Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 77,691 εγγεγραμμένα μέλη και 3,028,521 μηνύματα σε 91,617 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 748 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Αγαπημένοι στίχοι τραγουδιών

Ajusshi (η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ajusshi
Ο η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,684 μηνύματα.

O Ajusshi All Men Must Die έγραψε στις 21:11, 10-11-11:

#1201
Burzum: Det Som En Gang Var

Imellom buskene vi stirret paa de
som minnet om andre tider
og fortalte at haapet var borte
for alltid...

Vi hoerte alvesang og vann som
sildret

Det som en gang var er nu borte
alt blodet...
all lengsel og sorg som hersket
og de foelelser som kunne roeres
er vekk...
for alltid...

Vi doede ikke...
vi har aldri levd

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

CiNeFiL (Skank in the air)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη CiNeFiL
H Skank in the air αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Νορβηγία (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,402 μηνύματα.

H CiNeFiL Still forbidden έγραψε στις 21:48, 10-11-11:

#1202
Flowjob- Το πιο ωραίο μας τραγούδι

Όσο θα σφίγγουν τα δεσμά
γύρω απ' τα χέρια μας
εμείς θα βρίσκουμε τρόπο
ξανά να δραπετεύεουμε
Όσο μας δίνετε το γκρίζο σας στον κόσμο
εμείς σε κάτι πιο όμορφο μάλλον
για πάντα θα πιστεύουμε


εμείς σε κάτι πιο όμορφο μάλλον
για πάντα θα πιστεύουμε

Θα πιστεύουμε..

Και όσο η αγάπη θα πεθαίνει
εδώ δίπλα μας θα ανθίζει
στις καρδιές μας
σαν μονάκριβο λουλούδι
Όσο θα θέλετε να κάνετε
δικά σας τα όνειρα μας
θα σας γράφουμε το βράδυ
το πιο ωραίο μας τραγούδι


θα σας γράφουμε το βράδυ
το πιο ωραίο μας τραγούδι

Καιρός χειμώνας
μέσα απ'την ίδια φυλακή
ξανά σου γράφω, υπάρχω
Ακόμα πίσω απο γκρίζο χρώμα του ουρανού σας
Και ψάχνω τρόπο να ζήσω
να ζωγραφίσω πάνω απο τη θλίψη σας
ενα χαμόγελο
μικρό κ ωραίο
τρελό κ ακραίο
Ναυαγός νιώθω
το κύμα με έβγαλε στο τώρα
κ ως τώρα δεν βρήκα ελπίδα
ούτε πατρίδα
δεν βρήκα θεό για να πιστέψω
ούτε ζωή για να ξοδέψω
εγκλωβισμένος νιώθω

Ψάχνω να βρω την αλήθεια
στα μάτια μου κ όμως ακόμα
τα χρώματα μοιάζουν θαμπά
βλέπω τα στόματα κοιτάνε
τις μέρες αυτές, να τρομάζουν
να μένουν κλειστά, θέλω στις μέρες αυτές
να μιλήσω, να ζήσω
και πάλι για λίγο να φύγω, να δω
Σ'ένα κομμάτι δικό μου
αγάπη να βρω
να ξεφύγω απ'το βούρκο που ζω
όνειρα κάνοντας
βλέποντας γύρω τον κόσμο να χάνεται
Και κανείς δεν αισθάνεται
ίσως εντέλει στ'αλήθεια
να φταίω κ εγώ, λοιπόν


Αγάπησα, με μίσησες
σου μίλησα, δεν μίλησες
δεν πρόδωσα, με πρόδωσες
συγχώρεσα, δεν μπόρεσες
συγνώμη δεν ζήτησες
στα μάτια δεν με κοίταξες

Πως θες λοιπόν οι δυο μας να ζούμε στον ίδιο κόσμο?


Πως θες λοιπόν οι δυο μας να ζούμε στον ίδιο κόσμο?

Όσο θα σφίγγουν τα δεσμά
γύρω απ' τα χέρια μας
εμείς θα βρίσκουμε τρόπο
ξανά να δραπετεύεουμε
Όσο μας δίνετε το γκρίζο σας στον κόσμο
εμείς σε κάτι πιο όμορφο μάλλον
για πάντα θα πιστεύουμε

εμείς σε κάτι πιο όμορφο μάλλον
για πάντα θα πιστεύουμε

Θα πιστεύουμε..

Και όσο η αγάπη θα πεθαίνει
εδώ δίπλα μας θα ανθίζει
στις καρδιές μας
σαν μονάκριβο λουλούδι
Όσο θα θέλετε να κάνετε
δικά σας τα όνειρα μας
θα σας γράφουμε το βράδυ
το πιο ωραίο μας τραγούδι

θα σας γράφουμε το βράδυ
το πιο ωραίο μας τραγούδι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 18:25, 12-11-11:

#1203
Metallica - The Unforgiven II

Lay beside me, tell me what they've done
Speak the words I wanna hear, to make my demons run
The door is locked now, but it's open if you're true
If you can understand the me, than I can understand the you

Lay beside me, under wicked sky
The black of day, dark of night, we share this paralyze
The door cracks open, but there's no sun shining through
Black hearts scarring darkness still, but there's no sun shining through
No, there's no sun shining through
No, there's no sun shining...

What I've felt, what I've known
Turn the pages, turn the stone
Behind the door, should I open it for you....

What I've felt, what I've known
Sick and tired, I stand alone
Could you be there, 'cause I'm the one who waits for you
Or are you unforgiven too?

Lay beside me, this won't hurt I swear
She loves me not, she loves me still, but she'll never love again
She lay beside me, But she'll be there when I'm gone
Black hearts scarring darker steel, yes she'll be there when I'm gone
Yes, she'll be there when I'm gone
Dead sure she'll be there...

What I've felt, what I've known
Turn the pages, turn the stone
Behind the door, should I open it for you....

What I've felt, what I've known
Sick and tired, I stand alone
Could you be there, 'cause I'm the one who waits for you
Or are you unforgiven too?

Lay beside me, tell me what I've done
The door is closed, so are your eyes
But now I see the sun, now I see the sun
Yes now I see it

What I've felt, what I've known
Turn the pages, turn the stone
Behind the door, should I open it for you....

What I've felt, what I've known
Sick and tired, I stand alone
Could you be there, 'cause I'm the one who waits,
The one who waits for you....

Oh what I've felt, what I've known
Turn the pages, turn the stone
Behind the door, should I open it for you.... (So I dub thee unforgiven....)

Oh, what I've felt....
Oh, what I've known....

I take this key (never free...)
And I bury it (never me...) in you
Because you're unforgiven too....

Never free....
Never me....
'Cause you're unforgiven too....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

CiNeFiL (Skank in the air)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη CiNeFiL
H Skank in the air αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Νορβηγία (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,402 μηνύματα.

H CiNeFiL Still forbidden έγραψε στις 21:19, 12-11-11:

#1204
Detro - Αντικρίζω την μορφή μου

Με πιάνω να μιλώ και να με κοιτάζετε σα βλαμμένο
δε με καταλαβαίνετε , μα σας καταλαβαίνω
εσείς δεν είστε απ' το δικό μου , μα από άλλο πλανήτη
εκεί που κανένας και ποτέ δε σ' εγκαταλείπει
Τι να πιάσω? Σύριγγα.. Να μου λείπει

Τι να πρωτοσκεφτώ όταν στο κεφάλι μου η λύπη
χορεύει μαζί με το διάβολο και τρώω φρίκη
κάθε φορά που αντικρίζω στον καθρέφτη τη μορφή μου
κι από πίσω μου οι λύκοι

πολλές φορές εύχομαι να υπήρχανε άλλοι χιλιάδες Νίκοι
μα σκέψου τι θα γινότανε αν βρισκόμασταν αντίκρυ
Η γη είναι μικρή και μακρυά οι ουρανοί
για να πατίσεις εκεί και να περπατήσεις ζωντανή
εικόνα μέσα στο μυαλό σου να διατηρήσεις
κάθε πινελιά ή αλλιώς τον καθε στίχο κλέβεις
συνοδεύεις τον εφιάλτη στο δρόμο με τις πένες
είδα δόντια από ατσάλι να κομματιάζουν τις καδένες
που σας δώσανε αξία , σας δώσανε ζωή
δημιούργησα με μαγεία καθε μια μου αναπνοή
γι' αυτό ανασαίνω χωρίς να ντρέπομαι αέρα βρώμικο

αν δε σ' αρέσει η ζωή μου θα σου δώσω τον κωδικό
για καλοπέραση 22 17 7 12 και ενα
τι να κουβαλώ πάνω στο φόρτο σας σε σένα και χαμογέλα
να ήξερες πόσοι πεθάναν για ν' ανοίξουν μερικά γαμωμπουρδέλα
πόσοι βρώμικοι μπάτσοι σκοτώσανε παιδιά και αθωώθηκαν για τρέλα
η πασαρέλα γεμάτη με πουτάνες που αποκάλεσαν μοντέλα
και η κόρη σου θα θέλει να μοιάσει σε κείνες
έλα στα όνειρα μου όταν κοιμάσαι για να ζήσεις
εφιάλτες σκίσε τις σελίδες του βιβλίου της ζωής
και κάφτες , μονάχα κάφτρες αχνοφαίνονται στα στέκια στο σκοτάδι
μια μια λιγοστεύουν κάθε βράδυ όμως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 21:41, 12-11-11:

#1205
Professional Sinnerz - Πες Ό,τι Θες


Δεν πα' να λες ό,τι θέλεις
εγώ παίρνω τις βαλίτσες μου και σε χαιρετώ
Σε χαιρετάω..
Έχω επιλέξει άλλο δρόμο..
Κουράστηκα το τίποτα να ακολουθώ
Γι' αυτό την κάνω..


Τις τελευταίες ημέρες ρε συ δεν νιώθω καλά
Ο δείκτης της ψυχολογίας βρίσκεται χαμηλά
Νομίζω πως μου 'κάναν μάγια κι όλα πάνε στραβά
Κ έτσι δεν έχω όρεξη για τίποτα ειλικρινά


Τ' αφεντικό μου μου 'πε «γεια» κι έμεινα από δουλειά
Έχω μισό ευρώ στην τσέπη κ ένα στον κουμπαρά
Δέχομαι καθημερινά ισχυρά πυρά
Άσε που έχω πάρει από πολλούς φίλους δανεικά


Με πιέζει ο Κωτσόβολος κ η Εμπορική
Αφού εδώ και μήνες φίλε μου έχει να πληρωθεί
Με καλεί στο κινητό η Ασφαλιστική
Έχει λήξει το συμβόλαιο πρέπει να ανανεωθεί


«Κύριε Γιάννη σάς παρακαλώ εκκρεμεί ένα ποσό»
Τα ίδια ακούω από τη μέρα που μπήκε το ευρώ
Δύσκολο να μην αγχωθώ, κοντεύω να τρελαθώ
Αρπάζω κάθε ευκαιρία απ' τα μαλλιά να την δω


Αχ θα τρελαθώ..Δεν παίζω θέατρο..
Ψάχνω να βρω την άκρη, μα η άκρη είναι στ' απέραντο


Δεν πα' να λες ό,τι θέλεις
εγώ παίρνω τις βαλίτσες μου και σε χαιρετώ
Σε χαιρετάω..
Έχω επιλέξει άλλο δρόμο..
Κουράστηκα το τίποτα να ακολουθώ
Γι' αυτό την κάνω..


Πήρα ένα δάνειο και το δάνειο μ' έχει κόψει στα δύο
Κι έτσι τα τρόφιμα στερούνται το δικό μου ψυγείο
Φωνάζουν "θείο" τ' ανηψάκια μου πως θέλουνε δώρο
Άντε να τους πω πως πιέζομαι και δεν έχω χώρο


Δεν έχω διάθεση για έρωτες, αγάπες και flirt
Νιώθω σαν καταδικασμένος όπως στο prison break
Μου έχει πέσει το ηθικό τι άλλο να μην σου πω

Έχω απενεργοποιήσει το ένα μου κινητό
Γιατί έχω ανάγκη από feel όποτε παίρνουν τηλ
Οι λογαριασμοί μου συν και εγώ δυστυχώς πλην


Κρατώ το στυλ με στίγμα
Αλλάζω προφίλ..
Γιατί 10 σπυριά δεν βγαίνουνε ποτέ με clearasil


Έχουν ασπρίσει τα μαλλιά μου σε ορισμένα σημεία
Κι από το άγχος και το στρες έχω πάθει αμνησία
Η ιστορία συνεχίζεται μα εγώ την αφήνω
Γιατί αν μείνω θα γίνω και εγώ ένα με τους emo


Αχ θα τρελαθώ..Δεν παίζω θέατρο..
Ψάχνω να βρω την άκρη, μα η άκρη είναι στ' απέραντο


Δεν πα να λες ότι θέλεις
εγώ παίρνω τις βαλίτσες μου και σε χαιρετώ
Σε χαιρετάω..
Έχω επιλέξει άλλο δρόμο..
Κουράστηκα το τίποτα να ακολουθώ
Γι' αυτό την κάνω..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giannoutas

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Giannoutas
Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,182 μηνύματα.

O Giannoutas Μη μου τους όρχεις τάραττε !!! έγραψε στις 21:41, 12-11-11:

#1206

Ακούω τα ίδια είκοσι τραγούδια νύχτα μέρα
Είναι η ίδια λέρα μια ζωή στον αέρα
Τον αέρα που κάποιοι τον μολύναν με νέφος
ρίξαν ενα έθνος σε ένα συνεχές πένθος
Γαμώτο, έρχονται κάτι στιγμές που νιώθω παρείσακτος στον ίδιο μου τον τόπο
Νιώθω να γίνομαι εύκολη λεία στα θηρία που μας κλείσαν σ' αυτή την πόλη για να μας ελέγχουν με ευκολία
Έρχονται πάλι κάτι στιγμές που με πιάνει ζάλη εξαιτίας του πολιτισμού που μου 'χουν επιβάλει
Είναι και αυτή η συνιστώσα που με απομακρύνει συστηματικά από την ελληνική μου γλώσσα
Ρίχνοντάς με πιο βαθιά μέσα στην κόλαση
Δεν κρύβεται η μόλυνση της νέας τάξης πραγμάτων
Και εγώ συλλογίζομαι ότι τόσα χρόνια ήμουν ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων

Σ' έναν ασύμμετρο κόσμο πέφτει πάντα το βλέμμα μου
Μια ασυμμετρία που εγείρεται και μέσα μου
Απ' τη γέννα μου, την ψυχή, το σώμα και το πνεύμα μου ποτίζουν ασταμάτητα με δηλητήριο
Και είναι σίγουρο κάποιοι με ωθούν στον κατήφορο
Θέλουν νεκρό κάθε εγκεφαλικό μου κύτταρο
Με κρατάν σε λήθαργο μέσα από μια στείρα παιδεία
Μου μαθαίνουν ίσα ίσα τ' αναγκαία ώστε να μπορώ να τους βγάλω την εργασία
Κάποιος με τραβάει από την ουσία και με ρίχνει στων φθαρτών τη δίνη
Ο οφθαλμός της ψυχής μου λίγο λίγο κλείνει
Κάποιος δε μ' αφήνει να ξεφύγω από αυτό το περιβάλλον
Κι έτσι παραμένω ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων

Τα πάντα γύρω μου γκρεμίζονται
Αγωνίζομαι να παραμείνω όρθιος
Ρίχνοντας με τον πυρσό μου φως ελληνικό
Το φως εκείνο το επικίνδυνο για το σκοτάδι
Θέλω να σβήσω από πάνω μου κάθε σημάδι από το αγγιγμά τους
Θέλω να αποκοπώ απ' τα δεσμά τους
Δεν κάνω κήρυγμα, αλλά και στο στρεβλό οικοδόμημά τους δε γίνομαι πια στήριγμα
Δεν τραγουδάω τραγουδάκια ενέμελα
Θέλω να το δω να γκρεμίζεται συθέμελα
Κανένας μας δεν πρέπει να 'ναι
Ξύπνιος μέσα στα όνειρα κάποιων άλλων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 21:48, 12-11-11:

#1207
Evanescence - Everybody´s Fool

Perfect by nature
Icons of self indulgence
Just what we all need
More lies about a world that

Never was and never will be

Have you no shame? Don't you see me?
You know you've got everybody fooled

Look here she comes now

Bow down and stare in wonder
Oh how we love you
No flaws when you're pretending
But now I know she

Never was and never will be

You don't know how you've betrayed me
And somehow you've got everybody fooled

Without the mask, where will you hide?

Can't find yourself lost in your lie

I know the truth now

I know who you are
And I don't love you anymore

It Never was and never will be

You don't know how you've betrayed me
And somehow you've got everybody fooled

It never was and never will be

You're not real and you can't save me
Somehow now you're everybody's fool ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

wolfe4ever

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη wolfe4ever
H wolfe4ever αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,791 μηνύματα.

H wolfe4ever έγραψε στις 22:05, 12-11-11:

#1208
Δυτικές Συνοικίες - Δον Κιχώτης

Λέω εύκολα σ' αγαπώ
μα ποτέ μου δεν τα πιστεύω
Είμαι παιδί ρομαντικό
μα ότι αγγίζω το καταστρέφω

Ροκάρει μέσα μου ο πειρασμός
σαν έρθει η νύχτα στο ρυθμό του χορεύω
νιώθω αδύναμος τρωτός
Στα ring της μοναξιάς χαροπαλεύω


Δεν είμαι εγώ,
δεν είμαι εγώ ο μολυβένιος σου στρατιώτης
Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ
αυτό που έψαχνες να βρεις
Είμαι απλά είμαι απλά
ένας ακόμα Δον Κιχώτης
που ζει στον κόσμο του
και να τον νιώσεις δεν μπορείς


Σε πολιτείες από καπνό περιπλανιέμαι
κάθε βράδυ αυτοεξόριστος να ζω σ' ένα ατέλειωτο σκοτάδι
Κουράστηκα να ακροβατώ
ανάμεσα στο ψέμα την αλήθεια
Βαρέθηκα να πρωταγωνιστώ μια ζωή σε παραμύθια

Δεν είμαι εγώ,
δεν είμαι εγώ ο μολυβένιος σου στρατιώτης
Δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ
αυτό που έψαχνες να βρεις

Είμαι απλά είμαι απλά
ένας ακόμα Δον Κιχώτης
που ζει στον κόσμο του
και να τον νιώσεις δεν μπορείς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 13:59, 13-11-11:

#1209
Τρύπες - Ταξιδιάρα ψυχή

Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο
έχεις ξεχάσει που ακριβώς θες να πας
Όσα και αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω
να κάνεις βόλτες με το magic bus,
Όσα και αν έχω δανεικά πια δεν σου δίνω
να κάνεις βόλτες με το magic bus.

Ταξιδιάρα ψυχή,

και αν θέλω δίπλα σου είναι δύσκολο να μένω
Καιρός να δω την δικιά μου ζωή,
σ' αυτό το ταξίδι δεν θα σε περιμένω.

Θα ψωνιστώ, και κάποιο βράδυ,

ότι έχω μέσα μου για σένα θα το σβήσω,
Είναι μονόδρομος ο δρόμος που΄χεις πάρει
και δεν σε βλέπω να γυρίζεις πίσω,
Είναι μονόδρομος ο δρόμος που΄χεις πάρει
και δεν σε βλέπω να γυρίζεις πίσω.

Ταξιδιάρα ψυχή,

και αν θέλω δίπλα σου είναι δύσκολο να μένω
Καιρός να δω την δικιά μου ζωή,
σ' αυτό το ταξίδι δεν θα σε περιμένω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Alejandro Papas (Alive in Illusion)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Alejandro Papas
Ο Alive in Illusion αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηθοποιός . Έχει γράψει 2,817 μηνύματα.

O Alejandro Papas Roses in a glass dead and wilted... έγραψε στις 03:01, 14-11-11:

#1210
Ριφιφι- Φιλα με


Τι πιο όμορφο σ' αυτή τη ζωή,
Απ' τη λάμψη των δικών σου ματιών.
Τι πιο όμορφο και πιο λαμπερό,
Σ' έναν κόσμο που φοβάται το φως.

Τι πιο όμορφο και πιο μαγικό,
Απ' το πάθος των δικών σου φιλιών.
Την ανάσα σου όταν νιώθω καυτή,
Στην φωτιά της μαθαίνω να ζω.

Φίλα με πάλι φίλα με, αγκάλιασέ με...
Μες στο κορμί σου να κρυφτώ.
Φίλα με πάλι φίλα με, ξημέρωσέ με...
Σ' ένα ταξίδι ερωτικό.

Με το γέλιο σου νιώθω πως ζω,
Με το δάκρυ σου νιώθω πως χάνομαι.
Τι πιο όμορφο και πιο δυνατό,
Απ' αυτό που για σένα αισθάνομαι.

Η αλήθεια και το ψέμα εσύ,
Κι όλα τ' άλλα στον κόσμο κομμάτια.
Τι πιο όμορφο πάνω στη γη,
Απ' τα δικά μας ατέλειωτα βράδια.

Φίλα με πάλι φίλα με, αγκάλιασέ με...
Μες στο κορμί σου να κρυφτώ.
Φίλα με πάλι φίλα με, ξημέρωσέ με...
Σ' ένα ταξίδι ερωτικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Sofaki Loony

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Sofaki Loony
H Sofaki Loony αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 118 μηνύματα.

H Sofaki Loony έγραψε στις 10:00, 14-11-11:

#1211
ALANIS MORISSETTE-UNINVITED
Like anyone would be
I am flattered by your fascination with me
Like any hot blooded woman
I have simply wanted an object to crave
But you're not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight


Must be strangely exciting
To watch the stoic squirm
Must be somewhat heartening
To watch shepard meet shepard
But you're not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight


Like any uncharted territory
I must seem greatly intriguing
You speak of my love like
You have experienced like mine before
But this is not allowed
You're uninvited
An unfortunate slight


I don't think you unworthy
I need a moment to deliberate

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 09:44, 15-11-11:

#1212
All God's children need travelling shoes, Drive your problems from here
All good people read good books, Now your conscience is clear
In the morning when I wipe my brow, Wipe the miles away
I like to think I can be so willed, And never do what you say

Look my eyes are just holograms
Look your love has drawn red from my hands
From my hands you know you'll never be
More than twist in my sobriety


We just poked a little pie, For the fun that people have at night
Late at night don't need hostility, The timid smile and pause to free
I don't care about their different thoughts, Different thoughts are good for me
Up in arms and chaste and whole, All God's children took their toll


Cup of tea take time to think yeah, Time to risk a life a life a life
Sweet and handsome soft and porky, You pig out 'til you've seen the light
Half the people read the papers, Read them good and well
Pretty people nervous people, People have got to sell, News you have to sell


Look my eyes are just holograms
Look your love has drawn red from my hands
From my hands you know you'll never be
More than twist in my sobriety



Twist in My Sobriety - Tanita Tikaram



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 23:15, 15-11-11:

#1213
Ραψωδός Φιλόλογος - Θανατοποινίτης

Φυλακισμένος επ΄ αόριστον στο ίδιο κελί
23 χρόνια τώρα δίχως να περιμένει την χάρη
Από κάποιον ευαίσθητο δικαστή
Δεν ευελπιστούσε να ξαναδεί ήλιο ούτε φεγγάρι.
Περίμενε απλά να εκτελεστεί η ποινή
Χωρίς να περιμένει τίποτα πλέον από κανέναν.
Κανένα επισκεπτήριο πλέον δεν τον συγκινεί.
Όλα τα γνωστά του πρόσωπα του φαντάζουνε ξένα
Δεν είχε ενδιαφέροντα, χόμπι και ασχολίες.
Μ’ άλλους φυλακισμένους δεν είχε ποτέ φιλίες.
Καθόταν και περίμενε τον χρόνο να περάσει,
Μέχρι να εκτελεστεί και η ψυχή του να ησυχάσει.
Ώσπου μια μέρα μέσα στο κρύο κελί του
Ανακάλυψε κάτι που άλλαξε την ζωή του.
Κάτω από το μουχλιασμένο τσιμέντο σε μια γωνία
Βρήκε μια άσπρη μισοφαγωμένη κιμωλία.
Κι’ άρχισε να γράφει στίχους στου κελιού του,
Στίχους με μόνους ήχους τα βήματα των φυλάκων στην απομόνωση
Κάνοντας με μανία κάθε σκέψη ραψωδία,
Μέσα σε μπουντρούμια κρύα να είναι η μόνη του εκτόνωση.
Και γράφοντας τους στίχους του ο καιρός περνούσε
Έπαιρνε την κιμωλία αγκαλιά και της μιλούσε,
Παραληρούσε νόμιζε ότι του απαντούσε.
Να μην τελειώσει πριν πεθάνει την παρακαλούσε
Και τότε ορκίστηκε το σώμα του
Πως θα’ ταν το μόνο που θα τους επέτρεπε να περιορίσουν
Στην ηλεκτρική καρέκλα ώσπου να’ ναι καθιστός,
Μα το πνεύμα του θα ήταν ζωντανό κι’ αφού τον ψήσουν.
Κι’ όσο η μέρα της καταδίκης πλησίαζε,
Η φήμη ότι θα επέστρεφε οργίαζε
Οι πιο πολλοί δεν την παίρναν στα σοβαρά,
Μα τα πρόσωπά τους τα λαμπρά κάτι άγνωστο επισκίαζε.

Λίγες μέρες μετά από τους στίχους

Δεν είχε μείνει κενό σημείο πάνω στους τοίχους
Είχε γράψει στο πάτωμα, το ταβάνι τα κάγκελα
Με λόγια ψυχασθενικά, επιθετικά, παράλογα
Η κιμωλία του είχε σχεδόν τελειώσει,
Από την αϋπνία τα μάτια του είχαν θολώσει
Ήθελε μόνο το μυαλό του να κρατήσει ανόθευτο
Μέχρι την ημέρα που θα ερχόταν το αναπόφευκτο
Κι’ αυτή η μέρα ξημέρωσε εν τέλει,
Για τελευταίο γεύμα τον ρωτήσανε τι θέλει
Τους κοίταξε ατάραχος κι είπε τα παρακάτω
«Δεν θέλω γεύμα, μόνο να τελειώσω αυτό που γράφω»
Κι αφού το έκανε λούφαξε στη γωνία,
Εκεί που είχε πρωτογνωρίσει την κιμωλία
Και μέσα στους λυγμούς του ψιθύριζε συλλαβές
«Δεν θα σ’ αφήσω μόνη σου αγάπη μου μην κλαίς»
Την έκλεισε προσεκτικά μέσα στο χέρι του
Κι αφού σκούπισε όλα τα δάκρυά του
Κοίταξε για τελευταία φορά το κελί-τεφτέρι του
Κι έπειτα έφυγε για πάντα μακριά του.
Οι φύλακες τον πήρανε από την πτέρυγα,
Περπάταγε κι’ νιωθε τα πόδια του τόσο γέρικα.
Ο αέρας γύρω του μύριζε νέκρα,
Μέχρι που έφτασαν στο δωμάτιο με την καρέκλα
Τον βάλαν να καθίσει του φόρεσαν χειροπέδες,
Ξεχωριστά στους δυο καρπούς και στις δυο φτέρνες.
Έφεραν έναν ρασοφορεμένο και τον διάβασε,
Μ’ αυτός χαμένος μέσα στις σκέψεις του δεν τον άκουσε.
Δεν κατάλαβε κανένας ότι έκλαιγε πνιχτά,
Κράτησε την κιμωλία στο χέρι του πιο σφιχτά.
Κοίταξε τριγύρω του για μια τελευταία φορά και ψιθύρισε στην κιμωλία
«Μην φοβάσαι πια»

Την άλλη μέρα στείλανε καθαριστές,

Να καθαρίσουνε το κελί από τις βρωμιές εκείνου του τρελού που όλο λέρωνε τους τοίχους.
Μα όσοι επιχείρησαν να μπουν μέσα ακούγαν ήχους,
Παράξενες κραυγές χωρίς καμία σημασία
Και μετά από λίγο στίχους με ομοιοκαταληξία.
Όποιον έκλειναν στο κελί πάντοτε έβγαινε τρελός
Τραγουδώντας ρίμες ακατανόητες συνεχώς.
Κάποιοι φυλακόβιοι μπήκαν μόνοι τους στο κελί
Για στοίχημα λίγα τσιγάρα και βγήκαν έξω νεκροί.
Κάποιος άλλος μπήκε να βιάσει ένα καινούριο τρόφιμο
Κι αμέσως βγήκε έξω ουρλιάζοντας
«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ»
Στους φύλακες που τίποτα δεν έκανε αίσθηση,
Μετά από λίγες μέρες όλοι δήλωσαν παραίτηση.
Οι φυλακισμένοι οργανώθηκαν κάναν εξέγερση,
Κανένας να μην ξαναμπεί εκεί χωρίς εξαίρεση
Ο διευθυντής των φυλακών δεν είχε άλλη επιλογή
Και διέταξε ολόκληρη η πτέρυγα να εκκενωθεί.
Σφραγίσαν το κελί και καταστρέψαν το κλειδί,
Ώστε ποτέ ξανά κανένας να μην μπορέσει να μπει
Οι στίχοι του τρελού φυλακισμένου γίνανε θρύλοι,
Τους ξέραν όλοι μέσα στην φυλακή εχθροί και φίλοι.
Όσοι εκτίσαν την ποινή τους και λύθηκαν τα δεσμά τους,
Γύρισαν και είπαν την ιστορία στην γειτονιά τους.
Και από στόμα σε στόμα ο θρύλος διαδόθηκε
Κι έτσι έτυχε να τον ακούσω και εγώ.
Και στο μυαλό μου μια τρελή ιδέα μου καρφώθηκε,
Πως είχα κάτι κοινό μ’ αυτό τον τρελό
Κι είπα να γράψω ένα τραγούδι στην υγειά του
Μα πως τον λένε πρώτα ήθελα να βρω.
Πήγα στην φυλακή και ρώτησα το όνομά του.
Μου είπαν τον λέγανε Φιλόλογο Ραψωδό…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

CiNeFiL (Skank in the air)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη CiNeFiL
H Skank in the air αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Νορβηγία (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,402 μηνύματα.

H CiNeFiL Still forbidden έγραψε στις 17:58, 16-11-11:

#1214
Κάποτε θα 'ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ' αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα 'ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα 'ρθουν οι καιροί
που θα 'χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 20:15, 16-11-11:

#1215
Red Hot Chili Peppers - Otherside

How long how long will I slide
Separate my side I don’t
I don’t believe it’s bad
Slit my throat
It’s all I ever

I heard your voice through a photograph

I thought it up it brought up the past
Once you know you can never go back
I’ve got to take it on the otherside

Centuries are what it meant to me

A cemetery where I marry the sea
Stranger things could never change my mind
I’ve got to take it on the otherside
Take it on the otherside
Take it on
Take it on

Pour my life into a paper cup

The ashtray’s full and I’m spillin’ my guts
She wants to know am I still a slut
I’ve got to take it on the otherside

Scarlet starlet and she’s in my bed

A candidate for my soul mate bled
Push the trigger and pull the thread
I’ve got to take it on the otherside
Take it on the otherside
Take it on
Take it on

Turn me on take me for a hard ride

Burn me out leave me on the otherside
I yell and tell it that
It’s not my friend
I tear it down I tear it down
And then it’s born again

How long I don’t believe it’s bad

Slit my throat
It’s all I ever...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

CiNeFiL (Skank in the air)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη CiNeFiL
H Skank in the air αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Νορβηγία (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,402 μηνύματα.

H CiNeFiL Still forbidden έγραψε στις 11:47, 17-11-11:

#1216
Μη με ρωτάς - ΜΑΝΟΣ ΛΟΪΖΟΣ

Τα πολυβόλα σωπάσαν
Οι πόλεις αδειάσαν και κλείσαν
Ένας βοριάς παγωμένος
Σαρώνει την έρημη γη

Στρατιώτες έρχονται
Πάνε, ρωτάνε γιατί πολεμήσαν
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς,μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Στην πολιτεία βραδιάζει
Το χιόνι τις στέγες σκεπάζει
Ένα καμιόνι φορτώνει
Και κόβει στα δυο τη σιγή ...

Περιπολία στους δρόμους
Και κάποια φωνή που διατάζει
Κι εσύ ησυχάζεις
Το δάχτυλο βάζεις
Να βρεις την πληγή ...

Μη με ρωτάς, δε θυμάμαι
Μη με ρωτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς
Μη με κοιτάς, σε φοβάμαι
Μη με κοιτάς, μη με ρωτάς, μη με ρωτάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Alejandro Papas (Alive in Illusion)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Alejandro Papas
Ο Alive in Illusion αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηθοποιός . Έχει γράψει 2,817 μηνύματα.

O Alejandro Papas Roses in a glass dead and wilted... έγραψε στις 12:08, 17-11-11:

#1217
Motörhead - God Was Never On Your Side

If the stars fall down on me
And the sun refuse to shine
Then may the shackles be undone,
And all the old words, cease to rhyme.
If the skies, turn into stone,
It will matter not at all,
For there is no heaven in the sky,
Hell does not wait for our downfall,

Let the voice of reason shine,
Let the pious vanish for all times,
God's face is, hidden, all unseen,
You can't ask him what it all means
He was never on your side,
God was never on your side
Let right or wrong, alone decide,
God was never on your side.

See the ten thousand ministries,
See the holy righteous dogs,
They claim to heal
but all they do is steal,
Abuse your faith, cheat & rob.
If god is wise, why is he still,
When these false prophets
call him friends,
Why is he silent, is he blind,
Are we abandoned in the end?

Let the sword of reason shine,
Let us be free of prayer & shrine
God's face is hidden, turned away
He never has a word to say
He was never on your side
God was never on your side
Let right or wrong, alone decide,
God was never on your side.
(No, No, No)

He was never on your side,
God was never on your side
Never, Never, Never, Never,
Never on your side [x2]
God was never on your side,
Never on your side.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

amy001

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη amy001
H amy001 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 908 μηνύματα.

H amy001 We lose ourselves in the things we love έγραψε στις 12:18, 17-11-11:

#1218
ONLY YOU-PORTISHEAD
We suffer everyday,
What is it for,
These crimes of illusion
Are fooling us all,
And now I am weary,
And I feel like I do.

It's only you,
Who can tell me apart,
And it's only you,
Who can turn my wooden heart.

The size of our fight,
It's just a dream,
We've crushed everything,
I can see, in this morning selfishly,
How we've failed,
And I feel like I do.
It's only you,
Who can tell me apart,
And it's only you,
Who can turn my wooden heart.

Now that we've chosen to take all we can,
This shade of autumn, a stale bitter end,
Years of frustration lay down side by side.

And It's only you,
Who can tell me apart,
And it's only you,
Who can turn my wooden heart.

It's only you,
Who can tell me apart,
And it's only you,
Who can turn my wooden heart.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 23:00, 17-11-11:

#1219
The White Stripes - 'Seven Nation Army'

I'm gonna fight 'em all
A nation army couldn't hold me back
They're gonna rip it off
Taking their time right behind my back

And I'm talking to myself at night

Because I can't forget
Back and forth through my mind
Behind a cigarette
And the message coming from my eyes
Says leave it alone

Don't want to hear about it

Every single one's got a story to tell
Everyone knows about it
From the Queen of England to the hounds of hell

And if I catch it coming back my way

I'm gonna serve it to you
And that aint what you want to hear
But thats what I'll do
And the feeling coming from my bones
Says find a home

I'm going to Wichita

Far from this opera for evermore
I'm gonna work the straw
Make the sweat drip out of every pore
And I'm bleeding, and I'm bleeding, and I'm bleeding
Right before the lord
All the words are gonna bleed from me
And I will sing no more
And the stains coming from my blood
Tell me go back home.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Insomnie

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Insomnie
Ο Insomnie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,424 μηνύματα.

O Insomnie έγραψε στις 04:14, 20-11-11:

#1220
"Δε πα να μας χτυπάν"-Nικόλας Άσιμος

Δεν πα να μας χτυπάν με όλμους και κανόνια
Δεν πα να μας χαλάν τα πιο όμορφά μας χρόνια
Κι αυτοί που μας μιλούν πως θέλουν το καλό μας
Ποτέ τους δεν ακούν το δίκιο το δικό μας

Δεν είναι αυτή ζωή κι από τ' αφεντικά μας
Δεν είναι ανθρώπινα τα μεροκάματά μας
Αυτοί καλοπερνούν και 'μεις αγωνιάμε
Αν θά 'χουμε δουλειά για να 'χουμε να φάμε

Το δίκιο μας εμπρός να βγάλουμε στους δρόμους
Μπουρλότο και φωτιά σε κράτος κι αστυνόμους
Τον ξέρουμε καλά της γης μας τον αφέντη
Μας έμαθε πολλά το αίμα του Νοέμβρη

Δε πα να μας χτυπάν με όλμους και κανόνια
Δεν πα να μας χαλάν τα πιο όμορφά μας χρόνια
Θα βάλουμε μπροστά τη μαύρη και την κόκκινη σημαία
Για μας, για μια ζωή πιο λεύτερη πιο νέα

"Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων
Εμείς καθόμασταν τα βράδια
Και ζωγραφίζαμε σκηνές απ' την αυριανή ευτυχία του κόσμου.

Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chiyo

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chiyo
H Chiyo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ταχυδρόμος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 314 μηνύματα.

H Chiyo έγραψε στις 10:50, 20-11-11:

#1221
Johnny Cash - Hurt

I hurt myself today
To see if I still feel
I focus on the pain
The only thing that's real
The needle tears a hole
The old familiar sting
Try to kill it all away
But I remember everything

[Chorus:]
What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end
And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

I wear this crown of thorns
Upon my liar's chair
Full of broken thoughts
I cannot repair
Beneath the stains of time
The feelings disappear
You are someone else
I am still right here

[Chorus:]
What have I become
My sweetest friend
Everyone I know goes away
In the end
And you could have it all
My empire of dirt
I will let you down
I will make you hurt

If I could start again
A million miles away
I would keep myself
I would find a way

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 12:03, 20-11-11:

#1222
Φθινόπωρο στον έρωτα απόψε ανατέλλει
αρισμαρί και μέλι μύρισαν τα βουνά
κι εγώ κοιτάζω σιωπηλός το χώμα το βρεγμένο
σαν κάρβουνο αναμμένο η ομορφιά πονά

Φιλί γυρεύω του ουρανού κι αυτός μου δίνει στάχτη
μα απ’ της καρδιάς τ’ αδράχτι σαν θέλω να κοπείς
σαλεύουν τα πορτόφυλλα κι η κλειδωνιά γυρίζει
αέρας μου σφυρίζει αν έρθεις μην αργείς

Γδύσου κι από τα μάτια μου πάρε νερό και πλύσου
ο χωρισμός θυμήσου είναι χειμωνανθός
την λύπη την κατοίκησα σε νύχτα και σε μέρα
σ’ αφήνω στον αέρα για να σε βρω στο φως

Η αγάπη φόβους κι όνειρα δειπνά προτού ραγίσει
στου πόνου το ξωκλήσι αγιάζει η ερημιά
κι εγώ μια θλίψη που ζητώ για να με σημαδέψει
το φως πριν βασιλέψει θα σ’ αρνηθώ ξανά

Χειμωνανθός - Χαρούλης Γιάννης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ckagiab (Χριστόφορος)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ckagiab
Ο Χριστόφορος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Τραπεζικός υπάλληλος . Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

O ckagiab καλή δύναμη σε όλους έγραψε στις 14:55, 20-11-11:

#1223
"χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια...
...μόνο τρόπο να κοιτάνε..."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Effy18

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Effy18
H Effy18 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 37 μηνύματα.

H Effy18 :) έγραψε στις 15:22, 20-11-11:

#1224
Ξύλινα Σπαθιά - Τώρα αρχίζω και θυμάμαι
Μια ανατολή σ' ένα κόσμο
που δεν έχει πάψει ποτέ
να γυρίζει στην ίδια τροχιά.
Όμως στην άλλη άκρη της γης
κάποιος βλέπει τον ήλιο
να πέφτει ξανά.
Ξανά ανάβει ο φάρος του κόσμου,
χτυπάει ξαφνικά τα φτερά του,
το φως απ΄τη χώρα των πάγων
βουτάει στην καρδιά σου
κι υψώνεται πάνω απ' τη Γη του Πυρός.

Ξύλινα Σπαθιά -Βροχοποιός
Όταν ήμουνα μικρός
Στα όνειρά μου πάντα ερχότανε
Ένας άσπρος αετός
Με κοιτούσε και θυμότανε
Αν κατάλαβα ακριβώς
Μου 'πε πως δε θα ξαναρχότανε
Ο πρώτος κεραυνός
Από μακριά ακουγότανε
Έγινα βροχοποιός
Γιατί τα δάκρυα στερέψανε
Πάλι αστράφτει, κοίτα φως
Νιώθω σαν να με μαγέψανε
Όταν ήμουνα μικρός
Όλοι λένε πως ξεχνιόμουνα
Στη βεράντα εκεί στο φως
Με κοιτούσες που κοιμόμουνα :'))

Queen - Innuendo
If there's a God or any kind of justice under the sky
If there's a point if there's a reason to live or die
If there's an answer to the questions we feel bound to ask
Show yourself - destroy our fears - release your mask

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 17:17, 20-11-11:

#1225
Bullet For My Valentine - Tears Don't Fall

Lets go!


With blood shot eyes I watch you sleeping

The warmth I feel beside me is slowly fading
Would she hear me if I calls her name?
Would she hold me if she knew my shame?

There's always something different going wrong

The path I walk's in the wrong direction
There's always someone fucking hanging on
Can anybody help me make things better?

Your tears don't fall

They crash around me
Her conscience calls the guilty to come home
Your tears don't fall
They crash around me
Her conscience calls the guilty to come home

The moments died, I hear no screaming

The visions left inside me are slowly fading
Would she hear me if I calls her name?
Would she hold me if she knew my shame?

There's always something different going wrong

The path I walk's in the wrong direction
There's always someone fucking hanging on
Can anybody help me make things better?

Your tears don't fall

They crash around me
Her conscience calls the guilty to come home
Your tears don't fall
They crash around me
Her conscience calls the guilty to come home

Oh! Yeah!


This battered room I've seen before

The broken bones they heal no more, no more
With my last breath I'm choking
Will this ever end I'm hoping
My world is over one more time

Lets go


Would she hear me if i called her name?

Would she hold me, if she knew my shame?

There's always something to be going wrong

The path I walk's in the wrong direction
There's always someone fucking hanging on
Can anybody help me make things better?


Your tears don't fall

They crash around me
Her conscience calls the guilty to come home
Your tears don't fall [tears don't fall]
They crash around me
Her conscience calls the guilty to come
Better!

Your tears dont fall they crash around me

Her conscience calls the guilty to come home...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

CiNeFiL (Skank in the air)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη CiNeFiL
H Skank in the air αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος και μας γράφει απο Νορβηγία (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,402 μηνύματα.

H CiNeFiL Still forbidden έγραψε στις 22:41, 25-11-11:

#1226
Psycho-Ωραία τύπισσα η ζωή

ωραια τυπισσα η ζωη,χιππισα χαλαρη
αραζε πανω σε ενα δεντρο απο το βραδυ ως το πρωι
δεν νοιαζονταν για ποτατι ,μονο για τη στιγμή
κι απ' ολη την αρνητικούρα είχε απομακρυνθεί

Σαν μ' αγαπά τη ρωτούσα,με μουτζωνε με την πατούσα
μου λεγε αντε βρες τις τσουλες σου να κανετε παρτούζα
έπινε μπαφους και ουζα,μαριχουανες στην μπλουζα
μαζι της αν ξενυχτουσα,καμια τζουρίτσα ρουφούσα
κολλούσα,σαν ροδα κυλούσα,οπου κι αν πήγαινε ναι
μα οπου κι αν βρισκοτανε,το εκανε τεκε
της αρεσε,ταξιδευε απο μέρη σε μέρη
κι απ' ολη την ημερα γουσταρε πολυ το μεσημερι
εβλεπε tom και jerry,τη θυμάμαι με σπασμένο χέρι
την ρωταγα που χτύπησε και μου λεγε «ποιος ξέρει?»
θα 'τανε μαστουρωμένη και γι αυτό
δεν την παρεξηγώ που δεν θυμόταν το σκηνικό
ηταν ωραίο μωρό,την σκεφτόμουνα με παρεο
να μ' αγκαλιάζει και να βγάζει λιγο-λιγο το μαγιο
yo yo yo,πως να στο πω ρε συ,την είχα ερωτευτεί
την σκεφτόμουν κάθε μέρα,καθε ώρα και στιγμή

-ωραια τυπισσα η ζωη,χιππισα χαλαρη
αραζε πανω σε ενα δεντρο απο το βραδυ ως το πρωι
δεν νοιαζονταν για ποτατι ,μονο για τη στιγμή
κι απ' ολη την αρνητικούρα είχε απομακρυνθεί

Μου λεγε ξερω τι θες,βοτκα και σεξ
απο αυτες,τις βραδιες,τις τέρμα αμαρτωλές
ωραια τυπισσα που λες,ξυπόλητη γυρνούσε
σ' ολο το λιμάνι και πάντα χαμογελούσε
τυπισσα ω γιες,με μηδεν ενοχές
εκανε οτι εκανε και τ' αφηνε πισω στο χθες
σκουλαρίκια,κοχύλια,ζαλισμένη σαν μπίλια
το σωμα της εδω και το μυαλό της κατι μίλια
την τεκίλα,την έπινε μονο μες την αρβύλα
καφρίλα,μα δεν γνώρισε τρόπους ουτε φαμίλια

-ωραια τυπισσα η ζωη,χιππισα χαλαρη
αραζε πανω σε ενα δεντρο απο το βραδυ ως το πρωι
δεν νοιαζονταν για ποτατι ,μονο για τη στιγμή
κι απ' ολη την αρνητικούρα είχε απομακρυνθεί

Είχε την τέλεια φάτσα,κι ολο το μαλλί της ράστα
ηταν άστα κι η καλυτερη της φίλη μια γλάστρα
αγαπούσε τη φύση οπως το πρόβλημα τη λύση
το χασίσι αερόστατο κι η τύπισσα σε πτήση
προς jamaica,απ' τον ήλιο κάηκα
ή σε νησακια για να δει τα ψαροκάικα
μια μερα κλαίγοντας μου λέει πως ηθελε μια harley
που να χει πανω σε αερογραφία τον bob marley
χα! η τύπισσα τρελή για τα καλά
το μυαλό της είχε γίνει βούτυρο απ' το βρωμά
σκηνικό,την δεσανε μπάτσοι μ' ενα κιλό
μ' αυτη το εβαλε φωτιά μεσα στο περιπολικό
μαστούρωσαν κι οι δυο,την είχαν δει γλεντζέδες
κι αυτη τους λέει «ε,ψψ,παίδες,τις χειροπέδες»
σε μια ωρα στο λιμάνι χαλαρή σε μια αιώρα
κι οι μπάτσοι να την ψάχνουνε σ' ολοκληρη την χώρα
ποιος ξερει που είναι τώρα? ισως μπήκε στη στενή
ισως να ρουφάει ρούμι στο πιο τέλειο νησί
ισως να εχει βρει την αληθινή αγάπη
ισως να κανει παρτούζες με δυο λευκούς κι εναν αράπη
ισως πριν λιγο την συνάντησες και σου κλεισε το μάτι
ισως να είσαι τυχερός και να την ρίξεις στο κρεβάτι
ομως φιλάρα,να θυμάσαι κάτι,πως η ζωή είναι πουτάνα στο κρεβάτι
ομως φιλάρα πρέπει να θυμάσαι κάτι,πως η ζωή είναι πουτάνα στο κρεβάτι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dalian (Substrata)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dalian
H Substrata αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 2,622 μηνύματα.

H Dalian έγραψε στις 22:49, 25-11-11:

#1227
"While We Were Hunting Rabbits" - Matthew Good

Buy in it'll shut you up
Try it, it should shut you up
We've brought someone in to shut you up
It's a life's work

While we were hunting rabbits
I came upon a clear
The sky its stars like fortune drilled me
Until now I was a soldier
Until now I dealt in fear
These years of cloak and dagger
Have left us disappeared

And I dance and I sing
And I'm a monkey in a long line

Buy in it'll shut you up
Try it, it should shut you up
We've brought someone in to shut you up
And it's getting to be light work

While we were hunting rabbits
I came upon a clear
The sky its stars like fortune filled me
Until now I was a soldier
Until now I dealt in fear
These years of cloak and dagger
Have left us disappeared

And I dance and I sing
And I'm a monkey in a long line of kings
And we dance and we sing
And we're all monkeys in a long line

I'm just a boat on the ocean
And I'm just a ship lost at sea



Κι άλλο ένα από τον ίδιο...


"Weapon"


Here by my side, an angel
Here by my side, the devil
Never turn your back on me
Never turn your back on me, again
Here by my side, it's Heaven

Here by my side, you are destruction
Here by my side, a new colour to paint the world
Never turn your back on it
Never turn your back on it, again
Here by my side, it's Heaven

Careful, be careful
Careful, be careful
This is where the world drops off
Where the world drops off
Careful, be careful
You breathe in and you breathe out
For it ain't so weird
How it makes you a weapon
And you give in
And you give out
For it ain't so weird
How it makes you a weapon
Never turn your back on it
Never turn your back on it again

Careful, be careful

Here by my side, it's Heaven

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Orient. (Όρι)

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Orient.
H Όρι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 525 μηνύματα.

H Orient. πάλι εδώ έγραψε στις 16:58, 29-11-11:

#1228
"Με πιάνω να μιλώ και να με κοιτάζετε σα βλαμμένο, δε με καταλαβαίνετε μα σας καταλαβαινω."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

blackgirl (Take care of the one you love)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη blackgirl
H Take care of the one you love αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Μυτιλήνη (Λέσβος). Έχει γράψει 208 μηνύματα.

H blackgirl έγραψε στις 17:27, 29-11-11:

#1229
Θα ρθει μια φορά , να νιώσω πως κι εγώ ανήκω κάπου .
Θα έρθει σαν το φώς , άνθρωπος καθαρός κι εγώ η σκιά του.
Να μου κρατάει σφιχτά , σφιχτά το χέρι ,
και λόγια καθαρά , μόνο να μου φέρει

Να γνωρίσω έναν άνθρωπο που λέει ναι και να το εννοεί.
Να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελο του εκεί.

Αλεξίου Ο άνθρωπός μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 21:40, 29-11-11:

#1230
Όσο αγαπάω μένω πίσω..και όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Orient. (Όρι)

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Orient.
H Όρι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 525 μηνύματα.

H Orient. πάλι εδώ έγραψε στις 00:07, 30-11-11:

#1231
"Δε βγάζω την ενέργειά μου μες τα γήπεδα, κινούμαι πάντα αντίθετα σε σχέση με τις μάζες, έχω βγάλει απο τα μάτια μου τις γάζες εδώ και χρόνια, αρνούμαι να κινούμαι με τα πιόνια.."

(Terror X Crew - Η Πόλις Εάλω)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 00:19, 30-11-11:

#1232
Όχι πια έρωτες
δε σ'αγαπάω πια

και δεν ξυπνάω

μέσα στον ύπνο μου για σένα


Όχι πια έρωτες

δεν ανυπομονώ

πια να σε δω

και δίπλα σου να κοιμηθώ


Όχι πια δάκρυα

δε ζηλεύω πια

και δε θολώνω

τα γυαλιά μου πια για σένα


Όχι πια θάνατο

όχι πια διάβασμα με ηρεμιστικά

όχι πια ύπνοι

με τηλέφωνα ανοιχτά


Όχι πια πρόστυχα μηνύματα

Όχι πια γέλια και παιχνίδια όταν είμαστε μαζί

Όχι πια μέλισσες το βράδυ

Όχι γατάκια το πρωί


Όχι πια έρωτες

δεν ξαναλέω πια

πως συνέχεια σε σκέφτομαι

δε ξαναλέω πια "θα σ'αγαπω"


Όχι πια έρωτες

γιατί εσύ το ζήτησες

και δε μπορώ παρά να το δεχτώ


Όχι πια όνειρα

Όχι πια όνειρα πως κάποτε θα ζήσουμε μαζί

εσύ δεν είσαι πια εδώ

κι εγώ ποτέ δε θα'μαι εκεί


Όχι πια έρωτες..Κόρε Ύδρο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Imadlak (Άννα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Imadlak
H Άννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Ουγγαρία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,951 μηνύματα.

H Imadlak και εσύ φρικάρεις που σου λέω σ'αγαπώ... έγραψε στις 14:13, 30-11-11:

#1233
Nevermind, I’ll find someone like you.
I wish nothing but the best for you two.
Don’t forget me, I beg, I remember you said:
“Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead”
Sometimes it lasts in love but sometimes it hurts instead

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mrs Middle (Κάτια)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Mrs Middle
H Κάτια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 17 μηνύματα.

H Mrs Middle Maybe tomorrow... έγραψε στις 14:20, 30-11-11:

#1234
I let it fall, my heart
And as it fell, you rose to claim it
It was dark and I was over
Until you kissed my lips and you saved me

My hands, they're strong
But my knees were far too weak
To stand in your arms
Without falling to your feet

But there's a side to you that I never knew, never knew
All the things you'd say, they were never true, never true
And the games you play, you would always win, always win

But I set fire to the rain
Watched it pour as I touched your face
Let it burn while I cry
'Cause I heard it screaming out your name, your name

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 20:23, 30-11-11:

#1235
Γλείφω το οξύ απ' τις ρωγμές των χειλιών σου
και προσπαθώ να σου απαλύνω τον πόνο.
Τα χρόνια που περάσανε μ' αφήσανε μόνο
να ψάχνω την πνοή μου στον νεκρό εαυτό σου.

Ζητάω βοήθεια από ανήμπορα χέρια

που ριγούν στην αγάπη και τον τρόμο.
Πήρες λάθος τον δικό μου δρόμο
και ψάχνεις το φως μου σε σβησμένα αστέρια.

Η απουσία σου μ' εξουθενώνει

και δεν μπορώ να συνηθίσω.
Νιώθω να προχωράω μπροστά
μα πάντα φτάνω πίσω.
Κι αυτή η αλήθεια με σκοτώνει.

Σβήνω τα ίχνη από τα ψέματά μας

παραπατάω στη σιωπή.
Έγινε η απώλεια συνήθειά μας
κι ο έρωτας μια άρρωστη κραυγή.

Διάφανα Κρίνα Έγινε η απώλεια συνήθειά μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 21:18, 30-11-11:

#1236
Όποιο δρόμο διάλεξα μ΄έβγαλε μπροστά σου
άλλαξα συνήθειες,φίλους και ζωή
κι όλα μου τα όνειρα έχουν τ΄όνομά σου
μα δε κάνεις κάτι μάτια μου κι εσύ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Morfoula97 (Μορφουλα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Morfoula97
H Μορφουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 19 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Εύοσμος (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 18 μηνύματα.

H Morfoula97 θελει να παει διακοπες!!!!!! έγραψε στις 23:58, 30-11-11:

#1237
Our love would be forever
And If we die,we die together..
I..I said never..
Cause our love,would be forever

[COLOR="rgb(97, 0, 83)"]http://www.youtube.com/watch?v=MTvgnYGu9bg[/COLOR]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 20:23, 01-12-11:

#1238
Στέλιος Ρόκκος - Έμεινα εδώ

Κάποιο βράδυ σου ‘χα πει πως θέλω
να γυρίσω όλο το κόσμο, όλο το κόσμο
Και συ μου γέλασες γλυκά και μου πες
το φιλί μου μυρίζει δυόσμο, μυρίζει δυόσμο

Κάποιο βράδυ σου ‘χα πει πως θέλω

να πετάξω σαν πουλί πάνω από το κόσμο
Και συ ζωγράφισες φτερά σ' ένα λευκό χαρτί
και μου πες φως μου, μη φύγεις φως μου

Κι έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα

Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς
Να μη μείνεις μόνη σου και 'γω στο τίποτα
Έμεινα εδώ να μη μαραθείς

Κάποιο βράδυ μου ‘χες πει πως πρέπει

να γεννήθηκα για σένα, μόνο για σένα
Και 'γω σε πήρα αγκαλιά και χάθηκα
στα μάτια σου τα μαγεμένα, τα μαγεμένα

Κάποιο βράδυ μου ‘χες πει πως δε μπορείς

να ζήσεις μια στιγμή χωρίς εμένα
Και ‘γω δε μίλησα ξανά
γιατί στα χέρια μου είχα εσένα μόνο εσένα

Κι έμεινα εδώ να μη σου λείψει τίποτα

Έμεινα εδώ να μη φοβηθείς
Να μη μείνεις μόνη σου και ‘γω στο τίποτα
Έμεινα εδώ να μη μαραθείς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

adele

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη adele
H adele αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φωτογράφος . Έχει γράψει 280 μηνύματα.

H adele έγραψε στις 01:47, 06-12-11:

#1239
"Μια στιγμή για πάντα"
Ερμηνευτής: Γιώργος Νταλάρας
Στίχοι: Ελένη Ζιώγα
Μουσική: Γιάννος Αιόλου

Το τανγκό των Χριστουγέννων(Soundtrack)


Πάντα εσυ του πόθου μου είσαι το νησί,
πάντα η χαμένη μου πατρίδα είσαι εσυ,
στην ξενιτιά μου η μονακριβη ελπίδα,
πάντα ο φάρος στο χαμό μου,
η αμμουδιά στο γυρισμο μου
και στη δίψα το νερό μου είσαι εσυ...

Κι αν ο χρονος μας λυγίσει
κι ο καιρός μας πολεμήσει
τι μπορεί να μας χωρίσει
τόση αγάπη πως να σβήσει;
Χίλιες θάλασσες θ' ανοίξω
χίλιες μοίρες θα νικησω
κι οταν θα σε συναντήσω
θα 'ναι μια στιγμή για πάντα, αγκαλιά στο Θεό,
πάντα, σ' ενα τανγκο για δυο
μαζι για πάντα.....

Πάντα εσυ η επομενη μου θα'σαι η γη,
εκεί που δεν υπάρχει τέλος ούτε αρχή,
εκεί που η κάθε μου πληγή θα'ναι κέρδος,
κι ολα θα'χουν γίνει ενα
μες στο φως αναστημενα
και για πάντα ερωτευμένα
ολα εκεί......

Κι αν ο χρονος μας λυγίσει
κι ο καιρός μας πολεμήσει
τι μπορεί να μας χωρίσει
τόση αγάπη πως να σβήσει;
Χίλιες θάλασσες θ' ανοίξω
χίλιες μοίρες θα νικησω
κι οταν θα σε συναντήσω
θα 'ναι μια στιγμή για πάντα,
αγκαλιά στο Θεό, πάντα, σ' ενα τανγκο για δυο,
μαζι για πάντα.....

Κι αν ο χρονος μας λυγίσει
κι ο καιρός μας πολεμήσει
τι μπορεί να μας χωρίσει
τόση αγάπη πως να σβήσει;
Χίλια συμπαντα θα ενωσω
χίλια θαύματα θα δώσω
κι οταν δίπλα μου σε νιώσω
θα'ναι μια στιγμή για πάντα,
αγκαλιά στο Θεό,
πάντα, σ' ενα τανγκο για δυο,
μαζι για πάντα...




Εξαιρετικό κομμάτι..!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

marina289 (μαρινα)

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη marina289
H μαρινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 6,449 μηνύματα.

H marina289 φατσάκια μου,πατουσάκια μου,ματάκια μου! έγραψε στις 14:58, 06-12-11:

#1240
Ανοίγει διάπλατα η πόρτα μου όταν έρχεσαι
Και πλημμυρίζει μουσικές η κάμαρά μου
Τρέχουνε πίσω σου οι καρέκλες να μην στέκεσαι
Κι απ' το παράθυρο το σκάει η ερημιά μου

Τρελό κοκτέιλ σου σερβίρει το ποτήρι μου
Τα κρύα χείλη του γυρεύουν τα δικά σου
Τσιγάρο σκέτο σου προσφέρει το πακέτο μου
Κι όλα τα σπίρτα μου ανάβουν στο άγγιγμά σου

Να γράφεις να τηλεφωνείς και ας μη μένει εδώ κανείς
Αφού το ξέρω θα χαθείς, τόση αγάπη δεν μπορείς

Κλείνουν αθόρυβα οι κουρτίνες όταν γδύνεσαι
και η κρεμάστρα μου τα ρούχα σου μαζεύει
Τα Φώτα παίζουνε την ώρα που μου δίνεσαι
Και το κρεβάτι μου άγριο χορό χορεύει

Μαντήλι κόκκινο σκουπίζει τον ιδρώτα σου
Και η μαύρη χτένα μου χαϊδεύει τα μαλλιά σου
Κρύβεται μες στο κομοδίνο το ρολόι μου
Για να κερδίζω δευτερόλεπτα κοντά σου

Να γράφεις να τηλεφωνείς και ας μη μένει εδώ κανείς
Αφού το ξέρω θα χαθείς, τόση αγάπη δεν μπορείς


Μια πάχνη πέφτει στον καθρέπτη μου όταν ντύνεσαι
Και μία πίκρα το δωμάτιο πλημμυρίζει
Εγώ κοιμάμαι να μη δω που απομακρύνεσαι
Και η ερημιά μου απ' το παράθυρο γυρίζει.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 18,544 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 20:00, 08-12-11:

#1241
Τον ποιητή που θα ΄γραφε το έπος της γενιάς μου
Τον βρήκαν ξημερώματα σε μια στροφή του δρόμου
Τα μάτια κατακίτρινα κι οι φλέβες του όλο τρύπες
Βρυσούλες και ξεχύνονται του κόσμου όλες οι λύπες

Γυμνή σε μια διαφήμιση στης πόλης τις βιτρίνες
Η μούσα του η ελεύθερη μαράζωνε από ανία
Τη βρήκανε ανάσκελα μπροστά από την οθόνη
Φυτέψαν και μια κάμερα ποτέ δε θα 'ναι μόνη

Ποιου πολέμου, ξεχνώ, είμαστε όλοι παιδιά
με γερά υλικά κι αλυσίδες στα πόδια
μην το πεις στη μαμά πως τα βράδια μεθάς
βλαστημάς που χτυπάν τόσο αργά τα ρολόγια

Στο θαύμα και στον έρωτα σε μάθαν να πιστεύεις
γι' αυτό περήφανα σιωπάς ενώ σε σημαδεύουν
Η μάχη συνεχίζεται στου κόσμου τα υπόγεια
Έρχονται στις οθόνες μας καινούρια επεισόδια

Δανάη Παναγιωτοπούλου - Λήθη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 16:53, 09-12-11:

#1242
Ραψωδός Φιλόλογος - Τρίλιζα

Μοιάζω μ’ ανθρωπόμορφο κύβο του Rubik
Για πες μου μπορείς νομίζεις να συνθέσεις τις πλευρές μου
Δεν θέλει μόνο χρόνο θέλει πείσμα και αφοσίωση
Είναι ουτοπικό όπως η τέλεια φαντασίωση
Όχι δεν είμαι άνθρωπος γρίφος
Και δεν με ξέρεις καν γι’ αυτό να λείπει το ξινισμένο σου ύφος
Μήπως σκέφτηκες ποτέ πως δεν με ξέρω ούτε εγώ ουσιαστικά
Πώς να με μάθει κάποιος τρίτος ;
Στα χτυπήματα ποτέ δεν υποκύπτω
Ο κύβος δεν ερίφθη γιατί συνεχώς τον ρίπτω
Και έχω διαπιστώσει πως όποτε με πληγώνουνε
Κάθε φορα τον εαυτό μου κι’ άλλο ανακαλύπτω
Παράδειγμα προς μίμηση και αποφυγή
Σαν νιτρογλυκερίνη που αν την ταράξεις θα εκραγεί
Σαν πλάκα τεκτονική καλώς ήλθες στο σεισμό μου
Και άμα ψάξεις στα συντρίμμια θα βρεις τον ναρκισσισμό μου πεθαμένο
Με χόρτασα είκοσι κάτι χρόνια, το είδωλό μου στον καθρέφτη βρίσκω πια ξεπερασμένο
Δεν ξέρω πότε τον Αλέξανδρο θα ξαναβρώ
Μα όταν γινει θα τον βρω 1000 φορές βελτιωμένο

Σαν hung over από ολονύχτιο μεθύσι

Υπάρχει ένα τίμημα πάντα για ότι έχεις ζήσει
Ελάχιστοι μου έχουν πει πως μ’ έχουν αγαπήσει
Και είναι ζήτημα αν ένας απ’ αυτούς με έχει πείσει
Δεν μπορώ να σου εγγυηθώ για το μέλλον
Πάντως μέχρι στιγμής δεν ενεργώ με βάση το συμφέρον
Ξέρω αν ήτανε στο χέρι σου θα ‘θελες να υποφέρω
Γι’ αυτό ας μην το τραβήξουμε περαιτέρω
Πάντα ερευνούσα καθετί που αμφισβήτησα
Η άγνοια είναι ευτυχία καμάρι μου που δυστύχησα
έχασα, νίκησα, έπεσα, λύγισα
πάνω στο άλλο σαν μαλάκας που δεν γύρισα
Η ζωή είναι μια τσαμπουκαλεμένη τύπισσα
Που θέλει πάντα να περνάει το δικό της
Έτσι έκανα και εγώ ώσπου μια μέρα αντιμίλησα
Και από τότε έχω κερδίσει τον σεβασμό της
Είμαι δεσμώτης και αντέχω μολονότι
Αφήνω το κοράκι να μου τρώει το συκώτι
Μα μέρα μέρα λίγο λίγο λύνω τα δεσμά μου
Περίμενε γαμημένο πλησιαζει και η σειρά μου
Και όσο γεμίζεις με πρόβατα συναυλίες
Γεμίζω τον εγκέφαλο με πληροφορίες
Και αν πληρωνόσουνα ρε μάγκα για όσες λες μαλακίες
Θα χεζόσουνα στο τάλιρο απ’ τις υπερωρίες
Εγώ τα’ αφήνω να κυλήσει και να έρθει
Βγαλμένα απ’ τη ζωή κάτι σαν τον νόμο του Μερφι
Και όσο αντέχω ακόμα με την γκαντεμιά να κάνω κέφι
Κάθε λίγο και λιγάκι ο Ρ.Φ θα επιστρέφει

Πάντα μιλάς λες και ο κόσμος σου ανήκει

Ξέχασες το ποιος είσαι από το πολύ mcλικι
Δεν μου καίγεται καρφί αν με θεωρούν κορυφή
Και αν το κοινό σας ενηλικιωθεί θα φάτε μανίκι
Εγκεφαλικό τετ α τετ σημαίνει σκέψη
Σ’ αντίθεση με σένα που κάθε σου λέξη στέψη
Αποζητά και επιδιώκει όλοι κερδοσκόποι
Μοιάζετε με σαν το σκυλί που του ‘χετε κρύψει το τόπι
Εγω πήρα τον εγωισμό μου στο κατόπι
Με στόχο ν’ αποδείξω πως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι
Να βρεις προσωπικό θεό μέσα σε ξένη κόλαση αντί να λες
Το nick σου εκατό φορές σε μια πρόταση
Είναι το πρώτιστο δείγμα της παρακμής σου
Το πόσο βλακωδώς ερωτεύτηκες τη φωνή σου
Βάφτισες επανάσταση κενές στιχομυθίες σου
Σε λίγο βλάκα θα την παίζεις με φωτογραφίες σου
Γειώσου ανακάλυψε τον εαυτό σου
Και άστο να κυλήσει σαν μελάνι στο στυλό σου
Στρώσου στη δουλειά πιάσ’ τη ζωή απ’ τα μαλλιά
Και άκου τη σιωπή να μιλά δεν είναι οι mcίδες ο εχθρός σου

Και για να κλείσω με τον τρόπο που ξεκίνησα

Ο κύβος μένει άλυτος το γιατί στο εξήγησα
Και αν δεν κατάλαβες ακόμα για τι μίλησα
Κάθε couple είχε το σκοπό του δες το σαν τρίλιζα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giannoutas

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Giannoutas
Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,182 μηνύματα.

O Giannoutas Μη μου τους όρχεις τάραττε !!! έγραψε στις 17:22, 10-12-11:

#1243




Εμπνευσή είναι μια θερμή προσευχή,εμπνευσή είναι να ξυπνάς το πρωί και το
μολύβι σου να σου ασκεί μια ακαταμάχητη έλξη δείχνοντας σου το
τετράδιο.Εμπνευσή είναι αυτό που σου φαίνεται καλό σήμερα μα είναι καλύτερο
μέχρι μεθαύριο,έμπνευση είναι αυτό που αντιστέκεται σε κάθε τι μακάβριο και
μένει,έμπνευση είναι όταν δεν είσαι σίγουρος για αυτό που σου συμβαίνει όταν σε
πιάνει ταχυπαλμία την ώρα που το μυαλό σου στέλνει τους ηλεκτροχημικούς
απεσταλμένους σίγουρα δεν είχαν έμπνευση όσοι μας θεώρησαν τελειωμένους μα
είχαν άφθονοι όσοι αμφισβήτησαν πρώτα τους ευατούς τους κάνοντας μια επίδειξη
απίστευτου σθένους.Έμπνευση είναι όταν γυρίζει άλλη μια σελίδα κάποιο είδος
έμπνευσης πρέπει να είχαν όσοι θυσιάστηκαν για την πατρίδα έτσι ώστε να μπορώ
τώρα εγώ να γράφω ελεύθερα μα ποτέ να ξέρεις ποτέ αναίτια
.
Είναι μια αιφνίδια εισβολή συναίσθηματων στην συνειδησή σου,μια παρακίνηση για
κάθε κινησή σου να εκφράσεις το ανέκφραστο σε ένα βιβλίο,σε ένα τείχο ή ένα με
στίχο στο CD σου.

Έμπνευση είναι όταν μεταφράζεις σε στίχο την ζάλη και το χάλι σου,πρέπει να

είχα έμπνευση αφού σε βλέπω να κουνάς το κεφάλι σου πάνω-κάτω στο κάτω κάτω της
γραφής είχα καιρό να κάτσω κάτω και να γράψω αφού ξέθαψα αυτά που έπρεπε να
ξεθάψω έπνιγα τόσο την σιωπή μου που πήγα να σκάσω ή μήπως πήγα να το σκάσω από
την πραγματικότητα βγήκα από την έξοδο κινδύνου κάτι που δεν μπόρεσαν να κάνουν
τα θύματα της 11 Σεπτεμβρίου και αυτό γιατί κάποιοι είχαν την έμπνευση να
δώσουν ένα μάθημα στην αλαζωνεία των αντιπάλων τους και οι μεν και οι δεν έχουν
σκάτα στο κεφάλι τους και θα το φαν' αργά ή γρήγορα τραγική ειρωνία.Η έμπνευση
έχει να κάνει με δημιουργία και όχι με την αυτοκτονία εκτός και αν είναι
στιχουργικήΑκόμα και κάθε κακιά στιγμή είναι ακατέργαστο διαμάντι εσύ του δίνεις την
τελική του μορφή.Εμπνευσή τη;

Είναι μια αιφνίδια εισβολή συναίσθηματων στην συνειδησή σου,μια παρακίνηση για

κάθε κινησή σου να εκφράσεις το ανέκφραστο σε ένα βιβλίο,σε ένα τείχο ή με ένα
στίχο στο CD σου.

Έμπνευση είναι όταν αρχίζεις το τρίτο κουπλέ και νιώθεις πως τίποτα δεν έχεις

πεί μήπως πρέπει να αρχίσεις από την αρχή;Έμπνευση είναι όταν εμπνέεσαι από
αυτούς που εμπνεύστηκαν από σένα είναι προς οφελός σου τελικά η χρήση που
κάνεις στην πένα.Νιώθεις μια έμπνευση όταν βλέπεις το παιδί σου να γεννιέται
και οταν ένα τραγούδι σου μεγαλώνει γενιές μα δεν ξεχνιέται μα μοιάζει με φως
με λίγα λόγια για μένα η έμπνευση είναι ότι υπάρχει Θεός.Βλεπώ την έμπνευση
διάχυτη στις ταινίες του Φίνου έμπνευση είναι το τερπνόν μετά του ωφελίμου
Έμπνευση πρέπει να ήτανε και του πυρήνα η σκίαση όμως η βόμβα στην Χειροσίμα
πια όλη άσχημη η φάση.Έμπνευση είναι όλα τα freestyles που έχει αραδιάσει,τα
νεύρα που έχεις σπάσει με την καλή έννοια,έμπνευση είναι κάθε τι που έχει
συγγένεια με την αυθόρμητη έκφραση και όταν μέσα της αναβλύζει ένταση.Όταν μέσα
από το μίσος η αγάπη κάνει την υπέρβαση.Όταν ο πόνος γίνεται καλλιτέχνης και
σου δείχνει την κατεύθυνση.Έμπνευση μου δίνει και το δικό σας χειροκρότημα.Χα
θέλει και ερώτημα;

Είναι μια αιφνίδια εισβολή συναίσθηματων στην συνειδησή σου,μια παρακίνηση για

κάθε κινησή σου να εκφράσεις το ανέκφραστο σε ένα βιβλίο,σε ένα τείχο ή με ένα
στίχο στο CD σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 19:12, 10-12-11:

#1244
FFC - Παραμύθι

Όταν ήμουνα μικρός μου χανε πει ένα παραμύθι
Ότι αυτό που λέγεται φιλία υπάρχει και ζει σ’ αυτό τον πλανήτη
Μου χαν πει και για κάτι σπουδαίο που το λέγαν ιδεολογία
Και να με πιστός σε ιδανικά, όπως οικογένεια, πατρίδα θρησκεία
Μου ‘χαν πει για μια γενιά εκεί γύρω στο ’60 με ’70
Και μια επανάσταση αν χρειαζότανε η γενιά μου θα έκανε τα ίδια
Μου χαν πει και για κάτι παράξενους με καπέλο και μπλε στολή
Αυτοί θα μ’ έσωναν αν κάποιος κλέφτης στο σπίτι μου μέσα είχε μπει
Μου ‘χαν πει για μία χούντα και για μία αριστερά
Μου ‘παν για κάποιες χαμένες πατρίδες και 400 χρόνια σκλαβιά
Μου ‘παν οτ’ είμαι τυχερός, γιατί τώρα έχουμε δημοκρατία
Και για κάτι που το λέγαν σοσιαλισμό και έμοιαζε μ’ ελευθερία
Μου είπαν ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει για τη δική μου τη γενιά
Και αφού έχουμε ένα πιάτο να φάμε όλα είναι μια χαρά
Μου είπαν να βάλω γρήγορα μυαλό και να συμβιβαστώ
Γιατί κάπου εκεί είναι το νόημα της ζωής, αν το ψάχνω θα το βρω

Όταν ήμουνα μικρός μου ‘χαν πει ένα παραμύθι

Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία

Τώρα όμως που μεγάλωσα το παραμύθι έχει αλλάξει

Δε φοβάμαι πια τους εχθρούς μου γιατί οι φίλοι μ’ έχουνε κάψει
Και κείνο το σπουδαίο που το λένε ιδεολογία
Έχει καταντήσει γραφικό και ανήκει πια στη ιστορία
Κι όσο για την επανάσταση που θα έκανε η δική μου η γενιά
Την κάνει μέσα από ακριβά αμάξια, ρούχα, μόδα και λεφτά
Και αυτοί οι παράξενοι που λέγονται αστυνομικοί
Είναι οι περισσότεροι οι ίδιοι κλέφτες και επικίνδυνα κομπλεξικοί
Τώρα όλες οι πολιτικές παρατάξεις έχουνε γίνει ένα
Η εξουσία είναι γλυκιά κι ελκυστική για τον καθένα
Εμείς δε βιώσαμε τον πόλεμο, ούτε τη δικτατορία
Μήπως φταίει τελικά αυτό που ακόμα δε νοιώθω ελευθερία;
Κι αμφισβητώ ότι τα πράγματα είναι καλύτερα για μας
Έχουμε υλικά αγαθά, αλλά μας λείπουνε άλλα πολλά
Μου λείπει κάτι αληθινό να μπορώ να πιστέψω άφοβα σε αυτό
Νοιώθω πως ήδη έχω γεράσει πριν προλάβω να μάθω να ζω

Όταν ήμουνα μικρός μου ‘χαν πει ένα παραμύθι

Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία

Δώσε μου φώτιση θεέ μου, υπάρχει εθνική συσκότιση

Χιλιάδες τα χτυπήματα σε κάθε μου ανόρθωση
Ή ο κόσμος έχει αλλάξει ή δε τον έμαθα ποτέ
Πουτανιά ψέμα κι απάτη θεωρούνται κυριλέ
Κάποτε πίστεψα σε κάτι και μια ιδεολογία
Πίστεψα στη μουσική μου σα να ήτανε θρησκεία
Τώρα πια με το hiphop κάνουν στριπτίζ μεσ’ τα πορνεία
Τόσα χρόνια μέσα στο ψέμα, τώρα νοιώθω αηδία
Ένα μάτσο εγωπαθείς κι επιεικώς κωλόπαιδα
Μια παράσταση κλισέ, αρνητικά όλα τα πρότυπα
Άμα κάτι δε μου κάνει εγώ φεύγω μακριά
Δεν ανήκω σε κανένα, δεν ανήκω πουθενά
Ο κόσμος έχει μολυνθεί, δεν τον νοιάζει ποια είναι η αλήθεια
Είναι λέξη ντεμοντέ και πια του έγινε συνήθεια
Η παράδοση πεθαίνει, η Ελλάδα που να ζει
Βάλανε στο φέρετρο της την ευρωπαϊκή επιγραφή
Η μασονία αλωνίζει μέσα στην ελληνική βουλή
Σοσιαλισμός και χούντα τώρα γίναν ασορτί
Ψεύτικες δημοσκοπήσεις κι αλλοδαποί σε απογραφή
Μα η κυβέρνηση θέλει ψήφους θέλει από κάπου να τους βρει
Σάπια λόγια και ιδέες, η πουτανιά σαν αρετή
Και μετά τα 15 η παρθενιά είναι ντροπή
Τι πειράζει όμως αυτό; Τώρα είμαστε ευρωπαίοι
Ψάξε να βρεις τον αντρισμό σου σε ένα αμάξι που να λέει
Βρες κι ένα καλό τσουλί για να συμπληρώσει την εικόνα
Γίνε λίγο κουνιστός, στην Ευρώπη είναι μόδα
Ας χαρούμε χωρίς λόγο, έχουμε 21ο αιώνα
Αν το ήξερε ο Σωκράτης τότε θα είχε αλλάξει χώρα

Όταν ήμουνα μικρός μου ‘χαν πει ένα παραμύθι

Μα είχε άσχημο τέλος και αυτό το ξέρω ήδη
Όταν ήμουνα μικρός μου χαν διδάξει μια ιστορία
Τώρα μου την λεν αλλιώς, μα εγώ μαθαίνω στην πορεία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vasool (Βασω)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Vasool
H Βασω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Λαμία (Φθιώτιδα). Έχει γράψει 144 μηνύματα.

H Vasool έγραψε στις 20:33, 10-12-11:

#1245
Δεν υπάρχεις-Παύλος Παυλίδης


Μα πώς γίνεται αυτό, το μικρό πετραδάκι
να βαραίνει σαν βράχος την ανόητη καρδιά μου;
Να με κάνει να χάνω την πιο όμορφη νύχτα,
τ' αστέρια να πέφτουν νεκρά εδώ μπροστά μου;

Ενώ μπορώ ν' ανοίξω την πόρτα,
να τρέξω στους δρόμους που οδηγούνε σε σένα,
εγώ στέκομαι εδώ, κοιτάω στο κενό και
καπνίζω λουλούδια από καιρό πεθαμένα.

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που ζω κάθε βράδυ
να με σέρνει τη νύχτα να πίνω σκοτάδι
μ' αυτούς που χρόνια μπροστά στον καθρέφτη
περιμένουν -μα όχι- ούτε απόψε δε θα 'ρθει.

Η πόρτα κλείνει, η γιορτή τελειώνει
έξω στο δρόμο το φως με τυφλώνει και
βγαίνω στο δρόμο που βγάζει απ' την πόλη
λίγο προτού να ξυπνήσουνε όλοι.

Πώς μπορεί αυτό το ψέμα που καίει την καρδιά μου
να σε φέρνει κοντά στα όνειρά μου;
Απλώνω το χέρι, μα πώς να σε φτάσω;
Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ...

Αφού δεν υπάρχεις, δε θα σε χάσω ποτέ...

Δεν υπάρχεις...



Και γενικότερα οτιδήποτε από Παυλίδη. Ο άνθρωπος είναι ποιητής!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 17:35, 11-12-11:

#1246
Avril Lavigne - When You're Gone

I always needed time on my own
I never thought I'd need you there when I cried
And the days feel like years when I'm alone
And the bed where you lie
Is made up on your side

When you walk away
I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now?

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day
And make it okay
I miss you

I've never felt this way before
Everything that I do
Reminds me of you
And the clothes you left
They lie on the floor
And they smell just like you
I love the things that you do

When you walk away
I count the steps that you take
Do you see how much I need you right now?

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear to always get me through the day
And make it ok
I miss you

We were made for each other
Out here forever
I know we were
Yeah, yeah

And all I ever wanted was for you to know
Everything I do I give my heart and soul
I can hardly breathe I need to feel you here with me
Yeah

When you're gone
The pieces of my heart are missing you
When you're gone
The face I came to know is missing too
When you're gone
The words I need to hear will always get me through the day
And make it ok
I miss you...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

wolfe4ever

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη wolfe4ever
H wolfe4ever αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,791 μηνύματα.

H wolfe4ever έγραψε στις 20:14, 18-12-11:

#1247
Τρεις ευχές, Λεωνίδας Μπαλάφας

Τη μια πετώ στον ουρανό
και παίζω με τα κύματα
Την άλλη πέφτω στο βυθό
με πνίγουν τα προβλήματα
Αναστενάζω τις γιορτές
διαβάζω όλα τα γράμματα
Και πέφτω πάνω στις φωτιές
Ελπίζοντας σε θαύματα

Εεεε.... Δε θα με πιάσουνε
Αααα... Πάλι τα κλάματα

Τη μια μεθώ με προσευχές
Γι αγάπες που περάσανε
Την άλλη κάνω τρεις ευχές
γι αυτούς που με ξεχάσανε
Παραμιλώ, παρανοώ, παραπατώ στο δρόμο μου
Σαν το σουγιά καρφώνεται
η μοναξιά στον ώμο μου

Εεεε... Δε θα με πιάσουνε
Αααα... πάλι τα κλάματα...
Την πρώτη μέρα ξύπνησα
χωρίς φωνή στο στόμα μου
Τη δεύτερη ξαγρύπνησα
Και φίλησα το χώμα μου
Την τρίτη το κατάλαβα
πως νέρωσε το αίμα μου
Την τέταρτη μετάλαβα
και πέταξα το στέμμα μου

Εεεε... κι έτσι γεννήθηκε
Αααα... Το πρώτο ψέμα μου

Εεεε... Δε θα με πιάσουνε
Αααα... πάλι τα κλάματα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lysippe

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Lysippe
H Lysippe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών . Έχει γράψει 756 μηνύματα.

H Lysippe What goes around... Comes around! έγραψε στις 20:25, 18-12-11:

#1248
Χαρούλα Αλεξίου - Ο άνθρωπός μου

Θα έρθει μια φορά να νιώσω πως κι εγώ ανήκω κάπου.
Θα έρθει σαν θεός, άνθρωπος καθαρός κι εγώ η σκιά του.
Θα μου κρατάει σφιχτά-σφιχτά το χέρι,
και λόγια καθαρά μόνο θα μου φέρει.

Θα γνωρίσω έναν άνθρωπο που λέει ναι και το εννοεί.
Να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελό του εκεί.
Μες στα μάτια να τον βλέπω να'χει λόγο, να'χει μπέσα.
Να νυχτώνει, να χαράζει και να πέφτω πάντα μέσα.

Μες στα μάτια να τον βλέπω και να μένω ο εαυτός μου,
να το λέω να το εννοώ πως είναι αυτός ο άνθρωπός μου.
Κι αν πέρασα πολλά, μπορώ σε μια στιγμή να τα διαγράψω.
Μπορώ να του δοθώ, να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω.
Φτάνει για μια φορά αυτός να φέρει, δυο λόγια καθαρά στο άδειο μου το χέρι.

Να γνωρίσω έναν άνθρωπό που λέει ναι και το εννοεί,
να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελό του εκεί,
να έχω λόγο να του δίνω και να παίρνω από εκείνον την μπέσα.
Να χαράζει, να νυχτώνει και να πέφτω πάντα μέσα.

Μες στα μάτια να τον βλέπω και να μένω ο εαυτός μου.
Να το λέω να το εννοώ πως είναι αυτός ο άνθρωπός μου.
Πέρασα πολλά, μπορώ σε μια στιγμή να τα διαγράψω...
θέλω να του δοθώ, να του παραδοθώ κι ας ξανακλάψω...αρκεί,
να γυρίζω το κεφάλι και να μένει το χαμόγελό του εκεί....εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Drama Prinzessin

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Drama Prinzessin
H Drama Prinzessin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,480 μηνύματα.

H Drama Prinzessin έγραψε στις 21:04, 18-12-11:

#1249
Πυξ Λαξ & Κατσιμιχαίοι - Ανόητες Αγάπες

Τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
άντε ξανά τα ίδια τα ίδια απ' την αρχή
τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ, στο γενικά

Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο
ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά
λόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα


Τώρα τι να σου πω τι να μου πεις κι εμένα
έτσι όπως παίξαμε κι οι δυο με ζάρια πειραγμένα
τα φέραμε από δω τα φέραμε από κει
εγώ ξανά στο τίποτα στο γενικά εσύ στο γενικά

Νύχτες δίχως όνομα νύχτες χωρίς σκοπό
χαμένοι από χέρι χαμένοι και οι δυο
ανόητες αγάπες ανόητα φιλιά
λόγια λόγια λόγια λόγια ψεύτικα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Gate4
H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Γεωλόγος και μας γράφει απο Καναδάς (Αμερική). Έχει γράψει 18,558 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε στις 21:16, 18-12-11:

#1250
Dream Theater - Forsaken

For a while
I thought I fell asleep
Lying motionless inside a dream

Then rising suddenly

I felt a chilling breath upon me
She softly whispered in my ear

Forsaken

I have come for you tonight
Awaken
Look in my eyes and take my hand
Give yourself up to me

I waited painfully

For night to fall again
Trying to silence the fear within me

Out of and ivory mist

I felt a stinging kiss
And saw a crimson stain on her lips

I have to know your name

Where have I seen your face before?
My dear one don't you be afraid

Forsaken

I have come for you tonight
Awaken
Look in my eyes and take my hand
Give yourself up to me

Take me far away

Close your eyes
And hold your breath
To the ends of the earth

Forsaken

I have come for you tonight
Awaken
Look in my eyes and take my hand

Forsaken

Fly away with me tonight
Awaken
Renew my life
Now you are mine
Give yourself up to me..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους