Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,100 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,181 μηνύματα σε 74,655 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Η "Βασιλεία του Θεού", επί της Γης

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 08:58, 26-03-09:

#1
Η «Βασιλεία του Θεού»

Με δεδομένο ότι κανένα γνωστό (ιστορικά) «θεοκρατικό σύστημα» δεν μπορεί να είναι η επαγγελθείσα χριστιανική «Βασιλεία του Θεού» και αν έχουμε υπόψη μας τα λόγια του Ιησού Χριστού « Εξεύρετε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά, και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτά, ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλʼ όστις θέλει να γίνει μέγας εν υμίν, ας είναι υπηρέτης υμών και όστις θέλει να είναι πρώτος εν υμίν, ας είναι δούλος υμών…»,
-Πως αντιλαμβάνεστε τη «Βασιλεία του Θεού», επί της Γης;
-Μπορεί ή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και γιατί;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 10:09, 26-03-09:

#2
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
αλλʼ όστις θέλει να γίνει μέγας εν υμίν, ας είναι υπηρέτης υμών και όστις θέλει να είναι πρώτος εν υμίν, ας είναι δούλος υμών…»
"μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχθείτε, υποταχθήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη" (Γ.Σεφέρης).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:52, 26-03-09:

#3
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
"μας έλεγαν θα νικήσετε όταν υποταχθείτε, υποταχθήκαμε και βρήκαμε τη στάχτη" (Γ.Σεφέρης).
"...και από τις στάχτες,
φτερούγισε ο Φοίνικας περήφανος..." (Μυθολογία)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 11:30, 26-03-09:

#4
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
"...και από τις στάχτες,
φτερούγισε ο Φοίνικας περήφανος..." (Μυθολογία)
Περήφανος και μόνος. Ως συνήθως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:57, 26-03-09:

#5
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Περήφανος και μόνος. Ως συνήθως.
" Πιο καλή η μοναξιά...";

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 12:16, 26-03-09:

#6
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
" Πιο καλή η μοναξιά...";
Μπα, ούτε αυτό μ'αρέσει. Αυτό είναι ερημίτης. Κάτι ενδιάμεσο, να'σαι υπό το κράτος του άλλου χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου. Και φυσικά απαραίτητη προυπόθεση είναι να'χει βρει τον εαυτό του κι αυτός που υποτίθεται σε κυβερνά. Να υποτάσεσαι στον υποταγμένο τί νόημα έχει ; Ο Χριστιανισμός όπως τον έχω καταλάβει, μάλλον διδάσκει να τον χάνουμε τον εαυτό μας, εκτός αν δεν τον κατάλαβα ποτέ σωστά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 18:40, 29-03-09:

#7
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Μπα, ούτε αυτό μ'αρέσει...
[…, να'σαι υπό το κράτος του άλλου χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου…]:

Όπως περίπου συμβαίνει στον έρωτα;

[…Και φυσικά απαραίτητη προυπόθεση είναι να'χει βρει τον εαυτό του κι αυτός που υποτίθεται σε κυβερνά…]:

Τότε, δεν θα σε «κυβερνάει» μάλλον…


[…Να υποτάσεσαι στον υποταγμένο τί νόημα έχει ;]:

Κανένα: διαολοσκορπίσματα- ανεμομαζώματα!

[Ο Χριστιανισμός …, μάλλον διδάσκει να τον χάνουμε τον εαυτό μας, …]:

Ο Χριστιανισμός, ως «πνευματικό ανάλογο» του σύγχρονου «συνδικαλίσμου»(ειδικότερα στην Ελλάδα!), έτσι κάπως έχει. Είναι δηλαδή ολίγον τι «κομματικός». Ή ακόμη, θα μπορούσε να ειπωθεί, είναι ένα σχετικά άρτιο σύστημα εμπορικής αξιοποίησης του ανθρώπινου θανάτου και των συναφών παρενεργειών του.
Αντίθετα, ο «χριστιανισμός» του «ευαγγελισμού», υπήρξε μία υπόσχεση «κατανίκησης του θανάτου» από τον άνθρωπο, αλλά και αποσάθρωσης κάθε «εμπορικού συστήματος»: «Δωρεάν λαμβάνετε, δωρεά δότε!».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 11:36, 30-03-09:

#8
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
"Το τέλος του εμπορικού συστήματος". «Δωρεάν λαμβάνετε, δωρεά δότε!».
Πέθανε το τσάμπα, ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ από την αρχή της Δημιουργίας. Το να ελπίζουμε να μεταβούμε σε μια Βασιλεία χωρίς "νομίσματα" , είναι μια ουτοπία και μόνο στην σφαίρα της φαντασίας εφικτή μια τέτοια Βασιλεία. Ο κόσμος είναι ένα αλισβερίσι. Στη ζωή δίνεις και παίρνεις. Αυτό συμβαίνει κι αυτό συνέβαινε πάντα. Προτιμώ χίλιες φορές να μην ερημωθεί η Βαβυλώνα η πόρνη η μεγάλη. Ποιός ο λόγος να ελπίζω στο πένθος των εμπόρων ; Απ'αυτούς δεν τρώμε ; Με αυτά που πουλάνε δεν ντυνόμαστε ;

"Και οι έμποροι θα κλαύσουν γιατί το φορτίο των εμπορευμάτων τους δεν το αγοράζει κνείς".

"Δεν αγοράζουν πια ούτε την κανέλλα με την υπέροχη μυρωδιά",

"και τα φρούτα που επιθυμεί η ψυχή σου χάθηκαν κι αυτά", "κι όλα τα λιπαρά και τα νόστιμα" (Αποκάλυψη).

Να στερηθούμε τα νόστιμα και τις ομορφιές της ζωής για να έρθει η Βασιλεία του Ουρανού στη γη ; Να μπούμε δηλαδή ξανά στα σπήλαια. Ο χριστιανισμός είτε "συνδικαλιστικός" όπως πολύ εύστοχα τον ονομάζετε, είτε ευαγγελικός, είναι κυρίως κήρυγμα υποταγής (γι'αυτό έγραψα στην αρχή "τι νόημα έχει να υποταχθείς στους υποταγμένους Τουλάχιστον το να υποτάσεσαι στους δυνατούς, κάτι μπορεί να διδαχθείς από τη δύναμή τους. Να είσαι ο ίδιος δυνατός ! Αν δεν μπορείς αυτό, να υποταχθείς τουλάχιστον μόνο στους δυνατούς. Και η δύναμη επιδέχεται πολλές ερμηνείες, πάντως όλο αυτό το χριστιανικό περιβάλλον είναι σαν να μου λέει "δεν είμαι η δύναμη". Τα ευαγγέλια, τα οποία εξαιρείτε, δεν είναι θρησκεία, είναι τμήμα της θρησκείας μας.

Χριστιανισμός είναι όμως κυρίως αυτό που επακολούθησε της παρουσίας του Χριστού.

Από τις Επιστολές του Παύλου :

"Οι γυναίκες να υποτάσεσθε στους άντρες σας καθώς αρμόζει σε ανθρώπους που σχετίζονται στενά με τον Κύριο''
''Τα τέκνα να υπακούετε στους γονείς καθ'όλα, διότι τούτο είναι αρεστό στον Κύριο.
"Οι δούλοι να υπακούετε καθ''ολα στους κατά σάρκα κυρίους"

(άμα δηλαδή σε κάνουν καρπαζοεισπράκτορα να λες ευχαριστώ).

Και πες άντε αφαιρούμε τις επιστολές Παύλου, την Αποκάλυψη και την Παλιοδιαθήκη από το Χριστιανισμό, και στην Καινή Διαθήκη πέφτεις συχνά σε μερικά μαργαριτάρια όπως :

"Aν κανείς έρχεται μαζί μου και δεν μισεί τον πατέρα του και τη μητέρα του και τη γυναίκα του και τους αδελφούς του και τις αδελφές του, ακόμα δε αν δεν μισεί και την ίδια τη ζωή του, αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι μαθητής μου". Βασιλεία μίσους θα είναι ή αγάπης ;
Και στην επί του 'Ορους ομιλίας λέει άλλα, ότι δεν πρέπει να κατακρίνουμε κανέναν. Μα τί αντιφάσεις είναι αυτές ; Να μισώ και να μην κατακρίνω γίνεται ;

Ιωάννης της Σιωπής (δική σας υπογραφή, του πολύ χριστιανού Κίρκεργκορ) : "'Οποιος αγάπησε τον εαυτό του έγινε μεγάλος μέσω του εαυτού του" Πολύ σημαντικό να αγαπάμε και τον εαυτό μας, όχι να νιώθουμε ενοχές και τύψεις για τα αμαρτήματά μας.

Για Βασιλεία χαρμολύπης - αγαπομίσους μιλάμε τελικά ; Δεν έχω καταλάβει ακόμα πως εννοεί την Βασιλεία η χριστιανική θρησκεία, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω και στο ερώτημά σας. Αν μιλάμε για εσωτερική ατομική κατάσταση κι όχι κοσμική, που προτιμώ αυτή την εκδοχή, τότε πάλι προκύπτουν ερωτήματα, πώς ας πούμε μπορείς να νοιώθεις "βασιλιάς" σε ένα κόσμο "δούλων". Στην απομόνωση ; Στο μοναστήρι ; Στις συμφορές και στον πόνο ; Και γιατί να πρέπει να στερηθείς τις χαρές της ζωής και να εξαθλιωθείς, προκειμένου να κατακτήσεις τη Βασιλεία σου;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DrStrangelove : 30-03-09 στις 12:01. Αιτία: Ο Γιάννης της Σιωπής
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 13:34, 30-03-09:

#9
Σε γενικές γραμμές, είστε πιο κοντά απʼ τους «βιαστές» της( ιερατεία, κληρονόμους, καθωσπρεπιστές, ευσεβείς, καθʼ έξη πιστούς, επαγγελματίες πιστούς κ.π.), στην «ουτοπία» που αποκαλώ «Βασιλεία του Θεού»!

[Πέθανε το τσάμπα, ουσιαστικά δεν υπήρξε ποτέ από την αρχή της Δημιουργίας…] :

-Το πεθαίνουν, όσοι ιδιοποιούνται τον κόσμο και τα διάφορα μερίδιά(κομμάτια) του….


[…Το να ελπίζουμε να μεταβούμε σε μια Βασιλεία χωρίς "νομίσματα" , είναι μια ουτοπία και μόνο στην σφαίρα της φαντασίας εφικτή μια τέτοια Βασιλεία…]:

-Είμαι της γνώμης, ότι αν δεν υπήρχε η φαντασία, ούτε «νομίσματα» θα υπήρχαν, ούτε τις σπηλιές θα εγκατέλειπαν οι πρόγονοί μας…


[…Ο κόσμος είναι ένα αλισβερίσι….]:

-Αναμφίβολα! Πλην όμως είναι ωραίος, επειδή και όταν το αλισβερίσι, αρκείται απλά στην ικανοποίηση και δεν επεκτείνεται στον αποθησαυρισμό( αποθήκες, αποταμίευση κλπ)…


[…Στη ζωή δίνεις και παίρνεις…]:

-Νομίζω ότι πρώτα παίρνεις…


[…Προτιμώ χίλιες φορές να μην ερημωθεί η Βαβυλώνα η πόρνη η μεγάλη…]

-Κι όμως ερημώθηκε η Βαβυλώνα η μεγάλη, ώσπου έγινε πόρνη: από τους Κοσσαίους, το 1750 π.Χ. περίπου. Έκτοτε, μένει μεν η πορνεία, λείπουν δε τα μεγαλεία (της Βαβυλώνας) : αυτά που πανανθρώπινα αναζητούνται!


[…Ποιός ο λόγος να ελπίζω στο πένθος των εμπόρων ;] :

-Εσείς γιατί να πενθήσετε; Αρκεί που το κάνουν αυτοί μονίμως! Ειδικά δε οι πάσης φύσεως ρασοφόροι, οι «έμποροι των θανατερών»…


[…Απ' αυτούς δεν τρώμε ; Με αυτά που πουλάνε δεν ντυνόμαστε ;]:

-Θα έλεγα πως όχι! Τρώμε και ντυνόμαστε, από την εργασία μας!


[…Τα ευαγγέλια, τα οποία εξαιρείτε, δεν είναι θρησκεία, είναι τμήμα της θρησκείας μας.]:

-Δεν εξαιρώ κανένα ευαγγέλιο ( ίσως λίγο περισσότερο να προτιμώ το του Ιωάννη!), δεδομένου ότι θεωρώ γενικά την γραφή «πνευματοκτόνο», και ιδιαίτερο της «άγιες», «ιερές» και «ουρανοκατέβατες». Αναφέρομαι, σχετικά, μόνον στον «ευαγγελισμό» του «αρχαϊκού χριστιανισμού»…


[…Δεν έχω καταλάβει ακόμα πως εννοεί την Βασιλεία η χριστιανική θρησκεία, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω….] :

-Κάθε θρησκεία, κι όχι μόνον η χριστιανική, έχει μία κάποια «νεκροταφική» προδιαγραφή της « Βασιλείας». Όπως δηλαδή επικρατεί στο μικρό γήινο(διαπλανητικά) κόσμο μας!


[…πώς ας πούμε μπορείς να νοιώθεις "βασιλιάς" σε ένα κόσμο "δούλων".]:


-Αποδεσμεύοντάς τους απ΄ την υποχρέωση να σʼ αγαπούν, σώνει και καλά!


[…Και γιατί να πρέπει να στερηθείς τις χαρές της ζωής και να εξαθλιωθείς, προκειμένου να κατακτήσεις τη Βασιλεία σου; ] :

- Τέτοια Βασιλεία, «να τη βράσω»!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 14:09, 31-03-09:

#10
Αξίωμα-δόγμα:

Όσο οι άνθρωποι λανθάνουμε, φθειρόμαστε και πεθαίνουμε, Βασιλεία του Θεού (στον οποίο πιστεύω), δεν γίνεται( ούτε στους ουρανούς ούτε και στη Γη). Καθότι, «ο Θεός, ουκ εποίησε θάνατον, ουδέ τέρπεται επʼ απωλείας ζώντων»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:48, 31-03-09:

#11
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Αξίωμα-δόγμα:

Όσο οι άνθρωποι λανθάνουμε, φθειρόμαστε και πεθαίνουμε, Βασιλεία του Θεού (στον οποίο πιστεύω), δεν γίνεται( ούτε στους ουρανούς ούτε και στη Γη). Καθότι, «ο Θεός, ουκ εποίησε θάνατον, ουδέ τέρπεται επʼ απωλείας ζώντων»!
'Αρα η Αποκάλυψη πετάγεται έξω απ'την θρησκεία μας που μιλά για ζόφο και τρόμο, αίμα και θανατικό ; Αυτή είναι μια αιρετική άποψη, πολύ τολμηρή για χριστιανό ομολογώ που με αιφνιδιάζει. Οι υπόλοιποι χριστιανοί του forum τι να λένε άραγε ; Βέβαια εγώ έχω επίσης μια αιρετική άποψη, ότι ο θεός είναι που τέρπεται με απώλειες κι ο άνθρωπος που πρέπει να βρει τη δύναμη να τον ξεπεράσει, επειδή αυτός ο κακός θεός ο πολεμοχαρής, βρίσκεται μέσα μας και τον υπηρετήσαμε πολλούς αιώνες. Μήπως, λέω μήπως...είναι καιρός να απαλλαγούμε από τις αυταπάτες μας και το πένθος μας, για να έρθει επιτέλους ο αιώνας του ανθρώπου και της χαράς; Αν και είμαι από τους εξαιρετικά δύσπιστους απέναντι στο Νέο 'Ετος, είναι μια άποψη κι αυτή. Μπορεί και να μην μας απομένουν πολλά χρόνια ζωής, δεν είναι καλύτερο να ζήσουμε ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:23, 31-03-09:

#12
[…δεν είναι καλύτερο να ζήσουμε;] :

-Ναι, και πάλι ναι!

['Αρα η Αποκάλυψη πετάγεται έξω απ' την θρησκεία μας που μιλά για ζόφο και τρόμο, αίμα και θανατικό ;]:

-Η «θρησκεία» («σας»), έτσι κι αλλιώς, είναι σκέτο ζόφος και τρόμος, αίμα και θανατικό! Η «θρησκεία « («σας») θέλει τη ζωή στα τάρταρα χωμένη, μαζί με τους απελευθερωτές της, από τα χρόνια ακόμη του Δία, του Προμηθέα και του Ιαπετού. Την ίδια ακριβώς «θρησκεία» αναθέρμαναν «Μ. Κωνσταντίνος», «Άγιος Αθανάσιος» και λοιπά «εξαγιασθέντα» στοιχειά της ελληνικής (και όχι μόνον) μυθολογίας( βλέπε «ελληνοορθόδοξο αγιολόγιο»!).

[…Αυτή είναι μια αιρετική άποψη, πολύ τολμηρή για χριστιανό ομολογώ που με αιφνιδιάζει] :

-Δεν θα «αιφνιδιαζόσασταν», αν δεν με εκλαμβάνατε ως «Χριστιανό»;
-Η πρώτη και τελευταία «αίρεση», που τρομάζει όλα τα ιερατεία κι όλους τους «κάλπικους θεούς», είναι η βαθειά απαίτηση του ανθρώπου, να ελευθερωθεί, απʼ το «παλαιο-θεϊκό» φόβητρο του θανάτου: από τον «κολασμό» και την «κόλαση».
-Και ποιος μας είπε (και λέει!), ότι ο Ιησούς Χρηστός, όπως παλιότερα ο Προμηθέας, λαχταρούσε τσούρμα Χριστιανών; Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι και Ιουδαίοι, αποτελούν το μέγα ρεζιλίκι των ανθρώπινων διανοιών, ένεκα πάντα, μίας κάποιας επαπειλούμενης και επικείμενης τιμωρίας, από κάποιων που θέλγεται της θεϊκής περιβολής. Σατάν, τον είπαν, οι αντικείμενοί του!

[…Οι υπόλοιποι χριστιανοί του forum τι να λένε άραγε ;]:

-Ελπίζω, να με συγχωρέσουν, αν τους σκανδαλίζω;


[…ότι ο θεός είναι που τέρπεται με απώλειες κι ο άνθρωπος που πρέπει να βρει τη δύναμη να τον ξεπεράσει, επειδή αυτός ο κακός θεός ο πολεμοχαρής, βρίσκεται μέσα μας και τον υπηρετήσαμε πολλούς αιώνες.] :

-Συγνώμη, αλλά γιʼ αυτή την «άποψή» σας, αφήνω να σας απαντήσουν οι τρεις φωστήρες της ελληνικής τραγικότητας: ειδικά δε ο Ευριπίδης! Προφανώς, ο παλιάτσος στον οποίο αναφέρεστε, το παίζει θεός, δεν είναι!


[…Μήπως, λέω μήπως...είναι καιρός να απαλλαγούμε από τις αυταπάτες μας και το πένθος μας, για να έρθει επιτέλους ο αιώνας του ανθρώπου και της χαράς;]

-- αργήσαμε κιόλας!


[…Μπορεί και να μην μας απομένουν πολλά χρόνια ζωής…]

- Μπορεί όμως να μας αναμένει και η αιωνιότητα!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 22:48, 31-03-09:

#13
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Η «θρησκεία» («σας»), έτσι κι αλλιώς, είναι σκέτο ζόφος και τρόμος, αίμα και θανατικό! Η «θρησκεία « («σας») θέλει τη ζωή στα τάρταρα χωμένη, μαζί με τους απελευθερωτές της, από τα χρόνια ακόμη του Δία, του Προμηθέα και του Ιαπετού. Την ίδια ακριβώς «θρησκεία» αναθέρμαναν «Μ. Κωνσταντίνος»...
Η θρησκεία τους εννοώ με το "μας", όχι δική μου θρησκεία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:59, 31-03-09:

#14
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Η θρησκεία τους εννοώ με το "μας", όχι δική μου θρησκεία.
Αγαπητέ Δόκτορα, ζητώ συγνώμη! Αν και ήμουν βαθειά πεπεισμένος, ότι δεν θέλγεστε γενικά από τα "όπια των μαζών"(θρησκείες)! Απλά χρησιμοποίησα την διατύπωσή σας, για λόγους οικονομίας της συζήτησης. Συγνώμη πάλι, για την ασύγνωστη( αν είναι) φιλολογική ελευθεριότητά μου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 20:39, 06-04-09:

#15
Εργασία και κοινωνία

Ο καταμερισμός της εργασίας μας προσφέρει το πρώτο παράδειγμα για το ότι, όσο παραμένει ο άνθρωπος σε φυσική κοινωνία, δηλαδή όσο υπάρχει σχίσμα ανάμεσα στο ιδιωτικό και το κοινό συμφέρον, όσο λοιπόν η δραστηριότητα δεν καταμερίζεται εθελοντικά αλλά φυσικά, η πράξη του ανθρώπου γίνεται μία ξένη δύναμη που του αντιπαρατίθεται, που τον υποδουλώνει, αντί να ελέγχεται απʼ αυτόν. Από τη στιγμή που εμφανίζεται ο καταμερισμός της εργασίας, κάθε άνθρωπος έχει μία ιδιαίτερη, αποκλειστική σφαίρα δραστηριότητας, που του επιβάλλεται αναγκαστικά και που δε μπορεί να της ξεφύγει.. Όσο λοιπόν παραμένει ο άνθρωπος σε φυσική κοινωνία, παραμένει και «μισθωτός». Άξιος δηλαδή του όποιου μισθού του, όπως και η όποια εργασία του.
Αντίθετα, στην πνευματική κοινωνία( «Βασιλεία του Θεού», «Κομμουνισμός» «Ουτοπία» ή όπως αλλιώς…), όπου η εργασία, όσο και ο άνθρωπος, απελευθερώνεται από το υποζύγιό της, τον μισθό, άρα και τον αναγκαστικό καταμερισμό και διαμελισμό παραγωγής και παραγομένων, όπου κανένας δεν έχει αποκλειστική σφαίρα δραστηριότητας, αλλά καθένας μπορεί να τελειοποιηθεί σε οποιονδήποτε κλάδο θέλει, η κοινωνία η ίδια ρυθμίζει τη γενική παραγωγή κι έτσι κάνει δυνατό για τον καθένα να απασχολείται σήμερα με το ένα, αύριο με κάτι άλλο, να αθλείται πχ το πρωί, να σπουδάζει μέχρι το μεσημέρι, να ξεκουράζεται μέχρι το απόγευμα, να εργάζεται κανένα δίωρο νωρίς το βραδάκι, να ψυχαγωγείται την υπόλοιπη νύχτα και τούμπαλιν, χωρίς ποτέ να είναι υποχρεωμένος σʼ ένα μόνιμο και αποκλειστικό ρόλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:54, 07-04-09:

#16
Πριν φθάσουμε ...στην κόλαση

Πρωταρχικής σημασίας δυσκολία για την επινόηση ενός κοινωνικού συστήματος, που θα μπορούσε να ανταποκριθεί στα προβλήματα, που αναδύθηκαν από την εκπληκτική πρόοδο της επιστημονικής γενικά τεχνολογίας κατά τον 20ο αιώνα, είναι το γεγονός ότι, όσο δημοκρατική κι αν γίνει η πολιτική ρύθμιση των πανανθρώπινων σχέσεων, θα υπάρχει πάντα μία ασυμφωνία, με το πώς θα επιθυμούσαμε να είναι ο κόσμος μας. Αναμφίβολα, οι περισσότεροι από εμάς προτείνουμε μία κοινωνία πολύ σχετική με τη σημερινή, αλλά χωρίς τα σημερινά της μειονεκτήματα.
Όταν (και όποτε) αναρωτιόμαστε, τι είδους κοινωνία επιδιώκουμε, με την προϋπόθεση ότι θα θέλαμε να κάνουμε μία ριζική αλλαγή για να τη δημιουργήσουμε, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μία σειρά ερωτημάτων, που προς το παρόν δεν βρίσκουν ποσοτική απάντηση. Υπερπληθυσμός αφενός, δημογραφική ανασφάλεια αφετέρου, υπερκαταναλωτισμός σήμερα, περιβαλλοντολογικές απειλές αύριο, καταγινόμαστε με το να δημιουργούμε έναν κόσμο όπου σταθερά γίνεται ευκολώτερο να καταναλώνουμε αγαθά παρά να απολαμβάνουμε ατομικές χαρές τέτοιες, καθώς μία εργασία χωρίς βιασύνη και άγχος, επικοινωνία με τη φύση ή μία εργασία που να μας ευχαριστεί, να μας δίνει τη συναίσθηση του συνδημιουργού.
Οι σύγχρονες βιομηχανικές μέθοδοι μπορούν να σμικρύνουν την εργάσιμη εβδομάδα- δεν είναι και λίγοι εκείνοι οι ειδήμονες που υπόσχονται εργάσιμη εβδομάδα είκοσι ωρών, με απόλυτη μάλιστα απαγόρευση, για πάνω από τριάντα ώρες εβδομαδιαίας εργασίας. Αλλά τι νόημα έχουν όλʼ αυτά; Το κρίσιμο ερώτημα που θα παραμένει, είναι, το πώς θα γίνει η εργασία πιο ενδιαφέρουσα. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε μία μέθοδο( εννοείται, δημοκρατική), για να βγούμε από το αδιέξοδο. Αρχικά, η «δυτική κοινωνία» είχε οργανωθεί με τέτοιο τρόπο ώστε αυτόματα να μεγαλώνει η παραγωγή καταναλωτικών αγαθών και αυτό να θεωρείται σαν το σπουδαιότερο επίτευγμά της. Ήρθε όμως στη συνέχεια η «ανατολική κοινωνία», προεξάρχουσας της Κίνας, για να σαρώσει με τα δικά της παραγωγικά επιτεύγματα, το «δυτικό κατόρθωμα». Αλλά η εργασία, σε Δύση και Ανατολή, κατέληξε, όχι πιο ενδιαφέρουσα, αλλά ακόμη πιο υποδουλωτική: βλέπε απειλή ανεργίας!
Ο βαθμός της επινοητικότητας και της προσπάθειας που χρειάζεται για να ξεφύγει ο άνθρωπος από τη σημερινή αδιέξοδη κατάσταση, θεωρείται ότι ξεπερνά τα όρια της φαντασίας και της υφιστάμενης επιδεξιοσύνης μας, ανατολικά ή δυτικά. Κατά πολλούς σκεπτικιστές, οι παρούσες ενδείξεις τείνουν στο ότι ο άνθρωπος βαδίζει ολοταχώς προς μία «κόλαση», και πολλοί δεν αμφιβάλλουν καθόλου, ότι αυτό μάλλον θα συμβεί. Πολλοί όμως διανοητές των προηγούμενων δύο(τουλάχιστον!) αιώνων είχαν διαβλέψει αυτή την πορεία. Μεταξύ αυτών, ο γνωστός Ιστορικός Άρνολντ Τόυμπυ είχε περιγράψει την κατάσταση αυτή, σαν μία αποτυχία στη συμπόρευση της συναισθηματικής ανάπτυξης με την εγκεφαλική. Το γεγονός δε ότι ο 21ος αιώνας αφιερώθηκε, από την ιστορική εξέλιξη, στον «ηλεκτρονικό εγκέφαλο» και όχι σε μία κάποια «ηλεκτρονική καρδιά», είναι εύγλωττη απόδειξη. Απόδειξη, που ίσως θα έπρεπε να αποτελέσει την αφετηρία( αν δεν είναι ήδη αργά!), για μία νέα προσέγγιση του αρχαιοελληνικού προβλήματος, που λέγεται ( «κλασική)«Παιδεία». Ο άνθρωπος είναι το μέτρο, ενώ η γνώση, δίχως την επέμβαση του ανθρωπισμού, θα έχει πάντα μία φύση πονηρή και δηλητηριώδη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 00:34, 15-04-09:

#17
Ελευθερία: το κατώφλι της «Βασιλείας του Θεού»

Το πρόβλημα του ανθρώπου και της μοίρας του είναι κατʼ εξοχήν το πρόβλημα της ελευθερίας. Η μοίρα του και η οδυνηρή πορεία του καθορίζονται από την ελευθερία. Από τα μυθικά βάθη της ιστορίας του διαφαίνεται ακόμη, πως το πρόβλημα της ελευθερίας καθορίζει, όχι μόνον τις σχέσεις του ανθρώπου με το επιστητό και ενεπίγνωστο περιβάλλον του, αλλά ακόμη και με το άγνωστο. Οι Έλληνες, περισσότερο από κάθε άλλο λαό, διατήρησαν μνήμες «πατρώας παράδοσης», αναπολώντας (με Ησίοδο και Όμηρο πχ) τις εποχές πριν την διάχυση των Άριων (ιαπετικών-ινδοευρωπαϊκών) λαών, από την ασιατική ενδοχώρα προς την ευρωπαϊκή(18ος-12ος π.Χ. αι.), όπου διαφαίνεται η πάλη των ανθρώπων ακόμη και ενάντια στους θεούς, προκειμένου να αποτινάξουν την προς εκείνους δουλεία τους. Ίσως έτσι να αναγνωρίζεται, ότι το άγνωστο πρώτʼ απʼ όλα αποτελεί πηγή της πλέον ανυπόφορης δουλείας. Το γνωστό σε άμιλλα με το άγνωστο, συνυφαίνουν την ηθική και διανοητική, δηλαδή τη «ψυχική», δόμηση του ιστορικού ανθρώπου, που διεκδικεί τη μετοχή του στα δρώμενα της φυσικής ιστορίας του πλανήτη, ως μέτρο της ελευθερίας του. Διεκδίκηση όμως που δεν μπορεί παρά να απεργάζεται, για εμάς τους ανθρώπους, τραγικές πτυχές της μοίρας μας. Γιατί ανάμεσα στο γνωστό και το άγνωστο, η ειρωνεία είναι πάντα τραγική, τραγική ως μοιραία.
Τόσο ο Δίας των Ελλήνων, όσο και ο Ιαχβέ των Μακκαβαίων( μετονομασθέντων ως «Ιουδαίων»!) διαφαίνεται να προτιμούν τον άνθρωπο σε κατάσταση δουλείας. Ο Προμηθέας όμως αφενός και ο Ιησούς Χριστός αφετέρου, αποτελούν κατά σειρά δύο «αντίθεες» περιπτώσεις, που προτάσσουν την ανθρώπινη ελευθερία, ισόνομη εκείνης των θεών( είτε της κουστωδίας πέριξ του Διός, είτε εκείνης, του Ιαχβέ). Ο άνθρωπος αρχίζει να υφίσταται, όταν επαναστατεί με την ελευθερία, όταν οδηγείται στον πόνο και στην παραφορά, νιώθοντας έτσι πως είναι ελεύθερος. Και έτσι, ο άνθρωπος προσπαθεί να εγγίζει τα έσχατα βάθη της ελευθερίας.
Αυτή έχει δύο όψεις. Από την μία, πρόκειται για την ελευθερία της εκλογής μεταξύ του καλού και του κακού(οριακά, μεταξύ της «ζωής» και του «θανάτου») , κι από την άλλη, είναι η ελευθερία στην περιοχή του απόλυτου αγαθού, η άλογη ελευθερία. Ο Σωκράτης γνώριζε μόνον την πρώτη ελευθερία, εκείνη του λογικού. Ο Ιησούς Χριστός, τέσσερις αιώνες μετά, θα προτείνει τη δεύτερη, εκείνη της πίστης: «Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς». Κατʼ αυτήν, ο άνθρωπος οφείλει να απαλλαγεί από τα κατώτερα στρώματα της ύπαρξης, από τα πάθη(λαιμαργία, φιλαυτία, οκνηρία, ζήλεια, αλαζονεία, απιστία κ.α.), να παύσει να είναι σκλάβος του εαυτού του και του περιβάλλοντος.
Η ελευθερία δεν μπορεί να ταυτιστεί με το καλό, με την αλήθεια, με την τελειότητα. Αυτή έχει τη δική της αυτόνομη φύση: η ελευθερία είναι ελευθερία και όχι το καλό. Κάθε μείωση και ταύτιση της ελευθερίας με το καλό και την τελειότητα είναι άρνηση της ελευθερίας, είναι ομολογία της βίας και του εξαναγκασμού. Το αναγκαστικό καλό δεν είναι καλό, γίνεται το ίδιο το κακό. Το ελεύθερο καλό όμως, που είναι το μοναδικό καλό, προϋποθέτει την ελευθερία του κακού, αυτήν την ίδια την «ασυδοσία»!(συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 07:16, 15-04-09:

#18
To "πριν φτάσουμε στην κόλαση" και το "ελευθερία : το κατώφλι της βασιλείας του θεού" ήταν πιστεύω ό,τι καλύτερο έχω διαβάσει τους τελευταίους μήνες. Ο Προμηθέας όμως δεν ήταν κι αυτός παιδί του Ιαπετού ; Η ελευθερία η κατάκτηση της οποίας είναι απαραίτητη στο δρόμο για την "βασιλεία" προυποθέτει δυστυχώς όχι μόνο το να είσαι σε θέση να μαρτυρήσεις (Προμηθέας/Ιησούς), αλλά και να συγκρουστείς, να "ανατινάξεις" και να γίνεις ασεβής απέναντι σ'αυτούς που κρατάνε τα "λουκέτα" και τις "αλυσίδες", κι αυτοί μπορεί να είναι ακόμα και οι ίδιοι οι θεοί. Δεν μπορώ να δω συμβολικά την Σταύρωση αλλιώς παρά μόνο ως την κορυφαία στιγμή αντιπαράθεσης θεού - Ανθρώπου. Ο 'Ανθρωπος ηττήθηκε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:02, 15-04-09:

#19
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
... Ο Προμηθέας όμως δεν ήταν κι αυτός παιδί του Ιαπετού ; Η ελευθερία η κατάκτηση της οποίας είναι απαραίτητη στο δρόμο για την "βασιλεία" προυποθέτει δυστυχώς όχι μόνο το να είσαι σε θέση να μαρτυρήσεις (Προμηθέας/Ιησούς), αλλά και να συγκρουστείς, να "ανατινάξεις" και να γίνεις ασεβής απέναντι σ'αυτούς που κρατάνε τα "λουκέτα" και τις "αλυσίδες", κι αυτοί μπορεί να είναι ακόμα και οι ίδιοι οι θεοί. Δεν μπορώ να δω συμβολικά την Σταύρωση αλλιώς παρά μόνο ως την κορυφαία στιγμή αντιπαράθεσης θεού - Ανθρώπου. Ο 'Ανθρωπος ηττήθηκε.
Επισημαίνω κατʼ αρχή, ότι «ο Άνθρωπος ηττήθηκε». Οπτική, χωρίς…προοπτική! Ποιος είναι ο άνθρωπος που ηττήθηκε; Ηττήθηκε ο Προμηθέας; Ή ηττήθηκε ο Ιησούς Χριστός; Ηττήθηκε ο «Δάσκαλος Χιράμ» των «Ελευθεροτεκτόνων»; Ναι, ηττάται ο άνθρωπος που πεθαίνει, τελικά, αλλά υπάρχει η (σκανδαλωδώς !) αγκαθωτή … Ακακία, που ανασταίνει. Προφανώς μιλάμε για «Δένδρο», που σκιάζει με το φύλλωμά του, τα άλλα δύο «Δένδρα»: εκείνο «της Ζωής» και εκείνο «της Γνώσης καλού και κακού». Το «Δένδρο» τούτο δε φυτεύτηκε σε κάποιον Παράδεισο, αλλά, σʼ όλη την υπόλοιπη Γη. Φυτεύτηκε και ποτίστηκε από ανθρώπινα χέρια και ιδρωμένα μέτωπα, και τούτο, κανένας Θεός ή παρατρεχάμενός Του, δεν θα μπορούσε να το παραβλέψει. Στα αγκάθια του σκαλώνουν, και τα δικά τους …ενδύματα: τέτοια είναι η "άλογη ελευθερία"!



Υ.Σ. : "Καλή Ανάσταση", λοιπόν, φίλε και αδελφέ Δόκτορα και πας όποιος την επιθυμεί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 15-04-09 στις 11:03. Αιτία: Διόρθωση
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 11:17, 15-04-09:

#20
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Επισημαίνω κατʼ αρχή, ότι «ο Άνθρωπος ηττήθηκε». Οπτική, χωρίς…προοπτική! Ποιος είναι ο άνθρωπος που ηττήθηκε; Ηττήθηκε ο Προμηθέας; Ή ηττήθηκε ο Ιησούς Χριστός; Ηττήθηκε ο «Δάσκαλος Χιράμ» των «Ελευθεροτεκτόνων»; Ναι, ηττάται ο άνθρωπος που πεθαίνει, τελικά, αλλά υπάρχει η (σκανδαλωδώς !) αγκαθωτή … Ακακία, που ανασταίνει
Εμείς όλοι ηττηθήκαμε, όχι ο Προμηθέας, ούτε ο Χριστός. Αφού η ανθρωπότητα πήγε κατά "διαβόλου'. Αυτό λέω. Πώς νικήσαμε αφού ο κακός θεός τους κέρδισε την μάχη εκείνη και σταυρώθηκε ο απελευθερωτής - επαναστάτης θεός ; 'Αλλο αν μου πεις ότι χάθηκε η μάχη αλλά όχι ο πόλεμος, αυτό είναι άλλη υπόθεση, αλλά ότι νικήσαμε και σωθήκαμε ακόμα δεν έχω καταλάβει πως.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 14:31, 15-04-09:

#21
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Ο Σωκράτης γνώριζε μόνον την πρώτη ελευθερία, εκείνη του λογικού. Ο Ιησούς Χριστός, τέσσερις αιώνες μετά, θα προτείνει τη δεύτερη, εκείνη της πίστης: «Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς». Κατʼ αυτήν, ο άνθρωπος οφείλει να απαλλαγεί από τα κατώτερα στρώματα της ύπαρξης, από τα πάθη(λαιμαργία, φιλαυτία, οκνηρία, ζήλεια, αλαζονεία, απιστία κ.α.), να παύσει να είναι σκλάβος του εαυτού του και του περιβάλλοντος.
Θα συμφωνήσω κι εγώ με τη σειρά μου με την κρίση του Δόκτορα, περί των δύο τελευταίων κειμένων του φίλου Νωέως. Θα ήθελα όμως να θέσω μια ερώτηση: Δεν κατανοώ την αντιδιαστολή της άποψης του Σωκράτη με εκείνη του Ιησού, όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται εδώ. Ο Ιησούς μιλάει για "Γνώση" της αλήθειας και όχι για τυφλή πίστη. Αυτό συνάδει κατά τη γνώμη μου με το "Ουδείς εκών κακός" του Σωκράτη. Θα μπορούσες φίλε Νωέα να μας το διευκρινίσεις λίγο αυτό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:51, 27-04-09:

#22
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Θα συμφωνήσω κι εγώ με τη σειρά μου με την κρίση του Δόκτορα, περί των δύο τελευταίων κειμένων του φίλου Νωέως. Θα ήθελα όμως να θέσω μια ερώτηση: Δεν κατανοώ την αντιδιαστολή της άποψης του Σωκράτη με εκείνη του Ιησού, όπως τουλάχιστον παρουσιάζεται εδώ. Ο Ιησούς μιλάει για "Γνώση" της αλήθειας και όχι για τυφλή πίστη. Αυτό συνάδει κατά τη γνώμη μου με το "Ουδείς εκών κακός" του Σωκράτη. Θα μπορούσες φίλε Νωέα να μας το διευκρινίσεις λίγο αυτό;
Δυστυχώς, φίλε μου, δεν επιθυμώ, να δώσω "περισσότερο φως", στην "πνευματική σχέση" Σωκράτη-Ιησού Χριστού! Ως σχετικό "κώνειον" όμως, παραθέτω το παρακάτω "προσωπικό πόνημα" μου:

Το Μάντρωμα των Μαζών
[...
Στη σκόνη που με νίκησε, σʼ αυτήν θα υποκλιθώ,
Μικρήν ιδέα είχα, και γιʼ αυτήν,
Μικρομεγάλη, για τον εαυτό μου,
Μα όλα σκόνη ήτανε, αυτή τα συγκαλύπτει.

Πανταχού παρούσα η σκόνη, σʼ αυτήν θα ανακληθώ,
Μου είπανε, μικρός σαν ήμουν:
Μικρομεγάλος, σαν γινόμουν- απʼ αυτήν!-
Λες και η σκόνη ζήταγε, πρόσωπο νʼ αποκτήσει!

Τρισάνεμος πως είνʼ ο Κύριος, σʼ αυτόν να υποκλιθώ,
Άλλʼ είπανε, μικρός σαν ήμουν:
Μεγαλωμένος, θα φαινόταν-σαν αυτήν!-
Λες και η σκόνη ήθελε, Πρόσωπο νʼ αντικρίσει!

Και η σκόνη έχει μια φωλιά, σʼ αυτήν την εγνωρίζω,
Είνʼ του εαυτού μου το αβγό:
Εκεί ʽναι στοιβαγμένη- σκοτεινή!-
Και όλα αυτή τα μαρτυρά, αυτή τʼ αποκαλύπτει.

Η σκόνη… που μας πότιζαν!!!]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 27-04-09 στις 11:31. Αιτία: Διόρθωση λέξης
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 23:52, 29-04-09:

#23
Γιατί δεν ιδρύθηκε ακόμη η Βασιλεία του Θεού (επί της Γης);

Όλα τα πολιτεύματα, και το καθένα ξεχωριστά, είναι «μαντριά»( στάνες, στάβλοι και παρόμοια). Έτσι και η Βασιλεία του Θεού, είναι ένα κάποιο μαντρί. Η διαφορά που το κάνει να είναι μέχρι σήμερα ξεχωριστό από τα άλλα( γνωστά και μη εξαιρετέα), είναι πως αυτό ιστορικά(τουλάχιστον) ποτέ δεν κτίστηκε (επί της Γης). Και τούτο, επειδή το μαντρί ετούτο, ανεξάρτητα από το κόστος και τις δαπάνες που χρειάζονται για να κτιστεί, δεν θα αξίζει για τον Ποιμένα, παρά μόνον όσο θα αξίζει μόλις το ένα από τα δισεκατομμύριά των …προβάτων Του, και μάλιστα, μόνον όταν αυτό, για οποιονδήποτε λόγο, «χαθεί»(πχ, από θάνατο, από ξεστράτημα, από κλεψιά κ.π.). Συνεπώς, γιατί να θέλει ο Θεός να γίνει σώνει και καλά Βασιλιάς (επί της Γης), αν Του στοιχίζει τόσο ακριβά και με τέτοιο ρίσκο; Προτιμά λοιπόν να έχει «μη εσταυλισμένο» το κοπάδι Του και υπό τον ουρανό, κι αν χάνεται που και που κάποιο από τα …πρόβατά Του, τουλάχιστον δε δεσμεύεται από τη φύλαξη της στάνης, για να είναι ελεύθερος να το ψάξει…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Value

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Value
Ο Value αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 108 μηνύματα.

O Value έγραψε στις 02:53, 30-04-09:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Πως αντιλαμβάνεστε τη «Βασιλεία του Θεού», επί της Γης;
Αντιγράφω από το βιβλίο με αποσπάσματα κειμένων της Αλκυόνης Παπαδάκη, "Ξεφυλλιζοντας την σιωπή", εκδόσεις Καλέντη:

"Να 'μαστε λέει, όλοι μαζί...
Να 'μαστε σε μια βάρκα και ν' αρμενίζαμε.
Να 'ταν η θάλασσα γυαλί. Να 'χε φεγγαράδα.
Κι εμείς να λέμε αστεία και να γελάμε.
Ν' αγκαλιαζόμαστε και να τραγουδάμε.
Να μην είχαμε βάσανα και μαύρες σκέψεις.
Τίποτα να μην είχαμε.
Να 'μαστε ελεύθεροι σαν τα παιδιά. Και ν' αρμενίζαμε...
Και να 'ταν από πάνω μας ένας Θεός, γλυκός σα μέλι,
να μας καμάρωνε.
Να 'μαστε λέει!..."

Έτσι την αντιλαμβάνομαι.


Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Μπορεί ή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και γιατί;
Και ναι, και όχι. Όχι την δεδομένη στιγμή. Ναι σε ένα απώτερο μέλλον. Έχω την αίσθηση, ότι για να πραγματοποιηθεί, πρέπει πρώτα να αλλάξει κάτι θεμελιώδες μέσα μας. Σε μας τους ίδιους. Μόνιμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 06:53, 30-04-09:

#25
Αρχική Δημοσίευση από Value
Αντιγράφω από το βιβλίο με αποσπάσματα κειμένων της Αλκυόνης Παπαδάκη, "Ξεφυλλιζοντας την σιωπή", εκδόσεις Καλέντη:

"Να 'μαστε λέει, όλοι μαζί...
Να 'μαστε σε μια βάρκα και ν' αρμενίζαμε.
Να 'ταν η θάλασσα γυαλί. Να 'χε φεγγαράδα.
Κι εμείς να λέμε αστεία και να γελάμε.
Ν' αγκαλιαζόμαστε και να τραγουδάμε.
Να μην είχαμε βάσανα και μαύρες σκέψεις.
Τίποτα να μην είχαμε.
Να 'μαστε ελεύθεροι σαν τα παιδιά. Και ν' αρμενίζαμε...
Και να 'ταν από πάνω μας ένας Θεός, γλυκός σα μέλι,
να μας καμάρωνε.
Να 'μαστε λέει!..."

Έτσι την αντιλαμβάνομαι.
Αισιοδοξία

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
στο μαύρο αδιέξοδο, στην άβυσσο του νου.
Ας υποθέσουμε πως ήρθανε τα δάση
μ'αυτοκρατορικήν εξάρτηση πρωινού
θριάμβου, με πουλιά, με το φως τ'ουρανού,
και με τον ήλιον όπου θα τα διαπεράσει.

Ας υποθέσουμε πως είμαστε εκείπέρα,
σε χώρες άγνωστες της δύσης, του βορρά,
ενώ πετούμε το παλτό μας στον αέρα,
οι ξένοι βλέπουνε περίεργα, σοβαρά.
Για να μας δεχτεί κάποια λαίδη τρυφερά,
έδιωξε τους υπηρέτες της όλη μέρα.

Ας υποθέσουμε πως του καπέλου ο γύρος
άξαφνα εφάρδυνε, μα εστένεψαν, κολλούν,
τα παντελόνια μας, και, με του πτερνιστήρος
το πρόσταγμα, χιλιάδες άλογα κινούν.
Πηγαίνουμε - σημαίες στον άνεμο χτυπούν -
ήρωες σταυροφόροι, σωτήρες του Σωτήρος.

Ας υποθέσουμε πως δεν έχουμε φτάσει
από εκατό δρόμους τα όρια της σιγής,
κι ας τραγουδήσουμε, - το τραγούδι να μοιάσει
νικητήριο σάλπισμα, ξέσπασμα κραυγής -
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
τους πυρρούς δαίμονες, στα έγκατα της γης,
και ψηλά, τους ανθρώπους να διασκεδάσει.

Κ.Καρυωτάκης

(Σάτιρες)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 08:24, 06-05-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από Value
...
"Να 'μαστε λέει, όλοι μαζί...


Έτσι την αντιλαμβάνομαι.




...

Αλλαγή προοπτικής

Η άποψη που έχουμε για τον κόσμο και τη ζωή, το σύστημα των ιδεών μας και των αναφορών μας, το οποίο διαμορφώθηκε ύστερα από συστηματική σκέψη ή τυχαία περισυλλογή, προϋποθέτει μία συγκεκριμένη προοπτική. Βλέπουμε επειδή έχουμε μάτια, όμως τα μάτια δεν τα βλέπουμε. Έτσι, δεν αντιλαμβανόμαστε και την προοπτική από την οποία αντικρίζουμε τα συμβαίνοντα. Μόνον όταν με τη διαδρομή της ζωής μας και τον πλουτισμό της εμπειρίας μας αλλάξουμε προοπτική, τότε, αν είμαστε προσεκτικοί, θα αντιληφθούμε την ύπαρξή της και τη σημασία της.
Βασικά, η εκάστοτε προοπτική καλύπτει ένα συγκεκριμένο κύκλο αξιών και μία παγιωμένη ιεράρχησή τους. Η αλλαγή συνίσταται στη μεταβολή του κύκλου αξιών και της ιεράρχησης.
Η προοπτική καθορίζεται από την ηλικία, τη ψυχοσύνθεση, την ατομική εμπειρία και την ιστορική. Προπαντός, την ιστορική. Είμαστε ιστορικά όντα. Είμαστε τέκνα της ιστορίας και γεννήτορές της. Η ιστορία είναι το πεπρωμένο μας και το πεπρωμένο μας δημιουργεί την ιστορία. Η «φύση» του ανθρώπου -…- είναι η «ιστορία»…
Χωρίς αυτό να σημαίνει πως το πράγμα διαλευκαίνεται. Αντίθετα, σκοτεινιάζει περισσότερο. Όμως αυτός ο σκοτεινός ιστορικός ορίζοντας είναι ο αληθινός, και συνεπώς ο πνευματικά γόνιμος. Οι φωτεινοί ορίζοντες είναι κατασκευές. Βρισκόμαστε μέσα στην αλήθεια, όταν νοιώθουμε τη φωτεινή μας κηλίδα στον κόσμο, να την πολιορκεί το σκότος.

Χρήστος Μαλεβίτσης(1927-1997)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 07:31, 07-05-09:

#27
"Πάρτε μαζί σας νερό»


Η αποτυχία συνέβη στην οργάνωση της κοινοτικής ζωής, όχι στον άνθρωπο. Μία κοινωνία μπορεί να καταρρεύσει μέσα σε μία νύχτα, έστω μέσα σʼ έναν αιώνα. Ο άνθρωπος δεν αποτυχαίνει παρά μόνον εξωτερικά. Διότι στον άνθρωπο η εξωτερική αποτυχία είναι όρος για την εσωτερική του επιτυχία. Μέσα του φέρει τον πιο αρραγή σπόρο, που μπορεί να αντέξει τους πλέον δριμείς χειμώνες, και να υποσχεθεί μιάν άλλη άνοιξη. Το πεπρωμένο του ανθρώπου δεν μπορεί να είναι αρνητικό. Αυτό είναι μία πίστη εγγεγραμμένη στους μυχούς του σπόρου του. Πρόκειται για μία πίστη αφύσικη, επειδή αφύσική είναι και η παρουσία του ανθρώπου στον κόσμο.
Κι ωστόσο δεν πρόκειται για αισιοδοξία. Όταν είναι να περάσει κανείς ερήμους δεν αισιοδοξεί. Διότι στην έρημο δεν υπάρχει ίχνος νερού, δεν υπάρχει σημάδι προσανατολισμού. Ήδη ο σύγχρονος άνθρωπος έχασε τον προσανατολισμό του. Βαδίζει και δεν ξέρει αν πάει ανατολικά ή δυτικά, βόρεια ή νότια. Δεν γνωρίζει αν πάει προς τις πηγές ή προς αιχμηρότερες ερήμους. Εκείνο που προέχει, είναι να παραμείνει η απαραίτητη υγρασία, για τη συντήρηση του σπόρου. Του σπόρου σινάπεως. Συνταρακτική η προτροπή του ποιητή: « Μην αμελήσετε-Πάρτε μαζί σας νερό-Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία».
Από το πορευόμενο καραβάνι της ανθρωπότητας, πρώτο αντίκρισε την έρημο, το τραγικό πνεύμα του Νίτσε, εκατό χρόνια πριν, όταν η ανθρωπότητα απολάμβανε την ευφορία της εύκρατης χώρας, που εγεώργησε ο δέκατος ένατος αιώνας, χωρίς να αντιληφθεί, πως λίγα χιλιόμετρα παραπέρα άρχιζε η έρημος.
Πάρτε μαζί σας νερό. Θα περάσουμε ερήμους. Ποιο είναι το νερό που θα πάρουμε μαζί μας; Ας μην περιμένουμε να μας το προμηθεύσει καμία επίσημη ιδεολογία. Θα είναι τι νερό της λησμονιάς. Ενώ εμείς χρειαζόμαστε το νερό της μνήμης. Ο καθένας μόνος του, έξω απʼ τους δηλητηριασμένους αγωγούς της οργανωμένης κοινοτικής ζωής. Ο καθένας μόνος, Η φοβερή μοναξιά αρχίζει.

Χρήστος Μαλεβίτσης(1927-1997)


Έρημη ζωή

Ιστορικά, το ζήτημα της «Βασιλείας του Θεού» έφθασε μέχρι τις μέρες μας, μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ήταν όμως αρχαιότερο αυτής. Σε προηγούμενες αυτοκρατορίες( Αιγυπτιακή, Βαβυλωνιακή κλπ) οι Βασιλείς ήταν «ως θεοί»( αν όχι, «γιοι θεών»).
Η ιστορία είναι μία απέραντη έρημος, πάνω σε ό,τι θεώρησαν οι άνθρωποί της ως θησαυρό. Άλλος το χρήμα, άλλος τη δόξα και οι περισσότεροι, και τα δύο, μα όλα θαμμένα εκεί κάτω, στα έγκατα της αμμουδιάς. Από τα όρια τούτης της ερήμου αρχίζει η ενδοχώρα της «Βασιλείας του Θεού». Πλην όμως εκεί δεν φθάνει κανείς, ούτε επειδή βλέπει το παγούρι του «μισογεμάτο» ούτε, «μισοάδειο». Χρειαζόταν απλά, και πάνω απʼ όλα, μία πυξίδα. Γιατί, δεν αρκεί μόνον η προοπτική, αλλά είναι πάντα απαραίτητος και ο προσανατολισμός: «Δύο πόρτες έχει η ζωή…», λέει κι ο τραγουδοποιός!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 07-05-09 στις 08:08. Αιτία: Παράθεση κειμένου
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

aipal

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη aipal
Ο aipal αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 25 μηνύματα.

O aipal έγραψε στις 00:04, 10-05-09:

#28
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Η «Βασιλεία του Θεού»

Με δεδομένο ότι κανένα γνωστό (ιστορικά) «θεοκρατικό σύστημα» δεν μπορεί να είναι η επαγγελθείσα χριστιανική «Βασιλεία του Θεού» και αν έχουμε υπόψη μας τα λόγια του Ιησού Χριστού « Εξεύρετε ότι οι άρχοντες των εθνών κατακυριεύουσιν αυτά, και οι μεγάλοι κατεξουσιάζουσιν αυτά, ούτως όμως δεν θέλει είσθαι εν υμίν, αλλʼ όστις θέλει να γίνει μέγας εν υμίν, ας είναι υπηρέτης υμών και όστις θέλει να είναι πρώτος εν υμίν, ας είναι δούλος υμών…»,
-Πως αντιλαμβάνεστε τη «Βασιλεία του Θεού», επί της Γης;
-Μπορεί ή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί και γιατί;
Διάβασα όλα όσα γράφτηκαν μέχρι τώρα πάνω στο θέμα.

Απ ότι κατάλαβα το θέμα είναι η βασιλεία του Χριστού, για να είμαστε μέσα στο θέμα δεν πρέπει να δούμε πρώτα πως περιγράφεται στη διαθήκη του;


Το θέμα είναι η χριστιανική βασιλεία, βλέπω τοποθετήσεις χωρίς να δοθεί η έννοια της βασιλείας κατά το ευαγγέλιο που είναι η επίσημη χριστιανική διδασκαλία.



Κατ αρχάς γιατί αυτή η βασιλεία αφορά μόνο το επί γης;

Διαβάζοντας το ευαγγέλιο βλέπουμε αυτή τη βασιλεία πρώτα εντός των χριστιανών (Λου ιζ΄21), στη συνέχεια βλέπουμε βασιλεία του Χριστού επί της γης χίλια έτη ( Αποκ κ΄4 ) και στη συνέχεια βλέπουμε μια βασιλεία αιώνια στους ουρανούς ( Ματ ι΄7 )( Αποκ κβ΄ 5 )

Με λίγα λόγια αν ο Χριστός είναι αυτός που εμφανίζεται μέσα στη διαθήκη του, τότε η βασιλεία του πραγματοποιείτε και θα λάβει χώρα μέσα στους χρόνους και τους καιρούς που έθεσε.

Αν ο Χριστός δεν είναι αυτός που περιγράφεται στο ευαγγέλιο τότε δεν υπάρχει θέμα οπότε η συζήτηση δεν έχει νόημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 21:44, 10-05-09:

#29
Αρχική Δημοσίευση από aipal
Διάβασα ..., βλέπω τοποθετήσεις χωρίς να δοθεί η έννοια της βασιλείας κατά το ευαγγέλιο που είναι η επίσημη χριστιανική διδασκαλία.



...
[Απ ότι κατάλαβα το θέμα είναι η βασιλεία του Χριστού…] : Όχι, το θέμα είναι μία τέτοια κατάσταση πραγμάτων για τους ανθρώπους και από τους ανθρώπους, που δεν θα χρειάζονται πλέον κανέναν Βασιλιά . Ή μήπως το ʽχει καημό ο Θεός να φορέσει στέμμα; Πόσο μάλλον ο Χριστός Του!

[Το θέμα είναι η χριστιανική βασιλεία…] : Αν εννοείς το «χριστιανικό» από τους Χριστιανούς, όχι, αυτοί απέτυχαν οικτρά, κοντά τώρα 17 αιώνες, να αξιωθούν κάτι διαφορετικότερο, είτε από τους Ιουδαίους είτε από τους Ρωμαίους(Καίσαρες, Βατικανό κ.π). Προφανώς, μάλλον «Βασιλεία του Αντι-Θεού»( με «Αντίχριστο») είχαν διανοηθεί!

Ίσως επειδή είδαν «το ευαγγέλιο» ως «επίσημη χριστιανική διδασκαλία»!

[…γιατί αυτή η βασιλεία αφορά μόνο το επί γης;]:

Ίσως επειδή ακόμη στην αστροναυπηγική ήμαστε πίσω…

[…βλέπουμε αυτή τη βασιλεία πρώτα εντός των χριστιανών (Λου ιζ΄21)]:

Όταν το (Λουκ ιζ΄21) είπε, δεν υπήρχαν ακόμη …Χριστιανοί. Η ιστορία πάντως διδάσκει ότι αν υπήρχαν, θα τους εξαιρούσε( ως ανεπίδεκτους).

[…στη συνέχεια βλέπουμε μια βασιλεία αιώνια στους ουρανούς] :

Ίσως γιʼ αυτό στήθηκε το πρόγραμμα «Ο Πόλεμος των Άστρων». Μετά από χίλια και κάτι χρόνια προόδου και εξέλιξής του, μπορούμε να ελπίζουμε, ακόμη και τον «έβδομο ουρανό»! Πάντως οι ουρανοί, αναμφίβολα, είναι αιώνιοι!

[…Με λίγα λόγια αν ο Χριστός είναι αυτός που εμφανίζεται μέσα στη διαθήκη του, τότε η βασιλεία του πραγματοποιείτε και θα λάβει χώρα μέσα στους χρόνους και τους καιρούς που έθεσε.]:

Αυτό θυμίζει ολίγον τι «καραμανλική επανίδρυση»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

aipal

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη aipal
Ο aipal αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 25 μηνύματα.

O aipal έγραψε στις 22:10, 11-05-09:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
[Απ ότι κατάλαβα το θέμα είναι η βασιλεία του Χριστού…] : Όχι, το θέμα είναι μία τέτοια κατάσταση πραγμάτων για τους ανθρώπους και από τους ανθρώπους, που δεν θα χρειάζονται πλέον κανέναν Βασιλιά . Ή μήπως το ʽχει καημό ο Θεός να φορέσει στέμμα; Πόσο μάλλον ο Χριστός Του!

[Το θέμα είναι η χριστιανική βασιλεία…] : Αν εννοείς το «χριστιανικό» από τους Χριστιανούς, όχι, αυτοί απέτυχαν οικτρά, κοντά τώρα 17 αιώνες, να αξιωθούν κάτι διαφορετικότερο, είτε από τους Ιουδαίους είτε από τους Ρωμαίους(Καίσαρες, Βατικανό κ.π). Προφανώς, μάλλον «Βασιλεία του Αντι-Θεού»( με «Αντίχριστο») είχαν διανοηθεί!

Ίσως επειδή είδαν «το ευαγγέλιο» ως «επίσημη χριστιανική διδασκαλία»!

Από πού έβγαλες το συμπέρασμα ότι απέτυχαν;
Γιατί θεωρείς το ευαγγέλιο αποτυχημένο;

[…γιατί αυτή η βασιλεία αφορά μόνο το επί γης;]:
Ίσως επειδή ακόμη στην αστροναυπηγική ήμαστε πίσω…


Δηλαδή εκείνοι που ασχολήθηκαν με το θέμα δύο χιλιάδες χρόνια πριν ήταν ποιο μπροστά στην αστροναυπιγική;



[…βλέπουμε αυτή τη βασιλεία πρώτα εντός των χριστιανών (Λου ιζ΄21)]:

Όταν το (Λουκ ιζ΄21) είπε, δεν υπήρχαν ακόμη …Χριστιανοί. Η ιστορία πάντως διδάσκει ότι αν υπήρχαν, θα τους εξαιρούσε( ως ανεπίδεκτους).
Μια που δεν ξέρω και τόσο καλά ιστορία μπορείς να μου πεις που καταγράφει ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί;


[…στη συνέχεια βλέπουμε μια βασιλεία αιώνια στους ουρανούς] :

Ίσως γιʼ αυτό στήθηκε το πρόγραμμα «Ο Πόλεμος των Άστρων». Μετά από χίλια και κάτι χρόνια προόδου και εξέλιξής του, μπορούμε να ελπίζουμε, ακόμη και τον «έβδομο ουρανό»! Πάντως οι ουρανοί, αναμφίβολα, είναι αιώνιοι!
Έχεις γνώση πόσους ουρανούς αναφέρει η Βίβλος και που αναγράφονται οι επτά ουρανοί;

[…Με λίγα λόγια αν ο Χριστός είναι αυτός που εμφανίζεται μέσα στη διαθήκη του, τότε η βασιλεία του πραγματοποιείτε και θα λάβει χώρα μέσα στους χρόνους και τους καιρούς που έθεσε.]:

Αυτό θυμίζει ολίγον τι «καραμανλική επανίδρυση»!

Έκανα μια προσπάθεια μήπως και κάνουμε κάποιο ουσιαστικό διάλογο, μάλλον έπεσα έξω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 11-05-09 στις 22:48. Αιτία: διόρθωση quote
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:18, 11-05-09:

#31
Αρχική Δημοσίευση από Χρήστος Μαλεβίτσης
Εκείνο που προέχει, είναι να παραμείνει η απαραίτητη υγρασία, για τη συντήρηση του σπόρου. Του σπόρου σινάπεως. Συνταρακτική η προτροπή του ποιητή: « Μην αμελήσετε-Πάρτε μαζί σας νερό-Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία».
Από το πορευόμενο καραβάνι της ανθρωπότητας, πρώτο αντίκρισε την έρημο, το τραγικό πνεύμα του Νίτσε, εκατό χρόνια πριν, όταν η ανθρωπότητα απολάμβανε την ευφορία της εύκρατης χώρας, που εγεώργησε ο δέκατος ένατος αιώνας, χωρίς να αντιληφθεί, πως λίγα χιλιόμετρα παραπέρα άρχιζε η έρημος.
Πάρτε μαζί σας νερό. Θα περάσουμε ερήμους. Ποιο είναι το νερό που θα πάρουμε μαζί μας;
Πόσο μου θυμίζει φίλε μου το παραπάνω απόσπασμα που μας παρέθεσες, με το αγαπημένο μου ποίημα του Άλιστερ Κρόουλυ, τους Δαίμονες της Σκόνης...
Αρχική Δημοσίευση από Aleister Crowley
Οι Διάβολοι της Σκόνης

Μέσα στον Άνεμο του νου
ξεσηκώνεται ο στρόβιλος που ονομάζεται Εγώ.
Διαλύεται η βροχή παρασύρει τις άγονες σκέψεις.
Σωπαίνει ασφυκτιώντας όλη η ζωή.
Αυτή η έρημος είναι η Άβυσσος
και μέσα της βρίσκεται το Σύμπαν.
Σε αυτή την ερημιά τα Άστρα είναι αγκάθια.
Και όμως η έρημος δεν είναι παρά ένα καταραμένο σημάδι σε ένα κόσμο ευδαιμονίας.
Ξανά και ξανά διασχίζουν την έρημο οι Ταξιδιώτες
έρχονται από τη Μεγάλη Θάλασσα και στη Μεγάλη Θάλασσα πηγαίνουν
Και καθώς προχωρούν χύνουν νερό κάποια μέρα θα ποτίσουν
την έρημο, μέχρι να ανθίσει.
Κοίτα! Πέντε ίχνη από Καμήλα! V.V.V.V.V
Πράγματι λοιπόν, από τα όρια τούτης της ερήμου αρχίζει η ενδοχώρα της «Βασιλείας του Θεού», αφού εδώ είναι το βασίλειο του Χόρονζον, του Μέγα Δαίμονος που ξεσηκώνεται μέσα στην Έρημο από τους ανέμους του Εγώ. Ο πιο ισχυρός Δαίμονας της Σκόνης, είναι αυτός που ουρλιάζει στροβιλίζοντας: "Εγώ γνωρίζω, Εγώ έχω την επίσημη εκδοχή, Εγώ άκουσα τον Κύριο".

Αρχική Δημοσίευση από Χρήστος Μαλεβίτσης
Βασικά, η εκάστοτε προοπτική καλύπτει ένα συγκεκριμένο κύκλο αξιών και μία παγιωμένη ιεράρχησή τους. Η αλλαγή συνίσταται στη μεταβολή του κύκλου αξιών και της ιεράρχησης.
Αν στη ζωή μας υπήρχε αλλαγή, εάν θυμόμασταν πως οι αξίες είναι πάντα σχετικές και πάντοτε ανθρώπινης επινόησης, εάν οι ιεραρχήσεις μας δεν ήταν παγιωμένες και στατικές αλλά δυναμικές κι εξελισσόμενες, εάν επαναστατούσαμε ενάντια στην παντοκρατορία του συγκεκριμένου, εάν δεν είχαμε καμμία προοπτική, τότε θα βλέπαμε τον κόσμο όπως είναι στην πραγματικότητα. Θα βλέπαμε το Όλον, την αληθινή αντανάκλαση του Ενός και τότε θα είχε συμβεί μέσα μας αυτή η θεμελιώδης αλλαγή, η μόνιμη που ζήτησε ο Value.

Τότε θα φτάναμε στην ενότητα και θα είχε πλέον εγκατασταθεί η Βασιλεία του Θεού επί της γης. Χωρίς την ανάγκη κριτή και τιμωρού, λυτρωτή και σφαγέως του Θηρίου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 00:13, 12-05-09:

#32
Αρχική Δημοσίευση από aipal

Από πού έβγαλες το συμπέρασμα ότι απέτυχαν;
Γιατί θεωρείς το ευαγγέλιο αποτυχημένο;



Δηλαδή εκείνοι που ασχολήθηκαν με το θέμα δύο χιλιάδες χρόνια πριν ήταν ποιο μπροστά στην αστροναυπιγική;



Μια που δεν ξέρω και τόσο καλά ιστορία μπορείς να μου πεις που καταγράφει ότι δεν υπήρχαν χριστιανοί;


Έχεις γνώση πόσους ουρανούς αναφέρει η Βίβλος και που αναγράφονται οι επτά ουρανοί;


Έκανα μια προσπάθεια μήπως και κάνουμε κάποιο ουσιαστικό διάλογο, μάλλον έπεσα έξω.
Το ευαγγέλιο δεν θα μπορούσε να αποτύχει, αγαπητέ μου φίλε. Όμως τους ευαγγελισθέντες και τους ευαγγελιστές του 4ου αιώνα και μετά, η ίδια η ιστορία τους εξέβρασε στα απόνερα της ιδιοτέλειας, του δογματισμού, της απιστίας, του σκοταδισμού και του μισανθρωπισμού. Ιδού εξάλλου και το σημερινό κατάντημα: ο χριστιανισμός τους κατέληξε στον πλέον ειδεχθή ρατσισμό( ειδεχθέστερο ίσως και του μητρικού, του ιουδαϊκού).

Οι "χριστιανοί" αποτελούν κατασκεύασμα της "ανοιχτής θύρας" του Παύλου, μετά τη σφαγή των πρώτων μυημένων( βλ. περίπτωση Στέφανου κλπ). Ο Ιησούς Χριστός, όσο και οι Απόστολοί Του, δεν προσδοκούσαν έναν νέο "-ισμό"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 05:44, 12-05-09:

#33
Έκανα μια προσπάθεια μήπως και κάνουμε κάποιο ουσιαστικό διάλογο, μάλλον έπεσα έξω.


...Αυτό θα μπορούσε να το πει και ο Χριστός επί του σταυρού.





Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Idril

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Idril
H Idril αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 530 μηνύματα.

H Idril (in a world of magnets but no miracles) έγραψε στις 08:30, 12-05-09:

#34
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes

...Αυτό θα μπορούσε να το πει και ο Χριστός επί του σταυρού.
Επίσης θα μπορούσε να είχε πει "always look on the bright side of life..." (ή always look on the bright side of death...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 10:42, 12-05-09:

#35
φοβερη ατακα του ρεμπ... μη σου πω ποσα θα μπορουσε αλλα να πει αλλα ηταν θεος βλεπεις

παιδια δεν ξερω ποσο ασχετο ειναι αλλα θα το πω ετσι με απλα λογακια οπως κανω παντα εκει που ειναι με τον πιλατο και του λεει ' το ξερεις οτι εγω εχω την εξουσια να σε σωσω ή να σε καταδικασω??'
και γυριζει ο χριστος και τον κοιταει (φανταζομαι παιδια το υφος) και του λεει ' αμα δεν σου δινοταν εξουσια απο πανω να σου πω εγω!!! ( ελευθερη μεταφραση )

καλα ντε μπορειτε να το σβησετε... εγω ετσι απλα τα διαβαζω και τα λεω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:14, 12-05-09:

#36
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
εκει που ειναι με τον πιλατο και του λεει ' το ξερεις οτι εγω εχω την εξουσια να σε σωσω ή να σε καταδικασω??'
και γυριζει ο χριστος και τον κοιταει (φανταζομαι παιδια το υφος) και του λεει ' αμα δεν σου δινοταν εξουσια απο πανω να σου πω εγω!!! ( ελευθερη μεταφραση )
Κι ο Πιλάτος του είπε: "Ναι ρε φίλε, αλλά την εξουσία μου την έχουν δώσει καλώς ή κακώς και μάλιστα έχω το ελεύθερο να σε τιμωρήσω σκληρά γι' αυτό που είπες τώρα: Θα σε παραδώσω στην κρίση του όχλου. Θέλετε τον Ιησού ή τον Βαραββά;" ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:23, 14-05-09:

#37
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Κι ο Πιλάτος του είπε: "Ναι ρε φίλε, αλλά την εξουσία μου την έχουν δώσει καλώς ή κακώς και μάλιστα έχω το ελεύθερο να σε τιμωρήσω σκληρά γι' αυτό που είπες τώρα: Θα σε παραδώσω στην κρίση του όχλου. Θέλετε τον Ιησού ή τον Βαραββά;" ...

Η ερημιά του κακού

Το κακό είναι ένας καρπός, που ευδοκιμεί μόνον σε μία ενδοχώρα , την ανθρώπινη. Είναι η έρημος, στʼ ανθρώπινα σωθικά.
Δεν θα μπορούσε να πει κανείς, ότι η θεώρηση του Σωκράτη για την ελευθερία βρίσκεται σε αντιδιαστολή με εκείνη του Ιησού Χριστού. Απλά, το βλέμμα του Ιησού Χριστού συναντά και την προοπτική, το βάθος, από όπου η ελευθερία αναβλύζει εν μέσω των αναγκαιοτήτων του ζωντανού κόσμου. Ελευθερία και αναγκαιότητα είναι αδελφές, αλλά μόνον εκ πατρός.
Με το πρόβλημα της ελευθερίας είναι στενά συνυφασμένο το πρόβλημα του κακού και των εγκληματικών παρορμήσεων. Το κακό χωρίς την ελευθερία δεν είναι δυνατό να εξηγηθεί, αφού αυτό εκδηλώνεται χάρη αυτής και στην πορεία της. Χωρίς τη συσχέτιση αυτή κακού και ελευθερίας, δεν θα υπήρχε καμιά ευθύνη ανθρώπινη κι ο Θεός θα γινόταν μοναδικά υπεύθυνος για το κακό. Αλλά, όπως το έθετε και ο Έλληνας ποιητής Ευριπίδης, ένας Θεός που είναι υπεύθυνος του κακού, απλά δεν αξίζει τη θεϊκότητά του.
Το κακό είναι παιδί της ελευθερίας, στον ίδιο βαθμό που και το καλό γεννιέται απʼ αυτήν. Χωρίς ελευθερία, δεν νοείται το καλό. Αν όμως, εξαιτίας του κακού και για να το αποφύγουμε, θα θέλαμε να απορρίψουμε την ελευθερία, τότε θα δημιουργούσαμε το πιο ανυπόφορο κακό. Γιατί μόνον το ελεύθερο καλό λογίζεται ως καλό. Εξαναγκασμός και δουλεία, με δόλωμα την αρετή, σημαίνει ακριβώς, το κακό του Αντιχρίστου.
Τα πάντα στον κόσμο είναι αίνιγμα, αντινομία και μυστήριο. Η πορεία της ελευθερίας οδηγεί στην αυθαιρεσία, η αυθαιρεσία οδηγεί στο κακό και το κακό, στο έγκλημα. Στο έγκλημα ακριβώς, ο άνθρωπος υπερβαίνει τα όρια της φύσης του και, κατά συνέπεια, χάνει την ελευθερία του, «έναντι πινακίου φακής». Στη θέση της έρχονται οι «τύψεις της συνείδησης». Οι τύψεις δεν καταβάλλουν τον άνθρωπο μόνον εξαιτίας του εγκλήματος του, αλλά και εξαιτίας της αδυναμίας που υποκρύπτουν οι απαιτήσεις του για δύναμη: η μηδαμινότητά του.
Αν ο άνθρωπος είναι μία παθητική αντανάκλαση των κοινωνικών σχέσεων, αν είναι ένα ανεύθυνο δημιούργημα, τότε δεν υπάρχει άνθρωπος, ούτε Θεός, ούτε ελευθερία, καλό και κακό. Μία τέτοια ταπείνωση όμως του ανθρώπου, μία τέτοια άρνηση της ιδιαιτερότητάς του μέσα στο κοσμικό γίγνεσθαι, δεν μπορεί παρά να οδηγεί ιστορικά( και όχι μόνον μυθικά και φιλοσοφικά), στην «οργή λαού-οργή Θεού» και κάθε είδους «εξαναστάσεις»: σαν εκείνες που οδήγησαν, απʼ τις σπηλιές… στο Διάστημα!
Το κακό είναι ένα σημείο, ότι ο άνθρωπος κατέχει ένα εσωτερικό, όσο και απύθμενο, βάθος. Το κακό είναι συνδεδεμένο με το πρόσωπο και την προσωπικότητα, και μόνον η τελευταία διαπράττει το κακό και είναι υπεύθυνη γιʼ αυτό. Μια απρόσωπη δύναμη δεν μπορεί να είναι υπεύθυνη για το κακό, ούτε η αρχή του κακού. Κάθε άρνηση του κακού, εν ονόματι κάποιου (ανεύθυνου) ανθρωπισμού, καταλήγει, σε τελευταία ανάλυση, στην απάρνηση της προσωπικότητας και του προσώπου. Όταν όμως θεωρούμε τον άνθρωπο και το πρόσωπό του στις διαστάσεις του βάθους, τότε κατανοούμε το κακό, ως προερχόμενο από εσωτερικά βάθη και δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίων εξωτερικών περιστατικών. Ο άνθρωπος, μόνον ως ελεύθερο ον, είναι υπεύθυνος για το κακό, γιʼ αυτό και μόνον τότε νοείται ως άνθρωπος. Τότε όμως επίσης αναλαμβάνει την ευθύνη, να ξεπεράσει το κακό, να το εκμηδενίσει, ακριβώς, ως μηδενιστικό.
Αλλά το κακό είναι επίσης ο δρόμος του ανθρώπου, η τραγική του πορεία, η μοίρα του ελεύθερου όντος, η εμπειρία που πλουτίζει τον άνθρωπο και τον ανεβάζει σε μία ψηλότερη βαθμίδα ύπαρξης. Έτσι όμως ζουν το κακό μόνον οι «ελεύθεροι υιοί» κι όχι οι δούλοι. Αλήθεια βέβαια επικίνδυνη, που ταιριάζει μόνον στους ελεύθερους και «πνευματικά ώριμους» ανθρώπους. Διαφορετικά, δεν είναι διόλου δυνατή η αντιμετώπιση του κακού με παιδικές υπεκφυγές και πονηρίες. Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς, ότι βαδίζει το δρόμο του κακού για να το ξεπεράσει και έτσι να φθάσει ικανοποιημένος τις πιο ψηλές βαθμίδες του καλού. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, αποτελεί τη χειρότερη αναξιοπρέπεια για την ανθρώπινη συνείδηση και οπωσδήποτε δεν περιέχει καμία σοβαρότητα.
Μόνον η τραγική εμπειρία του κακού πλουτίζει πνευματικά τον άνθρωπο και οξύνει τη γνώση του. Όταν πιστεύει κανείς ότι το κακό είναι μία φάση του καλού και ότι τον πλουτίζει και τον εξυψώνει, τότε ο άνθρωπος αυτός βουλιάζει περισσότερο και χάνει κάθε δυνατότητα ανόδου και πνευματικού εμπλουτισμού. Μόνον η καταγγελία του κακού, ο πόνος μέσα σʼ αυτό, μπορεί να εξυψώσει τον άνθρωπος σε ψηλές σφαίρες ύπαρξης. Αυτοϊκανοποίηση μέσα στους κόλπους του κακού αποτελεί τελεσίδικο χαμό: βλασφημία του «Αγίου Πνεύματος»!
Το ζήτημα του εγκλήματος έχει να κάνει με την επίμαχη άποψη, εάν επιτρέπονται τα πάντα, εν ονόματι της ελευθερίας. Όταν ο άνθρωπος μπαίνει στην περιοχή της ελευθερίας, υψώνεται μπροστά του το πρόβλημα, εάν και κατά πόσο είναι δεμένος σε ηθικούς κανόνες και εάν του επιτρέπονται όλα. Η ελευθερία που καταλήγει στην αυθαιρεσία, δεν θέλει να ακούσει για τίποτε άγιο και ιερό, για κανέναν περιορισμό. Όταν δεν υπάρχει Θεός ή όταν ο άνθρωπος είναι Θεός, τότε τα πάντα επιτρέπονται. Και ο άνθρωπος δοκιμάζει τις δυνάμεις, την εξουσία και την κλήση του, προκειμένου να επιδιώξει τη θεοποίησή του. Τότε ακριβώς είναι που υποδουλώνεται. Υποδουλώνεται σε μία ιδέα, σʼ αυτήν που έχει για Θεό. Χάνει την όποια ηθική του αυτονομία και υποχειριάζεται από την «ιδέα» του. Τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντα, πιστεύει ότι ανήκει σε μία εκλεκτή μερίδα της ανθρωπότητας, όχι στους συνηθισμένους «ανθρώπους», αλλά σε διακεκριμένες προσωπικότητες που είναι προορισμένες να κρίνουν και να ευεργετήσουν την ανθρωπότητα, επιδιώκοντας την εξάλειψη του κακού, ακόμη και με τον φόνο. Εκεί πια, στο φόνο, η μοναδικότητά του αντικρίζει, την απεραντοσύνη της …ερήμου!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 14-05-09 στις 10:38.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:39, 14-05-09:

#38
Αγαπητέ Νωεύ, θα σου δώσω συγχαρητήρια για ένα από τα καλύτερα κείμενά σου!! Πραγματικά εξαιρετικό και μεστό νοημάτων, αξίζει να το διαβάσει κανείς αρκετές φορές προκειμένου να εμβαθύνει...


Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Αν όμως, εξαιτίας του κακού και για να το αποφύγουμε, θα θέλαμε να απορρίψουμε την ελευθερία, τότε θα δημιουργούσαμε το πιο ανυπόφορο κακό. Γιατί μόνον το ελεύθερο καλό λογίζεται ως καλό. Εξαναγκασμός και δουλεία, με δόλωμα την αρετή, σημαίνει ακριβώς, το κακό του Αντιχρίστου.
Αυτό αποτυπωνόταν γλαφυρά στην ταινία του Στάνλεϋ Κιούμπρικ, "Το Κουρδιστό Πορτοκάλι". Ο εγκληματίας που στερείται της ελεύθερής του επιλογής και μετατρέπεται με τεχνικές πλύσης εγκεφάλου σε άβουλο υποχείριο ανίκανο να πράξει το κακό, γίνεται θύμα μιας κοινωνίας που επιζητά την εξάλειψη του κακού δια της βίας και τελικώς ο εγκληματίας καθίσταται πολύ πιο συμπαθής από αυτήν και σχεδόν καθαγιάζεται.

Οι τύψεις δεν καταβάλλουν τον άνθρωπο μόνον εξαιτίας του εγκλήματος του, αλλά και εξαιτίας της αδυναμίας που υποκρύπτουν οι απαιτήσεις του για δύναμη: η μηδαμινότητά του.
Οι πραγματικά δυνατοί δεν ποθούν τη δύναμη, αφού είναι κάτι γι' αυτούς αυτονόητο. Οι αδύναμοι είναι αυτοί που ποθούν τη δύναμη, αυτοί τη θεοποιούν, αυτοί νιώθουν την ανάγκη να εξυψώσουν το Εγώ τους στο επίπεδο εκείνου που αποφασίζει περί ζωής και θανάτου. Ο πόθος προκαλεί ανάγκη για εξουσία και η εξουσία προδιάθεση για έγκλημα.

Το κακό είναι ένα σημείο, ότι ο άνθρωπος κατέχει ένα εσωτερικό, όσο και απύθμενο, βάθος. Το κακό είναι συνδεδεμένο με το πρόσωπο και την προσωπικότητα, και μόνον η τελευταία διαπράττει το κακό και είναι υπεύθυνη γιʼ αυτό.
"Η προσωπικότητα είναι η μεγαλύτερη φυλακή της ανθρώπινης ψυχής" έγραψε κάποτε ένας ψυχίατρος στο βιβλίο "Ο άνθρωπος-ζάρι" (ήταν ένας οδηγός αναίρεσης της προσωπικότητας, ή προσθήκης χάους μέσα στην τάξη). Ενδιαφέρουσα η σύμπτωση της φιλοσοφικής και της ψυχιατρικής άποψης του ζητήματος...

Όταν όμως θεωρούμε τον άνθρωπο και το πρόσωπό του στις διαστάσεις του βάθους, τότε κατανοούμε το κακό, ως προερχόμενο από εσωτερικά βάθη και δεν είναι αποτέλεσμα τυχαίων εξωτερικών περιστατικών. Ο άνθρωπος, μόνον ως ελεύθερο ον, είναι υπεύθυνος για το κακό, γιʼ αυτό και μόνον τότε νοείται ως άνθρωπος. Τότε όμως επίσης αναλαμβάνει την ευθύνη, να ξεπεράσει το κακό, να το εκμηδενίσει, ακριβώς, ως μηδενιστικό.
Θέλεις να πεις ότι η αποδοχή του κακού μέσα μας, είναι το αναγκαίο πρώτο βήμα της πορείας προς την εκμηδένισή του; Η άρνηση το ενδυναμώνει, η αποδοχή το εκμηδενίζει. Προφανές, όσο και δυσνόητο...

Αλλά το κακό είναι επίσης ο δρόμος του ανθρώπου, η τραγική του πορεία, η μοίρα του ελεύθερου όντος, η εμπειρία που πλουτίζει τον άνθρωπο και τον ανεβάζει σε μία ψηλότερη βαθμίδα ύπαρξης. Έτσι όμως ζουν το κακό μόνον οι «ελεύθεροι υιοί» κι όχι οι δούλοι.
Αυτοί όμως αναπόφευκτα, αρχίζουν να προσδιορίζουν το κακό με δικούς τους όρους, αφού το αποδέχονται και το κοιτούν κατάματα, πράγμα που τελικά τους φέρνει αντιμέτωπους με τους νόμους και τις κοινωνικές συμβάσεις. Οι εξουσιαστικές κοινωνίες καλλιεργούν την πνευματική δουλεία, ακριβώς για να διατηρήσουν το αποκλειστικό προνόμιο να ορίζουν εκείνες τι είναι κακό, να ορίζουν την ουσία των πραγμάτων, να διατηρούν δηλαδή και να νέμονται την "εξ-ουσία".

Αλήθεια βέβαια επικίνδυνη, που ταιριάζει μόνον στους ελεύθερους και «πνευματικά ώριμους» ανθρώπους. Διαφορετικά, δεν είναι διόλου δυνατή η αντιμετώπιση του κακού με παιδικές υπεκφυγές και πονηρίες. Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς, ότι βαδίζει το δρόμο του κακού για να το ξεπεράσει και έτσι να φθάσει ικανοποιημένος τις πιο ψηλές βαθμίδες του καλού. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, αποτελεί τη χειρότερη αναξιοπρέπεια για την ανθρώπινη συνείδηση και οπωσδήποτε δεν περιέχει καμία σοβαρότητα.
Μόνον η τραγική εμπειρία του κακού πλουτίζει πνευματικά τον άνθρωπο και οξύνει τη γνώση του. Όταν πιστεύει κανείς ότι το κακό είναι μία φάση του καλού και ότι τον πλουτίζει και τον εξυψώνει, τότε ο άνθρωπος αυτός βουλιάζει περισσότερο και χάνει κάθε δυνατότητα ανόδου και πνευματικού εμπλουτισμού. Μόνον η καταγγελία του κακού, ο πόνος μέσα σʼ αυτό, μπορεί να εξυψώσει τον άνθρωπο σε ψηλές σφαίρες ύπαρξης. Αυτοϊκανοποίηση μέσα στους κόλπους του κακού αποτελεί τελεσίδικο χαμό: βλασφημία του «Αγίου Πνεύματος»!
Η ελευθερία είναι από κάθε άποψη επικίνδυνη, ακριβώς επειδή μεταθέτει την ευθύνη της ύπαρξης και της έκβασης από το σύνολο στο άτομο. Οι συνέπειες των πράξεων βαρύνουν αποκλειστικά τον πράττοντα και η δική του ψυχή διακυβεύεται διαρκώς. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν να εναποθέτουν την προσωπική τους ελευθερία σε οριοθετήσεις που άλλοι αποφάσισαν γι' αυτούς, χωρίς αυτούς.

Όταν αποδεχτείς την ύπαρξη και το βάθος του κακού μέσα σου, το πρώτο που συνειδητοποιείς είναι πως ποτέ πια δεν θα ξέρεις εάν σε οποιαδήποτε στιγμή πράττεις το καλό ή το κακό. Γι' αυτόν που θέλει να φτάσει στο καλό, μια τέτοια συνειδητοποίηση, σε συνδυασμό και με το βαρύ φορτίο της ευθύνης της ελεύθερης επιλογής, είναι σκληρή και τον γεμίζει με θλίψη. Τον γονατίζει και του αφαιρεί την έπαρση του "δίκαιου".

Το να συνειδητοποιείς ότι πράττεις το κακό και αντί ν' αφήνεις τη Θλίψη -για την οποία ο Δον Χουάν έλεγε πως είναι δύναμη του σύμπαντος- να σε κατακλύσει, ψάχνεις για τρόπους ώστε να δικαιολογήσεις την ευχαρίστηση που αυτό σου προκαλεί, προδιαγράφει την πορεία βαθύτερα προς το κακό και σε καμμία περίπτωση προς τις υψηλές βαθμίδες του καλού. Σχηματικά ο γέροντας Παΐσιος το παρουσίαζε αυτό λέγοντας ότι "Ο διάβολος εμφανίζεται συχνά με μορφή αγγέλου ή αγίου".



Το ζήτημα του εγκλήματος έχει να κάνει με την επίμαχη άποψη, εάν επιτρέπονται τα πάντα, εν ονόματι της ελευθερίας. Όταν ο άνθρωπος μπαίνει στην περιοχή της ελευθερίας, υψώνεται μπροστά του το πρόβλημα, εάν και κατά πόσο είναι δεμένος σε ηθικούς κανόνες και εάν του επιτρέπονται όλα. Η ελευθερία που καταλήγει στην αυθαιρεσία, δεν θέλει να ακούσει για τίποτε άγιο και ιερό, για κανέναν περιορισμό.
Ελευθερία και αυθαιρεσία! Αλήθεια, πού ακριβώς μπαίνουν τα όρια; Οι ελευθέριοι καλύπτονται φιλοσοφικά μέσα στις γκρίζες ζώνες μεταξύ αυτών των εννοιών, το ίδιο όμως και η καθεστηκυία τάξη...

Όταν δεν υπάρχει Θεός ή όταν ο άνθρωπος είναι Θεός, τότε τα πάντα επιτρέπονται. Και ο άνθρωπος δοκιμάζει τις δυνάμεις, την εξουσία και την κλήση του, προκειμένου να επιδιώξει τη θεοποίησή του. Τότε ακριβώς είναι που υποδουλώνεται. Υποδουλώνεται σε μία ιδέα, σʼ αυτήν που έχει για Θεό. Χάνει την όποια ηθική του αυτονομία και υποχειριάζεται από την «ιδέα» του.
Ου ποιήσεις σ' εαυτόν είδωλον, μηδέ παντός ομοίωμα...

Τις περισσότερες φορές, αν όχι πάντα, πιστεύει ότι ανήκει σε μία εκλεκτή μερίδα της ανθρωπότητας, όχι στους συνηθισμένους «ανθρώπους», αλλά σε διακεκριμένες προσωπικότητες που είναι προορισμένες να κρίνουν και να ευεργετήσουν την ανθρωπότητα, επιδιώκοντας την εξάλειψη του κακού, ακόμη και με τον φόνο. Εκεί πια, στο φόνο, η μοναδικότητά του αντικρίζει, την απεραντοσύνη της …ερήμου!
Αυτός είναι ακριβώς και ο λόγος κατά τον γέροντα Παΐσιο, που οι δαίμονες εμφανίζονται με μορφή αγγέλου. Να χαϊδέψουν τον εγωισμό μας, αφού ξαφνικά θέλουμε να πιστεύουμε πως γινόμαστε οι εκλεκτοί του θεού και φουσκώνουμε από έπαρση. Ο γέροντας πρότεινε να τους "δοκιμάζει" κανείς τους αγγέλους που βλέπει. Να τους βάζει για παράδειγμα να επαναλάβουν το "Άγιος ο θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς". Το "ελέησον ημάς" δεν το επαναλαμβάνει ο διάβολος, έλεγε, γιατί δεν μπορεί να δεχτεί κανέναν ανώτερο από τον εαυτό του, ώστε να τον ελεήσει.

"Εγώ είμαι Εγώ", βοά ο κύριος της Ερήμου, Χόρονζον καθώς γύρω του στροβιλίζονται οι δαίμονες της σκόνης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 00:47, 15-05-09:

#39
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Είναι ανόητο να πιστεύει κανείς, ότι βαδίζει το δρόμο του κακού για να το ξεπεράσει και έτσι να φθάσει ικανοποιημένος τις πιο ψηλές βαθμίδες του καλού
Αυτό είναι όλα τα λεφτά. Πολλοί άγιοι από εγκληματίες ξεκίνησαν την καριέρρα τους και οι περισσσότεροι εγκληματίες κατέληξαν με τη Βίβλο στο χέρι να σταυροκοπιούνται μέσα στη στενή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Great Chaos : 16-05-09 στις 21:06. Αιτία: split μηνύματος προς μεταφορά
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:11, 19-05-09:

#40
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Αυτό είναι όλα τα λεφτά. Πολλοί άγιοι από εγκληματίες ξεκίνησαν την καριέρρα τους και οι περισσσότεροι εγκληματίες κατέληξαν με τη Βίβλο στο χέρι να σταυροκοπιούνται μέσα στη στενή.
"Μέσα στην στενή..." λοιπόν της διαχρονικής μας "καθημερινότητας"....

Εξουσία, δουλεία και συμπαρομαρτούντα ή,
Σοσιαλισμός, ως μία επαναστατημένη αιτία;

Στο λυκαυγές ακόμη της τρίτης, άνευ Ιησού Χριστού(α.Ι.Χ.), χιλιετηρίδας- κάποιοι πιπιλίζουν περί Νέας Εποχής- και ενυπάρχει στον πολιτισμό της επιλεγόμενης «καθημερινότητάς» μας ένα πορώδες υλικό, καταλυτικό για κάθε δειλινό της. Πρόκειται για τη δημοκρατική αμφίεση, είτε του «όχλου» είτε των «μαζών», κατά την «ώρα του καναπέ». Είναι το αθροιστικό αποτέλεσμα «μέσων όρων», που συνολικά μας δίνει τη Θεά(!), την «Κοινή Γνώμη».
Δούλος είναι, ο «υπό έλεγχο». Έλεγχος δε είναι, το φίλτρο που χωρίζει τη ζωή, σε ελευθερία και αναγκαιότητα. Η δουλεία , όπως την κατανοούμε σήμερα, έχει δύο χαρακτηριστικές ιδιοτυπίες, που μάλλον δεν χαρακτήριζαν παλαιότερους αυτής θεσμούς. Το πρώτο έχει να κάνει με τη διεύρυνση της ζωντανής βάσης της «περιουσιότητας» και του χορού των εκλεκτών, πέριξ αυτής. Το δεύτερο, αφορά τον άρτο, τον «περ-ιούσιον»: η δουλεία, στο ανθρώπινο στομάχι έχει ριζώσει!
Ο 19ος αιώνας (α.Ι.Χ.) γέννησε στην Ευρώπη δύο τρανούς προφήτες ανθρωπολόγους: τον Νίτσε και τον Ντοστογιέφσκι. Ο πρώτος προφήτεψε να βγαίνει, από τα ανθρώπινα σωθικά, ο «Υπεράνθρωπος». Ενώ ο δεύτερος, σχεδόν με απόγνωση, προσδοκούσε μεν τον «Θεάνθρωπο», αλλά διέβλεπε να επικρατεί («στα σημεία»), ο Αντίχριστος ( ο « Μεγάλος Ιεροεξεταστής»).
Και οι δύο ξεκινούσαν (σαν παιδιά) με τον πνευματικό αυνανισμό, στον οποίο είχε περιέλθει η Ευρώπη, με την πίστη της να ταλαντεύεται, μεταξύ των σκοτεινών φαντασιοπληξιών (του Αυνάν κλπ) και τη αίσθηση ζωντάνιας μίας εφηβικής ακόμη αμφισβήτησης( «κριτική», την είπαν). Τον Φ. Ντοστογιέφσκι, είνʼ αλήθεια, τον τυραννούσε παιδιόθεν, μία ικανή δόση επιληπτικότητας. Ενώ ο Φ. Νίτσε, κατέρρευσε οριστικά (στα «νεύρα» του), όταν μία ημέρα είδε έναν αμαξά να μαστιγώνει τʼ άλογά του. Και οι δύο πέθαναν, από πνευμονία.
Με το κλείσιμο της εφηβείας του, έγραφε ο Νίτσε προς την αδελφή του: «Κάθε αληθινή πίστη είναι αδιάψευστη, εκπληρώνει αυτό που ο πιστός ελπίζει να βρει σ' αυτήν, δεν προσφέρει όμως ούτε το ελάχιστο έρεισμα για τη θεμελίωση μιας αντικειμενικής αλήθειας [...] Θέλεις να επιδιώξεις ψυχική ηρεμία και ευτυχία, τότε πίστευε, θέλεις να είσαι ένας απόστολος της αλήθειας, τότε αναζήτησέ την…»
Ο Κιρίλλοφ (του Ντοστογιέφσκι), την ίδια περίπου εποχή, θέλει να γίνει Θεός. Ο Νίτσε, σε μία από τις «νευρικές κρίσεις» του, θεώρησε τον εαυτό του, ως ενσάρκωση του Διόνυσου. Μετά από τη «θεραπεία» του όμως, σχεδόν σε όλα τα γραφτά του, διακατέχεται από την (έμμονη) ανάγκη, να ξεπεραστεί ο «άνθρωπος, αυτό το τιποτένιο και ελεεινό πλάσμα», για να γίνει «Υπεράνθρωπος». Η τελευταία συνέπεια της ανθρωπιστικής φιλαυτίας και αυτοπεποίθησης, είναι η κατάληξη στον υπεράνθρωπο.
Ο Ντοστογιέφσκι, ως άνδρας πια τριάντα τεσσάρων ετών, σε μία από τις επιληπτικές του κρίσεις, μέσα στις πλέον άθλιες και απάνθρωπες φυλακές της τσαρικής Ρωσίας, στο Όμσκ, έφτασε σε έκσταση. Είδε τότε τον εαυτό του, «περισσότερο ως Απόλλωνα, παρά, ως Διόνυσο». Αφότου θα επανερχόταν, από τις φυλακές, στην «Αγία Πετρούπολη», στα γραφτά και στη προσωπική του ζωή, η ελληνική αυτή αμφισημία, μπολιασμένη από την πίστη του στον Ιησού Χριστό, θα «του έτρωγαν τα σωθικά». Η αυτοπεποίθηση και αυτάρκεια του ανθρώπου βρίσκουν το τέλος στον Ντοστογιέφσκι και τον Νίτσε. Από την ευρωπαϊκή ανθρωπολογία προτάσσονται δύο επιλογές: ο δρόμος οδηγεί, είτε στον Θεάνθρωπο είτε στον Υπεράνθρωπο ( θεοποιημένο άνθρωπο).
Ο αυνανισμός, έτσι ή αλλιώς, είναι μαζοποιητικός. Μαζοποιεί «άυλες αξίες», για «συγκεκριμένες υλικές». Μετά τα μέσα του 19ου αιώνα, τόσο η «βιομηχανική επανάσταση», όσο και η επικυριαρχία του «λουθηρανισμού» στην ηθική της μεσαίας ευρωπαϊκής τάξης, περιέβαλαν μʼ ένα καταλυτικό δίλλημα, τον «ψυχισμό» του «Ευρωπαίου»: « μάζα» ή «άτομο». Αρχίζει, η «εποχή των Ψυχολόγων»!
Ο Νίτσε, σαν παιδί, γαλουχήθηκε, από τα νάματα του πατέρα του «Καρλ Λούντβιχ Νίτσε (1813-1849), ήταν λουθηρανός πάστορας ενώ η μητέρα του, Φραντσίσκα Αίλερ (1826-1897) ήταν κόρη του πάστορα Ντάβιντ Φρήντριχ Αίλερ»[1]. Ο Ντοστογιέφσκι, σαν παιδί από πατέρα επιληπτικό κι ανήμπορο, επέλεξε να γίνει «στρατιωτικός». Καθʼ όλη τη διάρκεια της εφηβείας του, ένα «από φυσικού του καθήκον» τον παίδευε και τον άντρωνε: η «πειθαρχία». Η «πειθαρχία» είναι απαίτηση, τόσο της πίστης όσο και της, «κάθε μορφής επιληψίας». Μόνον στην έκσταση, αυτή δεν έχει εξουσία για οποιαδήποτε απαίτηση. Κάτι φυσικά που αρχαιόθεν ήταν γνωστό, σε «κάθε είδους μαγεία», είτε «διονυσιακού» είτε «απολλώνιου» τύπου. Πόσο μάλλον, στους …Ψυχολόγους!
Το «ψυχολογημένο πνεύμα» του «μέσου ευρωπαίου» βρίσκει το αντίκρισμά του, απέναντι, σε έναν διχασμό: «πειθαρχία» ή «επανάσταση». Κι από τα δύο διαθέτει, η «Μεσαία Τάξη»: και «Λουθηρανούς»( δόγμα «απόλυτου προορισμού») και… «Ιουδαίους»(δόγμα «περιουσιακής οδύνης»[2]). Στις δυτικές και ανατολικές εσχατιές της Ευρώπης, ο απόηχος του διχασμού εκείνου, θα έμελλε να φέρει την πόλωση ανάμεσα, στους «Αμερικανούς» και τους «Σοβιετικούς». Τους πρώτους, τους γέννησε η ιστορία, με την «επανάσταση, για πειθαρχία»(ακραία της πρότυπα, Ναζισμός και Σιωνισμός), ενώ οι δεύτεροι ξεπετάχτηκαν (πάντα, χάρη της ιστορίας), με την «πειθαρχία, για την επανάσταση»( ακραία και έσχατα δείγματα της, το ….Κ.Κ.Ε. και ο …Ψωμιάδης!).(συνεχίζεται)


[1] (Βικιπαίδεια)

[2] Βλέπε, Οικονομολόγους σαν τον Νασσάου Σένιορ κλπ τ.σ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 19-05-09 στις 23:32.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Value

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Value
Ο Value αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 108 μηνύματα.

O Value έγραψε στις 01:39, 20-05-09:

#41
Φίλε Νωεύ,

Πολλές ερημιές, και πολλές οάσεις εμπεριέχει αυτό το ον που λέγεται άνθρωπος.

Ομολογώ πως το κείμενό σου για την ερημιά του κακού, είναι έξοχο και το απέλαυσα ιδιαίτερα, έστω κι αν με δίψασε λιγάκι. Σ' ευχαριστώ.

Θα περιμένω να δω και το κείμενο σου για μια όαση, μπας και ξεδιψάσω λίγο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:58, 20-05-09:

#42
Αρχική Δημοσίευση από Value
Φίλε Νωεύ,

Πολλές ερημιές, και πολλές οάσεις εμπεριέχει αυτό το ον που λέγεται άνθρωπος.

Ομολογώ πως το κείμενό σου για την ερημιά του κακού, είναι έξοχο και το απέλαυσα ιδιαίτερα, έστω κι αν με δίψασε λιγάκι. Σ' ευχαριστώ.

Θα περιμένω να δω και το κείμενο σου για μια όαση, μπας και ξεδιψάσω λίγο.
«Ύπαγε οπίσω μου, Σατανά!»( σκέφτομαι…αλλά δεν το λέω!). Γιατί, όσο θα υπάρχουν οάσεις, η έρημος όλο και θʼ απλώνει την άμμο της. Κι αναλογίζομαι, στη συνέχεια( και το λέω): « Ποια η διαφορά της Κίρκης, από ένα σύγχρονο πολυεθνικό (έστω) Super Market;»


Πάντως, φίλτατε Value, σου εύχομαι, να μη ξεδιψάσεις ποτέ!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:11, 21-05-09:

#43
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
...Πάντως, φίλτατε Value, σου εύχομαι, να μη ξεδιψάσεις ποτέ!
(συνέχεια, περί "εξουσίας, δουλείας...")

Στο Νίτσε, ο άνθρωπος, αυτή η έσχατη καταισχύνη και μηδαμινότης, δεν έχει θέση και μπορεί να ξεπεραστεί. Ο άνθρωπος είναι απλά ένα μέσο, προς τον Υπεράνθρωπο, το λατρευτικό είδωλο κάθε «Κεφαλαιούχου» και των «μαζών» του. Μπροστά στον υπεράνθρωπο, ο άνθρωπος κυλιέται στη λάσπη( «ανεργία», «επιδοτήσεις¨ κ.π.), γίνεται ένα τίποτα και τελικά καταβροχθίζεται, από τον «θεοποιημένο άνθρωπο».Όποιος μπορεί και θέλγετε από το ιδανικό του υπερανθρωπισμού, χάνει κάθε του πίστη στον «ανθρωπισμό». Γιατί ο (ευρωπαϊκός) ανθρωπισμός διαφαίνεται, ειδικά κατά τον 20ο αιώνα(α.Ι.Χ.), να είναι η βασιλεία της μεσότητας και όχι των άκρων. Έτσι, η ανθρωπιστική φιλοσοφία της Ευρώπης βρήκε το πνευματικό της τέρμα στον Νίτσε, σʼ αυτόν που υπήρξε το «αίμα απʼ το αίμα της και σάρκα από την σάρκα» της, κι ακόμη, η θυσία του αμαρτήματός της.
Στο Νίτσε καταλήγει μία Ευρώπη, ήδη κουρασμένη, από την ατραπό του Καρτέσιου. Ο θεοκρατούμενος ορθολογισμός της εξαντλείται, με την εξάντληση( την ακαδημαϊκο-επιστημονική) του «ευκλειδείου πνεύματος». Ο κόσμος εκείνος που θα μπορούσε να οικοδομηθεί από το επαναστατημένο «ευκλείδιο πνεύμα» του Ιβάν Καραμαζόφ, σε αντίθεση προς τον κόσμο του Θεού, τον γεμάτο δάκρυα και οδύνες, θα ήταν καλός και ευτυχισμένος κόσμος. Όμως, από τον κόσμο αυτόν θα απουσίαζε η ελευθερία και τα πάντα θα ήταν αναγκαστικά και ορθολογικά οργανωμένα. Από τις πρώτες κιόλας μέρες του, θα είχαμε μία ευτυχισμένη κοινωνική μάζα, υποχρεωτικά ενταγμένη στην αρμονία και την ευτυχία. Δεν θα υπήρχε καμία τραγωδία στην πορεία του κόσμου και, φυσικά, κανένα νόημα που υφίσταται μόνον με την ύπαρξη της ελευθερίας. Το «ευκλείδειο πνεύμα» θα μπορούσε να οικοδομήσει έναν κόσμο βασισμένο αποκλειστικά στην αναγκαιότητα, έναν κόσμο αποκλειστικά ορθολογικά. Αλλά ο κόσμος του Θεού έχει κάποιο νόημα, που δεν μπορεί να βρεθεί στις διαστάσεις του «ευκλειδείου πνεύματος», στις οποίες το μυστήριο του Θεού είναι απρόσιτο κατά πάντα. Το «ευκλείδειο πνεύμα» εκτείνεται στις τρεις διαστάσεις, ενώ ο κόσμος του Θεού έχει και τέταρτη διάσταση. Η ελευθερία είναι αλήθεια της τέταρτης διάστασης και παραμένει απρόσιτη στον κόσμο των τριών διαστάσεων. Ιστορικά όμως, και μέχρι σήμερα, η εξέγερση του ανθρώπου αρχίζει με την απαίτηση για ελευθερία και περατώνεται με την προσπάθεια να οικοδομηθεί ο κόσμος, μόνον πάνω στην αναγκαιότητα.
Από την άλλη, ο Ντοστογιέφσκι, ριζωμένος στην προσδοκία του Θεανθρώπου, περιγράφει με τα έργα (και τη ζωή του), μία καταλυτική θεοδικία, που συνάμα γίνεται και ανθρωποδικία. Υπάρχει μόνον ένα σοβαρό επιχείρημα κατά της ύπαρξης του Θεού: η ύπαρξη του κακού. Σε γενικές όμως γραμμές, η διαλεκτική του Ντοστογιέφσκι συνεχίζει: Ο Θεός υπάρχει, επειδή ακριβώς υπάρχει το κακό και η οδύνη στον κόσμο. Η ύπαρξη του κακού είναι η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Εάν ο κόσμος ήταν αποκλειστικά καλός και ακέραιος, τότε ο Θεός δεν θα ήταν αναγκαίος, γιατί ο κόσμος θα ήταν ήδη Θεός. Ο Θεός υπάρχει λοιπόν, επειδή υπάρχει το κακό. Αυτό σημαίνει, ότι ο Θεός υπάρχει, επειδή υπάρχει η ελευθερία, η «ελευθερία του πνεύματος».
Η αποτυχία όλων των επαναστάσεων ανέδειξε, ότι το πρόβλημα της αρμονίας του κόσμου, ενός παραδείσου, του οριστικού θριάμβου του καλού, μπορεί να λυθεί με τρεις τρόπους:
- Αρμονία, παράδεισος, μία ζωή στους κόλπους του αγαθού χωρίς ελεύθερη επιλογή, χωρίς καμία κοσμική τραγωδία, χωρίς πόνο και δημιουργική εργασία.
-Αρμονία, παράδεισος, μία ζωή στους κόλπους του αγαθού και στην κορυφή της επίγειας ιστορίας, εξαγοραζόμενη με τον άπειρο πόνο, τα δάκρυα και το θάνατο εκατομμυρίων ανθρωπίνων υπάρξεων, που γίνονται μέσα της μελλοντικής ευτυχίας της ανθρωπότητας και
-Αρμονία, παράδεισος, μία ζωή στοςυ κόλπους του αγαθού, στους οποίους ο άνθρωπος φθάνει με τον πόνο και την ελευθερία.
Στην τελευταία πορεία, καταλήγει ο δρόμος της Βασιλείας του Θεού, που θα περιλαμβάνει όλους όσους έζησαν και πόνεσαν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 20-05-11 στις 09:34.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:37, 26-05-09:

#44
Το Βασίλειο κι ο Βασιλιάς


«Αύτη δε είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίζωσι σέ τον μόνον αληθινόν Θεόν»! Ποιος είναι επιτέλους Αυτός;
Κατά την Βίβλο, ο Νώε εγκαινίασε την ανθρώπινη ιστορία, μετά τον κατακλυσμό, με κατάρες και ευχές, προφανώς με την επιδοκιμασία κάποιου Θεού.
Ήταν δίκαιος και τέλειος άνθρωπος ο Νώε, μεταξύ των συγχρόνων του, καθότι, πολύ πριν τον κατακλυσμό, τον βλέπει η Βίβλος, να κάνει βόλτες μετά του Θεού (αυτού). Στις οποίες φυσικά, εκτός από το επικείμενο λιώσιμο των πάγων και τα επακόλουθά του, του εξήγησε επίσης, και τι σημαίνει «δούλος». Πλην όμως ο Νώε, είναι σχεδόν σίγουρο, άλλα κατάλαβε.
Αμέσως μόλις άρχισε τη νέα βιωτή του, κι αυτός σαν τον Κάιν, γίνεται γεωργός και φυτεύει αμπελώνες. Φαίνεται πως θυμόταν ότι, και πριν το κακό, το αμπέλι και τα γεννήματα του, ήταν θεόπεμπτη ευλογία, γιατρικό, για την πληγωμένη από τις παγωνιές ανθρωπότητα. Παγωμένη ζωή, χωρίς τον οίνο και το πνεύμα του, δεν γινόταν!
Ήπιε, μέθυσε και ξεγυμνώθηκε. Μήπως ήταν ο Διόνυσος, ο σωτήρας του; Κι εκείνος, μόλις συνήλθε από κάποιο μεθύσι του, ζήτησε από το Βασιλιά των Ηδόνων, να γίνει δούλος του. Έτσι κι ο Νώε, μόλις ήλθε σε νηφαλιότητα, ξεκίνησε με κατάρες: «Επικατάρατος ο Χαναάν, δούλος των δούλων θέλει είσθαι εις τους αδελφούς αυτού». Ο Χανάαν ήταν ο μικρότερός του, ο «Βενιαμιίν», ο «υιός οδύνης» (του). Κι ως τέτοιος, βρισκόταν ακόμη, στον αντίποδα της δικής του ηλικίας. Το γήρας τρομάζει και φρίττει για τον εαυτό του, σαν τον αντικρίζει αντικαθρέφτισμα, πάνω στη στιλπνάδα της νιότης. Είναι το σύνδρομο του Ουρανού, σαν αντίκριζε το θάλος των γιων της Γαίας.
«Ποιος της ανάγκης το πηδάλιο κρατάει μέσα στον κόσμο;». ρωτούν οι Ωκεανίδες στον Προμηθέα( κατά τον Αισχύλο). Κι ο Ντοστογιέφσκι, πολλούς αιώνες μετά, αποφαίνεται: ο «Μεγάλος Ιεροεξεταστής»!
Στους «Αδελφούς Καραμάζοφ» κορυφώνεται η διαλεκτική του μεγάλου διανοητή, με τον «Θρύλο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή». Προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι ο Θρύλος, που αποτελεί ύμνο στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού με μία ασυνήθιστη πέρα για πέρα δύναμη, αναπτύσσεται με το στόμα του άθεου Ιβάν Καραμάζοφ. Είναι σαν να αστράφτει ένα απρόσμενο φως μες στο σκοτάδι. Στη ψυχή του επαναστατημένου άθεου υψώνεται φαντασμαγορικά η αποκάλυψη: η ανθρώπινη μοίρα οδηγεί αναπότρεπτα, είτε στον Μεγάλο Ιεροεξεταστή είτε στον Ιησού Χριστό, Τρίτη επιλογή δεν υπάρχει, η χλιαρότητα είναι εμετική ακόμη και για τους διψασμένους της ερήμου.
Στον Θρύλο αυτόν δύο κοσμικές αρχές αντιτίθενται και συγκρούονται ισχυρά: ελευθερία και βία, πίστη στο νόημα της ζωής και άρνηση του νοήματος αυτού, θεία αγάπη και αθεϊστική συμπόνοια για τον άνθρωπο, Χριστός και Αντίχριστος. Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής είναι «ένας από τους υπομονητικούς εκείνους ανθρώπους, που τους κατατρώει η ανθρώπινη οδύνη και η αγάπη για την ανθρωπότητα». Είναι ασκητής και ελεύθερος από κάθε απαίτηση για τα χαμηλά υλικά αγαθά. Είναι ένας άνθρωπος που ζει με μία ιδέα. Έχει ένα μυστικό: δεν πιστεύει στο Θεό, ούτε στο νόημα του κόσμου, που θα μπορούσε να αιτιολογήσει την οδύνη των ανθρώπων. Αφού λοιπόν έχει χάσει την πίστη του, αισθάνεται ότι τα ανθρώπινα πλήθη, οι «μάζες», δεν έχουν τη δύναμη να σηκώσουν το βάρος της ελευθερίας, την οποία απεκάλυψε ο Ιησούς Χριστός. Ο δρόμος της ελευθερίας είναι κακοτράχαλος, οδυνηρός, τραγικός. Απαιτεί ηρωισμό και ξεπερνάει τις δυνάμεις ενός τέτοιου «τιποτένιου και αξιοθρήνητου πλάσματος», όπως είναι ο άνθρωπος στα μάτια του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Διαβλέπει ορθά, ότι ο άνθρωπος δεν αναζητάει τον Θεό, αλλά ένα θαύμα, για να πιστέψει, θέλει να τον μεταχειριστούν με βίαια μέσα ( πχ, με διαφημίσεις ή προπαγάνδα), για τον πείσουν. (συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:38, 28-05-09:

#45
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Το Βασίλειο κι ο Βασιλιάς...(συνεχίζεται)
Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής δεν πιστεύει στο Θεό ούτε και στον άνθρωπο. Όποιος έχει χάσει την πίστη του στο Θεό, δεν μπορεί να πιστέψει ούτε και στον άνθρωπο. Αλλά ο Ιησούς Χριστός, μένει πιστός προς τον επουράνιο πατέρα Του, όσο και προς τους ανθρώπους. Είναι ο Θεάνθρωπος. Αυτόν ακριβώς αρνείται ο (κάθε) Μεγάλος Ιεροεξεταστής. Κατʼ αυτόν, είναι αδύνατη η προσέγγιση και ανάκραση του θείου και του ανθρώπινου στοιχείου στην ελευθερία. Ο άνθρωπος, στα μάτια του, δεν είναι ικανός να υποστεί τη μεγάλη δοκιμασία των πνευματικών του δυνάμεων, της πνευματικής του ελευθερίας και της κλήσης του, να ακολουθήσει μία ανώτερη και υψηλότερη ζωή.
Αντίθετα, ο Ιησούς Χριστός απαιτεί πολλά από τον άνθρωπο, γιατί είναι προορισμένος για μεγάλα έργα, για γνώση «εν πνεύματι και αληθεία». Πλην όμως, φαίνεται πως ο άνθρωπος έχει αντιρρήσεις ως προς τη σκοπιμότητα της «εν Χριστώ ελευθερίας» και της διάκρισης του καλού και του κακού: « Για ποιο λόγο να γνωρίσουμε αυτό το διαβολικό καλό και κακό, αν αυτό στοιχίζει τόσο ακριβά;». Ο άνθρωπος δείχνει πως δεν μπορεί να υποφέρει τη δική του οδύνη, όσο και τις συμφορές των άλλων. Αλλά χωρίς οδύνη, ακόμη και η ηδονή, πόσο μάλλον η ελευθερία και γνώση καλού και κακού, είναι αδύνατη. Ο άνθρωπος λοιπόν βρίσκεται μπροστά στο δίλημμα: ελευθερία με οδύνη ή ευτυχία χωρίς ελευθερία.
Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων συντασσόμαστε με το δεύτερο δρόμο. Αρνούμαστε τις μεγάλες ιδέες- Θεός, αθανασία και ελευθερία- και γοητευόμαστε από μία σφαλερή και χθαμαλή αθεϊστική «αγάπη για την ανθρωπότητα», αγάπη για το «είδος», από μία απαίτηση για τη γενική εξασφάλιση της ζωής πάνω στη Γη, χωρίς Θεό. Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής αντιτίθεται του Θεού, εν ονόματι του ανθρώπου, ενός οποιουδήποτε ελάχιστου ανθρώπου, στον οποίον όμως τόσο λίγο πιστεύει, όσο και στον Θεό. Πρόκειται για το τραγικό βάθος του κάθε βίαιου επαναστάτη. Συνήθως αφοσιώνεται στο έργο της εξασφάλισης της επίγειας ζωής των ανθρώπων, ενώ είναι πεπεισμένος ότι αυτοί δεν είναι έτοιμοι να πραγματοποιήσουν μία ανώτερη ζωή.
Το επαναστατικό και περιορισμένο στον εαυτό του «ευκλείδειο πνεύμα» προσπαθεί να ιδρύσει μία καλύτερη τάξη του κόσμου, από ό,τι έχει δημιουργήσει ο Θεός. Η θεϊκή τάξη είναι γεμάτη οδύνη. Επέβαλε στους ανθρώπινους ώμους, το δυσβάστχτο βάρος της ελευθερίας και της ευθύνης. Ο Μεγάος Ιεροεξεταστής προτιμάει και επιδιώκει να ιδρύσει μία τέτοια κοσμική τάξη, στην οποία δεν θα υπάρχει οδύνη και ευθύνη, ούτε όμως και ελευθερία. Στις οργανωμένες μαζικές κοινωνίες του, θα επικρατεί η αναγκαιότητα, που καταστρέφει την ελευθερία του πνεύματος, κάτι περίπου σαν την πολυσυζητημένη ήδη συγκαιρινή μας «τεχνητή νοημοσύνη».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 15:58, 02-06-09:

#46
Άρτος, θαύμα και …εξουσία

Ο αστικός κρατισμός, γόνος των προηγούμενων θεοκρατικών- δουλοκτητικού και φεουδαρχικού- ως ζώσα και ιστορική(φαντασιακή) πραγματικότητα, αποτελεί το υπόστρωμα που έχει κάθε νοήμων ανθρώπινη ύπαρξη στο «κεφάλι» της, για την καλλιέργεια της «τεχνητής νοημοσύνης». Το υπόστρωμα αυτό συντίθεται από, την ανάγκη του (επίγειου ) άρτου, την ροπή προς θαυμασμό και το δέος, μπροστά στο θάνατό του(ς). Όταν και όσο το δέος αμβλύνεται και τρέπεται σε «αγάπη»: «Υπάρχει Θεός!».
Η θεουργική έφεση του δέους έχει τη βάση της, στον αφελή κι ανέξοδο (σκέψης) θαυμασμό, έναν θαυμασμό, εκτός «πνεύματος και αληθείας». Πρόκειται για τον θαυμασμό που γεννάει η πείνα κι ο έρωτας, αλλά, και «η αρένα της Ρώμης». Το θέαμα, στην αφέλεια, προσφέρει το ενδεχόμενο… του αθέατου. Η αφέλεια είναι πάντα πιστή, όχι όμως, πίστη!
Όταν ο Ιησούς Χριστός αναρωτιέται, « Πλην ο υιός του ανθρώπου όταν έλθει, άραγε θα βρει την πίστη επί της γης;», προφανώς ως ιστορικό πρόσωπο μόνον, θα μπορούσε να διαβλέψει με τόση αγωνία, το «έσχατο μέλλον»-παρόν μας. Όμως η σύγχρονή μας τονική μετάθεση( πάθος «γλωσσολογικό»!) τελείται (και τελεί), όχι μόνον από αγωνία (περί του άρτου), αλλά πρωτίστως, από τον τρόμο, «μην χαθεί και το κράτος»!
Ο αστικός κρατισμός, θεμελιωμένος στο «κληρονομικό δίκαιο», φιλοσοφήθηκε στο έπακρό του από τους Γερμανούς και κατʼ εξοχήν από τον Χέγκελ, θεοποιήθηκε από «Εθνικιστές» και «Διεθνιστές» με «λεκτικές αντιρρήσεις» και ηθικοποιήθηκε, από τους «Λόρδους του Λονδίνου». Οι «κοινωνικές μάζες», οι «λαοί», τα «έθνη», καθʼ όλο τον εικοστό αιώνα γαλουχήθηκαν, με το πιστό αντίγραφο του «Θεού» τους, το Κράτος. Ο αστικός κρατισμός, σε σύγκριση με τους απογόνους του, είναι μεν εξαιρετικά φρέσκος, αλλά πλέον δεν μπορεί να καυχιέται, μόνον για ένα πράγμα, για την «πίστη» του. Για εκείνην που παρέλαβε( από την ιστορία, και όχι μόνον!) και γιʼ αυτήν που διέψευσε, στην «Αγορά»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 18:33, 02-06-09:

#47
Ο Θεός υπάρχει, επειδή ακριβώς υπάρχει το κακό και η οδύνη στον κόσμο. Η ύπαρξη του κακού είναι η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Εάν ο κόσμος ήταν αποκλειστικά καλός και ακέραιος, τότε ο Θεός δεν θα ήταν αναγκαίος, γιατί ο κόσμος θα ήταν ήδη Θεός. Ο Θεός υπάρχει λοιπόν, επειδή υπάρχει το κακό. Αυτό σημαίνει, ότι ο Θεός υπάρχει, επειδή υπάρχει η ελευθερία, η «ελευθερία του πνεύματος».


απορια. το ασπαζεσαι αυτο το αποσπασμα ?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 22:04, 02-06-09:

#48
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
Ο Θεός υπάρχει, επειδή ακριβώς υπάρχει το κακό και η οδύνη στον κόσμο. Η ύπαρξη του κακού είναι η απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Εάν ο κόσμος ήταν αποκλειστικά καλός και ακέραιος, τότε ο Θεός δεν θα ήταν αναγκαίος, γιατί ο κόσμος θα ήταν ήδη Θεός. Ο Θεός υπάρχει λοιπόν, επειδή υπάρχει το κακό. Αυτό σημαίνει, ότι ο Θεός υπάρχει, επειδή υπάρχει η ελευθερία, η «ελευθερία του πνεύματος».


απορια. το ασπαζεσαι αυτο το αποσπασμα ?
Το ασπάζομαι και το εγκολπούμαι απόλυτα! Γιατί απορείς, αγαπητή μου φίλη;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 22:19, 02-06-09:

#49
ο θεος υπαρχει γιατι υπαρχει το κακο ή το κακο γιατι υπαρχει ο θεος??
ο θεος δεν επετρεψε στο κακο να υπαρξει??
αυτη ειναι η απορια μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 23:02, 02-06-09:

#50
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
ο θεος υπαρχει γιατι υπαρχει το κακο ή το κακο γιατι υπαρχει ο θεος??
ο θεος δεν επετρεψε στο κακο να υπαρξει??
αυτη ειναι η απορια μου
Το κακό υπάρχει, επειδή υπάρχει η ελευθερία. Η συνύπαρξη ελευθερίας και κακού, αποτελεί απόδειξη της ύπαρξης του Θεού. Αν δεν υπήρχε ο Θεός, το κακό θα ήταν μία αναγκαιότητα, χωρίς αγαθό αντίκρισμα, που είναι ακριβώς η ύπαρξη της ελευθερίας. Γιατί, εκτός από το κακό, η ελευθερία γεννάει και το καλό. Εν πάσει περιπτώσει, χωρίς Θεό και ελευθερία, το νόημα του κόσμου θα ήταν μόνον το κακό, η αναγκαιότητα και η ματαιότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους