×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,040 μέλη και 2,416,911 μηνύματα σε 75,382 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 600 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Θα διαλέγατε άλλους γονείς;

nansy_astr

Διακεκριμένο μέλος

H nansy_astr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,697 μηνύματα.

H nansy_astr Lux and Veritas. έγραψε: στις 15:07, 30-07-12:

#21
Αρχική Δημοσίευση από _fairygirl_
Ρε παιδια ομως μπορει να βγω εκτος θεματος αλλα μου φαινεται πολυ γελοιο και ανουσιο να λεμε οτι θα θελαμε να αλλαξουμε γονεις ενω αλλα παιδια παρακαλανε να εχουνε ..

γονείς με γονείς διαφέρουν όμως.

Άλλο να τσακώνεσαι για χαζοπράγματα και άλλο να έχεις γονείς που αδιαφορούν, σε βρίζουν, σε χτυπάνε , σε βιάζουν κλπ ας μην επεκταθώ.

Όπως είπα και πιο πάνω δεν είναι όλες οι οικογένειες αρμονικές και ενωμένες.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

christinelle

Διακεκριμένο μέλος

H christinelle αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Ελευσίνα (Αττική). Έχει γράψει 1,793 μηνύματα.

H christinelle δεν είχε τι να κάνει και έγραψε: στις 15:16, 30-07-12:

#22
Κι εμένα οι δικοί μου σκοτωνόντουσαν που και που, μιλάμε τρελούς καυγάδες, έσπαγαν πράγματα και έκλειναν τουλάχιστον 8ωρη βάρδια μέχρι να ηρεμήσουν (μερικές φορές έφευγα από το σπίτι και το βράδυ που γύρναγα ακόμα τσακωνόντουσαν!)
Τότε με ενοχλούσε, τώρα το βρίσκω και λίγο αστείο. Είναι φυσικό δύο άτομα που μένουν μαζί πολύ καιρό και έχουν παιδιά να μην συμφωνούν και κάποια στιγμή να ξεσπάνε και όποιον πάρει ο χάρος.
Και ξύλο παίζαμε...εγώ με τη μάνα μου δηλαδή, ήμουν πολύ "δύσκολο" παιδί. Ακολουθούσε κι αυτή ψυχολογικές μεθόδους που δεν έπιαναν σε μένα και με νευρίαζαν περισσότερο οπότε γινόταν χαμός!
Δεν θα τα άλλαζα όμως. Αν με ντάντευαν συνέχεια και αν ήταν όλα μονίμως ήρεμα θα είχα μεγαλώσει με την εντύπωση ότι η ζωή είναι όλο πεταλούδες και λουλουδάκια.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,746 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε: στις 15:21, 30-07-12:

#23
Αρχική Δημοσίευση από christinelle
Κι εμένα οι δικοί μου σκοτωνόντουσαν που και που, μιλάμε τρελούς καυγάδες, έσπαγαν πράγματα και έκλειναν τουλάχιστον 8ωρη βάρδια μέχρι να ηρεμήσουν (μερικές φορές έφευγα από το σπίτι και το βράδυ που γύρναγα ακόμα τσακωνόντουσαν!)
Τότε με ενοχλούσε, τώρα το βρίσκω και λίγο αστείο. Είναι φυσικό δύο άτομα που μένουν μαζί πολύ καιρό και έχουν παιδιά να μην συμφωνούν και κάποια στιγμή να ξεσπάνε και όποιον πάρει ο χάρος.
Και ξύλο παίζαμε...εγώ με τη μάνα μου δηλαδή, ήμουν πολύ "δύσκολο" παιδί. Ακολουθούσε κι αυτή ψυχολογικές μεθόδους που δεν έπιαναν σε μένα και με νευρίαζαν περισσότερο οπότε γινόταν χαμός!
Δεν θα τα άλλαζα όμως. Αν με ντάντευαν συνέχεια και αν ήταν όλα μονίμως ήρεμα θα είχα μεγαλώσει με την εντύπωση ότι η ζωή είναι όλο πεταλούδες και λουλουδάκια.
Αυτό ακριβώς που λες...! Ώρες-ώρες λέω πάλι καλά που έζησα και αυτά και έτσι ξέρω πως δεν είναι όλα σε ροζ σύννεφα και επίσης είναι μαθήματα, τα βλέπω και ξέρω τι να μην κάνω στα παιδιά μου, αν και μεγάλο ποσοστό ανθρώπων είτε είχαν καλά πρότυπα είτε όχι γίνονται ίδιοι με τους γονείς, πολλές φορές ανακαλύπτω ότι συμπεριφέρομαι σαν την μαμά μου σε καταστάσεις που την κρίνω και τρομάζω...και μου θυμίζει ένα βιβλίο που είχα διαβάσει κάποτε "μπαμπά φοβάμαι πως όσο μεγαλώνω σου μοιάζω" ...Στο χέρι μας όμως είναι αν θα μάθουμε από αυτά ή θα..πάθουμε!
Τώρα που το σκέφτομαι δεν θα άλλαζα γονείς, αλλά το υπόλοιπο σόι (πεθερικά, θείοι,θείες κλπ) γιατί αυτοί ήταν το πρόβλημα σε κάθε καυγά (όχι καυγαδάκι) που στήθηκε στο σπίτι μας...
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Fashion designer και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5,826 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε: στις 15:22, 30-07-12:

#24
Αρχική Δημοσίευση από christinelle
Κι εμένα οι δικοί μου σκοτωνόντουσαν που και που, μιλάμε τρελούς καυγάδες, έσπαγαν πράγματα και έκλειναν τουλάχιστον 8ωρη βάρδια μέχρι να ηρεμήσουν (μερικές φορές έφευγα από το σπίτι και το βράδυ που γύρναγα ακόμα τσακωνόντουσαν!)
Τότε με ενοχλούσε, τώρα το βρίσκω και λίγο αστείο. Είναι φυσικό δύο άτομα που μένουν μαζί πολύ καιρό και έχουν παιδιά να μην συμφωνούν και κάποια στιγμή να ξεσπάνε και όποιον πάρει ο χάρος.
Εγώ πάλι δε το θεωρώ αστείο.
Ναι μεν είναι φυσιολογικό να μαλώνεις, αλλά όχι μπροστά στο παιδί σου.
Είμαι 19 ετών και δε θυμάμαι ούτε μια φορά τους γονείς μου να φωνάζουν και να μαλώνουν μπροστά μου. Γενικά δεν έπαιρνα ποτέ χαμπάρι ότι μάλωσαν, μόνο αν έβλεπα τη μάνα μου στεναχωρημένη και τον μπαμπά μου με νεύρα υπέθετα ότι κάτι έγινε. Αλλά πάνω σε σκηνή, ποτέ, και ευτυχώς δλδ.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Snow

Νεοφερμένος

H Snow αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 54 μηνύματα.

H Snow έγραψε: στις 15:24, 30-07-12:

#25
Νιώθω τοοοοοοόσο τυχερή που έχω αυτούς τους γονείς...Δεν θα τους άλλαζα ποτεεεεεέ!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,746 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε: στις 15:24, 30-07-12:

#26
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
Εγώ πάλι δε το θεωρώ αστείο.
Ναι μεν είναι φυσιολογικό να μαλώνεις, αλλά όχι μπροστά στο παιδί σου.
Είμαι 19 ετών και δε θυμάμαι ούτε μια φορά τους γονείς μου να φωνάζουν και να μαλώνουν μπροστά μου. Γενικά δεν έπαιρνα ποτέ χαμπάρι ότι μάλωσαν, μόνο αν έβλεπα τη μάνα μου στεναχωρημένη και τον μπαμπά μου με νεύρα υπέθετα ότι κάτι έγινε. Αλλά πάνω σε σκηνή, ποτέ, και ευτυχώς δλδ.
Τότε πρέπει να είσαι πολύ περήφανη για τους γονείς που έχεις
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gilda

Τιμώμενο Μέλος

H Gilda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,879 μηνύματα.

H Gilda Ας διάβαζες να πέρναγες.. έγραψε: στις 15:24, 30-07-12:

#27
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
Εγώ πάλι δε το θεωρώ αστείο.
Ναι μεν είναι φυσιολογικό να μαλώνεις, αλλά όχι μπροστά στο παιδί σου.
Είμαι 19 ετών και δε θυμάμαι ούτε μια φορά τους γονείς μου να φωνάζουν και να μαλώνουν μπροστά μου. Γενικά δεν έπαιρνα ποτέ χαμπάρι ότι μάλωσαν, μόνο αν έβλεπα τη μάνα μου στεναχωρημένη και τον μπαμπά μου με νεύρα υπέθετα ότι κάτι έγινε. Αλλά πάνω σε σκηνή, ποτέ, και ευτυχώς δλδ.
Πραγματικά πιστεύω πως θα ήταν καλύτερα αν έβλεπες και έναν καυγά.
Για μένα, είναι και αυτό φροντιστήριο.
Να ξέρει κανείς πως να καυγαδίζει, δηλαδή ότι πρέπει να απαντάμε με σεβασμό ακόμα κι αν διαφωνούμε.
Ακόμα όμως και το αντίθετο να γίνεται στο σπιτι κάποιου, πιστεύω πως το παιδί θα το φιλτράρει ως παράδειγμα προς αποφυγήν.
Θέλω να πω πως για μένα δεν είναι καλό να μεγαλώνει ένα παιδί πιστεύοντας πως οι μεγάλοι δεν τσακώνονται.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

~Melania~ (Insomnia ♥)

Επιφανές Μέλος

H Insomnia ♥ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Στρατιωτικός και μας γράφει απο Πάτρα (Αχαΐα). Έχει γράψει 2,782 μηνύματα.

H ~Melania~ ஜீBelieve me when I say...I loυe yoυ... έγραψε: στις 15:27, 30-07-12:

#28
Παρ'όλο που κάποιες φορές εκνευρίζομαι μαζί τους και εύχομαι να ήταν αλλιώς οι χαρακτήρες τους σε κάποια θέματα και να είχαν άλλες αντιδράσεις, δεν θα τους άλλαζα με τίποτα. Εκτιμώ μέσα από την καρδιά μου την προσοχή τους, την αγάπη τους και το ότι νοιάζονται για μένα πολύ παραπάνω από ότι νοιάζονται για τους εαυτούς τους.... Τους αγαπώ πάρα πολύ και τους ευχαριστώ για όλα αυτά που μου προσφέρουν... την οικογενειακή θαλπωρή και την ασφάλεια που νοιώθω όσο ξέρω ότι είναι δίπλα μου.... ας εκτιμώ αυτά που έχω γιατί θα μπορούσε και να ήταν χειρότερα...
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Darkness

Περιβόητο Μέλος

H Darkness αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 1,353 μηνύματα.

H Darkness Για έγραψε: στις 15:34, 30-07-12:

#29
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
Παιδιάάά τι θυμήθηκααααααα;
6η δημοτικού με 1η γυμνασίου η μάνα μου είχε διαβάσει το ημερολόγιό μου, στο οποίο έγραφα μέσα πόσο μισώ τους γονείς μου, πόσο κακοί είναι, και μακάρι να ήμουν υιοθετημένη και να έχω άλλους γονείς και κάτι τέτοια.
Πολύ μίσος, κι αυτό επειδή δε με άφηναν έξω μέχρι την ώρα που ήθελα. [λολ]
Η μάνα μου κομμάτια είχε γίνει τότε, έκλαιγε πολύ και με ρώταγε τι κάνει λάθος και τι θέλω και βασικά δε θυμάμαι τι μου' λεγε.
Ρε πόσες τύψεις νιώθω τώρα που το θυμήθηκα.
Τι χαζή που ήμουν.
Άσχημο για τη μαμά. =(
Τέτοιες χαζομαρούλες νομίζω όλοι έχουμε κάνει.
Αλλά μα τα όσα θέματα και να έχει κάποιος από τους δικούς μου ποτέ δεν θα τον άλλαζα. Εφόσον δεν μου προκαλούν πρόβλημα που δεν λύνεται τίποτα δεν με ενοχλεί τόσο ώστε να σκεφτόμουν κάτι τέτοιο.
Άσε που τους ανθρώπους μου δεν τους αλλάζω. Ακόμη και με τον θείο μου που αλληλοσκοτωνόμαστε συνέχεια δεν θα τον άλλαζα, δεν παρατώ δικούς μου ανθρώπους ακόμη και αν δεν εχουν τίποτα θετικό. Αφήνω να το κάνουν οι ίδιοι αν έτσι νιώθουν καλύτερα.
Επίσης, πριν σκεφτείς να αλλάξεις κάποιον άνθρωπο της ζωής σου σκέψου πως αυτό που θα έρθει μετά ίσως είναι το ακόμη χειρότερο.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

christinelle

Διακεκριμένο μέλος

H christinelle αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Ελευσίνα (Αττική). Έχει γράψει 1,793 μηνύματα.

H christinelle δεν είχε τι να κάνει και έγραψε: στις 15:42, 30-07-12:

#30
Ολοι τα λέγαμε αυτά, είμαι σίγουρη ότι και η μαμά τα έλεγε στην δική της μαμά όταν ήταν μικρή. Κάποια στιγμή όλα τα παιδιά νιώθουν ότι μισούν τους γονείς τους, είναι φυσιολογικό. Βέβαια δεν ξέρω τι θα λέω οταν τα δικά μου παιδιά φωνάζουν ότι με μισούν αλλά τέλος πάντων.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Fashion designer και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5,826 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε: στις 15:43, 30-07-12:

#31
Αρχική Δημοσίευση από ZoeXal
Αυτό ακριβώς που λες...! Ώρες-ώρες λέω πάλι καλά που έζησα και αυτά και έτσι ξέρω πως δεν είναι όλα σε ροζ σύννεφα
λολ
Είναι σα να λες ότι καλά έκαναν και ότι σε βοήθησαν κιόλας.
Νομίζω καταλαβαίνεις ότι δεν είναι όλα τέλεια κάποια στιγμή από μόνος σου, χωρίς να χρειάζεσαι τέτοιες *άσχημες* παιδικές αναμνήσεις.
Εγώ θα' χα παιδικά τραύματα ρε.


Αρχική Δημοσίευση από ZoeXal
Τότε πρέπει να είσαι πολύ περήφανη για τους γονείς που έχεις
είμαι ρε, μη βλέπεις τι έλεγα στα 11, δεν είχα ιδέα ότι όλα τα κάνανε για το καλό μου και το τόσο το έκανα ΤΟΣΟ.
Αρχική Δημοσίευση από Gilda
Πραγματικά πιστεύω πως θα ήταν καλύτερα αν έβλεπες και έναν καυγά.
Για μένα, είναι και αυτό φροντιστήριο.
Να ξέρει κανείς πως να καυγαδίζει, δηλαδή ότι πρέπει να απαντάμε με σεβασμό ακόμα κι αν διαφωνούμε.
Ακόμα όμως και το αντίθετο να γίνεται στο σπιτι κάποιου, πιστεύω πως το παιδί θα το φιλτράρει ως παράδειγμα προς αποφυγήν.
Θέλω να πω πως για μένα δεν είναι καλό να μεγαλώνει ένα παιδί πιστεύοντας πως οι μεγάλοι δεν τσακώνονται.
Εμένα το φροντιστήριό μου απ' όλο αυτό, ήταν η "ιδιωτικότητα". Δλδ έμαθα να μη μπλέκω 3ους στα προσωπικά μου και να μη δίνω δικαιώματα και να αντιμετωπίζω όσο το δυνατόν πιο "ψύχραιμα" κάποια πράγματα. Δλδ νομίζω αυτό μου' χει περάσει. Νομίζω. Δεν έχω κάτσει να το σκεφτώ, αλλά είμαι περήφανη για τους γονείς μου και για το πώς με μεγάλωσαν, δε μου έλειψε ποτέ κάτι [δε μιλάω για υλικά αγαθά], ούτε ήμουν το μικρό που δεν ήξερε τι θα πει "καυγάς", απλά δεν το έβλεπα στους γονείς μου.
Το να μάθεις να απαντάς με σεβασμό σε τυχόν διαφωνίες που έχεις, προφανώς δε θα στο δείξει ο "καυγάς". Εξάλλου άλλο διαφωνώ, άλλο μαλώνω , νομίζω καταλαβαίνεις τη διαφορά.

Ίσως ναι, το δει και ως παράδειγμα προς αποφυγήν, αλλά αυτό δε παύει να είναι άσχημο, ούτε θα τον κάνει να νιώσει καλύτερα αυτό που βλέπει.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gilda

Τιμώμενο Μέλος

H Gilda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,879 μηνύματα.

H Gilda Ας διάβαζες να πέρναγες.. έγραψε: στις 15:48, 30-07-12:

#32
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
λολ
Είναι σα να λες ότι καλά έκαναν και ότι σε βοήθησαν κιόλας.
Νομίζω καταλαβαίνεις ότι δεν είναι όλα τέλεια κάποια στιγμή από μόνος σου, χωρίς να χρειάζεσαι τέτοιες *άσχημες* παιδικές αναμνήσεις.
Εγώ θα' χα παιδικά τραύματα ρε.



είμαι ρε, μη βλέπεις τι έλεγα στα 11, δεν είχα ιδέα ότι όλα τα κάνανε για το καλό μου και το τόσο το έκανα ΤΟΣΟ.

Εμένα το φροντιστήριό μου απ' όλο αυτό, ήταν η "ιδιωτικότητα". Δλδ έμαθα να μη μπλέκω 3ους στα προσωπικά μου και να μη δίνω δικαιώματα και να αντιμετωπίζω όσο το δυνατόν πιο "ψύχραιμα" κάποια πράγματα. Δλδ νομίζω αυτό μου' χει περάσει. Νομίζω. Δεν έχω κάτσει να το σκεφτώ, αλλά είμαι περήφανη για τους γονείς μου και για το πώς με μεγάλωσαν, δε μου έλειψε ποτέ κάτι [δε μιλάω για υλικά αγαθά], ούτε ήμουν το μικρό που δεν ήξερε τι θα πει "καυγάς", απλά δεν το έβλεπα στους γονείς μου.
Το να μάθεις να απαντάς με σεβασμό σε τυχόν διαφωνίες που έχεις, προφανώς δε θα στο δείξει ο "καυγάς". Εξάλλου άλλο διαφωνώ, άλλο μαλώνω , νομίζω καταλαβαίνεις τη διαφορά.

Ίσως ναι, το δει και ως παράδειγμα προς αποφυγήν, αλλά αυτό δε παύει να είναι άσχημο, ούτε θα τον κάνει να νιώσει καλύτερα αυτό που βλέπει.
Εγώ πιστεύω πως αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα πλαίσιο αγάπης, τότε μαθαίνει πολλά και από τα καλά ερεθίσματα, και από τα κακά. Κι εμένα οι δικοί μου τσακωνόντουσαν μερικές φορές δημόσια, και όμως εγώ, όντως τηρώ τα πράγματα ιδιωτικά. Δεν σημαίνει δηλαδη πως ότι βλέπουμε, το μιμούμαστε. Θεωρώ πως οι καυγάδες μπροστά στα παιδιά μερικές φορές κάτι προσφέρουν, και το να μην τσακώνεται κανείς μπροστά στα παιδιά πάλι κάτι προσφέρει. Και να σου πω και κάτι, χαίρομαι που οι γονείς μου είχε τύχει να τσακωθούν μπροστά μου. Δεν θα μπορούσα να μπαίνω σε ένα σπίτι και να τους βλέπω μαγκωμένους χωρίς να ξέρω ακριβώς τι έχει συμβεί. Δεν ξέρω, θα ένιωθα ξένη στο ίδιο μου το σπίτι.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nansy_astr

Διακεκριμένο μέλος

H nansy_astr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,697 μηνύματα.

H nansy_astr Lux and Veritas. έγραψε: στις 15:49, 30-07-12:

#33
Αρχική Δημοσίευση από christinelle
Κι εμένα οι δικοί μου σκοτωνόντουσαν που και που, μιλάμε τρελούς καυγάδες, έσπαγαν πράγματα και έκλειναν τουλάχιστον 8ωρη βάρδια μέχρι να ηρεμήσουν (μερικές φορές έφευγα από το σπίτι και το βράδυ που γύρναγα ακόμα τσακωνόντουσαν!)
Τότε με ενοχλούσε, τώρα το βρίσκω και λίγο αστείο. Είναι φυσικό δύο άτομα που μένουν μαζί πολύ καιρό και έχουν παιδιά να μην συμφωνούν και κάποια στιγμή να ξεσπάνε και όποιον πάρει ο χάρος.
Και ξύλο παίζαμε...εγώ με τη μάνα μου δηλαδή, ήμουν πολύ "δύσκολο" παιδί. Ακολουθούσε κι αυτή ψυχολογικές μεθόδους που δεν έπιαναν σε μένα και με νευρίαζαν περισσότερο οπότε γινόταν χαμός!
Δεν θα τα άλλαζα όμως. Αν με ντάντευαν συνέχεια και αν ήταν όλα μονίμως ήρεμα θα είχα μεγαλώσει με την εντύπωση ότι η ζωή είναι όλο πεταλούδες και λουλουδάκια.
Λάθος. Αν το παιδί βλέπει τσακωμούς ενδόμυχα δημιουργείται μέσα του ο φόβος και ο θυμός. Στην εφηβεία αυτά δεν φαίνονται αλλά κυρίως στην ενηλικίωση. Είναι γνωστό ότι το οικογενειακό περιβάλλον επηρεάζει άμεσα και έντονα στη διάπλαση της προσωπικότητας του παιδιού. Αυτά μας ακολουθούν μια ζωή.

Είναι γνωστό ότι παιδιά που μεγάλωσαν σε δυσαρμονικές οικογένειες είναι περισσότερο εσωστρεφή, δειλά, καχύποπτα και αυτά αντανακλώνται και στις διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσουν και δύσκολα θα θέλουν να κάνουν οικογένεια. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις αναπτύσσουν τάσεις βίας απέναντι στους άλλους ακόμα και στους ίδιους.


Δεν ωριμάζει ένα παιδί έτσι διότι το να μεγαλώνει σε ένα ταραχώδες περιβάλλον διαπλάθει την προσωπικότητα του και την ψυχολογία του. Τα άτομα αυτά είναι περισσότερο πεσιμιστικά, με τάσεις μελαγχολίας ίσως και κατάθλιψης.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Irodis

Διάσημο Μέλος

Ο Irodis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 683 μηνύματα.

O Irodis Άδραξε τη Μέρα ! έγραψε: στις 15:53, 30-07-12:

#34
σε καμία περίπτωση.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

christinelle

Διακεκριμένο μέλος

H christinelle αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Ελευσίνα (Αττική). Έχει γράψει 1,793 μηνύματα.

H christinelle δεν είχε τι να κάνει και έγραψε: στις 15:57, 30-07-12:

#35
Νανσύ, όλα αυτά τα "κακά" που λες τα είχα στα 14-15 μου, όπως και το 99% των παιδιών αυτής της ηλικίας, ανεξαρτήτως οικογενειακού περιβάλλοντος. Δεν σημαίνει ότι μένουν έτσι μια ζωή...όλος ο πληθυσμός θα ήταν μανιακοί δολοφόνοι αν γινόταν αυτό. Μια φάση είναι που περνάει και ίσως είναι και καλό γιατί κάτι μαθαίνουμε κι από εκεί.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Fashion designer και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5,826 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε: στις 15:59, 30-07-12:

#36
Αρχική Δημοσίευση από Gilda
Εγώ πιστεύω πως αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα πλαίσιο αγάπης, τότε μαθαίνει πολλά και από τα καλά ερεθίσματα, και από τα κακά. Κι εμένα οι δικοί μου τσακωνόντουσαν μερικές φορές δημόσια, και όμως εγώ, όντως τηρώ τα πράγματα ιδιωτικά. Δεν σημαίνει δηλαδη πως ότι βλέπουμε, το μιμούμαστε. Θεωρώ πως οι καυγάδες μπροστά στα παιδιά μερικές φορές κάτι προσφέρουν, και το να μην τσακώνεται κανείς μπροστά στα παιδιά πάλι κάτι προσφέρει. Και να σου πω και κάτι, χαίρομαι που οι γονείς μου είχε τύχει να τσακωθούν μπροστά μου.
Βρε ναι, δεν είπα ότι επειδή τα κάνανε οι γονείς σου, θα τα κάνεις κι εσύ. Μιλάω για το συναισθηματικό θέμα. Δηλαδή εκείνη την ώρα πώς νιώθει το παιδί, και τι του προσφέρει αυτό.
Δεν θα μπορούσα να μπαίνω σε ένα σπίτι και να τους βλέπω μαγκωμένους χωρίς να ξέρω ακριβώς τι έχει συμβεί. Δεν ξέρω, θα ένιωθα ξένη στο ίδιο μου το σπίτι.
Ρε συ, δε ξέρω, εγώ το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να μην ξέρω γιατί μάλωσαν οι γονείς μου, όσο φυσιολογικό θεωρώ να μη ξέρω γιατί μάλωσες εσύ με τον φίλο σου πχ.
Δηδαλή είναι ζευγάρι, οκ, γιατί να ξέρεις τι έχει γίνει; Μπορεί να μάλωσαν επειδή κάνουν ζήλιες, ή επειδή δεν έχει κάποιος από τους 2 διάθεση για σεξ (λέω λίγο άκυρα παραδείγματα για να δεις ότι δε σου πέφτει λόγος, ούτε θα γίνει τίποτα αν μάθεις γιατί) εγώ γιατί να το ξέρω; Αυτά είναι δικά τους θέματα.
Ντάξει, από μια ηλικία και μετά ρωτούσα τι έγινε και πώς και γιατί, αλλά αυτό επειδή έβλεπα ότι τραβούσε πολύ και ένιωθα ότι είναι κάτι σοβαρό.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nansy_astr

Διακεκριμένο μέλος

H nansy_astr αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,697 μηνύματα.

H nansy_astr Lux and Veritas. έγραψε: στις 16:03, 30-07-12:

#37
Αρχική Δημοσίευση από christinelle
Νανσύ, όλα αυτά τα "κακά" που λες τα είχα στα 14-15 μου, όπως και το 99% των παιδιών αυτής της ηλικίας, ανεξαρτήτως οικογενειακού περιβάλλοντος. Δεν σημαίνει ότι μένουν έτσι μια ζωή...όλος ο πληθυσμός θα ήταν μανιακοί δολοφόνοι αν γινόταν αυτό. Μια φάση είναι που περνάει και ίσως είναι και καλό γιατί κάτι μαθαίνουμε κι από εκεί.
To 99% είναι γενίκευση μέχρι αβεβαιότητα. Διότι μεγάλο και κρίσιμο ρόλο παίζει η ψυχοσύνθεση του κάθε παιδιού, αλλιώς θα είμασταν όλοι ωραία και καλά.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,746 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε: στις 16:05, 30-07-12:

#38
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
λολ
Είναι σα να λες ότι καλά έκαναν και ότι σε βοήθησαν κιόλας.
Νομίζω καταλαβαίνεις ότι δεν είναι όλα τέλεια κάποια στιγμή από μόνος σου, χωρίς να χρειάζεσαι τέτοιες *άσχημες* παιδικές αναμνήσεις.
Εγώ θα' χα παιδικά τραύματα ρε.
Ε, δεν ξυλοφόρτωνε ο μπαμπάς τη μαμά μου για να έχω παιδικά τραύματα,απλά είχαν πολλές διαφωνίες και όχι για το που πρέπει να μπει το διακοσμητικό βάζο, που πολλές από αυτές τις έζησα και μπήκα στην θέση να κάνω τον δικηγόρο.
Από τον ρόλο τους ως γονείς δεν έχω παράπονο,έχω ικανό τον μπαμπά μου να κάνει την πουτ*να στη Βαλαωρίτου για να είναι γεμάτο το ψυγείο και εννοείται πως όποτε χρειάστηκα κάτι ήταν εκεί, ιδιαίτερα ο μπαμπάς μου είναι ΜΠΑΜΠΆΣ όχι με το μ κεφαλαίο, αλλά με όλα τα γράμματα, σαν "ζευγάρι" τους δίνω κόκκινη κάρτα εκεί έχασαν το παιχνίδι και παρασύρθηκαν σε λάθος κινήσεις και μετά από τόσα χρόνια παρασύρθηκαν σε άσχημες καταστάσεις...

Όσο για το ότι με βοήθησαν ναι, δεν το αναιρώ, το ότι θα το έβλεπα και μόνη κάποια στιγμή ναι το ξέρω, αλλά το κατάλαβα πολύ πιο νωρίς και έχω μάθει να κοιτάω τα θετικά ακόμη και στο πιο τραυματικό επεισόδιο που έχω ζήσει (στα 5 μου έπεσα με το ποδήλατο σε ένα θάμνο με αγκάθια σε ένα σκ*τόδρομο, ε δεν κλαίγομαι ακόμη για το πόσο χτύπησα και πόνεσε το πόδι μου, κρατάω απλά πως έμαθα να μην πηγαίνω σε χαλικόδρομο γιατί θα φάω τα μούτρα μου). Και από την άλλη είναι παραδείγματα προς αποφυγήν, τα βλέπω και ξέρω τι δεν πρέπει να κάνω εγώ στην δική μου οικογένεια όταν θα γίνω μάνα, γιατί κακά τα ψέμματα ο γονιός δεν είναι θεός, ούτε του έδωσαν εγχειρίδιο με οδηγίες, πολλές φορές κάνουμε κάποιες πράξεις παρασυρόμενοι του θυμού μας και δεν καταλαβαίνουμε ότι κάποιοι τρίτοι από πίσω πληγώνονται... Δεν το έκαναν άλλωστε και επίτηδες, δεν νομίζω ο στόχος τους να ήταν να μου γεμίσουν παιδικά τραύματα, απλά ήταν μια ζορισμένη περίοδος.

Το κάθε σπίτι έχει τα δικά του, κανένας δεν ξέρει τι γίνεται πίσω από τις κλεισμένες πόρτες, ο καθένας ξέρει τι πρέπει να κάνει και πιο δρόμο θα ακολουθήσει για να χειριστεί 5 καταστάσεις
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gilda

Τιμώμενο Μέλος

H Gilda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,879 μηνύματα.

H Gilda Ας διάβαζες να πέρναγες.. έγραψε: στις 16:08, 30-07-12:

#39
Αρχική Δημοσίευση από prinCess.
Βρε ναι, δεν είπα ότι επειδή τα κάνανε οι γονείς σου, θα τα κάνεις κι εσύ. Μιλάω για το συναισθηματικό θέμα. Δηλαδή εκείνη την ώρα πώς νιώθει το παιδί, και τι του προσφέρει αυτό.

Ρε συ, δε ξέρω, εγώ το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να μην ξέρω γιατί μάλωσαν οι γονείς μου, όσο φυσιολογικό θεωρώ να μη ξέρω γιατί μάλωσες εσύ με τον φίλο σου πχ.
Δηδαλή είναι ζευγάρι, οκ, γιατί να ξέρεις τι έχει γίνει; Μπορεί να μάλωσαν επειδή κάνουν ζήλιες, ή επειδή δεν έχει κάποιος από τους 2 διάθεση για σεξ (λέω λίγο άκυρα παραδείγματα για να δεις ότι δε σου πέφτει λόγος, ούτε θα γίνει τίποτα αν μάθεις γιατί) εγώ γιατί να το ξέρω; Αυτά είναι δικά τους θέματα.
Ντάξει, από μια ηλικία και μετά ρωτούσα τι έγινε και πώς και γιατί, αλλά αυτό επειδή έβλεπα ότι τραβούσε πολύ και ένιωθα ότι είναι κάτι σοβαρό.
Εντάξει έτσι όπως το θέτεις, συμφωνώ. Μάλλον και η μία και η άλλη, έπιασε το άκρο. Σημασία έχει το παιδί να μεγαλώνει με αγάπη, κι αν μια μέρα ακούσει ένα καυγά, δεν χάλασε κι ο κόσμος. Κι αν δεν ακούει γενικά καυγάδες, πάλι σε καλό θα του βγει.

Αρχική Δημοσίευση από nansy_astr
To 99% είναι γενίκευση μέχρι αβεβαιότητα. Διότι μεγάλο και κρίσιμο ρόλο παίζει η ψυχοσύνθεση του κάθε παιδιού, αλλιώς θα είμασταν όλοι ωραία και καλά.
Νάνσυ στο προηγούμενό σου ποστ αναφέρομαι κυρίως. Μου φαίνεται υπερβολικό αυτό που γράφεις. Ξέρεις στις περισσότερες οικογένειες έχει συμβεί αυτό που περιγράφει η Christinelle και μια χαρά ήρεμα βγήκαν τα παιδιά. Αυτή η περιγραφή που διαβάζω, ανήκει σε κάποιον ψυχωτικό. Δεν έγινε και τίποτα αν σε κάποια ηλικία οι γονείς μας τσακώνονται μπροστά μας, γιατί πολύ απλά δεν θα ναι αυτή η μόνη αναφορά μας. Δηλαδή μόνο τσακωμούς θα χαμε στο σπίτι? Εγώ μαζί με τους τσακωμούς, θυμάμαι και γλυκές και ρομαντικές στιγμές, και οικογενειακή γαλήνη σε άλλες φάσεις. Ας μην τα ισωπεδώνουμε όλα.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,746 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε: στις 16:12, 30-07-12:

#40
Αρχική Δημοσίευση από nansy_astr
Λάθος. Αν το παιδί βλέπει τσακωμούς ενδόμυχα δημιουργείται μέσα του ο φόβος και ο θυμός. Στην εφηβεία αυτά δεν φαίνονται αλλά κυρίως στην ενηλικίωση. Είναι γνωστό ότι το οικογενειακό περιβάλλον επηρεάζει άμεσα και έντονα στη διάπλαση της προσωπικότητας του παιδιού. Αυτά μας ακολουθούν μια ζωή.

Είναι γνωστό ότι παιδιά που μεγάλωσαν σε δυσαρμονικές οικογένειες είναι περισσότερο εσωστρεφή, δειλά, καχύποπτα και αυτά αντανακλώνται και στις διαπροσωπικές σχέσεις που αναπτύσσουν και δύσκολα θα θέλουν να κάνουν οικογένεια. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις αναπτύσσουν τάσεις βίας απέναντι στους άλλους ακόμα και στους ίδιους.


Δεν ωριμάζει ένα παιδί έτσι διότι το να μεγαλώνει σε ένα ταραχώδες περιβάλλον διαπλάθει την προσωπικότητα του και την ψυχολογία του. Τα άτομα αυτά είναι περισσότερο πεσιμιστικά, με τάσεις μελαγχολίας ίσως και κατάθλιψης.
Εγώ πάλι όταν είχαμε άσχημες καταστάσεις στο σπίτι, έξω έκανα τον καραγκιόζη, και όχι για να μην το καταλάβει κανένας,απλά είχα την ανάγκη να με περιτριγυρίζουν γέλια και χαρά και παρέες και από τη στιγμή που ήταν δύσκολο να το έχω από το σπίτι δεδομένου του πως ήταν τα πράγματα τα αναζητούσα αλλού, είχα τα ξεσπάσματα μου βέβαια ώρες-ώρες αλλά σπάνια, από εκεί και πέρα όταν τα πράγματα στο σπίτι ήταν χάλια εγώ εντελώς αυτόματα κυνηγούσα καλοπέραση, δεν κλεινόμουν μέσα ούτε με έπαιρνε από κάτω
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος