Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,092 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,040 μηνύματα σε 74,647 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Η αντικοινωνικότητα του βολέματος

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Tsipouro
Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 917 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε στις 10:23, 31-10-08:

#51
Αρχική Δημοσίευση από lugar
@Χάος
Προφανώς είσαι θυμωμένος... Είναι φανερό μια και η palladin δεν μιλούσε για το ίδιο πράγμα που μιλάς εσύ. Μιλούσε για έναν άνθρωπο που δεν έχει φιλοδοξία στη δουλειά του (χωρίς να λέει ότι την κάνει μίζερα ή κακά) και προτιμά να έχει χρόνο για προσωπική ζωή. Και η προσωπική ζωή δεν είναι ΠΠΤ, είναι χίλια πράγματα. Και τα σκυλαδικά που μπαίνουν στο πρόγραμμα, ποιός τα ανέφερε?
Τόσο εγώ όσο και ο Chaos απ' ότι κατάλαβα δεν αναφερόμαστε μόνο στον επαγγελματικό τομέα, αλλά γενικότερα στον τρόπο ζωής των ατόμων.
Αρχική Δημοσίευση από lugar
Μάλλον σε αυτό το τόπικ έχουμε πρόβλημα ορισμών. Πχ άλλος μιλάει για φιλοδοξία εννοόντας να ανέβει, να φανεί, άλλος εννοεί να κάνει ένα όνειρο του που έχει σχέση με την εργασία πραγματικότητα. Και με τον ίδιο τρόπο υπάρχει αντίληψη της μετριότητας και νομίζω ότι η palladin εννοούσε αν κάποιος την θεωρεί μετριότητα όχι ότι πιστεύει ότι είναι.
Ξέρω ανθρώπους που για να κάνουν το όνειρο της ζωής τους πραγματικότητα γίνανε κατά κάποιους "μέτριοι", με την έννοια ότι δεν κυνηγήσανε τις μεγάλες δουλειές ενώ μπορούσανε για να κάνουν δουλειές που τους ικανοποιούσανε ή να έχουν ώρα για τα "πάθη" τους ή να παιρνάνε ώρες με την οικογένεια τους.
Το πάθος τους μπορεί να είναι το να καταστρέφουν τον εαυτό τους όμως... Όσο για την οικογένεια, είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μπορεί να κάνει στη ζωή του ένας άνθρωπος.
Από εκεί και πέρα το οτιδήποτε μέτριο, το οποίο όρισε πολύ σωστά ο Chaos σε αυτό το σημείο του post του:
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Το βόλεμα από μικρή ηλικία και μετά...ΠΠΤ (Παντόφλες, Πολυθρόνα, Τηλεόραση). Το βόλεμα του να σκέφτόμαστε αυτό που μας έμαθαν οι άλλοι ως σωστό, χωρίς ποτέ να μπούμε στον κόπο να το αμφισβητήσουμε. Τη μετριότητα του να μην έχουμε κάνει ποτέ τίποτε που θ' άξιζε να το διηγηθούμε χωρίς να τους πάρει όλους ο ύπνος. Η μέγιστη αντικοινωνικότητα, του να επιτιθέμεθα ομοθυμαδόν σε οτιδήποτε ξεπερνά τη μετριότητά μας, νιώθοντας φαίνεται πως μας προσβάλει, ή πως απειλεί τη βολεμένη άποψη που έχουμε για το τομάρι μας, ότι είμαστε εμείς τα μαύρα χάλια μας, όμως εντάξει και όλοι οι υπόλοιποι στον ίδιο απόπατο βαπτίστηκαν.

Επιτέλους! Εξαφανίστε τις αξίες, χτυπήστε το αδίστακτο κατεστημένο των αξίων, απαξιώστε ό,τι μας ξεπερνάει και μας κάνει να συνειδητοποιούμε το πόσο λίγοι είμαστε. Αποκηρύξτε καθετί το νέο, το φρέσκο, το πρωτοποριακό, το φιλόδοξο, τραβήξτε το ανήσυχο πνεύμα απ' το πόδι βαθιά μέσα στο βούρκο, βολευτείτε στη χυδαιότητα του μικροαστισμού ή της ανερυθρίαστης επίδειξης εύκολου πλουτισμού. Ξεράστε τη μαγκιά σας στα λαμέ σκυλάδικα των δήθεν. Ικανοποιηθείτε τελικά με την πνευματική, ιδεολογική, πολιτιστική ζωοτροφή που παράγουν αφειδώς τα ΜΜΕ.
Σαφώς και θα πολεμηθεί.

Αρχική Δημοσίευση από lugar
Κάποιοι γύρω τους λένε ότι είναι αποτυχημένοι γιατί δεν βγάζουν τρελλά λεφτά, γιατί το όνομα τους στο χώρο τους ακούγεται λιγότερο στον ευρύ κύκλο, γιατί ακόμα και τα πράγματα που αγαπάνε δεν τα περιφέρουν στην "αγορά" προστατεύοντας τα από την καταναλωτική μανία του σήμερα. Υπάρχουν άνθρωποι επίσης που κάνουν χίλια πράγματα για να βοηθήσουν χωρίς να το ξέρει κανείς.
Είμαι σίγουρη ότι εσύ δεν θα τους θεωρούσες μετριότητες αν ήξερες τι κάνουν αλλά το ξέρεις? Το ξέρουμε για κάθε άνθρωπο που μας φαίνεται ξεχασμένος, στον κόσμο του, ήσυχος?
Οι κατεστραμμένοι που ξεκοκαλίζουν την περιουσία των γονιών του και παρασιτούν στους ανθρώπους του κύκλου του και οι φλώροι που φοβούνται να πάρουν την οποιαδήποτε πρωτοβουλία και να προχωρήσουν στη ζωή τους ένα βήμα μπροστά μπορούν να κάνουν 1000 πράγματα για να βοηθήσουν; Πως;
Όπως είπα και αλλού, ίσως η ζωή να μου δώσει ένα αντιπαράδειγμα πάνω σε αυτό, αλλά ούτε μου το έχει δώσει ακόμα, ούτε πιστεύω ότι πρόκειται να μου το δώσει ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 11:07, 31-10-08:

#52
@Τσίπουρο
Ξέρω για ποιούς μιλάει το χάος απλώς είμαι σίγουρη ότι δεν ήταν αυτή η μετριότητα που επαγγελόταν η palladin από την οποία πήρε τις αναφορές.

Και η αναφορά μου για την διαφορά ορισμών αναφέρεται σε όλο το τόπικ μια και πιστεύω ότι όποιες διαφωνίες υπάρχουν, κατά βάση υπάρχουν γι'αυτό.

Για τους πλούσιους χασομέρηδες δεν απαντώ μια και δεν ξέρω κανέναν... και εκεί που είμαι εγώ δεν είναι εκείνοι οπότε κατά βάση ούτε που τους βλέπω.

Το να ανοίξει τα μάτια του ο άνθρωπος σε άλλους τρόπους ζωής είναι σαφώς και θέμα παιδείας και θέμα προσωπικής αγωνίας. Σε όλες τις κοινωνικές /οικονομικές τάξεις υπάρχουν αυτοί που δεν θέλουν να ξέρουν πως ζουν/σκέφτονται οι άλλοι. Οι συνθήκες σήμερα είναι πολύ περισσότερο συνθήκες θερμοκηπίου, σπρώχνουν τους ανθρώπους να μην σκέφτονται παραπέρα, να μην συναναστρέφονται, να μην συναλλάζουν προβληματισμούς.
Τα πράγματα ήταν πιο εύκολα για μένα και το Χάος όταν είμασταν 20 χρονών από αυτή την άποψη, πιο ανοιχτά. Βλέπω το παιδί μου να έχει "μη συνηθισμένα" ενδιαφέροντα, να μην το νοιάζει ή να μην θέλει να το νοιάζει το "φαίνεσθαι", να κάνει παρέα με κάποιους αλλοδαπούς του σχολείου και να μου λέει ότι είναι περιθωριακός στο δημοτικό! Έλεος! Όλοι αυτοί οι γονείς που έχουν μάθει στα παιδιά τους το "φαίνεσθαι" και το "μη κοινωνείν" με τον διαφορετικό διπλανό σου δεν είναι ΠΠΤ, είναι άνθρωποι με ενδιαφέροντα, επιτυχημένοι στη δουλειά τους, φιλόδοξοι, και -αν δεν κάνεις το συνδυασμό στο μυαλό σου για τον τρόπο που μεγαλώνουν τα παιδιά τους- ενδιαφέροντες και ευχάριστοι κοινωνικά με μυστικό κλειδί να μην βγούν από το κλοιό της κοινωνικής τους τάξης - με ενδιαφέροντα, επιτυχημένης στη δουλειά, φιλόδοξης.
Βγήκα off, ε? Συυγνώμη αλλά δεν το ξαναφράφω για να'χει περισσότερο ειρμό, δεν με παίρνει........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 12:32, 31-10-08:

#53
Αρχική Δημοσίευση από xanp
Πρώτον ας είμαστε ρεαλιστές και ας έχουμε στο μυαλό μας με τι συνθήκες ζούμε..
Γιατί να αισθάνομαι μέτρια; που έχω μια δουλειά που με απασχολεί 7 ώρες μόνο την ημέρα;
που έχω χρόνο να είμαι με το παιδί μου; που έφτασα το παιδί μου 14 μηνών και μεγάλωσε ήρεμο με την μητέρα του; που έχω έναν σίγουρο μισθό και μπορώ να κάνω κινήσεις με άνεση και σιγουριά;;;εγώ αυτό δεν το βλέπω μετριότητα αλλά σιγουριά..
Δεν είμαι μέτρια γιατί με τον χρόνο που μου αφήνει η δουλειά και κυρίως το γεγονός ότι είμαι ήρεμη μου δίνουν περιθώρια να κάνω πολλά πράγματα που σε άλλη περίπτωση δεν θα μπορούσα να κάνω...Ναι έχω χρόνο για το σπίτι μου και έχω χρόνο και για μένα σαν άτομο.Μπορώ και μαθαίνω πράγματα και εξελίσσω την γνώση μου κάθε μέρα όλο και περισσότερο...Μπορώ και ασχολούμαι με τον εαυτό μου από θέμα περιποίησης...Μπορώ να κάνω σκέψεις για μεγάλα σχέδια με την σιγουριά που η δουλειά μου δίνει ...και χίλια δυο άλλα...
Εσύ όλα αυτά τα θεωρείς μετριότητα;
Πρέπει μάλλον να σου επισημάνω ότι με έναν παρόμοιο τρόπο σκεφτόταν όλη η Ελλάδα από την δεκαετία του ογδόντα τουλάχιστον......άσπρο ζιβάγκο ή πράσινη γραβάτα... πιάτα να σπάνε συνέχεια και γαρύφαλλα πολλά από τα νεκροταφεία μαζεμένα να εξεσφεντονίζονται στις πίστες.Με μια θέση στο δημόσιο και με την σιγουριά που σου παρείχε είχες άπλετο χρόνο να κάνεις τα πάντα .....αλλά τελικά ο Έλληνας τότε επέλεξε αυτά που προανέφερα και άλλα πολλά και όχι να μεγαλώσει τα παιδιά του ήρεμα όπως ισχυρίζεσαι εσύ.
Εμένα εάν με ρωτήσεις προσωπικά δεν μπορώ να σου πω με τα σιγουριάς ότι η ασφάλεια και η σιγουριά είναι σύμμαχος της δημιουργίας η των μεγάλων σχεδίων όπως λες.Σίγουρα κινδυνεύει κάποιος από εφησυχασμό και απουσίας σκέψης.Δεν μπορώ να καταλάβω πως ένας γονέας μπορεί να ζει ήσυχος ή σίγουρος όταν μεγαλώνει ένα παιδί...και δεν αναφέρομαι φυσικά στην παροχή υλικών αγαθών αλλά σε μια βαθύτερη ανησυχία και αναζήτηση που οφείλουμε να έχουμε όλοι μας.
Το να αναζητάς απεγνωσμένα μια θέση στο δημόσιο σκοπεύοντας την σιγουριά σε μένα μοιάζει ουτοπία εάν σκεφτείς μόνο το γεγονός ότι όλα γύρω σου είναι ρευστά και μπορούν να αλλάξουν ανά πάσα στιγμή αδυνατώντας να προβλέψεις το πότε και το πως.
Δεν θέλω να πω ότι εσύ προσωπικά κάνεις αυτό η σκέφτεσαι κάπως έτσι ....απλά επισημάνω ότι έτσι σκέφτονται οι περισσότεροι πολίτες τούτης της χώρας..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 23:13, 31-10-08:

#54
Δεν πιστεύω πως υπάρχει μικρό παιδί ή έφηβος, χωρίς όνειρα και φιλοδοξίες.
Δε θυμάμαι να γνώρισα ποτέ κανένα.
Αυτό που ίσως καλούμαστε να εξετάσουμε είναι αυτό που συμβαίνει στην πορεία και θέτει το άτομο σε αδράνεια.

The prisoner who now stands before you
Was caught red-handed showing feelings
Showing feelings of an almost human nature;

Έπειτα θα πρέπει να ορίσουμε την επιτυχία και κατʼ επέκταση και την ευτυχία...
Δε πιστεύω πως είναι κοινές έννοιες για όλους...

And when they've given you their all
Some stagger and fall, after all it's not easy
Banging your heart against some mad bugger's wall.

Ζούμε τη γενιά των 700 ευρώ. Ζούμε σε ένα κόσμο όπου η πολιτική δεν έχει νόημα, το περιβάλλον έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, οι ανθρώπινες σχέσεις πλημμυρίζουν από αμφιβολία και κάθε διαφορετικότητα κρίνεται αποτρόπαιη.

Stop!
I wanna go home
Take off this uniform
And leave the show.
But I'm waiting in this cell
Because I have to know.
Have I been guilty all this time?

Οι άνθρωποι πασχίζουν για μια ουτοπική ασφάλεια ενόσω το κοινό πρόσταγμα της εποχής είναι ο ...φόβος!

The child is grown,
The dream is gone.
I have become comfortably numb.

Οι σημερινοί νέοι πάσχουν συχνότερα από ψυχολογικές παθήσεις, ενώ με ευκολία χρησιμοποιούν τη λέξη «κατάθλιψη» για να περιγράψουν ακόμα και την πιο καθημερινή θλίψη.

I've got wild staring eyes.
And I've got a strong urge to fly.
But I got nowhere to fly to.

Η τηλεόραση μας βομβαρδίζει με πρότυπα άπιαστα, υπερφίαλα και κενά περιεχομένου. Καλούμαστε να ερμηνεύσουμε ρόλους που ποτέ δεν ονειρευτήκαμε μόνο και μόνο για να ανήκουμε κάπου, να ταιριάζουμε με το σωρό. Να θεωρούμαστε ευυπόληπτοι και χρήσιμοι στο κοινωνικό σύνολο. Πως όμως να είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία όταν δε βρισκόμαστε σε ισορροπία με τον ίδιο μας τον εαυτό;

Is this not what you expected to see?
If you wanna find out what's behind these cold eyes
You'll just have to claw your way through this disguise.

Καμία εντύπωση δε μου κάνει ούτε αυτός που απομονώνεται, μα ούτε κι αυτός που βολεύεται στα έτοιμα και τα γνωστά.
Δε νιώθω την ανάγκη να κατακρίνω κανέναν... Ποιος ξέρει άραγε που οδηγεί ο κάθε δρόμος;...

There must be some mistake
I didnt mean to let them
Take away my soul.
Am I too old, is it too late?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:49, 01-11-08:

#55
Καλημέρα σας!

Επί του θέματος, ξεκινώ με τα λόγια του Ι.Χ. :" Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και αγωνίζεσαι περί πολλά, πλην ενός είναι χρεία, η Μαρία όμως εξέλεξε την αγαθήν μερίδα, ήτις δεν θέλει αφαιρεθή απ' αυτής"(Λουκ. Ι, 41-42). Ως "μαθητής" Του, προτιμώ τις επιλογές της Μαρίας. Η οποία Μαρία, κατά την οριοθέτηση και κατηγοριοποίηση του φίλου μας Τσίπουρου, ανήκει μάλλον στη δεύτερη κατηγορία. Η Μάρθα, αντίθετα, θα μπορούσε να πει κανείς, είναι το ίνδαλμα του Τσίπουρου και αρκετών φίλων που συμμετέχουν στη συγκεκριμένη συζήτηση.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και με μεηαλύτερη ένταση, του '90, είχαν μεγάλη πέραση για "δημόσια συζήτηση": το AIDS και το "δημιουργικό στρες". Ο Πλανήτης είχε καταντήσει εν πολλοίς ένα τεράστιο Σεμινάριο. Παντού σεμινάρια, σε τελική ανάλυση, για το "δημιουργικό στρες" και το AIDS!
Ήδη, με το τέλος της πρώτης "μετασεμιναριακής δεκαετίας"(2001-2010), αναγνωρίζεται, ότι η ανθρωπότητα είναι άρρωστη: "οικονομικά", "οικονολογικά" και "οικογενειακά", ένα γενικευμένο "AIDS" δηλαδή. Ο "οίκος" των ανθρώπων της "τρίτης κατηγορίας", μία κατάσταση δηλαδή πραγμάτων και συμπεριφορών, που απλά αναπαράγει τις άλλες δύο κατηγορίες ανθρώπων, φαίνεται πως είχε οικοδομηθεί στην άμμο. Ο κ. Γκρίσπαν, το "εξομολήθηκε": Αμάρτησα!
Ο κ. Γκρίσπαν, αγαπητέ φίλε Τσίπουρο, θα σου έβαζε άριστα, αν ήσουν μαθητής του! Αλλά, προσωπικά, θα ήθελα να τα πούμε πάλι σχετικά, μετά από μία δεκαετία, όταν θα είσαι 30 ετών!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 12:33, 01-11-08:

#56
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Έπειτα θα πρέπει να ορίσουμε την επιτυχία και κατʼ επέκταση και την ευτυχία...
Δε πιστεύω πως είναι κοινές έννοιες για όλους...
Δεν ξέρω εάν μπορούμε να ορίσουμε την ευτυχία αφού όπως λες δεν είναι κοινή σε όλους.Το μόνο ίσως που θα μπορούσα να πω είναι ότι η ευτυχία δεν κατακτιέται αποκλειστικά και μόνο με τα υλικά αγαθά.
Ιsiliel το θέμα μάλλον είναι πολύπλοκο με πολλές πτυχές..και δεν νομίζω ότι υπάρχει μια πηγή κακού
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
......το περιβάλλον έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, οι ανθρώπινες σχέσεις πλημμυρίζουν από αμφιβολία και κάθε διαφορετικότητα κρίνεται αποτρόπαιη.
Το περιβάλλον είναι μια άλλη κουβέντα με πολύ ενδιαφέρον νομίζω και θα ήθελα κάποια στιγμή να την κάνουμε ......
Οι ανθρώπινες σχέσεις κατά την γνώμη μου βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο, και ίσως είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος καλείτε για μένα , να κάνει ποιο ουσιαστικές σχέσεις ποιο αληθινές.Να αποδεχτεί τον εαυτό , την φύση του σε βάθος και κατά προέκταση και τον συνάνθρωπο του.
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Οι άνθρωποι πασχίζουν για μια ουτοπική ασφάλεια ενόσω το κοινό πρόσταγμα της εποχής είναι ο ...φόβος!
Η φοβία νομίζω ότι περιγράφει με μεγαλύτερη ευκρίνεια αυτό που λες.Ο φόβος έχει να κάνει με πραγματική απειλή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη negative : 01-11-08 στις 14:03.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 13:54, 01-11-08:

#57
Μιλούσε για έναν άνθρωπο που δεν έχει φιλοδοξία στη δουλειά του (χωρίς να λέει ότι την κάνει μίζερα ή κακά) και προτιμά να έχει χρόνο για προσωπική ζωή [...] Και η προσωπική ζωή δεν είναι ΠΠΤ, είναι χίλια πράγματα. Και τα σκυλαδικά που μπαίνουν στο πρόγραμμα, ποιός τα ανέφερε?
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει να τραγουδάει ... λογικά θα γίνει τραγουδιστής
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσουν τα βιβλία ... λογικά θα γίνει κριτής βιβλίων
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει η ξυλογλυπτική ... λογικά θα γίνει μαραγκός.
Υποθέτουμε ότι σε [...]

Τι είναι αυτό που μπορείς να κάνεις στην προσωπική ζωή και να μην μπορείς το κάνεις σαν δουλεία;
Να πίνεις καφέ; Να πηγαίνεις σε clubs; Να βλέπεις TV; Να χοροπηδάς στα λαγκάδια και στις εξοχές έχοντας πάρει πρώτα LSD;
Τα παραπάνω έτσι και αλλιώς δεν έχουν ούτε καν ανθρώπινη αξία, για ποίο λόγο να επιβραβεύει η κοινωνία τις παραπάνω δραστηριότητες;

Θα μου πεις υπάρχει και φιλία. Οκ συμφωνώ ... αλλά πραγματικά πιστεύεις ότι υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει το επάγγελμα του και να μην έχει χρόνο για μια έξοδο; Και αν ναι γιατί πιστεύεις ότι αυτός ο άνθρωπος δεν (συν)εργάζεται με φίλους του; Και στην τελική η υλοποίηση κάποιου project με φίλους προσφέρει πολύ περισσότερη ψυχαγωγία (ίσως όχι διασκέδαση αλλά who cares?) από μια έξοδο σε κάποιο club.

Αρχική Δημοσίευση από lugar
Κάποιοι γύρω τους λένε ότι είναι αποτυχημένοι γιατί δεν βγάζουν τρελλά λεφτά, γιατί το όνομα τους στο χώρο τους ακούγεται λιγότερο στον ευρύ κύκλο, γιατί ακόμα και τα πράγματα που αγαπάνε δεν τα περιφέρουν στην "αγορά" προστατεύοντας τα από την καταναλωτική μανία του σήμερα. Υπάρχουν άνθρωποι επίσης που κάνουν χίλια πράγματα για να βοηθήσουν χωρίς να το ξέρει κανείς.
Είμαι σίγουρη ότι εσύ δεν θα τους θεωρούσες μετριότητες αν ήξερες τι κάνουν αλλά το ξέρεις? Το ξέρουμε για κάθε άνθρωπο που μας φαίνεται ξεχασμένος, στον κόσμο του, ήσυχος?
Ποίος συσχέτισε την επιτυχία με τα λεφτά (ή έστω με την μεγάλη ζωή); Ή εκτός θεωρούμε αποτυχημένους σχεδόν όλους τους επιστήμονες (π.χ. Einstein, Nash).

Αλλά και η μεγάλη ζωή δεν έχει καμία απολύτως σχέση με την επιτυχία. Εδώ θα βρεις πολλά παραδείγματα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 14:40, 01-11-08:

#58
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει να τραγουδάει ... λογικά θα γίνει τραγουδιστής
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσουν τα βιβλία ... λογικά θα γίνει κριτής βιβλίων
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει η ξυλογλυπτική ... λογικά θα γίνει μαραγκός.
Υποθέτουμε ότι σε [...]

Τι είναι αυτό που μπορείς να κάνεις στην προσωπική ζωή και να μην μπορείς το κάνεις σαν δουλεία;
Να πίνεις καφέ; Να πηγαίνεις σε clubs; Να βλέπεις TV; Να χοροπηδάς στα λαγκάδια και στις εξοχές έχοντας πάρει πρώτα LSD;
Τα παραπάνω έτσι και αλλιώς δεν έχουν ούτε καν ανθρώπινη αξία, για ποίο λόγο να επιβραβεύει η κοινωνία τις παραπάνω δραστηριότητες;
Και δεν κανουν ολοι αυτο που πραγματικα θα ηθελαν...για πολλους και διαφορους λογους..Δεν ειναι στο χερι μας παντα...
Η αληθεια ειναι, οτι μετα απο καποια ηλικια, αυτο που σε ενδιαφερει, ειναι να εχεις εναν καλο μισθο, να μπορεις να προσφερεις τα καλυτερα στην οικογενεια σου και τον εαυτο σου...
Τι ειναι αυτο που μπορεις να κανεις στην προσωπικη σου ζωη και δεν μπορεις να το κανεις σα δουλεια?
Να μεγαλωνεις το παιδι σου, να εχεις οικογενειακες στιγμες, να πας σινεμα, θεατρο, να κανεις σπορ, να πας για καφε αμε..ακρως χαλαρωτικο, να κανεις εκδρομες, ταξιδια κ.ο.κ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 14:53, 01-11-08:

#59
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Και δεν κανουν ολοι αυτο που πραγματικα θα ηθελαν...για πολλους και διαφορους λογους..Δεν ειναι στο χερι μας παντα...
Συμφωνώ ... υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να σε τσακίσουν. Ωστόσο ο επιτυχημένος είναι εκείνος που μπορεί να σηκώνεται όταν πέφτει. Ας υποθέσουμε ότι βλέπεις έναν άνθρωπο πεσμένο στον δρόμο, ίσως να τον βοηθήσεις να σηκωθεί ... αν ξανά πέσει ίσως να τον ξανά βοηθήσεις... αν ωστόσο αν συνεχίσει να επαναλαμβάνετε αυτό ε κάποια στιγμή θα παραδώσεις τα όπλα.

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Τι ειναι αυτο που μπορεις να κανεις στην προσωπικη σου ζωη και δεν μπορεις να το κανεις σα δουλεια? να εχεις οικογενειακες στιγμες, να πας σινεμα, θεατρο, να κανεις σπορ, να πας για καφε αμε..ακρως χαλαρωτικο, να κανεις εκδρομες, ταξιδια κ.ο.κ
Θέλεις να πεις ότι π.χ. ο Bill gates, steve job δεν έχει πάει ταξίδια, εκδρομές, θέατρο κτλ; Ειδικά ο πρώτος στο startup του την είχε κοπανήσει στην Ινδία για να βρει κάποιον guru. Επίσης ο Bill Gates έχει 2-3 παιδιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 15:01, 01-11-08:

#60
Δεν ειπα καθολου αυτο...Απαντησα στο τι μπορει να κανει κανεις στην προσωπικη του ζωη και να μην μπορει να ειναι παραλληλα το επαγγελμα του...
Και το παραδειγμα σου με τον Γκειτς, σορρυ αλλα δεν το πιανω......Τι θελεις δλδ να μου πεις με αυτο..?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 15:05, 01-11-08:

#61
Ήταν ένα παράδειγμα ότι η επιτυχία δεν εμποδίζει κανέναν από το μεγάλωμα τον παιδιών του. Ίσα ίσα που θεωρώ ότι αν έχεις κάνει κάτι τα παιδιά σου θα τα μορφώσεις καλύτερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 15:11, 01-11-08:

#62
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Και δεν κανουν ολοι αυτο που πραγματικα θα ηθελαν...για πολλους και διαφορους λογους..Δεν ειναι στο χερι μας παντα...
Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν κάνουν αυτό που πραγματικά θα ήθελαν επειδή όντως δεν ήταν στο χέρι τους (και συνήθως αυτοί δεν έχουν καν τη δυνατότητα να μπαίνουν στο internet). Οι περισσότεροι απλά δεν ήθελαν να προσπαθήσουν αρκετά και ...βολεύτηκαν (όπως λέει και ο τίτλος). Έπεισαν τον εαυτό τους ότι καλά είναι κι έτσι, ότι έχει πολλές άλλες χαρές η ζωή και συμβιβάστηκαν. Παράτησαν τα όνειρα που είχαν μικροί, τα κήρυξαν ανέφικτα, κοίταξαν γύρω τους και παρηγορήθηκαν από το πλήθος των ανθρώπων που συμβιβάστηκαν εξίσου.

Κι όταν κάποιος τους πει ότι συμβιβάστηκαν, όταν τολμήσει να εκφραστεί αρνητικά για αυτό, θα εκνευριστούν και θα αρχίσουν να φωνάζουν ότι "έτσι είναι η ζωή", θα εκθειάσουν τις αρετές του "ρεαλισμού", όλοι μαζί υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον. Αργότερα θα βουλιάξουν στην ίδια ρουτίνα που έχουν μάθει να αγαπούν, πλασματικά ευχαριστημένοι από τις επιλογές που "αναγκάστηκαν" να κάνουν, οικτίροντας τους "αφελείς" που ακόμα έχουν όνειρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 15:12, 01-11-08:

#63
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Ήταν ένα παράδειγμα ότι η επιτυχία δεν εμποδίζει κανέναν από το μεγάλωμα τον παιδιών του. Ίσα ίσα που θεωρώ ότι αν έχεις κάνει κάτι τα παιδιά σου θα τα μορφώσεις καλύτερα.

Δηλαδη εσυ πιστευεις οτι καποιος που εργαζεται π.χ 15 ωρες την ημερα μεγαλωνει εκεινος τα παιδια του και οχι η νταντα ή στην καλυτερη περιπτωση η γιαγια..?
Εγω παντως δεν το πιστευω...
Και μπορει ο κυριος του παραδειγματος σου να εχει 2-3 παιδια, να ειναι επιτυχημενος επαγγελματικα, αλλα διατηρω τις επιφυλαξεις μου οσον αφορα στο κατα ποσο εχει συνεισφερει στο μεγαλωμα τους....


Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν κάνουν αυτό που πραγματικά θα ήθελαν επειδή όντως δεν ήταν στο χέρι τους (και συνήθως αυτοί δεν έχουν καν τη δυνατότητα να μπαίνουν στο internet). Οι περισσότεροι απλά δεν ήθελαν να προσπαθήσουν αρκετά και ...βολεύτηκαν (όπως λέει και ο τίτλος). Έπεισαν τον εαυτό τους ότι καλά είναι κι έτσι, ότι έχει πολλές άλλες χαρές η ζωή και συμβιβάστηκαν. Παράτησαν τα όνειρα που είχαν μικροί, τα κήρυξαν ανέφικτα, κοίταξαν γύρω τους και παρηγορήθηκαν από το πλήθος των ανθρώπων που συμβιβάστηκαν εξίσου.
Δεν ειναι ετσι....ακριβως ..
Οταν εισαι 1.55 και θες να γινεις αεροσυνοδος..σορρυ αλλα δε θα μπορουσες να γινεις, οσο και να το προσπαθουσες..
Οταν θελεις να πας για Ιατρικη και την παθαινεις απο το αγχος σου και τις τρεις χρονιες δε γραφεις το 20αρι που θελεις στη βιολογια και αντι για Ιατρικη μπαινεις στο Βιολογικο που δε σου αρεσει καθολου..παλι δεν μπορεις να κανεις πολλα πραγματα γι αυτο....Και θα μου πεις πηγαινε στο εξωτερικο..ε δεν εχουν ολοι την οικονομικη δυνατοτητα...
Αυτα ειναι 2 παραδειγματα....ειμαι σιγουρη οτι υπαρχουν και αλλα....
Και η αληθεια ειναι οτι η ζωη εχει κι αλλες πολλες χαρες...απο το να ειναι η δουλεια σου η ζωη σου ολη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 01-11-08 στις 16:47. Αιτία: merge
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 15:41, 01-11-08:

#64
Εγώ πάλι φοβάμαι, ότι αυτοί που θεωρούν ότι έχουν περισσότερα όνειρα από τους "βολεμένους", περισσότερες φιλοδοξίες και όλη τους η ζωή περιστρέφεται στο πως θα τα καταφέρουν αυτά, θα ξυπνήσουν κάποια μέρα στα 50 τους και θα συνειδητοποιήσουν πόσα από την ζωή έχουν χάσει σε κάθε φάση της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 16:20, 01-11-08:

#65
Αρχική Δημοσίευση από Neraida

Δεν ειναι ετσι....ακριβως ..
Οταν εισαι 1.55 και θες να γινεις αεροσυνοδος..σορρυ αλλα δε θα μπορουσες να γινεις, οσο και να το προσπαθουσες..
Οταν θελεις να πας για Ιατρικη και την παθαινεις απο το αγχος σου και τις τρεις χρονιες δε γραφεις το 20αρι που θελεις στη βιολογια και αντι για Ιατρικη μπαινεις στο Βιολογικο που δε σου αρεσει καθολου..παλι δεν μπορεις να κανεις πολλα πραγματα γι αυτο....Και θα μου πεις πηγαινε στο εξωτερικο..ε δεν εχουν ολοι την οικονομικη δυνατοτητα...
Αυτα ειναι 2 παραδειγματα....ειμαι σιγουρη οτι υπαρχουν και αλλα....
Και η αληθεια ειναι οτι η ζωη εχει κι αλλες πολλες χαρες...απο το να ειναι η δουλεια σου η ζωη σου ολη...
Είπα ότι είναι ελάχιστοι, δεν είπα ότι δεν υπάρχουν. Προφανώς η κοπέλα με το 1.55 ανήκει σε αυτούς τους ελάχιστους. Όσο για κάποιον που θέλει να πάει Ιατρική και αποτυγχάνει συνέχεια λόγω ...άγχους, επέτρεψε μου να διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για το κατά πόσον όντως φταίει αποκλειστικά το άγχος για την αποτυχία του. Δεν λέω ότι δεν επηρεάζει, αλλά σπάνια επηρεάζει τόσο (άλλωστε αν είναι τόσο βαριά η περίπτωση, έχω την εντύπωση ότι υπάρχουν σχετικά φάρμακα). Επίσης, αν το θέλει τόσο πολύ, μπορεί να δώσει κατατακτήριες αργότερα. Και παθολογικό άγχος και έλλειψη χρημάτων έχει; Όλα τα κακά μαζεμένα του/της έπεσαν; Και αν ναι, πόσο αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι;

Αρχική Δημοσίευση από fandago
Εγώ πάλι φοβάμαι, ότι αυτοί που θεωρούν ότι έχουν περισσότερα όνειρα από τους "βολεμένους", περισσότερες φιλοδοξίες και όλη τους η ζωή περιστρέφεται στο πως θα τα καταφέρουν αυτά, θα ξυπνήσουν κάποια μέρα στα 50 τους και θα συνειδητοποιήσουν πόσα από την ζωή έχουν χάσει σε κάθε φάση της.
Οποιαδήποτε επιλογή κάνεις, πάντα κάτι θα χάσεις. Πήγαινε όμως και πες στον Einstein για παράδειγμα ότι έχασε τις χαρές της ζωής κάνοντας έρευνα και μάλλον θα σου γελούσε κατάμουτρα αν ζούσε ακόμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 17:00, 01-11-08:

#66
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Δηλαδη εσυ πιστευεις οτι καποιος που εργαζεται π.χ 15 ωρες την ημερα μεγαλωνει εκεινος τα παιδια του και οχι η νταντα ή στην καλυτερη περιπτωση η γιαγια..?
Εγω παντως δεν το πιστευω...
Και μπορει ο κυριος του παραδειγματος σου να εχει 2-3 παιδια, να ειναι επιτυχημενος επαγγελματικα, αλλα διατηρω τις επιφυλαξεις μου οσον αφορα στο κατα ποσο εχει συνεισφερει στο μεγαλωμα τους....
Υποθέτουμε ότι έχουν έναν άνθρωπο που σπούδασε κάτι που δεν του άρεσε (ασχέτως και αν είναι ιατρική ή οποιοδήποτε άλλο με το ίδιο "κοινωνικό ήχο"). Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε και βρήκε ένα επάγγελμα που του εξασφάλιζε έναν μισθό αρκετό για να συντηρήσει μια οικογένεια και συγχρόνως θα δούλευε 8ώρες και μόνο καθημερινές. Ιδανικός τύπος για οικογένεια; Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου.

Τι θα μπορούσε να διδάξει στα παιδιά του; Τι εμπειρίες θα μπορούσε να τους μεταφέρει;
  • Ότι ένα και ένα κάνουν δυο; Το σχολείο θα μπορούσε καλύτερα.
  • Από την δουλεία του; Αφού δεν του αρέσει, τι θα μπορούσε να πει γι αυτήν;
  • Για τα hobby του; Ένα παιδί μπορεί να συζητήσει για αυτά με τόσα άλλα άτομα. Και στην τελική δεν ξέρω ούτε ένα άτομο που να είχε πραγματικά πάθος με κάτι και στην τελική να μην το ακολούθησε. Π.χ. μου αρέσει ο κινηματογράφος, προφανώς όμως δεν είμαι τόσο παθιασμένος έτσι ώστε να κάνω κάτι σχετικό.
  • Για τα ταλέντα του; Έχω συναντήσει ελάχιστα άτομα που έχουν πραγματικά ταλέντο σε κάτι και η δουλεία τους να μην είναι σχετική με το ταλέντο. Μακάρι ο τύπος του παραπάνω παραδείγματος να ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
  • Για τα clubs που πήγαινε όταν τελείωνε την δουλεία του; wow συγκλονιστικό.
  • Για τον τρόπο που γνώρισε την μαμά τους; Είμαι σίγουρος ότι έχει γραφτεί έστω μια ιστορία σε βιβλίο πιο συναρπαστική και διδακτική.

Αρά η απορία μου είναι πως και με τι εφόδια θα μπορούσε να μορφώσει/μεγαλώσει τα παιδιά του ο τύπος του παραδείγματος. Να τα πάρει αγκαλιά όταν είναι άρρωστα; Σχεδόν όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό.


Αρχική Δημοσίευση από fandago
Εγώ πάλι φοβάμαι, ότι αυτοί που θεωρούν ότι έχουν περισσότερα όνειρα από τους "βολεμένους", περισσότερες φιλοδοξίες και όλη τους η ζωή περιστρέφεται στο πως θα τα καταφέρουν αυτά, θα ξυπνήσουν κάποια μέρα στα 50 τους και θα συνειδητοποιήσουν πόσα από την ζωή έχουν χάσει σε κάθε φάση της.
Το χειρότερο είναι να ξυπνήσεις κάποια μέρα και να μην έχεις "μεγαλώσει"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 17:34, 01-11-08:

#67
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Υποθέτουμε ότι έχουν έναν άνθρωπο που σπούδασε κάτι που δεν του άρεσε (ασχέτως και αν είναι ιατρική ή οποιοδήποτε άλλο με το ίδιο "κοινωνικό ήχο"). Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε και βρήκε ένα επάγγελμα που του εξασφάλιζε έναν μισθό αρκετό για να συντηρήσει μια οικογένεια και συγχρόνως θα δούλευε 8ώρες και μόνο καθημερινές. Ιδανικός τύπος για οικογένεια; Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου.

Τι θα μπορούσε να διδάξει στα παιδιά του; Τι εμπειρίες θα μπορούσε να τους μεταφέρει;
  • Ότι ένα και ένα κάνουν δυο; Το σχολείο θα μπορούσε καλύτερα.
  • Από την δουλεία του; Αφού δεν του αρέσει, τι θα μπορούσε να πει γι αυτήν;
  • Για τα hobby του; Ένα παιδί μπορεί να συζητήσει για αυτά με τόσα άλλα άτομα. Και στην τελική δεν ξέρω ούτε ένα άτομο που να είχε πραγματικά πάθος με κάτι και στην τελική να μην το ακολούθησε. Π.χ. μου αρέσει ο κινηματογράφος, προφανώς όμως δεν είμαι τόσο παθιασμένος έτσι ώστε να κάνω κάτι σχετικό.
  • Για τα ταλέντα του; Έχω συναντήσει ελάχιστα άτομα που έχουν πραγματικά ταλέντο σε κάτι και η δουλεία τους να μην είναι σχετική με το ταλέντο. Μακάρι ο τύπος του παραπάνω παραδείγματος να ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
  • Για τα clubs που πήγαινε όταν τελείωνε την δουλεία του; wow συγκλονιστικό.
  • Για τον τρόπο που γνώρισε την μαμά τους; Είμαι σίγουρος ότι έχει γραφτεί έστω μια ιστορία σε βιβλίο πιο συναρπαστική και διδακτική.

Αρά η απορία μου είναι πως και με τι εφόδια θα μπορούσε να μορφώσει/μεγαλώσει τα παιδιά του ο τύπος του παραδείγματος. Να τα πάρει αγκαλιά όταν είναι άρρωστα; Σχεδόν όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό.
Διαφωνώ καθέτως Εξπ...
Δεν καταλαβαίνω το συσχετισμό ανάμεσα στα όσα περιγράφεις.

Εμένα αυτό που σπουδάζω μου αρέσει σχετικά, αλλά σίγουρα δεν είναι το πάθος μου. Η δουλειά μου δεν ξέρω αν θα μου αρέσει, αλλά θα είναι ικανή όχι απλά να με συντηρεί, αλλά να μου προσφέρει μία καθ'όλα άνετη ζωή.
Το ότι δε μου αρέσει δε σημαίνει ότι δεν τη γνωρίζω σε βαθμό τέτοιο, ώστε αν μη τι άλλο να μπορώ να μιλήσω γι αυτήν! Αλλιώς πώς κάνω τη δουλειά, αν δεν ξέρω καν τι πραγματεύεται;! Επίσης το ότι ενδεχομένως να υπήρχε κάτι άλλο με το οποίο να ήμουν πιο παθιασμένη, δεν σημαίνει ότι δεν έχω το απαιτούμενο ταλέντο να κάνω το άλλο- απλά επέλεξα να κάνω αυτό για τους χ,ψ λόγους.

Και στην τελική, κάποιος που δεν του αρέσει η δουλειά του δεν έχει μόνο 3 πράγματα να συζητήσει και να προσφέρει στα παιδιά του (αναφέρομαι σε αυτά που λες παραπάνω). Αλίμονο!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 17:57, 01-11-08:

#68
Αγαπητέ Φαντασμένε, δεν θα διαφωνήσω μαζί σου, στο ότι ο επικριτής της μετριότητας, πιθανώς να είναι το ίδιο μέτριος με αυτούς που επικρίνει. Ο συγκεκριμένος όμως μέτριος, έχει εκ των πραγμάτων μια ουσιώδη και ειδοποιό διαφορά από τους άλλους μέτριους: Ότι σιχαίνεται τη μετριότητά του και ενίοτε την αντιπαλεύει συνειδητά!
Από την άλλη πλευρά, εσύ μας είπες, αν βέβαια κατάλαβα σωστά τα γραφόμενά σου, ότι δεν υπάρχει τίποτε να κάνουμε, αφού δεν μπορεί κανείς μας πει τι ισχύει, συνεπώς και μέχρι να βρεθεί κάποιος να μας δώσει τον απαραίτητο ορισμό, ώστε να μην μπούμε στον κόπο να τον διερευνήσουμε από μόνοι μας, πρέπει να μείνουμε με τα χέρια σταυρωμένα, απολαμβάνοντας τη μετριότητά μας αρειμανίως. Άλλωστε, αφού η κριτική έχει τους ίδιους κινδύνους με την αποδοχή της μετριότητας, άρα καλύτερα να μην κάνουμε καν κριτική, από φόβο μήπως μας χαρακτηρίσουν "εκ του ασφαλούς" (από τη μία η κριτική είναι "εκ του ασφαλούς" κι απ' την άλλη "εμπεριέχει κινδύνους", αποφάσισε λοιπόν γιατί μας μπέρδεψες). Λυπάμαι αλλά δεν θα μπορούσα ν' ασπαστώ μια τέτοια θέση, αν και μου είναι σεβαστή.

Εφόσον λοιπόν ενδιαφέρεσαι να μάθεις τι πρέπει να κάνει κανείς για να την αντιπαλέψει, θα σου απαντήσω: Το πρώτο και το κυριότερο, είναι να μη γουστάρει τη μετριότητα, ιδιαίτερα τη δική του. Το δεύτερο κι εξίσου σημαντικό, είναι ν' αναγνωρίζει την αξία, την καινοτομία, το φρέσκο αεράκι του συναρπαστικού και να εμπνέεται απ' αυτά, να τα υιοθετεί και να τα υποθάλπει, ακόμη κι αν κάποιος άλλος έκανε το λάθος να τα δημιουργήσει πριν από εκείνον. Δεν είναι η πανάκεια, όμως είναι μια καλή αρχή κι όπως ξέρεις η αρχή είναι το ήμισυ του παντός.

Υπάρχουν άλλωστε επαναστάτες με αιτία, αλλά και χωρίς αιτία. Το ενδιαφέρον είναι πως όλοι οι επαναστάτες αυτού του κόσμου κατηγορήθηκαν από τους νοητικά βολεμένους των καιρών τους, ως αναίτιοι, αφελείς και ανακόλουθοι. Δεν περίμενα να δω τώρα την εξαίρεση...

Αγαπητή Lugar, ήταν τόσο φανερό για το τι μιλούσε η Παλλαντίν, που θεώρησα πασιφανές πως δεν απαντούσα ειδικά σε αυτήν. Το έγραψα κιόλας, τι άλλο να έκανα; Όταν όμως μπαίνω μέσα σ' ένα θέμα με σκοπό να γράψω το πρώτο μου κείμενο, απαντώντας στο εναρκήριο ποστ και συναντώ μια άποψη που διατυμπανίζει "Είμαι ευτυχής με τη μετριότητά μου", ως μαγική επίκληση, τρεις φορές, δεν θα μπορούσα να βρω καταλληλότερο σημείο για να ξεκινήσω και να εκθέσω την άποψή μου περί μετριότητας. Μερικές φορές, η σημειολογία αυτών που γράφουμε είναι δυνατότερη από το ίδιο τους το νόημα.
Είμαι πολύ μεγάλος πια για να είμαι θυμωμένος. Ίσως "απογοητευμένος" θα ήταν ορθότερη ως λέξη.

Εγώ πάλι φοβάμαι, ότι αυτοί που θεωρούν ότι έχουν περισσότερα όνειρα από τους "βολεμένους", περισσότερες φιλοδοξίες και όλη τους η ζωή περιστρέφεται στο πως θα τα καταφέρουν αυτά, θα ξυπνήσουν κάποια μέρα στα 50 τους και θα συνειδητοποιήσουν πόσα από την ζωή έχουν χάσει σε κάθε φάση της.
Το να ξυπνήσει κανείς, έστω και αργά και να καταλάβει ότι έκανε λάθος, είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να του συμβεί πριν πεθάνει, αφού έτσι του χαρίζεται το προνόμιο της "μετάνοιας". Αυτό που θα έπρεπε να φοβάται κανείς, είναι μήπως δεν ξυπνήσει ποτέ. Μήπως ξεμείνει για πάντα παγιδευμένος στη νιρβάνα του. Σκεφτείτε από την άλλη να ξυπνήσει κάποιος και να έχει να μετανοιώσει για όσα δεν έκανε, παρά για όσα έκανε. Προτιμώ να κάνω όνειρα που μπορεί να με προδώσουν, παρά να πάψω πια να ονειρεύομαι...

Τέλος, αγαπητή μου Isiliel, το κείμενό σου μου θύμισε κάτι: Την ταινία "The Wall", των Pink Floyd, την είδα όταν είμουν δεκαοκτώ. Την "ρούφηξα" με τα μάτια ορθάνοιχτα (not wide shut) και τη σκέψη να κρατάει την ανάσα της, μέχρι το τέλος. Αυτά τότε! Σήμερα, δεν πιστεύω πως θ' άντεχα να τη δω ολόκληρη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 18:56, 01-11-08:

#69
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Τέλος, αγαπητή μου Isiliel, το κείμενό σου μου θύμισε κάτι: Την ταινία "The Wall", των Pink Floyd, την είδα όταν είμουν δεκαοκτώ. Την "ρούφηξα" με τα μάτια ορθάνοιχτα (not wide shut) και τη σκέψη να κρατάει την ανάσα της, μέχρι το τέλος. Αυτά τότε! Σήμερα, δεν πιστεύω πως θ' άντεχα να τη δω ολόκληρη...
Το χειρότερο είναι να συνειδητοποιήσεις μια μέρα ότι (εξ)υπηρέτησες φιλοδοξίες που δεν ήταν καν δικές σου.
Που στις επέβαλε κάποιο κοινωνικό status, η οικογένεια, ...η μετριότητα, η ασφάλεια...
Ελεύθερη βούληση...


Hush now baby, baby, dont you cry.
Mother's gonna make all your nightmares come true.
Mother's gonna put all her fears into you.
Mother's gonna keep you right here under her wing.
She wont let you fly, but she might let you sing.
Mama will keep baby cozy and warm.
Ooooh baby ooooh baby oooooh baby,
Of course mama'll help to build the wall.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 19:15, 01-11-08:

#70
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
Πήγαινε όμως και πες στον Einstein για παράδειγμα ότι έχασε τις χαρές της ζωής κάνοντας έρευνα και μάλλον θα σου γελούσε κατάμουτρα αν ζούσε ακόμα.
Πολύ λάθος παράδειγμα. Ο Einstein δεν ήταν αυτός που προσπαθούσε πάντα για τα όνειρα του, γιατί απ' όσο ξέρω το σχολείο δεν τον ενδιέφερε και το μυαλό του τον έκανε αυτό που ήταν. Με άλλα λόγια, δε νομίζω να χρειάστηκε και πολλή προσπάθεια για να τα πετύχει. Κατά τ' άλλα έκανε μια φυσιολογική ζωή χωρίς να προσπαθήσει για το κάτι παραπάνω που λέτε (απ' όσο ξέρω).
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Το χειρότερο είναι να ξυπνήσεις κάποια μέρα και να μην έχεις "μεγαλώσει"
Επειδή δεν μπορώ να καταλάβω τι εννοείς, μπορείς να μου εξηγήσεις τι ακριβώς λες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη fandago : 01-11-08 στις 19:22.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 19:17, 01-11-08:

#71
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Υποθέτουμε ότι έχουν έναν άνθρωπο που σπούδασε κάτι που δεν του άρεσε (ασχέτως και αν είναι ιατρική ή οποιοδήποτε άλλο με το ίδιο "κοινωνικό ήχο"). Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε και βρήκε ένα επάγγελμα που του εξασφάλιζε έναν μισθό αρκετό για να συντηρήσει μια οικογένεια και συγχρόνως θα δούλευε 8ώρες και μόνο καθημερινές.Ιδανικός τύπος για οικογένεια; Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου.

Τι θα μπορούσε να διδάξει στα παιδιά του; Τι εμπειρίες θα μπορούσε να τους μεταφέρει;
  • Ότι ένα και ένα κάνουν δυο; Το σχολείο θα μπορούσε καλύτερα.
  • Από την δουλεία του; Αφού δεν του αρέσει, τι θα μπορούσε να πει γι αυτήν;
  • Για τα hobby του; Ένα παιδί μπορεί να συζητήσει για αυτά με τόσα άλλα άτομα. Και στην τελική δεν ξέρω ούτε ένα άτομο που να είχε πραγματικά πάθος με κάτι και στην τελική να μην το ακολούθησε. Π.χ. μου αρέσει ο κινηματογράφος, προφανώς όμως δεν είμαι τόσο παθιασμένος έτσι ώστε να κάνω κάτι σχετικό.
  • Για τα ταλέντα του; Έχω συναντήσει ελάχιστα άτομα που έχουν πραγματικά ταλέντο σε κάτι και η δουλεία τους να μην είναι σχετική με το ταλέντο. Μακάρι ο τύπος του παραπάνω παραδείγματος να ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
  • Για τα clubs που πήγαινε όταν τελείωνε την δουλεία του; wow συγκλονιστικό.
  • Για τον τρόπο που γνώρισε την μαμά τους; Είμαι σίγουρος ότι έχει γραφτεί έστω μια ιστορία σε βιβλίο πιο συναρπαστική και διδακτική.
Ενας ανθρωπος παντως που ειχεμια δουλεια με ικανοποιητικο εισοδημα χωρις να πεταει τη σκουφια του γι αυτο ακριβως, ο οποιος δουλευε 8ωρο και μονο καθημερινες, οντας δημοσιος υπαλληλος, ειναι και ο πατερας μου.. Εαν ειναι ο ιδανικος τυπος για οικογενεια? Η απαντηση ειναι "ναι" και χωρις καμμια επιφυλαξη...Ιδιαιτερα σημαντικο ειναι το οτι ειχε ελευθερο χρονο να αφιερωσει τοσο στα παιδια του, οσο στη γυναικα του και τον εαυτο του...
Θα μπορουσα να σου απαριθμησω παρα πολλα απο οσα καταφερε να διδαξει και να μεταφερει, αλλα το θεωρω περιττο να μιλησω για αξιες, γνωσεις, ψυχολογικη υποστηριξη κ.ο.κ...
Γιατι οι γονεις δε μεταφερουν στα παιδια τους τα των επαγγελματικων τους...σωστα?!



Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Αρά η απορία μου είναι πως και με τι εφόδια θα μπορούσε να μορφώσει/μεγαλώσει τα παιδιά του ο τύπος του παραδείγματος. Να τα πάρει αγκαλιά όταν είναι άρρωστα; Σχεδόν όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό.
Κακως εχεις μια τετοια απορια...Το παιδι χρειαζεται αγαπη, προσοχη και χρονο να αφιερωσεις για να ασχοληθεις μαζι του....Εαν δεν εχεις χρονο για εκεινο, ο,τι επαγγελμα και να εχεις, οσο και να το αγαπας, δεν προκειται να ειναι πλας στο μεγαλωμα των παιδιων σου...Μπορει να σε θαυμαζουν για οσα πετυχες, αλλα δε θα σε ειχαν κοντα τους, οπου αυτο ειναι και το σημαντικοτερο..
Απο το "σχεδον ολοι μπορουν να το κανουν αυτο" μεχρι το "ποσοι τελικα το κανουν" υπαρχει πολυς δρομος και πολλοι δυστυχως δεν ειναι εκει για να το κανουν, αλλα απασχολημενοι με τη δουλεια τους, που την εχουν κανει ζωη τους.......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 20:35, 01-11-08:

#72


Mr Great Chaos. Το υποπτευόμουν ότι μπορούσε να παρερμηνευθεί αυτό που έγραψα. Αυτό που ήθελα να θίξω ήταν η στείρα κριτική των "μη-μέτριων" την οποία την θεωρώ εντελώς ανούσια και όχι την επίθεση στο διαφορετικό. Επαναλαμβάνω τη φράση "κριτική για την κριτική", αυτό είναι το πρόβλημα. Μπορείς να το δεις και σαν αυτοκριτική μιας και όλοι ανεξαιρέτως κατακρίνουμε την ζωή των άλλων όταν δεν ταιριάζει με τα δικά μας πιστεύω.

Ευχαριστώ για τον ορισμό που έδωσες θα τον εφαρμόσω

Από την άλλη δεν κατάλαβα γιατί μπερδεύτηκες με το "εκ του ασφαλούς" και το "εμπεριέχει κινδύνους". Το πρώτο αναφέρεται στο άτομο και το δεύτερο στη κοινωνία


Επίσης, γιατί αυτός που δουλεύει 8ωρο σε καθημερινή βάση δεν είναι καλός πατέρας; Πρέπει να εργάζεται παραπάνω; Και γιατί η εργασία (και το πάθος που μπορεί να έχει κάποιος με αυτή) να θεωρείται το μοναδικό ικανό κριτήριο για την μετριότητα ή όχι του ανθρώπου.

Αν είχα χόμπι το ψάρεμα και μου άρεσε θα έπρεπε να γινόμουν ψαράς; Κι όχι δεν είναι όλα τα χόμπι δυνατόν να γίνουν επάγγελμα.

Όπως ειπώθηκε και προηγουμένως μπορεί να είναι διαφορετικές οι προτεραιότητες του ανθρώπου. Δεν ξέρω αλλά το να ασχοληθώ με μια δουλειά και να θυσιάσω κάποιες άλλες απολαύσεις (ή ανάγκες), αυτό μου φαίνεται μετριότητα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:01, 01-11-08:

#73
Είδες πουθενά να μιλάω εγώ προσωπικά για δουλειές; Αγαπητέ Φαντασμένε (don't you mister me please...) εγώ απάντησα γενικώς περί μετριότητας. Επίσης, δεν έχω παρεξηγηθεί από τίποτε, κουβέντα κάνουμε, πιάνοντας κάτι από αυτά που είπε ο συνομιλητής, προκειμένου να πάρουμε "πάσα" για να αναπτύξουμε την άποψή μας. Η εργασία είναι ένας τομέας μόνο, όπου θα μπορούσε κανείς να βγάλει τη δημιουργικότητά του. Υπάρχουν κι άλλοι τομείς. Αυτό που έχω καταλάβει, είναι ότι ενώ δεν υπάρχει ένας γενικός ορισμός της μετριότητας που να μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε περίπτωση, όταν τη συναντάς μπροστά σου την αναγνωρίζεις χωρίς αμφιβολία.

Κάτι άλλο που πρόσεξα κατά την πορεία του θέματος: Πολλοί απ' αυτούς που υποστήριξαν πως η εργασία δεν μας απαλλάσσει απαραίτητα από τη μετριότητα (Lugar, Neraida και άλλοι) εμφάνισαν ως αντεπιχείρημα, ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας. Σημεία των καιρών. Μέτριος δεν θεωρείσαι, όταν σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου και εργάζεσαι αποκλειστικά γι' αυτό. Κι όμως ο Τσίπουρος είχε θέσει εξ αρχής το θέμα της κοινωνικής προσφοράς. Καθόλου άδικος λοιπόν ο τίτλος του θέματος, που μιλάει για την "Αντικοινωνικότητα του βολέματος".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 22:26, 01-11-08:

#74
Οκ my friend, όχι άλλο μίστερ

Επεξήγηση στην επεξήγηση: Έβαλα δύο γραμμες κενό ανάμεσα στο πρώτο και στο δεύτερο κομμάτι. Το δεύτερο κομμάτι αφορούσε άλλα ποστ και όχι το δικό σου. Απλώς έπρεπε να βάλω το εκνευριστικό "@" και 3 ονόματα πράγμα που βαριόμουν να το κάνω. Αν σκεφτείς όμως ότι έχω γράψει αυτό το κείμενο δεν ήταν σωστή η επιλογή μου

Κάτι άλλο που πρόσεξα κατά την πορεία του θέματος: Πολλοί απ' αυτούς που υποστήριξαν πως η εργασία δεν μας απαλλάσσει απαραίτητα από τη μετριότητα (Lugar, Neraida και άλλοι) εμφάνισαν ως αντεπιχείρημα, ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας. Σημεία των καιρών. Μέτριος δεν θεωρείσαι, όταν σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου και εργάζεσαι αποκλειστικά γι' αυτό. Κι όμως ο Τσίπουρος είχε θέσει εξ αρχής το θέμα της κοινωνικής προσφοράς. Καθόλου άδικος λοιπόν ο τίτλος του θέματος, που μιλάει για την "Αντικοινωνικότητα του βολέματος".
Χαίρομαι που μου δίνεις την "πάσα" όπως λες και εσύ για να πω ότι και αυτό (δηλαδή η ασχολία με την οικογένεια σου και τίποτα άλλο) είναι κοινωνική προσφορά κατά κάποιο τρόπο. Υπάρχει και η ωφελιμιστική θεωρία επίσης εδώ η οποία υποστηρίζει ότι η επιδίωξη της ικανοποίησης του ατομικού συμφέροντος βοηθά την κοινωνία (διαφωνώ μεν αλλά κολλάει στην κουβέντα). Δεν είναι τόσο πρόβλημα το ότι ασχολείται με την πάρτη του. Το πρόβλημα είναι ότι η ικανοποίηση για αυτόν είναι η απάθεια σε οτιδήποτε. Δηλαδή όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνία αλλά στην τελική ούτε για την αυτοβελτίωση του. Και για να γίνουμε και λίγο μπακάληδες αυτός κάνει το καθήκον του και δουλεύει, τώρα αν γουστάρει να μην δουλεύει πολύ (παραπάνω από το αναγκαίο) αυτό δεν το κάνει βολεμένο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:53, 01-11-08:

#75
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Δεν είναι τόσο πρόβλημα το ότι ασχολείται με την πάρτη του. Το πρόβλημα είναι ότι η ικανοποίηση για αυτόν είναι η απάθεια σε οτιδήποτε. Δηλαδή όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνία αλλά στην τελική ούτε για την αυτοβελτίωση του.
Θα σημειώσω πως το παραπάνω είναι ένα από τα πλέον "ζουμερά" αποσπάσματα που έχω διαβάσει έως τώρα στο θέμα. Είναι πολύ σημαντικό ο διάλογος να προχωρά και να εξελίσσεται θεματικά, χωρίς περιττή ευθιξία και αντεγκλήσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 23:11, 01-11-08:

#76
Απορία: Ένας στυλίτης (ή γιόγκι ή γενικά ασκητής-αναχωρητής) μπορεί να θεωρηθεί "βολεμένος'", αρά και "αντικοινωνικός";

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Subject to change (Λία)

Founder

Το avatar του χρήστη Subject to change
H Λία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Web developer . Έχει γράψει 9,471 μηνύματα.

H Subject to change έγραψε στις 23:14, 01-11-08:

#77
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Απορία: Ένας στυλίτης (ή γιόγκι ή γενικά ασκητής-αναχωρητής) μπορεί να θεωρηθεί "βολεμένος'", αρά και "αντικοινωνικός";
Έχω την εντύπωση ότι οι όροι "βολεμένος" και "αντικοινωνικός" είναι αμοιβαίως αποκλειόμενοι. Η κοινωνία έχει την τάση να συμπαθεί ιδιαίτερα τους βολεμένους, μιας και κάνουν τον καθένα να νιώθει καλύτερα για τον εαυτό του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 02:21, 02-11-08:

#78
Αρχική Δημοσίευση από Michelle
[...]Κι όταν κάποιος τους πει ότι συμβιβάστηκαν, όταν τολμήσει να εκφραστεί αρνητικά για αυτό, θα εκνευριστούν και θα αρχίσουν να φωνάζουν ότι "έτσι είναι η ζωή", θα εκθειάσουν τις αρετές του "ρεαλισμού", όλοι μαζί υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον. Αργότερα θα βουλιάξουν στην ίδια ρουτίνα που έχουν μάθει να αγαπούν, πλασματικά ευχαριστημένοι από τις επιλογές που "αναγκάστηκαν" να κάνουν, οικτίροντας τους "αφελείς" που ακόμα έχουν όνειρα...
Αυτό σημαίνει πως οι "αφελείς" - ονειροπόλοι υπενθυμίζουν σε αυτούς όλα εκείνα που ίσως ήθελαν να κάνουν και δεν έκαναν, επειδή "η ζωή δεν τους επέτρεψε να τα κάνουν." Αυτό σημαίνει πως σε αυτούς τους κριτές υπάρχει ακόμα κάτι μέσα τους που καταπιέζεται και επαναστατεί, έστω κι αν αυτοί δεν θέλουν να το δουν κατάματα και το διαστρεβλώνουν, με τρόπο ώστε να οικτίρουν τους ονειροπόλους (ιδιαίτερα όταν οι τελευταίοι καταφέρνουν πράγματα). Εάν αυτοί οι κριτές έχουν ακόμα κάτι μέσα τους που "τους τρώει", τότε υπάρχει ελπίδα - έστω κι αν είναι συχνά δύσκολο να πραγματοποιηθεί- να κινητοποιηθούν προς μια καλύτερη κατεύθυνση. Εάν δεν υπάρχει τίποτα μέσα τους, τότε απ’ το τίποτα δεν μπορεί να υπάρξει αλλαγή. Θέλω να πω ότι…το χειρότερο θα ήταν ίσως να αντιμετωπίζει κανείς το όποιο κενό στη ζωή του με αδιαφορία και απάθεια…και κατ’ επέκταση να μην οικτίρει τους ονειροπόλους, επειδή δεν του καίγεται καρφάκι γι’ αυτούς….

Το επόμενο και ανώτερο στάδιο θα ήταν νομίζω αυτό που λέει ο Chaos. Να μη γουστάρει ένας άνθρωπος τη μετριότητά του (αν την αντιλαμβάνεται ως τέτοια μέσα από ένα βαθύ ψάξιμο του εαυτού του, των δυνατοτήτων και των προσδοκιών του) και να την αντιπαλεύει συνειδητά. Να μάθει να αναγνωρίζει την αξία που έχουν οι δημιουργικοί άνθρωποι στη ζωή μας, και η όποια σύγκριση μαζί τους να μην χρησιμοποιείται ως μια ασυνείδητη και συνεχής υπενθύμιση της δικής του μετριότητας, αλλά ως μια επιπλέον δημιουργική δύναμη που τον κινητοποιεί προς το καλύτερο. Και για να γίνουν όλα αυτά, πρέπει να υπάρχει το κατάλληλο υπόβαθρο.

Απ’ την άλλη πλευρά όμως, υπάρχει κάτι που να μας εξασφαλίζει ότι όλα τα εμπόδια που θα συναντήσουμε στη ζωή θα είναι στα πλάισια των αντοχών και των δυνατοτήτων μας;; Υπάρχει κανείς που, έστω και για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν έχει συμβιβαστεί, δεν έχει βολευτεί, δεν έχει νιώσει κάποια ματαίωση των επιθυμιών και των ονείρων του;; Είναι όμως σημαντικό το πόσο, το πότε και το πού επιλέγει κανείς να συμβιβαστεί, όπως έχει σημασία και το πόση αξία έχουν για μας οι επιθυμίες και τα όνειρα που ματαιώνονται ή εκπληρώνονται. Τα δεδομένα είναι πολλά και χρειάζεται αυτογνωσία για να τα ζυγίσει κανείς σωστά.

Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
[...]η ασχολία με την οικογένεια σου και τίποτα άλλο) είναι κοινωνική προσφορά κατά κάποιο τρόπο. Υπάρχει και η ωφελιμιστική θεωρία επίσης εδώ η οποία υποστηρίζει ότι η επιδίωξη της ικανοποίησης του ατομικού συμφέροντος βοηθά την κοινωνία (διαφωνώ μεν αλλά κολλάει στην κουβέντα). Δεν είναι τόσο πρόβλημα το ότι ασχολείται με την πάρτη του. Το πρόβλημα είναι ότι η ικανοποίηση για αυτόν είναι η απάθεια σε οτιδήποτε. Δηλαδή όχι μόνο δεν ενδιαφέρεται για την κοινωνία αλλά στην τελική ούτε για την αυτοβελτίωση του.[...]
Νομίζω ότι το πραγματικό πρόβλημα γεννιέται όταν ο συμβιβασμός και η ματαίωση γίνονται μόνιμη κατάσταση σε τομείς της ζωής μας, στους οποίους δεν θα έπρεπε να ήταν μόνιμη. Εάν για το πρόβλημα αυτό φταίμε εξ ολοκλήρου εμείς, τότε…καλά να πάθουμε. Στο βαθμό όμως που δεν φταίμε εμείς, τότε έχει καθοριστική σημασία η ένταση της οδύνης που προκαλεί ο συμβιβασμός και η ματαίωση. Κι όσο μεγαλύτερη είναι αυτή η οδύνη, τόσο πιθανότερο είναι το άτομο να επικεντρωθεί σ’ αυτήν με το να γκρινιάζει, να λυπάται τον εαυτό του και να αισθάνεται αποτυχημένο (κάτι τέτοιο μπορεί και να ευθύνεται γι’ αυτό που λέμε "μικροαστική μιζέρια"). Ο πόνος του τον κάνει να επικεντρώνεται στον εαυτό του και ν’ αδιαφορεί για τους άλλους, εκτός ίσως απ’ τον κύκλο των δικών του ανθρώπων, στους οποίους πιθανότατα να βρίσκει στήριξη οικονομική, αλλά και συναισθηματική. Οι δυσκολίες και η μιζέρια δηλητηριάζουν το έδαφος εκείνο στο οποίο μπορεί να καλλιεργηθούν ιδανικά και όνειρα, και η αγάπη παίρνει τη μορφή αλληλοϋποστήριξης μονάχα μέσα στον κύκλο των δικών του ανθρώπων. ‘Εξω από τον κύκλο ίσως να υπάρχει γι’ αυτόν ένα κράτος χωρίς κοινωνική μέριμνα, ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον, που το αντιλαμβάνεται περισσότερο ως χώρο επιβίωσης παρά ως χώρο που θα διοχετεύσει τη δημιουργικότητα, την αγάπη και το ενδιαφέρον του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

10 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 05:18, 02-11-08:

#79
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Κάτι άλλο που πρόσεξα κατά την πορεία του θέματος: Πολλοί απ' αυτούς που υποστήριξαν πως η εργασία δεν μας απαλλάσσει απαραίτητα από τη μετριότητα (Lugar, Neraida και άλλοι) εμφάνισαν ως αντεπιχείρημα, ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας. Σημεία των καιρών. Μέτριος δεν θεωρείσαι, όταν σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου και εργάζεσαι αποκλειστικά γι' αυτό. Κι όμως ο Τσίπουρος είχε θέσει εξ αρχής το θέμα της κοινωνικής προσφοράς. Καθόλου άδικος λοιπόν ο τίτλος του θέματος, που μιλάει για την "Αντικοινωνικότητα του βολέματος".
Chaos δεν θα διαφωνήσω μαζί σου σε ότι έχεις πει μέχρι τώρα....ούτε στο ότι ενώ δεν μπορούμε να ορίσουμε την μετριότητα μπορούμε να την αναγνωρίσουμε όταν την δούμε μπροστά μας.
Το βόλεμα λοιπόν είναι σημείο των καιρών μας.Υπάρχει ένα γενικότερο βόλεμα και μια επιθυμία στο να κατακτούμε πράγματα με ευκολία και με ταχύτητα.
Αυτό το χρόνος για τα παιδιά μου που ειπώθηκε από πολλούς , σήμερα εμένα με κάνει να έχω υποψίες...
Μια γυναίκα Ελληνίδα στην εποχή της γιαγιάς μου ήταν πολύ δύσκολο να κάνει καριέρα ,πιθανότατα δεν γνώριζε καν την λέξη.Αλλά η προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο ήταν πολύ σημαντική και σίγουρα μια τέτοια γυναίκα δεν θα την χαρακτήριζα ως μετριότητα.
Ήξερε να μεγαλώσει αλλά και να εκπαιδεύσει τα παιδιά της , με τα τότε δεδομένα.
Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει ραγδαία και η εκπαίδευση των παιδιών από τούς γονείς οφείλει να είναι τελείως διαφορετική , ποιο πολύπλοκη θα έλεγα και καθόλου εύκολη.
Ο χρόνος δεν είναι απαραίτητα το χρυσό κλειδί σε μια τέτοια περίπτωση αλλά μάλλον η ποιότητα της σχέσης γονέα με τον εαυτό του και στην συνέχεια γονέα με παιδιού.
Εδώ νομίζω ότι έχουμε μια σημαντική πηγή του κακού , του βολέματος.
Όταν λοιπόν έχουμε γονείς που ψεύδονται στους εαυτούς τους και στα παιδιά τους που στην συνέχεια θα γίνουν ενεργοί πολίτες μιας χώρας πως είναι δυνατόν να μην έχουμε βολεμένους πολίτες και μια κοινωνία που νοσεί?
Όταν έχουμε έναν γονέα που αρέσκεται στην καλοπέραση ως την υπέρτατη αξία?Όταν ο μοναδικός του στόχος είναι μια καλή ζωή με βασική αξιολόγηση το προσωπικό όφελος ακόμα και σε βάρος του γενικού καλού?
Ένα παιδί αντιλαμβάνεται το ψέμα και πιθανότατα να το μιμηθεί ως ενήλικας.
Είναι ποιο εύκολο να παρέχουμε στους εαυτούς μας αλλά και στην οικογένεια μας υλικά αγαθά από το να μας μάθουμε ......αυτό σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να πονέσεις και ο άνθρωπος σήμερα είναι μάλλον φυγόπονος.
Αυτό το κτητικό ΤΟΥ που αναφέρεις πολύ σωστά έρχεται σε αντίθεση με την προσφορά.
Έχουμε γίνει αρκετά εγωιστές ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε στους άλλους κατανόηση ψυχή αγάπη συγκέντρωση και όλο αυτό σίγουρα δεν έχει να κάνει με την απουσία χρόνου.
Το να σε νοιάζει τελικά το τομάρι σου δεν είναι κακό ..κακός μάλλον είναι ο τρόπος που επιλέγεις να σε νοιάζει.
Έχοντας ανθρώπους σε μα κοινωνία που έχουν συμφιλιωθεί με τους εαυτούς τους που έχουν συνειδητοποιήσει τις πραγματικές τους ανάγκες που μπορούν να παραμερίσουν τον εγωισμό τους και να σεβαστούν τον διπλανό τους πόσες πιθανότητες έχουμε να ξορκίσουμε το βόλεμα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη negative : 02-11-08 στις 15:14.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Tsipouro
Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 917 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε στις 12:31, 02-11-08:

#80
Αρχική Δημοσίευση από negative
Chaos δεν θα διαφωνήσω μαζί σου σε ότι έχεις πει μέχρι τώρα....ούτε στο ότι ενώ δεν μπορούμε να ορίσουμε την μετριότητα μπορούμε να την αναγνωρίσουμε όταν την δούμε μπροστά μας.
Το βόλεμα λοιπόν είναι σημείο των καιρών μας.Υπάρχει ένα γενικότερο βόλεμα και μια επιθυμία στο να κατακτούμε πράγματα με ευκολία και με ταχύτητα.
Αυτό το χρόνος για τα παιδιά μου που ειπώθηκε από πολλούς , σήμερα εμένα με κάνει να έχω υποψίες...
Μια γυναίκα Ελληνίδα στην εποχή της γιαγιάς μου ήταν πολύ δύσκολο να κάνει καριέρα ,πιθανότατα δεν γνώριζε καν την λέξη.Αλλά η προσφορά της στο κοινωνικό σύνολο ήταν πολύ σημαντική και σίγουρα μια τέτοια γυναίκα δεν θα την χαρακτήριζα ως μετριότητα.
Ήξερε να μεγαλώσει αλλά και να εκπαιδεύσει τα παιδιά της , με τα τότε δεδομένα.
Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει ραγδαία και η εκπαίδευση των παιδιών από τούς γονείς οφείλει να είναι τελείως διαφορετική , ποιο πολύπλοκη θα έλεγα και καθόλου εύκολη.
Ο χρόνος δεν είναι απαραίτητα το χρυσό κλειδί σε μια τέτοια περίπτωση αλλά μάλλον η ποιότητα της σχέσης γονέα με τον εαυτό του και στην συνέχεια γονέα με παιδιού.
Εδώ νομίζω ότι έχουμε μια σημαντική πηγή του κακού , του βολέματος.
Όταν λοιπόν έχουμε γονείς που ψεύδονται στους εαυτούς τους και στα παιδιά τους που στην συνέχεια θα γίνουν ενεργοί πολίτες μιας χώρας πως είναι δυνατόν να μην έχουμε βολεμένους πολίτες και μια κοινωνία που νοσεί?
Όταν έχουμε έναν γονέα που αρέσκεται στην καλοπέραση ως την υπέρτατη αξία?Όταν ο μοναδικός του στόχος είναι μια καλή ζωή με βασική αξιολόγηση το χρήμα ακόμα και σε βάρος του γενικού καλού?
Ένα παιδί αντιλαμβάνεται το ψέμα και πιθανότατα να το μιμηθεί ως ενήλικας.
Είναι ποιο εύκολο να παρέχουμε στους εαυτούς μας αλλά και στην οικογένεια μας υλικά αγαθά από το να μας μάθουμε ......αυτό σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να πονέσεις και ο άνθρωπος σήμερα είναι μάλλον φυγόπονος.
Αυτό το κτητικό ΤΟΥ που αναφέρεις πολύ σωστά έρχεται σε αντίθεση με την προσφορά.
Έχουμε γίνει αρκετά εγωιστές ώστε να μπορούμε να προσφέρουμε στους άλλους κατανόηση ψυχή αγάπη συγκέντρωση και όλο αυτό σίγουρα δεν έχει να κάνει με την απουσία χρόνου.
Το να σε νοιάζει τελικά το τομάρι σου δεν είναι κακό ..κακός μάλλον είναι ο τρόπος που επιλέγεις να σε νοιάζει.
Έχοντας ανθρώπους σε μα κοινωνία που έχουν συμφιλιωθεί με τους εαυτούς τους που έχουν συνειδητοποιήσει τις πραγματικές τους ανάγκες που μπορούν να παραμερίσουν τον εγωισμό τους και να σεβαστούν τον διπλανό τους πόσες πιθανότητες έχουμε να ξορκίσουμε το βόλεμα?
Ερώτηση: τι είναι, κατά τη γνώμη σας, αυτό που διαμορφώνει τις προσωπικότητες των ατόμων, με αποτέλεσμα άλλοι να γίνονται ενεργές και υπεύθυνες υπάρξεις και άλλοι να γίνονται φοβισμένοι και παθητικοί, ώστε στο τέλος να προτάσσουν το ψέμα (εύκολη λύση) και να γίνονται τελείως ανεύθυνοι. (Ίσως να χρειάζεται split, το αφήνω στην κρίση των mods).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 15:07, 02-11-08:

#81
Για μένα το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της μετριότητας , αφού υπήρξε σε κάθε κοινωνία , σε κάθε εποχή , αλλά το γεγονός ότι σήμερα έχει γίνει καθεστώς.Είναι κάτι το απόλυτα φυσιολογικό και δεδομένο.Εάν καθίσεις μια μέρα στην τηλεόραση και παρακολουθήσεις το τι ακριβώς προβάλει θα καταλάβεις τι εννοώ.
Για την διαμόρφωση της προσωπικότητας του κάθε πολίτη φέρουν ευθύνη πολλοί λόγοι.
Το οικογενειακό περιβάλλον παίζει έναν σημαντικό ρόλο.Το σχολείο που πια δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε , δεν προσφέρει παιδεία αλλά γνώσεις και επαγγελματικό προσανατολισμό σε κερδοφόρα επαγγέλματα.
Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μηχανή παραγωγής χρήματος.
Μια από τις βασικές λειτουργίες του σχολείου , είτε μιλάμε γία πρωτοβάθμια είτε για δευτεροβάθμια εκπαίδευση κλπ είναι να σε μάθει να σκέφτεσαι για να μπορείς αργότερα να έχεις κρίση......και όχι να βρίσκεσαι σε συνεχόμενη κρίση......
Είναι πολύ ποιο εύκολο να ελέγξεις πολίτες με απουσία σκέψης.
Η τεχνολογία που η ύπαρξη της θα βοηθούσε την ζωή μας αλλά μας έχει αποκόψει από την φύση μας και τους φυσικούς μας ρυθμούς.
Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου πέρα από το ότι είναι ''κληρονομική'' σε κάποιο βαθμό , επηρεάζετε από το ότι συμβαίνει γύρω του.
Παρόλα αυτά δεν νομίζω ότι υπάρχει συνταγή ... στο πως να βγάζουμε πολίτες με έντονη προσωπικότητα.
Ποιο εποικοδομητικό μάλλον θα ήταν να βγάζουμε υγιείς πολίτες κυρίως ψυχικά.
Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η εποχή που διανύουμε είναι μεταβατική κυρίως στην σχέση μας με μας αλλά και με τους άλλους.
Οφείλουμε να κάνουμε ποιο ουσιαστικές και αληθινές σχέσεις όπως και να αναγνωρίσουμε πια τις πραγματικές μας ανάγκες.Να αναγνωρίσουμε την φύση μας άλλα και να αποδεχτούμε αυτήν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη negative : 02-11-08 στις 15:17.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Tsipouro
Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 917 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε στις 17:54, 02-11-08:

#82
Αρχική Δημοσίευση από negative
Για μένα το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της μετριότητας , αφού υπήρξε σε κάθε κοινωνία , σε κάθε εποχή , αλλά το γεγονός ότι σήμερα έχει γίνει καθεστώς.Είναι κάτι το απόλυτα φυσιολογικό και δεδομένο.Εάν καθίσεις μια μέρα στην τηλεόραση και παρακολουθήσεις το τι ακριβώς προβάλει θα καταλάβεις τι εννοώ.

Αρχική Δημοσίευση από negative
Για την διαμόρφωση της προσωπικότητας του κάθε πολίτη φέρουν ευθύνη πολλοί λόγοι.
Το οικογενειακό περιβάλλον παίζει έναν σημαντικό ρόλο.Το σχολείο που πια δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε , δεν προσφέρει παιδεία αλλά γνώσεις και επαγγελματικό προσανατολισμό σε κερδοφόρα επαγγέλματα.
Ένας άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μηχανή παραγωγής χρήματος.
Εφόσον δεν έγινε split, ας μείνουμε στο ότι η μετριότητα δεν αντανακλάται αποκλειστικά μέσα από την εργασία κάποιου, αλλά από το τρόπο ζωής του σε όλες του τις πλευρές.
Αρχική Δημοσίευση από negative
Μια από τις βασικές λειτουργίες του σχολείου , είτε μιλάμε γία πρωτοβάθμια είτε για δευτεροβάθμια εκπαίδευση κλπ είναι να σε μάθει να σκέφτεσαι για να μπορείς αργότερα να έχεις κρίση......και όχι να βρίσκεσαι σε συνεχόμενη κρίση......
Είναι πολύ ποιο εύκολο να ελέγξεις πολίτες με απουσία σκέψης.
Η τεχνολογία που η ύπαρξη της θα βοηθούσε την ζωή μας αλλά μας έχει αποκόψει από την φύση μας και τους φυσικούς μας ρυθμούς.
Η προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου πέρα από το ότι είναι ''κληρονομική'' σε κάποιο βαθμό , επηρεάζετε από το ότι συμβαίνει γύρω του.
Σαφώς
Αρχική Δημοσίευση από negative
Παρόλα αυτά δεν νομίζω ότι υπάρχει συνταγή ... στο πως να βγάζουμε πολίτες με έντονη προσωπικότητα.
Ποιο εποικοδομητικό μάλλον θα ήταν να βγάζουμε υγιείς πολίτες κυρίως ψυχικά.
Μα ένας πολίτης με προσωπικότητα, σαφώς και θα είναι υγιής ψυχικά, καθώς θα είναι απαλλαγμένος από το φόβο, τις προκαταλήψεις και τον γραμμικό και μη δημιουργικό τρόπο σκέψης.
Αρχική Δημοσίευση από negative
Η γνώμη μου είναι ότι αυτή η εποχή που διανύουμε είναι μεταβατική κυρίως στην σχέση μας με μας αλλά και με τους άλλους.
Οφείλουμε να κάνουμε ποιο ουσιαστικές και αληθινές σχέσεις όπως και να αναγνωρίσουμε πια τις πραγματικές μας ανάγκες.Να αναγνωρίσουμε την φύση μας άλλα και να αποδεχτούμε αυτήν.
Συμφωνώ απόλυτα. Όμως να ξέρεις ότι καμιά φορά, οι ανάγκες μας οδηγούν σε λάθος κατευθύνσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:27, 02-11-08:

#83
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Απορία: Ένας στυλίτης (ή γιόγκι ή γενικά ασκητής-αναχωρητής) μπορεί να θεωρηθεί "βολεμένος'", αρά και "αντικοινωνικός";
Έχει αναφερθεί κι αυτή η πλευρά, ως επίκριση στους κάθε είδους ασκητές κι αναχωρητές, μάλλον άδικα όμως κατά τη γνώμη μου. Βασικό επιχείρημα επ' αυτού, είναι ότι ο ασκητής ψάχνει για τη σωτηρία του εαυτού του, τη δική του επικοινωνία με το Θείον, αγνοώντας ότι μια από τις κύριες αποστολές του κάθε ανθρώπου είναι η προσφορά στον πλησίον του. Ωστόσο, αυτή η άποψη παραγνωρίζει το γεγονός ότι η επικοινωνία ενός εξ ημών με το Θείον, ισοδυναμεί με επικοινωνία της ίδιας της ανθρωπότητας μαζί Του.

Από την άλλη πλευρά, ο γέροντας Παΐσιος, μέσα στην απέραντη ταπεινότητά του, είχε πει σε κάποιον γνωστό μου που τον επισκέφτηκε: "Ο δικός μου δρόμος είναι ο πιο εύκολος, να στέκομαι μακριά από τους πειρασμούς, για να επικοινωνήσω με το Θεό. Εσείς που ζήτε μέσα στον πειρασμό και στην ανάγκη, έχετε να δώσετε πολύ δυσκολότερο αγώνα απ' ότι εγώ".

Προφανώς, ο συγκεκριμένος πίστευε πως ο ασκητής, αφού περάσει τούτο το μυητικό στάδιο, είναι υποχρεωμένος να βγει από την προσωπική του Έρημο και να προσφέρει το φως του σε όποιον έχει μάτια για να το δει.

Αυτό είναι και το αρχέτυπο του Ερημίτη. Η Θελημική παράδοση διδάσκει πως ο μύστης δεν θα πρέπει να παραμείνει για πάντα μέσα στην Έρημο (ή Άβυσσο), γιατί τότε οι άνεμοι του Εγώ θα ξεσηκώσουν το Χόρονζον και τους Δαίμονες της Σκόνης και ο μύστης θα παγιδευτεί μέσα στην εσωστρέφειά του...

Είναι πάντως πολύ μεγάλη συζήτηση και ίσως να μπορούσε να διεξαχθεί μέσα στο φιλοσοφικό φόρουμ, σ' ένα νέο θέμα.


Αρχική Δημοσίευση από Αντώνης
Απʼ την άλλη πλευρά όμως, υπάρχει κάτι που να μας εξασφαλίζει ότι όλα τα εμπόδια που θα συναντήσουμε στη ζωή θα είναι στα πλάισια των αντοχών και των δυνατοτήτων μας;;
Ο Θεός να μη σου δώσει αυτά που μπορείς ν' αντέξεις, λέει μια σοφή παροιμία φίλε Αντώνη. Το βόλεμα μας κάνει να πιστεύουμε όλο και λιγότερο στις δυνάμεις και τις αντοχές μας, γι' αυτό είναι στην πραγματικότητα φυλακή για τον ίδιο το βολεμένο, συνεπώς κι εξαρτημένο...

Υπάρχει κανείς που, έστω και για κάποιο χρονικό διάστημα, δεν έχει συμβιβαστεί, δεν έχει βολευτεί, δεν έχει νιώσει κάποια ματαίωση των επιθυμιών και των ονείρων του;;
Ακριβώς γι' αυτό φίλε μου δεν θ' άντεχα να δω ολόκληρο πια το "The Wall" των Pink Floyd. Κέντρο έπιασες...

Στο βαθμό όμως που δεν φταίμε εμείς, τότε έχει καθοριστική σημασία η ένταση της οδύνης που προκαλεί ο συμβιβασμός και η ματαίωση. Κι όσο μεγαλύτερη είναι αυτή η οδύνη, τόσο πιθανότερο είναι το άτομο να επικεντρωθεί σʼ αυτήν με το να γκρινιάζει, να λυπάται τον εαυτό του και να αισθάνεται αποτυχημένο (κάτι τέτοιο μπορεί και να ευθύνεται γιʼ αυτό που λέμε "μικροαστική μιζέρια").


Εδώ τίθεται το θέμα της Αυτολύπησης, το οποίο είναι πολύ σημαντικό. Η αυτολύπηση αποτελεί ωστόσο, την υπέρτατη μορφή εγωισμού-εγωπάθειας, μετά την αυτοκτονία...

Αρχική Δημοσίευση από negative
Το να σε νοιάζει τελικά το τομάρι σου δεν είναι κακό ..κακός μάλλον είναι ο τρόπος που επιλέγεις να σε νοιάζει.
Πολύ σημαντική παρατήρηση, την οποία θα ήθελα να σημειώσω. Θα συμπλήρωνα μάλιστα, ότι κακό είναι να σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου...

Έχοντας ανθρώπους σε μα κοινωνία που έχουν συμφιλιωθεί με τους εαυτούς τους που έχουν συνειδητοποιήσει τις πραγματικές τους ανάγκες που μπορούν να παραμερίσουν τον εγωισμό τους και να σεβαστούν τον διπλανό τους πόσες πιθανότητες έχουμε να ξορκίσουμε το βόλεμα?
Το λεγόμενο Path of the least resistance, αποτελεί φυσική ροή κι αναγκαιότητα, συνεπώς το "βόλεμα" δεν θα εξορκιστεί ποτέ. Ίσως σε τελική ανάλυση να είναι και θεμιττό σ' έναν βαθμό, αφού η επιβίωση είναι επίσης φυσικός Νόμος.
Αυτό που θα επιτύγχανε μια τέτοια κοινωνία, θα ήταν ο καθένας από τους πολίτες της να έβρισκε ζεστασιά, προστασία και υπόσταση, μέσα στη σχέση του με τους υπόλοιπους κι όχι μέσα στην απομόνωση και την ομφαλοσκόπηση, που τείνει να μας μεταμορφώσει σε εγωκεντρικές μηχανές κατανάλωσης άχρηστων αντικειμένων, ιδεών και δια-σκεδάσεων. Τότε μόνο η λέξη "Κοινωνία" θα τιμούσε την ετυμολογία της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:38, 02-11-08:

#84
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Έχει αναφερθεί κι αυτή η πλευρά, ως επίκριση στους κάθε είδους ασκητές κι αναχωρητές, μάλλον άδικα όμως κατά τη γνώμη μου. Βασικό επιχείρημα επ' αυτού, είναι ότι ο ασκητής ψάχνει για τη σωτηρία του εαυτού του, τη δική του επικοινωνία με το Θείον, αγνοώντας ότι μια από τις κύριες αποστολές του κάθε ανθρώπου είναι η προσφορά στον πλησίον του. Ωστόσο, αυτή η άποψη παραγνωρίζει το γεγονός ότι η επικοινωνία ενός εξ ημών με το Θείον, ισοδυναμεί με επικοινωνία της ίδιας της ανθρωπότητας μαζί Του.

Από την άλλη πλευρά, ο γέροντας Παΐσιος, μέσα στην απέραντη ταπεινότητά του, είχε πει σε κάποιον γνωστό μου που τον επισκέφτηκε: "Ο δικός μου δρόμος είναι ο πιο εύκολος, να στέκομαι μακριά από τους πειρασμούς, για να επικοινωνήσω με το Θεό. Εσείς που ζήτε μέσα στον πειρασμό και στην ανάγκη, έχετε να δώσετε πολύ δυσκολότερο αγώνα απ' ότι εγώ".

Προφανώς, ο συγκεκριμένος πίστευε πως ο ασκητής, αφού περάσει τούτο το μυητικό στάδιο, είναι υποχρεωμένος να βγει από την προσωπική του Έρημο και να προσφέρει το φως του σε όποιον έχει μάτια για να το δει.

Αυτό είναι και το αρχέτυπο του Ερημίτη. Η Θελημική παράδοση διδάσκει πως ο μύστης δεν θα πρέπει να παραμείνει για πάντα μέσα στην Έρημο (ή Άβυσσο), γιατί τότε οι άνεμοι του Εγώ θα ξεσηκώσουν το Χόρονζον και τους Δαίμονες της Σκόνης και ο μύστης θα παγιδευτεί μέσα στην εσωστρέφειά του...

Είναι πάντως πολύ μεγάλη συζήτηση και ίσως να μπορούσε να διεξαχθεί μέσα στο φιλοσοφικό φόρουμ, σ' ένα νέο θέμα.
...
Αμήν, αμήν, λέγεις ημίν! Παρεπιπτώντος θεωρώ ότι αν για μία εβδομάδα όλοι οι "δυτικάνθρωποι" γινόμασταν "στυλίτες", η ανθρωπότητα θα ξανάβρισκε τον προσανατολισμό της, προς τη σωτηρία από ...το λιώσιμο των πάγων και τα λοιπά οικο-εφιαλτικά του "μέλλοντος αιώνος"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

anatoli

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη anatoli
H anatoli αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών . Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H anatoli έγραψε στις 23:10, 02-11-08:

#85
...Μεγαλο θεμα ανοιχτηκε πιστευω...και τελικά ειναι ολα θεμα επιλογων.
Ο καθενας ειναι ελευθερος να επιλεξει για το πως θα ζησει την ζωη του και ποιο δρόμο θα ακουληθησει. Τωρα αν αυτος ο δρομος δεν του κανει μπορει να αλλαξει πορεια... Ο καθενας απο εμας δεν ειναι σε θεση να κρινει την επιλογη του αλλου γιατι απλα δεν ήταν στην θεση του οταν εκανε την επιλογή αυτη.
Υπαρχουν σιγουρα πολλοι τυποι ανθρωπων...και συμφωνω με πολλα απο τα παραπανω... και για τα παρασιτα και για ανθρωπους που δεν κανουν τιποτα για να αλλαξουν την ζωη που δεν τους αρεσει ...ομως δεν μπορουμε να τους κρινουμε...αν δεν μας εκφραζουν απλα δεν τους εχουμε στον δικο μας προσωπικο κυκλο!!! Ο καθενας βαζει τους δικους του στοχους και δεν μπορουμε να κρινουμε τους στοχους που βαζει ο διπλανος...γιατι απλα ειναι ενα αλλος ανθρωπος με τον δικο του χαρακτηρα τα δικα του πιστευω και θελω!...Ας κοιταει ο καθενας να μην ενοχλει και να μην παταει πανω στους αλλους οταν τρεχει να φτασει τους στοχους του και ολοι θα ειμαστε καλυτερα!..ε και το να δινουμε και ενα χερακι σε αυτον που προσπαθει δενειναι κακο!!...ισως και εμεις να το χρειαστουμε καποια στιγμη...ειτε αυτο λεγεται γνωση...ειτε ενα χαμογελο ενθαρρυνσης! ....Ολα αυτα πολύ φιλικά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 15:55, 03-11-08:

#86
Αρχική Δημοσίευση από negative
Οι ανθρώπινες σχέσεις κατά την γνώμη μου βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο, και ίσως είναι η πρώτη φορά που ο άνθρωπος καλείτε για μένα , να κάνει ποιο ουσιαστικές σχέσεις ποιο αληθινές.Να αποδεχτεί τον εαυτό , την φύση του σε βάθος και κατά προέκταση και τον συνάνθρωπο του.
Εγώ πάλι γιατί έχω την αίσθηση ότι παλιότερα κοροϊδεύανε τον τρελλό του χωριού αλλά συγχρόνως είχανε την αίσθηση ότι το σωστό ήταν να τον βάλουνε σπίτι τους και να τον ταϊσουνε ενώ σήμερα δεν τον κοροϊδεύουμε αλλά προσποιούμαστε ότι δεν τον είδαμε? Λέγεται αυτό "ουσιαστικές σχέσεις", λέγεται αυτό αποδοχή του συνανθρώπου?
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει να τραγουδάει ... λογικά θα γίνει τραγουδιστής
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσουν τα βιβλία ... λογικά θα γίνει κριτής βιβλίων
Υποθέτουμε ότι σε κάποιον του αρέσει η ξυλογλυπτική ... λογικά θα γίνει μαραγκός.
Υποθέτουμε ότι σε [...]
Κάποιος που του αρέσει να τραγουδάει κάτι άλλο εκτός από λαϊκά γίνεται κάτι άλλο για να ζήσει ή γίνεται ένας δυστυχισμένος τραγουδιστής
Κάποιος που αγαπάει την ξυλογλυπτική νοιώθει φτηνός όταν ενώνει έτοιμες τάβλες
Από τους 1000 που αγαπάνε τα βιβλία ως κριτές βιβλίων άντε να δουλέψουν οι 5.
Δεν έχετε δεί ταξιτζή επιστήμονα? Λέτε να'φαγε 4 με 5 χρόνια στη σχολή γιατί ήθελε να δουλέψει οδηγός ταξί?
Νομίζετε ότι γίνανε σκουπιδιάρηδες είχαν αυτό το όνειρο, ή ξέρετε κανέναν που να είχε όνειρο να γίνει εργάτης οικοδομής.
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Θα μου πεις υπάρχει και φιλία. Οκ συμφωνώ ... αλλά πραγματικά πιστεύεις ότι υπάρχει άνθρωπος που να του αρέσει το επάγγελμα του και να μην έχει χρόνο για μια έξοδο; Και αν ναι γιατί πιστεύεις ότι αυτός ο άνθρωπος δεν (συν)εργάζεται με φίλους του; Και στην τελική η υλοποίηση κάποιου project με φίλους προσφέρει πολύ περισσότερη ψυχαγωγία (ίσως όχι διασκέδαση αλλά who cares?) από μια έξοδο σε κάποιο club.
Ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει το επάγγελμα τους και έχουν και οικογένεια και να δεν έχουν χρόνο για εξόδους και ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει το επάγγελμα τους και έχουν και οικογένεια και να δεν έχουν χρόνο για μια εξόδους.

Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Ποίος συσχέτισε την επιτυχία με τα λεφτά (ή έστω με την μεγάλη ζωή); Ή εκτός θεωρούμε αποτυχημένους σχεδόν όλους τους επιστήμονες (π.χ. Einstein, Nash).
Όχι μόνο τα λεφτά αλλά και τη δόξα και την αναγνωρισιμότητα την θεωρεί πάρα πολύς κόσμος ένδειξη επιτυχίας. Γιατί από τους επιστήμονες αναφέρεις αυτούς? Γιατί τους ξέρουμε όλοι. Η επιτυχία για ανθρώπους που δεν ξέρουν τιποτα για την προσωπική μας ζωή μόνο έτσι μπορεί να κριθεί... δεν υπάρχουν δημόσια δεδομένα για τα βήματα που κάνει ο καθένας μας μέσα του. Γι'αυτό η κρίση των απ'έξω είναι τόσο "φτηνή".
Αρχική Δημοσίευση από fandago
Εγώ πάλι φοβάμαι, ότι αυτοί που θεωρούν ότι έχουν περισσότερα όνειρα από τους "βολεμένους", περισσότερες φιλοδοξίες και όλη τους η ζωή περιστρέφεται στο πως θα τα καταφέρουν αυτά, θα ξυπνήσουν κάποια μέρα στα 50 τους και θα συνειδητοποιήσουν πόσα από την ζωή έχουν χάσει σε κάθε φάση της.
Και αυτό μπορεί να συμβεί σε κάποιους και το να καταφέρουν τους στόχους τους και να ευτυχήσουν σε άλλους. Είμαστε άνθρωποι όλοι έχουμε διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικά θέλω, κάνουμε λάθη, αλλάζουμε ή λιμνάζουμε.
Είναι πολύ όμορφο να κάνεις κάτι ως δουλειά που να μπορεί να σου δίνει χαρά, να νοιώθεις δημιουργικός. Το εύχομαι σε όλους.... όσοι είχατε λάτρεια σε μια δουλειά που μπορούσε να σας ζήσει, είστε τυχεροί, και να το ξέρετε... αλλά η ζωή είναι γεμάτοι από ανθρώπους που δεν είχαν κάποια συγκεκριμένη τρέλλα... και αν δεν το βρήκες μέσα σου αυτό μέχρι κάποια ηλικία που να το ψάξεις... δεν βρίσκεται το πάθος με το ζόρι... αρκεστείτε στους ανθρώπους που αξιοπρεπείς κάνουν αυτό που έχουν να κάνουν, αναγνωρίζουν την δημιουργικότητα στους άλλους και δεν τους κλείνουν το δρόμο από ζήλεια....

Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Υποθέτουμε ότι έχουν έναν άνθρωπο που σπούδασε κάτι που δεν του άρεσε.... Αυτός ο άνθρωπος κατάφερε και βρήκε ένα επάγγελμα που του εξασφάλιζε έναν μισθό αρκετό για να συντηρήσει μια οικογένεια και συγχρόνως θα δούλευε 8ώρες και μόνο καθημερινές. Ιδανικός τύπος για οικογένεια; Προσωπικά έχω τις επιφυλάξεις μου.


Τι θα μπορούσε να διδάξει στα παιδιά του; Την αγάπη αν ξέρει να αγαπά, την ζωή, αν ξέρει να ζει.
Τι εμπειρίες θα μπορούσε να τους μεταφέρει; Ακόμα και το πείσμα να προσπαθήσουν περισσότερο αν ο ίδιος νοιώθει ότι δεν πάλεψε αρκετά...
  • Ότι ένα και ένα κάνουν δυο; Το σχολείο θα μπορούσε καλύτερα.
  • Από την δουλεία του; Αφού δεν του αρέσει, τι θα μπορούσε να πει γι αυτήν; Χίλια πράγματα αν την κάνει καλά, αλλά και την γνώση πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να κάνεις μια δουλειά που δεν σε τρελλαίνει....
  • Για τα hobby του; Ένα παιδί μπορεί να συζητήσει για αυτά με τόσα άλλα άτομα. Αλλά προτιμά πολλές φορές να τα μοιραστεί με τον πατέρα του. Και στην τελική δεν ξέρω ούτε ένα άτομο που να είχε πραγματικά πάθος με κάτι και στην τελική να μην το ακολούθησε. Εγώ γιατί ξέρω πολλά? Π.χ. μου αρέσει ο κινηματογράφος, προφανώς όμως δεν είμαι τόσο παθιασμένος έτσι ώστε να κάνω κάτι σχετικό.
  • Για τα ταλέντα του; Έχω συναντήσει ελάχιστα άτομα που έχουν πραγματικά ταλέντο σε κάτι και η δουλεία τους να μην είναι σχετική με το ταλέντο. Και πολλούς που ενώ ακολουθήσανε το ταλέντο τους τους έκανε κομμάτια και συμβιβαστήκανε, και το σκοτώσανε σε μια βιοποριστική λογική. Μακάρι ο τύπος του παραπάνω παραδείγματος να ανήκει σε αυτή την κατηγορία.
  • Για τα clubs που πήγαινε όταν τελείωνε την δουλεία του; wow συγκλονιστικό. Πόσοι ακριβώς βάλαμε αυτήν την παράμετρο?
  • Για τον τρόπο που γνώρισε την μαμά τους; Είμαι σίγουρος ότι έχει γραφτεί έστω μια ιστορία σε βιβλίο πιο συναρπαστική και διδακτική. Πιό όμορφη όμως για ένα παιδί έχει γραφτεί, ειδικά όταν αυτή η αγάπη ανθίζει ακόμα?
Αρά η απορία μου είναι πως και με τι εφόδια θα μπορούσε να μορφώσει/μεγαλώσει τα παιδιά του ο τύπος του παραδείγματος. Να τα πάρει αγκαλιά όταν είναι άρρωστα; Σχεδόν όλοι μπορούν να το κάνουν αυτό. Πέρα από την απουσία που ανέφεραν άλλοι παραπάνω εγώ έχω να πω ότι αν μπορεί ένας γονιός να ξαγρυπνήσει, να αγκαλιάσει, να συμπαρασταθεί όσο συχνά χρειάζεται σε κάποιες φάσεις τις ζωής των παιδιών και μετά να μην το βγάλει ούτε στην οικογενειά του ούτε στην δουλειά του σιγουρα διδάσκει αγάπη, υπομονή και εργατικότητα. Μην υποτιμάς την γονική ιδιότητα από μόνη της γιατί είναι χρονοβόρα και κουραστική διαδικασία.


Το χειρότερο είναι να ξυπνήσεις κάποια μέρα και να μην έχεις "μεγαλώσει"
Συμφωνώ αλλά και το μεγάλωμα έχει διαφορετικούς ορισμούς για τον καθένα
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Κάτι άλλο που πρόσεξα κατά την πορεία του θέματος: Πολλοί απ' αυτούς που υποστήριξαν πως η εργασία δεν μας απαλλάσσει απαραίτητα από τη μετριότητα (Lugar, Neraida και άλλοι) εμφάνισαν ως αντεπιχείρημα, ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας. Σημεία των καιρών. Μέτριος δεν θεωρείσαι, όταν σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου και εργάζεσαι αποκλειστικά γι' αυτό. Κι όμως ο Τσίπουρος είχε θέσει εξ αρχής το θέμα της κοινωνικής προσφοράς. Καθόλου άδικος λοιπόν ο τίτλος του θέματος, που μιλάει για την "Αντικοινωνικότητα του βολέματος".
Εδώ ένοιωσα άσχημα και κοίταξα όλα τα post μου, δεν λέω πουθενά κάτι τέτοιο.


Ο φόβος είναι από τις μεγάλες αμαρτίες αν και συγχρόνως φυλάει τα έρμα. Και ναι μπορεί να οδηγήσει κάποιον να μην ανοίξει τα φτερά του. Και αυτό μπορεί και να τον στοιχειώνει στη ζωή του. Χαίρομαι τους ανθρώπους που δεν έχουν φοβηθεί αρκετά για να ανακόψουν την πορεία τους, χαίρομαι επίσης αυτούς που ενώ έχουν φοβηθεί εχουν αντιπαλέψει τους φόβους τους και η ζωή τους αντάμειψε, χαίρομαι επίσης και τους ανθρώπους που ενώ χάσανε σε αυτόν τον πόλεμο δεν γίνανε μίζεροι αλλά είπαν "αυτά έχω και με αυτά θα συνεχίσω" όσο μπορώ καλύτερα. Και τέλος συμπονώ αυτούς που δεν πέταξαν για τους Χ λόγους αλλά κοιτάνε τους άλλους να πετάνε με χαρά και τους υποστηρίζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 16:33, 03-11-08:

#87
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
..........Ιδιαιτερα σημαντικο ειναι το οτι ειχε ελευθερο χρονο να αφιερωσει τοσο στα παιδια του, οσο στη γυναικα του και τον εαυτο του...
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos

Κάτι άλλο που πρόσεξα κατά την πορεία του θέματος: Πολλοί απ' αυτούς που υποστήριξαν πως η εργασία δεν μας απαλλάσσει απαραίτητα από τη μετριότητα (Lugar, Neraida και άλλοι) εμφάνισαν ως αντεπιχείρημα, ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας. Σημεία των καιρών. Μέτριος δεν θεωρείσαι, όταν σε νοιάζει μόνο το τομάρι σου και εργάζεσαι αποκλειστικά γι' αυτό..
Οταν λεμε "αφιερωνω χρονο στον εαυτο μου", εννοουμε οτι κανουμε πραγματα που μας γεμιζουν, μας κανουν να αισθανομαστε ομορφα και αυτο δεν αποκλειει την κοινωνικη προσφορα ή την οποια επιτευξη στοχων μεσω ομαδικοτητας...Ποτε δεν υποστηριξα οτι το να σε ενδιαφερει μονο το τομαρι σου, αυτοματα δε θεωρεισαι μετριος....
Εκτος εαν κατι δεν εχω καταλαβει σωστα και εχω γραψει πραγματα που σε οδηγησαν σε τετοια συμπερασματα, ενω αυτο που ηθελα να πω μεσα με τα ποστ μου, ειναι οτι δεν ειναι δυνατον η εργασια καποιου να ειναι κριτηριο μετριοτητας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 21:03, 03-11-08:

#88
Αρχική Δημοσίευση από lugar
Εγώ πάλι γιατί έχω την αίσθηση ότι παλιότερα κοροϊδεύανε τον τρελλό του χωριού αλλά συγχρόνως είχανε την αίσθηση ότι το σωστό ήταν να τον βάλουνε σπίτι τους και να τον ταϊσουνε ενώ σήμερα δεν τον κοροϊδεύουμε αλλά προσποιούμαστε ότι δεν τον είδαμε? Λέγεται αυτό "ουσιαστικές σχέσεις", λέγεται αυτό αποδοχή του συνανθρώπου?
Πιθανότατα ξεχνάς τις συνθήκες ζωής του τότε που ένωναν τους ανθρώπους ....ήταν ποιο σκληρές και αναγκαστικά οι άνθρωποι είχαν άλλου είδους σχέση για λόγους επιβίωσης.Ξεχνάς την σχέση της γυναίκας με του άντρα , που σίγουρα δεν είχαν τα ίδια δικαιώματα , ξεχνάς την αντιμετώπιση των παιδιών με ειδικές ανάγκες , ξεχνάς ότι τότε ένας γονιός απαντούσε όταν τον ρωτούσαν... πόσα παιδιά έχεις?Ένα παιδί και δυο κορίτσια.Πιθανότατα ξεχνάς πολλά πράγματα που σήμερα είναι δεδομένα (αυτό δεν σημαίνει ότι το σήμερα δεν είναι σκληρό) , όπως ξεχνάς ότι κανένας τρελός ή διαφορετικός άνθρωπος δεν ζήτησε ποτέ τον οίκτο αλλά τον σεβασμό.
Εκτός των όλων αυτών δεν παρατήρησες ότι χαρακτήρισα την εποχή μας ως μεταβατική .....δηλαδή άχαρη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 00:32, 04-11-08:

#89
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Οταν λεμε "αφιερωνω χρονο στον εαυτο μου", εννοουμε οτι κανουμε πραγματα που μας γεμιζουν, μας κανουν να αισθανομαστε ομορφα και αυτο δεν αποκλειει την κοινωνικη προσφορα ή την οποια επιτευξη στοχων μεσω ομαδικοτητας...
Πολύ καλά κάνεις αγαπητή μου Νεράιδα να το διευκρινίζεις, αφού σε καμμία περίπτωση η φράση "αφιερώνω χρόνο στον εαυτό μου" δεν θα μπορούσε να μου δώσει να καταλάβω αυτά που μόλις ανέλυσες. Άλλωστε, έχω και πάλι διευκρινίσει πως προσωπικά δεν αναφέρθηκα ποτέ στο επάγγελμα, αν και αυτό αποτελεί για κάποιους ίσως λίγους, την έκφραση της προσωπικής τους αξίας και δημιουργικότητας.

Αρχική Δημοσίευση από lugar
Εδώ ένοιωσα άσχημα και κοίταξα όλα τα post μου, δεν λέω πουθενά κάτι τέτοιο.
Αρχική Δημοσίευση από lugar
αν φροντίζουν τη γιαγιά τους ή την θεία τους και αν έχουν σκύλο (τους, δική μου μετάφραση).
Σε όλη μου τη ζωή από κοντά δεν έχω γνωρίσει άνθρωπο όπως ακριβώς το λες. Μετριότητες με την έννοια ότι εγώ τις βλέπω έτσι ΝΑΙ αλλά ανθρώπους που να μην έχουν δικούς τους στόχους, δικές τους αγάπες, δικά τους σημαντικά ορόσημα ΠΟΤΕ.
Λυπάμαι αγαπητή μου αλλά δυστυχώς τα είπες. Δεν θεωρώ ότι σ' αδίκησα.

Λυπάμαι πάντως αν σας έκανα να αισθανθείτε άσχημα, δεν είχα καμμία τέτοια πρόθεση. Η θέλησή μου είναι να μιλήσω γι' αυτά που με απασχολούν, με αφορμή τα όσα λένε οι άλλοι, αυτό δεν σημαίνει ότι τους βάζω και απέναντι.


Αρχική Δημοσίευση από lugar
Κάποιος που του αρέσει να τραγουδάει κάτι άλλο εκτός από λαϊκά γίνεται κάτι άλλο για να ζήσει ή γίνεται ένας δυστυχισμένος τραγουδιστής
Εσύ δεν έχεις βαρεθεί ν' ακούς τόσους μέτριους τραγουδιστές να βγαίνουν στην επιφάνεια κι άλλους τόσους μέτριους που απέτυχαν, να μοιρολογούν όλη τους τη ζωή, "τόσοι μέτριοι έγιναν διάσημοι, εγώ γιατί αδικήθηκα, aaaahhh dishonorable society..."; Δεν έχουν καν το ταλέντο να είναι cult.

Δεν έχετε δεί ταξιτζή επιστήμονα? Λέτε να'φαγε 4 με 5 χρόνια στη σχολή γιατί ήθελε να δουλέψει οδηγός ταξί?
Γιατί δεν έγινε επιστήμονας αυτός; Γιατί έγινε ταξιτζής; Επειδή το πανεπιστήμιο προωθεί τη μετριότητα και μόνον αυτή, το γλύφτη του καθηγητή, το ανίψι, το παιδί, το τσιράκι. "Κουβάλα τον προτζέκτορα και θα σε κάνω λέκτορα" λέει το ρητό στο πανεπιστήμιο...
Μετά να μην οργίζεται αυτός, φίλη Λούγκαρ;

Νομίζετε ότι γίνανε σκουπιδιάρηδες είχαν αυτό το όνειρο, ή ξέρετε κανέναν που να είχε όνειρο να γίνει εργάτης οικοδομής.
Ναι, γνώρισα ανθρώπους που μέχρις εκεί έφτανε το μυαλό τους και στο σχολείο πήγαιναν με το ζόρι, ονειρευόμενοι άλλος να γίνει υπαξιωματικός του στρατού, άλλος να πάει να δουλέψει στη φάμπρικα ή στο συνεργείο, για να είναι λέει "ελεύθερος" και "μάγκας" και νά' χει φράγκα να σουλατσάρει τη γκόμενα. Στην ίδια ηλικία, κάποιοι άλλοι σχίζονταν στο διάβασμα. Ποιος λοιπόν έπρεπε κατά τη γνώμη σου να γίνει εργάτης στη φάμπρικα;

ξέρω ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν τους αρέσει το επάγγελμα τους και έχουν και οικογένεια και να δεν έχουν χρόνο για μια εξόδους.
Αν όμως ξαφνικά εμφανιστεί κάποιος που θα ταράξει τη μιζέρια τους, την αποχαύνωση και τη δυστυχία τους, θα ξεσηκωθούν να τον φάνε με τεράστια μανία, την ίδια που επιδεικνύουν όταν γλύφουν τ' αφεντικό τους. Εάν τους δοθεί η ευκαιρία να ελευθερωθούν, θα κλειδώσουν την πόρτα και θα πετάξουν το κλειδί στη χέστρα, τραβώντας με ανακούφιση το καζανάκι.



Και αυτό μπορεί να συμβεί σε κάποιους και το να καταφέρουν τους στόχους τους και να ευτυχήσουν σε άλλους. Είμαστε άνθρωποι όλοι έχουμε διαφορετικές προσωπικότητες, διαφορετικά θέλω, κάνουμε λάθη, αλλάζουμε ή λιμνάζουμε.
Πέστο χρυσόστομη!" Ή αλλάζουμε ή λιμνάζουμε". Τρομερό σλόγκαν!!!
Λοιπόν, διαλέγω ν' αλλάζω, και να πετώ μικρά πετραδάκια στα βραδυκίνητα νερά όσων λιμνάζουν...

Είναι πολύ όμορφο να κάνεις κάτι ως δουλειά που να μπορεί να σου δίνει χαρά, να νοιώθεις δημιουργικός. Το εύχομαι σε όλους.... όσοι είχατε λάτρεια σε μια δουλειά που μπορούσε να σας ζήσει, είστε τυχεροί, και να το ξέρετε... αλλά η ζωή είναι γεμάτοι από ανθρώπους που δεν είχαν κάποια συγκεκριμένη τρέλλα...
Και αυτοί κατά τη γνώμη σου δεν θα πρέπει να στηλιτευτούν για τη μετριότητά τους; Ακριβώς γι' αυτούς μιλάμε. Ας διασκέδαζαν τουλάχιστον με την τρέλα των άλλων, δεν θα περνούσαν κι άσχημα στην τελική...

και αν δεν το βρήκες μέσα σου αυτό μέχρι κάποια ηλικία που να το ψάξεις... δεν βρίσκεται το πάθος με το ζόρι... αρκεστείτε στους ανθρώπους που αξιοπρεπείς κάνουν αυτό που έχουν να κάνουν, αναγνωρίζουν την δημιουργικότητα στους άλλους και δεν τους κλείνουν το δρόμο από ζήλεια....
Σωστότατο. Μόνο που σπάνια βλέπεις κάτι τέτοιο. Σαν Καρέττα καρέττα ένα πράγμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,055 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 09:16, 04-11-08:

#90
Διαβάζω τα ποστ του θέματος με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συμφωνώ σε κάποια σημεία (κυρίως με τη lugar ως τώρα) διαφωνώ σε άλλα (κυρίως με τσιπ και χάος- αν και στο θέμα με τα πανεπιστήμια έπιασε θέμα που δυστυχώς το γνωρίζω καλά και ομολογουμένως έχουμε ... ταύτιση απόψεων) και τελικά προσπαθώ να ... αναγνωρίσω τον "Αντιβολεμένο" άνθρωπο.

Χωρίς παραθέσεις η αίσθηση που μου βγάζουν τα λεγόμενα είναι ότι ο μη αντικοινωνικά βολεμένος άνθρωπος είναι αυτός που

- κάνει αυτό που αγαπάει χωρίς να τον ενδιαφέρει στο ελάχιστο να εξασφαλίζει ούτε "τον άρτον ημών τον επιούσιον".
- αναγνωρίζει το ταλέντο του και την "κλίση" του και τα ακολουθεί ακόμα και αν αυτό είναι πρακτικά αδύνατο.
- Φροντίζει να δώσει χρόνο στην οικογένειά του, αν και αυτό μπορούν να το κάνουν και χιλιάδες άλλοι (βλέπε ποστ εχπ), αλλά αυτός έχει να του προσφέρει άπειρα

επίσης να πω εδώ στον εχπ, πως το γεγονός ότι ο bill gates έχει παιδιά αποδεικνύει απλώς ότι δεν είναι...στείρος και όχι ότι είναι καλός πατέρας για αυτά (πιθανότατα είναι, αλλά η απόκτηση παιδιών δεν διασφαλίζει a priori κάτι περισσότερο από την ικανότητά του να ...well όλοι ξέρουμε πώς γεννιούνται τα παιδιά)

-
αφιερώνει μυριάδες ώρες στην (λατρεμένη του, σύμφωνα με τα παραπάνω) εργασία με σκοπό να κάνει το ...breakthrough σε ό,τι κάνει.

- κόντρα στο παραπάνω, έχει την ικανότητα να αφιερώνει χρόνο στην οικογένεια και να "δώσει" στην κοινωνία ισορροπημένους και υγιείς πνευματικά και ψυχολογικά ανθρώπους που έχουν μεγαλώσει χωρίς στερήσεις σε κανένα τομέα.

Αυτά είναι τα βασικά που καταλαβαίνω εγώ. Πέρα από το ... ουτοπικό του πράγματος που νομίζω καθίσταται προφανές, προφανές επίσης είναι, υποθέτω, ότι για τον καθένα μας η έννοια του βολέματος είναι εντελώς διαφορετική.

Εγώ δεν μπορώ να κατηγορήσω τον επιστήμονα με το λαμπρό μυαλό που έφτασε 30, έφαγε τρελές πίκρες από "μεγαλοκαθηγητάδες" που προώθησαν το...παιδί για τον προτζέκτορα (γιατί αυτός έκανε έρευνα όσο κάποιοι άλλοι μεταφέρανε προτζέκτορες) και αφού σιχτήρησε συμπλήρωσε ένα έντυπο 181 και πήγε σε κάποιο υπουργείο.

Δεν μπορώ να κατηγορήσω, αυτήν που προτίμησε να εγκαταλείψει τα όνειρα για ακαδημαϊκή καριέρα και έγινε καθηγητρια σε σχολείο, γιατί τη θέση του 407 την πήρε...αυτή που κοιμήθηκε με τον (60άρη) καθηγητή που ήταν στην επιτροπή επιλογής.

[υπαρκτά παραδείγματα και τα 2]

Δεν μπορώ να κατηγορήσω αυτόν ή αυτήν που προτίμησε ένα "απλό" ωράριο 9-5 ή 8-4 για να μπορεί να πηγαίνει ο ίδιος/α στην παιδική χαρά με το παιδί του αντί να το στέλνει με μια φιλλιπινέζα. Νομίζω το χαμόγελο ευτυχίας στο πρόσωπο του παιδιού τον/την αποζημιώνει.

Δεν μπορώ να κατηγορήσω ούτε αυτόν που αποφάσισε να βγει κάποια φορά και να πάει να δει την Παπαρίζου (τυχαίο παράδειγμα). Νομίζω ότι γινόμαστε υποκριτές να πούμε ότι μόνο "υπάνθρωποι" και "βολεμένοι" αρέσκονται σε τέτοιες διασκεδάσεις.

Τους μόνους που - προσωπικά- "κατηγορώ" είναι όλους αυτούς που μπαίνουν στην κατηγορία "ανάξια τέκνα άξιων γονέων". Αλλά και εκεί τελικά μάλλον τους γονείς "κατηγορώ". Στην προσπάθειά τους να γίνουν "άξιοι άνθρωποι" ξέχασαν να είναι "άξιοι γονείς".. και τα αποτελέσματα φαίνονται. Όμως ειλικρινά, πόσοι τέτοιοι κυκλοφορούν...ανάμεσά μας (η xanp νομίζω ανέφερε ότι τέτοιες κατηγορίες δεν γνωρίζει γιατί δεν κινούνται στους κύκλους της). Προσωπικά οι Μπάστες, Μάστες, Δέστες και Πέτατες [] δεν με αγγίζουν περισσότερο από...περιστασιακό χάζι στο star ενώ η ηλεκτρική καθαρίζει το δωμάτιο που είναι η Tv γιατί πολύ απλά ένας τέτοιος ... κενός χώρος είναι εκτός της δικής μου πραγματικότητας και εκτός του κόσμου που...βλέπω όταν ξυπνώ το πρωί. Ο κόσμος που βλέπω το πρωί περιλαμβάνει ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν το καλύτερο για τους ίδιους και τα παιδιά τους, που τους απασχολούν τα πάσης φύσης κοινά και, προσωπικά, θεωρώ ότι κάθε άλλο παρά "βολεμένους" με κακή έννοια μπορώ να τους θεωρήσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Resident Evil : 04-11-08 στις 09:21.
9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 10:33, 04-11-08:

#91
"που να μην έχουν δικούς τους στόχους, δικές τους αγάπες, δικά τους σημαντικά ορόσημα"
"ότι μπορεί κάποιος αντ' αυτού να αφιερώσει χρόνο στα παιδιά ΤΟΥ, να κάνει πράγματα για τον εαυτό ΤΟΥ, να περάσει καλά για πάρτη ΤΟΥ. Καμμία αναφορά σε κοινωνική προσφορά και επίτευξη στόχων μέσω ομαδικότητας."
Προφανώς δεν έχουμε καταλάβει ο ένας τον άλλον γιατί εγώ δεν βλέπω στην δική μου φράση την έννοια του παρτάκια όπως ορίζεις εσύ παρακάτω.
Κατά τα άλλα δεν διαφωνώ απλώς μου τη δίνει το μανιφέστο "όποιος θέλει μπορεί" ειδικά όταν σκέφτομαι ότι πολλοί που το διατυμπανίζουν ζουν προστατευμένοι από την κοινωνική/ οικονομική τους τάξη (γιατί είναι επίσης κάτι που μπορεί να το ευαγγελίζεται και ο τύπος του προτζέκτορα - αφού μπόρεσε!) ή από την καθαρή τύχη να ταιριάζουν τα θέλω τους με την ροή μιάς εκάστοτε αγοράς/ μόδας. Γι'αυτό δεν γουστάρω τα μεγάλα λόγια.
Νεγκατιβ συμφωνώ με το πόστ σου εκτός από αυτό:
"όπως ξεχνάς ότι κανένας τρελός ή διαφορετικός άνθρωπος δεν ζήτησε ποτέ τον οίκτο αλλά τον σεβασμό."
Γιατί πιστεύω ότι όταν βάζεις τον άλλον σπίτι σου και όταν τον συναναστρέφεσαι είναι μέγιστος σεβασμός και όχι οίκτος. "Ήρθε ο Χριστός στην πόρτα μας" λέγανε οι παλιοί. Οίκτος είναι να δώσεις λεφτά απρόσωπα στην προσπάθεια να μην έρθεις σε κοινωνία με τον άλλον.
Οι κοινωνία παλιότερα ήταν σκληρή ή μαλακή με πρόσωπο, τώρα μπορεί να είναι διαφορετικά σκληρή ή μαλακή αλλά απρόσωπη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 12:20, 04-11-08:

#92
Διαβάζοντας τα ποστ νιώθω ότι κρίνουμε τους αδύναμους.
Μια μάνα έχει δυο παιδιά, στα οποία προσπαθεί να δώσει τις ίδιες αρχές, την ίδια φροντίδα, τις ίδιες δυνατότητες. Ο ένας καταφέρνει να μην «βολεύεται», να ανοίξει τα φτερά του, ο άλλος δεν τα καταφέρνει για πολλούς και διάφορους λόγους. …σωστό είναι η μάνα τους να κρίνει τον ένα επειδή δεν είναι εξίσου δυνατός, τυχερός, καλός, έξυπνος όσο ο άλλος?

Οι κοινωνία αποτελείται από ανθρώπους που έχουν δυνατότητα να ανοίξουν τα φτερά τους, το spirit τους, και από ανθρώπους που δεν έχουν δυνατότητα. Thatʼs it! Ποτέ δεν θα αλλάξει αυτό. Στο όνομα της βελτίωσης κρίνουμε εκ του ασφαλούς. Δεν νιώσαμε τον φόβο τους ή την πίκρα τους(συμφωνώ απόλυτα με την lugar).
Σαν να είμαστε μια elite που επειδή κατάφερε «να μην βολεύεται» έχει δικαίωμα να κρίνει αυτούς που δεν τα κατάφεραν.
ʽΗ χειρότερο…σαν να είμαστε μια elite που παριστάνει ότι τα κατάφερε, και έχει δικαίωμα να κρίνει αυτούς που δεν παριστάνουν τους …φτερωτούς.

Ο καθένας έχει το μέτρο του. Και σαν προκρουστιανοι κριτές τσακίζουμε κόκαλα, δεν βαδίζουμε προς την βελτίωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 15:20, 04-11-08:

#93
Αδύναμες είναι οι κυρίες που έχουν κατακλύσει τα κανάλια της τηλεόρασης στην απογευματινή ζώνη?Οι νεαρές που έχουν ξυπνήσει από τις 7 το πρωί για να βαφτούν να περιποιηθούν τον εαυτό τους για να είναι στην Αριστοτέλους με το δεκάποντο στις δέκα το πρωί και να μπορούν να πιούν τον καφέ τους.....δηλαδή να κάνουν πασαρέλα?Κάτι το αντίστοιχο κάνουν και οι νεαροί....
Αδύναμοι είναι και οι νεοέλληνες που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να ασχολούνται με τον ναρκισσισμό τους το εύκολο χρήμα τα μπουζούκια τα γρήγορα αμάξια?
Όπως είπα και πριν το κακό δεν βρίσκετε στην ύπαρξη της μετριότητας αλλά στο γεγονός ότι σήμερα την λατρεύουμε την έχουμε κάνει πρωτοκαθεδρία!!!!
Σήμερα ο άνθρωπος έχει αξία ανάλογη με το τι μισθό παίρνει , από ποια μαγαζιά ψωνίζει και με τι αμάξι κυκλοφορεί...
Ποιες είναι οι σχολές αυτές που στην Ελλάδα έχουν την μεγαλύτερη συμμετοχή σπουδαστών?Μπορεί κάποιος να μου πει?
Πόσες φόρες στην τηλεόραση , είναι ένα μέσο που απευθύνετε στο ευρύ κοινό , έχει προβληθεί κάποια θεατρική παράσταση? κάποια έκθεση ? κάποια συναυλία , και δεν εννοώ του Νταλάρα?Και πόσες εκπομπές υπάρχουν που ασχολούνται με τους διάσημους και με τη πολυπόθητη γέννα της συζύγου του Ρουβά?
Υπάρχουν και άλλα κανάλια στην ελληνική τηλεόραση που εγώ δεν τα έχω παρακολουθήσει?
Είτε μας αρέσει είτε όχι , τουλάχιστον ο Νεοέλληνας έχει επικεντρωθεί στις υλικές του ανάγκες.Μέσα από αυτές επιβεβαιώνετε καλύπτει τις αδυναμίες του και όχι καλλιεργώντας το μυαλό ή το πνεύμα του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 15:34, 04-11-08:

#94
Αρχική Δημοσίευση από negative
Πόσες φόρες στην τηλεόραση , είναι ένα μέσο που απευθύνετε στο ευρύ κοινό , έχει προβληθεί κάποια θεατρική παράσταση? κάποια έκθεση ? κάποια συναυλία , και δεν εννοώ του Νταλάρα?Και πόσες εκπομπές υπάρχουν που ασχολούνται με τους διάσημους και με τη πολυπόθητη γέννα της συζύγου του Ρουβά?
Υπάρχουν και άλλα κανάλια στην ελληνική τηλεόραση που εγώ δεν τα έχω παρακολουθήσει?
Είτε μας αρέσει είτε όχι , τουλάχιστον ο Νεοέλληνας έχει επικεντρωθεί στις υλικές του ανάγκες.Μέσα από αυτές επιβεβαιώνετε καλύπτει τις αδυναμίες του και όχι καλλιεργώντας το μυαλό ή το πνεύμα του...
Αν και γενικά συμφωνώ με τα ποστ σου σε αυτό το θέμα, υπάρχουν και εναλλακτικά κανάλια (σκάϊ π.χ. και εναλλακτικά έντυπα που εστιάζουν στο πνεύμα και τα πολιτιστικά δρώμενα. Το θέμα είναι ποιούς και πόσους απασχολούν. Κάποτε (πάνε χρόνια) σε μια εκπομπή, ο Κωστόπουλος είχε δηλώσει πως μπορεί μέσα σε ένα βράδυ να εκδόσει τουλάχιστον 5 περιοδικά σαν το Κλικ (τόσο παλιά μιλάμε). Το 'πε και το 'κανε. Γιατί; Μα γιατί υπάρχει φυσικά το ανάλογο κοινό Ποιός έμαθε τον νεοέλληνα να καλλιεργεί το πνεύμα του; Κανένας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,055 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 15:46, 04-11-08:

#95
Αρχική Δημοσίευση από negative
Υπάρχουν και άλλα κανάλια στην ελληνική τηλεόραση που εγώ δεν τα έχω παρακολουθήσει?
Προφανέστατα ναι.

Τα λένε ΝΕΤ, ΕΤ3, Σκάι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 15:52, 04-11-08:

#96
Με την ίδια ακροαματικότητα?Μήπως υπάρχουν διαφορές στα μεγέθη?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 15:56, 04-11-08:

#97
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Το θέμα είναι ποιούς και πόσους απασχολούν.
Am I invisible?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

negative

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη negative
Ο negative αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών , επαγγέλεται Μοντέλο και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 388 μηνύματα.

O negative έγραψε στις 16:12, 04-11-08:

#98
Οχι η απαντηση μου δεν ηταν για σενα Isiliel αλλα για την resident evil....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,055 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 16:44, 04-11-08:

#99
κι η απάντησή μου (negative) αφορούσε ακριβώς την ερώτησή σου η οποία ήταν
Αρχική Δημοσίευση από negative
Υπάρχουν και άλλα κανάλια στην ελληνική τηλεόραση που εγώ δεν τα έχω παρακολουθήσει?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 16:49, 04-11-08:

#100
Ρε παιδιά χωρίς να αμφισβητώ το γεγονός ότι τα "κακά" κανάλια έχουν μεγαλύτερη ακροαματικότητα θυμάστε το σκάνδαλο με το πως μετράνε και που δωθήκανε τα μηχανάκια της AGB?
Νομίζω πως προσπαθούνε όλοι πολύ να μας πούνε "όλοι έτσι είστε" ή "δεν υπάρχουν άλλοι".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους