η πιθανότητα κάποιο απο τα δυο να είναι αντίγραφο διότι το corpus hypercubus το είδα στο Μουσείο του Βατικανού και ήταν ενας πίνακας εξαιρετικά μικρών διαστάσεων, και απο οτι ξέρω το συγκεκριμένο έργο το αυθεντικό, είναι μεγάλων διαστάσεων.Είναι πολύ πιθανό να ζωγράφιζε και δυο φορές το ίδιο έργο το ενα σε μικρότερες διαστάσεις και το άλλο σε μεγαλύτερες.Αν και έχω βρεθεί στην N.Y προ δεκαετίας, στο συγκεκριμένο μουσείο δεν πήγα οπότε δεν είναι δυνατόν να γνωρίζω σίγουρα.Αν το είδες πάντως στην Ισπανία μάλλον εκεί θα είναι το original.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 23:39, 23-04-09:

#63
Search of the Fourth Dimension,1979. Η αναζήτηση της τέταρτης διάστασης.

Ο χώρος είναι ανοικτός, χωρίς όρια στα αριστερά η δεξιά.Μια εικόνα υποτιθέμενης συνέχειας της ύπαρξης.Ένας ασήμαντος ήλιος που αντιπροσωπεύει τις ψευδαισθήσεις σε ενα κόσμο αβέβαιων αξιών.Ο ορίζοντας λάμπει σε αντίθεση με το αμυδρό,θολό παρόν.Το μέλλον κυοφορεί.

Σκηνή.Όλοι έχουν χαθεί,ο άγιος στο ερημητήριο του,λάτρεις της φωτιάς και των σκιών της φωτιάς,άνθρωποι πολεμιστές,άνθρωποι σε ομάδες που συζητούν με ένα βασιλιά.Η ανθρώπινη περηφάνια,αξιοπρέπεια,άγνοια,ψευδαίσθηση,πάθη,πιέσεις,τα στοιχεία η γη φωτιά χωρος,χρόνος κ.τ.λ
Αναφορά στον χωροχρόνο.Οι δυο ρόδες με τις κοιλότητες οι κυρτές δίπλα τη σπηλιά.
Το αιώνιο δέντρο,το δέντρο της ζωής απέναντι απο ένα ανιαρό ρολόι το οποίο ανιαρά κυβερνά τα πάντα.Τίποτα δεν υπόσχεται αιωνιότητα.Μόνο οι κλασικοί φιλόσοφοι που ακολουθούν το μονοπάτι της γνώσης,το μονοπάτι στο μαύρο και στο άσπρο.Πέραν καλού και κακού είναι αυτό.

http://www.phillipkent.net/zome4D/index.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 23-04-09 στις 23:48.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 14:58, 26-04-09:

#64
The Anthropomorphic Cabinet,1936.Το Ανθρωπόμορφο Συρτάρι.


Η μοναδική διαφορά ανάμεσα στην αθάνατη Ελλάδα και την σύγχρονη εποχή είναι ο Sigmund Freud, ο οποίος ανακάλυψε ότι το ανθρώπινο σώμα,το οποίο ήταν εντελώς νεο-πλατωνικό την εποχή των Ελλήνων, είναι σήμερα γεμάτο απο μυστικά συρτάρια που μόνο η ψυχανάλυση είναι ικανή να ανοίξει.Η μορφή του επιπλου είναι του Ιταλού μανερίστα Bracelli(17ος αιώνας) ο οποίος ήταν γνωστός στον Dali και τον επηρέασε αναμφισβήτητα στην επιλογή σχήματος των συρταριών.Αλλά αυτό που ήταν μόνο ένα παιχνίδι και μια γεωμετρική άσκηση στον χώρο για τον πρώτο έγινε για τον δεύτερο, τρείς αιώνες μετά,μια αλληγορική αναπαράσταση φορτισμένη με μεγάλη εμμονή της επιθυμίας μας του να γνωρίζουμε ποιοί είμαστε.
http://www.fotos.org/galeria/showpho...oto/817/sort/1

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 26-04-09 στις 15:01. Αιτία: ...
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

_daemon_ (Άγγελος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη _daemon_
Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.

O _daemon_ . έγραψε στις 00:55, 27-04-09:

#65
Η έλλειψη της ικανότητας που απαιτούν οι περιστάσεις, ονομάζεται αναξιοσύνη και είναι ίδιον των (μακάριων) "κατεχόντων"! Που έχουν και καμπουρωτές μύτες άμα λάχει.....

Ελλεβόρου δείται, αν αυτό σε παρηγορεί (είναι κοινό μυστικό, ακόμη και μεταξύ των λιβανιστών της) και περιμένω τον επόμενο πίνακα του Νταλί, με την διεξοδική απλότητα προσέγγισης .....ελόγου σας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 22:45, 10-05-09:

#66
Enchanted Beach With Three Fluid Graces,1938.Η Μαγεμένη Παραλία με Τρεις Ρευστές Χάριτες.


Το θέμα είναι ότι δεν έχω θέμα. Τo ξεκίνημα της χρονιάς μου προκαλεί σύγχυση. Black out που λένε και οι αγγλοσάξονες. Όλα τα πρέπει που φέρνει η αλλαγή του χρόνου στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο και αρνούνται να μπουν σε μια τάξη από μόνα τους. Πρέπει να δω τι θα κάνω με τη ζωή μου. Πρέπει να δω τι θα κάνω με τη δουλειά μου. Πρέπει να ζητήσω αύξηση; Πρέπει να πάμε κανένα ταξίδι. Πρέπει να θυμηθούμε πως είναι να είσαι ζευγάρι. Πρέπει να μοιράσουμε τα παιδιά. Πρέπει να ασχοληθώ επιτέλους με τις εκκρεμότητες. Πρέπει να βουλώσω την τρύπα στην στέγη που μπάζει νερά όποτε έρχεται μπόρα. Πρέπει να πάω για service το αυτοκίνητο. Πρέπει να κλείσω τα εισιτήρια για την Βαρκελώνη από τώρα, γιατί μετά θα πάνε στα ύψη. Πρέπει να πάμε κανένα θέατρο. Πρέπει να βρω χρόνο για τους φίλους μου. Πρέπει να φροντίσω τον SIM μου, που είναι αντικοινωνικός και δεν του κάθεται γκόμενα. Πρέπει να βγάλουμε και καμιά βόλτα το σκυλί. Πρέπει να φτιάξουμε τις ντουλάπες. Πρέπει να δω τι γίνεται με το βιβλίο. Πρέπει να βρω και λίγο χρόνο για διάβασμα. Πρέπει να γίνω λιγότερο αναβλητικός. Πρέπει να κάνω δίαιτα. Πρέπει να κόψω το τσιγάρο. Πρέπει να βάζω και κανένα φράγκο στην άκρη. Πρέπει να βάλω κανέναν στόχο, από αυτούς τους άπιαστους που σε κάνουν τουλάχιστον να ονειρεύεσαι. Πρέπει να πάψω να κρίνω τόσο αυστηρά τους ανθρώπους. Πρέπει να θυμηθώ να γίνω πάλι λίγο ανυποψίαστος. Δεν υπάρχουν πάντα σκοτεινές δυνάμεις που κινούν τον πλανήτη. Πρέπει να ανακυκλώνω χωρίς να σιχτιρίζω που ο δήμος δε μου φέρνει κάδο έξω από την πόρτα μου. Πρέπει να βρω κι άλλο χρόνο για τα πιτσιρίκια. Πρέπει να σταματήσω να κάνω τον κουρασμένο μπροστά τους. Πρέπει να φέρνω ένα λουλούδι κάθε μέρα στο amore μου. Πρέπει, πρέπει, πρέπει... Πρέπει να αντικαταστήσω τα περισσότερα από τα «πρέπει» με «ΘΕΛΩ». Θέλω, αλλά δεν προλαβαίνω. Ωραία δικαιολογία;
Μουσείο St. Petersburg, Florida
http://www.daliweb.tampa.fl.us/67.htm
http://www.os3.gr/archive_logiastoxa...s_hristos.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 10-05-09 στις 23:19. Αιτία: Αφιερωμένο στον φίλο _daemon_
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

_daemon_ (Άγγελος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη _daemon_
Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,458 μηνύματα.

O _daemon_ . έγραψε στις 23:38, 10-05-09:

#67
σ΄ευχαριστώ από καρδιάς, το χρειαζόμουν αυτό...

Η (αείμνηστη) Μαλβίνα, όταν την ρώτησαν αν θα μπορούσε να ανεχθεί την απιστία του συντρόφου της, απάντησε με το γνωστό αφοπλιστικό της χαμόγελο...

ναι, αρκεί να είμαι εγώ ο συνένοχος στην...ιστορία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη _daemon_ : 10-05-09 στις 23:48. Αιτία: κλικ....
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 00:08, 11-05-09:

#68
Αρχική Δημοσίευση από _daemon_
σ΄ευχαριστώ από καρδιάς, το χρειαζόμουν αυτό...

Η (αείμνηστη) Μαλβίνα, όταν την ρώτησαν αν θα μπορούσε να ανεχθεί την απιστία του συντρόφου της, απάντησε με το γνωστό αφοπλιστικό της χαμόγελο...

ναι, αρκεί να είμαι εγώ ο συνένοχος στην...ιστορία!
Ε καλά δεν περίμενα και κάτι λιγότερο απο την αξέχαστη Μαλβίνα!
Άντε να επαναφέρουμε και τον Δεσμώτη τώρα διότι κάτι λείπει απο το forum,κάτι σαν αυτόενα πράμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 22:18, 12-05-09:

#69
The Great Masturbator,1929. Ο Μεγάλος Αυνανιστής.


Το πραγματικό όνομα της γυναίκας που θα άλλαζε για πάντα τη ζωή του Νταλί ήταν Ελένα Ντιακάνοφ Ντεβουλίνα, αλλά όλοι την φώναζαν Γκαλά. Η Γκαλά, μια μικροκαμωμένη Ρωσίδα που είχε πολιτογραφηθεί Παριζιάνα, ήταν η προσωποποίηση της γυναίκας των ονείρων του, στην οποία είχε δώσει το μυθικό όνομα Γκαλούσκα. Σύμφωνα με τις διηγήσεις του, ζούσε μέχρι τότε σε μια κατάσταση μόνιμης σεξουαλικής στέρησης, από την οποία έβρισκε διέξοδο μόνο με τον αυτοερωτισμό. Έτσι, ο Νταλί έβαλε σκοπό του να την κάνει να ενδιαφερθεί για εκείνον. Όπως έγραψε στα απομνημονεύματά του ο Λουίς Μπουνιουέλ, «Μέσα σε μια νύχτα ο Νταλί άλλαξε τόσο που δεν τον αναγνώριζες. Το μόνο που έκανε ήταν να μιλάει για τη Γκαλά, επαναλαμβάνοντας καθετί που είχε πει εκείνη. Μια πλήρης μεταβολή».

Στον Νταλί προξενούσε μεγάλη έκπληξη η ομοιότητα του ονόματος της Γκαλά με εκείνο του παππού του Γκάλο, ο οποίος αυτοκτόνησε το 1886. Αργότερα, την ερμήνευε ως ένα από τα «προειδοποιητικά σημάδια» ότι η Γκαλά ήταν η σύντροφος που είχε προκαθορίσει η μοίρα για εκείνον.

Ο Ελιάρ, έχοντας όλο και μεγαλύτερο άγχος για την οικονομική του κατάσταση, έφυγε από το Καδακές πρόωρα, για να συνεχίσει τις δραστηριότητές του στην κερδοσκοπία στην αγορά τέχνης. Η Γκαλά, παρέμεινε εκεί με την κόρη της ακόμη και όταν έφυγαν όλοι οι υπόλοιποι προσκεκλημένοι και οι δυο τους πρέπει να αναχώρησαν μάλλον στο τέλος Σεπτεμβρίου.
Το πάθος του Νταλί για την 35χρονη, τότε, γυναίκα, προκάλεσε το διχασμό της οικογένειας, καθώς στην Ισπανία την εποχή εκείνη οι Γαλλίδες είχαν πολύ κακή φήμη. Η Γκαλά, επιπλέον, ήταν μεγαλύτερη σε ηλικία από τον Νταλί, παντρεμένη, φιλήδονη και ξεδιάντροπη. Η άμεση ενστικτώδης αντίδραση του βίαιου πατέρα του, ήταν η ανασύνταξη της διαθήκης του. Οι αλλαγές που έγιναν ουσιαστικά σήμαιναν την αποκλήρωση του γιου του. Η ρήξη με τον πατέρα του ενέπνευσε τον καλλιτέχνη, και σε πολλά σουρεαλιστικά έργα υπάρχει μια μικρή εικόνα πατέρα-γιου. Αργότερα, αγόρασε ένα εξοχικό από κάποιον ψαρά στο Πορτ Λιγκάτ, όπου πέρασε ένα μεγάλο μέρος της ζωής του με την Γκαλά. Ο Νταλί λάτρευε τον τόπο, κυρίως λόγω της ηλιοφάνειάς του, και εξέφρασε την αγάπη αυτή μέσα από τα έργα του.

Η αναχώρηση της Γκαλά έκανε τον Νταλί να εστιάσει όλη την άγρια ενέργειά του στην προετοιμασία έργων για μια έκθεση. Τότε δημιουργήθηκε και ένας διάσημος πίνακας του καλλιτέχνη, Ο Μεγάλος Αυνανιστής (1929), ένα είδος μαλακής αυτοπροσωπογραφίας που συμπεριλαμβάνει το φρικιαστικό σύμβολο του Νταλί: μια ακρίδα σε αποσύνθεση.Περισσότερα για το έργο στο επόμενο επεισόδιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 21:41, 13-05-09:

#70
Λίγα λόγια για το προηγούμενο έργο.
Το Great Masturbator είναι ενα self portrait,δηλαδή πορτραίτο του ίδιου του καλλιτέχνη.Το κεφάλι του Dali έχει το σχήμα ενός μεγάλου βράχου, οποίος βρίσκεται κοντά στο σπίτι του.Το ίδιο σχήμα(κεφάλι σε σχημα βράχου) βλέπουμε σε αρκετά έργα του χρονολογίας απο το 1929 και μετά.
Το έργο έχει σχέση με τον φόβο και την σιχαμάρα που είχε ο Dali για το σεξ.Τα αρνητικά αισθήματα του απέναντι στο σεξ οφείλονται εν μέρει σε ενα εξαιρετικά γραφικό βιβλίο του πατέρα του με θέμα τα αφροδίσια νοσήματα.
Το κεφάλι έχει ζωγραφιστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται εύπλαστο και μαλακό στο άγγιγμα.Φαίνεται κουρασμένο και σεξουαλικά εξαντλημένο,τα μάτια είναι κλειστά και τα μάγουλα κοκκινισμένα.Κάτω απο την μύτη βρίσκεται προσκολλημένη μια ακρίδα που η κοιλιακή της χώρα είναι καλυμμένη απο μυρμήγκια που σέρνονται πάνω στο πρόσωπο εκεί που πρέπει να βρίσκεται το στόμα.Απο την παιδική του ηλικία ο Dali είχε φόβο για τις ακρίδες και η εμφάνιση μιας εδώ, φανερώνει τα αισθήματα ενός υστερικού φόβου και απώλεια φωνής η ελέγχου.Στο κεφάλι δεξιά,αναδύεται μια γυναίκα που κινεί το στόμα της προς τον καβάλο ενός άνδρα.Του άνδρα τα πόδια έχουν κοπεί και αιμορραγούν υπονοώντας με αυτήν την εικόνα εναν φόβο για ευνουχισμό.Το πρόσωπο της γυναίκας είναι ραγισμένο, σαν να πρόκειται να αλλοιωθεί, η εικόνα που παράγει το κεφάλι του dali.
Για να επαναληφθεί το σεξουαλικό θέμα, εμφανίζεται ενας κρίνος στην γυναίκα επάνω και μια γλώσσα λεονταριού κάτω απο το ζευγάρι.
Το έργο βρίσκεται στο Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofia στη Μαδρίτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 13-05-09 στις 22:20. Αιτία: Μουσείο.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 17:48, 14-05-09:

#71
My Wife Nude Contemplating Her Own Flesh Becoming Stairs,1945.Η Γυναίκα μου Γυμνή σε Περισυλλογή.






(Περισυλλογή, αναζήτηση, εκτίμηση, ζύγισμα. Το κορμί απηλλαγμένο σάρκας, απέναντι και δίπλα η ψυχή ( χωρίς το ...δοχείο της. Κλέβουμε στο ζύγι, κατά πως μας βολεύει ή κατά πως δυνάμεθα. Κλέβουμε στο ζύγι κι ο μόνος που το ξέρει είναι το μικρό φυτό αριστερά. Γέρνει αποδοκιμάζοντάς μας ( ή γονατίζει κι υποκλίνεται.)
http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=878
http://flickr.com/photos/32357038@N08/3288013291/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 14-05-09 στις 17:56.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 21:15, 15-05-09:

#72
Soft Construction with Boiled Beans(Premonition Of Civil War),1936.
Μακάβρια Κατασκευή Με Βρασμένα Φασόλια.(Προαίσθημα για Εμφύλιο Πόλεμο).


Δε θα φύγει από το μυαλό μου, η εικόνα του αγριοηδονικά χαμογελαστού τέρατος, που σφίγγει τον ίδιο του το μαστό σε σημείο στραγγαλισμού, στη "Μακάβρια Κατασκευή Με Βρασμένα Φασόλια", που προμήνυσε, έξη μήνες νωρίτερα, τον Ισπανικό εμφύλιο. Το τέρας εκείνο είχε το σχήμα του χάρτη της Ισπανίας, με το αδερφικό χέρι να σπαράσσει την ίδια του τη σάρκα και να κοίτωνται κάτω τα έπαθλα του ...τελικού νικητή: Τα χυμένα βρασμένα φασόλια.

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=887
http://kt20.wordpress.com/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 15-05-09 στις 21:16. Αιτία: ........
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 21:38, 17-05-09:

#73
Dali Autosodomised by his own Inspiration.Ο dali Αυτοσοδομίζεται απο την ίδια του την έμπνευση.

Χωρίς λόγια...


http://moca.virtual.museum/donnie200...y/image096.htm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη swamps : 17-05-09 στις 21:54.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 20:53, 18-05-09:

#74
Η κριτική μέθοδος του παραλόγου



(ή μέσα σ' ένα Calabi-Yau πολυχώρο*)



Όταν μιλάμε για την "πραγματικότητα", αναφερόμαστε σε όλα εκείνα τα αντικείμενα του κόσμου μας που την αποτελούν. Ακόμη περισσότερο αναφερόμαστε στις συνδέσεις που έχουμε διαμορφώσει ανάμεσα σε αυτά τα αντικείμενα, που μπορούν να είναι είτε εικόνες πραγμάτων είτε αφηρημένες ιδέες νοημάτων. Αν για παράδειγμα πούμε τις λέξεις 'καρέκλα' και 'ανάπαυση', η σύνδεση μεταξύ των δύο αυτών 'πραγμάτων' της καθημερινότητας είναι αυτονόητη. Αν όμως πούμε 'φτερά' και 'ελέφαντας', πρόκειται για δύο έννοιες- εικόνες στο μυαλό μας ουσιαστικά ασύνδετες. Όταν λοιπόν κάποιος άνθρωπος μας πει ότι είδε τις προάλλες έναν ελέφαντα να πετάει, θα πούμε ότι είναι παρανοϊκός.

Αυτές οι παράταιρες συνδέσεις μεταξύ ασύνδετων πραγμάτων της καθημερινής συμβολικής μας τάξης (διευθέτηση των πραγμάτων στο μυαλό με σειρά λογική), ήταν από τις αγαπημένες ασχολίες των σουρεαλιστών και ειδικά του Dali. Ο ίδιος θεώρησε ότι η κατηγοριοποίηση και ανάλυση των παράλογων συνειρμών (παράταιρων σχέσεων), μεταξύ των αντικειμένων της πραγματικότητας, θα μπορούσε να έχει αφενός μια θετική επίδραση στον ανθρώπινο λογισμό κια ψυχισμό, και αφετέρου θα μπορούσε να προϊδεάσει τον άνθρωπο για φαινόμενα που έτσι κι αλλιώς υπάρχουνε στη φύση. Το ίδιο άλλωστε το γεγονός του να μπορεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος να κάνει τέτοιες παράξενες συνδέσεις, θα μπορούσε να θεωρηθεί ενδιαφέρον ευθύς εξαρχής.

Έτσι λοιπόν ο Dali εφηύρε και εφάρμοσε στους πίνακές του τη λεγόμενη παρανοϊκή- κριτική μέθοδο (the paranoiac-critical method), την οποία και περιέγραψε ως ''αυτόματη μέθοδος της μη λογικής γνώσης βασισμένη στην κριτική και συστηματική αντικειμενικότητα των σχέσεων κι ερμηνειών φαινομένων παράνοιας." Θα πρότεινα βέβαια να μην πάρετε τα λόγια του Dali στα σοβαρά... Ο Breton πάντως χαιρέτησε τη μέθοδο λέγοντας ότι επρόκειτο ''για ένα εργαλείο πρώτιστης σημασίας, το οποίο έδειξε κατευθείαν ότι θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε όλους τους τομείς της τέχνης''.


Ο ίδιος ο Dali, εφαρμόζοντας την παραπάνω μέθοδό του στη ζωγραφική, κατάφερε να αναπαραστήσει στους πίνακες τις περίφημες διπλές ή πολλαπλές μορφές. Πρώτο παράδειγμα ο παρακάτω πίνακας:



Marsupial Centaurs



Όταν ρωτήθηκε γιατί οι κένταυροι ήταν γεμάτοι με οπές, απάντησε ότι οι τρύπες είναι σαν αερόστατα, μονάχα πιο ασφαλείς. Η ανάγκη ωστόσο του Dali για τις τρύπες, προέρχεται από την προσκόλησή του στον ενδομήτριο παράδεισο. Με την ευρύτερη βέβαια έννοια, καθότι κατά βάθος και κατ' επέκταση όλοι μας ανήκουμε στις τρύπες...


Disappearing Bust of Voltaire


Στον παραπάνω πίνακα, φαίνεται ακριβώς το χαρακτηριστικό των διπλών μορφών, που η μία επικαλύπτει και διαδέχεται την άλλη. Ενώ στην αρχή το βλέμμα πέφτει πάνω στους ανθρώπους του πίνακα και στο κτίριο μπροστά από το οποίο βρίσκονται (εικόνα από μιαν αγορά), ξαφνικά 'μέσα' στο πλήθος εμφανίζεται η προτομή του 'Βολταίρου'. Η κοινή λογική τότε κλονίζεται, καθώς συμβαίνει το ανοίκειο. Πώς είναι δυνατό ένας άνθρωπος να βρίσκεται 'μέσα' σε άλλους ανθρώπους; Πώς είναι δυνατόν δυο συγκεκριμένα πράγματα, ο άνθρωπος και το κτίριο, να χάνουν την 'αυτονόητη' ξεχωριστή τους σχέση και να 'κατοικούν' ο ένας μέσα στο άλλο; Πώς είναι δυνατόν η κοιλότητα (τρύπα) σ' ένα κτίριο, μπροστά από το οποίο βρίσκεται κόσμος, να φιλοξενήσει μια μορφή του παρελθόντος, που βρίσκεται συνάμα ανάμεσα στον κόσμο;




Invisible Man
Ένα ακόμη παράδειγμα είναι ο παραπάνω πίνακας, όπου η αρχιτεκτονική και το ανάγλυφο σμίγουν, εκεί που είναι συγκεντρωμένος ο κόσμος, για να εμφανιστεί ένα τεράστιο κεφάλι. Χαρακτηριστικό σε αυτούς τους πίνακες είναι η τεχνική ενός 'δεύτερου' βάθους. Ο θεατής θα πρέπει να χρησιμοποιήσει όχι μόνο την προσεχτική παρατήρηση για να αντιληφθεί το τι βλέπει, αλλά θα πρέπει να εμπιστευτεί ολόκληρη την προεγκατεστημένη κι ενστικτώδη γνώση μέσα του, για το τι θα μπορούσε τελικά ν΄ αντιληφθεί, αποκωδικοποιώντας τις θεμελιώδεις, αρχέγονες και αλάνθαστες δομές από τις οποίες αποτελούνται όλα τα πράγματα του κόσμου, τ' αρχέτυπα.

Πάντως, η κύρια ιδέα σε αυτούς τους πίνακες, σύμφωνα με την (παρανοϊκή-) κριτική μέθοδο, είναι ότι οι διάφορες αλληλοεπικαλυπτόμενες μορφές είναι εξίσου πραγματικές και με την έννοια των φυσικών σωμάτων αδιαχώριστες. Αυτό βέβαια φέρνει στο μυαλό τις σύγχρονες παραδοχές της φυσικής επιστήμης, ακριβώς για την αδιαιρετότητα των φυσικών διαδικασιών, καθώς και την αλληλοεπικάλυψη των κυματοσυναρτήσεων των πραγμάτων, καθώς, κβαντομηχανικά, όχι μόνο τα υποατομικά σωματίδια αλλά και τα μακροσκοπικά αντικείμενα είναι ουσιαστικά 'αποσυμφωνημένες' (decoherent) έστω κυματοσυναρτήσεις. Σύμφωνα με μία άλλη διατύπωση, τα πάντα είναι συχνότητες.


Αν μπορούσαμε να δούμε τα πράγματα από κοντά (από πολύ- πολύ κοντά), τότε ίσως θα έπαυαν να έχουν τα καθορισμένα διακριτά σχήματα και αντί αυτών θα έπαιρναν τις ασαφείς, παλλόμενες κι αμφίβολες μορφές των θεμελιωδών συστατικών από τα οποία αποτελούνται, quarks, χορδές, αρχέτυπα, όπως επιθυμείτε πείτε τα. Επίσης, οι αποστάσεις που αντιλαμβανόμαστε μεταξύ των πραγμάτων στον καθημερινό μας κόσμο, μπορεί κι αυτές να είναι μία ψευδαίσθηση ή κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες θα μπορούσαν να 'αρθούν', καθώς σ' ένα κόσμο περισσοτέρων διαστάσεων αυτές οι αποστάσεις θα μπορούσαν να ανήκουν σε γειτονικά, εφαπτόμενα θα λέγαμε, σημεία.

Επιπλέον, αν το σύμπαν ήταν κάποτε μεγάλο όσο και ένα σημείο, μια μαύρη ή, τέλος πάντων οποιουδήποτε χρώματος, οπή, τότε θα ήταν ενδιαφέρον να 'σκύβαμε' μέσα σ' αυτήν την αρχέγονη 'ενδομήτρια' κατάσταση, όπου όλα τα πράγματα ή τουλάχιστον όλα τα αρχικά συστατικά από τα οποία στη συνέχεια φτιάχτηκαν τα πράγματα, θα ήταν παρόντα. Τότε ίσως να διαπιστώναμε ότι τα διάφορα αντικείμενα της πραγματικότητας, όσο και οι σχέσεις μεταξύ τους ήταν τόσο διάχυτες και πληθωρικές, ώστε κάποτε ή κάτω από κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες, παύουν να έχουν ξέχωρη ταυτότητα.


Θα καταλαβαίναμε τότε ότι αυτό που αποκαλούμε πραγματικότητα, οι σχέσεις δηλαδή μεταξύ των πραγμάτων που την αποτελούνε, είναι μόνο μια πτυχή από όλους τους πιθανούς και δυνατούς τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τη συνθέσουμε, να τη συνδυάσουμε και να την αντιμετωπίσουμε.


* Calabi-Yau manifold, από τα ονόματα των δημιουργών του, ένα 6-διάστατο πολύχωρο.)

http://christselentis.blogspot.com/2...1_archive.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 17:01, 19-05-09:

#75
Apparition of the Visage of Aphrodite of Cnide in a Landscape,1981.Εμφάνιση του Προσώπου της Αφροδίτης της Κνίδου σε ενα Τοπίο.

Το συγκεκριμένο έργο είναι επίσης γνωστό και ως ''Διάσπαση Οπτικής''.
Ένα απο τα τελευταία έργα του Dali.Ο ίδιος είχε διαισθανθεί οτι ο θάνατος πλησίαζε.Η κορυφή του τριγώνου (η οποία είναι επίπεδη και στην οποία συνήθως έχτιζαν ναούς) προέρχεται απο το Κρητικό ανάγλυφο της πυραμίδας του τάφου.Έχει σημασία θανάτου δηλαδη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 13:50, 23-05-09:

#76
Όπως ίσως γνωρίζετε ο Νταλί υπήρξε και σκηνογράφος και γλύπτης κι επίσης κατασκευαστής κοσμημάτων κι άλλων διαφόρων ...τρισδιάστατων αντικειμένων, εκτός από εκπληκτικός ζωγράφος. Εδώ θα παραθέσω ένα δείγμα κι απ' αυτή τη δουλειά του, έτσι ώστε να υπάρχει μια πιο σφαιρική άποψη του σπάνιου ταλέντου αυτού του ανθρώπου. Υπενθυμίζω πως στη Πινακοθήκη υπάρχει βιογραφικό και δείγματα της ζωγραφικής του και μερικά ακόμα υπάρχουνε στο "Ο Dali & Εγώ" όπου κάθε κείμενό μου έχει κι ένα πίνακά του, που δεν υπάρχει μήτε κει, μήτε δω.



Φλεγόμενη Φιγούρα Σταυρός Αγγελικός



Φιγούρα Εσταυρωμένος Στον 'Αγιο Ιωάννη



Σκλάβα Της Μισελέν Διαστημικός Ελέφαντας



Δάντης Περσέας



Βασιλική Καρδιά Το Παπούτσι



Μπούστο Τζοέλα Λόυντ Γυμνό Στη Σκάλα



Ανθρωπόμορφη Σκύλα Υστερική Αφροδίτη Μήλου



Κάλυκας Ζωής Εμμονή Μνήμης


Αλίκη Στη Θαυματοχώρα


Αποκάλυψη Ιωάννη


Αναδρομική Γυναίκα


Διόσκουροι


Γυποφτερωτός Ίππος


Ιησούς Στρεφόμενος



Κάλυμμα


Κύκλωπας



Νεκρική Μάσκα Ναπολέοντα



Νεκρική Μάσκα Ναπολέοντα (Ρινόκερως)


Ρινόκερως



Ρινόκερως Με Δαντέλα

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=1184



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 00:25, 24-05-09:

#77
Nature Morte Vivante(Living still Life),1956.Νεκρή Φύση σε Κίνηση .


Φαίνεται δε, ότι αν κάτι που θα έπρεπε να είναι νεκρό μοιάζει ζωντανό, μας τρομάζει περισσότερο από κάτι νεκρό που θα μπορούσε κάποτε να είναι ζωντανό. Αυτό που μας συγκλονίζει δηλαδή είναι η πιθανότητα να είναι ζωντανό κάτι που προηγουμένως θεωρούσαμε νεκρό. Παρότι θα μπορούσαμε με τις ώρες να μιλάμε για πράγματα που θα προκαλούσαν αυτό 'το ρίγος της εξωπραγματικότητας', εντούτοις εγώ προσωπικά σκοπεύω να κάνω ακριβώς το αντίθετο. Θα χρησιμοποιήσω για άλλη μια φορά την 'αρχή της απλούστερης δυνατής σκέψης' που πρόσφατα ανακάλυψα και πολύ μου άρεσε, για να κατανοήσουμε μαζί τι είναι τελικά ζωντανό και τι νεκρό.


Ένα δέντρο που κουνάει τα κλαριά του έξω από το παράθυρο. Θα φταίει ο άνεμος, λέμε για να καθησυχαστούμε. Μια παιδική κούκλα που ξαφνικά 'παίρνει μπρος', στριφογυρνάει το κεφάλι της και κάτι μας λέει. Θα ήταν δυνατό ετούτο το κατασκεύασμα να είναι ζωντανό και να έρθει να μας πνίξει; Κάτσε για καλό και για κακό να τη βάλω μέσα στο ντουλάπι. Από την άλλη μεριά, τα πράγματα που δεν κινούνται, τα θεωρούμε νεκρά. Ένα νεκρό ζώο για παράδειγμα στη μέση του δρόμου. Για κλώτσα το λίγο, να δεις αν είναι ζωντανό. Το δέντρο έξω από το παράθυρο σταμάτησε να κινείται. Είδες λοιπόν; Ο άνεμος έφταιγε. Μοιάζει ότι αυτό που ονομάζουμε ζωή ταυτίζεται κατά κάποιον τρόπο με την κίνηση. Ακόμη και η λέξη άνεμος παράγεται από την ίδια ρίζα με τις λέξεις anima, ψυχή και animation, κίνηση. Βλέπουμε δηλαδή ότι η σύνδεση που κάνουμε ανάμεσα στην κίνηση και στη ζωή γίνεται μες το μυαλό μας αυτόματα και στηρίζεται μάλιστα από το ίδιο το λεξιλόγιό μας. Εντούτοις, με μια δεύτερη σκέψη θα διαπιστώσουμε ότι υπάρχουν πράγματα που κινούνται, αλλά δεν είναι ζωντανά. Μια μπάλα που κυλάει στο δρόμο, μια πέτρα που πέφτει από κάποια κατολίσθηση, τα σύννεφα που τρέχουν στον ουρανό, τα φύλλα των δέντρων που παίρνει ο αέρας. Από την άλλη μεριά υπάρχουν πράγματα ζωντανά που δεν κινούνται. Τα δέντρα είναι ζωντανά. Ένας ανάπηρος άνθρωπος σε ακινησία είναι ζωντανός. Μπορούμε να μείνουμε ακίνητοι και παρόλα αυτά να συνεχίσουμε να ζούμε, παρότι θα μας πιάσει σύντομα υπερκινητικότητα! Επομένως η κίνηση δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε ικανή συνθήκη για να υπάρξει ζωή. Εάν όμως η κίνηση δεν είναι η βασική συνθήκη της ζωής τότε τι είναι; Τι είναι αυτό που βρίσκεται αμέσως πριν από την κίνηση. Πιθανώς είναι λειτουργίες που εμπεριέχουν τη ζωή, χωρίς ωστόσο να υπάρχει κάποιο είδος μετατόπισης. Η αναπνοή είναι ένα δείγμα, οι χτύποι της καρδιάς επίσης. Τι κρύβεται όμως πίσω από την αναπνοή, από αυτήν την 'ζωντανή δόνηση'. Μήπως αντί για την αλλαγή της θέσης, δηλαδή την κίνηση, είναι η αλλαγή της κατάστασης που κρίνει αν ένα πράγμα είναι ζωντανό; Ούτε και τώρα καταλήξαμε στο γνώρισμα της ζωής, γιατί ένα μπαλόνι που φουσκώνει και ξεφουσκώνει δεν αναπνέει, άρα δεν είναι και ζωντανό. Επίσης το νερό που μεταβάλλεται από υγρό σε αέριο ούτε και αυτό είναι ζωντανό.


Βρισκόμαστε κοντά στο σημείο απ' όπου αρχίζει κάτι να είναι ζωντανό. Η καταλληλότερη λέξη που βρίσκω και η οποία εμπεριέχει, δυνητικά τουλάχιστον, τόσο την κίνηση, όσο και την αλλαγή καταστάσεων είναι ο μεταβολισμός. Η αρχή της ζωής βρίσκεται εκεί, στην πρώτη χημική ή καλύτερα στην πρώτη βιολογική αντίδραση. Όχι χημική γιατί και το διοξείδιο του άνθρακα λόγου χάρη παράγεται από τη χημική αντίδραση οξυγόνου και άνθρακα, αλλά το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι ζωντανό. Η πρώτη βιολογική όμως αντίδραση είναι αναγκαία συνθήκη για να ξεκινήσει η ζωή. Οτιδήποτε είναι ζωντανό, έχει το γνώρισμα της βιολογικής αντίδρασης, εννοώντας ένα σύνολο απαραίτητων οργανικών μορίων ώστε να ξεκινήσει η ζωή. Γιατί είναι λάθος να πούμε ότι μία βιολογική ένωση είναι αυτή από την οποία προέρχονται όλες οι επόμενες που μαζί συνιστούν το φαινόμενο της ζωής. Ο μεταβολισμός λοιπόν είναι το κύριο χαρακτηριστικό της ζωής. Ό,τι μεταβολίζεται είναι και ζωντανό. Οτιδήποτε χρειάζεται τροφή, την οποία και μετατρέπει σε κίνηση, σκέψη, ευχαρίστηση είναι ζωντανό. Είναι πράγματι το πώς έτσι απλά και μ' εκπληκτικό τρόπο ξεκινάει η ζωή. Είναι απαραίτητα μόνο η ύπαρξη ύλης, γιατί μία από τις θεμελιώδεις ιδιότητες της ύλης είναι αυτή της αυτούσιας οργάνωσης. Αν πάρετε φορτία, μικρά δηλαδή φορτισμένα σώματα και τα ανακατώσετε κοντά το ένα στο άλλο, θα δείτε γρήγορα να διευθετούν τις θέσεις μεταξύ τους και με πολύ συγκεκριμένο τρόπο, παρότι αρχικά η όλη κατάσταση θα μοιάζει χαοτική. Έτσι είναι και η ζωή. Εμπεριέχει ως κυρίαρχη ιδιότητα αυτήν της ύλης από την οποία αποτελείται, την ιδιότητα της αυτούσιας οργάνωσης. Αποφεύγω βέβαια να πω αυτόβουλη, γιατί η βούληση θεωρείται ανθρώπινο προνόμιο, αν και πιθανώς αδίκως.


Βρήκαμε την αναγκαία προϋπόθεση να είναι κάτι ζωντανό. Ζωντανό καλούμε αυτό που μπορεί να καθορίσει τις μεταβολικές του διαδικασίες από μόνο του, συνειδητά ή ενστικτωδώς. Πιο απλά, ζωντανό είναι ότι μεταβολίζεται. Ένας βράχος δεν είναι ζωντανός, γιατί η μετατροπή του σε άμμο γίνεται εξωγενώς (π.χ. κύματα της θάλασσας), χωρίς ο ίδιος να μπορεί να κάνει τίποτε για ανανέωση των φθαρμένων του τμημάτων, πέρα βέβαια του γεγονότος ότι ο βράχος δεν έχει μεταβολισμό. Ένα δέντρο βεβαίως είναι ζωντανό, ανεξάρτητα του γεγονότος ότι δεν κινείται, αφού μπορεί και καθορίζει τις λειτουργίες του από μόνο του, παίρνοντας τροφή και ενέργεια από το περιβάλλον. Μια κούκλα δεν είναι ζωντανή, γιατί παρότι ίσως κινείται και 'μιλάει', εντούτοις δεν έχει σάρκα, αίμα, κόκαλα και προπαντός δεν έχει τις βιολογικές μεταβολικές διαδικασίες απαραίτητες για την παραγωγή αυτόνομης κίνησης, σκέψης, αισθημάτων και συναισθημάτων. Μπορεί όμως άραγε, για να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια του ορισμού μας, κάτι να είναι ζωντανό χωρίς να είναι βιολογικό; Αν δηλαδή οι βιολογικοί παράγοντες είναι αναγκαίοι για τη δημιουργία ζωής, είναι και ικανοί; Ένας πειραματικός σωλήνας γεμάτος με βιολογικές ενώσεις είναι ζωντανός; Μάλλον όχι. Αν λοιπόν ο μεταβολισμός, με την έννοια των βιολογικών διεργασιών, είναι μια συνθήκη για τη ζωή αναγκαία αλλά όχι ικανή, τότε τι είναι αυτό που καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο οι συγκεκριμένοι βιολογικοί παράγοντες οργανώνονται και 'συμπυκνώνονται' ώστε ν' αρχίσει κάτι να είναι ζωντανό; Υπάρχει κάτι που ξεχάσαμε; Πού βρήκε η ύλη όλες τις αρχικές πληροφορίες; Από πού προήλθαν οι εντολές για το πώς τα συστατικά της ύλης θα συσπειρώνονταν για να διαμορφώσουν τα πρώτα αστέρια μέσα στο σύμπαν από το θάνατο των οποίων προήλθαν όλα τα βαριά στοιχεία της φύσης απαραίτητα για τη δόμηση πολύπλοκων βιομορίων; Γιατί θα έχουμε όλοι ακούσει ότι είμαστε πλασμένοι από αστρόσκονη, συντρίμμια δηλαδή υπερκαινοφανών ήλιων (super novae) που εξερράγησαν σκορπώντας μέσα στο σύμπαν τα υλικά τους. Πώς ήξεραν τ' αστέρια πώς να συγκροτηθούν και πότε και πώς να πεθάνουν; Η ψυχή, τελικά, τι ρόλο παίζει στην όλη διαδικασία; Θυμάμαι χαρακτηριστικά τα λόγια του Breton από τη 'Nadja', που λέει: "Ποιος είμαι, αν όχι αυτός που στοιχειώνω;" Γιατί πράγματι η ζωή και οι διαδικασίες της μοιάζουν να οδηγούνται από εξωτερικούς παράγοντες, οι οποίοι δεν είναι ούτε απτοί ούτε ζωντανοί. Οι φυσικές δυνάμεις είναι φαντάσματα. Τους χτύπους της καρδιάς μας φαίνεται να τους καθορίζει ένας άγνωστης προέλευσης και ταυτότητας ρυθμός. Άλλωστε και οι ίδιες μας οι σκέψεις και τα συναισθήματα δείχνουν να εξουσιάζονται, να καταλαμβάνονται από παράγοντες που δεν έχουν κανένα χαρακτηριστικό του ζωντανού. Άραγε οι ελπίδες, ο φόβος, η φιλοδοξία, το κυνήγι της ευτυχίας και της ηδονής, οι θεοί και οι δαίμονες που υπάρχουν για να μας καταδικάζουν ή να μας λυτρώνουν, οι επιταγές του παρελθόντος και της ανθρώπινης ιστορίας, όλα αυτά δεν είναι φαντάσματα που παρακολουθούν και βρίσκονται πίσω από την καθημερινή μας ζωή; Μοιάζει ότι αυτή η ζωή με τη σειρά της προήλθε από τη νεκρή φύση, από τον κόσμο των πνευμάτων. Ίσως γι' αυτό αντιμέτωποι με το δίλημμα να κάτι είναι ζωντανό ή νεκρό να μας πιάνει ένα ρίγος 'παραδοξότητας', γιατί κάπου μέσα μας έχουμε τη βαθύτερη πεποίθηση αυτής της πληροφορίας για την καταγωγή μας από τον κόσμο των νεκρών. Φαίνεται ότι είμαστε οι ζωντανοί απόγονοι κάποιων φυσικών δυνάμεων-πνευμάτων. Αυτό όμως δεν αναιρεί την ισχύ ούτε τη συμμετρία του συλλογισμού μας. Ένα πιθάρι, ένα πήλινο ομοίωμα του ανθρώπου που κάποιος 'φυσάει' μέσα του ψυχή, γίνεται ζωντανό; Προφανώς, όσο κι αν φυσήξετε μέσα σ' ένα πυθάρι δε θα το ζωντανέψετε ποτέ, εκτός μέσα στην αφελή φαντασία. Άλλωστε κι αυτή η ίδια η ψυχή δεν είναι ζωντανή, αφού δεν μεταβολίζεται, δεν έχει καν την ικανότητα της αυτόβουλης ή γενικότερα της αυτούσιας οργάνωσης. Ακόμη και ο Θεός με αυτήν την έννοια δεν είναι ζωντανός, τα πνεύματα, η ίδια μας η σκέψη δεν είναι ζωντανή. Η σκέψη μας, μαζί με όλα τα προαναφερθέντα δημιουργήματά της είναι 'νεκρή', με την έννοια ότι δεν φοβάται, δεν πονάει, δεν επιθυμεί, ούτε καν σκέφτεται από μόνη της. Οι λειτουργίες του ανθρώπου ως βιολογικού συνόλου είναι που παράγουν όλες τις ανάγκες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα, όλες δηλαδή αυτές τις διαδικασίες, που έξω από το 'βιολογικό ζωντανό συνονθύλευμα' που ονομάζουμε 'εαυτό' ούτε καν υφίστανται.


Ό,τι μεταβολίζεται είναι ζωντανό και αντίστροφα. Από εκεί και πέρα διαφέρει ο βαθμός της οργάνωσης. Ένα έμβρυο για παράδειγμα είναι ζωντανό ακόμη και στο στάδιο του γονιμοποιημένου ωάριου. Ακόμη και το αγονιμοποίητο ωάριο ή το σπερματοζωάριο είναι ζωντανά με την έννοια ότι φέρουν μέσα τους όλες τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τις μεταβολικές διαδικασίες της ζωής. Μόνο που στην πραγματικότητα, αυτές οι φυσικές δυνάμεις ήταν απόρροια των βασικών ιδιοτήτων της ύλης, από τις οποίες και οι φυσικές δυνάμεις προέκυψαν ως αποτέλεσμα. Πριν από την ύλη δεν υπάρχει τίποτε. Ακόμη και το τίποτε θα αποτελείται από τη δική του 'σκοτεινή ύλη', με τις ίδιες ή άλλες ιδιότητες. Παρεμπιπτόντως ακόμη και η ενέργεια είναι μία ιδιότητα της ύλης. Ακόμη κι αυτό που ονομάζουμε συνείδηση, στα πλαίσια της οποίας ισχύει ο συλλογισμός 'ζω σημαίνει σκέφτομαι', είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας της ζωής. Γιατί προφανώς ο προηγούμενος συλλογισμός είναι μια διπλή ταυτολογία: 'Οι νεκροί δεν σκέφτονται'. Σε τελική ανάλυση ο ουρανός είναι γαλάζιος γιατί η ατμόσφαιρα σκεδάζει κυρίως αυτό το χρώμα. Ο ουρανός δεν ξέρει τίποτε, εμείς το γνωρίζουμε γιατί είμαστε ζωντανοί και στην πορεία της ζωής μας αποκτήσαμε επιπλέον γνώσεις. Αν βέβαια δεν υπήρχε ουρανός, θάλασσα, φύση και βιομόρια, εμείς, έτσι κι αλλιώς, ούτε κάποιος άλλος, δε θα ήμασταν εδώ για να το συζητάμε. Αν δεν υπήρχαμε εμείς δε θα υπήρχε ούτε και αυτό το αίσθημα ή συναίσθημα του ανοικείου. Φαίνεται δηλαδή ότι η ίδια η ζωή, η ορμή και οι δυνάμεις που εμπεριέχει, δημιουργεί και όλα τα πλάσματα της φαντασίας, τα οποία βεβαίως μπορούν να την οδηγούν σ' ένα επίπεδο πιο πνευματικό, αλλά που η ίδια η ζωή δεν παύει, και δεν μπορεί να πάψει, να θυμάται ότι τα πλάθει και τα ελέγχει.


http://christselentis.blogspot.com/2...g-post_07.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 16:55, 28-05-09:

#78
Autumn Cannibalism,1936.Φθινοπωρινός Κανιβαλισμός


Όπως πολλοί καλλιτέχνες έτσι και ο Dali ήθελε να απεικονίσει τον πόλεμο και τις συνέπειες του σε αρκετα απο τα μεγάλα έργα του.Ο Φθινοπωρινός Κανιβαλισμός δημιουργήθηκε το 1936 την χρονιά που άρχισε ο εμφύλιος πόλεμος στην Ισπανία.
Το έργο είναι μια υποβλητική εξήγηση του τρόμου και της καταστροφής του πολέμου, και επίσης σχολιάζει την μανιώδη φύση των σεξουαλικων σχέσεων.
Σε μια συρταριοθήκη πάνω,τοποθετημένη σε μια παραλία της Καταλωνιας κάθονται τα δυο μισά δυο ανθρώπων.(δυο μισα, πάνω μέρους του σώματος).Είναι τόσο περιπλεγμένα που ο θεατής πρέπει να κοιτάξει προσεκτικά για να βρεί ποιό χέρι ανήκει σε ποιό σώμα.Η μια φιγούρα κρατάει ενα πιρούνι το οποίο είναι στραμμενο προς στου άλλου το κεφάλι όσο εκείνο βυθίζει το κουτάλι
του στην μαλακή σάρκα.Ενα αδύναμο χέρι κρατάει ένα μαχαίρι το οποίο τεμαχίζει σε φέτες τον άλλο.Τα χωρίς χαρακτηριστικά κεφάλια τους έχουν συγχωνευτεί το ενα μέσα στο άλλο και η ατομικότητα τους είναι δυσδιάκριτη.
to be coninued...............
http://www.virtualdali.com/37CannibalismInAutumn.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 13:07, 31-05-09:

#79
Μια τελευταία παράγραφος για το προηγούμενο έργο.
Κομμάτια σάρκας στο έργο συμβολίζουν τον θάνατο.Ο καλλιτέχνης με την εικόνα της σάρκας αφήνει ενα υπαινιγμό για την προσωρινή φύση της ζωής αλλα και για την κτηνώδη φύση των ανθρώπινων όντων.
Σε ενα κεφάλι πάνω βρίσκεται ενα μήλο που για τον dali αντιπροσωπεύει ενα αγώνα μεταξύ πατέρα και γιού(το μήλο είναι ο γιός, και ο πατέρας ο Γουλιέλμος Τέλλος) και κάτω απο τις φιγούρες υπάρχει ενα ξεφλουδισμένο μήλο το οποίο συμβολίζει την καταστροφή του γιου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 14:22, 31-05-09:

#80
THE DISCOVERY OF AMERICA BY CHRISTOPHER COLUMBUS 1958-1959


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 21:41, 02-06-09:

#81
Τέλος για το θέμα S.Dali τουλάχιστον για το καλοκαίρι.Τον επόμενο χειμώνα παλι.
Ας το απoχαιρετίσουμε με αυτό το υπέροχο video. Μουσική, Leonard Cohen.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

swamps

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη swamps
H swamps αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 534 μηνύματα.

H swamps έγραψε στις 13:16, 10-06-09:

#82
Θα ήθελα να διευκρινίσω κάτι.
Τέλος στο θέμα Dali σημαίνει τέλος της δικής μου παρουσίασης στο θέμα αυτό.(τουλάχιστον για το καλοκαίρι).
Θα ήθελα παρα πολύ να το συνεχίσουν άλλοι φίλοι οι οποίοι θα δώσουν μια άλλη νότα στο θέμα και δεν θα υπάρχει μονοτονία.
Αποχαιρετούμε λοιπόν την προσπάθεια την δική μου για ερμηνεία και περιγραφή των έργων του μεγάλου αυτού καλλιτέχνη και καλωσορίζουμε την προσπάθεια άλλων φίλων που ενδιαφέρονται για το θέμα.
Μετά απο 6 μήνες παρουσίασης και περιγραφής, θέλω να παρακολουθήσω το θέμα σαν απλός θεατής και να μην συμμετέχω σε αυτό.
Όποιος φίλος χρειάζεται βοήθεια για ιστοτοπους που θα βρεί πληροφορίες για τον dali θα του τις δώσω σε pm.
Μην αφήσετε το θέμα dali να πεθάνει διότι S.Dali σημαίνει ζωή και μάλιστα αιώνια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους