Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 77,680 εγγεγραμμένα μέλη και 3,028,366 μηνύματα σε 91,609 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 933 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Αγαπημένοι στίχοι τραγουδιών

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,012 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 00:30, 18-11-08:

#451
Eνδελεχεια//

Τι τραγουδι να σου πω που να σε ξερει;
Να ναι εκει οταν γελας κι οταν φοβασαι
να ναι εκει οταν μεθας κι οταν λυπασαι
κι οταν κρυβεσαι στης μοναξιας τα μερη

Τι τραγουδι να σου πω, εκει που πας;
Να μη μοιαζει με κανενα..
Τι τραγουδι να σου πω, εκει που πας;
Μα να μοιαζει μ'ολα οσα αγαπας

Τι τραγουδι να σου πω που να χει αερα
σαν κι αυτα μες στις κασετες που χουν λιωσει
γιατι πατησαν το χρονο, σ'εχουν νιωσει
πηραν σηκωσαν το φως κι εδω το φεραν

Τι τραγουδι να σου πω, εκει που πας;
Να μη μοιαζει με κανενα
Τι τραγουδι να σου πω, εκει που πας;
Μα να μοιαζει μ'ολα οσα αγαπας

Τι τραγουδι να σου πω χωρις ουσια
να το φτυνουν οι σοφοι κι οι μπερδεμενοι
να γεννιεται στα ρηχα κι εκει να μεινει
να μην εχει ουτε λαμψη, ουτε αξια
μα να φεγγει στη δικη σου καταχνια..;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

πορτοκαλί_ποντίκι (όποιος θέλει ας ρωτήσει. Κρυφό το 'χουμε;)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη πορτοκαλί_ποντίκι
H όποιος θέλει ας ρωτήσει. Κρυφό το 'χουμε; αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

H πορτοκαλί_ποντίκι πως βρέθηκα εδώ; έγραψε στις 01:12, 18-11-08:

#452
καλησπέρα! Μόλις έκανα εγγραφή και πολύ χαίρομαι που το πρώτο μου ποστ θα'ναι για να σας πω ένα από τα ομορφότερα και αλήθεια συγκλονιστικό τραγούδι που ερμήνευσε ο Μάλαμας.

''Το χρόνο να λαβώσω''

Νεράιδα φανερώθηκε, σε άδειο καλντερίμι.
Ήλιος χρυσός στα βλέφαρα και στο λαιμό ασήμι.
Γυμνή στο λιόγερμα βουτά και στα ποτάμια τρέχει,
Χίλιες φορές την βάφτισαν μα όνομα δεν έχει...
Πως ταξιδεύουν οι ψυχές και οι ζωές μας πες μου,
στις όχθες του Αχέροντα και στις πνοές τʼ ανέμου.
Ποια μοίρα φέρνουν τα νερά ποια μυστικά κρυμμένα,
ποια θάλασσα σε αγκαλιά τα έχει φυλαγμένα!
Τα βράδια έρχεσαι κρυφά και μπαίνεις στα όνειρά μου!
κόκκινα χείλη με φιλούν και βάφουν τα δικά μου!
Κι από το ύψωμα σαν βγεις ξανά να σʼ ανταμώσω,
δως μου τα χείλη σου να πιω το χρόνο να λαβώσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 22:35, 23-11-08:

#453
Σοφία Βέμπο- Καινούργια τώρα αρχή

Κοντά σου θα ʽρθω κάποιο πρωί
φαντάσου τη νέα μας ζωή
στοχάσου πως είμαι δίπλα σου και πάλι
πως σου χαϊδεύω το κεφάλι
και πως σου λέω σιγανά

Καινούρια τώρα ζωή
ας ξαναρχίσουμε οι δυο μας
κι ας πούμε πως με πρωτόειδες αυτό το πρωί

Ας ξεχαστούν τα παλιά κι ας ξανακτίσουμε
πάλι τη γκρεμισμένη από χρόνια μικρή μας φωλιά
κι ας βάλουμε στο νου μας πως έτσι ήταν γραφτό
κι ας πούμε ότι ʽναι αυτό το πρώτο ραντεβού μας

Καινούρια τώρα ζωή
ας ξαναρχίσουμε οι δυο μας
κι ας πούμε πως με πρωτόειδες αυτό το πρωί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ophelia
H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 791 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε στις 00:40, 24-11-08:

#454
Το παπάκι...Νικόλας Άσιμος

Έχω ένα παπάκι, να μου κάνει πα, να μου κάνει πάπαπα
κι ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει που όλο μου κουνάει
τα αυτιά
και δεν μου καίγεται καρφί, αν εσύ περνάς και δεν μου
ξαναμιλάς
και δεν μου καίγεται καρφί, αν εσύ περνάς και δεν μου
ξαναμιλάς
Ίσως να ξανάρθεις όταν θα 'χω πια, όταν θα 'χω πια χαθεί
Κι ή θα με 'χουν θάψει, ή θα έχω μα ή θα έχω μαραθεί.
Κι ας μη σου καίγεται καρφί κι ας συνήθισες κι ας συνήθισες
κι εσύ
Κι ας μη σου καίγεται καρφί κι ας συνήθισες κι ας συνήθισες
κι εσύ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,012 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 20:18, 29-11-08:

#455
Με το κορμι να καιγεται - Ζερβουδακης

Σαν πουλί πετάς μακριά μου φεύγεις σαν ανάσα
στα ίδια μέρη τον χρόνο σταματάς
μα ποτέ σου δεν είδες μέσα μου ποτέ σου
σε ξένα λόγια τώρα γι`αλλού πετάς

όσο μακρύς ο δρόμος σου κ αν φαίνεται
να προσπαθείς με το κορμί να καίγεται
όλα τα ψέμματα του κόσμου θα τα ζήσεις
όλα περνούν την ίδια ώρα χάνονται
ξαναγυρνούν μεσ`την ζωή μοιράζονται
μέσα σου κρύβονται βαθιά αν τα ζητήσεις...

Πίσω μην κοιτάς τον δρόμο πάρε της καρδιάς σου
Γι`άλλα λάθη σ`άλλο ουρανό
κι αν σου φάνηκαν οι μέρες σου, για πες μου κάηκαν;
μες στη φωτιά τους εγώ θ`αναστηθώ..

Όσο μακρύς ο δρόμος σου κ αν φαίνεται
να προσπαθείς με το κορμί να καίγεται
όλα τα ψέμματα του κόσμου θα τα ζήσεις
όλα περνούν την ίδια ώρα χάνονται
ξαναγυρνούν μεσ`την ζωή μοιράζονται
μέσα σου κρύβονται βαθιά αν τα ζητήσεις...

Πίσω μην κοιτάς τον δρόμο πάρε της καρδιάς σου
Γι`άλλα λάθη σε άλλο ουρανό..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,222 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 12:26, 03-12-08:

#456
Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός
Σε καίει, σε σκορπάει και σε παγώνει
Μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ
Κάποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποιοι χάρτες σου ζεστάνανε ξανά το μυαλό
Ποιες θάλασσες στεγνώνουν στο μικρό σου κεφάλι
Ποιος άνεμος σε παίρνει πιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Σε ποιο όνειρο σε ξύπνησαν βρεμένο, λειψό
Ποιοι δαίμονες ποτίζουν την καινούρια σου ζάλη
Ποιος έρωτας σε σπρώχνει ποιο μακριά από δω
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Το όνειρο που σ' έφερε μια μέρα ως εδώ
Σήμερα καίγεται, σκουριάζει και σε διώχνει
Μια σε κρατάει στη γη, μια σε ξερνάει στον ουρανό
Το ίδιο όνειρο σε τρώει και σε γλυτώνει

Θέλεις ξανά ν' αποτελειώσεις μοναχός
Ενα ταξίδι που ποτέ δεν τελειώνει
Κάτω απ' τα ρούχα σου ξυπνάει ο πιο παλιός θεός
Μες τις βαλίτσες σου στριμώχνονται όλοι οι δρόμοι

Ποια νήματα σ' ενώνουν με μια άλλη θηλιά
Ποια κύματα σε διώχνουν απ' αυτό το λιμάνι
Ποια μοίρα σε φωνάζει από την άλλη μεριά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποια σύννεφα σκεπάσαν τη στεγνή σου καρδιά
Ποια αστέρια τραγουδάνε τη καινούρια σου ζάλη
Ποιο ψέμα σε κρατάει στην αλήθεια κοντά
Πες μου ποιο φόβο αγάπησες πάλι

Ποιες λέξεις μέσα σου σαπίζουν και δεν θέλουν να βγουν
Ποια ελπίδα σ' οδηγεί στην πιο γλυκιά αυταπάτη
Ποια θλίψη σε κλωτσάει ποιο μακριά από παντού
Πες μου ποιος φόβος σε νίκησε πάλι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chimera

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chimera
H Chimera αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 256 μηνύματα.

H Chimera In the deathcar έγραψε στις 13:06, 03-12-08:

#457
Τα φώτα που σβήνουν-Φεύγει η ζωή

Σ' έστησα χθες ξανά, δεν περιμένω ν' ακούσεις
Για το αμάξι που φταίει, μόνο η τύχη μου φταίει
Μόνος μου χθες ξανά με το πιάνο της θλίψης
Τραγουδάκια να φτιάχνω, ναι για σένα να γράφω

Μάγισσα μ' ολοσκότεινα μάτια
Η ζωή μου η άδεια, μ' ολοσκότεινα μάτια
Μάγισσα, πριν χαθείς θα σ' αγγίξω και τον Μέρφυ θα ρίξω

Φεύγει η ζωή και γω μόνος αράζω σ' ένα κόσμο που λείπει
Κι αν μου φύγεις και συ…
η μουσική δε ξορκίζει, δεν διώχνει τη λύπη

Ψάχνω τους κολλητούς, μα κανένας δεν θα ρθει
Ο ψηλός καβατζώνει και ο κοντός ξανανιώνει
Κι έτσι βρέθηκα δω στα δικά σου τα μέρη
Μα και συ έχεις φύγει κι η πληγή μου ανοίγει

Τα φώτα που σβήνουν-Σ' ένα μήνα μια βδομάδα

Σ' ένα μήνα, μια βδομάδα, έναν χρόνο δυο χρόνια ίσως και ποτέ
Θα συναντηθούμε πάλι μες το ίδιο καφέ
Θα μου λες πάλι τις ιστορίες, για σπουδές στο εξωτερικό
Έπειτα στου μπαμπά το γραφείο και τώρα αφεντικό

Με κοιτάς και στα μάτια σου ψάχνω
Κάποιον φίλο να βρω
Το τασάκι με στάχτη γεμάτο
Τα όνειρά μας στα δικά μας τα χρόνια
Ψάχνω να τα βρω μες τον καπνό

Θα ρωτήσεις για όλους εκείνους που δεν νοιάστηκες να δεις
Που να' ναι, να τριγυρνάνε ή να' χουν βολευτεί
Θα ρωτάς και για μένα τι να 'χω απογίνει τόσα χρόνια μετά
Που με βγάλαν τα λόγια τα μεγάλα τόσα λόγια κενά

Με κοιτάς και στα μάτια σου ψάχνω
Κάποιον φίλο να βρω
Το τασάκι με στάχτη γεμάτο
Τα όνειρά μας στα δικά μας τα χρόνια
Ψάχνω να τα δω μες τον καπνό

Η κουβέντα κάπου εδώ θα τελειώσει
Οι δουλείες σου σε φωνάζουν ξανά
Τυπικά το χέρι σου δίνεις
Κι έτσι φεύγεις απλά

Τα φώτα που σβήνουν-Ο ήλιος του μεσημεριού

Η μέρα που ξεκίνησε
η μέρα που αρχινάει
Με βρίσκει στο κρεβάτι μου
και κάθε λίγο με σκουντάει

Εκεί που τώρα κάθεσαι
και ώρες ζωγραφίζεις
Στο κάρβουνο και τη σιωπή
όλες τις σκέψεις μου γεμίζεις

Ο ήλιος του μεσημεριού
Λούζει μ' όνειρα τη πόλη
Και μια μέρα σα κι αυτή
Κρίμα που 'μαστε πια μόνοι
Τόσο μόνοι

Μου φαίνεται πως βιάστηκε
να 'ρθει το καλοκαίρι
Και το 'φερε το ολάνθιστο
της άνοιξης το χέρι
Η ώρα πήγε δυόμισι
θα 'ρθεις να με ξυπνήσεις
Μα φαίνεται πως ξέχασα
πως είπες πια δε θα γυρίσεις

Ο ήλιος του μεσημεριού
Λούζει μ' όνειρα τη πόλη
Και μια μέρα σα κι αυτή
Κρίμα που 'μαστε πια μόνοι
Τόσο μόνοι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Chimera : 03-12-08 στις 13:12.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 23:38, 08-12-08:

#458
Υποκριθείτε σε κείνον που τιμά
σε κείνους που γεμίζουν τα κενά του σατανά
στην ύπαρξή σας
Υποκριθείτε στον φονιά που δεν μπορεί
ν' αντέξει την επόμενη στιγμή
και κρίνει αλλιώς από την κρίση
τη δική σας
Σ' αυτόν που κυνηγά το θάνατο χωρίς ιδανικά
γιατί μονάχα κυνηγώντας τον αισθάνεται πως ζει
και νιώθει ακόμη
Υποκριθείτε στους αντάρτες στα βουνά
που οι νόμοι σας δεν τους ανήκουν πια
και το πεδίο των μαχών τους
έγινε η πόλη
Στους αθώους που σκοτώνουν από πάθος
οι ιδέες ξαφνικά γίνονται αλήθεια
κι αν οι ιδέες μετατραπούν, έγινε λάθος
Υποκριθείτε στους αθώους από πάθος
Οχι άλλα είδωλα στα επικίνδυνα παιχνίδια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,296 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 01:19, 09-12-08:

#459
Though we'll never live this Moment again
The clock is tickin away in vain
Time itself has chased us down
But we've tricked it at it's own Game
Nothing to keep me from you

I don't have to see you everyday
Only fools put chains on Love
And if I had to live Life through
Alone and without you
I wouldn't change a thing

[Refrain]
Timeless Love
Ageless us
There's no End
Always was
A timeless Love
Heaven born
Ancient Vows
Never to be torn

There is no tomorrow in my Heart
Only dreamers believe in Time
So let's leave no Regrets behind
I'll give it all
When I'm with you

[Refrain]

There's no longing when you see my eyes
There's no Distance when I let you go
Cause I know a timeless love
On this rock
Take me now
And make a Lovebirth
Of the Coo-Coo in the Clock

Saraya
Timeless Love
(το τραγούδι του γάμου μου..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 18:12, 09-12-08:

#460
Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν
σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις...
Γέρασα μ' ένα παιδικό παντελονάκι
και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη...
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω
το κορμί μου δρόμος, που εκτελούνται δημόσια έργα
κομπρεσέρ μ' ανοίγουν και με κλείνουν...
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
Και το μυαλό μου, αποθήκη, για ραδιενεργά κατάλοιπα...
Μέτρα ασφαλείας πήρανε, για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο, το μέλλον μου δώσαν αντιπαροχή

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα...

Έτσι ζω προκαταβολικά το παρελθόν μου
και με δυο γυμνά καλώδια για χέρια
αγκαλιάζω τα ψηλά σου volt για στερνή φορά

Φοβάμαι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Γλυκερια
H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 49 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε στις 23:11, 23-12-08:

#461
NOTHING ELSE MATTERS



So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters
Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
and nothing else matters
Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
and nothing else matters
never cared for what they do
never cared for what they know
but I know
So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters
never cared for what they do
never cared for what they know
but I know
Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
Trust I seek and I find in you
Every day for us, something new
Open mind for a different view
and nothing else matters
never cared for what they say
never cared for games they play
never cared for what they do
never cared for what they know
and I know
So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
No, nothing else matters

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Γλυκερια
H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 49 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε στις 23:16, 23-12-08:

#462
BELIEVE

So after all these one night stands
You've ended up with heart in hand
A child alone
On your own
Retreating
Regretful for the things you're not
And all dreams you haven't got
Without a home
A heart of stone
Lies bleeding
And for all the roads you followed
And for all you did not find
And for all the things you had to leave behind
I am the way
I am the light
I am the dark inside the night
I hear your hopes
I feel your dreams
And in the dark
I hear your screams
Don't turn away
Just take my hand
And when you make your final stand
I'll be right there
I'll never leave
All I ask of you
Believe
Your childhood eyes were so intense
While bartering your innocence
For bits of string
Grown-up wings
You needed
But when you had to add them up
You found that they were not enough
To get you in
Pay for sins repeated
And for all the years you borrowed
And for all the tears you cried
And for all the fears you had to keep inside
I am the way
I am the light
I am the dark inside the night
I hear your hopes
I feel your dreams
And in the dark
I hear your screams
Don't turn away
Just take my hand
And when you make your final stand
I'll be right there
I'll never leave
And all I ask of you is
Believe

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 10:55, 02-01-09:

#463
Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,222 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 12:19, 02-01-09:

#464
Ήταν μια σπίθα στην αρχή
και μιας βροχής ψιχάλα
κι έγινε η σπίθα πυρκαγιά
και πέλαγος η στάλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ajusshi (η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ajusshi
Ο η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,684 μηνύματα.

O Ajusshi All Men Must Die έγραψε στις 12:44, 02-01-09:

#465
High noon
Oh Id sell my soul for water
Nine years worth
Of breakin my back
Theres no sun in the shadow of the wizard
See how he glides
Why hes lighter than air
Oh I see his face

Where is your star
Is it far, is it far, is it far
When do we leave
I believe, yes, I believe

* in the heat and the rain
With whips and chains
Just to see him fly
So many die

We built a tower of stone
With out flesh and bone
Just to see him fly
Dont know why
Now where do we go

Hot wind moving fast across the desert
We feel that our time has arrived
The world spins while we put his wing together
A tower of stone to take him straight to the sky
Oh I see his face

Where is your star
It is far, is it far, is it far
When do we leave, yeah
I believe, I believe

*
in the heat and the rain
With whips and chains
Just to see him fly
So many die


All eyes see the figure of the wizard
As he climbs to the top of the world
No sound as he falls instead of rising
Time standing still
Then theres blood on the sand
Oh I see his face

Where was your star
Was it far, was it far
When did we leave
We believe, we believe, we believe

In the heat and rain
With whips and chains
To see him fly
So many die
We built a tower of stone
With out flesh and bone
To see him fly
But why, it dont rain
With all our chains,
Did so many die
Just to see him fly
Look at my flesh and bone
Now look, look, look, look
Look at this tower of stone
I see a rainbow rising
Look there on the horizon
And Im coming home
Coming home, Im coming home

Time is standing still
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh
Take me back
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh

Take me back, take me back
Back to my home, oh, oh...



http://www.youtube.com/watch?v=Y6IPBN6ARkE


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

monkey_business

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη monkey_business
H monkey_business αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H monkey_business έγραψε στις 02:56, 03-01-09:

#466
Δεν είμαι εγώ

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής
Άλλες ερμηνείες: Μαρινέλλα

Ένα αφύλακτο σπίτι η καρδιά μου και μπήκες.
Μπήκες να ξαποστάσεις κι εσύ το λεηλάτησες.
Η καρδιά μου καράβι σε παρθένο ταξίδι
Ήρθες σαν τον κουρσάρο με φωτιές και το πάτησες.

Τώρα τι τρέμεις γιατί λυπάσαι,
Εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ.
Αυτή η φωνή που τη φοβάσαι
δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ
Εγώ σωπαίνω, άκου, σωπαίνω
Εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ
ʼλλος φωνάζει άλλος ρωτάει
άλλος κρατάει λογαριασμό
Στ' ορκίζομαι δεν είμαι εγώ

Ένα αφύλακτο σπίτι η καρδιά μου και μπήκες.
Μπήκες βρήκες γαλήνη και μετά το πυρπόλησες.
Μπήκες μέσα στη μάχη με κλωνάρι ειρήνης.
Μιλώντας για ειρήνη ξαφνικά πυροβόλησες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

flyer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη flyer
Ο flyer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 131 μηνύματα.

O flyer έγραψε στις 03:05, 03-01-09:

#467
Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

αυτο το τραγουδι περιλαμβανει τοσα συναισθηματα...

χαρα,ευτυχια,λυπη...θυμο,νοσταλγια,αγαπη,πονο,φοβο,ερωτα και ποθο...

αν υπαρχει κοπελα για την οποια γραφτηκε αυτο το τραγουδι ειναι πολυ τυχερη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

flyer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη flyer
Ο flyer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 131 μηνύματα.

O flyer έγραψε στις 03:06, 03-01-09:

#468
και δυο αραδες μονο...

ισως,ισως μια μερα
να υπαρχεις μονο για να σ'αγαπω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Tsipouro
Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 917 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε στις 23:29, 14-01-09:

#469
Flutes and pipes
Play a drunken rhyme
Entertaining

The soldiers in the palace

Naked bodies

Female slaves from Asia
Dance with promise

For a night of pleasure

Mouths smell wine

The feast is going wild
Victorious and glorious

The men exalt their king
As in a fevered dream

Thais is entering
And she provokes him

To do a special deed

"You have conquered

The capital of orient
Display your power

And make your enemies weep
Destroy their pride

The jewel of the desert
As they once destroyed

Our temples for their king"

"Burn this city to the ground
Take a torch and spread the fire"


ΟΙ ΦΛΟΓΕΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣΑΝ ΤΟΥ ΞΥΛΙΝΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ
ΣΑΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ ΦΙΔΙΑ
ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΟΘΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥΣ
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
Η ΠΕΡΣΕΠΟΛΗ ΚΛΑΙΕΙ ΕΝΩ ΟΙ ΦΛΟΓΕΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΝ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΗΣ


Persepolis

Now a pile of dust
A blackened carcass

A land of ash

Persepolis

You lost your crown
Persepolis

Burned to the ground

Consumed by hate

Ablaze by pride
Persepolis

Naked as the sand

Persepolis
You lost your crown
Persepolis
Burned to the ground

"Burn this city to the ground
Take a torch and spread the fire"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη e-sofia
H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 402 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε στις 09:58, 15-01-09:

#470
Ποιο να ναι αυτό το μυστικό
Που σε κρατάει μακριά από δω
Κι ακόμα δεν μπορώ να δω

Μετράω ώρες και στιγμές
Για όσα έσβησες στο χθες
Γι αυτά που κρύβεις και δεν λες

Χάνομαι μέσα μου κι εγώ
Μα έχω κάτι να σου πω

Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά

Πάλεψα μέσα μου καιρό
Πέρασα γη και ουρανό
Για να μπορώ να σʼ αγαπώ

Έδωσα σώμα και ψυχή
Για να κερδίσω μια στιγμή
Μα την αρνήθηκες κι αυτή

Χαθήκαμε με τον καιρό
Μα είχα τόσα να σου πω

Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά


Χαθήκαμε με τον καιρό
μα είχα κιʼ άλλα να σου πω


Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Γλυκερια
H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 49 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε στις 03:22, 17-01-09:

#471
Coming Back to Life

Where were you when I was burned and broken
While the days slipped by from my window watching
Where were you when I was hurt and I was helpless
Because the things you say and the things you do surround me
While you were hanging yourself on someone elseʼs words
Dying to believe in what you heard
I was staring straight into the shining sun

Lost in thought and lost in time
While the seeds of live and the seeds of change were planted

Outside the rain fell dark and slow
While I pondered on this dangerous but
I took a heavenly ride through one silence
I knew the moment had arrived
For killing the past and coming back to life

I took a heavenly ride trough our silence
I knew the waiting had begin
And headed straight... into the shining sun

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kakerlak
H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών . Έχει γράψει 1,392 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε στις 08:20, 17-01-09:

#472
Στίχοι: Τάσος Βουγιατζής
Μουσική: Κώστας Σέγγης
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

Πώς χαλάει ο καιρός σε δυο λεπτά
πως τελειώνει μια αγάπη μ' ένα αντίο
σαν το σύννεφο το γκρίζο η μοναξιά
θέλει βάλλει στη ψυχή βροχή και κρύο
πρώτος όροφος,παιδιά που παίζουν μπάλα
και στον δεύτερο χαμογελά στη σάλα

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ' ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενό
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ' τα μάτια μου ποτάμι

Πώς χαλάει ο καιρός και πιάνει μπόρα
πως αλλάζουν οι αγάπες χαρακτήρα
εγώ μέσα απ' την καρδιά στα 'δωσα όλα
κι από σένα τελικά πες μου τι πήρα
Πρώτος όροφος ανέκδοτα κι αστεία
και στο δεύτερο φωνές και φασαρία

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ' ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενό
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ'τα μάτια μου ποτάμι


Είχα καιρό να ακούσω αυτό το τραγούδι, Είδα το username της Γλυκερίας από επάνω κ το θυμήθηκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Tsipouro
Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 917 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε στις 14:33, 23-01-09:

#473
Draconian - Earthbound

The sorrow of my soul, earthbound and cold
The tide will never turn
I've been dead for years, drowned in all my tears
Have you forsaken me?

Frequent days of loss, crawling to the cross
The silence screams so loud
Conquered by the sun, my fate is done
I'm pulling down the shroud

Blazing through my eyes, your tender disguise
So far our of reach
A life of dismay turns into grey
Will you abandon me?

Here in the light it's pitch black night
A fever on the rise
Dying from within and reborn into sin
I'm tearing up the sky

Feel the world inside;
The ghost of me calling you
Feel the world inside;
The ghost of me haunting you

This sentient cage,
Cutting through time with a blunt smile
Would you help me slit my wrists?
See me cry, help me... Die!

So frail the veil of life-so beautiful the face of death
Suddenly reveries bloom into night's heavy drenching

And life leaves you cold, weary and old...
It's hard just to breathe
You know me so well, I'm going through hell
Won't you please, follow me?

Feel the world inside;
The ghost of me calling you
Feel the world inside;
The ghost of me haunting you

You cracked the ice, and I wept
You covered the sun, and I slept
You whispered the truth, and I smiled
You kissed my soul, and I died

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Γλυκερια
H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 49 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε στις 23:03, 23-01-09:

#474
Οι στεναγμοί είναι αέρας και στον αέρα πάνε!
Τα δάκρυα νερό είναι και πάνε στη θάλασσα!
Πες μου γυναίκα, όταν ξεχνιέται ο έρωτας
ξέρεις εσύ που πάει;
Οπως σ'ανοιχτό βιβλίο στο βάθος της κόρης σου διαβάζω.
Γιατί το χείλη να προσποιείται γέλια που διαψεύδουν τα μάτια;
Κλάψε, μην ντρέπεσαι να ομολογήσεις πως μ'αγάπησες λίγο!
Κλάψε! Κανένας δεν μας κοιτάζει. Βλέπεις, εγώ είμαι άντρας...
Και εγώ κλαίω...
Η κόρη σου είναι γαλάζια και, όταν κλαις,
σ'αυτήν τα διαφανή δάκρυα μου φαίνονται
σταγόνες δροσιάς πάνω σε βιολέτα.
Καμμιά φορά τη συναντώ στους δρόμους και περνάει δίπλα μου.
Χαμογελώντας περνάει και αναρωτιέμαι: πως μπορεί να γελάσει;
Και τότε σκέπτομαι: ίσως γελιέται όπως εγώ γελιέμαι...
G.A. Becquer

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jesse_james

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη jesse_james
Ο jesse_james αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 282 μηνύματα.

O jesse_james Murdered by a Traitor and Coward έγραψε στις 23:07, 23-01-09:

#475
Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου


Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ






Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 09:29, 24-01-09:

#476
Γράμμα ενός αρρώστου
Φίλε μου Αλέξη, το ʽλαβα το γράμμα σου
και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω
Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω…
Είναι καιρός όπου έπληξα διαβάζοντας
όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία
κι όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
που να μου φέρει λίγη ποικιλία
Κι ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε
και τʼ άκουσα, στην κάμαρα σκοτείνιαζε
κι ο θόρυβος του δρόμου σταματούσε
Έκλαψα βέβαια, κάτω απʼ την κουβέρτα μου
Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος
μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος
Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
κι είχα ένα διαβήτη κι ένα χάρτη
και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
κι όλο η μητέρα μου ʽλεγε: Το Μάρτη…
Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι ένα του Μαγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει:
«Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη!»
κι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει
Να πεις σʼ όλους τους φίλους χαιρετίσματα
κι αν τύχει νʼ απαντήσεις την Ελένη
πως μʼ ένα φορτηγό πες της μπαρκάρισα
και τώρα πια να μη με περιμένει
Αλήθεια, ο Χάρος ήθελα να ʽρχότανε
σαν ένας καπετάνιος να με πάρει
χτυπώντας τις βαριές πέτσινες μπότες του
κι ένα μακρύ τσιμπούκι να φουμάρει
Αλέξη, νιώθω τώρα πως σε κούρασα
μπορεί κιόλας να σʼ έκαμα να κλάψεις
δε θα ʽβρεις, βέβαια, λόγια για μια απάντηση
μα δε θα λάβεις κόπο να μου γράψεις…
Νίκος Καββαδίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Stargazer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Stargazer
H Stargazer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 131 μηνύματα.

H Stargazer έγραψε στις 00:11, 27-01-09:

#477
Stratovarius- Forever

I stand alone in the darkness
The winter of my life came so fast
Memories go back to childhood
To days I still recall

Oh how happy I was then
There was no sorrow, there was no pain
Walking through the green fields
Sunshine in my eyes

I'm still there
Everywhere
I'm the dust in the wind
I'm the star in the northern sky
I never stayed anywhere
I'm the wind in the trees
Would you wait for me forever?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

escaflowne

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη escaflowne
Ο escaflowne αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 17 μηνύματα.

O escaflowne “using no way as a way" έγραψε στις 16:26, 27-01-09:

#478
Στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος
Μουσική: Τάκης Σούκας
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου

Ποιος το είπε για τους μάγκες πως χαθήκανε;
Ποιος το είπε πως τα τρένα τους πατήσανε;
Ποιος το είπε για τους μάγκες πως τη βάψανε,
πως ταξίδεψαν με βάρκα και βουλιάξανε ;

Όσο υπάρχει τράπουλα
θα βγαίνουνε ρηγάδες,
κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι
θα βγαίνουν μαθητάδες.

Ποιος το είπε για τους μάγκες πως χαθήκανε;
Ποιος το είπε πως τα τρένα τους πατήσανε;
Ποιος το είπε πως οι μάγκες χρεοκόπησαν
και οι ψευτοκυριλέδες τους εκτόπισαν;

Όσο υπάρχει τράπουλα
θα βγαίνουνε ρηγάδες,
κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι
θα βγαίνουν μαθητάδες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,058 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 16:56, 27-01-09:

#479
(λατρεμένο)
Δεν είναι η ανάγκη
Δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει
Έχω αντέξει πολλά
Δε με ξέρεις καλά κανείς δε με ξέρει

(λατρεμένο δις)
Γυρίζω σε μένα κι ό,τι μου 'μεινε μάζεψα
και τώρα πίσω να σ' αφήσω τόλμησα
χωρίς αυταπάτες αφού όλες τις έκαψες
κι εγώ αλήθεια πόσο τις ήθελα



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ophelia
H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 791 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε στις 13:55, 29-01-09:

#480

Χαμένη ελπίδα-Θοδωρής Κοντάκος

Κολλημένος στον τοίχο
αδειανός στην ψυχή και στο στίχο.
Στο στομάχι μου πόνος.
Νιώθω να 'μαι παντού μα και μόνος.
Ήρθε πάλι το βράδυ.
Μέρα δεν ξημερώνει
πνίγομαι στο σκοτάδι
και στα δάκρυα λιώνω,
μήπως έτσι απλά απαλύνω τον πόνο.

Τίποτα,
τίποτα δεν έχει μείνει για μένα.
Τώρα πια,
γιατί νιώθω όλα πως πήγαν χαμένα;
Τι είν' αυτό;
Που κάποτε μέσα απ' τα μάτια σου είδα;
Ποιο εγώ;
Ποια γη, ποιο νησί, ποια χαμένη πατρίδα;


Ένας δρόμος υπάρχει
κι εδώ δε συγχωρούνται τα λάθη.
Οδηγεί στ' όνειρό μου
που κάποιος μ' έπεισε τότε
πως δε θα γίνει δικό μου.


Όμως έκανε λάθος.
Αξίζει να πονάς, να ζεις για ένα πάθος.
Να φοβάσαι να λιώνεις
κι όμως μετά
να μην πρέπει να το μετανιώνεις.


Είμαι 'δω!
Πάντα θα υπάρχει ένας δρόμος για μένα.
Τώρα πια,
δεν πρόκειται να χαριστώ σε κανέναν!
Τ' όνειρο
που κάποτε μέσα απ' τα μάτια σου είδα…
είναι εδώ…
στη γη, στο νησί στη χαμένη μου ελπίδα
.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JohnnyTheo

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη JohnnyTheo
Ο JohnnyTheo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και μας γράφει απο Ελευθέριο (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

O JohnnyTheo έγραψε στις 22:40, 02-02-09:

#481
Dream On by Aerosmith:
"Sing with me, sing for the year
Sing for the laughter, sing for the tear
Sing with me, just for today
Maybe tomorrow the good Lord will take you away.....Dream on Dream on Dream on..."

και φυσικά

I don't want to miss a thing επίσης by Aerosmith:
"I could stay awake just to hear you breathing
Watch you smile while you are sleeping..."

αλλά δεν το γράφω όλο αφού ενοχλεί!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jesse_james

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη jesse_james
Ο jesse_james αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 282 μηνύματα.

O jesse_james Murdered by a Traitor and Coward έγραψε στις 23:07, 02-02-09:

#482
'

Τσοπάνα rave - Δώσε ό,τι έχεις


Δωσ' μου λίγη αγάπη
δωσ' μου ένα δάκρυ
δωσ' μου κάτι για να νιώσω πόνο


Δώσ' μου μια αιτία
δωσ' μου μια αμαρτία
δωσ' μου κάτι γ@μώ την κοινωνία


Δωσ' μου δυο κατοστάρικα
δωσ' μου δυο πεντακοσάρικα
δωσ' μου απ' αυτά τα καινούργια τα διακοσάρικα


Δωσ' μου δυο κατοστάρικα
δωσ' μου δυο πεντακοσάρικα
δωσ' μου απ' αυτά τα καινούργια τα διακοσάρικα


Είσαι του πόνου μου η αιτία
είσαι ένα βάρος στην κοινωνία
είσαι η καμπούρα που 'χω στην πλάτη μου


Είσαι του ξεπεσμού μου η αιτία
είσαι του κόσμου η αηδία
άλλα άμα θέλεις δωσ' μου δυο κατοστάρικα


Μεσ' στα σοκάκια γυρνώ
δεν έχω τίποτα επάνω μου
ούτε ρούχα ούτε ομπρέλα ούτε πατρίδα
Τρεις μέρες βρέχει τώρα και μού 'χουν σπάσει τα νεύρα
δεν έχω που να κάτσω από κάτω
που να κάτσω; είναι όλα πιασμένα
Δεν έχω ούτε έναν κασμά να σκάψω το λάκκο μου
γΑμώ την κοινωνία μου θα πάω ν' ανεβώ σ' ένα βουνό
και θα σας βλέπω όλους από ψηλά
Θα βλέπω εσάς και τη μιζέρια σας αλλά δεν θα σας έχω ανάγκη
Γιατί είμαι ο Χουλκ ...............







Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 00:32, 03-02-09:

#483
ΣΤΙΓΜΑ
Θαύμασε το λουλούδι, πριν να μαραθεί,
θαύμασε το δάκρυ, πριν στεγνώσει,
θαύμασε τη μέρα, πριν νυχτώσει,
αγάπησε την ομορφιά, πριν σε προδώσει.
Γιατί αυτό που θαυμάζεις σήμερα,
να ξέρεις πως δε διαρκεί για πάντα...
Είναι ήχος που σπάει τη σιωπή,
είναι φως που διαπερνά τη σκοτεινιά,
είναι γιατρειά ανίατης αρρώστιας,
είναι ελπίδα για μικρά παιδιά.
Κι όσο καλό κι αν σου φαίνεται πως είναι,
τόσο εύκολα μπορεί να σκοτώσει.
Αυτό το κάτι, άλλοι το λένε ομορφιά
κι άλλοι το λένε θάνατο.

Γενιά του Χάους
Στίγμα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ophelia
H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 791 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε στις 13:23, 03-02-09:

#484
Charon - Come Tonight

is it oh so lonely, is it all so dark
do i feel your warmth if we lay down breathless
does it feel the same like
taking a breath before i rest
you made me feel like i`m
loosin`this all for nothing

this is why i want you, it`s the deepest touch
it`s the deepest lust and i hope the same for you
come tonight my saviour, cry tonight my angel child
read the lines i bleed
when i leave my heart to you


be my heart and my flame
become my water
marry pain within...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ophelia
H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 791 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε στις 18:53, 03-03-09:

#485
Αssemblage 23-Damaged

http://www.youtube.com/watch?v=uCFKeEt0_04

I am merely the product
Of the life that I've lived
An amalgam of sorrows
And the wisdom they give
But the weight has grown heavy
And its dragging me down
It's so hard not to sink now
But I don't want to drown

CHORUS
I'm damaged
But somehow I've managed
This far
But I don't know if I can find my way back home
I'm damaged
But somehow I've managed
For now
But I don't think I can face this on my own

There is beauty in hardship
There are poems in grief
There are trials we must go through
Though they may shake our beliefs

But I don't know how I got here
Lost in the cynical dusk
Set adrift in the worry
That I've no one to trust

(CHORUS)

If to suffer is holy
I'll take my share of the pain
I can swim through this sadness
If there's something to gain

I can reach for the surface
And try to pull myself free
But the last thing I want is
To drag you down here with me

p.s Αυτά για όποιον πιστεύει οτι το συγκεκριμένο είδος δεν έχει ''βάθος'' στους στίχους του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

necropethamenos (Δημήτρης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη necropethamenos
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 38 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 181 μηνύματα.

O necropethamenos buuuuuuuuuuurp. έγραψε στις 19:39, 03-03-09:

#486
therapy? - the bowels of love

Yeah, you took me
Naive and ugly
Into your festering heart
And you poured eros maggots down my throat
Until I choked
Theres nothing darker than love thats gone sour
Satans spit
Love thats gone sour
Yeah, you took me
Naive and ugly
Into your festering heart
And your rammed eros maggots down my throat
Until I choked
Theres nothing darker than love gone sour
Satans spit
Nothing darker than love thats gone sour
Satans spit
Out of the bowels of love
The bowels of love
The bowels of love
The bowels of love
Out of the bowels of love
The bowels of love
The bowels of love
The bowels of love
Love
Yeah
Love

(οι πιο αγνοί στίχοι στην ιστορία των στίχων)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,217 μηνύματα.

H WhiteDrum Never ever έγραψε στις 23:05, 03-03-09:

#487
Psychotic Waltz "Only In A Dream" από το A Social Grace

there lies a dying sparrow
lying still with broken wings
till his eyes close to pass the night
and part the tears
he slips into a dream

see him fly oh like an arrow
in the skies he rules as king
though he's never really left the ground
lord you should hear him sing


I can fly
oh I can even touch the sun
chase me to the sun
run down his face, tears of a blind man
eyes that never seen the sun
waiting for the light of morning to come
to end this seemingly endless night

where is the light
I've never seen you
but I've seen your many faces
in my dreams

I have seen you
but I must fly away again

now dim his ears to silence
never heard a church bell ring
still his eyes are closed for evermore
still the chains are on his wings
lord hear him sing

I'll cease to find the point in living
only if I cease to dream

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 14:26, 04-03-09:

#488
Στίχοι: Άλκης Αλκαίος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Τα σύνορα που πέρασα δεν είχανε φρουρό
μόνο λίγα γεράκια διψασμένα
στα γόνατά μου αράξανε ζητώντας μου νερό
και πώς να τα χορτάσω τα καημένα

Σε πολιτεία βρέθηκα που 'ψαχνα για καιρό
στου ονείρου μου τον χάρτη τον κρυμμένο
πάω να την ψηλαφίσω τρέχω να τη χαρώ
κι αυτή με προσπερνάει με βλέμμα ξένο

Στην αγορά ζωήλατα και ξωτικά πουλιά
και κράχτες που σωσίβια διαλαλούνε
αγόρασα από ένα σε δυο γυμνά παιδιά
κι εκείνα ζαρωμένα μ' απαντούνε:

"Οι δοκιμές μας γέρασαν νωρίς στον κόσμο αυτό
κι αν τόσο θες να κάνεις μια αβαρία
δώσε μας λίγο πράσινο Κιφ Μαροκινό
και θα στο ξεπληρώσει η Ιστορία".

Στο πάρκο ένας μπατίρης μου ζάλιζε τ' αυτιά
πως ήσουν τράπουλα σημαδεμένη
στους τέσσερις ανέμους σκορπίσαν τα χαρτιά
πού να σε ψάξω χώρα μου χαμένη

Στον ώμο το δισάκι μου σε σας ξαναγυρνώ
φωτιά νερό αέρα μου και χώμα
δε βγαίνουνε τα όνειρα σε πλειστηριασμό
δεν παίχτηκε η παρτίδα μας ακόμα






Μεγάλο ρισπέκτ.


http://www.youtube.com/watch?v=v4qs_L8beZM

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,012 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 23:55, 09-03-09:

#489
Μοναχικές γυναίκες

Στίχοι: Σαράντης Αλιβιζάτος
Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία & Ελένη Δήμου & Τάνια Τσανακλίδου

[Δήμου:]
Είναι βραδιές που θέλω κάπου να μιλήσω,
από ένα χέρι να πιαστώ,
να βγω έξω να ζήσω,
για ένα τσιγάρο, ένα ποτό,
να πιάσω κάποιον να του πω:
"Δώσʼ μου το χρόνο σου...
κι εγώ θα γείρω το κεφάλι μου στον ώμο σου."
Μα η τρομαγμένη μου καρδιά μου λέει:
Δε γίνεται.
Στου πρώτου άγνωστου το πρώτο "γεια"
δεν παραδίνεται.

[Γλυκερία:]
Εγώ δεν ξέρω αν έχω στάλα λογική.
Φτάνω στο σπίτι, λέω "μπαίνω φυλακή".
Εκείνος έρχεται κοντά μου, μʼ αγκαλιάζει
κι ύστερα μόνος στα προβλήματα βουλιάζει.
Παραπονιέται, βλαστημάει τον εαυτό του,
και λίγο πριν το τελευταίο χασμουρητό του
με πιάνει κρίση,
σέρνεται απάνω μου
τον έρωτα να ζήσει.

[Τσανακλίδου:]
Κι εγώ είμαι μόνη, για χρόνια έχτιζα έναν τοίχο.
Ύστερα τρόμαξα και θέλησα να φύγω.
Άρχισα τότε με αγωνία να γκρεμίζω,
να λέω "βοήθα με, Χριστέ" και να δακρύζω.
Πήρα τους δρόμους και διέξοδο ζητούσα,
χαμένα όνειρα και χρόνια κυνηγούσα.
Καπνός και σκόνη,
και όλα γύρω μου φωνάζουν
"είμαι μόνη".

[μαζί:]
Οι πιο μεγάλες νύχτες
είναι αυτές που κλαις και δε σʼ ακούν.
Θυμίζουνε γυναίκες,
μοναχικές γυναίκες που πονούν.

http://www.youtube.com/watch?v=FC6ly2CK_Kw

ps. τι το θελα και το θυμηθηκα παλι :X ..κοκοκολλημα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη e-sofia
H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 402 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε στις 11:14, 10-03-09:

#490
Είδα ένα κόσμο να γκρεμίζεται μπροστά μου...
Είδα τα δέντρα που σκαρφάλωνα κομμένα,
σε φορτηγό τα όνειρά μου φορτωμένα...
για το καλό μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

necropethamenos (Δημήτρης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη necropethamenos
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 38 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 181 μηνύματα.

O necropethamenos buuuuuuuuuuurp. έγραψε στις 12:04, 10-03-09:

#491
FW-Guardian

These walls are stained engraved with pain
You will find them under shadows casting
shame
Some it's all they'll ever know, Angels of
the fortunate sons come and go ... You
may not
Entities pass in the night Guardians and the
Reaper fight the will to live shall win
Mares of hope ride through their dreams
blinding light awakens sleeping dawn it
seems
It was all a dream, an endless dream

I will wish upon a star I believe in you
And if my will has strayed afar I
rememebered you
Will you remember me
I the one you sentenced Pennance
unabsolved
Answer me save my will have you forgotten
me

Pace the hallway blindman for a million
miles of stars
His mind has seen. think you may he lives
in darkness
We're the dark he's seen the light of dream
Karen's been asleep forever I know she
hears me
She has so much to say, Machine shoots
sparks through
face
Unto my hand, unto my heart

I'm a fire without a flame helpless child
without a name
With broken wings catch me I'm falling
I'm a question with no answer who are
you that takes my life away from me
unveil the bondaries of the black

I had a dream I was you strong as the fire
In your veins then when I called out your
Name I would remain and witness the pain
I am beyond silent black I will be back
As your guardian

Angels in white you have sacrificed witness
and bury the pain
Walk hand and hand with the fear stricken
child
Strengthen the weak and the lame
pillar of pennance and lore
Perpetual journey into the realm the
sovereign servitor

Αθάνατο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 00:00, 11-03-09:

#492
Στίχοι: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Μουσική: Βασίλης Τσιτσάνης, Βλάχος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
Άλλες ερμηνείες: Στέλιος Καζαντζίδης

Σαν απόκληρος γυρίζω
στην κακούργα ξενιτιά
Περιπλανώμενος δυστυχισμένος
Μακριά απ' της μάνας μου την αγκαλιά

Κλαίνε τα πουλιά για αέρα
Και τα δέντρα για νερό
Κλαίω μανούλα μου κι εγώ για σένα
Που έχω χρόνια για να σε ειδώ

Πάρε χάρε τη ψυχή μου
Ησυχία για να βρω
Αφού το θέλησε η μαύρη μοίρα
Μες τη ζωή μου να μη χαρώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 20:15, 11-03-09:

#493
Είν' η καρδούλα μου αξύριστη προφίλ μα και ανφάς
σε μια πόζα αναπάντεχη κακότεχνη με φλας
από αστυνόμο φωτογράφο τραβηγμένη
με μια ταμπέλα από κάτω αριθμημένη.
Τζιμάκος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,058 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 21:13, 11-03-09:

#494
Πασχαλίδης -χίλια ποτάμια.

Με τη φωτιά μετράω το χρόνο και με θηράματα φτηνά
Μα ποια πληγή δείχνει το δρόμο
που φτάνει ως την αγκαλιά
Αιώνες τρέχω να προλάβω
να τον πετύχω στο φτερό Τον έρωτα τον εργολάβο
καμένη γη όπου πατώ

http://www.youtube.com/watch?v=ht7dj4oVvi8

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 15:50, 13-03-09:

#495
Atmosphere- Sunshine

Ain't no way to explain or say
How painful the hangover was today
In front of the toilet, hands and knees
Trying to breathe in between the dry heaves
My baby made me some coffee
Afraid that if I drink some it's probably coming right back out me
Couple of advil, relax and chill
At a standstill with how bad I feel
I think I need to smell fresh hair
So I stepped out the back door and fell down the stairs
The sunlight hit me dead in the eye
Like it's mad I gave half the day to last night
My bad sight made me trip on my ass right into that patch of grass like that's life
All of a sudden, I realize something
The weather is amazing, even the birds are bumpin
Stood up and took a look and a breath
And there's that bike that I forgot that I possessed
Never really seen exercise as friendly
But I thing something's telling me to ride that slow speed
The brakes are broken, it's alright
The tires got air and the chain seems tight
Hopped on and felt the summertime,
It reminds me of one of them Musab lines like

Sunshine, sunshine, it's fine
I feel it in my skin, warming up my mind,
Sometimes you gotta give in to win,
I love the days when it shines, whoa let it shine

If I could I would keep this feeling in a plastic jar
Bust it out whenever someone's actin hard
Settle down, barbeque in the backyard
The kids get treats and old folks get classic cars
Every day that gets to pass is a success
Every woman looks better in a sun dress
The sunshine's an excuse to shoot hoops, get juice
Show improve their moves and let loose
I hear voices, I see smiles to match em
Good times and you can feel it in the fashion
Even though the heat cooks up the action
The streets still got butterflies
Enough kids to catch 'em
Ridin my bike around these lakes man
Feelin like I finally figured out my escape plan
Take it all and the day started off all wrong
Somehow now that hangover is all gone
Ain't nothing like the sound of the leaves
When the breeze penetrates these southside trees
Leanin' up against one, watchin the vibe
Forgettin' all about the stress, thanking god I'm alive
It's so simple, I had to keep the song simple
When I get home I'm gonna open all the windows
Feelin all right, stopped at a stop sign
A car pulled up, bumpin Fresh Prince's Summertime



περίεργοι στίχοι, μα μ άρεσε αυτό που "έβγαζαν"..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ophelia
H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 791 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε στις 17:09, 13-03-09:

#496
Ο κηπουρός-Παύλος Παυλίδης

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι πουλιά πετούν πάνω απ' τη στάχτη
που άφησε πίσω του όταν έφυγε ο νοτιάς και
μου τραγουδάνε "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...

θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...

πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...

Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι παιδιά που γκρέμισαν το φράχτη
μου 'παν σε είδαν πάλι απ' έξω να περνάς και
έπειτα είπαν "η αγάπη θα 'ρθει, θα 'ρθει"

Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...

θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...

πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...

Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 23:33, 13-03-09:

#497
I've got memories

I keep them away from me

They won't behave

Won't be what I want them to be


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So many squandered moments

So much wasted time

So busy chasing dreams

I left myself behind


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting myself


These worms, darling

They're nibbling away at me

They go at it when I'm sleeping

Won't let me get to my feet


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shooting -

If I could find the words to explain this feeling

I would shout them out

If I could find out all this, what's inside me

I would shout it out


So this dying slowly

It seemed better than shooting myself

This dying slowly

It seemed better than shouting it out


I make some coffee

Pull on that new pair of pants

I can get so far [?]

The feeling just falls away


I've seen it all and it's all done

I've been with everyone and no one


I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, baby

I just need to lay down

I'm just tired, darling

I just need to lay down

I'm just tired, darling

Dying Slowly
Τindersticks.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kolokythi

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Kolokythi
H Kolokythi αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 30 μηνύματα.

H Kolokythi έγραψε στις 00:31, 14-03-09:

#498
Στίχοι: Ωχρά Σπειροχαίτη
Μουσική: Ωχρά Σπειροχαίτη
Πρώτη εκτέλεση: Ωχρά Σπειροχαίτη

Κοίταξε γύρω στο θλιμμένο σου σαλόνι
μια μοναξιά που αντιφεγγίζει στην οθόνη
δες ένα πτώμα στο μεγάλο σου καθρέφτη
έτσι είσαι πίσω απ' τη νιότη σου π' αστράφτει
νιώσε το μέτρο του κανόνα που επιμένει
απ' τα ρολόγια τη ζωή να ξαποστέλνει
νιώσε τη σύμβαση στα παγωμένα γέλια
φωτογραφίες από άθλια τσιφτετέλια

Με λες επίθεση καταστροφή αποσύνθεση
με λέω άμυνα φωτιά και σύνεση
με λες απίθανο ψυχωτικό απόλυτο
με λέω άκομψο τρελό κι αμόλυντο

Τόλμα μια βόλτα στα σκοτεινά προάστια
δες ένα πάθος μια αγκαλιά τεράστια
πόνος και αίμα μπερδεύει τις κουλτούρες
πως βαβουριάζουν της καριέρας οι κουμπούρες
πως παιδιαρίζουν οι αλήτες στα φανάρια
πως κοροιδεύουν της ζωής τ' αναστενάρια
ενώ αποστρέφεσαι εικόνες που δαγκώνουν
οι άσπρες λωρίδες του δρόμου σε καρφώνουν

Λες τι να κάνω δεν γαμιέσαι ξεφορτώσου
λεω τη ζώνη να φορέσεις θα σε λιώσουν
λες ειρωνεύεσαι τσογλάνι και δεν ξέρεις
λέω δεν έχεις χρόνο μιζέρια περιφέρεις

Έμποροι πρότειναν αμύθητη πενία
και συ λιμπίζεσαι αφόρητη ανία
τα κράτη μάτωσαν της γειτονιάς τον χάρτη
και 'συ μαζεύεις τα κομμάτια σου απ' το πάρτυ
μπάτσοι σκαρφίζονται νυχτερινά παιχνίδια
στου τρίτου κόσμου τ' αποκαίδια
το ίδιο αίμα οι ίδιες στάχτες θα σκεπάσουν
τα όνειρα σου οι εφιάλτες θα ξεράσουν

Με λες αλάνι χαώδη κολλημένο
ό,τι μπορώ κάνω αλλά και σε προσμένω
ώρα την ώρα αποφασίζεις ότι ορίζεις
αλλά ποτέ μην πεις ότι δε γνωρίζεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Μελιώ (-Το Νου Σου Στην- Αμέλεια)

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Μελιώ
H -Το Νου Σου Στην- Αμέλεια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 548 μηνύματα.

H Μελιώ το παπί έκανε πιπί στο Μισισιπή και έγραψε στις 01:31, 17-03-09:

#499
ΠΡΙΝ ΤΟ ΤΕΛΟΣ



. . Το τρενάκι γυρνούσε φωτισμένο κι αχνό στον αέρα,
κάτω η θάλασσα μ' ένα καράβι, το φεγγάρι πιο πέρα
σε θυμάμαι συχνά που φορούσες ένα άσπρο φουστάνι,
σε κρατούσα απ' το χέρι ότι ζούμε, μου λες "δε μου φτάνει"

Στα τραγούδια που λέγαμ' οι δυο μας, οι φωνές χαμηλώσαν
χαραγμένη καρδιά στο παγκάκι που μετά τη προδώσαν
μια φορά μου 'χες πει " δεν μπορεί, θα το νιώσανε κι άλλοι"
πριν το τέλος , πως μοιάζει η σιωπή , σαν αγάπη μεγάλη

Και γω που ζω
για πάντα εδώ
κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα που περνάει
γυρίζω ξανά
σκοτάδι γίνομαι
και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου
που καίει ακόμα
αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα
που περνάει
σαν ταινία
κι ότι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο τη πλατεία

κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
κι' όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω



Σιδερένια η σκάλα και μου 'λεγες θα μείνουμε λίγοι
πήρε η νύχτα να πέφτει βαθιά και ο αέρας με πνίγει

μηχανές ξεχασμένες κι αδέσποτες στoυ δρόμου τη σκόνη
σκέψου να 'ταν το πάτωμα ασπρόμαυρο και να 'σουν το πιόνι
μια φορά μου 'χες πει δεν μπορεί θα το νιώσανε κι' άλλοι
πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη

Και γω που ζω
για πάντα εδώ
κι όλο φεύγω το τέλος πριν να δω
κάθε νύχτα
που περνάει
γυρίζω ξανά
σκοτάδι γίνομαι
και παραδίνομαι
στο ρυθμό σου
που καιει ακόμα
αυτό το σώμα που μένει χρόνια χωρίς σκιά
κάθε νύχτα
που περνάει
σαν ταινία
κι' ότι ζήσαμε προβάλλεται με φόντο τη πλατεία
κάθε νύχτα που περνάει πάντα εδώ
κι' όλο φεύγω πριν μείνουμε μόνοι το τέλος μη δω ...

Στίχοι: Λ. Νικολακοπούλου
Μουσική: Battisti-Mogol

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Katerina Kechaya

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Katerina Kechaya
H Katerina Kechaya αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών και επαγγέλεται Δημοσιογράφος . Έχει γράψει 67 μηνύματα.

H Katerina Kechaya έγραψε στις 01:35, 17-03-09:

#500
"..άμα θες να ξέρεις έχω,
μιαν αρρώστια που ποτέ δε φεύγει.
Προχωράω μπροστά και αντέχω..
όσο βλέπω τη ζωή, σε ζεύγη.

Βλέπω μόνο αυτό το φως..
μες στα μάτια σου και τις εικόνες..
που ένας άνθρωπος σοφός,
χαραγμένο το κρατά, αιώνες."

Ζωή σε Ζεύγη - Νέλλη Βαβάση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους