Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,094 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,079 μηνύματα σε 74,652 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αυτοδικία αντί θεσμικής δικαιοσύνης;

DreamsRevenge

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DreamsRevenge
H DreamsRevenge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,241 μηνύματα.

H DreamsRevenge sans toit, ni loi έγραψε στις 14:24, 01-02-09:

#1
Εξώδικη προστασία ή Αυτοδικία:

Χαρακτηρίζεται η δια ιδίων δυνάμεων του θιγομένου προστασία του δικαιώματός του. Σήμερα η αυτοδύναμος αυτή προστασία αποδοκιμάζεται από το σύγχρονο δίκαιο ως προσβάλλουσα τις δικαστικές Αρχές ευνομούμενων Πολιτειών (Χωρών). Πέραν όμως του γενικού κανόνα αυτού υπάρχουν περιπτώσεις που η "αυτοδικία" συγχωρείται π.χ. η αυτοδικία ως άμυνα ή ως ικανοποίηση δικαιώματος


Αστικό Δίκαιο , Αυτοδικία, Άμυνα. (άρθρο 281-288)

ΕΝΔΕΚΑΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ, ΑΥΤΟΔΙΚΙΑ, ΑΜΥΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΝΑΓΚΗΣ

Άρθρο 282

Αυτοδικία

Η ικανοποίηση της αξίωσης από το δικαιούχο αυτοδύναμα και χωρίς τη βοήθεια της αρχής (αυτοδικία) επιτρέπεται μόνο όταν η βοήθεια της αρχής δεν μπορεί να φτάσει έγκαιρα και υπάρχει κίνδυνος από την αναβολή να ματαιωθεί ή να δυσκολευτεί σημαντικά η πραγμάτωση της αξίωσης.
Τα δύο παραπάνω αποσπάσματα είναι μόνο κάποιες από τις "ακαδημαϊκές" ερμηνείες του όρου.
Ωστόσο, ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία η εγκληματικότητα αποκτά νέες διαστάσεις, ποιοτικά και ποσοτικά ενώ τα θύματα της δε μπορούν πάντα να προβάλλουν αντίσταση επειδή είναι π.χ. παιδιά. Τότε το κύμα της οργής και της ενοχής γεμίζει τους γονείς, τους οικείους.
Και το κύμα αυτό κάποιες φορές φουσκώνει από την προβολή των ανεπαρκειών και των ελλείψεων του συστήματος απονομής της δικαιοσύνης στη χώρα μας αλλά και του νομοθετικού πλαισίου σε αρκετές περιπτώσεις.

Όλα αυτά ξεκίνησαν να με απασχολούν από τα γεγονότα του Δεκεμβρίου μια νέα ένταση αν θέλετε του προβληματισμού μετά από την πρόσφατη εξάρθρωση κυκλώματος παιδοφίλων (και ποιός ξέρει και αν όχι και παιδεραστών...)

Τελικά ως κοινωνία προ-οδεύουμε προς ένα κράτος δικαίου ή προς ένα νέο πρωτογονισμό?

Υ.Γ. Αν κάποιος μπορεί να μορφοποιήσει τις δύο παραθέσεις ως δύο ξεχωριστές παραθέσεις με τα links τους, make your self at home γιατί εγώ κάπου κόλλησα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 01-02-09 στις 14:57. Αιτία: μορφοποίηση
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DreamsRevenge

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DreamsRevenge
H DreamsRevenge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,241 μηνύματα.

H DreamsRevenge sans toit, ni loi έγραψε στις 23:00, 02-02-09:

#2
Έτσι, ο νόμος της ανταπόδοσης συναντάται για πρώτη φορά στην ιστορία του Δικαίου στη Μινωική Πολιτεία. Αν και τα αρχαιολογικά ευρήματα δεν έχουν φέρει στο φως μέχρι σήμερα κάποια επιγραφή με τη σχετική ποινική διάταξη, αυτή σώζεται ακέραιη στο έργο του Αριστοτέλη και συγκεκριμένα στο τέταρτο βιβλίο των «Ηθικών Νικομαχείων» όπου γίνεται λόγος για το ʽʼαντιπεπονθόςʼʼ - δηλαδή την ανταπόδοση -το οποίο χαρακτηρίζεται ως σπουδαία μορφή απονομής δικαιοσύνης και κατονομάζεται ως πατέρας της διάταξης ο μυθικός Ραδάμανθυς. Στο Ραδάμανθυ αποδίδεται η νομική φράση ʽʼΕι και πάθοι τα τ΄ερεξε, δίκη κʼ ιθεία γένοιτʼʼ, διατυπωμένη στον έμμετρο λόγο που συνήθιζαν να χρησιμοποιούν οι Κρήτες στη νομοθεσία τους για ευκολότερη αποστήθιση της, που μεταφράζεται ʽʼΜόνο σαν πάθει ό,τι ʽκάμε, δίκη σωστή θα γίνειʼʼ, δηλαδή όπως λέγεται στην κρητική διάλεκτο ʽʼτα δίκια θα γεννούσιʼʼ. Και στην Αγία Γραφή αναφέρεται χαρακτηριστικά μέσα από τα λόγια του Μωϋσή: ʼʼΖωή αντί ζωής, οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος, χείρα αντί χειρός, πόδα αντί ποδόςʼʼ. Ιδιαίτερης σημασίας είναι το σύστημα που ίσχυε στην Κρήτη την περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας. Η βασική αρχή του Ιερού Νόμου, ʽο νόμος του ισοποίνουʼʼ- Kisas- όριζε ότι σε περίπτωση φόνου η ποινή που επιβάλλεται είναι είτε το ισόποινο, δηλαδή η καταδίκη του δράστη σε θάνατο, είτε η ʽʼποινή εξαγοράς του αίματοςʼʼ(Diyet), σύμφωνα με την οποία ο θύτης πληρώνει κάποια χρηματική αποζημίωση στην οικογένεια του θύματος για το αίμα που χύθηκε χωρίς άλλες ποινικές κυρώσεις. Το χυμένο αίμα ουσιαστικά μετατρέπεται σε υλικό στοιχείο που ανταλλάσσεται με το αίμα του δράστη ή με το ποσό της αποζημίωσης...
Απόσπασμα από άρθρο της Μαρίας Γαλανού στο περιοδικό "Στιγμές"
http://www.stigmes.gr/gr/grpages/articles/vendetta.html

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DreamsRevenge : 03-02-09 στις 10:55.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

C.M.

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη C.M.
H C.M. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 251 μηνύματα.

H C.M. έγραψε στις 17:07, 10-02-09:

#3
DreamsRevenge, κατ'αρχήν τα άρθρα που παραθέτεις είναι από τον αστικό κώδικα. Καμία σχέση με την εγκληματικότητα. Στο ποινικό δίκαιο η "αυτοάμυνα" δεν είναι είδος "αυτοδικίας" κατά τη δική μου άποψη. Εννοιολογικά και φιλοσοφικά ακόμα διαφέρουν οι δύο έννοιες, όσο οι περιεχόμενες σε αυτές "άμυνα" "δίκη". Η άμυνα ως ενστικτώδης αντίδραση του οργανισμού για προφύλαξη του εαυτού μας ελλείψει εναλλακτικών λύσεων δεν έχει να κάνει με οποιαδήποτε συμπεριφορά μας στρεφόμενη κατά του δράστη για σκοπούς απονομής της κατ'ιδίαν αντίληψη δικαιοσύνης.

Η αυτοδικία πιστεύω πως είναι μια εγωϊστική διαδικασία εκτόνωσης. Κανένα νομοθετικό σύστημα δεν πάσχει και καμία δικαιοσύνη δεν είναι λειψή απλά και μόνο επειδή δεν καταφέρνει την δική μας πλήρη δικαίωση. Άλλο δικαιοσύνη άλλο δικαίωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DreamsRevenge

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DreamsRevenge
H DreamsRevenge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,241 μηνύματα.

H DreamsRevenge sans toit, ni loi έγραψε στις 17:33, 10-02-09:

#4
C.M. ευχαριστώ πολύ για τη διευκρίνιση, γιατί ομολογώ ότι μπερδεύτηκα λίγο στην αρχή ψάχνοντας για ένα καλό κείμενο εκκίνησης, εξ' ού και η προσθήκη του δεύτερου άρθρου.

Εάν θα μπορούσες εσύ ή κάποιος άλλος να συμβάλλει με κείμενα αναφοράς πάνω στα οποία να υπάρξει μια αρχή διαλόγου, (καθώς ο διάλογος μετά αυτονομείται και αυτό είναι και το καλύτερο), σαφώς και είναι ευπρόσδεκτα όπως και όλες οι απόψεις άλλωστε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:39, 17-11-09:

#5
Η αυτοδικία χαρακτηρίζει κυρίως τις πρωτόγονες κατά τεκμήριο κοινωνίες. Η δυνατότητα του κάθε ατόμου χωριστά να εφαρμόσει το δικό του νόμο, σύμφωνα με τις προσωπικές του πολιτικές ή θρησκευτικές αντιλήψεις, δημιουργεί μια χαοτική κοινωνία-ζούγκλα, όπου δεν ισχύει καμμία αναλογικότητα, αφού για το ίδιο αδίκημα είναι δυνατόν να αποδοθούν πολλές και διάφορες τιμωρίες, αλλά και δίκαιο βρίσκει μόνο όποιος είναι αρκετά ισχυρός ώστε να μπορεί να το επιβάλει. Πράγματι, όπως επισημαίνει ο συγγραφέας Πάνος Ηλιόπουλος σε πρόσφατο βιβλίο του, οι αρχαίοι Έλληνες υπήρξαν ελεύθεροι γιατί τηρούσαν τους νόμους της Πολιτείας. Ο Ηράκλειτος πίστευε ότι οι νόμοι είναι εξίσου σημαντικοί με την εδαφική ακεραιότητα της χώρας: «Ο λαός πρέπει να υπερασπίζεται το νόμο με τον ίδιο τρόπο που πολεμά για τα τείχη της πόλης». Ο Δημοσθένης τόνιζε στους Αθηναίους ότι χάρη στους νόμους «έχετε ίσα δικαιώματα και χάριν αυτών έχετε τα αγαθά που έχετε». Ο κομμουνισμός των Ελλήνων -γράφει ο συγγραφέας- ήταν η τήρηση των νόμων της Πολιτείας. Κατά τον Ηλιόπουλο, η Αθηναϊκή Δημοκρατία ήταν ορκισμένος εχθρός του κατοπινού και σημερινού δόγματος «το κεφάλαιο πάνω από την Πολιτεία και τους πολίτες». Αυτό ωστόσο αφήνει ένα υπονοούμενο, το οποίο παραπέμπει στο ζήτημα της επαναστατικής αυτοδικίας, η οποία ονομάζεται "λαϊκή δικαιοσύνη" από αυτούς που την επιβάλουν ή "τρομοκρατία" από εκείνους που την υφίστανται, αλλά και από τους εκάστοτε κρατούντες. Έχουν δικαίωμα οι πολίτες να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, όταν κρίνουν ότι έχει καταλυθεί η βασική αρχή της δημοκρατίας και του δικαίου -η αρχή δηλαδή της λαϊκής κυριαρχίας- και ότι τα συμφέροντα των ολίγων, έχουν κυριαρχήσει επί των συμφερόντων της πλειοψηφίας των πολιτών;

Ο Ηλιόπουλος καταλήγει στο τολμηρό συμπέρασμα ότι όταν καταπατείται το αίσθημα του δικαίου «οι πολίτες όχι μόνο δικαιούνται αλλά και υποχρεούνται ν' αποδώσουν δίκαιο, εφόσον δεν το αποδίδει η δικαιοσύνη. Κλασικό φωτεινό παράδειγμα, ελληνικό και παγκόσμιο, οι Αρμόδιος και Αριστογείτων, εκτελεστές του τύραννου Ιππαρχου, το 511 π.Χ. Αυτή είναι η γνήσια ελληνική σκέψη. Αυτή είναι η ελληνική και παγκόσμια δημοκρατική κουλτούρα».

Πράγματι, ακόμη και το σύνταγμα των ΗΠΑ, περιέχει ένα άρθρο που προτρέπει τους πολίτες να πάρουν τα όπλα εναντίον του κράτους, εάν θεωρήσουν ότι μια τυραννική κυβέρνηση έχει εγκατασταθεί. Ο Τόμας Τζέφερσον, το 1787, έγραφε στον Τζον Άνταμς: «Είδες την πρόταση για το νέο μας σύνταγμα; Ο πρόεδρος θα είναι ένα κακέκτυπο Πολωνού Μονάρχη (...) Μόλις καταλάβει την θέση και έχοντας υπό τον έλεγχό του τον στρατό της Ομοσπονδίας (...) δεν θα είναι εύκολο να εκδιωχθεί από τον θρόνο του, ακόμη κι αν ο λαός αποσύρει την ψήφο του απʼ αυτόν». Η λογική των αντιφεντεραλιστών του Τζέφερσον, ήταν ότι μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση είναι εγγύηση για την ελευθερία των πολιτών. Επέμεναν και, παρά την σφοδρή αντίδραση των «Φεντεραλιστών», πέτυχαν να ενταχθεί στο Σύνταγμα του 1787 η Χάρτα Δικαιωμάτων των Πολιτών, που εμπεριέχει τις γνωστές συνταγματικές τροπολογίες. Κρίσιμο σημείο της διαμάχης ήταν ποιος έχει την στρατιωτική ισχύ στο νέο κράτος. Οι αντιφεντεραλιστές υποστήριζαν ότι οι πολίτες που φέρουν όπλα, μπορούν να αντισταθούν όχι μόνο σε έναν εξωτερικό εχθρό, αλλά κυρίως σε ένα επίδοξο δικτάτορα. Η επιχειρηματολογία τους βασιζόταν στην σύγχρονη της εποχής πολιτική σκέψη του Τζον Λοκ, στο δικαίωμα δηλαδή του λαού να επαναστατεί όταν εγκαθιδρύονται τυραννικές κυβερνήσεις.

Το ζήτημα φυσικά δεν είναι τόσο απλό, ούτε και θα πρέπει να ειδωθεί μονόπλευρα, αφού οι τροπολογίες αυτές, οι οποίες έδωσαν το δικαίωμα οπλοφορίας στους Αμερικανούς, έχουν καταστήσει σήμερα τις ΗΠΑ, τη χώρα με τον υψηλότερο δείκτη δολοφονιών με πυροβόλα όπλα σε όλο τον δυτικό κόσμο και κατά καιρούς όλοι σοκάρονται, όταν κάποιος διανοητικά ασταθής δολοφονεί αδιακρίτως σε σχολεία, πολυκαταστήματα κλπ.

Θα μπορούσε κανείς να επιχειρηματολογήσει, ότι όλα αυτά μπορεί να είναι αναμενόμενα, από το νομικό πολιτισμό μίας χώρας με πολύ μικρή πολιτική ιστορία, η οποία ωστόσο περιλαμβάνει κι έναν μεγάλων διαστάσεων εμφύλιο πόλεμο, μιας χώρας η οποία θεσμοθέτησε την αυτοδικία με τον περιβόητο Νόμο του Λυντς, από τον οποίο έχει μείνει έως τις μέρες μας και στη δική μας γλώσσα, ο όρος "λυντσάρισμα". Κάτι τέτοιο υπονοεί ότι οι κανόνες δικαίου στους οποίους αναφερόμαστε, σε συνδυασμό με το δικαίωμα οπλοφορίας, είναι χαρακτηριστικά μιας σχετικά ανώριμης δημοκρατίας, η οποία ούτως ή άλλως θεμελιώθηκε πάνω στην διά της βίας των όπλων κατάκτηση της χώρας από τους ιθαγενείς κατοίκους της.

Από την άλλη πλευρά όμως, και με εντελώς διαφορετικό προσανατολισμό, ο Κορνήλιος Καστοριάδης, σύμφωνος με την αρχή του άθεου υπαρξισμού του Σαρτρ ότι ο άνθρωπος επινοεί τον εαυτό του, θεωρεί ότι η αυτοδημιουργία, η αυτοθέσμιση, η αυτοδικία και τέλος η αυτονόμηση αποτελούν τα μόνα προτάγματα, όπως τα αποκαλεί, ικανά να αποτελέσουν συλλογικά οράματα μιας κοινωνίας. Mόνο αν οι άνθρωποι συνειδητοποιήσουν την ευθύνη τους απέναντι στον εαυτό τους ως όντα κοινωνίας, μόνο τότε η διαδικασία της αυτοθέσμισης μπορεί να αρχίσει. Φυσικά και πάλι εδώ βρισκόμαστε αντιμέτωποι με το πρόταγμα του Διαφωτισμού για τη χειραφέτηση του ανθρώπινου νου από την ανωριμότητά του. Αυτό σημαίνει όμως ότι η αυτοδικία δεν είναι χαρακτηριστικό ενός ανώριμου πολιτεύματος, αλλά του σε ουτοπικό βαθμό ωριμότερου των πολιτευμάτων, το οποίο όμως για να κυριαρχήσει, προϋποθέτει την ανόρθωση του ανθρώπου σε ανώτερες σφαίρες ηθικής και πνευματικής εξέλιξης.

Τι γίνεται λοιπόν, όταν οι πολίτες κρίνουν ότι ο νόμος δεν αποδίδεται σωστά; Τι έχουν δικαίωμα και καθήκον να πράξουν, όταν κρίνουν ότι οι βασικές αρχές της δημοκρατίας και τα αυτονόητα ανθρώπινα δικαιώματα της αυτοδιάθεσης και της ελευθερίας έχουν βάναυσα καταπατηθεί; Ήταν ηθικά δικαιωμένη λοιπόν η αυτοδικία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, την μνήμη της οποίας σήμερα γιορτάζουμε, ή όχι; Περαιτέρω, ήταν ηθικά δικαιωμένη η δράση μιας αποκαλούμενης ως επαναστατικής οργάνωσης, με τίτλο μάλιστα τη σημερινή ημερομηνία, της Ε.Ο. 17Ν, η οποία στηρίχτηκε σε παρόμοια επιχειρήματα για να δικαιολογήσει τη δράση της και για πολλά χρόνια είχε με το μέρος της, έστω και σιωπηρά, μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης στη χώρα μας;

[Πηγές:]

http://www.ekathimerini.gr/4Dcgi/4Dc...03/2008_263612
http://www.costis.org/x/castoriadis/thema_gr2.htm
http://archive.enet.gr/online/online...06&id=14174492

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 17-11-09 στις 22:44. Αιτία: προσθήκη πηγών
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους