Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,108 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,334 μηνύματα σε 74,665 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

"Θα είμαστε μαζί για πάντα"

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 23:53, 20-05-12:

#1
Όχι, το θέμα μας δεν είναι τα μεγάλα λόγια, έχουμε άλλωστε ήδη θέμα για αυτό και όχι μόνο ένα (αν ενδιαφέρεστε κλικ και κλικ)
(Πριν αναλύσω το θέμα, να πω πως αναφέρομαι κυρίως σε απλές σχέσεις, που τα μέλη δεν έχουν παντρευτεί και ο ένας από τους δύο ή συνηθεστερα και οι δύο λένε αυτήν την ατάκα και θεωρούμε δεδομένο πως η σχέση είναι καλή, όπως επίσης θεωρούμε δεδομένο πως υπάρχουν κάποια θεματάκια που δεν αφήνουν αυτή την σχέση να εξελιχτεί και να οδηγηθεί εκεί που το ένα από τα δύο μέλη ή και τα δύο μέλη θα θέλανε για λόγους άσχετους με την σχέση τους σαν σχέση. Πρόκειται συνήθως για μακροχρόνιες σχέσεις στις οποίες το ζευγάρι μπορεί να συζεί, να έχει αρραβωνιαστεί ή μπορεί και όχι, πάντως μιλάμε για ζευγάρια που είναι κάποιο καιρό μαζί και όχι για άτομα που βγαίνουν λίγους μήνες. 'Οχι πως αποκλείονται και οι παντρεμένοι, αλλά εκεί η αλήθεια είναι πως εκεί θεωρείται δεδομένο πως θα συμβιβαστείς χοντρά).
Το θέμα μας λοιπόν είναι τι κάνει αυτή η φράση στην ψυχοσύνθεση αυτού που το ακούει, ιδιαίτερα αν μιλάμε για άνθρωπο συναισθηματικό που έχει πληγωθεί κάποιες φορές και δεν αντέχει να ξαναπληγωθεί από το τέλος μιας σχέσης (συνήθως γυναίκες, χωρίς όμως να είναι απόλυτο) ή απλά δεν αντέχει να ξαναπεράσει όλη την διαδικασία της δημιουργίας μιας νέας σχέσης, την αβεβαιότητα, την αγωνία με ρίσκο να αποδειχτεί και ο επόμενος .."πατάτα". Πόσο πολύ μπορεί να σε επηρεάσει μια φράση σαν αυτή και να σε κάνει να μείνεις σε μια σχέση που όμως δεν οδηγεί εκεί που θα ήθελες ή να σε κάνει να κάνεις πράγματα για τον άλλον που σε άλλες συνθήκες δεν θα έκανες (πχ να δανείσεις στο έτερο ήμισυ ένα σεβαστό ποσό χρημάτων ενώ δεν σου περισσεύουν για να τον βοηθήσεις); Εσείς έχετε βιώσει κάτι τέτοιο; Τι έγινε τελικά; Άξιξαν τον κόπο οι "θυσίες" σας ή απλά "χάσατε" χρόνο;

Και γιατί κάποιος να μη μπορεί να νικήσει τις όποιες ανασφάλειές του και να μείνει μόνος ή να δοκιμάσει πολλές φορές μέχρι να βρει αυτό που ψάχνει; Γιατί είναι τόσο εθιστικό αυτό το συναίσθημα πως "ανήκεις με κάποιον" ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως πρέπει στο μεταξύ να θυσιάσεις κάποια από τα προσωπικά σου όνειρα ή να πιεστείς υπερβολικά πολύ για κάτι που δεν είναι δικό σου πρόβλημα, αλλά πρόβλημα κάποιου άλλου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:29, 21-05-12:

#2
Ας προσπαθήσω να ξεμπλέξω λίγο το κουβάρι...

Το σημαντικότερο που χρειάζεται να ξεκαθαρίσει κανείς μέσα του με πάσα ειλικρίνεια είναι τι ακριβώς ψάχνει. Κι ας λένε οι φίλοι ότι τέτοιες σχέσεις υπάρχουν μόνο στα παραμύθια. Κι ας μην έχει προκύψει καμία τέτοια σχέση μέχρι σήμερα στη ζωή μας. Ο ορισμός του ιδανικού για εμάς συντρόφου αλλά και της ιδανικής κατάστασης μέσα στην οποία θα συζήσουμε με το άτομο αυτό, μας βοηθά ν' αναγνωρίσουμε ευκολότερα αυτόν που πληροί τις προϋποθέσεις αλλά και να ζυγίσουμε με ακρίβεια, μέχρι πού μας παίρνει να κάνουμε εκπτώσεις στα θέλω μας.
Δεν θα μπω καν στη λογική που λέει πως όταν ξέρεις τι ψάχνεις, όλο το σύμπαν συνωμοτεί για να το αποκτήσεις. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει είναι πως άθελά σου βάζεις όλο σου το είναι να κινείται προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Δεν ξέρω αν σου έχει τύχει ποτέ να είσαι φρεσκοχωρισμένη και να πέφτεις συνεχώς πάνω σε πράγματα που σου τον θυμίζουν και να σκέφτεσαι «ρε γαμώτο, όλοι βαλτοί είναι;» Ε, δεν είναι βαλτοί, απλά εσύ έχεις εστιάσει σε αυτά τα πράγματα χωρίς να το επιδιώκεις και το μυαλό σου τα εντοπίζει και τα βγάζει στην επιφάνεια.

Το «για πάντα» έτσι κι αλλιώς δεν σημαίνει τίποτα. Σημασία έχει να μπορείς να επενδύσεις στο εδώ και τώρα. Να μπορείς να κάνεις υπερβατικές κινήσεις, αν το νιώθεις, χωρίς να περιμένεις ανταλλάγματα ή εγγυήσεις. Όπου μπορεί να παρεμβληθεί ο θάνατος, ποιος μπορεί να εγγυηθεί το 'για πάντα'; Εγώ πάντως δεν θα δάνειζα χρήματα σε κανέναν, γιατί πολύ απλά δεν τα έχω. ...κι αυτό απαντά κατά κάποιο τρόπο την ερώτησή σου.
Κάνεις αυτό που σε προστάζει το ένστικτό σου.

Εξάλλου όταν ξεστομίζεται αυτή φράση, το μόνο που αποκαλύπτει είναι ενδεχομένως οι προθέσεις αυτού που τη λέει σε αυτή τη δεδομένη στιγμή. Θα ήθελε να είναι μαζί μας για πάντα, σήμερα, τώρα, αυτή τη στιγμή. Αύριο μπορεί να του κάνουμε κάτι και ν' αλλάξει γνώμη, ή μπορεί ν' αλλάξουν οι συνθήκες της ζωής μας, ή..., ή...
Σε αυτό το παιχνίδι, δεν έχει 'δεν αντέχω να ξαναπληγωθώ'. Είναι σαν να θέλεις να κάνεις ποδήλατο με τη βεβαιότητα ότι δεν θα πέσεις ποτέ. Ε, δεν γίνεται, κάποτε θα πέσεις και θα ξανασηκωθείς και θα μάθεις πέφτοντας πως δεν είναι τελικά και τόσο φοβερό να πέφτεις, αρκεί με κάθε πέσιμο να μαθαίνεις πώς να προστατευτείς καλύτερα από τις πτώσεις.

Αν ξέρεις τι ψάχνεις, μια τέτοια φράση πάνω σε σαθρή βάση, δεν μπορεί να σε επηρεάσει και πολύ. Όταν η σχέση τσουλάει, φαίνεται. (Κι αν δεν καταλαβαίνετε τι σημαίνει 'τσουλάει', μην ανησυχείτε. Όταν σας συμβεί θα το καταλάβετε. )
Αν η σχέση δεν οδηγεί εκεί που θα ήθελες, κάποτε πρέπει να φεύγεις. Η σχέση δεν είναι προορισμός, είναι ένα συνεχές ταξίδι. Αν δεν θέλεις λοιπόν να ζεις ένα συνεχές μέτριο και χλιαρό 'για πάντα', φεύγεις όσο είναι καιρός.

Το πρόβλημα με τη μοναξιά είναι πως δεν έχουμε μάθει να ζούμε αρμονικά με τον εαυτό μας. Όσο όμως ζεις αγκιστρωμένος πάνω σε κάποιον άλλον, κινδυνεύεις πάντα να βρεθείς μετέωρος... Σε αυτήν την περίπτωση, θα ψάχνεις πάντα για δεκανίκι, όχι για σύντροφο, και πάντα θα αναγκάζεσαι να συνθηκολογείς για να μη χάσεις το αποκούμπι σου.

Το ιδανικό είναι να μπορείς να πεις «περνώ και μόνη μου καλά» και να το εννοείς. Και τότε ως δια μαγείας έρχεται και ο κατάλληλος σύντροφος. Μάλλον επειδή χαλαρώνεις και μαθαίνεις να ρέεις μέσα στη ζωή.

Όλα αυτά ισχύουν στη θεωρία και τα έχω ζήσει και στην πράξη, όπως έχω ζήσει και την άλλη πλευρά την πιο συγκαταβατική.
Αν τύχαινε ο όχι και τόσο ιδανικός σύντροφός μου να περνά μια δυσκολία, δεν θα μπορούσα να τον εγκαταλείψω. Το πιθανότερο είναι όμως πως έχοντας συνειδητοποιήσει πόσο πολύ πιέζομαι μέσα στη σχέση αυτή, να τον εγκατέλειπα αμέσως μετά, όταν θα καταλάγιαζε η τρικυμία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη parafernalia
Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,394 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε στις 10:51, 21-05-12:

#3
Εγώ νομίζω ότι αν θέλεις κάτι αληθινά πολύ όλο το σύμπαν συνομοτεί για να σε σαμποτάρει!
Όσο περισσότερο ξέρεις τι ψάχνεις, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να το αποκτήσεις.
Ο λόγος είναι ότι διαπράττεις ύβρη απέναντι στο Μέγα Χάος!

Αυτό που πραγματικά αναζητά ένας εξελιγμένος άνθρωπος είναι η ελευθερία. Η ελευθερία όμως φέρνει μοναξιά. Το "για πάντα μαζί" μπορεί να δείχνει σε τι βαθμό έχεις μάθει να μοιράζεσαι πράγματα, να ζεις έξω απ' το καβούκι της εξατομίκευσης με μια πιο γεμάτη, ολιστική ματιά στη ζωή.

Για μένα αυτό είναι υπέρ αρκετό. Ότι αρχίζει, τελειώνει, το ζήτημα είναι ΠΟΤΕ και ΠΩΣ. Μπορεί να τελειώσει ευτυχισμένα με το τέλος του κόσμου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:47, 21-05-12:

#4
Αρχική Δημοσίευση από parafernalia
Το "για πάντα μαζί" μπορεί να δείχνει σε τι βαθμό έχεις μάθει να μοιράζεσαι πράγματα, να ζεις έξω απ' το καβούκι της εξατομίκευσης με μια πιο γεμάτη, ολιστική ματιά στη ζωή.

Για μένα αυτό είναι υπέρ αρκετό. Ότι αρχίζει, τελειώνει, το ζήτημα είναι ΠΟΤΕ και ΠΩΣ. Μπορεί να τελειώσει ευτυχισμένα με το τέλος του κόσμου!
Πολύ ωραία όλα αυτά, όταν όμως τα μοιράζεσαι με κάποιον που τον θέλεις τρελά. Διότι αν κάποιος που μένεις μαζί του μέχρι να φύγεις, σου πει πως θα είσαστε μαζί για πάντα, μάλλον θα θέλεις να κόψεις τις φλέβες σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 00:40, 21-06-12:

#5
Αρχική Δημοσίευση από Oralee
Το θέμα μας λοιπόν είναι τι κάνει αυτή η φράση στην ψυχοσύνθεση αυτού που το ακούει, ιδιαίτερα αν μιλάμε για άνθρωπο συναισθηματικό που έχει πληγωθεί κάποιες φορές και δεν αντέχει να ξαναπληγωθεί από το τέλος μιας σχέσης (συνήθως γυναίκες, χωρίς όμως να είναι απόλυτο) ή απλά δεν αντέχει να ξαναπεράσει όλη την διαδικασία της δημιουργίας μιας νέας σχέσης, την αβεβαιότητα, την αγωνία με ρίσκο να αποδειχτεί και ο επόμενος .."πατάτα".
Εγώ θα προσθέσω ακόμα μία παράμετρο στο θέμα σου. Την ψυχολογία της άλλης πλευράς.

Το προφίλ σου λοιπόν είναι το εξής: έχεις περάσει από ... πατάτες, μπρόκολα, αγγούρια, χαλβάδες, κουραμπιέδες και λοιπά οπωροκηπευτικά. Ανοίγεις μανάβικο, χαλαρά!
Με άλλα λόγια, έχεις περάσει διά πυρός και σιδήρου, από πολλές άσχημες και μαύρες καταστάσεις, αλλά παρ' όλ' αυτά έχεις δυναμισμό μέσα σου και πυγμή να συνεχίσεις.

Βρίσκεσαι λοιπόν σε μια απ' τα ίδια, στην νιοστή σχέση σου και θες να πεις κάτι όμορφο και, αν μου επιτρέπεις, "παντοτινό". Τίποτα δεν είναι φυσικά παντοτινό, εκτός από τους φόρους και τα χαράτσια αλλά ας το πούμε έτσι χάριν σχήματος.

Με τι κουράγιο θα πας και εσύ, που είσαι αυτός που "ενεργεί", να μπεις σ' αυτήν την διαδικασία, να πεις, να χτίσεις, να εμπιστευτείς, να σχεδιάσεις, να ονειρευτείς, να αγαπήσεις ρε αδερφέ, με ρίσκο να τα χάσεις όλα εν μία νυχτί;

Την απάντηση φυσικά την ξέρουμε: θα βρεις το κουράγιο γιατί ο τζόγος είναι εθιστικός. Γιατί περί τζόγου πρόκειται το να βρεις το σωστό άτομο. Κι όπως γίνεται στον τζόγο, πάντα θέλεις να ρεφάρεις τον κουβά του προηγούμενου γύρου, ακόμα κι αν χρειαστεί να πεις "all in".


Αρχική Δημοσίευση από Oralee
Και γιατί κάποιος να μη μπορεί να νικήσει τις όποιες ανασφάλειές του και να μείνει μόνος ή να δοκιμάσει πολλές φορές μέχρι να βρει αυτό που ψάχνει; Γιατί είναι τόσο εθιστικό αυτό το συναίσθημα πως "ανήκεις με κάποιον" ακόμα κι αν αυτό σημαίνει πως πρέπει στο μεταξύ να θυσιάσεις κάποια από τα προσωπικά σου όνειρα ή να πιεστείς υπερβολικά πολύ για κάτι που δεν είναι δικό σου πρόβλημα, αλλά πρόβλημα κάποιου άλλου;
Φυσικά και μπορείς να σπάσεις τα δεσμά αυτά, να απελευθερωθείς και να πατήσεις στις δικές σου δυνάμεις.
Δεν θα σου πω ότι δεν είχα περάσει και εγώ απ' αυτό το στάδιο, γιατί θα ήμουν ψεύτης. Όλοι περνάμε απ' αυτό σε κάποια στιγμή. Ωστόσο, έχω αποβάλλει εδώ και αρκετά χρόνια αυτό το αίσθημα, γιατί πολύ απλά διαπίστωσα ότι δεν με εκφράζει.

Κάτι τέτοιο σε κάνει να συμβιβάζεσαι, να ρίχνεις τα standards σου, να παραβιάζεις τις αξίες σου. Να ενστερνίζεσαι το "οτιδήποτε απ' το τίποτα", το "μπρος στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι", το "απ' το ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα". Να παραβιάζεις εν τέλει τις ίδιες σου τις ΑΞΙΕΣ, μιας και ενδίδεις σε κάτι που δεν θες, που δεν σε κάνει ευτυχισμένο, απλά για να καλύψεις τις δικές σου ανασφάλειες. Για να μην γεράσεις με 42 γάτες.

Well, δεν πάει έτσι.

Καλύτερα μόνος/η σου for life, παρά με το λάθος άτομο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

gandalf

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη gandalf
Ο gandalf αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 166 μηνύματα.

O gandalf έγραψε στις 01:18, 21-06-12:

#6
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος



Κάτι τέτοιο σε κάνει να συμβιβάζεσαι, να ρίχνεις τα standards σου, να παραβιάζεις τις αξίες σου. Να ενστερνίζεσαι το "οτιδήποτε απ' το τίποτα", το "μπρος στην αναβροχιά, καλό και το χαλάζι", το "απ' το ολότελα, καλή κι η Παναγιώταινα". Να παραβιάζεις εν τέλει τις ίδιες σου τις ΑΞΙΕΣ, μιας και ενδίδεις σε κάτι που δεν θες, που δεν σε κάνει ευτυχισμένο, απλά για να καλύψεις τις δικές σου ανασφάλειες. Για να μην γεράσεις με 42 γάτες.

Well, δεν πάει έτσι.

Καλύτερα μόνος/η σου for life, παρά με το λάθος άτομο.
δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο!!

έχω καταλήξει ότι ειδικότερα όσο περισσότερο "ψάχνεσαι" τόσο περισσότερο ρίχνεις τα στανταρντ σου, ή έστω μπαίνεις στον πειρασμό να το κάνεις. Το πιστεύω ειλικρινά ότι τα καλύτερα έρχονται εκεί που δεν το περιμένεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dalian (Substrata)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dalian
H Substrata αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών . Έχει γράψει 2,611 μηνύματα.

H Dalian έγραψε στις 01:19, 21-06-12:

#7
Το "για πάντα μαζί" το λένε είτε ανίδεοι είτε υπερβολικά ιδεαλιστές. Και είναι φυσιολογικό ως ένα σημείο, από τη στιγμή που έχεις αποκτήσει ένα συγκεκριμένο "ρυθμό" με τον/την σύντροφό σου, βλέπεις η σχέση να πηγαίνει καλά etc.



Αν είναι κάποιος να μείνει, θα μείνει, μετά από πολύ καιρό και πολλές δυσκολίες. Και δεν πρόκειται να στο ανακοινώσει από την αρχή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ets32katerina (Κατερινα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ets32katerina
H Κατερινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Βάρη (Αττική). Έχει γράψει 33 μηνύματα.

H ets32katerina έγραψε στις 11:09, 16-09-12:

#8
Δεν υπαρχει για παντα. Τιποτα δεν μενει για παντα, ποσο μαλλον δυο ανθρωποι μαζι. Γι'αυτο καλυτερα μην χρησιμοποιειτε καν αυτην την λεξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,301 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 16:03, 16-09-12:

#9
Τα λόγια τα μεγάλα... Το θέμα είναι οτι όταν αυτά τα λόγια είναι αληθινά, δε χρειάζεται καν να ειπωθούν. Μπορεί να μείνουμε μαζί για πάντα, μπορεί και όχι γιατί η ζωή είναι π...άνα, αλλά σημασία έχει οτι τον βλέπω κάθε μέρα να κάνει προσπάθειες προς αυτό το σημείο και το ίδιο κάνω κι εγώ. Δεν ξέρω αν παλεύουμε για το "για πάντα" αλλά για το "αύριο", "του χρόνου" και "τα επόμενα χρόνια" σίγουρα παλεύουμε.

Κάτι άλλο που λες: θεωρώ οτι, αν πέφτουμε συνεχώς σε πατάτες, από κάποιο σημείο και μετά καταντάει δικό μας το φταίξιμο. Δηλαδή στα 15 σου οκ, δεν έχεις ιδέα από σχέσεις και θα υπάρξουν κάποιοι που θα σε κοροϊδέψουν και θα πέσεις στην παγίδα τους. Στα 20 θα θες να κάνεις επανάσταση με τα κακά παιδιά που θες να κάνεις καλά (τι ψευδαίσθηση...). Στα 25 θεωρείς οτι πρέπει κάποια στιγμή να σοβαρευτείς, αλλά ακόμα δεν έχεις μάθει να ξεχωρίζεις τις πατάτες από τα σέλινα. Ε στα 30 δεν πρέπει να προσπερνάς τα "κακά παιδιά" και να έχεις ανοιχτές κεραίες μόνο για τα καλά; Δεν πρέπει να έχεις μάθει να ξεσκαρτίζεις τα ... λαχανικά; Προσωπικά από κάποιο σημείο και μετά αποφάσισα οτι προτιμώ να μείνω μόνη μου παρά να πέσω ξανά σε πατάτα (άσχετα που τελικά μου κληρωσε το πρώτο λαχείο....).

Πάντως σε κάθε σχέση που έκανα θυσίες και προσπαθούσα μόνο εγώ, αυτές δεν εκτιμήθηκαν κι απέμενα στραγγισμένη από αισθήματα. Νομίζω οτι τώρα πια μπορώ να ξεχωρίσω μια σχέση που δεν "τσουλάει". Νομίζω επίσης οτι όλοι μπορούμε κατά βάθος αλλά εθελοτυφλούμε.

Κι όπως μου αρέσει να λέω, από κάποιο σημείο και μετά δεν πάει στραβά ο γυαλός, εμείς στραβά αρμενίζουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

yperoxi

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη yperoxi
H yperoxi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 465 μηνύματα.

H yperoxi Wake up, rise up έγραψε στις 03:40, 17-09-12:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Dalian
Το "για πάντα μαζί" το λένε είτε ανίδεοι είτε υπερβολικά ιδεαλιστές. Και είναι φυσιολογικό ως ένα σημείο, από τη στιγμή που έχεις αποκτήσει ένα συγκεκριμένο "ρυθμό" με τον/την σύντροφό σου, βλέπεις η σχέση να πηγαίνει καλά etc.



Αν είναι κάποιος να μείνει, θα μείνει, μετά από πολύ καιρό και πολλές δυσκολίες. Και δεν πρόκειται να στο ανακοινώσει από την αρχή.
Υπερ-καλύφτηκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 03:50, 17-09-12:

#11
everyone leaves =...
ολοι φύλλα;




...α, τωρα το πιασα
τσιγαράκι βλεπω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,626 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 10:20, 17-09-12:

#12
Αχ ειναι πολλα οσα εχεις θεσει! Και απο τη μια θελουν πολλη αναλυση, απο την αλλη μπορει να γινουν πολυ απλα.
Ολοι, λιγο πολυ, εχουν πληγωθει απο σχεσεις. Οταν ξαναμπαινουν σε κατι νεο και πηγαινει καλα, ειναι απολυτα φυσιολογικο οταν εχεις καει απο το χυλο να φυσας και το γιαουρτι και κατ επεκταση να φοβασαι οχι μονο ατακες τετοιου τυπου, αλλα ακομα χειροτερα ακομα και τη σκια σου.

Θα ελεγα πως για να ξεπεραστει κατι τετοιο, αρκουν δυο πραγματα. Πρωτον, να το πεις στο συντροφο σου, πολυ ειλικρινα, πολυ ευθεως '' εχω παθει αυτο κι αυτο, φοβαμαι αυτο κι αυτο, αυτα κι αυτα που λες με φοβιζουν γιατι αυτο, γιατι εκεινο..'' Αν στο ελεγε αυτο καποιος εσενα, λογικα θα μαζευοσουν στα λιγοτερα λογια ή αντίθετα θα εξακολουθουσες να τα λες, επιβεβαιωνοντας τον και καθησυχαζοντας τον πως πραγματι τα αισθανεσαι. Καπως ετσι φαντασου πανω κατω θα λειτουργησει λοιπον και ο συντροφος σου. Στη πρωτη περιπτωση, χαλαρωνεις. Στη δευτερη εξακολουθεις να εχεις ανησυχιες.
Εκει περναμε στο σταδιο β. Δηλαδη, αφου το βγαλες απο μεσα σου και το εκανες εξηγηση στον ανθρωπο σου (το να μιλας ανοιχτα, ανακουφιζει συνηθως, φευγει το βαρος που λεμε)αρχιζεις να κανεις δουλεια με τον εαυτο σου. Δουλευεις με την ψυχραιμια και την υπομονη. Βαζεις τη λογικη σου να δουλεψει και λες πως οσα λεει, τα νιωθει σημερα και χαιρεσαι γι'αυτο, αλλα σε καμμια περιπτωση δεν εξαρτασαι απο τα λογια. Εξηγεις στον εαυτο σου πως τα λογια ειναι λογια και προσπαθεις να θυμηθεις ποσες φορες στο παρελθον ειπες κι εσυ λογια (το παντα) που τελικα δεν εννοουσες. Με λιγα λογια, δουλευεις την ανασφαλεια σου οσο πιο πολυ χρειαζεσαι για να φτασεις στο σταδιο να την διαχειριζεσαι κι οχι να σε χειριζεται, εφοσον ξερεις καλα πως ειναι υπουλη και καταστροφικη.

Γενικως, οι σχεσεις θελουν δουλεια, αλλα περισσοτερη δουλεια ειναι αυτη που κανουμε με τον εαυτο μας. Και το μυστικο- πιστευω- ειναι αυτη η δουλεια που γινεται να μην γινεται βραχνας, ουτε αγχωδης. Αλλα εχοντας βρει ενα νοημα στη ζωη σου, να οδευεις προς τα εκει. Δηλ. η δουλεια που θα κανεις, να ειναι ευχαριστη. Ελπιζω λιγακι να βοηθησα. Προσπαθησα να τα γραψω οσο πιο απλα γινεται και να μην κατεβασω σεντονι αυτη τη φορα. Γιατι ξερεις, καμμια φορα τα απλα οι ανθρωποι τα κανουν τοσο συνθετα που στο τελος μπερδευονται περισσοτερο. Ε δε λεει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους