Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,088 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,944 μηνύματα σε 74,641 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ενήλικα "παιδιά" και ανεξαρτησία από την οικογένεια

Unicorn

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Unicorn
H Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών . Έχει γράψει 38 μηνύματα.

H Unicorn έγραψε στις 09:34, 02-11-05:

#1
Καλημέρα. Θα ήθελα την γνώμη σας όσον αφορά το παραπάνω θέμα.

Το πρόβλημα ξεκινά από δική μου προσωπική εμπειρία, μέσα στο σπίτι. Το πρόβλημα λοιπόν είναι ότι είμαι 25 χρονών και εξακολουθούν να με αντιμετωπίζουν σα να είμαι 5 ή 15 (που όταν τους το αναφέρω, μου λένε "μα τα μυαλά που κουβαλάς για τόσο είναι") .. Φαντάζομαι ότι το συγκεκριμένο δεν είναι μόνο δικό μου πρόβλημα αλλά πολλών που στα 25 τους ζουν ακόμα με την οικογένειά τους (τα αρνητικά του να σπουδάζεις στην πόλη σου).

Τις τελευταίες μέρες αποφάσισα πως δεν πάει άλλο, και πως πρέπει να μετακομίσω, να βρω ένα δικό μου σπιτάκι, αφού φυσικά βρω μια δουλίτσα κατάλληλη να μπορώ να συντηρώ δικό μου σπίτι (αφού οι δουλειές που έκανα ως τώρα μου προσέφεραν μόνο τα βασικά). Τώρα αρχίζει ο ψυχολογικός πόλεμος. Τα κλάμματα, οι ιστορίες κλπ. Μου δίνουν την εντύπωση ότι αν φύγω από το σπίτι, θα πεθάνουν, θα πάθουν κατάθλιψη ή ό,τι άλλο.
Ακόμα και αν συμβιβαζόμουν ως κάποιο σημείο να μείνω στο σπίτι, οι φράσεις του στυλ "δε σου επιτρέπω να κάνεις αυτό, εκείνο, το άλλο" και η απαίτηση να ρωτάω κάθε φορά πριν κάνω οτιδήποτε "μπορώ να κοιμηθώ στο σπίτι της φίλης μου;" (και το σίγουρο πρήξιμο πριν τελικά πουν το "ναι" --δεν έχετε σπίτια; πρέπει να κοιμασαι αλλου; γιατί; και απο που κι ως που;οχι να γυρίσεις πίσω, δε με νοιάζει αν μένει στο πανόραμα και δεν έχεις αυτοκίνητο να γυρίσεις!--), όλα τα "τι θα πει ο κόσμος αν σε δει να βγαίνεις με αυτόν!" και όλα τα "παιδί μου με αυτόν που έμπλεξες δε θα έχεις κανένα μέλλον", όλα τα "αν ξαναξενυχτήσεις θα βάλω το σύρτη και δε θα ξαναμπεις στο σπίτι",.... με φέρανε στα όρια μου και τις τελευταίες μέρες επαναστατώ άσχημα.. Λίγο η προσπάθειά μου να βρω μια δουλειά, λίγο το πρήξιμό τους όσον αφορά τη σχέση μου (που δυστυχώς είναι στη Λάρισα και δε μου επιτρέπουνε να πηγαίνω να τον βλέπω), με φέρανε στο αμήν. Έχουνε άποψη για όλα, πριν από μένα, για μένα. Νιώθω ότι έχω δεσμοφύλακες, όχι οικογένεια. Με προστατεύουν από τι; Από τον εαυτό μου;

Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω για να αποφύγω όλες αυτές τις δυσάρεστες καταστάσεις και να καταλάβουνε επιτέλους ότι "μαμά,μπαμπά, μεγάλωσα, πάρτε το απόφαση, δε μου κάνετε εσείς κουμάντο πια!", τουλάχιστον μέχρι να μείνω σε δικό μου σπίτι (που αν συνεχίσουν να μου κάνουν ψυχολογικό πόλεμο, το βλέπω να παντρεύομαι μόνο και μόνο για να φύγω "νόμιμα" ας πούμε)... Και επίσης, είναι γενικό το φαινόμενο ή μόνο οι δικοί μου είναι έτσι;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 09:53, 02-11-05:

#2
Είναι γενικότερο το φαινόμενο, μην ανησυχείς Οι γονείς αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι τα παιδιά τους μεγάλωσαν και με το δικό τους τρόπο, ωρίμασαν.

Από τη δική μου εμπειρία κατάλαβα ότι σε τέτοιες περιπτώσεις χρειάζεται διπλωματία και όχι επανάσταση. Όσο τσινάς, τόσο θα στη μπαίνουν...
Βρες γρήγορα μια δουλίτσα, ίσα ίσα για να μην ζητάς χαρτζιλίκι. Έπειτα άρχισε να μην ρωτάς για να κάνεις κάτι. Απλά ανακοίνωνε. Στο τέλος ανακοίνωσε ότι θέλεις να μείνεις μόνη σου και να προσπαθήσεις να τα βγάλεις πέρα κυρίως με τις δικές σου δυνάμεις.

Το κλειδί στην όλη υπόθεση είναι να είσαι απίστευτα ήρεμη. Δεν υψώνεις φωνή, δε βάζεις τα κλάμματα, χαμογελάς Κάντους να σου έχουν εμπιστοσύνη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MonaXoS (Δημήτρης Αγοραστός)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη MonaXoS
Ο Δημήτρης Αγοραστός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Ψυχολόγος . Έχει γράψει 1,527 μηνύματα.

O MonaXoS έγραψε στις 09:59, 02-11-05:

#3
Νομίζω πως το πρόβλημα είναι γενικό, με την έννοια ότι και πολλοί άλλοι το αντιμετωπίζουν. Ειναι ανάλογα με την οικογένεια και τις αρχές της βέβαια. Καταρχήν θα πρέπει να πάρεις αποφάσεις μόνη σου. Πολύ απλά, κάθεσαι και σκέφτεσαι αν πραγματικά θέλεις να φύγεις, και αν πραγματικά νοιώθεις έτοιμη να το κάνεις αυτό. Δεν αρκεί μόνο να έχεις μπουχτήσει στην γκρίνια. Πρέπει να νοιώσεις δυνατή και έτοιμη για να φύγεις.

Το ότι σου φέρονται έτσι, να ξέρεις πως εξηγείται και ψυχολογικά πάντως. Συμβαίνει πολύ πιο συχνά σε μοναχοπαίδια ή τα τελευταία παιδιά μιας οικογένειας, γιατί μετά ακολουθεί για τους γονείς η λεγόμενη "άδεια φωλιά". Φοβούνται ότι θα μείνουν μόνοι τους, μακριά από τα παιδιά τους που τόσο καιρό μεγάλωναν. Φοβούνται ότι θα χάσουν ότι πολυτιμότερο έχουν. Υπο αυτή την έννοια θα πρέπει να τους καταλάβεις.

Αλλά το πιο σημαντικό στην περίπτωσή σου είναι να σε καταλαβουν αυτοί. Πολύ απλά πες τους με ειλικρίνεια πως νοιωθεις, πως σε κάνει να νοιώθεις η όλη κατάσταση. Πες τους όλα όσα ανέφερες και σε εμάς. Εξήγησέ τους ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να θέλεις να μείνεις μόνη σου και να μη θέλεις να είσαι μαζί τους πια! Είναι λογικό ότι έχεις απογαλακτιστεί πλέον και δεν χρειάζεσαι τις πατρικές συμβουλές και τις μητρικές φροντίδες για να πορευτείς στην ζωή.

Εξήγησέ τους ότι σου έχουν δώσει πάρα πολλά και τους είσαι ευγνώμων, αλλά πως αισθάνεσαι ότι πλέον σου παίρνουν πράγματα (π.χ. ελευθερία), παρά σου δίνουν (μιλώντας πάντα για πνευματικά αγαθά, έτσι.

Στον υλικό κόσμο που ζούμε, θα πρέπει να είσαι σίγουρη ότι, όταν θα το πάρεις απόφαση να κλείσεις την πόρτα πίσω σου, θα χρειαστεί να ζήσεις με τις δικές σου δυνάμεις επι το πλείστον. Όχι βέβαια ότι δεν θα σε βοηθούν και οι γονείς σε κάποιο βαθμό. Γονείς είναι και αν σε δουν σε ανάγκη θα σε βοηθήσουν, μην ανησυχείς... Αρκεί να μην το παρακάνεις!!!

Και να μη φοβάσαι τις ψευτο-υστερίες ή τις καταθλίψεις για τις οποίες μας μίλησες. Όλοι οι γονείς πρέπει να το πάρουν απόφαση αυτό σε κάποια φάση. Τα μωρά τους φεύγουν! Ε και; Δεν είναι οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι! Άλλωστε και αυτοί οι ίδιοι πως έφυγαν μια μέρα από το σπίτι τους; Ε, και εσύ το ίδιο θα κάνεις. Μη φοβάσαι, θα είναι μια χαρά οι γονείς σου. Τον πρώτο καιρό θα σου κάνουν νερά, αλλά μετά, όταν τους αποδείξεις ότι μπορείς πραγματικά να ζήσεις μόνη σου μια χαρά, θα δεις ότι θα το χαρούν κιόλας γιατί έβγαλαν μια έτοιμη γυναίκα από το σπίτι τους. Πλέον δεν θα είσαι το μικρό και χαριτωμένο μωρό τους, αλλά η ώριμη κόρη τους...

Αυτά... ελπίζω να έπιασες το μήνυμά μου! Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, δεν έχεις παρά να το αποκτήσεις!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιάννης
Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 42 ετών . Έχει γράψει 2,257 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε στις 13:53, 02-11-05:

#4
Η κλασική Ελληνική οικογένεια που οι γόνεις ξέρουν τα πάντα και τα παιδιά είναι πάντα παιδιά. Τα ίδια και χειρότερα είχα και εγώ με την νυν γυναίκα μου. Είναι 27 είμαστε πια παντρεμένοι και οι γονείς της έχουν την αίσθηση ότι είναι 15, αυτό δεν αλλάζει ποτέ. Στην περίπτωση σου υπάρχουν μόνο 2 δρόμοι. Η το ανέχεσε η όχι, το κάθε ένα απο τα δύο έχει αρκετά σοβαρές συνέπιες. Αν το ανεχτείς ο έλεγχος θα συνεχίζεται για πάντα ακόμα και στο τι θα κάνεις στο σπίτι σου, με τον άντρα σου. Καλό είναι με κάθε τρόπο οι γονείς σου να καταλάβουν που φτάνουν τα όρια και πότε τα ξεπερνάνε, αλλιώς δεν αλλάζει τίποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Unicorn

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Unicorn
H Unicorn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών . Έχει γράψει 38 μηνύματα.

H Unicorn έγραψε στις 14:39, 02-11-05:

#5
Παιδιά, ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Βέβαια όσες φορές κι αν τους έχω αντιμετωπίσει στα ίσια, ότι η συμπεριφορά τους δεν είναι αυτή που πρέπει ως προς εμένα, αφού μεγάλωσα κλπ κλπ, τίποτα, από το ένα αυτί μπαίνουν, από το άλλο βγαίνουν. Δε θέλω να "επαναστατήσω" ύπο την έννοια, να φύγω από το σπίτι έτσι απλά. Θέλω δημοκρατικές διαδικασίες! Δεν είμαι 15 για να φεύγω έτσι απλά εξάλλου από αντίδραση. Το θέμα είναι να καταλάβουνε. Για αυτούς τα παιδιά θα παραμένουν παιδιά, ωστόσο, άλλο να το νιώθουν απλά, και άλλο να τους φέρονται σαν παιδιά!
Με μούτρα και καυγάδες δεν πετυχαίνεται τίποτα...Μόνο παράταση μιας διαιωνισμένης κατάστασης!...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 14:44, 02-11-05:

#6
Να τους πρήζεις συνέχεια (πολιτισμένα πάντα), να βαρεθούν από μόνοι τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dark_kronos (Rognan)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Dark_kronos
Ο Rognan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,569 μηνύματα.

O Dark_kronos Όλα είναι ψεύτικα έγραψε στις 14:48, 02-11-05:

#7
Δεν ξερω και πολους σε αυτην την ηλικια, αλλαξερω οτι το φαινομενοο ειναι γενικο.Αμα του το εφερνες σιγα σιγα δεν θα ειχανε πρωβλημα. Τι ενοω; Απο τα 15 σου πχ να ααρχιζες να κατι καιτ (λογικο και ασυμαντο) χωρις να τους ρωτισεις (πχ, Μαμα παω στην φιλη μου, και οχι Μαμα να παω στην φλη μου) Τωρα θα ητανε συνυθισμενοι και δεν θα ειχανε προβλημα να πας καπου (σε λογικα πλαισια). Η συμβιωση του ξαδερφου μου με τους γονεις του ετσι γινετε και ειναι και αυτος 25 χρονων. Ακομα και εγω που ειμαι 14 δεν ρωταω τον πατερα μου για να παω σε εναν φιλο μου η για να παω μια βολτα, απλα του λεω οτι θα παω. Βεβαια των ρωταω για πιο σημαντικα πραγματα αλλα για τοσο μικρα πραγαμτα δεν υπαρχει λογος. Απλα του λεω που ειμαι/θα ειμαι για να ξερει και να μην ανυσιχει. Απο την στιγμη ομως που εχεις παει 25 και δεν τους εχεις φερει στα μετρα σου θα ειναι δυσκολο. Αλλα καλυτερα να αρχισεις τωρα παρα αργοτερα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 15:29, 02-11-05:

#8
Uni αυτό πρόσεξε το πολύ, είναι βασικότατος τρόπος και σχεδόν πάντα πιάνει:

Αρχική Δημοσίευση από dooo
Έπειτα άρχισε να μην ρωτάς για να κάνεις κάτι. Απλά ανακοίνωνε. Στο τέλος ανακοίνωσε ότι θέλεις να μείνεις μόνη σου και να προσπαθήσεις να τα βγάλεις πέρα κυρίως με τις δικές σου δυνάμεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Skoulikadera---

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Skoulikadera---
H Skoulikadera--- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 421 μηνύματα.

H Skoulikadera--- έγραψε στις 17:12, 02-11-05:

#9
Το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να βρείς μια δουλίτσα που να μπορεί να σε καλύψει οικονομικά κα να μείνεις μόνος σου. Ακόμη και αν οι γόνει σου ήταν διαφορετικοί (όχι τόσο στενόμυαλοι και υπερβολικοί) ακόμη και τότε θα έπρενα να φύγεις...Το φαίνομενο των "νεοσών" ετών 25+ και 30+ που ζούν με τους γόνεις είναι κάτι που συμβαίνει στην Ελλάδα εδώ και χρόνια, προσωπικά πιστεύω ότι το "υγειές" είναι να ανεξαρτοποιηθείς και θα δεις πως και οι γονείς σου θα το αντέξουν και οι σχέσεις σου μαζί τους θα βελτιωθούν!
Αν σπούδαζες σε πόλη διαφορετική του πατρικού σου και επέστρεφες κάποια στιγμή εκεί, πιστεψέ με δεν θα άντεχες να μείνεις ούτε μια μέρα!!!!

Το μόνο πρόβλημα είναι το οικονομικό αν έχεις λύση για αυτό τότε ξεκίνα να ψάχνεις για σπιτι!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Valder (Λυκούργος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Valder
Ο Λυκούργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών , επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Αμπελόκηποι (Αττική). Έχει γράψει 3,291 μηνύματα.

O Valder απορροφημένος στο επίχρυσο τουλάτε του έγραψε στις 18:01, 02-11-05:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
Αν σπούδαζες σε πόλη διαφορετική του πατρικού σου και επέστρεφες κάποια στιγμή εκεί, πιστεψέ με δεν θα άντεχες να μείνεις ούτε μια μέρα!!!!
Α καλά είσαι! Και λίγα λες! Μένω 100 χιλιόμετρα μακριά απ τους γονείς μου ως φοιτητής στην Αθήνα. Η κατάσταση είναι στο 80% της κατάστασης της Unicorn. ΠΟΛΛΑ κοινά σημεία. Ας αναφέρω λίγα απο αυτά:

1) Θέλουν να σε βλέπουν πάνω απο ενα βιβλίο να διαβάζεις ειδάλλως θα σου θυμίζουν συνεχώς το οτι έχεις φτάσει 22 χρονών και ακόμα σπουδάζεις ή ακόμα χειρότερα το εντελώς επαρχιώτικο "Ο γιος του Χ πήρε πτυχίο και προχτές πήγε ο πατέρας του να ξενοικιασει και να κατεβάσει τα πράγματα του παιδιού εδω, η κόρη του τάδε πήρε πτυχίο και έπιασε δουλίτσα και ο τάδε με ρώτησε αν τελείωσες κι εγω του είπα οτι ακόμα σπουδάζεις κι έτρεξα να κρυφτώ απ την ντροπή και τι θα πει ο κόσμος κλπ κλπ"

2) PC; Τι είναι αυτό; Α! Ναι! Κάτι που πρέπει να το χρησιμοποιείς "μόνο 2 ώρες τη μέρα διότι θα σου φάει το κεφάλι, ολη μέρα χωμένος μεσα σε μια οθόνη κλπ κλπ"

3)Έξοδοι: Εδω έχουμε το σύνδρομο της διπλής/διχασμένης προσωπικότητας.

Α' περίπτωση: "Μα γιατί δε βγαίνεις λίγο; Σα νεκρός κάθεσαι στον καναπέ, ή σ εκείνο το κουτί (PC)." Απάντηση: Μάνα δεν έχω τους φίλους μου (απο Αθήνα) εδω, οπότε με ποιόν να βγώ; Ανταπάντηση της μάνας μου: "Πάρε τον αδερφό σου" (17 χρονών ωριμότατο παλικάρι,καταπληκτικός στην παρέα, αλλά πόσες φορές να βγαίνεις μόνο μαζί του;.) ή "Πάρε τον Χρήστο και βγείτε" (Η μόνιμη λύση. Που τον χάνεις που τον βρίσκεις τον Χρήστο, μια ζωή στο σπίτι να παίζει Yugi Oh στο gameboy του, 22 χρονών μαντράχαλος, πολύ καλό παιδί αλλά με την τραγική λεπτομέρεια οτι η τελευταία φορά που βρέθηκε μέσα σε γυναίκα ήταν πρίν 22 χρόνια και κάτι μήνες! Τι να πείς μαζί του για κοπέλες ή γιατί να φέρεις κοπέλες όταν θα ναι κι αυτός μαζί; Για να τους μιλήσει για τα ωραία γραφικά του ΤΕΚΚΕΝ;.)

Β' Περίπτωση (ήρθαν φίλοι απο Αθήνα στα εξοχικά τους): "Ολο βγαίνεις και τι κατάσταση είναι αυτή με τα ξενύχτια; Ο πατέρας σου φωνάζει οτι καλοπερνάς και γυρνάς στις 5 το πρωί και έχεις και 6 μαθήματα για Σεπτέμβρη. Δεν αρκεί το απογευματινό διάβασμα! Θα κοπείς σε όλα!"

Αποτέλεσμα: Περνάω τα 3 στα 6 χρωστούμενα, το ενα δεν το έδωσα, στο άλλο κόπηκα και στο άλλο έγινε 100% λάθος που κόπηκα που πρέπει να το επισημάνω στον καθηγητή μπας και με περάσει. Αν με περάσει θα χω μόνο 2 χρωστούμενα για το επόμενο έτος. Καθόλου άσχημα για κάποιον που ξενυχτάει ως τις 5 τα καλοκαίρια ε;

4)Γυναίκες: Εδω τα πράγματα είναι υποφερτά. Απ την μια ψοφάνε να ξέρουν οτι ο παλικαράς που έθρεφαν 22 χρόνια "κερνάει μεζέ" την ξαναμμένη φίλη απο Αθήνα αλλά όταν ερχόμαστε στο κεφάλαιο "σχέση" (γιατί η γυναίκα δε μπορεί να είναι μόνο η προσωπική μου αυνανίστρα) αρχίζουν τα "Και σ' αγαπάει ε; Αμ αυτές θα σου φάνε το κεφάλι (το πάνω) και δε θα μπορείς να τελειώσεις τη σχολή μπλα μπλα μπλα"

ΓΕΝΙΚΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: Εχω να παω στο πατρικό μου απ τον Αύγουστο! Όσο πιο πολύ μένω μακριά, τόσο πιο καλά! Έχω και μια ψυχική ηρεμία να διατηρήσω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

giostau

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη giostau
Ο giostau αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 37 ετών . Έχει γράψει 763 μηνύματα.

O giostau έγραψε στις 18:11, 02-11-05:

#11
Valder έγραψες!!!

και εγώ ΚΑΘΕ φορά που κατεβαίνω στο πατρικό μου αυτά συμβαίνουν!!!

Οπότε το έχω πάρει πλέον απόφαση και κατεβαίνω σπάνια! (έχω να πάω από το Πάσχα! και τότε πήγα για 3 μέρες μόνο!!)

Unicorn η λύση είναι να βρεις μια δουλειά και σιγά σιγά να ανεξαρτητοποιηθείς!
Φυσικά αυτό δεν μπορεί να γίνει απ' τη μια μέρα στην άλλη!
Θέλει υπομονή και γερά νεύρα!
Κάνε αυτό που λέει η Ντού: Να τους πρήζεις συνέχεια, αλλά ΧΩΡΙΣ νεύρα... ήρεμα και πολιτισμένα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 18:28, 02-11-05:

#12
Εμένα παιδιά ευτυχώς αν και είμαι γυναίκα η κατάσταση είναι τελείως διαφορετική..Και αυτό συμβαίνει επειδή από μικρή είχα την ανάλογη συμπεριφορά και επιδίωκα να παίρνω πρωτοβουλίες..Από την 1η λυκείου έκανα την δική μου επανάσταση και μου δώσαν πάρα πολλές ελευθερίες αλλά με έναν όρο!Να μην δώσω δικαιώματα και να μην δουν αντίκτυπο στα μαθήματα μου!Δόξα το θεό τρια χρόνια δεν τους έδωσα παραμικρό δικαίωμα σε τίποτα και δεν στερήθηκα τίποτα ούτε εεξόδους ούτε τίποτα..Είναι και θέμα πως θα κερδίσεις την εμπιστοσύνη των δικών σου..Η κτητικότητα των γονιών αντιμετωπίζεται και στις περισσότερες περιπτώσεις εμείς την υποθάλτουμε γιατί από μικροί ρωτόντας τους τι να κάνουμε για το παραμικρό τους δίνουμε αυτό το δικαίωμα..Εγώ από μικρή έπαιρνα πρωτοβουλίες τις οποίες απλά τους τις ανακοίνωνα..Και έτσι συνηθίσαν..Τώρα που είμαι φοιτήτρια σε καμία περίπτωση δεν επεμβαίνουνε στην ζωή μου απλά μου δίνουν συμβουλές σαν φίλοι..μπορεί να περάσουν και 2 μέρες χωρίς να μιλήσω μαζί τους στο τηλ.Ειδικά ο πατέρας μου είναι άψογος σε όλα..Η μητέρα μου ναι θα γκρινιάξει για κάποια πράγματα για την σχολή που την παραμελώ(γιατί δεν τους λέω ψέμματα ποτέ) αλλά της το έχω ξεκαθαρίσει ότι είναι δικό μου θέμα..Γι'αυτό να ξέρετε ότι η συμπειφορά των γονιών καθορίζεται απόι την δικιά μας συμπεριφορά..Και κάθε φορά που ανεβαίνω στο πατρικό μου ότι θέλω κάνω και βγαίνω πολύ και όλα αλλά δεν μου λένε τίποτα ούτε γκρινιάζουν γιατί με τον τρόπο μου τους έχω βάλει σε αυτή την ρέγουλα..
Γι'αυτό Unicorn με μικρές λεπτομέρειες να τους δείχνεις ότι είσαι ενήλικη και ανεξάρτητη πλέον..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη nikita13 : 02-11-05 στις 18:30.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 18:52, 02-11-05:

#13
Κι εγώ μια απο τα ίδια με Valder και giostau στον υπερθετικό βαθμό. Γιατί βλέπεις οι γονείς ήταν αριστούχοι στο Πολυτεχνείο και οι δύο και δεν μπορούν να αντέξουν το βλαστάρι τους να είναι μια μέτρια φοιτήτρια, ακόμα κι αν είναι επιλογή μου. Δεν γουστάρω ρε παιδί μου να μην έχω άλλα ενδιαφέροντα πέρα απο τη σχολή! Γιατί να το κάνω αυτό? Για να καταστρέψω τα καλύτερα μου χρόνια για να κάνω το 5. 8 ή 9 ή 10? So what? Άλλωστε δεν πρόκειται να ασχοληθώ με το αντικείμενο της σχολής και αυτό δεν λέν να το καταλάβουν. Μου λένε οτι αμα δεν σκοπέυω να ασχοληθώ με αυτό να την παρατήσω (ξέροντας οτι δεν θα το κάνω). Γιατί να την παρατήσω κύριοι? Να μείνω με ένα απολυτήριο λυκείου? Γιατί να μην την τελειώσω για την προσωπική μου μόρφωση και καλλιέργεια, ακόμα κι αν δεν ασκήσω το επάγγελμα? Γιατί να μην μπορούν να δεχτούν οτι η επιλογή μου για τη ζωή ΜΟΥ, είναι να τελειώσω τη σχολή με ένα μέτριο βαθμό και παράλληλα να μαθαίνω και να εξασκούμαι σε αυτό που πραγματικά θέλω?? Και ας πούμε η μάνα μου κάπως το δέχεται. Ο πατέρας μου δεν είναι καθόλου μα καθόλου συννενοήσιμος. Έχω προσπαθήσει άπειρες φορές να του εξηγήσω αλλά τίποτα. Κι έτσι αναγκάζομαι να τους λέω ψέματα γιατί απλούστατα δεν αντέχουν την αλήθεια... Όταν θεωρούν τραγικό να χρωστάω 2 μαθήματα, που να διανοηθώ να τους πω για τα 4 που πραγματικά χρωστάω?? Για να μείνω χωρίς λεφτά και να καταλήξω να μοιράζω φυλλάδια επι οχταώρου βάσεως? Αμ δε! Όταν είναι ζήτημα επιβίωσης, τα ψέματα είναι μονόδρομος.
Γι'αυτό και έχω να πάω εγώ να δω κάποιον απο τους 2 τους (μένουν χωριστά, καθ'οτι χωρισμένοι) απο τον Φλεβάρη του 2005 (τη μάνα μου) και απο ημ/νια που δεν θυμάμαι καν τον πατέρα μου (πρέπει να'ναι τουλάχιστον 1.5 χρόνος) αν και είχε έρθει ο πατέρας μου σε μένα το μαΐο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 19:06, 02-11-05:

#14
Και η κολλητή μου έχει δυο αριστούχουσ πτυχιούκους στο πολυτεχνείο γονείς και βρίσκεται νομική..Αλλα σε καμία περίπτωση δεν της ασκούν την πίεση που ασκούν σε σένα..Αυτό φτάνει στα όρια της υπερβολής και ίσως φταίει και το ότι είναι αρκετά μεγάλης ηλικίας όπως ανέφερες σε άλλο ποστ σου αν θυμάμαι καλά..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Skoulikadera---

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Skoulikadera---
H Skoulikadera--- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 421 μηνύματα.

H Skoulikadera--- έγραψε στις 19:08, 02-11-05:

#15
Προσωπικά πιστεύω πως όσα λιγότερα ξέρουν οι γονείς μας για την ζωή που κάνουμε τόσο καλύτερα...Και τονίζω πως οι δικοί μου γόνεις καμία σχέση με αυτά που περιγράφετε, και δημοκράτικοι είναι, και διακριτικοί και αρκετά προοδευτικοί, όμως πότε δεν τους έλεγα πολλά ήτε για τις σπουδές μου ήτε για την προσωπική μου ζωή. Αν κάνεις το λάθος και δεν κόψεις την κουβέντα εκεί που πρέπει κααααάποια στιγμή έντασης ότι έχεις πει θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 19:10, 02-11-05:

#16
To μεγάλο πρόβλημα είναι οτι ειδικά ο πατέρας μου, δεν ξέρω πως γίνεται αλλά σχεδόν ολονών των φίλων του τα παιδιά είναι αριστούχα σε πολύ καλες σχολές οπότε... είναι που είναι, τον επηρεαζουν και οι φίλοι του που έχουν τις ίδιες ηλικίες και απόψεις οπότε αφόδευσε εντός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 19:11, 02-11-05:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
Προσωπικά πιστεύω πως όσα λιγότερα ξέρουν οι γονείς μας για την ζωή που κάνουμε τόσο καλύτερα...Και τονίζω πως οι δικοί μου γόνεις καμία σχέση με αυτά που περιγράφετε, και δημοκράτικοι είναι, και διακριτικοί και αρκετά προοδευτικοί, όμως πότε δεν τους έλεγα πολλά ήτε για τις σπουδές μου ήτε για την προσωπική μου ζωή. Αν κάνεις το λάθος και δεν κόψεις την κουβέντα εκεί που πρέπει κααααάποια στιγμή έντασης ότι έχεις πει θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου!

Δεν θα μπορούσες να τα πεις καλύτερα,συμφωνώ απόλυτα..Το έχω κάνει αυτό το λάθος αλλά πλέον πήρα το μάθημα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 19:13, 02-11-05:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
Αν κάνεις το λάθος και δεν κόψεις την κουβέντα εκεί που πρέπει κααααάποια στιγμή έντασης ότι έχεις πει θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου!
Πολύ σωστό αυτό!! Πολλές φορές έχω κάνει το λάθος και πάνω σε μια στιγμή που είμαστε "καλά" έχω πει περισσότερα απ'οσα έπρεπε και όταν το χρειαστούν το χρησιμοποιούν εναντίον μου!
Αλλά που θα πάει, θα γυρίσει ο τροχός, θα **** κι ο φτωχός (ούπς αυτό είναι απο άλλο ανέκδοτο )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MonaXoS (Δημήτρης Αγοραστός)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη MonaXoS
Ο Δημήτρης Αγοραστός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Ψυχολόγος . Έχει γράψει 1,527 μηνύματα.

O MonaXoS έγραψε στις 19:21, 02-11-05:

#19
Valder, τρομερό το Post σου!!!

Και εγώ μια από τα ίδια... Μιας και σπουδάζω πολύ μακριά (Κύπρος είναι αυτή...) αναγκαστικά πηγαίνω χριστούγεννα και καλοκαίρι. Τα χριστούγεννα αντέχονται, για΄τι είναι λίγες μέρες, αλλά αυτό το καλοκαίρι, με τιποτα!!!

Τις πρώτες μέρες όλα έιναι ρόδινα. "Πάρε λεφτά αγόρι μου να φας κάτι. " "Έχω δικά μου μαμά..." " Το ξέρω, απλά δεν πρέπει να τα τρως"

Και μέσα καλοκαιριού αρχίζει η γκρίνια... "Γιατί δεν πιάνεις μια δουλειά" "Αφού έχω αρκετά ρε μάνα για να βγάλω το καλοκαίρι, να πληρώσω το νοίκι όταν θα πάω και να έχω και λίγα για μετά" "Ναι, αλλά πρέπει να δουλέυεις"... και μετά πάμε και σε πιο προσωπικές υποθέσεις και δεν θέλω να καν να τις συζητώ...

Οπότε τι να πω.. όσο πιο μακριά μένεις από τους γονείς σου, σε τόσο καλύτερη ψυχολογική κατάσταση είσαι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Skoulikadera---

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Skoulikadera---
H Skoulikadera--- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 421 μηνύματα.

H Skoulikadera--- έγραψε στις 19:21, 02-11-05:

#20
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Πολλές φορές έχω κάνει το λάθος και πάνω σε μια στιγμή που είμαστε "καλά" έχω πει περισσότερα απ'οσα έπρεπε και όταν το χρειαστούν το χρησιμοποιούν εναντίον μου!
ΑΚΡΙΒΩΣ! Αυτό το "καλά" που λες είναι που σε ξεγελάει και πιστεύεις ότι οι γονείς σου μπορεί κάποιες στιγμές να κουβεντιάσουν σαν φίλοι σου...(Τεράστια βλάκεια αυτό δεν συμβαίνει ποτέ, και καλύτερα, δεν μπορούν όλοι να έχουν τους ίδιους ρόλους στην ζωή μας)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 19:24, 02-11-05:

#21
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
ΑΚΡΙΒΩΣ! Αυτό το "καλά" που λες είναι που σε ξεγελάει και πιστεύεις ότι οι γονείς σου μπορεί κάποιες στιγμές να κουβεντιάσουν σαν φίλοι σου...(Τεράστια βλάκεια αυτό δεν συμβαίνει ποτέ, και καλύτερα, δεν μπορούν όλοι να έχουν τους ίδιους ρόλους στην ζωή μας)
Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ!! Τελικά δεν γίνεται οι γονείς να είναι και φίλοι ο,τι και να λένε μερικοί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 19:50, 02-11-05:

#22
Γενικά το όλο παιχνίδι βρίσκεται στο να καταλάβει ο γονέας ότι κάθε παιδί χαράζει την δική του πορεία..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

emufear

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη emufear
Ο emufear αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,209 μηνύματα.

O emufear έγραψε στις 20:05, 02-11-05:

#23
Κανόνας No. 1: Οι γονείς μας δεν είναι φίλοι μας.. είναι γονείς μας.
Κανόνας No. 2: Οι γονείς μας πάντα έχουν φίλους που τα παιδιά τους είναι καλύτεροι μαθητές/φοιτητές από μας.

κτλ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 20:12, 02-11-05:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ!! Τελικά δεν γίνεται οι γονείς να είναι και φίλοι ο,τι και να λένε μερικοί
Εδώ εξαρτάται απο τον χαρακτήρα του γονίου....
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
Προσωπικά πιστεύω πως όσα λιγότερα ξέρουν οι γονείς μας για την ζωή που κάνουμε τόσο καλύτερα...Και τονίζω πως οι δικοί μου γόνεις καμία σχέση με αυτά που περιγράφετε, και δημοκράτικοι είναι, και διακριτικοί και αρκετά προοδευτικοί, όμως πότε δεν τους έλεγα πολλά ήτε για τις σπουδές μου ήτε για την προσωπική μου ζωή. Αν κάνεις το λάθος και δεν κόψεις την κουβέντα εκεί που πρέπει κααααάποια στιγμή έντασης ότι έχεις πει θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου!

ΠΕΣΤΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΠΕΣΤΑ !!!!!!!!!!!!!!!!
Michelle, άκου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

S1RHC

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη S1RHC
Ο S1RHC αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 67 μηνύματα.

O S1RHC έγραψε στις 22:43, 02-11-05:

#25
Αν και ανήλικος, μπορώ να πώ πως πέφτει πολύ έλεγχος στο με ποιον κάνω παρέα, και γενικά ειδικά η μάνα μου είναι περίεργη του στιλ: Με ποιόν μιλάς στο MSN, ποιά ήταν στο τηλέφωνο, γιατί στέλνεις μηνύματα όλη την ώρα, γιατί δεν διαβάζεις (κ άλλο) (ενώ διαβάζω ελάχιστα μεν, βγάζοντας έναν αξιοπρεπέστατο βαθμο δε)... Γενικά δεν ξέρω τι να της πώ για να ξεκολήσει! any help?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 22:49, 02-11-05:

#26
Αρχική Δημοσίευση από S1RHC
Αν και ανήλικος, μπορώ να πώ πως πέφτει πολύ έλεγχος στο με ποιον κάνω παρέα, και γενικά ειδικά η μάνα μου είναι περίεργη του στιλ: Με ποιόν μιλάς στο MSN, ποιά ήταν στο τηλέφωνο, γιατί στέλνεις μηνύματα όλη την ώρα, γιατί δεν διαβάζεις (κ άλλο) (ενώ διαβάζω ελάχιστα μεν, βγάζοντας έναν αξιοπρεπέστατο βαθμο δε)... Γενικά δεν ξέρω τι να της πώ για να ξεκολήσει! any help?
Εχμμμ είσαι λίγο εκτός θέματος... Το παρόν θεμα μιλάει για προβλήματα ενηλίκων με γονείς... Νομίζω υπάρχει άλλο θέμα που το εξετάζει πιο γενικά το θέμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 08:54, 03-11-05:

#27
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ!! Τελικά δεν γίνεται οι γονείς να είναι και φίλοι ο,τι και να λένε μερικοί
εξαρτάται πως το εννοείς το "φίλος". Είναι πολυσήμαντη έννοια.. αν όμως σκεφτείς ότι σε έναν από τους δύο γονείς καταφεύγεις συνήθως για να πεις τον πόνο σου, για μένα αυτό είναι ένας τύπος φιλίας (προϋπόθεση βέβαια οι γονείς να μην είναι κολλημένοι).

Οι δικοί μου γονείς πάντα μου έλεγαν "κάνε ότι θες, πρόσεξε όμως μην πληγωθείς". Τώρα που κοιτάω πίσω, καταλαβαίνω ότι είχαμε αμοιβαία εμπιστοσύνη. Δεν ανακατευόντουσαν στο τι έκανα στο σχολείο, στα φοιτητικά μου χρόνια, στη ζωή μου γενικότερα. Στις μεγάλες μου συναισθηματικές φουρτούνες πάντως ήταν οι πρώτοι που τους τα έλεγα και ήξερα ότι η συμβουλή τους θα είναι σωστή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Skoulikadera---

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Skoulikadera---
H Skoulikadera--- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 421 μηνύματα.

H Skoulikadera--- έγραψε στις 09:21, 03-11-05:

#28
Αρχική Δημοσίευση από dooo
εξαρτάται πως το εννοείς το "φίλος". Είναι πολυσήμαντη έννοια.. αν όμως σκεφτείς ότι σε έναν από τους δύο γονείς καταφεύγεις συνήθως για να πεις τον πόνο σου, για μένα αυτό είναι ένας τύπος φιλίας (προϋπόθεση βέβαια οι γονείς να μην είναι κολλημένοι).

Οι δικοί μου γονείς πάντα μου έλεγαν "κάνε ότι θες, πρόσεξε όμως μην πληγωθείς". Τώρα που κοιτάω πίσω, καταλαβαίνω ότι είχαμε αμοιβαία εμπιστοσύνη. Δεν ανακατευόντουσαν στο τι έκανα στο σχολείο, στα φοιτητικά μου χρόνια, στη ζωή μου γενικότερα. Στις μεγάλες μου συναισθηματικές φουρτούνες πάντως ήταν οι πρώτοι που τους τα έλεγα και ήξερα ότι η συμβουλή τους θα είναι σωστή.
Νομίζω πως αυτό που λες είναι άλλο... Και βεβαία οι γόνεις μας πρέπει να είναι οι άνθρωποι που μας στηρίζουν στην ζωή μας. Και δεν ξέρω αν διάβασες το δικό μου post άλλα και οι δικοί μου γόνεις κάπως έτσι είναι, όμως εξακολουθώ να πιστεύω πως φίλοι οι γονείς μας δεν γίνονται! κάποια στιγμή θα σκεφτούν και θα αντιδράσουν σαν γονείς όσο και καλή σχέση να υπάρχει. Προσωπικά δεν επιθυμώ κάτι τέτοιο φίλους έχω και καλούς γονείς όμως.... Γι'αυτό η σχέση με τους γονείς μας είναι μοναδική (ήτε καλή ήτε άσχημη).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 09:41, 03-11-05:

#29
ξέρεις γιατί είναι ΒΕΒΑΙΟ ότι ο Ιησούς ήταν Έλληνας???
Γιατί ζούσε με τη μαμά του ως τα 33 του!

Λοιπόν όπως θα διάβασες και από τους άλλους, δεν είσαι η μόνη που περνάει κάτι τέτοιο.... τουλάχιστον το 90% των Ελληνικών οικογενειών λειτουργούν σε αυτό το στυλάκι...
Την ΑΠΟΛΥΤΗ ευθύνη την έχουν οι μαμάδες μας!!!
Τα έχω περάσει και γω στο παρελθόν και ειλικρινά πιστεύω ότι όσοι δεν τα έχουν περάσει έχουν "χάσει" πολλά!
Κάποτε η μάνα μου αφού μεγάλωσα αρκετά και ζω μόνη μου και με εμπιστεύεται με θεωρεί πλέον ώριμη κλπ κλπ μου είπε το εξής μυστικό...
"Ο κόσμος και η ζωή είναι δύσκολα... αν δεν σου έφερνα εγώ δυσκολίες όταν ήσουν μικρότερη, δε θα μάθαινες ότι πρέπει να ΠΑΛΕΥΕΙΣ για να κατακτάς τα θέλω σου!"
Όταν συνειδητοποίησα ότι ο "πόλεμος" της μαμάς μου ήταν με πρόγραμμα και σκοπό έμεινα λίγο κάγκελο!
Δεν ξέρω βέβεια πόσοι γονείς είναι αυτοί που σκόπιμα δημιουργούν προβήματα στα παιδιά τους με σκοπό να τα κάνουν πιό δυνατά αλλά αυτοί που δεν το κάνουν είναι ανασφαλείς!
Δες το από αυτή την οπτική γωνία... μεγάλωσαν ένα παιδί που δεν είναι σίγουροι οι ίδιοι ότι μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του... εν ολίγης φοβούνται ότι δεν έκαναν σωστά την δουλειά τους στην διαπαιδαγώγιση του....
Αν αυτό το πεις στη μητέρα σου να είσαι σίγουρη ότι θα πάθει ένα μεγάλο σοκ! Και είναι καλό να της το πεις...
Γηράσκω αεί διδασκόμενος.... μη νομίζεις ότι οι γονείς σου δεν μαθαίνουν από σένα...
Δίδαξε τους τι σημαίνει αυτονομία και ανεξαρτησία και ενημέρωσε τους ότι έχουν κάνει καλά την δουλειά τους ως γονείς και ότι δεν παίρνεις καραμελίτσες από ξένους!
Συναισθηματικούς εκβιασμούς (θα πεθάνω, θα μαραζώσω, θα πάθω εγκεφαλικό, ωχ η καρδιά μου) κάνουν το 99% των γονιών που θέλουν να έχουν τον ΠΛΗΡΗ έλεγχο των παιδιών τους και ΞΕΡΟΥΝ ότι δεν μπορούν.
όπως πολύ σωστά αναφέρθηκε, μην ζητάς... μην παρακαλάς... παίρνε τις αποφάσεις σου (καθώς φυσικά και τις ευθύνες σου για τις συνέπειες των αποφάσεων σου) και απλά ανακοίνωνε!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 09:52, 03-11-05:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Skoulikadera---
Νομίζω πως αυτό που λες είναι άλλο... Και βεβαία οι γόνεις μας πρέπει να είναι οι άνθρωποι που μας στηρίζουν στην ζωή μας. Και δεν ξέρω αν διάβασες το δικό μου post άλλα και οι δικοί μου γόνεις κάπως έτσι είναι, όμως εξακολουθώ να πιστεύω πως φίλοι οι γονείς μας δεν γίνονται! κάποια στιγμή θα σκεφτούν και θα αντιδράσουν σαν γονείς όσο και καλή σχέση να υπάρχει. Προσωπικά δεν επιθυμώ κάτι τέτοιο φίλους έχω και καλούς γονείς όμως.... Γι'αυτό η σχέση με τους γονείς μας είναι μοναδική (ήτε καλή ήτε άσχημη).
το διάβασα το ποστ σου και χαίρομαι για τους γονείς μας
Απλά λέω ότι η λέξη "φίλος" έχει πολλές έννοιες και είναι ανάλογα με τα βιώματα του καθενός. Με τα δικά μου βιώματα, θεωρώ τη μητέρα μου φίλη και μάλιστα τη καλύτερη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Skoulikadera---

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Skoulikadera---
H Skoulikadera--- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 421 μηνύματα.

H Skoulikadera--- έγραψε στις 13:03, 03-11-05:

#31
Αρχική Δημοσίευση από dooo
Με τα δικά μου βιώματα, θεωρώ τη μητέρα μου φίλη και μάλιστα τη καλύτερη
Πάσο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 18:38, 03-11-05:

#32
Πάλι δεν ξέρω τι να πρωτογράψω.........................
Όσο χρονών και να πάτε οι γονείς θα σας συμπεριφέρονται πάντα σαν να είστε 12(μη πω και μικρότεροι) το ξέρω γιατί τραβάω ακριβώς τα ίδια χρόνια τώρα.
Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι ίδιο με την απορία της Μισέλ, τι θέλουν πια;Ό,τι και να κάνουμε δεν είναι ικανοποιημένοι.
Εμένα οι δικοί μου γονείς ό,τι μα ό,τι κι αν έκανα πάντα υπήρχε κάτι που το είχαν παράπονο.
Ήμουν καλή μαθήτρια - είχαν παράπονο που δεν ασχολιόμουν με τον αθλητισμό(και να εξακολουθώ ταυτόχρονα να είμαι καλή μαθήτρια)
Έκανα σχέση-είχαν παράπονο ότι θα παραμελούσα το μέλλον μου
Αρραβωνιάστηκα-είχαν παράπονο που ήμουν πολύ μικρή
Χώρισα-είχαν παράπονο που δεν ήμουν πια αρραβωνιασμένη
Δούλευα στην επιχείρηση τους-είχαν παράπονο που δεν σπούδασα
Αποφάσισα να σπουδάσω-είχαν παράπονο που δεν δούλευα πια μαζί τους
Ζούσα στο σπίτι τους-δεν με άφηναν να ζήσω όπως θέλω γιατί ήμουν σπίτι τους
Ζω μόνη μου-Μου λένε ότι δεν θέλω τους γονείς μου

Μπορεί να σας φαίνονται αστεία αλλά δεν είναι μια ζωή νοιώθω ότι όπως και να φερθώ πάντα θα τους απογοητεύω και είναι άδικο γιατί υπάρχουν γονείς που τα παιδιά τους είναι ναρκομανής,τεμπέληδες,αγράμματοι,κλέφτες αλλά τα λατρεύουν κι εμένα δεν με δέχονται απλώς γιατί είμαι εγώ.
Η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι ήταν πριν περίπου 3 χρόνια που μόλις είχα χωρίσει και ξεκινήσει να ζω μόνη.Συνάντησα μια παλιά μου συμμαθήτρια στο δρόμο και το ανέφερα στην μητέρα μου,της είπα που βρίσκεται και τι κάνει η κοπέλα και εκείνη με ρώτησε:"Της είπες ότι εσύ δεν έχεις κάνει τίποτα στη ζωή σου;"
Αυτό ήταν έφυγα κλαίγοντας,το γεγονός ότι σπούδαζα,δούλευα και ζούσα μόνη μου στα 23 η μητέρα μου το θεωρούσε τίποτα στη ζωή μου.
Χρειάστηκε περίπου ένας χρόνος να αποκατασταθούν οι σχέσεις μας και να καταλάβω πως αν οι γονείς μου δεν θεωρούν και πολύ σπουδαία τα όσα έχω πετύχει το πρόβλημα είναι δικό τους κι όχι δικό μου,γιατί για μένα τα όσα έχω κάνει είναι σημαντικά.
Η στάση τους δεν έχει αλλάξει ούτε και τώρα αλλά πλέον δεν με απασχολεί αν εκείνοι δεν μπορούν να είναι περήφανοι για μένα είμαι εγώ κι αυτό μου φτάνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 18:46, 03-11-05:

#33
Αυτό το ανικάνοποίητοι των γονιών πάντα υπάρχει αλλά τις περισσότερες φορές το κάνουν γιατί θέλουν το καλύτερο για τα παιδιά τους και να τους δώσουν κίνητρα..Επειδή δεν τους αρέσει να βλέπουν να χαραμίζονται κάποιες δυνατότητες τους..Πιθανότητα αυτό να συμβαίνει με τους δικούς σου,παρά το ότι πέτυχες σε πολλά να θεωρούν ότι είσαι ικανή για πολλά περισσότερα..Το λάθος τους όμως είναι ότι δεν ανγνωρίζουν τα όσα ήδη έχεις πετύχει..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 18:51, 03-11-05:

#34
kleftra μου απ ότι καταλαβαίνω η δική σου περίπτωση είναι διαφορετική κατά κάποιον τρόπο....
οι γονείς σου και δει η μητέρα σου, έχει πολύ υψηλές απαιτήσεις από εσένα και είναι μονίμως ανικανοποίητη...
μήπως παντρέφτηκε τον πατέρα σου πολύ μικρή και άφησε στην άκρη δικά της όνειρα? γιατί έτσι εξηγείται πολλές φορές αυτή η τόση φορτικότητα στο να διαπρέψει η κόρη ακόμα κι όταν η κόρη τα πάει περίφημα παντού...
Μην στεναχωριέσαι (γιατί είναι φανερό ότι σε πικρένει και σε πονάει το θέμα) και η προσωπική μου θεωρία είναι (αν και δεν γνωρίζω τη μητέρα σου) ότι σίγουρα νιώθει πολύ περήφανη για όσα έχεις καταφέρει αλλά δεν πρόκειται να στο πει ποτέ για να προσπαθείς πάντα περισσότερο για ακόμα περισσότερα...
Νομίζω ότι στην ηλικία που είσαι και εφόσον πλέον ζεις και μόνη σου κοντά 3 χρόνια είναι καιρός να καλέσεις τη μητέρα σου σπίτι σου για ένα καφεδάκι....
να της ανοίξεις την καρδιά σου για όλα αυτά που μας λες... να την ακούσεις τι έχει να πει κι αυτή... γιατί είναι τόσο ... ανικανοποίητη...
Κατά 99,9% βλέπει τον εαυτό της μέσα απ τη δική σου ζωή και θέλει για σένα όσα αυτή δεν κατάφερε....
Φέρτην μπροστά στα όνειρα σου και τις φιλοδοξίες της...
Θύμισε της τον εαυτό της και τη σχέση της με τη δική της μητέρα όταν ήταν στην ηλικία σου...
Θύμισε της ότι το σημαντικό για αυτήν σαν μάνα είναι να είσαι εσύ ευτυχισμένη και δείξε της ότι είσαι ευτυχισμένη και ότι τα πας περίφημα χάρη στα εφόδια και τις αρχές που έμαθες μέσα από το σπίτι σου

Ξέρεις ότι είσαι από τα άτομα που συμπαθώ ιδιαίτερα εδώ μέσα... σε εκτιμώ... ακριβώς για αυτό που είσαι...
Ξέρω ότι η δική μου αναγνώριση στο πρόσωπο σου, ή η αναγνώριση που έχεις από τους φίλους σου δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ελειπή αναγνώριση από την οικογένεια... το ξέρω γιατί το έχω ζήσει (για να μην πω το ζω ακόμα)
Προσέγκισε τους γονείς σου, κατανόησε γιατί σου λένε όσα σου λένε και τότε θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να δεις ότι δεν είναι ότι δεν πιστεύουν σε σένα αλλά ότι δεν πιστεύουν στους εαυτούς τους ότι τα κατάφεραν τόσο καλά μαζί σου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 18:56, 03-11-05:

#35
Αρχική Δημοσίευση από ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
οι γονείς σου και δει η μητέρα σου, έχει πολύ υψηλές απαιτήσεις από εσένα και είναι μονίμως ανικανοποίητη...
μήπως παντρέφτηκε τον πατέρα σου πολύ μικρή και άφησε στην άκρη δικά της όνειρα? γιατί έτσι εξηγείται πολλές φορές αυτή η τόση φορτικότητα στο να διαπρέψει η κόρη ακόμα κι όταν η κόρη τα πάει περίφημα παντού...
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και με την δική μου μητέρα..Αλλά δεν έχουν ψυχραθεί οι σχέσεις μας γιατί καταλαβαίνω τους λόγους που το κάνει και επιπλέον το νιώθω ότι είναι υπερήφανη για μένα..Ίσως και να είναι η κατάσταση έτσι έτσι γιατί έχω από την άλλη πλευρά σαν αντιστάθμισμα τον πατέρα μου που πάντα μου είχε απόλυτη εμπιστοσύνη,μου αναγνωρίζει τα όσα πέτυχα και με στηρίζει στις επιλογές μου χωρίς να επεμβαίνει..Αυτό είναι πολύ σημαντικό..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kassie

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kassie
H Kassie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Οδοντίατρος . Έχει γράψει 193 μηνύματα.

H Kassie έγραψε στις 18:58, 03-11-05:

#36
Kleftra μου θα συμφωνησω με την Κακη Επιρροη! Την ζωη μας μπορει να μας την χαρισαν οι γονεις μας αλλα οφειλουμε να την ζουμε για μας! Ο καθενας οφειλει να βαδισει στο δικο του μονοπατι. Μονο τοτε μπορει να ειναι ευτυχισμενος. Εχεις καταφερει τοσα πολλα! Να εισαι περηφανη για τον εαυτο σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 19:01, 03-11-05:

#37
Κάποτε σκεφτόμουν το ίδιο για να παρηγορηθώ αλλά τώρα δεν μου αρκεί πια.
Έχω γίνει πολύ σκληρή απέναντι τους κι ορισμένες φορές τους αδικώ αλλά όπως τραγούδησε και η Θεοδωρίδου:"...τον χαραχτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα σου".Δεν προσπαθώ να πω πως είμαι ένα άτομο με ψυχολογικά κατάλοιπα που του τα διμιούργησαν οι γονείς απλά πιστεύω ότι η σχέση μας θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αν μου είχαν σταθεί κάποιες εποχές που πραγματικά τους χρειάστηκα,νομίζω πως τώρα είναι αδύνατο να βελτιωθούν αν ήμουν μικρότερη ίσως.Δεν λέω ότι δεν τους αγαπώ κάθε άλλο απλώς έχω σκληρύνει και τώρα που φιλότιμα προσπαθούν να έρθουμε πιο κοντά δεν το θέλω.Βέβαια οφείλω να αναγνωρίσω ότι η στάση τους με βοήθησε σε δύο κυρίως πράγματα:συνειδητοποίησα ότι μπορώ μια χαρά να στηριχτώ μόνο στον εαυτό μου και βρήκα τα λάθη που ελπίζω να μην κάνω εγώ με τα παιδιά μου.Κάθε εμπόδιο σε καλό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nikita13

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη nikita13
H nikita13 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 524 μηνύματα.

H nikita13 έγραψε στις 19:03, 03-11-05:

#38
Και θα συμφωνήσω με τους προλαλήσαντες,να είσαι υπερήφανοι για τα όσα πέτυχες..Και με το σπαθί σου!
Η αυτογνωσία είναι το παν μην κάνεις το λάθος να ρίξεις εσύ η ίδια τον εαυτό σου στα μάτια σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 19:07, 03-11-05:

#39
Aχ βρε κλέφτρα, δεν φαντάζεσαι πόσο σε καταλαβαίνω! Είδικά αυτό που είπες, οτι ρε γμτ υπάρχουν παιδιά ναρκομανείς, τεμπέληδες κλπ και οι γονείς τους τα λατρεύουν και δεν τα πικραίνουν ποτε! Γιατί να μην είναι έτσι και με μένα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 19:08, 03-11-05:

#40
Αρχική Δημοσίευση από kleftra
Κάποτε σκεφτόμουν το ίδιο για να παρηγορηθώ αλλά τώρα δεν μου αρκεί πια.
Έχω γίνει πολύ σκληρή απέναντι τους κι ορισμένες φορές τους αδικώ αλλά όπως τραγούδησε και η Θεοδωρίδου:"...τον χαραχτήρα μου τον φτιάξανε τα έργα σου".Δεν προσπαθώ να πω πως είμαι ένα άτομο με ψυχολογικά κατάλοιπα που του τα διμιούργησαν οι γονείς απλά πιστεύω ότι η σχέση μας θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη αν μου είχαν σταθεί κάποιες εποχές που πραγματικά τους χρειάστηκα,νομίζω πως τώρα είναι αδύνατο να βελτιωθούν αν ήμουν μικρότερη ίσως.Δεν λέω ότι δεν τους αγαπώ κάθε άλλο απλώς έχω σκληρύνει και τώρα που φιλότιμα προσπαθούν να έρθουμε πιο κοντά δεν το θέλω.Βέβαια οφείλω να αναγνωρίσω ότι η στάση τους με βοήθησε σε δύο κυρίως πράγματα:συνειδητοποίησα ότι μπορώ μια χαρά να στηριχτώ μόνο στον εαυτό μου και βρήκα τα λάθη που ελπίζω να μην κάνω εγώ με τα παιδιά μου.Κάθε εμπόδιο σε καλό.

Διάβασα αυτή σου την απάντηση και αρχικά χαμογέλασα.... και ετοίμασα την απάντηση μου.... ότι ναι μεν... δίκιο έχεις αλλα... αλλά...
Και ήρθε το μετά....
.....Μετα συνειδητοποίησα κάτι και σοκαρίστηκα!!!!
Απάντησες όπως θα απαντούσα και γω....
Σαν να διάβαζα τον εαυτό μου... σαν να κοιτάω σε καθρέφτη τις σκέψεις μου....
Και μετά ξαναθυμήθηκα την πρώτη μου αντίδραση... το χαμόγελο μου... και την απάντηση που θα σου έδινα...επειδή δεν ήμουν εγώ αλλά εσύ... κι όμως... κι εγώ το ίδιο θα έλεγα... κι όμως βαθιά μέσα μου θέλω να τις βελτιώσω αυτές τις σχέσεις... και δεν θέλω...

Αν τα έγραφα εγώ όλα αυτά... πως θα ένιωθες? Μπορείς να το σκεφτείς? Τι θα μου απαντούσες?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 19:11, 03-11-05:

#41
Αρχική Δημοσίευση από ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
kleftra μου απ ότι καταλαβαίνω η δική σου περίπτωση είναι διαφορετική κατά κάποιον τρόπο....
οι γονείς σου και δει η μητέρα σου, έχει πολύ υψηλές απαιτήσεις από εσένα και είναι μονίμως ανικανοποίητη...
μήπως παντρέφτηκε τον πατέρα σου πολύ μικρή και άφησε στην άκρη δικά της όνειρα? γιατί έτσι εξηγείται πολλές φορές αυτή η τόση φορτικότητα στο να διαπρέψει η κόρη ακόμα κι όταν η κόρη τα πάει περίφημα παντού...
Μην στεναχωριέσαι (γιατί είναι φανερό ότι σε πικρένει και σε πονάει το θέμα) και η προσωπική μου θεωρία είναι (αν και δεν γνωρίζω τη μητέρα σου) ότι σίγουρα νιώθει πολύ περήφανη για όσα έχεις καταφέρει αλλά δεν πρόκειται να στο πει ποτέ για να προσπαθείς πάντα περισσότερο για ακόμα περισσότερα...
Νομίζω ότι στην ηλικία που είσαι και εφόσον πλέον ζεις και μόνη σου κοντά 3 χρόνια είναι καιρός να καλέσεις τη μητέρα σου σπίτι σου για ένα καφεδάκι....
να της ανοίξεις την καρδιά σου για όλα αυτά που μας λες... να την ακούσεις τι έχει να πει κι αυτή... γιατί είναι τόσο ... ανικανοποίητη...
Κατά 99,9% βλέπει τον εαυτό της μέσα απ τη δική σου ζωή και θέλει για σένα όσα αυτή δεν κατάφερε....
Φέρτην μπροστά στα όνειρα σου και τις φιλοδοξίες της...
Θύμισε της τον εαυτό της και τη σχέση της με τη δική της μητέρα όταν ήταν στην ηλικία σου...
Θύμισε της ότι το σημαντικό για αυτήν σαν μάνα είναι να είσαι εσύ ευτυχισμένη και δείξε της ότι είσαι ευτυχισμένη και ότι τα πας περίφημα χάρη στα εφόδια και τις αρχές που έμαθες μέσα από το σπίτι σου

Ξέρεις ότι είσαι από τα άτομα που συμπαθώ ιδιαίτερα εδώ μέσα... σε εκτιμώ... ακριβώς για αυτό που είσαι...
Ξέρω ότι η δική μου αναγνώριση στο πρόσωπο σου, ή η αναγνώριση που έχεις από τους φίλους σου δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την ελειπή αναγνώριση από την οικογένεια... το ξέρω γιατί το έχω ζήσει (για να μην πω το ζω ακόμα)
Προσέγκισε τους γονείς σου, κατανόησε γιατί σου λένε όσα σου λένε και τότε θα σου είναι πολύ πιο εύκολο να δεις ότι δεν είναι ότι δεν πιστεύουν σε σένα αλλά ότι δεν πιστεύουν στους εαυτούς τους ότι τα κατάφεραν τόσο καλά μαζί σου....
Το προηγούμενο μνμ αναφερόταν στην πρώτη απάντηση της Νικίτα δεν είχα ακόμη δει τις παρακάτω απαντήσεις.
Καλή μου Κακή Επιρροή αν και συνήθως πέφτεις μέσα μάλλον η δική μου περίπτωση είναι αψυχολόγητη.Όχι η μαμά μου δεν με βλέπει σαν καθρέφτη της, ούτε προσπαθεί να βγάλει μέσα απο μένα τα δικά της απωθημένα.Είμαι σίγουρη για αυτό.Είναι ο χαρακτήρας της έτσι.
Να σου πω την αλήθεια κάποτε με στεναχωρούσε που δεν ειχα την αποδοχή τους τώρα πια με αφήνει απλώς αδιάφορη,δεν υπάρχει σαν σκέψη ούτε στο βαθός του μυαλού μου το παραμικρό παράπονο.
Δεν το λέω για να στο παίξω δυνατή ούτε για να ψαρέψω κομπλιμέντα για τα "επιτεύγματα" μου απλώς (κι όσοι έχουν περάσει πολλά λούκια στη ζωή τους το καταλαβαίνουν) κάποια στιγμή συνειδητοποιείς ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα στη ζωή κι όλα τα άλλα σου φαίνονται αλοιφή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kleftra
H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε στις 19:24, 03-11-05:

#42
Αρχική Δημοσίευση από ΚΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ
Διάβασα αυτή σου την απάντηση και αρχικά χαμογέλασα.... και ετοίμασα την απάντηση μου.... ότι ναι μεν... δίκιο έχεις αλλα... αλλά...
Και ήρθε το μετά....
.....Μετα συνειδητοποίησα κάτι και σοκαρίστηκα!!!!
Απάντησες όπως θα απαντούσα και γω....
Σαν να διάβαζα τον εαυτό μου... σαν να κοιτάω σε καθρέφτη τις σκέψεις μου....
Και μετά ξαναθυμήθηκα την πρώτη μου αντίδραση... το χαμόγελο μου... και την απάντηση που θα σου έδινα...επειδή δεν ήμουν εγώ αλλά εσύ... κι όμως... κι εγώ το ίδιο θα έλεγα... κι όμως βαθιά μέσα μου θέλω να τις βελτιώσω αυτές τις σχέσεις... και δεν θέλω...

Αν τα έγραφα εγώ όλα αυτά... πως θα ένιωθες? Μπορείς να το σκεφτείς? Τι θα μου απαντούσες?
Πάλι άργησα να δω τα νέα μνμ ρε γμτ.....
Αν ήσουν στη θέση μου κι απαντούσες έτσι τι θα σου έγραφα;
Μα δεν θα μπορουσα να σου γράψω κατι διαφορετικό του τύπου κάνε μια προσπάθεια και ποτέ δεν είναι αργά.
Δυστυχώς ακόμη και στις σχέσεις με τους γονείς ισχύει ότι και σε όλες τις υπόλοιπες της ζωής μας, κάποτε ραγίζει το γυαλί και δεν ξανακολλάει.
Η διαφορά είναι ότι δεν θεωρώ σωστό να τους αποκόβουμε τελείως απο τη ζωή μας, α μη τι άλλο τους την χρωστάμε(την ζωή μας όχι την πορεία της ζωής μας).Το δεύτερο το χρωστάμε στον εαυτό μας.
Θα ήταν ιδανικό οι γονείς να είναι οι χαμογελαστοί τύποι που είναι παντα δίπλα στο παιδί τους αλλά δεν είναι πάντα έτσι.
Τότε απλώς μεταφέρουμε την σχέση μας μαζί τους σε άλλη βάση.
Ναι τους ευγνωμονούμε για το ότι μας έφεραν στον κόσμο,μας ανέθρεψαν,μας συντήρησαν και μας αγαπούν και θα τους το ξεπληρώσουμε αργότερα όταν εκείνοι θα μας έχουν ανάγκη στα γεράματα τους.
Πάντα θα τους αγαπάμε(δεν νομίζω να μπορεί κανείς να δηλώσει ότι δεν αγαπά τους γονείς του) όμως όπως έγραψα και σε άλλο μνμ έρχεται μια στιγμή στη ζωή που δεν μπορείς πια να τα διαγράψεις όλα και να αρχίσεις απο την αρχή μαζί τους.
Όλοι μπορούμε να συγχωρέσουμε,να ξεχάσουμε δεν μπορούμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 19:48, 03-11-05:

#43
Αρχική Δημοσίευση από kleftra
Όλοι μπορούμε να συγχωρέσουμε,να ξεχάσουμε δεν μπορούμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

crazyhelen (crazyhelen)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη crazyhelen
H crazyhelen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,257 μηνύματα.

H crazyhelen Ελένη έγραψε στις 16:08, 08-11-05:

#44
Dear kleftra και όλοι οι υπόλοιποι,
μέχρι πριν κάποιο καιρό, θεωρούσα ότι η γκρίνια, τα παράπονα και η ανικανοποίηση των γονιών μου σε ότι και αν έκανα, ήταν το χειρότερο πράγμα.
Σήμερα που ζω με την αδιαφορία των γονιών μου γιατί .... (αλήθεια γιατί?) νοσταλγώ εκείνες τις μέρες που με πρήζανε με μουρμούρα και παράπονα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

bunny217 (Ποιός Ξέρει???)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη bunny217
H Ποιός Ξέρει??? αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών και επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 1,606 μηνύματα.

H bunny217 Περίεργα συναισθήματα έγραψε στις 16:56, 25-12-05:

#45
ρε παιδια εγώ είμαι τελείως αντίθετη, δεν συμφωνώ οτι δενμπορείς να υπάρξεις φίλος με την μητέρα σου
με την μητέρα μου είμαστε φίλες, όπως μιλάς σε μια φίλη σου έτσι μιλάω με την μητέρα μου.
Και μικρή που ήμουν αντί να με θεωρεί μικρή με θεωρούσε μεγαλύτερη απο την ηλικία μου,
ήμουν 10 και αυτή με θεωρούσε 22, ίσως απο τα δικα της καταπιεσμένα χρόνια δεν με πίεσε ποτε με άφηνε να παίρνω τις δικές μου αποφάσεις λέγωντας πάντα την γνώμη της χωρίς να μου την επιβάλει, δεν μου έλεγε θα κάνεις αυτό επειδή το λέω εγώ αλλα΄με επιχειρήματα μου έδειχνε το σωστό.
Πιστεύω πως καθαρά είναι θέμα χαρακτήρα του κάθε γονέα.


Τώρα στο θέμα μας,εαν καθήσεις μια μέρα ήρεμα να τους ξεκαθαρίσεις κάποια πράγματα δεν πιάνει??
αν δεν πιάνει προσπάθησε να βρεις μια δουλεία και να φύγεις, γονείς είναι θα στεναχωρηθούν, αλλά όταν παντρευτείς και κάνεις οικογένεια θα είναι και αυτοί μαζί??
τότε δεν θα στεναχωρηθούν??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Vkey
H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 2,419 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε στις 23:06, 25-12-05:

#46
Τι να πρωτογράψω και τι να πρωτοπώ;

Βασικά διαβάζοντας την Unicorn (κοπελιά έχουμε να πούμε πολλά εμεις οι δυο ) διάβασα τον εαυτό μου....Τα ίδια και χειρότερα περνούσα...Βασικά από τη μαμά μου, ποτέ από το μπαμπά μου ο οποιός πάντα υποστήριζε και υποστηρίζει τις απόψεις μου και τις επιλογές μου...

Κάπου την δικαιολογώ, κάπου όχι...Ξέρω πως η δικιά μου είναι κτητική, ξεροκέφαλη και θέλει να έχει το έλεγχο όλων βάζοντας ως δικαιολογία- ομπρέλα ότι θέλει να με προστατεύσει!...αυτό το κατάλαβα πολύ αργά ώστε έκανα την επαναστασή μου άγαρμπα και άκομψα κάνοντας την σχέση μας να είναι έτοιμη να τελειώσει....

Το ότι έφυγα από το σπίτι και είμαι πλέον οικονομικά ανεξάρτητη ήταν το κλειδί....Είμαστε αυτό που λέμε...μακριά και αγαπημένοι...και δεν έχω ανάγκη την οικονομική ενίσχυση... με αυτό τον τρόπο απόδειξα ότι μπορώ και μόνη μου και τα καταφέρνω....Δεν πελάγωσα που πήγα να μείνω σε μιά άλλη πόλη...Είπα θα σταθώ στα πόδια μου και έγινε...Δεν ζήτησα βοήθεια που ήμουν μακριά..Ούτε όταν αρρώστησα και δεν μπορούσα να πάρω τα πόδια μου, ούτε όταν στις 11.00 το βράδυ μου κάηκε η ασφάλεια (μην γελάτε για κάποια που δεν είχε ιδέα από ηλεκτρολογικά ήταν θάνατος ) Είπα είμαι μόνη θα τα καταφέρω...Που θέλω να καταλήξω; Ότι τα τηλέφωνα και η επικοινωνία που έχουμε (που πλεον είναι πολύ καλύτερες...ε...κανένα καυγαδάκι γίνεται για να μην ξεχνιόμαστε ) γίνεται από ενδιαφέρον και όχι από ανάγκη...Γίνονται γιατί τους νοιάζομαι και με νοιάζονται!Και δεν προσπαθώ να τους αποδείξω ότι είμαι καλύτερη απ' ότι πιστεύουν γιατί δεν με ένοιαζε αυτό...Ήθελα να το αποδείξω στον εαυτό μου γιατί σε αυτόν πάντα λογοδοτώ!Αυτόν θα έχω πάντα- όσο και να ακούγεται εγωιστικό...Γιατί μόνοι γεννιόμαστε, και μόνοι πεθαίνουμε...

Κοπέλα μου στάσου στα πόδια σου και απόδειξε πρώτα σε εσένα τι αξίζεις και ύστερα σε όλους τους άλλους, ακόμα και στους γονείς...Οι στόχοι μας είναι δικοί μας και δεν μας τους θέτουν άλλους....Το ίδιο ισχύει και για εσένα κλέφτράκι μου γλυκό...Δεν χρειάζεται να αποδείξεις σε κανέναν άλλον πέρα από τον εαυτό σου τι αξίζεις...Τι φταίμε εμείς που οι γονείς μας ήθελαν τριανταφυλλιά και εμείς βγήκαμε μουσμουλιές;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

evouli

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη evouli
H evouli αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών . Έχει γράψει 761 μηνύματα.

H evouli έγραψε στις 08:27, 17-05-06:

#47
...πώς αισθάνεσαι? εννοω οχι να φυγεις να πας μια βολτα.. να φυγεις να πας να μεινεις μονος σου.. αν ολα πανε καλα, προς το τελος του χρονου θα φυγω απο το σπιτι.. το προβλημα ειναι οτι αισθανομαι ασχημα που θελω να φυγω.. θελω να φυγω αλλα θελω και να μεινω.. βγαζει νοημα? πριν απο 8 μηνες περιπου εχασα τον μπαμπα μου.. τωρα μενουμε εγω, η μαμα μου και ο αδερφος μου.. αισθανομαι τυψεις που θα φυγω και θα μεινουν οι δυο τους.. ακομα χειροτερα και αν θα φυγει ο αδερφος μου αργοτερα που θα ειναι μονη η μαμα μου.. απ'την αλλη, θελω να ξεκινησω κατι δικο μου, μια δικη μου οικογενεια.. εσεις τι λετε? αντιμετωπισατε ποτε αυτο το διλημμα?

Σημείωση συντονιστή: Το θέμα αυτό προήλθε από το θέμα «Όταν έρχεται η ώρα να φύγεις από το σπίτι...»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 12-11-07 στις 13:30. Αιτία: Merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

^^Vampire^^

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη ^^Vampire^^
H ^^Vampire^^ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 133 μηνύματα.

H ^^Vampire^^ έγραψε στις 00:50, 18-05-06:

#48
Είναι όντως δύσκολες καταστάσεις αυτές. Εγώ έμενα μακριά από την δική μου οικογένεια για χρόνια, αλλά μια παρόμοια κατάσταση (έχασα τον πατέρα μου) με ανάγκασε να γυρίσω στο πατρικό σπίτι. Η αδερφή μου είχε ήδη κάνει δική της οικογένεια, όσο εγώ το έπαιζα ελεύθερη κι ωραία... Τέλος πάντων, δεν λέω ότι με πίεσε η μητέρα μου να γυρίσω. Αλλά αυτό θεώρησα εγώ το σωστό. Δεν ξέρω αν στο μέλλον θα φύγω από εδώ, προς το παρόν την έχουμε βρει οι δυό μας. Δεν λέω ότι είναι εύκολο να μένεις με την μαμά σου. Όλα είναι επιλογή μας

Σημείωση συντονιστή: Το θέμα αυτό προήλθε από το θέμα «Όταν έρχεται η ώρα να φύγεις από το σπίτι...»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 12-11-07 στις 13:30. Αιτία: Merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 00:56, 18-05-06:

#49
ομως evouli αυτο που φοβαμαι στην περιπτωση που μεινεις ειναι οτι θα κρατησεις κακια στους δικους σου για το οτι σε κρατησαν εκει δεμενη ...

Γνωμη μου ομως ειναι να φυγεις ... ετσι γινεται παντα ... πρεπει καποια στιγμη να ξεκινησεις κατι δικο σου

Σημείωση συντονιστή: Το θέμα αυτό προήλθε από το θέμα «Όταν έρχεται η ώρα να φύγεις από το σπίτι...»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 12-11-07 στις 13:30. Αιτία: Merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

xristinaki

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη xristinaki
H xristinaki αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Παιδαγωγός . Έχει γράψει 359 μηνύματα.

H xristinaki έγραψε στις 01:17, 18-05-06:

#50
Tην στιγμή που κάποια στιγμή θα αναγκαστείς να φύγεις για να κάνεις δική σου οικογένεια δεν υπάρχει λόγος να αισθάνεσαι τύψεις κι να κλονίζεις τα νεύρα σου για κάτι που δεν ευθύνεσαι κι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς.Την στιγμή που μένει ο αδερφός σου στο σπίτι η μαμά σου αυτή την περίοδο που είναι πιο ευαίσθητη δε θα μείνει μόνη .

Σημείωση συντονιστή: Το θέμα αυτό προήλθε από το θέμα «Όταν έρχεται η ώρα να φύγεις από το σπίτι...»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 12-11-07 στις 13:31. Αιτία: Merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους