Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,083 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,841 μηνύματα σε 74,634 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Δημόσια κακή συμπεριφορά γονιού στο παιδί του

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 11,605 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 22:55, 12-01-09:

#1
Τι θα κάνατε εάν βλέπατε έναν άγνωστο, γονιό, να συμπεριφέρεται πολύ αυστηρά έως και βάναυσα στο παιδί του;
Ήμαστε τις προάλλες σε ένα εμπορικό κέντρο για φαγητό. Κοντά στο τραπέζι μας στεκόταν μία παρέα: ένα ζευγάρι με τα δύο παιδιά του, ηλικίας 4 το κορίτσι και 7 το αγόρι, και μία άλλη γυναίκα με ένα κοριτσάκι 3-4.
Ο γιος ήταν μάλλον άτακτος, κάτι που δεν είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια, αλλά είδαμε τον πατέρα να τραβάει το παιδί αγριεμένος. Πρώτα το πήγε σχεδόν σηκωτό μέχρι την άκρη, ο ίδιος ήταν εμφανός εξοργισμένος, το αγόρι έκλαιγε βουβά. Κάτι του είπε. Μετά γύρισαν, αλλά ο πατέρας δεν ήταν ικανοποιημένος και πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου από την τσάντα, το αγόρι από το μανίκι, και κατευθύνθηκαν προς το parking. Λίγο αργότερα είδαμε τις κυρίες με τα κορίτσια να τρωνε μόνες.

Το πρόβλημα είναι ότι προσωπικά μού είχε σφιχτεί το στομάχι, βλέποντας αυτή τη συμπεριφορά. Δεν είδα το αγόρι να κάνει κάτι τόσο κακό, και τους παρακολουθούσαμε επί ώρα... Κυρίως: δεν είδα τον πατέρα να προσπαθεί να του εξηγήσει.
Όσοι ήταν εκεί γύρω είχαν γυρίσει το κεφάλι ξαφνιασμένοι, κοιτάζονταν απορημένοι, τα φλιτζάνια και τα πηρούνια τους είχαν μείνει μετέωρα. Όλοι...
Το αγόρι έκλαιγε σιωπηλά, με μία έκφραση δυστυχίας, προσπαθούσε μόνο να κρατήσει αντίσταση, για να μην το πάει ο μπαμπάς του... όπου το πήγε. Αλλά αυτός επέμενε, τον γράπωνε βίαια από το μπράτσο, άλλαζε στάση και τον σήκωνε από τη μασχάλη, σταματούσαν, πήγαινε από πίσω του και τον έσπρωχνε...


Τι θα κάνατε; Τι θα έπρεπε να μπορεί να κάνει κανείς;
Τι συμβαίνει όταν ξένοι άνθρωποι γίνονται μάρτυρες τέτοιας -μάλλον- βίας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 22:58, 12-01-09:

#2
Και μονο που το διαβασα φουντωσα.....φαντασου να ημουν και μπροστα....

Θα επανελθω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 23:28, 12-01-09:

#3
Αρχική Δημοσίευση από Γίδι
Τι θα κάνατε εάν βλέπατε έναν άγνωστο, γονιό, να συμπεριφέρεται πολύ αυστηρά έως και βάναυσα στο παιδί του;
Ήμαστε τις προάλλες σε ένα εμπορικό κέντρο για φαγητό. Κοντά στο τραπέζι μας στεκόταν μία παρέα: ένα ζευγάρι με τα δύο παιδιά του, ηλικίας 4 το κορίτσι και 7 το αγόρι, και μία άλλη γυναίκα με ένα κοριτσάκι 3-4.
Ο γιος ήταν μάλλον άτακτος, κάτι που δεν είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια, αλλά είδαμε τον πατέρα να τραβάει το παιδί αγριεμένος. Πρώτα το πήγε σχεδόν σηκωτό μέχρι την άκρη, ο ίδιος ήταν εμφανός εξοργισμένος, το αγόρι έκλαιγε βουβά. Κάτι του είπε. Μετά γύρισαν, αλλά ο πατέρας δεν ήταν ικανοποιημένος και πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου από την τσάντα, το αγόρι από το μανίκι, και κατευθύνθηκαν προς το parking. Λίγο αργότερα είδαμε τις κυρίες με τα κορίτσια να τρωνε μόνες.

Το πρόβλημα είναι ότι προσωπικά μού είχε σφιχτεί το στομάχι, βλέποντας αυτή τη συμπεριφορά. Δεν είδα το αγόρι να κάνει κάτι τόσο κακό, και τους παρακολουθούσαμε επί ώρα... Κυρίως: δεν είδα τον πατέρα να προσπαθεί να του εξηγήσει.
Όσοι ήταν εκεί γύρω είχαν γυρίσει το κεφάλι ξαφνιασμένοι, κοιτάζονταν απορημένοι, τα φλιτζάνια και τα πηρούνια τους είχαν μείνει μετέωρα. Όλοι...
Το αγόρι έκλαιγε σιωπηλά, με μία έκφραση δυστυχίας, προσπαθούσε μόνο να κρατήσει αντίσταση, για να μην το πάει ο μπαμπάς του... όπου το πήγε. Αλλά αυτός επέμενε, τον γράπωνε βίαια από το μπράτσο, άλλαζε στάση και τον σήκωνε από τη μασχάλη, σταματούσαν, πήγαινε από πίσω του και τον έσπρωχνε...


Τι θα κάνατε; Τι θα έπρεπε να μπορεί να κάνει κανείς;
Τι συμβαίνει όταν ξένοι άνθρωποι γίνονται μάρτυρες τέτοιας -μάλλον- βίας;
Ουφ Γιδάκι μου, κατα πάσα πιθανότητα θα έκανα αυτό που έκανες κι εσύ- θα παρακολουθούσα τη σκηνή βουβή, εμβρόντητη, ανίκανη να αντιδράσω... Εδώ πας σε κάποιον που τον ξέρεις, και του λές ότι ίσως δεν έκανε καλά που φώναξε στο παιδί του μπροστά σε άλλους και ότι θα ήταν καλύτερα να το έπαιρνε κάπου παράμερα και να του εξηγούσε ήρεμα και με σαφήνεια ότι αυτό που έκανε ήταν κακό και ότι δεν θα έπρεπε να το κάνει, και αυτός γυρνάει και σου λέει έξαλλος "Δε θα μου πεις εσύ πώς να μεγαλώσω εγώ το παιδί μου"

Θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε κάτι. Θα έπρεπε να υπάρχει έλεγχος, να μην έχουν το ελεύθερο άνθρωποι πολλές φορές ανίκανοι να είναι γονείς, να συμπεριφέρονται όπως τους τη δώσει σε μικρά παιδάκια. Θα έπρεπε...!


Τις προάλλες ήμουν σε ένα εμπορικό κέντρο και βρήκα ένα παιδάκι δακρυσμένο και μόνο του. Έπαθα πλάκα! Ήμουν με μία φίλη μου και το πλησιάζω και αρχίζω να το ρωτάω αν είναι καλά και πού είναι η μαμά του, ενώ η φίλη μου κοιτούσε τριγύρω μήπως έβλεπε τους γονείς... Το παιδάκι να μην μου απαντάει κι εγώ να σκέφτομαι πώς στο καλό θα βρω κάποιον υπεύθυνο για να βρούμε τους γονείς του μικρού. :S
Τι είχε γίνει τελικά; Ο μικρός κάτι είχε κάνει και ο μπαμπάς του το παράτησε για τιμωρία μόνο του στο εμπορικό κέντρο! Στο εμπορικό κέντρο, που στη δίπλα γωνία να είσαι μπορεί το παιδί να κάνει φτερά, με τόσο κόσμο που έχει, και να μην πάρει είδηση κανείς τίποτα!
Τελικά το παιδάκι τον εντόπισε κάπου παραπέρα μετά από ώρα, έτρεξε σ αυτόν και ο μπαμπάς ήταν εντελώς αδιάφορος, λες και βρήκε το σκυλάκι του που είχε πάει παραπέρα! Ούτε που ίδρωσε το αυτί του, και το παιδί ήταν μαζί μας για πάνω από δέκα λεπτά και δεν ξέρω για πόση ώρα πριν ήταν μόνο του... Μιλάμε δεν το πίστευα...!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη kalypso : 12-01-09 στις 23:33.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 09:28, 13-01-09:

#4
Καλα συμβαινουν αυτα, δεν το σκοτωσε, αλλα τον ειχε τσατισει, οσοι εχουν παιδια νομιζω μπορουν να καταλαβουν ΠΟΣΟ πολυ μπορει να σου σπασει τα νευρα ενα πιτσιρικι και αν δεν εισαι και εσυ σε καλη διαθεση μπορει να το τρομαξεις λιγο, δεν ειναι ΤΕΛΕΙΩΣ παραλογο.

Σε αυτες τις περιπτωσεις το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ που μπορεις να κανεις ειναι να επεμβεις κυριος για το παιδι ειναι το χειροτερο γιατι του δημιουργεις την αισθηση οτι καποιος θα το γλυτωσει απο το θυμο του γονιου του την επομενη φορα που θα κανει μαλακια. Συν το οτι ο γονιος θα εξοργιστει.

Βεβαια αν ειναι εμφανες οτι κυνδινευει η σωματικη ακαιρεοτητα του παιδιουυ ενταξει δεν τιθεται θεμα καν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 10:46, 13-01-09:

#5
Αρχική Δημοσίευση από epote
οσοι εχουν παιδια νομιζω μπορουν να καταλαβουν ΠΟΣΟ πολυ μπορει να σου σπασει τα νευρα ενα πιτσιρικι και αν δεν εισαι και εσυ σε καλη διαθεση μπορει να το τρομαξεις λιγο, δεν ειναι ΤΕΛΕΙΩΣ παραλογο.
Είναι.
...διαβάζοντας το άλλο θέμα με την υποταγή στην εξουσία ανατρίχιασα όταν συνειδητοποίησα πόσο, μα πόσο πολύ μπορούμε να σφάλουμε σαν άνθρωποι, ενώ δεν είναι η πρόθεση μας…
Εμ, πώς δεν θα έχουμε δεδομένο ότι «η εξουσία έχει την ευθύνη» και όχι εμείς, όταν από μικρά μαθαίνουμε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τυφλά, σαν μηχανές καλά κουρδισμένες, αυτά που μας λέει ο γονιός, διαφορετικά είμαστε άτακτα παιδιά? Διαφορετικά «θα θυμώσει» ο γονιός?

Αν αφερουμε από τα μικρά την δύναμη τους να αντισταθούν σε κάτι που δεν τους αρέσει, αν τους μαθαινουμε οτι δεν ειναι απαραίτητο να έχουν γνώμη, γιατί ο γονιός-εξουσία τα ξέρει όλα, μην περιμένουμε να «αλλάξουν» τον κόσμο όταν μεγαλώσουν…

Τα παιδιά καταλαβαίνουν πριν απ όλα την αγάπη που τους δίνεις. Και τραβάνε την προσοχή με διάφορους τρόπους. Ένας τρόπος είναι να κάνουν ζαβολιές. Ουσιαστικά τιμωρούμε τα παιδιά μας επειδή λένε με τον τρόπο τους ότι δεν τους δίνουμε αρκετή αγάπη- προσοχή . Το κατάλαβα πρόσφατα, όταν με την έφηβη κόρη μου είχαμε μια συζήτηση όπου μου εξηγούσε πως δεν νιώθει ότι την αγαπώ όταν είμαι πολύ αυστηρή.

Και εννοείται ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία. Υπάρχουν στιγμές που πρέπει να επιβληθούμε σαν γονείς (πάντα για την ασφάλεια τους) και στιγμές που πρέπει να «περάσει το δικό τους».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη roumana : 13-01-09 στις 21:34.
11 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 11:04, 13-01-09:

#6
ρουμανα:

Τωρα σοβαρα δηλαδη, εσυ ως μητερα δεν εχεις θυμωσει ΠΟΤΕ παραλογα? Δεν σε εχει φερει στα ορια σου στο παιχνιδαδικο να την τραβολογισεις σπιτι, η να την πας σε μια γωνια και να της πεις να το βουλωσει ποτε?

Σκεψου εκεινη τη στιγμη να ερθει καποιος να σου "μαθει" πως να αντιμετωπιζεις το παιδι σου.

Φυσικα το ολο νοημα της ανατροφης ενος παιδιου (σκυλιου, γατιου κτλ...) ειναι να ενθαρυνεις τις καλες συμπεριφορες και να αποτρεπεις (οχι να τιμωρεις αλλα να αποτρεπεις) τις κακες συμπεριφορες.

Η τιμωρια δεν βγαζει πουθενα, και αρκετο καιρο μετα οδηγει σε φοβο, αγχος και ενα καρο προβληματα.

Αλλα ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ εισαι ανθρωπος, δεν ειναι ΔΥΝΑΤΩΝ να εισαι συνεχεια ΤΕΛΕΙΟΣ, απλα δεν γινεται, και θα του φωναξεις, και κανα χαστουκι θα του χωσεις και να το πνιξεις θα θελεις. Καλο θα ηταν να μην τα κανεις, αλλα συμβαινουν, και δεν νομιζω οτι καταστρεφουν την διαδιακσια ανατροφης, παντα υπαρχει χωρος για λαθη, αρκει τα λαθη να μην ειναι η νορμα.

Εμ, πώς δεν θα έχουμε δεδομένο ότι «η εξουσία έχει την ευθύνη» και όχι εμείς, όταν από μικρά μαθαίνουμε ότι πρέπει να ακολουθήσουμε τυφλά, σαν μηχανές καλά κουρδισμένα, αυτά που μας λέει ο γονιός, διαφορετικά είμαστε άτακτα παιδιά? Διαφορετικά «θα θυμώσει» ο γονιός?
αντικατεστισε οπου εχεις τη λεξη γονιος με τη λεξη θεος και εχεις πρακτικα το ΣΥΝΟΛΟ των προβληματων της ανθρωποτητας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη underwater
H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,498 μηνύματα.

H underwater έγραψε στις 12:27, 13-01-09:

#7
Βασικά το θέμα είναι πολύ λεπτό. Θα συμφωνήσω πως το νας πας να κάνεις υποδείξεις σε κάποιον γονιό που μαλώνει φωναχτά το παιδί του δεν είναι η καλύτερη ιδέα. Αυτός θα αντιδράσει άσχημα και το παιδί, δεν ξέρω, μπορώ να σκεφτώ πολλές αντιδράσεις. Ας πούμε πείτε πως ο πατέρας του είναι 1 πολύ βίαιος άνθρωπος και ''εν οίκω'' το σαπίζει στο ξύλο. Δεν σταματά να είναι ο πατέρας του, το άτομο που έχει σαν δεδομένο και πιθανώς αγαπά. Όταν κάποιος άγνωστος τεθεί εναντίον του, το παιδί πιθανώς να τον δει σαν εχθρό, να φοβηθεί ότι αυτός μπορεί να τον χωρίσει από τον πατέρα του και να αυξηθεί η δικαιολόγηση που δίνει στις πράξεις του γονιού του με την έννοια ότι ''γονιός είναι, ξέρει τι κάνει''. Κι εντάξει αν αυτός ο ξένος ''μάντευε'' τα έκτροπα που λαμβάνουν χώρα μες στο σπίτι, κι έκανε επώνυμη καταγγελία (στο Χαμόγελο του Παιδιού μας είχαν πει ότι οι ανώνυμες καταγγελίες δεν είναι έγκυρες). Αν όμως δεν έκανε (κατά 90% αυτό θα γινόταν) τι νόημα θα είχε να το παίξει Ιερά Εξέταση?

Ή να γίνει και αυτό που είπε ο epote, να ''πέσει'' ο γονιός στα μάτια του παιδιού σε μεγάλο σημείο, να αισθανθεί ντροπή γι'αυτόν ή και σε περίπτωση που είναι 11-12 χρονών (πριν την εφηβεία, που η αντιδραστικότητα είναι εμφανέστατη) να ''βρει πάτημα'' προσβολής του γονιού, ενώ αυτός είχε 1 άτυχη θορυβώδη στιγμή (για να μην παρεξηγηθώ δε λέω ότι είναι καλό να φωνάζουμε, δεν το βρίσκω όμως και λόγο να σου πάρει κάποιος την κηδεμονία του παιδιού ή να χαρακτηριστείς χείριστος γονιός).

Εγώ νομίζω πως το καλύτερο είναι, αν θες τόσο πολύ να παρέμβεις, να πιάσεις τον γονιό όταν είναι πιο ήρεμος και να του πεις με χαλαρό τόνο μερικά πράγματα. Το πιο σημαντικό όμως είναι, αν κάποιος ανακαλύψει κι είναι σίγουρος, κακοποίηση, είτε στον δρόμο, είτε στο κοντινό του σπίτι, να κάνει επώνυμη καταγγελία σε κοινωνική υπηρεσία (και θα ξαναπώ, πόσοι το κάνουν?). Ή να καλέσει το 100.

Να αναφέρω κι 1 παράδειγμα, ακραίο, παρέμβασης. Νομίζω αρκετοί ξέρουν την δουλειά μου (ειδική αγωγή). Εκτός των κλασσικών ''συνοδεύω'' ενήλικες με νοητική στέρηση για κοινωνικοποίηση και διαχείριση συμπεριφοράς. Οι αντιδράσεις τους όμως δεν είναι πάντα εύκολο να προβλεφθούν. Κάτι που συνέβη με 1 ενήλικη κοπέλα είναι το ακόλουθο: 1 φορά ετοιμαζόμασταν να μπούμε κάπου κι εγώ είχα γυρίσει να πληρώσω χωρίς να δω ότι το βλέμμα της είχε καρφωθεί σε 1 πολύ φωνακλάδικο παιδί. Σε ελάχιστα δευτερόλεπτα είχε γυρίσει προς την μητέρα κι έλεγε ''Τι μάνα είσαι εσύ που αφήνεις το παιδί σου και (εκεί την σταμάτησα)''. Την έβαλα αμέσως να πει συγγνώμη, αλλά δεν θα ξεχάσω το βλέμμα της μάνας αυτής και την ντροπή που έβγαλε (σημειώνω ότι το κορίτσι δεν φαίνεται με την 1η ματιά ότι έχει αυτό το πρόβλημα, μπορείς να την θεωρήσεις και ''φυσιολογική'' 13χρονη). Φυσικά το παράδειγμα δεν έχει σχέση με αυστηρή συμπεριφορά γονιού, ίσα-ίσα που η μάνα δεν ήξερε τι σημαίνουν όρια και το παιδί ήταν τελείως κωλόπαιδο, όμως αυτό που ήθελα να δείξω είναι πόσο αμήχανο κι άσχημο και ντροπιαστικό είναι να παρέμβει 1 τρίτος σε παρόμοιες περιστάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη underwater : 13-01-09 στις 12:52. Αιτία: Πλήρης ''ουδετεροποίηση'' ατόμου
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 12:36, 13-01-09:

#8
Αρχική Δημοσίευση από epote
Καλα συμβαινουν αυτα, δεν το σκοτωσε, αλλα τον ειχε τσατισει, οσοι εχουν παιδια νομιζω μπορουν να καταλαβουν ΠΟΣΟ πολυ μπορει να σου σπασει τα νευρα ενα πιτσιρικι και αν δεν εισαι και εσυ σε καλη διαθεση μπορει να το τρομαξεις λιγο, δεν ειναι ΤΕΛΕΙΩΣ παραλογο.
Δεν είναι παράλογο να σε εξοργίσει το πιτσιρίκι, παράλογο όμως είναι να χάσεις την ψυχραιμία και την αυτοκυριαρχία σου και πρέπει να καταλάβεις ότι με το να το "τρομάξεις λίγο" (καλά σοβαρά το εννοείς αυτό;!) ούτε παίρνεις το αίμα σου πίσω, ούτε σου φεύγει η τσαντίλα έχοντας την ...ευχαρίστηση να του δείξεις ότι "κοίτα, με χρειάζεσαι. γι αυτό θα κάνεις αυτό που λέω εγώ και μη με τσαντίσεις, μη σε παρατήσω και φύγω!"
Αυτό θεωρείς ότι είναι ένα καλό κλίμα μέσα στο οποίο μπορεί να μεγαλώσει ένα παιδί; Όταν έχει το φόβο μην το παρατήσουν οι γονείς του, ή μην το δείρουν ή κι εγώ δεν ξέρω τι. Για μένα πάντως, το να ασκείς ψυχολογική βία στα παιδιά είναι εξίσου κατακριτέο με το να τους ασκείς σωματική βία. Τι θα πει "δεν το δέρνω, άρα μπορώ να το αφήσω μόνο του στο εμπορικό, έτσι για να μάθει να μην το ξανακάνει;" Με ποιο δικαίωμα ακριβώς το αποφασίζεις αυτό; Ο γονιός δεν είναι θεός. Είναι υπεύθυνος για το παιδί και αν κάτι συμβεί τότε τι;; Το παιδί θα φταίει που έκανε την αταξία ή εσύ που το άφησες ή που το τραβολόγησες ή που το έδειρες;


Σε αυτες τις περιπτωσεις το ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ που μπορεις να κανεις ειναι να επεμβεις κυριος για το παιδι ειναι το χειροτερο γιατι του δημιουργεις την αισθηση οτι καποιος θα το γλυτωσει απο το θυμο του γονιου του την επομενη φορα που θα κανει μαλακια. Συν το οτι ο γονιος θα εξοργιστει.

Βεβαια αν ειναι εμφανες οτι κυνδινευει η σωματικη ακαιρεοτητα του παιδιουυ ενταξει δεν τιθεται θεμα καν.
Πρώτον, ποιος κρίνει πότε κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα του παιδιού; Γιατί και με μία σφαλιάρα, μπορεί να προκληθεί ζημιά στο αυτί- λέω εγώ τώρα.
Δεύτερον, είναι καλύτερο να μην επέμβεις, κατ εσέ. Και έτσι το παιδί θα μάθει ότι έκανε τη χαζομάρα και έτσι την πληρώνει, με το να βρίσκεται αντιμέτωπο με τον εξοργισμένο γονιό που μπορεί να φωνάξει, να τραβήξει κανένα αυτί, μπορεί όμως και να δείρει.
Και αυτό στη συνέχεια, θα το εφαρμόσει στη μετέπειτα ζωή του και στα δικά του τα παιδιά- οπότε σιγα σιγα όλοι θα βρεθούμε να τρώμε ξύλο επειδή ...εχμ, σπάσαμε ένα βάζο.
Βρίσκεις λογική σε αυτό;

Αρχική Δημοσίευση από epote
ρουμανα:

Τωρα σοβαρα δηλαδη, εσυ ως μητερα δεν εχεις θυμωσει ΠΟΤΕ παραλογα? Δεν σε εχει φερει στα ορια σου στο παιχνιδαδικο να την τραβολογισεις σπιτι, η να την πας σε μια γωνια και να της πεις να το βουλωσει ποτε?

Σκεψου εκεινη τη στιγμη να ερθει καποιος να σου "μαθει" πως να αντιμετωπιζεις το παιδι σου.
Τότε θα έχεις νεύρα και θα είσαι εκτός ελέγχου, οπότε αυτό θα σε εξοργίσει ακόμα περισσότερο και είναι φυσικό. Αλλά το παιδί δε φταίει να την πληρώσει. Αμα έκανε κάποια αταξία, φυσικά να το τιμωρήσεις αλλά- δεν είναι λύση η χρήση οποιουδήποτε είδους βίας. Προσωπικά έχω φάει σφαλιάρες από τη μαμά μου, αλλά θα το εκτιμούσα πολύ περισσότερο αν με έπιανε να μου εξηγήσει γιατί αυτό που κάνω/λέω είναι λάθος, παρα να με δείρει για να το καταλάβω. Τα παιδιά δεν είναι χαζά, μικρά είναι! Αν τους το πεις σοβαρά, θα το καταλάβουν. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ- δεν έχω δικά μου παιδιά ακόμα,ώστε να ξέρω σίγουρα πώς αντιδρούν...


Φυσικα το ολο νοημα της ανατροφης ενος παιδιου (σκυλιου, γατιου κτλ...) ειναι να ενθαρυνεις τις καλες συμπεριφορες και να αποτρεπεις (οχι να τιμωρεις αλλα να αποτρεπεις) τις κακες συμπεριφορες.
Συμφωνώ απόλυτα.


Η τιμωρια δεν βγαζει πουθενα, και αρκετο καιρο μετα οδηγει σε φοβο, αγχος και ενα καρο προβληματα.
Εξαρτάται από το είδος της τιμωρίας. Η τιμωρία, για μένα, μπορεί να διδάξει ότι "αυτό που έκανες ήταν κακό και λυπάμαι όμως πρέπει να υπάρξουν κάποιες κυρώσεις"- πώς θα μάθει το παιδί ότι υπάρχουν όρια; Και ότι αυτά τα όρια τα βάζει ο γονιός;
Και δεδομένου ότι η οικογένεια θέτει τις βάσεις για τη μετέπειτα ζωή και εξέλιξη του παιδιού, με τον τρόπο αυτό θα του μάθει πως στη ζωή, όταν κάνεις κάτι κακό υπάρχουν επιπτώσεις (βλ. νόμοι)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 13:33, 13-01-09:

#9
kalypso:
παρερμηνευσες το ποστ μου.

Δεν ειπα ΠΟΥΘΕΝΑ οτι ειναι καλο, ειπα οτι ειναι κακο αλλα ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ και ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ και το να επεμβεις θα κανει χειροτερη τη κατασταση, συνεπως ασε τα λογιδρια και διαβαζε καλυτερα τι γραφω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Scandal : 13-01-09 στις 13:53. Αιτία: Αφαίρεση προβλητικού χωρίου
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 15:10, 13-01-09:

#10
Αρχική Δημοσίευση από epote
ρουμανα:
Τωρα σοβαρα δηλαδη, εσυ ως μητερα δεν εχεις θυμωσει ΠΟΤΕ παραλογα? Δεν σε εχει φερει στα ορια σου στο παιχνιδαδικο να την τραβολογισεις σπιτι, η να την πας σε μια γωνια και να της πεις να το βουλωσει ποτε?
Σκεψου εκεινη τη στιγμη να ερθει καποιος να σου "μαθει" πως να αντιμετωπιζεις το παιδι σου.
....
...
Αλλα ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΑ εισαι ανθρωπος, δεν ειναι ΔΥΝΑΤΩΝ να εισαι συνεχεια ΤΕΛΕΙΟΣ, απλα δεν γινεται, και θα του φωναξεις, και κανα χαστουκι θα του χωσεις και να το πνιξεις θα θελεις. Καλο θα ηταν να μην τα κανεις, αλλα συμβαινουν, και δεν νομιζω οτι καταστρεφουν την διαδιακσια ανατροφης, παντα υπαρχει χωρος για λαθη, αρκει τα λαθη να μην ειναι η νορμα.

Δυστυχώς ναι, έχω θυμώσει παράλογα. Ευτυχώς, ελάχιστες φορές (για σοβαρούς λόγους) και… ευτυχώς, καταλαβαίνω ότι δεν πρέπει να επαναληφθεί. Έχω θυμώσει όμως, με μια έφηβη. Όχι με ένα παιδί.

Δεν θύμωσα ποτέ όταν ήταν μικρά.
…είναι δυνατών να είσαι θυμωμένος με ένα παιδί?
… και τι μπορεί να κάνει για να δικαιολογείς το θυμό? Δώστε μου παραδείγματα… γιατί εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχουν κακά παιδιά αλλά κακούς (κουρασμενους) γονείς.


Τώρα, στο θέμα μας… πιστεύω ότι δεν βοηθά να επέμβει τριτος στο έργο του γονιού. Και πάλι, μου πείρε χρόνια να καταλάβω (να'ναι καλά μια ψυχή) ότι η σχέση γονιός - παιδί αφορά τους ίδιους, και πρέπει να μάθουν μόνοι τους να την ρυθμίζουν. Ο τρίτος που επεμβαίνει εκείνη τη στιγμή, ακομα και με καλή πρόθεση, κάνει ζημιά άθελα του, γιατί υποτιμά τον γονιό στα μάτια του παιδιού του.


πς: οταν βλεπω να δερνουν τα παιδια μου ερχεται να τους πιασω απο το λαιμο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη roumana : 14-01-09 στις 07:34.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Idril

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Idril
H Idril αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 530 μηνύματα.

H Idril (in a world of magnets but no miracles) έγραψε στις 15:45, 13-01-09:

#11
Αρχική Δημοσίευση από roumana
Δεν θύμωσα ποτέ όταν ήταν μικρά.
…είναι δυνατών να είσαι θυμωμένος με ένα παιδί?
… και τι μπορεί να κάνει για να δικαιολογείς το θυμό? Δώστε μου παραδείγματα… γιατί εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχουν κακά παιδιά αλλά κακούς (κουρασμενους) γονείς.
Είτε εσύ είσαι τέρας υπομονής είτε τα παιδιά σου ήταν πολύ πιο φρόνιμα από το μέσο ορο roumana!

Σε όλες τις ηλικίες τα παιδιά μπορούν να σε βγάλουν από τα ρούχα σου (τουλάχιστον αυτό έχω διαπιστώσει από την εμπειρία μου σε κατασκηνώσεις) και παρόλο που δεν επικροτώ σε καμια περίπτωση την απότομη συμπεριφορά, δεν μου είναι καθόλου δύσκολο να πιστέψω ότι αυτά τα αγγελούδια που βλέπουμε εμείς φέρνουν συχνά τους γονείς στα όρια τους.

Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι για τους γονείς πιθανότατα τις περισσότερες φορες να είναι πιο εύκολο να κάνουν απλώς το χατίρι του παιδιού και να γλιτώσουν από τη γκρίνια και τις τσιρίδες τους, αν όμως το κάνουν και το παιδί καταλήξει κακομαθημένο πάλιαυτούς κατηγορούμε που δεν ήταν πιο αυστηροί όταν έπρεπε. Κανε παιδιά σου λέει μετά! Τελείως lose-lose situation και άντε να βρείς το δίκιο σου!

Στην τελική όλους μας κάποτε μας μάλωσαν άδικα οι γονείς μας, και εκείνη τη στιγμή νιώθαμε ότι γκρεμίζεται ο κόσμος, μεγαλώνοντας όμως καταλάβαμε ότι άνθρωποι είναι κι αυτοί και κάνουν λάθη, και τους αγαπούσαμε ακόμα πιο πολύ ακριβώς γι'αυτό.

Για τους λόγους αυτούς θα συμφωνήσω ότι στη σχέση γονιού-παιδιού δεν πρέπει να εισβάλλουν τρίτοι, παρα μοναχα όταν πρόκειται για ακραίες καταστάσεις σωματικής/ψυχολογικής βίας. Κι εγώ στεναχωριέμαι όταν βλέπω οικογενειακούς καβγάδες σε δημόσιο χώρο φυσικά και πιθανόν να εκφράσω την αγανάκτηση μου μου με ένα επιτιμητικό βλέμμα στο γονιό, θα προσέξω όμως να μην το αντιληφθεί το παιδί για να μην κάνω χειρότερη την κατάσταση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 16:07, 13-01-09:

#12
Τελείως lose-lose situation και άντε να βρείς το δίκιο σου!
Δεν ειναι ετσι...Τα παιδια χρειαζονται δυο πραγματα: Αγαπη και ορια.

Δεν εχει νοημα να προσπαθεις να εκλογικευσεις μια αποφαση σου με το παιδι πρεπει να την επιβαλεις. Και μην παρερμηνευσετε, η επιβολη δεν εινια πραξη βιαοτητας ειναι θεμα επικοινωνιας, απλα οχι λεκτικης.

Ολοι καποια στιγμη δεν ειχαμε καποιο δασκαλο που τον σεβομασταν? Που για καποιο λογο η παρουσια του εκανε ολα τα παιδια να ειναι υσηχα στη ταξη, δεν ηταν επιθετικος, δεν ηταν παραλογος, ισα ισα εκανε και πλακα, αλλα επιβαλοταν.

Ο καλος γονιος αυτο πρεπει να κανει, να επιβαλεται.

Ο φοβος δεν φερνει την αποδοχη φερνει την αποφυγη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 16:27, 13-01-09:

#13
Αρχική Δημοσίευση από epote
Και μην παρερμηνευσετε, η επιβολη δεν εινια πραξη βιαοτητας ειναι θεμα επικοινωνιας, απλα οχι λεκτικης.
Ναι αλλά τι μένει; Αν δεν έχει να κάνει με λόγια ούτε με πράξεις τι άλλο υπάρχει; Εκτός αν εννοείς αυτό που κάνω εγώ σε μερικούς, ένα βλέμμα αρκεί για να πείσει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 16:34, 13-01-09:

#14
O σεβασμός, που κερδίζεται και δεν επιβάλλεται.






(περισσότερα αργότερα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 16:42, 13-01-09:

#15
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
O σεβασμός, που κερδίζεται και δεν επιβάλλεται.
Σαφώς, γιαυτό και είμαι υπέρ της εκλογίκευσης που απέρριψε ο epote

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 23:16, 13-01-09:

#16
Δε μπορούμε να μιλήσουμε γενικά, διότι κάθε ηλικία χρειάζεται διαφορετική προσέγγιση.

Δε γίνεται να εξηγείς με λογικά επιχειρήματα σε ένα πολύ μικρό παιδί, όσο ψύχραιμος και να είσαι και όσο ήσυχο και υπάκουο κι αν είναι το παιδί.
Από την άλλη τώρα που η κόρη μου μπαίνει στην εφηβεία δεν φαίνεται να πιάνει πάντα η εκλογίκευση.

Έχω πει σε άλλο θέμα πως δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ βία, μάλιστα έχω κατηγορηθεί από δασκάλα της στο σχολείο, ότι το παιδί είναι πολύ μικρό για να έχει άποψη! Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει ανάγκη για συγκεκριμένα όρια, τα οποία και έχω θέσει. Λάθη γίνονται και θα γίνονται, γιατί δεν είσαι πάντα σε θέση να μελετήσεις τις αντιδράσεις σου απέναντι στο παιδί πριν τις εφαρμόσεις. Σημασία έχει να χτιστεί ένας αμοιβαίος σεβασμός που δε θα βασίζεται στο φόβο, αλλά στην εκτίμηση.

Πιστεύω πάντως πως τα δύστροπα (και όχι τα άτακτα και υπερενεργητικά) παιδιά δημιουργούνται από τους γονείς.

Συμφωνώ με όσους είπαν πως δεν έχουμε δικαίωμα να επεμβαίνουμε σε ένα τυχαίο περιστατικό στο οποίο γινόμαστε μάρτυρες (εκτός φυσικά από πολύ ακραίες και επικίνδυνες καταστάσεις!)
Δε πρέπει να ξεχνάμε πως τη στιγμή που βρισκόμαστε μπροστά σε έναν γονέα που μαλώνει το παιδί του τυχαία στο δρόμο, αγνοούμε την υπόλοιπη σχέση τους και τη γενικότερη συμπεριφορά του. Το να μπούμε ανάμεσα, βοηθάει τόσο, όσο κι ένα ευρώ που θα δώσουμε σε έναν πεινασμένο στο δρόμο: Θα "λύσει το πρόβλημα" προσωρινά...ή θα δημιουργήσει περισσότερη ένταση.

Αν υπάρχει δεδομένο πρόβλημα στη "διπλανή μας πόρτα", η καλύτερη λύση είναι πιστεύω αυτή που αναφέρει η underwater: Καταγγελία στις αρχές, όπου ειδικευμένοι άνθρωποι θα αναλάβουν την υπόθεση (έχουμε τέτοιους στην Ελλάδα; )

Κατά τα άλλα μου φαίνεται και λιγάκι υπεροπτικό να πιστέψω πως ξέρω καλύτερα από τη μάνα ή τον πατέρα, για ένα άλλο παιδί πέραν του δικού μου, εφ' όσον δε ζητηθεί η γνώμη μου.

Είναι πραγματικά εξοργιστικό να συναντάς τέτοια περιστατικά και ακόμα εξοργιστικότερο το ότι κανείς δε σε μαθαίνει πώς να γίνεις καλός γονέας. Η βασική εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Ας ήταν υποχρεωτικά και κάποια μαθήματα συμεριφοράς γονέων... Θα έκαναν καλό σε όλους μας και θα μας βοηθούσαν πιστεύω σε κάθε σχέση μας, όχι μόνο με τα παιδιά μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Palladin

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Palladin
H Palladin αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

H Palladin έχω ένα μυστικό που όλα τα ομορφαίνει, έγραψε στις 23:27, 13-01-09:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Είναι πραγματικά εξοργιστικό να συναντάς τέτοια περιστατικά και ακόμα εξοργιστικότερο το ότι κανείς δε σε μαθαίνει πώς να γίνεις καλός γονέας. Η βασική εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Ας ήταν υποχρεωτικά και κάποια μαθήματα συμεριφοράς γονέων... Θα έκαναν καλό σε όλους μας και θα μας βοηθούσαν πιστεύω σε κάθε σχέση μας, όχι μόνο με τα παιδιά μας.
Συμφωνώ με το ποστ, αλλά θέλω να προσθέσω ότι στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν εξαιρετικά παιδαγωγικά βιβλία, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί εύκολα να βοηθηθεί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 23:57, 13-01-09:

#18
Παρεξηγησατε το πως εννοω την επιβολη παντως.

Γιατι αγαπατε τους γονεις σας? Οχι γιατι σας εκλογηκευθηκε καποια αγαπη, σας επιβληθικε (με καλο τροπο φυσικα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 00:34, 14-01-09:

#19
Αρχική Δημοσίευση από Palladin
Συμφωνώ με το ποστ, αλλά θέλω να προσθέσω ότι στα βιβλιοπωλεία υπάρχουν εξαιρετικά παιδαγωγικά βιβλία, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί εύκολα να βοηθηθεί
Πολύ φοβάμαι πως στις περιπτώσεις για τις οποίες συζητάμε (υπερβολική βία, χωρίς παιδαγωγικό χαρακτήρα), δεν είναι ότι δεν υπάρχει το ενδιαφέρον, χμμμ πώς να το πω; Δεν υπάρχει το κίνητρο. Δυστυχώς η φυσική ικανότητα της μητρότητας και της πατρότητας, δεν είναι απαραίτητο ότι συνοδεύεται από τις κατάλληλες γνώσεις. Ως ένα βαθμό παίζει βέβαια ρόλο και το ένστικτο καθώς και η διαπαιδαγώγηση που έχει λάβει ο ίδιος ο γονιός.

Γνωρίζω πάντως πως η γιαγιά μου, υπεραγαπούσε όλα τα εγγόνια (αλλά και τα παιδιά) που μεγάλωσε κι ας μας σάπισε στο ξύλο. Δεν ήξερε να κάνει αλλιώς και πολύ περισσότερο, δεν ήξερε ότι δεν ξέρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 08:22, 24-01-09:

#20
Αρχική Δημοσίευση από epote
...Τα παιδια χρειαζονται δυο πραγματα: Αγαπη και ορια.
θα ελεγα...αγαπη και κανονες (που ισχυουν για ολα τα μελη της οικογενειας).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 09:02, 25-01-09:

#21
Αρχική Δημοσίευση από kalypso
Για μένα πάντως, το να ασκείς ψυχολογική βία στα παιδιά είναι εξίσου κατακριτέο με το να τους ασκείς σωματική βία. Τι θα πει "δεν το δέρνω, άρα μπορώ να το αφήσω μόνο του στο εμπορικό, έτσι για να μάθει να μην το ξανακάνει;" Με ποιο δικαίωμα ακριβώς το αποφασίζεις αυτό; Ο γονιός δεν είναι θεός. Είναι υπεύθυνος για το παιδί και αν κάτι συμβεί τότε τι;; Το παιδί θα φταίει που έκανε την αταξία ή εσύ που το άφησες ή που το τραβολόγησες ή που το έδειρες;

Η ψυχολογική βία πολλές φορές είναι χειρότερη γιατί τουλάχιστον εγώ ξέρω ανθρώπους που στην σωματική βία αντέδρασαν ενώ δεν ξέρω πολλούς που να μην ακρωτηριάστηκαν από την ψυχολογική. Παράδειγμα η γιαγιά της Ισι, ένοιωσαν ποτέ τα παιδιά και τα εγγόνια της ότι δεν τα αγαπούσε? Η σωματική τιμωρία είναι πολύ πιο εύκολο να μην σχετιστεί με την έλλειψη αγάπης (εκτός της κακοποίησης που σαφώς έχει στοιχεία σαδισμού) ενώ η ψυχολογική τιμωρία συνήθως συσχετίζεται ακριβώς με την ατάκα "δεν θα σ'αγαπώ" ή "θα αδιαφορήσω" που για μένα είναι αυτό που νομίζω ότι πληγώνει πιο πολύ ένα παιδί.

Πρώτον, ποιος κρίνει πότε κινδυνεύει η σωματική ακεραιότητα του παιδιού; Γιατί και με μία σφαλιάρα, μπορεί να προκληθεί ζημιά στο αυτί- λέω εγώ τώρα.

Το τράβηγμα του αυτιού μπορεί να προκαλέσει βλάβη όπως και το πέσιμο αλλά δεν θα σταματήσεις το παιδί σου από το να παίζει μήπως και χτυπήσει....

Δεύτερον, είναι καλύτερο να μην επέμβεις, κατ εσέ. Και έτσι το παιδί θα μάθει ότι έκανε τη χαζομάρα και έτσι την πληρώνει, με το να βρίσκεται αντιμέτωπο με τον εξοργισμένο γονιό που μπορεί να φωνάξει, να τραβήξει κανένα αυτί, μπορεί όμως και να δείρει.
Και αυτό στη συνέχεια, θα το εφαρμόσει στη μετέπειτα ζωή του και στα δικά του τα παιδιά- οπότε σιγα σιγα όλοι θα βρεθούμε να τρώμε ξύλο επειδή ...εχμ, σπάσαμε ένα βάζο.
Βρίσκεις λογική σε αυτό;

Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αλλοιώς θα είμασταν ήδη εκεί. Πριν 50 χρόνια αυτή ήταν η κυρίαρχη τεχνική και τα ερωτήματα αυτά δεν μπαίνανε καν. Ο άνθρωπος τα πράγματα που δεν του άρεσαν μπορεί να τα αναπαράγει ή να τα αποφύγει.

Προσωπικά έχω φάει σφαλιάρες από τη μαμά μου, αλλά θα το εκτιμούσα πολύ περισσότερο αν με έπιανε να μου εξηγήσει γιατί αυτό που κάνω/λέω είναι λάθος, παρα να με δείρει για να το καταλάβω. Τα παιδιά δεν είναι χαζά, μικρά είναι! Αν τους το πεις σοβαρά, θα το καταλάβουν. Αυτό τουλάχιστον πιστεύω εγώ- δεν έχω δικά μου παιδιά ακόμα,ώστε να ξέρω σίγουρα πώς αντιδρούν...
Θα σου διηγηθώ μια δική μου στιγμή. Με 3 παιδιά γυρνάω σπίτι από πρωινή βόλτα. Έχουμε περάσει καλά. Κουρασμένοι όλοι. Στο μικρό που δεν μπορεί ακόμα να εκλογικεύσει την κουραση του (4 χρονών) αυτό μεταφράζεται σε παράλογες απαιτήσεις με γκρίνια - "αν δεν μου κάνεις αυτό που θέλω θα ..."-, εγώ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να του κάνω αυτό που θέλει γιατί θα επιβραβεύσω την συμπεριφορά του ακόμα κι αν ήταν κάτι λογικό, άσε που είναι παράλογο, του μιλάω καλά στην αρχή και εξηγώ 2 3 φορές, δεν υπάρχει περίπτωση να ακούσει γιατί δεν ακούει εκείνη την ώρα έχει περάσει στην απέναντι όχθη από τα νεύρα, του μιλάω επιτακτικά, τίποτα, δεν του μιλάω καθόλου, πέφτει στο πεζοδρόμιο, χτυπιέται και αποφασίζει να μην γυρίσει σπίτι. Το φορτώνω στον ώμο ενώ με κλωτσάει και το γυρίζω σπίτι έτσι. Κλαίει από τα νεύρα γιατί δεν μπορεί να αντιδράσει. Στο σπίτι σε 5 λεπτά έχει κοιμηθεί γιατί είναι πτώμα.
1) Πες μου αν όποιος μας έβλεπε στο δρόμο δεν θα νόμιζε ότι έχω σαπίσει το παιδί στο ξύλο....
2) Ξέρω ότι αν είχα δώσει μια ξυλιά το θέμα θα είχε τελειώσει σε 5 δευτερόλεπτα - γιατί η ένταση του παιδιού θα είχε εκτονωθεί με το ξέσπασμα σε ένα πραγματικό υγιές κλάμα για τον πόνο και όχι στην υστερία που είχε εκείνη την στιγμή- αλλά ακόμα κρατιόμουνα.
Το'χω ξαναπεί ότι πολλές φορές δεν νοιώθω καλη μάνα αλλά αγαπάω τα παιδιά μου.

Αρχική Δημοσίευση από epote
Ολοι καποια στιγμη δεν ειχαμε καποιο δασκαλο που τον σεβομασταν? Που για καποιο λογο η παρουσια του εκανε ολα τα παιδια να ειναι υσηχα στη ταξη, δεν ηταν επιθετικος, δεν ηταν παραλογος, ισα ισα εκανε και πλακα, αλλα επιβαλοταν.

Ο καλος γονιος αυτο πρεπει να κανει, να επιβαλεται.
Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι με ταλέντο αλλά αν ήταν να κάνουν παιδιά μόνο οι άνθρωποι με ταλέντο το είδος θα είχε εκλείψει προ καιρού. Οι πιο πολλοί μαθαίνουμε μαζί με τα παιδιά μας, διαβάζουμε, προσπαθούμε, κάνουμε λάθη και κυρίως αγαπάμε. Κι ελπίζουμε ότι τα παιδιά μας νοιώθουν την αγάπη πιό πολύ από τα λάθη.

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Γνωρίζω πάντως πως η γιαγιά μου, υπεραγαπούσε όλα τα εγγόνια (αλλά και τα παιδιά) που μεγάλωσε κι ας μας σάπισε στο ξύλο. Δεν ήξερε να κάνει αλλιώς και πολύ περισσότερο, δεν ήξερε ότι δεν ξέρει.
Για να απαντήσω και στο θέμα συμφωνώ ότι εκτός από πολύ ακραίες καταστάσεις δεν θα αντιδρούσα. Από την άλλη μπορεί αν έβρισκα μόνο του ένα παιδάκι σε ένα εμπορικό κέντρο να φώναζα την αστυνομία ή τους σεκιουριτάδες, ίσως αν έλεγαν στον πατέρα πόσα παιδάκια έχουν χαθεί να συνειδητοποιούσε τι έκανε... γιατί εδώ που τα λέμε αυτό είναι 100% απαράδεκτο γιατί όντως παιζόταν η ακεραιότητα του παιδιού... αν δεν έβλεπε από κάπου κρυμμένος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 09:41, 25-01-09:

#22
Χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι με ταλέντο αλλά αν ήταν να κάνουν παιδιά μόνο οι άνθρωποι με ταλέντο το είδος θα είχε εκλείψει προ καιρού.
Και ολα θα ηταν καλυτερα...

Μαθαινουμε μαθηματικα, γραφη και αναγνωση, ιστορια, φυσικη, χημεια και δημοσιο δικαιο.

Αλλα κανενας ποτε δεν μας εμαθε πως να μεγαλωνουμε τα παιδια μας, αυτο ειναι "ενστικτο".

Οχι δεν ειναι! Ειναι μια ικανοτητα που πρεπει να τη μαθεις.

ΚΑΠΟΙΟΙ διαβαζουν και μαθαινουν με τα παιδια τους, οι περισοτεροι κανουν οτι εκαναν οι μαναδες τους και γιαυτο εχει γεμησει ο τοπος καραγκιοζηδες.

Κατα τα αλλα συμφωνω μαζι σου, ανθρωπος ειναι και ο γονιο λογικο ειναι να σαλταρει μια στο τοσο, σκοπος ειναι το μεγαλυτερο μερος της συμπεριφορας του απεναντι στο παιδι να ειναι σωστο.

Αλλα συγνωμη τωρα, εδω ο μεσος ανθρωπος δεν μπορει να μεγαλωσει σωστα ενα ΣΚΥΛΙ, βλεπεις αμοιρα κατηκοιδια παρατημενα να γαυγιζουν απελπισμενα απο ενα μπαλκονι ολη μερα.

Περιμενεις απο αυτον τον ανρθωπο να μεγαλωσει σωστα ενα ΠΑΙΔΙ που χρειαζεται 100 φορες περισοτερα πραγματα?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 18:27, 25-01-09:

#23
Αρχική Δημοσίευση από epote
Αλλα συγνωμη τωρα, εδω ο μεσος ανθρωπος δεν μπορει να μεγαλωσει σωστα ενα ΣΚΥΛΙ, βλεπεις αμοιρα κατηκοιδια παρατημενα να γαυγιζουν απελπισμενα απο ενα μπαλκονι ολη μερα.

Περιμενεις απο αυτον τον ανρθωπο να μεγαλωσει σωστα ενα ΠΑΙΔΙ που χρειαζεται 100 φορες περισοτερα πραγματα?
Δεν έχω σκυλί... τα αγαπάω πολύ και γι'αυτό ακριβώς το λόγο δεν έχω... δεν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω και γι'αυτό δεν το κάνω.....
όμως η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν βλέπουν το ίδιο σε ένα σκυλί και σε ένα παιδί, ένα παιδί είναι "δικό τους" και δεν έχουν σκοπό να το δώσουν μόλις το βαρεθούν, το αγαπούν, το γέννησαν, το αποφάσισαν πολύ πιο σοβαρά αν θα το κάνουν γιατί ήξεραν ότι θα αλλάξει την ζωή τους. Επίσης αντανακλά έναν έρωτα, κάτι που σαφώς δεν κάνει ένα σκυλί .

Η σύγκριση μπορεί να δείχνει την απαξίωση των σκυλιών αλλά την θεωρώ ατυχή σε σχέση με την ανατροφή των παιδιών.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 18:49, 25-01-09:

#24
όταν δεν είχα παιδί, η αντίδραση μου θα ήταν να φουντώσω να εξοργιστώ, να τον αγριοκοιτάξω κι όλα τα σχετικά

Πλέον, επειδή έχω παιδί, σε καμία περίπτωση δεν θα επέμβαινα, εκτός κι αν έβλεπα κάτι πραγματικά σοκαριστικό κι ότι κινδύνευε η σωματική ακεραιότητα του παιδιού.

Αυτό που κοίταζες εσύ κι οι άλλοι δίπλα για αρκετή ώρα, είναι μόνο το ένα μέρος μιας "παράστασης"
Η αντίδραση του πατέρα, μπορεί να προέρχεται από ΩΡΕΣ πίσω στη συμπεριφορά του παιδιού.
Εσείς όλοι μπορεί να ήσασταν μάρτυρες μιας "έκρηξης" που έγινε μετά από παράδειγμα 3ωρη ή 4ωρη "μάχη"
Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια στην περιγραφή σου, που νομίζω ότι δεν δόθηκε αρκετή σημασία από κανέναν. Ούτε εδώ σε εμάς, αλλά ούτε εκεί σε εσάς που ήσασταν μάρτυρες στο συμβάν.
Δεν ήταν μόνος ο πατέρας κι ο γιός. Ήταν μαζί και η μητέρα και κάποια άλλη φίλη ή συγγενής μαζί τους με άλλα δύο παιδιά και καμία τους δεν αντέδρασε στην συμπεριφορά αυτή του πατέρα.
Αν ο άντρας μου και πατέρας του παιδιού μου, φερόταν με τέτοιον τρόπο στο παιδί μου κι ήμουν παρούσα θα του είχα βγάλει τα μάτια εκεί επί τόπου, αν έκανε "κατάχρηση εξουσίας"
Το ότι όμως οι γυναίκες "ατάραχες" συνέχισαν το φαγητό τους, για μένα σημαίνει πολλά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Φωτηs

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Φωτηs
Ο Φωτηs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 48 ετών , επαγγέλεται Έμπορος και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 167 μηνύματα.

O Φωτηs έγραψε στις 19:19, 25-01-09:

#25
Θεωρω απαραδεχτη μια τετοια ενεργεια απο το γονιο προs το ιδιο του το παιδι,ειναι οτι πιο καταστροφικο για την ψυχοσυνθεση ενοs παιδιου που φερνει τα αντιθετα αποτελεσματα απο αυτα που επιθυμουμε.Ο καλυτεροs τροποs ειναι να εμφυσησουμε στο παιδι μαs να εχει αυτοελεγχο και αυτοπειθαρχια με αγαπη και στοργη απο την μια και θετονταs καποια ορια απο την αλλη, επισημαινοταs τα λαθη του και αφηνονταs να τα βιωσει και να γινουν μεροs τηs συνειδησηs του χωριs να οδηγουμαστε σε υπερβολεs.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 11,605 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 02:30, 26-01-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από Κακή Επιρροή
...
Εσείς όλοι μπορεί να ήσασταν μάρτυρες μιας "έκρηξης" που έγινε μετά από παράδειγμα 3ωρη ή 4ωρη "μάχη"...
Το ότι όμως οι γυναίκες "ατάραχες" συνέχισαν το φαγητό τους, για μένα σημαίνει πολλά
Δε συμφωνώ ότι το ότι αυτές απλά παρακολουθούσαν σημαίνει δίκαιη εξουσία, χωρίς κατάχτηση.
Δε συμφωνώ με την εξάσκηση οποιασδήποτε ακραίας τιμωρίας μπροστά στα άλλα παιδιά (γιατί προφανώς δεν ήταν παραδειγματισμός).
Και δε συμφωνώ με την "έκρηξη". Δεν εκρήγνυσαι στο παιδί σου, πόσο απαίσιο και κακομαθημένο να βγει, αν εσύ σα γονιός του έχεις δώσει αρχές και όρια συμπεριφοράς;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 17:03, 26-01-09:

#27
Βασικά συμφωνώ απόλυτα με όλα όσα λες καθώς και με όλα όσα έχουν ειπωθεί
Απλά, πολύ συχνά, η θεωρία με την πράξη έχει μια άλφα απόσταση και γιαυτό προτιμώ να κρατώ μικρό καλάθι σε τέτοια θέματα.
Δε μπορώ να κατηγορήσω έναν γονιό που δεν γνωρίζω την γενικότερη συμπεριφορά του παρά μονάχα περιστασιακά γιατί δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά ότι "εγώ δεν θα το έκανα ποτέ αυτό"
ΜΠΟΡΕΙ και να το κάνω
Εύχομαι όχι, αλλά όρκο δεν παίρνω
Οι γονείς δεν είναι Θεοί φυσικά και κάνουν και λάθη. Αυτό το περιστατικό μπορεί να ήταν ένα λάθος του γονιού. Μπορεί αυτός ο ίδιος ο γονιός του οποίου τη συμπεριφορά αυτή τη στιγμή κρίνουμε και συζητάμε, την ίδια μέρα, μετά από λίγο να ένιωσε τόσο άθλια για τη συμπεριφορά του που να ζητούσε απ το παιδί του συγγνώμη κλαίγοντας. Αυτό όμως εμείς δεν το ξέρουμε.

Γιαυτό και επιμένω ότι δεν μπορώ να πω κάτι τόσο σοβαρό από κάτι τόσο περιστασιακό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 10:28, 27-01-09:

#28
στην θεωρια η θεωρια με την πραξη ταυτιζονται

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 11:54, 27-01-09:

#29
Στις επιστήμες ναι και στις θετικές επιστήμες και η πράξη επαληθεύει την θεωρία: φτιάχνεις μια γέφυρα και δεν πέφτει. Στις άλλες όμως -στην οικονομία π.χ. που το'χουμε και πρόσφατο, στην κοινωνιολογία.... όπουδήποτε για κάθε περίπτωση έχουμε μίνιμουμ 2 θεωρίες αλληλοσυγκρουόμενες? Και εκεί που το μεταβαλλόμενο περιβάλλον αλληλεπιδρά με τις δικές σου επιλογές?
Ακόμα και σε πολύ πιό μετρίσιμες επιστήμες όπως η ιατρική παίζουν διάφορες θεωρίες, πάρε δυό παιδιάτρους κι αποφάσισε ποιός έχει δίκιο....
Αυτό που λες είναι μακριά νυχτωμένο για το μεγάλωμα των παιδιών... οι θεωρίες είναι πολύ καλές όταν σου δίνουν ιδέες για να προσπαθήσεις με καινούργιους τρόπους να προσεγγίσεις ένα πρόβλημα... αλλά τίποτα δεν γίνεται ερήμην της προσωπικότητας του γονιού και του παιδιού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 12:28, 27-01-09:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Γίδι
Τι θα κάνατε εάν βλέπατε έναν άγνωστο, γονιό, να συμπεριφέρεται πολύ αυστηρά έως και βάναυσα στο παιδί του;
Ήμαστε τις προάλλες σε ένα εμπορικό κέντρο για φαγητό. Κοντά στο τραπέζι μας στεκόταν μία παρέα: ένα ζευγάρι με τα δύο παιδιά του, ηλικίας 4 το κορίτσι και 7 το αγόρι, και μία άλλη γυναίκα με ένα κοριτσάκι 3-4.
Ο γιος ήταν μάλλον άτακτος, κάτι που δεν είδαμε με τα ίδια μας τα μάτια, αλλά είδαμε τον πατέρα να τραβάει το παιδί αγριεμένος. Πρώτα το πήγε σχεδόν σηκωτό μέχρι την άκρη, ο ίδιος ήταν εμφανός εξοργισμένος, το αγόρι έκλαιγε βουβά. Κάτι του είπε. Μετά γύρισαν, αλλά ο πατέρας δεν ήταν ικανοποιημένος και πήρε τα κλειδιά του αυτοκινήτου από την τσάντα, το αγόρι από το μανίκι, και κατευθύνθηκαν προς το parking. Λίγο αργότερα είδαμε τις κυρίες με τα κορίτσια να τρωνε μόνες.

Το πρόβλημα είναι ότι προσωπικά μού είχε σφιχτεί το στομάχι, βλέποντας αυτή τη συμπεριφορά. Δεν είδα το αγόρι να κάνει κάτι τόσο κακό, και τους παρακολουθούσαμε επί ώρα... Κυρίως: δεν είδα τον πατέρα να προσπαθεί να του εξηγήσει.
Όσοι ήταν εκεί γύρω είχαν γυρίσει το κεφάλι ξαφνιασμένοι, κοιτάζονταν απορημένοι, τα φλιτζάνια και τα πηρούνια τους είχαν μείνει μετέωρα. Όλοι...
Το αγόρι έκλαιγε σιωπηλά, με μία έκφραση δυστυχίας, προσπαθούσε μόνο να κρατήσει αντίσταση, για να μην το πάει ο μπαμπάς του... όπου το πήγε. Αλλά αυτός επέμενε, τον γράπωνε βίαια από το μπράτσο, άλλαζε στάση και τον σήκωνε από τη μασχάλη, σταματούσαν, πήγαινε από πίσω του και τον έσπρωχνε...


Τι θα κάνατε; Τι θα έπρεπε να μπορεί να κάνει κανείς;
Τι συμβαίνει όταν ξένοι άνθρωποι γίνονται μάρτυρες τέτοιας -μάλλον- βίας;

Υπάρχει πολυ μεγαλύτερη βία στις οικογένειες από αυτην που περιγράφεις. Κακοποιήσεις σεξουαλικές, διαρκείς φραστικές ταπεινώσεις, οικονομικοί εκβιασμοί, συστηματική μείωση κάθε δυνατότητας ανεξαρτητοποίησης, εξάρτηση δια της βίας και δια βίου, και άλλα πολλά και ωραία. Που δεν μπορεί, κάπου θα τα έχεις αντιληφθεί σε φίλους σου και φίλες σου και όχι στο μωρό του φαστ φουντ που στο τέλος τέλος δεν ξέρεις τί έκανε ούτε άν το πήγαινε στο παρκινγκ ο μπαμπάς του για να το ... σκοτώσει.

Αν έχεις ανησυχίες λοιπόν για να αλλάξεις κάτι, ασχολήσου με φίλες σου και φίλους σου που σίγουρα, αυτή τη στιγμή που μιλάμε κακοποιούνται από τις οικογένειες τους,με κάποιον ή και όλους από τους παραπάνω τρόπους, σε μεγάλο ποσοστό, τουλάχιστον σύμφωνα με τα παγκόσμια στατιστικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 14:25, 27-01-09:

#31
lugar:

wake up and smell the subtle smell of irony please

(οσο subtle οσο το να ριξεις μισο κιλο φουξια λαδομπογια στο "χρυσοψαρο" του κλεε...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους