Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 77,674 εγγεγραμμένα μέλη και 3,028,297 μηνύματα σε 91,607 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 351 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Τα πρέπει... της ζωής.

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 00:42, 13-07-15:

#1
Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, ερχόμαστε σε έναν κόσμο γεμάτο γραπτούς και άγραφους κανόνες. Στην αρχή οι κανόνες είναι απλοί και αυστηροί, <<Μη βάζεις το χέρι στις πρίζες>>, <<Πιες όλο σου το γάλα>>. Εμείς ως μωρά αισθανόμενοι τελείως αδύναμοι μπροστά στους νομοθέτες γονείς μας, υπακούμε, άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο πιστά.

Η πρώτη επαφή μας με τους οργανωμένους κανόνες της κοινωνίας γίνετε αναμφισβήτητα την πρώτη μέρα που θα πάμε στο σχολείο. Εκεί πρέπει να ακούμε και να κάνουμε ότι μας λέει η δασκάλα και να διαβάζουμε τα μαθήματά μας επιμελώς. Φυσικά ποτέ κανείς δεν μας εξηγεί για πιο λόγο πρέπει να τα κάνουμε όλα αυτά. Όταν μικρός είχα κάνει και εγώ την ίδια ερώτηση στη μητέρα μου, που τυχαίνει να είναι και εκπαιδευτικός, πήρα μια τυπική απάντηση << Γιατί αυτή είναι η δουλειά σου, για να μάθεις γράμματα και για να γίνεις άνθρωπος της προκοπής>>. Ομολογώ πως αυτή η απάντηση δημιούργησε πολύ περισσότερες απορίες στο μυαλό μου, όπως <<Τι είναι ένας άνθρωπος της προκοπής>>, όμως η μητέρα μου είχε να μαγειρέψει και μετά να φύγει για το σχολείο, οπότε οι ερωτήσεις μου έμειναν να βράζουν στην παιδική τους αφέλεια.

Η επόμενη στάση στη ζωή του ανθρώπου είναι πανελλαδικές. Μια χρονιά τρομακτική η οποία δεν επιδέχεται αποτυχία, καθώς "καθορίζει" όλο σου το μέλλον. Μια φράση που άκουσα τόσες φορές γεμίζοντάς με άγχος και αμφιβολίες για το εάν οι αποφάσεις που παίρνω είναι οι σωστές και που ακούω ακόμη και σήμερα γελώντας όμως πλέον. Οι μαθητές αφού δώσουν καλούνται να επιλέξουν σχολές. Πολλοί πηγαίνουν σε σχολές που δεν τους ενδιαφέρουν καν, είτε γιατί δεν έβγαλαν αρκετά μόρια, είτε γιατί αυτές οι σχολές έχουν επαγγελματική αποκατάσταση, είτε γιατί είναι μουράτες, είτε γιατί έτσι τους είπαν οι γονείς τους.

Στα 18 λοιπόν μπαίνεις στην σχολή σου και στα 22 πρέπει να έχεις τελειώσει, άντε βαριά 23, μερικές ατασθαλίες επιτρέπονται. Μετά πρέπει να κάνεις και ένα μεταπτυχιακό, γιατί που πας σήμερα δίχως ένα μάστερ, πουθενά. Στα 25 σου λοιπόν βγαίνεις ορεξάτος στην αγορά εργασίας. Τώρα υπάρχει καινούργιος στόχος. Πρέπει όσο το δυνατόν πιο γρήγορα να ξεκινήσεις την καριέρα σου. Γιατί τι είναι ένας άντρας δίχως δουλειά αν όχι τεμπέλης και βάρος στην κοινωνία. Ξεκινάς λοιπόν κι εσύ
να δουλεύεις, όσο περισσότερο μπορείς, για να εξασφαλίσεις ένα καλό μισθό και να στήσεις σταδιακά την επαγγελματική σου πορεία. Παράλληλα είναι πλέον κοινωνικά απαραίτητο να αρχίσεις να εξασφαλίζεις και μια γυναίκα, καθώς τι είναι ένας άντρας δίχως γυναίκα αν όχι μαγκούφης και γεροντοπαλίκαρο?

Έφτασες λοιπόν 30 και πλέον πρέπει να έχεις μια σχέση που οδεύει στον γάμο. Εαν όχι καλύτερα να αρχίσεις να ανησυχείς διότι τα χρόνια περνάνε και πίσω δε γυρνάνε. Τις περισσότερες φορές λόγου του φόβου που σου έχει δημιουργηθεί όλα αυτά τα χρόνια θα επιλέξεις τη λάθος γυναίκα, θα ανέβεις τα σκαλιά της εκκλησίας και μετά από λίγες ώρες θα πας και στο δημαρχείο για να υπογράψεις επίσημα την θανατική σου καταδίκη. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Στην κόλαση του Δάντη υπήρχε μια επιγραφή στην πόρτα του Άδη που έγραφε "Όσοι περνάτε αφήστε κάθε ελπίδα". Νομίζω θα ταίριαζε απόλυτα μπροστά στην είσοδο της εκκλησιάς τη μέρα του γάμου.

Τώρα όμως που παντρεύτηκες δεν έχει πισωγυρίσματα. Τώρα είσαι οικογενειάρχης. Και το πλάνο περνάει σε άλλη φάση.
Πρώτη προτεραιότητα τα παιδιά. Μέχρι τα 32 να έχεις τουλάχιστο ένα κουτσούβελο. Αν δεν θες ή δεν μπορείς να κάνεις παιδιά,
θα κάνεις. Υπάρχουν και οι εξωσωματικές, οι ομοιοπαθητικές ένα κάρο λύσεις. Λεφτά να έχεις να πληρώνεις. Τώρα βέβαια ως
οικογενειάρχης πρέπει να αυξήσεις και τα έσοδά σου. Πλέον έχεις υποχρεώσεις. Πάρε ένα στεγαστικό, που θα μείνει η οικογένειά σου, στο νοίκι?

Έκανες λοιπόν δυο τρία παιδιά, και τα πράγματα ζορίζουν. Τα έξοδα πολλά, άρα πρέπει να δουλέψεις περισσότερο, θυμάσαι εκείνο το ταξίδι στην Αμερική που πάντα ονειρευόσουν να κάνεις? Άστο δεν έχουμε λεφτά για τέτοια, προέχουν τα πάμπερς. Είσαι λοιπόν 40 και έχεις αρχίσει ήδη να μισείς τη ζωή σου. Κάθε μέρα είσαι στη δουλειά και υπομένεις το μαλάκα προϊστάμενο και τον ηλίθιο συνάδελφο, η γυναίκα σου με τις γέννες έχει αρχίσει να μοιάζει με νταλίκα και τα χρέη συνεχώς τρέχουν. Είσαι μονίμως μέσα στο άγχος και το τρέξιμο και πλέον όνειρα κάνεις μόνο στον ύπνο σου, αυτές τις 6 ώρες που κοιμάσαι.

Στα 50 σου πλέον έχεις αλλάξει. Ήρθε η ώρα να πρήξεις και να αγχώσεις τα δικά σου παιδιά με τις πανελλήνιες. Πρέπει άλλωστε και αυτά να περάσουν σε μια καλή σχολή, για να έχουν μια καλή καριέρα, μια καλή οικογένεια και να γίνουν σαν και σένα. Σταματάς λίγο να σκεφτείς και τότε σε πιάνει η κρίσή της μέσης ηλικίας. Θέλεις απεγνωσμένα να ξεφύγεις, από το γάμο, τα χρέη, τις υποχρεώσεις, τα πάντα. Θέλεις να πας εκείνο το ταξίδι στην Αμερική, να ξαναγίνεις αμέριμνος φοιτητής. Όμως είσαι εγκλωβισμένος. Τα 20 χρόνια σκλαβιάς σε έχουν κάνει πλέον δειλό, οπότε αρκείσαι σε μια παράλληλη σχέση με μια μικρούλα, ώστε να ξαναθυμηθείς λίγο τα νιάτα σου.

Τα χρόνια περνάνε και μπήκες πλέον στα 65. Τη ωραία ηλικία! Επιτέλους θα συνταξιοδοτηθείς, τα παιδιά σου ταχτοποιήθηκαν, βρήκαν δουλειά, παντρεύτηκαν, καιρός πλέον να σταματήσεις να δουλεύεις και να απολαύσεις τη ζωή σου! Και τότε παθαίνεις έμφραγμα. Βλέπεις όλα αυτά τα χρόνια μέσα στο άγχος, τη καθιστική ζωή και την έλλειψη ύπνου, έχουν κυρώσεις. Πλέον είσαι καρδιοπαθής. Δεν κάνει να πίνεις, να καπνίζεις να τρως τηγανιτά και δεν γενικώς δεν κάνει. Παίρνεις 10 χάπια τη μέρα και έχει να σου σηκωθεί εδώ και 5 χρόνια. Οπότε τι να κάνεις? Το πρωί πας στο καφενείο να παίξεις ξερή, το μεσημέρι γυρνάς να φας ένα πιάτο φαΐ, το απόγευμα τηλεόραση, ύπνο και φτου και απ'την αρχή. Περιμένοντας στωικά τη μέρα που δεν θα ξαναξυπνήσεις.

Κάπου κάπου, στο πίσω μέρος του μυαλού σου, σκέφτεσαι τι θα είχε γίνει, αν τότε παλιά που ήσουν νέος είχες πει όχι. Όχι στα κοινωνικά πρέπει, όχι στην εξασφάλιση, όχι στο γάμο. Αν είχες τολμήσει να φύγεις. Να αρπάξεις τη ζωή σου από τα κέρατα, να κάνεις τρέλες και να μη σε νοιάζει το μετά. Αλλά μετά σκέφτεσαι, τι ανοησίες. Τι θα ήμουν τότε αν όχι ένας επιπόλαιος, ένας ανώριμος, ένα κατακάθι της κοινωνίας. Και αλλάζεις κανάλι στην tv.
13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

gregory, nub

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη gregory, nub
Ο gregory, nub αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Εργάτης/τρια . Έχει γράψει 2,442 μηνύματα.

O gregory, nub έγραψε στις 00:52, 13-07-15:

#2
Κάτι τέτοιες σκέψεις μας βασανίζουν όλους
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

eyb0ss

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη eyb0ss
Ο eyb0ss αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 635 μηνύματα.

O eyb0ss Αντίο μάγκες. Σας εύχομαι τα καλύτερα... έγραψε στις 01:15, 13-07-15:

#3
Ποια σειρά τελείωσες και σε έπιασε η υπαρξιακή κρίση;
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alcyone

MyCat Moderator

Το avatar του χρήστη alcyone
H alcyone αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 14,244 μηνύματα.

H alcyone έγραψε στις 07:43, 13-07-15:

#4
Είτε το θέλουμε, είτε όχι, αυτά είναι τα στερεότυπα τα οποία ακολουθεί η ανθρώπινη κοινωνία της οποίας είμαστε μέλη.

Ασφαλώς και υπάρχει η άλλη εναλλακτική, που συνοψίζεται στη φιλοσοφία "Live fast, die young (be wild and have fun)", την οποία όμως χρειάζονται ορισμένες ιδιότητες και προϋποθέσεις από το άτομο για να κάνει τρόπο ζωής και η οποία βρίσκεται στα όρια του "περιθωρίου"(αν όχι στο ίδιο το περιθώριο).

Για μας τους υπόλοιπους, τους καθημερινούς, τους "...δειλούς, μοιραίους κι άβουλους αντάμα" (που προσμένουμε κάποιο θάμα), δεν βρίσκω άλλη λύση, παρά μέσα στα "πρέπει" να υπάρχει παράλληλα ένα λειτουργικό "αντίβαρο", ένας χώρος που θα είναι ενεργά και τα "θέλω" μας.
Μόνο έτσι βλέπω να διατηρούμε όσο το δυνατό πιο υγιή και ακέραια την ψυχική και σωματική μας ισορροπία.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

koukimanster

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη koukimanster
H koukimanster αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,199 μηνύματα.

H koukimanster ή έγραψε στις 09:35, 13-07-15:

#5
Εντάξει τα επαγγελματικά γιατί εκεί τα "πρέπει" είναι και ρεαλιστικά σε φάση "τι θα φάμε αύριο", αλλά στα οικογενειακά (γάμοι, παιδιά) ειλικρινά αδυνατώ να καταλάβω τα πρέπει και τον προγραμματισμό. Φυσικά οι γονείς μου είναι της νοοτροπίας "να ταχτοποιηθείς να παντρευτείς να κάνεις παιδάκι(α)", όσες απόπειρες έκανα να τους πω ότι δε μ' αρέσει η ιδέα κατέληξαν σε τσακωμό, οπότε απλά όποτε λένε τέτοια τους λέω "ναι ναι ". 28 χρονών είμαι όχι 8, δεν μπορώ να συνεχίσω να τσακώνομαι με τη μαμά μου για το αν και πότε θα παντρευτώ, αυτό είναι σενάριο πολύ κακής ελληνικής ταινίας. Θα ήταν απαίσιο να έφτανα κάποια στιγμή 50 χρονών και να συνειδητοποιούσα ότι δεν πήγα ποτέ στην Ισλανδία και στη Νορβηγία στα φιορδ, γιατί έκανα οικογένεια επειδή έπρεπε ενώ δεν ήθελα καν. Άλλο να θες να κάνεις κάποια πράγματα και να θυσιάζεις άλλα στην πορεία, άλλο να μη θες αλλά να τα κάνεις επειδή πρέπει. Τα πρέπει είναι λίγο λάθος.

Τι γράφω πρωί πρωί αντί να πιω έναν καφέ και να τρέξω στη δουλειά.
7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Johnny15
Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,180 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε στις 11:38, 13-07-15:

#6
Μετά το μνημόνιο σειρά έχει το νόημα της ζωής.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 12:29, 13-07-15:

#7
Αυτούς τους προβληματισμούς τους είχα στα 15 μου, αλλά (ευτυχώς ή δυστυχώς) μου πέρασαν γρήγορα. Σίγουρα, αισθάνομαι ευτυχής που δεν αψήφησα τον κανόνα <<Μη βάζεις το χέρι στις πρίζες>>. Ναι, τα "πρέπει" υπάρχουν και αν τα απορρίψουμε δεν θα επιζήσουμε. Το πώς όμως θα τα ακολουθούμε και πόσο χαλαρά θα κινούμαστε μέσα σε αυτά, από εμάς εξαρτάται.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 00:58, 14-07-15:

#8
Απορώ, Ξεχασμένε, τι σε έπιασε κι έγραψες αυτό το κείμενο. Γιατί πρέπει να κάνεις ό,τι κανει όλος ο κόσμος;
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 01:53, 14-07-15:

#9
Αρχική Δημοσίευση από libre
Απορώ, Ξεχασμένε, τι σε έπιασε κι έγραψες αυτό το κείμενο. Γιατί πρέπει να κάνεις ό,τι κανει όλος ο κόσμος;
Άπλα μερικές σκέψεις για το πως βλέπω την κοινωνία γύρω να προχωρά.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 13:38, 14-07-15:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Άπλα μερικές σκέψεις για το πως βλέπω την κοινωνία γύρω να προχωρά.
Α οκ. Αυτό που περιγραφεις είναι το κλασικο σκριπτ που ακολουθει ο περισσοτερος κοσμος. Το βρισκω αρκετα ρουτινιαρικο, αλλά ομολογω οτι δεν ειναι κι ευκολο να ξεφυγεις, ιδιως αν ζεις σε μια κλειστη κοινωνια πχ επαρχια. Προσωπικα εχω ακολουθησει ενα διαφορετικο σκριπτ, το οποιο παρολο που ειναι εφικτο προυποθετει και μεγαλη δοση αντικονφορμισμου.

Θεωρω ως επικεντρο του μοντελου ζωης τον ελευθερο χρονο κι οχι την εργασια. Δεν ειναι δυνατον να αναπτυχθεις σαν ανθρωπος σε ενα περιβαλλον εργασιας οπου εκτελεις εντολες ή τρεχεις να προλαβεις προθεσμιες. Και καλο να ειναι το περιβαλλον, και μονο το γεγονος οτι πρεπει να δινεις το παρον καθε μερα σε ενα ποστο, εισαι σαν το δεμενο αλογο που εχει την ελευθερια να κανει βολτες οσο μακρια του το επιτρεπει το σχοινι του. Δεν γινεται να περιμενεις τη συνταξη για να απολαυσεις την πληρη ελευθερια. Για αυτο εχω απορριψει την καριερα και γενικα την εργασια ως αξια, εκτος αν εχεις πραγματικα παθος για αυτο που κανεις και ξυπνας με χαρα καθε μερα για να πας στη δουλεια.

Στο δικο μου μοντελο ζωης χρειαζεσαι ενα financial plan για να χρηματοδοτεις τη ζωη σου, ενα συντροφο να σε καταλαβαινει κι ενα ικανοποιητικο πλαισιο να αναπτυχθεις (χωρα διαμονης ή εστω περιοχη). Διαλεγεις μια επικερδη απο τη φυση της ασχολια την οποια, αν σου αρεσει, την κρατας οσο θελεις, φροντιζοντας να εξασφαλιζεις οσο γινεται περισσοτερο ελευθερο χρονο κι αν σου ειναι ουδετερη βαζεις ενα μαξιμουμ πεντε δεκα χρονια να φτιαχτεις και τελος.

Τωρα ο γαμος και τα παιδια ειναι θεμα τελειως προσωπικό, Σε καθε περιπτωση πρεπει να το θες εντονα και να εχεις μεγαλες ψυχικες αντιστασεις. Αν δεν τα αντεχεις αυτα τα πραγματα, αλλα τα κανεις επειδη ετσι πρεπει, θα εχεις μια υποτονικη ζωη και ισως και προβληματα.

Το σιγουρο ειναι οτι ζουμε μια φορα και καθε στιγμη που φευγει δεν ξαναρχεται. Οσο τολμηρος ειναι καποιος τοσο καλυτερα ζει.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 14-07-15 στις 13:42.
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giorgos199666

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Giorgos199666
Ο Giorgos199666 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 20 ετών . Έχει γράψει 1,284 μηνύματα.

O Giorgos199666 έγραψε στις 15:00, 14-07-15:

#11
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=530365 Διαβάστε το η αγια Ελληνική οικογένεια.Πέρα απο την πλάκα θα ήτα ωραίο κείμενο για τις πανελλήνιες αν έπεφτε η οικογένεια.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Giorgos199666 : 14-07-15 στις 15:03.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Andypro (Απόλυτο Μηδέν)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Andypro
Ο Απόλυτο Μηδέν αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 13 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 309 μηνύματα.

O Andypro δε θα σας τα πρηξει, μη φοβαστε έγραψε στις 16:45, 14-07-15:

#12
Αρχική Δημοσίευση από libre
Κάπως έτσι πιστεύω κι εγώ διότι βλέπω αρκετό κόσμο να κάνει δουλειά που δεν του αρέσει και την κάνει μόνο για τα λεφτά. Ναι μεν, τα λεφτά έχουν αξία, αλλά την ευτυχία δεν την ξεπερνάει τίποτα. Με λίγα λόγια, τα όσα χρόνια που θα δουλέψεις ισοδυναμούν με χαμένο και κουραστικό χρόνο σε ανταλλαγή με χρήματα.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Johnny15
Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,180 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε στις 18:12, 14-07-15:

#13
Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς χρήματα. Εκτός και αν σου δίνει ο μπαμπάς.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Andypro (Απόλυτο Μηδέν)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Andypro
Ο Απόλυτο Μηδέν αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 13 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 309 μηνύματα.

O Andypro δε θα σας τα πρηξει, μη φοβαστε έγραψε στις 18:18, 14-07-15:

#14
Αρχική Δημοσίευση από Johnny15
Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς χρήματα. Εκτός και αν σου δίνει ο μπαμπάς.
Δεδομένο.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 18:18, 14-07-15:

#15
Αρχική Δημοσίευση από Andypro
Κάπως έτσι πιστεύω κι εγώ διότι βλέπω αρκετό κόσμο να κάνει δουλειά που δεν του αρέσει και την κάνει μόνο για τα λεφτά. Ναι μεν, τα λεφτά έχουν αξία, αλλά την ευτυχία δεν την ξεπερνάει τίποτα. Με λίγα λόγια, τα όσα χρόνια που θα δουλέψεις ισοδυναμούν με χαμένο και κουραστικό χρόνο σε ανταλλαγή με χρήματα.
Εδω θα ηθελα να κανω μια διευκρινηση. Δεν ειμαι απο αυτους που λενε οτι το χρημα δεν φερνει την ευτυχια κι άλλα παρομοια. Ισως το χρημα να μην φερνει την ευτυχια, αλλα αν σου λειψει πραγματικα, τοτε ζεις με εφιαλτες. Θεωρω οτι το χρημα κανει τον ανθρωπο ελευθερο και δυνατο, γιατι εκτος του ότι συμβαλλει στο να εχεις οσο γινεται λιγοτερες εξαρτησεις απο τριτους, βοηθα και στο να πραγματοποιησεις τα ονειρα σου. Η διαφωνια μου συνισταται στο μοντελο εργασιας που θα υιοθετησεις για να το αποχτησεις. Ποιο ειναι το τιμημα για το χρημα που θα χρειαστεις; Με το σημερινο μοντελο εχουμε φτασει να θεωρουμε νορμαλ το να σπαταλας τα νιατα σου στη δουλεια για να χαρεις τα γεραματα (αν προλαβεις).

Θα μου πεις αυτες οι σκεψεις ειναι πολυτελειες, οταν η μιση νεολαια δεν εχει καν δουλεια για να εξασφαλισει τα αναγκαια. Στα βασικα της ζωης εχω βαλει το πλαισιο ζωης. Αν το πλαισιο δεν βολευει, τα μαζευεις και πας αλλού, δεν περιμενεις να γερασεις ελπιζοντας κατι αοριστο.

Το μοντελο μου στην καλυτερη περιπτωση αφορα το χομπι που μετατρεπεις σε προσοδοφορα ασχολια και στην χειροτερη περιπτωση την ελαστική εργασια. Στον τομεα μου (life coaching) βλεπω συναδελφους να δουλευουν ολη μερα και να βγαζουν πραγματι πολλα λεφτα. Αυτο ομως προυποθετει να εισαι κλεισμενος ολη μερα σε ενα γραφειο και να λυνεις προβληματα πελατων, κανοντας συχνα τεραστια υπομονη μπροστα στην ανθρωπινη χαζομαρα. Προτιμω να εχω μονο δυο ραντεβου ημερησιως (τα οποια μελλοντικα θα κοψω κι αυτα) και να συμπληρωνω το εισοδημα μου με κανενα σεμιναριο ή κονφερενς, με τη μαρκα μου που θα την δουλευουν αλλοι και θα παιρνω ποσοστα, με το να βγαζω ποτε ποτε κανενα προιον ή βιβλιο στον τομεα μου, με διαφημισεις απο το site μου κλπ Αν εισαι δημιουργικος, κινεισαι κι ανακατευεσαι εποικοδομητικα με κοσμο δεν αισθανεσαι οτι δουλευεις.

Παλια οταν ημουνα πωλητης ακινητων εκλεινα ελαχιστα συμβολαια για να αποφευγω το πολυ στρες στις διαπραγματευσεις (οι απαιτησεις των συμβαλλομμενων ξεφευγουν απο καθε οριο λογικης) κι ασχολιομουν και με παρεμφερη οπως homestaging (διακοσμιση-αναβαθμιση ακινητων για να πωληθουν καλυτερα), αρθρογραφουσα σε ενα σχετικο περιοδικο και βοηθουσα ξενους να εγκατασταθουν στην περιοχη μου.
Εχω φτασει στο συμπερασμα οτι αμα εισαι εφευρετικος, μπορεις να μετατρεψεις ενα μερος του κεφαλαιου εργασια σε πιο υποφερτο ή ακομα κι ευχαριστο χρονο. Αυτο ειναι πολυ σημαντικο, γιατι στο καθιερωμενο μοντελο ζωης η εργασια ειναι ο κυριοτερος παραγονας που θα καθορισει αν θα εχεις μια ρουτινιαρικη ή ενδιαφερουσα ζωη.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 14-07-15 στις 18:26.
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 18:25, 14-07-15:

#16
Αρχική Δημοσίευση από Andypro
Κάπως έτσι πιστεύω κι εγώ διότι βλέπω αρκετό κόσμο να κάνει δουλειά που δεν του αρέσει και την κάνει μόνο για τα λεφτά. Ναι μεν, τα λεφτά έχουν αξία, αλλά την ευτυχία δεν την ξεπερνάει τίποτα. Με λίγα λόγια, τα όσα χρόνια που θα δουλέψεις ισοδυναμούν με χαμένο και κουραστικό χρόνο σε ανταλλαγή με χρήματα.
Κάτσε βρε Andy γιατί σε έχω για έξυπνο παιδί. Πρώτα-πρώτα δεν έχεις δει και ανθρώπους που τους αρέσει η δουλειά τους, πηγαίνουν κάθε μέρα με κέφι και τη χαίρονται καθώς αισθάνονται ότι προσφέρουν κάτι; Δυστυχώς και τα λεφτά χρειάζονται, αλλά όταν έρθει η ώρα θα μπορέσεις να βρεις μια δουλειά που να σου δίνει και τα χρήματα για μια ικανοποιητική και αξιοπρεπή ζωή, αλλά και ταυτόχρονα να κάνεις κάτι που να σε ευχαριστεί. Ίσως δεν πρόσεξες καλά τι έγραφε το μήνυμα για το οποίο έγραψες ότι κάπως έτσι πιστεύεις. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ένα νέο και έξυπνο παιδί, θεωρεί ευτυχία το να έχει από αδιευκρίνιστες πηγές πολλά χρήματα, να μη χρειάζεται να δουλεύει και να έχει απεριόριστο ελεύθερο χρόνο.


0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Andypro (Απόλυτο Μηδέν)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Andypro
Ο Απόλυτο Μηδέν αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 13 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 309 μηνύματα.

O Andypro δε θα σας τα πρηξει, μη φοβαστε έγραψε στις 18:33, 14-07-15:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Κάτσε βρε Andy γιατί σε έχω για έξυπνο παιδί. Πρώτα-πρώτα δεν έχεις δει και ανθρώπους που τους αρέσει η δουλειά τους, πηγαίνουν κάθε μέρα με κέφι και τη χαίρονται καθώς αισθάνονται ότι προσφέρουν κάτι; Δυστυχώς και τα λεφτά χρειάζονται, αλλά όταν έρθει η ώρα θα μπορέσεις να βρεις μια δουλειά που να σου δίνει και τα χρήματα για μια ικανοποιητική και αξιοπρεπή ζωή, αλλά και ταυτόχρονα να κάνεις κάτι που να σε ευχαριστεί. Ίσως δεν πρόσεξες καλά τι έγραφε το μήνυμα για το οποίο έγραψες ότι κάπως έτσι πιστεύεις. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ένα νέο και έξυπνο παιδί, θεωρεί ευτυχία το να έχει από αδιευκρίνιστες πηγές πολλά χρήματα, να μη χρειάζεται να δουλεύει και να έχει απεριόριστο ελεύθερο χρόνο.


Δεν θεωρώ ΑΥΤΟ ευτυχία.

Αλλά θεωρώ δυστυχία το να δουλεύεις όλη την ημέρα σαν φυλακισμένος και να το κάνεις μόνο και μόνο για τα λεφτά χωρίς να σε ευχαριστεί η εργασία σου.

Επίσης θα μισούσα τις δουλειές που απαιτούν ξύπνημα από το χάραμα και νυχτερινές βάρδιες.

Μία μέτρια κι ευχάριστη δουλειά με τα αναγκαία χρήματα θα ήταν μία μέση λύση.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 19:13, 14-07-15:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Κάτσε βρε Andy γιατί σε έχω για έξυπνο παιδί. Πρώτα-πρώτα δεν έχεις δει και ανθρώπους που τους αρέσει η δουλειά τους, πηγαίνουν κάθε μέρα με κέφι και τη χαίρονται καθώς αισθάνονται ότι προσφέρουν κάτι; Δυστυχώς και τα λεφτά χρειάζονται, αλλά όταν έρθει η ώρα θα μπορέσεις να βρεις μια δουλειά που να σου δίνει και τα χρήματα για μια ικανοποιητική και αξιοπρεπή ζωή, αλλά και ταυτόχρονα να κάνεις κάτι που να σε ευχαριστεί.
Αγαπητε Δια, μην επαναλαμβανεις τα τετριμμενα οσων συμφιλιωνονται με το σημερινο συστημα κι εξυψωνουν τη δουλεια για την ψυχολογικη τους επιβιωση. Η πραγματικοτητα σε διαψευδει. Και η πραγματικοτητα ειναι οτι τα λοτο, τα τυχερα και ολη η σχετικη βιομηχανια οχι μονο ποτέ δεν γνωρισαν κριση, αλλα ειναι και οι μεγαλυτερες μπιζνες. Ο κοσμος κοιταει να ξεφυγει. Ευτυχως δεν κερδιζουν ολοι το λοτο, γιατι αν το κερδιζαν θα γκρεμιζοταν το συστημα εργασιας και οι ελαχιστοι ευχαριστημενοι που θα πηγαιναν να δουλεψουν θα ηταν σαν τη μυγα μες στο γαλα. Χορτασαμε υποκριτικες κοινωνικες αξιες, φτανει πια.

Ίσως δεν πρόσεξες καλά τι έγραφε το μήνυμα για το οποίο έγραψες ότι κάπως έτσι πιστεύεις. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι ένα νέο και έξυπνο παιδί, θεωρεί ευτυχία το να έχει από αδιευκρίνιστες πηγές πολλά χρήματα, να μη χρειάζεται να δουλεύει και να έχει απεριόριστο ελεύθερο χρόνο.


Το μηνυμα δεν σχετιζεται με τον ξαπλωμενο της φωτογραφιας που εβαλες. Κανενας δεν μιλησε για τεμπελια. Το σημερινο συστημα εργασιας μετατρεπει τον ανθρωπο σε μηχανη παραγωγης που ο εργοδοτης οταν δεν χρειαζεται πια πεταει σαν λεμονοκουπα. Καθε ανθρωπος που σεβεται τον εαυτο του πρεπει να αντιδρασει, στα ορια των δυνατοτητων του, στην καθολικη σκεψη που θέλει τον ανθρωπο συγχρονο δουλο. Δεν εισαι ελευθερος οταν δουλευεις. Ακομα και ερευνητης να εισαι πασχιζοντας για το καλο της ανθρωποτητας, τις πιστωσεις για τις ερευνες θα στις δωσουν αυτοι που εχουν τα λεφτα και θα βαλεις νερο στο κρασι σου σχετικα με τις απαιτησεις τους.
Δεν προοδευεις σαν ανθρωπος στο χωρο εργασιας με τα ψευτικα χαμογελα και τα μαχαιρωματα στην πλατη απο συναδελφους που εποφθαλμιουν να σου παρουν τη θεση ή οποιες αλλες ευκαιριες παρουσιαζονται στον επαγγελματικο σου τομεα. Προοδευεις οταν εχεις ελευθερο χρονο να αφιερωσεις στην οικογενεια και τους φιλους σου και να συναναστραφεις αλλους ανθρωπους για να παλεψετε για ιδανικα. Με το σημερινο μοντελο οχι μονο δεν εχεις το χρονο που χρειαζεσαι για κατι τετοιο, αλλα τρεχεις και δεν φτανεις.

Τι θα πει αδιευκρινιστες πηγες; Μιλησα για επικερδεις ασχολιες. Πρεπει να βαλω και λιστα με επικερδη επαγγελματα; Σιγουρα αναμεσα σε αυτα κατι θα βρεις να σου αρεσει.

ΥΓ Στο επομενο ποστ μου ανεφερα και δυο παραδειγματα απο την προσωπικη μου πορεια που δειχνουν πως προσπαθησα να κανω πιο ελαστικη κι ευχαριστη τη δουλεια μου, οποτε τωρα το θεμα ειναι πιο σαφες.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 21:45, 14-07-15:

#19
Αρχική Δημοσίευση από Andypro
.....θα μισούσα τις δουλειές που απαιτούν ξύπνημα από το χάραμα και νυχτερινές βάρδιες.
Καλό μου παλικάρι, λογικό είναι σα μαθητής να μισείς το πρωινό ξύπνημα. Όμως, αυτό δεν μπορεί να αποτελέσει κριτήριο επιλογής επαγγέλματος στο μέλλον. Όλοι μας μεγαλώνουμε και αλλάζουμε. Όταν ήμουν μαθητής, σιχαινόμουνα κι εγώ το να ξυπνάω νωρίς. Τώρα αυτό το έχω ξεπεράσει και μάλιστα με ευχαριστεί όταν σηκώνομαι πρωί, καθώς βλέπω ότι έτσι έχω δική μου όλη την ημέρα. Μη βιάζεσαι αγόρι μου. Αυτό που στο forum γράφει κάτω από τα παλιά μηνύματα: "Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από Χ χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε", είναι σοφό. Υπάρχει και σχετικό ρητό: "Μόνον οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν ποτέ γνώμη".

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 01:47, 15-07-15:

#20
Αρχική Δημοσίευση από libre
Θεωρω ως επικεντρο του μοντελου ζωης τον ελευθερο χρονο κι οχι την εργασια. Δεν ειναι δυνατον να αναπτυχθεις σαν ανθρωπος σε ενα περιβαλλον εργασιας οπου εκτελεις εντολες ή τρεχεις να προλαβεις προθεσμιες.
Συμφωνώ απόλυτα.

Αρχική Δημοσίευση από Johnny15
Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς χρήματα. Εκτός και αν σου δίνει ο μπαμπάς.
Μπορείς να ζήσεις όμως χωρίς να δουλεύεις εάν κάνεις τις σωστές επιλογές στη ζωή σου.

Αρχική Δημοσίευση από Dias
Πρώτα-πρώτα δεν έχεις δει και ανθρώπους που τους αρέσει η δουλειά τους, πηγαίνουν κάθε μέρα με κέφι και τη χαίρονται καθώς αισθάνονται ότι προσφέρουν κάτι;
Θα αναφέρω ένα προσωπικό μου παράδειγμα. Ασχολούμαι με τον προγραμματισμό από 14 χρονών και μπορώ να πω πως πολύ λίγα πράγματα απολαμβάνω περισσότερο. Θεώρησα λοιπόν πως δεν θα υπήρχε καλύτερο πράγμα από το να κάνω αυτό που μου αρέσει επάγγελμα. Μετά από δύο χρόνια δουλειάς σε δύο διαφορετικές εταιρίες ως προγραμματιστής άλλαξα τελείως άποψη. Η δουλειά και ότι αυτή συνεπάγεται (deadlines, τρέξιμο, άγχος, συναναστροφή με ηλίθιους) δεν μπορεί να κάνει κανένα λογικό άνθρωπο χαρούμενο. Μου είναι αδύνατον να πιστέψω πως κάποιος μη μαζοχιστής ξυπνάει κάθε πρωί με κέφι που θα αντιμετωπίσει όλα αυτά. Δεν μπορώ να φανταστώ πως ένας άνθρωπος είναι χαρούμενος με το να χτυπάει κάρτα κάθε μέρα κάνοντας ένα ρουτινιέρικο οχτάωρο ενώ υπάρχουν κυριολεκτικά χιλιάδες πιο ευχάριστα πράγματα και πιο εποικοδομητικά που θα μπορούσε να κάνει.

Πλέον θεωρώ την δουλειά ως ένα αναγκαίο κακό που πρέπει να υποστώ για να συντηρήσω τον εαυτό μου. Γιαυτό και για εμένα οι μόνες εργατοώρες που έχουν πραγματική αξία είναι αυτές που σε οδηγούν ένα βήμα πιο κοντά στην οικονομική αυτάρκεια. Μου είναι αδιανόητο να φανταστώ πως θα περάσω το εν τρίτο των υπόλοιπων σαράντα χρόνων της ζωής μου πίσω από ένα γραφείο κάνοντας κάτι τελείως μονότονο για ένα κομμάτι ψωμί.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 09:18, 15-07-15:

#21
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Μπορείς να ζήσεις όμως χωρίς να δουλεύεις εάν κάνεις τις σωστές επιλογές στη ζωή σου.
Για πες...

Πιστευω οτι αυτο μπορει να γινει απο ενα σημειο και υστερα, και θελει συστημα που στηριζεται σε:
-επικερδες επαγγελμα/ιδεα
-περασμα απο το γραμμικο εισοδημα σε παθητικο. (Γραμμικο ειναι οταν πρεπει να δουλευεις για καθε φορα που πληρωνεσαι πχ υδραυλικος, παθητικο οταν δουλευεις μονο για να φτιαξεις τη μηχανη που το παραγει πχ δημιουργεις μια σπουδαια application και κερδιζεις καθε φορα που πουλιεται)
-Αναθεση/externalisation. Κρατας μονο τις βασικες ενεργειες (πχ design, strategy κλπ) και αναθετεις τα υπολοιπα σε τριτους πχ εκτελεση, παραγωγη κλπ Ετσι εξοικονομεις χρονο για δημιουργια περισσοτερων προιοντων/υπηρεσιων/παραλληλων προγραμματων.
-Δημιουργια assets απο τα κερδη ωστε να παραγουν κι αυτα χρημα πχ αγορα και ενοικιαση επαγγελματικων χώρων.

Πιστευω οτι σε πεντε εως δεκα χρονια αναλογα με τη δουλεια μπορεις να λυσεις το οικονομικο σου προβλημα και μετα να δουλευεις αν και οποτε θελεις.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 15-07-15 στις 09:28.
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 12:37, 15-07-15:

#22
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Θα αναφέρω ένα προσωπικό μου παράδειγμα.....
Για κάθε παράδειγμα υπάρχουν αντιπαραδείγματα. Θα αναφέρω 2 περιπτώσεις ανθρώπων που γνωρίζω καλά και αν και κάνουν πολλά χρόνια την ίδια δουλειά, εξακολουθούν να την αγαπούν.
1) Καθηγητής Φυσικός που είχα στο σχολείο. Άνθρωπος που το έδειχνε ότι αυτό που έκανε το ζούσε. Κάθε μάθημά του ήταν μια παράσταση και κάθε πίνακάς του έργο τέχνης. Έκανε συνέχεια πράγματα από μεράκι και μόνο, χωρίς φυσικά να είναι υποχρεωμένος, όπως πρόσθετες ώρες μαθήματος, εργαστήρια, να καταναλώνει τα διαλείμματά του λύνοντας απορίες μαθητών (ακόμα και όχι των τμημάτων του), απογευματινά μαθήματα για διαγωνισμούς Φυσικής. Στα 3 χρόνια του λυκείου που τον είχα καθηγητή, δεν έλειψε ούτε μία (1) ώρα και μάλιστα μετά από ατύχημα, ερχόταν στο σχολείο με την πατερίτσα για να μη χαθούν μαθήματα, παρά το ότι είχε από το νοσοκομείο άδεια ενός μήνα.
2) Η μητέρα μου που είναι Παιδίατρος. Ποτέ δεν θυμάμαι να βαρυγγώμησε σχετικά με τη δουλειά της, αλλά πάντα εκφραζόταν με αγάπη για αυτή. Ποτέ δεν παραπονέθηκε ούτε για τα πρωινά ξυπνήματα, ούτε για τις βραδινές βάρδιες, ούτε όταν έμενε στο νοσοκομείο παραπάνω ώρες από το κανονικό για να βοηθήσει συναδέλφους της, ούτε όταν έφευγε από το σπίτι μέσα στην άγρια νύχτα για να επισκεφτεί ένα άρρωστο παιδάκι, ούτε όταν χτυπούσε το τηλέφωνο στις 3 το πρωί και μια ανήσυχη μαμά ρωτούσε αν είναι κακό που το μωρό της κάνει πορδές. Πάντα τη θυμάμαι με το χαμόγελο και ειδικά το πόσο ενθουσιασμένη ερχόταν στο σπίτι όταν μετά από μια δύσκολη περίπτωση ένα παιδί γινόταν καλά. Τέλος, να προσθέσω και τις ατελείωτες ώρες ή και μέρες κατά τις οποίες πρόσφερε (προφανώς δωρεάν) τις υπηρεσίες της σε στρατόπεδα προσφύγων και καταυλισμούς τσιγγάνων.
--- Νομίζω ότι τα παραπάνω 2 άτομα, ποτέ δεν είδαν τη δουλειά τους σαν κάτι το καταναγκαστικό, ούτε και σαν αναγκαίο για τα χρήματα και μόνον. Έκαναν (και ακόμα κάνουν) την εργασία τους με αγάπη και την ικανοποίηση της προσφοράς.
--- Ίσως για κάποιους αυτά που γράφω να είναι "ψιλά γράμματα", οι περιπτώσεις που ανέφερα να θεωρούνται "κορόιδα" κι εγώ να αποτελώ ένα "γραφικό ρετρό". Δικαίωμά τους.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 13:34, 15-07-15:

#23
Θεωρώ πως ο μόνος νόμιμος τρόπος για να είσαι οικονομικά ανεξάρτητος είναι να ακολουθήσεις για λίγα χρόνια μια αρκετά επικερδή εργασία και σε συνδυασμό με τις χαμηλές δαπάνες και την αποταμίευση να μπορείς να επενδύσεις τα χρήματά σου, σε ομόλογα, μετοχές κτλ, ώστε κάποια στιγμή να μπορείς να ζεις μόνο από τους τόκους των επενδύσεών σου.

Αρχική Δημοσίευση από Dias
Για κάθε παράδειγμα υπάρχουν αντιπαραδείγματα. Θα αναφέρω 2 περιπτώσεις ανθρώπων που γνωρίζω καλά και αν και κάνουν πολλά χρόνια την ίδια δουλειά, εξακολουθούν να την αγαπούν.
Στο πρώτο σου παράδειγμα αναφέρεσαι σε έναν καθηγητή του δημοσίου, που σημαίνει ότι έχει σταθερή και εξασφαλισμένη εργασία, δουλεύει ένα οχτάωρο την μέρα, σπάνια έχει δουλειά για το σπίτι και το πιο σημαντικό η δουλειά του δεν είναι καθόλου αγχωτική, ούτε διορίες έχει να προλάβει, ούτε πρέπει να καινοτομήσει για να μην τον καταστρέψει ο ανταγωνισμός, ούτε η δουλειά του έχει ιδιαίτερη κούραση.

Για το δεύτερο παράδειγμα θα πω μόνο πως είναι ένα από τα επαγγέλματα που θεωρούνται λειτουργήματα, τα οποία δεν γίνεται πρακτικά για μένα να ακολουθήσεις εάν δεν σου αρέσει να προσφέρεις. Θα το θεωρήσω λοιπόν σαν μία εξαίρεση του κανόνα.

Ας σημειωθεί δε, ότι για να μπορεί μια οικονομία να συντηρήσει ένα γιατρό και έναν καθηγητή θα πρέπει να υπάρχουν δέκα άλλοι εργαζόμενοι σε παραγωγικές εργασίες (τουλάχιστο μια υγιής οικονομία). Το να φορτώνεις καρπούζια στους 42 βαθμούς επί 10 ώρες την μέρα νομίζω δεν συγκρίνεται με το μάθημα Φυσικής, και σε διαβεβαιώ πως ο εργάτης το μόνο που σκέφτεται είναι πότε θα τελειώσει το φόρτωμα για να πληρωθεί και ξεκουραστεί. Και ναι θα μου πεις ο Φυσικός ή ο Γιατρός σπούδαζαν χρόνια για να φτάσουν εκεί που είναι, δίχως όμως τον εργάτη κανείς τους δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό που κάνει. Αυτό που θέλω να πω είναι πως ναι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει το επάγγελμά τους, αλλά αυτό αφορά μόνο συγκεκριμένα επαγγέλματα με ιδιαίτερα καλές εργασιακές συνθήκες ή με μεγάλο αίσθημα κοινωνικής προσφοράς.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 13:47, 15-07-15:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
αναφέρεσαι σε έναν καθηγητή του δημοσίου, που σημαίνει ότι έχει σταθερή και εξασφαλισμένη εργασία, δουλεύει ένα οχτάωρο την μέρα, σπάνια έχει δουλειά για το σπίτι και το πιο σημαντικό η δουλειά του δεν είναι καθόλου αγχωτική, ούτε διορίες έχει να προλάβει, ούτε πρέπει να καινοτομήσει για να μην τον καταστρέψει ο ανταγωνισμός, ούτε η δουλειά του έχει ιδιαίτερη κούραση..
Θα μου επιτρέψεις να σου πω, ότι η άποψη την οποία έχεις για τη δουλειά ενός καθηγητή (που θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του), είναι ...γυμνασιακή.
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
ναι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει το επάγγελμά τους, αλλά αυτό αφορά μόνο συγκεκριμένα επαγγέλματα με ιδιαίτερα καλές εργασιακές συνθήκες ή με μεγάλο αίσθημα κοινωνικής προσφοράς.
Εδώ θα συμφωνήσω. Έτσι λοιπόν γιατί να μην προσπαθήσουμε να εργαζόμαστε σε τέτοια επαγγέλματα;

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 13:56, 15-07-15:

#25
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Θα μου επιτρέψεις να σου πω, ότι η άποψη την οποία έχεις για τη δουλειά ενός καθηγητή (που θέλει να κάνει σωστά τη δουλειά του), είναι ...γυμνασιακή.


Ένας καθηγητής λοιπόν που θέλει να κάνει καλά την δουλειά του γιατί διαφέρει? Έχει μήπως περισσότερο άγχος? Ανασφάλεια εργασίας? Ασταθή ωράρια και υπερωρίες? Η εργάζεται υπό αντίξοες συνθήκες? Ας μη κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας. Δεν λέω πως ένας καλός καθηγητής λυκείου δεν εργάζεται αλλά η δυσκολία της εργασίας του δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλα επαγγέλματα.

Αρχική Δημοσίευση από Dias
Εδώ θα συμφωνήσω. Έτσι λοιπόν γιατί να μην προσπαθήσουμε να εργαζόμαστε σε τέτοια επαγγέλματα;
Γιατί κάποιος πρέπει να παράγει και το ψωμί που θα φάει ο καθηγητής.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

laurentides

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη laurentides
H laurentides αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 202 μηνύματα.

H laurentides έγραψε στις 14:27, 15-07-15:

#26
Η δουλειά είναι ευχάριστη αν δουλεύει μαζί σου κάποιος που σου αρέσει (άλλωστε πολλοί τα φτιάχνουν από τον χώρο εργασίας τους) κατά τα άλλα οποιαδήποτε δουλειά (κατ'εμέ) όσο και να την λατρεύεις στην αρχή στην πορεία θα την σκυλοβαριέσαι χειρότερα κι από το να βάζεις καθημερινά πλυντήριο και να το απλώνεις και να το σιδερώνεις. Και κάτι άλλο εσείς οι άντρες μπορείτε να κάνετε μπάνιο σε λίμνες και ποτάμια στην άγρια φύση εμείς οι γυναίκες όχι γιατί υπάρχει κίνδυνος κολπίτιδων και παρόμοιων ασθενειών και επίσης πως θα ζούμε οι γυναίκες στην ζούγκλα πχ χωρίς αποτρίχωση στο μουστάκι (το χειρότερο σημείο για μένα τριχοφυίας)
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 14:30, 15-07-15:

#27
Αρχική Δημοσίευση από laurentides
πως θα ζούμε οι γυναίκες στην ζούγκλα πχ χωρίς αποτρίχωση στο μουστάκι (το χειρότερο σημείο για μένα τριχοφυίας)
Νομίζω πως αν αποφασίσετε να ζήσετε στη ζούγκλα το μουστάκι δεν θα είναι μέσα στις βασικές προτεραιότητες.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

laurentides

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη laurentides
H laurentides αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 202 μηνύματα.

H laurentides έγραψε στις 14:36, 15-07-15:

#28
Εντάξει δεν θα είναι ζωτικής σημασίας αλλά σίγουρα δεν θα αρέσουμε στους αρσενικούς θα τρώμε τα μουστάκια μας αν τα αφήσουμε σαν του μπαρμπα-μήτρου και επί του θέματος ο γάμος δεν είναι καταδίκη αν το θέλουν και οι δύο αποδεικνύεται εποικοδομητικός ούτε τα παιδιά τα θεωρώ σαν χάσιμο χρόνου φυσικά πολύς κόσμος παντρεύεται για το θεαθήναι και κάνει παιδιά για να συμπληρώσει την εικόνα του
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 14:50, 15-07-15:

#29
Δεν λέω πως ένας καλός καθηγητής λυκείου δεν εργάζεται αλλά η δυσκολία της εργασίας του δεν μπορεί να συγκριθεί με άλλα επαγγέλματα.
Το θέμα μας δεν είναι να συγκρίνουμε επαγγέλματα μεταξύ τους. Συζητάμε για το πόσο κάποιος μπορεί να είναι ευχαριστημένος με τη δουλειά του. Ο καθηγητής που ανέφερα ήταν απλά ένα παράδειγμα που γνωρίζω. Προφανώς και υπάρχουν "ευτυχισμένοι" και σε άλλα επαγγέλματα.
έναν καθηγητή του δημοσίου, ... σπάνια έχει δουλειά για το σπίτι και το πιο σημαντικό η δουλειά του δεν είναι καθόλου αγχωτική, ούτε διορίες έχει να προλάβει, ούτε πρέπει να καινοτομήσει για να μην τον καταστρέψει ο ανταγωνισμός, ούτε η δουλειά του έχει ιδιαίτερη κούραση... Ένας καθηγητής λοιπόν που θέλει να κάνει καλά την δουλειά του γιατί διαφέρει? Έχει μήπως περισσότερο άγχος? Ανασφάλεια εργασίας? Ασταθή ωράρια και υπερωρίες? Η εργάζεται υπό αντίξοες συνθήκες?
Τι να πω; Αν θεωρείς ότι ένας καθηγητής δεν έχει δουλειά για το σπίτι, η δουλειά του δεν είναι αγχωτική, δεν έχει διορίες να προλάβει, δεν αντιμετωπίζει ανταγωνισμούς, η δουλειά του δεν είναι κουραστική, δεν έχει ανασφάλεια ότι θα μετατεθεί μακριά από την οικογένειά του, ότι δεν θα γυρίζει από τη μια άκρη του νομού στην άλλη για να διδάσκει σε 3 σχολεία, ότι δεν εργάζεται πολλές φορές σε αντίξοες συνθήκες, ότι κάνει εύκολη δουλειά, ότι δεν έχει ασταθή ωράρια και υπερωρίες, δεν μπορώ παρά να χαμογελάσω και δεν θα συνεχίσω πάνω σε αυτό. Όμως (το είπα και παραπάνω) δεν είναι αυτό το θέμα μας. Ας μην το γυρίσουμε λοιπόν στην κριτική συγκεκριμένου επαγγέλματος. Το θέμα μας είναι κατά πόσο μέσα στα "πρέπει" της κοινωνίας μας, μπορούμε να είμαστε "ευτυχισμένοι".
Γιατί κάποιος πρέπει να παράγει και το ψωμί που θα φάει ο καθηγητής.
Τώρα το λαϊκίζουμε. Προφανώς στην κοινωνία υπάρχουν ανταγωνισμοί και σίγουρα δεν ξεκινάμε όλοι έχοντας τις ίδιες ευκαιρίες. Όμως, ο καθένας μας μπορεί να αγωνιστεί για το καλύτερο δυνατό.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 15:10, 15-07-15:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Το θέμα μας είναι κατά πόσο μέσα στα "πρέπει" της κοινωνίας μας, μπορούμε να είμαστε "ευτυχισμένοι".


Αυτό είναι και το ερώτημα του αρχικού ποστ. Γιατί οι άνθρωποι επιλέγουν να ακολουθήσουν τα κοινωνικά πρέπει όταν πρέπει γι'αυτά να θυσιάσουν μεγάλο μέρος, ή και όλη την ευτυχία τους.

Αρχική Δημοσίευση από Dias
Τώρα το λαϊκίζουμε. Προφανώς στην κοινωνία υπάρχουν ανταγωνισμοί και σίγουρα δεν ξεκινάμε όλοι έχοντας τις ίδιες ευκαιρίες. Όμως, ο καθένας μας μπορεί να αγωνιστεί για το καλύτερο δυνατό.
Δεν είναι λαϊκισμός είναι η ωμή πραγματικότητα. Ο καθηγητής, ο γιατρός ή ο CEO μπορούν να έχουν αυτές τις θέσεις γιατί υπάρχουν αρκετοί άλλοι ώστε να καλύψουν κάποιες δουλειές που είναι μεν απαραίτητες αλλά ταυτόχρονα βρώμικες, κουραστικές και μονότονες. Ο σκουπιδιάρης για παράδειγμα που χωρίς αυτόν η ζωή στις πόλεις θα ήταν αδύνατη δε νομίζω να σηκώνετε στις 4 το πρωί γεμάτος χαρά για να πάει στην δουλειά και ακόμη αν το κάνει είναι ένας τρόπος για να συνεχίσει να ζει. (Αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, προσπάθησε να δεις θετικά αυτό που κάνεις). Δεν νομίζω όμως να υπάρχει έστω και ένας σκουπιδιάρης στη Γη (ή κάποιο άλλο παρόμοιο επάγγελμα) που αν εάν είχε την οικονομική δυνατότητα να μην δουλεύει θα επέλεγε να συνεχίσει να είναι σκουπιδιάρης.

Ο καθένας μας μπορεί να αγωνιστεί για το καλύτερο δυνατό, όμως πρακτικά πάντα θα υπάρχουν άνθρωποι σε κακοπληρωμένοι σε απαραίτητες χαμαλοδουλειές γιατί πολύ απλά είναι αναγκαίες για την επιβίωση όλου του κοινωνικού συνόλου. Όλοι οι υπόλοιποι με τις "καλές" δουλειές είναι απλά οι τυχεροί.

Οπότε για να επανέλθω στο αρχικό επιχείρημα, δεν νομίζω πως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων εάν μπορούσε να ζήσει χωρίς να εργάζεται θα επέλεγε να συνεχίσει να εργάζεται.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 16:04, 15-07-15:

#31
Επιτέλους εβαλες τη σωστη φωτογραφια. Για καθε εναν ευτυχισμενο χιλιαδες ζουν στη σκια. Οι περισσοτεροι ανθρωποι ζουν μια αχρωμη ζωη και ονειρευονται τη ζωη καποιων λιγων επιτυχημενων. Βαλε σειρες με μεγαλεια στην tv και θα εχεις ολον τον κοσμο καθηλωμενο.

Οσο για τον καθηγητη που αγαπουσε τη δουλεια του (εχει νοημα ο παρατατικος), ακου και τη δικη μου πορεια στην αρχη. Τελειωσα φιλολογια στην Ελλαδα κι εκανα κι εγω τα ονειρα μου. Όταν συνειδητοποιησα οτι τα εισοδηματα θα καθοριζαν και την ποιοτητα ζωης μου, αρχισα να χτυπαω Βορεια Προαστεια Αθηνας (ιδιαιτερα) οπου εβγαζα καλα λεφτα. Ειδα ομως και πως ζει ο κοσμος και δεν ειχε καμμια σχεση με τις παραστασεις του λαουτζικου που ειχα πρωτυτερα. Συνειδητοποιησα οτι θα περναγα τα υπολοιπα χρονια της ζωης μου δουλευοντας και περιμενοντας τη συνταξη.

Δυο αλλοι παραγοντες συνετελεσαν στο να τα παρατησω. Αρχισα να εχω φιλοσοφικες ανησυχιες ως προς το ποιον ρολο παιζω στο συστημα και ποιο πιονι της σκακιερας ειμαι. Εκει καταλαβα οτι μπορει μεν η εκπαιδευση σαν γενικη ιδεα να ειναι κατι το ευγενες, αλλα το εθνικο εκπαιδευτικο συστημα χρησιμευει στο να παραγει ανθρωπακια εκτροφειου ετοιμα να υπηρετησουν το συστημα των ολιγων. Στο σχολειο εκτος απο τα βασικα για να λειτουργεις (γραφη, αναγνωση, αριθμητικη), τα υπολοιπα ειναι για να πιασεις μια θεση στο συστημα, διαιωνιζοντας το. Στο σχολειο δεν προκειται ποτέ να διδαχτεις την προσωπικη ανάπτυξη (να αξιοποιεις τις δυνατοτητες σου και να ελεγχεις τη ζωη σου), ουτε το χρημα (διοτι θα ζητησεις κομματι απο την πιττα, εκτος αν ακολουθησεις οικονομικες σπουδες για να υπηρετησεις το συστημα), ουτε την κοινωνικη παλη (διοτι θα τα βάλεις εναντιον του συστηματος) ουτε την αναζητηση της ευτυχιας (διοτι θα μαθεις οτι υπαρχουν και καλυτερα) . Ο εκπαιδευτικος (της εθνικης εκπαιδευσης) γινεται στην ουσια το παπαγαλακι του συστηματος.

Ο αλλος παραγοντας ηταν οτι καταγομαι απο παλια αριστοκρατικη οικογενεια της Οδησσου. Οι αριστοκρατες ηταν το παλιο συστημα, δηλαδη εκμεταλλευτες του λαου (δεν προκειται να τους υπερασπιστω), αλλα το σιγουρο ειναι οτι εχουν υψηλα στανταρ ζωης και φυσικα δεχτηκα μια αγωγη να μη βολευομαι με τη συγκεκαλυμμενη σκλαβια που υιοθετουν σχεδον οι παντες.
Δεν τα καταφερα παντα. Τα χρονια που δουλεψα στην Αφρικη δεν ηταν τα καλυτερα. Δεν εχω ομως ψευδαισθησεις και δεν κοροιδευω τον εαυτο μου. Ηταν αναγκαιο κακο.

Ο καθηγητης σου λοιπον, αλλα και ο καθε ευτυχισμενος ειτε απο αγνοια του καλυτερου ειτε απο συμφιλιωση με το συστημα δεν μου λέει τιποτα. Με το υπαρχον κοινωνικο μοντελο ευτυχισμενος εχει καταντησει να θεωρειται οποιος ειναι βολεμενος και υποφερει λιγοτερο απο τους αλλους. Ξερεις μηπως ποια θα ειναι η γνωμη του καθηγητη σου οταν βγει στη συνταξη κι εχει πια περισσοτερο χρονο να σκεφτεται και να αναπολει το πώς εζησε; Το αγαπα μπορει να γινει αγαπουσε.

Σορυ αγαπητε μου, εχω παρει πολλες φορες τη συνταξη μου κανοντες τεραστιες διακοπες κατα καιρους και γυριζοντας τον κοσμο. Τι να μου πουνε τα πειθαρχημενα στρατιωτακια της ζωης που κοιτανε συνεχεια το ρολόι, που ειναι ικανοποιημενα με ψιχουλα απο το τραπεζι των πλουσιων και αναμασουν φιλοσοφιες περι της αξιας της εργασιας για να καλμαρουν τη συνειδηση τους; Κι εγω κι αυτοι χωμα θα γινουμε στο τελος. Προτιμω λοιπον να ζω με τους δικους μου ορους.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 15-07-15 στις 16:26.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

LiViNGtheLiFE

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη LiViNGtheLiFE
H LiViNGtheLiFE αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 19 ετών και επαγγέλεται Barista . Έχει γράψει 1,895 μηνύματα.

H LiViNGtheLiFE έγραψε στις 19:55, 15-07-15:

#32
Για καθε εναν ευτυχισμενο χιλιαδες ζουν στη σκια.
Ξερεις μηπως ποια θα ειναι η γνωμη του καθηγητη σου οταν βγει στη συνταξη κι εχει πια περισσοτερο χρονο να σκεφτεται και να αναπολει το πώς εζησε; Το αγαπα μπορει να γινει αγαπουσε.
Στέκομαι σε αυτά τα δύο.
Για έναν πάμπλουτο ζουν χιλιάδες στη σκιά, αλλά για έναν ευτυχισμένο γιατί; Το ψωμί σου τρώει;

Ας πιάσουμε το επάγγελμα του καθηγητή. Άλλοι είναι μίζεροι, γκρινιάριδες και κλαίγονται μονίμως για την κακή τους τύχη σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Άλλοι είναι αφοσιωμένοι, δοτικοί, και η ευτυχία κυριαρχεί στη ζωή τους, όχι μόνο στη δουλειά, αλλά στη οικογένεια, στις παρέες, παντού. Υπενθυμίζω πως παίρνουν τον ίδιο μισθό, ένα μισθό πείνας για τους νεοδιόριστους, ένα μισθό που μετά βίας φτάνει για όσους έχουν οικογένεια. Καταλήγω πως είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα και πως κάποιοι ότι δουλειά και να κάνουν, όσα χρήματα και να παίρνουν είναι δυστυχισμένοι. Επίσης έχω γνωρίσει αγρότες και απλούς εργάτες που καίγονται στον ήλιο όπως λέτε και σας διαβεβαιώ πως αρκετοί είναι πρόσχαροι, κεφάτοι και φυσικά ευτυχισμένοι. Άλλοι μεγαλογαιοκτήμονες αναλώνονται στο πως θα αυγατίσουν τα λεφτά τους, πως θα προβληθούν στην κοινωνία και ζουν τελικά μες τη μιζέρια, γιατί μιζέρια δεν είναι μόνο η φτώχεια, είναι η γκρίνια και η απληστία.

Εκτός από έναν υπέροχο καθηγητή μου στο φροντιστήριο που ήταν απίστευτα δοτικό και υποστηρικτικό άτομο ενώ τυπικά δεν είχε κάποια παραπάνω υποχρέωση ούτε να κερδίσει κάτι, είχα δύο καθηγητές στο (δημόσιο) σχολείο μου που έκαναν ώρες εκτός μαθήματος και ήταν πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν. Α, και ναι, ήταν ευτυχισμένοι. Άλλοι πάλι, μας κυνηγούσαν να μας κάνουν ιδιαίτερα, είχαν σπιταρώνες, ήταν κακιασμένοι και υποκριτές.

Κι όμως, κοινωνικά και οικονομικά, οι πρώτοι ζούσαν στη σκιά των δεύτερων και όχι το αντίθετο όπως λες.

Κάποιοι είναι υπέροχοι άνθρωποι είτε εργάτες (και επιμένω σε αυτό) είτε καθηγητές ή ότι άλλο θες, που φυσικά εισπράττουν θαυμασμό και ευγνωμοσύνη από τους γύρω τους βγάζοντας τους τον καλύτερο εαυτό τους, κάποιοι άλλοι πάλι είναι ζηλιάρηδες και άπληστοι και καταδικασμένοι να είναι δυστυχισμένοι.


Οπότε δε νομίζω πως ο καθηγητής που περιέγραψε ο Δίας θα πάψει να αγαπάει τη δουλειά που κάνει/έκανε, και ασφαλώς δεν ζει σε βάρος κανενός, δεν καθιστά κανέναν δυστυχισμένο, απλά κάποιοι είναι ανίκανοι να δώσουν στους άλλους πράγματα άρα και να ξεφύγουν από τη ζήλια και τη μιζέρια τους.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη LiViNGtheLiFE : 15-07-15 στις 19:58.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 22:58, 15-07-15:

#33
Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
Καταπληκτικό κείμενο. Το παρακάτω απόσπασμα απαντά σε όλα:
Κάποιοι είναι υπέροχοι άνθρωποι είτε εργάτες (και επιμένω σε αυτό) είτε καθηγητές ή ότι άλλο θες, που φυσικά εισπράττουν θαυμασμό και ευγνωμοσύνη από τους γύρω τους βγάζοντας τους τον καλύτερο εαυτό τους, κάποιοι άλλοι πάλι είναι ζηλιάρηδες και άπληστοι και καταδικασμένοι να είναι δυστυχισμένοι.
Ευτυχώς, δεν καταγόμαστε όλοι από ...αριστοκρατικές οικογένειες. Οι γονείς των περισσοτέρων από μας, ήταν απλοί άνθρωποι, οι οποίοι ότι κατάφεραν το κατάφεραν με τη δουλειά τους και μόνον. Έτσι οι γονείς μας με το παράδειγμά τους μας δίδαξαν ότι η εργασία και η προσφορά στους συνανθρώπους μας, είναι πολυτιμότερο αγαθό από το ραχάτι και την εκμετάλλευση της δουλειάς των άλλων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας εκείνοι που, (αλήθεια ή ψέματα αδιάφορο, καθώς στο διαδίκτυο και σε αγνώστους μπορείς να λες ότι θέλεις), υπερηφανεύονται ότι εργάζονται ...ελάχιστα, δεν λένε ότι για να εισπράττουν αυτοί, κάποιοι "δουλοπάροικοί" τους βρίσκονται σε καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης. Τους "ευχαριστούμε" λοιπόν για τα "μαθήματά" τους, αλλά δεν βλέπω το λόγο να ασχολούμαστε άλλο μαζί τους.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

nPb

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη nPb
Ο nPb αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Τσεχία (Ευρώπη). Έχει γράψει 10,695 μηνύματα.

O nPb έγραψε στις 00:04, 16-07-15:

#34
Δια σε ποια κοινωνία υπάρχουν αυτοί οι Βιβλικοί εργασιομανείς τίμιοι άνθρωποι;
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 00:16, 16-07-15:

#35
Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
Για έναν πάμπλουτο ζουν χιλιάδες στη σκιά, αλλά για έναν ευτυχισμένο γιατί; Το ψωμί σου τρώει;
Ατυχης εκφραση. Ήθελα να πω οτι σε καθε ευτυχισμενο αντιστοιχουν χιλιαδες που δεν ειναι. Δηλαδη να τονισω την αναλογια. Πιστευω πραγματι οτι οι ευτυχισμενοι της δουλειας ειναι ελαχιστο ποσοστο.

Αρχική Δημοσίευση από Dias
Καταπληκτικό κείμενο. Το παρακάτω απόσπασμα απαντά σε όλα:
Ευτυχώς, δεν καταγόμαστε όλοι από ...αριστοκρατικές οικογένειες. Οι γονείς των περισσοτέρων από μας, ήταν απλοί άνθρωποι, οι οποίοι ότι κατάφεραν το κατάφεραν με τη δουλειά τους και μόνον. Έτσι οι γονείς μας με το παράδειγμά τους μας δίδαξαν ότι η εργασία και η προσφορά στους συνανθρώπους μας, είναι πολυτιμότερο αγαθό από το ραχάτι και την εκμετάλλευση της δουλειάς των άλλων. Για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας εκείνοι που, (αλήθεια ή ψέματα αδιάφορο, καθώς στο διαδίκτυο και σε αγνώστους μπορείς να λες ότι θέλεις), υπερηφανεύονται ότι εργάζονται ...ελάχιστα, δεν λένε ότι για να εισπράττουν αυτοί, κάποιοι "δουλοπάροικοί" τους βρίσκονται σε καθεστώς άγριας εκμετάλλευσης. Τους "ευχαριστούμε" λοιπόν για τα "μαθήματά" τους, αλλά δεν βλέπω το λόγο να ασχολούμαστε άλλο μαζί τους.
Καπως ετσι ειναι οι φιλοσοφιες ψυχολογικης επιβιωσης των μοντερνων σκλαβων για τις οποιες ειχα μιλησει πιο πανω. Αν κι εχω πολλες αμφιβολιες για το αν γνωριζεις το εργοσιακο περιβαλλον του μεσου πληθυσμου. Ξερεις δεν ειναι ολοι παιδιατροι οπως η μητερα σου. Εσυ προσωπικα εχεις δουλεψει ποτέ; Αυτος που φαινεται οτι εχει δουλεψει ειναι ο Ξεχασμενος.

Και για να χρησιμοποιησω και το προσφιλες σου στυλ: Καλο μου παλικαρι, εισαι μονο 22 χρονων και σε περναω 30 χρονια. Δουλεψε πρωτα καμποσα χρονακια και θα σου φυγουν οι ψευδαισθησεις.

Σε καθε περιπτωση ειναι απολυτο δικαιωμα σου να δουλευεις οσο θες. Θα παρεις και συ το παρασημο της ανοιχτης παλαμης απο τον ιδιο σου τον εαυτο, οταν θα βγεις στη συνταξη στα 67 και κοιταχτεις στον καθρεφτη. Θα συνειδητοποιησεις οτι εχεις πια γερασει και σου εφυγε η ζωη μεσα απο τα χερια, προσπαθωντας να αποδειξεις ποσο εργατικος εισαι. Εγω προτιμω να δουλευω ελαχιστα και απολαμβανω τη ζωη περισσοτερο.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Johnny15
Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 6,180 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε στις 10:02, 16-07-15:

#36
Δια και LiViNGtheLiFE, δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος να είναι ευτυχισμένος στην δουλειά του. Ναι, μπορεί πχ σε κάποιον μάστορα ας το πούμε, να του αρέσει η δουλειά του παρόλο που είναι δύσκολη. Εμένα δεν μου αρέσει αλλά σε αυτόν μπορεί να αρέσει να φτιάχνει πράγματα. Όμως, πρέπει να παραδεχθείς ότι δεν γίνεται να είναι όλοι ευτυχισμένοι με την δουλειά τους. Και μάλιστα, η πλειοψηφία είναι δυστυχισμένη. Δία έχεις μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον που και οι δυο σου γονείς σπούδασαν και εργάζονται πάνω σε αυτό που διάλεξαν και τους αρέσει. Είναι πολύ σημαντικό αυτό και δεν καταλαβαίνεις τα βάσανα και την κούραση που περνάνε κυρίως οι εργάτες και όσοι δεν έχουν και άλλη επιλογή. Και δυστυχώς δεν μπορεί να υπάρχει ευτυχία σε μια δουλειά που κάνεις αυτοματοποιημένες κινήσεις για 8 ώρες, που το περιβάλλον είναι τελείως αγχωτικό και καταπιεστικό, που είναι βρώμικο, και πολλά άλλα. Δεν λέω ότι είσαι μίζερος όπως αναφέρει η LiViNGtheLiFE, αλλά σίγουρα η περισσότερη ώρα στην δουλειά σου είναι βασανιστική και περιμένεις πως και πως να φύγεις. Είναι αδύνατον να σου αρέσει μια τέτοια δουλειά, γιατί δεν προσφέρει πραγματικά τίποτα στον εαυτό σου.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Johnny15 : 16-07-15 στις 10:46.
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 23 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,362 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 12:22, 16-07-15:

#37
Αρχική Δημοσίευση από Johnny15
Δια και LiViNGtheLiFE, δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος να είναι ευτυχισμένος στην δουλειά του. Ναι, μπορεί πχ σε κάποιον μάστορα ας το πούμε, να του αρέσει η δουλειά του παρόλο που είναι δύσκολη. Εμένα δεν μου αρέσει αλλά σε αυτόν μπορεί να αρέσει να φτιάχνει πράγματα. Όμως, πρέπει να παραδεχθείς ότι δεν γίνεται να είναι όλοι ευτυχισμένοι με την δουλειά τους. Και μάλιστα, η πλειοψηφία είναι δυστυχισμένη...
Συμφωνώ σε όλα όσα γράφεις. Δεν είπα πουθενά ότι μπορεί ο κάθε άνθρωπος να είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του. Προφανώς και αυτό δεν είναι δυνατόν. Εκείνο που είπα ήταν ότι υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που τους γεμίζει η εργασία τους και τους δίνει και την ικανοποίηση της προσφοράς. Η άποψή που διατύπωσα είναι ότι καθένας μας θα πρέπει να προσπαθήσει να πετύχει το ίδιο. Σίγουρα υπάρχει ανταγωνισμός στην κοινωνία και δεν είναι δυνατόν να το καταφέρουμε αυτό όλοι, όμως είναι ένας στόχος για τον οποίο αξίζει να αγωνιστούμε να τον πετύχουμε έστω και μέχρι κάποιο σημείο. Τα σημεία που διαφώνησα, ήταν οι "θεωρίες" ότι όλες οι δουλειές είναι βαρετές, ότι τα περί προσφοράς αποτελούν δικαιολογίες σύγχρονων σκλάβων και οι φαμφάρες ότι πρέπει να εργαζόμαστε ελάχιστα, αλλά να έχουμε υψηλά έσοδα (προφανώς σε βάρος κάποιων άλλων), ώστε να απολαμβάνουμε τη ζωή μας.


2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 13:47, 16-07-15:

#38
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Τα σημεία που διαφώνησα, ήταν οι "θεωρίες" ότι όλες οι δουλειές είναι βαρετές, ότι τα περί προσφοράς αποτελούν δικαιολογίες σύγχρονων σκλάβων και οι φαμφάρες ότι πρέπει να εργαζόμαστε ελάχιστα, αλλά να έχουμε υψηλά έσοδα (προφανώς σε βάρος κάποιων άλλων), ώστε να απολαμβάνουμε τη ζωή μας.
Υπαρχουν δουλειες βαρετες και μη, αλλα σιγουρα το συγχρονο εργασιακο μοντελο ειναι γενικως απανθρωπο.
Η προσφορα μεσω της εργασιας υπαρχει, αλλα εχει γινει σημαια απο τους καταπιεσμενους εργαζομενους, για την ψυχολογικη τους επιβιωση. Κι ο μπατσος που βαραει μια ζωη προσοχες και διακινδυνευει το τομαρι του με τους κακοποιους ή χανει τον υπνο του στη νυχτερινη βαρδια θα ξεγελασει τον εαυτο του με την κοινωνικη προσφορα αντι να παραδεχτει οτι τα ανεχεται ολα αυτα για να εχει ενα πιατο φαί.
Το να εργαζεσαι λιγο και να κερδιζεις οσα σου χρειαζονται ειναι εφικτο οταν εχεις επικερδη δουλεια και δουλευεις εξυπνα. Δεν θα μας κανεις και εκμεταλλευτες επειδη ετσι σου αρεσει.

Απο ο,τι εχω παρατηρησει εχεις διαστρεβλωσει πολλα απο οσα εχουν λεχθει. Μιλησα για ελευθερο χρονο κι εσυ τον εκανες ραχατι. Ο Andy ειπε οτι δεν γουσταρει δουλειες με ξυπνημα απο τα χαραματα και νυχτερινες βαρδιες (τι πιο λογικο; ) και πηγες να του κανεις κηρυγμα για το πρωινο ξυπνημα λες και ειναι το παιδι κανενας τεμπελακος. Αλλο να αποφασιζεις απο μονος σου να ξυπνας πρωι (πρωι ειναι και 7 η ωρα, η οποια ειναι μια κανονικη ωρα) κι αλλο να τρεχεις σαν το διαολο στα μαυρα σκοταδια για να πλουτισεις ενα αφεντικο.
Κι εμενα βιαστηκες να μου φορτωσεις δουλοπαροικους, ενω απο την αρχη του νηματος βροντοφωναζω «περισσοτερο ελευθερο χρονο για κοινωνικη αναπτυξη κι ανθρωπινη αξιοπρεπεια». Πρεπει καποια στιγμη να σοβαρευτεις.

Δεν προκειται να απολογηθω επειδη οι προγονοι μου ηταν αριστοκρατες. Εγω ζω στον 21ο αιωνα και ο λογος μου ειναι μαλλον αριστερος. Δεν κατηγορω τους εργαζομενους επειδη δουλευουν -ο,τι μπορει ο καθενας κανει για τον επιουσιο- αλλα οσους απο αυτους ειναι υποκριτες. Και συμβιβασμους κανεις και σκλαβος γινεσαι για να επιβιωσεις. Αλλα το να εισαι σκλαβος και να το χαιρεσαι ειναι μιζερια.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

LiViNGtheLiFE

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη LiViNGtheLiFE
H LiViNGtheLiFE αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 19 ετών και επαγγέλεται Barista . Έχει γράψει 1,895 μηνύματα.

H LiViNGtheLiFE έγραψε στις 17:27, 16-07-15:

#39
Δε μπορεί να υπάρξει οικονομικό σύστημα χωρίς εργασία. Το ότι δουλεύουν οι εργάτες για να πλουτίζει το αφεντικό είναι μια πραγματικότητα του καπιταλισμού , είναι μια αδικία που τη γνωρίζουμε. Όμως δεν είναι λόγος για να γινόμαστε εμείς οι εκμεταλλευτές ή να προδικάζουμε πως δεν μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι στη ζωή μας. Η νωθρότητα που υποστηρίζεις δεν μπορεί να βοηθήσει καμία κοινωνία να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από την κατανομή του πλούτου και το πολιτικοοικονομικό σύστημα, γιατί η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία. Άρα το ζητούμενο δεν είναι να βρούμε μια δουλειά με την οποία θα δουλεύουμε λιγότερο αλλά μια δουλειά δημιουργική και εφευρετική ή οτιδήποτε άλλο γεμίζει τον καθένα. Πράγματι δεν μπορεί να είναι όλες οι δουλειές έτσι, αλλά όπως είπε και ο Δίας ας αγωνιστεί ο καθένας να κάνει ότι καλύτερο μπορεί. Ακόμη μία δουλειά με απόλυτα αυτοματοποιημένες κινήσεις όπως λέει ο Τζον (που δε σε ευχαριστεί όταν την κάνεις) δεν σε καταδικάζει να είσαι δυστυχισμένος στη ζωή σου. Τα εργασιακά δικαιώματα είναι ένα άλλο κεφάλαιο και δε σχετίζονται με την τεμπελιά αλλά με την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, μην ευτελίζεις λοιπόν τον όρο χρησιμοποιώντας τον για δικαιολογήσεις το πόσο λίγο δουλεύεις γιατί το να πλουτίζεις χωρίς να δουλεύεις προφανώς είναι εις βάρος κάποιου άλλου, άρα ο ίδιος αντιφάσκεις με όσα λες. Σίγουρα η λύση στην ανισοκατανομή του πλούτου και την εκμετάλλευση δεν είναι το να δουλεύουμε λιγότερο.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

hack3r

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη hack3r
Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 2,920 μηνύματα.

O hack3r έγραψε στις 18:25, 16-07-15:

#40
Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
Η νωθρότητα που υποστηρίζεις δεν μπορεί να βοηθήσει καμία κοινωνία να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από την κατανομή του πλούτου και το πολιτικοοικονομικό σύστημα, γιατί η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία.
Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι αυτομάτως συνδέεται το να μην δουλεύει κάποιος, ή να δουλεύει λίγο με την νωθρότητα, την τεμπελιά κτλ. Και από αυτό φαίνεται και πόσο καλή πλύση εγκεφάλου έχει καταφέρει να κάνει το σύστημα. Πλέον κάποιος που δουλεύει 15 ώρες τη μέρα για 2 ευρώ την ώρα θεωρείται εργατικός, παιδί της φάμπρικας κτλ κτλ. Ενώ κάποιος άλλος που κάνει αποδοτικότερη εργασία και μπορεί να συντηρηθεί με 2 ώρες τη μέρα είναι τεμπελαράς, νωθρός και βάρος στην κοινωνία.
Μου θυμίζει το στρατό η όλη κατάσταση που δεν είχε σημασία αν κάναμε κάτι ουσιώδες, απλά να δείχναμε ότι κάναμε κάτι.

Επίσης εργασία δεν είναι μόνο ότι πληρώνεται, μπορεί κάποιος π.χ ένας ερευνητής να είναι πολύ πιο παραγωγικός στον ελεύθερο χρόνο του από τι όταν δουλεύει. Μην πάμε μακριά, δείτε το ίντερνετ και τα χιλιάδες open source software που υπάρχουν που είναι πολλές φορές καλύτερα από τα επαγγελματικά. Ένας προγραμματιστής λοιπόν που δεν χρειάζεται να δουλεύει πλέον και αφιερώνει τον χρόνο του στην κατασκευή τέτοιων προγραμμάτων θεωρείτε αυτομάτως τεμπέλης και νωθρός σύμφωνα με την παραπάνω άποψη, αφού δεν εργάζεται πια με την συμβατική έννοια, αλλά αφιερώνει το χρόνο στο να κάνει κάτι που του αρέσει.

Η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία σίγουρα, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνετε είναι πως στο παρόν παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν δουλεύουμε για να προοδεύσουμε, δουλεύουμε για να μπορούμε να καταναλώσουμε όλο και περισσότερα και είναι φυσικό για ένα σύστημα που βασίζεται στον ατέρμονο καταναλωτισμό να προσπαθεί να σε πείσει ότι πρέπει να δουλεύεις μέχρι να πεθάνεις για να ταΐσεις το τέρας και πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Έχουμε μάθει να καταλώνουμε όσα βγάζουμε (και περισσότερα εδώ στην Έλλαδα) πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι να δουλεύουμε για μαι ζωή. Παράλληλα αν κάποιος αποταμιεύει, ξοδεύει λίγα, επενδύει και φτάσει κάποια στιγμή να μην χρειάζεται να δουλεύει για να συντηρηθεί, είναι τεμπέλης και βάρος. Νομίζω είναι φανερό πόσο λάθος είναι αυτή η άποψη και το παράλογο της εργασίας που επικρατεί στην σημερινή πραγματικότητα.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

laurentides

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη laurentides
H laurentides αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 202 μηνύματα.

H laurentides έγραψε στις 21:28, 16-07-15:

#41
Πάντως αρκετοί πιστεύουν πως τα πλούτη φέρνουν την ευτυχία τι να τους κάνουμε δηλαδή αν κάποιοι την βρίσκουν με Vacheron Constantin ;; Βασικά υπάρχει αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων που δεν αισθάνεται θύμα του συστήματος αλλά το απολαμβάνει κιόλας δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μας νοιάζει το τι κάνουν οι άλλοι και όχι το τι κάνουμε εμείς για εμάς αν γουστάρουμε βουνοκορυφή ο δρόμος είναι ανοιχτός (κι ας γίνουμε αρκούδα στην τριχοφυΐα ) αν γουστάρουμε gallardo ας ξεσκιστουμε στο διάβασμα ή στο γλύψιμο να την αποκτήσουμε το πράγμα είναι αρκετά απλό βασικά Ξεχασμένε η ερώτηση/ανησυχία σου είναι το αν έχουμε επίγνωση του ότι είμαστε πιόνια και αν μας αρέσει ή το ότι το αγνοούμε αλλά έχουμε πειστεί ότι μας αρέσει ;;
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 23:49, 16-07-15:

#42
Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
Η νωθρότητα που υποστηρίζεις δεν μπορεί να βοηθήσει καμία κοινωνία να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από την κατανομή του πλούτου και το πολιτικοοικονομικό σύστημα, γιατί η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία.
........
Σίγουρα η λύση στην ανισοκατανομή του πλούτου και την εκμετάλλευση δεν είναι το να δουλεύουμε λιγότερο.
Αντε παλι. Ο άλλος ραχατι, εσυ νωθροτητα. Δεν χρωσταω τιποτα, αν δεν μπορειτε να ξεκαθαρισετε στο μυαλο σας εννοιες και να καταλαβετε ποσο σημαντικος ειναι ο ελευθερος χρονος για την προοδο. Κι επισης οτι το θεμα δεν ειναι η εργασια, αλλα το εργασιακο μοντελο. Καμμια προοδο δεν εξυπηρετει το σημερινο μοντελο, δεν εχουμε καμμια αναγκη αυτην την τεραστια αγορα προιοντων και υπηρεσιων. Μπορουμε και με λιγοτερα. Αυτη η αγορα υπαρχει για να τα οικονομουν καποιοι και το εργατικο δυναμικο τρεχει μια ζωη να παραγει μεσα σε ενα περιβαλλον εντολων και προθεσμιων. Αυτο το φαινομενο λεγεται rat race (η κουρσα των ποντικων). https://en.wikipedia.org/wiki/Rat_race

Μπορειτε να δουλεψετε οσο θελετε, δεν σας εμποδιζει κανείς. Μπορειτε επισης να κανετε και την επανασταση εναντια στον καπιταλισμο για την αναδιανομη του πλουτου. Εγω προτιμω να συμβαλλω με τους φορους μου οι οποιοι, παρολο που δουλευω λιγο, ειναι αρκετοι.
Αυτα για εκμεταλλευση τριτων τα ακουω βερεσέ. Οι τιμες στη δουλεια μου (coaching) ειναι 50 εως 150Ε/ωρα για personal coaching και 250 εως 750Ε/ωρα για επαγγελματικο. Σε αυτα πρεπει να προστεθουν κερδη απο σεμιναρια, πωλησεις απο προιοντα coaching, ποσοστα απο τη μαρκα μου κλπ.
Η γυναικα μου διατηρει μια μικρη αγροτουριστικη μοναδα (5 δωματια) πανω στον νοτιο γαλλικο δρομο για Santiago de Compostella https://en.wikipedia.org/wiki/Camino_de_Santiago με target group προσκυνητες που κανουν τη διαδρομη και κανει 5000Ε/μηνα τζιρο (τα μισα ειναι καθαρα), εργαζομενη κι αυτη λιγο. Βασικα το συγυρισμα, γιατι ολες οι αλλες υπηρεσιες ειναι με εξωτερικη συνεργασια. Προσφερει διανυκτερευση, εστιαση, ειδη για ταξιδιωτικες αναγκες (φακους, ελβετικους σουγιαδες κλπ), ειδη αυτοκινητου και ποδηλατου, διαφορα events, τουριστικες περιοδειες κλπ

Αυτα για να σας φυγουν οι αποριες. Ενταξει τωρα; Διαλεξτε μια επικερδη δουλεια κι εσεις και θα βγαζετε πολλα δουλευοντας λιγο. Αυτα που λετε λοιπον ειναι ειτε προιον πλυσης εγκεφαλου απο το συστημα ειτε απο ζηλεια.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 17-07-15 στις 00:51.
-3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 12:48, 17-07-15:

#43
Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι αυτομάτως συνδέεται το να μην δουλεύει κάποιος, ή να δουλεύει λίγο με την νωθρότητα, την τεμπελιά κτλ. Και από αυτό φαίνεται και πόσο καλή πλύση εγκεφάλου έχει καταφέρει να κάνει το σύστημα.
Το συστημα δεν χρειαζεται να προσπαθησει πολυ με ατομα που δεν μπορουν να σκεφτουν ουτε καν την αξιοποιηση της Ακροπολης: http://www.e-steki.gr/showpost.php?p...postcount=1433
Αυτα τα ατομα ειναι για το δημοσιο για μια θεσουλα στο φωτοτυπικο που δεν χρειαζεται πολλη σκεψη. Προφανως δεν υπαρχει περιπτωση να σκεφτουν ποτέ τη θεση τους στην κοινωνικη σκακιερα και το πως το συστημα λειτουργει προς οφελος των ολιγων και εις βαρος των πολλων. Καταδικασμενα απο το ωραριο και τον ταπεινο μισθο που δεν θα τους επιτρεπει ενα αλλο σεναριο ζωης θα καταφυγουν στις γνωστες καραμελες που το συστημα τους εμαθε να πιπιλιζουν καθως και στη ζηλοφθονια για αυτους που τα εχουν καταφερει καλυτερα.

Ενω ηταν τοσο ευκολο να σκεφτεις αυτα : http://www.e-steki.gr/showpost.php?p...postcount=1439

Η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία σίγουρα, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνετε είναι πως στο παρόν παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν δουλεύουμε για να προοδεύσουμε, δουλεύουμε για να μπορούμε να καταναλώσουμε όλο και περισσότερα ...
Βασικα αν η δουλεια σου δεν σε βοηθαει να εξελισσεσαι, αλλα μονο να συντηρεισαι τοτε δεν δουλευεις για σενα, αλλα για να πλουτισεις καποιον άλλον. Το σχολειο ειναι για να σε βαλει στο λουκι της δουλειας (κι οχι της δημιουργιας) και η τηλεοραση για να επιστρεψεις στους εργοδοτες σου ενα μερος του μισθου σου μεσω της καταναλωσης.
Βασικά αυτο που θελει το συστημα ειναι να αντιμετωπιζεις συνεχεια βιοτικες αναγκες (πραγματικες ή πλαστες), ωστε να μην εχεις μυαλο να σκεφτεις περισσοτερα.

Με βαση αυτο το σκεφτικο εχω θα προσθεσω οτι η προοδος δεν προερχεται τοσο απο την εργασια (η προοδος απο εργασιακης πλευρας οφειλεται στα λιγα μυαλα που εκαναν ανακαλυψεις/εφευρεσεις κι οχι στα ρομποτακια που τις εκαναν προιοντα), αλλα απο τον ελευθερο χρονο που θα σου επιτρεψει να ασχοληθεις με προσωπικη/κοινωνικη αναπτυξη ητοι:
-να αφιερωθεις με ηρεμια στην οικογενεια σου κι οχι με τεντωμενα νευρα απο την κουραση και προβληματα της δουλειας.
-να μορφωθεις, ασχοληθεις με ενα χομπι, ταξιδεψεις κλπ
-να παλεψεις με αλλους ανθρωπους για κοινωνικα θεματα οπως το περιεχομενο της παιδειας, το περιβαλλον, την προστασια του καταναλωτη, την προστασια των προσωπικων δεδομενων στο ιντερνετ, το ανθρωπιστικο εργο, τη χαραξη της πορειας της χωρας, την προωθηση προγραμματων για ιδρυση βιβλιοθηκων, γυμναστηριων, παιδοτοπων κλπ

'Ολα αυτα θελουν χρονο και ξεκουραση. Ας μας πουμε τα συγχρονα σκλαβακια που πετανε καντηλες οταν ακουνε για λιγοτερη εργασια, πού θα βρεθει ο χρόνος και οι ψυχοσωματικες δυναμεις που χρειαζονται για ολα αυτα;

Ξεχασμενε, εισαι απο τα λιγα ατομα που εχουν καταλαβει πώς λειτουργει αυτο το βρωμοσυστημα. Βασικα χανουμε το χρονο μας να εξηγουμε το αυτονοητο, οτι δηλαδη το να ξοδευεις τη ζωη σου δουλευοντας ειναι ο μεγαλυτερος παραλογισμος.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη libre : 17-07-15 στις 13:00.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

koukimanster

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη koukimanster
H koukimanster αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,199 μηνύματα.

H koukimanster ή έγραψε στις 14:42, 17-07-15:

#44
Αρχική Δημοσίευση από libre
Ενω ηταν τοσο ευκολο να σκεφτεις αυτα : http://www.e-steki.gr/showpost.php?p...postcount=1439
Πάλι εγώ φταίω;!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

libre

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη libre
Ο libre αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 667 μηνύματα.

O libre έγραψε στις 16:39, 17-07-15:

#45
Εσύ μου φαινεσαι για ξυπνιο άτομο. Αλιμονο σε αυτους που σκεφτονται με στερεοτυπα. Οι εργοδοτες τριβουν τα χερια τους. Αμα εχεις υπαλληλο που σου μιλαει για την αξια της εργασιας, μπορεις να του δινεις γραπτους επαινους και γελοιους τιτλους οπως «υπευθυνος αισθητικης ανασυγκροτησης της επιχειρησης» κλπ για να δουλευει με μεγαλυτερη όρεξη (και με τον ιδιο εννοειται μισθο). Αν καποιος ειναι θυμα απο μονος του, δεν τον σωζει κανενας.
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ερινύς (Meeko)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Ερινύς
H Meeko αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών , επαγγέλεται Παιδίατρος και μας γράφει απο Ωραιόκαστρο (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 11,534 μηνύματα.

H Ερινύς Ab aeterno. έγραψε στις 21:33, 17-07-15:

#46
Αρχική Δημοσίευση από Dias
2) Η μητέρα μου που είναι Παιδίατρος.
Εντάξει αυτό ήταν λιγάκι ατυχές παράδειγμα. Σαν γιατρός είναι η υπέρτατη ευχαρίστηση να ξέρεις ότι ΕΣΥ βοήθησες τον άλλον να γίνει καλά, πόσω μάλλον αν μιλάμε για μωρά ή μικρά παιδάκια! Εδώ εγώ νιώθω ένα αίσθημα πληρότητας μετά τις εφημερίες που σιγά και τα πολλά πράγματα που κάνω. Φαντάσου ένας γιατρός που αγαπάει την δουλειά του!

Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
Στέκομαι σε αυτά τα δύο.
Για έναν πάμπλουτο ζουν χιλιάδες στη σκιά, αλλά για έναν ευτυχισμένο γιατί; Το ψωμί σου τρώει;

Ας πιάσουμε το επάγγελμα του καθηγητή. Άλλοι είναι μίζεροι, γκρινιάριδες και κλαίγονται μονίμως για την κακή τους τύχη σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Άλλοι είναι αφοσιωμένοι, δοτικοί, και η ευτυχία κυριαρχεί στη ζωή τους, όχι μόνο στη δουλειά, αλλά στη οικογένεια, στις παρέες, παντού. Υπενθυμίζω πως παίρνουν τον ίδιο μισθό, ένα μισθό πείνας για τους νεοδιόριστους, ένα μισθό που μετά βίας φτάνει για όσους έχουν οικογένεια. Καταλήγω πως είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα και πως κάποιοι ότι δουλειά και να κάνουν, όσα χρήματα και να παίρνουν είναι δυστυχισμένοι. Επίσης έχω γνωρίσει αγρότες και απλούς εργάτες που καίγονται στον ήλιο όπως λέτε και σας διαβεβαιώ πως αρκετοί είναι πρόσχαροι, κεφάτοι και φυσικά ευτυχισμένοι. Άλλοι μεγαλογαιοκτήμονες αναλώνονται στο πως θα αυγατίσουν τα λεφτά τους, πως θα προβληθούν στην κοινωνία και ζουν τελικά μες τη μιζέρια, γιατί μιζέρια δεν είναι μόνο η φτώχεια, είναι η γκρίνια και η απληστία.

Εκτός από έναν υπέροχο καθηγητή μου στο φροντιστήριο που ήταν απίστευτα δοτικό και υποστηρικτικό άτομο ενώ τυπικά δεν είχε κάποια παραπάνω υποχρέωση ούτε να κερδίσει κάτι, είχα δύο καθηγητές στο (δημόσιο) σχολείο μου που έκαναν ώρες εκτός μαθήματος και ήταν πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν. Α, και ναι, ήταν ευτυχισμένοι. Άλλοι πάλι, μας κυνηγούσαν να μας κάνουν ιδιαίτερα, είχαν σπιταρώνες, ήταν κακιασμένοι και υποκριτές.

Κι όμως, κοινωνικά και οικονομικά, οι πρώτοι ζούσαν στη σκιά των δεύτερων και όχι το αντίθετο όπως λες.

Κάποιοι είναι υπέροχοι άνθρωποι είτε εργάτες (και επιμένω σε αυτό) είτε καθηγητές ή ότι άλλο θες, που φυσικά εισπράττουν θαυμασμό και ευγνωμοσύνη από τους γύρω τους βγάζοντας τους τον καλύτερο εαυτό τους, κάποιοι άλλοι πάλι είναι ζηλιάρηδες και άπληστοι και καταδικασμένοι να είναι δυστυχισμένοι.


Οπότε δε νομίζω πως ο καθηγητής που περιέγραψε ο Δίας θα πάψει να αγαπάει τη δουλειά που κάνει/έκανε, και ασφαλώς δεν ζει σε βάρος κανενός, δεν καθιστά κανέναν δυστυχισμένο, απλά κάποιοι είναι ανίκανοι να δώσουν στους άλλους πράγματα άρα και να ξεφύγουν από τη ζήλια και τη μιζέρια τους.
Πόσο όμορφο ποστ
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηλιούπολη (Αττική). Έχει γράψει 1,510 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 15:45, 19-07-15:

#47
Η ψυχή των πιο πολλών ανθρώπων έχει καταντήσει ενα απέραντο νεκροταφείο επιθυμιών από φόβο μήπως πάνε ενάντια στα "αυταρχικά" προτάγματα της κοινής γνώμης. Ευτυχώς ανήκω στη συντριπτική μειοψηφία των ανθρώπων που ακολουθούν τη δική τους βούληση και αδιαφορώ για το τίμημα, όποιο κι αν είναι. Απ' τη στιγμή που είμαι ικανοποιημένη με τις επιλογές μου (ασχέτως αν έχω επικριθεί από άλλους/ες για κάποιες από αυτές) δεν με ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη BLUE SEA : 19-07-15 στις 15:50.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,633 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 15:27, 21-07-15:

#48
Ελα μωρε, ωραια ειναι ολα οσα περιεγραψες..
Οκ ναι υπαρχουν τα πρεπει αλλα δεν ειναι ετσι τραγικα.ισα ισα τα περισσοτερα απο αυτα σε κανουν ανθρωπο
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Eileen
H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,923 μηνύματα.

H Eileen έγραψε στις 10:43, 23-07-15:

#49
Ότι θα έκανα επίκληση στο θείο μετά από όσα διάβασα, δε το περίμενα!

Αρχική Δημοσίευση από Ξεχασμένος
Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι αυτομάτως συνδέεται το να μην δουλεύει κάποιος, ή να δουλεύει λίγο με την νωθρότητα, την τεμπελιά κτλ. Και από αυτό φαίνεται και πόσο καλή πλύση εγκεφάλου έχει καταφέρει να κάνει το σύστημα. Πλέον κάποιος που δουλεύει 15 ώρες τη μέρα για 2 ευρώ την ώρα θεωρείται εργατικός, παιδί της φάμπρικας κτλ κτλ. Ενώ κάποιος άλλος που κάνει αποδοτικότερη εργασία και μπορεί να συντηρηθεί με 2 ώρες τη μέρα είναι τεμπελαράς, νωθρός και βάρος στην κοινωνία.
Μου θυμίζει το στρατό η όλη κατάσταση που δεν είχε σημασία αν κάναμε κάτι ουσιώδες, απλά να δείχναμε ότι κάναμε κάτι.
Πρώτα από όλα το τι συνιστά αποδοτική εργασία δεν είναι τόσο απλό ούτε σαν ορισμός, ούτε σαν κατανόηση, διότι είναι κάτι σχετικό (και με αυτό εννοώ ότι δεν υπάρχει κάποια benchmark value, αλλά η αξιολόγηση γίνεται βάσει σύγκρισης δυο ή παραπάνω ατόμων.
Επιπλέον, αν στόχος μας είναι να κατηγορήσουμε το σύστημα που απαιτεί εργασία (όπως ΟΛΑ τα συστήματα), συγχαρητήρια, στόχος επετεύχθη. Αν επίσης, στόχος μας είναι να κατηγορήσουμε μία πλειονότητα που θεωρεί ότι όσο περισσότερο εργάζεσαι τόσο πιο εργατικός και "χρήσιμος" είσαι στην κοινωνία, έγινε και αυτό εξαιρετικά καλά!
Όμως αυτά που λες είναι στερεότυπα και δε καταλαβαίνω γιατί αυτό το πράγμα απασχολεί τόσο πολύ! Αν εσύ γνωρίζεις και νιώθεις παραγωγικός με αυτό που κάνεις, είτε δουλεύεις 2,3,18 ώρες, τι σε ενδιαφέρει η γνώμη του άλλου;
Από την άλλη, η προσωπική μου εμπειρία λέει, ότι όσο περισσότερο σου αρέσει αυτό που κάνεις, τόσο περισσότερο χρόνο θα αφιερώνεις και το ανάποδο. Αν κάτι δε σου αρέσει, θα προσπαθείς να το αποφύγεις ή δε θα μοχθήσεις τόσο για αυτό!


Η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία σίγουρα, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνετε είναι πως στο παρόν παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν δουλεύουμε για να προοδεύσουμε, δουλεύουμε για να μπορούμε να καταναλώσουμε όλο και περισσότερα και είναι φυσικό για ένα σύστημα που βασίζεται στον ατέρμονο καταναλωτισμό να προσπαθεί να σε πείσει ότι πρέπει να δουλεύεις μέχρι να πεθάνεις για να ταΐσεις το τέρας και πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Είτε σου αρέσει, είτε όχι, από τα υπάρχοντα συστήματα, ο καπιταλισμός ήταν το μόνο που βελτίωσε σημαντικά την ζωή όλων των ανθρώπων και όχι μόνο των πλουσιότερων στρωμάτων. Για να μην παρερμηνευτούμε κιόλας, δε λέω σε καμία περίπτωση ότι αυτή η βελτίωση ήταν επί ίσοις σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού. Αλλά ακόμη και οι πιο αδύναμες οικονομικά ομάδες, έχουν μία αισθητά καλύτερη θέση στο υπάρχον σύστημα από ότι σε όλα τα προηγούμενα.
Αντίστοιχα, κανένα από τα προηγούμενα συστήματα δεν αντιμετώπιζε την δουλειά ως μέσο προόδου - πολύ περισσότερο μάλλον, την εκλάμβανε είτε σαν υποχρέωση.
Αν κάποιος δουλεύει, αυτό το κάνει για τον οποιονδήποτε λόγο. Ένας από αυτούς είναι η βελτίωση της ποιότητας της ζωής του (αυτό που αρνητικά θέτεις ως ατέρμονο καταναλωτισμό). Το πρόβλημα δεν είναι ότι θέλουμε να έχουμε περισσότερα αγαθά, το πρόβλημα είναι ότι δεν είμαστε ορθολογικοί ως προς το κατά πόσο μπορούμε να υποστηρίξουμε την αγορά τους!

Έχουμε μάθει να καταλώνουμε όσα βγάζουμε (και περισσότερα εδώ στην Έλλαδα) πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι να δουλεύουμε για μαι ζωή. Παράλληλα αν κάποιος αποταμιεύει, ξοδεύει λίγα, επενδύει και φτάσει κάποια στιγμή να μην χρειάζεται να δουλεύει για να συντηρηθεί, είναι τεμπέλης και βάρος. Νομίζω είναι φανερό πόσο λάθος είναι αυτή η άποψη και το παράλογο της εργασίας που επικρατεί στην σημερινή πραγματικότητα.
Είναι πολύ ενδιαφέρον το πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα!
Ποτέ, από κανέναν, δεν έχω ακούσει τους χαρακτηρισμούς που αποδίδεις σε ένα τέτοιο άνθρωπο... Μάλλον έξυπνο και προνοητικό θα τον χαρακτήριζαν παρά τεμπέλη και βάρος.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη BLUE SEA
H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηλιούπολη (Αττική). Έχει γράψει 1,510 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε στις 11:02, 23-07-15:

#50
Αρχική Δημοσίευση από Eileen

Ποτέ, από κανέναν, δεν έχω ακούσει τους χαρακτηρισμούς που αποδίδεις σε ένα τέτοιο άνθρωπο... Μάλλον έξυπνο και προνοητικό θα τον χαρακτήριζαν παρά τεμπέλη και βάρος.
Ε, ναι, είναι απαραίτητο να κάνουμε οικονομία για ένα και βασικό λόγο: την ασφάλειά μας. Ο Θεός να μας φυλάει, αλλά προκύπτουν δυστυχώς και αντιξοότητες. Σ' ένα γιατρό να πας να κάνεις μια εξέταση πρέπει να δώσεις χρήματα. Δεν τα καλύπτει όλα το ταμείο ασφάλισης. Η οικονομία δεν έχει να κάνει με έξωτερικό "πρέπει", αλλά με εσωτερική μας αναγκαιότητα.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Μια εμπειρία ζωής - Από παμαμπου
      Το θέμα έχει λάβει 12 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ιστορίες.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 25-08-13 στις 20:27.
    • Οι κάφροι της ζωής μας! - Από Oralee
      Το θέμα έχει λάβει 37 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία The Chat & Fun Section.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 03-07-13 στις 16:11.
    • Ασφάλειες ζωής - Από geraki1
      Το θέμα έχει λάβει 6 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Οικονομικά.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 13-03-12 στις 21:55.
    • Aπόσταγμα ζωής - Από passenger123
      Το θέμα έχει λάβει 4 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ερωτικές Σχέσεις.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 16-01-11 στις 04:13.
    • Αλλαγή ζωής - Από karpozilos
      Το θέμα έχει λάβει 6 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Κοινωνικές Σχέσεις και Οικογένεια.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 20-12-09 στις 18:10.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους