×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,013 μέλη και 2,415,440 μηνύματα σε 75,306 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 526 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Το CD που ακούσατε σήμερα (δισκοκριτικές)

methexys

Τιμώμενο Μέλος

H methexys αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ισλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,790 μηνύματα.

H methexys έγραψε: στις 00:35, 18-02-17:

#341
Αρχική Δημοσίευση από Dimitris S

Bright Eyes-Letting off the Hapiness: Αρκετά πειραματικός,ωμός δίσκος,πολύ ιδιαίτερη φωνή με κάθε τραγούδι να έχει την δικό του ύφος που κάνει το album να χάνει λίγο σε συνοχή αλλά κεντρίζει το ενδιαφέρον γιατί δεν ξέρεις τι θα ακούσεις στο επόμενο track. Φοβερό τo If Winter Ends που στο δεύτερο ρεφραιν εκτοξεύεται. Τα πολύ αργά τραγούδια όπως τα 2 τελευταία και το Pull my hair που με χαλάει η επεξεργασία στα φωνητικά είναι λίγο meh αλλά τo country June on the West Coast,το upbeat The City has Sex και το καταθλιπτικό Padraic my Prince είναι από τις θετικές στιγμές του δίσκου.Καλύτερο τραγούδι και προσωπικό κόλλημα το Contrast and Compare.Τώρα για να τα το ταμπελοποιήσουμε μάλλον θα το έλεγα indie folk άν υπάρχει τέτοιο είδος
]
:')
Δεν θα ελεγα τον συγκεκριμένο δίσκο indie folk. Τους επόμενους (πχ I'm wide awake its morning) μπορει, αλλα ο συγκεκριμένος ειναι πιο πολυ πειραματικός, αν σκεφτούμε οτι ειχε βγει στα πρώτα βήματα της μπάντας και ειχε ηχογραφηθεί σε ενα υπόγειο, αν θυμαμαι καλα. Λατρευω το Padraic my prince και προσωπικά ταυτίζομαι με το June on the west coast. Γενικα αγαπώ τους στίχους σε ολα τα τραγούδια τους, αγαπώ την ωμή φωνή του και το συναίσθημα που βγαζει.
Με τη σειρά μου να πω οτι οι δίσκοι τους ειναι αυτοί που ακούω συνεχεια τον τελευταίο μήνα τουλάχιστον, και πολυ στεναχωριέμαι που δεν τους είχα ανακαλύψει νωρίτερα. Αγαπημένο μου άλμπουμ θα ελεγα οτι ειναι το Fevers and Mirrors. Feeling something? There's a Bright Eyes song for that
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη methexys : 18-02-17 στις 00:39.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Physiognomist

Περιβόητο Μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηχολήπτης και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,198 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 00:52, 18-02-17:

#342
Τελικά υπάρχει indie folk

Έχει αρκετά roots/country στοιχεία πάντως ο συγκεκριμένος δίσκος ασχέτως αν είναι διάσπαρτα στα τραγούδια και δεν δομούνται τα κομμάτια πάνω σε συγκεκριμένη φόρμουλα για να μπορέσεις να τα προσδιορίσεις επακριβώς.
Αλλά οκ,τα είδη είναι γενικά για να δίνουν μια ιδέα,κάποια βασικά χαρακτηριστικά του ήχου. Για αυτό μου τι σπάνε κάτι γενικοί τίτλοι του στυλ ambient ή avant-garde γιατί δεν δίνουν ουσιαστικά καμία πληροφορία για τη μουσική.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Physiognomist

Περιβόητο Μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηχολήπτης και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,198 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 22:43, 08-04-17:

#343
Τhe Laura Cox Band-Hard Blues Shot: Straight up Rock 'n' Roll debut δίσκος.Ζωντανή απόδειξη πως ξεκινώντας από το youtube κάνοντας διασκευές μπορείς με τη καύλα σου και το μεράκι σου να φτάσεις να βγάζεις δίσκο,να κάνεις live σε όλη τη χώρα(France) και ένας τυχαίος τύπος στην Αθήνα να αφιερώνει χρόνο για να κάνει πιο γνωστή τη μπάντα σου
Γενικά ο δίσκος κινείται στο τρίπτυχο Southern,Hard,Blues με πολλές επιρροές από ACDC(όπου υπάρχει αναφορά στο The Australian Way ,ZZ Top(ειδικά στο Morning Road),Zeppelin(κυρίως στη ριφολογία ) ενώ τα πιο country Good Ol'Days, Barefoot on the Countryside και το αριστούργημα 13 παραπέμπουν σε πιο Southern φάση.Αν και τα πιο rock κομμάτια είναι πολύ διασκεδαστικά και κολλητικά,αγαπημένη σύνθεση είναι το 13 με τα Hard Blues Shot,Take me Back Home και τα Good Ol Days,Barefoot on the Countryside να ακολουθούν.
Για να γκρινιάξω λίγο, οι κιθάρες θα μπορούσαν να είναι λίγο πιο μπροστά στη μίξη(αν και αυτό φτιάχνεται αν δεις τη live version στο youtube ή αν ανεβάσεις αρκετά την ένταση) ενώ απλά δεν έπρεπε να αφήσουν εκτός δίσκου το Cowboys and Beers..
Worth checkin' out κατά προτίμηση με μπυροποσία
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Physiognomist

Περιβόητο Μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηχολήπτης και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,198 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 22:05, 30-06-17:

#344
Αρχίζω και το κάνω blog σιγά σιγά

Stone Sour-Hydrograd: Επιστροφή της παρέας του Corey Taylor μετά από δύο δισκάρες(House of gold and bones part1&2).Αν και πιστοί στο στυλ τους με κάποια μελωδικά κομμάτια και άλλα πιο heavy δεν μου άρεσε.Τουλάχιστον 7 συνθέσεις μου φάνηκαν αδιάφορες και skippable χωρίς να έχουν κάτι το καλό είτε κιθαριστικά είτε σε επίπεδο φωνητικών γραμμών.Kαλά τραγούδια τα singles Fabuless και Song 3 που παραπέμπουν σε παλιότερες δουλειές της μπάντας(ειδικά το Song 3 είναι λες και βγήκε από το Audio Secrecy) και το Somebody stole my eyes που είναι από τα πιο heavy τραγούδια.
Τα Mercy και taipei Person/Allah Tea έχουν ωραία parts αλλά τα ρεφραιν απογοητεύουν.Στις top στιγμές του δίσκου για μένα τα Thank god its over με το γαμάτο riff στα verses(θυμίζει λίγο Leper Messiah των Metallica) και ρεφραιναρα που κολλάει και το St Marie που είναι η έκπληξη γιατί αφενός δεν το περιμένεις στη ροή του δίσκου και αφετέρου γιατί είναι πανέμορφη η gospel/roots αίσθηση που σου αφήνει.Τόσο καλή που σκέφτεσαι πως ανάμεσα στο ''θόρυβο'' των Slipknot και στο εμπορικό hard rock των Stone sour ο Taylor μπορεί να έχει άλλο ένα προσωπικό project με τέτοιου ύφους τραγούδια.
All in all,μέτριο album(σίγουρα το χειρότερο τους) με πολλά fillers και κάποιες καλές στιγμές.
click
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 599 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε: στις 17:13, 13-03-18:

#345
Madonna - Erotica (1992). Ένα αυτοβιογραφικό album με δυνατά φωνητικά και ποιητική δομή. Προσέξτε το "did you do it?" και το "why's it so hard". Για εμένα must, από την στιγμή που δεν βγάζω ούτε ένα κομμάτι έξω και, κυρίως, αφού κλείνω τα μάτια και ταξιδεύω. Δε θα το εντάξω σε κάποια κατηγορία. Είναι κάτι άλλο. Μια άλλη Madonna. Όσοι είστε κάπου αλλού μουσικά: Give her a chance.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ultraviolence (Odi)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Odi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Μουσικός και μας γράφει απο Σλοβακία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,385 μηνύματα.

O ultraviolence dont look at me, you will become like me έγραψε: στις 17:22, 13-03-18:

#346
Αρχική Δημοσίευση από Αρκτούρος
Madonna - Erotica (1992). Ένα αυτοβιογραφικό album με δυνατά φωνητικά και ποιητική δομή. Προσέξτε το "did you do it?" και το "why's it so hard". Για εμένα must, από την στιγμή που δεν βγάζω ούτε ένα κομμάτι έξω και, κυρίως, αφού κλείνω τα μάτια και ταξιδεύω. Δε θα το εντάξω σε κάποια κατηγορία. Είναι κάτι άλλο. Μια άλλη Madonna. Όσοι είστε κάπου αλλού μουσικά: Give her a chance.
Eμένα μου αρέσει και το erotica.
Θα συμφωνήσω ότι είναι πολύ ιδιαίτερο, ένα από τα αγαπημένα μου άλμπουμ της. Αν είχε και το justify my love θα ήταν το αγαπημένο μου.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 599 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε: στις 15:52, 14-03-18:

#347
Έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι, ήταν μια έντονα ερωτική περίοδος για τη Madonna, αρχίζοντας από το True blue και μέχρι το Erotica. Ναι, θα μπορούσε το Justify my love να είναι σε αυτό το album, έχει έναν μυστικισμό που δένει. Όμως, το Erotica περιέχει ήδη ένα διαχρονικό κομμάτι, που είναι το ομότιτλο και, που είναι και το δικό μου αγαπημένο (το Erotica). Από την οπτική αυτή, η Madonna ποτέ δεν θα έβαζε δυο all time classic κομμάτια της, στον ίδιο δίσκο. Για εμένα, το Erotica είναι το one and only Madonna-masterpiece, ως album και ως κομμάτι. Για άλλους, είναι το True blue. Thanks for sharing.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Physiognomist

Περιβόητο Μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηχολήπτης και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,198 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 18:09, 09-04-18:

#348
Σήμερα? Σήμερα μεταξύ άλλων άκουσα το ντεμπούτο των Conquer Divide.

Ο δίσκος βασίζεται στη metalcore riffολογία τις εναλλαγές ανάμεσα σε καθαρά και growling φωνητικά και τις ποπ μελωδίες.Οπότε η συνταγή είναι εκεί για κάτι πολύ catchy και το μόνο που χρειάζονται είναι οι καλές συνθέσεις.Υπάρχουν? Hell yeah!

Οι ποπ φωνητικές μελωδίες δένουν εξαιρετικά με το heavy instrumentation κάτι που λέει πολλά για το πως η σύγχρονη ποπ μουσική θα μπορούσε να είναι αν δεν ήταν εμμονικά στραμμένη στην electronica.. Εξαιρετικό drumming(στο δεύτερο μισό του Self Destruct και στο Eyes Wide Shut μάζευα λίγο το σαγόνι μου) και πολύ ωραία τοποθετημένα (στα αυτιά μου τουλάχιστον) κιθαριστικά μέρη.Τα καθαρά φωνητικά κλέβουν την παράσταση χωρίς να χαλάνε το γενικό feeling κάθε τραγουδιού και δεν υπάρχει κανένα filler ή βαρετό τραγούδι αν εξαιρέσεις το What's Left Inside.

Ταμπέλα: Metalcore λοιπόν με ποπ ευαισθησίες αλλά καθαρή heavy παραγωγή. Worth checking out και από όσους δεν έχουν κάποια σχέση με αυτού του είδους μουσική.

click
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ultraviolence (Odi)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Odi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Μουσικός και μας γράφει απο Σλοβακία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,385 μηνύματα.

O ultraviolence dont look at me, you will become like me έγραψε: στις 19:35, 09-04-18:

#349
Άκουσα αρκετά αλλά θα ήθελα να μιλήσω για το Camera Obscura της Nico.

To τελευταίο υλικό που άφησε ως κληρονομιά, μιας και μερικά χρόνια αργότερα από την κυκλοφορία του η Nico πέθανε. Ίσως είναι το αγαπημένο μου άλμπουμ της. Δεν μπορώ να το κατατάξω σε κάποιο μουσικό είδος, αλλά ας πούμε ότι είναι new wave/avant-garde. Αν το ακούσει κανείς, μπορεί να αντιληφθεί ότι αυτό το άλμπουμ έδωσε τα ερεθίσματα σε πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες της art rock (και όχι μόνο.) αλλά και το πόσο σύγχρονο είναι αν αναλογιστούμε ότι κυκλοφόρησε το 1985. Έχει συνθέσει την μουσική αλλά και γράψει τους στίχους στα περισσότερα κομμάτια, κι αυτό είναι κάτι που προσωπικά αναγνωρίζω σε έναν τραγουδιστή. Εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζε αρκετά προβλήματα με την ψυχική της υγεία, απομονώθηκε κι δημιούργησε αυτό το αριστούργημα. I feel blessed.

click
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Physiognomist

Περιβόητο Μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηχολήπτης και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,198 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 17:17, 21-04-18:

#350
Ήθελα να ακούσω καιρό την δισκογραφία των Florence+Τhe Machine λόγω του υπέροχου Shake it out οπότε σήμερα ξεκίνησα από το Lungs.

Το ντεμπούτο της Florence και της μπάντας της ξεκινά ιδανικά.Το Dog Days are over χτίζεται πολύ όμορφα και σταδιακά σε παρασέρνει στο ρυθμό του,από τα highlights tου αλμπουμ ενω και το Rabbit Heart ξεχωρίζει με τον groovy-dance ρυθμό του.Ακολουθεί το γλυκό I'm not calling you a liar και το αισθαντικό αλλά έντονο Howl.Προσωπικό αγαπημένο και κόλλημα το Girl with one eye που έχει την καλύτερη φωνητική απόδοση της Florence ενώ το Kiss with a fist είναι πρακτικά ένα punk κομμάτι στα μέτρα της μπάντας βέβαια.
Μου φάνηκε περίεργο που είχαν επιλεχθεί ως singles τα Drumming song και Cosmic Love γιατί ειδικά το πρώτο είναι ένα σχετικά αδιάφορο κομμάτι ενώ και το Cosmic Love δε μου άρεσε ιδιαίτερα. Το My boy builds coffins δημιουργεί μια πιο σκοτεινή ατμόσφαιρα ενώ το γλυκόπικρο στιχουργικά και μουσικά Huricane Drunk θα έπρεπε να κλείνει τον δίσκο.Τα Blinding και Between 2 lungs τα βρήκα λίγο fillers.

Ο δίσκος βγάζει πολύ όμορφα vibes.Στα πρώτα 6 τραγούδια ήμουν κυριολεκτικά sucked in από τις ατμοσφαιρικές,gospel μελωδίες και παρ'όλο που το δεύτερο μέρος δε με κράτησε με τον ίδιο τρόπο το αλμπουμ είναι αρκετά καλό. Για να δούμε το Ceremonials

click
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ultraviolence (Odi)

Τιμώμενο Μέλος

Ο Odi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Μουσικός και μας γράφει απο Σλοβακία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,385 μηνύματα.

O ultraviolence dont look at me, you will become like me έγραψε: στις 19:32, 21-04-18:

#351
Τον τελευταίο χρόνο περίπου, ακούω συχνά-πυκνά το album Chloe του Mychael Danna. Πρόκειται για ένα soundtrack album, της ομότιτλης αινιγματικής ταινίας του Atom Egoyan. Γενικά, μου αρέσουν τέτοιου είδους album.

Ambient orchestral, με αισθησιακή διάθεση που με συντροφεύει μήνες ολόκληρους. Σίγουρα η ταινία δεν θα ήταν ίδια χωρίς την συνοδεία της μουσικής αυτής.
Μπορείτε να το βρείτε στο spotify αλλά πρέπει να υπάρχει και στο youtube. Όποιος έχει headphones, πρόκειται να ζήσει μια καταπληκτική εμπειρία ( αν το ακούσει)

click



2ο soundtrack album για σήμερα, είναι το American Beauty από τον Thomas Newman. Προφανώς από την ταινία American Beauty.
Aν μπορούσα με μια λέξη να περιγράψω το album, θα έλεγα ότι εν γένει είναι παιχνιδιάρικο, if it makes sense. Έχει αρκετό πιάνο και chill out διάθεση.

click
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mhtrogoal (Μάριος)

Δραστήριο Μέλος

Ο Μάριος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 19 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αμπελόκηποι (Αττική). Έχει γράψει 392 μηνύματα.

O Mhtrogoal έγραψε: στις 10:54, 22-04-18:

#352


Mεγάλοι Prodigy, με κομματάρες οπως το No Good, Voodoo People και Poison, και το κλασσικό, επιθετικό στυλ των Βρετανών
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 2 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    NastStorm

Βρείτε παρόμοια