Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,094 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,077 μηνύματα σε 74,651 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Περί χλευασμού και ειρωνείας ο λόγος

kinezoula

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη kinezoula
H kinezoula αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών . Έχει γράψει 81 μηνύματα.

H kinezoula έγραψε στις 07:26, 22-02-08:

#51
O xλευασμος ειναι κατι κατι πολυ βαρυ.Για παραδειγμα χλευασμος ειναι να κοροιδεψουμε καποιον για το τροπο που ντυνεται η για τα μαλλια του με τροπο επιθετικο. Παραδειγμα¨ Πως ντυθηκες ετσι? σαν καρναβαλι εισαι. Αυτο δεν ειναι ειρωνια .Ειναι χλευασμος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,389 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 09:47, 22-02-08:

#52
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ο Μύθος αυτός έχει φυσικά συμβολικό χαρακτήρα που σκοπό έχει να υπογραμμίσει τις οξείες αντιφάσεις ανάμεσα στα ανθρώπινα ιδεώδη και στην πραγματικότητα ή ανάμεσα στις ανθρώπινες προθέσεις και στα πραγματικά αποτελέσματα των πράξεών τους.
Μπορείς σε παρακαλώ να το κάνεις λίγο ποιό απλό;


Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos

Το δεύτερο περιστατικό, επιβεβαιώνει με μεγάλη έμφαση τα παραπάνω:
.....

Απ' όλα τα παραπάνω αλλά και όσα μας παρέθεσε η Isi, καταλαβαίνει κανείς ότι η ειρωνεία είναι πίσω από τα λόγια και τις πράξεις, ένα φυσικό φαινόμενο, μια κοσμική διαπλοκή φτιαγμένη για να θυμίζει στον άνθρωπο την πραγματική του θέση σ' αυτό το σύμπαν. Η ανθρώπινη νόηση, όπως συμβαίνει με όλες τις φυσικές εκδηλώσεις, τη συλλαμβάνει και προσπαθεί να την αναπαραστήσει και να τη μιμηθεί. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι η ειρωνεία παρεισφρέει σε όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπινου λόγου αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ρητορικής, της ποίησης, της φιλοσοφίας και της αφήγησης.
Λίγο ποιό απλό και αυτό σε παρακαλώ και τι σημαίνει η λέξη "περεισφρέει";
Και μία ερώτηση μιάς που πιάσαμε την αρχαιώτητα, μπορεί κάποιος να βρεί τελικά την πραγματική του ένοια κάποιος που μπορεί να βρεί την ιστορεία της λέξης; πότε προτωακούστηκε ή ποιός την εφύβρε; μπορεί αυτός που την είπε πρώτη φορά να ξέρει τελικά την πραγματική του ένοια και να το εξηγείσει; ή υπάρχει ιστορικό άρθρο κάτι που να μας λέει απο που προήλθε;

Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Αν λοιπόν δεχτούμε ότι κάθε Τέχνη πηγάζει απ' την προσπάθεια της ανθρώπινης νόησης να μιμηθεί το Κοσμικόν Κάλλος, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε γιατί η ειρωνεία θα πρέπει να θεωρείται ως μια μορφή τέχνης.
Βάση τελικά των παραπάνω άν μπόρεσα να το καταλάβω είναι η λαχτάρα του αννθρώπου να καταλάβει την ειρωνεία επειδή είναι μία καθαρά τέλεια πράξη της ζωής; σόρυ αλλα δεν ξέρω αν το κατάλαβα σωστά

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Μάλλον δεν έχεις διαβάσει το θέμα από το οποίο πήρα το quote. Πρόκειται για μια δασκάλα η οποία κατηγόρησε ένα παιδάκι της 6ης Δημοτικού για σεξουαλική παρενόχληση συμμαθήτριάς του. Μήπως τώρα η ειρωνεία του ποστ αυτού γίνεται περισσότερο φανερή;
Εστειάστηκα σαν σκέτο ποστ εδώ:

Το συγκεκριμένο παιδί στο μέλλον με μαθηματική ακρίβεια θα προτιμάει να κάνει έρωτα από την πίσω οδό και έτσι κυρίες και κύριοι θα ξεφύγουμε από τις βασικές αρχές αιώνων της εκκλησίας όπου είναι σαφές ότι έρωτας = αναπαραγωγή.
@ Δασκάλα.
Δεν είδα το θέμα άλλα σαν πόστ με έκανε να εστιασω αυτό το κομάτι, βάση λοιπόν του θέματος της συζήτησης ναι είναι, μάλλων φένετε καλύτερα στο σύνολο
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Μπορεί να αφορά και καταστάσεις και ανθρώπους. Έτσι όπως το κατανοώ εγώ τουλάχιστον, είναι πολύ λεπτή η διαφορά που τη χωρίζει από την προσβολή και σε πολλές περιπτώσεις εξαρτάται και από το πως θα την κατανοήσει ο αποδέκτης και πόσο εύθικτος είναι. Είναι μπερδεμένο χωρίς αμφιβολία. Εδώ μπερδεύει και διχάζει τους ερευνητές...πόσο μάλλον εμάς.
Για να στο θέσω πιο απλά, θεωρώ ότι ακόμα και όσοι υποστηρίξαν ότι δε θα χρησιμοποιούσαν την ειρωνεία, δεν μπορούν να είναι σίγουροι ότι στην καθημερινότητά τους δεν το κάνουν.
Αυτό κατάλαβα και γώ, τελικά μπορεί να είναι αυτό που είπε ο χάος παραπάνω(απ'οτι κατάλαβα) είναι η προσπάθεια αλλα χωρίς να ξέρουμε την ένοια να την χρησιμοποιούμε σωστά ή να την μιμιθούμε δεν βγαζει σωστό αποτέλεσμα.


Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Εγώ σ'ευχαριστώ που διάβασες το πόστ μου!
Εγώ σε ευχαριστώ για τον κόπο σου, με ενδιαφέρει πάρα πολλύ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 04:22, 23-02-08:

#53
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ο Μύθος αυτός έχει φυσικά συμβολικό χαρακτήρα που σκοπό έχει να υπογραμμίσει τις οξείες αντιφάσεις ανάμεσα στα ανθρώπινα ιδεώδη και στην πραγματικότητα ή ανάμεσα στις ανθρώπινες προθέσεις και στα πραγματικά αποτελέσματα των πράξεών τους.

[...]

Απ' όλα τα παραπάνω αλλά και όσα μας παρέθεσε η Isi, καταλαβαίνει κανείς ότι η ειρωνεία είναι πίσω από τα λόγια και τις πράξεις, ένα φυσικό φαινόμενο, μια κοσμική διαπλοκή φτιαγμένη για να θυμίζει στον άνθρωπο την πραγματική του θέση σ' αυτό το σύμπαν. Η ανθρώπινη νόηση, όπως συμβαίνει με όλες τις φυσικές εκδηλώσεις, τη συλλαμβάνει και προσπαθεί να την αναπαραστήσει και να τη μιμηθεί. Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι η ειρωνεία παρεισφρέει σε όλες τις εκδηλώσεις του ανθρώπινου λόγου αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της ρητορικής, της ποίησης, της φιλοσοφίας και της αφήγησης.

[...]

Αν λοιπόν δεχτούμε ότι κάθε Τέχνη πηγάζει απ' την προσπάθεια της ανθρώπινης νόησης να μιμηθεί το Κοσμικόν Κάλλος, τότε εύκολα καταλαβαίνουμε γιατί η ειρωνεία θα πρέπει να θεωρείται ως μια μορφή τέχνης.
Η ανθρώπινη κατανόηση για την πραγματικότητα είναι πολύ ελλιπής και μερική. Αυτό συμβαίνει επειδή οι παράμετροι που τη συνθέτουν είναι απείρως περισσότερες απ' όσες μπορεί να παρατηρήσει, να παρακολουθήσει ή να συλλάβει και να συνθέσει ο ανθρώπινος νους. (Το Μέγα Χάος που συχνά χρησιμοποιώ ως έκφραση, απεικονίζει ακριβώς την παραπάνω κατάσταση). Τούτο το γεγονός, περιγράφεται πολύ απλά από την φράση του Σωκράτη, "Εν οίδα ότι ουδέν οίδα" δηλαδή, "Ένα κατάλαβα ότι τίποτα δεν ξέρω". Από την άλλη, το Μαντείο των Δελφών, είχε δώσει τον χρησμό: "Κανείς δεν είναι σοφότερος από τον Σωκράτη" (Ουδείς σοφότερος Σωκράτους).
Πράγματι, ένας σοφός όσο πιο πολλά μαθαίνει, τόσο συνειδητοποιεί πόσα ακόμα δε γνωρίζει. Συνήθως όμως οι άνθρωποι δεν είναι τόσο σοφοί και νομίζουν ότι τα λίγα που ξέρουν είναι αρκετά για να αποφασίσουν ποιο είναι το καλό, το κακό, το σωστό και το λάθος. Έτσι λοιπόν δημιουργούν ιδεώδη και ιδεολογίες για τις οποίες μάλιστα είναι ικανοί να πεθάνουν ή να σκοτώσουν. Ωστόσο η πραγματικότητα έχει τη δική της ροή κι έτσι πολλές φορές τα γεγονότα έρχονται να ακυρώσουν με τον πιο παταγώδη τρόπο τις ανθρώπινες πεποιθήσεις. Από αυτό ο άνθρωπος αναγκάζεται να συνειδητοποιήσει τη μικρότητά του, μέσα σε ένα σύμπαν που τον ξεπερνά κατά πάρα πολύ και να διδαχτεί την ταπεινότητα. Όσο αρνείται μαθαίνει και επιμένει να πιστεύει ότι αυτά που γνωρίζει του είναι αρκετά για να κρίνει και πολύ περισσότερο να πράξει με ασφάλεια, το σύμπαν "συνωμοτεί" (αυτό σημαίνει "κοσμική διαπλοκή") κάνοντάς τον να φαντάζεται θεούς και δαίμονες που τον περιγελούν.

Ο άνθρωπος έχει την τάση όσα κοσμικά φαινόμενα συλλαμβάνει μεν η νόησή του αλλά δεν μπορεί να τα προσεγγίσει με τη λογική να προσπαθεί να τα εκφράσει μέσω της τέχνης. Για παράδειγμα, σύμφωνα με τον ορισμό του Αριστοτέλη, η αρχαία τραγωδία είναι "Μίμηση πράξης σπουδαίας και τέλειας", απ' όπου φυσικά η ειρωνεία στην τραγική της μορφή, δεν θα μπορούσε να λείπει. Τα φαινόμενα και οι αιτίες που οδηγούν στην εκδήλωση των τραγικών καταστάσεων δεν είναι κατανοητά στον άνθρωπο ο οποίος παρατηρεί τις εκδηλώσεις τους και υφίσταται τις συνέπειές τους. Η λογική αδυνατεί να απαντήσει στην υπαρξιακή του αγωνία και η τέχνη έρχεται να συμπληρώσει το κενό. Όσο για τη λέξη "παρεισφρέει" θα μπορούσαμε να την ερμηνεύσουμε απλά ως: "τρυπώνει παντού πονηρά και απρόσκλητη".

Συνεπώς απ' όλα τα παραπάνω βγαίνει το συμπέρασμα, αγαπητή μου Μάνια, ότι μάλλον έχεις καταλάβει καλύτερα απ' όσο πιστεύεις.
Αν μάλιστα αυτή τη δήλωση τη συνδυάσει κανείς με αυτά που γράφω αμέσως προηγουμένως, προκύπτει ότι μάλλον είσαι πολύ σοφότερη από τους περισσότερους εξ' ημών που αντίθετα με σένα νομίζουμε ότι γνωρίζουμε πιο πολλά απ' όσα πραγματικά έχουμε κατανοήσει.

Υ.Γ. Θα ήθελα παρεμπιπτόντως να παρατηρήσω κάτι. Οι απλές ερωτήσεις της Μάνιας επέσυραν δύο διαδοχικά κείμενα, ένα της Isi και ένα δικό μου, αποδεικνύοντας περίτρανα τη σημασία της ρήσης του Μίλαν Κούντερα, ότι "Εξουσία έχει αυτός που κάνει τις ερωτήσεις κι όχι αυτός που δίνει τις απαντήσεις". Ας συνεχίσουμε λοιπόν να αναρωτιόμαστε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 07:44, 23-02-08:

#54
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
.... αποδεικνύοντας περίτρανα τη σημασία της ρήσης του Μίλαν Κούντερα, ότι "Εξουσία έχει αυτός που κάνει τις ερωτήσεις κι όχι αυτός που δίνει τις απαντήσεις". Ας συνεχίσουμε λοιπόν να αναρωτιόμαστε.
Εδώ πρέπει να διορθώσω. Την εξουσία την έχει πράγματι αυτός που κάνει τις ερωτήσεις όμως όχι γιατί είναι φιλοσοφημένος ή τη ψάχνει. Ισως ο Κούντερα αναφερόταν κυριολεκτικά. Γιατί, η διάρθρωση της εξουσίας είναι τέτοια ώστε, οι θέσεις της να ειναι υψηλότερες αντιστρόφως ανάλογα απο την ικανότητα της να λύνει προβλήματα.

Οι άλλοι δουλεύουν, για το διευθυντή ΄που διοικει. Ο διευθυντής πόυ διοικεί, βρίσκει τρόπο να οργανώσει οτιδήπότε, για τον μέτοχο που κάθεται. Ολοι οι προηγουμενοι απο αυτόν πρέπει να λυνουν τα ερωτήματα που θέτει ο μέτοχος, πως δηλαδη θα βγάλει περισσότερα. Οι έξυπνοι και ικανοί απαντάνε, οι βίαιοι και άχρηστοι πόυ δεν έχουν καμία λυση και απαντηση, διοικουν... Το ότι υπο τέτοιες συνθήκες οραματιζόμαστε ενα καλύτερο αύριο βέβαια ειναι ειρωνία..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:54, 23-02-08:

#55
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Θα ήθελα να συνεισφέρω στη συζήτηση, δύο ακόμη περιστατικά Ειρωνείας της Μοίρας:


...
Η έκφραση "ειρωνεία της μοίρας", εκπηγάζει από την πίστη ότι οι Θεοί ή κατ' άλλους οι Μοίρες, διασκεδάζουν παίζοντας με τα μυαλά των θνητών, με εσκεμμένη ειρωνική πρόθεση (βλέπετε και Michael Murkock - "Ενώ οι Θεοί γελούν"). Αυτό έχει κάνει και κάποιον άλλον συγγραφέα, του οποίου το όνομα μου διαφεύγει, να χαρακτηρίσει τον Θεό, ως τον "μέγα σκαριφιστή του σύμπαντος" (κατά το Τεκτονικό: Μέγας Αρχιτέκτων του Σύμπαντος).

.
(το όνομα μου διαφεύγει): Μήπως ο Κώστας Αξελός;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,389 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 10:00, 25-02-08:

#56
*Great Chaos

Αρα τα συμπεράσματα που βγάζω απο όλα αυτά είναι τα εξείς
  1. Μπορεί να ηρωνευόμαστε ή Χλευαζουμε ακόμα κιάν δεν καταλαβένουμε ότι το κάνουμε ή δεν σκευτόμαστε ότι το κάνουμε
  2. Μπορεί να νομίζουμε ότι ξέρουμε κάτι να το χρεισημοποιούμε αλλα να το κάνουμε με λάθος τρόπο καθώς δεν το έχουμε καταλάβει όσο νομίζουμε οτι ξέρουμε
  3. Το ένα της αριθμησης μου ΕΙΝΑΙ ηρωνία
  4. Χλευασμός τελικά χρησιμοποιήτε χρόνια αλλα τελικά μόνο κάποιος που θεωρείτε σοφός και το ψάχνει πραγματικά μπορεί να την χρησιμοποιήσει σωστά
  5. Ειρωνία δεν είναι πάντα κακό, αλλα απλά σημβαίνει να είναι ανάλογα την περίπτωση
  6. Χλευασμός μπορώ να καταλάβω το παράδειγμα αλλα δεν νομίζω ότι είναι μεγάλη η διαχωριστική μέχρι που να το πιάσω όπως και οι υπόλοιποι νομίζω
  7. Για να χλευάσεις ή να ειρωνευτείς πρέπει να ξέρεις το σωστό και το λάθος; όπως και η στιγμή που θα χρησιμοποιειθεί.
Αν κάνω λάθος μου λές, προσωπικά αυτά έβγαλα όπως και το ότι τελικά παντού είναι η ειρωνίες και δεν τις αποφέυγουμε έυκολα όσο κιάν θέλουμε

Τελικά ο χλευασμός ειπαμε επιδή πιάσαμε την ειρωνία είναι απλά το να ανταλάσεις μια καλή ένοια δήνωντας άλλο τόνο στην φωνή ή θέση των λέξεων ώστε να βγεί κακόβουλο σχόλιο αντί καλό, αυτό το θυμάμε σωστά νομίζω

Χάος σε ευχαριστώ πολλύ για τον κόπο σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 02:16, 26-02-08:

#57
Αγαπητή μου Μάνια,

Σε αυτά που ρωτάς έχω να απαντήσω τα εξής:

Αρχική Δημοσίευση από isiliel
Μπορεί να αφορά και καταστάσεις και ανθρώπους. Έτσι όπως το κατανοώ εγώ τουλάχιστον, είναι πολύ λεπτή η διαφορά που τη χωρίζει από την προσβολή και σε πολλές περιπτώσεις εξαρτάται και από το πως θα την κατανοήσει ο αποδέκτης και πόσο εύθικτος είναι. Είναι μπερδεμένο χωρίς αμφιβολία. Εδώ μπερδεύει και διχάζει τους ερευνητές...πόσο μάλλον εμάς.
Για να στο θέσω πιο απλά, θεωρώ ότι ακόμα και όσοι υποστήριξαν ότι δε θα χρησιμοποιούσαν την ειρωνεία, δεν μπορούν να είναι σίγουροι ότι στην καθημερινότητά τους δεν το κάνουν.
Επειδή είναι φανερό ότι στο πρώτο σημείο του ποστ σου αναφέρεσαι στο παραπάνω επιχείρημα, και πάλι τα κατάφερες μια χαρά. Βρήκες μια αντίφαση φαινομενική τουλάχιστον.
Εδώ οι λέξεις χρησιμοποιούνται με διαφορετικό τρόπο από το νόημά τους το οποίο συνειδητά αντιβαίνει στους ορισμούς. Συνεπώς αποτελεί μια επιτυχή χρήση της ειρωνείας που ως σκοπό της είχε όχι να θίξει τον οποιονδήποτε, αλλά να πει ουσιαστικά αυτό που είπε ο Ιησούς: Ο αναμάρτητος πρώτος τη λίθο βαλέτω.

Απ' όσα είπαμε παραπάνω, βγαίνει εμφανώς το συμπέρασμα, ότι τόσο ο χλευασμός όσο και η ειρωνεία είναι συνειδητές επιλογές του χρήστη τους. Αυτός που χλευάζει, σκόπιμα θέλει να προσβάλει τον συνομιλητή του, ή να τον μειώσει και χρησιμοποιεί με άκομψο τρόπο το ρητορικό σχήμα της ειρωνείας, για να επιτύχει τους σκοπούς του. Το μαχαίρι όπως όλοι ξέρουμε μπορεί να σκοτώσει ή να κόψει ψωμί. Συνεπώς δεν μπορεί να επικαλεστεί άγνοια γιατί οι προθέσεις του αποτυπώνονται στο κείμενο.

Επίσης, αυτός που χρησιμοποιεί την ειρωνεία, με σκοπό την προώθηση του διαλόγου και την καρύκευση του ώστε να μην καταλήγει μια άνοστη σούπα, το κάνει συνειδητά αφού πρέπει μάλιστα να διπλοσκεφτεί το πως θα το κάνει ώστε να μη φτάσει στα επίπεδα του χλευασμού. Επομένως στην υποθετική περίπτωση που κάποιος ισχυριζόταν ότι ειρωνεύτηκε ή χλεύασε χωρίς να το καταλάβει, προφανώς θα ειρωνευόταν και μάλιστα θα ειρωνευόταν τον εαυτό του. (Για να απαντήσω και στο τρίτο σημείο).

Ακόμη, έχεις δίκιο και σε κάτι άλλο. Κανείς δεν κατέχει το απόλυτο κριτήριο της ειρωνείας αφού η ανθρώπινη νόηση όπως είπαμε, προσπαθεί να περιγράψει ένα φαινόμενο υπέρτερο απ' αυτήν κι έτσι όποιος αποφασίζει συνειδητά να παίξει σ' αυτό το πεδίο, πάντα παίζει το κεφάλι του κορώνα γράμματα και ρισκάρει την υπόληψή του. Σ' αυτό το σημείο, υπάρχουν σ' ένα φόρουμ άνθρωποι που μπορούν να κρίνουν και να διευθετήσουν την κατάσταση εφ' όσον ξεπεράσει τα όρια.
Πάντα πρέπει να υπάρχουν όρια αλλά πρέπει να τηρούνται με φωτισμένο τρόπο και ο φωτισμένος τρόπος οπωσδήποτε θα πρέπει να συμπεριλαμβάνει και τα δύο στοιχεία που προαναφέραμε: Πρώτο, ότι κάνεις δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν χρησιμοποιεί ποτέ την ειρωνεία (ή αλλιώς ο αναμάρτητος πρώτος τη λίθο βαλέτω) και δεύτερο, ότι κανείς δεν κατέχει το "αλάθητο του Πάπα". (Για να απαντήσω και στο δεύτερο σημείο σου).

Νομίζω ότι η παρούσα συζήτηση, συμβάλει σημαντικά στη διερεύνηση αυτών των ορίων. Γιατί εδώ δοκιμάζονται τα όρια σε έναν συγκεκριμένο χώρο κι όχι σε έναν οποιονδήποτε. Το παρόν thread είναι γεμάτο με παραδείγματα, χρήσης της ειρωνείας κι όλοι έχουν δώσει τον καλύτερό τους εαυτό χωρίς μέχρι στιγμής να έχει θιγεί κανένας. Εσύ θα πρότεινες Μάνια, να είχε απαγορευτεί αυτό το θέμα προληπτικά από φόβο μην τυχών και θιχτεί κάποιος; Η γνώμη μου είναι ότι αντ' αυτού, αποδείχτηκε σοφότερη η μεταφορά του θέματος στο φόρουμ της φιλοσοφίας.

Για το τέταρτο σημείο έχω να πω ότι ισχύει μόνο, αν τη λέξη Χλευασμός στην αρχή της πρότασης σου, αντικαταστήσουμε με τη λέξη ειρωνεία. (Αφού κι εσύ χρησιμοποιείς παρακάτω το άρθρο "την"). Σε τέτοια περίπτωση έχει ήδη απαντηθεί από το σημείο δύο.

Για τα σημεία πέντε και έξι, έχω να πω ότι συμφωνώ μαζί σου. Το θέμα που θέτεις στο έξι μάλιστα, έχει ήδη απαντηθεί.

Για το έβδομο σημείο έχω να πω, ότι όπως προαναφέραμε, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι γνωρίζει ακριβώς το σωστό και το λάθος. Η διερεύνηση όμως των ορίων συμβάλει στην εφαρμογή των κανόνων με φωτισμένο τρόπο.

Τέλος θέλω να διευκρινίσω ότι εγώ μιλάω για "ειρωνεία" και όχι για "ειρωνείες". Αυτό σημειολογικά έχει μεγάλη διαφορά, διότι η λέξη "ειρωνείες" ταυτίζεται στην καθομιλουμένη με τη λέξη χλευασμός και αυτός είναι και ο λόγος που γίνεται όλη αυτή η συζήτηση: να διαχωρίσουμε τις ειρωνείες από την ειρωνεία.

Το παράδειγμα χλευασμού που αναφέρεις, είναι ακριβώς παράδειγμα χρήσης της ειρωνείας, με άκομψο τρόπο και μάλιστα σκόπιμα. Η λέξη κλειδί που σωστά χρησιμοποίησες ήταν η λέξη "κακόβουλο".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:47, 29-02-08:

#58
Από Isiliel
Ειρωνεία Καταστάσεων (Κοσμική Ειρωνεία):

Παραδείγματα που αναφέρονται στη Wiki:
1. Ιστοσελίδα με περιεχόμενο που προτρέπει τους αναγνώστες της να μην χρησιμοποιούν το internet.
2. Άθεοι που απαιτούν Θρησκευτικές αργίες.
3. Το να σε πατήσει νοσοκομειακό ή ...νεκροφόρα. ]

Σαν υπόθεση εργασίας για την "ειρωνεία καταστάσεων", που μάλλον( γίνεται πάγκοινα κατανοητή στις ημέρες μας, θα ήταν, ας πούμε, να μας (επαν)έλθουν οι πάγοι, κατά τη διάρκεια κορύφωσης των ήδη προβλεπόμενων πλημυρών...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tetragrammaton (Site Bot)

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Tetragrammaton
Ο Site Bot αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Συνταξιούχος και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 505 μηνύματα.

O Tetragrammaton δεν έγραψε στις 21:31, 09-04-08:

#59
Να προσθέσω τη δική μου άποψη στα παραπάνω:

-ειρωνία είναι τέχνη της γλώσσας, την οποία μπορεί κάποιος εκπαιδευμένος σε αυτό να χρησιμοποιήσει, ώστε να χτυπήσει τον άλλο εκεί που πονάει, και να τον χτυπήσει άσχημα. Χρησιμοποιεί κατά κόρον την λογική και ουσιαστικά επισημαίνει κάτι το οποίο θα μπορούσε να επισημανθεί και χωρίς αυτήν, αλλά με αυτό τον τρόπο γίνεται η παρατήρηση αυτή πιο αισθητή αλλά και επώδυνη για το δέκτη.

-σαρκασμός είναι μια εντονότερη μορφή ειρωνίας, η οποία όμως δεν θίγει απλώς τον δέκτη, αλλά αγγίζει τα όρια της προσβολής, καθώς δεν βασίζεται απόλυτα σε λογικά κριτήρια, αλλά εμπεριέχει σε μεγάλο βαθμό υποτίμηση για κάποιο γνώρισμα ή κάποιες ιδέες του δέκτη. Αντίθετα με την ειρωνία δεν σέβεται τον συνομιλητή. Παρόλα αυτά χρειάζεται και αυτό μια δόση τεχνικής.

-χλευασμός είναι μια έννοια που δεν προϋποθέτει καθόλου εκπαίδευση. Πρόκειται για την απλή κοροϊδία, η οποία μπορεί να πραγματοποιηθεί από τον οποιονδήποτε. Είναι μια πράξη ωμή και ακατέργαστη, η οποία κατά κανόνα χρησιμεύει ως έξοδο διαφυγής σε περίπτωση έλλειψης επιχειρημάτων. Αν ο συνομιλητής είναι σχετικά ταλαντούχος, μπορεί να γυρίσει τα αποτελέσματα του χλευασμού πίσω στον πομπό του, καθότι πρόκειται για μια απλή προσπάθεια υποβιβασμού χωρίς ιδιαίτερη τεχνική προετοιμασία από πίσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 08:52, 24-04-08:

#60
Μιάς και το έχουν οι ημέρες...θυμίζω μία χαρακτηριστική (τουλάχιστον κατά την ταπεινή μου γνώμη) περίπτωση χλευασμού:
- Ο Ιησούς Χριστός είναι κρατούμενος και δεμένος στο σπίτι του Αρχιερέα, οπότε τον πλησιάζει κάποιος από το δουλικό του Οικοδεσπότε και τον χαστουκίζει αναίτια ("στα καλά καθούμενα", που λέμε)...Φυσικά, και στη συνέχεια και μέχρι να φθάσει στον "κρανίου τόπο", θα υποστεί σωρεία χλευασμών, αλλά ο χλευασμός από δούλο, αυτομάτος σε κάνει και σ' εσένα δούλο: εκτός κι αν δεν χάσεις την "αυτοκυριαρχία" σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:08, 02-05-08:

#61
Επανέρχομαι στο θέμα μετά από αρκετό καιρό, για να παραθέσω ένα ενδιαφέρον κείμενο, το οποίο φωτίζει με τους προβολείς της φιλοσοφικής σκέψης, πολλά από τα σημεία στα οποία έχουμε ήδη αναφερθεί στο ιδιαίτερα δύσκολο θέμα το οποίο συζητάμε:

Αντιφραστικός λόγος

Ο στυλίστας, ο αισθαντικός μελομανής, ο αριστερός διανοούμενος Βλαντιμίρ Γιανκελεβίτς μιλάει για την ειρωνεία, αυτό το αμυντικό όπλο που έχουν στα χέρια τους οι χειριστές της γλώσσας για να χειραφετηθούν από τους πειθαναγκασμούς.


Ο Βλαντιμίρ Γιανκελεβίτς (1903-1985) κατέχει μια ιδιόμορφη θέση στον πίνακα της σύγχρονης γαλλικής φιλοσοφίας. Εξω από κάθε σύστημα (μολονότι υποστήριξε μια διδακτορική διατριβή για τον Schelling, 1933), έξω από κάθε συντεχνιακό κλίμα (μολονότι δίδαξε επί μακρόν στη Σορβόννη: 1951-1975), αφοσιώθηκε στα βασικά προβλήματα της ηθικής και της αισθητικής· από αυτή την άποψη, μπορεί κανείς να τον «κατατάξει» στους μεγάλους μοραλίστες, που έχουν παλαιόθεν συγκροτήσει λαμπρή και μακρά παράδοση στη Γαλλία, ή να τον χρίσει συνεχιστή της μπερξονικής σκέψης, την οποία ομολογουμένως θαύμαζε.

Παρά τη διόγκωση της σημερινής βιβλιογραφίας γύρω από το φαινόμενο της ειρωνείας, λόγω κυρίως της εντυπωσιακής αναβίωσης (σχεδόν νεκρανάστασης) της ρητορικής, που από τη δεκαετία του '60 περίπου και εφεξής αναπροσανατόλισε την πορεία της κριτικής και της θεωρίας της λογοτεχνίας και αναπροσδιόρισε τον τρόπο της φιλοσοφικής γραφής, «Η ειρωνεία» του Γιανκελεβίτς εξακολουθεί να παρατίθεται ως βασικό κείμενο σε κάθε αξιόλογη καταγραφή των σχετικών μελετών.

Ο συνήθης και απλούστερος ορισμός της ειρωνείας ως αντίφρασης (λέω το αντίθετο εκείνου που πράγματι εννοώ) θα μπορούσε κανείς να πει ότι την εντάσσει στον ευρύ χώρο της αλληγορίας ή, καλύτερα, της ψευδολογίας, της ψευδηγορίας: το «διπλό παιχνίδι», η ακροβατική άσκηση μεταξύ ταυτηγορίας και αλληγορίας, το διπλό επίπεδο του ειρωνικού λόγου, βυθίζει τον αποδέκτη του σε νοηματική αβεβαιότητα και σύγχυση, έτσι ώστε, αν λόγω υπερβολικής «σοβαρότητας» δεν ανέχεται το καθεστώς της αμφισημίας, βρίσκεται αναγκασμένος να επιλέξει ο ίδιος να διακινδυνεύσει μια εντελώς «προσωπική» ερμηνεία, δηλαδή να εκτιμήσει τα λεγόμενα δίχως να μπορεί διόλου να βασιστεί, να αγκυροβολήσει στα διακριτικά σημεία της συγκεκριμένης διατύπωσης. Ο αντιφραστικός, ειρωνικός λόγος συγγενεύει με το παράδοξο, το οξύμωρο ή το αντιφατικό και δημιουργεί μια επικοινωνία υψηλού κινδύνου, είναι σιβυλλικός: καταλαβαίνουμε ότι κάτι θέλει να πει αλλά δεν επιτρέπει να μάθουμε τι ακριβώς είναι αυτό. Η συλλογιστική βάσει της οποίας αποφασίζουμε απολύτως υπέρ μιας από τις αντικρουόμενες τιμές του λόγου μπορεί προφανώς να καταλήξει σε λάθος αποτελέσματα, σε ατυχή «κατά γράμμα» ανάγνωση ενός πολυκωδικού μηνύματος.

Προς τι όμως αυτή η προσποίηση, η υποκρισία, η dissimulatio μιας κρυπτοφιλοσοφίας, μιας philosophia arcana; Μια πρόχειρη απάντηση θεωρεί ότι η ειρωνεία είναι ύποπτη κακολογίας, σκώμματος, χλεύης, βλασφημίας· αποκαλείται συχνά «δηκτική», «αιχμηρή», μεταφέρει δηλαδή μια διάσταση πολεμικής, όπου η ίδια λειτουργεί ως αποτελεσματικό όπλο, ως καλό εγχειρίδιον (στιλέτο). Με τους κατάλληλους αντιφραστικούς χειρισμούς καταφέρουμε πλήγματα, απευθύνουμε μομφές υπό το πρόσχημα ότι πλέκουμε εγκώμια, κατ' ευφημισμόν· ισχύει όμως και το αντίστροφο: η πανηγυρική χρήση της ειρωνείας, η υποκοριστική λειτουργία της, όπου εγκωμιάζουμε υπό το πρόσχημα ότι ψέγουμε. Ο,τι παραμένει σταθερό είναι η ανατροπή της αναμενόμενης ιεράρχησης, η εναντίωση στο πάγιο σχήμα, η δημιουργία ισότοπων, συναρμόδιων επιχειρημάτων «πέραν του καλού και του κακού», σε οιονεί ηθική ουδετερότητα ή ισοσθένεια, στην αφιλοκέρδεια και στην αμφισημία του παιγνίου. «Η ειρωνεία τιμά και ταυτόχρονα πιστώνει τη μαντική οξυδέρκεια του συνομιλητή της. Ακόμη περισσότερο, τον μεταχειρίζεται σαν πραγματικό εταίρο ενός διαλόγου. Στο επιδέξιο παιχνίδι της αντιστοιχεί το εκλεπτυσμένο αφτί. (...) Ετσι υφαίνει ανάμεσα στους εταίρους μια μορφή συνενοχής ή σιωπηρής συναίνεσης, καμωμένης από αμοιβαία εκτίμηση» * έχει σαφώς αντιδεσποτικό χαρακτήρα. Το άλας της ειρωνείας ανοσοποιεί την απόγνωση και δρα ως αντίδοτο στις ψευδοτραγωδίες της καθημερινότητας, ως μεγάλη παραμυθία και αρχή μέτρου και ισορροπίας· σέβεται τις αποχρώσεις, ξέρει να περιμένει τον καιρόν, να θίγει το άθικτο, να εγγίζει το απρόσιτο· «εκείνος που κωφεύει στον ψίθυρό της καταδικάζεται σε εδραίο δογματισμό και σε μακάρια αμβλύνοια».

Από την ασφυκτικά συνοπτική έκθεση της επιχειρηματολογίας της «Ειρωνείας» του προκύπτει ότι ο Γιανκελεβίτς και εδώ, όπως στο σύνολο του έργου του, προτάσσει το αίτημα της ηθικής τελείωσης, της αυθεντικής ύπαρξης, εγγεγραμμένης στο perpetuum mobile της φαντασμαγορίας του στιγμιαίου. Κύριοι συνομιλητές του είναι οι μεγάλοι «είρωνες» της παράδοσης του «στοχαστικού ψεύδους»: Σωκράτης και Γκραθιάν, Κίρκεγκαρντ και Νίτσε, γερμανοί ρομαντικοί και δεξιοτέχνες της λογοτεχνικής ειρωνείας, όπως π.χ. Στερν, Χόφμαν, Μποντλέρ και Χάινε. Μακράν του να εντοπίζει στην ειρωνική στρατηγική ένα ακόμη ρητορικό σχήμα μεταξύ πολλών άλλων, ένα ανέξοδο παιχνίδι σημασιολογικών αντιθέτων ή την ανάπτυξη ενός περίτεχνου επιδεικτικού λόγου, αξιολογεί κριτικά τον μετασχηματισμό της προς τα τέλη του 18ου αιώνα, στο πλαίσιο του ρομαντισμού (που πρωτίστως είναι στάση ζωής), του οποίου αποτελεί σχεδόν συνώνυμο, του οποίου γίνεται διακριτό έμβλημα.
Από την εποχή της πρώτης εμφάνισης του βιβλίου (1936) ως σήμερα πλήθυναν οι προσεγγίσεις του φαινομένου της ειρωνείας, γλωσσολογικές, ρητορικές, ψυχαναλυτικές, κοινωνιολογικές, φιλοσοφικές και πλείστοι αξιόλογοι μελετητές έγιναν προσεκτικοί ανατόμοι της κλασικής, της νεωτερικής, ακόμη και της μετα-νεωτερικής φάσης της. Από αυτή την άποψη, κατά τόπους, η μικρή μελέτη του μόλις 33χρονου Γιανκελεβίτς επιδέχεται συμπληρώσεις και ενδεχομένως χρειάζεται αναθεωρητικές επεμβάσεις. Αναντίλεκτα όμως παραμένει μια γοητευτική και πειστική πρόταση για την ωφέλιμη χρεία της ειρωνείας στον ανθρώπινο βίο. Αμυντικό μάλλον παρά επιθετικό όπλο, η ειρωνεία αποτελεί ένα μέσον, ίσως το μοναδικό που έχει στη διάθεσή του ο χειριστής του λόγου για να χειραφετηθεί από κανονιστικούς πειθαναγκασμούς, χωρίς τον κίνδυνο να υποστεί κυρώσεις, αναπόδραστες σε περίπτωση ευθείας παραβίασης των εσκαμμένων. Εναντίον του «φασισμού» της γλωσσικής νόρμας, που ο Μπαρτ κατήγγελλε άλλοτε με μια ρητορική υπερβολή διόλου απαλλαγμένη από ειρωνικά ψήγματα, η ειρωνεία παρουσιάζεται ως «αντιφασιστική» απάντηση, ως το τελευταίο καταφύγιο της ατομικής ελευθερίας στο επίπεδο του ιδιόλεκτου.
Για περισσότερες πληροφορίες περί του Γιανκελεβίτς, αλλά και της συγγραφέως του άρθρου, Λίζης Τσιριμώκου, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ο άσκοπος

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη ο άσκοπος
Ο ο άσκοπος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών . Έχει γράψει 256 μηνύματα.

O ο άσκοπος έγραψε στις 00:36, 09-12-12:

#62
Η Ειρωνεία είναι μια μορφη πνευματικής οξυδέρκειας που την χρησιμποιεί ένας Ανθρωπος πάντοτε στο μέτρο.Είναι οπως γίνεται και στην περίπτωση της πολιτικής σάτιρας όπου περιγραφόντας με Ειρωνια αλλα και με ένα ύφος απαξίωσης τους εκπροσώπους των πολιτικων κομματων αποτελει ενα απαραίτητο και αναγκαίο στοιχειο της καθημερινότητας στην παρακμιακή κοινωνια που ζούμε.Βεβαια θα πρεπει να ξέρουμε οτι η Ειρωνία δεν θα πρεπει να γίνεται στα πλαίσια της Υβρις.

Το να νομίζει καποιος ότι επειδη θα βρίσει θα κανει επίδειξη ειρωνείας μαλλον αποδεικνύει ότι είναι Ανθρωπος που δεν ξερει πως να αξιοποιήσει με σωστο και συνετό τρόπο αυτο το σπουδαίο πνευματικο στοιχείο.

Γεγονός είναι οτι υπάρχουν αρκετοί κομπλεξικοί Ανθρωποι που και ακομα και αν στα πλαίσια της καλής πρoαίρεσης του Χιούμορ και της καλής ας το πούμε ειρωνείας καποιος τους κάνει μια ωραια πλακα κοιταζουν με όλους τους τρόπους να προακαλέσουν τσακωμους και αναστατώσεις.

Εξαρτάται πάντοτε αυτός που μιλάει με ποιο σκοπο εκφραζει διαφορες αποψεις με αποτέλεσμα να κάνει απλα μια πλακα και μια ελαφρά ειρωνεία στα πλαίσια μιας καλής προαίρεσης και ποτε ειρωνεύεται με σκοπο να προσβάλλει.

Ο Χλευασμός,η προσβολη και η ειρωνεία στα πλαισια της Ασεβειας και της απαξίωσης προς το πρόσωπο του άλλου είναι με βεβαιότητα προσβολή και ειδικότατα όταν γίνεται και χωρίς λόγο.

Οταν ωστόσο η Ειρωνεία γίνεται στα πλαίσια μιας ωραίας πλάκας και με ελαφρα πειραγματα τοτε η καλη αισθηση του χιουμορ και η ειρωνεία αποτελει μια καλη και εξαιρετική επικοινωνία.

Οποιος πάντοτε στα πλαισία του Σεβασμου και της καλής προαίρεσης κάνει καλή χρηση του Χιουμορ και κανει ελαφρά χρηση της ειρωνείας τοτε γίνεται αποδεκτός εχοντας δημιουργησει εξαιρετικές εντυπώσεις στους Ανθρώπους και αποτελεί ΑνΘρωπος που πραγματικά εκτιμάει,σεβεται και διασκεδάζει τον κόσμο.

Εμενα μου αρεσουν οι Ανθρωποι που κάνουν καλη χρηση του χιουμορ και σωστη χρηση της ειρωνείας παντοτε στο μετρο και επιπλέον στα πλαίσια της καλής προαίρεσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη ο άσκοπος : 09-12-12 στις 00:48.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Περί ανασκαφών ο λόγος - Από laduchess
      Το θέμα έχει λάβει 0 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία 1ο Πεδίο.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 28-06-17 στις 14:00.
    • Περί εφαπάξ ο λόγος - Από iJohnnyCash
      Το θέμα έχει λάβει 1 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Φάκελος: Ελληνική Κρίση.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 21-07-12 στις 00:37.
    • Περί emoticons ο λόγος - Από Πατρεύς
      Το θέμα έχει λάβει 6 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Internet και τοπικά δίκτυα.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 01-02-10 στις 19:45.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους