Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 77,684 εγγεγραμμένα μέλη και 3,028,438 μηνύματα σε 91,613 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 398 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Αγαπημένοι στίχοι τραγουδιών

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 10:15, 03-08-10:

#701
ZΑΚ ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΦΤΑΣΕ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ

Όταν αγγίξεις την κορυφή και τσιρίξεις
και έχεις την τύχη με το μέρος σου
κρατάς την πορεία και φτάνεις στα όρια

Μα όταν γλιτώσεις από το βάρος μιας πτώσης
και δεν μπορείς να σηκωθείς
τότε δεν βλέπω να έχεις πολλά περιθώρια

Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου στον πάτο

Όταν παλέψεις και όλη τη γνώση μαζέψεις
και ετοιμαστείς να απογειωθείς
καιρός να μάθεις τι κάνουν τα ώριμα φρούτα

Φόρα το κράνος πάρε ανάσα και θάρρος
και αντί να προς τα πάνω να κοιτάς
κλείσε τη μύτη σου φτάσε στην άκρη και βούτα

Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου στον πάτο

Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου
στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
και έλα μαζί μου
στον πάτο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 3,787 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 11:07, 03-08-10:

#702
Καλύτερα μαζί σου και τρελός

Στίχοι: Σπύρος Γιατράς
Μουσική: Αλέξανδρος Χρυσοβέργης
Ερμηνεία: Στράτος Διονυσίου

Πέταξα τα σκεπάσματα
και φόρεσα ό,τι βρήκα
και μες στην νύχτα με βροχή
τρεις παρά δέκα βγήκα

Ρωτάω «καρδια μου που με πας;»
μου λέει «σʼ εκείνη που αγαπάς»

Καλύτερα μαζί σου και τρελός
παρά μονάχος μου και λογικός
Καλύτερα μαζί σου και τρελός
παρά μονάχος μου και λογικός

Πάταγα στα βροχόνερα
και μʼ έδερνε τʼ αγιάζι
μα μόνο η αγάπη σου
εμένανε με νοιάζει

Ρωτάω «καρδια μου που με πας;»
μου λέει «σʼ εκείνη που αγαπάς»

Καλύτερα μαζί σου και τρελός
παρά μονάχος μου και λογικός
Καλύτερα μαζί σου και τρελός
παρά μονάχος μου και λογικός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

aporw (Σιμώνη)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη aporw
H Σιμώνη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Τουριστικά και μας γράφει απο Νέα Σμύρνη (Αττική). Έχει γράψει 5,865 μηνύματα.

H aporw ....Loosers everywhere.... έγραψε στις 14:07, 03-08-10:

#703
"Να κοιμηθούμε αγκαλιά"

Στίχοι: Γιώργος Κλεφτογιώργος

Μουσική: Σοφία Βόσσου
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε
μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε
πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται
τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα
στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας

http://www.youtube.com/watch?v=ZAoQ_mwyfhA
Aχ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 14:10, 03-08-10:

#704
david guetta ft kid cudi-memories

all the crazy shit I did tonight
those will be the best memories
I just wanna let it go for the night
that would be the best
therapy for me

all the crazy shit I did
tonight
those will be the best memories
I just wanna let it go for the night
that would be the best
therapy for me

hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah...

yeah...

all the crazy shit I did tonight
those will be the best memories
I just wanna let it go for the night
that would be the best
therapy for me

all the crazy shit I did tonight

those will be the best memories
I just wanna let it go for the night
that would be the best
therapy for me

hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah...

It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind
It's getting late but I don't mind

hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah
hey,hey
yeah,yeah...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 3,787 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 21:57, 08-08-10:

#705
Δεν είν' αυγή να σηκωθώ- Παραδοσιακό ιστορικό τραγούδι Σμύρνης

Δεν είν' αυγή, δεν είν' αυγή να σηκωθώ
να μην, να μην αναστενάξω
Έβγα ήλιε μου, κι έλα μίλιε μου

Να γείρω στο, να γείρω στο προσκέφαλο
κι από, κι από καρδιάς να κλάψω
Έβγα να σε δω, να παρηγορηθώ

Στ' Αλάτσατα, στ' Αλάτσατα 'ναι ένα βουνό
Καρα-, Καρανταή το λένε
Έλα ταίρι μου, και πιάσ' το χέρι μου

Πού παν οι, που παν οι Αλατσατιανές
και το καημό τους λένε
Άστρο της αυγής, γιατ' άργησες να βγεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 14:39, 09-08-10:

#706
MH ΓΥΡΙΣΕΙΣ-ΧΑΡΗΣ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑΣ

Για θυμήσου καλά
Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε
Βάλε εσύ μια φωνή
Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε

Δεν είναι η ανάγκη
Δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει
Έχω αντέξει πολλά
Δε με ξέρεις καλά κανείς δε με ξέρει

Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις
Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις
Μη γυρίσεις, τίποτα μη ζητήσεις
Για ένα βράδυ μη με χαραμίσεις

Μπαίνω μες στη σκιά
Με τυφλώνει το φως, μ' αρρωσταίνουν οι λέξεις
Έχω βαρεθεί
Δε θέλω να εξηγώ πρέπει εσύ να διαλέξεις

Όμως στο λέω ξανά
Μήπως έχεις χαθεί μέσα σε δρόμους που καίνε
Βάλε εσύ μια φωνή
Και αν δεν είμαι εκεί Χάρη να μη με λένε

Μη γυρίσεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

aporw (Σιμώνη)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη aporw
H Σιμώνη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Τουριστικά και μας γράφει απο Νέα Σμύρνη (Αττική). Έχει γράψει 5,865 μηνύματα.

H aporw ....Loosers everywhere.... έγραψε στις 14:45, 09-08-10:

#707
Να σ' αγαπάει να του πεις


Στίχοι: Κώστας Γαλανός
Μουσική: Κώστας Γαλανός
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Γαλανός

Φαντάζομαι να καις σε ξένο σώμα
κι εγώ σ΄ένα χειμώνα που μισώ
να βιάζομαι να πέσει το σκοτάδι
τον πόνο μου να κρύψω σ΄ένα σπίτι αδειανό
φαντάζομαι τυχαία πως θα σε δω
με άλλον αγκαλιά πώς θα το αντέξω αυτό

Να σ΄αγαπάει να του πεις
να ΄σαι εσύ τα πάντα
όλη η ζωή του να΄σαι εσύ
Να σ΄αγαπάει να του πεις
όλα να στα δώσει
όσα δεν κατάφερε κανείς
όπως εγώ να σ΄αγαπάει να του πεις

Φαντάζομαι καημούς να ξημερώνω
στου αγγέλου τ΄όνομά σου να ξυπνώ
να νοιάζομαι που είσαι και τι κάνεις
και σκέψη μιας στιγμής μεσ΄το μυαλό σου αν είμαι εγώ
φαντάζομαι τυχαία πως θα σε δω
με άλλον αγκαλιά πώς θα το αντέξω αυτό

Να σ΄αγαπάει να του πεις
να ΄σαι εσύ τα πάντα
όλη η ζωή του να΄σαι εσύ
Να σ΄αγαπάει να του πεις
όλα να στα δώσει
όσα δεν κατάφερε κανείς
όπως εγώ να σ΄αγαπάει να του πεις

http://www.youtube.com/watch?v=u267Qf6fYPY

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JaneWin

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη JaneWin
H JaneWin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 835 μηνύματα.

H JaneWin έγραψε στις 17:48, 10-08-10:

#708
Σε θελω εδω-Δημητρα Γαλανη/Γιωργος Καραδημος


Σε θέλω εδώ για να μπορώ
όλα όσα ζω να΄ναι δικά μου
να΄σαι πληγή απ΄την πληγή
να΄σαι χαρά απ΄τη χαρά μου
να΄σαι εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
σε θέλω εδώ για να υπάρχω

Σε θέλω εδώ για να μπορώ
να΄χω έναν άνθρωπο δικό μου
με τη σιωπή να του μιλώ
όπως μιλάω στον εαυτό μου
και να μοιράζομαι στα δυο
τ΄άστρα το χρώμα το λεπτό
ότι κι αν γίνει καρδιά μου
εσύ να΄σαι εδώ

Να μπορώ να σ΄αγαπήσω
να μπορώ να σε μισήσω
με το βλέμμα να σου δείξω
χωρίς να μιλήσω
τί θέλω να πω

Σε θέλω εδώ να σε κοιτώ
να σε ξυπνώ να σε κοιμίζω
σε θέλω εδώ για να μπορώ
κάτι από αγάπη να θυμίζω
να΄σαι εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
ότι κι αν γίνει καρδιά μου
εσύ να΄σαι εδώ

Να μπορώ να σ΄αγαπήσω
να μπορώ να σε μισήσω
με το βλέμμα να σου δείξω
χωρίς να μιλήσω
τί νιώθω

Σε θέλω εδώ γιατί η ζωή
με ένα σώμα δεν αρκεί
οτι κι αν γίνει σε θέλω
σε θέλω εδώ
σε θέλω εδώ....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 20:00, 10-08-10:

#709
Inna- Amazing lyrics

Dangerous feelings break out my soul
It's just the meaning of being alone
I need you here wherever you are
I need you now to take me so far
I wanna run like the speed of the sound
I was somewhere , I 'm sure you're around
You give me now the meaning of life...

With you I'm feeling alive
Ooooooo...

Why you're lookin' like that
I'm burning like fire
I wanna be higher
Just let me know
Why you're lookin' like that
You're driving me crazy

You're lookin' amazing

Why you're lookin' like that
I'm burning like fire
I wanna be higher
Just let me know
Why you're lookin' like that
You're driving me crazy
You're lookin' amazing

Why you're lookin' like that
I'm burning like fire
I wanna be higher
Just let me know
Why you're lookin' like that
You're driving me crazy
You're lookin' amazing

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JosefK (Μιχαήλ)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη JosefK
Ο Μιχαήλ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Tatoo artist . Έχει γράψει 362 μηνύματα.

O JosefK Μην ακούς τι λέω, φοβάμαι έγραψε στις 20:25, 10-08-10:

#710
Με αυταπάτες παιδικές
Χάνονται οι μέρες μου αργές
Κι όλα τα αρνιέμαι
Τσιγάρα και φτηνό αλκοόλ
Κι ο θρύλος να μη βάζει γκολ
Κι αποξεχνιέμαι

Δε μ' ένοιαξε να χάσω
Κι είπα θα σε ξεχάσω
Μα τις σκιές φοβάμαι
Κι ακόμα σε θυμάμαι

------------------------------------------

And in the naked light I saw
Ten thousand people, maybe more
People talking without speaking
People hearing without listening
People writing songs that voices never share
And no one dared
Disturb the sound of silence

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 11:34, 14-08-10:

#711
Τους πονάει

Vegas… ναι… ναι

Κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει
κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει.

Θέλω απλά να κάνω αυτό που γουστάρω
από σένα δε με νοιάζει το μπράβο αν θα πάρω,
σε μένα πιστεύω, παλεύω, ναι
το έχω το πείσμα γιʼ αυτό και αντέχω.
Πες μου ποιο είναι το πρόβλημά σου
με μένα το κόλλημά σου,
ζω τη ζωή μου, ναι, τη δική σου ζήσε
αφού δε σου αρέσω, τότε μην ασχολείσαι, βλάκα!

Αυτό που κάνω εγώ χρόνια προσπαθείς
να να να να να μη μʼ ακολουθείς,
αυτό που κάνω εγώ θες να μιμηθείς
να να να να να μην το προσπαθείς.
Συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει
κάνω ό,τι θέλω και εσένα σε πονάει.

Έχεις μείνει πίσω και τώρα κράζεις
στο ζουμί σου και πάλι βράζεις
το παιχνίδι το ʽχεις χάσει
τίποτα δε θα αλλάξει.
Αν δε δώσεις βάση, είσαι αυτός που είσαι
είμαι αυτός που είμαι, δουλειά μου είναι οι ρίμες
κι εσένα να φτιάχνεις φήμες
αφού δεν έχεις μπολς (balls), τότε στον πάτο μείνε.

Αυτό που κάνω εγώ χρόνια προσπαθείς
να να να να να μη μʼ ακολουθείς,
αυτό που κάνω εγώ θες να μιμηθείς
να να να να να μην το προσπαθείς.
Συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει
κάνω ό,τι θέλω και εσένα σε πονάει.

Κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει
κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει
κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει
κάνεις ό,τι θέλεις και κάποιους τους πονάει.

Αυτό που κάνω εγώ χρόνια προσπαθείς
να να να να να μη μʼ ακολουθείς,
αυτό που κάνω εγώ θες να μιμηθείς
να να να να να μην το προσπαθείς.
Συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει,
συγγνώμη αν σε πονάει
κάνω ό,τι θέλω και εσένα σε πονάει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JaneWin

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη JaneWin
H JaneWin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 835 μηνύματα.

H JaneWin έγραψε στις 13:44, 14-08-10:

#712
Πούλα με●▬▬●Πυξ Λαξ


Πούλα με ακόμα μια φορά, δεν με πειράζει.
Δεν με πειράζει που θα μείνω μοναχός.
Δεν με πειράζει που τα μάτια σου σ' αυτόν τα θυσιάζεις.
Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού.

Θα 'ναι σε κάτι ξεχασμένα καλοκαίρια.
Θα 'ναι στις νύχτες της ατέλειωτης σιωπής.
Θα 'ναι στα φιλμ της χαράς και της μιζέριας.
Θα 'ναι σε όλα που περάσαμε μαζί.

Πούλα με λοιπόν στο ξαναλέω. Πούλα με για λίγη σιγουριά.
Πούλα με πολύ φτηνά δεν ξέρω, ίσως αύριο να 'ναι αργά.

Κι αν σε βλέπω αδιάφορα ξερά, δεν με πειράζει.
Δεν με πειράζει κι αν τα χείλη σου γελούν.
Μια καληνύχτα κι αν μου πεις δεν με πειράζει.
Γιατί απόψε το κορμί σου θα 'ναι αλλού
.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Boom

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Boom
Ο Boom αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 7,245 μηνύματα.

O Boom έγραψε στις 14:22, 14-08-10:

#713
Ανόητες αγάπες

Τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
άντε ξανά τα ίδια τα ίδια απ' την αρχή
τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά

Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο
ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά
λόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα

Τώρα τι να σου πω τι να μου πεις κι εμένα
έτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένα
τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά

Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο
ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά
λόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

din@!! (Κωνσταντίνα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη din@!!
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 386 μηνύματα.

H din@!! έγραψε στις 12:53, 19-08-10:

#714
Παυλος Σιδηρόπουλος- Κάποτε θα 'ρθουν
Στιχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική:Μίκης Θεοδωράκης




Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν σ' αγαπούν
και πως σε θένε
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Εχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Loth

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Loth
H Loth αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Κρήτη). Έχει γράψει 215 μηνύματα.

H Loth έγραψε στις 14:19, 19-08-10:

#715
ΠΑΤΩΜΑ

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
Άλλες ερμηνείες: Χαρούλα Αλεξίου || Αρλέτα || Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Κοντά στα κύματα

θα χτίσω το παλάτι μου
Θα βάλω πόρτες
μ' αλυσίδες και παγώνια
Και μες στη θάλασσα
θα ρίξω το κρεβάτι μου
γιατί κι οι έρωτες
μου φάγανε τα χρόνια

Να κοιμηθώ στο πάτωμα

να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια

Ξυπνώ μεσάνυχτα

κι ανοίγω το παράθυρο
κι αυτό που κάνω
ποιος σου το' πε αδυναμία
Που λογαριάζω
το μηδέν μου με το άπειρο
και βρίσκω ανάπηρο
τον κόσμο στα σημεία


Να κοιμηθώ στο πάτωμα

να κλείσω και τα μάτια
γιατί υπάρχουν κι άτομα
που γίνονται κομμάτια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 15:06, 19-08-10:

#716
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΑΝΤΗΣ-ΠΑΜΕ ΓΙΑ REFREN...!!


Εεεεεε..

Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι ασ' τον έρωτα Dj να τα σπάει!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι η αγάπη μας τεκίλες να κερνάει!
Ηλεκτρισμός και βροχή
ο ουρανός να εκραγεί
κι η καταιγίδα μόλις στην αρχή
Και τότε να σου εσύ,
μια λιακάδα τρελή
που πάλι από το πουθενά θα βγει!
Με τα βρεγμένα μπουφάν
σ' ένα ρημάδι sedan,
για εισαγωγή σ' είχα ρωτήσει αν
Kαι τότε εσύ για κουπλέ
δεν θα ξεχάσω ποτέ,
να με φιλάς δειλά αντί για "ναι"
Αν τραγούδι τελικά είναι η ζωή,
το υπόλοιπο το λέμε μαζί
Μαζί!!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι ασ' τον έρωτα dj να τα σπάει!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι η αγάπη μας τεκίλες να κερνάει!
Εεεεεε..
Θα με περνάς για τρελό,
μα περιμένω καιρό
να σε ζητήσω απόψε για χορό
Μόνο εσύ, μόνο εγώ
δυο καρδιές για ρυθμό
μια sold-out συναυλία να ζω!
Αν τραγούδι τελικά είναι η ζωή,
το υπόλοιπο το λέμε μαζί
Μαζί!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι ασ' τον έρωτα Dj να τα σπάει!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι η αγάπη μας τεκίλες να κερνάει! [2x]
Θέλω απόψε λίγο την προσοχή σου,
στον παράδεισο μαζί μου τραβήξου
Κι αν τραγούδι τελικά ειν' η ζωή
εσύ ετοιμάσου το ρεφραίν
να το πούμε μαζί,
Μαζί!!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι ασ' τον έρωτα Dj να τα σπάει!
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν
κι η αγάπη μας τεκίλες να κερνάει! [2x]
Εεεεεε..
Πάμε για ρεφραίν!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 3,787 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 02:48, 23-08-10:

#717
Μη χαράζεις βλέφαρό μου

Στίχοι: Κατερίνα Παπαγεωργίου
Μουσική: Νίκος Τάτσης
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου

Δεν ανοίγω το βλέφαρό μου
να δω, φοβάμαι
μήπως έρημη την κάμαρά μου τη δω ξανά.

Μη χαράζεις βλέφαρό μου
μην ξυπνήσει τ' όνειρό μου

Με σκισμένο πουκάμισο
ταξιδεύει ο ήλιος
φιλεμένος κρασί και μέλι από παιδιά

Μη χαράζεις βλέφαρό μου
μην ξυπνήσει τ' όνειρό μου

Τόσο απλοί μα τόσο όμορφοι στίχοι. Σα να είναι δημοτικό τραγούδι... Και η μουσική υπέροχη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

elena

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη elena
H elena αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος . Έχει γράψει 419 μηνύματα.

H elena έγραψε στις 07:39, 23-08-10:

#718
Δεν θα δακρύσω πια για σένα και μην ρωτάς για μένα

Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Μέτρησα προχθές τις μικρές μας στιγμές
ήσουνα κι εσύ μια σταγόνα στη βροχή
Κι αν δεν μπορώ να σ'αγγίξω πάλι μόνος προσπαθώ
να κρυφτώ, να σε χάσω, να χαθώ

Μα δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα
δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα

Μέθυσα προχθές στις μικρές μας στιγμές
ήσουνα κι εσύ μια σταγόνα από κρασί
κι αν δεν μπορώ να σ' αγγίξω πάλι μόνος προσπαθώ
να κρυφτώ, να σε χάσω, να χαθώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

self-instructive depressing

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη self-instructive depressing
Ο self-instructive depressing αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,956 μηνύματα.

O self-instructive depressing έγραψε στις 08:07, 23-08-10:

#719
θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων,
και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές,
χωρίς να σχίσω τη θολή γραμμή των οριζόντων.

Για το Μαδράς τη Σιγκαπούρ τ' Αλγέρι και το Σφαξ
θ' αναχωρούν σαν πάντοτε περήφανα τα πλοία,
κι εγώ σκυφτός σ' ένα γραφείο με χάρτες ναυτικούς,
θα κάνω αθροίσεις σε χοντρά λογιστικά βιβλία.

Θα πάψω πια για μακρινά ταξίδια να μιλώ,
οι φίλοι θα νομίζουνε πως τα 'χω πια ξεχάσει,
κι η μάνα μου χαρούμενη θα λέει σ' όποιον ρωτά:
"Ήταν μια λόξα νεανική, μα τώρα έχει περάσει"

Μα ο εαυτός μου μια βραδιά εμπρός μου θα υψωθεί
και λόγο ως ένας δικαστής στυγνός θα μου ζητήσει,
κι αυτό το ανάξιο χέρι μου που τρέμει θα οπλιστεί,
θα σημαδέψει κι άφοβα το φταίχτη θα χτυπήσει.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ
σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες,
θα 'χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ
και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Νίκος Καββαδίας - εκτέλεση κώστας καράλης(τον είδα πρόσφατα λάιβ και είναι ακόμα στυλάτος και με γοητευτική φωνή - σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε)

π.σ.
Αρχική Δημοσίευση από AntziWin
Vegas… ναι… ναι
Έχεις μείνει πίσω και τώρα κράζεις
στο ζουμί σου και πάλι βράζεις
το παιχνίδι το ʽχεις χάσει
τίποτα δε θα αλλάξει.
Αν δε δώσεις βάση, είσαι αυτός που είσαι
είμαι αυτός που είμαι, δουλειά μου είναι οι ρίμες
κι εσένα να φτιάχνεις φήμες
αφού δεν έχεις μπολς (balls), τότε στον πάτο μείνε.

ά στο καλό , συγκινήθηκα πρωινιάτικα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 11:24, 23-08-10:

#720
Αρχική Δημοσίευση από self-instructive depressing


Νίκος Καββαδίας - εκτέλεση κώστας καράλης(τον είδα πρόσφατα λάιβ και είναι ακόμα στυλάτος και με γοητευτική φωνή - σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε)

π.σ.


ά στο καλό , συγκινήθηκα πρωινιάτικα
haha γιατι συγκινήθηκες βρε??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 13:46, 23-08-10:

#721
Αρχική Δημοσίευση από self-instructive depressing
βασίλης τερλέγκας - το σέξυ φόρεμά σου

Μιλώ με τα ψηλά τα απάτητα βουνά
και τους μιλώ για σένα
πως έχεις ομορφιά και φρύδια τοξωτά
σαν πέτρινα γεφύρια

Και μʼ απάντησαν τα γεφύρια χορταριάζουν
Άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς

Μιλώ με του ουρανού τα μαύρα σύννεφά
και τους μιλώ για σένα
πως όταν περπατάς κοιτάω που πατάς
η στέρφα γη ανθίζει

Και μʼ απάντησαν η γη ανθίζει εκεί που θέλει
Άμοιρη ψυχή μην ξεγελαστείς
για να μην υπάρχει παραπληροφόρηση
στιχοι και μουσική είναι του Θανάση Παπακωνσταντίνου
με τίτλο Μιλώ για σένα


Αποσπερίτης
μουσική και στίχοι Θανάσης Παπακωνσταντίνου

Η μέρα φεύγει ποιος την κλέβει
ήξερα μα ξέχασα
όσοι δουλέψαν κι όσοι παιδέψαν
τα λερωμένα πέταξαν

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Οι πολιτείες πάντα χορεύουν
σε ρυθμό κιρκαδιανό
τα φώτα ανάβουν να προλάβουν
της νύχτας το μετέωρο

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Τα βήματά μας άθελά μας
είναι δώρα ακριβά
γι' αυτούς που μένουν και περιμένουν
το σούρουπο μιαν αγκαλιά

Κι εσύ αποσπερίτη μου
του δειλινού ταιριάζεις
άδολα είναι τα μάτια σου
και μην τα κατεβάζεις

Μες στο σκοτάδι θα 'ρθουν πάλι
μακρινές μαρμαρυγές
να ψιθυρίσουν να θυμίσουν
τρεις απανωτές φορές

μου αρέσει πολύ να τραγουδώ αυτό το τραγούδι τα δειλινά...........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

elena

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη elena
H elena αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος . Έχει γράψει 419 μηνύματα.

H elena έγραψε στις 16:31, 23-08-10:

#722
Πάρε με

http://www.youtube.com/watch?v=vVrJFaaCHFI

Σαν δυο φωτάκια βραδινού αεροπλάνου
τα δυο σου μάτια και χαράζουν τον αέρα
η αγκαλιά σου είναι η σκάλα του Μιλάνου
κι εγώ απόψε έχω επίσημη πρεμιέρα

Θέλω να δω το πρόσωπο σου ανθισμένο
να με φιλάς όλη τη νύχτα όσο αντέξεις
σαν φλιπεράκι γελαστό ξετρελαμένο
σου δίνω ακόμα μία μπίλια για να παίξεις

Κι ύστερα ξάπλωσε κοντά μου και κοιμήσου
εγώ θα πιάσω μια γωνίτσα στο κρεβάτι
όχι πως έχω το κλειδί του παραδείσου
μα σ' αγαπώ κι αυτό νομίζω είναι κάτι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AntziWin (Κουφό Χρυσόψαρο)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη AntziWin
H Κουφό Χρυσόψαρο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 660 μηνύματα.

H AntziWin έγραψε στις 21:41, 23-08-10:

#723
Μιχάλης Χατζηγιάννης-Εμείς οι δυο σαν ένα!!
Ξυπνάω μόνος, άκεφος
Και λέω εδώ θα μείνω
Μα μ' ένα σου τηλέφωνο
Το γκρίζο κόσμο κλείνω

Μια μπλούζα παίρνω φεύγοντας
Και τα κλειδιά στα χέρια
Βάζω μπροστά τη μηχανή
Και καβαλάω τα αστέρια

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα
Στις γιορτές, στις παραλίες
Στα γήπεδα, στα τρένα

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα

Μέσα μου απόψε βούτηξα
Και ζω τη μοναξιά μου
Μα μ' ένα σου χαμόγελο
Σκορπάς τα σύννεφα μου

Από τον ώμο με κρατάς
Και λέω πως περπατάμε
Μα πριν το καταλάβουμε
Στον ουρανό πετάμε

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα
Στις γιορτές, στις παραλίες
Στα γήπεδα, στα τρένα
Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα
Στις γιορτές, στις παραλίες
Στα γήπεδα, στα τρένα

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα

Εμείς οι δυο σαν ένα
Δυο σώματα ενωμένα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Eileen
H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,923 μηνύματα.

H Eileen έγραψε στις 20:52, 24-08-10:

#724
Ζωή δεν είναι - Χρήστος Θηβαίος

Είναι από τον δίσκο Μυστήριο Τραίνο, ένα τραγούδι σε μουσική και στίχους του εμπνευσμένου Γιώργου Ανδρέου...


Δεν είναι η ζωή να παίζεις μαζί της
δεν είναι πουτάνα δεν είναι αγία
δεν δίνει ρεπό δεν κάνει απεργία
η ζωή

Φεύγουν οι μέρες μα εσύ δεν τις βλέπεις
στο βήμα σου νάρκες τα θαύματα σκάνε
αυτά που σου λέει ν' ακούς κι ας πονάνε
η ζωή

Κλόουν κι ακροβάτες ανάβουνε φώτα
γυναίκες γυμνές κατοικούν το κορμί σου
δάκρυα βρέχουν σημαίες σκισμένες
φωνές μουσικές στη φλέβα γιορτάζουν
Είν' ωραία η ζωή είν' ωραία
Έχει κόκκινο χρώμα μυρίζει σαν αίμα
Είν' ωραία η ζωή είν' ωραία
Δεν το χόρτασα ακόμα το μεγάλο της ψέμα

Δεν είναι η ζωή σελίδα σκισμένη
βιτρίνα σπασμένη σταθμός λεωφορείου
δεν είναι η άσπιλη φωνή του Κυρίου
η ζωή

Ζωή γεννημένη στην τύχη από λάσπη
με σκόνη απ' αστέρια και σπέρμα πλασμένη
δικό σου κουμάντο ψυχή πλανεμένη
ζωή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lottie

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη lottie
H lottie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5 μηνύματα.

H lottie έγραψε στις 21:50, 24-08-10:

#725
Τελευταία θυμάμαι συχνά αυτούς τους στίχους... Είναι από το Αερικό του Θανάση Παπακωνσταντίνου

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου.

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είν' αληταριό
π' όλο θα δραπετεύει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Eileen
H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,923 μηνύματα.

H Eileen έγραψε στις 21:59, 24-08-10:

#726
Τώρα που πιάσαμε τα .. αερικά

Αερικό- Παύλος Παυλίδης

Σβήνω απ' την άμμο όλα τα χνάρια
απόψε που σε κυνηγάνε
ξέρεις δε φταίνε τα λιοντάρια
αν μείνουν νηστικά πεινάνε

Υποταγμένα σε κριτές
υποκριτές και τους μοιραίους
κήρυκες που από ουρανούς
κι από άμβωνες ωραίους...

λένε πως σ' έφερε ως εδώ
μαύρο καράβι, μέγα πάθος
όμως το ξέρουν κατά βάθος...

Αερικό είσαι, αερικό...
Αερικό είσαι, αερικό...



Όσοι δε θέλουν να θυμούνται
πότε και που αντισταθήκαν
ποια τείχη γκρέμισες και βγήκαν
ποιες φυλακές να μη φοβούνται
τώρα σε θέλουνε σκυφτό
τώρα σε θέλουν νικημένο
ανήμπορο κι υποταγμένο
για να ξεχνάνε αυτό που ήταν
Θα 'ρθει μια μέρα ένα παιδί
τη μέρα που θα επιστρέψεις
θα 'ρθει αυτό, μην το γυρέψεις
και θα σου πει

Αερικό είσαι, αερικό...
Αερικό είσαι, αερικό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JaneWin

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη JaneWin
H JaneWin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 835 μηνύματα.

H JaneWin έγραψε στις 22:25, 24-08-10:

#727
Μωβάστρο-Κι αν έπιασε βροχή



Να'μαστε λοιπόν ξανά
μπρος στην ύψιστη κορφή
ο άνεμος με πάει μακριά
ως της γής τα πέρατα

Θέλω να πω πως μέχρι να' ρθω να σε βρω
κι αν έπιασε βροχή θα βγω
Θέλω όταν έρθει η βροχή να ζήσω για πάντα αυτή τη στιγμή
στο δρόμο να τρέξω σαν να' μαι παιδί στις λάσπες να πέσω
να γίνει χαμός να μην δραπετεύσω
γιατί όποιος νομίζει πως όλα τελειώνουν εκεί
Τότε τι αξίζει η ζωή? αν δεν έχεις μάθει να ζεις τη στιγμή
το γέλιο το δάκρυ το φως της αυγής τη νύχτα που φεύγει
και τ' άλλο πρωί να τρέχεις να νιώθεις
και όταν θα βρέχει ποτέ σου να μη φοβηθείς να βραχείς
Τίποτα μη σκεφτείς,να το ζεις


Να' μαστε λοιπόν ξανά
μπρος στην άκρη του γκρεμού
πέφτοντας κοιτάω ψηλά
ως την άκρη του ουρανού
θέλω να πω πως μέχρι να' ρθω να σε βρω
κι αν έπιασε βροχή θα βγω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 5,624 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 20:35, 25-08-10:

#728
Ραψωδος Φιλολογος - Θεος Για Μια Μερα

Αν μπορούσα για μια μέρα να γινόμουνα θεός
ότι ήθελα να γίνετε χωρίς γιατί και πως
θα έφτιαχνα τον κόσμο από την αρχή κάπως αλλιώς
όπως στα ματια μου φαντάζει ιδανικός ο ναι
για αρχή τα κλασικά θα εξάλειφα τους πολέμους
και θα έκανα παντού τους ανθρώπους αγαπημένους
στέγη νερό φαγητό να μην βλέπω πεινασμένους
και θα μοίραζα σε όλο τον κόσμο την γεύση του μένους
να πάρουνε μια τζούρα από την μουσική που γουστάρω
και θα κάπνιζα με τον Γκουρμενταλα ένα τσιγάρο
και να του 'λεγα ρε μάγκα άμα ψήνεσαι κι εσύ κανονίζουμε να επανενωθούν οι FFC
επομενη δουλειά θα έβαζα δυναμίτη στους κώλους όλον όσον καταστρέφουν τον πλανήτη
με ζώα και με βλάστηση θα τίγκαρα την γη
και θα άφηνα μέσα στο πράσινο το γκρίζο να χαθεί
τον κάθε βλάκα Αρειο λευκό που μου τα πρήζει
σε χωράφια μαύρων θα 'στελνα να τους μαζεύει ρύζι
και με κίτρινο αστέρι στη Γερμανία να ζει
να ρθει μετά να μου μιλήσει για Ναζί
στην κοπέλα που ισχυρίζεται πως μ' αγαπαει
θα δίνα για λίγο την καρδια μου να δει πως χτυπάει
και όταν έβλεπε πως όταν σε πληγώνουνε πονάει
θα τις ζήταγα να σταματήσει να μου την γαμάει
κι έπειτα από όλα αυτά για να μου φύγει η τσατίλα
θα ανεστενα έστω και για μια μέρα τον J Dilla
και θα του λέγα να φτιάξει κιάλα ντόνατς
να γουστάρουμε κι απ' την ντροπή μας οι mcs να μην ξαναραπαρουμε
μετά θα έβρισκα λεφτά κάνα τόνο
και θα δίνα στον Zoltan να κάνει το Fest όλο τον χρόνο
κι έπειτα για να βγάζουμε τα γούστα μας αβέρτα
θα 'κανα με τον Κριτή να 'χαμε γεννηθεί αδέρφια
θα του 'φτιαχνα το πιο γαμάτο studio να 'ναι μάγκας
το αξίζει ο καλύτερος beatmaker της Ελλάδας να κάναμε την γκαύλα μας
να βγάζαμε και χρήμα όχι όπως τώρα που την παλεύουμε τσίμα τσίμα
θα έκανα αυτό που έχω πάντοτε στο νου μου
και θα πήγαινα στον ουρανό να δω τον παππου μου
για μια τελευταία φορα να τον σφίξω στην αγκαλιά μου
να του πω ποσο μου λύπει και πως είναι στην καρδια μου
θα έλεγα στον κάθε πιτσιρίκο να την ψάξει
και θα έδινα σ' όλο τον κόσμο ρεπό για να αράξει
και σε κάθε γκραφιτα το σινικό τοίχος να βάψει
θα ήταν τόσα πολλά που δεν θα προλάβαινα
και θα ξημέρωνα που δεν θα τα κατάφερνα
μα δεν γαμιέται αφού δεν πρόκειται να γίνει μένω άνθρωπος
και περνώ στις πλατες μου την ευθύνη...



ναι ακούω και Ρ.Φ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 21:05, 25-08-10:

#729
Δεν εισα η μονη Γραφει καταπληκτικα

Το δικο μου αγαπημενο και αφιερωμενο σε οσους μας διαβαζουν


Έχεις άραγε σκεφτεί πότε πόσο πολύτιμα είναι όλα αυτά που θεωρείς δεδομένα, δικά σου, έχεις διανοηθεί πότε πως όλα αυτά μπορεί να φύγουν μέχρι να ανοιγοκλείσεις τα βλέφαρά σου?
Έχεις οραματιστεί πότε πως θα 'ταν η ζωή χωρίς να έχεις δίπλα σου την οικογένεια σου, έχεις κλάψει με λυγμούς πότε όταν κάποιος που αγαπούσες έφυγε και δεν είναι πλέον κοντά σου?
Μην ξεγελιέσαι από τον χρόνο, όλα παρέρχονται, οι περασμένες στιγμές σε κοιτούν, σε μέμφονται, μιλώ γι' αυτά που φύγαν και γι' αυτά που έπονται, γιατί τα λάθος λόγια που 'χεις πει δεν επιστρέφονται.
Μιλώ για όλα εκείνα που δεν εκτιμάς που ξεχνάς ή που φοβάσαι να τους πεις πως τα αγαπάς, μιλώ γι' αυτά που κάθε μέρα προσπερνάς, που σε περιμένουν κάθε μέρα σπίτι όταν γυρνάς...
Σαν ένα φίλο, αγαπημένο, παιδικό σου...
Σαν ένα μήνυμα απλό στο κινητό σου...
Σαν ένα χάδι της μητέρας στα μαλλιά σου...
Σαν ένα παθιασμένο φιλί απ' την κoπελιά σου...
Πράγματα τόσο μικρά μα τόσο πολύτιμα, πράγματα που δεν θεωρείς μεγάλο ζήτημα, πράγματα καθημερινά, συνηθισμένα που έχεις μάθει δυστυχώς να θεωρείς δεδομένα...

Σε μια τόση δα στιγμή, οι αποχρώσεις του γκρι, με του χρόνου το πινέλο χρωματίζουν τη γη, και βουτώντας στην παλέτα βάφουν μαύρη τη ζωή, όταν κάποιος από 'μας το άσπρο δεν ήθελε να δει.
Τα όμορφα συνήθως βρίσκονται μπροστά μας, δεν μας αφήνει να τα δούμε η άγνοια μας, κι όταν τα χάσουμε ή φύγουνε μακριά μας δεν πρόκειται να τα επιστρέψουν τα δάκρυα μας.
Το κάθε αύριο θολό είναι κι απρόβλεπτο, τα πάντα αλλάζουν μέσα σ' ένα δευτερόλεπτο, γι' αυτό όταν γελάς να θυμάσαι και το γιατί, γιατί τα πιο πολλά χαμόγελα σβήνουν πριν το πρωί.
Και όσα κάνει ο χρόνος δεν μπορείς ν' αλλάξεις, τα λόγια δεν αλλάζουν, ίσως τώρα πράξεις, μια τόση δα στιγμή είναι αρκετή για να σου πει πως πρέπει κάθε μια μέρα σου ν' αδράξεις.
Ζήσε τώρα το τώρα κι όχι αργότερα, ζήσε μ' όσα έχεις, μη θες περισσότερα, βουτά στην ζωή πριν μείνουν μόνο απόνερα, γιατί όσα έχουμε είναι τα πιο όμορφα όνειρα...

Σε μια τοση δα στιγμη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 5,624 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 21:14, 25-08-10:

#730
Ω ναι! Το αρχίζεις το κομμάτι και πρέπει να το ακούσεις μέχρι το τέλος.

Σε μια τοση δα στιγμη... και μένα το αγαπημένο μου είναι, απλά το' χα ξαναποστάρει μη γίνομαι μονότονη.

Κι άλλη μία ιστοριούλα!

Thanatopoinitis
Φυλακισμένος επ΄ αόριστον στο ίδιο κελί
23 χρόνια τώρα δίχως να περιμένει την χάρη
από κάποιον ευαίσθητο δικαστή
Δεν ευελπιστούσε να ξαναδεί ήλιο ούτε φεγγάρι.
Περίμενε απλά να εκτελεστεί η ποινή
χωρίς να περιμένει τίποτα πλέον από κανέναν.
Κανένα επισκεπτήριο πλέον δεν τον συγκινεί.
Όλα τα γνωστά του πρόσωπα του φαντάζουνε ξένα
Δεν είχε ενδιαφέροντα, χόμπι κι ασχολίες.
Μʼ άλλους φυλακισμένους δεν είχε ποτέ φιλίες.
Καθόταν και περίμενε τον χρόνο να περάσει,
μέχρι να εκτελεστεί και η ψυχή του να ησυχάσει
Ώσπου μια μέρα μέσα στο κρύο κελί του
ανακάλυψε κάτι που άλλαξε την ζωή του.
Κάτω από το μουχλιασμένο τσιμέντο σε μια γωνία
βρήκε μια άσπρη μισοφαγωμένη κιμωλία.
Κιʼ άρχισε να γράφει στίχους στου κελιού του,
στίχους με μόνους ήχους τα βήματα των φυλάκων στην απομόνωση
Κάνοντας με μανία κάθε σκέψη ραψωδία,
μέσα σε μπουντρούμια κρύα να είναι η μόνη του εκτόνωση.
Και γράφοντας τους στίχους του ο καιρός περνούσε
Έπαιρνε την κιμωλία αγκαλιά και της μιλούσε,
παραληρούσε νόμιζε ότι του απαντούσε.
Να μην τελειώσει πριν πεθάνει την παρακαλούσε
Και τότε ορκίστηκε το σώμα του
πως θαʼ ταν το μόνο που θα τους επέτρεπε να περιορίσουν
Στην ηλεκτρική καρέκλα ώσπου ναʼ ναι καθιστός,
μα το πνεύμα του θα ήταν ζωντανό κιʼ αφού τον ψήσουν.
Κιʼ όσο η μέρα της καταδίκης πλησίαζε,
η φήμη ότι θα επέστρεφε οργίαζε
Οι πιο πολλοί δεν την παίρναν στα σοβαρά,
μα τα πρόσωπά τους τα λαμπρά κάτι άγνωστο επισκίαζε

Λίγες μέρες μετά από τους στίχους
δεν είχε μείνει κενό σημείο πάνω στους τοίχους
Είχε γράψει στο πάτωμα, το ταβάνι τα κάγκελα
με λόγια ψυχασθενικά, επιθετικά, παράλογα
Η κιμωλία του είχε σχεδόν τελειώσει,
από την αϋπνία τα μάτια του είχαν θολώσει
Ήθελε μόνο το μυαλό του να κρατήσει ανόθευτο
μέχρι την ημέρα που θα ερχόταν το αναπόφευκτο
Κιʼ αυτή η μέρα ξημέρωσε εν τέλει,
για τελευταίο γεύμα τον ρωτήσανε τι θέλει
Τους κοίταξε ατάραχος κι είπε τα παρακάτω
«Δεν θέλω γεύμα, μόνο να τελειώσω αυτό που γράφω»
Κι αφού το έκανε λούφαξε στη γωνία,
εκεί που είχε πρωτογνωρίσει την κιμωλία
Και μέσα στους λυγμούς του ψιθύριζε συλλαβές
«Δεν θα σʼ αφήσω μόνη σου αγάπη μου μην κλαις»
Την έκλεισε προσεκτικά μέσα στο χέρι του
κι αφού σκούπισε όλα τα δάκρυά του
κοίταξε για τελευταία φορά το κελί-τεφτέρι του
κι έπειτα έφυγε για πάντα μακριά του.
Οι φύλακες τον πήρανε από την πτέρυγα, περπάταγε κιʼ νιωθε τα πόδια του τόσο γέρικα.
Ο αέρας γύρω του μύριζε νέκρα,
μέχρι που έφτασαν στο δωμάτιο με την καρέκλα
Τον βάλαν να καθίσει του φόρεσαν χειροπέδες,
ξεχωριστά στους δυο καρπούς και στις δυο φτέρνες.
Έφεραν έναν ρασοφορεμένο και τον διάβασε,
μʼ αυτός χαμένος μέσα στις σκέψεις του δεν τον άκουσε.
Δεν κατάλαβε κανένας ότι έκλαιγε πνιχτά,
κράτησε την κιμωλία στο χέρι του πιο σφιχτά.
Κοίταξε τριγύρω του για μια τελευταία φορά και ψιθύρισε στην κιμωλία
«Μην φοβάσαι πια»

Την άλλη μέρα στείλανε καθαριστές,
να καθαρίσουνε το κελί από τις βρωμιές εκείνου του τρελού που όλο λέρωνε τους τοίχους.
Μα όσοι επιχείρησαν να μπουν μέσα ακούγαν ήχους,
παράξενες κραυγές χωρίς καμιά σημασία
και μετά από λίγο στίχους με ομοιοκαταληξία.
Όποιον έκλειναν στο κελί πάντοτε έβγαινε τρελός
τραγουδώντας ρίμες ακατανόητες συνεχώς.
Κάποιοι φυλακόβιοι μπήκαν μόνοι τους στο κελί
για στοίχημα λίγα τσιγάρα και βγήκαν έξω νεκροί.
Κάποιος άλλος μπήκε να βιάσει ένα καινούριο τρόφιμο
κι αμέσως βγήκε ουρλιάζοντας
«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ»
Στους φύλακες που τίποτα δεν έκανε αίσθηση,
μετά από λίγες μέρες όλοι δήλωσαν παραίτηση.
Οι φυλακισμένοι οργανώθηκαν κάναν εξέγερση,
κανένας να μην ξαναμπεί εκεί χωρίς εξαίρεση
Ο διευθυντής των φυλακών δεν είχε άλλη επιλογή
και διέταξε όλη η πτέρυγα να εκκενωθεί.
Σφραγίσαν το κελί και καταστρέψαν το κλειδί,
ώστε ποτέ ξανά κανένας να μην μπορέσει να μπει
Οι στίχοι του τρελού φυλακισμένου γίνανε θρύλοι,
τους ξέραν όλοι μέσα στην φυλακή εχθροί και φίλοι.
Όσοι εκτίσαν την ποινή τους και λύθηκαν τα δεσμά τους,
γύρισαν και είπαν την ιστορία στην γειτονιά τους.
Και από στόμα σε στόμα ο θρύλος διαδόθηκε
κι έτσι έτυχε να τον ακούσω και εγώ.
Και στο μυαλό μου μια τρελή ιδέα μου καρφώθηκε,
πως είχα κάτι κοινό μʼ αυτό τον τρελό
κι είπα να γράψω ένα τραγούδι στην υγειά του
μα πως τον λένε πρώτα ήθελα να βρω.
Πήγα στην φυλακή και ρώτησα το όνομά του.
Μου είπαν τον λέγανε Φιλόλογο Ραψωδό…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 21:21, 25-08-10:

#731
Αρχική Δημοσίευση από ^prinCess^
Πήγα στην φυλακή και ρώτησα το όνομά του.
Μου είπαν τον λέγανε Φιλόλογο Ραψωδό…
Ισχυει οτι ηταν φυλακη?
Ποσο χρονων ειναι ξερουμε?

edit: τωρα ειδα... 23, οταν το γραψε ηταν στην ηλικια μου.
Πολυ ωραιο...δε το χα ξανακουσει

edit 2: Ειναι πολυ... ωραιος. Μαρεσει.



Και μαρεσει πολυ.




Για τις δυσκολες στιγμες
((απο διαφορα τραγουδια του))

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mindcircus : 25-08-10 στις 21:45.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 23:01, 25-08-10:

#732
Αρχική Δημοσίευση από mindcircus
Ισχυει οτι ηταν φυλακη?
Ποσο χρονων ειναι ξερουμε?

edit: τωρα ειδα... 23, οταν το γραψε ηταν στην ηλικια μου.
Πολυ ωραιο...δε το χα ξανακουσει
Εεεε... δεν είναι αληθινή ιστορία...!

25 είναι το παιδί και οι στίχοι του τραγουδιού είναι μάλλον αλληγορικοί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 12:48, 26-08-10:

#733
Επιβάτης

Νιώθω επιβάτης σʼ ένα τρένο χωρίς στάση και προορισμό
Να κατεβείς όμως τι να πεις κάπου πρέπει να βγεις
Και εσύ που, γιατί και πως δεν έχει σχέση. Πρέπει μόνο να κατασταλάξεις και να το φέρεις εις πέρας κι ας μην σʼ αρέσει ούτως
ώστε να μην γίνεις νέος Βρούτος
Νιώσε εσύ ανθρωπιά και τα συναισθήματα του συνανθρώπου μόνο πλούτος
κι άσε τον εγωισμό δέξου το, σκάσε
Πάτα κάτω την αξιοπρέπεια και να σε νοιάζει μόνο να μην θυμάσαι
Άλλωστε εσύ δεν ήθελες να είσαι στο βαγόνι αφού βίασες και πάλι να κρατήσεις το τιμόνι, ώσπου πήρε τελικά πήρε πρωτοβουλία και σε άλωσε.Κιʼ όταν έπρεπε για κάτι να μιλήσεις, έβρισκες δικαιολογίες να σιωπήσεις μα δεν σε ένοιαζε αφού πάλι βρέθηκε κάποιος για σένα και τα μπάλωσε.
Μα δεν πειράζει λέω, λες, λέμε, λέτε αφού ζούμε στην χώρα του δεν γαμιέται. Δεν δαγκώνουμε ποτέ το χέρι του αφεντικού που μας μεγάλωσε. Και ίσως ναʼμαστε ευγνώμονες που είμαστε αγνώμονες και βάλαμε για γνώμονες αυτούς που ο καθένας χωριστά πάνω σε πτώματα σκαρφάλωσε
Και άμα θελήσεις να ανεβείς βιαστικά είναι ίσως ότι δεν έπραξες σωστά, τώρα είναι αργά, έχει ράγες μπροστά. Κιʼ όσοι μπουν στον οδηγό όπως τόσοι. Την ταχύτητα να ελαττώσει αυτός θα τους πει και πάλι, αφού η βόλτα τελειώσει
Λύση η μόνη να πηδήξεις εν κινήσει ή μέσα στο τρένο όλη η ζωή σου για πάντα κολλήσει και ποτέ δεν γυρίσει…πίσω. Δεν ορκίζομαι ότι θα ζήσω μα από το να μείνω σαν την βελόνα κολλημένος στο δίσκο παίρνω το ρίσκο…


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill_1992 (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill_1992
Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,353 μηνύματα.

O Bill_1992 σκέφτηκε και έγραψε στις 13:16, 26-08-10:

#734
Εμένα αυτό είναι το αγαπημένο μου...αλλά για κάποιο λόγο δεν αρέσει σε πολλούς.
Πέτρα ψαλίδι μολύβι χαρτί
Είναι Πέτρα σαν τη καρδία μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι Ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι Μολύβι σ'αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. Είναι Πέτρα Ψαλίδι Μολύβι Χαρτί.

Πέτρα δεν είναι οτι γίνομαι μεμψήμοιρος απλά γίνομαι ψύθιρος και μόνος μου μιλώ στον εαυτό μου
Θέλω μονάχα μία τζούρα ελπίδας και ας περάσω στα ψιλά γράμματα κάποιας σελίδας.
Μα τι να πω; Ξέρω πως τα προγνοστηκά μου δίνουν πιθανότητες λιγότερες του 1%
Κάποτε τα τα αγνόησα και πάνω του γαντζώθηκα. Και ξέρεις τη κατάφερα; Απλά πληγώθηκα.
Και απο τότε νιώθω να'μαι καταγής δίχως κουράγιο να σταθώ και για να είμαι ειληκρινής
πρώτα νιώσε πως πονάω , μετά έλα να μου πεις πως η καρδιά είναι μονάχα ένας μυς
Γι'αυτό την έκανα πέτρινη και σκληρή κι ας τη διαβρώνει κάθε ένα μου δάκρυ κάθε ανύποπτη στιγμή
Σε κάθε βήμα και παίρνω στον λαιμό μου το κρίμα γιατί έτσι νιώθω είτε είναι είτε όχι λόγου σχήμα

Είναι Πέτρα σαν τη καρδία μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι Ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι Μολύβι σ'αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. Είναι Πέτρα Ψαλίδι Μολύβι Χαρτί.

Ψαλίδι αυτό ίσως να το'νιωσες ήδη. Είμαι λουκέτο που δε ταίριαξε κανένα αντικλείδι.
Ξέρεις τι; Έλα και τη χαρά στη μέση κόψε κι ας ζήτησε τ'αντίθετο ο Κριτής το απόψε.
Να σου το θέσω αλλιώς αφού ούτος ή άλλος θα πονέσω έλα και κάντο γρήγορα να γίνει μια κι έξω.
Κι αν δεν αντέξω τουλάχιστον θάχω να με παινέψω πως το παιχνιδάκι σου μονάχος θέλησα να παίξω
Έτσι είμαι σφυρηλατήθηκα απο συμβάντα και ότι όμορφο έχω μου το γκρεμίζουνε πάντα.
Μα δε κακίζω θλιμένες μελωδίες σφυρίζω και ότι κάπου κάπως κάποιος θα τις ακούσει ελπίζω.
Κι ας είναι η χαρά και τα όνειρα μου κομμένα στη μέση ακόμα ονειρεύομαι και ας μη τους αρέσει.
Γιατί δεν υπολόγισαν ότι ακόμα κι έτσι έχω το μισό μου όνειρο για να με ταξιδέψει.

Είναι Πέτρα σαν τη καρδία μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι Ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι Μολύβι σ'αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. Είναι Πέτρα Ψαλίδι Μολύβι Χαρτί.

Μολύβι δεν ήταν μια τρέλα πάνω στην ήβη. Ήταν διέξοδο τις ώρες που ένιωθα να μου στρίβει.
Και χαρτί εκεί που ξεδιπλώνω τη ψυχή μου κι αν το ένιωσες ως τώρα έχεις γίνει η εμπνευσή μου.
Τη στιγμή αυτή που γράφω και ξανά παιδί με πλάθω γιατι ο κόσμος των ενήλικων με έκανε να μάθω
πως δε σ'αγαπά κανείς αν δε του έξυπηρετέις μια τουλάχιστον ανάγκη κι ας μη μπορείς να την δεις.
Μα τι να κάνεις; Είναι κέρμα το στρίβεις κερδίζεις χάνεις. Κοίτα μόνο το ταξίδι όσο μπορείς να απολαμβάνεις.
Βρες σανίδα και γαντζώσου μη κολυμπάς στην ελπίδα θα πνιγείς και σου το λέω με τα μάτια μου το είδα.
Εγώ βρήκα το μολύβι για να επιπλέω και χαρτί σα το σε βάπτιση ιστορίες μου να λέω.
Είτε είναι αληθινές είτε θάθελα να είναι άκουσέ τες και άμα σ'εκφράζουν δίπλα μου μείνε.

Είναι Πέτρα σαν τη καρδια μου τη πληγωμένη
που κάτι να την μαλακώσει ανυπόμονα περιμένει
Είναι Ψαλίδι σαν τη χαρά που κόπηκε στη μέση
μα ακόμα ονειρεύομαι και ας μην τους αρέσει
Είναι Μολύβι σ'αυτό που το μυαλό μου βρίσκει διέξοδο επάνω στο χαρτί έτσι ώστε να μη τρελαθεί
Κυρίες και κύριοι αυτή είναι όλη μου η ζωή. Είναι Πέτρα Ψαλίδι Μολύβι Χαρτί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

εμμα_τριντεντ

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη εμμα_τριντεντ
H εμμα_τριντεντ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,132 μηνύματα.

H εμμα_τριντεντ έγραψε στις 16:12, 31-08-10:

#735
http://www.youtube.com/watch?v=JO7wFGY81iY

Mercy of maria - Midnight Choir

As I drink too much
As I scream out of lust
At the moon for someone to touch me
As I fail to please
What the moon won`t ease
I can`t sit still from running wild
As I wipe my past
For something good to last
As demons are crowling under my skin
As I walk away
There`s nothing to do but pray
That Maria will take me in her arms
At the mercy of Maria
Will I lay my aching head
At the mercy of Maria
Will I find my resting place
At the mercy of Maria
Will I lay my aching head
At the mercy of Maria
Will I find my resting place

Ξερω, πολυ καταθλιψη αλλα ειναι απεριγραπτο αυτο το κομματι... Bittersweet θα ελεγα! Γαληνια μελωδια, ανατριχιαστικοι στιχοι! (Παω να αυτοκτονησω τωρα )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη εμμα_τριντεντ : 31-08-10 στις 16:30.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lucky sunray

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη lucky sunray
H lucky sunray αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 101 μηνύματα.

H lucky sunray έγραψε στις 11:44, 01-09-10:

#736
Στίχοι: Γιάννης Πάριος
Μουσική: Γιάννης Πάριος
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πάριος

Διάλεξες την τύχη μου
την τύχη σου να κάνεις
πήρες τα φτερά μου ν' απογειωθείς
κι όταν τα κατάφερες
κι είδες ότι φτάνεις
είπες πως κουράστηκες
κι άλλο δεν μπορείς.

Μα δεν υπολόγισες πως η δύναμή σου
είναι η αγάπη μου κι είναι δανεική
όπως η αγάπη σου, όπως το φιλί σου
που μια γεύση μ' άφησε στο στόμα μου πικρή.

Διάλεξες την τύχη μου
την τύχη σου να κάνεις
και το εξαργύρωνες μ' ένα "σ' αγαπώ",
κι όταν όσα κέρδισες
είδες πως τα χάνεις
είπες ότι έφταιξα
μοναχά εγώ.


http://www.youtube.com/watch?v=Rasn7fd2pdY

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JaneWin

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη JaneWin
H JaneWin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 835 μηνύματα.

H JaneWin έγραψε στις 20:56, 01-09-10:

#737
Dust Rhymes feat Ίσιδα - 5 επιστολές


Σκορπισμένες προτάσεις πήρα το θάρρος να σου γράψω…
δεν προσπαθώ ότι έγινε να το αλλάξω…
Σκορπισμένες προτάσεις πήρα το θάρρος να σου γράψω
δεν προσπαθώ ότι έγινε να το αλλάξω
Δεν προσπαθώ να σώσω οτι ζήσαμε μαζί
δε ζητάω άλλη ευκαιρία ή μια δεύτερη αρχή
Είναι δύσκολο για μένα πρέπει να το συνηθίσω
τα όνειρα που κάναμε μου λένε να τ' αφήσω
Αυτές οι αναμνήσεις το χέρι μου κρατάνε
λόγια που ειπώθηκαν που την καρδιά μου σπάνε
Τελειώνει ο χειμώνας και η άνοιξη κοντεύει
το θάρρος που δεν είχαμε τώρα μου περισσεύει
τώρα που ο καθένας μόνος του τον δρόμο του τραβάει
απορώ ποιός απ' τους δυό μας τώρα πιο πολύ πονάει
Ποιός απ' τους δυό μας έχει φταίξει πιο πολύ
όσο έφταιξα εγώ, έχεις φταίξει και συ
λένε έτσι στο τέλος τα φέρνει η ζωή
έτσι προσποιήσου πως δεν υπάρχει πληγή

Μπορεί να μην το θέλω μα μού 'ρχονται αναμνήσεις
μου 'χες πει θα είμαι εδώ όποια στιγμή με ζητήσεις
Μα τις στιγμές που σε ζητούσα εσύ ήσουν απών
και όταν με ήθελες εσύ εγώ δεν ήμουν παρών
το χες πει αρρωστημένο το χες πει καρναβάλι
και μην πεις οτι μόνος μου τα σκέφτηκα πάλι
ότι κάναμε μαζί στο τέλος το σκοτώσαμε
σώθηκαν οι στιγμές δεν επιβιώσαμε
κάτι πήγε στραβά και τους θεούς θυμώσαμε
περήφανα και ψυχρά, μόνοι το τελειώσαμε…

Έγινα λέξη που ξέχασαν τα χείλη σου
ένα απ' τα βράδια που ο ύπνος δε σε πιάνει
μου είχες πει θα είμαι πάντα δίπλα σου
απορώ ποιος απ' τους δυό μας τώρα πιο πολύ πονάει…

Καλοκαίρι έχει έρθει και γω μόνος μου θυμάμαι
πόσο ψεύτικα ήταν όλα, λόγια δε μετράνε
απορώ αν μια φορά μου ʽλεγες την αλήθεια
ή δικές μου εφευρέσεις τα δικά σου παραμύθια,
απορώ αν μια φορά κατάλαβες τι έχω
ή δε το ʽψαχνες πολύ γιατί όλα μαύρα τα βλέπω,
θέλω ακόμα να μου λύσεις άλλη μία απορία
πες μου αν σου περισσεύει ακόμα λίγη αδιαφορία
που να θέλεις να μου δώσεις λίγη ακόμα αχαριστία
αλλά καμιά φορά μιλάς και εσύ με την απελπισία
ξέρω καταδικασμένη απ' την αρχή η ιστορία
ποτέ δεν το μετάνιωσα κι ας είναι μ@...κια
ξέρω ήταν σχέδια που έκανες στο μυαλό σου
και άδεια καλοκαιρινή πήρε ο γυρισμός σου
ίσως συναντηθούμε ξανά εγώ κι εσύ
ίσως ξαναβρεθούμε πάλι σε κείνο το νησί
ίσως σε κάποιον άλλον τα ίδια με μένα να λες
γιʼ αυτό παίρνω την μοναξιά μαζί και πάμε διακοπές

Κάπου σε είδα πριν μέρες κρύφτηκα ν μη με δείς
ηθικά μη μου μιλήσεις λόγια άσχετα να πεις
στο 'χα πεί θα είμαστε ξένοι, μου χες πει θα μαστε εντάξει
πιο καλά που έγινε έτσι κι ας αργεί για να χαλάσει
ήσουν χαρούμενη και έτσι να είσαι πάντα
ελπίζω όμως να ακούς πότε πότε την μπαλάντα
εκείνη που ακούγαμε τη μέρα τη δικιά σου
έφτασε το φθινόπωρο και τα γενέθλια σου
γιʼ αυτό σου γράφω για να πω χρόνια πολλά σου
σου εύχομαι να γίνουν όλα τα όνειρα σου
κι αν δεν είμαι μέσα, πια καθόλου δεν πειράζει
Ημούν εκεί για μια φορά τίποτα δεν το αλλάζει

Έγινα λέξη που ξέχασαν τα χείλη σου
ένα απ' τα βράδια που ο ύπνος δε σε πιάνει
μου είχες πει θα είμαι πάντα δίπλα σου
απορώ ποιος απ' τους δυό μας τώρα πιο πολύ πονάει…

Έχω ακόμα πολλά που θέλω να σου γράψω
Νοιώθω πως δεν άλλαξα και ούτε ποτέ θα αλλάξω
όμως το τελευταίο που σου στέλνω είναι γράμμα
και μάθε καλά άλλο ένα πράμα
αν και έχει περάσει απ' τα αντίο ένας χρόνος
δε θέλω συντροφιά γουστάρω που 'μαι μόνος
κι αφού ακόμα απάντηση δεν έχω πάρει
θα φταίει που δοκιμάσαμε με πειραγμένο ζάρι
θα φταίει που κυνήγησα κάτι καλά κρυμμένο
βαρέθηκα όμως θαύματα ακόμα να γυρεύω
κι αφού ούτε ένα όνειρο δεν μου έκανε την χάρη
ας φύγουνε όλα μακριά ο διάολος να τα πάρει
μάλλον δεν έκανα εγώ για τέτοιες καταστάσεις
ούτε μπορούσα να σταθώ σ' αυτές τις περιστάσεις
δεν ξέρω ποιό ήταν τελικά από όλα το καλό μου
μα ξέρω έπαιξες καλά με τον εγωισμό μου
δε γράφω τίποτα άλλο ο χρόνος θα δικάσει
τις λύπες μας και τις χαρές θα τις ξαναπεράσει
θα βρει άλλο τρόπο για πει την ετυμηγορία
και με μοναξιάς ποινή θα λήξει η ιστορία
κλείνοντας να προσέχεις τίποτα άλλο μη σε νοιάζει
εσύ να σαι καλά για τα άλλα δεν πειράζει
κι αν βρεις κάτι διαφορά εμάς να σου θυμίζει
κόψτου αμέσως τα φτερά καθόλου μην ελπίζει

Έγινα λέξη που ξέχασαν τα χείλη σου
ένα απ' τα βράδια που ο ύπνος δε σε πιάνει
μου είχες πει θα είμαι πάντα δίπλα σου
απορώ ποιος απ' τους δυό μας τώρα πιο πολύ πονάει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

teol20

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη teol20
Ο teol20 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 9,578 μηνύματα.

O teol20 αφού χασμουρήθηκε έγραψε στις 21:32, 01-09-10:

#738
Βρέχει στη φτωχογειτονιά


Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου.

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου.

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 23:08, 01-09-10:

#739
Άκης Πάνου - Βίκυ Μοσχολιού

Δεν κλαίω που φεύγεις
Δεν κλαίω για τώρα
Δεν κλαίω την ώρα
Του αποχωρισμού
Κλαίω την ώρα του γυρισμού
Κλαίω την ώρα του σπαραγμού
Κλαίω για την ώρα που δεν θα 'χω πια
Ψυχή να σου πω σʼ αγαπώ.
Κλαίω την ώρα του γυρισμού
Με τα σημάδια του χαλασμού
Κλαίω για την ώρα που δεν θα 'χω πια
Ψυχή να σου πω σʼ αγαπώ.
Δεν είνʼ από ζήλια
Που σφίγγω τα χείλια
Και κλαίω μπροστά σου
χωρίς να ντραπώ
Κλαίω την ώρα του γυρισμού
Κλαίω την ώρα του σπαραγμού
Κλαίω για την ώρα που δεν θα 'χω πια
Ψυχή να σου πω σʼ αγαπώ.
Κλαίω την ώρα του γυρισμού
Με τα σημάδια του χαλασμού
Κλαίω για την ώρα που δεν θα 'χω πια
Ψυχή να σου πω σʼ αγαπώ.








Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lucky sunray

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη lucky sunray
H lucky sunray αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 101 μηνύματα.

H lucky sunray έγραψε στις 23:13, 01-09-10:

#740
ΑΝΟΗΤΕΣ ΑΓΑΠΕΣ

Τα φέραμε απο δώ, τα φέραμε απο κεί,
άντε ξανά στα ίδια, τα ίδια απ' την αρχή.
Τα φέραμε απο δώ, τα φέραμε απο κεί
εγώ ξανά στο τίποτα, στο γενικά εσύ,
στο γενικά...

Νύχτες δίχως όνομα, νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι απο χέρι, χαμένοι και οι δυο.
Ανόητες αγάπες, ανόητα φιλιά,
λόγια, λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα,
λόγια, λόγια ψεύτικα...

Τώρα τι να σου πω, τι να μου πείς κι εμένα,
έτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένα.
Τα φέραμε απο δώ, τα φέραμε απο κεί,
εγώ ξανά στο τίποτα, στο γενικά εσύ,
στο γενικά...

Νύχτες δίχως όνομα, νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι απο χέρι, χαμένοι και οι δυο.
Ανόητες αγάπες, ανόητα φιλιά,
λόγια, λόγια, λόγια, λόγια ψεύτικα,
λόγια, λόγια ψεύτικα...

Μουσική & στίχοι: Αδελφοί Κατσιμίχα

http://www.youtube.com/watch?v=Xne56w40X0g

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mariophys (Μάριος)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη mariophys
Ο Μάριος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 326 μηνύματα.

O mariophys έγραψε στις 00:32, 02-09-10:

#741
Να κάνω μια παρατήρηση, προσωπικά δεν συμπαθώ το Ραψωδό Φιλόλογο, τον βρίσκω, και με συγχωρείτε για την εκφραση, κάπως ρηχό.
Θα σταθώ όμως σε ένα στίχο που διάβασα .
και θα μοίραζα σε όλο τον κόσμο την γεύση του μένους
Σχόλιο: Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος; Να σκορπίζουν οι δυνατοί το φόβο στους αδυνάτους;

Προσωπικά από τους ομορφότερους στίχους που έχω ακούσει τελευταία, αν και οχι οι πλεον αγαπημενοι μου:

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις
(δεξι κλικ στον τίτλο και νέο περάθυρο)





Και τι μπορώ να πω για σένα
Που νάʼ ναι εσύ
Λέξεις με δέρμα και μαλλιά
Γραμματικές για την αφή

Χέρια μπλεγμένα

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις
Απʼ το πρωί να μου γελάς
Κι όταν την πόρτα θα ανοίγεις
Να είναι σαν να μʼ αγαπάς

Και πως μπορώ να σε θυμάμαι
Και ναʼ σαι εσύ
Τα γέλια σου σαν τα νερά
Μια ήσυχη λέξη στʼ αυτί

Και να νικάμε

Θέλω τη μέρα που θα φύγεις
Απʼ το πρωί να μου γελάς
Κι όταν την πόρτα θα ανοίγεις
Να είναι σαν να μʼ αγαπάς


Χρηστος Θηβαιος
Μουσικη/στιχοι: Θανος Μικρουτσικος/Οδυσσεας Ιωαννου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

banis (manos)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη banis
Ο manos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 24 ετών . Έχει γράψει 108 μηνύματα.

O banis έγραψε στις 00:39, 02-09-10:

#742
"----Ζησε μοναχα τη στιγμη,και ασε το μετα,ενα σωσιβιο ειν' η ζωη που ξεφουσκωνει αργα----"
το τεμαχισα.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Phoebe
H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,213 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε στις 10:07, 02-09-10:

#743
Αρχική Δημοσίευση από mariophys
Να κάνω μια παρατήρηση, προσωπικά δεν συμπαθώ το Ραψωδό Φιλόλογο, τον βρίσκω, και με συγχωρείτε για την εκφραση, κάπως ρηχό.
Θα σταθώ όμως σε ένα στίχο που διάβασα .

και θα μοίραζα σε όλο τον κόσμο την γεύση του μένους
Σχόλιο: Αυτός πρέπει να είναι ο στόχος; Να σκορπίζουν οι δυνατοί το φόβο στους αδυνάτους;

Μάλλον λάθος κατάλαβες!

Ο στίχος που παράθεσες, το πιο πιθανό είναι να πηγαίνει πακέτο με τον ακριβώς από πάνω του:
και θα μοίραζα σε όλο τον κόσμο την γεύση του μένους
να πάρουνε μια τζούρα από την μουσική που γουστάρω
και προφανώς αναφέρεται στην δισκογραφική δουλειά των TXC με τίτλο " Η γεύση του μένους"!

Και για να μην ξεφύγω από το θέμα:
Το λένε οι παλιοί και οι ψαγμένοι πως άμα δε σε θέλει, δε σε πάει δηλαδή, χαλάρωσε στο πάτο από το βαρέλι, περίμενε να έρθει η στιγμή. Για όλους κάποια ώρα ανατέλλει...
στίχοι, όχι τραγούδι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 04-09-10 στις 21:57.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mariophys (Μάριος)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη mariophys
Ο Μάριος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 326 μηνύματα.

O mariophys έγραψε στις 14:18, 02-09-10:

#744
Και έτσι να το δει κανείς, πάλι σαν τίτλος το νόημα του δεν είναι το πλέον θετικό, προσωπικά πάντα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ToxicLips (Άννα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη ToxicLips
H Άννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ρέθυμνο (Ρέθυμνο). Έχει γράψει 287 μηνύματα.

H ToxicLips is thinking of her sins... έγραψε στις 17:54, 03-09-10:

#745
Scorpions-When the smoke is going down
Just when you make your way back home
I find some time to be alone
I go to see the place once more
Just like a thousand nights before
I climb the stage again this night
'Cause the place seems still alive
When the smoke is going down
This is the place where I belong
I really love to turn you on
I've got your sound still in my ear
While your traces disappear
I climb the stage again this night
'Cause the place seems still alive
When the smoke is going down
I climb the stage again this night
'Cause the place seems still alive
When the smoke is going down
When the smoke is going down
When the smoke is going down
Slipknot Dead Memories

Sitting in the dark, I can't forget.
Even now, I realize the time I'll never get.
Another story of the Bitter Pills of Fate.
I can't go back again.
I can't go back again…
But you asked me to love you and I did.
Traded my emotions for a contract to

Commit. And when I got away,
I only got so far.
The Other Me Is Dead.
I hear his voice inside my head…
We were never alive, and we won't be born again.
But I'll never survive with Dead Memories in my heart.
You told me to love you and I did.
Tied my soul into a knot and got me to submit.

So when I got away,
I only kept my scars.
The Other Me Is Gone.
Now I don't know where I belong…
We were never alive, and we won't be born again.
But I'll never survive with Dead Memories in my heart.
Dead Visions in your Name.
Dead Fingers in my Veins.
Dead Memories in my Heart

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nickthegreek992

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη nickthegreek992
Ο nickthegreek992 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 12 μηνύματα.

O nickthegreek992 έγραψε στις 19:01, 03-09-10:

#746
Διονύσης Σαββόπουλος - Για τα παιδιά που είναι στο κόμμα

Έβγαλες ουρά και προβοσκίδα
κρύφτηκες πίσω από μια εφημερίδα
κάνεις πως διαβάζεις και δεν μας χαιρετάς,
έβγαλες στο δέρμα σου ραβδώσεις
τρέχεις με ομάδες κι οργανώσεις
κι όλο το ρολογάκι σου κοιτάς.

Κι όμως μέσ' στης κόλασης τις λαύρες,
μέσ' σε δακρυγόνα και περίπολα και αύρες
λάμπεις σαν το πιο πολύτιμο ορυκτό,
ναι, σαν ασημένιο υψώνεσαι φτερό
τούτη τη στιγμή που σπάζεις τον κλοιό.

Λευκέ, γαλάζιε ποντικέ μου
που χρόνια τώρα σ' αγαπώ
εκείνη τη φτερούγα σου άνοιξέ μου
κι άσε με λίγο να την δω.
Έλα, χωρίς πολιτικούρες
με το φτερό σου να πετάει
όχι στων μανιφέστων τις κλεισούρες
αλλά σε κείνο εκεί το μπαρ που ξενυχτάει.

Ξέρω, ήδη έχεις αντιρρήσεις,
μα ούτε εγώ σου λέω να χωρίσεις
λέω με δυο λόγια μόνο σ' αγαπώ
λόγια ηθοποιού για τον αγώνα,
λόγια σαν βιολί σε αρραβώνα
μα ό,τι ως τώρα μάχεται λειψό.

Τώρα έχεις χρέη και πιστώσεις,
τρελαίνεσαι και για πολιτικές εκδόσεις
αύριο να δούμε ποια πόρτα θα χτυπάς
αφού κι αυτό το αύριο το αλάνι,
όργανο του κόμματος το έχεις κάνει
ποιον θα περιμένεις και ποιον θα τυραννάς.

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη,
τι θα πάει να πει στην δικαιοσύνη
να το δικαστήριο υψώνεται από δω
όχι μοναχά για το στιλπνό σου το φτερό
αλλά και για την προβοσκίδα σου θαρρώ.

Μιλάμε για πολύ βαθύ στίχο που μόνο, νομίζω, η ελληνική θα μπορούσε να δημιουργήσει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Achilles (King of Myrmidons)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Achilles
Ο King of Myrmidons αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 849 μηνύματα.

O Achilles two riders were approaching έγραψε στις 19:50, 03-09-10:

#747


Det som en gang var


Imellom buskene vi stirret paa de
som minnet om andre tider
og fortalte at haapet var borte
for alltid...

Vi hoerte alvesang og vann som
sildret

Det som en gang var er nu borte
alt blodet...
all lengsel og sorg som hersket
og de foelelser som kunne roeres
er vekk...
for alltid...
vi har aldri levd



Στα αγγλικά

WHAT ONCE WAS

We stared through the bushes
At the ones who reminded us of another time
And it was said that hope was gone
Forever...

We heard the elvensong and the trickling water

What once was is now gone
All the blood...
All that longing and grief that reigned
And the feelings we could touch
Are gone...
Forever...

We are not dead.
We were never alive.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Στελλόνι

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Στελλόνι
H Στελλόνι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και μας γράφει απο Καλλιθέα (Αττική). Έχει γράψει 22 μηνύματα.

H Στελλόνι Destiny, will you cure me? έγραψε στις 20:02, 03-09-10:

#748
Ξύπνησα μες στον ύπνο μου κι άκουσα δυο φωνές
Η μια μου 'πε ξέχνα τη και πάψε πια να κλαις

Μα η άλλη ήταν η δική σου μέσα απ' του ύπνου, του εφιάλτη τις γραμμές
Μου 'λεγε αγάπη μου κοιμήσου θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Τα χρόνια είν' αμέτρητα μα είν' η ζωή μικρή
Συνήθισα να σ' αγαπώ, συνήθισες και συ

Μα είναι τα χρόνια ένα δοχείο, ένα φτηνό ξενοδοχείο για δυο στιγμές
Για να χωράει κάπου ο πόνος τις νύχτες όταν μένω μόνος
Τις σιωπές μου να μετράω, να σε θυμάμαι, όταν πονάω να μου λες
Θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Το παραμύθι τέλειωσε κι αρχίζει η ζωή
Αχ να 'ταν η αλήθεια σου σαν ψέμα αληθινή

Τι να την κάνω τη ζωή μου, στο παραμύθι θα τη ρίξω να πνιγεί
Να παραμυθιαστεί η ψυχή μου, να σε πιστέψει πάλι από την αρχή
Να σε πιστεύει όταν μ' αγγίζεις, τις νύχτες όταν ψιθυρίζεις
Όταν λες θα 'μαι κοντά σου όταν με θες

Αλκίνοος Ιωαννίδης- Θα μαι κοντά σου όταν με θες

νομίζω δεν υπάρχει κομμάτι με πιο εκφραστικούς στίχους.
κάθε φράση του με ανατριχιάζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Στελλόνι

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Στελλόνι
H Στελλόνι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και μας γράφει απο Καλλιθέα (Αττική). Έχει γράψει 22 μηνύματα.

H Στελλόνι Destiny, will you cure me? έγραψε στις 20:15, 03-09-10:

#749
από σκόρπιους στίχους επίσης με τρελαίνουν:

- Snuff- Slipknot
"love is just a camouflage for what resembles rage again"
"you never needed any help, you sold me out to save yourself
and I won't listen to your shame, you ran away you're all the same
angels lie to keep control
my love was punished long ago, if you still care don't ever let me go.."

-Εμένα οι φίλοι μου- Magic De Spell
" εμένα οι φίλοι μου είναι μαύρα πουλιά που κάνουν τραμπάλα στις ταράτσες ετοιμόρροπων σπιτιών"

-Crawl Through Knives- In Flames
"it's in my hands the sky, so bright it's burning, it's for me to decide if flames will reach heaven tonight"

και φυσικά οι στίχοι στην υπογραφή μου
(επίσης από In Flames- Disconnected)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 5,624 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 20:15, 03-09-10:

#750
Lips Of An Angel

Honey why are you calling me so late?
It's kinda hard to talk right now
Honey why are you crying, is everything okay?
I gotta whisper ?cause I can't be too loud

Well, my girl's in the next room
Sometimes I wish she was you
I guess we never really moved on

It's really good to hear your voice saying my name
It sounds so sweet
Coming from the lips of an angel
Hearing those words it makes me weak

And I never wanna say goodbye
But girl you make it hard to be faithful
With the lips of an angel

It's funny that you're calling me tonight
And yes I've dreamt of you too
And does he know you're talking to me?
Will it start a fight?
No I don't think she has a clue

Well my girl's in the next room
Sometimes I wish she was you
I guess we never really moved on

It's really good to hear your voice saying my name
It sounds so sweet
Coming from the lips of an angel
Hearing those words it makes me weak

And I never wanna say goodbye
But girl you make it hard to be faithful
With the lips of an angel

It's really good to hear your voice saying my name
It sounds so sweet
Coming from the lips of an angel
Hearing those words it makes me weak

And I never wanna say goodbye
But girl you make it hard to be faithful
With the lips of an angel

And I never wanna say goodbye
But girl you make it hard to be faithful
With the lips of an angel
Honey why are you calling me so late?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους