Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 80,182 εγγεγραμμένα μέλη και 3,091,082 μηνύματα σε 96,062 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 758 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Ανεκπλήρωτος έρωτας: Όνειρο ή απωθημένο;

Mάιρα

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Mάιρα
H Mάιρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,673 μηνύματα.

H Mάιρα έγραψε στις 23:11, 05-11-16:

#51
Μικρός είσαι ακόμα θα περάσεις και άλλους.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 00:46, 06-11-16:

#52
Η τελευταία φορά που βίωσα ανεκπλήρωτο έρωτα ήταν στο γυμνάσιο. Έχω φίλους που το έχουν ζήσει/ζουν σε όλο του το μεγαλείο με ατέρμονες συζητήσεις, πολλά ερωτηματικά, κλάματα και τα συναφή. Δεν καταλαβαίνω το όλο σκηνικό, πραγματικά. Δηλαδή, ποια η λογική των "τον/την θέλω αλλά δε μπορούμε να είμαστε μαζί", "έχει άλλη, αλλά εγώ τον αγαπάω για χρόνια" ή το κορυφαίο όλων "δεν είχαμε καλό taiming"(!). Μπορεί η πρέπει να τεθεί ζήτημα αδικίας ή κακής τύχης εδώ; Χρειάζεται;

Είναι απλό, νομίζω. Το σταματάμε πριν το μεγαλοποιήσουμε στο μυαλό μας. Δε μας θέλει/δεν έκατσε η φάση/δεν/δεν/δεν...; Πάμε στον/στην επόμενη. Έξω υπάρχουν τόσα και τόσα ενδιαφέροντα άτομα, γιατί να σπαταλάμε τόση ενέργεια μοιρολογώντας για κάτι που απλά δεν ήταν να γίνει;
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alcyone

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη alcyone
H alcyone αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17,842 μηνύματα.

H alcyone έγραψε στις 00:59, 06-11-16:

#53
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
Η τελευταία φορά που βίωσα ανεκπλήρωτο έρωτα ήταν στο γυμνάσιο. Έχω φίλους που το έχουν ζήσει/ζουν σε όλο του το μεγαλείο με ατέρμονες συζητήσεις, πολλά ερωτηματικά, κλάματα και τα συναφή. Δεν καταλαβαίνω το όλο σκηνικό, πραγματικά. Δηλαδή, ποια η λογική των "τον/την θέλω αλλά δε μπορούμε να είμαστε μαζί", "έχει άλλη, αλλά εγώ τον αγαπάω για χρόνια" ή το κορυφαίο όλων "δεν είχαμε καλό taiming"(!). Μπορεί η πρέπει να τεθεί ζήτημα αδικίας ή κακής τύχης εδώ; Χρειάζεται;

Είναι απλό, νομίζω. Το σταματάμε πριν το μεγαλοποιήσουμε στο μυαλό μας. Δε μας θέλει/δεν έκατσε η φάση/δεν/δεν/δεν...; Πάμε στον/στην επόμενη. Έξω υπάρχουν τόσα και τόσα ενδιαφέροντα άτομα, γιατί να σπαταλάμε τόση ενέργεια μοιρολογώντας για κάτι που απλά δεν ήταν να γίνει;
Είναι θέμα ψυχολογίας.
Υποθέτω, διότι ενδόμυχα δεν θέλουμε να βρούμε ένα "προσιτό" άτομο με το ρίσκο στο μέλλον να μας διαψεύσει/απογοητεύσει. Αντ'αυτού, ψάνουμε κάποιον/α που δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι παρά μόνο σε φαντασίωση και που θα χρίσουμε "ιδανικό", θα του φορτώσουμε όλες τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες μας και θα τον βάλουμε σε βάθρο όπου θα καταφεύγουμε όταν θέλουμε να δικαιολογήσουμε την αδυναμία μας να διαχειριστούμε υφιστάμενες πραγματικές σχέσεις.
Αυτή την εξήγηση δίνω.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη alcyone : 06-11-16 στις 01:18. Αιτία: προσθήκη κειμένου
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

madjack

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη madjack
Ο madjack αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 68 μηνύματα.

O madjack έγραψε στις 01:09, 06-11-16:

#54
Πολλές φορές δεν ερωτευόμαστε τους άλλους ανθρώπους αλλά μια ιδεατή μορφή τους, την οποία έχουμε πλάσει στο μυαλό μας και είναι τις περισσότερες φορές κατά πολύ ανώτερη τους και αψεγάδιαστη. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα είτε να φοβόμαστε να προσεγγίσουμε τον άλλο και να μένουμε στον έρωτα εξ αποστάσεως, είτε να τον προσεγγίζουμε και να απογοητευόμαστε καθώς αλλιώς το είχαμε φανταστεί στο μυαλό μας. Αυτός νομίζω είναι ο λόγος για πολλούς ανεκπλήρωτους έρωτες.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

methexys

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη methexys
H methexys αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ισλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,634 μηνύματα.

H methexys έγραψε στις 01:13, 06-11-16:

#55
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
Η τελευταία φορά που βίωσα ανεκπλήρωτο έρωτα ήταν στο γυμνάσιο. Έχω φίλους που το έχουν ζήσει/ζουν σε όλο του το μεγαλείο με ατέρμονες συζητήσεις, πολλά ερωτηματικά, κλάματα και τα συναφή. Δεν καταλαβαίνω το όλο σκηνικό, πραγματικά. Δηλαδή, ποια η λογική των "τον/την θέλω αλλά δε μπορούμε να είμαστε μαζί", "έχει άλλη, αλλά εγώ τον αγαπάω για χρόνια" ή το κορυφαίο όλων "δεν είχαμε καλό taiming"(!). Μπορεί η πρέπει να τεθεί ζήτημα αδικίας ή κακής τύχης εδώ; Χρειάζεται;

Είναι απλό, νομίζω. Το σταματάμε πριν το μεγαλοποιήσουμε στο μυαλό μας. Δε μας θέλει/δεν έκατσε η φάση/δεν/δεν/δεν...; Πάμε στον/στην επόμενη. Έξω υπάρχουν τόσα και τόσα ενδιαφέροντα άτομα, γιατί να σπαταλάμε τόση ενέργεια μοιρολογώντας για κάτι που απλά δεν ήταν να γίνει;
Μαλλον δεν το εχεις βιώσει,ε; Ωραια ολα αυτα τα "προχωρα παρακάτω","υπαρχουν τόσα ενδιαφέροντα ατομα",κτλ κτλ. Ειναι εύκολο να τα λες,μέχρι... να τυχει και σε εσενα κατι παρόμοιο. Μετα καταλαβαίνεις οτι στη ζωή συμβαίνουν διαφορα που μπορει να μην επιτρέπουν σε δυο ατομα να ειναι μαζί. Ή μπορει,πιο απλα,να εχεις ερωτευτεί κάποιον (να τον εξιδανικεύσεις και λιγο) αλλα να μην εχεις ανταπόκριση. Και στις δυο περιπτώσεις μπορούν να σου μείνουν απωθημένα. Εννοείται πως πρεπει να προχωράμε παρακάτω και να μην κολλάμε στο παρελθόν,αλλα δεν ειναι πάντα εύκολο και σιγουρα χρειάζεται χρόνος μέχρι να το πάρεις απόφαση και να πεις αυτο ηταν,δεν ασχολούμαι αλλο
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alcyone

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη alcyone
H alcyone αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17,842 μηνύματα.

H alcyone έγραψε στις 01:21, 06-11-16:

#56
Αρχική Δημοσίευση από methexys
Μαλλον δεν το εχεις βιώσει,ε; Ωραια ολα αυτα τα "προχωρα παρακάτω","υπαρχουν τόσα ενδιαφέροντα ατομα",κτλ κτλ. Ειναι εύκολο να τα λες,μέχρι... να τυχει και σε εσενα κατι παρόμοιο. Μετα καταλαβαίνεις οτι στη ζωή συμβαίνουν διαφορα που μπορει να μην επιτρέπουν σε δυο ατομα να ειναι μαζί. Ή μπορει,πιο απλα,να εχεις ερωτευτεί κάποιον (να τον εξιδανικεύσεις και λιγο) αλλα να μην εχεις ανταπόκριση. Και στις δυο περιπτώσεις μπορούν να σου μείνουν απωθημένα. Εννοείται πως πρεπει να προχωράμε παρακάτω και να μην κολλάμε στο παρελθόν,αλλα δεν ειναι πάντα εύκολο και σιγουρα χρειάζεται χρόνος μέχρι να το πάρεις απόφαση και να πεις αυτο ηταν,δεν ασχολούμαι αλλο
Ακριβώς! Λογική και συναίσθημα, δυο έννοιες ασύμβατες.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 01:34, 06-11-16:

#57
Αρχική Δημοσίευση από alcyone
Είναι θέμα ψυχολογίας.
Υποθέτω, διότι ενδόμυχα δεν θέλουμε να βρούμε ένα "προσιτό" άτομο με το ρίσκο στο μέλλον να μας διαψεύσει/απογοητεύσει. Αντ'αυτού, ψάνουμε κάποιον/α που δεν είναι δυνατόν να γίνει κάτι παρά μόνο σε φαντασίωση και που θα χρίσουμε "ιδανικό", θα του φορτώσουμε όλες τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες μας και θα τον βάλουμε σε βάθρο όπου θα καταφεύγουμε όταν θέλουμε να δικαιολογήσουμε την αδυναμία μας να διαχειριστούμε υφιστάμενες πραγματικές σχέσεις.
Αυτή την εξήγηση δίνω.
Πολύ ωραία η εξήγησή σου! Καταλαβαίνω, νομίζω, τον μηχανισμό που βρίσκεται από πίσω. Διάφορες καταστάσεις/εμπειρίες έκαναν κάποιον να αντιδρά με αυτόν τον τρόπο. Το βασικό μου ερώτημα κι αυτό που δε μπορώ να καταλάβω είναι αν καταλαβαίνει αυτό το άτομο, ότι αυτή του η αντίδραση είναι πρόβλημα. Αν ναι, μετά τη συνειδητοποίηση του προβλήματος λογική ακολουθία είναι (και πρέπει να είναι) να αναλάβεις δράση και να κάνεις προσπάθειες για αλλαγή. Δεν είναι και τόσο δύσκολο όσο φαίνεται, είναι θέμα θέλησης κυρίως. Γιατί πραγματικά, τα πάντα είναι στο μυαλό -όσο κλισέ κι αν ακούγεται.

Αρχική Δημοσίευση από methexys
Μαλλον δεν το εχεις βιώσει,ε; Ωραια ολα αυτα τα "προχωρα παρακάτω","υπαρχουν τόσα ενδιαφέροντα ατομα",κτλ κτλ. Ειναι εύκολο να τα λες,μέχρι... να τυχει και σε εσενα κατι παρόμοιο. Μετα καταλαβαίνεις οτι στη ζωή συμβαίνουν διαφορα που μπορει να μην επιτρέπουν σε δυο ατομα να ειναι μαζί. Ή μπορει,πιο απλα,να εχεις ερωτευτεί κάποιον (να τον εξιδανικεύσεις και λιγο) αλλα να μην εχεις ανταπόκριση. Και στις δυο περιπτώσεις μπορούν να σου μείνουν απωθημένα. Εννοείται πως πρεπει να προχωράμε παρακάτω και να μην κολλάμε στο παρελθόν,αλλα δεν ειναι πάντα εύκολο και σιγουρα χρειάζεται χρόνος μέχρι να το πάρεις απόφαση και να πεις αυτο ηταν,δεν ασχολούμαι αλλο
Λίγο πολύ φαντάζομαι όλοι θα το έχουν βιώσει. Το ζήτημα είναι τι στάση κρατάς απένταντί του.
Όπως είπα και παραπάνω, για εμένα δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μηχανισμό -μιας και μιλήσαμε για ψυχολογία πριν. Είναι αποδεδειγμένο, νομίζω, ότι αυτούς τους εσωτερικούς μηχανισμούς μπορούμε να τους τροποποιήσουμε. Με προσωπική προσπάθεια, πάντα. Για εμένα, όταν κάτι σε κρατάει πίσω, πρέπει να προσπαθήσεις και είναι χρέος σου να θέλεις να το αλλάξεις, ακόμη κι αν έχεις βολευτεί σ' αυτό! :-)
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alcyone

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη alcyone
H alcyone αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17,842 μηνύματα.

H alcyone έγραψε στις 01:56, 06-11-16:

#58
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
Πολύ ωραία η εξήγησή σου! Καταλαβαίνω, νομίζω, τον μηχανισμό που βρίσκεται από πίσω. Διάφορες καταστάσεις/εμπειρίες έκαναν κάποιον να αντιδρά με αυτόν τον τρόπο. Το βασικό μου ερώτημα κι αυτό που δε μπορώ να καταλάβω είναι αν καταλαβαίνει αυτό το άτομο, ότι αυτή του η αντίδραση είναι πρόβλημα. Αν ναι, μετά τη συνειδητοποίηση του προβλήματος λογική ακολουθία είναι (και πρέπει να είναι) να αναλάβεις δράση και να κάνεις προσπάθειες για αλλαγή. Δεν είναι και τόσο δύσκολο όσο φαίνεται, είναι θέμα θέλησης κυρίως. Γιατί πραγματικά, τα πάντα είναι στο μυαλό -όσο κλισέ κι αν ακούγεται.


Λίγο πολύ φαντάζομαι όλοι θα το έχουν βιώσει. Το ζήτημα είναι τι στάση κρατάς απένταντί του.
Όπως είπα και παραπάνω, για εμένα δεν είναι τίποτα περισσότερο από έναν μηχανισμό -μιας και μιλήσαμε για ψυχολογία πριν. Είναι αποδεδειγμένο, νομίζω, ότι αυτούς τους εσωτερικούς μηχανισμούς μπορούμε να τους τροποποιήσουμε. Με προσωπική προσπάθεια, πάντα. Για εμένα, όταν κάτι σε κρατάει πίσω, πρέπει να προσπαθήσεις και είναι χρέος σου να θέλεις να το αλλάξεις, ακόμη κι αν έχεις βολευτεί σ' αυτό! :-)
Πολύ σωστά. Όμως το σωστό και το λογικό, ενίοτε δεν είναι και τόσο απλό σε κάποιον που το βιώνει, είτε έχει συνείδηση του προβλήματός του, είτε όχι.
Το οτι αντιλαμβανόμαστε τον μηχανισμό, έχουμε κάνει μια καλή αρχή, αλλά δεν σημαίνει οτι λύνουμε αυτόματα και το πρόβλημα. Είναι θέμα βιωμάτων, ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας, οπότε υποθέτω οτι και η λύση θα είναι εξατομικευμένη. Το αν κάποιος έχει τη θέληση ή/και τη δύναμη να το ξεπεράσει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Άλλοι χρειάζονται χρόνο για να βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν, άλλοι την ψυχολογική υποστήριξη, κι άλλοι απλώς κάποιο άλλο γεγονός που θα υπερβεί το προηγούμενο και άλλοι...ποτέ.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 02:56, 06-11-16:

#59
Αρχική Δημοσίευση από alcyone
Πολύ σωστά. Όμως το σωστό και το λογικό, ενίοτε δεν είναι και τόσο απλό σε κάποιον που το βιώνει, είτε έχει συνείδηση του προβλήματός του, είτε όχι.
Το οτι αντιλαμβανόμαστε τον μηχανισμό, έχουμε κάνει μια καλή αρχή, αλλά δεν σημαίνει οτι λύνουμε αυτόματα και το πρόβλημα. Είναι θέμα βιωμάτων, ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας, οπότε υποθέτω οτι και η λύση θα είναι εξατομικευμένη. Το αν κάποιος έχει τη θέληση ή/και τη δύναμη να το ξεπεράσει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Άλλοι χρειάζονται χρόνο για να βρουν τη δύναμη να προχωρήσουν, άλλοι την ψυχολογική υποστήριξη, κι άλλοι απλώς κάποιο άλλο γεγονός που θα υπερβεί το προηγούμενο και άλλοι...ποτέ.
Η συνειδητοποίηση του προβλήματος -για τα πάντα- είναι μόνο η αρχή. Σημασία έχει το μετά. Νομίζω συμφωνούμε σ' αυτό.

Για να είμαι ειλικρινής, δε το θεωρώ σημαντικό πρόβλημα. Έτσι όπως το βλέπω εγώ, είναι μεγαλοποίηση στα πάντα (στην εικόνα που έχουμε σχηματίσει για το άλλο άτομο και γι' αυτό που νιώθουμε, στα εμπόδια που υπάρχουν ( ; ) γενικά σε όλα).
Ας πάρουμε κάποιες περιπτώσεις που μου έρχονται τώρα στο μυαλό:
1. Φαίνεται πως θέλει ο ένας τον άλλον, αλλά πρέπει "αναγκαστικά" να σας χωρίσουν 1000 μίλια. Δηλαδή, αν και όλα δείχνουν ότι είναι υπέροχος και πως θα γινόσασταν ένα πολύ όμορφο ζευγάρι, τελικά αυτή η σχέση δε θα αρχίσει ποτέ.
Αν θέλατε τόσο πολύ να είστε μαζί, ή ο ένας δε θα έφευγε και θα καθόταν για να αρχίσει αυτό το τόσο μεγάλο που έβλεπες/βλέπατε ή ο άλλος θα πήγαινε μαζί, γιατί ναι, τόσο μεγάλο έρωτα -αν το πιστεύεις πραγματικά- δεν τον χάνεις και παίρνεις όλα τα ρίσκα που υπάρχουν. Ποιος ο λόγος της μοιρολατρίας εδώ; Και ας πούμε ότι εσύ από την πλευρά σου είσαι εντάξει. Εδώ περνάμε στο 2:

2. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει τόσο όσο εσύ.
3. Τον θέλεις τρελά, αλλά τα έχει με άλλη, φαίνεται να του αρέσεις κι εσύ, αλλά όχι τόσο ώστε να χωρίσει την άλλη και να είναι μαζί σου.
4. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει καθόλου.

Εδώ δε μπορείς να αλλάξεις και πολλά, δεν είναι στο χέρι σου. Λες στον εαυτό σου "έτσι είναι" και προχωράς. Λογικό να σου πάρει χρόνο, εντελώς παράλογο, όμως, το να πάρει χρόνο (1) ή και χρόνια. Γιατί, πραγματικά, δεν είναι και τόσο δύσκολο να βρεθεί ο επόμενος που θα νιώσεις δυνατά συναισθήματα. Αρκεί να είσαι ανοιχτός στο να συμβεί. Εδώ ακριβώς είναι που βρίσκω το πρόβλημα. Για ποιο λόγο, δηλαδή, ή σε ποιες περιπτώσεις πιστεύετε ότι δεν καταφέρνει κάποιος να το ξεπεράσει; Φαντάζομαι ότι όλοι αποδεχόμαστε πως είναι πρόβλημα το να μένεις για χρόνια κολλημένος με το ίδιο άτομο και να μην προχωράς στη ζωή σου.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γκρινιάρης Gkrr (Κωνσταντίνος)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γκρινιάρης Gkrr
Ο Κωνσταντίνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 20 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Φλώρινα (Φλώρινα). Έχει γράψει 714 μηνύματα.

O Γκρινιάρης Gkrr Perseverance makes the difference... έγραψε στις 07:54, 06-11-16:

#60
Στο γυμνάσιο εγώ, φουλ "ερωτευμένος" με ένα όμορφο, ξανθό κοριτσάκι και να μου πετάει "μα εγώ σε βλέπω σαν έναν καλό φίλο"

Δύο μέρες δεν βγήκα από το σπίτι
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alcyone

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη alcyone
H alcyone αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17,842 μηνύματα.

H alcyone έγραψε στις 08:05, 06-11-16:

#61
1. Φαίνεται πως θέλει ο ένας τον άλλον, αλλά πρέπει "αναγκαστικά" να σας χωρίσουν 1000 μίλια. Δηλαδή, αν και όλα δείχνουν ότι είναι υπέροχος και πως θα γινόσασταν ένα πολύ όμορφο ζευγάρι, τελικά αυτή η σχέση δε θα αρχίσει ποτέ.
Αν θέλατε τόσο πολύ να είστε μαζί, ή ο ένας δε θα έφευγε και θα καθόταν για να αρχίσει αυτό το τόσο μεγάλο που έβλεπες/βλέπατε ή ο άλλος θα πήγαινε μαζί, γιατί ναι, τόσο μεγάλο έρωτα -αν το πιστεύεις πραγματικά- δεν τον χάνεις και παίρνεις όλα τα ρίσκα που υπάρχουν. Ποιος ο λόγος της μοιρολατρίας εδώ; Και ας πούμε ότι εσύ από την πλευρά σου είσαι εντάξει. Εδώ περνάμε στο 2:

2. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει τόσο όσο εσύ.
3. Τον θέλεις τρελά, αλλά τα έχει με άλλη, φαίνεται να του αρέσεις κι εσύ, αλλά όχι τόσο ώστε να χωρίσει την άλλη και να είναι μαζί σου.
4. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει καθόλου.

Εδώ δε μπορείς να αλλάξεις και πολλά, δεν είναι στο χέρι σου. Λες στον εαυτό σου "έτσι είναι" και προχωράς. Λογικό να σου πάρει χρόνο, εντελώς παράλογο, όμως, το να πάρει χρόνο (1) ή και χρόνια. Γιατί, πραγματικά, δεν είναι και τόσο δύσκολο να βρεθεί ο επόμενος που θα νιώσεις δυνατά συναισθήματα. Αρκεί να είσαι ανοιχτός στο να συμβεί. Εδώ ακριβώς είναι που βρίσκω το πρόβλημα. Για ποιο λόγο, δηλαδή, ή σε ποιες περιπτώσεις πιστεύετε ότι δεν καταφέρνει κάποιος να το ξεπεράσει; Φαντάζομαι ότι όλοι αποδεχόμαστε πως είναι πρόβλημα το να μένεις για χρόνια κολλημένος με το ίδιο άτομο και να μην προχωράς στη ζωή σου.
Εννοείται οτι συμφωνώ με το παραπάνω σκεπτικό που συνοπτικά εκφράζει την άποψη οτι "δεν αξίζει την αιώνια αφοσίωση μου ένα άτομο, για το οποίο εγώ θα είμαι πάντα η δεύτερη επιλογή".
Τώρα το ερώτημα γιατί δεν καταφέρνει κάποιος να βάλει σε κίνηση τους μηχανισμούς "αμυνάς" του δεν μπορώ να είμαι σίγουρη.
Ίσως και η βάση να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερινύς (Rin)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερινύς
H Rin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών , επαγγέλεται Παιδίατρος και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 12,249 μηνύματα.

H Ερινύς Ab aeterno. έγραψε στις 08:48, 06-11-16:

#62
Γιατί να το εκλογικεύσουμε ΚΑΙ αυτό; Δηλαδή εσείς δεν περνούσατε μια χαρά νιρβάνα φάση όσο εξιδανικεύατε το άτομο που για τους χ,ψ λόγους δεν μπορείτε να είστε μαζί; Δεν λέω αυτό να συνεχίζεται επ' άπειρον και να πάει την ζωή μας πίσω, αλλά ειδικά στην αρχή, είναι πολύ ωραίο συναίσθημα, γιατί να το πετσοκόψουμε εν τη γενέσει; Θα κάνει τον κύκλο του, θα ξεθωριάσει, και τότε θα κατασταλεί και μόνο του. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν είμαστε 24/7 μέσα στο σπίτι να το σκεφτόμαστε προφανώς.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

methexys

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη methexys
H methexys αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ισλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,634 μηνύματα.

H methexys έγραψε στις 11:58, 06-11-16:

#63
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
1. Φαίνεται πως θέλει ο ένας τον άλλον, αλλά πρέπει "αναγκαστικά" να σας χωρίσουν 1000 μίλια. Δηλαδή, αν και όλα δείχνουν ότι είναι υπέροχος και πως θα γινόσασταν ένα πολύ όμορφο ζευγάρι, τελικά αυτή η σχέση δε θα αρχίσει ποτέ.
Αν θέλατε τόσο πολύ να είστε μαζί, ή ο ένας δε θα έφευγε και θα καθόταν για να αρχίσει αυτό το τόσο μεγάλο που έβλεπες/βλέπατε ή ο άλλος θα πήγαινε μαζί, γιατί ναι, τόσο μεγάλο έρωτα -αν το πιστεύεις πραγματικά- δεν τον χάνεις και παίρνεις όλα τα ρίσκα που υπάρχουν. Ποιος ο λόγος της μοιρολατρίας εδώ; Και ας πούμε ότι εσύ από την πλευρά σου είσαι εντάξει. Εδώ περνάμε στο 2:

2. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει τόσο όσο εσύ.
3. Τον θέλεις τρελά, αλλά τα έχει με άλλη, φαίνεται να του αρέσεις κι εσύ, αλλά όχι τόσο ώστε να χωρίσει την άλλη και να είναι μαζί σου.
4. Τον θέλεις τρελά, αλλά δε σε θέλει καθόλου.
.
Με τις περιπτώσεις 2,3,4 συμφωνώ. Με την πρώτη ομως οχι. Αν μιλάμε για ατομα που αγαπιούνται τοσο πολυ που θέλουν να το πάνε για γάμο ή δεν ξερω 'γω τι, τοτε ναι, θα γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις για να μπορούν να ειναι μαζί και να μην διαλυθεί η σχέση τους. Οταν ομως μιλάμε για μια απλή σχέση στα 18,20,24 προφανώς και δεν μπορεις να ζητήσεις απο τον αλλον να μην φύγει ενώ πρεπει να το κανει για τον χ,ψ λογο. Εγω το θεωρώ εντελώς εγωιστικό αυτο. Αν εχει σημαντικούς λόγους για να φύγει,για δουλεια,για σπουδές,για οτιδήποτε,δεν μπορεις να του πεις,ξερεις,μείνε εδω μαζί μου,ολα αρχίζουν και τελειώνουν σε εμένα. Γιατι εκτος απο το οτι σε μικρότερες ηλικίες,οσο ερωτευμένος και να εισαι, μια σχέση μπορει να χαλάσει τελικα,εγω προσωπικά θα ένιωθα άσχημα και οτι φέρθηκα εγωιστικά. Για τον ίδιο λογο δεν θα ακολουθούσα τον αλλον αν ήθελε να φύγει στην αλλη άκρη της Ελλάδας,στο εξωτερικό,οπουδήποτε. Γιατι και αυτο θα ηταν εγωιστικό εκ μέρους του,να μου ζητούσε να αφήσω τα πάντα για να τον ακολουθήσω,χωρις να ξερω αν αυτη η σχέση θα λειτουργήσει τελικα. Μια φίλη μου για παράδειγμα, άλλαξε τον τομέα σπουδών της μονο και μονο για να ειναι μαζί με τον τοτε σύντροφο της,στην ίδια πόλη και στην ίδια σχολη. Ε,και σε λίγους μήνες χώρισαν.Δεν ειναι πάντα τοσο απλο ώστε να πεις οτι θα ακολουθήσεις τον αλλον οπου και αν παει χωρις να κοιτάς πίσω.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 15:49, 06-11-16:

#64
Αρχική Δημοσίευση από alcyone
Εννοείται οτι συμφωνώ με το παραπάνω σκεπτικό που συνοπτικά εκφράζει την άποψη οτι "δεν αξίζει την αιώνια αφοσίωση μου ένα άτομο, για το οποίο εγώ θα είμαι πάντα η δεύτερη επιλογή".
Τώρα το ερώτημα γιατί δεν καταφέρνει κάποιος να βάλει σε κίνηση τους μηχανισμούς "αμυνάς" του δεν μπορώ να είμαι σίγουρη.
Ίσως και η βάση να είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση.
Αυτό που ήθελα να πω συνοπτικά και απλά ήταν κυρίως το "γιατί να αναλώνομαι και να μένει πίσω η ζωή μου για κάτι που απλά δεν έγινε/δεν ήταν να γίνει". Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιείς, τόσο το καλύτερο για εσένα. Όχι μόνο για 1 περίπτωση, αλλά για όλη σου τη ζωή. Η συμπεριφορά που παρουσιάζω παραπάνω με τα χρόνια κολλήματα, είναι πρόβλημα. Δεν πηγάζει από το κρίμα της υπόθεσης, την αδικία, το αναπόδραστο του δράματος που ζεις, αλλά από εσωτερικά θέματα τα οποία πρέπει να λυθούν. Είχαμε συμφωνήσει παραπάνω ότι οι άνθρωποι που αντιδρούν μ' αυτό τον τρόπο ξανά με ξανά ή μένουν κολλημένοι στην μία ίδια περίπτωση, το κάνουν γιατί ψάχνουν κάτι απρόσιτο, από φόβο μήπως μας αφήσει και μας απογοητεύσει το προσιτό. Φοβούνται να μπουν στη σχέση. Υπέροχη εξήγηση, πραγματικά. Κι αυτό αν συμβαίνει ξανά και ξανά, μόνο τυχαίο δε μπορεί να είναι. Εκεί θέλω να καταλήξω. Πιστεύω ότι μέσα τους το ξέρουν, αλλά έχουν βολευτεί σε αυτή την κατάσταση, στο όνειρο, από φόβο για το αληθινό.

Αρχική Δημοσίευση από Ερινύς
Γιατί να το εκλογικεύσουμε ΚΑΙ αυτό; Δηλαδή εσείς δεν περνούσατε μια χαρά νιρβάνα φάση όσο εξιδανικεύατε το άτομο που για τους χ,ψ λόγους δεν μπορείτε να είστε μαζί; Δεν λέω αυτό να συνεχίζεται επ' άπειρον και να πάει την ζωή μας πίσω, αλλά ειδικά στην αρχή, είναι πολύ ωραίο συναίσθημα, γιατί να το πετσοκόψουμε εν τη γενέσει; Θα κάνει τον κύκλο του, θα ξεθωριάσει, και τότε θα κατασταλεί και μόνο του. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν είμαστε 24/7 μέσα στο σπίτι να το σκεφτόμαστε προφανώς.
Γιατί όχι; Στην πραγματικότητα λογική και συναίσθημα δεν είναι και τόσο ανεξάρτητα όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Δεν είναι μυαλό και καρδιά. Και τα συναισθήματα στον εγκέφαλο επεξεργάζονται, αποτελούν μέρος του "είναι" μας και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στο πώς λειτουργεί η λογική μας, στο πώς σκεφτόμαστε και πώς λειτουργούμε.

Αρχική Δημοσίευση από methexys
Με τις περιπτώσεις 2,3,4 συμφωνώ. Με την πρώτη ομως οχι. Αν μιλάμε για ατομα που αγαπιούνται τοσο πολυ που θέλουν να το πάνε για γάμο ή δεν ξερω 'γω τι, τοτε ναι, θα γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις για να μπορούν να ειναι μαζί και να μην διαλυθεί η σχέση τους. Οταν ομως μιλάμε για μια απλή σχέση στα 18,20,24 προφανώς και δεν μπορεις να ζητήσεις απο τον αλλον να μην φύγει ενώ πρεπει να το κανει για τον χ,ψ λογο. Εγω το θεωρώ εντελώς εγωιστικό αυτο. Αν εχει σημαντικούς λόγους για να φύγει,για δουλεια,για σπουδές,για οτιδήποτε,δεν μπορεις να του πεις,ξερεις,μείνε εδω μαζί μου,ολα αρχίζουν και τελειώνουν σε εμένα. Γιατι εκτος απο το οτι σε μικρότερες ηλικίες,οσο ερωτευμένος και να εισαι, μια σχέση μπορει να χαλάσει τελικα,εγω προσωπικά θα ένιωθα άσχημα και οτι φέρθηκα εγωιστικά. Για τον ίδιο λογο δεν θα ακολουθούσα τον αλλον αν ήθελε να φύγει στην αλλη άκρη της Ελλάδας,στο εξωτερικό,οπουδήποτε. Γιατι και αυτο θα ηταν εγωιστικό εκ μέρους του,να μου ζητούσε να αφήσω τα πάντα για να τον ακολουθήσω,χωρις να ξερω αν αυτη η σχέση θα λειτουργήσει τελικα. Μια φίλη μου για παράδειγμα, άλλαξε τον τομέα σπουδών της μονο και μονο για να ειναι μαζί με τον τοτε σύντροφο της,στην ίδια πόλη και στην ίδια σχολη. Ε,και σε λίγους μήνες χώρισαν.Δεν ειναι πάντα τοσο απλο ώστε να πεις οτι θα ακολουθήσεις τον αλλον οπου και αν παει χωρις να κοιτάς πίσω.
Δε λέω να ζητήσεις εσύ να μη φύγει ο άλλος, αλλά τι θα κάνεις εσύ. Δηλαδή, είσαι εσύ αυτός που είναι να φύγει; Δε φεύγεις. Κι αν ο άλλος φύγει, επιλογή του ήταν. Άρα, νόμιζες εσύ μόνο ότι ήταν τόσο μεγάλο. Ανεκπλήρωτος έρωτας, όπως το βλέπω εγώ, είναι όταν δεν το έχεις ζήσει καν για χ,ψ λόγους. Όταν δεν έχεις μπει καν στη σχέση. Για γάμο δεν το πας αν δεν έχεις ζήσει τον άλλο, γιατί πώς αλλιώς θα πεις "τον αγαπάω"; Άρα, ας μη διαχωρίζουμε το πρώτο παράδειγμα, καλύτερα.
Αν θέλεις τόσο πολύ και από μακριά θα δουλέψει. Είτε πιστεύεις στις σχέσεις από απόσταση, είτε όχι. Αν θέλεις πραγματικά, το δοκιμάζεις, ακόμη κι αν δε πιστεύεις εξ αρχής. Και έχει συμβεί!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερινύς (Rin)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερινύς
H Rin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών , επαγγέλεται Παιδίατρος και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 12,249 μηνύματα.

H Ερινύς Ab aeterno. έγραψε στις 20:52, 06-11-16:

#65
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
Αυτό που ήθελα να πω συνοπτικά και απλά ήταν κυρίως το "γιατί να αναλώνομαι και να μένει πίσω η ζωή μου για κάτι που απλά δεν έγινε/δεν ήταν να γίνει". Όσο πιο γρήγορα το συνειδητοποιείς, τόσο το καλύτερο για εσένα. Όχι μόνο για 1 περίπτωση, αλλά για όλη σου τη ζωή. Η συμπεριφορά που παρουσιάζω παραπάνω με τα χρόνια κολλήματα, είναι πρόβλημα. Δεν πηγάζει από το κρίμα της υπόθεσης, την αδικία, το αναπόδραστο του δράματος που ζεις, αλλά από εσωτερικά θέματα τα οποία πρέπει να λυθούν. Είχαμε συμφωνήσει παραπάνω ότι οι άνθρωποι που αντιδρούν μ' αυτό τον τρόπο ξανά με ξανά ή μένουν κολλημένοι στην μία ίδια περίπτωση, το κάνουν γιατί ψάχνουν κάτι απρόσιτο, από φόβο μήπως μας αφήσει και μας απογοητεύσει το προσιτό. Φοβούνται να μπουν στη σχέση. Υπέροχη εξήγηση, πραγματικά. Κι αυτό αν συμβαίνει ξανά και ξανά, μόνο τυχαίο δε μπορεί να είναι. Εκεί θέλω να καταλήξω. Πιστεύω ότι μέσα τους το ξέρουν, αλλά έχουν βολευτεί σε αυτή την κατάσταση, στο όνειρο, από φόβο για το αληθινό.


Γιατί όχι; Στην πραγματικότητα λογική και συναίσθημα δεν είναι και τόσο ανεξάρτητα όσο θα θέλαμε να πιστεύουμε. Δεν είναι μυαλό και καρδιά. Και τα συναισθήματα στον εγκέφαλο επεξεργάζονται, αποτελούν μέρος του "είναι" μας και παίζουν σημαντικότατο ρόλο στο πώς λειτουργεί η λογική μας, στο πώς σκεφτόμαστε και πώς λειτουργούμε.
To make myself clear, αν βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση, κάνω 2 ερωτήσεις στον εαυτό μου:
-Με κάνει να νιώθω ωραία το να το σκέφτομαι ακόμα και σαν απωθημένο;
-Πάει την ζωή και την καθημερινότητά μου άμεσα πίσω;

Αν οι απαντήσεις είναι αντίστοιχα ναι και όχι, τότε δεν πετσοκόβω τίποτα. Θέλουμε χρόνο για να φύγουμε από μια καψούρα ή ένα κόλλημα, δεν είναι patch για να το ξεκολλήσουμε, ειδικά αν έχουμε πέσει με τα μούτρα. (Χωρίς να κατακρίνω αυτούς που καταφέρνουν και ξενερώνουν με την μία τον εαυτό τους για να προχωρήσουν αμέσως). Στην τελική για να "συνεχίσεις την ζωή σου", απαιτείται να σε νοιάζει να κυνηγήσεις κάποιον/α άλλον/η, και συνήθως στα χρόνια κολλήματα σπάνια βρίσκεται η διάθεση αμέσως μετά, παίρνει λίγο χρόνο προσαρμογής.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 21:58, 06-11-16:

#66
Αρχική Δημοσίευση από Ερινύς
To make myself clear, αν βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση, κάνω 2 ερωτήσεις στον εαυτό μου:
-Με κάνει να νιώθω ωραία το να το σκέφτομαι ακόμα και σαν απωθημένο;
-Πάει την ζωή και την καθημερινότητά μου άμεσα πίσω;

Αν οι απαντήσεις είναι αντίστοιχα ναι και όχι, τότε δεν πετσοκόβω τίποτα. Θέλουμε χρόνο για να φύγουμε από μια καψούρα ή ένα κόλλημα, δεν είναι patch για να το ξεκολλήσουμε, ειδικά αν έχουμε πέσει με τα μούτρα. (Χωρίς να κατακρίνω αυτούς που καταφέρνουν και ξενερώνουν με την μία τον εαυτό τους για να προχωρήσουν αμέσως). Στην τελική για να "συνεχίσεις την ζωή σου", απαιτείται να σε νοιάζει να κυνηγήσεις κάποιον/α άλλον/η, και συνήθως στα χρόνια κολλήματα σπάνια βρίσκεται η διάθεση αμέσως μετά, παίρνει λίγο χρόνο προσαρμογής.
Είναι όλα απολύτως κατανοητά όταν μιλάμε για "λίγο χρόνο προσαρμογής". Σε αυτό συμφωνούμε απόλυτα. Αυτό λέω κι εγώ. Απλά, ορίζω το "χρόνια κολλήματα" ως 1-2+ χρόνια να είσαι κολλημένος με το ίδιο άτομο, που για εμένα -έτσι όπως βλέπω εγώ τα πράγματα- είναι μεγάλο διάστημα να χάσεις από τη ζωή σου. Τον "λίγο χρόνο προσαρμογής" μπορούμε να τον δούμε σαν ένα διάστημα 1-2+ χρόνων; Νομίζω πως όχι.

Στο μυαλό μου, ο ανεκπλήρωτος έρωτας συνδέεται με αρνητικά συναισθήματα, γενικά με εικόνες με κλάματα και μελαγχολία, αναπάντητα ερωτήματα και ατέλειωτες συζητήσεις με φίλους. Ένα αίσθημα του αναπόδραστου γενικά. Άλλωστε, μιλάμε για κάτι ανεκπλήρωτο που από μόνο του σημαίνει ένα κενό. Επειδή, όμως, εξηγούμε τις έννοιες με βάση προσωπικές εμπειρίες -δικές μας ή από το οικειο περιβάλλον, δε μπορώ να δω πώς γίνεται να νιώθει κάποιος ωραία όταν το σκέφτεται και όταν βιώνει την κατάσταση. Γιατί, πραγματικά, αν κάτι μας κάνει να νιώθουμε καλά, δεν υπάρχει και κανένας απολύτως λόγος να το αλλάξουμε.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nelliel

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nelliel
H Nelliel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μελισσοκόμος και μας γράφει απο Μελίσσια (Αττική). Έχει γράψει 937 μηνύματα.

H Nelliel έγραψε στις 05:01, 07-11-16:

#67
Μια γνωστη μου ειχε κολλημα με εναν τυπο, ο οποιος απο την 1η στιγμη ειχε ξεκαθαρισει οτι δεν γουσταρει, επι παρα πολλα χρονια, πανω απο 5 σιγουρα και στο τελος κατεληξε στον ψυχιατρο ο οποιος την εστειλε για νοσηλεια. Προσωπικα δεν το θεωρο φυσιολογικο να εχεις κολλημα με καποιον που σου εχει ξεκαθαρισει οτι δεν γουσταρει. Σε αυτην την περιπτωση πρεπει να ξεκολλας σε χρονο dt. Κατα τα αλλα μερικοι μηνες με 1 χρονο max για ανεκπληρωτο ερωτα που δεν εχεις κανει κινηση το θεωρω καπως πιο νορμαλ.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,632 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 02:39, 26-11-16:

#68
Εγω το βρισκω παρανοια. Τωρα αμα εσεις το μεταφραζετε απωθυμενο ή ονειρο... Τι να σας πω!
Βεβαια υπαρχουν και οι περιπτωσεις επιστροφης στον τοπο του εγκληματος μετα σχεσης.
Αυτο εγω παλι το μεταφραζω ως κατι δε μου κατσε κι επιστρεφω μπας και τσιμπησω λαγο.
Τωρα σεις θα το πειτε "pure μετανιωμενη true love"

Χαζομαρες...
Μονο εγω αηδιαζω με οοοολαυτα τα γλυκαναλατα αρρωστημενα;

Η ζωη ειναι μπροστα!! Μην κοιτας πισω γιατι θα ζαλιστεις κ θα πεσεις!
Μονο μπροστα ειναι ο δρομος της ευτυχιας! Και της επιτυχιας στην ζωη αν μη τι αλλο!

Δεν ξερω βρε παιδια, εγω ποτε δεν μπορεσα να καταλαβω πολλα τετοια στη ζωη, που μου συνεβησαν ή ετυχαν σε αλλους ή να εδω που τα διαβαζω... Η ζωη ειναι ωραια ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΣΟΥ!
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mindcircus : 26-11-16 στις 03:02.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nymphet

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη nymphet
H nymphet αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 203 μηνύματα.

H nymphet έγραψε στις 15:16, 26-11-16:

#69
Oι ανεκπληρωτοι ερωτες παντα εχουν μια γοητεια παραπανω απο αυτους που ειδαν φως.Κι αυτο γιατι δεν ειχαν την ευκαιρια να απομυθοποιηθουν.Παντα μενει κατι στον αερα,ενα μυστηριο που σε κανει να ονειροπολεις.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 18:08, 26-11-16:

#70
Δεν ξέρω αν λειτουργώ περίεργα, αλλά, αν θέλετε, μπορούμε να το "ψυχαναλύσουμε" λίγο. Πιστεύετε ότι ανεκπλήρωτος έρωτας και απομυθοποίηση δεν μπορούν να πάνε μαζί; Μετά από καιρό (λίγο ή πολύ και όπως το ορίζετε εσείς) φτάνετε σε σκέψεις όπως: "ΟΚ, από το λίγο που τον ξέρω, έχω παρατηρήσει ότι έχει αυτά κι αυτά τα θεματάκια και ξέρω ότι στην πορεία αν ήμασταν μαζί θα μου έβγαζε κι άλλα και θα με χαλούσε κτλ κτλ.." ή όχι;
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κούκου-Βάγια

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Κούκου-Βάγια
H Κούκου-Βάγια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 213 μηνύματα.

H Κούκου-Βάγια αλλα τ μάτια του λαγού κ΄άλλα της Βαγιας έγραψε στις 19:38, 26-11-16:

#71
Ανεκπληρωτος ερωτας χμμ δηλαδη μονοπλευρος ερωτας αυτος που ο ενας νιωθει και ο αλλος δεν νιωθει η ακομα χειροτερα που ο ενας νιωθει και ο αλλος νιωθει ομως δε ξερει οτι νιωθει και ο αλλος(ελπιζω να καταλαβατε τι ειπα
)

εχω περασει αρκετους τετοιους "ερωτες" και καμια φορα για πολυ διαστημα μεχρι να μου κινησει το ενδιαφερον καποιος αλλος εξαλου ειναι γνωστο οτι ο ερωτας με ερωτα περναει

Απο τη μια ενας ανεκπληρωτος ερωτας εχει κατι τις τo γοητευτικο απο την αλλη ειναι και μαλαγχολικο να σκεφτεσαι πως θα ηταν ΑΝ τελικα ειχε πραγματοποιηθει αυτη η σχεση
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dimitris S

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Dimitris S
Ο Dimitris S αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,008 μηνύματα.

O Dimitris S έγραψε στις 23:02, 26-11-16:

#72
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
Δεν ξέρω αν λειτουργώ περίεργα, αλλά, αν θέλετε, μπορούμε να το "ψυχαναλύσουμε" λίγο. Πιστεύετε ότι ανεκπλήρωτος έρωτας και απομυθοποίηση δεν μπορούν να πάνε μαζί; Μετά από καιρό (λίγο ή πολύ και όπως το ορίζετε εσείς) φτάνετε σε σκέψεις όπως: "ΟΚ, από το λίγο που τον ξέρω, έχω παρατηρήσει ότι έχει αυτά κι αυτά τα θεματάκια και ξέρω ότι στην πορεία αν ήμασταν μαζί θα μου έβγαζε κι άλλα και θα με χαλούσε κτλ κτλ.." ή όχι;
Σε πρώτη φάση, ναι δεν μπορούν να πάνε μαζί.Ακόμα και πιθανά ελαττώματα, όταν έχεις μια εξιδανικευμένη εικόνα για τον άλλο/άλλη είτε δεν τα βλέπεις καν είτε τα αγνοείς.Καθώς συνέρχεσαι και αρχίζεις να βλέπεις λογικά,καταλαβαίνεις ότι είναι human being και όχι κάποιου είδους άπιαστη οπτασία
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 00:00, 27-11-16:

#73
Δε ξέρω αν είναι καλό αυτό που κάνω ή όχι, αλλά όταν καταλαβαίνω ότι κάτι θα περάσει στα "ανεκπλήρωτα", το μειώνω. Εστιάζω στα αρνητικά του άλλου, στο τι με χαλάει και σκέφτομαι ότι και να έμπαινα στη σχέση και πάλι κάτι θα βαριόμουν κάποιες στιγμές. Όπως, δηλαδή, συμβαίνει σε κάθε σχέση. Πλέον πχ αν σκεφτώ ποια είναι τα απωθημένα μου, ποιοι οι ανεκπλήρωτοι έρωτες κτλ, δε θα βρω τίποτα που να θέλω να το ζήσω από εδώ και στο εξής. Τώρα αν έχει περάσει στο υποσυνείδητο ως απωθημένη επιθυμία, αυτό δε το γνωρίζω.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,632 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 00:32, 28-11-16:

#74
Δεν μπορω να καταλαβω πως το κανετε ορισμενοι αυτο. Δεν το ενιωσα ποτε. Και μονο η ιδεα μου προκαλει σπιστευτο αγχος κι ανασφαλεια. Να θελω καποιον κ να μη με θελει; no way. Εχει βγει απτο μυαλο κ την καρδια μου οριστικα. Μαλλον εγκεφαλικο κουμπι θα ειναι, μια αμυνα ισως; Μηπως η φωνη της λογικης; Κι εγω ονειροπολα ειμαι αλλα ονειρευομαι υπαρκτα πραγματικα επιγεια πραγματα, που μπορουν να συμβουν...
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κούκου-Βάγια

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Κούκου-Βάγια
H Κούκου-Βάγια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 213 μηνύματα.

H Κούκου-Βάγια αλλα τ μάτια του λαγού κ΄άλλα της Βαγιας έγραψε στις 00:05, 29-11-16:

#75
Αρχική Δημοσίευση από mindcircus
Δεν μπορω να καταλαβω πως το κανετε ορισμενοι αυτο. Δεν το ενιωσα ποτε. Και μονο η ιδεα μου προκαλει σπιστευτο αγχος κι ανασφαλεια. Να θελω καποιον κ να μη με θελει; no way. Εχει βγει απτο μυαλο κ την καρδια μου οριστικα. Μαλλον εγκεφαλικο κουμπι θα ειναι, μια αμυνα ισως; Μηπως η φωνη της λογικης; Κι εγω ονειροπολα ειμαι αλλα ονειρευομαι υπαρκτα πραγματικα επιγεια πραγματα, που μπορουν να συμβουν...
Σιγα βρε κοπελα μου κ εμεις που εχουμε φαει ακυρο δε παθαμε κ κατι συνεχιζουμε να ζουμε...εσυ μπορει να εισαι απο τις τυχερες κ παντα τα αισθηματα σου για τον αλλον να ηταν αμοιβαια...παντως οι περισσοτεροι θα εχουν βιωσει κ καποια απορριψη οποτε δεν ειναι κατι τοσο τραγικο...κ γω αυτη τη περιοδο θελω καποιον κ αυτος παιζει να μη ξερει οτι υπαρχω ξερω γω

Δεν εχει να κανει με το αν ειναι καποιος ονειροπολος οποισδηποτε που αιθανεται καποια πραγματα για καποιον αλλον πιστευει οτι μπορει να συμβει σχεση...το οτι ο αλλος δεν τρεφει τα ιδια συναισθηματα οποτε δεν θα υπαρξει κ σχεση δε σημαινει οτι ειναι κατι εξωπραγματικο που δε θα μπορουσε να ειχε συμβει
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,632 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 01:05, 29-11-16:

#76
Εξαρταται το ποσο χρονων εισαι. Κι εγω στα 13 μου φαντασματα ερωτευομουν. Στο Γυμνασιο ειχα φαει κΟλλημα με εναν απο την γ εγω ημουν α και στη β συνεχιστηκε. Ουτε ηξερε ποια ημουν. Οταν του χα στειλει μηνυμα κ του πα ποια ειμαι, δεν απαντησε ποτε. Ηταν η πρωτη μου απογοητευση (δευτερη- ειχα αλλη μια στο δημοτικο) Απογοητευτηκα αλλα ξεκολλησα με τροπο μαγικο. Σε παρα πολυ λιγο. Μετα άπο λιγο γνωρισα καποιον και ηταν αμοιβαιο κ κεραυνοβολο. Περασαν τα χρονια κι ετυχε κ συναντησα εκεινον της γ σε μια παρεα. Ημουν πια λυκειο τελειωνα σχεδον και ρωτουσε συνεχως την κοινη μας φιλη για μενα Γενικως ειναι αληθεια αυτο που λες δεν εχω φαει πολλα ακυρα, σχεδον κανενα γιατι κ οταν δε με ηθελε καποιος μετα απο λιγο επεστρεφε ή εδειχνε ενδιαφερον. Ετυχε προφανως, δεν το λεω με επαρση. Αλλα οχι οτι δεν εχω απορριφθει κι εγω. Απλα κανω ντιλιτ αμεσα. Προφανως αυτο γινεται αντιληπτο κι ως γνωστον οι αντρες ειναι σαν τα γραμματοσημα. Οσο τους γλειφεις σε φτυνουνε κι οσο τους φτυνεις κολλανε. Τελικα μαλλον δεν ειναι τυχη τωρα που το ξανασκεφτομαι. Απλη ψυχολογια των δυο φυλων.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κούκου-Βάγια

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Κούκου-Βάγια
H Κούκου-Βάγια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 213 μηνύματα.

H Κούκου-Βάγια αλλα τ μάτια του λαγού κ΄άλλα της Βαγιας έγραψε στις 02:08, 29-11-16:

#77
19 είμαι και μιλάω για "ερωτες"σε πιο ώριμη ηλικία όσο ώριμη μπορεί να είναι στα 19 δε μιλάω για σχέσεις δημοτικιυ-Γυμνασίου που τη μια μέρα μας άρεσε ο Γιωργάκης επειδή μας είπε Καλημέρα κ ην Επόμενη μας άρεσε ο Κωστάκης επειδή μας είπε όμορφες

Όσο για αυτό που λες ότι όσο τους φτύνεις κολλάνε δε ξερω μπορεί κ να ισχύει πάντως Εγώ έχω καταλάβει ότι αν τους φτύνεις πολύ πάνε παρακάτω εξάλλου πιστεύω στο ρητό "ότι αφήνεις σε αφήνει "
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,632 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 02:35, 29-11-16:

#78
Φυσικα και πανε παρακατω. Ερχεσαι στα λογια μου.. Οι νορμαλ ανθρωποι. Γιατι υπαρχουν και οι paranoid..
Paranoid In hell!

Αυτο το τελ. ειναι απο τραγουδι, επειδη θυμηθηκα τα λυκειακα μου χρονια
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

medicine

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη medicine
H medicine αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H medicine έγραψε στις 12:20, 21-12-16:

#79
Καλησπέρα παιδιά και ελπίζω να είστε καλά.! Το όνομά μου είναι Νικολέτα και είμαι νέο μέλος βασικά εδώ μέσα. Ήθελα κι εγώ να αναφέρω μια εμπειρία μου, σχετικά με κάτι όνειρα που βλέπω με ένα συγκεκριμένο άτομο, το οποίο δεν τον λες κι απωθημένο, αλλά δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό που θα σας περιγράψω. Όταν ήμουν 18 ετών πήγαινα σε Ι.Ε.Κ στην Αθήνα, στην ειδικότητα πληροφορική. Το τμήμα όπως κταλαβαίνετε ήτανε γεμάτο από αγόρια, από τα οποία το ένα το είχα ξεχωρίσει από την αρχή. Μου αρέσε λίγο, αλλά κι αυτουνού νομίζω ότι του άρεσα λίγο στην αρχή, γιατί κοιτούσε επίμονα και προσπάθησε να με πλησιάσει, άλλο που δεν μιλήσαμε ποτέ. Τότε στο Ι.Ε.Κ περνούσα μια πολύ περίεργη φάση, γιατί αντιμετώπιζα ένα θέμα σοβαρό με την υγεία μου, το οποίο ευτυχώς το ξεπέρασα. Ο συγκεκριμένος τότε στο Ι.Ε.Κ βλεποντάς με σε αυτή την άσχημη φάση την οποία βρισκόμουν, σχολίαζε αρνητικά με τα άλλα παιδιά στην παρέα του ...και με αυτά και με αυτά σιγά σιγά τον ξεπέρασα, γιατί σαφώς δεν είχαμε ποτέ κάτι, αλλά και από την άλλη με την συμπεριφορά του με είχε κάνει να μην τον χωνεύω...τεσπα..Το 2008 επέστρεψα επαρχία, γράφτηκα σε άλλο Ι.Ε.Κ, όπου και το τελείωσα επιτυχώς, ξεπέρασα το θέμα με την υγεία μου και αν και άνεργη, ασχολούμαι με διάφορα εδώ στο χωριό, προκειμένου να περνάει η ώρα μου και να ξεχνιέμαι από τα καθημερινά προβλήματα( ανεργία, κρίση, αφραγκίες..καταλαβαίνετε). Τον συγκεκριμένο πλέον,με αυτά και με αυτά, δεν τον σκέφτομαι καν, αλλά και αν τυχόν περάσει από το μυαλό μου, τα αισθήματά μου είναι ουδέτερα, αδιάφορα, δεν έχω κάποιο απωθημένο με τον συγκεκριμένο, το μυαλό μου τον διώχνει κατευθείαν. Που θέλω να καταλήξω?! Τα τελευταία δύο με τρία χρόνια, μπορεί και παραπάνω, τον βλέπω συχνά στον ύπνο μου και όταν τον βλέπω τα αισθήματά μου είναι πάλι ουδέτερα, δεν νιώθω κάτι. Γιατί μπορεί να συμβαίνει όλο αυτό? Θέλουν να μου πουν κάτι τα όνειρα που βλέπω με τον συγκεκριμένο? Μια σκέψη που μπορεί να έχω κάνει, είναι το ότι κι ο ίδιος μπορεί να μην είναι καλά αυτόν τον καιρό, είτε λόγω κρίσης, είτε να έχει κι αυτός κάποιο θέμα με την υγεία του πλέον, γιατί τότε στο Ι.Ε.Κ, μου έδινε την εντύπωση, ότι μπορεί να έχει εξαρτήσεις...δεν ξέρω ..τεσπα... Εσείς έχετε κάποια γνώμη επί του θέματος? Θα εκτιμούσα πολύ αν διάβαζα τις γνώμες σας. Σας ευχαριστώ πολύ.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερις

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερις
H Ερις αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Σκηνοθέτης . Έχει γράψει 2,449 μηνύματα.

H Ερις έγραψε στις 18:56, 21-12-16:

#80
H γνώμη μου είναι ότι τον βλέπεις στον ύπνο σου γιατί τώρα στο χωριό δεν έχει (ή δεν έχεις βρει) κάποιον άλλον εξίσου ενδιαφέροντα για να σου αρέσει. :-)
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Ερις : 21-12-16 στις 19:04.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

medicine

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη medicine
H medicine αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H medicine έγραψε στις 19:42, 21-12-16:

#81
Αρχική Δημοσίευση από Ἔρις
H γνώμη μου είναι ότι τον βλέπεις στον ύπνο σου γιατί τώρα στο χωριό δεν έχει (ή δεν έχεις βρει) κάποιον άλλον εξίσου ενδιαφέροντα για να σου αρέσει. :-)
Μπαααα...δεν νομίζω...δεν μου αρέσει πια ο συγκεκριμένος. Πάντως σ'ευχαριστώ πολύ για την απάντηση.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

evalliaChefαρα

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη evalliaChefαρα
H evalliaChefαρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 86 μηνύματα.

H evalliaChefαρα έγραψε στις 15:40, 24-12-16:

#82
Σίγουρα απωθημένο πια...Και μάλιστα φρυκτά πονεμένο.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Drosoulitis

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Drosoulitis
Ο Drosoulitis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2 μηνύματα.

O Drosoulitis έγραψε στις 16:49, 14-02-17:

#83
Καλησπέρα σε όλους σας! Πρώτη μου δημοσίευση!
Προσωπικά, δεν αποδέχομαι τον όρο "ανεκπλήρωτος" σε ότι έχει να κάνει με τον έρωτα. Και αυτό όχι γιατί είμαι περίεργος αλλά γιατί έχω αποδεχθεί ή διαπιστώσει αν θέλετε πως ο έρωτας απέχει των συναισθημάτων που πρέπει να τύχουν "συνθήκης κανονικής πιέσεως και θερμοκρασίας" που λένε.
Έχω δεί έρωτες να ολοκληρώνουν ανθρώπους ακόμα και αν δεν έχουν γίνει "αποδεκτά" τα συναισθήματα τους απο το άλλο πρόσωπο ή ακόμη και αν δεν υφίσταται στην ζωή το άλλο πρόσωπο. Αν τους πείτε πως ζούν εναν "ανεκπλήρωτο" έρωτα, δεν θα καταλάβουν τι ακριβώς τους λέτε.
Προτιμώ λοιπόν τον όρο "ανομολόγητο" έρωτα.
Καλύτερα απο όλους, αυτό που συμβαίνει στο μυαλό ενός ανθρώπου που φυλάκισε (ή φυλακίστηκε απο) τον έρωτα μέσα του, μπορούν να εξηγήσουν οι παρακάτω στίχοι.
"Πόνος δεν είναι να πονεί, πόνος να φαρμακώνει,
σα την αγάπη την κρυφή, που δεν ξεφανερώνει.
Για σένα κλαίω και πονώ, και κρυφαναστενάζω
μα τέτοιο πόνο, με χαρές χιλιάδες, δεν αλλάζω"
Η κατάρα (επιτρέψατε μου την λέξη) αυτού του έρωτα, είναι πως δεν μπορεί να τον αγγίξει ο χρόνος και να τον φθείρει, γιατί εκεί που βρίσκεται, απλά δεν υφίσταται η έννοια του χρόνου. Ούτε καν η έννοια της λογικής. Και αν το καλοσκεφτούμε, κάπως έτσι είναι όταν βιώνουμε έναν έρωτα..ομολογημένο. Και τον βιώνουμε και μας ξεσηκώνει και μας ταρακουνάει και..φεύγει. Και ίσως, να τον ακολουθεί μια άλλη κατάσταση που κάποιοι μπορούν να την βαφτίσουν και εξέλιξη. "Ο έρωτας μας έγινε παντοτεινή αγάπη" λένε. Πολύ όμορφο, αλλά σίγουρα είναι κάτι διαφορετικό απο τον έρωτα. Για τον έρωτα σκοτώνω, για την αγάπη σκοτώνομαι. Η ειδοποιός διαφορά.
Οπότε, ούτε απωθημένο ούτε κάτι αντίστοιχο. Και όσοι τον ζούν, όσο και αν πονούν δύσκολα τον αλλάζουν.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους