Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,109 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,365 μηνύματα σε 74,666 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Kαταπιεστικοί γονείς

ΔΕΑ(ΠΖ)....JIM (Δημητρης)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ΔΕΑ(ΠΖ)....JIM
Ο Δημητρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών και μας γράφει απο Αλιβέρι (Εύβοια). Έχει γράψει 19 μηνύματα.

O ΔΕΑ(ΠΖ)....JIM H EΠΙΘΥΜΙΑ ΜΟΥ ΕΚΠΛΙΡΩΘΗΚΕ . έγραψε στις 16:29, 20-01-09:

#1
Ποσο πολυ σας καταπιεζουν οι γονεις σας ? Το ποιο ακραιο περιστατικο καταπιεσης περιστατικο που σας εχει τυχη ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 18:39, 20-01-09:

#2
Η έννοια καταπίεση είναι πολύ σχετική. Πολλά περιστατικά τα οποία όταν ήμαστε παιδιά μας έδιναν την εντύπωση ότι οι γονείς μας καταπίεζαν, τώρα καταλαβαίνουμε ότι εντέλει μας ωφέλησαν. Πάντως ένα πράγμα που με έκανε να δυσφορώ κυρίως με τη μητέρα μου είναι ότι πολλές φορές ιδίως όταν πηγαίναμε κάπου, με καπέλωνε πολλές φορές και ενώ μπορεί να με ρωτούσαν κάτι, απαντούσε αυτή για μένα. Δεν της κρατάω βέβαια κακία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

konstantina1994 (Κωνσταντινα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη konstantina1994
H Κωνσταντινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών και μας γράφει απο Νίκαια (Αττική). Έχει γράψει 21 μηνύματα.

H konstantina1994 :D έγραψε στις 19:57, 25-01-09:

#3
Οι γονεις μου ειναι καταπιεστικοι σε βαθμο αρκετο για μενα .Με καταπιεζουν για τα ρουχα μου δεν πρεπει να ειναι κοντα και ανοιχτα ,για την συμπεριφορα μου ,για τις εξοδους μου .Συμφωνω οτι ειναι πολυ ασχημο να απαντουν οι αλλοι στη θεση σου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 14:13, 06-02-09:

#4
γιατι οι γονεις καταπιεζουν τα παιδια τους? ποιοι ειναι οι λογοι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη dimitral
H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 209 μηνύματα.

H dimitral έγραψε στις 14:21, 06-02-09:

#5
δεν το κανουν μωρε για να σας περιορισουν!αγαπες ειναι αυτα.που πας,τι τρως,τι πινεις,με ποιον ησουν.......τα γνωστα ολοι τα φαγαμε .η το αλλο :μολις φτασεις παρε με τηλεφωνο!!!!!!κι αν σε προλαβει και παρει η μαμα πρωτα:αχ γιατι δεν με σκεφτεσαι θα με πεθανεις!

ειναι φοβος να μην παθουμε τιποτα,ειναι η εντονη ανησυχια τους!και βεβαια ειναι και τα δικαιωματα που δινουμε εμεις!καταρχας εμεις ειμαστε υπευθυνοι για την εμπιστοσυνη τους.και κατα δευτερον εμεις οφειλουμε να τους κανουμε ξεκαθαρο οτι θα ζησουμε την ζωη που θελουμε ειτε τους αρεσει ειτε οχι,ακομα κι αν αυτο σημαινει οτι θα φαμε τα μουτρα μας!

(που μιλαω σαν να ειμαι ακομα παιδι ειναι καλο αραγε; )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 11,605 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 14:22, 06-02-09:

#6
Δεν το καταλαβαίνουν. Και θεωρούν ότι ξέρουν καλύτερα τι είναι καλό για αυτά. Αλλά συχνά δεν αφουγκράζονται την υπόλοιπη γενιά τους και δεν κάνουν αυτοκριτική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Vkey
H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 2,419 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε στις 16:24, 07-02-09:

#7
Πάντως συζητώντας με την μάμι μου και ήμουν μες στα νεύρα (καλά με πήρες 5 το πρωί να δεις που είμαι επειδή δεν γύρισα ακόμα σπίτι; Δεν μου τα έκανες όταν ήμουν φοιτήτρια αυτά...ω...ναι το έβγαλε πριν 2 σκ αυτό το βίτσιο )
μου έχει πει ότι απλά φοβάται και ανησυχεί... παθολογικά πολλές φορές....

Ειδικά στις διάφορες αλλαγές φάσεις... πχ όταν έφυγα από το σπίτι για πρώτη φόρα (5 τηλέφωνα την ημέρα), όταν πήρα το αυτοκίνητο (τηλ αν πάρκαρα...τηλ αν είμαι έξω ή οδηγώ...τηλ για το οτιδήποτε)...

Το αστείο είναι ότι εν μέρη την καταλαβαίνω τι κι αν στην εφηβεία της ούρλιαζα ότι απλά με πνίγει....δεν με αφήνει να αναπνεύσω και δεν με καταλαβαίνει... Τι κι αν ούρλιαζα εξίσου ότι θέλω να κάνω τα δικά μου λάθη....

Το αποτέλεσμα...εγώ τα "λάθη" μου τα έκανα μαζί με τους καβγάδες
άσχετα με την υπερ-προστατευτικότητα που είχε-και έχει μεταξύ μας ....

Απλά τώρα κάπως συνειδητοποίησε ότι μεγάλωσα...κάπως συνειδητοποίησε ότι εγώ θα κάνω το δικό μου όσο και να χτυπιέται...κάπως ότι είμαι μακριά και δεν ξέρει (κλασσική ατάκα μάνας: όταν είσαι μακριά δεν ξέρω τι κάνεις...ενώ τώρα που βλέπω δεν μπορώ να μην μιλήσω )...κάπου κι εγώ την καταλαβαίνω ότι μία με έχει και είναι λογικό να ανησυχεί...οπότε κάπως μειώσαμε τα τηλεφωνήματα...κάπως το πήρε απόφαση ότι μπορώ να με προσέχω....κάπως έριξα κι εγώ νερό στο κρασί μου και την παίρνω τηλ ότι όλα οκ με το τουτού, πάω για καφεδάκι...την στέλνω κανένα μήνυμα για καληνύχτα για να ξέρει ότι γύρισα σπίτι....Ε...δεν μου κάνει και τόσο κόπο να την καθυσηχάζω από μόνη μου...

Όχι ότι δεν με πιάνουν τα νεύρα όταν κάνω μπάνιο και βλέπω 500 αναπάντητες και στα δύο κινητά και όταν παίρνω πίσω ακού " Που ήσουννννννννννννννννν;" λες και με έχασε...

Αλλά μαμά είναι και ανησυχεί... Έμαθα να ζω με αυτό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη love_angel
H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 4,571 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε στις 19:11, 07-02-09:

#8
δε πιστευω οτι οι γονεις μου με καταπιεζουν οτι το καναν αυτο στο παρελθον... το μονο που εμενα με πειραζει κ ενιωθα πιεσμενη ηταν οτι δε με αφηνε η μαμα μου να μαθω και να κανω ποδηλατο και οτι μεχρι να τελειωσω το σχολειο δε μου εβαε ιντερνετ... χχαζομαρες δηλαδη... σε γενικες γραμμες δεν εχω τετοιου ειδους παραπονα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rascal_gd
Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε στις 03:54, 10-03-09:

#9
Οι δικοι μου γονεις ηταν αρκετα (οχι καταπιεστικοι με την αυστηρη εννοια της λεξεως αλλα) πολυ παρεμβατικοι και αυτο λογω εκκλησιας τις περισσοτερες φορες. Τους γονεις μου μπορω να τους χαρακτηρισω πολυ φοβικους και φοβισμενους που απο πολυ μικρα μας καταπιεζαν για μικροπραγματα. Εδιναν δλδ μεγαλη προσοχη σε ανουσια πραγματα μονο και μονο για τον φοβο μην γινουμε κακομαθημενα. Ενα περιστατικο που ηταν εν' αγνοια μου και εμαθα σημερα απ'την αδερφη μου ηταν οτι ειχαν κανει ολοκληρο θεμα για ενα αμανικο μπλουζακι του 19χρονου τοτε αδερφου (μεγαλυτερου) μου που στο τελος του το μαζεψαν για να μην το φοραει. Δεν το θεωρουσαν πρεπον! Αυτα μερικες φορες μπορουν να συμβαινουν στους ιδιους σου τους γονεις(που ενοειται πρεπει να προστατευουν την ωριμανση σου σαν προσωπικοτητα). Μενω εκπληκτος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Katerina Kechaya

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Katerina Kechaya
H Katerina Kechaya αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται Δημοσιογράφος . Έχει γράψει 53 μηνύματα.

H Katerina Kechaya έγραψε στις 23:36, 20-03-09:

#10
..Μέχρι ένα βαθμό, η υγιής "καταπίεση" είναι έως και απαραίτητη.
Όλοι στην εφηβεία μας, είχαμε την τάση να εξομοιώνουμε τις συμβουλές με την καταπίεση. Να κλείνουμε αυτιά, πόρτες, παραθυρόφυλλα! Και αλοίμονο αν δεν ήταν έτσι! Αλοίμονο εάν όλοι μας ούσες και όντες νέοι δεν επαναστασούμε, δεν αντιδρούσαμε. Αλλά έτσι είναι καταμερισμένοι οι ρόλοι. Αυτός είναι του τέκνου και ο άλλος του γονέα.

Τα πράγματα όμως, αρχίζουν να αποκτούν ανησυχητικές διαστάσεις, όταν ο γονέας εμμένοντας να συμπεριφέρεται στο παιδί του, ως "παιδί" στην ουσία απλώς δεν αποδέχεται το γεγονός του ότι μεγαλώνει ο ίδιος. Όταν εγκλωβίζει το βλαστάρι του, ανεξαρτήτως ηλικίας, σε πρότυπα και τετράγωνα πλαίσια που καλύπτουν δικούς του εγωϊσμόυς και απωθημένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι μητέρες που άπαξ και η κόρη περάσει τα 25, την πιέζουν για γάμο. Τότε είναι που πλέον μιλάμε για ουσιαστική καταπίεση που προκαλεί δυσφορία.

Σύμφωνα με τον Aldo Carotenuto - και συγχωρέστε για την έμμονη που έχω με τον συγκεκριμένο συγγραφέα/ψυχοθεραπευτή - ο μοναδικός τρόπος για να ανέβει ένας άνθρωπος τις κλίμακες της ωρίμανσης, είναι η πραγμάτωση των προσωπικών του επιλογών, με τις όποιες συνέπειες.

Άρα καταπίεση, δεν είναι αυτή, που στα 15 σου "τρώει" 2 ώρες από το πάρτυ, αλλά αυτή που στα 25 σου "τρώει" 2 ζωές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Katerina Kechaya : 20-03-09 στις 23:43.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 09:16, 25-03-09:

#11
Αυτό που κατάλαβα σαν γονιός εγώ: η καταπίεση είναι αποτέλεσμα μη επικοινωνίας γονιών με τα παιδιά τους και πηγάζει από τον εγωισμό των γονιών.

Επειδή υπήρξα καταπιεστική μάνα και έχω νιώσει τις συνέπιες, ένα έχω μόνο να πω: όταν αγαπάς το παιδί σου, του μαθαίνεις αυτά που πιστεύεις εσύ ότι είναι σωστά, και από ένα σημείο και μετά (που διαφέρει από παιδί σε παιδί, μεν) το αφήνεις ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του. (ασχέτως που οι συνέπιες επηρεάζουν άμεσα και τo γονιό).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη roumana : 25-03-09 στις 21:47.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rascal_gd
Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε στις 03:28, 26-03-09:

#12
Καταθετω εδω ενα πανεμορφο κειμενο που βρηκα σ'ενα βιβλιο:

Τα παιδια δεν ειναι παιδια σας.
Ειναι οι γιοι και οι κορες της λαχταρας της ζωης.
Για τον εαυτο της.
Δημιουργουνται μεσω, αλλα οχι απο σας.
Και αν και βρισκονται μαζι σας δεν ανηκουν, ωστοσο, σε σας.
Ισως τους δινετε την αγαπη σας, αλλα οχι τις σκεψεις σας,
γιατι αυτα εχουν τις δικες τους σκεψεις.
Μπορει να στεγαζετε τα σωματα τους, αλλα οχι τις ψυχες τους,
γιατι οι ψυχες τους κατοικουν στο σπιτι του αυριο, που εσεις
δεν μπορειτε να επισκεφθητε ουτε στα ονειρα σας.
Ισως παλευετε να τους μοιασετε, αλλα να μην αναζητησετε
να τα κανετε να σας μοιασουν.
Γιατι η ζωη δεν παει προς τα πισω, ουτε χρονοτριβει με το χθες.

Καλιλ Γκιμπραν

Νομιζω δεν σεβομαστε αρκετα την παιδικη ψυχη ,λες και ειναι κατι μικροπρεπες, κατι αναξιο, που δεν εχει μεγαλωσει ακομη για να το παρουμε στα σοβαρα, που δεν απειλουμαστε απ'την (ανυπαρκτη) εξουσια του, και γι' αυτο ειμαστε υπευθυνοι ολοι μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,302 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 09:23, 25-09-09:

#13
Τα παιδιά τα μεγαλώνουμε προσφέροντάς τους γνώσεις και κριτική σκέψη ώστε να φύγουν στα 18 και να είμαστε σίγουροι οτι δε θα τους τύχει κάτι κακό ή οτι τουλάχιστον, αν τους τύχει, θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν. Το θεωρώ τραγικό στα 18 να πηγαίνουν οι γονείς να μαζέψουν την κοπέλα από το ραντεβού της. Λυπάμαι που το λέω. Θα μου πείτε, μα εσύ δε θα ανησυχούσες; Προφανώς. Αλλά όταν το παιδί σου είναι 18 , κάθεσαι στ' αυγά σου και προσεύχεσαι να το έχεις αναθρέψει σωστά ώστε να ξέρει τι κάνει και με ποιον επιλέγει να βγει. Γι' αυτό φωνάζω σε όλα τα σχετικά θέματα για σωστή ανατροφή του παιδιού...

Οι γονείς θα έπρεπε να είχαν αναπτύξει τέτοια επικοινωνία με το παιδί τους ώστε μόνο του να τους ενημέρωνε για το ραντεβού αυτό. Επίσης, όταν ένα παιδί στα 18 δεν είναι συνηθισμένο να βγαίνει έξω και περνάει ώρες στο ίντερνετ, κάτι τέτοιο είναι αναμενόμενο και χρειάζεται διαρκή προσοχή = ενδιαφέρον, όχι του τύπου "πρόσεχε, ο κόσμος είναι κακός, γιατί μιλάς με αγνώστους" (λες κι όλοι αυτοί που γνωρίζουμε εκεί έξω irl είναι γνωστοί εκ των προτέρων) αλλά του τύπου "για πες μου γλυκειά μου, πώς είναι αυτός που γνώρισες" κλπ κλπ.


Σημείωση Editor: Το θέμα προήλθε από split του θέματος: Κρυφή συνάντηση με έναν άγνωστο από το νετ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 25-09-09 στις 11:44. Αιτία: Προσαρμογή στο νέο θέμα
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη dimitral
H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 209 μηνύματα.

H dimitral έγραψε στις 10:44, 25-09-09:

#14
εχω καταλαβει καλα;μιλαμε για μια κοπελα 18 χρονων;αν ναι,τοτε θεωρω απαραδεκτη την επεμβαση των γονεων με οποινδηποτε τροπο.φυσικα και θα ανησυχησουν αλλα μεχρι εκει.το παιδι ειναι μια ανεξαρτητη προσωπικοτητα που πρεπει να αντιμετωπιζει τους κινδυνους μονο του.δεν ειναι κτημα του γονεα.ο γονιος οφειλει να το μεγαλωσει με τροπο ωστε να ειναι αξιο να αντιμετωπισει τις κακοτοπιες.και κινδυνους ολοι αντιμετωπιζουμε καθημερινα , δεν εχουμε τον μπαμπα και την μαμα πανω απο το κεφαλι μας.η κοπελα μιλαγε χρονια με εναν ανθρωπο απο το εξωτερικο και ηρθε η ωρα να τα πουνε και απο κοντα.δεν εχει λογο να δωσει σε κανεναν αναφορα αφου δεν το θελει ή τελος παντων θα δωσει αναφορα εκει που η ιδια θελει.επικινδυνος ο κοσμος που ζουμε δεν λεω,αλλα δεν ειναι κακο να βγουμε εξω και να τον γνωρισουμε λιγακι.

Σημείωση Editor: Το θέμα προήλθε από split του θέματος: Κρυφή συνάντηση με έναν άγνωστο από το νετ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 25-09-09 στις 11:45. Αιτία: Προσαρμογή στο νέο θέμα
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,302 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 12:52, 25-09-09:

#15
Ωραία, γενικά μιλώντας λοιπόν, συμφωνώ με τη Dimitral και να προσθέσω οτι είναι επώδυνο, αλλά καλύτερα καμιά φορά το παιδί να μαθαίνει από τα λάθη του, παρά από συμβουλές των γονέων. Και ξανατονίζω, μεγαλώνουμε τα παιδιά μαθαίνοντάς τους πράγματα, δίνοντάς τους τα εφόδια και τα "όπλα" για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε να κάνουν τις επιλογές μας, πονώντας βέβαια με τα λάθη τους, αλλά δικό τους το μαχαίρι, δικό τους και το καρπούζι.

Κανείς ποτέ δεν έμαθε από λάθη των άλλων. Αν δεν πέσεις στη μάχη, δεν ξέρεις να μάχεσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:23, 25-09-09:

#16
Πολύ ωραία όλα αυτά κοριτσούδια στη θεωρία και σε γενικές γραμμές συμφωνώ και κάπως έτσι τα σκεφτόμουν κι εγώ, πριν κάνω παιδί και πολύ περισσότερο, πριν φτάσει το παιδί μου στην εφηβεία και δω την κατάσταση μπροστά στα μάτια μου.

Το βέβαιο είναι ένα: Κανένα παιδί δε μοιάζει απόλυτα με κάποιο άλλο και κάθε θεωρία θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού. Δεν είναι κανόνας ότι στα 18 είσαι έτοιμος να αναλάβεις τι ζωή σου και αν και θα συμφωνήσω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης πέφτει στην ως τότε ανατροφή, η ιδιοσυγκρασία του ίδιου του παιδιού, δε σου επιτρέπει καμιά φορά να εφαρμόσεις τις παιδαγωγικές μεθόδους που έχεις εκ των προτέρων σκεφτεί.

Για παράδειγμα, έχω δύο ξαδέρφες. Η μια, η μεγαλύτερη, είχε τις παρέες της, έβγαινε με φίλες και φίλους και είχε μια καθ' όλα "φυσιολογική" εφηβεία. Η δεύτερη, ήταν κλειστό παιδί, δεν είχε παρέες και δεν την ενδιέφερε να έχει. Θα 'λεγε κανείς ότι όλη την εφηβεία της, την πέρασε πάνω σε έναν καναπέ, διαβάζοντας βιβλία (ούτε καν ίντερνετ).
Οι γονείς της έφτασαν σε σημείο να την παρακαλούν να βγει έξω και να αποκτήσει ενδιαφέροντα, πράγμα που την ίδια δεν την ενδιέφερε.
Πώς λοιπόν, όταν στα 18 και μετά άρχισε να ενδιαφέρεται για σχέση και κοινωνικούς δεσμούς να της δείξεις απόλυτη εμπιστοσύνη και να προσεύχεσαι μονάχα να είναι καλά;
Ναι, φυσικά, θα την αφήσεις να κάνει τα δικά της βήματα στον κόσμο, αλλά πρέπει να είσαι από κοντά να καλύψεις τα κενά των εμπειριών που δεν πήρε νωρίτερα λόγω χαρακτήρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,302 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 13:39, 25-09-09:

#17
Να είσαι από κοντά ναι, δηλαδή να στέκεσαι σε μια απόσταση και να δίνεις στο παιδί σου να καταλάβει οτι είσαι εκεί αν σε χρειαστεί. Όχι να μπαστακώνεσαι και να κάνεις ανάκριση. Πάντα θεωρούσα οτι τα παραδείγματα από τη δική μας ζωή είναι το καλύτερο μάθημα για τα παιδιά. Δηλαδή να τους λες "εγώ στην ηλικία σου έκανα αυτή τη βλακεία". Έτσι δεν ανοίγει χάσμα μεταξύ σας γιατί ξέρει οτι μπορείς να το καταλάβεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη alis
H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε στις 15:58, 16-10-09:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Himela
Και ξανατονίζω, μεγαλώνουμε τα παιδιά μαθαίνοντάς τους πράγματα, δίνοντάς τους τα εφόδια και τα "όπλα" για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε να κάνουν τις επιλογές μας, πονώντας βέβαια με τα λάθη τους, αλλά δικό τους το μαχαίρι, δικό τους και το καρπούζι.

Κανείς ποτέ δεν έμαθε από λάθη των άλλων. Αν δεν πέσεις στη μάχη, δεν ξέρεις να μάχεσαι.
Χμ... Ωραίο αυτό πράγματι, αλλά δεν σημαίνει ότι όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε εντελώς μόνα τους να κάνουν ότι θέλουν. Στην ηλικία των 18 δεν σημαίνει ότι με μαγικό τρόπο γίνεται κάτι και το παιδί ωριμάζει και από τότε το αφήνουμε ελεύθερο.

Πρέπει να ξέρουμε αν το παιδί μας, αν αφεθεί ελεύθερο μπορεί να διαχειριστεί με την δέουσα σοβαρότητα κάποιοες σημαντικές καταστάσεις. Συμφωνώ, βέβαια ότι πρέπει να τα αφήσουμε ως ένα βαθμό ελεύθερα να κάνουν τις επιλογές τους, να διδαχτούν να διορθωθούν αλλά με βασική - για να μην πω απαραίτητη- προυπόθεση να συμμετέχουμε και εμείς στην προσπάθεια αυτή της πραγματικής ωριμότητας. Τα παιδιά μας μας χρειάζονται ενεργά και μετά τα 18.

Πρέπει να ξέρουμε που η ελευθερία λυτρώνει και που μπορεί να δημιουργήσει ανεπανόρθωτα λήγματα. Με έναν καλό συνδυασμό ανάμεσα στο πόση ελευθερία θα δώσουμε και πόσο και που θα επέμβουμε δυναμικά τότε μπορεί να επιτύχουμε πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμα θεωρώ ότι μέχρι το τέλος των σπουδών περίπου πρέπει αν επεμβαίνουμε ακόμα, σε κάποιο βαθμό. Για μένα μετά από το τέλος των σπουδών έρχεται η ολοκληρωτική ελευθερία.

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel

Το βέβαιο είναι ένα: Κανένα παιδί δε μοιάζει απόλυτα με κάποιο άλλο και κάθε θεωρία θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού. Δεν είναι κανόνας ότι στα 18 είσαι έτοιμος να αναλάβεις τι ζωή σου και αν και θα συμφωνήσω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης πέφτει στην ως τότε ανατροφή, η ιδιοσυγκρασία του ίδιου του παιδιού, δε σου επιτρέπει καμιά φορά να εφαρμόσεις τις παιδαγωγικές μεθόδους που έχεις εκ των προτέρων σκεφτεί.
Συμφωνώ. Με βάση τις ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού και με το πόσο είναι έτοιμο να ωριμάσει και να προχωρήσει μόνο του, προγραμματίζουμε τις υπόλοιπες κινήσεις μας.

Αρχική Δημοσίευση από Himela
Να είσαι από κοντά ναι, δηλαδή να στέκεσαι σε μια απόσταση και να δίνεις στο παιδί σου να καταλάβει οτι είσαι εκεί αν σε χρειαστεί. Όχι να μπαστακώνεσαι και να κάνεις ανάκριση. Πάντα θεωρούσα οτι τα παραδείγματα από τη δική μας ζωή είναι το καλύτερο μάθημα για τα παιδιά. Δηλαδή να τους λες "εγώ στην ηλικία σου έκανα αυτή τη βλακεία". Έτσι δεν ανοίγει χάσμα μεταξύ σας γιατί ξέρει οτι μπορείς να το καταλάβεις.
Είναι μια μέθοδος αυτή που περιγράφεις, αρκετά καλή νομίζω. Όσο για το θέμα της ανάκρισης, είμαι αρνητική ακόμα και σε πιο μικρές ηλικίες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη love_angel
H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 4,571 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε στις 20:02, 16-10-09:

#19
ποτε δεν ενιωσα οτι οι γονεις μου, μου κανουν ανακριση ισα ισα.
νοιαζονται και ειναι παντα διπλα μου οταν τους χρειαστω.
και κυριως ειναι παντα ετοιμοι να κανουν φονο μονο και μονο οταν καποιος με πειραξει!
ποτε δεν ενιωσα οτι με πνιγουν και ας ανακατευονται ακομα και τωρα στα προσωπικα μου. ξερω οτι το κανουν απο ενδιαφερον και απο αγαπη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rascal_gd
Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε στις 21:44, 16-10-09:

#20
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Για παράδειγμα, έχω δύο ξαδέρφες. Η μια, η μεγαλύτερη, είχε τις παρέες της, έβγαινε με φίλες και φίλους και είχε μια καθ' όλα "φυσιολογική" εφηβεία. Η δεύτερη, ήταν κλειστό παιδί, δεν είχε παρέες και δεν την ενδιέφερε να έχει. Θα 'λεγε κανείς ότι όλη την εφηβεία της, την πέρασε πάνω σε έναν καναπέ, διαβάζοντας βιβλία (ούτε καν ίντερνετ).
Ναι, φυσικά, θα την αφήσεις να κάνει τα δικά της βήματα στον κόσμο, αλλά πρέπει να είσαι από κοντά να καλύψεις τα κενά των εμπειριών που δεν πήρε νωρίτερα λόγω χαρακτήρα.
Μαλιστα!! Την ανικανοτητα και την αδυναμια των γονιων να αποκαλυψουν και να αναπτυξουν τον εσωτερικο κοσμο ενος παιδιου την μετανομαζουμε αδυναμια λογω χαρακτηρα!!!!(τι αλλο θα ακουσουμε δεν ξερω)

Πώς λοιπόν, όταν στα 18 και μετά άρχισε να ενδιαφέρεται για σχέση και κοινωνικούς δεσμούς να της δείξεις απόλυτη εμπιστοσύνη και να προσεύχεσαι μονάχα να είναι καλά;
Αν δεν του εχεις δειξει μεχρι τοτε εμπιστοσυνη δεν γινεται να του δειξεις ξαφνικα, οχι επειδη το παιδι φαινεται να κωλυεται να πιστεψει στον εαυτο του αλλα γιατι εσυ δεν μπορεις να του δειξεις εμπιστοσυνη. Φυσιολογικο!

Οι γονείς της έφτασαν σε σημείο να την παρακαλούν να βγει έξω και να αποκτήσει ενδιαφέροντα, πράγμα που την ίδια δεν την ενδιέφερε.
Aφου της εκαναν τη ζωη δυσκολη μετα τη παρακαλουσαν να βγει εξω, να παρει οτι της αξιζει, να μη φοβαται για αυτη, να αφησει αλλους ανθρωπους να τη πλησιασουν. Και τι εκανε αυτη;; Απο πεισμα εκανε πισω ακομα πιο πολυ, κλεινοταν ακομα περισσοτερο στον εαυτο της, και καπως ετσι επαιρνε την εκδικηση της για το βαρος που ενοιωθε μεσα της που υπευθηνοι γι'αυτο ηταν κυριως οι γονεις της.

Κλασσικη αυτη η ιστορια με τα παρακαλια απ'τους γονεις οταν μεγαλωσει λιγο το παιδι και ειναι κλειστο ενω απο πισω κρυβεται μια καταπιεστικη παιδικη ηλικια. Εχουν και την απαιτηση δηλαδη ενω εχουν καταστρεψει την αυτοεκτιμηση και την αυτοπεποιθηση του παιδιου να βγει εξω στο κοσμο και να ζησει τη ζωη του. Αλλα στην ουσια αυτο που θα γινει αν το παιδι αποφασισει να βγει εξω και να κυνηγησει τη τυχη του ειναι να ειναι για πολλα χρονια παλι εξαρτημενος απ'τους γονεις του γιατι με καθε στραβη παντα θα γυρναει πισω για βοηθεια. Αυτο ειναι κατι που βολευει τους γονεις, γιατι συνεχιζεται η κατασταση της σχεση που ειχε το παιδι τους οταν αυτο ηταν ηταν μικρο. Οταν δηλαδη ηταν εξαρτημενο απ'αυτους και εδινε απολυτη αξια στα προσωπα τους και στα πιστευω τους για να κερδισει την αγαπη τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

M4dn3sS

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη M4dn3sS
Ο M4dn3sS αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 649 μηνύματα.

O M4dn3sS έγραψε στις 02:48, 18-10-09:

#21
Πιστεύω πως δεν υπάρχει ηλικία σε αυτό.

Καθε άνθρωπος ωριμάζει σε διαφορετική ηλικία,οπότε αν κάποιος είναι 20 χρονών και συμπεριφέρεται σαν ένα 15χρονο,τοτε νομίζω πως κάποιου είδους παρεμβάσεις ώστε να βοηθηθεί στην ανάπτυξη ωριμότητας είναι απαραίτητες.

Μπορεί όμως κάποιος να είναι 16 και να αντιμετοπίζει τις καταστάσεις αρκετά ώριμα,ώστε να μη χρειάζεται η γονική παρέμβαση.

Άρα δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 05:37, 18-10-09:

#22
Αναρωτιεμαι εαν εχουμε καταλαβει την εννοια της ωριμοτητας. Αλοιμονο εαν θεωρουμε οτι η ωριμοτητα ειναι θεμα ηλικιας.
Θεμα παιδειας ΚΑΙ εμπειριων ειναι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 13:38, 18-10-09:

#23
Από τη στιγμή που γίνεσαι γονιός, αντιλαμβάνεσαι ένα βασικό στοιχείο: Δουλειά του γονιού είναι ν' ανησυχεί!! Λογικό φυσικά. Οι πιθανοί κίνδυνοι πολλοί και η ευθύνη ολοκληρωτικά δική του. Αυτό, στα χρόνια που ακολουθούν και μέχρι να φτάσει το παιδί κοντά στο όριο ενηλικίωσης, καταλήγει να γίνει κάτι σαν εξαρτημένο αντανακλαστικό, αυτό που λέμε "δευτέρα φύσις". Έτσι λοιπόν, ο γονιός πάντα θ' ανησυχεί για το παιδί του, όπως και θα προσπαθεί να το καθοδηγήσει προς τα εκεί που ο ίδιος θεωρεί ως καλό.

Αυτό, μπορεί να λειτουργήσει είτε ως απλή συμβουλευτική παρέμβαση, είτε ως επιβολή και καπέλωμα προς το παιδί. Εκείνο που κάνει σ' αυτήν την περίπτωση την ειδοποιό διαφορά, είναι η πραγματική ωριμότητα του τέκνου (δεν λέω "παιδί", επειδή θεωρώ ότι έχει ήδη ενηλικιωθεί). Δηλαδή, εάν το τέκνο είναι οικονομικά εξαρτημένο, ζει στο ίδιο σπίτι με τους γονείς μέχρι τα σαράντα του, είναι συναισθηματικά εξαρτημένο από τη ΜΑΜΑ ή τον ΜΠΑΜΠΑ (), είναι άβουλο πλάσμα κλπ, είναι απολύτως αναμενόμενο ότι η γνώμη και η παρέμβαση των γονιών θα έχει καταλυτικό, νομοθετικό κι εκτελεστικό χαρακτήρα για πάντα. Εάν πάλι το τέκνο είναι οικονομικά, στεγαστικά και ψυχικά ανεξάρτητο, η γνώμη των γονιών θα έχει πάντα συμβουλευτικό χαρακτήρα, όμως εκείνο το ίδιο θα είναι αυτό που θ' αποφασίζει εάν θ' ακολουθήσει την εκάστοτε συμβουλή ή εάν θα την αγνοήσει. Σε τελική ανάλυση, είναι υπέρ μας να έχουμε δίπλα μας ανθρώπους με εμπειρία, οι οποίοι αντικειμενικά νοιάζονται για μας, για να ακούσουμε και μια δεύτερη γνώμη για τα θέματα που μας αφορούν.

Όλοι οι γονείς λίγο ως πολύ, είτε κατόπιν σκέψης, είτε ενστικτωδώς, γνωρίζουν αυτήν την αναντίρρητη πραγματικότητα. Έχω την άποψη ότι η τέχνη του γονιού έγκειται ακριβώς σε αυτό το σημείο: Να μεγαλώσεις το παιδί σου με τρόπο που να του δίνει τις βάσεις για την μετέπειτα ανεξαρτητοποίηση και την επακόλουθη ολοκλήρωσή του ως ενήλικα. Αυτό σημαίνει στην πράξη, ότι θα πρέπει να πάρεις τη "σκληρή" απόφαση του να δώσεις στο παιδί σου τη δυνατότητα να σε αμφισβητήσει, ενώ να δεχτείς ότι από κάποια στιγμή και μετά θα χάσεις τον έλεγχο στη ζωή του, όσο κι αν αυτό κάνει τα εξαρτημένα σου αντανακλαστικά να κλωτσούν ανελέητα μέσα στο στομάχι σου.

Οι περισσότεροι γονείς ωστόσο, προτιμούν τον άλλο δρόμο. Μεγαλώνουν τα παιδιά τους συναισθηματικά αδύναμα, πλήρως εξαρτημένα από τους ίδιους, τα μπουκώνουν με υλικά αγαθά ακόμη και σε μεγάλη ηλικία, ώστε να διατηρήσουν την οικονομική εξάρτηση από αυτούς και όλα αυτά με σκοπό να διατηρήσουν τον πλήρη έλεγχο, τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε όλη τη ζωή του τέκνου τους. Να παρεμβαίνουν στην οικογένειά του, ν' αποφασίζουν για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών του (δηλαδή των εγγονιών τους), να διατηρούν κατ' επέκταση σε όλη τους τη ζωή τον εξουσιαστικό τίτλο και ρόλο του Πατέρα και της Μητέρας.

Αυτός είναι τελικά και ο λόγος που ο Έρμαν Έσσε έγραψε: "Δεν μπορείς να ενηλικιωθείς, εάν προηγουμένως δεν "σκοτώσεις" τους γονείς σου"...

ΥΓ: Θεωρώ όλες τις απόψεις που μιλούν για μη παρέμβαση του γονιού σε ηλικίες κάτω των 18 ως απλά απαράδεκτες. Από τη στιγμή που βάσει του νόμου, αλλά και του κοινωνικού έθους ο γονιός έχει την πλήρη ευθύνη για τις πράξεις των παιδιών του, θα πρέπει αντιστοίχως να κατέχει και την ανάλογη δικαιοδοσία ώστε να μπορεί ν' αναλάβει τούτη την ευθύνη ανεμπόδιστα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:55, 18-10-09:

#24
Αρχική Δημοσίευση από rascal_gd
Μαλιστα!! Την ανικανοτητα και την αδυναμια των γονιων να αποκαλυψουν και να αναπτυξουν τον εσωτερικο κοσμο ενος παιδιου την μετανομαζουμε αδυναμια λογω χαρακτηρα!!!!(τι αλλο θα ακουσουμε δεν ξερω)

Aφου της εκαναν τη ζωη δυσκολη μετα τη παρακαλουσαν να βγει εξω, να παρει οτι της αξιζει, να μη φοβαται για αυτη, να αφησει αλλους ανθρωπους να τη πλησιασουν.
Αχ, Ράσκαλ, δε με προσέχεις...

Είπα πως η οικογένεια αυτή έχει δύο παιδιά. Το ένα βίωσε μια καθ' όλα "φυσιολογική εφηβεία" ενώ το άλλο προτιμούσε να μένει σπίτι. Ήταν επιλογή και όχι επιβολή.
Εγώ δε μίλησα για αδυναμία. Μίλησα για διαφορετικές ανάγκες λόγω χαρακτήρα και αυτό ακριβώς έγραψα:

Το βέβαιο είναι ένα: Κανένα παιδί δε μοιάζει απόλυτα με κάποιο άλλο και κάθε θεωρία θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,302 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 09:17, 19-10-09:

#25
Είναι γνωστός ο τρόπος που μεγαλώνουν οι γονείς τα παιδιά τους στην Ελλάδα, όπως λέει κι ο Χάος, τους δίνουν υλικά αγαθά για να τα κρατούν δέσμια, εξαρτημένα και υποχρεωμένα απέναντί τους ώστε να ελέγχουν τη ζωή τους. Στο εξωτερικό τα πράγματα δεν είναι έτσι (απ' όσο ξέρω). Έχω ακούσει για ένα παιδί στην Αυστραλία που μόλις έγινε 18 οι γονείς του "το πέταξαν έξω από το σπίτι" για να αναγκαστεί να παλέψει για τη ζωή του. Δεν το επικρίνω απαραίτητα, είναι τα δύο άκρα. Θεωρώ όμως οτι οι Έλληνες γονείς καταστρέφουν τα παιδιά τους με το να τα κρατούν στο σπίτι, να τους προσφέρουν τα πάντα και να είναι πάντα εκεί μπάστακες. Βέβαια όταν φτάσω να έχω παιδί 18 ετών δε θα μου είναι εύκολο να το αφήσω να φύγει, αλλά πρέπει να βρω τη δύναμη να το κάνω. Μετά τα 18 οι γονείς πρέπει να είναι παρατηρητές και να δίνουν στο παιδί τη βεβαιότητα και τη σιγουριά οτι είναι εκεί ΟΤΑΝ τους χρειαστεί, όχι πάντα και συνεχώς.

Οι γονείς της έφτασαν σε σημείο να την παρακαλούν να βγει έξω και να αποκτήσει ενδιαφέροντα, πράγμα που την ίδια δεν την ενδιέφερε.
Αυτό που οι γονείς θεωρούν κάποια πράγματα φυσιολογικά και κάποια άλλα αφύσικα κι ανώμαλα μου δίνει στα νεύρα. Ποις έχει ορίσει οτι το να βγαίνει κάποιος με φίλους είναι φυσιολογικό και να μένει σπίτι να διαβάσει είναι αφύσικο; Πώς μπορείς να πιέσεις κάποιον να κάνει κάτι που θες εσύ επειδή θεωρείς οτι θα του δώσει την ευτυχία; Γιατί οι γονείς δεν αφήνουν τα παιδιά τους να βρουν τη δική τους ευτυχία και θέλουν να τους επιβάλλουν τη δική τους; Η γιαγιά μου (ακόμα και τώρα) με παίρνει κάθε Δευτέρα τηλέφωνο να με ρωτήσει αν το Σαβ/κο βγήκα έξω. Χαρά που κάνει αν της πω οτι βγήκα! Αν πάλι της πω οτι δε βγήκα, στεναχωριέται. Για κείνη ευτυχισμένη είμαι μόνο αν βγω έξω. Αν διαβάσω ένα βιβλίο ή δω μια ωραία ταινία, είμαι δυστυχισμένη. Θέλω να πω οτι πρέπει να αφήσουμε τα παδιά μας να δώσουν το δικό τους ορισμό στην ευτυχία. Όσο πιέζουμε ένα κλειστό παιδί να βγει έξω, τόσο το κάνουμε να νιώθει "μη φυσιολογικό", οπότε έχει κόμπλεξ και κλείνεται παραπάνω. Για αυτό η κλεισούρα είναι η ευτυχία του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rascal_gd
Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε στις 10:19, 19-10-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Αχ, Ράσκαλ, δε με προσέχεις...

Είπα πως η οικογένεια αυτή έχει δύο παιδιά. Το ένα βίωσε μια καθ' όλα "φυσιολογική εφηβεία" ενώ το άλλο προτιμούσε να μένει σπίτι. Ήταν επιλογή και όχι επιβολή.
Και ποια ηταν η επιλογη που αποφασισε να παρει ισιλιελ;; Να μεινει μες το σπιτι, να διαβαζει βιβλια, να περναει την ωρα της εποικοδομητικα ετσι πως πιστευει αυτη για τον εαυτο της, αφηνοντας παραπισω φιλιες και παρεες, παραμελωντας την κοινωνικη της κατασταση.

Οταν εφτασε 18 δεν μπορουσε να τα βγαλει περα ευκολα, αρα χρειαζοταν μια βοηθεια απ'τους γονεις της οπως ειπες. Γιατι αυτη η κατασταση θα πρεπει να θεωρειται φυσιολογικη;;

Το κοριτσι μπορει να ηταν πολυ πιο ωριμο για την ηλικια της στο τροπο σκεψης, στο τροπο με τον οποιο μπορουσε να αντιληφθει τα πραγματα αλλα πολυ ανωριμη κοινωνικα και πολυ αδυναμη στο να δημιουργησει διαπροσωπικες σχεσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:46, 19-10-09:

#27
Αρχική Δημοσίευση από Himela
Ποις έχει ορίσει οτι το να βγαίνει κάποιος με φίλους είναι φυσιολογικό και να μένει σπίτι να διαβάσει είναι αφύσικο;
Αρχική Δημοσίευση από rascal_gd
Γιατι αυτη η κατασταση θα πρεπει να θεωρειται φυσιολογικη;;
Δε ξέρω παιδιά, βρείτε τα μεταξύ σας. Το θέμα μας εδώ είναι μέχρι ποια ηλικία είναι θεμιτό να επεμβαίνουν οι γονείς στη ζωή του παιδιού και η δική μου άποψη είναι ότι αυτό δεν κρίνεται από την ηλικία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rascal_gd
Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,368 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε στις 11:01, 19-10-09:

#28
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Δε ξέρω παιδιά, βρείτε τα μεταξύ σας. Το θέμα μας εδώ είναι μέχρι ποια ηλικία είναι θεμιτό να επεμβαίνουν οι γονείς στη ζωή του παιδιού και η δική μου άποψη είναι ότι αυτό δεν κρίνεται από την ηλικία.
Δεν νομιζω οτι ειμαστε οφ-τοπικ. Τα quotes που εχεις βαλει ειναι ενα πολυ μικρο κομματι απ'τις απαντησεις μας και ειναι παραπλανητικα.()

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 16:36, 19-10-09:

#29
Δεν τίθεται θέμα off-topic. Έφερα ένα παράδειγμα για το κατά πόσο ένα άτομο είναι έτοιμο να "βγει" στη ζωή, μόνο και μόνο επειδή έγινε 18 ετών. Οι δικές μου εμπειρίες μου έχουν δείξει ότι δεν μπορεί κάτι τέτοιο να ισχύει πάντα και έχω τοποθετηθεί παραπάνω επ' αυτού. (Διαφωνώ λοιπόν με το πρώτο κομμάτι του ποστ της Himela).

Τώρα, το τι είναι καλύτερο να κάνει ένας άνθρωπος στην εφηβεία, δε νομίζω ότι μπορεί κανείς να το ορίσει απόλυτα. (Άρα με το δεύτερο κομμάτι της Himela συμφωνώ). Άλλος επιλέγει να διαβάζει και να βλέπει κουλτουριάρικες ταινίες κι άλλος να ξενυχτά με τους φίλους του, να κάνει τη μια σχέση μετά την άλλη κτλ κτλ. (Εγώ έκανα λίγο από τα δύο και δεν μετανιώνω για τις επιλογές μου παρόλο που δεν έγιναν συνειδητά...).

Ό,τι δεν κάναμε πάντως στα νιάτα μας, συνήθως το κάνουμε αργότερα με το ανάλογο κόστος. Δηλαδή στην περίπτωση της ξαδέρφης μου, μάλλον θα ήταν καλύτερα να είχε φάει τα μούτρα της σε 1-2 σχέσεις στην εφηβεία, παρά τώρα στα 25 της για πρώτη φορά. (Άρα ως ένα βαθμό συμφωνώ και μαζί σου).

Το γιατί δεν έκανε σχέσεις στην εφηβεία της δεν είναι το ζητούμενό μας σε αυτή τη συζήτηση. Θες επειδή δεν ήθελε, θες επειδή δεν είχε την ανάλογη ώθηση από την οικογένειά της, ...το θέμα είναι ότι δεν έγιναν κι αυτό είναι ένα γεγονός που δεν αλλάζει. Τώρα λοιπόν που βγήκε παραέξω, που ψάχνει δουλειά που φλερτάρει και κάνει δεσμούς, δε βλέπω που είναι το κακό να έχει τη συμπαράσταση των γονιών της, εφόσον τη χρειαστεί.

Και η μέθοδος "σε πετάω στα βαθιά, κολύμπα" ενίοτε λειτουργεί, όμως όταν είσαι γονιός δεν μπορείς να σκεφτείς έτσι, ή τουλάχιστον ακόμη κι αν το κάνεις, έχεις κι ένα βλέφαρο ανοιχτό "σε περίπτωση που..."

Που είναι το κακό σ' αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,302 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 08:48, 20-10-09:

#30
να έχει τη συμπαράσταση των γονιών της, εφόσον τη χρειαστεί.
έχεις κι ένα βλέφαρο ανοιχτό "σε περίπτωση που..."
Μα αυτό λέω κι εγώ. Δε λέω οτι μόλις γίνει 18 κατεβάζεις ρολά και δεν πάει να πεθαίνει, χέστηκες! Να ξέρει όμως οτι έχει τη συμπαράσταση των γονέων "σε περίπτωση που..." μόνο, κι όχι πάντα, γιατί έτσι δε θα μάθει ούτε να είναι υπεύθυνο, ούτε να μαθαίνει από τα λάθη του, ούτε να στέκεται στα πόδια του. Και δυστυχώς καμιά φορά πρέπει να κολυμπήσει στα βαθειά κι ο γονιός το μόνο που θα μπορεί να κάνει είναι να εύχεται να βγει νικητής. Γιατί αυτό ακριβώς είναι η ανατροφή των παιδιών: να τα μάθουμε κολύμπι και να τα αφήσουμε να κολυμπήσουν. Έχω δει ανθρώπους να καταστρέφονται (κυρίως άντρες) γιατί οι μανάδες τους ήταν πάντα εκεί στα εύκολα και στα δύσκολα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Noisette (Φωτεινός Θάλαμος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Noisette
H Φωτεινός Θάλαμος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Συντάκτης . Έχει γράψει 2,647 μηνύματα.

H Noisette Love is our resistance. έγραψε στις 14:58, 30-11-09:

#31
Μέχρι να τελειώσουν το Λύκειο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 22:01, 06-09-10:

#32
Χειροτεροι απο τους δικους μου δεν υπαρχουν....
Μιλαμεε δεν παλευονται..Ο μπαμπας μου καταρχας νομιζει οτι εχουμε 1800..δεν εχει συνειδητοποιησει ακομα πως μπικαμε στο 2010!
Ειναι τερμα καταπιεστικος επηρεαζει και την μαμα μου που ουσιαστικα δεν μπορει εχει ισχυ πανω στα λογια του.Ο,τι πει αυτος ειναι αυτοματως νομος!Μιλαμε μου σπαει τα νευρααα και τρελενομαι, οχι αστεια..Εχω τσακωθει πολυ ασχημα μαζι του,κυριως για την εμφανιση....Ειναι μιγιαγκιχτος...Το βασικο του προβλημα ειναι να μην με κοιτανε γενικοτερα αλλοι..Δεν θελει να βρω αγορι πριν τα 20 μου..θελει να με ενδιαφερουν αποκλειστικα τα μαθηματα.Το ιδανικο προτυπο κορης γι'αυτον ειναι μια με γυαλια,κοτσιδα τα μαλλια,φουστανι ως τον αστραγαλο,να μην βαφεται φυσικα καθολου και να ειναι αριστη μαθητρια..Ολοι να μιλουν για τις επιδοσεις της σχολειο...Ως τα 14 εκανα αυτο που ηθελαν..οτι ελεγαν το εκανα.Μετα τα 15 σοκαριστηκαν.Ξαφνικα αλλαξα πολυυυ αποτομα γι'αυτους..Αρχισα να βαφομαι και οχι αστεια..5 τονους μαυρο μολυβι και κριπαρισμενο μαλλι...μετα στα 16 βαρεθηκα το κριπαρισμα, (και τωρα ελεος λεω)αρχισα να φοραω σκισμενα τζιν(απαραδεκτο για τον μπαμπα μου)..στα 17 μου εκανα αλλες 2 τρυπες στο αυτι μου..που οταν της εντοπισε ο μπαμπας μου υστερα απο 3 μηνες(!) με εκανε ανω κατω..μου ειπε συγκεκριμενα" αλλη μια τρυπα και με διωχνει απο το σπιτι."Λιγο μετα τα 17 δηλαδη τωρα εκανα ροζ ανταυγιες,πινω αλκοολ (αμα το μαθει θα χαζεψει..),εχω καπνισει(σε αυτο θα κανει αποπειρα να με σκοτωσει)...παλι φασαρια για το 1ο που ανεφερα..αλλα τι να κανει.?.τις ανταυγιες τις εκανα..Αρχισε να συνειδητοποιει πως με τις απαγορευσεις του δεν καταφερνε τιποτα και ετσι πλεον προσπαθει με το καλοοο ,να με μεταπεισει...Αλλα εγω εκειι στο δικο μου.Δεν προκειται να κανω αλλους συμβιβασμους μαζι του...και οσο βλεπω πως ακομη μπορω να το κανω αυτο που θελω χωρις να φαω σουτ απο το σπιτι το κανω...
Λοιπον να σας πω τωρα την αποψη μου περι συντηριτικων γονεων...Σε περιπτωση που το διαβαζουν καποιοι μεγαλοι αυτο το μυνημα ενα μπορω να πω:Μην κανετε το λαθος και ειστε αυταρχικοι-υπερσυντηριτικοι με τα παιδια σας..Γιατι??Γιατι πολυ απλα ολα τα χειροτερευετε...Συγκεκριμενα οσο πιο συντηριτικοι ειναι οι γονεις τοσο πιο πολυ αντιδρουν οι νεοι.Για μετα τα 18 σκεφτομαι να βαλω και αλλα σκουλαρικια και στο χειλος,και να βαψω τα μαλλια μου οπως εγω το θελω και να φοραω ακομη πιο exreme ρουχα..Οσο αφορα το αγορι που θα διαλεξω,θα τρομοκρατησει τους γονεις μου το γνωριζω..Αλλα ολα γινονται αυθορμητα...Ξερω απο την μια πως τα κανω απο αντιδραση,απο την αλλη ομως ρε παιδια ετσι μου βγαινει..να μου αρεσει το αντιθετο απο αυτο που λενε οι γονεις μου

Σημερα παλι εμαθα πως αν κανω σκουλαρικια μετα τα 18 ή τατουαζ ο πατερας μου σκεφτεται να μου κοψει το νοικι(παρολο που στα 14 μου ελεγε μετα τα 18 θα κανω οτι θελω...-ποσο ευκολα ξεχνανε οι μεγαλοι-)..Που οδηγει τελικα αυτο?Στο να τα κανω ,αλλα κρυφα..Και μετα τις σπουδες μου οταν θα ειμαι ανεξαρτητη μπορει να μην εχω καν σχεσεις μαζι του..

Περιττο να πω πως δεν εχω υστερα απο ολα αυτα καθολου καλες σχεσεις με το πατερα μου..Μπορει να ειμαστε μονοι σε 5 τετραγωνικα και να μην ανταλλαζουμε κουβεντα..Ειμαστε πολυ κρυοι μεταξυ μας..Που και που προσπαθει να διορθωσει τα αδιορθωτα,αλλα ειναι πολυ δυσκολο..υστερα απο ολα οσα μου εχει κανει...Μου μιλουσε πολυ υποτιμιτικα οταν μια χρονια δεν τα πηγα καλα με τους βαθμους(εβγαλα 17.2 στην 3η γυμνασιου)..Ακομη ηθελε να του λεω "καλημερααα "οταν ξυπνουσα και οταν ερχομουν απο το σχολειο..γιατι μου ελεγε "ξενοδοχειο το εκανα το σπιτι"..Πως να μην νιωσω ετσι αβολα στο σπιτι μου??Γιατι δηλαδη δεν ηρθε ποτε αυτος να μου πει καλημερα και να με αγκαλιασει?Ερωτω λοιπον...πώς ειναι δυνατον να εχεις απαιτησεις χωρις εν τελει να προσφερεις???Περαν των υλικων αγαθων που οφειλουν να παρεχουν οι γονεις στα παιδια πρεπει να τα στηριζουν οπωσδηποτε και πνευματικα.Παλιααα πολυ παλιαα με εβγαζε και βολτες εξω..αλλα μετα το δημοτικο δεν θυμαμαι τιποτα ..Λυπαμαι πολυ για την σχεση μου με τον μπαμπα..Ζηλευω ατομα της ηλικιας μας με γονεις-φιλους.Εγω ποτε δεν μιλησα με τον πατερα μου για τα προβληματα μου και τις ανυσιχιες μου...Μονο η μαμα μου υπηρχε...αλλα εγω ηθελα και θα ηθελα να ειχα μεγαλωσει με εναν πατερα διπλα μου να με στηριζει..Ξερω πως με αγαπαει,ειμαι σιγουρη,θελει το καλο μου, αλλα θελω να νιωσω την αγαπη του...Θελω να νιωσω παιδι του...Γιατι να μιλαει με θαυμασμο για αλλα παιδια και ποτε για εμενα???Γιατι δεν αφηνει τον εαυτο του..να βγαλει τα πραγματικα του συναισθηματα??Γιατι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Kate-Bender : 06-09-10 στις 22:08. Αιτία: μικροδιορθωσεις
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

JosefK (Μιχαήλ)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη JosefK
Ο Μιχαήλ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Tatoo artist . Έχει γράψει 361 μηνύματα.

O JosefK Μην ακούς τι λέω, φοβάμαι έγραψε στις 22:41, 06-09-10:

#33
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Λοιπον να σας πω τωρα την αποψη μου περι συντηριτικων γονεων...Σε περιπτωση που το διαβαζουν καποιοι μεγαλοι αυτο το μυνημα ενα μπορω να πω:Μην κανετε το λαθος και ειστε αυταρχικοι-υπερσυντηριτικοι με τα παιδια σας..Γιατι??Γιατι πολυ απλα ολα τα χειροτερευετε...Συγκεκριμενα οσο πιο συντηριτικοι ειναι οι γονεις τοσο πιο πολυ αντιδρουν οι νεοι.


Ξανασκέψου τα λίγο αυτά που γράφεις!

Αφού το καταλαβαίνεις από μόνη σου ότι "οσο πιο συντηριτικοι ειναι οι γονεις τοσο πιο πολυ αντιδρουν οι νεοι", τότε γιατί πέφτεις στην παγίδα αυτή και υιοθετείς συμπεριφορές που μάλλον δε σου ταιριάζουν αλλά το κάνεις καθαρά από αντίδραση;
Έτσι και κακό κάνεις στο εαυτό σου διότι κάνεις πράγματα που δε σου ταιριάζουν και χειροτερεύεις τη σχέση με τον πατέρα σου.
Προσπάθησε να συμπεριφέρεσαι σαν κάθε φυσιολογική κοπέλα της ηλικίας σου, όπως θα συμπεριφερόσουν αν ο πατέρας σου δεν ήταν τόσο συντηριτικός και σε άφηνε να κάνεις ότι θέλεις.

Από τα 15 που ξεκίνησες την "επανάστασή" σου, τώρα είσαι πιο ώριμη και μπορείς να διαχειριστείς πιο έξυπνα το θέμα.
Νομίζω ότι από τα 18 και μετά θα έχεις κι εσύ ένα μερίδιο ευθύνης για την κακή σχέση με τον πατέρα σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Azimuthios

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Azimuthios
Ο Azimuthios αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 85 μηνύματα.

O Azimuthios έγραψε στις 22:44, 06-09-10:

#34
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Λυπαμαι πολυ για την σχεση μου με τον μπαμπα..Ζηλευω ατομα της ηλικιας μας με γονεις-φιλους.Εγω ποτε δεν μιλησα με τον πατερα μου για τα προβληματα μου και τις ανυσιχιες μου...Μονο η μαμα μου υπηρχε...αλλα εγω ηθελα και θα ηθελα να ειχα μεγαλωσει με εναν πατερα διπλα μου να με στηριζει..Ξερω πως με αγαπαει,ειμαι σιγουρη,θελει το καλο μου, αλλα θελω να νιωσω την αγαπη του...Θελω να νιωσω παιδι του...Γιατι να μιλαει με θαυμασμο για αλλα παιδια και ποτε για εμενα???Γιατι δεν αφηνει τον εαυτο του..να βγαλει τα πραγματικα του συναισθηματα??Γιατι?
Γιατι δεν λεs αυτα τα λογια ετσι οπωs τα γραφειs στον μπαμπα σου; θελω να πιστευω οτι θα τον αγγιξουν ιδιαιτερα αυτα τα λογια αφου λεs πωs σε αγαπαει και θα μαλακωσει την σταση του απεναντι σου.Το προβλημα σε αυτεs τιs περιπτωσειs ειναι η ελλιπηs και κακη επικοινωνια πολλεs φορεs αναμεσα στα παιδια και τουs γονειs.Οταν αφηνουμε τα προβληματα να συσσωρευονται χωριs να τα επιλυουμε καποια στιγμη αυτα ερχονται και μαs πνιγουν.Δειξε στον πατερα τωρα οτι πρεπει πια να σου εχει εμπιστοσυνη,μιλησε του μονο ετσι θα καταλαβει οτι δεν εχει να κανει πια με ενα παιδι 10 χρονων αλλα με εναν υπευθυνο ανθρωπο που θελει πια να σταθει γερα στα ποδια του και να απαγγιστρωθει απο την ποδια τηs μαμα του.Αυτο θα τον ξαφνιασει ευχαριστα πιστευω.Μιλησε του ετσι οπωs τα ειπεs σε εμαs και μονο θετικα αποτελεσματα θα υπαρξουν μετα απο μια τετοια συζητηση αναμεσα σε σενα και τον μπαμπα σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 22:49, 06-09-10:

#35
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Ζηλευω ατομα της ηλικιας μας με γονεις-φιλους.Εγω ποτε δεν μιλησα με τον πατερα μου για τα προβληματα μου και τις ανυσιχιες μου...Μονο η μαμα μου υπηρχε...αλλα εγω ηθελα και θα ηθελα να ειχα μεγαλωσει με εναν πατερα διπλα μου να με στηριζει..Ξερω πως με αγαπαει,ειμαι σιγουρη,θελει το καλο μου, αλλα θελω να νιωσω την αγαπη του...Θελω να νιωσω παιδι του...Γιατι να μιλαει με θαυμασμο για αλλα παιδια και ποτε για εμενα???Γιατι δεν αφηνει τον εαυτο του..να βγαλει τα πραγματικα του συναισθηματα??Γιατι?
Κι εγώ ερωτώ.
Γιατί δεν τα διαβάζει αυτά; Γιατί δεν του τα λες; Γιατί να αφήσεις αυτό το χάσμα ανάμεσά σας να μεγαλώνει, αφού φαίνεται ότι σε πονάει;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 22:56, 06-09-10:

#36
Αν και συνήθως προτρέπω τον κόσμο να πάει Θεσσαλονίκη για φοιτητική ζωή, θα πω το εξής: Kate, κάνε ό,τι μπορείς για να περάσεις Αθήνα, που είναι και κάμποσα παραπάνω χιλιόμετρα πιο μακριά. Αν τόσο πολύ θέλουν να είναι περήφανοι για τις σπουδές σου, κτλ κτλ νομίζω δεν θα έχουν πρόβλημα να σε στείλουν Αθήνα.

Να τονίσω ότι δυστυχώς δεν μπορείς μετά τα 18 σου να κάνεις ό,τι θέλεις. Απ' τη στιγμή που θα βγάζεις δικά σου λεφτά μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Σου κόβουν το νοίκι; Το πληρώνεις εσύ με δικά σου λεφτά. Στην τελική να ξέρεις, οι περισσότερες "απειλές" γίνονται απλά για ειπωθούν. Ό,τι και να κάνει το παιδί σου, θα συνεχίσει να είναι παιδί σου. Δεν μπορείς να του κάνεις κακό.

Όσον αφορά τα στοιχειώδη σου δικαιώματα, θα πρέπει να τα διεκδικήσεις για να τα αποκτήσεις. Πάντως, υπομονή μέχρι να περάσεις στο Πανεπιστήμιο. Από εκεί και πέρα, στην χειρότερη πιάνεις κάπου δουλειά για να μπορείς να τα βγάζεις πέρα αν σου κόψουν τα επιδόματα. Γιατί και να το κάνουν αυτό, πόσο θα αντέξουν έχοντάς σε έτσι; (Άσε που και να στο κόψει ο πατέρας σου το νοίκι, κάποιο τρόπο θα βρει η μητέρα σου και θα σου στέλνει εκείνη λεφτά).

Γνώμη μου λοιπόν είναι η εξής: βάλε τα δυνατά σου για να περάσεις Αθήνα, Πάτρα, Κρήτη, ή γενικά κάπου μακριά από την Νάουσα. Προτίμησε Αθήνα αν μπορείς μιας και είναι πολύ εύκολο (σε σχέση με τις άλλες πόλεις) να βρεις μια δουλειά σε περίπτωση που σου κόψουν τα λεφτά.



Μήνυμα προς τους υπερσυντηρητικούς πατεράδες:
αν θέλετε να κάνετε την κόρη σας καλόγρια και την πιέζετε πολύ, όταν σας φύγει θ' αρχίσει να καραξεσκίζεται.
(Νομίζω πρέπει να τους έπεισα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 23:03, 06-09-10:

#37
Αρχική Δημοσίευση από JosefK


Ξανασκέψου τα λίγο αυτά που γράφεις!

Αφού το καταλαβαίνεις από μόνη σου ότι "οσο πιο συντηριτικοι ειναι οι γονεις τοσο πιο πολυ αντιδρουν οι νεοι", τότε γιατί πέφτεις στην παγίδα αυτή και υιοθετείς συμπεριφορές που μάλλον δε σου ταιριάζουν αλλά το κάνεις καθαρά από αντίδραση;
Έτσι και κακό κάνεις στο εαυτό σου διότι κάνεις πράγματα που δε σου ταιριάζουν και χειροτερεύεις τη σχέση με τον πατέρα σου.
Προσπάθησε να συμπεριφέρεσαι σαν κάθε φυσιολογική κοπέλα της ηλικίας σου, όπως θα συμπεριφερόσουν αν ο πατέρας σου δεν ήταν τόσο συντηριτικός και σε άφηνε να κάνεις ότι θέλεις.

Από τα 15 που ξεκίνησες την "επανάστασή" σου, τώρα είσαι πιο ώριμη και μπορείς να διαχειριστείς πιο έξυπνα το θέμα.
Νομίζω ότι από τα 18 και μετά θα έχεις κι εσύ ένα μερίδιο ευθύνης για την κακή σχέση με τον πατέρα σου.
Βασικα οπως προανεφερα ξερω οτι τα κανω απο αντιδραση,αλλα αυτα τα πραγματα που κανω απο αντιδραση,ενω παλια μπορει να μην μου αρεζαν τωρα μου αρεσουν..Δηλαδη παλια δεν θα μπορουσα να φανταστω πως θα εξελιχτω ετσι,και ομως τωρα το θεωρω φυσιολογικο...Δεν ειναι θεμα οτι πχ δεν μου ταιριαζουν...Εγω νιωθω ετσι πως ειμαι βολικα..Ισα ισα δεν θα μπορουσα να κυκολοφορω με φουστες και τακουνια οπως κανει η πλειοψηφια των κοριτσιων..Ουτε καν αυτο που θεωρουν καποιοι φυσιολογικο..Μπορει να σε μπερδεψα τωρα..ειναι δυσκολο να καταλαβεις ενα ατομο αν δεν περνας τα ιδια...
Περαν αυτου, αυτο που θελω να αποδειξω (ιδιαιτερως στον πατερα μου που ειναι πολυ προκατελλειμενος και οταν βλεπει κατι εμφανισιακο που δεν του αρεσει κολλαει αποκλειστικα σε αυτο),οτι δεν εχει σημασια η εμφανηση παντα με τον χαρακτηρα του αλλου...Συχαινομαι οταν τον ακουω να σχολιαζει αρνητικα την εμφανηση των αλλων...Δεν λεω να μην λεει την αποψη του..Και εγω μπορει να θεωρησω κατι ασχημο σε καποιον και να το πω αλλα δεν πρεπει να κολλαμε σε αυτο...Το οτι η εμφανηση καποιου δειχνει πχ "αλητισια"δεν σημαινει πως ειναι αλητης,τελος.Με ενοχλει φοβερα η σταση του...
Μετα τα 18 8α φταιω γιατι μαλλον δεν εκανα βηματα να διορθωσω,αλλα ειναι πολυ δυσκολο ρε συ...Αν δεν εχω τις αποψεις του,γινεται αποτομος και παντα θελει να εχει δικαιο...Δεν αντεχω πλεον ανθρωπους που δεν παραδεχονται τα λαθη τους(ακομη και αν ξερουν πως φταινε)και θελουν παντα αυτοι να εχουν το δικαιο..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 23:11, 06-09-10:

#38
Αρχική Δημοσίευση από Azimuthios
Γιατι δεν λεs αυτα τα λογια ετσι οπωs τα γραφειs στον μπαμπα σου; θελω να πιστευω οτι θα τον αγγιξουν ιδιαιτερα αυτα τα λογια αφου λεs πωs σε αγαπαει και θα μαλακωσει την σταση του απεναντι σου.Το προβλημα σε αυτεs τιs περιπτωσειs ειναι η ελλιπηs και κακη επικοινωνια πολλεs φορεs αναμεσα στα παιδια και τουs γονειs.Οταν αφηνουμε τα προβληματα να συσσωρευονται χωριs να τα επιλυουμε καποια στιγμη αυτα ερχονται και μαs πνιγουν.Δειξε στον πατερα τωρα οτι πρεπει πια να σου εχει εμπιστοσυνη,μιλησε του μονο ετσι θα καταλαβει οτι δεν εχει να κανει πια με ενα παιδι 10 χρονων αλλα με εναν υπευθυνο ανθρωπο που θελει πια να σταθει γερα στα ποδια του και να απαγγιστρωθει απο την ποδια τηs μαμα του.Αυτο θα τον ξαφνιασει ευχαριστα πιστευω.Μιλησε του ετσι οπωs τα ειπεs σε εμαs και μονο θετικα αποτελεσματα θα υπαρξουν μετα απο μια τετοια συζητηση αναμεσα σε σενα και τον μπαμπα σου.
Δεν μπορω να του τα πω ντρεπομαι..και δεν κανω πλακαΑυτος με ηθελε απο μικρη σκληρη και δεν μπορω γιαυτο..Γιατι και εγω παντα του εδειχνα ποσο σκληρη ειμαι..Απεφευγα να κλαιω μπροστα του και οταν μου πατουσε καμια ή μου μιλουσε ασχημα συγκρατουσα τα δακρυα μου...πως θα του μιλησω υστερα απο 17 χρονια για τα συναισθηματα μου??Εχει τυχει να του πω να ειναι πιο χαλαρος και η απαντηση ηταν κατι του ειδους.."εγω δεν θα γινω πουστης για να με κανετε οτι θελετε.."..Το ειπε πανω στα νευρα του γιατι μαλωναμε,αλλα εν μερει το νιωθει...Δεν θελει να του λενε οι αλλοι πως να γινει ή τι να διορθωσει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 23:15, 06-09-10:

#39
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Αν και συνήθως προτρέπω τον κόσμο να πάει Θεσσαλονίκη για φοιτητική ζωή, θα πω το εξής: Kate, κάνε ό,τι μπορείς για να περάσεις Αθήνα, που είναι και κάμποσα παραπάνω χιλιόμετρα πιο μακριά. Αν τόσο πολύ θέλουν να είναι περήφανοι για τις σπουδές σου, κτλ κτλ νομίζω δεν θα έχουν πρόβλημα να σε στείλουν Αθήνα.

Να τονίσω ότι δυστυχώς δεν μπορείς μετά τα 18 σου να κάνεις ό,τι θέλεις. Απ' τη στιγμή που θα βγάζεις δικά σου λεφτά μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Σου κόβουν το νοίκι; Το πληρώνεις εσύ με δικά σου λεφτά. Στην τελική να ξέρεις, οι περισσότερες "απειλές" γίνονται απλά για ειπωθούν. Ό,τι και να κάνει το παιδί σου, θα συνεχίσει να είναι παιδί σου. Δεν μπορείς να του κάνεις κακό.

Όσον αφορά τα στοιχειώδη σου δικαιώματα, θα πρέπει να τα διεκδικήσεις για να τα αποκτήσεις. Πάντως, υπομονή μέχρι να περάσεις στο Πανεπιστήμιο. Από εκεί και πέρα, στην χειρότερη πιάνεις κάπου δουλειά για να μπορείς να τα βγάζεις πέρα αν σου κόψουν τα επιδόματα. Γιατί και να το κάνουν αυτό, πόσο θα αντέξουν έχοντάς σε έτσι; (Άσε που και να στο κόψει ο πατέρας σου το νοίκι, κάποιο τρόπο θα βρει η μητέρα σου και θα σου στέλνει εκείνη λεφτά).

Γνώμη μου λοιπόν είναι η εξής: βάλε τα δυνατά σου για να περάσεις Αθήνα, Πάτρα, Κρήτη, ή γενικά κάπου μακριά από την Νάουσα. Προτίμησε Αθήνα αν μπορείς μιας και είναι πολύ εύκολο (σε σχέση με τις άλλες πόλεις) να βρεις μια δουλειά σε περίπτωση που σου κόψουν τα λεφτά.



Μήνυμα προς τους υπερσυντηρητικούς πατεράδες:
αν θέλετε να κάνετε την κόρη σας καλόγρια και την πιέζετε πολύ, όταν σας φύγει θ' αρχίσει να καραξεσκίζεται.
(Νομίζω πρέπει να τους έπεισα)
Ναι ετσι το σκεφτομαι...συχνα το λεω...με το που τελειωνω"μαζευω τις βαλιτσες μου και φευγωωωω"..και οπως το βλεπω δεν με συμφερει καν να περασω θεσσαλονικη...Θα μου ερθουν καμια μερα χωρις προειδοποιηση και θα ψαχνομαι...
Ελπιζω μετα τα 18 να μαλακωσει λιγο η καρδια του..να του λειψω και να καταλαβει τα σφαλματα που εκανε στο παρελθον..και πανω απο ολα να τα παραδεχτει...
Παντως η συζητηση θα πρεπει καποτε να γινει ,αυτο ειναι σιγουρο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 23:17, 06-09-10:

#40
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Δεν μπορω να του τα πω ντρεπομαι..και δεν κανω πλακαΑυτος με ηθελε απο μικρη σκληρη και δεν μπορω γιαυτο..Γιατι και εγω παντα του εδειχνα ποσο σκληρη ειμαι..Απεφευγα να κλαιω μπροστα του και οταν μου πατουσε καμια ή μου μιλουσε ασχημα συγκρατουσα τα δακρυα μου...πως θα του μιλησω υστερα απο 17 χρονια για τα συναισθηματα μου??Εχει τυχει να του πω να ειναι πιο χαλαρος και η απαντηση ηταν κατι του ειδους.."εγω δεν θα γινω πουστης για να με κανετε οτι θελετε.."..Το ειπε πανω στα νευρα του γιατι μαλωναμε,αλλα εν μερει το νιωθει...Δεν θελει να του λενε οι αλλοι πως να γινει ή τι να διορθωσει...
Γράψ΄του τα.
Άφησέ του ένα σημείωμα, που θα του περιγράφεις ακριβώς πως νιώθεις.
Η φυγή δεν είναι λύση. Δε σημαίνει πως αν φύγεις που λέει ο Γιώργος τα πράγματα θα φτιάξουν. Τα πράγματα απλά θα ξεχαστούν και το κενό που εχει αφήσει μέσα σου η συμπεριφορά του δε θα γεμίσει όσες πόλεις και να αλλάξεις, όσα χιλιόμετρα κι αν απομακρυνθείς. Η ανάγκη που έχεις για συναισθηματική επαφή με τον πατέρα σου θα συνεχίσει να είναι εκεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 23:21, 06-09-10:

#41
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Η φυγή δεν είναι λύση. Δε σημαίνει πως αν φύγεις που λέει ο Γιώργος τα πράγματα θα φτιάξουν.
Ποτέ δεν το ανέφερα αυτό για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Το ότι δεν ανέφερα τα προφανή ("να του μιλήσεις κτλ κτλ") είναι γιατί 1) τα είπατε και 2) some people just refuse to listen.

Απλά πιστεύω ότι πρώτη προτεραιότητα είναι η ψυχική υγεία της kate. Εάν δεν μπορεί να βγάλει άκρη με τους δικούς της, τουλάχιστον ας έχει την ηρεμία και την ανεξαρτησία της. Έπειτα πού θα πάει, θα λείψει στους δικούς της. Δεν θα της το κρατάνε και για πάντα μανιάτικο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 23:23, 06-09-10:

#42
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Γράψ΄του τα.
Άφησέ του ένα σημείωμα, που θα του περιγράφεις ακριβώς πως νιώθεις.
Η φυγή δεν είναι λύση. Δε σημαίνει πως αν φύγεις που λέει ο Γιώργος τα πράγματα θα φτιάξουν. Τα πράγματα απλά θα ξεχαστούν και το κενό που εχει αφήσει μέσα σου η συμπεριφορά του δε θα γεμίσει όσες πόλεις και να αλλάξεις, όσα χιλιόμετρα κι αν απομακρυνθείς. Η ανάγκη που έχεις για συναισθηματική επαφή με τον πατέρα σου θα συνεχίσει να είναι εκεί.
Ευχαριστω πολυ Ηρω..Νομιζω πως ειναι μια καλη ιδεα...Δεν πρεπει να μεινουν ετσι και να ξεχαστουν..Πρεπει να καταλαβει πως νιωθω πριν γινει αργα...Μαλλον αυτο θα κανω,αλλα τωρα δεν μπορω ακομη..Δεν ειμαι ψυχολογικα ετοιμη να του τα πω-γραψω..Πριν φυγω για σπουδες θα το κανω ομως...
Ευχαριστω ολους παντως για τις συμβουλες..Ελπιζω καποτε να καταλαβει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 23:40, 06-09-10:

#43
Ό,τι και να κάνεις πάντως, να ξέρεις ότι δεν πρέπει να τους μισήσεις ή να τους κρατήσεις κακία. Γονείς σου είναι, ποτέ δεν θα ήθελαν το κακό σου.
Απλά κάποιοι δεν ξέρουν ... (χωρίς να κρίνω τους δικούς σου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη prinCess.
H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών . Έχει γράψει 5,644 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε στις 01:46, 07-09-10:

#44
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Μπορει να ειμαστε μονοι σε 5 τετραγωνικα και να μην ανταλλαζουμε κουβεντα..Ειμαστε πολυ κρυοι μεταξυ μας..Που και που προσπαθει να διορθωσει τα αδιορθωτα,αλλα ειναι πολυ δυσκολο..υστερα απο ολα οσα μου εχει κανει...Πως να μην νιωσω ετσι αβολα στο σπιτι μου??Γιατι δηλαδη δεν ηρθε ποτε αυτος να μου πει καλημερα και να με αγκαλιασει?Ερωτω λοιπον...πώς ειναι δυνατον να εχεις απαιτησεις χωρις εν τελει να προσφερεις???Περαν των υλικων αγαθων που οφειλουν να παρεχουν οι γονεις στα παιδια πρεπει να τα στηριζουν οπωσδηποτε και πνευματικα.

Λυπαμαι πολυ για την σχεση μου με τον μπαμπα..Ζηλευω ατομα της ηλικιας μας με γονεις-φιλους.
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Βασικα οπως προανεφερα ξερω οτι τα κανω απο αντιδραση,αλλα αυτα τα πραγματα που κανω απο αντιδραση,ενω παλια μπορει να μην μου αρεζαν τωρα μου αρεσουν..Δηλαδη παλια δεν θα μπορουσα να φανταστω πως θα εξελιχτω ετσι,και ομως τωρα το θεωρω φυσιολογικο...Δεν ειναι θεμα οτι πχ δεν μου ταιριαζουν...Εγω νιωθω ετσι πως ειμαι βολικα..Ισα ισα δεν θα μπορουσα να κυκολοφορω με φουστες και τακουνια οπως κανει η πλειοψηφια των κοριτσιων..Ουτε καν αυτο που θεωρουν καποιοι φυσιολογικο..Μπορει να σε μπερδεψα τωρα..ειναι δυσκολο να καταλαβεις ενα ατομο αν δεν περνας τα ιδια...
Συχαινομαι οταν τον ακουω να σχολιαζει αρνητικα την εμφανηση των αλλων...Δεν λεω να μην λεει την αποψη του..Και εγω μπορει να θεωρησω κατι ασχημο σε καποιον και να το πω αλλα δεν πρεπει να κολλαμε σε αυτο...Το οτι η εμφανηση καποιου δειχνει πχ "αλητισια"δεν σημαινει πως ειναι αλητης,τελος.Με ενοχλει φοβερα η σταση του...
Μία από τα ίδια και εγώ, απλά εγώ γενικά δεν ήμουν ποτέ αντιδραστικό παιδί και πήγαινα πάντα με τα νερά τους. Δεν επαναστάτησα ποτέ, δεν πάλεψα ποτέ για τα δικαιώματά μου, δεν δεν δεν.
Γενικά δεν "ξεσάλωσα" για να τους μπω στο μάτι, και ποτέ δε μου είπαν κάτι για τα ρούχα μου, ή για το χρώμα των μαλλιών μου κτλ. δεν είχαν ποτέ τέτοιο κόμπλεξ δόξα τω Θεώ, αυτό μου έλειπε.

Απλά η γενική τους στάση είναι αυτή που περιγράφεις. Παλιά μάλιστα είχα και γω μια σχετική επαφη με τη μάνα μου, κάναμε και κάμια πλάκα παρέα, μιλούσα για πρόβληματα που είχα με τις φίλες μου(φυσικά όχι για άγορια).
Τώρα πραγματικά με έχουν ξενερώσει, δεν έχω όρεξη ούτε καν να τους μιλάω, μπορεί να βγούμε έξω για φαγητό ή κατι, και να μη βγάλω άχνα. Μετά αρχίζουν, και γιατί έχεις γίνει τόση αντιικοινωνική, δε συζητάς μαζί μας, όλη μέρα στο δωμάτιό σου, είσαι ψυχρή, με άλλους γελάς , με μας όχι κτλ.
Απορώ πώς δε καταλαβαίνουν ότι αυτοί φταίνε για αυτό. Εκτός αυτού, έχει τύχει πολλές φορές να με συγκρίνουν με τον αδερφό μου, ειδικά η μάνα μου, που του έχει αδυναμία, λέει "ο αδερφός σου δεν είναι όπως εσύ, πού έμοιασες και είσαι έτσι" και άλλα ωραία. Εμμμ, ο αδερφός μου δε μαγάλωσε όπως μεγάλωσα εγώ, είχε την άπλα του.

Τέσπα. Πιστεύω κάποια στιγμή και εγώ να τους τα πω όλα όσα με βασανίζουν, και ίσως τότε αλλάξουν κάποια πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 09:12, 07-09-10:

#45
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Δεν θελει να του λενε οι αλλοι πως να γινει ή τι να διορθωσει...
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Δεν μπορω να του τα πω ντρεπομαι..και δεν κανω πλακαΑυτος με ηθελε απο μικρη σκληρη και δεν μπορω γιαυτο..Γιατι και εγω παντα του εδειχνα ποσο σκληρη ειμαι..
Αρχική Δημοσίευση από Kate-Bender
Ελπιζω μετα τα 18 να μαλακωσει λιγο η καρδια του..να του λειψω και να καταλαβει τα σφαλματα που εκανε στο παρελθον..και πανω απο ολα να τα παραδεχτει...
Έχεις συνειδητοποιήσει πόσο μοιάζεις στον πατέρα σου σα χαρακτήρας?
Πρόσεχε λοιπόν να μην κάνεις κι εσύ όσα του καταλογίζεις ως λάθη.
Και μην ανησυχείς, όλα φτιάχνουν όταν το αποφασίσουμε........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 09:50, 07-09-10:

#46
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Ποτέ δεν το ανέφερα αυτό για να μην υπάρχει παρεξήγηση. Το ότι δεν ανέφερα τα προφανή ("να του μιλήσεις κτλ κτλ") είναι γιατί 1) τα είπατε και 2) some people just refuse to listen.

Απλά πιστεύω ότι πρώτη προτεραιότητα είναι η ψυχική υγεία της kate. Εάν δεν μπορεί να βγάλει άκρη με τους δικούς της, τουλάχιστον ας έχει την ηρεμία και την ανεξαρτησία της. Έπειτα πού θα πάει, θα λείψει στους δικούς της. Δεν θα της το κρατάνε και για πάντα μανιάτικο.
Εσύ δεν είπες παιδί μου να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί;
Μάλιστα να βρει και μια δουλειά, για να μην τους έχει οικονομικά ανάγκη.
Από τα λεγόμενα της Kate προσωπικά δεν κατάλαβα ότι είναι ένας πατέρας-τέρας, δυνάστης που δεν την αφήνει να ξεμυτίσει, αλλά ένας άνθρωπος που δεν έχει τρόπο να έρθει κοντά με το παιδί του, να του δείξει αγάπη. Ένας άνθρωπος που απλά φαίνεται απογοητευμένος με τις επιλογές της, που περισσότερο έχουν να κάνουν με την εμφάνιση.
Οι απειλές για αυτόν είναι ένας τρόπος να τη "συνετίσει".
Δεν πιστεύω ότι αυτός ο πατέρας θα στερήσει τις σπουδές (να της κόψει το νοίκι που αναφέρεται) από την κόρη του.

Και τέλος πάντων η σχέση πατέρα-κόρης είναι ευαίσθητη.
Πολλοί πατεράδες ανησυχούν υπερβολικά για την ..ηθική της κόρης τους, έχουν μια ανάγκη να την προστατεύουν από τον τρόπο που ξέρουν ότι σκέφτεται ένας άντρας και αυτό τις περισσότερες φορές ξεκινάει από την εμφάνιση, ως μια μέθοδος να μην προκαλεί.
Το να πεις σε αυτόν τον πατέρα ότι όσο πιο πολύ την πιέζεις, τόσο περισσότερο θα σου ξεσκίζεται στο μέλλον, είναι ό,τι χειρότερο έχω ακούσει σε αυτό το φόρουμ.
Αν αύριο μεθαύριο κάνεις μια κόρη που στα 14 της ντύνεται προκλητικά και βγαίνει μέχρι αργά, να σε δω τι θα κάνεις..
Έξω απ΄το χορό...


Εγώ είμαι σίγουρη πως αν ρωτήσεις τον μπαμπά της Kate θα σου πει πάνω κάτω τα ίδια. Ότι δε νιώθει την αγάπη της, ότι μπορεί να καθίσουν στον ίδιο χώρο και να μην ανταλλάξουν κουβέντα, ότι μερικές φορές αισθάνεται ότι τον σιχαίνεται κλπ..
Κate την κουβέντα είναι λογικό να τη φοβάσαι. Γιατί δε δοκιμάζεις τότε πράξεις; Εκεί που κάθεστε λοιπόν οι δυο σας, πετάξου και δώσ΄του ένα φίλι.. να δεις πως θα σπάσει αμέσως!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 10:10, 07-09-10:

#47
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Εσύ δεν είπες παιδί μου να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί;
Δεν είπα το ότι "το να φύγεις μακριά θα λύσει και το πρόβλημα". Είπα απλώς "φύγε μακριά".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 10:46, 07-09-10:

#48
Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Ό,τι και να κάνεις πάντως, να ξέρεις ότι δεν πρέπει να τους μισήσεις ή να τους κρατήσεις κακία. Γονείς σου είναι, ποτέ δεν θα ήθελαν το κακό σου.
Απλά κάποιοι δεν ξέρουν ... (χωρίς να κρίνω τους δικούς σου)
αυτο ηταν που σκεφτομουν"μακρια και αγαπημενοι..αυτος να'ναι καλα απο εκει και περα να μην επεμβαινει πλεον στην ζωη μου..."
Ακομη,νομιζω πως αν του τα εγραφα οπως προανεφερα,μπορει να του εδινα ευκαιρια να διορθωθει..Στον γραπτο λογο θελει δεν θελει θα ακουσει τα παντα...μπορει να καταλαβει καποιοα πραγματα και να διορθωθει η σχεση μας απο εκει και περαα...Και τοτε μπορει το "μακρια και αγαπημενοι" να μετασχηματιστει σε "κοντα και αγαπημενοι..."το ευχομαι δηλαδη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 11:10, 07-09-10:

#49
Αρχική Δημοσίευση από ^prinCess^
Μία από τα ίδια και εγώ, απλά εγώ γενικά δεν ήμουν ποτέ αντιδραστικό παιδί και πήγαινα πάντα με τα νερά τους. Δεν επαναστάτησα ποτέ, δεν πάλεψα ποτέ για τα δικαιώματά μου, δεν δεν δεν.
Γενικά δεν "ξεσάλωσα" για να τους μπω στο μάτι, και ποτέ δε μου είπαν κάτι για τα ρούχα μου, ή για το χρώμα των μαλλιών μου κτλ. δεν είχαν ποτέ τέτοιο κόμπλεξ δόξα τω Θεώ, αυτό μου έλειπε.

Απλά η γενική τους στάση είναι αυτή που περιγράφεις. Παλιά μάλιστα είχα και γω μια σχετική επαφη με τη μάνα μου, κάναμε και κάμια πλάκα παρέα, μιλούσα για πρόβληματα που είχα με τις φίλες μου(φυσικά όχι για άγορια).
Τώρα πραγματικά με έχουν ξενερώσει, δεν έχω όρεξη ούτε καν να τους μιλάω, μπορεί να βγούμε έξω για φαγητό ή κατι, και να μη βγάλω άχνα. Μετά αρχίζουν, και γιατί έχεις γίνει τόση αντιικοινωνική, δε συζητάς μαζί μας, όλη μέρα στο δωμάτιό σου, είσαι ψυχρή, με άλλους γελάς , με μας όχι κτλ.
Απορώ πώς δε καταλαβαίνουν ότι αυτοί φταίνε για αυτό. Εκτός αυτού, έχει τύχει πολλές φορές να με συγκρίνουν με τον αδερφό μου, ειδικά η μάνα μου, που του έχει αδυναμία, λέει "ο αδερφός σου δεν είναι όπως εσύ, πού έμοιασες και είσαι έτσι" και άλλα ωραία. Εμμμ, ο αδερφός μου δε μαγάλωσε όπως μεγάλωσα εγώ, είχε την άπλα του.

Τέσπα. Πιστεύω κάποια στιγμή και εγώ να τους τα πω όλα όσα με βασανίζουν, και ίσως τότε αλλάξουν κάποια πράγματα.
Σε θαυμαζω γιατι αντεξες ως τωρα και δεν αντεδρασες..Εγω ετοιμη να εκραγω ημουν...Ενιωθα σαν καμια δουλα:"Κανε αυτο κανε εκεινο,οχι μην κανεις αυτο,μην τολμησεις"..κτλ Μετα αρχισα να αποκτω λιγη ελευθερια και τωρα θελω ολο και περισσοτερη,γιατι ξερω πως πολλα απο αυτα που ζητουσα ηταν τα πιο φυσιολογικα πραγματα..Πραγματα που εχει καθε παιδι...

Ολη αυτη η γκρινια τους με εχει οδηγησει σε καταθλιψη πριν δυο χρονια..Ειχα ξεχασει να γελαω....Και μου ελεγε μετα ο πατερας μου"Εγω θελω χαρουμενα παιδια στο σπιτι...οχι μουτρωμενα...."κτλ κτλ .Ευτυχως ομως απεκτησα καλη παρεα στο λυκειο και παντα με βοηθουσε-βοηθαει στο να ειμαι αισιοδοξη...οταν εχω προβληματα ειναι παντα ολοι ετοιμοι να με βοηθησουν..με συμβουλευουν,παραλληλα προσπαθουν να φερουν καπως την συζητηση να ξεχαστω και να νιωσω καλυτερα...χαιρομαι που εχω τετοια ατομα διπλα μου..με στηριζουν..Μου δινουν το στηριγμα που θα επρεπε κανονικα να μου δωσει ο πατερας μου...

Οσο αφορα αυτο που λες σε συγκρινουν με τον αδερφο σου...και εγω το εχω...Ο πατερας μου με τον μεγαλο αδερφο μου εχει πολυ καλες σχεσεις...και ειναι γενικοτερα ο αδερφος μου ενα παιδι που δεν εκανε επαναστασεις διαφορων ειδων...Αλλα τωρα σοβαρα...τι επανασταση να κανει ενα αγορι?Ειναι αγορι ολα του επιτρεπονται σχεδον.Γιατι αυτος να πηγαινει κινηματογραφο(εστω και μια φορα)απο 6η δημοτικου..ως της μια και μιση το βραδυ..και εγω να πολεμαω ακομη τωρα γιαυτην την ωρα?Ναι ειμαι κοριτσι πρεπει να προσεχω περισσοτερο,αλλα και παλι αυτο ειναι μια δικαιολογια πιστευω..Και αν του ελεγα θα μας φερουν αλλοι γονεις για να μην τον βαζω αυτον σε αγγαριες θα τα επερνε προφανως,γιατι θα πιστευε πως εχω φιλο και αυτος θα με φερει..Θα μου δημιουργουσε με την γκρινια του τυψεις προκειμενου να γυρισω πιο νωρις...Γενικα ομως δεν με εχει εμπιστοσυνη και δεν μπορω να καταλαβω το γιατι...Ναι του λεω μικροψεμμετακια ,αλλα σε αυτο φερει ευθυνη ο ιδιος..που με τον πολυ συντιριτισμο του με κανει να φοβαμαι να του πω την αληθεια..Αναρωτιεμαι ομως γιατι δεν με εμπιστευεται..Αν ειχε γινει κατι που να οφειλεται σε αυτο θα μου το ελεγε...αλλα ποτε δεν εχει πει γιατι δεν μου εχει εμπιστοσυνη..ουτε μου εχει πει ξεκαθαρα "δεν σε εχω εμπιστοσυνη"αλλα το καταλαβαινω απο τις κινησεις του...απο το πως μου συμπεριφερεται...

Φετος το καλοκαιρι βγηκα μια μερα με τον αδερφο μου...και τελοσπαντων με πηρε τηλεφωνο για να το επιβεβαιωσει...μου λεει"σιγουρα εισαι με τον αδερφο σου εε??"Και μετα απο κατι μερες πηγε διακοπες ο αδερφος μου και ειχε αφησει το κινητο του σε εμενα και εγω του εδωσα το δικο μου για να εχει ελληνικο αριθμο,γιατι ηρθε απο γερμανια..Σε καποια φαση περνει καποιος φιλος του απο Γερμανια στο κινητο και εγω δεν το σηκωνω...Πηγαινω το λεω στην μαμα μου,το ακουει αυτος και αρχιζει να με φωναζει"τι ηλιθια που εισαι,μπορει να ειναι κατι σοβαρο,μονο τον εαυτο σου κοιτας,και ο αδερφος σου μια χαρα σε καλυπτει(σπονδααα) αλλα εσυ δεν κανεις τιποτα οταν ειναι για τους αλλους"του λεω "τι πραγμααα?κοιταω μονο τον εαυτο μου???" και μου λεει "ναι,παντα." Και του κανω μια "καλα ενταξει..."(ειρωνια) Δεν ειχα ορεξη για φασαριες και δεν το συνεχισα...

Αλλα ολη την ωρα μαλωνουμε μεχρι και για μικρα πραγματα..ο,τι κανω τον ενοχλει...

Τωρα που εισαι μεγαλυτερη πιστευω θα ειναι καλο να μιλησεις μαζι τους..αν εισαι βεβαια ψυχολογικα ετοιμη..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Kate-Bender : 07-09-10 στις 11:47.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 11:31, 07-09-10:

#50
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Εσύ δεν είπες παιδί μου να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί;
Μάλιστα να βρει και μια δουλειά, για να μην τους έχει οικονομικά ανάγκη.
Από τα λεγόμενα της Kate προσωπικά δεν κατάλαβα ότι είναι ένας πατέρας-τέρας, δυνάστης που δεν την αφήνει να ξεμυτίσει, αλλά ένας άνθρωπος που δεν έχει τρόπο να έρθει κοντά με το παιδί του, να του δείξει αγάπη. Ένας άνθρωπος που απλά φαίνεται απογοητευμένος με τις επιλογές της, που περισσότερο έχουν να κάνουν με την εμφάνιση.
Οι απειλές για αυτόν είναι ένας τρόπος να τη "συνετίσει".
Δεν πιστεύω ότι αυτός ο πατέρας θα στερήσει τις σπουδές (να της κόψει το νοίκι που αναφέρεται) από την κόρη του.

Και τέλος πάντων η σχέση πατέρα-κόρης είναι ευαίσθητη.
Πολλοί πατεράδες ανησυχούν υπερβολικά για την ..ηθική της κόρης τους, έχουν μια ανάγκη να την προστατεύουν από τον τρόπο που ξέρουν ότι σκέφτεται ένας άντρας και αυτό τις περισσότερες φορές ξεκινάει από την εμφάνιση, ως μια μέθοδος να μην προκαλεί.
Το να πεις σε αυτόν τον πατέρα ότι όσο πιο πολύ την πιέζεις, τόσο περισσότερο θα σου ξεσκίζεται στο μέλλον, είναι ό,τι χειρότερο έχω ακούσει σε αυτό το φόρουμ.
Αν αύριο μεθαύριο κάνεις μια κόρη που στα 14 της ντύνεται προκλητικά και βγαίνει μέχρι αργά, να σε δω τι θα κάνεις..
Έξω απ΄το χορό...


Εγώ είμαι σίγουρη πως αν ρωτήσεις τον μπαμπά της Kate θα σου πει πάνω κάτω τα ίδια. Ότι δε νιώθει την αγάπη της, ότι μπορεί να καθίσουν στον ίδιο χώρο και να μην ανταλλάξουν κουβέντα, ότι μερικές φορές αισθάνεται ότι τον σιχαίνεται κλπ..
Κate την κουβέντα είναι λογικό να τη φοβάσαι. Γιατί δε δοκιμάζεις τότε πράξεις; Εκεί που κάθεστε λοιπόν οι δυο σας, πετάξου και δώσ΄του ένα φίλι.. να δεις πως θα σπάσει αμέσως!

Ωραια τα λες
χαχα ειναι και αυτο δυσκολο για εμενα..Ξες μεχρι πριν δυο χρονια του ελεγα καληνυχτα πριν κοιμηθω και του εσκαγα και ενα φιλακι...Αλλα μετα μια μερα μου κανει μια"δεν θελω να με ξαναφιλησεις και να με αγκαλιασεις και να μου πεις καληνυχτα αφου δεν το νιωθεις..."Και ετσι σταματησα..και δεν ηταν οτι δεν το ενιωθα...ετσι το καταλαβαινε αυτος..
Εχει κλειστει πελον στον δικο του κοσμο...Καθεται τηλεοραση οταν γυριζει απο την δουλεια..μπορει να τυχει να φαει μαζι μας το μεσημερι...και μετα ξανακαθεται τηλεοραση και ασχολειται με το βολευ...εχει τρελα με αυτο,γιατι ειχε παλια ομαδα...Μετα το απογευμα ολο και κατι κανει με τους φιλους του..Γυριζει το βραδακι..καθεται υπολογιστη διαβαζει πολιτικα ή ασχολειται με το βολευ...Αυτη ειναι η καθημερινοτητα του...Και ενω εγω δεν πηγαινω εδω και δυο χρονια να του πω καληνυχτα δεν ερχεται ουτε αυτος..Εγω παλι διαβαζω μεχρι αργα..μπορει να ανοιξει την πορτα και να μου πει"τι διαβαζεις?..(και αν ειναι πολυ αργα)..ξεκουρασου καλυτερα.."και μετα φευγει στο υπνοδωματιο..αυτο ...
Ταιλευταια φορα που με αγκαλιασε ηταν περσυ το καλοκαιρι οταν περασα ενα πτυχιο...Αφου με ειχε καταβρισει οταν εδωσα τις εξετασεις γιατι του ειπα πως ειχα την εντυπωση οτι δεν περασα..προτιμω να ειμαι επιφυλακτικη παντα...και καλυτερα να αναμενω το χειροτερο παρα το καλυτερο και να μου ερθει αντιθετα..Και οταν αυτος με πιεζε με την ερωτηση "πιστευεις περασες ή οχι??"και εγω προσπαθουσα να βρω αδιεξοδο..νευριαζε.."καλα δεν μπορεις να εκτιμησεις τον εαυτο σου?Εισαι χαζη??"αυτο επερνα ως απαντηση...Υστερα το μετανιωσε οταν ειδε οτι περασα το πτυχιο και με καλο βαθμο..ειπε στην μητερα μου"τζαμπα την μαλωνουμε,κανουμε λαθος.."κανονικα θα επρεπε να αναφερθει μονο στον εαυτο του..η μαμα μου δεν μου συμπεριφερονταν ετσι..Απλα δεν θελει να φταιει μονος αυτος παντα να φταινε οι αλλοι ή αν φταει αυτος να φταινε και αλλοι...

Ο πατερας μου παρολαυτα ειναι καλος ανθρωπος..απλα δεν εχει τον τροπο του να με προσεγγισει..Μου μιλαει αποτομα..με κανει να νιωθω σαν σκουπιδι...Οταν εχει τα νευρα του δεν συγγρατιεται,δεν ξερει τι κανει...Θελει το καλο μου ομως..νοιαζεται το ξερω..αλλα αυτη η υπερπροστασια καταντα φυλακη μου και με οδηγει-μπορει να οδηγησει ισως σε ακραιες συμπεριφορες αθελητα..Ναι ωρες ωρες τον συχαινομαι...με τον τροπο του...αλλα τον συγχωρω....Εχει περασει δυσκολα χρονια...και νομιζω δεν ενιωσε ποτε παιδι..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους