Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 77,691 εγγεγραμμένα μέλη και 3,028,517 μηνύματα σε 91,617 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 208 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Αγαπημένοι στίχοι τραγουδιών

Noisette (Φωτεινός Θάλαμος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Noisette
H Φωτεινός Θάλαμος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Συντάκτης . Έχει γράψει 2,948 μηνύματα.

H Noisette Love is our resistance. έγραψε στις 16:31, 30-01-10:

#601
"Ο δρόμος"
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Στίχοι: Κωστούλα Μητροπούλου
Πρώτη εκτέλεση: Μάνος Λοΐζος / Δίσκος: "Τραγούδια του δρόμου", 1974


Ο δρόμος είχε την δική του ιστορία
Κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά
Ηταν μια λέξη μοναχά ελευθερία
κι ύστερα είπαν πως την έγραψαν παιδιά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη love_angel
H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 5,104 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε στις 18:18, 30-01-10:

#602
Simple Plan - Perfect

Hey Dad look at me
Think back and talk to me
Did I grow up according
To plan?
Do you think I�m wasting
My time doing things I
Wanna do?
But it hurts when you
Disapprove all along


And now I try hard to make it
I just want to make you proud
I�m never gonna be good
Enough for you
I can�t pretend that
I�m alright
And you can�t change me


�Cuz we lost it all
Nothing lasts forever
I�m sorry
I can�t be Perfect
Now it�s just too late
And we can�t go back
I�m sorry
I can�t be Perfect


I try not to think
About the pain I feel inside
Did you know you used to be
My hero?
All the days
You spent with me
Now seem so far away
And it feels like you don�t
Care anymore


And now I try hard to make it
I just want to make you proud
I�m never gonna be good
Enough for you
I can�t stand another fight
And nothing� alright


�Cuz we lost it all
Nothing lasts forever
I�m sorry
I can�t be Perfect
Now it�s just too late
And we can�t go back
I�m sorry
I can�t be Perfect


Nothing�s gonna change
The things that you said
Nothing�s gonna make this
Right again
Please don�t turn your back
I can�t believe it�s hard
Just to talk to you
But you don�t understand


�Cuz we lost it all
Nothing lasts forever
I�m sorry
I can�t be Perfect
Now it�s just too late
And we can�t go back
I�m sorry
I can�t be Perfect


�Cuz we lost it all
Nothing lasts forever
I�m sorry
I can�t be Perfect
Now it�s just too late
And we can�t go back
I�m sorry
I can�t be Perfect

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 19:34, 30-01-10:

#603
Στίχοι: Στέφανος Κανελλής
Μουσική: Στέφανος Κανελλής
Πρώτη εκτέλεση: Ντίνος Σαδίκης & Thirty Dirty ( Ντουέτο )

Είμαι ένα φύλλο του φθινόπωρου που πέφτει,
είμαι ένα στρώμα από φύλλα πεταμένα
κι αυτό το κίτρινο το χώμα που με βάφει,
κάποια στιγμή θα γίνει ένα και με μένα
Θα πλανηθώ μεσ' στις πτυχές του δέρματος σου,
θ' ακολουθώ κάθε τυχαία χαραγή σου
κι όπου με βγάλει θα φωλιάσω το χειμώνα,
χωρίς κανόνα!

Είμαι μια δύναμη κρυμμένη και το ξέρω
όμως δε ξέρω τι ζημιά μπορώ να κάνω,
Ζω σ' ένα πόλεμο που τρώει τα σωθικά μου,
που όμως κάποτε θα φάει και εμένα.
Στην μυρωδιά σου να μεθάω και να χάνομαι,
μόνο το χρώμα της πνοής σου να αισθάνομαι.
Έτσι ζεστά θα τον περάσω τον χειμώνα,
χωρίς κανόνα!

Είμαι ποτάμι που παρέσυρε τα δέντρα,
κάθε σταγόνα μου τα φύλλα τους δροσίζει,
μα δεν αρκεί αυτό ζωή για να τους δώσει
κι έτσι όλο κλέβουνε ζωή μόνο από μένα.
Πού θα με παν αυτοί οι δρόμοι σου δεν ξέρω
κι αυτό το άγνωστο με κάνει και σε θέλω.
Σ' αυτό το αίνιγμα κουρνιάζω τον χειμώνα
χωρίς κανόνα!

Είμαι ένα πλάτωμα, μια βάση για πυραύλους,
είμαι ένας πύραυλος που έκαψε τη βάση
κι αυτή η θλίψη μου δεν θα σβηστεί στ' αστέρια,
γι' αυτό θλιμμένο βλέπετε πάντα εμένα.
Κι έτσι όπως βλέπω να σε σέρνω και να σέρνομαι
κι όταν σε παίρνω να πετάμε και να φεύγουμε,
θα τον μπερδέψουμε για πάντα τον χειμώνα,
χωρίς κανόνα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

wolfe4ever

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη wolfe4ever
H wolfe4ever αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,791 μηνύματα.

H wolfe4ever έγραψε στις 19:50, 30-01-10:

#604
Κι έχω ένα προαίσθημα απόψε
πως τυχαία κάπου θα σε βρω
να σου πω πως άλλο μακριά σου δεν μπορώ

Κι έχω ένα προαίσθημα απόψε
πως στην επικίνδυνη στροφή
θα ρθεις να με σώσεις από την καταστροφή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Loth

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Loth
H Loth αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Κρήτη). Έχει γράψει 215 μηνύματα.

H Loth έγραψε στις 20:53, 30-01-10:

#605
Όταν ο ήλιος θα πάψει να ανατέλει

Στίχοι: Στάθης Αρτινός
Μουσική: Στάθης Αρτινός
Πρώτη εκτέλεση: Στάθης Αρτινός

Ακούω τη βροχή για σένα μου μιλάει
πως χάνεσαι τις νύχτες κάπου στο πουθενά
Κι εκεί που δε μιλάμε για αγάπες ματωμένες
και το φεγγάρι χάνεται μέσα στη συννεφιά

Μα δεν μπορώ ν' αγγίξω τα όνειρά σου
με τη σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω
Όταν ο ήλιος θα πάψει ν' ανατέλλει
ίσως τότε να πάψω να σου λέω σ' αγαπώ

Περπατάς στα σύννεφα μαζί με τους αγγέλους
και σου χαρίζω της αγάπης τα φτερά.
Τα αστέρια τώρα σβήσανε, θα φέξει όπου να ναι
ξημερώνει τ' όνειρό μου και φεύγεις μακριά

Μα δεν μπορώ ν' αγγίξω τα όνειρά σου
με τη σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω
Όταν ο ήλιος θα πάψει ν' ανατέλλει
ίσως τότε να πάψω να σου λέω σ' αγαπώ

Θέλω να κάνω τον πόνο σου τραγούδι
να τ' ακούς όταν κλαις καμιά φορά
για να διώχνει η μουσική τα δάκρυά σου
και με τα λόγια μου να φεύγει η μοναξιά

Μα δεν μπορώ ν' αγγίξω τα όνειρά σου
με τη σιωπή μου χίλιες λέξεις να σου πω
Όταν ο ήλιος θα πάψει ν' ανατέλλει
ίσως τότε να πάψω να σου λέω σ'αγαπώ

...αγαπημένο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 02:10, 01-02-10:

#606
Stronger - Mary J Blige

We've been through the storm, we've been through it all
We had some close calls but never would fall
We climbed all the mountains, walked through all the valleys but you never left me behind

I found my way through the clouds
No more runnin, scared, closing my eyes
I will be true this love from my heart
I'm laying my life on the line

I will survive, as long as it's you by my side

http://www.youtube.com/watch?v=4U6TEqhxnuo

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 09:14, 01-02-10:

#607



Αχ, σου 'χει λάχει, σου 'χει λάχει,
ε, ρε να το φας απ' το σελάχι;
Ωχ, να το φας απ' το σελάχι,
αχ, τιποτις για να μη λάχει.

Ε, ρε να σε πιάσει αχ το στομάχι
ε, ρε σουχει λάχει, σούχει λάχει
αχ να σε πιάσει το στομάχι;

Ωχ να σε κυνηγούν οι βλάχοι
αχ και να χάσεις και τ' αυλάκι
ε, ρε σου 'χει λάχει, σου 'χει λάχει
αχ, να σε κυνηγούν οι βλάχοι;

Κάτω στην Αγια Μαρίνα,
κάτου στην Αγια Μαρίνα
αχ, τάχω ψήσει με μια φίνα.

Αχ, Παναγιά μου, ωχ δώσ' του - δώσ' του
αχ, Παναγιά μου δώσ' του - δώσ' του
αχ μαχαιριές και 'γω γιατρός του.

Ωχ μου παρήγγειλε τ' αηδόνι
αχ, μου παρήγγειλε τ' αηδόνι
αντε με το πετροχελιδόνι.




Σου χει λάχει/Μπατής


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 12:27, 01-02-10:

#608
τρομερό μπράβο !!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 13:56, 01-02-10:

#610
Ευχαριστώ, να'σαι καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 11:49, 02-02-10:

#611
Άγνωστοι φόβοι στο μυαλό σου πολεμούν,
με τις σκιες που θολά σε καλύπτουν κάθε βράδυ.
Ανυποψίαστοι περαστικοί γελούν μαζί σου,
μα τους ανέχεσαι παθητικά με τη σιωπή σου.

Μια συνουσία μυστική,
μια συνουσία μυστική της διαφθοράς,
χώροι στενοί μες στη μιζέρια,
δε νιώθεις τίποτα.

Πετάς τα ρούχα σου ψηλά,
γυμνός μες τη χαρά σου,
κρατάς τη λύπη σου μακριά,
δε νιώθεις τίποτα.

Στίχοι: Αγνη Κεφαλα & Μπαμπης Στοκας
Μουσική: Μπαμπης Στοκας & Τακης Βουζας & Ανδρεας Τσεκος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 16:29, 03-02-10:

#612
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Λες και τρώμε το χειμώνα παγωτό.
Λες και πέφτουμε σε τοίχους μ' εκατό.
Έτσι ανάποδα λυγάω το βράδυ αυτό
του νου τη βέργα.

Λες και η στάθμη της αγάπης πάει να βρει
πόσοι κρύβονται στη λάσπη θησαυροί.
Πώς κοπήκανε στα δάχτυλα οι σταυροί
γι' ανθρώπων έργα.

Αδιόρθωτα τα μάτια κι οι καρδιές
με κουμπιά και φερμουάρ κατεστραμμένα
δυο κουβέντες μου σου πέσανε βαριές
κι αποφάσισες να ζεις χωρίς εμένα.

Λες και στρώσαμε τον Αύγουστο χαλί
λες και βγήκε τ' ασανσέρ σ' ένα κελί
που ένας το βλέπε το φως γι' ανατολή
κι άλλος για δύση.

Λες και μέσα μας τ' αντίθετα τραβάν
να ψηφίσουνε στο ίδιο παραβάν
σαν αιώνιο Ιησούν ή Βαραβάν
του ανθρώπου η φύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 02:48, 05-02-10:

#613
Οι Δικοί μου Ξένοι
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Χαρούλα Αλεξίου
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου


Οι δικοί μου ξένοι οι πιο μακρινοί
είναι αυτοί που ζουν κοντά μου

τους κοιτάζω, τους αγγίζω, τους μιλώ
τους ανοίγω την καρδιά μου

Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός
μες στην άγνωστη ψυχή του
Ο καθένας στη δική του ξενιτιά
πολεμάει για τη ζωή του


Οι δικοί μου ξένοι
είν' οι αγαπημένοι

Οι δικοί μου ανθρώποι ζούνε μακριά
κι από μακριά αγαπάνε
'Ετσι μεγαλώνει ο κόσμος κι η καρδιά
και θυμόμαστε όπου πάμε

Μα ο καθένας ταξιδεύει μοναχός
κι αδελφή ψυχή γυρεύει
και στα κρύσταλλα κομμάτια της καρδιάς
την αλήθεια του λαξεύει

Οι δικοί μου ανθρώποι
της καρδιάς μου οι τόποι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 02:49, 05-02-10:

#614
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Κώστας Τσίρκας
Ερμηνεία: Νατάσσα Μποφίλιου

Σαν παιδιά χωρίς γονείς
όλοι εμείς
μετά τις 12 στα σπίτια μας γυρνάμε
τόσοι φίλοι,συγγενείς
κι όμως κανείς
ένα τηλέφωνο να μάθει πως περνάμε.

Τα παιδιά που συναντώ
όταν θα βγω
έχουν παράπονα που μοιάζουν στα δικά μου
πίνουν,καπνίζουν,αγαπούν όπως εγώ
όμως κανένας τους δεν ήρθε πιο κοντά μου.

Γι'αυτό κι εγώ
θα κοιμηθώ,
με το παράθυρο ανοιχτό
να μετρηθώ με τη ζωή που μου'χει μέινει.
Γι'αυτό κι εγώ
θα κοιμηθώ,
κι όταν ξυπνήσω πριν ντυθώ
θα νικηθώ μ'εναν καφέ και μια ασπιρίνη.

Σαν παιδιά χωρίς γονείς
πόσο να πιείς
να δεις διπλά,όσα και μόνα τους πονάνε
Πόσα χρόνια ν' αρνηθείς
προτού τα δεις
μπροστά στα μάτια σου χαμένα να περνάνε.

Τα παιδιά που συναντώ
μελαγχολούν
βλέπουν το μέλλον σαν αγάπη που 'χει αργήσει
κάνουνε όνειρα τις νύχτες όταν πιουν
όμως κανείς τους δεν τολμάει να τα ζήσει.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 14:37, 05-02-10:

#615


I stand in the distance
I view from afar
Should I offer some assistance
Should it matter who you are

We all get hurt by love
And we all have our cross to bear
But in the name of understanding now
Our problems should be shared

Confide in me, confide in me

I can keep a secret
And throw away the key
But sometimes to release it
Is to set our children free

We all get hurt by love
And we all have our cross to bear
But in the name of understanding now
Our problems should be shared

Confide in me, confide in me

Stick or twist the choice is yours
Hit or miss what's mine is yours
Stick or twist the choice is yours
Hit or miss what's mine is yours

We all get hurt by love
And we all have our cross to bear
But in the name of understanding now
Our problems should be shared


Confide in me, confide in me



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 3,787 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 16:10, 05-02-10:

#616
Ντύλαν Τόμας (Τρελοί κι άγγελοι)
Μουσική-στίχοι: Σταύρος Κουγιουμτζής
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Τρελοί και άγγελοι (1986)

Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις
εδώ δεν έχει τόπο να σταθείς
ανήμπορος στον ήλιο ανεμίζεις
συντρίμμια και κουρέλια μιας ψυχής

Τι κάθεσαι εδώ πέρα και πεθαίνεις
και ψάχνεις για καινούργιες προσευχές
το χάλασμα το βλέπεις και σωπαίνεις
φθινόπωρο κι αρχίζουν οι βροχές

Τι κάθεσαι εδώ πέρα και σαπίζεις
εδώ δεν αγαπάνε τους τρελούς
τις νύχτες ματωμένος φτερουγίζεις
μ' ανύπαρκτα φτερά για τους πολλούς

Αυτά είπε σ' ένα ποιητή δικό μας
και τράβηξε για το φεγγάρι ο Ντύλαν Τόμας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 5,626 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 16:15, 05-02-10:

#617
"Yours To Hold" - SKILLET

I see you standing here
But you're so far away
Starving for your attention
You don't even know my name

You're going through so much
But I know that I could be the one to hold you


Every single day
I find it hard to say
I could be yours alone
You will see someday
That all along the way
I was yours to hold
I was yours to hold

I see you walking by
Your hair always hiding your face
I wonder why you've been hurting
I wish I had some way to say

You're going through so much
Don't you know that I could be the one to hold you


I'm stretching but you're just out of reach
You should know
I'm ready when you're ready for me
And I'm waiting for the right time
For the day I catch your eye
To let you know
That I'm yours to hold


I'm stretching but you're just out of reach
I'm ready when you're ready for me

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ntina94

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ntina94
H ntina94 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 25 μηνύματα.

H ntina94 έγραψε στις 18:32, 05-02-10:

#618
φτανει που ξερω πως υπαρχεις φτανει που ξερω πως με θες.. μου φτανει μονο σαγαπαω να μου λεεεεες!!!!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

self-instructive depressing

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη self-instructive depressing
Ο self-instructive depressing αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,956 μηνύματα.

O self-instructive depressing έγραψε στις 18:42, 05-02-10:

#619
Μου φαίνεται σαν να 'ναι χθες
μα πάνε τόσα χρόνια
που σαν βιολί το σώμα σου
στα χέρια μου κρατούσα

Με το ραδιόφωνο σιγά
μες στ' απαλό σκοτάδι
θα τρόμαζες αν ήξερες
πόσο σε αγαπούσα

Τίποτα δεν έχει αλλάξει
και τίποτα δεν είναι όπως παλιά
μένει όμως ακόμα ένα πείσμα
που δεν είναι συνήθεια μοναχά

Γέλα, γέλα πουλί μου γέλα
γέλα, κι είν' η ζωή μια τρέλα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 01:14, 06-02-10:

#620
Τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου
Στίχοι: Παντελής Ροδοστόγλου
Μουσική: Διάφανα Κρίνα
Πρώτη εκτέλεση: Διάφανα Κρίνα

Η ανάσα σου ήτανε η πρώτη μου πατρίδα
κι η μυρωδιά σου ήταν ο πρώτος μου εθισμός
Πάει καιρός που έχω φύγει από τη Θήβα
και περιφέρομαι σακάτης και τυφλός

Καθαγιασμένος στα νερά της λησμονιάς σου
Εξουθενωμένος από τα έργα και τις μέρες σου
Θητεύω δίπλα σε αγάπες ξοφλημένες
γιατί τα χρόνια μου ναυάγησαν στις ξέρες σου

Παραχωρώ τ' άθλιο κορμί,τις πληγές μου
να εξασκηθούν οι μανιακοί και οι αρχάριοι
Θεέ μου, πώς ξεράθηκαν έτσι οι πηγές μου
που ξεδιψούσαν ναυαγοί λεγεωνάριοι

Και θα πληρώνω σαν αντίτιμο στο χρόνο
τη μοναξιά για όλα τα χάδια που ζητούσα
Για την αγάπη που με βύθισε στο πόνο
κι έτσι σακάτεψα εσένα που αγαπούσα

Άραγε θα θυμάται κάποιος τ' όνομά μας
Της ζωής μας τα εξαίσια φεγγάρια
Τα πάθη μας, τις λύπες, τα δεινά μας
άραγε υπήρξαμε ποτέ στα όνειρα μας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 01:59, 06-02-10:

#621
Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο πάν να δουν διυλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς.

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.



Στίχοι: Νίκος Γκάτσος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 13:29, 06-02-10:

#622




Hey Joe, where you goin' with that gun in your hand
Hey Joe, I said where you goin' with that gun in your hand

I'm going down to shoot my old lady
You know, I've caught her messin' around with another man
I'm going down to shoot my old lady
You know, I've caught her messin' around with another man
And that ain't too cool

Hey Joe, I've heard you shot your woman down,
shot her down, now
I said I've heard you shot your old lady down,
You shot her down to the ground

Yes I did, I shot her
You know, I caught her messin' round, messin' round town
Yes I did, I shot her
You know, I caught my old lady messin' around town
And I gave her the gun
I SHOT HER!

Hey Joe, alright
Shoot her one more time, baby

Hey Joe, said now
Where you gonna run to now?
Where you gonna run to?
Hey Joe, I said where you gonna run to now?
Where you, where you gonna go?
Well, dig it

I'm goin' way down south,
Way down to Mexico way
Alright!
I'm goin' way down south,
Way down where I can be free
Ain't no one gonna find me

Ain't no hangman gonna,
He ain't gonna put a rope around me
You better believe it right now
I gotta go now
Hey Joe, you better run on down
Good by everybody
Hey Joe, uhh
Run on down




Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 13:37, 06-02-10:

#623

Έκλεισες το φως και πήγες... έγινες αόρατη...
νέφος που το πήρε ο αέρας... σε μια πόλη αυτόματη..


http://www.youtube.com/watch?v=UMT4gyuitYg

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 23:02, 07-02-10:

#624


"Sweet Sixteen"

I'll do anything
For my sweet sixteen,
And I'll do anything
For little run away child

Gave my heart an engagement ring.
She took everything.
Everything I gave her,
Oh sweet sixteen.

Built a moon
For a rocking chair.
I never guessed it would
Rock her far from here
Oh, oh, oh, oh.

Someone's built a candy castle
For my sweet sixteen.
Someone's built a candy brain
And filled it in.

Well I'll do anything
For my sweet sixteen
Oh I'll do anything
For little runaway child

Well, memories will burn you.
Memories grow older as people can
They just get colder
Like sweet sixteen

Oh, I see it's clear
Baby, that you are
All through here
Oh, oh, oh, oh.

Someone's built a candy castle
For my sweet sixteen,
Someone's built a candy house
To house her in.
Someone's built a candy castle
For my sweet sixteen.
Someone's built a candy brain
And filled it in.

And I do anything
For my sweet sixteen
Oh, I do anything
For little run away girl.

Yeah, sad and lonely and blue.
Yeah, gettin' over you.
How, how do you think it feels
Yeah to get up in the morning, get over you.
Up in the morning, get over you.
Wipe away the tears, get over you,
get over, get over...

My sweet sixteen
Oh runaway child
Oh sweet sixteen
Little runaway girl.

Gave my heart an engagement ring
She left everything
Everything I gave her
Sweet sixteen
Built a moon
For a rocking chair,
Never guessed it would
Rock her far from here
Oh, oh, oh

Someone's built a candy castle
For my sweet sixteen.
Someone's built a candy house
To house her in.
Someone's built a candy castle
For my sweet sixteen
Someone's built a candy house
To house her in.

And I'll do anything
For my sweet sixteen
Oh, I'll do anything
For little runaway child.

Do anything
For my sweet sixteen
I'll do anything
For little runaway girl
Little runaway girl
Oh sweet sixteen
Oh sweet sixteen
Oh.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 20:42, 08-02-10:

#625
Με μια πιρόγα φεύγεις και γυρίζεις
τις ώρες που αγριεύει η βροχή
στη γη των Βησιγότθων αρμενίζεις
και σε κερδίζουν κήποι κρεμαστοί
μα τα φτερά σου σιγοπριονίζεις

Σκέπασε αρμύρα το γυμνό κορμί σου
σου 'φερα απ' τους Δελφούς γλυκό νερό
στα δύο είπες πως θα κοπεί η ζωή σου
και πριν προλάβω τρεις να σ' αρνηθώ
σκούριασε το κλειδί του παραδείσου

Το καραβάνι τρέχει μες στη σκόνη
και την τρελή σου κυνηγάει σκιά
πώς να ημερέψει ο νους μ' ένα σεντόνι
πώς να δεθεί η Μεσόγειος με σχοινιά
αγάπη που σε λέγαν Αντιγόνη

Ποια νυχτωδία το φως σου έχει πάρει
και σε ποιο γαλαξία να σε βρω
εδώ είναι Αττική φαιό νταμάρι
κι εγώ ένα πεδίο βολής φτηνό
που ασκούνται βρίζοντας ξένοι φαντάροι

Άλκης Αλκαίου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:53, 08-02-10:

#626
Η αγάπη έχει τη μορφή και τ' ονομά σου
έχει τα χείλη λέει τα λόγια τα δικά σου
πάντα γελάει με το χρώμα της φωνής σου
κι έχει την πίκρα από την γεύση της φυγής σου

έλα

http://www.youtube.com/watch?v=GNnuSNslaw0

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nPb

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη nPb
Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Τσεχία (Ευρώπη). Έχει γράψει 10,696 μηνύματα.

O nPb έγραψε στις 22:24, 08-02-10:

#627
Επιστροφές καταστροφές
έχω για σένανε κάνει πολλές
κι αντοχές γίναν κλωστές
πόσο ν' αντέξουνε σπάσαν κι αυτές

Κάθε που γύριζα το πανηγύριζα
την ίδια έκανα υπομονή
όμως γελάστηκα σε όλες βιάστηκα
καμιά δεν άξιζες επιστροφή

...

http://www.youtube.com/watch?v=b6O73...eature=related

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 03:36, 11-02-10:

#628
O μαρμαρωμένος βασιλιάς

Για τον μαρμαρωμένο βασιλιά
ούτε φωνή, ούτε λαλιά.
τον τραγουδάει όμως στα παιδιά,
σαν παραμύθι η γιαγιά.



Ο άνθρωπός μου

Μπορώ να του δοθώ, να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω.
Φτάνει για μια φορά αυτός να φέρει,
δυο λόγια καθαρά, στʼ άδειο μου χέρι.


Θεός αν είναι

Χιλιάδες άγγελοι με τ' άσπρα
κλωνάρια λησμονιάς μοιράζουν
κι από το σώμα μου σαν άστρα
παιδιά δικά σου ανάσες βγάζουν

Θεός αν είναι στις φλόγες να καείς
κι απ' το δάκρυ μου φωτιά να πιεις
δεν μπορείς μια ζωή καρδιά να συγχωρείς

Οι φίλοι μου όλοι εδώ και χρόνια
ζευγάρια γίναν φτιάξαν σπίτια
μονάχα εμένα χάσκει ακόμα
χωρίς μια στέγη ετούτη η αλήθεια...

Μαγική Χαρούλα...


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mindcircus : 11-02-10 στις 03:51.
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 21:18, 13-02-10:

#629
Kόρε. Ύδρο.

1.000.000 ΧΕΙΜΩΝΕΣ (ενηλικίωση)

Πόσες υποσχέσεις στην πορεία δεν αθετήσαμε;
Πόσα λόγια αγάπης δεν ξεχάσαμε στο χτες;
Χιόνια στα μπαλκόνια μας και χιόνια στο χορτάρι
Ώρα για ποδόσφαιρο κι ο ύπνος θα μας πάρει
κάποτε κι εμάς

Είπες χίλια ψέματα και μία μόνο αλήθεια
Είπες «Η αγάπη της δεν άξιζε σε μας»
Τη φίλησα παντού όπως ο Χριστιανός το λείψανο,
μα η πίστη μου δεν έφτασε ξανά τόσο ψηλά

Σκέφτομαι το τέλος και τρομάζω και θρηνώ
Κανείς δε θα μπορούσε να το κάνει πιο σκληρό
από μένα

Τόσα άδεια πιάτα και ακόμα να χορτάσουμε
Τόσα χρόνια πέρασαν κι ακόμα να χαθούμε
Χιόνια στα κρεβάτια μας και χιόνια στις σελίδες
Κι αν πάγωσαν τα γήπεδα, ακόμα καίγονται οι κερκίδες

Φίλε μου, δεν ξέρω αν «θά ʼμαι πάντα δίπλα σου,
1.000.000 χειμώνες κι αν περάσουν»
Μωρό μου, μην πιστεύεις πως «θά ʼμαι πάντα δίπλα σου,
όλα τα χιόνια του ουρανού και αν μας θάψουν»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

καΒασάκι

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη καΒασάκι
H καΒασάκι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών και μας γράφει απο Ιωάννινα (Ιωάννινα). Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H καΒασάκι έγραψε στις 01:45, 14-02-10:

#630
System of a dawn - Aerials

Life is a waterfall
We 're one in the river
And one again after the fall

Swimming through the void
We hear the word
We lose ourselves but we find it all

'Cause we are the ones that want to play
Always want to go
But you never want to stay

And we are the ones that want to choose
Always want to play
But you never want to lose

Aerials in the sky
When you lose small mind
You free your life

Life is a waterfall
We drink from the river
Then we turn around and put up our walls

Swimming through the void
We hear the word
We lose ourselves but we find it all

'Cause we are the ones that want to play
Always want to go
But you never want to stay

We are the ones that want to choose
Always want to play
But you never want to lose

Aerials in the sky
When you lose small mind
You free your life

Aerials, so up high
When you free your eyes
Eternal prize

Aerials in the sky
When you lose small mind
You free your life

Aerials, so up high
When you free your eyes
Eternal prize




Dust in the wind - Kansas

I close my eyes
only for a moment
and the moments gone
all my dreams
pass before my eyes a curiosity
dust in the wind
all we are dust in the wind

Same old song
just a drop of water
in the endless see
all we do
crumbles to the ground
though we refuse to see
dust in the wind


Now, don't hang on
nothing last forever
but the earth and sky
it slips away

And all your money
won't another minute buy

Dust in the wind
all we are dust in the wind
dust in the wind
dust in the wind

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 23:02, 14-02-10:

#631
Εισιτηριο στην τσεπη σου

Ήθελα να 'μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό,τι αγγίζεις να 'χει κάτι κι από μένα
να 'μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να 'μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου
η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου
να 'μαι η πρώτη ρουφηξιά απ' το τσιγάρο σου
κι η τελευταία η γουλιά απ' το ποτό σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Θα 'θελα να 'μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου
πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου
να 'μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου
για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

του Ηλια Κατσουλη.

τι μπορει αραγε να πει κανεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 14:25, 19-02-10:

#632
Χάσμα- Κάτι σαν ψέμα

Χαραγμένη στο μυαλό μου
μια φανταχτερή πληγή μου
ψάχνω τρύπα για να φύγω
από το κορμί μου.

Ξεφεύγω κι όλο λέω πως κοιτάζω μπροστά
και μένω στεγνός και είμαι αριθμός
οι μέρες μου περνάνε σα θλιμμένη σκιά
φαντάζω σωστός, δεν είμαι σωστός.

Κρατήθηκα από πάντα καρφωμένος καλά
και τώρα αργώ, τώρα ακροβατώ
το νιώθω και το ξέρω πως πατάω χαλαρά
στων άλλων το φως, σε ξένων το φως.

Συνήθεια νομίζω πως κρατάω κακιά
να παίρνω διαρκώς καινούρια στολίδια
να κόβομαι στα δύο, να ζητάω ματιά
στα σκουπίδια.

Τώρα μοιάζω κουρασμένος
τώρα κάτι μ' εκδικείται
τώρα το μυαλό μου ξένους
μοιάζει να μιμείται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 18:40, 19-02-10:

#633
Κρύψου

Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Κώστας Τσίρκας
Πρώτη εκτέλεση: Νατάσα Μποφίλιου

Μέτραγα ανάποδα διακόσια
Να χεις πάντα χρόνο να κρυφτείς...
Μέτραγα κι ας μου χες κάνει τόσα
Για να βγαίνεις πάντα νικητής...

Μέτραγα τα βράδια που αργούσες
Μέχρι να 'ρθεις είχα κοιμηθεί
Κι αν καμιά φορά δε μου γυρνούσες
Έλεγα απλά έχεις κρυφτεί

Κρύψου για να μη σ' ανακαλύψω
Κρύψου μη σε δω να μ' αγνοείς
Κρύψου να μπορώ να εξηγήσω
Που 'φυγες και δε θα ξαναρθείς...
Θα σε βρω...

Μ' αν θέλεις, κρύψου...

Μέτραγα ανάποδα για χρόνια
Κι έφτασα μια μέρα στο μηδέν
Σ' έχασα και δείξε μου συμπόνια
Που σουνα για πάντα κι όμως δεν...

Κρύψου για να μη σ' ανακαλύψω
Κρύψου μη σε δω να μ' αγνοείς
Κρύψου να μπορώ να εξηγήσω
Που 'φυγες και δε θα ξαναρθείς

http://www.youtube.com/watch?v=0AvbYgTW21Y

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 01:53, 07-03-10:

#634
Κόρε. Ύδρο.


1.000.000 ΧΕΙΜΩΝΕΣ (ενηλικίωση)

Πόσες υποσχέσεις στην πορεία δεν αθετήσαμε;
Πόσα λόγια αγάπης δεν ξεχάσαμε στο χτες;
Χιόνια στα μπαλκόνια μας και χιόνια στο χορτάρι
Ώρα για ποδόσφαιρο κι ο ύπνος θα μας πάρει
κάποτε κι εμάς

Είπες χίλια ψέματα και μία μόνο αλήθεια
Είπες «Η αγάπη της δεν άξιζε σε μας»
Τη φίλησα παντού όπως ο Χριστιανός το λείψανο,
μα η πίστη μου δεν έφτασε ξανά τόσο ψηλά

Σκέφτομαι το τέλος και τρομάζω και θρηνώ
Κανείς δε θα μπορούσε να το κάνει πιο σκληρό
από μένα

Τόσα άδεια πιάτα και ακόμα να χορτάσουμε
Τόσα χρόνια πέρασαν κι ακόμα να χαθούμε
Χιόνια στα κρεβάτια μας και χιόνια στις σελίδες
Κι αν πάγωσαν τα γήπεδα, ακόμα καίγονται οι κερκίδες

Φίλε μου, δεν ξέρω αν «θά ʼμαι πάντα δίπλα σου,
1.000.000 χειμώνες κι αν περάσουν»
Μωρό μου, μην πιστεύεις πως «θά ʼμαι πάντα δίπλα σου,
όλα τα χιόνια του ουρανού και αν μας θάψουν»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 10:46, 09-03-10:

#635
Blue Hotel, on a lonely highway,
Blue Hotel, life don't work out my way.

Blue Hotel, on a lonely highway,
Blue Hotel, life don't work out my way.
I wait alone each lonely night.
Blue Hotel...
Blue Hotel...

Blue Hotel, every room is lonely,
Blue Hotel, I was waiting only.
The night is like her lonely dream.
Blue Hotel...
Blue Hotel...

Blue Hotel, on a lonely highway,
Blue Hotel, life don't work out my way.
I wait alone each lonely night.
Blue Hotel...
Blue Hotel...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 20:14, 11-03-10:

#636


Η ΤΙΓΡΗ

Τραγούδι: Ψαραντώνης
Μουσική - Στίχοι: Δημήτρης Αποστολάκης

Έχω μια τίγρη μέσα μου, άγρια λιμασμένη
που όλο με περιμένει
κι όλο την καρτερώ
τηνε μισώ και με μισεί, θέλει να με σκοτώσει
μα ελπίζω να φιλιώσει
καιρό με τον καιρό.

Έχει τα δόντια στην καρδιά, τα νύχια στο μυαλό μου
κι εγώ για το καλό μου
για κείνη πολεμώ
κι όλου του κόσμου τα καλά με κάνει να μισήσω
για να της τραγουδήσω
τον πιό βαρύ καημό.

Όρη, λαγκάδια και γκρεμνά με σπρώχνει να περάσω
για να την αγκαλιάσω
στον πιο τρελό χορό
κι όταν τις κρύες τις βραδιές θυμάται τα κλουβιά της
μου δίνει την προβιά της
για να τηνε φορώ.

Καμιά φορά απ' το πιοτό πέφτομε μεθυσμένοι
σχεδόν αγαπημένοι
καθείς να κοιμηθεί
και μοιάζει τούτη η σιωπή με λίγο πριν τη μπόρα
σαν τη στερνή την ώρα
που θα επιτεθεί.



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 21:19, 11-03-10:

#637
Post love

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Αν είμαστε έτσι καλά
μ' αυτή την αγάπη
που πότε σωπαίνει
και πότε μιλά
Μπορούμε να μπούμε
σε πλοία και τρένα
να δούμε πολλά ή κανένα

Αν είμαστε έτσι γεροί
και νιώθουμε ωραία
που είπαμε όχι σε τόσα μπορεί
Υπάρχει ένας χρόνος
στ' αλήθεια μεγάλος
να ζει για τον έναν ο άλλος

Αν είμαστε έτσι ζεστά
και κάνουμε αστεία
στη μέση του δρόμου
στον κόσμο μπροστά
Δεν ξέρω τι άλλο
μπορούσα να ελπίζω
θα χάσω είχα πει μα κερδίζω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

volt

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη volt
Ο volt αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 59 μηνύματα.

O volt 13/9/2005 - 23/3/2010 έγραψε στις 00:52, 12-03-10:

#638


So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
and nothing else matters

Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
and nothing else matters

never cared for what they do
never cared for what they know
but I know

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters

never cared for what they do
never cared for what they know
but I know

Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say

Trust I seek and I find in you
Every day for us, something new
Open mind for a different view
and nothing else matters

never cared for what they say
never cared for games they play
never cared for what they do
never cared for what they know
and I know

So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
No, nothing else matters

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 20:51, 20-03-10:

#639
Θα 'θελα να' μουν μελάνι στην πένα του Καστοριάδη
και οργή πάνω στα μάτια του Πάμπλο,
γερασμένο σκυλί μπροστά απ' την πύλη του Άδη,
να γελάω και να θέλω τα σωθικά μου να βγάλω.
Να σας τη σπάω συνεχώς σαν τον Ραφαηλίδη,
αν γονατίζετε για κάποιο θεό,
να 'χα μια γλώσσα φαρμακωμένο λεπίδι,
αντί μια ψυχή ναυάγιο σε απέραντο βυθό.

Να 'μουν Εβραίος το '40 στη Θεσσαλονίκη
ή ένα κύμα μεγάλο πάνω στα ξερονήσια,
να 'στελνα πίσω τη ντροπή σ' αυτούς που ανήκει
και μια συγνώμη σ' αυτούς που χαθήκαν περίσσια.

Θα 'θελα σκλάβος να 'μουν με μαστιγιές στη πλάτη,
να κουβαλάω μάρμαρα του Παρθενώνα,
πεισματάρης μαθητής του Σωκράτη,
και τυφλός χριστιανός κάπου στον πρώτο αιώνα.

Στίχοι τούρκου ποιητή γραμμένοι σε λευκό κελί
και λίγο ελεύθερος στη χάση και στη φέξη,
να 'μουν αλλόθρησκου στο κούτελο φιλί
και το γέλιο το πικρό στο Πέραμα του Ξέρξη.

Να 'χα πάρει Ι 5 επί επταετίας,
να μην αντίκριζα μάτια προδομένα
κι από χέρι αριστερό άνευ αιτίας,
ψηφοδέλτιο άκυρο αλλαγής το '81.

Θα θελα να 'μουν μελωδία άγνωστη του Χατζηδάκη
και το επόμενο βιβλίο του Κοροβέση,
απ' τα ράσα αφορισμένος σαν τον Καζαντζάκη,
να παω μ' αθάνατους αν περισσεύει θέση.

Του 2004 να λείπω το Σεπτέμβρη,
θα πάρει η μπάλα πολλούς στο πουθενά,
τα ποντίκια θα χορεύουνε στ' αλεύρι,
γνωστή εικόνα εγώ θα πάρω τα βουνά.

Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
δήθεν για μένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα
και δεν είναι γραμμένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
τα μυθοπαρμένα.
Θα 'θελα να 'μουν όσα σκότωσες πριν από μένα,
σειρά μου και μένα.

Θα 'θελα να 'μουν μετανάστης στο μεταγωγών,
μπάτσος αυτόχειρας που τέλειωσε ωραία.
Μια φωνή δυνατή που αναφέρεται απών,
έλληνας λοχαγός που δεν πήγε στην Κορέα.

Μια στιγμή από το όνειρο του Ρήγα
και ντοκουμέντο μυστικό από τη Βάρκιζα,
ένα τραγούδι καμπίσιο από κολίγα
και το δάφνινο στεφάνι θα στο χάριζα.
Θα 'θελα να 'μουν ψωμί και κουκούτσι από ελιά
δίπλα σε άδειο από νερό χρυσό κανάτι
που θα καθόταν στο λαιμό του βασιλιά
στο γάμο του λαού με το παλάτι.

να 'μουν η πρωτη διαγραφη απο το ΠΑΚ,
χαμένη μπάλα του γκολφ ξεμωραμένου εθνάρχη,
να 'μουνα σάτιρα σ' ένα κοινό γεμάτο τρακ
και τραγουδιάρης που να μη σέρνεται όπου λάχει

Να 'μουν η αντοχή του Ρένου του Αποστολίδη,
μια ιστορία αφηγημένη απ' τον Κατράκη?
θα 'θελα να 'μουν σ' αλάνα αυτοσχέδιο παιχνίδι
κι ισόβια κάθειρξη απλά για ένα γκαζάκι.

Του Κώστα Βάρναλη να ήμουν η "Καμπάνα"
και το πινέλο του Θεόφιλου στο αίμα,
Θα θελα να 'μουν όσα δε σου 'παν, μάνα,
μήπως και δε με γένναγες μέσα στο ψέμα.

Αφού είμαι άτυχος και δεν ξαναγεννιέμαι,
έφτιαξα μόνος μου κάτι να καυχιέμαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,073 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 12:52, 27-03-10:

#640
Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χθες,
χαλάσανε τόσα πολλά μα βρες μονοπάτι ξανά,
δεν ξέρει ο κόσμος να ζει, κατέβα να πάμε πεζοί,
εκεί που καθένας ζητά να βρει τη μιλιά του ξανά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Δε θέλω καρδιά μου να κλαις για όσα περάσαμε χτες,
δανείσου κι εσύ μια φορά και βρες μονοπάτι ξανά
κι αν χάνεις αυτό που σε ζει δεν έφταιξες μόνον εσύ,
αξίζει να ζουν σαν παιδιά εκείνοι που έχουν καρδιά.

Τον πόλεμο ζητώ για μια ζωή που δεν τη ζω,
να μην μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να δεις μικρέ μου φουκαρά,
πως μαλακώνω σαν δε μου μιλάς σκληρά.

Τον πόλεμο μισώ κι απ' τη ζωή αποζητώ,
να μη μου μείνει μόνο το παράπονο
κι ας ήταν μια φορά να μ' είχες πάρει αγκαλιά,
το ξέρω σου ζητώ πάρα πολλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 13:42, 27-03-10:

#641
Kόρε. Ύδρο.
ΟΤΑΝ Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΡΟΥΦΗΞΕΙ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΟΥ
Τι θα ήμουνα χωρίς εσάς, αγαπημένοι μου;
Πώς θα κοιμόμουνα χωρίς εσάς μες στο μυαλό μου;
Πώς θα περνούσε η νύχτα μου χωρίς την αγάπη σας
γύρω απʼ το κεφάλι μου και μέσα στο στομάχι μου;
Κανένας έρωτας, καμιά αγάπη
την αγκαλιά σας, το φιλί σας δε μου δίνει
Ποιο άλλο σπίτι θα γιατρέψει την αρρώστια μου
και ποιο πλυντήριο τα ρούχα μου θα πλύνει;
Εσείς μου στρώσατε το πρώτο μου κρεβάτι,
σʼ εσάς ανήκει κάθε γέλιο μου και δάκρυ
Όταν ο διάδρομος ρουφήξει τα παιχνίδια μου,
δε θά ʼναι φίλος να μου πει πως μʼ αγαπάει,
κι όταν ο αέρας καταπιεί τα καναρίνια μου,
δε θά ʼναι εχθρός για να μου πει πως με μισεί
Θά ʼσαστε εσείς σε μια αιώνια θυσία,
σʼ ένα μαρτύριο με πλείστη παρρησία
Κι αν τα μαλλιά σας λιγοστεύουν εξαιτίας μου,
κι αν τα κρανία σας γεμίζουν χίλιες έγνοιες...
Έκανα λάθη και το ξέρω (συγχωρέστε με!)
κι όταν πονάτε για τα λάθη μου υποφέρω
πιο πολύ
Πώς θʼ αντέξω όταν θα φύγετε, αγαπημένοι μου;
Κι αν φύγω πρώτος, πώς θʼ αντέξετε εσείς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 14:14, 27-03-10:

#642


Ρόδες


"Λόγια Λόγια"




Κομμάτια
σηκώθηκες πάλι αργά,
πρησμένα μάτια, κίτρινα δάχτυλα, ξέχειλα τασάκια
και τέρμα ο καπνός και τα χαρτάκια
ζεσταίνεις χτεσινό καφέ
κουμπώνεις δυο χάπια
και βγαίνεις έξω για τσιγάρα και φαί.

Με τα πόδια,
πόδια και μυαλό που σε πάνε χώρια
και λόγια που σε κόβουνε στα δυο και λόγια
λόγια που σε καίνε σαν χολή
και δεν τα 8υμάσαι το πρωί
και δεν τα 8υμάσαι.

Δεν έχεις στόματα να θρέψεις κι άγχος για τα φράγκα
ούτε φοβάσαι έτσι μη μοιάσεις και στο γέρο σου
Είσαι μόνος σου και στα αρχ.... σου και ελεύθερος και πολιορκημένος
-Περπατημένος
Στα πεζοδρόμια από τα 14,
ρομαντικά ξεγεννημένος.
-Χαμένος
Αυθεντικό της απώλειας παιδί
σκλάβος της αντίδρασης, καλό παιδί
μαγκάκος και σου κόβει, κι είσαι ωραίο παιδί,
για άλλους απρόβλεπτος, μα πάνω-κάτω εντάξει παιδί.
Πολλοί γνωστοί, μόνο 2 φίλοι που είναι τώρα νεκροί,
ξεπαρθενεύτηκες στα γρήγορα από αγάπη πικρή.

Γύρω στα 20
-Σε λίγο κλείνω τα 22
γήπεδο και ΚΝΕ κ αναρχεία και σχολείο
από όλα πέρασες νωρίς και τα παράτησες νωρίς
-Γιατί μπορούσα και χωρίς
Ναι, σίγουρα πάντα σε τράβαγε το δύσκολο
και σε έσπρωχνε μπροστά το απίστευτο.
Δεν είσαι δαίμονας στη γη, στην κόλαση είσ' αγγελούδι
κι αν δε γυρίσεις σελίδα θα τελιώσει το τραγούδι.

Μια ζωή τσαλακωμένη
-Λόγια, λόγια
Μια σελίδα πεταμένη
-Σε μια γωνιά
Όνειρα κακογραμμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια με αίμα χαραγμένα
-Στο δέρμα
Ένας ήρωας προδότης
-Λόγια, λόγια
Ένας άμαχος στρατιώτης
-Ψέμα, ψέμα
Παιχνίδια απαγορευμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα
-Σε μια γωνιά
Λόγια απαγορευμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα
-Λόγια, λόγια

Δεν είμαι καν μια στατιστική
και παραείμαι συνηθισμένος για ταινία χολλυγουντιανή
εγώ είμαι εδώ, φίλε, κι εσύ είσαι 'κει
μια ρίμα μισή και παρακατιανή.
Τσιμέντο, σίδερα, οικοδομή, στη νύχτα κι όλα από λίγο
μου περισσεύει η αντοχή μα όλο λέω πως θα φύγω
αγαπημένος μου στίχος: "Όλα είναι δρόμος"
για κοίτα, φίλε μου, όμως, που πάντα ξεμένω
κι ο κόσμος μου ίδιος κι απαράλλαχτος παγώνει.
Κι ό,τι αγάπησα περισσότερο αυτό είναι που με πληγώνει.
Χωρίς ταυτότητα νοιώθω κι ας την έχω στη τσέπη μου πάντα,
για αυτό κάνω ό,τι κάνω όταν κανείς δε με βλέπει
-Τζάμπα όλα μπορεί να πάνε στην τελική
Και μη νομίζεις πως δεν ονειρεύομαι μια ζωή πιο κανονική μα με ξυπνάει πάντα ο κρυος
ιδρώτας την τελευταία στιγμή κι ένα άρωμα στον αέρα από ατόφια παρακμή.

Μια ζωή τσαλακωμένη
-Λόγια, λόγια
Μια σελίδα πεταμένη
-Σε μια γωνιά
Όνειρα κακογραμμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια με αίμα χαραγμένα
-Στο δέρμα
Ένας ήρωας προδότης
-Λόγια, λόγια
Ένας άμαχος στρατιώτης
-Ψέμα, ξέμα
Παιχνίδια απαγορευμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα
-Σε μια γωνιά
Λόγια απαγορευμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια απαγορευμένα
-Λόγια, λόγια
Λόγια καταχωνιασμένα
-Λόγια, λόγια

Δεν είμαι καν μια στατιστική



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lucky sunray

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη lucky sunray
H lucky sunray αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 101 μηνύματα.

H lucky sunray έγραψε στις 14:50, 27-03-10:

#643
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΣΥΜΒΕΙ~Δ.ΖΕΡΒΟΥΔΑΚΗΣ

Ό,τι και να σου συμβεί μόνος περπατάς στη γη
κ θα μάθεις να τ`αντέχεις
πήρες λίγο από δω, πήρες λίγο από κει
φύλαξέ το για να έχεις
Γιατί η μέρα είναι μικρή κι όταν λάμπει ο ήλιος όλα τα φωτίζει

Ποιος απ`όλους μας θα πει τι είναι αυτό που τον πονάει και τον γκρεμίζει

Κάποτε θα είναι πια αργά κι όλα τα καλά παιδιά
βρίσκουν τον δικό τους δρόμο
Ξέρουν ποιος είναι μισός, πληγωμένος και τρελός
γιατί δεν χωράει στον κόσμο μα η νύχτα είναι μικρή κ όσα
δάκρυα κι αν τρέξουν είναι λίγα..

Ποιος απ`όλους μας θα πει τι είναι αυτό που τον πονάει και τον γκρεμίζει

Ό,τι και να σου συμβεί τι να πεις, τι να σου πει
ξέρεις τι είναι πια δικό σου
πήρες λίγο από`δω, πήρες λίγο από κει
έφτιαξες τον άνθρωπό σου..

Και όταν κάποτε χαθείς ούτε ήλιος, ούτε θάλασσα, ούτε στεριά
αν προλάβεις ίσως δεις ποιος σου κράτησε ζεστά τα δυο σου χέρια

Ό,τι και να σου συμβεί μόνος περπατάς στη γη
και θα μάθεις να τ`αντέχεις..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη love_angel
H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 5,104 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε στις 14:52, 27-03-10:

#644
Στίχοι: Dj Sanjuro
Μουσική: Dj Sanjuro
Πρώτη εκτέλεση: Dj Sanjuro

Τι κι αν σε βλέπω, τι κι αν το χέρι μου αγγίζεις
καμιά φορά νομίζω σαν όνειρο πως θα μου σβήσεις
και θα μʼ αφήσεις μες στο σκοτάδι
και θα πνιγώ στης μοναξιάς το βαθύ το πηγάδι.
Φοβάμαι καμιά φορά που σε κρατώ αγκαλιά
πως αν ανοίξω τα μάτια μου θα ʽχω χέρια αδειανά,
θα μου λείπεις ξανά, θα σε ψάχνω αλλά
δε θα σε βρίσκω, ψυχή μου, σʼ αυτή τη γη πουθενά.
Γιατί να μη μπορώ μες στα φιλιά σου να μένω,
να κλαίω, να χαίρομαι εκεί μέσα και ποτέ να μη βγαίνω,
και να μην έχω αυτό το φόβο
πως ό,τι ζήσαμε μαζί ήτανε μια στιγμούλα μόνο.
Κρυώνω κι όμως δεν έχει χειμώνα
φέρνω στο νου μου ξαφνικά τη ζεστή σου εικόνα
κι είναι όπως πρώτα, είσαι στο πλάι μου,
είσαι ο ήλιος μου ξανά και ξανά το φεγγάρι μου.
Έλα, μη φεύγεις, μείνε αυτή τη φορά
κουράστηκα να δακρύζω, κουράστηκα αρκετά.
Σκέψεις περνάνε και με πονάνε
και δε στο κρύβω, γλυκιά μου, ότι ακόμα φοβάμαι.

Φοβάμαι μήπως μια μέρα θα χαθείς
και μείνω μόνη στη μοναξιά μου.
Φοβάμαι μήπως μια μέρα μʼ αρνηθείς
και μείνει άδεια η αγκαλιά μου.

Κάθε φορά που μου λείπεις ένα αστέρι πεθαίνει
κι είναι ο ουρανός μου ζεστός και η ματιά μου θλιμμένη,
κανείς δεν καταλαβαίνει, νιώθω μόνος στο πλήθος
τους μιλάω γιʼ αγάπη, μα αυτοί μου λένε για μίσος.
Ίσως κάποια μέρα στη θέση μου να ʽρθουν
με το τραγούδι μου αυτό να καταλάβουν μπορούν.
Μα δεν πειράζει, εσύ μου φτάνεις
η μεγαλύτερη κατάρα ό,τι αγαπάς να χάνεις.
Μια χάρη ζήτησα κι εγώ απʼ το Θεό
να σε φέρει εδώ κοντά μου λίγο για να σε δω
κι αυτός με έσωσε, μάλλον θα μʼ ένιωσε
κι απʼ τον Παράδεισο, μικρή μου, μέσα στην κόλασή μου σʼ έστειλε.
Μα είναι ανυπόφορα εδώ καμιά φορά
φοβάμαι δε θα τʼ αντέξεις και θα μου φύγεις μακριά.
Μα όπως και να ʽχει, κράτα ένα δάκρυ
αυτό που κύλησε ξανά απʼ του ματιού μου την άκρη.
Μέσα εκεί να με ψάχνεις όταν θες,
όταν με έχεις ανάγκη κι είναι πολλές οι πληγές
και θα εμφανίζομαι, κοντά σου θα ʽμαι
κι όσο θα είμαστε μαζί πλέον δε θα φοβάμαι.

Φοβάμαι μήπως μια μέρα θα χαθείς
και μείνω μόνη στη μοναξιά μου.
Φοβάμαι μήπως μια μέρα μʼ αρνηθείς
και μείνει άδεια η άγκαλιά μου.

Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι
φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι
τη μέρα που θα φύγεις…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 5,626 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 15:37, 27-03-10:

#645
Τέλειο. ^

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κάθε φορά που χάνομαι.. μέσα σε σκέψεις… τρελαίνομαι..
Όχι πως με ενοχλεί… όχι…
Απλά στο χαρτί ξεσπάω…

Δεν είναι ωραία, γελάω σπάνια τελευταία…
Δεν κοιμάμαι καλά
Δεν έχω να σου πω τα νέα μου
Έχω χαθεί με την παρέα μου..
Και νιώθω κάπως, νιώθω πάγος να σπάσω περιμένω πάντως
Είναι μυστήρια η χώρα των δακρύων
Την επισκέπτομαι αυτό είναι δικό μου μείον
Κάτι γίνεται, καθυστερώ και χάνω πτήσεις
Κι άθελά μου στήνω την αγάπη στις αφήξεις
Κλείνομαι στον εαυτό μου, στην απομόνωση
Μαζεύω στην καρδιά μου δυνάμεις για μεταμόρφωση
Έμαθα να δίνω την αγάπη μην φοβάσαι εκεί θα είμαι αν με χρειαστείς να το θυμάσαι…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ʽσαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Αφήνω τόπο σʼαγαπώ στην άκρη μεγάλωσα με αξίες
Όσοι με θέλουνε και δίνουν αγάπη κάθονται δίπλα μου για να περάσουμε δυσκολίες
Να μαζέψουμε δυνάμεις, να πεθάνουν οι φοβίες
Γυρεύω έρωτα, καυτές αγκαλιές, φιλιά…
Μην μου γαμάτε την καρδιά είμαι παιδί ακόμα…
Οι φίλοι μου που νοιάζονται αληθινά είναι λίγοι κι έχω χαρεί μαζί τους κάθε πιώμα
Κάθε βόλτα στην Αθήνα, κάθε γκολ, κάθε ρίμα κάθε συμβουλή που πήρα κι έδωσα σε κάθε βήμα…
Είμαι ο Χρήστος κι εγώ τα λέω χύμα κι αν με προδώσατε, σκεφτείτε το είναι κρίμα…

Δεν υποκρίθηκα ποτέ δεν παίζω ρόλους
Δεν παίζω με συναισθήματα και έχω λόγους
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους και σβήνω φόβους
Δεν υποκρίθηκα ποτέ να το θυμάσαι
Θα μείνω δίπλα σου φτάνει κοντά μου να ʽσαι
Κάθε φορά που χάνομαι γυρίζω πίσω βαδίζω σε δρόμους για να μην φοβάσαι

Έχω την εντύπωση ότι κάποιοι δεν με σέβονται σαν άνθρωπο
Άσε τους βήτα πεις και τον άσαρκο
Έχουν την έννοια οικογένεια και σημαία
Όχι την πατρίδα μου γαμώ την νεολαία
Που έχει χαθεί σε διευθύνσεις ηλεκτρονικές
Ανθρώπινες φαγωμένες μηχανές καταντήσατε
Ό,τι σιχαθήκατε γίνατε…
Κάπου χαθήκατε τον γυρισμό δεν βρήκατε
Αναρωτιέμαι πρέπει να στεναχωριέμαι;
Έχω πληγές από σας και δεν ξεχνιέμαι
Μωρό μου χάθηκες, φίλε μου χάθηκες…
Ό,τι νιώθω γράφω συγνώμη μα δεν κρατιέμαι

«αυτό το κομμάτι, ηχογραφήθηκε σε δύσκολες ημέρες… ξέρω ποιοι άνθρωπο είναι δίπλα μου, τους σέβομαι, τους αγαπώ τους εκτιμώ και αυτοί επίσης… οι υπόλοιποι πούλο…»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 19:35, 29-03-10:

#646
Μάτια μου μεγάλα
μάτια μελαγχολικά
ήπια στάλα στάλα
τα βαθιά σας μυστικά

Τι γλυκό να σʼ αγαπούν

και να σου το λένε
μάτια που μελαγχολούν
και κρυφά σου κλαίνε
και κρυφά σου σιγοκλαίνε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 20:07, 29-03-10:

#647


Mercyful Fate

"Desecration Of Souls"




Stay away white Magician, young Lovers
and mourning Wife
You're not welcome on our Land
So I speak for the Dead

Magic Circles drawn after Midnight
Around Graves to be opened
He'll use the Wand to raise a Body
He'll ask the Questions and he'll burn the
Remains
It's Desecration of Souls in their holy Lair

Copulation in the Night
Two Shadows upon a Grave
Screams of Pleasure and Screams of Pain
Young Lovers, you must be Insane
It's Desecration of Souls in their holy Lair
So I say again: Stay away, it
's Desecration
of Souls

Dyin' Flowers upon the Grave
Of a Husband who's lost his Maid
She's there on Duty, and the Tears she cries
They don't belong where the Flowers lie
It's Desecration of Souls in their holy Lair
So I say again: Stay away, it's Desecration
of Souls



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,058 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 10:34, 30-03-10:

#648
Ας είναι ό,τι ώρα να΄ναι
κι αυτά τα λίγα που πονάνε
μου λένε δώσαμε αγώνα
κι εγώ καλά περνάω
γλυκειά μου εικόνα
σαν την κλωστή απ΄τη βελόνα

Μα οι σκέψεις με πολιορκούνε
ακούν το "εγώ" δεν τους αρκούνε
τα μύρια όσα εγώ τους δίνω
μου ανάβουν φως στο κομοδίνο
κι εγώ καλά περνάω
γλυκειά μου εικόνα εδώ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,318 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 10:48, 30-03-10:

#649
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,924 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 12:19, 30-03-10:

#650
Αγάπης φως της γης ταξίδια
Μαύρα παράξενα παιχνίδια.
Στο φως του ήλιου θ' ακουμπήσω
Το καλοκαίρι να μυρίσω.

Μ' άσπρο πανί θα ταξιδέψω,
Μικρό κορίτσι θα σε κλέψω.
Όσο αγαπάω μένω πίσω.
Κι όλο μ' αφήνεις να σ'αφήσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους