Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,094 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,078 μηνύματα σε 74,652 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Χ - Ο Τροχός της Τύχης

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 18:06, 31-12-08:

#1
H κάρτα με τον αριθμό Χ είναι η Τύχη.


Ακολούθα την Τύχη σου αδιαφορώντας
για το πού σε οδηγεί.
Ο άξονας είναι ακίνητος: πέτυχέ το κι εσύ αυτό.

Αυτή η κάρτα αποδίδεται στο Δία, τον πλανήτη που θεωρείται ο μεγαλύτερος ευεργέτης στην αστρολογία. Ο Δίας δεν αντιπροσωπεύει εδώ μονάχα την καλή τύχη, αλλά περισσότερο τον αστάθμητο παράγοντα. Έτσι λοιπόν η κάρτα συμβολίζει το σύμπαν, από την άποψη της αέναης αλλαγής του. Αντιστοιχεί στο εβραϊκό γράμμα Καφ, που σημαίνει παλάμη του χεριού. Άλλωστε, σύμφωνα με μία παράδοση, μπορούμε να διαβάσουμε την τύχη μας στις γραμμές της παλάμης. Πράγματι, στο κάτω μέρος της περιφέρειας του Τροχού, απεικονίζεται η παλάμη με μορφή γροθιάς. Συμβολίζει το χέρι της Μοίρας, που κινεί τον Τροχό. Από την γροθιά ξεπηδούν έξι ακτίνες, ο αριθμός της σεφίρας Τίφαρετ (Ομορφιά), δείχνοντας έτσι ότι η δύναμη που κινεί τον Τροχό είναι απόλυτα ισορροπημένη.

Στο επάνω μέρος της κάρτας, βλέπουμε το στερέωμα των άστρων, που δείχνουν να μην ακολουθούν κάποια τάξη, αν και είναι ισορροπημένα μεταξύ τους, επειδή άλλα είναι φωτεινά και άλλα σκοτεινά. Η λάμψεις των άστρων αυτών διαπερνούν το στερέωμα και το μετατρέπουν σε μία μάζα από μπλε και πορφυρά φτερά. Στο μέσον, βρίσκεται ένας τρόχός με δέκα ακτίνες (όσα και τα σεφιρόθ του δέντρου της ζωής), δείχνοντας έτσι την κυριαρχία του στις φυσικές υποθέσεις του εκδηλωμένου κόσμου.

Επάνω στον τροχό, βλέπουμε τρεις μορφές: Τη Σφίγγα με το ξίφος, τον Ερμάνουβι και τον Τυφώνα. Συμβολίζουν τα τρία είδη ενέργειας που κυβερνούν την κίνηση των φαινομένων. Στην αλχημιστική θεωρία, τα τρία αυτά στοιχεία αντιπροσωπεύονται από το Θείο, τον Υδράργυρο και το Άλας. Η αντιστοιχία τους στις κάρτες Ταρώ, αποδίδεται από τους οίκους I, II και IV. Επάνω στην κάρτα η Σφίγγα ταυτίζεται με το Θείο, ο Ερμάνουβις με τον Υδράργυρο και ο Τυφώνας με το Άλας.


Το αλχημικό σύμβολο του Θείου

Η Σφίγγα (Θείον) αποτελείται από τα τέσσερα κέρουμπ, τα οποία έχουμε ήδη συναντήσει στις κάρτες του Ιεροφάντη (V) και του Άρματος (VII) και τα οποία αντιστοιχούν στις μαγικές αρετές, που είναι η Γνώση για τον Ταύρο, η Θέληση για το Λιοντάρι, η Τόλμη για τον Αετό και η Σιωπή για τον Άνθρωπο. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν και συντίθενται από ένα πέμπτο στοιχείο, Πεμπτουσία κατά τους αρχαίους Έλληνες, η οποία στο παρόν γνωστικό σύστημα ονομάζεται Κίνηση (To Go). Κρατά ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια ένα υψωμένο ξίφος, σύμβολο αρσενικής ενέργειας, που συσχετίζεται με τον Αυτοκράτορα (IV), ο οποίος συνδέεται με το Θείο.


Το αλχημικό σύμβολο του Υδραργύρου

Ο Ερμάνουβις (Υδράργυρος) σκαρφαλώνει από την αριστερή πλευρά του Τροχού. Αν και σύνθετος θεός, κυριαρχούν επάνω του οι ιδιότητες του πιθήκου. Πρόκειται για έναν συνδυασμό του Ερμή και του Άνουβις, της αιγυπτιακή θεότητας με κεφάλι τσακαλιού. Αμφότεροι οι θεοί θεωρούνται ως ψυχοπομποί, που καθοδηγούν τις ψυχές μεταξύ του υλικού και του πνευματικού κόσμου. Με τον ίδιο τρόπο, ο Υδράργυρος είναι το ρευστό στοιχείο που μεσολαβεί μεταξύ του Άλατος και του Θείου. Ο Πλούταρχος επέμενε πως ο Ερμάνουβις ήταν στην πραγματικότητα ο Heru-em-ampu, ή με άλλα λόγια ο Άνουβις ως μία από τις μορφές του Ώρου. Αυτή η μορφή ενοποιεί το φως με το σκοτάδι, αφού ο Άνουβις είναι ο θεός του κάτω κόσμου, ενώ ο Ώρος συχνά ταυτίζεται με τον Ρα (Ra-Horakhty), κατʼ εξοχήν ηλιακή θεότητα. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ερμάνουβις επιτελεί την βασική αλχημιστική λειτουργία του Υδράργυρου, της ενοποίησης των αντιθέτων αρχών. Αν και ο Κρόουλυ ταυτοποιεί τη μορφή που ανεβαίνει τον Τροχό ως τον Ερμάνουβι, στην πραγματικότητα η μορφή ομοιάζει με τον κυνοκέφαλο πίθηκο που έχουμε συναντήσει στο Μάγο (Ι), του οποίου το στοιχείο, όπως είπαμε είναι ο Υδράργυρος.


Το αλχημικό σύμβολο του Άλατος

Ο Τυφώνας (Άλας) απεικονίζεται στη δεξιά πλευρά της περιφέρειας του Τροχού, να βρίσκεται σε πτώση. Στο πλάι του κεφαλιού του, πίσω από το μάτι του, εμφανίζεται το σύμβολο του Άλατος, για να επιβεβαιώσει την απόδοσή του σε αυτό το αλχημικό στοιχείο. Ήταν τέρας του πρωτόγονου κόσμου, που προσωποποιούσε τις καταστροφικές δυνάμεις της φύσης και τη μανία των τυφώνων και των ηφαιστίων. Σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο, ο Τυφώνας ήταν τιτάνας, νεώτερος γιός της Γαίας και του Τάρταρου. Ο μύθος παρουσιάζει τον Τυφώνα να αποτελείται από συστρεφόμενα φίδια, κάτω από τη μέση. Έτσι, στην κάρτα απεικονίζεται το κάτω μέρος του σώματός του ως φιδόμορφο, το οποίο τυλίγεται γύρω από την περιφέρεια του Τροχού. Ο Τυφώνας επιτέθηκε στον Όλυμπο, για να πάρει εκδίκηση για την ήττα και τον θάνατο των αδερφών του, των γιγάντων και τιτάνων. Μετά από πολλές μάχες με τον Δία - σε μία μάλιστα εξ αυτών ο Δίας ηττήθηκε, διασώθηκε όμως από τον Ερμή και τον Πάνα – ο Τυφώνας τελικά κατανικήθηκε από τους κεραυνούς του Δία και θάφτηκε κάτω από το ηφαίστειο της Αίτνας, το οποίο ο Δίας έριξε επάνω του. Κάποια στοιχεία αυτού του μύθου παρουσιάζονται και στην κάρτα. Ο Δίας, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο κυβερνήτης της κάρτας, ρίχνει τους κεραυνούς του από τον ουρανό. Ο Τυφώνας βάλεται και πέφτει από τον Τροχό για να συντριβεί κάτω από αυτόν, όπως συνετρίβη κάτω από την Αίτνα. Εκτός των άλλων, ο Τυφώνας συσχετίζεται με τον αιγυπτιακό θεό Σετ, θεό της θύελας και του σκότους. Ο Σετ ήταν ο φονεύς του Όσιρι και σε αυτήν την κάρτα απεικονίζεται να διαχωρίζει το Ανχ της ζωής από την ποιμαντορική ράβδο του Όσιρι, όπως διαμέλισε το σώμα του θεού αυτού.



Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δως της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχηνίσει...
Καλή μας χρονιά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Συνημμένα Thumbnails
Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση

Όνομα:  T10_X_fortune.jpg
Εμφανίσεις:  9085
Μέγεθος:  41,2 KB  
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 02-01-09 στις 01:24.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 22:50, 31-12-08:

#2
υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?


Καλή χρονιά με την τύχη στο πλευρό μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 11:04, 01-01-09:

#3
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Ο Δίας, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο κυβερνήτης της κάρτας, ρίχνει τους κεραυνούς του από τον ουρανό. Ο Τυφώνας βάλεται και πέφτει από τον Τροχό για να συντριβεί κάτω από αυτόν, όπως συνετρίβη κάτω από την Αίτνα. Εκτός των άλλων, ο Τυφώνας συσχετίζεται με τον αιγυπτιακό θεό Σετ, θεό της θύελας και του σκότους. Ο Σετ ήταν ο φονεύς του Όσιρι και σε αυτήν την κάρτα απεικονίζεται να διαχωρίζει το Ανχ της ζωής από την ποιμαντορική ράβδο του Όσιρι, όπως διαμέλισε το σώμα του θεού αυτού.
Η παρουσίαση της κάρτας συνέπεσε με την εποχή του χειμερινού ηλιοστασίου, που εορτάζετο από τους Ρωμαίους ως ''Σατουρνάλια" (τέλος Δεκέμβρη) και από τους Σκανδιναβούς ως Yule. Yule σημαίνει Τροχός...Ο Σετ (ο Τυφώνας) είναι ο Sat...το σκοτάδι, ο Κρόνος που εκτοπίστηκε από τον Δία.
Παράθεση εικόνας του Τροχού κατά Crowley γιατί όχι αυτή τη φορά ;
Καλή χρονιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DrStrangelove : 01-01-09 στις 11:53.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 01:41, 02-01-09:

#4
Σύμφωνα με το ινδουιστικό σύστημα, τα τρία είδη ενέργειας που περιγράφηκαν στο προηγούμενο ποστ ως Θείον (Σφίγγα), Υδράργυρος (Ερμάνουβις) και Άλας (Τυφώνας), αποτελούν τα τρία Γκούνας (Gunaas): Σάτβα, Ράτζας και Τάμας. Δεν υπάρχει ακριβής μετάφραση για τη λέξη Γκούνας. Δεν είναι ακριβώς ένα στοιχείο, μία ιδιότητα, μία μορφή ενέργειας, μία όψη ή δυναμικό, αλλά όλες αυτές οι ιδέες ενυπάρχουν στο νόημά της. Οποιαδήποτε ιδιότητα κατέχεται από οποιοδήποτε πράγμα, μπορεί να αποδωθεί σε ένα ή περισσότερα από τα Γκούνας.

Το Τάμας σημαίνει σκοτάδι, αδράνεια, νωθρότητα, άγνοια, ανελευθερία, αναποφασιστικότητα ως προς τη δράση, υπεροψία, φόβο, θλίψη, ύπνο, θάνατο, κλπ.

Το Ράτζας σημαίνει ενέργεια, διέγερση, φωτιά, λάμψη, ταραχή, πάθος, ομορφιά, μόχθο, ηδονή και πόνο, πόλεμο και ειρήνη, ανθεκτικότητα, ισχύ, ανδρεία, οργή, αγώνα, διαμάχη, κλπ.

Το Σάτβα σημαίνει ηρεμία, διάνοια, διαύγεια, ισορροπία, χαρά, πληρότητα και ικανοποίηση, ευγένεια, φώτιση, απουσία φόβου και οργής, κλπ. Έτσι για παράδειγμα ο όρος Μποτισάτβα, ο οποίος αποδίδεται ως επίθετο σε κάποια θεϊκά πλάσματα της ινδουιστικής θεολογίας και περιέχει ως δεύτερο συνθετικό του τη λέξη Σάτβα, σημαίνει μεταξύ άλλων, τη φώτιση και την αφιέρωση του εαυτού στο σύνολο.

Κάθε ένα από τα όντα, όπως προαναφέραμε, αποτελεί έναν μεταβαλλόμενο συνδυασμό των τριών Γκούνας. Σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή, ένας ιδιαίτερος τύπος είναι κυρίαρχος σε ένα άτομο, ο οποίος ωστόσο είναι μεταβλητός. Σήμερα, ένα άτομο μπορεί να μην επιδεικνύει ούτε υποψία του Σάτβα, όμως εάν τον συναντήσει κανείς αργότερα, μπορεί να τον δει να ξεχειλίζει από αυτό. Τέτοιες μεταμορφώσεις είναι πιθανές. Για αυτόν τον λόγο και εξαιτίας του γεγονότος ότι κι εμείς οι ίδιοι αποτελούμε μίγματα των Γκούνας, δεν θα πρέπει να μισούμε, να περιφρονούμε ή να κρίνουμε εκείνον τον οποίο θεωρούμε πως ζει μέσα σʼ ένα χαμηλότερου επιπέδου Γκούνας, επειδή ένα άτομο μπορεί να βρίσκεται σε πρωιμότερο στάδιο πνευματικής ανάπτυξης κατά το συγκεκριμένο χρόνο.

Θα μπορούσε κανείς να πει, ότι από τα τρία Γκούνας, το Τάμας είναι το χαμηλότερο, ενώ το Σάτβα το υψηλότερο. Το Τάμας μας κρατά σε μια κατάσταση άγνοιας, αδράνειας και σκότους. Αυτά, χωρίς καμμία εξαίρεση, προκαλούν τελικώς μιζέρια και δυστυχία. Ένα «Ταμασικό» άτομο ζει σε πλήρη άγνοια των πνευματικών νόμων, τους οποίους παραβιάζει με κάθε τρόπο. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρα η διάκριση μεταξύ της «Σατβικής» ποιότητας της πληρότητας-ικανοποίησης και της νωθρότητας ή αδράνειας ενός Ταμασικού ατόμου. Εάν η νωθρότητα μας παρουσιάζεται με τον μανδύα της πληρότητας ή της ικανοποίησης, τότε θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα, γιατί κάτι τέτοιο σίγουρα θα προκαλέσει την καταστροφή μας.

Το Ράτζας μας οδηγεί στη δράση, συχνά με υψηλές προσδοκίες για συγκεκριμένο τύπο αποτελέσματος ή ανταμοιβής. Οι περισσότερες από τις πράξεις των ανθρώπων, διακατέχονται από την προσδοκία του αποτελέσματος. Αυτός που προσδοκά πάρα πολλά, είναι πιθανόν συχνά να καταλήξει στην απογοήτευση. Στο Ράτζας, είναι ακριβώς αυτή η απογοήτευση, η αποτυχία εκπλήρωσης των επιθυμιών, η αποτυχία στο να λάβει κανείς τα επιθυμητά αποτελέσματα των ενεργειών του και η απληστία, που προκαλούν τη δυστυχία. Έτσι, δεν θεωρείται πολύ καλό να ζει κανείς επί μακρόν στο Ράτζας. Δεν προκαλεί από μόνο του την εξύψωση της Ψυχής, αλλά μας αφήνει κάπου στη μέση. Κατά συνέπεια, είναι δική μας υποχρέωση να ανυψωθούμε στο υψηλότερο Γκούνας, το Σάτβα.

Το Σάτβα μας οδηγεί στην ευτυχία και στην τέρψη, ανεξάρτητα από τʼ αποτελέσματα των πράξεών μας. Εδώ επιτελούμε το έργο μας, θεωρώντας το σαν ένα προδιαγεγραμμένο καθήκον, κατά την εκτέλεση του οποίου θα πρέπει να πάψουμε νʼ ανησυχούμε για το αποτέλεσμα και να διατηρούμε την οποιαδήποτε προσδοκία. Έτσι, αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας με ηρεμία, καθώς παρουσιάζονται, διατηρώντας την εσωτερική ισορροπία και αρμονία, όπως μας δίδαξε στα προηγούμενα η κάρτα της Προσαρμογής. Το Σάτβα είναι το φως και η γνώση, η σοφία και η νοητική γαλήνη. Ανυψώνει την Ψυχή, σε μια ουράνια «γέννηση».

Υπό το φως αυτής της θεώρησης, μπορούμε να κατανοήσουμε ότι τα τρία Γκούνας είναι υπεύθυνα για τις περισσότερες δραστηριότητες. Αυτές μπορεί να είναι υψηλές όπως το καλό του κοινωνικού συνόλου, μεσαίες όπως το προσωπικό μας καλό ή κατώτερες όπως η βλάβη του εαυτού ή του κοινωνικού συνόλου.

Ένας από τους σημαντικότερους αφορισμούς της ινδουιστικής φιλοσοφίας αναφέρει: «Τα Γκούνας περιστρέφονται». Η ανταμοιβή της προσπάθειας είναι μία κατάσταση διαυγούς ηρεμίας, η οποία τείνει τελικά να βυθιστεί στο αρχικό αδρανές σκοτάδι και ο κύκλος να ξεκινήσει από την αρχή. Τα τρία Γκούνας αντιστοιχούν πλήρως στα αλχημιστικά στοιχεία που είδαμε στο προηγούμενο ποστ.

Έτσι, έχουμε τις παρακάτω αντιστοιχίες:

Σφίγγα – Θείον – Σάτβα
Ερμάνουβις – Υδράργυρος – Ράτζας
Τυφώνας – Άλας – Τάμας

Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.

Εάν προσεγγίσουμε το ίδιο ζήτημα υπό την ινδουιστική οπτική που αναλύσαμε παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η πραγματική σοφία είναι η γνώση ότι τα Γκούνας και μόνο δημιουργούν όλες τις πράξεις, ενώ η Ψυχή, ο αληθινός Εαυτός, παραμένουν αμόλυντα κι ανεπηρέαστα, χωρίς να αποτελούν τον πραγματικό δράστη κάθε μορφής δράσης. Τη στιγμή που αποκτάται αυτή η συνειδητοποίηση, ότι η Ψυχή δεν είναι ο υπεύθυνος των πράξεων και ότι δεν επηρεάζεται από τις πράξεις, συνενώνεται άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Με αυτήν τη συνειδητοποίηση, η Ψυχή ανυψώνεται πάνω από τις πράξεις, πάνω από τα Γκούνας και απελευθερώνεται από τον αέναο κύκλο της γέννησης, του θανάτου, της σήψης και του πόνου, κερδίζοντας έτσι την αθανασία.

Τον ίδιο ακριβώς συμβολισμό έχει και το σπαθί, το οποίο όπως είδαμε κρατά η Σφίγγα ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια. Το σπαθί αποδίδεται ως μαγικό εργαλείο στη σεφίρα Γκεβούρα (Ισχύς). Με αυτήν την Ισχύ θα πρέπει να ανέλθει κανείς επάνω από τον απατηλό κόσμο των φαινομένων και να ενωθεί με το στερέωμα των άστρων που τον καλεί. Στο φόντο του Τροχού βρίσκεται ένα ισόπλευρο τρίγωνο, με την κορυφή του να δείχνει προς τα επάνω. Αποτελεί ένα ακόμη φαλικό σύμβολο, απεικονίζοντας ουσιαστικά τα ίδια πράγματα με το σπαθί, σε μια πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση. Εφόσον ο άνθρωπος, που έχει φτάσει στο επάνω μέρος του Τροχού, ακολουθήσει την κατεύθυνση που του δείχνουν τα φαλικά αυτά σύμβολα, ανυψώνεται πάνω απʼ τις πράξεις και απελευθερώνεται από τη σκλαβιά της αιώνιας επανάληψης των πραγμάτων. Ας μην ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο ποστ, ο Τυφώνας σε κάποια μάχη νίκησε το Δία, σκαρφαλώνοντας έτσι στιγμιαία στο επάνω μέρος του Τροχού. Ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε αυτή του τη θέση ώστε να ξεφύγει από την τυφλή μανία της δράσης, με συνέπεια να κατακεραυνωθεί από τον πατέρα των θεών - τον οποίο ο Ερμής βοήθησε να ανέβει ξανά στην κορυφή, όπως εδώ ο Ερμάνουβις – κι έτσι τον βλέπουμε τώρα να συνθλίβεται από την αδησώπητη νομοτέλεια του Τροχού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 02:42, 02-01-09:

#5
Πλούσια κάρτα. Μου τράβηξε το ενδιαφέρον παρόλο που δεν πιστεύω καθόλου στην τύχη.

Ας ξεκινήσω με τα απλά:
Αρχική Δημοσίευση από Κακή Επιρροή
υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?
Νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό είναι το:
Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.
Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι μπορούμε να περιστρέψουμε το τροχό αλλά όχι να το μετακινήσουμε.

Ωστόσο θα ήθελα να σχολιάσω/ρωτήσω και κάποια άλλα θέματα.

Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.

Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;

Τέλος τα στοιχεία είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε σύμφωνα με την Φυσική επιστήμη να μην μπορούν να περιστρέψουν τον κύκλο αφού η Φυσική τους αποδίδει μόνο το βάρος το όποιο είναι κάθετο στον άξονα αρά είναι αδύνατον να τον περιστρέψουν. Αυτό είναι τυχαίο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 18:46, 02-01-09:

#6
Θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση σχετικά με το Θέλημα μετά από κάποια ερεθίσματα που μου έδωσαν κάποια κείμενα και κάποια τελευταία βιώματα. Ακούω και διαβάζω συνέχεια για την μεγάλη σημασία που έχει το Θέλημα, δηλαδή το κέντρο του Τροχού εδώ (που και σε άλλες κάρτες παρουσιάζεται). Λέγεται στην θελημική παράδοση "κάνε το θέλημά σου" χωρίς να υπολογίζεις τις ανάγκες σου, τα ένστικτά σου, τις επιθυμίες σου. "Κοίτα μόνο το θέλημα, όχι τα θέλω σου". Η εύλογη απορία είναι ποιός ορίζει το προσωπικό θέλημα του καθενός και πώς το αντιλαμβάνεται αυτό. Ως πεπρωμένο ; Ως αποστολή ; Ως τι ακριβώς ; Επίσης δεν έχω καταλάβει με ποιά μέσα αναγνωρίζει κανείς το θέλημα του ; Με τα όνειρα, με οράματα, με την καθοδήγηση κάποιου Master, με την καρδιά του και το ένστικτο ; Καλώς...η προσήλωση στο κέντρο του Τροχού κατανοητή. Από κει και πέρα αυτό είναι μια διαδικασία στην οποία παραβλέπουμε ένστικτα, ορμές, σεξουαλική ικανοποίηση, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες και αντιπάθειες, ψυχική και βιολογική επιβίωση, και βαδίζουμε ατάραχοι προς το Θέλημα μας, το οποίο τελικά είμαι σίγουρος πως αν ρωτήσουμε δέκα είκοσι ανθρώπους εδώ, κανείς δεν θα μπορεί να μας απαντήσει ποιό είναι ; Στόχους, επιθυμίες, όνειρα θα μας πουν πολλοί, αλλά τελικά πώς εννοεί κανείς το Θέλημα είναι μια άλλη ιστορία. Θα με ενδιέφερε να επεκταθείτε εδώ, τώρα που βρισκόμαστε στον Τροχό της τύχης, που ο πυρήνας του (το κέντρο) έχει την μέγιστη σημασία και η προσήλωση εκεί επιτρέπει το Go. Τέλος να πω μια προσωπική άποψη. Δεν θεωρώ ότι αυτή η κάρτα έχει μεγάλη σχέση με την τύχη ή την ατυχία. Την αντιλαμβάνομαι περισσότερο ως μια ακόμα εσωτερική διαδικασία αυτογνωσίας. Αν όμως πρώτα δεν κατανοήσουμε βασικές έννοιες όπως αυτή του Θελήματος, νομίζω δεν θα έχει το ίδιο ενδιαφέρον. Ακόμα κάτι. Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ; Τί σχέση έχει ακόμα αυτό το χριστιανικό "γεννηθήτω το Θέλημά Του" με το θέλημα ; Η αποδοχή του Θελήματος είναι η αποδοχή του πεπρωμένου και της ατομικής μας αποστολής στο συμπαντικό παιχνίδι ανεξάρτητα αν αυτός ο ρόλος μας αποβαίνει καταστροφικός εις βάρος ενός ανθρώπου, μιας ομάδας ή ολόκληρου του κόσμου ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DrStrangelove : 02-01-09 στις 19:25. Αιτία: αρκετά λάθη (αυτά ευτυχώς διορθώνονται...)
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:23, 06-01-09:

#7
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Πλούσια κάρτα. Μου τράβηξε το ενδιαφέρον παρόλο που δεν πιστεύω καθόλου στην τύχη.
Εάν ρωτήσεις έναν άθεο "Πώς κατασκευάστηκε ο Κόσμος, η ζωή, ο άνθρωπος;", θα σου αποκριθεί: "Τυχαία". Το να μην πιστεύεις στην τύχη, σημαίνει πως πιστεύεις στη νομοτέλεια, πράγμα που κατ' επέκταση σημαίνει πως πιστεύεις στο Θείον (δεν είναι τυχαία η σύμπτωση του όρου αυτού με το ομώνυμο αλχημιστικό στοιχείο στο οποίο αναφερθήκαμε στα παραπάνω).

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι μπορούμε να περιστρέψουμε το τροχό αλλά όχι να το μετακινήσουμε.
Ο Τροχός περιστρέφεται γύρω από ένα σταθερό κέντρο. Η περιφέρειά του συμβολίζει τον κόσμο των φαινομένων, το εκδηλωμένο Σύμπαν. Η μετακίνηση του Τροχού, με τον τρόπο που τη φαντάζεσαι θα μας οδηγούσε σε ένα άλλο εκδηλωμένο Σύμπαν, με διαφορετικές παγκόσμιες σταθερές και διαφορετική συμπεριφορά της Νομοτέλειάς του. Ωστόσο, ο εκδηλωμένος κόσμος εκείνου του εναλλακτικού Σύμπαντος θα ήταν και πάλι φαινομενικός και η Ψυχή ή ο πραγματικός εαυτός θα βρισκόταν και πάλι στο σταθερό του κέντρο.
Η μετακίνηση μπορεί να γίνει και με άλλο τρόπο: Μπορούμε να φανταστούμε πως το κέντρο του δεν είναι ένας άξονας, αλλά μια σφαίρα. Τότε, οι πιθανές μετακινήσεις του Τροχού, πέρα από το επίπεδο περιστροφής του, στις τρεις διαστάσεις, αντί στις δύο που τον βλέπουμε στην κάρτα, θα σχηματίσει μια πλήρη σφαίρα. Αυτό μας λέει ο Κρόουλυ σ' ένα από τα οράματά του που θ' αναφέρουμε παρακάτω.

Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.
Σε πολλές περιπτώσεις το σύμβολο του άλατος είναι ένας απλός κύκλος, που συμβολίζει τον Ουροβόρο Όφι, το φίδι δηλαδή που δαγκώνει την ουρά του. Δεν είναι τυχαία φυσικά η απόδοσή του σε μια θεότητα που αποτελείται από φίδια, όπως ο Τυφώνας. Η γραμμή μάλλον προέρχεται από τη συνύπαρξη αυτού του συμβόλου με τα σύμβολα του θείου και του υδραργύρου, στο παρακάτω σύμβολο, που σημαίνει τη Φιλοσοφική Λίθο:



Δεν είναι τυχαία η ομοιότητά του με το ελληνικό γράμμα θήτα, αρχικό της λέξης Θάνατος και μία από τις έννοιες που περικλείονται, όπως είπαμε στο Τάμας.


Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;
Όπως είπαμε, κάθε ον αποτελεί έναν μεταβαλλόμενο συνδυασμό των τριών Γκούνας. Μπορείς να φανταστείς την περιφέρεια του Τροχού να περιέχει μια διαβάθμιση της "συγκέντρωσης" του Σάτβα, με μέγιστη "συγκέντρωση" στο σημείο που κάθεται η Σφίγγα, ενώ καθώς προχωράμε δεξιόστροφα, η συγκέντρωση να μειώνεται σταδιακά, φτάνοντας σε εξαιρετική αραίωση στο κλείσιμο του κύκλου. Το ίδιο μπορείς να φανταστείς και για τα άλλα δύο Γκούνας-Στοιχεία, με το μέγιστο και το ελάχιστο της συγκέντρωσης καθενός από αυτά, εκεί που κάθονται αντίστοιχα ο Ερμάνουβις και ο Τυφώνας. Με αυτό το σκεπτικό, σε κάθε σημείο της περιφέρειας του Τροχού (του εκδηλωμένου κόσμου των φαινομένων) μπορεί κανείς να βρει ένα συνδυασμό των τριών ποιοτήτων, η καθεμία σε διαφορετική "συγκέντρωση".
Αυτό που ρωτάς για το να έχει κανείς "με το μέρος του" και τα τρία στοιχεία ισοδυναμεί ουσιαστικά με το να μπορεί κανείς να τα χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν για την πραγματοποίηση του Θελήματός του. Σε αυτό απαντά το σύμβολο της Φιλοσοφικής Λίθου που παρέθεσα παραπάνω και περιέχει και τα τρία αλχημιστικά στοιχεία σ΄ευθυγράμμιση. Η Φιλοσοφική Λίθος συμβολίζει στην πραγματικότητα την πεμπτουσία, την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας, To Go, για την οποία αναλυτικότερα θα μιλήσουμε στο μέλλον. Κατά συνέπεια, μπορούμε να δούμε πως έχει και τα τρία στοιχεία "με το μέρος του", αυτός που μπορεί να υπερβεί τον κόσμο των φαινομένων, να ισορροπήσει σαν τη Σφίγγα, ν' αποκτήσει τη συνείδηση ότι η Ψυχή δεν επηρεάζεται από τις πράξεις και να συνενωθεί άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Αυτός δηλαδή που είναι ικανός να πραγματοποιήσει το Θέλημά του.

Τέλος τα στοιχεία είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε σύμφωνα με την Φυσική επιστήμη να μην μπορούν να περιστρέψουν τον κύκλο αφού η Φυσική τους αποδίδει μόνο το βάρος το όποιο είναι κάθετο στον άξονα αρά είναι αδύνατον να τον περιστρέψουν. Αυτό είναι τυχαίο;
Θα πρέπει να φανταστείς τις τρεις οντότητες να κινούνται με τρόπο που να περιστρέφουν τον Τροχό, ως εφαπτομενικές δηλαδή δυνάμεις στην περιφέρειά του. Το βάρος δεν παίζει ρόλο σε αυτές τις οντότητες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 23:25, 06-01-09:

#8
Αρχική Δημοσίευση από Κακή Επιρροή
υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?


Καλή χρονιά με την τύχη στο πλευρό μας
Θεωρώ πως το πείραμα του Wisman, αφορά περισσότερο τη δεισιδαιμονία και τις προλήψεις, παρά την Τύχη με την έννοια που αναφέρεται εδώ. Η κάρτα σχετίζεται περισσότερο με τους τέσσερις κανόνες που διατυπώνονται στο τέλος του άρθρου:

Έτσι ο Γουάιζμαν κατέληξε στη διατύπωση των τεσσάρων βασικών αρχών του σχετικά με το προφίλ του τυχερού:
1) Είναι ευρηματικός, δημιουργικός, αρπάζει τις ευκαιρίες ακόμα κι αν πρέπει να αλλάξει τις συνήθειές του.
2) Εμπιστεύεται το ένστικτό του.
3) Είναι αισιόδοξος.
4) Λέει συχνά: "Και μη χειρότερα!".

Ο προληπτικός άνθρωπος παρασύρεται από τη φαινομενική δύναμη των γεγονότων και εγκλωβίζεται στην περιφέρεια του τροχού γυρνώντας αέναα, έρμαιο των καταστάσεων. Ο άξονας στο κέντρο του είναι ακίνητος. Εκεί πρέπει να προσανατολίσει την προσοχή του ο ταξιδιώτης. Ο ελιγμός αυτός δένει υπέροχα με τους παραπάνω κανόνες...
Με το ίδιο σκεπτικό, αυτό που ο Crowley ονομάζει Θέλημα είναι το ταξίδι του Καβάφη προς την Ιθάκη, απαλλαγμένο από το άγχος του σκοπού. Η Ιθάκη, η ζωή, έχει να μας χαρίσει το ωραίο ταξίδι. Αυτό είναι το κέντρο του τροχού!
(Ο Exposed_Bone έχει παραθέσει το σωστό κομμάτι που περιγράφει τα παραπάνω).

Αρχική Δημοσίευση από Dr. Strangelove
Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ;
Χωρίς να μπορώ να δώσω έναν σαφή ορισμό για το τι είναι το Θέλημα, μπορώ να απαντήσω στην ερώτησή σου, μέσα από τη φιλοσοφία του Crowley:

Κάθε άνδρας και κάθε γυναίκα είναι ένα αστέρι.

Κάθε αστέρι έχει μια δική του, προκαθορισμένη τροχιά που δεν συγκρούεται με τις τροχιές των άλλων αστεριών. Όταν η τροχιά του Θελήματός μας, εμποδίζει την τροχιά του Θελήματος κάποιου άλλου, κατά τον Crowley, υπάρχει δυσαρμονία και Συμπαντική Ανισορροπία. Τότε ένα από τα δύο Θελήματα δεν έχει θέση στο κοσμικό γίγνεσθαι.
Η καταστροφή και η δημιουργία από την άλλη, σε επίπεδο φυσικών διεργασιών, είναι έννοιες ταυτόσημες και αλληλοσυμπληρούμενες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:32, 10-01-09:

#9
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Το Σάτβα σημαίνει ηρεμία, διάνοια, διαύγεια, ισορροπία, χαρά, πληρότητα και ικανοποίηση, ευγένεια, φώτιση, απουσία φόβου και οργής, κλπ. Έτσι για παράδειγμα ο όρος Μποτισάτβα, ο οποίος αποδίδεται ως επίθετο σε κάποια θεϊκά πλάσματα της ινδουιστικής θεολογίας και περιέχει ως δεύτερο συνθετικό του τη λέξη Σάτβα, σημαίνει μεταξύ άλλων, τη φώτιση και την αφιέρωση του εαυτού στο σύνολο. ..
.....

Το Σάτβα μας οδηγεί στην ευτυχία και στην τέρψη, ανεξάρτητα από τʼ αποτελέσματα των πράξεών μας. Εδώ επιτελούμε το έργο μας, θεωρώντας το σαν ένα προδιαγεγραμμένο καθήκον, κατά την εκτέλεση του οποίου θα πρέπει να πάψουμε νʼ ανησυχούμε για το αποτέλεσμα και να διατηρούμε την οποιαδήποτε προσδοκία. Έτσι, αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας με ηρεμία, καθώς παρουσιάζονται, διατηρώντας την εσωτερική ισορροπία και αρμονία, όπως μας δίδαξε στα προηγούμενα η κάρτα της Προσαρμογής. Το Σάτβα είναι το φως και η γνώση, η σοφία και η νοητική γαλήνη. Ανυψώνει την Ψυχή, σε μια ουράνια «γέννηση».
.......

Ένας από τους σημαντικότερους αφορισμούς της ινδουιστικής φιλοσοφίας αναφέρει: «Τα Γκούνας περιστρέφονται».


Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.

Εάν προσεγγίσουμε το ίδιο ζήτημα υπό την ινδουιστική οπτική που αναλύσαμε παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η πραγματική σοφία είναι η γνώση ότι τα Γκούνας και μόνο δημιουργούν όλες τις πράξεις, ενώ η Ψυχή, ο αληθινός Εαυτός, παραμένουν αμόλυντα κι ανεπηρέαστα, χωρίς να αποτελούν τον πραγματικό δράστη κάθε μορφής δράσης. Τη στιγμή που αποκτάται αυτή η συνειδητοποίηση, ότι η Ψυχή δεν είναι ο υπεύθυνος των πράξεων και ότι δεν επηρεάζεται από τις πράξεις, συνενώνεται άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Με αυτήν τη συνειδητοποίηση, η Ψυχή ανυψώνεται πάνω από τις πράξεις, πάνω από τα Γκούνας και απελευθερώνεται από τον αέναο κύκλο της γέννησης, του θανάτου, της σήψης και του πόνου, κερδίζοντας έτσι την αθανασία.

Τον ίδιο ακριβώς συμβολισμό έχει και το σπαθί, το οποίο όπως είδαμε κρατά η Σφίγγα ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια. Το σπαθί αποδίδεται ως μαγικό εργαλείο στη σεφίρα Γκεβούρα (Ισχύς). Με αυτήν την Ισχύ θα πρέπει να ανέλθει κανείς επάνω από τον απατηλό κόσμο των φαινομένων και να ενωθεί με το στερέωμα των άστρων που τον καλεί. Στο φόντο του Τροχού βρίσκεται ένα ισόπλευρο τρίγωνο, με την κορυφή του να δείχνει προς τα επάνω. Αποτελεί ένα ακόμη φαλικό σύμβολο, απεικονίζοντας ουσιαστικά τα ίδια πράγματα με το σπαθί, σε μια πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση. Εφόσον ο άνθρωπος, που έχει φτάσει στο επάνω μέρος του Τροχού, ακολουθήσει την κατεύθυνση που του δείχνουν τα φαλικά αυτά σύμβολα, ανυψώνεται πάνω απʼ τις πράξεις και απελευθερώνεται από τη σκλαβιά της αιώνιας επανάληψης των πραγμάτων. Ας μην ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο ποστ, ο Τυφώνας σε κάποια μάχη νίκησε το Δία, σκαρφαλώνοντας έτσι στιγμιαία στο επάνω μέρος του Τροχού. Ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε αυτή του τη θέση ώστε να ξεφύγει από την τυφλή μανία της δράσης, με συνέπεια να κατακεραυνωθεί από τον πατέρα των θεών - τον οποίο ο Ερμής βοήθησε να ανέβει ξανά στην κορυφή, όπως εδώ ο Ερμάνουβις – κι έτσι τον βλέπουμε τώρα να συνθλίβεται από την αδησώπητη νομοτέλεια του Τροχού.
Για το Σάτβα ακριβώς λοιπόν λέει:" Και μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων να αποκτείνωσι, φοβηθήτε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχή και σώμα να απολέση εν τη γεέννη. Δύο στρουθία δεν πωλούνται δι' έν ασσάριον; και έν εξ αυτών δεν θέλει πέσει επί την γην, άνευ του θελήματος του Πατρός σας. Υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής είναι πάσαι ηριθμημέναι. Μη φοβηθήτε λοιπόν, πολλών στρουθίων διαφέρετε σεις¨( Ματθ. Ι΄, 28-31)

Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.
…………
Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;
……..Αυτό είναι τυχαίο;
Τύχη λοιπόν αφενός και νομοτέλεια αφετέρου…Η δεύτερη φαίνεται να είναι ο «νωτιαίος μυελός» του άξονα του Τροχού, ενώ η πρώτη, η τύχη, το περίβλημα, η περιβολή του.

Τώρα, εάν θα μπορούσε κάποιος να προσπεράσει την βιβλική «ρομφαία την φλογίνην, την περιστρεφομένη», που φυλάει την «οδόν του ξύλου της ζωής»( Γέν. Γ΄, 24), χωρίς να τον πάρουν χαμπάρι τα Χερουβείμ, θα του ήταν περιττό, το εύλογο «άραγε» του φίλου μας Ε.Β.

Στην εύστοχη επισήμανση, επίσης, του Ε.Β., για τον Τυφώνα, θα ήθελα να συμπληρώσω, πάλι από τη βιβλική αναφορά, όσο και την ιστορική γνώση, τους Βαραββά και Σπάρτακο, που, τελικά, τους «έφαγε» το «Τάμας»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 10-01-09 στις 20:08. Αιτία: διόρθωση quote
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 17:43, 11-01-09:

#10
Ο τροχός

Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν,
και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν

με του Καιρού τα αλλάματα, που αναπαημό δεν έχουν,
μα στο Kαλό κ' εις το Kακό περιπατούν και τρέχουν

Ερωτόκριτος


Ο τροχός χρησιμοποιήθηκε σε πολλές πρακτικές εφαρμογές, ώστε να διευκολύνει τον άνθρωπο στις καθημερινές του εργασίες. Ο αρχαιότερος τροχός βρέθηκε στη Μεσοποταμία, σε τροχούς αγγειοπλαστικής την 5η χιλιετία π.χ.


Stonehenge


Χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για να εκφράσει την κίνηση και την περιστροφή αλλά και έννοιες όπως η ενότητα η πληρότητα και η χρονική περίοδος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα κυκλικής αποτύπωσης του χρόνου, είναι το ημερολόγιο των Αζτέκων ή αλλιώς «Η πέτρα του Ήλιου»:



Ο ηλιακός δίσκος, εγγράφεται στη συλλογική ανθρώπινη συνείδηση και καταγράφεται συμβολικά με το ακόλουθο ιδεόγραμμα, κοινό σε πολλούς πολιτισμούς ανά τον κόσμο:



Με το ίδιο σύμβολο έχουμε και μια απεικόνιση του σύμπαντος με τον ήλιο στο κέντρο του.


Ο τροχός, ο κύκλος, η σπείρα και η περιστροφή διέπουν την ύπαρξή μας μέσα στο σύμπαν:





Sting - Windmills of Your Mind

Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnival balloon
Like a carousel that's turning
Running rings around the moon

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
[...]

Oι κάρτες Ταρώ αποτελούν επίσης έναν αέναο κύκλο, αφού ο Τρελός είναι η πρώτη και η τελευταία κάρτα. Το μηδέν και το άπειρο...




(Στο επόμενο ποστ: Ο κύκλος της Ζωής, the Bhavacakra).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 11-01-09 στις 17:51.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 18:27, 11-01-09:

#11
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Sting - Windmills of Your Mind

Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnival balloon
Like a carousel that's turning
Running rings around the moon

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
[...]

Oι κάρτες Ταρώ αποτελούν επίσης έναν αέναο κύκλο, αφού ο Τρελός είναι η πρώτη και η τελευταία κάρτα. Το μηδέν και το άπειρο..
omg ! από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, μα το προτιμώ με την φωνή της Alison Moyet

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 11-01-09 στις 19:02. Αιτία: quote tags
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 01:41, 12-01-09:

#12
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Λέγεται στην θελημική παράδοση "κάνε το θέλημά σου" χωρίς να υπολογίζεις τις ανάγκες σου, τα ένστικτά σου, τις επιθυμίες σου. "Κοίτα μόνο το θέλημα, όχι τα θέλω σου". Η εύλογη απορία είναι ποιός ορίζει το προσωπικό θέλημα του καθενός και πώς το αντιλαμβάνεται αυτό. Ως πεπρωμένο ; Ως αποστολή ; Ως τι ακριβώς ; Επίσης δεν έχω καταλάβει με ποιά μέσα αναγνωρίζει κανείς το θέλημα του ; Με τα όνειρα, με οράματα, με την καθοδήγηση κάποιου Master, με την καρδιά του και το ένστικτο ; Καλώς...η προσήλωση στο κέντρο του Τροχού κατανοητή. Από κει και πέρα αυτό είναι μια διαδικασία στην οποία παραβλέπουμε ένστικτα, ορμές, σεξουαλική ικανοποίηση, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες και αντιπάθειες, ψυχική και βιολογική επιβίωση, και βαδίζουμε ατάραχοι προς το Θέλημα μας, το οποίο τελικά είμαι σίγουρος πως αν ρωτήσουμε δέκα είκοσι ανθρώπους εδώ, κανείς δεν θα μπορεί να μας απαντήσει ποιό είναι ; Στόχους, επιθυμίες, όνειρα θα μας πουν πολλοί, αλλά τελικά πώς εννοεί κανείς το Θέλημα είναι μια άλλη ιστορία. Θα με ενδιέφερε να επεκταθείτε εδώ, τώρα που βρισκόμαστε στον Τροχό της τύχης, που ο πυρήνας του (το κέντρο) έχει την μέγιστη σημασία και η προσήλωση εκεί επιτρέπει το Go.
Θέλω από μέρες να απαντήσω στον αγαπητό Δόκτορα, όμως συνεχώς κάτι με σταματά. Οι ερωτήσεις που θέτεις φίλε Δόκτωρ είναι καίριες και δεν έχουν απαντηθεί μέχρι στιγμής από κανέναν μας, τουλάχιστον όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Πιστεύω πως η ανεύρεση του Θελήματός μας είναι ο στόχος αυτού του ταξιδιού κι εμείς ακόμη πλέουμε καταμεσής της Σκοτεινής Θάλασσας της Αντίληψης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούν να ειπωθούν σε αυτήν τη φάση.

Ο σαμάνος Δον Χουάν, διδάσκαλος του Κάρλος Καστανέντα, αναφέρει πως ο καθένας μας έχει δύο μυαλά: "Το ένα μας μυαλό είναι ο αληθινός μας νους, προϊόν όλων των εμπειριών της ζωής μας, αυτός που μιλά σπάνια, καθώς είναι νικημένος και εξορισμένος στην αφάνεια. Ο άλλος μας νους, αυτός που χρησιμοποιούμε καθημερινά σε ό,τι κάνουμε, είναι ένας ξένος εισβολέας".

Το Θέλημα, από μία άποψη, είναι η φωνή του πρώτου μας νου, αυτή που μιλάει πολύ σπάνια. Πιστεύω πως επίσης το Θέλημα είναι αυτό που συχνά περιγράφεται ως ο Δρόμος προς την ενότητα με τη Συμπαντική Διάνοια. Υπ' αυτήν την έννοια, αποτελεί κάτι σαν Πεπρωμένο, αφού σε όλη μας τη ζωή μας καλεί να τον διαβούμε. Όποιος αψηφά τούτη την Κλήση, όπως δυστυχώς κάνουμε οι περισσότεροι εξ ημών, νιώθει πάντοτε μέσα του ατελής, ανολοκλήρωτος και ανικανοποίητος, ακόμη κι αν έχει επιτύχει τα μέγιστα σε κάθε υλικό και κοινωνικό τομέα.
Από μια άλλη άποψη, το Θέλημα είναι το Χάρισμά μας, ή καλύτερα, κατά τη διάβαση του Δρόμου, θα πρέπει να ανακαλύψουμε ποιο είναι αυτό μας το Χάρισμα –όλοι οι άνθρωποι έχουν τουλάχιστον από ένα- γνώση που τελικά θα μας οδηγήσει στο Θέλημα.
Με λίγα λόγια, το Θέλημα είναι εκείνη η μοναδική τροχιά η οποία, εφόσον την ακολουθήσουμε, μας εναρμονίζει με το συμπαντικό ρυθμό. Αυτή η τροχιά είναι προκαθορισμένη, συνεπώς φαίνεται πως περισσότερο το Θέλημα καθορίζει εμάς, παρά εμείς εκείνο. Τούτη η σκέψη γεννάει άμεσα ένα ερώτημα μεταξύ Πεπρωμένου κι Ελεύθερης Βούλησης. Η θεωρία του Θελήματος γεφυρώνει τα δύο αντίθετα: Μπορείς νʼ ακολουθήσεις όποια τροχιά θέλεις, όμως μόνο μία σε οδηγεί σε αρμονία, γαλήνη κι ολοκλήρωση. Όλες οι άλλες σε οδηγούν αναπόφευκτα στη σύγκρουση, με τους άλλους και με τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο όρος Δρόμος, μάλλον αναφέρεται περισσότερο σʼ αυτήν τη μοναδική τροχιά, παρά στις διάφορες διαδρομές που μπορεί νʼ ακολουθήσει κανείς για να φτάσει μέχρις αυτόν. Νομίζω πως στην αταραξία φτάνει κανείς όταν βρει το Θέλημά του κι όχι όσο το αναζητεί.
Σε τελική ανάλυση, το Θέλημα μπορεί να παρασταθεί ως Καθήκον: «Επιτακτικό όπως η ανάγκη, αναπόφευκτο όπως το πεπρωμένο και αδυσώπητο όπως ο θάνατος».

Εάν αντίθετα μιλάμε για ανάγκες κι επιθυμίες, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες κι αντιπάθειες, όνειρα κι επιδιώξεις τα οποία πηγάζουν από τον "εισβολέα", τότε πιστεύω πως το Θέλημα θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από αυτά. Τούτοι είναι οι Δαίμονες της Σκόνης, που χορεύουν υπό τις προσταγές του Κυρίου της Αβύσσου («Εγώ είμαι Εγώ»).
Όσο για τα ένστικτα και τις ορμές, σεξουαλικές και άλλες, τα οποία ανέφερες, η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως αυτά εκφράζουν τη φωνή του αληθινού μας εαυτού. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει πως μπορούν να μας οδηγήσουν στο Δρόμο με σιγουριά. Εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε κι αντιμετωπίζουμε τα ένστικτα και τις ορμές. Άλλες φορές το Εγώ μας προσπαθεί να τα καταστείλει, φυτεύοντας ενοχές που τους επιτίθενται εν τη γενέσει τους. Άλλες φορές προσπαθεί να τα εκμαυλίσει και να τα κάνει να το δοξάζουν εξυμνώντας το. Συνήθως πάντως μας λέει ψέματα για το τι ακριβώς σημαίνει αυτό που έχουν να μας πουν.
Από προσωπική εμπειρία, το Θέλημα αναγνωρίζεται με την καρδιά. Εάν ακολουθείς ένα «μονοπάτι με καρδιά», τότε το πιθανότερο είναι πως βαδίζεις ίσια προς το Θέλημα. Με την καρδιά αναγνωρίζεις κι επιλέγεις ένα Δάσκαλο, με την καρδιά ερμηνεύεις και τα όνειρα, τη συμβολική γλώσσα επικοινωνίας του αληθινού μας νου με το κατειλημμένο από τον «εισβολέα» ή Χόρονζον συνειδητό μας.

Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ; Τί σχέση έχει ακόμα αυτό το χριστιανικό "γεννηθήτω το Θέλημά Του" με το θέλημα ; Η αποδοχή του Θελήματος είναι η αποδοχή του πεπρωμένου και της ατομικής μας αποστολής στο συμπαντικό παιχνίδι ανεξάρτητα αν αυτός ο ρόλος μας αποβαίνει καταστροφικός εις βάρος ενός ανθρώπου, μιας ομάδας ή ολόκληρου του κόσμου;
Θα συμφωνήσω με την απάντηση της Isiliel επʼ αυτού του ερωτήματος. Ο Χίτλερ κατά τη γνώμη μου, δεν ακολούθησε το Θέλημά του. Ακολούθησε τον πόθο του για δύναμη, εξουσία κι επιβολή της άποψής του επί παντός επιστητού. Πόθος ο οποίος ανήκει μόνο σε κάποιον που μέσα του στροβιλίζονται οι Δαίμονες της Σκόνης, η υπέρτατη λατρεία ενός δραματικά εξογκωμένου Εγώ. «Ο πόθος δημιουργεί ανάγκη για εξουσία κι η εξουσία προδιάθεση για έγκλημα». Ο Χίτλερ επέλεξε την τροχιά που τον έφερνε σε σύγκρουση με το Θέλημα των υπόλοιπων ανθρώπων, για να δοξάσει την παράνοιά του. Επικαλέστηκε το Σκοπό, κατά το Δον Χουάν:
«Οι μάγοι επικαλούνται το Σκοπό, φωνάζοντας δυνατά τʼ όνομά του. Ο Σκοπός είναι μια δύναμη που ενυπάρχει στο σύμπαν. Όταν οι μάγοι επικαλούνται το Σκοπό, αυτός έρχεται και τους προετοιμάζει το μονοπάτι της επίτευξης, πράγμα που σημαίνει ότι οι μάγοι καταφέρνουν ό,τι κι αν επιχειρήσουν».

Ο Σκοπός συχνά μπερδεύεται με το Θέλημα, αφού στην ουσία αποτελεί τμήμα του. Ο θείος Αδόλφος έδρασε λοιπόν ως μαύρος μάγος και η απόδειξη γιʼ αυτό ήταν η κατάληξη του "αγώνα του". Δεν βρήκε την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας, αλλά όπως ο Τυφώνας, μετά από την πρόσκαιρη νίκη του επί του Δία, γκρεμίστηκε τελικά και συνεθλίβη από τον ίδιο τον Τροχό που κίνησε με τη δράση του, από την περιφέρεια του οποίου όμως δεν αποσπάστηκε ποτέ.
Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω το σημαντικότερο από τα ερωτήματα που έθεσε ο Δόκτωρ. Το «Γενηθήτω το θέλημά Σου», έχει άμεση σχέση με το Θέλημα για το οποίο συζητάμε. Πρόκειται για τη Θεία Θέληση, με την οποία το Θέλημα μάς εναρμονίζει, αυτό άλλωστε είναι και το βαθύτερο νόημα του «ως εν ουρανώ κι επί της γης», που συνεχίζει την προσευχή, πανομοιότυπο με το νόημα του «Όπως τα πάνω, έτσι και τα κάτω», της Ερμητικής διδασκαλίας.
Μετά απʼ όλα αυτά, θα ήθελα να κλείσω με ένα ποίημα του Alister Crowley, σχετικό με τον Τροχό:

Στροβιλίσου και... στάσου

Ο μεγάλος Τροχός της Σαμσάρα.

Ο Τροχός του Νόμου. (Ντχάμα)

Ο Τροχός των Ταρώ.

Ο Τροχός των Ουρανών.

Ο Τροχός της Ζωής.

Όλοι αυτοί οι Τροχοί είναι ένας· μα μόνο ο Τροχός των Ταρώ σε βοηθά συνειδητά.

Ω άνθρωπε, στοχάσου πολύ και βαθιά πάνω σε αυτόν τον Τροχό, στροβίλισέ τον στο μυαλό σου!

Ας είναι αυτό το έργο σου κι ας αντικρύσεις τις εικόνες να ξεπηδούν η μια μετά την άλλη, με τη σωστή σειρά, από τον Τρελό μέχρι το Δέκα των Δίσκων.

Αφού γνωρίσεις ολοκληρωτικά τον Τροχό του Πεπρωμένου, τότε μπορεί να συλλάβεις ΕΚΕΙΝΗ, την Πρωταρχική Θέληση. [Δεν είναι πρώτη ούτε τελευταία].

Και ιδού! Τότε υπερβαίνεις την Άβυσσο.

(Από το «Βιβλίο των Ψεμάτων»)



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 12-01-09 στις 01:54. Αιτία: Μορφοποίηση ποιήματος
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:51, 25-01-09:

#13
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ο μεγάλος Τροχός της Σαμσάρα.


Ο Τροχός της Ζωής (Bhavacakra)



link προς μεγαλύτερη εικόνα

Bhavacakra , ή αλλιώς Τροχός της Ζωής, είναι η συμβολική απεικόνιση της Samsara, σύμφωνα με το Θηβετάνικο Βουδισμό. Samsara λέγεται ο διαρκής κύκλος των μετενσαρκώσεων. Η λέξη σημαίνει «διαρκής κίνηση». Ο μόνος τρόπος να ξεφύγει κανείς από τον αέναο κύκλο των μετενσαρκώσεων, είναι σύμφωνα με τους Βουδιστές, η «Φώτιση». Η Samsara σχετίζεται με τα βάσανα της ύπαρξης και είναι το αντίθετο της Nirvana.
Άλλες ονομασίες του ίδιου Τροχού, είναι:
  • Wheel of life
  • Wheel of existence
  • Wheel of becoming
  • Wheel of rebirth
  • Wheel of saṃsāra
  • Wheel of suffering
  • Wheel of transformation
Στην εικόνα βλέπουμε τον Yama, τον άρχοντα του Θανάτου να κρατάει έναν καθρέπτη σε σχήμα δίσκου. Σε άλλες απεικονίσεις, τη θέση του Yama κατέχει ο Kala, ο Κύριος του Χρόνου. Σε αυτόν τον καθρέπτη δεν βλέπουμε το είδωλό μας, αλλά μια εικόνα του κόσμου στην ολότητά του. Πρόκειται για μια γραφική απεικόνιση των βασάνων και της κυκλικής παροδικότητας της ύπαρξης, σύμφωνα με το Βουδιστικό σύστημα.
Οι τροχοί του δίσκου από το κέντρο και προς την περιφέρεια αναλύονται ως εξής:

Στο κέντρο βλέπουμε τα τρία «μιάσματα» ή αλλιώς τις τρεις πλάνες (mula-kleśa), που κάνουν τον κόσμο να γυρίζει: Τον αγριόχοιρο, το ερπετό και την όρνιθα. Συμβολίζουν αντίστοιχα την παραίσθηση, το μίσος και την απληστία (delusion hatred and greed). Σε άλλο κείμενο μεταφράζονται ως: Άγνοια (Ignorance), Επιθυμία (Desire) και Aποστροφή (Aversion) . Καθένα τρέφεται από το επόμενό του, καθώς δαγκώνει την ουρά του. Είναι υπεύθυνα για την παγίδευση των όντων στα έξι βασίλεια.

Άνοδος και πτώση: Ο επόμενος δακτύλιος δείχνει όντα να περνούν από τον ένα κόσμο και να ανορθώνονται σε έναν άλλο. Πρόκειται για την αναγέννηση των όντων μεταξύ των έξι βασιλείων. Σε κάποιες απεικονίσεις ο τροχός αυτός είναι μισός λευκός και μισός μαύρος, θυμίζοντας έντονα το Ταό.

Τα έξι βασίλεια. Στον επόμενο δακτύλιο, έχουμε τους κόσμους της Βουδιστικής Κοσμολογίας μέσα στους οποίους μπορεί να ενσαρκωθεί και να αναγεννηθεί κάθε πλάσμα. Μερικές φορές τα βασίλεια εικονίζονται σαν να είναι πέντε αφού τα βασίλεια των Devas και των Asuras παρουσιάζονται ενωμένα.
  1. Το βασίλειο των θεών (Devas).
  2. Το βασίλειο των Ημίθεων ή ζηλόφθονων Θεών (Asuras). Θυμίζουν τους Τιτάνες της Ελληνικής Μυθολογίας.
  3. Το βασίλειο των Ανθρώπων
  4. Το βασίλειο των Ζώων
  5. Το βασίλειο των πεινασμένων πνευμάτων/φαντασμάτων (Petas)
  6. To βασίλειο της Κολάσεως (Niraya)
Το βασίλειο των θεών (Devas) βρίσκεται πάντοτε στην κορυφή του Τροχού, καθώς και το βασίλειο των Ημίθεων και των Ανθρώπων βρίσκονται στο επάνω ήμισυ του Τροχού. Συνορεύουν πάντοτε με τον κόσμο των θεών από αντίθετες πλευρές, ωστόσο το ποιο από τα δύο βρίσκεται αριστερά και ποιο δεξιά ποικίλει οδηγώντας έτσι σε διαφορετικές διατάξεις του Τροχού.
Τα βασίλεια των Ζώων και των Πεινασμένων Πνευμάτων βρίσκονται πάντοτε στο κάτω ήμισυ του Τροχού, με το Βασίλειο των Ζώων να συνορεύει με αυτό των Ανθρώπων και το Βασίλειο των Πεινασμένων πνευμάτων να συνορεύει με αυτό των Asuras. Ανάμεσα στα δύο κατώτερα Βασίλεια, στο κατώτατο σημείο του Τροχού, βρίσκεται το Βασίλειο της Κόλασης.

Η εξαρτημένη Γένεση: Ο εξωτερικός δακτύλιος, είναι μια λεπτομερειακή περιγραφή των δώδεκα σταδίων της ύπαρξης. Αυτά τα στάδια, μαζί με τις απεικονίσεις τους είναι:
  1. Άγνοια (ignorance): Ένας τυφλός άνθρωπος.
  2. Εσκεμμένη πράξη (volitional action): Ένας αγγειοπλάστης.
  3. Συνειδητό (consciousness): Μια μαϊμού που πηδά από κλαδί σε κλαδί.
  4. Όνομα και μορφή (name and form): Τρεις Άνδρες σε μια βάρκα.
  5. Έξι αισθητήρια (μάτια, μύτη, αυτιά, γλώσσα, σώμα, πνεύμα): Ένα σπίτι με έξι ανοίγματα.
  6. Επαφή (contact or touch): Ένα ζευγάρι σε ερωτικές περιπτύξεις.
  7. Εντύπωση/ αίσθηση (sensation): Άνθρωπος με καρφωμένο βέλος στο μάτι.
  8. Λαχτάρα, πόθος (desire, craving): Άνδρας που πίνει τσάι.
  9. Αρπαγή (grasping): Μαϊμού που αρπάζεται από φρούτα.
  10. Εκπλήρωση, Ύπαρξη (becoming or existence): Μια έγκυος γυναίκα.
  11. Γέννηση (birth): Μωρό στην Αγκαλιά της μητέρας του.
  12. Θάνατος (death/decay): Αποστεωμένος γέροντας.
πηγή: Wiki, και μεταφράσεις από κείμενα του διαδικτύου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:59, 27-01-09:

#14
Η Σφίγγα



Σφίνξ- Σφιγγός = Προέρχεται από την αρχαία λέξη σφείς που χρησιμοποιείται ήδη από την εποχή του Ησίοδου και του Όμηρου και σημαίνει διττός = αυτός που είναι διπλός ή αυτός που ερμηνεύεται με δύο τρόπους όπως στην περίπτωση της Σφίγγας.
Κακώς θεωρήθηκε ότι προέρχεται από την λέξη σφίγγω που οδήγησε εσφαλμένα σε μεταγενέστερες εκδοχές του μύθου σύμφωνα με τις οποίες, η Σφίνξ σκότωνε η ίδια αυτούς που δεν μπορούσαν να απαντήσουν το αίνιγμά της, σφίγγοντας τους μέχρι πνιγμού.
Η Σφίγγα είναι αυτή που θέτει τα αινίγματα και όπως όλα τα Αινίγματα που χρησιμοποιούν συμβολισμούς, δεν κυριολεκτούν και έχουν δύο ερμηνείες, μια εξωτερική και μια εσωτερική που ήταν και το ζητούμενο.

Η Σφίγγα είναι ένα σύμβολο που μας συνδέει με εκείνη την εποχή, την προϊστορική, κατά την οποία, οι ζωόμορφες απεικονίσεις Θεών ή και Ηρωοποιημένων θνητών, όπως του Ερεχθέα του Βασιλιά πάνω στην ακρόπολη με το κάτω του τμήμα σε μορφή φιδιού, ήταν κάτι συνηθισμένο, με σκοπό να τονισθεί και να συμβολισθεί ταυτόχρονα η κυρίαρχη λατρεία εκείνης της εποχής, η λατρεία της Θεάς Γης ( Γα, Δα).

Η λατρεία αυτή προηγείται χρονολογικά της λατρείας του Δωδεκάθεου που την διαδέχεται και κατά κάποιον τρόπο την συνεχίζει. Έτσι η μορφή της Σφίγγας, ενώ είναι ένα σύμβολο που υπάρχει στην περιοχή της Μεσογείου, (την συναντούμε στην Αίγυπτο και την Ανατολή γενικότερα), στην Ελληνική της απόδοση αποκτά χαρακτηριστικά που εξυπηρετούν και εκφράζουν Ελληνικά Πρότυπα.

Δεν είναι τυχαίο που την συναντάμε έντονα συσχετισμένη με το Μαντείο των Δελφών, που την προϊστορική περίοδο ήταν Ιερό αφιερωμένο στην θεά Γη. Την ιστορική περίοδο, όταν το Μαντείο μετατρέπεται σε Ιερό του Απόλλωνα, οι χρησμοί συνεχίζουν να δίνονται και να ερμηνεύονται με διττό τρόπο.
Ένα από τα πιο αγαπημένα και γνωστά αφιερώματα στο Ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς τον 6ο αι. π.Χ είναι η Σφίγγα των Ναξίων, που τοποθετείται όχι τυχαία, στην θέση του προϊστορικού Ιερού της Θεάς Γης, όπου ζούσε και ο Ιερέας της Θεάς, ο Πύθωνας = αυτός που συμβουλεύει, που δίνει συμβουλές, και ο οποίος ίσως να εμφανιζόταν στους πιστούς μεταμφιεσμένος με μάσκα φιδιού, ενός από τα δύο ζώα-σύμβολα της Θεάς Γής , γεγονός που δικαιολογεί και την παράδοση του Δράκου Πύθωνα, γιού της Θεάς που φυλάει τόσο το Ιερό όσο και την ιερά πηγή Κασσώτιδα. Το δεύτερο ζώο που συμβόλιζε την Μεγάλη Θεά, ήταν το περιστέρι. Ανάλογη ήταν και η εμφάνιση του Μίνωα με μάσκα Ταύρου, σαν Μινώταυρος, για να συμβολίσει τον Θεό Σύζυγο της Μεγάλης Μητέρας.

Επίσης ο μύθος της Σφίγγας που φυλάει την πρόσβαση στις Θήβες και αναφέρεται στην προϊστορική (Μυκηναϊκή) εποχή, ίσως να σώζει την ανάμνηση αλλά και την θέση ενός σημαντικού Ιερού της Θεάς καθ' οδόν προς τους Δελφούς, όπου θα γινόταν ενός είδους προετοιμασία των πιστών για την τελική Μύηση τους, στο Ιερό των Δελφών. Μια μυστική Τελετουργία και προετοιμασία, ανάλογη με παρόμοιες μυητικές τελετές προετοιμασίας, που λάβαιναν χώρα σε όλα τα Μεγάλα Ιερά, όπως για παράδειγμα στην Πομπή των Μεγάλων Ελευσινίων καθ' οδόν προς την Ελευσίνα και πριν την τελική Μύηση στο κυρίως Ιερό, το Άβατο, έναν χώρο μυστικό και όχι προσβάσιμο από όλους.

Η Σφίγγα λοιπόν, είχε να κάνει με τελετές Μύησης και η απάντηση στον Γρίφο, αποκάλυπτε το μυστικό για την Αθανασία, σε όσους από τους πιστούς ήταν σε θέση να τον κατανοήσουν.
Η αδυναμία ορισμένων να κατανοήσουν την εσωτερική σημασία του Γρίφου, δεν τους έκανε θύματα της Σφίγγας που υποτίθεται ότι τους καταβρόχθιζε, (σφίγγοντάς τους; ), απλά τους στερούσε την ευκαιρία να μετέχουν της Αθανασίας.

Το Πέμπτο Στοιχείο , η Πεμπτουσία, ο Αιθήρ, η Θεία Ουσία, ή καλύτερα Θεία Ανάσα που δεν είναι ορατή αλλά αγκαλιάζει και διαπερνά τα πάντα χαρίζοντας ζωή και στις πέτρες, είναι και εδώ Αόρατη και εκφράζεται μέσα από τον Γρίφο, το Αίνιγμα, που μπορεί να χαρίσει και ζωή και Αθανασία.
Η σχέση της Σφίγγας με την Αθανασία υποδηλώνεται και από την συχνή χρήση της σαν ταφικό μνημείο, κυρίως σε τάφους της Αρχαϊκής περιόδου. Είναι σαφές ότι η Σφίγγα σαν ταφικό μνημείο συμβολίζει το ύστατο μυστήριο, το Επέκεινα, την δυνατότητα της Αθανασίας. [πηγή]

Οι τέσσερις δυνάμεις της Σφίγγας

Οι τέσσερις δυνάμεις της Σφίγγας –η Γνώση, η Θέληση, η Τόλμη και η Σιωπή- αποτελούν σημαντικό στοιχείο του Θελημικού συμβολισμού και διδασκαλίας. Η προέλευση των τεσσάρων αυτών δυνάμεων, παραμένει ασαφής. Πρακτικά τίποτε δεν έχει γραφεί επάνω στο συγκεκριμένο θέμα, εκτός του έργου του Άλιστερ Κρόουλυ. Ο μόνος άλλος συγγραφέας που αναφέρει κάτι σχετικό, με κάποιο βαθμό εμβάθυνσης ή σοβαρότητας, ήταν ο Γάλλος αποκρυφιστής Ελιφάς Λεβί. Το γεγονός ότι ο Λεβί είχε βαθιά επιρροή επάνω στον Κρόουλυ, είναι αναμφισβήτητο. Ο Κρόουλυ μετέφρασε το βιβλίο του Λεβί «Το κλειδί των μυστηρίων» και πήγε τόσο μακριά, ώστε στο βιβλίο του «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» υποστήριξε πως ήταν μετενσάρκωση του Λεβί! Συνεπώς, δεν είναι παράλογο το να υποστηρίξει κανείς πως ο Λεβί επηρέασε τον Κρόουλυ, στο θέμα των τεσσάρων δυνάμεων της Σφίγγας.

Η πρώτη εισαγωγή των τεσσάρων αυτών δυνάμεων προέρχεται από το δημοφιλέστερο βιβλίο του Λεβί «Υπερβατική Μαγεία» (Transcendental Magick):
«Για να φτάσει κανείς στο Sanctum Regnum (Βασίλειο του Θεού), με άλλα λόγια στη γνώση και τη δύναμη του Μάγου, υπάρχουν τέσσερις απολύτως αναγκαίες συνθήκες – μια ευφυΐα που φωτίζεται από τη μελέτη, μια τόλμη που τίποτε δεν μπορεί νʼ αναχαιτίσει, μια θέληση που δεν μπορεί να διασπαστεί και μια σύνεση που τίποτε δεν μπορεί να διαφθείρει ή να δηλητηριάσει. ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ, ΝΑ ΤΟΛΜΑΣ, ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ, ΝΑ ΣΙΩΠΑΣ – αυτές είναι οι τέσσερις λέξεις του Μάγου, εγχαραγμένες στις τέσσερις συμβολικές μορφές της Σφίγγας.

«Καλείσαι ο βασιλιάς του αέρα, του νερού, της γης και της φωτιάς· όμως για να κυριαρχήσεις επάνω στα τέσσερα αυτά ζωντανά όντα του συμβολισμού [Σημειώνω τη θεώρηση του Λεβί για τα αρχετυπικά σύμβολα], είναι απαραίτητο να τα κατακτήσεις και να τα αλυσοδέσεις. Αυτός που επιδιώκει να γίνει σοφός και να γνωρίσει το Μέγα Αίνιγμα της Φύσης πρέπει να είναι κληρονόμος και άρπαγας της Σφίγγας: δική του η ανθρώπινη κεφαλή, ώστε να κατέχει το λόγο· δικά του τα φτερά του αετού, ώστε να μπορεί νʼ ανέρχεται ψηλά· δικά του τα πλευρά του ταύρου, ώστε να κατασκάβει τα βάθη· δικά του και τα νύχια του λιονταριού, για νʼ ανοίγει δρόμο δεξιά κι αριστερά, μπρος και πίσω.»

Η Σφίγγα είναι ένα σύνθετο πλάσμα, που έχει το κεφάλι ανθρώπου, τον κορμό και τα μπροστινά πόδια λιονταριού, το πίσω μέρος ταύρου και τα φτερά αετού. Συμβολίζει τη σύνθεση και τη συνέργεια των Τεσσάρων Δυνάμεων, που αναπαρίστανται από τα Κέρουμπ, τα «τέσσερα ζωντανά όντα του συμβολισμού», τα οποία έχουν «κατακτηθεί» και «αλυσοδεθεί» σε μια ενιαία μορφή, τη Σφίγγα (οι αντιστοιχείες κατά Λεβί υπάρχουν σε προηγούμενο ποστ). Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι «ο κληρονόμος και άρπαγας της Σφίγγας», δηλαδή να δέχεται τα Τέσσερα Στοιχεία και ταυτόχρονα να μετέχει σε αυτά. Η φύση της Σφίγγας εξηγείται περαιτέρω στη Μαγική Τελετουργία (Magical Ritual) του Santum Regnum:

«Πρέπει να καταλάβεις ενδελεχώς ότι τα στοιχειακά όντα είναι ψυχές ενός ατελούς τύπου, που δεν έχουν ακόμη εξυψωθεί στην κλίμακα της ανθρώπινης ύπαρξης και που μπορούν να εκδηλώσουν την ισχύ τους μόνο όταν καλούνται σε δράση από τον μύστη ως βοηθήματα στη θέλησή του, μέσω του παγκόσμιου αστρικού ρευστού, μέσα στο οποίο ζουν [Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα νʼ αποτελεί μια εναλλακτική περιγραφή αυτού που ο Yung αποκαλεί «συλλογικό υποσυνείδητο»]. Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων τύπων προσώπων και όντων, αντιπροσωπεύει το Εκδηλωμένο Σύμπαν της Δημιουργίας, μια ολοκληρωμένη κι αιώνια οντότητα. Ο άνθρωπος είναι στην πραγματικότητα ο Μικρόκοσμος· και αυτή είναι η πρώτη συνταγή της μυστικής εξήγησης τους αινίγματος της Σφίγγας.» Ο υπαινιγμός είναι πως ο Άνθρωπος είναι η Σφίγγα, καθώς και οι δύο αποτελούνται από τα Τέσσερα Στοιχεία. Ο Λεβί διασαφηνίζει αυτήν την ιδέα, παρακάτω στο κείμενο: «Καταλαβαίνεις το αίνιγμα της Σφίγγας; Ναι, γνωρίζεις πως η Σφίγγα αναφέρεται στον Άνθρωπο. Όμως γνωρίζεις πως η Σφίγγα είναι μία και μοναδική και παραμένει απαράλλακτη, ενώ ο άνθρωπος δεν είναι παρά μια Σφίγγα διαφορετικής σύνθεσης;»

Ο Λεβί συνεχίζει, δίνοντάς μας ένα μυθολογικό παράδειγμα: «Ο Οδυσσέας του Ομήρου είχε νʼ αναμετρηθεί με τους θεούς, τα στοιχεία, τους Κύκλωπες, τις Σειρήνες, την Κίρκη, κλπ…δηλαδή με άλλα λόγια με όλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους της ζωής. Έγινε εισβολή στο παλάτι του, η γυναίκα του παρενοχλείτο, τα αγαθά του διαγουμίζονταν, ο θάνατός του σχεδιαζόταν, έχασε τους συντρόφους του, τα πλοία του βυθίστηκαν. Τελικά, μόνος θα πρέπει να πολεμήσει τη νύχτα και τη θάλασσα. Με τα γυμνά χέρια του και μόνο επιβάλλεται στους θεούς, ξεφεύγει απʼ τη θάλασσα, τυφλώνει τον Κύκλωπα, εξαπατά τις Σειρήνες και τελικά παίρνει πίσω το παλάτι του, σώζει τη γυναίκα του, σκοτώνει όσους σχεδίαζαν το θάνατό του· επειδή ήθελε να δει ξανά την Ιθάκη και την Πηνελόπη, επειδή πάντοτε γνώριζε πώς να ξεμπλέκει από τους κινδύνους, επειδή τολμούσε να κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει και επειδή πάντα σιωπούσε όταν δεν ήταν πρόσφορο να μιλήσει.»
[πηγή]

(Συνεχίζεται...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 29-01-09 στις 22:16. Αιτία: Προσθήκη link
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 01:02, 09-02-09:

#15
Οι Δερβίσηδες της Ανατολής

«Βρέθηκα σε κύκλο σκοτεινό/ στ' όνειρο που είδα χθες το βράδυ/ κι ήμουν απ' τη μια του κύκλου εγώ/ εγώ κι από την άλλη!/ [...]έτοιμος να μου αποκριθώ/ και να ρωτήσω πάλι.
Κι ύστερα χάθηκα μακριά!/ Χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια/ παρέα με τους Δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά/ χορεύοντας και τραγουδώντας [...]»
Δ.Μούτσης




Οι Μεβλεβί Ντερβίς είναι ένα Σουφικό Τάγμα. Με τον όρο Σούφι εννοούμε εκείνες τις πρώτες ασκητικές κοινότητες του Ισλάμ, οι οποίες εγκατέλειψαν τα εγκόσμια, πρεσβεύοντας ότι το ανθρώπινο πεπρωμένο εξαρτάται από την ανεξιχνίαστη θέληση του Θεού. Σε αυτές τις κοινότητες επικράτησε αρχικά το ασκητικό στοιχείο του μυστικισμού, ενώ με την πάροδο του χρόνου ο ασκητισμός θεωρήθηκε ως προκαταρκτικό στάδιο για την επίτευξη της πνευματικής ζωής.

Η ιδεολογία των στροβιλιζόμενων ντερβίς αντλεί το υλικό της από την ιδέα της περιστροφής. Η περιστροφή είναι θεμελιώδης συνθήκη της ύπαρξής μας. Όλα όσα υπάρχουν πάνω στο πρόσωπο της γης, συνίστανται από περιστρεφόμενα ηλεκτρόνια, πρωτόνια και ουδετερόνια. Όλα περιστρέφονται και το ανθρώπινο πλάσμα ζει μέσω της κυκλικής περιστροφής του αίματος, των κυκλικών εναλλαγών της ζωής από την πρώτη στιγμή της γέννησής του.

Όλες αυτές οι περιστροφές είναι φυσικές και ασυνείδητες. Ο περιστρεφόμενος ντερβίς ή σεμαζέν συνειδητά και σκόπιμα συμμετέχει στην κυκλική περιστροφή που μοιράζονται όλες οι υπάρξεις.

Η μυστικιστική έκσταση μέσω του χορού δεν είναι μόνον έμπνευση του Σουφισμού, αφού μαρτυρείται στους ορφικούς ύμνους και στα μυστήρια της Σαμοθράκης, όπως επίσης και στα διονυσιακά όργια ως ο χορός των μαινάδων. Ο μυστικισμός των Σούφι και ο εκστατικός χορός σεμά έχει τις ρίζες του πολύ πιο βαθιά στην ιστορία της περιοχής της Μικράς Ασίας και της Ανατολίας και συνδέεται άμεσα με τον μυστικισμό των αρχαίων μυστηριακών θρησκειών, ο οποίος είχε επιβιώσει ακόμα και στους χριστιανικούς χρόνους, φθάνοντας έως την εποχή του Ισλάμ.

Ο στροβιλισμός του ανθρώπου γύρω από τον άξονα του σώματός του από την αρχαιότητα ακόμα και πέρα από οποιεσδήποτε θρησκευτικές πρακτικές, ήταν μια μέθοδος «να ζαλιστεί και να βγει η ψυχή από το σώμα». Όταν αυτό γίνεται μεθοδευμένα μέσα από προκαθορισμένες θρησκευτικές τελετουργίες όπως η τελετή σεμά των ντερβίς και με την υπόκρουση κατάλληλης μουσικής, τότε δεν επιδιώκεται απλώς να βγει η ψυχή από το σώμα αλλά επιπλέον να έρθει μέσω της έκστασης πιο κοντά στον Θεό. Αυτό, επιτυγχάνεται με τη συσσώρευση ενέργειας η οποία οδηγεί στην έκσταση και τότε ο χορευτής με τις κινήσεις του σώματος του, σχεδιάζει σαν ένα ζωντανό έργο τέχνης τα όσα ζει. Η λατρεία για τους Σούφι είναι μια πορεία προς τα εμπρός και μέσα από την ιδιόρρυθμη λατρεία του χορού ο χορευτής ντερβίς απορροφάται, ενώνεται και ταυτίζεται με το μεταφυσικό, ξεπερνώντας το φράγμα του χώρου και του χρόνου.

Στον κόσμο αυτό, σύμφωνα με την διδασκαλία των Σούφι, τα πάντα αλληλεπιδρούν και συνδέονται μεταξύ τους με έναν ιστό. Η μουσική και ο εκστατικός χορός είναι μόνο όργανα για να φτάσει ο χορευτής στη μεταφυσική εμπειρία.


Η τελετουργία της Σεμά

Με τα χέρια ανοιχτά σαν φτερούγες, την παλάμη του δεξιού χεριού στραμμένη προς τον ουρανό και του αριστερού προς τη γη, με το κεφάλι ελαφρά γερμένο προς τον δεξιό ώμο, υπό τους ήχους παραδοσιακών θρησκευτικών μουσικών, περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους, ενώ ταυτόχρονα κινούνται κυκλικά σε όλη τη σκηνή. Εκστατικοί και γεμάτοι χάρη, στροβιλίζονται αργά και ο χορός τους μοιάζει σαν τον κοσμικό χορό των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. (Έθνος)

Κατά τη διάρκεια της Σεμά λαμβάνουν χώρα τέσσερις σελάμ, ή μουσικές κινήσεις, κάθε μία από τις οποίες ακολουθεί διαφορετικό ρυθμό.

Η πρώτη σελάμ συμβολίζει τη γέννηση του ανθρώπου στην αλήθεια.



Οι ντερβίς εισέρχονται στο σεμαχάν (δώμα της σεμά) οδηγούμενοι από τον σεμαζένμπασι (οδηγό του χορού) και στέκουν στη μία πλευρά με την κεφαλή σκυμμένη. Πάνω από το λευκό μανδύα τους που συμβολίζει το σάβανο του Εγώ, φορούν έναν μαύρο μανδύα και στο κεφάλι τους το σίκε, συμβολικά, την Ταφόπλακα του Εγώ. Κατόπιν οι ντερβίς ή σεμαζέν υποκλίνονται, βγάζουν το μαύρο κάλυμμα του μανδύα τους, το φιλούν και το αφήνουν να πέσει στο πάτωμα. Με αυτόν τον τρόπο αφήνουν πίσω τους καθετί γήινο κι ετοιμάζονται να στραφούν προς τον Θεό. Βγάζοντας τον εξωτερικό μαύρο μανδύα, ο ντερβίς γεννιέται πνευματικά στην αλήθεια. Κρατά τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, συμβολίζοντας τον αριθμό 1 δηλώνοντας έτσι, την ενότητα με το Θείο.



Η δεύτερη σελάμ συμβολίζει την έκστασή του, όταν ατενίζει το μεγαλείο του Θεού.
Όλοι οι ντερβίς ξεδιπλώνουν με τη σειρά τα χέρια τους και περιστρέφονται. Οι μουσικοί παίζουν και ο χορός ψάλλει. Οι σεμαζέν εκτείνουν τα χέρια τους με την παλάμη τον δεξιού χεριού στραμμένη προς τα πάνω, ενώ η παλάμη του αριστερού χεριού είναι στραμμένη προς το έδαφος.
Η ενέργεια εκ των άνω εισέρχεται από τη δεξιά παλάμη, κυλά μέσα από το σώμα και περνά στη γη από την αριστερή παλάμη. Οι σεμαζέν στροβιλίζονται από τα δεξιά προς τʼ αριστερά, γύρω από την καρδιά τους. Με αυτό τον τρόπο αγκαλιάζουν συμβολικά όλη την πλάση, με στοργή και αγάπη. Η κίνησή τους είναι τόσο γοργή που οι μανδύες τους τυλίγονται ορμητικά γύρω από τα πόδια τους.



Η τρίτη σελάμ αντιπροσωπεύει τη θυσία του νου στην αγάπη. Είναι επίσης μια εκμηδένιση του εαυτού, γνωστή και ως Νιρβάνα στη βουδιστική φιλοσοφία. Αντιπροσωπεύει τη θεϊκή ανάσα.

Η τέταρτη σελάμ σηματοδοτεί την επιστροφή του ντερβίς από την πνευματική του αναζήτηση.
Περιστρέφεται σαν τον ήλιο με τους περιστρεφόμενους πλανήτες γύρω του. Κατόπιν επιστρέφει στη θέση του. Υποκλίνεται, κάθεται και φιλά το πάτωμα. Οι σεμαζέν κάθονται και βάζουν τους μανδύες τους.

Η τελετουργία αυτή τελείται ανελλιπώς εδώ και επτά αιώνες. Στην περιστροφή της υπάρχει η υπενθύμιση πως η ζωή είναι μια διαρκής περιστροφή και πως κανείς δεν μπορεί να τη σταματήσει.


Αποσπάσματα από τις παρακάτω πηγές:
Wiki
Melvana.net




Σαν το δικό μας τροχό, έτσι κι ο ντερβίς, περιστρέφεται γύρω από ένα σταθερό κέντρο, την καρδιά του, που ενώνεται με την καρδιά του κόσμου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 09-02-09 στις 01:14.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:10, 10-02-09:

#16
Η Σφίγγα κατά τον Aleister Crowley


Ο Aleister Crowley ανέπτυξε περαιτέρω τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας που παρέλαβε από τον Ελιφάς Λεβί, ως τμήμα του δικού του Θελημικού ιδανικού, ενσωματώνοντάς τες στη διδασκαλία τόσο του Α.Α. όσο και του Ο.Τ.Ο.

«Είναι πια πρόσφορο να σε διδάσκω σχετικά με τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας και πρωτίστως αυτό το πλέον μυστικό των Μυστηρίων της Αρχαιότητας δεν υπήρξε σε καμμία περίοδο το Εργαλείο των Σκλάβων-Θεών, αλλά ένας Μάρτυρας του Ώρου, διαμέσου του σκοτεινού Αιώνα του Όσιρι, στο δικό του Φως και Αλήθεια, τη δική του Δύναμη και Φωτιά [του Ώρου]. Δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να ερμηνεύσεις τη Σφίγγα με τους όρους της Φόρμουλας του Σφαγμένου Θεού. Αυτό το κατάλαβα, όταν ως Ελιφάς Λεβί Ζαχέντ περπάτησα τη Γη πάνω και κάτω, αναζητώντας την Εναρμόνιση αυτών των Ανταγωνιστών [ των Τεσσάρων Δυνάμεων], πράγμα που ήταν ένα Έργο αδύνατο, επειδή σε αυτό το επίπεδο [της Γης] έχουν Εναντιότητα (Antipathy), ακριβώς όπως κανένας Άνθρωπος δεν μπορεί να φτιάξει ένα μαγικό τετράγωνο με τέσσερα στοιχεία. Όμως το Φως του Νέου Αιώνα αποκάλυψε τη Σφίγγα ως ένα Αληθινό Σύμβολο αυτής της Ιερής μας Μαγικής Τέχνης, υπό το Νόμο του Θελήματος. Μέσα Της βρίσκεται η αρμονική ανάπτυξη και συμφιλίωση των Δυνάμεων της Φύσης, η καθεμιά στην ισορροπημένη της ισχύ».

Όπως και ο Λεβί, ο Κρόουλυ ταυτίζει τη Σφίγγα με τον Μύστη ή Μάγο, που χρησιμοποιεί τις Τέσσερις Δυνάμεις, ώστε να καταστεί «ολόκληρος, Αυτός ο ίδιος, περιέχων όλα τα πράγματα στην πραγματική τους αναλογία». Ο ορισμός του Κρόουλυ για τη Σφίγγα συνεχίζει στο Κεφάλαιο 152: «Αυτός λοιπόν είναι ο Μύστης, εκείνος που Θέλει με συμπαγή Ενέργεια όπως ο Ταύρος, Τολμά με ακάθεκτο θάρρος όπως το Λιοντάρι, Γνωρίζει με αστραπιαία ευφυΐα όπως ο Άνθρωπος και Σιωπά με ανυψούμενη λεπτότητα όπως ο Αετός ή Δράκος. Επιπλέον, η Σφίγγα είναι ένα Είδωλο του Νόμου (Law), επειδή ο Ταύρος είναι η Ζωή (Life), το Λιοντάρι είναι το Φως (Light), ο Άνθρωπος είναι η Ελευθερία (Liberty) και το Ερπετό είναι η Αγάπη (Love).»

Η πρώτη φράση αποδίδει τις Δυνάμεις στα Κέρουμπ κατά τον παραδοσιακό τρόπο. Εδώ ο Κρόουλυ έχει ταυτίσει δύο ζώα με τον Κερουβικό Αετό: το Ερπετό και το Δράκο. Αυτός ο συμβολισμός έχει τις ρίζες του στην παράδοση της Χρυσής Αυγής, η οποία διαιρούσε τον Σκορπιό σε τρεις μορφές, ώστε να εκπροσωπήσουν διάφορες πτυχές του συμβόλου:
«Ο Σκορπιός, [που είναι όπως έχουμε ξαναπεί ο κυβερνήτης της κάρτας του Θανάτου], είναι το έμβλημα της ολοκληρωτικής καταστροφής. Το Φίδι είναι μια ανάμικτη και απατηλή φύση, που χρησιμοποιείται εξίσου για το καλό και για το κακό. Ο Αετός είναι μια ανώτερη και Θεία Φύσις, που απομένει να την ανακαλύψει κανείς, ο Αλχημικός Αετός της απόσταξης, ο Ανανεωτής της Ζωής». Ο Δράκος είναι ένα φτερωτό ερπετό, το οποίο συνδυάζει τις δύο ανώτερες πτυχές του Σκορπιού.

Μερικά χρόνια αφότου ο Κρόουλυ έγραψε το Liber Aleph, εισήγαγε μία Πέμπτη Δύναμη στη Σφίγγα. Η σύλληψη αυτή εξηγείται πλήρως στο «Μαγεία Χωρίς Δάκρυα» (Magick Without Tears): «Είστε εξοικειωμένοι με τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας, που αποδίδονται από τους Μύστες του παλιού καιρού στα Τέσσερα Στοιχεία. Ο Αέρας είναι η Γνώση (Scire). Η Φωτιά είναι η Θέληση (Velle). Το Ύδωρ είναι η Τόλμη (Audere) και η Γη είναι η Σιωπή (Tacere). Όμως τώρα που ένα πέμπτο στοιχείο, το Πνεύμα, αναγνωρίζεται γενικά από την Καββάλα, κρίνω πρέπον να προσθέσω και μια Πέμπτη Δύναμη, που αντιστοιχεί στην Κίνηση (To Go, Ire). Έτσι, καθώς το Πνεύμα είναι η Προέλευση, η Ουσία και το Άθροισμα των υπολοίπων τεσσάρων, έτσι είναι και η Κίνηση σε σχέση με τις Δυνάμεις. Το “to Go” είναι το ίδιο το νόημα του ονόματος του Θεού (God). Έτσι, οι Αιγυπτιακοί θεοί παριστάνονταν να φέρουν το Ανκχ, το οποίο είναι ένα λουρί σανδαλιού, και μέσα στη μορφή του υπάρχει ο Ροδόσταυρος (Crux Ansata) το μέσον με το οποίο επιδεικνύουμε τη Θεότητα (Godhead) της Φύσης μας».


(το σύμβολο του Ανκχ)

Η Πέμπτη Δύναμη της Σφίγγας είναι λοιπόν η Κίνηση, που αντιστοιχεί στο Στοιχείο του Πνεύματος. Το αστρολογικό ανάλογο της Κίνησης είναι ο Ήλιος, ο οποίος συνδέει τα Κέρουμπ με τον ίδιο τρόπο που το Πνεύμα συνδέει τα Στοιχεία. Το σύμβολο της Πέμπτης Δύναμης είναι το Ανκχ, το οποίο επίσης θεωρήθηκε από τον Κρόουλυ το «χαρακτηριστικό ενός θεού». Εδώ θα πρέπει να προσέξουμε, ότι όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο ποστ, ο Κρόουλυ έχει αλλάξει τις αποδόσεις δύο εκ των Κέρουμπ. Στο Liber Aleph, όπως και στα έργα του Λεβί, ο Ταύρος (Γη) αντιπροσωπεύει την Τόλμη, ενώ ο Αετός ή Σκορπιός (Ύδωρ), τη Σιωπή. Σε μεταγενέστερα όμως έργα του, όπως το Magick Without Tears και το Βιβλίο του Θωθ, ο Σκορπιός αποδίδεται στην Τόλμη και ο Ταύρος στη Σιωπή. Η ειδική σχέση μεταξύ των Τεσσάρων Δυνάμεων και της Πέμπτης αποκαλύπτεται στο Βιβλίο του Θωθ:
«Το Κερουβικό σύμβολο κάθε Στοιχείου, επιδεικνύει την πλέον ισχυρή και ισορροπημένη μορφή του. Σε αυτά έχουν επισυναφθεί τα ονόματα των τεσσάρων Αρετών του Μύστη, αυτών που τον καθιστούν ικανό να ξεπεράσει την αντίσταση των στοιχείων (Θέληση, Γνώση, Τόλμη, Σιωπή). Μέσω της αρμονικής συνύπαρξης αυτών, σχηματίζεται το Πέμπτο Στοιχείο του Πνεύματος, εντός της ύπαρξης του Μύστη. Είναι ο εσώτερος Θεός, ο Ήλιος, που είναι το κέντρο του Σύμπαντος, από την ανθρώπινη σκοπιά, με την δική του εξειδικευμένη αρετή, την Κίνηση».

Συνοψίζοντας, οι Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας είναι το μέσον με το οποίο ο Άνθρωπος γίνεται Θεός («Θεοί εστέ», όπως είπε κι ο Ιησούς). Γιʼ αυτόν το λόγο ο Κρόουλυ αναφέρεται στη Σφίγγα ως ένα «Αληθινό Σύμβολο αυτής της Ιερής μας Μαγικής Τέχνης, υπό το Νόμο του Θελήματος» και ως ένα «Ιερογλυφικό της Ικανοποίησης και Τελειότητας [ποιότητες που όπως είδαμε αποδίδονται στο Σάτβα, το οποίο ορθώς ταυτίζεται με τη Σφίγγα στην κάρτα] του Θελήματος και του Έργου, η Ολοκλήρωση του Πραγματικού Ανθρώπου ως του Εναρμονίζοντος το Ανώτατο με το Κατώτατο». Οι Αιγυπτιακοί θεοί συνήθως αναπαρίστανται να κρατούν ένα Ανκχ στο αριστερό τους χέρι με τη Ράβδο να βρίσκεται στο δεξί. Αυτό το σύμβολο σηματοδοτεί την Δύναμη της Κίνησης, χαρακτηριστικό ενός Θεού. «Ο Άγγελός του θα τον οδηγήσει στην κορυφή του Τάγματος του Ροδόσταυρου και θα τον προετοιμάσει νʼ αντικρίσει τον ανείπωτο τρόμο της Αβύσσου, που κείται μεταξύ της Ανθρωπότητας και της Θεότητας. Θα τον διδάξει πώς να Γνωρίσει την αγωνία, να Τολμά αυτό το πεπρωμένο, να Θέλει αυτήν την καταστροφή και να Σιωπά για πάντα, καθώς ολοκληρώνει την πράξη της εξόντωσης.»

«…το αληθινό Θέλημα δεν έχει σκοπό. Η φύση του είναι η Κίνηση (To Go). Δείτε πόσο γλυκά η κάθε ιδέα καταλήγει στην επόμενη! Πόσο σωστό είναι ότι η Πεμπτουσία (Quintessence) πρέπει να είναι δυναμική και όχι στατική. Γιατί, αν υπήρχε κάποια μορφή Ύπαρξης ξέχωρη από την Κίνηση, θα υπόκειτο αναγκαστικά στη φθορά. Σε κάθε περίπτωση θα ήταν κάτι αδύνατο να το αντιληφθεί κανείς, αφού η αντίληψη είναι από μόνη της μια πράξη, όχι μια ακίνητη ιδέα, η οποία υπόκειται στην αλλαγή σε κάθε στιγμή που πάει κανείς να την αδράξει.
Οι αποδόσεις κατά Κρόουλυ είναι λοιπόν οι εξής:

Ζώδιο .......Σύμβολο .... . Στοιχείο .. Αρετή ...Λατινικά ..Απορροή
Λέων....... ..Λιοντάρι ........ Πυρ ...... Θέληση ... Velle .... Φως
Σκορπιός ....Αετός/Δράκος .. Ύδωρ ... Τόλμη ... ..Audire ...Αγάπη
Υδροχόος ...Άνθρωπος ....... Αέρας .... Γνώση ... Scire .....Ελευθερία
Ταύρος ......Ταύρος ..... ......Γη ....... Σιωπή .....Tacere ...Ζωή
Ήλιος ..... .. Ανκχ ....... ..... Πνεύμα .. Κίνηση .... Ire .... .. Νόμος


[πηγή]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 10-02-09 στις 23:28. Αιτία: διόρθωση πίνακα
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 10:35, 17-02-09:

#17
Ο Τροχός της Τύχης

Να υπενθυμίσουμε πως ήταν και επιτυχημένο τηλεπαιχνίδι,
με τον Πολυχρονίου και τη Μενεγάκη στο γύρισμα του τροχού.

(Λολ... σπεύδω ολοταχώς για μπαν σήμερα )



----------------------------------------------------------------


Εδιτ:
Αλιστεϊρ Κρόουλι
Πως είστε τόσο σίγουροι πως υπό τον μανδύα του μύστη
δεν κρυβόταν ένας φοβισμένος απατεώνας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 11:04, 17-02-09:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
Να υπενθυμίσουμε πως ήταν και επιτυχημένο τηλεπαιχνίδι,
με τον Πολυχρονίου και τη Μενεγάκη στο γύρισμα του τροχού.
Βεβαίως! Το σύμβολο παραμένει αναλλοίωτο όπως και η χρήση του.


Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
Πως είστε τόσο σίγουροι πως υπό τον μανδύα του μύστη
δεν κρυβόταν ένας φοβισμένος απατεώνας;
Προσωπικά δεν είμαι. Ερευνώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 20:49, 17-02-09:

#19
Άλλωστε και η Μενεγάκη έγινε διάσημη γυρίζοντας τον Τροχό. Ποιος θα την ήξερε αλλιώς; Η δύναμη των συμβόλων είναι αναμφισβήτητη και η επίκλησή τους δίνει τεράστια δυναμική σ' όποιον τα επικαλείται, όπως θα δείξουμε παρακάτω. Χρειάζεται ωστόσο τεράστια προσοχή, καθώς αυτή η ίδια δύναμη μπορεί να καταστρέψει τον αμύητο ή τον "μαθητευόμενο μάγο".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:46, 17-02-09:

#20
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Άλλωστε και η Μενεγάκη έγινε διάσημη γυρίζοντας τον Τροχό. Ποιος θα την ήξερε αλλιώς; Η δύναμη των συμβόλων είναι αναμφισβήτητη και η επίκλησή τους δίνει τεράστια δυναμική σ' όποιον τα επικαλείται, όπως θα δείξουμε παρακάτω. Χρειάζεται ωστόσο τεράστια προσοχή, καθώς αυτή η ίδια δύναμη μπορεί να καταστρέψει τον αμύητο ή τον "μαθητευόμενο μάγο".
Πολύ σωστό ! Να το χειρίζεσαι το σύμβολο όχι να σε χειρίζεται εκείνο. Με τον Τροχό δεν είναι και δύσκολο, λίγο το χέρι σου κουνάς και γυρίζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 20:15, 18-02-09:

#21
«Είναι πια πρόσφορο να σε διδάσκω σχετικά με τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας και πρωτίστως αυτό το πλέον μυστικό των Μυστηρίων της Αρχαιότητας δεν υπήρξε σε καμμία περίοδο το Εργαλείο των Σκλάβων-Θεών, αλλά ένας Μάρτυρας του Ώρου, διαμέσου του σκοτεινού Αιώνα του Όσιρι, στο δικό του Φως και Αλήθεια, τη δική του Δύναμη και Φωτιά [του Ώρου]. Δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να ερμηνεύσεις τη Σφίγγα με τους όρους της Φόρμουλας του Σφαγμένου Θεού.
Σε προηγούμενο ποστ μου, ανέφερα τα παραπάνω, ως λόγια του Alister Crowley, περί της Σφίγγας. Θεωρώ ότι αξίζει να δώσω κάποιες επεξηγήσεις, αφού ο Alister ήταν πάντα ηθελημένα και συχνά επιτηδευμένα δυσνόητος.

Ο Αιώνας που διανύουμε τα τελευταία 2000 χρόνια, αυτός των Ιχθύων, ονομάζεται και Αιώνας του Θυσιασμένου Θεού. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα και βεβαίως το πλέον οικείο για όλους εμάς, είναι αυτό του Ιησού, ο οποίος άλλωστε όχι τυχαία συμβολίζεται ως Ιχθύς, ή αλλιώς Ι.Χ.Θ.Υ.Σ. Ο Αιώνας αυτός χαρακτηρίζεται από θεούς-σωτήρες, οι οποίοι πρέπει να θυσιαστούν για χάρη της σωτηρίας των ανθρώπων. Δεν είναι τυχαίο φυσικά πως σε όλους τους μύθους, ακόμη και σε πολύ αρχαιότερους της εποχής που έζησε (?) ο Ιησούς, οι Ήρωες πάντα έχουν τραγικό τέλος, αφού η αρχετυπική εικόνα της θυσίας είναι βαθιά εγγεγραμμένη στο συλλογικό υποσυνείδητο. Πολλοί θεωρούν ότι ο συμβολισμός αυτός που αποδίδεται στον Ιησού, προέρχεται από την Αιγυπτιακή θρησκεία, όπου ο θεός-πατέρας Όσιρις τεμαχίζεται από τον Σεθ, για να αναστηθεί κατόπιν από την αδελφή και σύζυγό του Ίσιδα, με τη βοήθεια του Θωθ, του Άνουβι και του Ώρου, υιού του ίδιου και της Ίσιδας.

Έτσι, ο Crowley αποκαλεί τον Αιώνα που διανύουμε ως Αιώνα του Όσιρι, στου οποίου το τέλος πλησιάζουμε. Ο επόμενος Αιώνας είναι αυτός του Υδροχόου ή αλλιώς του Ώρου. Ο Crowley θεωρεί πως αυτός θα είναι ο Αιώνας του Θελήματος.

Η Σφίγγα, θεωρείται ως ιερόγλυφο και "μάρτυρας" του Αιώνα του Ώρου ή του Θελήματος, επειδή σύμφωνα με τη διδασκαλία που παρουσιάσαμε παραπάνω, με βάση τη "φόρμουλα" της Σφίγγας κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει θεός, ν' αποκτήσει δηλαδή τη δύναμη της Κίνησης (ή Απόλυτης Κίνησης όπως θα δούμε σε επόμενο ποστ), To Go, χωρίς να χρειαστεί να έρθει κάποιος λυτρωτής που θα θυσιαστεί για χάρη μας.

Αυτό στην πραγματικότητα είναι το εσώτερο νόημα της φράσης: "Δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να ερμηνεύσεις τη Σφίγγα με τους όρους της Φόρμουλας του Σφαγμένου Θεού".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:44, 18-02-09:

#22
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Η Σφίγγα, θεωρείται ως ιερόγλυφο και "μάρτυρας" του Αιώνα του Ώρου ή του Θελήματος, επειδή σύμφωνα με τη διδασκαλία που παρουσιάσαμε παραπάνω, με βάση τη "φόρμουλα" της Σφίγγας κάθε άνθρωπος μπορεί να γίνει θεός, ν' αποκτήσει δηλαδή τη δύναμη της Κίνησης (ή Απόλυτης Κίνησης όπως θα δούμε σε επόμενο ποστ), To Go, χωρίς να χρειαστεί να έρθει κάποιος λυτρωτής που θα θυσιαστεί για χάρη μας.

Αυτό στην πραγματικότητα είναι το εσώτερο νόημα της φράσης: "Δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να ερμηνεύσεις τη Σφίγγα με τους όρους της Φόρμουλας του Σφαγμένου Θεού".
'Iσως με του "σφαγμένου ανθρώπου" ; Τί θέλω να πω... Οι Θελημίτες πιστεύουν και μάλιστα προτρέπουν στην ατομική θυσία, όλοι ξέρουμε με ποιά έννοια και σε ποιό σημείο και όλοι αναφέρουν τα βιώματά τους από μια τέτοια θυσία. Μου φαίνεται σαν να κάνουν αναπαράσταση της θυσίας του θεού της εποχής των Ιχθύων σε ατομικό επίπεδο, υιοθετώντας οι ίδιοι το ρόλο του μικρού θεού όπως έγραψες, και μ'αυτήν την λογική θυσιάζονται. Τολμώ να πω ξανά ότι το Θέλημα έχει έντονες ομοιότητες με την εσωτερική διδασκαλία του Χριστιανισμού σ'αυτό, άρα και με την εποχή των Ιχθύων, αυτό που σου είπα και πριβέ, οι Θελημίτες "χριστιανίζουν" πολύ. Δεν έχω πεισθεί ακόμα αν ερμηνεύουν τον Crowley διαφορετικά απ'ότι θα'θελε να πει ο ίδιος. Δηλαδή θα πω πάλι, πιστεύω άλλο Crowley άλλο σύγχρονος Θελημισμός. Η μέρα με τη νύχτα. Μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν και κοινωνικοί λόγοι αυτοπροστασίας και ίσως να υπάρχει δηλαδή και σκοπιμότητα να παρουσιαστεί πιο "κοινωνική" η διδασκαλία. 'Η πάλι μπορεί να'ναι πράγματι πιο κοινωνική και να'ναι παρεξηγημένος ο Crowley, θα δείξει η Ιστορία. Πάντως πολύ αυτοσυγκράτηση, θυσία, αυτοπειθαρχία, τάξη και εγκράτεια προς το παρόν μου βγάζει το Θέλημα, σχεδόν ασκητισμός τουλάχιστον σε κάποια σημεία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:16, 18-02-09:

#23
Οι προβληματισμοί σου αγαπητέ Δόκτωρ είναι και δικοί μου. Ωστόσο, δεν έχουμε φτάσει ακόμη στις κάρτες της Λαγνείας και του Κρεμασμένου, που πιστεύω πως θα μας βοηθήσουν να διαφωτίσουμε τούτα τα σκοτεινά σημεία που αναφέρονται στην έννοια, ή αν θέλεις στο αρχέτυπο της Θυσίας. Υπάρχει στ' αλήθεια μια φαινομενική αντίφαση σ' όλα αυτά και οι σύγχρονοι Θελημιστές και Γνωστικοί δεν με πείθουν ούτε κι εμένα, σε πολλές περιπτώσεις. Πράγματι έχω διαπιστώσει να είναι κάποιες φορές "χριστιανικότεροι των χριστιανών", πράγμα που δεν συνάδει σε καμμία περίπτωση με την προσωπικότητα του Alister Crowley, ο οποίος όπως έχουμε αναφέρει παλαιότερα, είχε καταβολές που αντλούσαν τις ρίζες τους στους Καϊνίτες Γνωστικούς, ούτε και στον τρόπο ζωής του και στο αμφιλεγόμενο έργο του. Μερικές φορές έχω σκεφτεί κι εγώ την περίπτωση του "νερώματος" των διδασκαλιών του Θελήματος, για λόγους πολιτικής ορθότητας και προσέλκυσης οπαδών.

Λίγη υπομονή και πιστεύω πως θα μάθουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 18-02-09 στις 22:29. Αιτία: προσθήκη link
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ΜΑΡIA

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ΜΑΡIA
H ΜΑΡIA αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 46 ετών . Δεν έχει γράψει κανένα μήνυμα.

H ΜΑΡIA έγραψε στις 14:10, 04-03-09:

#24
Πιστεύω οτι υπάρχει μοίρα απόλυτα και οτι ο άνθρωπος την επιλέγει πριν ακόμα γεννηθεί ως ψυχή, απ' ότι έχω διαβάσει κιόλας. Γι' αυτό άλλωστε έχουμε και διαισθήσεις και κάποια όνειρα που βλέπουμε είναι προφητικά, λόγω του ότι υπάρχει ένα πεπρωμένο που ήδη το γνωρίζουμε και απλώς το ξαναθυμόμαστε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Ophelia : 04-03-09 στις 14:42. Αιτία: caps
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 18:22, 04-03-09:

#25
Αρχική Δημοσίευση από ΜΑΡIA
Πιστεύω οτι υπάρχει μοίρα απόλυτα και οτι ο άνθρωπος την επιλέγει πριν ακόμα γεννηθεί ως ψυχή, απ' ότι έχω διαβάσει κιόλας. Γι' αυτό άλλωστε έχουμε και διαισθήσεις και κάποια όνειρα που βλέπουμε είναι προφητικά, λόγω του ότι υπάρχει ένα πεπρωμένο που ήδη το γνωρίζουμε και απλώς το ξαναθυμόμαστε...
'Eνας νεκρός σε κάποια τοποθεσία που πήγαινα κάθε μέρα για να εκπληρώσω μια υποχρέωσή μου, μου χαμογέλασε φαρδιά πλατιά πριν από κάτι μέρες. Καταμεσής του Τροχού, όταν ακόμα δεν περίμενα τίποτα, και όλα έδειχναν να πηγαίνουν κατά διαβόλου. Είχε τελικά δίκιο να χαμογελάει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 21:40, 04-03-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
'Eνας νεκρός .. κατά διαβόλου.... Είχε τελικά δίκιο να χαμογελάει...
Χαμόγελο μάσκας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:42, 04-03-09:

#27
Δεν καταλαβαίνω τί εννοείτε αγαπητέ Νωέα. 'Ηταν χαμόγελο χαράς από πολύ δικό μου άνθρωπο και λίγες μέρες μετά, το χαμόγελο σχηματίστηκε και στα δικά μου χείλη με μια πολύ ευχάριστη είδηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 21:57, 04-03-09:

#28
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Δεν καταλαβαίνω τί εννοείτε αγαπητέ Νωέα. 'Ηταν χαμόγελο χαράς από πολύ δικό μου άνθρωπο και λίγες μέρες μετά, το χαμόγελο σχηματίστηκε και στα δικά μου χείλη με μια πολύ ευχάριστη είδηση.
Απλά, φίλτατε Δόκτορα, έχω την εντελώς προσωπική δοξασία, ότι, όταν ένας νεκρός αφήνει πίσω του χαμόγελο, αυτό είναι πάντα σιβυλικό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 22:13, 04-03-09:

#29
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Απλά, φίλτατε Δόκτορα, έχω την εντελώς προσωπική δοξασία, ότι, όταν ένας νεκρός αφήνει πίσω του χαμόγελο, αυτό είναι πάντα σιβυλικό...
Να που διαψεύστηκε η δοξασία. 'Εχετε ακουστά για φύλακες αγγέλους ; Υπάρχουν κι αυτοί εκτός από τα ζόμπι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:18, 04-03-09:

#30
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Να που διαψεύστηκε η δοξασία. 'Εχετε ακουστά για φύλακες αγγέλους ; Υπάρχουν κι αυτοί εκτός από τα ζόμπι...
Χαίρομαι ...που το μαθαίνω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 21:35, 02-06-09:

#31
Γιν-Γιανγκ

Πώς η δύναμη του κουνουπιού, υπερνικά τη δύναμη του ελέφαντα

Η προέλευση των συμβόλων Γιν και Γιανγκ ανάγεται στη Σπείρα, το συμβολικό κλειδί της αθανασίας ή της αιώνιας εξέλιξης, το οποίο ταυτίζεται με τη Σελήνη. Η αρχαία Μεγάλη Μητέρα των πάντων, όλων των ζωντανών όντων, δημιούργησε με παρθενογένεση τον Κόσμο. Αυτή υπήρξε το Κοσμικό Αυγό, το οποίο περιείχε τα δύο μισά όλων των αντιθέσεων ή δυισμών, της συνέχειας και της αλλαγής, της επέκτασης και της συρρίκνωσης του σύμπαντος. Αυτή η διαδικασία συμβολίζεται από τη Σπείρα, που στρέφεται συνεχώς προς τον εαυτό της, μέσα από μια διαδικασία εισπνοής, όπου η ζωή αφυπνίζεται κι εκπνοής, όπου ξαναπέφτει σε νάρκη, ή αλλιώς πεθαίνει.

Ο κύκλος του Γιν και του Γιανγκ είναι ο κύκλος της ζωής, του θανάτου και της αέναης ανάστασης. Όταν η σπείρα ξετυλίγεται, τότε η ύλη μετατρέπεται σε πνευματική και ψυχική ενέργεια, ενώ όταν η σπείρα συστρέφεται, το πνεύμα υλοποιείται, μορφοποιείται με νέους ιδιαίτερους τρόπους και παίρνει τη θέση που του αρμόζει στον κόσμο της ύλης, αυτόν που αναγνωρίζουμε ως πραγματικότητα των αισθήσεων. Το Δένδρο της Ζωής, το ιερόγλυφο αλλά και βασικό γνωσιολογικό εργαλείο της Καββάλα, το οποίο το είδαμε να συσχετίζεται με την παρούσα κάρτα, αφού έχει δέκα Σεφίρες (Σφαίρες), όσες και οι ακτίνες του Τροχού της Τύχης, περικλείει την ίδια διδασκαλία, μάλιστα στην πραγματικότητα το Δέντρο αποτελεί μία Σπείρα, για λόγους που θα εξηγηθούν αργότερα. Σύμφωνα με αυτήν τη μητριαρχική οπτική, όπου η Προαιώνια Σπείρα αποτελεί μια απεικόνιση της Παγκόσμιας Μήτρας του παντός, η πρωταρχική κίνηση του σύμπαντος υπήρξε η δημιουργία Τάξης μέσα από το Χάος –πράγμα για το οποίο έχουμε συζητήσει και στην κάρτα της Προσαρμογής– εμφυσώντας δημιουργική πνοή και δίδοντας συγκεκριμένη δομή στην άμορφη ύλη. Εν αρχή λοιπόν υπήρχε το Πνεύμα, δηλαδή η πνευματική Αρχή προηγείται της ύλης. Το Πνεύμα του Χάους έδωσε υλική μορφή δημιουργώντας εκτός των άλλων, όντα με νοημοσύνη. Η πνευματική ανέλιξη των όντων αυτών κρίνεται με βάση την ικανότητά τους να μεταμορφώνουν την υλική τους ύπαρξη σε ενέργεια, που θα τα οδηγήσει πίσω στην πηγή από την οποία προήλθαν.

Η πορεία αυτή αναπαρίσταται, τόσο στο Δένδρο της Ζωής, όσο και στο ταξίδι των Ταρώ, οι οποίες αποτελούν και τις ατραπούς που ενώνουν τις Σεφίρες μεταξύ τους. Εισπνοή κι εκπνοή, δημιουργία και διάλυση, γέννηση και θάνατος: οι σπειροειδείς κινήσεις και μεταβολές της ύλης σε ενέργεια κι αντίστροφα, ήταν γνωστές κι ιερές αλήθειες σε πολλές θρησκείες και μυστικές διδασκαλίες, όπως και σε αυτή του Ερμή του Τρισμέγιστου, πολύ πριν τον Αϊνστάιν, τον Χάιζεμπεργκ, την κβαντική φυσική και τις θεωρίες όπου ύλη κι ενέργεια αναγνωρίζονται ως κύματα, αλλά ταυτόχρονα και ως σωματίδια σε μια συνεχή εναλλαγή και τα οποία καθορίζουν αρκετά ασαφείς προς το παρόν νόμοι. Η Έλενα Μπλαβάτσκι στη «Μυστική Δοξασία», αναφέρει ότι το Απόλυτο (Άιν ή Μηδέν για την Καββάλα) αν και το ίδιο παραμένει ακατανόητο, έχει διάφορες όψεις από τις οποίες μπορούμε να το εξετάζουμε –το Άπειρο Διάστημα, την Αιώνια Διάρκεια και την Απόλυτη Κίνηση. Η τελευταία αυτή όψη εκφράζεται παραστατικά από την ινδουιστική έκφραση της Μεγάλης Αναπνοής του Μπράχμα, που συνεχώς πηγαίνει κι έρχεται, δημιουργώντας και καταστρέφοντας κόσμους. Με την κυκλική εισπνοή το Σύμπαν αποσύρεται στο Άιν (Μηδέν) από το οποίο προέρχεται και παύει να υπάρχει· με την εκπνοή όμως αρχίζει η εκδήλωση με την εμφάνιση ενός λάγια ή ουδέτερου κέντρου, που στην Καββάλα ονομάζεται Κέτερ (Στέμμα) και αποτελεί την πρώτη Σεφίρα του Δένδρου της Ζωής, η πηγή ή η Πρωταρχική Αιτία όλων των πραγμάτων. Αυτός ο κυκλικός ή περιοδικός νόμος της κοσμικής εκδήλωσης δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο παρά η Θέληση του Απόλυτου για εκδήλωση. Τα παραπάνω αποτελούν μερικά ακόμη στοιχεία που βοηθούν στη βαθύτερη κατανόηση των όσων είπαμε σε προηγούμενο ποστ για την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας, To Go, χαρακτηριστικό ενός θεού κατά τον Crowley ή με άλλα λόγια «το ίδιο το νόημα του ονόματος του Θεού».

Δυισμός, δυαδικός κώδικας και σύγκρουση των αντιθέτων

Η αρχαία κοσμολογία της Σπείρας και του Κοσμικού Αυγού, η οποία περικλείει το Γιν και το Γιανγκ παραμένει έως σήμερα η πιο ακριβής ερμηνεία της προέλευσης του Σύμπαντος. Τα δύο μισά του Κοσμικού Αυγού ήταν άσπρο και μαύρο, φως και σκοτάδι, ζεστό και κρύο, καλό και κακό, ζωή και θάνατος. Το Κοσμικό Αυγό περιείχε μέσα του όλες τις αντιθέσεις, αλλά ταυτόχρονα υπαινισσόταν και την ενότητα όλων των αντιθέσεων. Στην Ανατολή, η ιδέα των δύο μισών του Κοσμικού Αυγού σχηματοποιήθηκε με τη σύλληψη του Γιν και του Γιανγκ. Το Γιν αποτελεί την αρνητική αρχή, με την έννοια του αρνητικού μαγνητικού πόλου και αρχικά αναφερόταν στο σκοτάδι ή στη σκιερή πλευρά ενός λόφου. Μοιραζόταν τις ιδιότητες της Γης, της Σελήνης και του Ύδατος, ως ιδεόγραμμα του κινέζικου αλφαβήτου. Το Γιανγκ πάλι, αποτελούσε τη θετική αρχή, ή θετικό μαγνητικό πόλο και ως ιδεόγραμμα σήμαινε φωτεινές λάμψεις που μεταφέρει ο άνεμος ή τη φωτεινή πλευρά ενός λόφου. Συνδεόταν με τον ουρανό, τον Ήλιο και τη φωτιά του κεραυνού.

Μετά από αρκετές γενιές φιλοσοφικής επεξεργασίας και παρατηρήσεων στο φυσικό κόσμο αλλά και στην κοινωνική ζωή, οι φιλόσοφοι της Ανατολής κατέταξαν κάτω από αυτές τις δύο γενικές κατηγορίες τα δύο φύλα: το Γιν αντιπροσώπευε πλέον το θηλυκό και το Γιανγκ το αρσενικό. Ωστόσο, ο ανατολίτικος δυισμός του Γιν και του Γιανγκ διέφερε ριζικά από το χριστιανικό αντίστοιχό του, που προέκυψε πολύ αργότερα στην εκχριστιανισμένη δυτική Ευρώπη. Τα Γιν και Γιανγκ δεν ήταν εχθρικά και ασυμφιλίωτα αντίθετα, τα οποία συγκρούονταν απεγνωσμένα, σε μια προσπάθεια να κυριαρχήσει το ένα επάνω στο άλλο, σε μια αέναη διαμάχη για συμπαντική εξουσία. Αντίθετα, ήταν συμπληρωματικές ποιότητες, χάρη στις οποίες διασφαλιζόταν η κοσμική Αρμονία. Επίσης, δεν ήταν στατικές, άκαμπτες και προκαθορισμένες αρχές, αλλά είχαν τη δυνατότητα να μεταμορφώνουν το ένα το άλλο, να μετεξελίσσονται το ένα μέσα στο άλλο, σε μια διαρκή διαδικασία αλληλεπίδρασης. Το μοτίβο αυτό το έχουμε συναντήσει αρκετές φορές έως τώρα στις Ταρώ και θα το συναντήσουμε και στο μέλλον. Πρόκειται για βασικό σχήμα, η κατανόηση του οποίου είναι απαραίτητη για την εμβάθυνση στην προσέγγιση των θεμάτων τα οποία αγγίζουμε εδώ. Χωρίς αυτήν την αιώνια κίνηση μεταξύ του Γιν και του Γιανγκ και την εναλλαγή των δυνάμεων την οποία υπαινίσσεται το σύμβολο, η ίδια η ύπαρξη της ζωής θα έμπαινε σε κίνδυνο. Πράγματι, μάθαμε ως τα σήμερα ότι η γέννηση κάθε πράγματος δημιουργεί και το αντίθετό του. Έτσι, η μετωπική σύγκρουση των δύο αντιθέτων έχει ως αποτέλεσμα την εκμηδένισή τους. Αντίθετα, ο διαρκής σπειροειδής στροβιλισμός του ενός γύρω από το άλλο, γεννά το φαινόμενο της Κίνησης του όλου (To Go). Αυτή είναι και η πραγματική συνθήκη ισορροπίας, που δημιουργεί αρμονία μέσα σʼ ένα ζεύγος αντιθέτων, πράγμα που έχει φυσικά την προέκτασή του στο αρσενικό και το θηλυκό του ανθρώπου. Με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να κατανοήσουμε και τη συνύπαρξη των τεσσάρων Κερουμπικών δυνάμεων της Σφίγγας που αναφέραμε παραπάνω. Αυτό είναι το μοντέλο της διαρκούς αλληλεπίδρασης και της υψηλής τους ισορροπίας· αυτή είναι η συνθήκη που δημιουργεί την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας.

[Συνεχίζεται...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:24, 08-06-09:

#32
Γιν-Γιανγκ

Πώς η δύναμη του κουνουπιού, υπερνικά τη δύναμη του ελέφαντα [Συνέχεια...]

Ο χειμώνας, που αντιστοιχεί στο Γιν, αλλάζει σε καλοκαίρι, που αντιστοιχεί στο Γιανγκ. Τόσο το Γιν, όσο και το Γιανγκ μπορούν να δημιουργήσουν ή να καταστρέψουν. Ο ζωοδότης ήλιος μπορεί να κάψει τη γη, όσο και το χειμωνιάτικο χιόνι μπορεί να παγώσει τα πάντα, αλλά μπορεί επίσης να ποτίσει σε βάθος το χώμα και να εμπλουτίσει τον υδροφόρο ορίζοντα, παρέχοντας στους οργανισμούς το πολύτιμο για την επιβίωσή τους νερό. Τα ιδεογράμματα του Γιν και του Γιανγκ αποτελούν από μόνα τους εικόνες, αλλά και κατηγορίες πεποιθήσεων που έχουν παγανιστική προέλευση. Προέρχονται από τις παρατηρήσεις του φυσικού κόσμου και της κυκλικής εναλλαγής των φυσικών φαινομένων. Η ζωή είναι «ρόδα και γυρίζει», ένας σπειροειδής Τροχός και όχι μια ευθεία γραμμή. Οι πρώτοι Ταοϊστές αναγνώρισαν πλήρως την αξία του αρνητικού πόλου Γιν –της σκιάς– ως ισοδύναμης αρχής με το θετικό, δημιουργικό πόλο του Γιανγκ. Το θρησκευτικό και φιλοσοφικό ρεύμα του Ταοϊσμού, το οποίο έχει τις ρίζες του στην αρχαία κινεζική μητριαρχία, έβλεπε το αρσενικό ως το «ζώο της γης» και το θηλυκό ως το «ζώο της αλλαγής». Πολύ αργότερα, στην εποχή των μανδαρίνων φιλοσόφων, όπως του Κομφούκιου, ο συμβολισμός των Γιν και Γιανγκ χρησιμοποιήθηκε για να εξυπηρετήσει τις ιεραρχικές πολιτικές διαμάχες στις αυλές των Κινέζων ηγεμόνων, όταν είχαν πλέον εδραιωθεί πατριαρχικά καθεστώτα και η έμφαση δινόταν στο κυριαρχικό Γιανγκ, έναντι του υποταγμένου, δουλοπρεπούς Γιν. Οι αλχημιστές της Δύσης, επιβεβαιώνουν όσα εκφράζονται ποιητικά στο Τάο τε Κινγκ, από τον Λάο Τσε:

Δεν επιδεικνύει τον εαυτό του γιʼ αυτό λάμπει,
δεν ξεχωρίζει τον εαυτό του γιʼ αυτό διακρίνεται,
δεν αυτοεπιβεβαιώνεται γιʼ αυτό πετυχαίνει,
δεν καυχιέται για τα επιτεύγματά του
γιʼ αυτό αντέχει στο χρόνο και διαρκεί,
είναι ακριβώς επειδή δεν ανταγωνίζεται με τίποτα
και τίποτα στον κόσμο δεν μπορεί να του αντισταθεί.

Ο παραπάνω ορισμός του Τάο και μαζί του ανθρώπου της γνώσης που ακολουθεί το Τάο, είναι και ο άτυπος ορισμός της θηλυκής αρχής, μιας κι η φύση του Τάο ταυτίζεται με την αρχέγονη θηλυκή πηγή της ζωής, την αέναη ροή της.

Σύμφωνα λοιπόν με πολλές σύγχρονες απόψεις φυσικών και αστροφυσικών, είναι ο αρνητικός ενεργειακός πόλος αυτός που σηματοδοτεί την έναρξη κάθε δημιουργικής δραστηριότητας της ύλης. Ορισμένοι επιστήμονες πάλι, εκφράζουν την άποψη ότι το οι «Μαύρες Τρύπες» που καταβροχθίζουν τα άστρα, αναγεννώντας τα στις ανεξερεύνητες ακόμη πύλες εξόδου τους, αποτελούν ακριβή απεικόνιση της λεγόμενης «σκοτεινής ύλης», της άγνωστης, παγωμένης και χαοτικής αυτής ύλης που περιβάλει τα λαμπερά άστρα και όλους τους γαλαξίες. Η ύλη αυτή αποτελεί το συνεκτικό ιστό που κρατά το σύμπαν ενωμένο και δομημένο με συγκεκριμένο τρόπο, όπως αναφέρουν οι έρευνες των τελευταίων ετών, είτε με τη μορφή μαγνητικών περιδινήσεων, είτε ως ηλεκτρομαγνητικό πλάσμα, που δρα ως βαρύτερο από το σύμπαν [“Dark Side of Cosmos”, Science 85, & “Magnetic Whirlwinds”, Science Digest 93]. Ο φυσικός Νταν Μπέιρουθ συνδέει τον δυαδικό κώδικα, τον οποίον επίσης αναπαριστούν τα Γιν και Γιανγκ, με τη θεωρία των Χορδών, ενώ η βιολόγος Κάτια Γούλτερ συσχετίζει τις αναλογίες και τις συμμετρίες που προκύπτουν από τους συνδυασμούς τους με το DNA, το οποίο δεν θα πρέπει να ξεχνούμε πως έχει κι αυτό το σχήμα της Προαιώνιας Σπείρας. Η Θεωρία του Κυκλικού Σύμπαντος των Νιλ Τάροκ και Πολ Στάινχαρτ αναφέρεται σʼ ένα σύμπαν που δεν δημιουργήθηκε από μία και μοναδική «Μεγάλη Έκρηξη» (Big Bang), αλλά από μια σειρά μεγάλων εκρήξεων, που εκτείνεται τόσο προς το απώτατο παρελθόν, έως το απώτατο μέλλον. Σταδιακά, αποδεικνύεται όλο και πιο καθαρά πως ό,τι θεωρείτο ως σκοτεινό κι αρνητικό, μεταφορικά αλλά και στην κυριολεξία, αποτελεί την αρχή της δημιουργίας και διατήρησης του σύμπαντος.

Πατριαρχία και εξουσιαστική ερμηνεία του Γιν-Γιανγκ

Η μετάβαση από τις μητριαρχικές-γεωργικές στις πατριαρχικές-αστικές κοινωνικές δομές μετέβαλε την εξίσωση της συμπληρωματικότητας μεταξύ Γιν και Γιανγκ, σε μοχλό ανισότητας, κυριαρχίας κι εκμετάλλευσης, οικονομικής και σεξουαλικής. Έτσι, το Γιν ως δεκτικό-θηλυκό μεταφράστηκε ως σεξουαλική, διανοητική και πνευματική παθητικότητα, κατωτερότητα και υποταγή. Το Γιανγκ από την άλλη, ως ενεργητικό-αρσενικό έλαβε το χρίσμα της σεξουαλικής, διανοητικής και πνευματικής επιθετικότητας, ανωτερότητας και κυριαρχίας. Στη Δύση αυτό εκφράστηκε μέσα από τους παραδοσιακούς ρόλους των συζύγων: Η σύζυγος, εξαρτημένη οικονομικά και σεξουαλικά, υποτάσσεται στην ανωτερότητα του συζύγου της! Ωστόσο, η αρχική έννοια του Γιν και του Γιανγκ απείχε έτη φωτός από αυτά τα φορτισμένα με ανταγωνισμό εξουσιαστικά πρότυπα μεταξύ των φύλων και των κοινωνικών ομάδων. Πολύ πιο ταιριαστό ως μοντέλο κατανόησης της αυθεντικής έννοιας του συμβόλου, θα ήταν η απρόσωπη αλληλεπίδραση ανάμεσα στον θετικό και στον αρνητικό πόλο μιας μπαταρίας. Όπως λέει και ο Ρ. Φούλερ: «Η ενέργεια, όταν έχει φτάσει στο αποκορύφωμά της, στο αναγκαίο και ικανό δυναμικό, δεν μπορεί παρά να δημιουργήσει πλήρες κύκλωμα με τον κυρίαρχο αρνητικό πόλο» (αναφέρεται ως κυρίαρχος, επειδή στην πραγματικότητα ο αρνητικός πόλος διαθέτει περίσσεια ηλεκτρονίων, ενώ ο θετικός έλλειψή τους). Ο συμβολισμός Γιν και Γιανγκ αποτελεί τη βάση του Ι Τσινγκ, και του Φενγκ Σούι, δύο ολοκληρωμένων συστημάτων μαντείας, πρόβλεψης, πρακτικού σχεδιασμού, κοινωνικής οργάνωσης και λήψης αποφάσεων, με σαφές φιλοσοφικό και θρησκευτικό υπόβαθρο, καθώς και του Σιάτσου, αρχαίου κινεζικού θεραπευτικού συστήματος.

Η αναβίωση και η εκρηκτική εξάπλωση της χρήσης του Ι Τσινγκ και του Φενγκ Σούι από τους Δυτικούς, που αναζητούν εύκολες, γρήγορες και πρακτικές λύσεις μέσα στις παλιές αυτές ανατολίτικες πρακτικές, δεν έγινε απρόσκοπτα. Συχνά οι μελετητές και οι χρήστες αυτών των μεθόδων συναντούν δυσκολίες που αφορούν στην ερμηνεία και κατανόηση των αρχετυπικών συμβόλων: του Γιν, του Γιανγκ, της Σπείρας και του Κοσμικού Αυγού. Η σχέση των Γιν και Γιανγκ γίνεται πιο εύκολα αντιληπτή απʼ όσους έχουν ασκηθεί, έστω κι ελάχιστα, στις ανατολίτικες πολεμικές τέχνες, όπως το Τάι Τσι, το Κουνγκ Φου, αλλά κυρίως το Άι Κίντο: όπως όταν υποχωρεί κανείς απέναντι στον αντίπαλο, εκμεταλλευόμενος την ορμή της επίθεσής του για να τη στρέψει εναντίον του, το Γιν «απορροφά» την ενέργεια που δέχεται για να την απελευθερώσει, ανταποκρινόμενο στην κίνηση του Γιανγκ. Με αυτήν την έννοια η δεκτικότητα και η παθητικότητα δεν ταυτίζονται με τη δουλική υποταγή, αλλά με τη μητρική προστατευτικότητα που με απέραντη υπομονή προετοιμάζει το σπόρο –την ενέργεια, τη δράση, με όποια μορφή κι αν λάβουν αυτά– πριν αυτός ανθίσει για νʼ ανταποκριθεί στο κάλεσμα της ζωής, πράγματα που αναφέρονται και στην κάρτα-αρχέτυπο της Αυτοκράτειρας.

Γιʼ αυτό οι μεγάλοι διδάσκαλοι της Ανατολής ισχυρίζονται πως: «…μʼ αυτόν τον τρόπο, χρησιμοποιώντας τη δύναμη του κουνουπιού, αντιμετωπίζει κανείς μʼ επιτυχία τη δύναμη του ελέφαντα…».

[Πηγές]: Άρθρο της Ευφροσύνης Αμοντίνι Κωστάκη, στο περιοδικό Άβατον.
Israel Regardie, Η Καββάλα και τα μυστικά της.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:30, 18-06-09:

#33
Ο ιερός αριθμός 10 και η Τετρακτύς του Πυθαγόρα

Όπως γράψαμε στα παραπάνω, ο αριθμός της κάρτας του Τροχού, είναι το 10. Ακόμη, ο Τροχός που απεικονίζεται στην κάρτα έχει δέκα ακτίνες, όσες και οι Σεφίρες του Δένδρου της Ζωής. Ας δούμε όμως λίγο αναλυτικότερα τη σημασία του αριθμού αυτού, ο οποίος θεωρείται από την αρχαιότητα έως σήμερα ως ιερός, μέσω της πυθαγόρειας διδασκαλίας, όπως αυτή συνοψίζεται στο ιερόγλυφο της Τετρακτύος.

Ο Πυθαγόρας, ήταν υιός του Αγκαίου και της Παρθενίδος που αργότερα μετονομάστηκε Πυθαΐς, “ο οποίος θα διαφέρει των άλλων ανθρώπων κατά το κάλλος και τη σοφία και θα γίνει ωφέλιμος εις το ανθρώπινο γένος” -κατά το χρησμό της Πυθίας. Είναι ο μέγιστος Έλληνας μαθηματικός, φιλόσοφος και αρχηγέτης μεγάλου θρησκευτικοπολιτικού κινήματος και δίδαξε την ουσία των όντων, τους αριθμούς. Το Σύμπαν προήλθε από το υπάρχον Χάος μέσα από τη Μορφή, δηλαδή το Μέτρο και την Αρμονία. Πρώτος ο Πυθαγόρας το ονόμασε Κόσμο, δηλαδή Τάξη, εξ αιτίας της Αρμονίας που επικρατούσε σε αυτό.

Η Τετρακτύς είναι ένα ισόπλευρο τρίγωνο που σχηματίζεται από την ακολουθία των πρώτων δέκα αριθμών, παρατεταγμένων σε τέσσερις σειρές. Είναι μια μαθηματική ιδέα αλλά συνάμα κι ένα μεταφυσικό σύμβολο, το οποίο σε σπερματική μορφή, ενσωματώνει τις αρχές που διέπουν τη Φύση, την αρμονία του Κόσμου, την ανοδική πορεία προς το Θείον και τα μυστήρια της θεϊκής σφαίρας. Συνιστά σύμβολο του Θεού Απόλλωνος και οι Πυθαγόρειοι συχνά αποκαλούσαν Τετρακτύν το Μαντείο των Δελφών. Ο Σέξτος Εμπειρικός (Προς Αριθμητικούς IV, 3) καθορίζει την Τετρακτύν με τα ακόλουθα λόγια: "Τετρακτύς δε προσηγορεύετο παρ' αυτοίς [τοις Πυθαγορικοίς] ο εκ των πρώτων τεσσάρων αριθμών συγκείμενος δέκα αριθμός· εν γαρ και δύο και τρία και τέσσερα δέκα γίνεται' ός εστι τελειότατος αριθμός" (τετρακτύς ονομαζόταν [από τους Πυθαγόρειους] ο αριθμός δέκα, που αποτελείται από την ένωση των τεσσάρων πρώτων αριθμών· γιατί ένα και δύο και τρία και τέσσερα κάνουν δέκα· και αυτός είναι ο πιο τέλειος αριθμός).

Οι αρχαίοι φιλόσοφοι έτρεφαν τέτοιο σεβασμό για το σύμβολο αυτό, που ορκίζονταν στʼ όνομα εκείνου που το προσέφερε ως δώρο στην ανθρωπότητα, του Πυθαγόρα:
«Ου, μα τον αμετέρα ψυχά παραδόντα τετρακτύν,
Παγάν αενάου φύσεως ριζώματʼ έχουσαν».



Από τη μερική ετυμολογία της λέξης προκύπτει ότι η Τετρακτύς είναι ένας αριθμός τέσσερα. Ο αριθμός όμως τέσσερα στην εποχή τού Πυθαγόρα παριστάνονταν με το τέταρτο κατά σειρά γράμμα της Ελληνικής αλφαβήτου, το Δέλτα (Δ). Συνεπώς η Τετρακτύς εκφράζεται στους αδαείς και αμύητους με το Δ και συμβολίζεται μ' ένα γεωμετρικό τρίγωνο πού όπως είπαμε, είναι ισόπλευρο. Η συσχέτιση του μαντείου των Δελφών με την Τετρακτύν, εντοπίζεται σε συμβολικό επίπεδο στο αρχικό γράμμα Δ.

Παρατηρώντας το τριχοτομημένο Πυθαγόρειο τρίγωνο της παραπάνω εικόνας, βλέπουμε ότι ενώνοντας τα σημεία τριχοτομήσεως δημιουργούνται 10 όμοια ισόπλευρα τρίγωνα ενώ λεξαριθμικώς οι πλευρές αθροίζονται σε 1.
Δηλαδή....
1+2+3+4=10=(1+0)=1
ΕΝ+ΔΥΟ+ΤΡΙΑ+ΤΕΣΣΑΡΑ=55+474+411+807=1747=(1+7+4+7)=19=(1+9)=10= (1+0)= 1
1+5+6+7=19=(1+9)=10=(1+0)=1
ΕΝ+ΠΕΝΤΕ+ΕΞ+ΕΠΤΑ=55+440+65+386=946=(9+4+6)=19=(1+9)=10=(1+0)= 1
7+8+9+4=28-(2+8)=10=(1+0)=1
ΕΠΤΑ+ΟΚΤΩ+ΕΝΝΕΑ+ΤΕΣΣΑΡΑ=386+1190+111+807=2494=(2+4+9+4)=19=(1+9)=10=(1+0)= 1.
Αν δούμε λεξαριθμικά την Τετρακτύν (Τετρακτύς=1626=15=6), θα παρατηρήσουμε πόσο εύστοχα ο Πυθαγόρας την ταύτιζε με το Σύμπαν και τον Κόσμο (Σύμπαν=771=15=6 και Κόσμος=600=6). Θέλησε επίσης, ως μυημένος στις δοξασίες των Ορφικών, να δηλώσει μέσω τού Δ (τέσσαρα), πού αυτή περιέχει, την Ορφική άποψη περί των τεσσάρων πρωτογενών στοιχείων της φύσεως (11ος Ορφικός ύμνος στον Πάνα): Ουρανός, Θάλασσα, Χθων και Πυρ. Αλλά το λεξαριθμικό άθροισμα αυτών των τεσσάρων είναι 3372=15=6.

Δεν μπορούμε να μη θαυμάσουμε πόσο σοφά, ο Πυθαγόρας που δίδασκε ότι το Σύμπαν είναι αριθμοί και ότι ο Θεός αεί γεωμετρεί, τεκμηριώνει την Κοσμοθεώρησή του αυτή:
Ουρανός+Θάλασσα+Χθών+Πύρ=ΣΥΜΠΑΝ=ΚΟΣΜΟΣ=Δ=ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ=6! Παρακάτω θα δούμε ότι το έξι ανήκει στην ακολουθία των τριγωνικών αριθμών.

[Συνεχίζεται...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:51, 22-06-09:

#34
Οι απόκρυφες επιστήμες του Πυθαγόρα

Ο Πυθαγόρας χρησιμοποιούσε δύσκολα μαθηματικά θεωρήματα και προβλήματα με σκοπό να δοκιμάζει και να προετοιμάζει τους μαθητές του για την πνευματική τους άνοδο προς το Θείον. Έτσι λοιπόν, τα μαθηματικά θεωρούνταν ως η μελέτη η οποία εξαγνίζει την ψυχή από τη συνηθισμένη οπτική που έχει για τον κόσμο. Με άλλα λόγια, τα μαθηματικά γίνονταν σκαλοπάτια προς το Θείον, ακριβώς επειδή διακατέχονται από τις ιδιότητες της ωραιότητας και της τελειότητας, οι οποίες ενυπάρχουν στο θεϊκό, αλλά λείπουν από το φυσικό κόσμο. Στα πλαίσια της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας η ψυχή, όπως και τα μαθηματικά, είναι ο ενδιάμεσος μεταξύ θνητού και αθανάτου. Συνεπώς, η αυτοσυγκέντρωση πάνω στις μαθηματικές ιδέες και η βαθύτερη κατανόησή τους επιτρέπουν στην ψυχή να διεισδύσει στον κόσμο των ιδεών, με τον ίδιο τρόπο που στο Βουδισμό μια γνήσια μάνταλα αφυπνίζει την ψυχική ενέργεια και προετοιμάζει τον μύστη να υποδεχτεί το όραμα της αληθινής πραγματικότητας. Οι επιστήμες του Πυθαγόρα είναι γνωστές ως Τετραόδιον. Οι τέσσερις αυτές επιστήμες αντιστοιχούν στα τέσσερα επίπεδα της Τετρακτύος, του τελειότερου συμβόλου του πυθαγόρειου οράματος για τον νου και τον κόσμο.

Η πρώτη επιστήμη του Τετραοδίου, είναι η Αριθμητική, όπου ο αριθμός δεν αποτελεί παρά την προέκταση της ενότητας. Επιπλέον, τα τέσσερα επίπεδα της Τετρακτύος εμπεριέχουν τα βασικά στοιχεία όλων των αριθμών, όπως θʼ αναλύσουμε περισσότερο στη συνέχεια. Οι άλλες τρεις επιστήμες είναι η Μουσική, η Γεωμετρία και η Αστρονομία. Αντιστοιχούν στις τέσσερις από τις δώδεκα Τετρακτύες στις οποίες θʼ αναφερθούμε παρακάτω. Ωστόσο, κάθε μία από τις παραπάνω επιστήμες αποτελεί προπαρασκευαστικό στάδιο για μια πέμπτη, υπερβατική επιστήμη, τη Διαλεκτική, την επιστήμη της μεταφυσικής σφαίρας των Ιδεών και το συνδετικό κρίκο όλων των προηγούμενων επιστημών.

Από την άποψη της Διαλεκτικής, το 1 αντιπροσωπεύει το Θεό, την πρωταρχική αρχή και πηγή όλης της Ύπαρξης, ο οποίος αν και βρίσκεται πέρα απʼ όλα τα ονόματα, συμβατικά ονομάστηκε από τους αρχαίους Το Ένα Καθεαυτό. Θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι το μεγαλύτερο μυστήριο ολόκληρης της φιλοσοφίας αναφέρεται στην αιτία που κάνει το Ένα να γεννά τα πολλά. Αν δούμε τα πράγματα με την προοπτική των αρχαίων φιλοσόφων, αντιλαμβανόμαστε ότι το Ένα είναι τόσο τέλειο, που ολόκληρη η Δημιουργία δεν αποτελεί παρά την εκχύλιση της τελειότητάς Του. Το Ένα χαρακτηρίζεται από την πληθωρική ισχύ και δημιουργεί τον κόσμο, χωρίς να προκαλεί κάποιο δικό του έλλειμμα. Ο αριθμός Ένα έχει καθοριστεί από τον πυθαγόρειο Θέωνα το Σμυρναίο ως «η αρχή και το στοιχείο των αριθμών, το οποίο παρόλο που πολλαπλασιάζεται ή ελαττώνεται με αφαίρεση, το ίδιο στερείται κάθε αριθμού, παραμένει σταθερό και καθορισμένο». Στη μονάδα αποδόθηκαν, σύμφωνα με τον Πλώτιο, τα Ονόματα του Θεού (πάντοτε Τετραγράμματα, μια ακόμη μυστική γνώση που εμπεριέχεται στην Τετρακτύν. Δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει πως και ο γενετικός κώδικας του DNA είναι επίσης τετραγράμματος) και θεωρήθηκε Πρώτη ανάμεσα σʼ όλα τα πράγματα, Δημιουργός όλων των πραγμάτων και πηγή όλων των Ιδεών.

Η πληθωρικότητα αυτή είναι που επιφέρει τη δυάδα «άπειρο-όριο», ιδιότητες που προσδιορίζουν την τάξη των θεών στο πλαίσιο της Πυθαγόρειας θεολογίας. Παρά το γεγονός λοιπόν πως ο Πυθαγορισμός αναγνωρίζει πολλούς θεούς, ενδόμυχα καθένας από αυτούς συνδέεται ή αποτελεί διαφορετική όψη του Ενός Καθεαυτού. Η παραπάνω διδασκαλία βρίσκεται σε πλήρη συμφωνία με τη θεώρηση της δογματικής Καββάλα. Αυτή αντιστοιχεί σε κάθε Σεφίρα διάφορες διάνοιες, που αποκαλούνται Θεοί, Ντγιαν Τσόχαν, Άγγελοι, Πνεύματα, κλπ, επειδή όλο το σύμπαν, σύμφωνα μʼ αυτήν τη φιλοσοφία, καθοδηγείται κι εμψυχώνεται από ολόκληρες ιεραρχίες αισθανόμενων όντων, καθένα από τα οποία έχει μια ιδιαίτερη λειτουργία και αποστολή και που διαφέρουν μεταξύ τους ανάλογα με το βαθμό και την κατάσταση συνείδησης και διάνοιας. Δεν υπάρχει παρά μόνο μία αόρατη και απόλυτη συνείδηση, η οποία διαπερνάει κάθε μόριο και απειροστό σημείο του εκδηλωμένου σύμπαντος, του Διαστήματος. Αλλά η πρώτη της διαφοροποίηση, λόγω εκπόρευσης ή αντανάκλασης, είναι καθαρά πνευματική κι εκδηλώνει έναν αριθμό «όντων» που μπορούμε νʼ αποκαλέσουμε Θεούς, η συνείδηση των οποίων είναι τέτοιας απροσδιόριστης και μεγαλειώδους φύσης, ώστε υπερβαίνουν την αντίληψή μας. Κατά μία άποψη, οι «Θεοί» είναι οι δυνάμεις της Φύσης και τα Ονόματά τους είναι η Νόμοι Της· κατά συνέπεια είναι αιώνιοι, πανταχού παρόντες και παντοδύναμοι, ωστόσο μόνο για τον κύκλο του χρόνου στον οποίο εκδηλώνονται η προβάλλονται, όσο άπειρος κι αν είναι αυτός.

Το τρίτο επίπεδο της ιεραρχικής εκτύλιξης του Κόσμου ονομάζεται καθεαυτό Ον, η τριαδική πηγή της Ύπαρξης, της Ζωής και της Διάνοιας (όπως βλέπετε, η τριαδική θεότητα δεν αποτελεί φιλοσοφική καινοτομία του Χριστιανισμού, αλλά προέρχεται από την Ερμητική διδασκαλία). Η Τετράδα αντιστοιχεί στον τελευταίο κρίκο της μεγάλης αλυσίδας της Ύπαρξης: το φυσικό επίπεδο και τα τέσσερα στοιχεία. Έτσι, μέσα στην παραπάνω ανάλυση περί Διαλεκτικής, περικλείονται και συνδέονται με αρμονικό τρόπο οι τέσσερις πρώτες Τετρακτύες, από τις δώδεκα. Υπάρχει πλήρης αντιστοιχία με τις τέσσερις δυνάμεις της Σφίγγας, οι οποίες περικλείονται κι εναρμονίζονται από την πέμπτη δύναμη (ToGo), ή με άλλα λόγια την Πεμπτουσία.
Οι βασικές γραμμές διδασκαλίας του Πυθαγόρα για τους αριθμούς, ειδικά για τους πρώτους αρχετυπικούς δέκα, είναι:

Η Μονάδα αντιστοιχούσε, όπως είπαμε, με το πνεύμα, τον αιθέρα, την ενέργεια, τη δύναμη από τη οποία γίνεται το Παν.
Η δυάδα είναι η ύλη που αποτελείται από νερό και γη.
Η τριάδα είναι ο Χρόνος σαν θεότητα, δηλαδή το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον.
Η τετράδα είναι ο Χώρος, η τάξη του Κόσμου και η κίνηση στο χωροχρόνο. Τη θεωρία της Τετρακτύος ο Πυθαγόρας συνέδεσε με την ύπαρξη των δέκα σωμάτων του δικού μας Ηλιακού Συστήματος. Η επιστήμη γνώριζε μόνο επτά τέτοια σώματα, αλλά η πρόσφατη αστρονόμοι έχουν ανακαλύψει άλλα τρία σώματα: τον Ουρανό, τον Ποσειδώνα και τον Πλούτωνα. Η τετράδα σημειώνει ακόμα τα “κοσμικά σώματα” των τεσσάρων στοιχείων από τα οποία συντάχθηκε το Κοσμικό Σύμπαν. Το τετράεδρο για τη φωτιά, το οκτάεδρο για τον αέρα, το εικοσάεδρο για το νερό και ο κύβος για τη γη.
Η πεντάδα συμβολίζει τα πέντε στοιχεία από τα οποία σύγκειται ο Κόσμος, δηλαδή τη γη, το νερό, τον αέρα, τη φωτιά και τον αιθέρα. Τα πέντε αντίστοιχα πολύεδρα που συμβολίζουν τα παραπάνω στοιχεία είναι κύβος, εικοσάεδρο, οκτάεδρο, τετράεδρο, δωδεκάεδρο. Ο αριθμός 5 κρύβει την ασυμμετρία που επικρατεί μέσα στη συμμετρία του κόσμου. Η πλευρά του εγγεγραμμένου πενταγώνου μέσα στον κύκλο είναι ασύμμετρη. Το πεντάγωνο είναι η έδρα του εγγεγραμμένου δωδεκαγώνου στη σφαίρα που παριστά τον κόσμο που βρίσκεται σε Αρμονία. Οι Πυθαγόρειοι χρησιμοποιούσαν το σύμβολα του πενταγώνου ή πεντάλφα σαν σύμβολο υγείας.
Οι αριθμοί 3, 4, 5 είναι ιεροί αριθμοί και λαμβάνονται σαν Τριάδα. Το άθροισμα των τετραγώνων των δύο πρώτων αριθμών δίνει το τετράγωνο του τρίτου αριθμού. Το άθροισμα των αριθμών υψωμένων στον κύβο δίνει τον αριθμό 216, που παριστά το ψυχογονικό κύβο με πλευρά τον αριθμό 6. Αυτοί οι αριθμοί ή πιο συγκεκριμένα ο αριθμός 216 συνδέονται με τα τρία εδάφια της Εξόδου, όπου καθένα έχει 72 γράμματα.
Η εξάδα συμβολίζει τα έξι είδη εμψύχων όντων. Τους θεούς, τους δαίμονες, τους ήρωες, τους ανθρώπους, τα ζώα και τα φυτά. Είναι Ιερός αριθμός και ονομάζεται Γάμος γιατί εκτός του ότι συνδέεται με τις μετεμψυχώσεις (είναι η πλευρά του ψυχογονικού κύβου), είναι τέλειος αριθμός, δηλαδή το άθροισμα των μερών του δίνει πάλι το 6. 6/6=1, 6/3=2, 6/2=3, 1+3+2=6. Είναι το εμβαδόν ορθογωνίου τριγώνου με πλευρά την Ιερή Τριάδα, 3,4,5.
Η επτάδα παριστάνει το νόμο εξέλιξης. Είναι Ιερός αριθμός και σημειώνει τις φάσεις της Σελήνης. Θεωρείται παρθένος, ηγεμόνας, αμήτωρ, άρχοντας όλων, ένας θεός, “αεί ον”, επτάφωτος, επτάψυχος, επτάπατος (πολύ εχέμυθος). Τον αφιέρωσαν στην έκφραση εκείνη του Ενός που αποκαλείται “Η Θεά Αθηνά” της οποίας κύριος αριθμός είναι το 92, που σημειώνει τα 92 στοιχεία της ύλης.
Η οκτάδα υποδηλώνει τους οκτώ φθόγγους της μουσικής κλίμακας, δηλαδή την Αρμονία του Κόσμου (βλέπε την κάρτα της Προσαρμογής, που φέρει τον αριθμό .
Η εννεάδα δείχνει τους εννέα κοσμικούς χώρους του Στερεώματος.
Η δεκάδα είναι αυτό καθʼ εαυτό το Σύμπαν.

Η τετρακτύς μεταφέρεται και γίνεται η βάση του Δέντρου της Ζωής, στην Καββάλα. Οι Καββαλιστές θεώρησαν δεδομένες τις δέκα Σεφίρες (σφαίρες-παρέβαλε με τη μουσική των σφαιρών), επειδή γιʼ αυτούς το δέκα ήταν τέλειος αριθμός, ο οποίος περιελάμβανε κάθε ψηφίο χωρίς επανάληψη και περιείχε τη συνολική ουσία όλων των αριθμών. Είναι πολύ φυσιολογικό το γεγονός ότι ο αριθμός Δέκα παραδοσιακά αποδίδεται στην κάρτα του Τροχού, αφού ο κύκλος συμβολίζει την ολοκλήρωση και την τελειότητα. Ο Ισαάκ Μάγιερς γράφει ότι το 0-1 καταλήγει στο 1-0 και ο Κορντοβέρο στο Παρντίς Ριμονίμ μονολογεί: «Ο αριθμός δέκα περικλείει όλους τους αριθμούς. Δεν υπάρχει άλλος αριθμός έξω από αυτόν, επειδή ό,τι είναι πέρα από το δέκα επιστρέφει ξανά στις μονάδες». Όπως είδαμε και παραπάνω, η διδασκαλία της Καββάλα αντλεί την πηγή της από την πυθαγόρεια φιλοσοφία, ή τουλάχιστον έχουν αμφότερες κοινή καταγωγή. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στην είσοδο της σχολής του υπήρχε ένα άγαλμα του Ερμή του Λογίου, με την επιγραφή “Εκάς βέβηλοι” (Έξω οι βέβηλοι).

[Συνεχίζεται...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 16:35, 04-07-09:

#35
Τριγωνικοί αριθμοί και η Τριαδική Αρχή

Έτσι λοιπόν, η Τετρακτύς ενσωματώνει την πολλαπλότητα των δέκα αρχών που αναφέρθηκαν παραπάνω, μέσα στην ενότητα ενός ισόπλευρου τριγώνου. Η ελληνική μαθηματική επιστήμη αναγνώρισε την ύπαρξη τριγωνικών, τετραγωνικών, πενταγωνικών, κλπ αριθμών . Τριγωνικός είναι ένας αριθμός που μπορεί νʼ αναπαρασταθεί με το σχήμα ενός ισόπλευρου τριγώνου. Η ακολουθία των τριγωνικών αριθμών είναι: 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28… Το τριγωνικό σχήμα παράγεται ως συνεχής αριθμητική πρόοδος, που αναπτύσσεται στη βάση του τριγώνου με διαδοχικούς αριθμούς: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7…





Οι Πυθαγόρειοι έδιναν ιδιαίτερη σημασία στον ειδικό τριγωνικό αριθμό 10, για τους λόγους που αναπτύσσονται στο παρόν κείμενο. Χαρακτηριστικό είναι ότι από την ακολουθία των τριγωνικών αριθμών που είδαμε, μόνο το 10 δεν αποτελεί στοιχείο μιας από τις άλλες ακολουθίες αριθμών, οι οποίες περικλείονται στην Τετρακτύν και θʼ αναφερθούν αμέσως παρακάτω, σε σχέση με τη μουσική και το Σύμπαν, όμως ως ιερός και τέλειος αριθμός διαπνέει ολόκληρο το σύμβολο. Η παρουσία των τριγωνικών αριθμών είναι ιδιαίτερα σημαντική, επειδή εκφράζει αυτό που οι Πυθαγόρειοι αναγνώριζαν ως την ενοποιητική αρχή της τριαδικής αρχής. Η Τριάδα είναι το κλειδί για την απόκτηση της γνώσης όλης της παραδοσιακής μεταφυσικής, επειδή αποτελεί τη δομή ή το σχήμα που ενώνει τη δυαδικότητα σʼ ένα αρμονικό σύνολο. Παλιότερα θεωρείτο ότι η Μονάδα και η Δυάδα προϋπήρχαν του αριθμού, όντας αντίστοιχα οι αρχές του περιττού και του άρτιου και συνεπώς, οι ίδιες οι πηγές του αριθμού. Άρα, η ύπαρξη της Τριάδας δημιουργεί την εκπόρευση που παράγει τους αριθμούς, με τις μεταφυσικές και πνευματικές ιδιότητες τις οποίες είδαμε.

Η τελειότητα του τριαδικού σχήματος είναι πιο έκδηλη στο σχήμα που ονομάζεται μέσος, ή αναλογία των τριών όρων. Αναλογία είναι η σύγκριση ανάμεσα σε δύο σχέσεις. Για παράδειγμα, σε σχέση με τον πατέρα, ένας παππούς είναι ό,τι ένας πατέρας προς το γιο του. Η αναλογία εκφράζει τη σύγκριση ανάμεσα σε δύο σύνολα σχέσεων και στο πλαίσιο της σύγκρισης αυτής, ο πατέρας είναι ο μέσος ανάμεσα στον παππού και τον εγγονό. Στον Τίμαιο, όπου ο Πλάτωνας παρουσιάζει ουσιαστικά την Πυθαγόρεια κοσμολογία, διαβάζουμε: «Δεν είναι δυνατόν να ενωθούν δύο σώματα χωρίς τη μεσολάβηση και κάποιου τρίτου, γιατί ανάμεσα στα δύο πρέπει να υπάρχει κάτι που να τα συνδέει. Καλύτερος δεσμός είναι αυτός που ενώνει τον εαυτό του τέλεια μʼ εκείνα τα πράγματα τα οποία συνδέει, σʼ ένα ενιαίο» (31c). Επομένως, η αναλογία του μέσου είναι η βάση ολόκληρης της Πυθαγόρειας και Πλατωνικής Θεολογίας.

Αντίστοιχα η κάρτα του Τροχού, περικλείει την ιδέα της Τριαδικότητας, μέσα στον τριγωνικό αριθμό 10 που τη χαρακτηρίζει. Τρία Γκούνας, τρία Αλχημικά Στοιχεία, Τρεις μορφές επάνω στον Τροχό, όπως είδαμε σε προηγούμενα κείμενα στην παρούσα κάρτα.

Η Τετρακτύς και το σύμπαν





Για τους Πυθαγορείους, η δεκαδική Τετρακτύς ήταν το ιερό σύμβολο των ανεξιχνίαστων μυστικών του σύμπαντος. Αποτελείται, όπως προαναφέραμε, από δέκα ισόπλευρα τρίγωνα - εννέα εσωτερικά και το μεγάλο εξωτερικό τρίγωνο που τα περικλείει.

Ο Πλάτων, στον Τίμαιο, προβάλλει την πυθαγόρεια άποψη ότι η κοσμική αρμονία περικλείεται μέσα σε ορισμένους αριθμούς. Μετά τους πρώτους αριθμούς 1, 2, 3, ακολουθούν τα τετράγωνά τους, το 4 (2Χ2) ή το 9 (3Χ3) και οι κύβοι τους, το 8 (2Χ2Χ2) ή το 27 (3Χ3Χ3). Οι δύο γεωμετρικές πρόοδοι που σχηματίζονται αντιπροσωπεύονται, σύμφωνα με την κλασική συμβολική παράδοση, από το σχήμα του γράμματος "Λ" (το οποίο βλέπουμε να κοσμεί το κέντρο της κάρτας, πίσω από τον Τροχό). Με την παρεμβολή των αριθμητικών μέσων 3 και 6 στην πρώτη πρόοδο (2, 3, 4, 6, 8) σχηματίζουμε την αρμονική πρόοδο (http://dide.flo.sch.gr/Exercises/Math-Proodoi.pdf) 3, 4, 6, ενώ η συνολική διαδοχή των όρων (2, 3, 4, 6, 8) αναλύει στη μουσική τη διπλή οκτάβα (δις διαπασών). Με την παρεμβολή των αριθμητικών μέσων 6 και 18 στη δεύτερη πρόοδο (3, 6, 9, 18, 27) οδηγούμαστε στο σχηματισμό της αρμονικής προόδου 6, 9, 18. Αν, τώρα, μεταξύ του 3 και του 6 παρεμβάλουμε τον αρμονικό τους μέσο όρο 4 και κατά παρόμοιο τρόπο παρεμβάλλουμε το 12 ανάμεσα στο 9 και στο 18, έχουμε την εξής συνολική διαδοχή όρων: 3, 4, 6, 9, 12, 18, 27. Πρόκειται για μια διαδοχή που αναλύει την τριπλή οκτάβα (8:1) συν μια δεύτερη (9:8) στις επιμέρους ομάδες συμφωνίας. Έτσι, σύμφωνα με τους Πυθαγορείους, αυτές οι δύο αρχικές πρόοδοι εμπεριέχουν όλη την αρμονία του χωροχρόνου.

Όμως, πώς ακριβώς πειραματίστηκαν οι Πυθαγόρειοι στο μονόχορδο για την ανάδειξη των σχέσεων μαθηματικών και μουσικής; Αν μειώσουμε το μήκος μιας χορδής ακριβώς στο μισό, τότε ο ήχος που παράγεται είναι ακριβώς μία οκτάβα υψηλότερος (μία οκτάβα είναι ένα ντο, ρε, μι, φα, σολ, λα, σι, ντο) - μας δίνει, δηλαδή, ένα ντο πιο πάνω. Αν μειώσουμε το μήκος της χορδής κατά 1/3, τότε τα 2/3 της χορδής που απομένουν μας δίνουν τη διαφορά της πέμπτης (δηλαδή από το ντο στο σολ). Κι αν μειώσουμε το μήκος κατά 1/4, τότε τα 3/4 που απομένουν μας δίνουν τη διαφορά της τετάρτης (από το ντο στο φα). Ήταν ξεκάθαρο, λοιπόν, σʼ αυτό το επίπεδο της παρατήρησης ότι τα μαθηματικά "κυβερνούν" τη μουσική. Το γεγονός ότι από τους ήχους αυτών των διαστημάτων δημιουργείται ένα ευχάριστο συναίσθημα στον ακροατή, οδήγησε τους Πυθαγορείους στο συμπέρασμα ότι οι ακέραιοι και τα κλάσματα ελέγχουν όχι μόνο τον άψυχο αλλά και τον έμψυχο κόσμο μέσω της μουσικής.


[Συνεχίζεται...]



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 21:03, 20-07-09:

#36
Η Δωδεκάτη Τετρακτύς

Υπάρχουν δύο Τετρακτύες αριθμών, «η μια που σχηματίζεται με πρόσθεση, η άλλη με πολλαπλασιασμό. Και αυτές οι Τετρακτύες εσωκλείουν τους μουσικούς, τους γεωμετρικούς και τους αριθμητικούς λόγους από τους οποίους σχηματίζεται η αρμονία του Σύμπαντος». Οι δυο τετράδες είναι : 1, 2, 3, 4 και 1, 2, 3, 4, 8, 9, 27 (αυτή με την οποία σχηματίζει ο Πλάτων στον Τίμαιο την ψυχή του κόσμου).
Οι άλλες Τετρακτύες αναπαριστούν αντιστοιχίσεις:
Η 3η Τετρακτύς αντιστοιχίζει: στο 1 το σημείο, στο 2 την γραμμή, στο 3 την επιφάνεια και στο 4 το τετράεδρο, το πρώτο γεωμετρικό στερεό.
Η 4η Τετρακτύς αντιστοιχίζει: στο 1 το πυρ, στο 2 τον αέρα, στο 3 το ύδωρ και στο 4 τη γη.
Η 5η Τετρακτύς αντιστοιχίζει: στο 1 την πυραμίδα (τετράεδρο), στο 2 το 8-εδρο, στο 3 το 20-εδρο και στο 4 τον κύβο (6-εδρο).
Η 6η Τετρακτύς «είναι εκείνη των δημιουργημένων πραγμάτων». Αντιστοιχίζει: στο 1 το σπέρμα, ανάλογο του σημείου. Στο 2 την αύξηση μήκους, ανάλογη της γραμμής. Στο 3 την αύξηση κατά πλάτος, ανάλογη της επιφάνειας. Στο 4 την αύξηση κατά βάθος, ανάλογη του στερεού.
Η 7η Τετρακτύς «είναι εκείνη των κοινωνιών». Αντιστοιχίζει στο 1 τον άνθρωπο, στο 2 την οικογένεια, στο 3 την κωμόπολη και στο 4 την πόλη «επειδή είναι από αυτά τα στοιχεία που συντίθεται το έθνος».
«Ολες αυτές οι τετρακτύες είναι υλικές και αισθητές»
Η 8η Τετρακτύς «περιέχει τους παράγοντες με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε κρίσεις πάνω στα προηγούμενα και που είναι εν μέρει διανοητικοί»: το 1 είναι η σκέψη, το 2 η επιστήμη, το 3 είναι η γνώμη και το 4 η αίσθηση.
Αντίστοιχα, η 9η «είναι το λογιστικό, το θυμικό, το επιθυμητικό και το σώμα», η 10η «είναι η άνοιξη, το καλοκαίρι, το φθινόπωρο κι ο χειμώνας» κι η 11η «το παιδί, ο έφηβος, ο ώριμος άνθρωπος, ο γέρος».

Στα τέλη του 20ού αιώνα, παρουσιάστηκε, όπως θα δούμε, μία ακόμα Τετρακτύς. Όχι απʼ τους μελετητές του Πυθαγόρα, αλλά απʼ το χώρο της Φυσικής και συγκεκριμένα απʼ την Κβαντική Φυσική. Στους φυσικούς είναι γνωστή σαν βαρυονική δεκάδα (baryon decuplet) και παριστάνει γεωμετρικά μορφώματα των στοιχειωδών «σωματιδίων», σύμφωνα με τις κβαντικές τους ιδιότητες. Παρʼ όλο που αυτή η Τετρακτύς εμφανίζεται στα βιβλία συνήθως με το κεφάλι κάτω, δεν παύει να είναι αναγνωρίσιμη.


Δεν κρίνω σκόπιμο να επεκταθώ σε λεπτομέρειες της κβαντικής φυσικής, αφού κάτι τέτοιο θα ξέφευγε από το θέμα μας. Ωστόσο, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το γεγονός, ότι η κατανόηση της Πυθαγόρειας φιλοσοφίας σχετικά με τη φύση του Σύμπαντος, φαίνεται να ξεπερνάει κατά πολύ τις γνώσεις τις οποίες θεωρείται ότι κατείχε η ανθρωπότητα εκείνη την εποχή. Όποιος ενδιαφέρεται για περισσότερες πληροφορίες, μπορεί νʼ ανατρέξει στη σχετική πηγή, η οποία ακολουθεί, στο τέλος της παρούσας δημοσίευσης.

Όπως και οι αρχαίες αιγυπτιακές πυραμίδες, η Τετρακτύς αποτελεί ένα μοντέλο του Παντός και το τριαδικό σχήμα το θεϊκό του μυστήριο. Ενώ τα τέσσερα μέρη της Τετρακτύος ενσωματώνουν τους δέκα αρχέτυπους αριθμούς, η τριαδική δύναμη του σχήματός της είναι εκείνη που ενώνει ολόκληρο τον αριθμό κι αποκαλύπτει την αληθινή του ουσία εν τη ενώσει. Εδώ βρίσκεται το μυστήριο της Τετρακτύος. Παρόλο που η πραγματικότητα εκτυλίσσεται μέσα στα πλαίσια μιας θεϊκής προόδου τεσσάρων επιπέδων, η ενότητα αποκαλύπτεται όταν υπερβούμε το τέταρτο, το φυσικό επίπεδο και τελειοποιήσουμε το νου μας μελετώντας τις θείες τριάδες, ανερχόμενοι προς το όραμα του λαμπρού φωτός του Όντος και κατανοώντας τον αληθινό αριθμό, την αρχή, την πηγή και τη ρίζα της «αενάως ρέουσας φύσης».

[Πηγές]
Άρθρο του Ίωνα Κρηνή, στο περιοδικό Άβατον
Israel Regardie: Η Καββάλα και τα Σύμβολά της
http://www.tetraktys.org/subchoises/.../tetraktys.htm
http://zeroliner.blogspot.com/2008/05/blog-post_05.html
http://www.mystica.gr/tetraktys.htm
http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=745

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 20:13, 11-09-09:

#37
Όταν τελειώνουν τα όνειρά μας, δεν παύουμε να υπάρχουμε, απλώς ξυπνάμε. Ας δεχθούμε (ως υπόθεση εργασίας) ότι κατά παρόμοιο τρόπο όταν πεθαίνουμε δεν παύουμε να υπάρχουμε, αλλά «ξυπνάμε»: ότι αυτό που βιώνουμε μπορεί να παρομοιαστεί με αυτό που βιώνουμε όταν αναπολούμε ένα όνειρό μας. Βέβαια, η ζωή μας, όλα αυτά που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή που διαβάζουμε αυτές τις γραμμές, δεν τα αντιλαμβανόμαστε σαν όνειρο, αλλά μας φαίνονται πολύ «πραγματικά». Μα και όσα διαδραματίζονται κατά τη διάρκεια ενός ονείρου συχνά δεν τα βιώνουμε ως όνειρο, μα τα πιστεύουμε ως πραγματικά – γίνονται όμως ψευδαίσθηση όταν ξυπνάμε. Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι και όλα όσα βιώνουμε στη ζωή μας (σαν κι αυτή να είναι ένα «όνειρο» με τη διαφορά πως δεν κρατάει για ώρες, αλλά για χρόνια) μας φαίνονται το ίδιο πραγματικά, μα γίνονται ψευδαίσθηση όταν πεθαίνουμε, όταν «ξυπνάμε».

Με βάση αυτό το σκεπτικό, ένας αφυπνισμένος άνθρωπος δεν θα περίμενε να πεθάνει για να… «ξυπνήσει». Θα ήτανε σα νεκρός, δηλαδή ξύπνιος κατά τη διάρκεια της ζωής του πάνω στη γη. Με άλλα λόγια, θα ήταν σαν ξύπνιος μέσα στο όνειρό του! Οι υπόλοιποι άνθρωποι κοιμούνται, παρεμβαίνουν ο ένας στον ύπνο του άλλου, λογομαχούν, ερωτεύονται, πολεμούν, είναι εγκλωβισμένοι σε ένα προσχεδιασμένο κοινωνικό καλούπι σκέψης και δράσης, σε ιδεολογίες και προκαταλήψεις, περιχαρακώνονται στο εγώ τους… μέχρι να ξυπνήσουν.

Ένας αφυπνισμένος άνθρωπος θα μπορούσε να αντιμετωπίζει το κάθε τι στη ζωή του μέσα από την οπτική ότι είναι αδύνατο να το κατέχει και να το διατηρήσει όταν πεθάνει, ακριβώς όπως δεν μπορεί να βασιστεί σε πράγματα και ανθρώπους, που υπάρχουν στα όνειρά του, όταν ξυπνάει. Δεν θα προσκολλούνταν πλέον στα υλικά αγαθά, στο παρελθόν του, στη γνώμη των ανθρώπων γιʼ αυτόν, θα τους αποδεχόταν γιʼ αυτό που είναι… Θα κατανοούσε ότι τα πάντα είναι μια αδιάκοπη δημιουργία και καταστροφή, ότι σε τίποτα δεν υπάρχει μόνιμη σταθερότητα ή υλικότητα και πως η μόνη πραγματικότητα είναι η αλλαγή. Και δεν θα ήταν ασκητής, μα άνθρωπος που θα συνειδητοποιούσε βαθιά ότι η ζωή είναι μια πολύχρωμη μελωδία και θα βίωνε τη μία νότα μετά την άλλη, ξέροντας πως δεν μπορεί να κατέχει τη μελωδία. Και θα έβλεπε πια, όταν ξυπνούσε, πως όλα ήταν ψευδαισθήσεις και ότι τα χρειαζόταν προσωρινά μονάχα στο όνειρό του. Φαντάζομαι ότι αυτή η αποταύτιση θα ενδυνάμωνε μέσα του τη χαρά του μοιράσματος και κατʼ επέκταση την υπέρβαση του εγώ του.

Φαντάζομαι (γιατί μόνο η φαντασία μπορεί να συλλάβει μια τέτοια προσωπικότητα) πως ένας τέτοιος άνθρωπος θα αναλάμβανε την ευθύνη για τα συναισθήματα και τη συμπεριφορά του στη ζωή, θα τα αντιμετώπιζε σαν κάτι που δημιουργούσε εκείνος, όπως δημιουργούμε καμιά φορά αυτά που βιώνουμε στα όνειρά μας. Θα αναλάμβανε την ευθύνη για όλα, συνειδητοποιώντας πως είναι το αποτέλεσμα των επιλογών του, ακολουθώντας την επιθυμία της καρδιάς του, χωρίς να έχει συχνά την ασφάλεια ενός αμετάβλητου και μονοδιάστατου πλαισίου ορισμών για το τι είναι καλό και τι κακό στη ζωή. Δεν θα έκρινε τα συναισθήματά του, δε θα ταυτιζόταν με αυτά – θα τα παρατηρούσε και θʼ αποκτούσε επίγνωση. Σα να ήταν διαχωρισμένος απʼ το σώμα του, δε θα έκρινε, δε θα καταδικάζει τη συμπεριφορά του. Σαν ένας ηθοποιός πάνω στη σκηνή που βλέπει το σώμα του να συμπεριφέρεται μέσα από μία ποικιλία ρόλων που ο ίδιος έχει επιλέξει. Ένας τέτοιος άνθρωπος φαντάζομαι θα ήταν παρατηρητής του εαυτού του και του κόσμου στον οποίο θα δρούσε. Θα πλησίαζε στο κέντρο του τροχού, χωρίς ποτέ να τον αγγίζει (απλησίαστο ιδανικό),

θα ήταν ο παίκτης και ο παρατηρητής.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 14:04, 30-09-09:

#38
Ένας τέτοιος άνθρωπος, όπως τον φαντάζεσαι Αντώνη, θα είχε επιτύχει το "Συνειδητό Ονείρεμα" του Δον Χουάν σε όλη του την "πραγματικότητα", θα μπορούσε λοιπόν να κατευθύνει τις εξελίξεις της ζωής του κατά το Θέλημά του. Πράγματι, ο "αφυπνισμένος άνθρωπος" όπως τον αποκαλείς, θα είναι κατά κάποιο τρόπο σαν νεκρός. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο στην προηγούμενη κάρτα, αυτήν του Ερημίτη, μιλήσαμε για το πέρασμα μέσα από τον Άιδη, το βασίλειο του Πλούτωνα (Πλούτου). Ο Ερημίτης επιστρέφει από τη χώρα των νεκρών έχοντας εξημερώσει τον Κέρβερο και κρατώντας στα χέρια του ένα φανάρι που περιέχει τον Ήλιο, το ανέσπερο φως της αλήθειας, σύμφωνα με την παράδοση.

Θα ήθελα να σημειώσω ακόμη τη φράση σου "η μόνη πραγματικότητα είναι η αλλαγή". Αυτό είναι απολύτως σύμφωνο με τη διδασκαλία του Άλιστερ Κρόουλυ, ο οποίος λέει ότι "το μόνο σταθερό πράγμα στο σύμπαν είναι η αλλαγή".

Θα ήθελα τέλος να συμφωνήσω ιδιαίτερα με την τελευταία σου παράγραφο. Πρόκειται για μια θαυμάσια περιγραφή της κύριας διδασκαλίας της κάρτας, περί προσήλωσης στο κέντρο του Τροχού. Θα σημειώσω μάλιστα ιδιαίτερα ένα σημείο κλειδί των γραφομένων σου. Ο αφυπνισμένος άνθρωπος ακολουθεί την επιθυμία της καρδιάς του, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη γι' αυτό, "χωρίς να έχει συχνά την ασφάλεια ενός αμετάβλητου και μονοδιάστατου πλαισίου ορισμών για το τι είναι καλό και τι κακό". Ν' αναλαμβάνεις την ευθύνη για κάτι που κάνεις, γνωρίζοντας ότι δεν μπορείς να ορίσεις εκ των προτέρων εάν αυτό είναι καλό ή κακό. Υπερβατική ως σκέψη και η συνειδητοποίησή του από μόνη της, αποτελεί έναν ακόμη βαθμό μύησης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 21:40, 13-10-09:

#39
Σβάστικα: Ο Τροχός του Ήλιου



Η λέξη «Σβάστικα» προέρχεται από το Σανσκριτικό Svastika, που σημαίνει κάθε γούρικο ή ευοίωνο αντικείμενο και ειδικότερα ένα σημάδι που σχημάτιζαν επάνω σε ανθρώπους ή αντικείμενα για καλή τύχη. Τα συνθετικά του είναι το su- (με κοινή ρίζα με το ελληνικό πρόθεμα ευ-), που σημαίνει καλό, σωστό, και το asti-, ρηματικός τύπος που σημαίνει «είμαι». Έτσι, svasti σημαίνει «ευ ζην» ή «καλώς έχειν». Η κατάληξη –ka σχηματίζει ένα υποκοριστικό κι έτσι η λέξη svastika θα μπορούσε να αποδοθεί κυριολεκτικά ως «κάτι το μικρό που σχετίζεται με το ευ ζην». Η Σβάστικα είναι ένα από τα αρχαιότερα σύμβολα στη Γη και μπορεί να βρεθεί σε όλες τις θρησκείες και τις παραδόσεις, όλων των ηπείρων. Στην Ελλάδα, ονομαζόταν «Γαμμάδιον», ή «Τετραγαμμάδιον», λόγω του γεγονότος ότι θα μπορούσε να δει κανείς ότι αποτελείται από τέσσερα ελληνικά γράμματα γάμα «Γ». Άλλη ονομασία του συμβόλου, είναι το «Τετρασκέλιον». Οι αρχαίες ιέρειες το έκαναν τατουάζ επάνω στο σώμα τους. Στον Ελληνικό χώρο παρατηρούμε τη Σβάστικα σε πολλές περιόδους. Η πρώτη φορά που την παρατηρούμε είναι στους Μινωικούς Χρόνους, αν και επί της Αττικής τέχνης παρατηρείται εκτεταμένη χρήση του. Όπως θα αναφερθεί παρακάτω, το σύμβολο χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Τροία, όπου το ανακάλυψε ο Σλήμαν. Επίσης παρατηρούμε πολύ έντονα την παρουσία της Σβάστικας και στην Χιττιτική αυτοκρατορία.




Το Ναζιστικό Κόμμα (NSDAP) υιοθέτησε επισήμως τη Σβάστικα ως σύμβολό του το 1920. Αυτό που ενέπνευσε το Χίτλερ στο να χρησιμοποιήσει τη Σβάστικα, ήταν η χρήση της από το Τάγμα της Θούλης, αφού υπήρχαν πολλές διασυνδέσεις μεταξύ του Τάγματος και των Ναζί. Το Τάγμα της Θούλης ήταν μία μυστικιστική και λαϊκιστική ομάδα με έδρα το Μόναχο, που πήρε τʼ όνομά της από μια μυθική υπερβόρεια χώρα ενός Ελληνικού μύθου. Μάλλον πρόκειται για την Ισλανδία, τη Νορβηγία, τις Νήσους Φερόες, ή τις Νήσους Σέτλαντ.

Μία Σβάστικα, ή καλύτερα το κατοπτρικό της σύμβολο η Σωβάστικα, για την οποία θα μιλήσουμε παρακάτω, υπάρχει στο μωσαϊκό του δαπέδου της Συναγωγής του EinGeidi. Πρόκειται για μία όαση που βρίσκεται στις δυτικές ακτές της Νεκράς Θάλασσας, το χαμηλότερο σημείο επάνω στη γη, με υψόμετρο περίπου 400 μέτρα κάτω από το επίπεδο της θάλασσας. Φυσικά η ειρωνεία της ύπαρξης αυτού του συμβόλου στο δάπεδο μίας εβραϊκής συναγωγής είναι προφανής, από την άλλη πλευρά όμως, αυτό δείχνει ότι οι Ναζί έχουν απλά καταχραστεί το σύμβολο, το οποίο όπως είπαμε είναι σχεδόν πανανθρώπινο, αλλοιώνοντας το νόημά του.




Τα παλαιότερα παρόμοια σύμβολα που σώζονται μέχρι τις μέρες μας, βρίσκονται στην κοιλάδα του Τίγρη και του Ευφράτη και σε κάποιες περιοχές της κοιλάδας του Ινδού ποταμού. Φαίνεται ότι είναι παλαιότερα από τριών χιλιάδων ετών. Ωστόσο, γύρω στο έτος 1000 π.Χ. η Σβάστικα απέκτησε την ευρύτατη χρήση της ως σύμβολο, πιθανόν αρχικά στην αρχαία Τροία, στα βορειοδυτικά της σημερινής Τουρκίας.
Ο Σουμέριοι φαίνεται ότι χρησιμοποιούσαν τη Σβάστικα, αλλά φαίνεται ότι ούτε οι διάδοχοί τους πολιτισμοί των Βαβυλωνίων και των Ασσυρίων, ούτε οι Αιγύπτιοι την χρησιμοποιούσαν. Ωστόσο, ευρύτατη χρήση γνώρισε από τους περισσότερους αρχαίους πολιτισμούς στην περιοχή της Ευρασίας. Εκτός της Ευρασίας, Σβάστικες έχουν βρεθεί στην Γκάνα, στους Ινδιάνους Απάτσι της Αμερικής, ακόμη και στην Ωκεανία.
Την πιο πρόωρη αλλά και συχνή χρήση των μοτίβων αγκυλωτού σταυρού στην αρχαιότητα βρίσκουμε στην νεολιθική εποχή, αν και υπάρχει ένα μοναδικό παλαιολιθικό χειροποίητο αντικείμενο που περιέχει αυτό το σύμβολο. Το σύμβολο βρέθηκε σε διάφορες ανασκαφές στην επαρχία του Κουζεστάν του Ιράν και ως τμήμα του "χειρογράφου Vinca" της νεολιθικής Ευρώπης της 5ης χιλιετίας Π.Χ. Στη πρώιμη εποχή του χαλκού, εμφανίζεται στην αγγειοπλαστική που βρίσκεται στο Sintashta της Ρωσίας.

Η Σβάστικα συμβολίζει τον Ήλιο, τον ανώτατο Θεό, καθώς και την υπέρτατη δύναμη και ζωτική ενέργεια. Σχετίζεται κυρίως με τον Βούδα στην Ινδία, την Κίνα και την Ιαπωνία. Στην πρώιμη κινέζικη συμβολική, η Σβάστικα ήταν γνωστή ως wan και σε γενικές γραμμές συμβόλιζε κάτι το θεσπέσιο και υπέροχο. Το ίδιο σύμβολο είναι επίσης γνωστό ως «Ο Σταυρός της Brigit», από την ομώνυμη κελτική θεά της φωτιάς, γνωστή επίσης ως Brig ή Briga. Ως ηλιακή θεότητα, τα δώρα της ήταν το Φως (Γνώση), η Έμπνευση, καθώς και η ζωωδότις και θεραπευτική ενέργεια του Ήλιου.

Το εννοιολογικό φάσμα που περικλείει η Σβάστικα, επικεντρώνεται γύρω από την ισχύ, την ενέργεια, τον ρου της ζωής και την μετανάστευση. Σχετίζεται στενά με το , σύμβολο επανάληψης, μια παραλλαγή του οποίου χρησιμοποιείται με την ίδια έννοια στη μουσική σημειογραφία). Η Σβάστικα έχει χρησιμοποιηθεί και ως αλχημιστικό σύμβολο, που υποδηλώνει τις τέσσερις θεμελιώδεις γωνίες της Γης, καθώς και την κηδεμονία-επικυριαρχία επί του παρόντος κόσμου. Βλέπουμε λοιπόν και άλλες πτυχές του συμβολισμού, οι οποίες έθελξαν το Τάγμα της Θούλης και τον Αδόλφο Χίτλερ στη χρήση της Σβάστικας ως το κύριό τους σύμβολο.

Ο FrankWaters, ένας ανθρωπολόγος, ο οποίος έχει μελετήσει τον πολιτισμό των ινδιάνων Χόπι, γράφει για ένα άλλο σύμβολο που σχετίζεται με τη Σβάστικα, το , ότι χρησιμοποιείτο από τους Χόπι στην Αριζόνα, αλλά και από τους Έλληνες, τους Σικελούς και τους Κέλτες. Το εννοιολογικό του φάσμα, φαίνεται να επικεντρώνεται στη σύλληψη της συνεχούς επιστροφής, ή του επαναπατρισμού. Εδώ μπορεί κανείς να δει μια μικρή επίδειξη της δύναμης των συμβόλων. Ο Νίτσε είχε συλλάβει τη θεωρία της συνεχούς επανάληψης. Ο Χίτλερ, επηρεασμένος από τη φιλοσοφία του Νίτσε, ή εάν θέλετε προσπαθώντας να την εκμεταλλευτεί, έκανε σύμβολό του τη Σβάστικα, η οποία όπως είδαμε σχετίζεται στενά με τη διαρκή επανάληψη.

Το κατοπτρικό σύμβολο της Σβάστικας, η Σωβάστικα , μερικές φορές σχετίζεται με κακοτυχία. Ωστόσο, στην μεσαιωνική Ιαπωνία, το ίδιο σύμβολο, που εκεί ονομαζόταν manji, ήταν σημείο πολύ μεγάλης τύχης και επίσης θεωρείτο ως σημάδι προστασίας από τις δυνάμεις του κακού. Ο EugeneBurnouf, ο πρώτος δυτικός μελετητής ειδικός του Βουδισμού, στο βιβλίο του Lotusdelabonneloi (1852), γράφει ότι η Σωβάστικα ήταν μία Βουδιστική παραλλαγή της Σβάστικας. Οι αντιλήψεις περί του ότι η Σωβάστικα θεωρείτο ως μία «σατανική» ή «δυσοίωνη» εκδοχή της ευοίωνης Σβάστικας στις Ινδικές θρησκείες, ελάχιστη βάση διαθέτουν, αφού και ο Burnouf τις θεωρεί ως ίσης αξίας, ανάμεσα στα «εξήντα πέντε ευοίωνα σύμβολα». Άλλωστε, η Σωβάστικα χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα ως φυλακτό σε πολλούς αρχαίους πολιτισμούς. Παρομοίως, ο Dʼ Alviella (1894) διατυπώνει αμφιβολίες, σχετικά με τούτη τη διάκριση μεταξύ των δύο κατοπτρικών συμβόλων:
«Δεν θα ήταν άραγε απλούστερο να παραδεχτεί κανείς, ότι η κατεύθυνση των βραχιόνων είναι δευτερευούσης σημασίας, στο συμβολισμό του Γαμμάδιου; Όταν πρέπει να συμβολίσει την κίνηση του Ήλιου, συγκεκριμένα την ικανότητα μετακίνησής του διαμέσου του διαστήματος, ελάχιστη προσοχή θα πρέπει να δίνεται στην κατεύθυνση που έχουν οι ακτίνες του» (σελ. 68). Μολονότι οι κοινότερη μορφή του συμβόλου είναι αυτή της δεξιόστροφης Σβάστικας, χρησιμοποιείται και με τις δύο κατευθύνσεις στον Ινδουισμό, χάριν ισορροπίας. Οι Βουδιστές πάλι, χρησιμοποιούν σχεδόν πάντα την αριστερόστροφη Σωβάστικα. Μια άλλη άποψη περί της διάκρισης των δύο κατοπτρικών συμβόλων, είναι ότι η Σβάστικα συμβολίζει τον ανοιξιάτικο ήλιο, σε αντιδιαστολή με τον φθινοπωρινό ήλιο, ο οποίος συμβολίζεται από τη Σωβάστικα, ένα φυσικό σύμβολο φωτός, ζωής, υγείας και πλούτου και στις δύο περιπτώσεις. Η Nandyavarta ένα ανάπτυγμα αυτών των δύο συμβόλων, βρίσκεται τρίτο στη σειρά των πιο τυχερών συμβόλων του Βουδισμού.

Στο δυτικό κόσμο, το σύμβολο γνώρισε μια αναβίωση μετά από τις αρχαιολογικές ανασκαφές του Σλήμαν στα τέλη του 19ου αιώνα, ο οποίος ανακάλυψε το σύμβολο στην περιοχή της αρχαίας Τροίας και το συνέδεσε με τις αρχαίες μεταναστεύσεις των Πρωτο-Ινδο-Ευρωπαίων. Τον συνέδεσε με τις παρόμοιες μορφές που βρέθηκαν στα αρχαία δοχεία στη Γερμανία, και θεωρητικολόγησε ότι ο αγκυλωτός σταυρός ήταν ένα "σημαντικό θρησκευτικό σύμβολο των μακρινών προγόνων μας", και ότι συνδέει τους Γερμανικούς, Ελληνικούς και Ινδο-Ιρανούς πολιτισμούς, πράγμα που ίσως ρίχνει λίγο φως στους λόγους για τους οποίους η Σβάστικα χρησιμοποιήθηκε από το Τάγμα της Θούλης και τους Εθνικοσοσιαλιστές.

Η πανταχού παρουσία του αγκυλωτού σταυρού εξηγείται εύκολα αν υποθέσουμε ότι είναι μια πολύ απλή μορφή που ανακαλύφτηκε ανεξάρτητα και κατά τύχη σε διάφορες κοινωνίες όταν οι άνθρωποι ασχολήθηκαν με το πλέξιμο καλαθιών, αφού το σχήμα του αγκυλωτού σταυρού δημιουργείται επανειλημμένα από τις βέργες των καλαμιών όταν πλέκουμε καλάθι. Άλλες θεωρίες εικάζουν κάποια σύνδεση των πολιτισμών ή ζητούν μια εξήγηση σύμφωνα με την θεωρία της κοινής συναίσθησης του Καρλ Γιουνγκ. Η ύπαρξη των συμβόλων αγκυλωτού σταυρού στην Αμερική μπορεί να εξηγηθεί με την θεωρία της καλαθοπλεκτικής, ενώ αποδυναμώνει την θεωρία της πολιτιστικής διάχυσης. Κάποιοι έχουν προτείνει ότι ο αγκυλωτός σταυρός μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αμερική από έναν αρχαίο ναυτικό πολιτισμό από την Ευρασία, ωστόσο μια χωριστή αλλά παράλληλη ανάπτυξη θεωρείται η πλέον πιθανή εξήγηση. Η γένεση του συμβόλου αγκυλωτών σταυρών αντιμετωπίζεται συχνά από κοινού με το σύμβολο του σταυρού γενικά, όπως η "ρόδα του ήλιου" της θρησκείας της εποχής του χαλκού.

Μια άλλη εξήγηση προτείνεται από τον CarlSagan στο βιβλίο του με τίτλο «Ο Κομήτης». Ο Sagan αναπαράγει ένα αρχαίο κινεζικό χειρόγραφο (το μεταξένιο βιβλίο) που παρουσιάζει ποικίλες ουρές κομητών: οι περισσότερες είναι παραλλαγές της απλής ουράς κομητών, αλλά στην τελευταία απεικόνιση ο πυρήνας του κομήτη έχει τέσσερα πύρινα σκέλη, που θυμίζουν αγκυλωτό σταυρό. Ο Sagan προτείνει ότι στην αρχαιότητα ένας κομήτης μπορεί να είχε πλησιάσει τόσο κοντά στη γη που οι άνθρωποι είδαν πύρινους πίδακες από αέριο να ρεύσουν από το κέντρο, και με την κλίση από την περιστροφή του κομήτη, σχημάτιζε μια μορφή του συμβόλου που έγινε ορατό σε όλα τα μέρη του κόσμου.

Η Σβάστικα βρίσκεται πολύ έντονα στης Ινδίες, μία από τις ετερόδοξες μεθόδους των Ινδιών είναι ο Ζαϊνισμός ο οποίος και χρησιμοποιεί τη Σβάστικα σαν σύμβολο του. Η Σβάστικα βρίσκεται συχνά στα αγάλματα του θεού Σέσσα του μεγάλου Όφεως ο οποίος είναι οι άπειροι κύκλοι του χρόνου. Εδώ θα πρέπει φυσικά να σημειώσουμε το συσχετισμό του ουροβόρου όφεως με το αλχημιστικό σύμβολο του Άλατος, το οποίο όπως έχουμε παραπάνω γράψει, σχετίζεται με τον Τυφώνα, τη θεότητα με την ουρά ερπετού, που απεικονίζεται στην κάρτα του Τροχού. Η ίδια η Σβάστικα εξάλλου είναι ένα σύμβολο του χρόνου, το οποίο συνδέεται με την μετάπτωση των ισημεριών. Οι δύο γραμμές που δημιουργούν τη Σβάστικα είναι το Πνεύμα μαζί με την Ύλη και τα 4 άγκιστρα δηλώνουν την κίνηση του κόσμου στον άπειρο και αιώνιο κύκλο. Λόγω αυτής της επιρροής του, επίσης συμβολίζει τον ίδιο τον Άνθρωπο σκοπός του οποίου, στο πέρασμα του χρόνου, είναι να συνδυάσει τις μεγάλες αντιθέσεις και στο τέλος να ολοκληρώσει την αιώνια ένωση.

Η προέλευση του είναι Άρεια, για αυτό και φέρει επάνω του μία αίσθηση ανωτερότητας και διαφοροποίησης του ανθρώπου από τα υπόλοιπα όντα, ουσιαστικά μπορεί η σβάστικα εντελώς λανθασμένα να ήταν ένα σύμβολο ρατσισμού απέναντι στις άλλες φυλές από τους Γερμανούς αλλά από μόνη της έφερε αυτό το συμβολισμό όντας όμως «ρατσιστική» απέναντι σε όλο το υπόλοιπο ζωικό βασίλειο. Η ναζιστική διαστρέβλωση δηλαδή του συμβόλου, διατήρησε τον γενικότερο χαρακτήρα της ανωτερότητας και των διακρίσεων, μεταφέροντάς την όμως αυθαίρετα στη γερμανική φυλή. Δεν είναι τυχαίο ότι τελικά η Δύση έχει μάθει να υποτιμά την φύση σε σχέση με τον ίδιο της τον εαυτό, έτσι όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε η σβάστικα πραγματικά μέσα της φέρει το σπόρο του ρατσισμού για αυτό εξάλλου και τελικά εκφράστηκε με αυτό τον τρόπο. Ας μην ξεχνούμε ότι κάθε συμβολισμός, από αυτούς που μελετάμε στο ταξίδι μας με τις κάρτες, έχει και τις αρνητικές του όψεις και η σωστή τους χρήση εναπόκειται στην κρίση και τη συνείδηση του μελετητή-αναζητητή.

Μεγάλος εχθρός του ο Σταυρός
, μιας και η δύναμη του αγκυλωτού έγκειται στην αλλαγή και στο χρόνο, ενώ ο σταυρός είναι συγγενές σύμβολο με την τελεία δεν υπάρχει εξέλιξη ούτε κινητικότητα παρά μόνο πράξη η οποία οδηγεί σε μία μόνιμη κατάσταση. Ο Σταυρός είναι και σύμβολο του Κρόνου, η Σβάστικα δεν είναι όμως ένα σύμβολο που μπορεί να εκφραστεί μόνο από ένα πλανήτη γιατί είναι συμμετοχή τριών πλανητικών σωμάτων, του Κρόνου και του Ουρανού - ο οποίος φέρνει την αλλαγή στην καθεστηκυία τάξη του Κρόνου-ενώ ο Χείρωνας γεφυρώνει με τέτοιο τρόπο, ώστε ο Κρόνος για να φτάσει στον Ουρανό πρέπει να περάσει το στάδιο του Χείρωνα αλλά και αντίστροφα, για να γίνει ο Ουρανός στο τέλος Κρόνος χρειάζεται να περάσει πάλι από τον Χείρωνα.
Η Σβάστικα σαν σύμβολο ολοκλήρωσης είναι ο αριθμός 10 και 1. Στην πραγματικότητα είναι η γέφυρα ανάμεσα στο 9 και στο 1 γιατί αυτή ακριβώς είναι η διαδικασία του, το τέλος ενός κύκλου και η αρχή ενός καινούριου. Στην Κίνα ήταν το σύμβολο που κατέβηκε από τον Ουρανό και συμβόλιζε πάλι το 10.000, τις ενωμένες δηλαδή 10.000 δυνάμεις για τις οποίες πίστευαν οι Κινέζοι ότι ήταν τα τυχερά σημεία. Βλέπουμε λοιπόν, ότι η αριθμοσοφική αξία του συμβόλου, παραμένει η ίδια, αυτή του 1 ή αν θέλετε του 10, που όπως προαναφέραμε είναι ο αριθμός της κάρτας του Τροχού, παρά τη μεγάλη πολιτισμική απόσταση ανάμεσα στις διάφορες κουλτούρες.

[Πηγές:]

http://www.symbols.com/encyclopedia/15/151.html
http://www.proswastika.org/index.php
http://en.wikipedia.org/wiki/Swastika
http://astro.eportal.gr/v5/news/arth...061318440.php3

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:24, 22-10-09:

#40
Η Αδελφότητα της Θλίψης


Πολύ λίγα πράγματα γνωρίζουμε για το Μυστικό Τάγμα του 12ου Αποστόλου ή αλλιώς "Αδελφότητα της Θλίψης". Άλλοι λένε ότι η αδελφότητα καθορίζει τις τύχες του κόσμου απο τα παρασκήνια, ακολουθώντας κάποιο θεϊκό σχέδιο (ένας τίτλος που τους αποδίδεται είναι "οι 72 που κυβερνούν τον κόσμο") και άλλοι πάλι υποστηρίζουν ότι είναι απλά ενας θρύλος. Ο αριθμός 72 μας παραπέμπει πιθανώς σε κάποια πράγματα που είχε γράψει ο Νωεύς, στην κάρτα του Μάγου:
Τα «μυστικά του Ναού» ήταν 72 «δοξασμένα» και 6 «αδόκιμα». Όσες και οι «σημερινές» κάρτες «Ταρώ». Παρέμενε όμως «μυστήριο», μετά το θάνατο και του τελευταίου από τους «Εβδομήντα Δύο», αν οι επιζώντες Έξι του Ναού, ήταν κάποιοι από τους εβδομήντα δύο «Κλειδούχους» των « δοξασμένων μυστικών» ή και οι Έξι επιζώντες ήταν, εκείνοι που είχαν τα «κλειδιά», των «αδόκιμων μυστικών».
Θα μπορούσε λοιπόν κανείς να υποθέσει ότι η φράση "Οι 72 που κυβερνούν τον κόσμο" δεν αναφέρεται σε 72 ανθρώπους, αλλά στα 72 "δοξασμένα" μυστικά του Ναού, τα οποία διασώθηκαν από τους διαφυγόντες μάγους της Βαβυλώνας.

Ένα απο τα μέλη της εν λόγω αδελφότητας ήταν και η Αμερικανίδα ηθοποιός Φάνι Κάπλαν, η οποία τον Άυγουστο του 1918 είχε κάνει απόπειρα να δολοφονήσει τον Λένιν, πράγμα που φυσικά δεν κατάφερε, με αποτέλεσμα να την συλλάβουν και να την εκτελέσουν. Όπως και για την Ρώσικη Επανάσταση λέγεται ότι ήταν αποτέλεσμα ενός λάθους υπολογισμού απο την πλευρά της Αδελφότητας και ότι το λάθος δεν έγινε απο κάποιον του αιώνα μας αλλά απο κάποιον που έζησε ίσως και πριν απο 1000 χρόνια. Η απόπειρα δολοφονίας του Λένιν ήταν μια προσπάθεια από τα μέλη της Αδελφότητας του 20ου αιώνα, να επανορθώσουν το λάθος. Εδώ θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε φυσικά ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει συμφωνίες με το Χάος και ότι όποιος έχει την έπαρση να πιστεύει ότι μπορεί να προκαταβάλει τη μοίρα του κόσμου, επεμβαίνοντας με απόλυτη δήθεν σοφία σε φαινόμενα κατ' εξοχήν χαοτικά, πάντοτε τιμωρείται σκληρά.

Λέγεται πως έγιναν διάφορες προσπάθειες απο την πλευρά της Αδελφότητας για την ίδρυση ενός Ιερού Πολιτισμού στο δυτικό κόσμο. Αυτές οι προσπάθειες ξεκίνησαν περίπου την εποχή της παρακμής της Αιγύπτου, γύρω στο 900 π.Χ. Πρώτα ήταν η Ελλάδα, έπειτα η Ρώμη και μετά ο χριστιανικός πολιτισμός του Βυζαντίου. Πολλοί σύγχρονοι μυστικιστές πιστεύουν ότι ο επόμενος Ιερός Πολιτισμός θα είναι η Αμερική, όμως αυτή η κατευθυνση πιστευεται ότι έχει εγκαταλειφθεί και ότι έχει επιλεχθεί να προωθηθεί ο Λαϊκός Πολιτισμός.

Ένας απο τους στόχους τους είναι να σταματήσουν πλέον οι ανθρώποι να αλληλοσκοτώνονται στο όνομα ενός Θεού ή μεγάλων ιδεολογιών. Αλλά ο πιο σημαντικός τους στόχος (αποστολή) είναι να μειώσουν αυτό που συνήθως ονομάζεται "αρνητικό κάρμα" του κόσμου. "Είναι αυτοί που υποφέρουν απο το κακό, αυτοί που παίρνουν επάνω τους όλη τη θλίψη και τον πόνο του κόσμου...". Μέσα απο την Διανοητική και Συναισθηματική αγωνία μιμούνται τον Κύριο και παίρνουν (φορτώνονται) τα βάσανα, την θλίψη και τις αδικίες του κόσμου. Με λίγα λόγια θα μπορούσε να χαρακτηριστούν σαν ένα είδος μετασχηματιστών.

Η μυστικότητα σχετικά με τις τεχνικές που χρησιμοποιούν είναι απίστευτα αδιαπέραστη, δεσμευμένη απο απαράβατους όρκους.
(Ίσως να είναι ένα ιδιαίτερο είδος ομαδικής αυτοσυγκέντρωσης που αποσκοπεί στην αποκάλυψη μεγάλων τμημάτων συσσωρευμένης θλίψης της ανθρωπότητας. Ένα "ωστικό κύμα" που χτυπά τη συγκεντρωμένη ομάδα, η οποία λειτουργά σαν κυματοθραυστης. Ο καθένας "καταπίνει" το κύμα που του αναλογεί. Είναι ο καταλύτης. Στην συνέχεια αυτην την αρνητική ενέργεια την πειθαρχή και την μεταλλάσει. Ο σαμάνος Δον Χουάν, δίδαξε στον Κάρλος Καστανέντα, ότι η Θλίψη είναι μια συμπαντική δύναμη, πανταχού παρούσα και πανίσχυρη. Φαίνεται ότι οφείλεται στην πορεία της Συμπαντικής Νόησης προς την Εκδήλωση, πράγμα που την κάνει, όπως έχουμε προείπει να "Έρχεται αντιμέτωπη με την ατέλεια των όντων" και συνεπώς η Θλίψη διαρρέει ως ηλεκτρικό κύμα ολόκληρο το εκδηλωμένο Σύμπαν, το οποίο νοσταλγεί την μακαριότητα και την τελειότητα από την οποία προήλθε. Έτσι, η Θλίψη είναι κατά βάθος αυτό που ωθεί καθετί στο Σύμπαν να ποθεί και να προσπαθεί να ξαναενωθεί με το δημιουργό του.

Τώρα όσο αφορά τον Κύριο τους, δεν είναι άλλος απο τον 12ο Απόστολο.

Θεωρούν τον Ιησού ιερό, θεϊκό πρόσωπο και τον τιμούν γιατί έφερε σε πέρας με τέλειο τρόπο την αποστολή του. Το ότι η πράξη της λύτρωσης είχε συμβεί, το ότι ξαναρύθμισε καταλυτικά το κακό κάρμα του κόσμου μέχρις ενός σημείου, έπρεπε να γίνει γνωστό στον κόσμο. Το γεγονός αυτό έπρεπε να γίνει μια φόρμουλα αντανάκλασης και ανάμνησης στο χώρο και στον χρόνο.

Αυτό κατάφερε ο Ιησούς και οι ακόλουθοι του. Όλο αυτό έγινε με τέτοιον τρόπο έτσι ώστε ο Λυτρωτής να εκτελέσει τη δική του αποστολή, αλλά μέσα απο αυτήν του την πράξη να κατακτήσει την ολοκληρωτική ταπείνωση και να προκαλέσει την απέχθεια και την αποστροφή όλης της ανθρωπότητας. Ο Άνθρωπος της Θλίψης ήταν ο 12ο Απόστολος που πέθανε για τις αμαρτίες μας. Ο Ιούδας!

Ο πραγματικός Δάσκαλος για την Αδελφότητα της Θλίψης, δεν σταυρώθηκε αλλά κρεμάστηκε. Πριν κρεμαστεί λέγεται ότι μετέδωσε το μυστικό του σε μια μικρή ομάδα μαθητών. Η Αδελφότητα της Θλίψης, αυτός ο ακρογωνιαίος λίθος της Μεγάλης Μυστικής Αδελφότητας, είναι οι απογόνοι εκείνης της μικρής ομάδας. Συνεχίζουν το έργο του, παίρνοντας επάνω τους το φταίξιμο, τις αμαρτίες, τα βάσανα και την ατελείωτη θλίψη του κόσμου.

Το έμβλημα της Αδελφότητας είναι η αγχόνη και συμβολίζεται με το ελληνικό γράμμα Γ. Η αγχόνη του ανθρώπινου πόνου και ο Γ-άμος με αυτόν, γυρισμένη στις 4 κατευθύνσεις, στους 4 προσανατολισμούς υποδεικνύει το σύμβολο της Σβάστικας (αρχαίο σύμβολο δύναμης).
Κάποιοι λένε ότι ο Χίτλερ επέλεξε τούτο το σύμβολο, μέσω φυσικά της Εταιρείας της Θούλης, η οποία υποτίθεται πως γνώριζε αυτά τα μυστικά, προκειμένου να δείξει πως η άνοδός του ήταν προσχεδιασμένη από την Μεγάλη Αδελφότητα και η νίκη του προδιαγεγραμμένη. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι η άνοδος του Χίτλερ ήταν η άμεση αντίδραση της Αδελφότητας, μετά την αποτυχία της να σταματήσει την Οκτωβριανή Επανάσταση, προκειμένου ν' αλλάξει τις ισορροπίες και να στρέψει το ρου της ιστορίας προς την κατεύθυνση που ήθελε αυτή.

Υπάρχει η άποψη ότι ο Νίκος Καζαντζάκης ήταν γνώστης των μυστικών της Αδελφότητας, μάλλον ήταν μέλος της. Πολλά από αυτά που γράφει στο βιβλίο του Ασκητική, θεωρείται ότι προέρχονται από τις εσωτερικές της διδασκαλίες. Ωστόσο, στο βιβλίο του Ο Τελευταίος Πειρασμός, θεωρείται πως ξεπέρασε τα εσκαμμένα και πως αποκάλυψε πράγματα που ήταν απαγορευμένα για τον πολύ κόσμο. Έτσι, η Αδελφότητα τον τιμώρησε και ο αφορισμός του, τον οποίο προκάλεσε μέσω διασυνδέσεών της με την Εκκλησία της Ελλάδας, οφείλεται σε αυτόν το λόγο. Επίσης, λέγεται ότι πίσω από τις παγκόσμιες αντιδράσεις στην ομώνυμη ταινία του Μάρτιν Σκορτσέζε, βρίσκεται και πάλι η Αδελφότητα.

Το τάγμα τους διδάσκει επίσης ότι κατά την διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, η Θεία Κοινωνία δεν ήταν συμβολική αλλά κυριολεκτική. Δηλ. έφαγαν απο την σάρκα και ήπιαν απο το αίμα του Ιησού. Αυτή είναι η αρχαιότατη τελετουργία της Αδελφοποιτίας.

Παράλληλα για το φιλί του Ιούδα λένε ότι ήταν "Φιλί αποχαιρετισμού, η Σφραγίδα της Ιερής Συμφωνίας, ιερή πράξη που είναι απαγορευμένο να αποκωδικοποιηθεί και να εξηγηθεί στο αμαρτωλό πλήθος, το οποίο είναι αμαρτωλό ακριβώς επειδή προς το παρόν απέχει της ιερής γνώσης. Στην πασίγνωστη τοιχογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι «Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ» εκτός από τις σημειολογικές αναφορές σχετικά με τη Μαρία Μαγδαληνή που αποκάλυψε στο ευρύ κοινό ο συγγραφέας Νταν Μπράουν, υπάρχει και μια άλλη σημαντικότατη αναφορά. Ενώ οι υπόλοιποι απόστολοι φαίνονται να συνομιλούν με έντονο ύφος μεταξύ τους, ίσως αφού ο Ιησούς έχει ανακοινώσει ότι κάποιος από αυτούς θα τον προδώσει, το χέρι του Ιησού και το χέρι του Ιούδα κινούνται με ψυχραιμία πάνω στο τραπέζι του δείπνου με σκοπό να ενωθούν επισφραγίζοντας τη μυστική και ιερή συμφωνία μεταξύ τους.

Ο Ιούδας, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μαθητές του Ιησού καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Ιουδαίας και όχι από τη Γαλιλαία. Ήταν ο πιο μορφωμένος από τους «δώδεκα», γνώριζε ανάγνωση και αριθμητική και σύντομα έγινε ο ταμίας της Αποστολικής Κοινότητας, καθήκον του οποίου ήταν η διανομή των χρημάτων που περίσσευαν από τις φιλανθρωπίες στους φτωχούς που συναντούσαν στους δρόμους. Οι τρόποι και η προφορά του τον έκαναν να ξεχωρίζει από τους συντρόφους του, που ήταν πρώην ψαράδες από την Τιβεριάδα. Σύντομα έγινε ο αγαπημένος μαθητής του Ιησού, αφού μαζί μπορούσαν να συζητάνε και να αναλύουν πνευματικά και φιλοσοφικά ζητήματα σε ανώτερα επίπεδα.

Τότε λοιπόν γιατί ο Ιούδας έφθασε στο σημείο να προδώσει τον αγαπημένο του δάσκαλο; Υπάρχουν διάφορες ερμηνίες επ' αυτού. Άλλοι δέχονται ότι ο Ιούδας ήταν απλά ένας άθλιος φιλάργυρος, που πούλησε τον δάσκαλό του για χάρη των χρημάτων, παραγνωρίζοντας βέβαια το γεγονός ότι ο Ιούδας είχε στα χέρια του το ταμείο της μικρής τους κοινότητας, ενώ τα τριάντα αργύρια είναι ένα ιδιαίτερα ευτελές ποσόν. Άλλοι λένε ότι ο Ιούδας απογοητεύτηκε από το γεγονός ότι ενώ είχε πιστέψει πως ο Ιησούς θα έδιωχνε τους Ρωμαίους και θα εγκαθιστούσε ένα ελεύθερο βασίλειο της Ιουδαίας, κατάλαβε πως το βασίλειο εκείνου δεν ήταν αυτού του κόσμου. Αισθάνθηκε προδομένος κι αποφάσισε να προδώσει σε αντάλλαγμα. Άλλοι λένε πως εξαπατήθηκε από τους πονηρούς φαρισαίους, οι οποίοι του υποσχέθηκαν ότι θα κρατούσαν προσωρινά και για λόγους ασφαλείας τον Ιησού, προκειμένου να μην υπάρξει αναταραχή, ενώ θα τον απελευθέρωναν αργότερα, ώστε αυτός να συνεχίσει το ειρηνικό του κύρηγμα. Αυτός ήταν και ο λόγος που ο Ιούδας κρεμάστηκε, όταν αντιλήφθηκε την απάτη.

Η ερμηνεία του γεγονότος, η οποία υποτίθεται ότι προέρχεται από την ίδια την Αδελφότητα, είναι πιο εσωτερική, θα μπορούσαμε να πούμε και μυστικιστική. Ο Ιούδας ερμήνευσε εξαιρετικά το ρόλο που του ανέθεσαν ανώτερες δυνάμεις! Σε πολλούς θρησκευτικούς μύθους η θεότητα που φέρνει τη λύτρωση μέσω του θανάτου της πρέπει πρώτα να έχει προδοθεί. Και βέβαια για να προδοθεί κανείς, κάποιος πρέπει να αναλάβει τον απεχθή ρόλο του προδότη. Τα Ευαγγέλια καθιστούν σαφές ότι ο Ιησούς γνώριζε πολύ καλά ότι ένας από τους Αποστόλους θα τον πρόδιδε «ίνα πληρωθούν οι γραφές». Για το ρόλο του αποδιοπομπαίου τράγου, του υιού της απωλείας επιλέχθηκε ο Ιούδας. Ο Ιησούς, κατά τη διάρκεια του Μυστικού Δείπνου, ανακοίνωσε ότι κάποιος από τους μαθητές θα τον προδώσει και έδωσε συμβολικά το τεμάχιο του άρτου στον Ιούδα λέγοντάς του «ότι έχεις να κάνεις, κάντο γρήγορα». Και, σύμφωνα με το Ευαγγέλιο του Ιωάννη, κανένας στο τραπέζι δεν κατάλαβε γιατί ο Ιησούς είπε κάτι τέτοιο. Το όλο σκηνικό της προδοσίας μοιάζει εντελώς ανώφελο, αφού ο Ιησούς δεν κρυβόταν από τους διώκτες του, οι οποίοι ήξεραν ανά πάσα στιγμή που μπορούσαν να τον βρουν και να τον συλλάβουν.

Δύο θυσίες. Ο ένας, ο Ιησούς ταπεινωμένος πάνω στο Σταυρό γίνεται θετικό σύμβολο ανά τους αιώνες. Ο άλλος, αυτόχειρας με το ανεξίτηλο στίγμα του προδότη, παραδίδεται στο αιώνιο ανάθεμα. Ποιος μπορεί να κοστολογήσει και να αξιολογήσει το μέγεθος μιας θυσίας; Η θεϊκή αποστολή του Ιησού δεν θα μπορούσε να εκπληρωθεί χωρίς τη θυσία του Ιούδα, ο οποίος εκπαιδεύτηκε και συναίνεσε να διεκπεραιώσει αυτό το ρόλο. Ρόλο που απαιτούσε το μεγαλύτερο προσόν από τον ερμηνευτή του. Την ύψιστη ταπείνωση, τον υπέρτατο εξευτελισμό, αφού για να τελειωθεί εσωτερικά ο άνθρωπος πρέπει πρώτα να απελευθερωθεί από τον εγωισμό που τον κρατά φυλακισμένο στους κόλπους του χρόνου και του θανάτου. Ο Ιησούς είχε πει ότι « Αυτός που εξυψώνει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και αυτός που ταπεινώνει τον εαυτό του θα εξυψωθεί» Ο κάθε άνθρωπος που στοχεύει στην τελείωση γνωρίζει ότι ο πόνος έρχεται από τις δικές του αμαρτίες και όχι από τις αμαρτίες των άλλων. Ο Ιούδας υπέστη τη μεγαλύτερη δυνατή ταπείνωση όχι μόνο στα μάτια των άλλων, αλλά και στα δικά του. Είναι γνωστό ότι ο μεγαλύτερος κριτής είναι ο εαυτός μας. Ο Ιούδας, βεβαίως ήξερε ότι η προδοσία ήταν εντολή του ίδιου του Ιησού. Εντολή με την οποία ο Ιούδας συμφώνησε. Μήπως όμως δεν έπρεπε να συμφωνήσει; Το σαράκι της αμφιβολίας τρύπωσε μέσα του και η αυτοκτονία φάνταζε στα μάτια του ως η απόλυτη πράξη εξιλέωσης.

Με λίγα λόγια ο η κατώτερη τάξη αντικατοπτρίζει την ανώτερη, ο μικρόκοσμος και ο μακρόκοσμος. Ο Ιούδας αντικατοπτρίζει τον Ιησού! Τα ερωτήματα ίσως να είναι πολλά και η ανάλυση τους ανεπαρκής λόγω του ότι πολύ λίγα γνωρίζουμε για την Αδελφότητα της Θλίψης.

Μπορεί να υπάρχει, μπορεί να είναι και μύθος! Το μόνο που μπορώ εγώ να καταθέσω επ' αυτού, είναι πως όταν διάβασα για πρώτη φορά τα περί της Αδελφότητας, δεν είχε ακόμη δημοσιευτεί το Ευαγγέλιο του Ιούδα, στο οποίο έχουμε αναφερθεί στην κάρτα του Ερημίτη. Ωστόσο, η γενική σύλληψη της ιδέας της Αδελφότητας συνάδει θαυμάσια με τα όσα αναγράφονται εκεί. Φαίνεται λοιπόν σαν κάποιοι να είχαν στα χέρια τους το κείμενο του απόκρυφου αυτού Ευαγγελίου, πολλά χρόνια πριν από την ανακάλυψη και δημοσίευσή του. Ποιοι άραγε είχαν ως ιερό τους κείμενο το Ευαγγέλιο του Ιούδα, αν όχι κάποια σχετική γνωστική Αδελφότητα; Μήπως η δημοσίευσή του προήλθε από την ίδια την Αδελφότητα, προκειμένου αυτή να κάνει γνωστή την ύπαρξή της σε κάποιους ευρύτερους κύκλους, ή ν' αποδείξει σε κάποιους ότι βρίσκεται ακόμη εν ζωή κι έτοιμη να δράσει;

[Πηγές]:

http://www.booksinfo.gr/literature/b.../18/index.html

http://www.allforums.gr/phpbb3/viewt...hp?f=18&t=7945

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 08:06, 23-10-09:

#41
Θαυμάσιο κείμενο. Λοιπόν, η άποψη μου δεν είναι ότι ο Ιούδας είχε κάποιου είδους συνειδητή συμφωνία με τον Ιησού, αλλά ότι ο Ioύδας επιλέχθηκε από τις ανώτερες δυνάμεις ως εκλεκτός θύτης/θύμα να παίξει ένα ρόλο που χωρίς αυτόν τον ρόλο δεν θα ήταν ποτέ εφικτή η μέγιστη συνειδητοποίηση μέσω του ιερού δράματος. Δεν θα είχε έρθει το τέλεμα του, ούτε το τέλεμα του Ιησού. Δεν θα υπήρχε αυτό το "έστιν ουν τραγωδία μίμισις πράξεως σπουδαίας και τελείας" που θα κατέληγε στην κάθαρση. Ο Ιησούς και ο Ιούδας είναι ο Κρεμασμένος στα Ταρό, ο ένας alter ego του άλλου, απαραίτητος ο Ιούδας για να εκτελεσθεί η αποστολή του Δασκάλου Ιησού. Ο Ιούδας κάνει το μοιραίο λάθος κάπου στην πορεία, αλλά αυτοκτονεί από ενοχές γιατί από τη στιγμή της πράξης του είναι ήδη και αυτός καθοδόν για την φώτιση. Γρανάζι της συμπαντικής νομοτέλειας, αντί να καταγραφεί στο Συλλογικό Ασυνείδητο ως ένας ακόμα φωτισμένος άγιος, για κακή του τύχη καταγράφηκε ως προδότης. Ο Ιούδας με μια πρώτη ματιά είχε την τύχη όλων των Αγίων, δηλαδή έγινε μάρτυρας (αντί σταυρού κρεμάλα, μικρή η διαφορά), από τη στιγμή που απέκτησε τη μέγιστη συνειδητοποίηση. Με μια δεύτερη ματιά, η "ατυχία" του ήταν πως ο δρόμος για αυτή την συνειδητοποίηση ήταν η "προδοσία". Για ένα θύμα θα έπρεπε να υπάρξει ένας θύτης. Ο Χριστός θυσιάστηκε για εμάς τους κοινούς θνητούς μας λέει η θρησκεία μας. Τότε πρέπει να αναρωτηθούμε ίσως και για ποιόν θυσιάστηκε ο Ιούδας. Μήπως για τον Χριστό ; Κατ'επέκτασην μήπως κι αυτός για εμάς ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:55, 05-11-09:

#42
Ίσως να έχεις δίκιο Δόκτορα. Πιθανώς θα έπρεπε το παραπάνω κείμενο να το δημοσίευα στην κάρτα του Κρεμασμένου. Υπάρχουν αρκετά κοινά της κάρτας αυτής με την ιστορία του Ιούδα. Εδώ με προέτρεψε το σύμβολο της Σβάστικας, να γράψω γι' αυτό το θέμα. Πάντως δεν έχει και τόση σημασία, όλες οι κάρτες συνδέονται εσωτερικά μεταξύ τους...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:24, 03-02-10:

#43
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ίσως να έχεις δίκιο Δόκτορα. Πιθανώς θα έπρεπε το παραπάνω κείμενο να το δημοσίευα στην κάρτα του Κρεμασμένου. Υπάρχουν αρκετά κοινά της κάρτας αυτής με την ιστορία του Ιούδα. Εδώ με προέτρεψε το σύμβολο της Σβάστικας, να γράψω γι' αυτό το θέμα. Πάντως δεν έχει και τόση σημασία, όλες οι κάρτες συνδέονται εσωτερικά μεταξύ τους...
Ναι γιατί ο Τροχός συνδέεται με τον Σταυρό, άρα και με τον Κρεμασμένο και το ανάποδο τρίγωνο το σύμβολό του. Γιατί το Τ ή αλλιώς Σταυρός ήταν το σύμβολο των ηλιακών βασιλέων και των τυράννων και ο σταυρός συμβολίζει το πέρασμα από το φως στην ύλη, όπως στην κάρτα του Τροχού η αέναη κίνηση συμβολίζει τη "μάχη" της μέρας με τη νύχτα. Ο Τροχός πρέπει να συνδέεται ακόμα με τη λατρεία του 'Αδονι που τεμαχίστηκε από τον κάπρο για τον έρωτα του για την Αφροδίτη. Μετά αυτόματα οδηγούμαστε στη σύγκριση που γίνεται μεταξύ Χριστού - 'Αδονι στη συγκριτική θεολογία.



Κι εδώ είναι ένας από τους 24 τροχούς στο ναό του 'Ηλιου στην Ορισά της Ινδίας ως λατρευτικό σύμβολο επίσης ηλιακής θεότητας, Σούρια. Ο ναός συμβολίζει το πέρασμα του χρόνου υπό την κυβέρνηση του 'Ηλιου φυσικά. 'Εχει τη μορφή ενός γιγάντιου άρματος με 12 ζεύγη τροχών και 7 άλογα. Τα 12 συμβολίζουν τους μήνες και τα 7 τις ημέρες. Εδώ βέβαια μπορεί ο καθένας να κάνει συσχετισμούς για μια ακόμη φορά με τα 12 ζώδια, τις 7 σφαίρες, τον Ιησού τον 'Ηλιο και τη θυσία του στον σταυρό του τροχού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους