Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,096 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,094 μηνύματα σε 74,653 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Χριστουγεννιάτικες παιδικές αναμνήσεις, θυμάσαι;

LiZardKing69 (Δημητρης)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη LiZardKing69
Ο Δημητρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 38 ετών και επαγγέλεται Τουριστικά . Έχει γράψει 55 μηνύματα.

O LiZardKing69 http://farmaki-on.blogspot.com/ έγραψε στις 08:06, 10-12-07:

#1
Παντα οταν ερχονται οι μερες των Χριστουγεννων εκτος απ το Χριστουγεννιατικο δεντρο, τον Α.Βασιλη, τα καλαντα, τα υπεροχα γλυκα, τις φωτισμενες μεγαλουπολεις και γενικα ολη αυτη την γιορτινη ατμοσφαιρα, θυμαμαι οταν ημουν παιδι ακομα στο χωριο μου καπου στην Ηπειρο.
Θυμαμαι λοιπον νυχτες να μας μαζευει η γιαγια μου ,εμενα, τον αδερφο μου και τα ξαδερφια μου γυρω απο το τζακι και μεσα απ το μελωδικο τρεμοπεγμα των φωτων του Χριστουγενιατικου δεντρου και τις μυρωδιες απο φρεσκοψημενους κουραμπιεδες, μελομακαρονα και διπλες που γεμιζαν την ατμοσφαιρα στο πατρικο μου, να μας λεει ιστοριες για τα καλικαντζαρακια, τα παγανα.
Τα ζαβολιαρικα αυτα δαιμονικα οντα που ανεβαινουν στον κοσμο μας μια βδομαδα πριν την γεννηση του Χριστου, αφηνοντας για λιγο το κοψιμο του δεντρου που καραταει ορθια την γη μας, για να κανουν τις κατεργαργιες τους και να μολυνουν τους ανθρωπους και τα σπιτια ετσι ωστε να μην ειναι καθαρα για να υποδεχθουν την γεννηση του μικρου Χριστου.
Οι ιστοριες τις γιαγιας μου παρα πολλες και οι φιγουρες των καλικαντζαρων που επλαθε η φαντασια μας να ξεπεταγονται μεσα απ τις φλογες του τζακιου ακομα περισσοτερες ,καθως κανενας μας δεν μιλουσε, παρα μονο ακουγε και μεταφερομασταν ολοι μαζι με εναν μοναδικα μαγικο τροπο μεσα στις ιστοριες της.Κανενα απο εκεινα τα βραδυα δεν ηταν το ιδιο με το προηγουμενο και ολα ειχαν κατι διαφορετικο να μας δωσουν, μια νεα ιστορια για ξωτικα και καλικαντζαρους, αλλη μια νικη του καλου εναντια στο κακο και υποσυνειδητα αλλο ενα ηθικο διδαγμα που μπορει να μην καταλαβαιναμε τοτε, αλλα η αξια του ριζωσε στην ψυχη μας μαζι με την αναμνηση και εγινε το ομορφοτερο βιωμα.
Ετσι μας επαιρνε ο υπνος ολους μας εκεινες τις μαγικες νυχτες, γυρω απ την ζεστη της φωτιας και την θαλπωρη απ την αγαπη της γιαγια μας, αλλα παντα το επομενο πρωι, το ξημερωμα μας εβρισκε στα κρεβατια μας, μεσα στο αρωμα της φρεσκοτηγανισμενης τηγανιτας που γαργαλουσε ευχαριστα τις παιδικες μας μυτουλες και με σιγουρα ενα νεο αποκτημα θησαυρου στην καρδια μας και την ψυχη μας απ την προηγουμενη νυχτα καθε φορα.
Καλες γιορτες σε ολους σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 08:58, 10-12-07:

#2
Dammit ...περιμενα θα χει καποιο αποτροπαια βιαιο α-λα Stephen King, συστατικο η ιστορια !

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,195 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 10:26, 10-12-07:

#3
Αξέχαστες εποχές.
Τί να πρωτοθυμηθεί κανείς.Η πρώτη ανάμνηση που μου ρχεται είναι οι μυρωδιές στο σπίτι από γλυκά.Το φωτισμένο δέντρο, και μετά όλα τα ξαδέρφια μαζί στο σπίτι της γιαγιας και του παππού να μας λένε ιστορίες..
Αχ..Μεγαλωσαμε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Hunter (Θοδωρής)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Hunter
Ο Θοδωρής αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Επιχειρηματίας και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,059 μηνύματα.

O Hunter έγραψε στις 10:40, 10-12-07:

#4
η ποιο γλυκια αναμνηση μου ειναι αυτη του συγχωρεμενου Παππου μου που μας μαζευε ολα τα εγγονια του (12 ημασταν) και μας επαιρνε σε ενα μαγαζι στυλ jumbo και μας αφηνε να αλονιζουμε για 4 ωρες.

Τα αγορια καναμε διαγωνισμο ποιος θα παρει το μεγαλυτερο αυτοκινητο και τα κοριτσια την ποιο κουκλα barbie.

αξεχαστες στιγμες....


νασαι καλα εκει που εισαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Niyia
H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 41 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 679 μηνύματα.

H Niyia έγραψε στις 10:50, 10-12-07:

#5
Αχ τι μου θύμισες τώρα...
Εγώ θυμάμαι ότι έφτιαχνα το δέντρο νωρίς (αυτό μου έχει μείνει ακόμα δλδ ) κ ξημεροβραδιαζόμουν δίπλα του με τα λαμπιόνια να αναβοσβήνουν. Δλδ διάβασμα, τηλεόραση, φαγητό κτλ...όλα δίπλα στο δέντρο.
Επίσης, έβαζα κάτι χριστουγεννιάτικους δίσκους (ναι δίσκοι ήταν τότε) που μου είχε φέρει ο dad μου από τη δουλειά του κ τα έπαιζα όλη μέρα στο τέρμα (απορώ πως άντεχαν οι γονείς μου).
Κ τέλος, θυμάμαι που με έπαιρνε πάλι ο dad στη δουλειά του που διοργάνωνε εκδήλωση για τα παιδιά του προσωπικού, μας μοίραζαν δώρα κ πριν έρθει ο Αγ. Βασίλης, κ καλά για να μας τα δώσει, είχε απόλυτη ησυχία κ ακούγαμε από το υπερπέραν τους ταράνδους με τα κουδουνάκια τους κ ξαφνικά έσκαγε μύτη ο "Άγιος"... πολύ παραμύθι βρε παιδάκι μου, οκ, αλλά τότε μου φαινόταν ως κάτι μαγικό .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Molka

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Molka
H Molka αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 386 μηνύματα.

H Molka έγραψε στις 11:12, 10-12-07:

#6
Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά τις βόλτες στο Μινιόν, τουλάχιστον 3 επισκέψεις κατά τη διάρκεια των γιορτών! Είχα βγάλει και φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη, αμέ!

Κατά τα άλλα, συνήθως στην Αθήνα βρισκόμουν, και περνούσαμε πολύ ωραία, δεν μπορώ να πω! Είχα και τα ξαδέρφια μου τότε εδώ..

Τι ωραία, πόσο μ' αρέσουν τα Χριστούγεννα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 11:20, 10-12-07:

#7
Εγώ αυτό που θυμάμαι από τα Χριστούγεννα ήταν οτι πήγαινα στο χωριό μου και κάθε πρωί χωνόμουν στο κρεββάτι του παππού μου και μου έλεγε ιστορίες για τους καλικάτζαρους!!! Αυτή την ιστορία δεν την βαριόμουν ποτέ!!!

Την Πρωτοχρονία πάντα την περνούσαμε στην Αθήνα ή στο σπίτι της θείας μου ή στο δικό μας! Μαζευόμασταν συγγενείς και φίλοι και περνάγαμε τέλεια!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,195 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 11:23, 10-12-07:

#8
Αρχική Δημοσίευση από Molka
Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά τις βόλτες στο Μινιόν
Τί μου θύμισες τώρα..

Καλά τις πρωτοχρονιές με έπαιρνε ο υπνος οταν ημουν μικρός.Ξύπναγα οταν ήταν να πάω στο δέντρο να βρω το δώρο μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Niyia

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Niyia
H Niyia αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 41 ετών και επαγγέλεται Χορευτής . Έχει γράψει 679 μηνύματα.

H Niyia έγραψε στις 12:04, 10-12-07:

#9
Αρχική Δημοσίευση από Molka
Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά τις βόλτες στο Μινιόν, τουλάχιστον 3 επισκέψεις κατά τη διάρκεια των γιορτών! Είχα βγάλει και φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη, αμέ!
...
σωστά κ αυτό...


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,389 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:04, 10-12-07:

#10
Φωνές, φασαρίες και κόσμος, ερχόντουσαν σπαστικοί συγκενείς με κοπμπλέξικά ξαδέρφια, εμείς για να κάνουμε τραπέζι σε τόσο κόσμο ο χάρος μου ήταν να ξυπνάω Χρηστουγεννιάτικα και να ετοιμάζουμε με την μάνα μου τραπέζι για 25-30 άτομα που δεν σήκωνε κανένας το βρομόχερο του να βοηθήσει.

Ολοι μου μηλούσαν μόνο και μόνο για να ζητήσουν κάτι για το τραπέζι τους και τίποτε άλλο, τα άλλα παιδάκια παιζανε στην αυλή και εμείς μαζέυαμε το σπίτι και τα πιάτα, μετά εγώ έκανα καφέ σε όλους και άν είχα δύναμη έβγενα στις κούνιες της αυλής και τσακωνόμουνα με τα κομπλέξικά ξαδέρφια που μας έλεγαν τα πόσα δώρα τους έπερναν οι γονείς τους και κοροίδευαν εμένα που οι γονείς μου δεν μου έπερναν δωρα(είμασταν φτωχοί, στερίσεις και κόποι των γονιών μου όλα για το σπίτι που μέναμε).
Το απόγευμα τσακιζόντουσαν απο το σπίτι και τελείωνα την καθαριώτητα, μετά πέυταμε στον καναπέ ξεθεωμένοι και νωρίς για ύπνο.

Η χαρά ήταν όταν το πρωί την επόμενη που ο άγιος Βασίλης μου έβαζε κάθε χρόνο ένα ζευγάρι κάλτσες κάτω απο το μαξιλάρι, αλλα η χαρά μου τότε δεν περιγραφότανε, ήρθε και σε μένα, όχι μόνο στα ξαδέρφια μου

Καλά ήταν, ο άγιος βασίλης πάντα μας σκευτόταν, όση δουλειά κιάν είχε, όσο φτωχός και να ήταν, πάντα υπήρχε το ζευγάρι κάλτσες κάτω απο το δέντρο ή το μαξιλάρι, ότι και να ήταν ήταν ο δικός μας άγιος Βασίλης και μπορώ να πώ ότι όσο δύσκολη μέρα και να ηταν για μένα αυτό ήταν η πληρωμή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MonaXoS (Δημήτρης Αγοραστός)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη MonaXoS
Ο Δημήτρης Αγοραστός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Ψυχολόγος . Έχει γράψει 1,527 μηνύματα.

O MonaXoS έγραψε στις 12:09, 10-12-07:

#11
Αυτό που θυμαμαι έντονα είναι κάποια Χριστούγεννα που ο θείος μου ντύθηκε Άγιος Βασίλης και μας μοίρασε δώρα! Φανταστείτε 8-10 (δεν θυμάμαι πόσα ήμασταν τότε) ξαδελφάκια να χοροπηδάνε από τη χαρά τους βλέποντας τον Άγιο Βασίλη με τα δώρα, να συγκρίνουν τα παιχνίδια τους, να προσπαθούν να τραβήξουν την γενιάδα του Αγίου για να μάθουν ποιος κρύβεται από κάτω κτλ

Ήταν από τις χαρακτηριστικότερες χριστουγεννιάτικες στιγμές της ζωής μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 12:10, 10-12-07:

#12
Μάνια μου:

Είμαι σίγουρη οτί η ζωή σε αντάμειψε μετά !!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,389 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:12, 10-12-07:

#13
Αρχική Δημοσίευση από Phoebe
Μάνια μου:

Είμαι σίγουρη οτί η ζωή σε αντάμειψε μετά !!!!

Ναι τώρα μου φέρνει πάντα δώρο, μεγάλο και όμορφο, πάντα ξέρει τι θέλω, αλλα και τώτε δεν ήταν άσχημα, πάντως τις κάλτσες τώρα μαζί με τα δώρα του άντρα πάντα του βάζω ένα ζευγάρι, το κουσούρι βλέπεις δεν κόβετε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BadGuy (Νίκος)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη BadGuy
Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών . Έχει γράψει 133 μηνύματα.

O BadGuy έγραψε στις 12:19, 10-12-07:

#14
Θυμάμαι που πάντα έβρισκαν τρόπο οι δικοί μου όταν ήμουν μικρός να βάζουν τα δώρα στο δέντρο χωρίς να το παίρνω χαμπάρι αν και ήξερα ότι το έκαναν αυτοί!!!Μέχρι που έκαναν το μοιραίο λάθος κάποια χρονιά και αποκαλύφθηκαν όλα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

LiZardKing69 (Δημητρης)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη LiZardKing69
Ο Δημητρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 38 ετών και επαγγέλεται Τουριστικά . Έχει γράψει 55 μηνύματα.

O LiZardKing69 http://farmaki-on.blogspot.com/ έγραψε στις 18:35, 10-12-07:

#15
Δεν υπαρχει πιο ομορφο πραγμα πιστευω απ τις παιδικες μας χριστουγεννιατικες αναμνησεις...
Μερικοι λενε οτι αυτες οι γιορτες ειναι πλεον μονο για μικρα παιδια, εγω λεω οτι αυτες οι γιορτες ειναι η αφορμη για να ξυπνησουμε τον πιτσιρικα ή την πιτσιρικα αντιστοιχα που κρυβεται παντα μεσα μας..
Σας ευχαριστω ολους πολυ που μοιραζεστε εδω με τους υπολοιπους κομματια απ την ομορφη παιδικη σας αθωοτητα, να ειστε καλα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 19:30, 10-12-07:

#16
θυμάμαι που τέτοιες μέρες γράφαμε το γράμμα στον αγιο βασίλη, για τα δώρα που θέλαμε να μας φέρει τη Πρωτοχρονιά... θυμάμαι τη λαχτάρα το πρωί της Πρωτοχρονιάς, να ξυπνήσουμε και να τρέξουμε στο δέντρο, να πάρουμε τα δώρα μας!! (είμασταν λογικά παιδάκια με το αδέρφι, ένα παιχνίδι ο καθένας ζητάγαμε).
θυμάμαι που λέγαμε τα κάλαντα σε όλη τη γειτονιά, το αδέρφι με τη κιθάρα του, εγώ με το τρίγωνο..μαζεύαμε γερό κομπόδεμα! πρώτα από όλους όμως, τα "λέγαμε" στο μπαμπά, που μας εγκαινίαζε το πουγκί
θυμάμαι το χριστουγεννιάτικο και πρωτοχρονιάτικο τραπέζι στο σαλόνι, όλη η οικογένεια.. να τραγουδάμε το "πάει ο παλιός ο χρόνος", πριν κόψουμε τη πίτα
δεν νομίζω να αλλάξουμε κάτι φέτος...(καλά, δε θα βγω να πω τα κάλαντα, μη τρελαίνεστε)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Vkey
H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 2,419 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε στις 19:36, 10-12-07:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Molka
Εγώ θυμάμαι χαρακτηριστικά τις βόλτες στο Μινιόν, τουλάχιστον 3 επισκέψεις κατά τη διάρκεια των γιορτών! Είχα βγάλει και φωτογραφία με τον Άγιο Βασίλη, αμέ!
Αχ...κι εγώ κι εγώ! Όταν μέναμε οικογενειακώς Αθήνα!

Αυτό που θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν η αγωνία μου αν ο Αι-Βασίλης θα μου φέρει τελικά δώρο (για να έχω αυτή την αμφιβολία σημαίνει κάτι για το ποιόν μου ) και ποτέ δεν έπαιρνα είδηση τον μπαμπά μου που μας έβαζε τα δώρα
Όπως επίσης και την απορία μου γιατί στην Αμερική ο Αι-Βασίλης πήγαινε Χριστούγεννα και σε εμάς Πρωτοχρονιά αλλά η μαμά μου έλεγε ότι έτσι προλάβαινε όλα τα παιδάκια και μέχρι να μοιράσει όλα τα δώρα έφτανε σε εμάς Πρωτοχρονιά και το πίστευα κιόλας
Θυμάμαι το οικογενειακό τραπέζι τα Χριστούγεννα στον θείο μου και μετά πάντα με τους γονείς και τον αδερφούλη μου πηγαίναμε στα Χάνια στο καταφύγιο για σοκολάτα και καρυδόπιτα (κάτι το οποίο πάντα κάνω τέτοια εποχή όταν είμαι Βόλο ακόμα και τώρα )

Και από τότε με τον Αι-Βασίλη κάθε χρόνο ο μπαμπάς μου μας βάζει κάτω από το δέντρο μία κούκλα κι ένα αυτοκινητάκι για εμένα και τον αδερφό μου...νι...ξέρω ότι δεν υπάρχει αλλά εμείς το έχουμε κρατήσει

Και...αχ...λάτρευα και λατρεύω τα στολίδια και τα λαμπιόνια!
Λατρεύω τα Χριστούγεννα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Youki

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Youki
H Youki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 454 μηνύματα.

H Youki έγραψε στις 21:05, 10-12-07:

#18
Αναρωτιέμαι αν υπήρξε, υπάρχει ή θα υπάρξει ποτέ γονιός που να μην κάνει τον Αη-Βασίλη!

Εγώ θυμάμαι που λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα πηγαίναμε όλοι μαζί βόλτα στο κέντρο, και μετά σε ένα βιβλιοπωλείο (πάντα το ίδιο, αλλά δεν θυμάμαι ποιο ήταν) και μας πέρναν δώρα βιβλία. Εννοείται πως και ο Αη-Βασίλης μας έφερνε δώρα, συνήθως τα παιχνίδια που θέλαμε.
Θυμάμαι που πάντα γιορτάζαμε όλοι μαζί τα Χριστουγεννα (λόγω της γιορτής του μπαμπά μου), γιαγιάδες, παππούδες, θείοι, ξαδέρφια και την Πρωτοχρονιά πάλι όλοι μαζί λόγω της γιορτής του θείου μου. Τώρα πια η μια γιαγιούλα δεν ζει, η άλλη με αλτσχάιμερ, ο μπαμπάς με το θείο δεν μιλιούνται...
Και θυμάμαι που φτιάναμε μελομακάρονα κι εγώ ήθελα πάντα να τα μελώνω και εννοείται έτρωγα 2-3 στο μέλωμα!!! Και το γάτο μας που πάταγε πάνω στους κουραμπιέδες αν ξεχνάγαμε να τους βάλουμε κάπου πολύ ψηλά και μετά γεμιζε το σπίτι ασπρα πατουνάκια!!!
Αι στο καλό θέλω πίσω τα παλιά Χριστούγεννα. Οχι ότι τώρα δεν είναι καλά...με τον φιλο μου, σπιτάκι μας, ετοιμαζόμαστε να παντρευτούμε, είμαστε καλά...αλλά ρε γαμώτο δακρύζω κάθε φορά που θυμάμαι εκείνα τα Χριστουγεννα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 01:42, 11-12-07:

#19
Hmm, Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά, γιορτές, λαμπιόνια, δώρα....


Κάτι ωραίες αναμνήσεις μου 'χουν μείνει από την πάλαι-ποτέ λαμπρή δεκαετία του '90. Να σπάω γυάλινες μπάλες και να τις αλλάζουν οι δικοί μου με πλαστικές, να βγαίνω 2-3 χρονιές για κάλαντα στις 24/12, κι ενίοτε στις 31/12.
Και το εκάστοτε δέντρο που στολίζαμε φυσικά.
Αλλά και με το πώς υποδέχτηκα την νέα χιλιετία.......

Αυτά όλα τα ωραία σε μικρές ηλικίες, φυσικά, άντε μέχρι 7-8.








Μετά, το Great Chaos (όχι ο δικός μας, άλλο χάος).

Θέλω ψώνια, μια βόλτα στο στολισμένο Σύνταγμα, λίγο xmas mood παραπάνω από τον κόσμο και να σταματήσω να κρυώνω. Ζητάω πολλά γ@μώτο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Stalitsa (Μιμιλού!!!)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Stalitsa
H Μιμιλού!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 336 μηνύματα.

H Stalitsa έγραψε στις 03:55, 11-12-07:

#20
Θυμάμαι όταν έμενα ακόμη με την μητέρα μου την χαρά μου, όταν κατέβαζε τις κούτες για να στολίσουμε το δέντρο.... Μου άρεσε πολύ να την βοηθάω καθώς κ επεξεργαζόμουν ένα ένα στολίδι, παρατηρούσα τα χρώματα του, κάθε λεπτομέρεια! Θυμάμαι, όταν τελείωνε το στόλισμα έβγαινα έξω από το σπίτι κ κοίταγα αν φαίνετα καλά το δεντράκι μας απο το παράθυρο! Ύστερα, καθόμουν με τις ώρες στο δεντράκι να κοιτάζω τα λαμπάκια του που αναβοσβήνουνε κ την φάτνη κάτω από το δεντράκι με τον Χριστούλη, τα ζωάκια, τους μάγους κλπ κλπ..
Θυμάμαι τις βόλτες με τον μπαμπά μου στα μαγαζιά, τα δώρα, το μικρό στολισμένο δεντράκι που είχε σπίτι του, τις χριστουγεννιάτικες ταινίες που μου έβαζε τα μεσημέρια, τα μπαλόνια που μου αγόραζε τα απογεύματα κ τα χριστουγεννιάτικα παραμυθάκια που μου έλεγε για να κοιμηθώ...
Υπήρχαν βέβαια κ γιορτές που δεν ήταν κ τόσο όμορφες, ήταν δύσκολες! Κ αυτές τις θυμάμαι! Προσπαθώ να θυμάμαι μόνο όμως τα καλά, γι'αυτό κ μόνο αυτά σας αναφέρω...!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Sarah_Fest (Κατερίνα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Sarah_Fest
H Κατερίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 28 μηνύματα.

H Sarah_Fest έγραψε στις 12:59, 11-12-07:

#21
Εποχές βγαλμένες σαν από παραμύθι... Δεν είχαμε δέντρο...δεν το ήξεραν οι παππούδες... Μόνο τεράστιες γαβάθες με ρόδια, πορτοκάλια, μανταρίνια και μήλα, πιατέλες με ξηρούς καρπούς, και φυσικά τεράστιοι σωροί από κάστανα που ψήναμε κάθε βράδυ στο τζάκι...με τη γιαγιά να μας λέει ιστορίες για τους "καλικαντζαραίους"...
Τα κάλαντα τα λέγαμε το βράδυ της παραμονής..μαζευόμασταν μπουλούκια από πιτσιρικάδες και τριγυρίζαμε σε όλο το χωριό, από σπίτι σε σπίτι ψέλνοντας... ΟΛΑ τα κάλαντα, όχι δυο στροφές και τέλος όπως τώρα... οι πόρτες ανοιχτές για όλους ... κι εμείς να φωνάζουμε από έξω για να ανακοινώσουμε την άφιξή μας "κόλλιντα μπάμπω, κόλλιντα!!!"... Και οι πόρτες άνοιγαν διάπλατα, μας έβαζαν μέσα στη "σάλα" για να τα πούμε...να ευχηθούμε στο σπιτικό! Λεφτά δεν υπήρχαν τότε ... η αμοιβή μας ήταν "σε είδος"! Φρούτα, σοκολατάκια, ξηροί καρποί, κάστανα ψημένα, μπισκοτολούκουμα που μας κερνούσαν επί τόπου... κι έφευγε η πιτσιρικαρία τρέχοντας και φωνάζοντας για την επόμενη αυλή, για το επόμενο σπίτι, φωτίζοντας με φακούς το δρόμο μια και ο δημόσιος φωτισμός ήταν άγνωστος τότε στο χωριό... Γυρνούσαμε στα σπίτια μας ώρες μετά, με τους "ραβδοφόρους" να μας συνοδεύουν για το φόβο καμιάς αγέλης από αδέσποτα, αναψοκοκκινισμένοι από το τρέξιμο, με τις σακούλες γεμάτες, έτοιμοι να αράξουμε δίπλα στο τζάκι και να απολαύσουμε τον κόπο μας μέσα σε γέλια, φωνές, ιστορίες...
Όσο για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι την άλλη μέρα...αυτό είναι μια ολόκληρη ιστορία μόνη της!
Καλά χριστούγεννα να έχουμε! Κι ας είναι τόσο όμορφα και τόσο τρυφερά όσο εκείνα των παιδικών μας χρόνων...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

misslittledevil

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη misslittledevil
H misslittledevil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 1,677 μηνύματα.

H misslittledevil έγραψε στις 13:36, 11-12-07:

#22
Με το συγκεκριμενο θεμα και οσα περιγραφετε ολοι σας μου εχετε φερει στο μυαλο πολυ γλυκες, γιορτινες, οικογενειακες στιγμες.. τραγουδια, μυρωδιες.. Τοσο ξεχωριστα.. Και τοσο μακρινα..
Πιστευω πως αν οι γονεις μου δεν ειχαν χωρισει, θα ζουσαμε τα Χριστουγεννα εξισου εντονα με τοτε και ας εχουμε μεγαλωσει μερικα χρονακια.
Αχ, λατρευω τα Χριστουγεννα κι οτιδηποτε πανηγυρακι συμπεριλαμβανουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vicky

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Vicky
H Vicky αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Vicky έγραψε στις 22:21, 11-12-07:

#23
Θυμάμαι 2-3 βδομάδες πριν τα χριστούγεννα στολίζαμε το δέντρο. Βάζαμε χριστουγεννιάτικα τραγούδια, η μαμά μας έφτιαχνε λουκουμάδες και εμείς στολίζαμε το δέντρο. (αυτό το κάνουμε ακόμα και τώρα). Τα δώρα τα πέρναμε την μέρα των Χριστουγέννων. Το πρωί πηγαίναμε στην εκκλησία και όταν γυρίζαμε βρίσκαμε τα δώρα κάτω από το δέντρο. Ενω ήξερα από μικρή ότι τα δώρα τα έβαζε ο πατέρας μου, πάντα απορούσα πότε προλάβαινε και το έκανε, και συνήθως προσπαθούσα να μην τον χάσω από τα μάτια μου. Μετά περνούσαμε σχεδόν όλο το πρωί ανταλλάσοντας και ανοίγοντας δώρα καθώς εκτός από τα δώρα του Αϊ Βασίλη πάντα πέρναμε και εμείς δώρα με τις οικονομίες μας για τους γονείς μας, τις γιαγιάδες και μεταξύ μας. Θυμάμαι επίσης που λέγαμε τα κάλαντα, παραμονή Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς και πάντα είχα το άγχος μη ξεχάσω τα λόγια. Παραμονή Πρωτοχρονιάς παίζαμε και εμείς χαρτιά με τους μεγάλους (μας είχε μάθει ο μπαμπάς πόκα) και πάντα στεναχωριόμουν όταν έχανα τα λιγοστά λεφτά μου (αν και πάντα ο μπαμπάς όταν κοιμόμασταν μας επέστρεφε ότι είχε κερδίσει). Γενικά ήταν τέλεια και τα θυμάμαι με γλυκιά νοσταλγία, αν και πάνω κάτω κάνουμε τα ίδια ακόμα και τώρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BAD MAIPH

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη BAD MAIPH
H BAD MAIPH αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 104 μηνύματα.

H BAD MAIPH έγραψε στις 00:39, 23-12-07:

#24
Υπαρχουν πολλες παιδικες αναμνησεις απο τα Χριστουγγενα που τις περισσοτερες δεν θελω να τις θυμαμε.
Η πρωτη "δραματικη" μου αναμνηση ειναι οταν καταλαβα πως δεν υπαρχει Αγιος Βασιλης, το κακο ειναι πως το καταλαβα μονη μου και ετσι δεν μπορουσαν να μου κρυψουν την αληθεια, και ας ημουν μονυ 7 χρονων.
και η χειροτερη μου αναμνηση ειναι τα πρωτα χριστουγγενα χωρις τον μπαμπα μου, πεθανε οταν ημουν 14 χρονων.
Και όμως ακομη πιστευω στην μαγεια των χριστουγγενων και ας ειμαι 30.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

vassonoff

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη vassonoff
H vassonoff αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 290 μηνύματα.

H vassonoff ...Θα γιάνουνε οι χαρακιές... έγραψε στις 23:31, 23-11-11:

#25
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑΑΑΑ...
Τωρα μου ερχεται το στολισμα του δεντρου με τις αδερφες μου και τερμα την χριστουγεννιατικη μουσικη
και μετα καθε βραδυ που παιζαμε μικρα σκετσακια γυρω απο αυτο...Τι ωραιααα...
Η στις 31 του δεκεμβρη που περιμεναμε να δουμε εαν θα μας αφηναν καποιο δωρακι στα δωματια μας.Οι δικοι μας ηταν της αποψης οτι τα χριστουγεννα δεν ψωνιζουμε επειδη ολοι ψωνιζουν...Ετσι δεν ανταλλαζαμε δωρα τοτε...Μπορει να μας ειχαν αγορασει κατι πιο πριν,αλλα οχι στην πρωτη μερα του χρονου...
Εγω βεβαια παντα ξυπνωντας περιμενα να δω κατι...Ωσπου μια μερα ειδα δωρο στο δωματιο μου!!!Μια ινδιανα με το αλογο της...Ακομα το θυμαμαι και μετα απο τοσα χρονια!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 23:25, 04-12-11:

#26
Χμ....
Παιδική Χριστουγεννιάτικη ανάμνηση...
Το σιδερένιο καραβάκι που είχε φτιάξει ο πατέρας μου, αφού είχε τα κατάλληλα εργαλεία οξυγονοκόλλησης και τις κατάλληλες μεταλλικές ράβδους οπότε πολύ γρήγορα και εύκολα μας έφτιαξε ένα σκελετό... τον οποίο τον καλύψαμε με χάρτινη τσόχα κι έγινε ένα καταπληκτικό καραβάκι με πολλά χρώματα.... πηγαίναμε στο Δημοτικό τότε με το αδερφάκι μου και μας άρεσαν τα πολλά χρώματα ...
Το στολίζαμε και με κάτι πολύχρωμες γιρλάντες και έτοιμο κάθε χρόνο...απέναντι από το χριστουγεννιάτικο δέντρο....οπότε είχαμε και καραβάκι και δεντράκι..

Άλλωστε και ο πατέρας μου όταν ήταν παιδί καράβι στόλιζαν στο πατρικό του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mpoulaalekoula (Έφη)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη mpoulaalekoula
H Έφη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H mpoulaalekoula έγραψε στις 00:09, 05-12-11:

#27
Θυμάμαι που βάζαμε το επίμαχο βράδυ μπισκότα κάτω από το δέντρο(για τον άγιο βασίλη) και καρότα (για τους ταράνδους).
Οι γονείς την επόμενη μέρα, είχαν φάει τα μπισκότα και δαγκώσει τα καρότα και εμείς χαιρόμασταν που μας επισκεύτηκε ο Άγιος..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 00:20, 05-12-11:

#28
Αρχική Δημοσίευση από mpoulaalekoula
Θυμάμαι που βάζαμε το επίμαχο βράδυ μπισκότα κάτω από το δέντρο(για τον άγιο βασίλη) και καρότα (για τους ταράνδους).
Οι γονείς την επόμενη μέρα, είχαν φάει τα μπισκότα και δαγκώσει τα καρότα και εμείς χαιρόμασταν που μας επισκεύτηκε ο Άγιος..
δεν ήταν οι γονείς σου. εγώ ήμουν
πεινούσα και η πόρτα σας ήταν ανοιχτή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mpoulaalekoula (Έφη)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη mpoulaalekoula
H Έφη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H mpoulaalekoula έγραψε στις 00:26, 05-12-11:

#29
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
δεν ήταν οι γονείς σου. εγώ ήμουν
πεινούσα και η πόρτα σας ήταν ανοιχτή
Χαχαχα!
Αλήθεια? Δε μας μίλαγες? Να σου δίναμε τίποτα από το δείπνο των Χριστουγέννων??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 00:32, 05-12-11:

#30
Ε εντάξει, όχι κ ετσι...
μου έφτανε που έφευγα με το δώρο σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rosstrobon (Τανάσης)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Rosstrobon
Ο Τανάσης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

O Rosstrobon έγραψε στις 00:47, 05-12-11:

#31
Ήμουν αρκετά μικρός θυμάμαι,μάλλον 5 πάνω κάτω.Τότε συνηθίζαμε μιας και η μητέρα μου δεν δούλευε,το διάστημα Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς να το περνάμε στο χωριό στο εξοχικό μας στα ορεινά σε μια περιοχή με πολύ χιόνι τις γιορτές.Ο πατέρας μου και η αδερφή της μαμάς μου λόγω δουλειάς το διάστημα ανάμεσα σε Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά αναγκαστηκά κατέβαιναν στην Θεσσαλονίκη και έτσι μέναμε οι μάνα μου,ο αδερφός μου και εγώ στο χωριό.Η θεία μου αναλάμβανε να μας πάρει τα δώρα που θα μας έφερνε ο Άγιος Βασίλης.Έτσι λοιπόν εκείνη την χρονιά δεν είχαν βγάλει το περιτύλιγμα από τα δώρα και τα δώρα ήταν τυλιγμένα με το χαρτί των "ΚουΚου".Οπότε όταν σηκώθηκα το πρωί της Πρωτοχρονιάς και πήγα όλο χαρά να ανοίξω το δώρο μου είπα "Και ο Άγιος Βασίλης από το ΚουΚου πέρνει τα παιχνίδια."

Την επόμενη χρονιά έφαγα το παραμύθι ότι τον βρήκαν στο δρόμο και τους έδωσε τα δώρα μας για αυτό και τα έδωσε κατευθείαν σε αυτούς να μας τα φέρουν.

Τα πιο ωραία Χριστούγεννα που είχα ήταν το 2001.

Η πολυκατοικία που μέναμε παλιά ήταν η πολυκατοικία που έμενε όλο το σόι του πατέρα μου.Δυστυχώς εγώ και ο αδερφός μου,παρέα στην γειτονιά δεν είχαμε,ούτε στην πολυκατοικία και ήταν κάτι το οποίο μας έλειπε ιδιαίτερα.Ο πατέρας μου ήταν ο μικρότερος από τα αδέρφια του και είχε μεγάλη διαφορά ηλικίας με τους υπόλοιπους οπότε οι άλλοι αδερφοί του είχαν παιδιά πολύ μεγαλύτερα από εμάς και ήταν και οι ίδιοι γονείς με παιδιά στην ηλικία μας.Η ξαδέρφη μου έχει 2 παιδια,μια κόρη στην ηλικία μου και έναν γιο 6 χρόνια μεγαλύτερο.Πιο παλιά μένανε και αυτοί στην οικοδομή αλλά μετά μετακομίσαν.Λόγω διάφοραν παρεξηγήσεων και διαφορών υπήρχε μια διχόνια ανάμεσα στο σόι και εμείς με αυτούς δεν είχαμε επαφές και για αυτό κυρίως έφταιγε η θεία μου(μητέρα της ξαδέρφης μου).Το 2001 η θεία μου πέθανε,ο αδερφός του πατέρα μου χήρος,αλλά ο θάνατος της έλυσε τις διαφορές και μας ξαναέφερε κοντά και με τον θείο μου και με την ξαδέρφη μου.Έτσι πλέον άρχισα να έχω επαφές με τα 2 μου "ανηψάκια".Τον Δεκέμβριο του 2001 ήταν η χειρότερη κακοκαιρία που έχω ζήσει.Χιόνιζε συνεχώς και οι δρόμοι ήταν παγωμένοι και ως αποτέλεσμα ήταν τις 2 εβδομάδες πριν τα Χριστούγεννα να μην έχουμε σχολείο.Τα "ανήψια" μου ήρθαν να μείνουν με τον παππού τους και είμασταν πλέον μια παρέα για έναν μήνα κοντά.Εκείνα τα Χριστούγεννα ήταν τα μόνα της παιδικής μου ηλικίας που είχα παρέα και είναι αυτά που θυμάμαι πιο έντονα και μάλλον τα ωραιότερα που έχω περάσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lysippe

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Lysippe
H Lysippe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών . Έχει γράψει 956 μηνύματα.

H Lysippe έγραψε στις 19:56, 06-12-11:

#32
Τι αναμνήσεις μου ανασύρετε τώρα...

Η περίοδος των Χριστουγέννων ήταν πάντοτε η καλύτερή μου -σε ποιο παιδάκι, δεν ήταν, εδώ που τα λέμε. Περίμενα πώς και πώς πάντοτε τα Χριστούγεννα. Βίωνα αυτές τις "μαγικές μέρες", με έντονη χαρά και πολύ ενθουσιασμό -σάματις είχαμε προβλήματα κι έγνοιες τότε;

Θυμάμαι το κλίμα εορτασμού, που επικρατούσε στο σπίτι, στο σχολείο, στο φροντιστήριο.
Απερίγραπτη η χαρά, όταν ερχόταν η στιγμή να στολίσουμε την αίθουσα στο σχολείο (περιμέναμε με τόση αγωνία μεν, καρτερικά δε, να φτάσουμε στις τελευταίες ώρες, για να στολίσουμε). Όλα τα παιδάκια να παίρνουμε από πίσω τους δασκάλους/καθηγητές μας μέχρι την αποθήκη, όπου μας έδιναν δέντρο και διάφορα στολίδια. Φτερά βγάζαμε στα πόδια και τρέχαμε να πάρουμε τα καλύτερα στολίδια και να τα στολίσουμε καταπώς μας αρέσει -ασχέτως αν ήταν και τόσο καλαίσθητο το αποτέλεσμα. Εμείς το βρίσκαμε πανέμορφο. Μόλις τελειώναμε, ψόφια, κοιτάζαμε την αίθουσα και γεμίζαμε μπαταρίες απ' αυτό που κάναμε. Φεύγαμε με τόση χαρά στα σπίτια μας. Κι απολαμβάναμε το όλο κλίμα τις επόμενες μέρες.

Στο φροντιστήριο των αγγλικών επικρατούσε πάρτι εκείνες τις μέρες.
Τα παιδιά των μικρότερων τάξεων, περίμεναν να φτάσουν στην Χ τάξη, όπου μπορούσαν να στολίσουν την αίθουσα. Τα μεγαλύτερα παιδάκια, αρκούνταν στο να τα βρίσκουν έτοιμα και να απολαμβάνουν, εξίσου, το αποτέλεσμα. Μετά ήμασταν όλο χριστουγεννιάτικα τραγούδια κλπ.

Οι δρόμοι στολισμένοι με αγιο-βασίληδες, φωτάκια, δεντράκια...
Παραμυθένιες και μαγικές στιγμές, που σε ταξίδευαν και σε μετέφεραν σε άλλα μέρη.

Στο σπίτι δε το συζητώ. Γινόταν χαμός όταν κατέβαζε η μαμά μου τα στολίδια.
"Μαμά, μαμά ΕΜΕΙΣ θα στολίσουμε!!!". Καταπιανόμασταν με διάφορα μέχρι να κουραστούμε κι εν τέλει να αναλάβει η μαμά μας τα υπόλοιπα. Όταν τελειώναμε με το στόλισμα, γυρίζαμε όλα τα δωμάτια και απολαμβάναμε το θέαμα. Η καλύτερή μας το δέντρο, με τα φωτάκια του (αν είχαν και μουσική, η απόλαυση έφτανε στο ζενίθ της). Ώρες περνούσαμε κοντά του, για να το χαρούμε. Πόσες τούμπες είχε φάει το έρμο. Κυνηγιόμασταν με την αδερφή μου γύρω από αυτό κι έτρωγε κάτι ξεγυρισμένες. Μετά τρέχαμε να κρυφτούμε, για να μην ακούσουμε τα σχολιανά μας απ' τους μεγάλους.

Μες το πρόγραμμα, εννοούνται, γλυκά, φαγητά, ζεστές οικογενειακές στιγμές, κάλαντα, ιστορίες κλπ.

(Η χαρά όταν βρίσκαμε τα δώρα κάτω απ' το δέντρο, δεν υπήρχε.)

-Τι ωραία, ανέμελα και χαρούμενα χρόνια!!!

Τώρα που μεγάλωσα κάπως... η μαγεία κι όλο αυτό που είχα πλάσει με το παιδικό μου μυαλουδάκι, μπορεί να μην υπάρχουν πια, ωστόσο εξακολουθώ κι απολαμβάνω το εορταστικό κλίμα, το στολισμό των δρόμων/καταστημάτων/σπιτιών και την ανθρώπινη πλευρά, που βγαίνει από όλους αυτές τις μέρες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

wolfe4ever

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη wolfe4ever
H wolfe4ever αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,756 μηνύματα.

H wolfe4ever έγραψε στις 20:42, 06-12-11:

#33
Δε κοιμόμουν στο κρεβάτι μου, αλλά στων γονιών μου σε αρκετά μεγάλη ηλικία, που θα πρεπε να κοιμάμαι κανονικά μόνη μου.
Ε τα Χριστούγεννα μια φορά μου είπαν πάρει τον χαχανούλη, ένα αρκουδάκι με κουμπάκι που έβγαζε ήχους.
Και όταν μου τον φέρνει ο Άη βασίλης μου λένε οι γονείς ''Κανόνισε άμα δε κοιμάσαι στο κρεβάτι σου, θα σου τον πάρει πίσω!''
Ε τι να κάνω δε κοιμόμουν, μου τον παίρνουν! Για αρκετούς μήνες... Μετά κατάλαβα και κοιμόμουν στο δωμάτιό μου.
Μου ξαναδίνουν τον αρκούδο και ξαναρχίζω πάλι τα ίδια. Μου λένε ''Θα σου τον ξαναπάρει!''
Και μου τον κρύβουνε πάλι και μου τον δίνουν το καλοκαίρι! Ε είχα συνηθίσει πια να κοιμάμαι στο κρεβάτι μου.

Ξέφυγε λίγο από τα Χριστούγεννα, αλλά είναι κ αυτό μια ανάμνηση!

Θυμάμαι εμένα με την αδερφή μου, επίσης, τι χαρά κάναμε, όταν έπρεπε να κοιμηθούμε (γιατί δεν ερχόταν ο άη βασίλης, αν δε κοιμόμασταν ).
Ιδιαίτερα την αδερφή μου θυμάμαι με τα χοροπηδητά που έκανε!
Μετά από κάθε γιορτή (Χριστούγεννα, πρωτοχρονιά και πάσχα) πηγαίνουμε στη θεία μου το πρωί και μετά το απόγευμα στο σόι κάτω.
Γιαγιά/θείοι/θειές/ξαδέρφια. Ε πάντα η κλασσική ερώτηση ήταν ''διακοπές ε; τυχερά που είστε! ''
Φέτος θα είναι... ''Πώς πάει το σχολείο; Άντε τελευταία χρονιά υπομονή...''

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 23:35, 01-12-12:

#34
Οι Χριστουγεννιάτικες παιδικές αναμνήσεις είναι πάντα συνδεδεμένες με μυρωδιές και γεύσεις!
Ο πατέρας μου αναλάμβανε να φτιάξει το Χριστόψωμο, ενώ η μάνα μου τα μελομακάρονα και τους κουραμπιέδες...
Θυμάμαι ένα κρεβάτι γεμάτο από πολύχρωμες λεκάνες πάνω σε ένα καθαρό ολόλευκο σεντόνι σκεπασμένες με μια κόκκινη βελέντζα για να φουσκώσει η ζύμη του ψωμιού.... κι όλο πηγαίναμε να ρίξουμε μια κρυφή ματιά να δούμε πως ανεβαίνει "μαγικά" η ζύμη....
Ενώ όταν ήταν έτοιμα τα μελομακάρονα και οι κουραμπιέδες μας άφηνε η μάνα μας να κάνουμε τη "διακόσμηση".... καρύδια και άχνη ζάχαρη αντίστοιχα.... και πάντα το σαλόνι αυτές τις 15 μέρες γιορτών μοσχομύριζε μέλι και ανθόνερο....

Άντε καλό μας μήνα....
Και Καλές γιορτές! Μετράμε αντίστροφα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Alma Libre (Κατσαρόλα)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Alma Libre
H Κατσαρόλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ιρλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 3,214 μηνύματα.

H Alma Libre Σουλμέτ του Τηγανιού ~ 29/3/12 ♥ έγραψε στις 00:04, 02-12-12:

#35
Η Καλύτερες παιδικές αναμνήσεις απ'τα Χριστούγεννα είναι αυτές στο σπίτι του νονού μου.
Τον έβλεπα κάθε Πάσχα και Χριστουγεννα,και όποτε ερχόταν,έφερνε μαζί και την ανηψιά του,την Έλενα.
Η Έλενα και εγώ κάναμε υπερβολικά πολλή παρέα,βγαίναμε μαζί,ερχόταν σπίτι μου,πήγαινα εγώ στο δικό της (αυτό στο χωριό) και παίζαμε με κούκλες.
Κάθε Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά λοιπόν,όταν η μαμά του νονού μου άναβε το τζάκι και όλο το σπίτι μύριζε μελομακάρονα,κουραμπιέδες και γενικά όλα τα καλά,ήμουν η επίσημη προσκεκλημένη τους!Ερχόταν ο νονός με την Έλενα και με έπαιρναν απ'το σπίτι της γιαγιάς (δεν είχε και τρομερή απόσταση) και με έφερναν στο σπίτι τους!Εγώ συνήθως κουβαλούσα κάτι κούκλες για να παίξω με την Έλενα,μόνο που όλες μου οι κούκλες έμεναν στη νονά μου.Για ευνόητους λόγους,τις άφηνα εκεί ώστε να τις βρω ξανά το Πάσχα που θα ξαναπήγαινα..Η Νονά μου (η μαμά του νονού) είχε το δωμάτιο της Έλενας,μπροστά απο το σαλόνι.Ήταν ένα μικρό δωμάτιο,γεμάτο παιχνίδια,που όταν η νονά το νοικοκύρευε,εγώ με την Έλενα το κάναμε σαν να είχες ρίξει ατομική βόμβα.Απο τις 8 μέχρι τις 10,παίζαμε και μόλις η ώρα πήγαινε 10 και,η νονά μας φώναζε στο σαλόνι για να της ετοιμάσουμε το τραπέζι.Μερικές φορές,της σπάγαμε και απο ένα πιάτο,αλλά δε μας μάλωνε γιατί ήμασταν μικρούλες.Στο τραπέζι υπήρχαν κατα τη διάρκεια των γιορτών,μεγάλα κουτιά με μελομακάρονα,τα οποία εξαφανίζαμε.Όταν το φαγητό ήταν έτοιμο,μας φώναζε ο νονός με τη μαμά της Έλενας να πάμε να φάμε.Στο δωμάτιό του,το οποίο βρισκόταν στο βάθος της τραπεζαρίας,ο νονός είχε κάτι σακούλες με ρούχα.Δε μου έφερνε ποτέ παιχνίδια,όσο θυμάμαι δηλαδή.Μετά το φαγητό,εγώ με την Έλενα καθόμασταν στο τζάκι και παίζαμε,και πριν φύγουν οι δικοί της με τον νονό μου για έξω,ο νονός ερχόταν και μου άφηνε τη σακούλα πίσω απο τον καναπέ.Εγώ πριν φύγω τη ξέχναγα,μερικές φορές.Την άλλη μέρα ήμουν πάλι εκει για να δω τον νονό μου και να παίξω με την Έλενα .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 12:39, 15-12-13:

#36

Χριστουγεννιάτικη παιδική ανάμνηση:

Το κλαμα που εριχνα καθε φορα που εβλεπα τον Ευτυχισμένο Πρίγκηπα...
Η ίδια συγκίνηση κάθε χρόνο...και το κλάμα κλάμα...


Ο ευτυχισμένος πρίγκηπας του Oscar Wilde: Διαβάζει ο Δημήτρης Χορν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη venividivici : 15-12-13 στις 12:45. Αιτία: προσθήκη link
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,603 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 18:30, 31-12-16:

#37
Όταν ήμουν παιδάκι, έκανα την εξής λαμογιά: Πήγαινα στο σαλόνι, έβρισκα τη βασιλόπιτα κι έμπηγα από κάτω και 2ο φλουρί πριν την κόψουμε. Το έκανα αυτό, για να υπάρχουν δύο φλουριά και να αυξάνω έτσι την πιθανότητα να κερδίσω. Πράγματι το κόλπο έπιανε. Κέρδιζα για 5 χρόνια συνεχόμενα τουλάχιστον το ένα φλουρί (κάποιες φορές και τα δύο). Οι μεγάλοι απορούσαν λίγο για τα δύο φλουριά, αλλά δεν έδιναν και πολύ σημασία. Κάποια φορά όμως η μαμά μου με τσάκωσε και μου είπε ότι είναι ανέντιμο αυτό που κάνω. Εδώ που τα λέμε, δεν είχε άδικο. Έκτοτε βέβαια δεν το ξαναέκανα. Καλή χρονιά, συντρόφια!
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Claire Rentfield (Βάσω.)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Claire Rentfield
H Βάσω. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Άνεργος/η . Έχει γράψει 5,606 μηνύματα.

H Claire Rentfield έγραψε στις 14:45, 02-01-17:

#38
Αρχική Δημοσίευση από BLUE SEA
Όταν ήμουν παιδάκι, έκανα την εξής λαμογιά: Πήγαινα στο σαλόνι, έβρισκα τη βασιλόπιτα κι έμπηγα από κάτω και 2ο φλουρί πριν την κόψουμε. Το έκανα αυτό, για να υπάρχουν δύο φλουριά και να αυξάνω έτσι την πιθανότητα να κερδίσω. Πράγματι το κόλπο έπιανε. Κέρδιζα για 5 χρόνια συνεχόμενα τουλάχιστον το ένα φλουρί (κάποιες φορές και τα δύο). Οι μεγάλοι απορούσαν λίγο για τα δύο φλουριά, αλλά δεν έδιναν και πολύ σημασία. Κάποια φορά όμως η μαμά μου με τσάκωσε και μου είπε ότι είναι ανέντιμο αυτό που κάνω. Εδώ που τα λέμε, δεν είχε άδικο. Έκτοτε βέβαια δεν το ξαναέκανα. Καλή χρονιά, συντρόφια!
Καλή σου χρονιά Τέσα μου και εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να σου φέρει αυτά που επιθυμείς και χρειάζεσαι. Καμμιά φορά αυτά τα δυό δεν συμπίπτουν, γι' αυτό στα εύχομαι και τα δυό.
Εμένα πάλι από τις πιο όμορφες και πολύτιμες αναμνήσεις από Χριστούγεννα και Πρωτοχροννιές των παιδικών μου χρόνων, ήταν αυτά που ζούσε ακόμα η γιαγιά μου. Καθόμουν θυμάμαι στο δωμάτιό της, δίπλα στην σόμπα και της διάβαζα Χριστουγεννιάτικες αλλά και άλλες ιστορίες από διάφορα βιβλία μου. Εκείνη με άκουγε με προσήλωση, μου έλεγε πως είμαι το πιο έξυπνο εγγόνι της και παρ' όλο που δεν έβλεπε γιατί είχε καταρράκτη, κάθε Πρωτοχροννιά στην γιορτή μου, μου έλεγε πόσο ομόρφυνα.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,603 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 17:49, 02-01-17:

#39
Αρχική Δημοσίευση από Claire Rentfield
Καλή σου χρονιά Τέσα μου και εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να σου φέρει αυτά που επιθυμείς και χρειάζεσαι. Καμμιά φορά αυτά τα δυό δεν συμπίπτουν, γι' αυτό στα εύχομαι και τα δυό.
Εμένα πάλι από τις πιο όμορφες και πολύτιμες αναμνήσεις από Χριστούγεννα και Πρωτοχροννιές των παιδικών μου χρόνων, ήταν αυτά που ζούσε ακόμα η γιαγιά μου. Καθόμουν θυμάμαι στο δωμάτιό της, δίπλα στην σόμπα και της διάβαζα Χριστουγεννιάτικες αλλά και άλλες ιστορίες από διάφορα βιβλία μου. Εκείνη με άκουγε με προσήλωση, μου έλεγε πως είμαι το πιο έξυπνο εγγόνι της και παρ' όλο που δεν έβλεπε γιατί είχε καταρράκτη, κάθε Πρωτοχροννιά στην γιορτή μου, μου έλεγε πόσο ομόρφυνα.
Σ' ευχαριστώ, Βάσω μου, να είσαι καλά! Χρόνια πολλά και για τη γιορτούλα σου! Πολύχρονη! Σου εύχομαι ό,τι καλύτερο για το νέο έτος! Σ' αυτό που λες συμπίπτουμε: κι εγώ τις πιο ωραίες αναμνήσεις τις έχω από τα χρόνια που ζούσε η γιαγιά μου!
Βρέξει, χιονίσει, όταν έκλειναν τα σχολεία, απ' την ίδια μέρα παίρναμε το τρένο και πηγαίναμε στο σπίτι της γιαγιάς μου, στον Πύργο της Ηλείας. Πήγαιναν εκεί και τα ξαδέλφια μου. Κομόμασταν και τα 4 παιδιά σε ένα δωμάτιο και κάναμε του κόσμου τις σκανταλιές. Η γιαγιά μου μας μάλωνε πού και πού, αλλά από την άλλη χαιρότανε που μας είχε παρέα. Όταν τελείωναν οι διακοπές και φεύγαμε για την Αθήνα, ήταν η χειρότερη στιγμή μου. Η γιαγιά μου έκλαιγε απαρηγόρητη.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

καμουφλάζ

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη καμουφλάζ
Ο καμουφλάζ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 9 μηνύματα.

O καμουφλάζ έγραψε στις 20:51, 02-01-17:

#40
Όταν ήμουν παιδί, η μεγαλύτερη επιθυμία και αγωνία μου ήταν αν θα χιονίζει την παραμονή των Χριστουγέννων
Τώρα που μεγάλωσα, δε με νοιάζει
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους