×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,689 μέλη και 2,403,584 μηνύματα σε 74,694 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 493 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Οι υπολογιστές κάνουν κακό στα παιδιά;

Andypro

Δραστήριο Μέλος

Ο Andypro αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 15 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 374 μηνύματα.

O Andypro έγραψε: στις 15:35, 03-04-17:

#81
Ως χρήστης άπειρων ωρών με τα τεχνολογικά μέσα, θέλω να πω κι εγώ τη γνώμη μου και να φανούν και οι απόψεις ενός από τους νέους* σε αυτό το θέμα (και να μην έχουμε ΜΟΝΟ απόψεις ενηλίκων-γονέων στο θέμα).
*Χωρίς αυτό να σημαίνει πως και τους εκπροσωπώ-υποστηρίζω πάντα!


Η ιστορία μου
Ο "δεσμός" μου με την τεχνολογία είχε ήδη ξεκινήσει από την ηλικία των 3 μου, όταν σε λογισμικό της Q-Basic ξεκίνησα να παίζω με τα χρώματα του φόντου και των γραμμάτων (για μισή-μία ώρα την ημέρα). Αυτό με ωφέλησε ΠΑΡΑ πολύ, διότι μέχρι τα πέντε και μισό μου, που πήγα πρώτη δημοτικού, είχα φοβερό πλεονέκτημα σε σχέση με τα άλλα παιδιά, καθώς είχα μάθει το ελληνικό και το λατινικό αλφάβητο, ακόμη και μερικό λεξιλόγιο των αγγλικών!

Συνέχισα να χρησιμοποιώ τους υπολογιστές σε όλο το δημοτικό. Η "μεγάλη έκρηξη" έγινε στην έκτη δημοτικού όταν ο καθηγητής Πληροφορικής μας μάς ανέθεσε να διαλέξουμε ένα θέμα για εργασία που θα παρουσιάζαμε σε powerpoint. Εγώ με ένα φίλο μου διαλέξαμε το θέμα "Λειτουργικά Συστήματα και Προγράμματα". Μέσα από αυτό το θέμα αποκομίσαμε πολλές γνώσεις και μεγάλο ενδιφέρον για την τεχνολογία.

Μετά, πέρασα μία μαύρη εποχή για τον χαρακτήρα-ωριμότητα-μέτρο που βάζω στον εαυτό μου. Εκείνο το καλοκαίρι πριν πάω Α' Γυμνασίου σπαταλούσα 8-9ωρα (καθημερινά) στον υπολογιστή μου παίζοντας ένα ηλίθιο παιχνίδι, το GTA San Andreas (για όσους δεν ξέρουν πρόκειται για παιχνίδι βίας που διαδραματίζεται στις αρχές του ’90 και σκοπός είναι η επιβολή της συμμορίας του χαρακτήρα στο Los Angeles, είναι όμως και open world – δηλαδή μπορείς να κάνεις διάφορα όπως myth hunting κλπ.) Με λίγα λόγια πέρασα από τεστ χαρακτήρα, καθώς η πώρωσή μου δε μου έκανε καθόλου καλό την συγκεκριμένη περίοδο, εκτός από απάθεια προς τον αθλητισμό και αϋπνίες.

Μακροπρόθεσμα, όμως με βοήθησε αυτό το βίωμα για να θέσω τις βάσεις για έλεγχο στον εαυτό μου σε μέλλουσες καταστάσεις. Ξαναπέρασα από τεστ φέτος όταν και οι φίλοι μου με επηρρέασαν αλλά κι εγώ οικιοθελώς κόλλησα με την αηδία που λέγεται Hero Zero (ονλάιν παιχνίδι ηρώων, που κυριαρχεί το pay-to-win και δημιουργεί διενέξεις μεταξύ των φίλων, εάν δεν χρησιμοποιηθεί σωστά). Δεν κατάφερα να με ελέγξω ούτε και τότε. Όμως αυτό το βίωμα με έκανε να σχηματίσω άποψη για τα ονλάιν παιχνίδια.

Πλέον, χρησιμοποιώ για πολλές (μα πολλές ώρες) τον υπολογιστή και το κινητό μου, αλλά σε παραγωγική (καλή) χρήση ερευνώντας τόπικς του άισκουλ-ιστέκι, διαβάζοντας ειδήσεις και σχεδιάζοντας μία πρόταση για το εκπαιδευτικό σύστημα.


Εγώ και ο υπολογιστής: επιπτώσεις
Αυτή η χρήση δε μου έχει στερήσει ούτε σχολικές επιδόσεις αλλά ούτε κοινωνικοποίηση. Το μόνο που πραγματικά μου έχει δημιουργήσει είναι ένα μίσος προς την σωματική άσκηση (φαίνεται κι από το ότι ο χειρότερος βαθμός μου κάθε φορά είναι στην Γυμναστική ), χωρίς όμως και να επαινώ όσους την συμπαθούν και να εκτιμώ την ωφέλειά της στον άνθρωπο. Επίσης, (ακόμα!!!) δε μου έχουν δημιουργηθεί προβλήματα όρασης, με εξαίρεση την κούραση στα μάτια.


Τα παιδιά και οι υπολογιστές
Αφού, λοιπόν, έκανα την απαραίτητη εισαγωγή στο θέμα μου, θέλω να παρουσιάσω, από την πλευρά μου, τι πιστεύω για την νεολαία και την τεχνολογία.


Πάνω απ’ όλα: η ώριμη χρήση είναι η μόνη που πραγματικά αξίζει. Το ξημεροβράδιασμα στο youtube και τα κοινωνικά δίκτυα δεν έχει πραγματικά καμία αξία. Δηλαδή, για μένα εάν ένας νέος καταχράζεται την τεχνολογία, ναι, του κάνει κακό, διότι αφιερώνει χρόνο από την ζωή του για βλακείες, ενώ μπορεί να ασχοληθεί με χρησιμότερα πράγματα (όπως το διάβασμα).


Η ώριμη χρήση, από την άλλη, έχει και τα θετικά της και τα αρνητικά της. Με μέτρο, πιστεύω πως μηδενίζονται όλα τα αρνητικά της.
Θετικά: - Νέες γνώσεις – Γνωριμίες με άτομα που ζουν σε διαφορετικές καταστάσεις και μέρη – Ενημέρωση – Απόκτηση οικειότητας με την τεχνολογία-μέλλον – Ενασχόληση σε καταστάσεις βαρεμάρας.
Αρνητικά: - Καθιστική ζωή – Σωματικά προβλήματα (Μακροπρόθεσμα κυρίως)
Συμπέρασμα: Για έναν νέο που μπορεί να ελέγξει τον εαυτό του (ή ελέγχεται από τους γονείς του () η ενασχόληση με την τεχνολογία είναι μόνο καλή!


Το θέμα μας είναι λοιπόν: Μπορούν τα παιδιά να βάλουν όρια στους εαυτούς τους; ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ: Οι γονείς μπορούν να χειριστούν την ψηφιακή επανάσταση;
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,551 μηνύματα.

O hack3r έγραψε: στις 19:16, 03-04-17:

#82
Τρεις είναι οι βασικοί τομείς που βλάπτουν οι υπολογιστές και κατά κύριο λόγο το ίντερνετ, τα παιδιά.

1) Η διαμόρφωση της προσωπικότητας μέσω της κοινωνικοποίησης. Η μπάλα, το μπάσκετ και τα μήλα στην αλάνα πέραν από ένα πολύ καλό τρόπο άθλησης αποτελούσαν και μια διαδικασία κοινωνικοποίησης. Καθώς τα παιδιά δεν είχαν την επίβλεψη ενός ενήλικα και γενικά καλούνταν να φτιάξουν μόνοι τους, τις ομάδες, τους κανόνες του παιχνιδιού κτλ μαθαίνανε να διαπραγματεύονται με τους άλλους και επίσης μαθαίνανε την αξία της φήμης. Αν ήσουν ο ζορίκλας που κάθε φορά που έχανε έπαιρνε την μπάλα και έφευγε αργά ή γρήγορα σου έβγαινε το όνομα και ήταν πολύ πιο δύσκολο να σε παίξουν μετά τα άτομα της ομάδας. Το παιδί μάθαινε έτσι να συμπεριφέρεται ως μέλος μιας ομάδας όπου δεν υπάρχουν μόνο τα δικά του θέλω. Αυτές οι γνώσεις έχουν τεράστια σημασία αργότερα στην ζωή, όπως για παράδειγμα στην αναζήτηση εργασίας.

Σήμερα λίγο πολύ η παραπάνω διαδικασία έχει αντικατασταθεί από τα online παιχνίδια, ιδιαίτερα στις πόλεις και αρκετές φορές προωθείται από τους γονείς. Καθώς οι κοινωνίες μας έγιναν πιο επικίνδυνες από παλιά οι γονείς προτιμούν να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να παίζει το παιδί playstation από το να τρέχει ποιος ξέρει που. Τα online παιχνίδια δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την παραπάνω διαδικασία κοινωνικοποίησης γιατί αφενός έχει χαθεί η μικρή κλειστή ομάδα άρα και κάθε ανάγκη να διαπραγματευτείς ή να παίζεις σωστά. Για την ακρίβεια αυτό που βλέπουμε στις κοινότητες των διαφόρων online games είναι πιτσιρίκια, έφηβους ή και ενήλικες να βρίζουν συνεχώς τους υπόλοιπους, να εκνευρίζονται μέχρι αηδίας και γενικά να μην καλλιεργούν καμία κοινωνική δεξιότητα αλλά το αντίθετο.

2) Δεύτερο και σημαντικό είναι το θέμα της τσόντας. Τα παιδιά σήμερα και ιδιαίτερα τα αγόρια έρχονται σε πάρα πολύ μικρή ηλικία σε επαφή με τσόντες και επειδή ακριβώς σήμερα το ίντερνετ είναι ανεξέλεγκτο και μπορείς να δεις ότι θες όσο θες ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ενηλίκων πλέον είναι εθισμένο στις τσόντες. Ο εθισμός στις τσόντες είναι κάτι πολύ σοβαρό καθώς κάνει rewire τον εγκέφαλο όπως ακριβώς κάνει και η κόκα. Ο εθισμός αυτός έχει πολλά αρνητικά, όπως αδυναμία στύσης με πραγματικές γυναίκες, μη ρεαλιστικές προσδοκίες στο σεξ, κατάθλιψη, αδυναμία συγκέντρωσης και πολλά άλλα.

3) Αθλητισμός. Προφανώς και όταν οι κύριες ασχολίες των παιδιών πλέον είναι ηλεκτρονικές τότε η αθλητικότητα αρχίζει να μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και γι'αυτό βλέπουμε όλο και μεγαλύτερα ποσοστά παχυσαρκίας σε παιδιά.


Υπάρχουν βέβαια και τα καλά των υπολογιστών. Τα παιδιά σήμερα με το ίντερνετ έχουν πρόσβαση σε τεράστιο όγκο πληροφοριών και έτσι δεν είναι τόσο ευάλωτα στην σχολική προπαγάνδα οποιασδήποτε μορφής καθώς μπορούν εύκολα να δουν πολλές διαφορετικές απόψεις επί του θέματος.
Επίσης εάν τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν τον υπολογιστή για να αναλώνονται σε onine games και τσόντες αλλά τον χρησιμοποιούν π.χ. για να προγραμματίζουν μπορούν να αποκτήσουν πάρα πολύ χρήσιμες δεξιότητες που θα μπορούν να τους εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό μισθό αργότερα.

Και τα παιχνίδια επίσης δεν είναι όλα άσχημα. Τα περισσότερα παιχνίδια στρατηγικής για παράδειγμα καλλιεργούν αναλυτική σκέψη και ικανότητες επίλυσης προβλημάτων στα παιδιά κάτι που στην σημερινή κοινωνία αλλά και στο μέλλον όπου οι δουλειές θα αρχίσουν να απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τις απλές μηχανικές διαδικασίες τέτοιες ικανότητες θα είναι περιζήτητες.


Η όλη υπόθεση λοιπόν είναι να μπορούν οι γονείς να στρέψουν τα παιδιά στην καλή χρήση των υπολογιστών και όχι στην κακή. Αυτό δυστυχώς η δική μας γενιά γονιών δεν μπόρεσε να κάνει καθώς οι περισσότεροι δεν είχαν καμία σχέση με τους υπολογιστές, αλλά είναι κάτι που η δική μας γενιά μπορεί και οφείλει να κάνει.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερινύς (Rin)

Επιφανές Μέλος

H Rin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Παιδίατρος και μας γράφει απο Έδεσσα (Πέλλας). Έχει γράψει 12,220 μηνύματα.

H Ερινύς Ab aeterno. έγραψε: στις 21:03, 03-04-17:

#83
Αρχική Δημοσίευση από hack3r
Επίσης εάν τα παιδιά δεν χρησιμοποιούν τον υπολογιστή για να αναλώνονται σε onine games και τσόντες αλλά τον χρησιμοποιούν π.χ. για να προγραμματίζουν μπορούν να αποκτήσουν πάρα πολύ χρήσιμες δεξιότητες που θα μπορούν να τους εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό μισθό αργότερα.
Το θέμα είναι ότι κάποιος πρέπει να τους δώσει το ερέθισμα να ασχοληθούν με κάτι παραγωγικό από το να καίγονται σε online games ή να σκρολλάρουν σε τσοντοσάιτς. Και δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να γίνεται στο μιλητό από τον γονιό στο παιδί, γιατί πάντα θα υπάρχει ο μάγκας της τάξης με το γονιό που χέστηκε αν το παιδί του βλέπει τσόντες αντί να διαβάζει, και τα παιδιά είναι επιρρεπή σε ό,τι κάνει ο Γιαννάκης που ακούγεται πιο κουλ και γαμάτο. Αν όμως το σχολείο έβαζε τα παιδιά να ασχοληθούν ενεργητικά με τον υπολογιστή, που φτάσαμε στο 2017 και ακόμα γράφουμε στα δημοτικά σε μαυροπίνακα, ό,τι και να έλεγε ο Γιαννάκης που χθες κάηκε 7 ώρες στον υπολογιστή δεν θα είχε τόσο μεγάλο αντίκτυπο ούτε θα ήταν τόσο σούπερ ουάου. Θα είχαμε "απώλειες" βέβαια, αλλά καμία σχέση.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,551 μηνύματα.

O hack3r έγραψε: στις 21:19, 03-04-17:

#84
Αρχική Δημοσίευση από Ερινύς
Το θέμα είναι ότι κάποιος πρέπει να τους δώσει το ερέθισμα να ασχοληθούν με κάτι παραγωγικό από το να καίγονται σε online games ή να σκρολλάρουν σε τσοντοσάιτς. Και δυστυχώς αυτό δεν μπορεί να γίνεται στο μιλητό από τον γονιό στο παιδί, γιατί πάντα θα υπάρχει ο μάγκας της τάξης με το γονιό που χέστηκε αν το παιδί του βλέπει τσόντες αντί να διαβάζει, και τα παιδιά είναι επιρρεπή σε ό,τι κάνει ο Γιαννάκης που ακούγεται πιο κουλ και γαμάτο. Αν όμως το σχολείο έβαζε τα παιδιά να ασχοληθούν ενεργητικά με τον υπολογιστή, που φτάσαμε στο 2017 και ακόμα γράφουμε στα δημοτικά σε μαυροπίνακα, ό,τι και να έλεγε ο Γιαννάκης που χθες κάηκε 7 ώρες στον υπολογιστή δεν θα είχε τόσο μεγάλο αντίκτυπο ούτε θα ήταν τόσο σούπερ ουάου. Θα είχαμε "απώλειες" βέβαια, αλλά καμία σχέση.
Εγώ πιστεύω είναι κυρίως θέμα γονέων, ανατροφής και σωστών προτύπων. Τα παιδιά δεν κάνουν αυτό που τους λένε οι γονείς να κάνουν, αλλά αυτό που βλέπουν τους γονείς να κάνουν καθώς το πρώτο στάδιο της κοινωνικοποίησης είναι η μίμηση. Αν εσύ είσαι για παράδειγμα πατάτα του καναπέ και το παιδί έτσι θα γίνει γιατί αυτό το πρότυπο βλέπει. Αν θέλει λοιπόν ο γονέας το παιδί να κάνει καλή χρήση του υπολογιστή πρέπει να ασχολείται μαζί του, π.χ. να του μάθει προγραμματισμό (αν ξέρει) ή να παίζει σωστά παιχνίδια μαζί του. Τρόπου υπάρχουν. Και φυσικά το θέμα της τσόντας να μην είναι ταμπού ή να μην είναι "το κακό" που απαγορεύεται αλλά να εξηγεί ο γονιός στο παιδί τις επιπτώσεις. Τσόντες θα δει ο μικρός έτσι κι αλλιώς. Δεν μπορείς να απομονώσεις τα παιδιά από τον κόσμο και δεν πρέπει. Το θέμα είναι να τους δόσεις τα εφόδια να διαχειριστούν τις δυσκολίες αυτές.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,949 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε: στις 21:32, 03-04-17:

#85
Αρχική Δημοσίευση από hack3r
Καθώς οι κοινωνίες μας έγιναν πιο επικίνδυνες από παλιά οι γονείς προτιμούν να έχουν το κεφάλι τους ήσυχο και να παίζει το παιδί playstation από το να τρέχει ποιος ξέρει που.
Σε αυτό το σημείο διαφωνώ. Οι κοινωνίες μας έχουν γίνει πιο ασφαλείς από παλιότερα θεωρώ. Το bullying έχει μειωθεί και η εγκληματικότητα στην Ελλάδα είναι έτσι και αλλιώς χαμηλή.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους