Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,107 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,281 μηνύματα σε 74,663 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Βυζάντιο-Κων/πολη: Η άνοδος και η πτώση

tsarachaf (Allah 1/3 MEΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη tsarachaf
Ο Allah 1/3 MEΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,215 μηνύματα.

O tsarachaf Do not :/ έγραψε στις 10:37, 10-05-11:

#51
Αρχική Δημοσίευση από Mittenwald
Όσοι Έλληνες αποδέχονται τον "αυτοπροσδιορισμό".
Υπάρχουν πολλές αναφορές της Ελληνικότητας των κατοίκων, εκείνη την περίοδο.
Βέβαια, φρόντισαν οι υποτελείς στον Σουλτάνο παπάδες να ξεχαστεί ή να δαιμονοποιηθεί η "Ελληνικότητα".
Βλέπετε, έπρεπε να είναι ραγιάδες.
Tι???

Ένα ποσοστό των κατοίκων ήταν Έλληνες και αυτοί ακόμη δεν θεωρούσαν Έλληνες τους εαυτούς τους... Η Ελληνηκότητα επανήλθε στο προσκήνιο όταν προσπαθούσαν πια να απελεύθερώσουν την Έλλαδα και ήταν αρκετά ρεαλιστές, ώστε να καταλάβουν πως δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτήσουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία...
Αν ήταν ελληνική αυτοκρατορία γιατί οι πρώτοι Έλληνες αυτοκράτορες ανέβηκαν στον θρόνο 867 μ.Χ.??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 23:05, 10-05-11:

#52
Δεν είπα ότι ήταν Ελληνική αυτοκρατορία.
Είπα ότι υπήρχαν αρκετοί Έλληνες. Υπάρχουν αρκετές αναφορές για αυτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 23:45, 10-05-11:

#53
δεν υπήρχε περίπτωση να ανακτήσουν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία...




Φονιάδες των λαών, Βυζαντινοί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 23:58, 10-05-11:

#54
Αρχική Δημοσίευση από Mittenwald
Δεν είπα ότι ήταν Ελληνική αυτοκρατορία.
Είπα ότι υπήρχαν αρκετοί Έλληνες. Υπάρχουν αρκετές αναφορές για αυτό.
Και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρχαν πολλοί Έλληνες, η θέση τους δεν ήταν η ίδια όπως στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την μετέπειτα Βυζαντινή αλλά πάλι υπήκοοι ήταν. Με λίγα λόγια μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους οι Έλληνες ξαναείδαν ελευθερία το 1830 δυστυχώς.

οφφ τόπικ
Όσο για την υπογραφή δίπλα από το όνομα

Θα επιστρέψουμε...ΚΑΙ Η ΓΗ ΘΑ ΤΡΕΜΕΙ
Σοβαρέψουουουουουου, είναι πολύ κρύο το χιούμορ σου

Θα ξαναγυρίσουμε και η γή θα τρέμει.
Γιόζεφ Γκαίμπελς, 1897-1945, Υπουργός Προπαγάνδας των Ναζί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 10:42, 11-05-11:

#55
Χαίρομαι που νομίζετε ότι κάνω χιούμορ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 10:56, 11-05-11:

#56
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Και στην Οθωμανική Αυτοκρατορία υπήρχαν πολλοί Έλληνες, η θέση τους δεν ήταν η ίδια όπως στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την μετέπειτα Βυζαντινή αλλά πάλι υπήκοοι ήταν. Με λίγα λόγια μετά την κατάκτηση από τους Ρωμαίους οι Έλληνες ξαναείδαν ελευθερία το 1830 δυστυχώς.
Τέτοιου είδους αποφάνσεις τις δικαιολογώ σε ανθρώπους των οποίων οι ιστορικές γνώσεις προέρχονται από το κόμμα αλλά δυσκολεύομαι πολύ να τις καταλάβω σε ανθρώπους οι οποίοι (υποτίθεται) έχουν ελεύθερο πνεύμα... Κρίμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 11:12, 11-05-11:

#57
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Τέτοιου είδους αποφάνσεις τις δικαιολογώ σε ανθρώπους των οποίων οι ιστορικές γνώσεις προέρχονται από το κόμμα αλλά δυσκολεύομαι πολύ να τις καταλάβω σε ανθρώπους οι οποίοι (υποτίθεται) έχουν ελεύθερο πνεύμα... Κρίμα...
Θα περίμενα να μου εξηγήσεις πότε νομίζεις ότι γίνεται η τομή και μιλάμε για ελληνική αυτοκρατορία (να μου πεις δηλαδή χρονικά πότε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μετατρέπεται σε ελληνική) για να καταλάβω που είμαι λάθος.

Χαίρομαι που νομίζετε ότι κάνω χιούμορ.
Αν δεν κάνεις χιούμορ τότε τα πράγματα δεν είναι καλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 11:28, 11-05-11:

#58
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Θα περίμενα να μου εξηγήσεις πότε νομίζεις ότι γίνεται η τομή και μιλάμε για ελληνική αυτοκρατορία (να μου πεις δηλαδή χρονικά πότε η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία μετατρέπεται σε ελληνική) για να καταλάβω που είμαι λάθος.

Άλλο αποφαίνεσαι στο προηγούμενό μήνυμά σου και άλλο με ρωτάς τώρα. Γιατί προσπαθείς να αποπροσανατολίσεις τη συζήτηση;

Προφανώς και όταν ανήκει κάποιος σε μια πολυεθνική αυτοκρατορία με πολίτευμα βασιλικό, είναι υπήκοος. Η συγκεκριμένη όμως περιοχή την οποία κατελάμβανε η Βυζ. Αυτοκρατορία ήδη από τα χρόνια της παλιάς Ρωμ. Αυτοκρατορίας ήταν ως επί το πλείστον Ελληνική. Και τρόπον τινά ήταν και αυτόνομη ιδίως με τη μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού. Όταν λοιπόν το κέντρο βάρους μεταφέρεται στην Ανατολή με τη μεταφορά της πρωτεύουσας και κατόπιν χάνεται το Δυτικό κράτος, είναι λογικό να έχει ξεκινήσει μια πορεία εξελληνισμού της Αυτοκρατορίας. Και μιλάμε για πορεία γιατί στην Ιστορία, όπως ξέρεις, συμβατικά ορίζουμε τομές. Αυτή η πορεία λοιπόν πέρασε συνοπτικά από τη συγγραφή των νόμων από τον Ιουστινιανό στην Ελληνική γλώσσα και κορυφώθηκε τον 9ο-10ο αιώνα με τη Μακεδονική δυναστεία.

Απλώς, αυτό που είναι το παράδοξο στη Βυζ. Αυτοκρατορία είναι ότι όσοι αιώνες κι αν πέρασαν, παρέμενε το «κέλυφος» των παλαιών θεσμών και οι αξιωματούχοι π.χ είχαν τίτλους που είχαν και στη Ρώμη (βεστιάριος, πρωτοασηκρήτης κλπ), υπήρχε και η Σύγκλητος ακόμη, αλλά στην ουσία τίποτε δε θύμιζε την Παλαιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. είχε ξεκάθαρα εξελληνιστεί. Και αυτό το αποδεικνύουν τα πάντα: Έγγραφα, επιγραφές όλα στην Ελληνική γλώσσα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 12:42, 11-05-11:

#59
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Άλλο αποφαίνεσαι στο προηγούμενό μήνυμά σου και άλλο με ρωτάς τώρα. Γιατί προσπαθείς να αποπροσανατολίσεις τη συζήτηση;

Προφανώς και όταν ανήκει κάποιος σε μια πολυεθνική αυτοκρατορία με πολίτευμα βασιλικό, είναι υπήκοος. Η συγκεκριμένη όμως περιοχή την οποία κατελάμβανε η Βυζ. Αυτοκρατορία ήδη από τα χρόνια της παλιάς Ρωμ. Αυτοκρατορίας ήταν ως επί το πλείστον Ελληνική. Και τρόπον τινά ήταν και αυτόνομη ιδίως με τη μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού. Όταν λοιπόν το κέντρο βάρους μεταφέρεται στην Ανατολή με τη μεταφορά της πρωτεύουσας και κατόπιν χάνεται το Δυτικό κράτος, είναι λογικό να έχει ξεκινήσει μια πορεία εξελληνισμού της Αυτοκρατορίας. Και μιλάμε για πορεία γιατί στην Ιστορία, όπως ξέρεις, συμβατικά ορίζουμε τομές. Αυτή η πορεία λοιπόν πέρασε συνοπτικά από τη συγγραφή των νόμων από τον Ιουστινιανό στην Ελληνική γλώσσα και κορυφώθηκε τον 9ο-10ο αιώνα με τη Μακεδονική δυναστεία.

Απλώς, αυτό που είναι το παράδοξο στη Βυζ. Αυτοκρατορία είναι ότι όσοι αιώνες κι αν πέρασαν, παρέμενε το «κέλυφος» των παλαιών θεσμών και οι αξιωματούχοι π.χ είχαν τίτλους που είχαν και στη Ρώμη (βεστιάριος, πρωτοασηκρήτης κλπ), υπήρχε και η Σύγκλητος ακόμη, αλλά στην ουσία τίποτε δε θύμιζε την Παλαιά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. είχε ξεκάθαρα εξελληνιστεί. Και αυτό το αποδεικνύουν τα πάντα: Έγγραφα, επιγραφές όλα στην Ελληνική γλώσσα...
Ελπίζω να χρησιμοποιείς τον όρο Δυτικό κράτος μόνο σαν γεωγραφικό προσδιορισμό.

Και εσύ ο ίδιος μιλάς για ελληνοποίηση της αυτοκρατορίας και όχι για το σχήμα Αρχαιότητα-Βυζαντινή Αυτοκρατορία-Ίδρυση ελληνικού κράτους. Δεν αμφισβητώ την ελληνικότητα της αυτοκρατορίας μετά από ένα σημείο και την σταδιακή ελληνοποίηση της (λογικό αν σκεφτείς ότι συρρικνώθηκε στον ελλαδικό χώρο και αυτό έγινε στους τελευταίους αιώνες της ύπαρξης της), αμφισβητώ την Βυζαντινή αυτοκρατορία σαν κιβωτό του ελληνισμού, μάλλον οι Βυζαντινοί επωφελήθηκαν από το ελληνικό στοιχείο. Επίσης αμφισβητώ την προσπάθεια ανάγνωσης της σαν ελληνική αυτοκρατορία και την ταύτιση των υπηκόων με την αυτοκρατορική εξουσία. Υποτιμάς την ρωμαϊκή κληρονομιά και την αίσθηση ανωτερότητας που έδινε αυτό στις ελίτ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 12:54, 11-05-11:

#60
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Ελπίζω να χρησιμοποιείς τον όρο Δυτικό κράτος μόνο σαν γεωγραφικό προσδιορισμό.

Και εσύ ο ίδιος μιλάς για ελληνοποίηση της αυτοκρατορίας και όχι για το σχήμα Αρχαιότητα-Βυζαντινή Αυτοκρατορία-Ίδρυση ελληνικού κράτους. Δεν αμφισβητώ την ελληνικότητα της αυτοκρατορίας μετά από ένα σημείο και την σταδιακή ελληνοποίηση της (λογικό αν σκεφτείς ότι συρρικνώθηκε στον ελλαδικό χώρο και αυτό έγινε στους τελευταίους αιώνες της ύπαρξης της), αμφισβητώ την Βυζαντινή αυτοκρατορία σαν κιβωτό του ελληνισμού, μάλλον οι Βυζαντινοί επωφελήθηκαν από το ελληνικό στοιχείο. Επίσης αμφισβητώ την προσπάθεια ανάγνωσης της σαν ελληνική αυτοκρατορία και την ταύτιση των υπηκόων με την αυτοκρατορική εξουσία. Υποτιμάς την ρωμαϊκή κληρονομιά και την αίσθηση ανωτερότητας που έδινε αυτό στις ελίτ.

Ουσιαστικά, η διαφορά μας είναι στο ότι δε δέχεσαι ότι ήκμασε ο Ελληνικός πολιτισμός άρα θεωρείς ξένη αυτήν την Αυτοκρατορία προς εμάς άρα ότι δεν έχουμε καμία πνευματική συγγένεια προς αυτούς. Άρα διαγράφουμε αυτούς τους αιώνες ως αιώνες ακμής του Ελληνισμού. Άρα υιοθετούμε τη θεωρία των Δυτικών περί χάσματος Αρχαιότητας και Νεωτέρων χρόνων, διαγράφοντας το Μεσαίωνα ως ένα σκοτεινό παρελθόν. Πες το ντε και με βάζεις σε αγωνία Δεν μπορώ να σε πείσω για κάτι. Υπάρχει διαφορετική κσομοθεωρία βλέπεις.

Πάντως, γνώριζε ότι και σύμφωνα με τα σχέδια της Φιλικής Εταιρείας αλλά και με το όραμα όλων των Ελλήνων, ο αγώνας του 1821 δεν ήταν ένας αγώνας για τη δημιουργία ενός μικρού Ελληνικού κράτους αλλά για την ανασύσταση της Βυζ. Αυτοκρατορίας. Προσπάθεια η οποία συνεχίσθηκε μέχρι και το 1922 οπότε διεκόπη βίαια με τη Μικρασιατική καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

tsarachaf (Allah 1/3 MEΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη tsarachaf
Ο Allah 1/3 MEΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,215 μηνύματα.

O tsarachaf Do not :/ έγραψε στις 13:01, 11-05-11:

#61
Φτάσαμε και στην Μεγάλη Ιδέα τελικά...

Αναρωτιέμαι... Πόσο καλύτερα θα μπορούσαμε να είμαστε χωρίς αυτήν??

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 13:26, 11-05-11:

#62
Γιατί αλλάζεις το θέμα; Με τη Μεγάλη Ιδέα εν τω μεταξύ πήραμε τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία, τη Δυτική Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη. Μπορεί να σκοντάψαμε στην ολοκλήρωσή της και να συντριβήκαμε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι εντέλει δε βγήκαμε ωφελημένοι...

Αυτό όμως το οποίο θέλω να δείξω είναι ότι οι Έλληνες από τη στιγμή που σκλαβώθηκαν στους Τούρκους, ονειρεύονταν την ανασύσταση της Βυζ. Αυτοκρατορίας πράγμα το οποίο δείχνει περίτρανα ότι αν μη τί άλλο τη θεωρούσαν δική τους και σε καμία περίπτωση στη συνείδησή τους δεν ήταν μια ξένη και εχθρική αυτοκρατορία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 15:12, 11-05-11:

#63
Αρχική Δημοσίευση από tsarachaf
Φτάσαμε και στην Μεγάλη Ιδέα τελικά...

Αναρωτιέμαι... Πόσο καλύτερα θα μπορούσαμε να είμαστε χωρίς αυτήν??
Ποια ήταν η μεγάλη ιδέα;
Πάντα στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.

Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Αν δεν κάνεις χιούμορ τότε τα πράγματα δεν είναι καλά.
Nα είστε σίγουρος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

tsarachaf (Allah 1/3 MEΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη tsarachaf
Ο Allah 1/3 MEΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,215 μηνύματα.

O tsarachaf Do not :/ έγραψε στις 16:02, 11-05-11:

#64
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Γιατί αλλάζεις το θέμα; Με τη Μεγάλη Ιδέα εν τω μεταξύ πήραμε τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, τη Μακεδονία, τη Δυτική Θράκη, τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και την Κρήτη. Μπορεί να σκοντάψαμε στην ολοκλήρωσή της και να συντριβήκαμε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι εντέλει δε βγήκαμε ωφελημένοι...
Εσύ μας πας εκεί...

Εφόσον ήταν εδάφη στα οποία κατοικούσαν Έλληνες και ιστορικά αλλά και την δεδομένη στιγμή θα τα είχαμε ανακτήσει... Αν δεν μας κυνηγούσε αυτό το πάθος να αναστήσουμε μια αυτοκρατορία που ποτέ δεν ήταν δικιά μας σε μία εποχή που όλα τα κράτη έβρισκαν ένα ένα την εθνική τους ταυτότητα, θα είχαμε αρκετά περισσότερα εδάφη από τότε και θα ήμασταν πιθανότατα και σε πολύ καλύτερη θέση...


Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Αυτό όμως το οποίο θέλω να δείξω είναι ότι οι Έλληνες από τη στιγμή που σκλαβώθηκαν στους Τούρκους, ονειρεύονταν την ανασύσταση της Βυζ. Αυτοκρατορίας πράγμα το οποίο δείχνει περίτρανα ότι αν μη τί άλλο τη θεωρούσαν δική τους και σε καμία περίπτωση στη συνείδησή τους δεν ήταν μια ξένη και εχθρική αυτοκρατορία...
Αυτό που περιγράφεις είναι το όνειρο της αλλοτινής δόξας, δεν λέει κανείς ότι δεν ήταν έντονο και κυρίαρχο το ελληνικό στοιχείο στο Βυζάντιο, αλλά δεν ήταν το μοναδικό...
Ήταν το τελευταίο που έμεινε και αναβίωσε μετά την πρώτη άλωση της Κων/πολης, γι' αυτό και σ' αυτούς έμεινε το μη ρεαλιστικό όνειρο και περίμεναν τον μαρμαρωμένο βασιλιά και λέγαν "Πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα 'ναι"...
Αλλά υπάρχει σημαντική διαφορά με το τι θεωρεί κάποιος και την πραγματικότητα... Πόσο μάλλον και το τι φτάνει στα δικά μας μάτια και αυτιά σχεδόν 600 χρόνια μετά...

Αρχική Δημοσίευση από Mittenwald
Ποια ήταν η μεγάλη ιδέα;
Πάντα στο συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο.
Αυτό που αναφέρει ο Πατρεύς είναι πρόγονος αυτου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 16:24, 11-05-11:

#65
Το θέμα είναι να καταλήξουμε κάπου.

Αν προσπαθήσουμε λοιπόν να κάνουμε μια σύνθεση των δύο απόψεων, πού θα καταλήξουμε; Ποιό είναι το βασικό διαφοροποιητικό στοιχείο που τις διαχωρίζει;

Είναι θέμα επιστημονικό ή ιδεολογικό;

Ποιό είναι το στοιχείο το οποίο κάνει για εμάς τους Έλληνες αυτήν την αυτοκρατορία «σημείον αντιλεγόμενον»;

Για εμένα είναι ένα: Η Ορθόδοξη Πίστη. Εκεί εδράζεται η στάση την οποία θα πάρει ο καθένας σε αυτήν την ιστορική περίοδο. Ένας αρχαιολάτρης δε δέχεται ότι μια χριστιανική αυτοκρατορία αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδος. Ένας άθεος ορθολογιστής ή ένας αριστερός από την άλλη δεν μπορεί να δεχθεί πώς γίνεται να συνυπάρχει το Ελληνικό πνεύμα με τη Χριστιανική Πίστη. Βλέπεις και οι δύο αυτές απόψεις θεωρούν ότι η Αρχαία Ελληνική παράδοση τους ανήκει «δικαιωματικά» και ζητούν επιμόνως να αποβάλει ο Ελληνισμός οτιδήποτε έχει προσλάβει από τη Χριστιανική παράδοση.
Μόνο που δυστυχώς και για τους δύο, η Ορθόδοξη παράδοση έχει γίνει σαρξ εκ της σαρκός του Ελληνισμού. Αν βγάλεις την Ορθοδοξία, δε μένει Ελληνισμός. Μένει ο Βησσαρίων, ο Πλήθων Γεμιστός, ο Κοραής, ο Βαρλαάμ, κλπ. Και όσο κι αν έχουν προσπαθήσει όλοι αυτοί, το μόνο που έχουν καταφέρει να κάνουν είναι να βγάλουν εαυτούς εκτός Ελληνισμού και όχι την Ορθοδοξία εκτός Ελληνισμού...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 16:47, 11-05-11:

#66
Αρχική Δημοσίευση από tsarachaf
Αυτό που αναφέρει ο Πατρεύς είναι πρόγονος αυτου...
Και τι το κακό έχει «αυτό»;

Προς τον αγαπητό Πέτρο:
«Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην.»
Γεννάδιος Σχολάριος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

tsarachaf (Allah 1/3 MEΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη tsarachaf
Ο Allah 1/3 MEΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,215 μηνύματα.

O tsarachaf Do not :/ έγραψε στις 17:08, 11-05-11:

#67
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Το θέμα είναι να καταλήξουμε κάπου.

Αν προσπαθήσουμε λοιπόν να κάνουμε μια σύνθεση των δύο απόψεων, πού θα καταλήξουμε; Ποιό είναι το βασικό διαφοροποιητικό στοιχείο που τις διαχωρίζει;

Είναι θέμα επιστημονικό ή ιδεολογικό;

Ποιό είναι το στοιχείο το οποίο κάνει για εμάς τους Έλληνες αυτήν την αυτοκρατορία «σημείον αντιλεγόμενον»;

Για εμένα είναι ένα: Η Ορθόδοξη Πίστη. Εκεί εδράζεται η στάση την οποία θα πάρει ο καθένας σε αυτήν την ιστορική περίοδο. Ένας αρχαιολάτρης δε δέχεται ότι μια χριστιανική αυτοκρατορία αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδος. Ένας άθεος ορθολογιστής ή ένας αριστερός από την άλλη δεν μπορεί να δεχθεί πώς γίνεται να συνυπάρχει το Ελληνικό πνεύμα με τη Χριστιανική Πίστη. Βλέπεις και οι δύο αυτές απόψεις θεωρούν ότι η Αρχαία Ελληνική παράδοση τους ανήκει «δικαιωματικά» και ζητούν επιμόνως να αποβάλει ο Ελληνισμός οτιδήποτε έχει προσλάβει από τη Χριστιανική παράδοση.
Μόνο που δυστυχώς και για τους δύο, η Ορθόδοξη παράδοση έχει γίνει σαρξ εκ της σαρκός του Ελληνισμού. Αν βγάλεις την Ορθοδοξία, δε μένει Ελληνισμός. Μένει ο Βησσαρίων, ο Πλήθων Γεμιστός, ο Κοραής, ο Βαρλαάμ, κλπ. Και όσο κι αν έχουν προσπαθήσει όλοι αυτοί, το μόνο που έχουν καταφέρει να κάνουν είναι να βγάλουν εαυτούς εκτός Ελληνισμού και όχι την Ορθοδοξία εκτός Ελληνισμού...
Έχεις δίκιο εκεί έγκειται όλη η διαφορά...
Μα αφού η βάση όλης της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και κληρονομιάς είναι ριζικά αντίθετη με την ουσία του χριστιανισμου και της ορθοδοξίας... Ανθρωποκεντρικό το ένα, θεοκεντρικό το άλλο...
Και εδώ έρχεται και η υπόλοιπη ουσία... Αυτόν τον πολυπολιτισμικό αχταρμά που αποτέλεσε την Βυζαντινή αυτοκρατορία, τον κρατούσε ενωμένο, αλλά και τον συρρίκνωσε αρκετές φορές, η ορθόδοξη χριστιανική πίστη, όχι ο ελληνικός πολιτισμός... Κυριάρχησε η γλώσσα και κάποιες δομές, μα αυτό συνέβη, επειδή είχε ήδη αφομιωθεί η ελληνική πριν την ρωμαϊκή εποχή(βλ. Μ. Αλέξανδρο)... Και μην ξεχνάμε ότι οι πολιτισμική και φιλοσοφική παράδοση της αρχαίας ελληνικής εποχής, δεν διασώθηκε χάρη στο Βυζάντιο και την συνέχισή της, αλλά χάρη στους Άραβες, αλλιώς παίζει να μην ξέραμε τι έγραψε ο Αριστοτέλης και τι είπε ο Σωκράτης... Ίσως αυτή την στιγμή να μην μπορούσαμε να κάνουμε αυτή την συζήτηση...

Η δε ορθόδοξη πίστη έγινε στοιχείο του Έλληνα, ο οποίος απεμπόλισε την αρχαιοελληνική του κληρονομιά(την οποία απεγνωσμένα και μάταια προσπαθεί να περισώσει), για χάρη των ορθόδοξων αφορισμών και προκαταλήψεων, οπότε λογικό είναι να μην μπορεί κανείς να διαχωρίσει τον (όχι και τόσο)σύγχρονο ελληνισμό από την ορθοδοξία... Αλλά αν κάποιος προσπαθήσει, το βρίσκει όλο και πιο δύσκολο να τον συνδέσει και με τον αρχαίο ελληνισμό...

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος πρέπει να είναι αριστερός ή άθεος για να αντιληφθεί απλά γεγονότα και να τα συνδέσει μεταξύ τους... Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό... Μπορώ όμως να πιστέψω ότι κάποιοι ορκισμένοι ελληναράδες αρνούνται να τα δουν...

Αρχική Δημοσίευση από Mittenwald
Και τι το κακό έχει «αυτό»;
Τα αποτελέσματά αυτού, δεν τα βιώνουμε ακόμη και σήμερα?? Θέλει περιγραφή???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

D_G (Δημήτρης)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη D_G
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,756 μηνύματα.

O D_G έγραψε στις 17:18, 11-05-11:

#68
Αρχική Δημοσίευση από Mittenwald
Προς τον αγαπητό Πέτρο:
«Είμαι χριστιανός, ως εκ τούτου δεν δύναμαι να είμαι Έλλην.»
Γεννάδιος Σχολάριος
"Μόνον το ευαγγέλιο έχει τη δύναμη να σώσει την Ελλάδα"
[Αδαμάντιος Κοραής]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη D_G : 11-05-11 στις 17:50.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 17:39, 11-05-11:

#69
Αρχική Δημοσίευση από tsarachaf
Έχεις δίκιο εκεί έγκειται όλη η διαφορά...
Μα αφού η βάση όλης της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και κληρονομιάς είναι ριζικά αντίθετη με την ουσία του χριστιανισμου και της ορθοδοξίας... Ανθρωποκεντρικό το ένα, θεοκεντρικό το άλλο...
Οι Έλληνες όμως σταδιακά απεμπόλησαν το παγανιστικό παρελθόν τους και υιοθέτησαν την Ορθόδοξη Πίστη. Ποτέ όμως δε σταμάτησαν να διδάσκονται τα κείμενα αυτά τα οποία θεωρούσαν πάντοτε κατάλληλα προς παίδευσιν. Το ενδεχόμενο να ήσαν σωστοί στην επιλογή τους το αποκλείεις; Και μη μου πεις ότι ο Χριστιανισμός επεβλήθη δια της βίας... Πράγματι, υπήρξαν και πράξεις βίας αλλά ήδη από τα μέσα του 5ου αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία των διανοουμένων είχαν ασπασθεί το Χριστιανισμό (οι διανοούμενοι δε χειραγωγούνται τόσο εύκολα) και μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα είχε εκλείψει τελείως ο παγανισμός. Οι Τούρκοι πάλι, με 400 χρόνια σκλαβιάς δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την πίστη των Ελλήνων και στις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ ο κομμουνισμός κατέρρευσε αλλά η Ορθοδοξία παρέμεινε παρά τους απηνείς διωγμούς που υπέστη 70 χρόνια...

Και εδώ έρχεται και η υπόλοιπη ουσία... Αυτόν τον πολυπολιτισμικό αχταρμά που αποτέλεσε την Βυζαντινή αυτοκρατορία, τον κρατούσε ενωμένο, αλλά και τον συρρίκνωσε αρκετές φορές, η ορθόδοξη χριστιανική πίστη, όχι ο ελληνικός πολιτισμός... Κυριάρχησε η γλώσσα και κάποιες δομές, μα αυτό συνέβη, επειδή είχε ήδη αφομιωθεί η ελληνική πριν την ρωμαϊκή εποχή(βλ. Μ. Αλέξανδρο)... Και μην ξεχνάμε ότι οι πολιτισμική και φιλοσοφική παράδοση της αρχαίας ελληνικής εποχής, δεν διασώθηκε χάρη στο Βυζάντιο και την συνέχισή της, αλλά χάρη στους Άραβες, αλλιώς παίζει να μην ξέραμε τι έγραψε ο Αριστοτέλης και τι είπε ο Σωκράτης... Ίσως αυτή την στιγμή να μην μπορούσαμε να κάνουμε αυτή την συζήτηση...
Έχουμε και λέμε: (1)Πολυπολιτισμικός αχταρμάς, (2)οι πολιτισμική και φιλοσοφική παράδοση της αρχαίας ελληνικής εποχής, δεν διασώθηκε χάρη στο Βυζάντιο και την συνέχισή της, αλλά χάρη στους Άραβες (sic!). Τα επιχειρήματά σου έχουν τελείως αντιεπιστημονικό χαρακτήρα το μεν πρώτο είναι τελείως αναπόδεικτος αφορισμός ανάξιος συζήτησης (ιδίως ο όρος «αχταρμάς») και το δεύτερο έχει εδώ και πολλά χρόνια επιστημονικά καταρριφθεί. Διάβασε και το σύγγραμμα «Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός» του Paul Lemerle, Αθήνα 2001 σσ. 29-45 για να δεις και μόνος σου την πλάνη της παραπάνω θέσης

Η δε ορθόδοξη πίστη έγινε στοιχείο του Έλληνα, ο οποίος απεμπόλισε την αρχαιοελληνική του κληρονομιά(την οποία απεγνωσμένα και μάταια προσπαθεί να περισώσει), για χάρη των ορθόδοξων αφορισμών και προκαταλήψεων, οπότε λογικό είναι να μην μπορεί κανείς να διαχωρίσει τον (όχι και τόσο)σύγχρονο ελληνισμό από την ορθοδοξία... Αλλά αν κάποιος προσπαθήσει, το βρίσκει όλο και πιο δύσκολο να τον συνδέσει και με τον αρχαίο ελληνισμό...
Προφανώς εδώ έγκειται η βασική μας διαφορά. Για σένα η Αρχαία (παγανιστική) Ελλάδα είναι «κληρονομιά» ενώ η Ορθοδοξία έχει «αφορισμούς και προκαταλήψεις». Συνεχίζεις να μιλάς αντιεπιστημονικά και αφοριστικά. Πώς να συνεχίσω τη συζήτηση έτσι;

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κάποιος πρέπει να είναι αριστερός ή άθεος για να αντιληφθεί απλά γεγονότα και να τα συνδέσει μεταξύ τους... Και δεν μπορώ να πιστέψω ότι συμβαίνει αυτό... Μπορώ όμως να πιστέψω ότι κάποιοι ορκισμένοι ελληναράδες αρνούνται να τα δουν...
Αφορισμών συνέχεια «Ορκισμένοι Ελληναράδες» λοιπόν όσοι δέχονται το Βυζάντιο ως κληρονομιά τους... Γιατί όμως είναι «ορκισμένοι Ελληναράδες»; επειδή δε θέλουν να αρνηθούν ότι ο Ελληνισμός έχει συνεχή πορεία στους αιώνες; Επειδή δε δέχονται να έρθουν οι «εξ εσπερίας σοφοί» να τους διδάξουν τί είναι το Ελληνικό πνεύμα; Αν είναι έτσι, τότε δηλώνω κι εγώ «ορκισμένος Ελληναράς»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

tsarachaf (Allah 1/3 MEΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη tsarachaf
Ο Allah 1/3 MEΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,215 μηνύματα.

O tsarachaf Do not :/ έγραψε στις 18:20, 11-05-11:

#70
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Οι Έλληνες όμως σταδιακά απεμπόλησαν το παγανιστικό παρελθόν τους και υιοθέτησαν την Ορθόδοξη Πίστη. Ποτέ όμως δε σταμάτησαν να διδάσκονται τα κείμενα αυτά τα οποία θεωρούσαν πάντοτε κατάλληλα προς παίδευσιν. Το ενδεχόμενο να ήσαν σωστοί στην επιλογή τους το αποκλείεις; Και μη μου πεις ότι ο Χριστιανισμός επεβλήθη δια της βίας... Πράγματι, υπήρξαν και πράξεις βίας αλλά ήδη από τα μέσα του 5ου αιώνα η συντριπτική πλειοψηφία των διανοουμένων είχαν ασπασθεί το Χριστιανισμό (οι διανοούμενοι δε χειραγωγούνται τόσο εύκολα) και μέχρι τα μέσα του 6ου αιώνα είχε εκλείψει τελείως ο παγανισμός. Οι Τούρκοι πάλι, με 400 χρόνια σκλαβιάς δεν μπόρεσαν να αλλάξουν την πίστη των Ελλήνων και στις χώρες του πρώην Ανατολικού μπλοκ ο κομμουνισμός κατέρρευσε αλλά η Ορθοδοξία παρέμεινε παρά τους απηνείς διωγμούς που υπέστη 70 χρόνια...
Εγώ δεν μίλησα για τον παγανισμό...
Δεν θα κάνω θεολογική ανάλυση... Μόνο την επίδραση της Ορθοδοξίας(όχι του ίδιου του χριστιανισμού) στην εξελιξη της ιστορίας...
Ο Χριστιανισμός επικράτησε, γιατί η ανθρωπότητα ήταν έτοιμη να τον αποδεχτεί(και τώρα καταρρέει σιγά σιγά επειδή η ανθρωπότητα σταματά να τον χρειάζεται), η δε βία απλώς επιτάχυνε την επικράτησή του...
Δεν θα κρίνω την επιλογή τους, γιατί αν το δούμε εξελικτικά, είναι το επόμενο θεολογικό βήμα...
Επιβίωσε τόσο καιρό, επειδή είχε κάτι ακόμη να επιτελέσει και δεν είχε ολοκληρώσει τον κύκλο του...

Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Έχουμε και λέμε: (1)Πολυπολιτισμικός αχταρμάς, (2)οι πολιτισμική και φιλοσοφική παράδοση της αρχαίας ελληνικής εποχής, δεν διασώθηκε χάρη στο Βυζάντιο και την συνέχισή της, αλλά χάρη στους Άραβες (sic!). Τα επιχειρήματά σου έχουν τελείως αντιεπιστημονικό χαρακτήρα το μεν πρώτο είναι τελείως αναπόδεικτος αφορισμός ανάξιος συζήτησης (ιδίως ο όρος «αχταρμάς») και το δεύτερο έχει εδώ και πολλά χρόνια επιστημονικά καταρριφθεί. Διάβασε και το σύγγραμμα «Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός» του Paul Lemerle, Αθήνα 2001 σσ. 29-45 για να δεις και μόνος σου την πλάνη της παραπάνω θέσης
Θα αρνηθείς την ύπαρξη πολλών εθνικοτήτων και πολιτισμών στις απαρχές τις ρωμαϊκής και βυζαντινής εποχής?? Αν ναι, πες μου να σταματήσω την κουβέντα...
Αν όχι, σταμάτα να κολλάς στις λέξεις και δες την ουσία των λεγομένων μου και να ο αχταρμάς... Δεν είπα ότι χρησιμοποιώ επιστημονική ορολογία, μου αρκεί να κάνω σαφές το νόημα των λεγομένων μου... Προφανώς σ' αυτή την περίπτωση απέτυχα...

Το εν λόγω σύγγραμμα θα το διαβάσω, διότι μπορεί και να έχεις κάποιο δίκιο... Αν και είναι εξαιρετικά αμφίβολο...

Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Προφανώς εδώ έγκειται η βασική μας διαφορά. Για σένα η Αρχαία (παγανιστική) Ελλάδα είναι «κληρονομιά» ενώ η Ορθοδοξία έχει «αφορισμούς και προκαταλήψεις». Συνεχίζεις να μιλάς αντιεπιστημονικά και αφοριστικά. Πώς να συνεχίσω τη συζήτηση έτσι;
Αν έχεις δίκιο θα μπορούσες να μιλήσεις πραγματικά επιστημονικά και τεκμηριωμένα, να μου παρουσιάσεις ανάλογες πηγές(μη αμφισβητίσιμες) και τότε θα με έκανες να μην μπορώ να σταθώ στην συζήτηση μαζί σου χωρίς να γελοιοποιηθώ...

Λυπάμαι που δεν μπορείς να καταλάβεις ότι δεν με απασχολεί και δεν έχει θέση σ' αυτό που λέω ο παγανισμός, και ούτε και ο χριστιανισμός... Είναι δικαίωμα του καθενός να πιστεύει σε όποιον θεό θέλει...
Αντιτίθεμαι και πάντοτε θα το κάνω, όταν αυτή η πίστη του τον εμποδίζει να διευρύνει το μυαλό του και δεν μπορεί να ανεχτεί την διαφορετική άποψη...
Οπότε για μένα η Ορθοδοξία(η Εκκλησία δηλαδή) είναι αφορισμοί και προκαταλήψεις, αποδεχόμενος τον κίνδυνο να γίνω αφοριστικός εγώ ο ίδιος...

Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Αφορισμών συνέχεια «Ορκισμένοι Ελληναράδες» λοιπόν όσοι δέχονται το Βυζάντιο ως κληρονομιά τους... Γιατί όμως είναι «ορκισμένοι Ελληναράδες»; επειδή δε θέλουν να αρνηθούν ότι ο Ελληνισμός έχει συνεχή πορεία στους αιώνες; Επειδή δε δέχονται να έρθουν οι «εξ εσπερίας σοφοί» να τους διδάξουν τί είναι το Ελληνικό πνεύμα; Αν είναι έτσι, τότε δηλώνω κι εγώ «ορκισμένος Ελληναράς»!
Όχι, όχι, όχι...
Κανείς δεν αρνήθηκε ότι υπάρχει συνεχής πορεία του ελληνισμού ή ότι το Βυζάντιο είναι και δική τους κληρονομιά...
Αλλά δεν είναι μόνο δική τους κληρονομιά... Είναι ορκισμένοι ελληναράδες όσοι αρνούνται να καταλάβουν ότι έχει πάψει από καιρό ο κόσμος να περιστρέφεται γύρω από την Ελλάδα και τους Έλληνες... Και να καταλάβουν την εξέλιξη(την πορεία καλύτερα) του ελληνικού πνεύματος κι ότι δεν είμαστε οι ίδιοι με αυτούς που έζησαν 2000 χρόνια πριν, αλλά ούτε και μ' αυτούς που έζησαν 1000 χρόνια πριν στον ελλαδικό χώρο... Έχουμε αρκετά κοινά μεν, αλλά ίδιοι δεν είμαστε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 18:27, 11-05-11:

#71
Τέλος πάντων, χωρίς αυτό να φανεί ότι είναι δειλία εκ μέρους εξαιτίας έλλειψης επιχειρημάτων, δε θα προσθέσω κάτι στη συζήτηση. Αυτοί οι οποίοι διαβάζουν τα γραφόμενά μας, ας κρίνουν. Με το καλό φίλε Tsarachaf (ωραίο θα ήταν να ήξερα και το μικρό σου όνομα), να ανέβω και στην όμορφη Θεσσαλονίκη να τα πούμε κι από κοντά σε αυτήν την τόσο Βυζαντινή πόλη

Καλά να περνάς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 19:59, 11-05-11:

#72
Αν βγάλεις την Ορθοδοξία, δε μένει Ελληνισμός.


Δεν τα πετάμε και τα δύο, να δούμε τι θα κάνουμε με τη ζωή μας;
άντε μπράβο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 21:57, 11-05-11:

#73
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
...να δούμε τι θα κάνουμε με τη ζωή μας;
άντε μπράβο
Πράγματι, μπράβο, αν εννοείς, τη χειραφέτησή μας, Καιρός να προχωρήσουμε, "εν πνεύματι και αληθεία"! Το "Άγιο Πνεύμα" βοά, για την εποχή Του( θα έλεγα, τουλάχιστον, προς τους χριστεπώνυμους του κόσμου τούτου!)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 11:40, 29-05-12:

#74
Ἄλλη μιὰ ἐπέτειος τῆς Ἅλωσης μετὰ ἀπὸ 559 χρόνια...

Ἡ Πόλη μπορεῖ νὰ πάρθηκε μιὰ μέρα σὰν κι αὐτή, Τρίτη 29 Μαΐου1453. Μέσα ὅμως ἀπὸ τὴ ζωντανὴ μνήμη τοῦ λαοῦ, τὰ παραμύθια, τὰ τραγούδια, τὶς παραδόσεις, μένει ἄσβεστος ὁ κρυφὸς πόθος τῆς ἀπελευθέρωσης. Ὅσο καὶ ἂν διάφοροι προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι αὐτὰ εἶναι ξένα πρὸς ἐμᾶς ἐπειδὴ θαμπώθηκαν ἀπὸ τὰ γυαλιστερὰ καθρεπτάκια τῶν Φράγκων, στη συλλογικὴ μνήμη ἡ Πόλη μένει ζωντανὴ καὶ μαζί της ὅλο τὸ ὅραμα τοῦ οἰκουμενικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι σημεῖο ἀναφορᾶς στοὺς μύχιους πόθους καὶ τὶς κρυφὲς ἐλπίδες. Μπορεῖ τὸ 1920 αὐτὸ τὸ ὅραμα νὰ σκόνταψε στὸ διχασμό, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἔσβησε ὁλοκληρωτικὰ ὅσο κι ἂν κάποιοι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν πυλῶν θὰ τὸ επιθυμοῦσαν...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πατρεύς : 29-05-12 στις 11:57. Αιτία: πήγαμε ἕνα μῆνα πίσω :P
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 11:46, 29-05-12:

#75
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Ἄλλη μιὰ ἐπέτειος τῆς Ἅλωσης μετὰ ἀπὸ 559 χρόνια...

Ἡ Πόλη μπορεῖ νὰ πάρθηκε μιὰ μέρα σὰν κι αὐτή, Τρίτη 29 Ἀπριλίου 1453. Μέσα ὅμως ἀπὸ τὴ ζωντανὴ μνήμη τοῦ λαοῦ, τὰ παραμύθια, τὰ τραγούδια, τὶς παραδόσεις, μένει ἄσβεστος ὁ κρυφὸς πόθος τῆς ἀπελευθέρωσης. Ὅσο καὶ ἂν διάφοροι προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν ὅτι αὐτὰ εἶναι ξένα πρὸς ἐμᾶς ἐπειδὴ θαμπώθηκαν ἀπὸ τὰ γυαλιστερὰ καθρεπτάκια τῶν Φράγκων, στη συλλογικὴ μνήμη ἡ Πόλη μένει ζωντανὴ καὶ μαζί της ὅλο τὸ ὅραμα τοῦ οἰκουμενικοῦ Ἑλληνισμοῦ. Εἶναι σημεῖο ἀναφορᾶς στοὺς μύχιους πόθους καὶ τὶς κρυφὲς ἐλπίδες. Μπορεῖ τὸ 1920 αὐτὸ τὸ ὅραμα νὰ σκόνταψε στὸ διχασμό, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἔσβησε ὁλοκληρωτικὰ ὅσο κι ἂν κάποιοι ἐντὸς καὶ ἐκτὸς τῶν πυλῶν θὰ τὸ επιθυμοῦσαν...

ρε συ Πατρεύ,
γράψε ένα άρθρο για το σωστό μαγείρεμα της ντοματόσουπας.
...Να δείς που σε κάποιο σημείο
θα αναφέρεις τον ΣΥΡΙΖΑ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 11:54, 29-05-12:

#76
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Ἄλλη μιὰ ἐπέτειος τῆς Ἅλωσης μετὰ ἀπὸ 559 χρόνια...

Ἡ Πόλη μπορεῖ νὰ πάρθηκε μιὰ μέρα σὰν κι αὐτή, Τρίτη 29 Ἀπριλίου 1453
29 Μαιου μαλλον εννοεις ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Alejandro Papas (Alive in Illusion)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Alejandro Papas
Ο Alive in Illusion αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηθοποιός . Έχει γράψει 2,642 μηνύματα.

O Alejandro Papas Roses in a glass dead and wilted... έγραψε στις 11:55, 29-05-12:

#77
τις ''χαμενες πατριδες'' μην τις κλαις δεν προκυται πισω να γυρισουν... ποτε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 11:56, 29-05-12:

#78
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
29 Μαιου μαλλον εννοεις ...
Ὁ δαίμων τοῦ πληκτρολογίου. Τὸ διορθώνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 11:57, 29-05-12:

#79
Παντως αν το καλοσκεφτειτε η Κων/λη επεσε απο μια ξεχασμενη ανοιχτη πορτα (κερκοπορτα)!!!

τρατζικ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Alejandro Papas (Alive in Illusion)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Alejandro Papas
Ο Alive in Illusion αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ηθοποιός . Έχει γράψει 2,642 μηνύματα.

O Alejandro Papas Roses in a glass dead and wilted... έγραψε στις 12:00, 29-05-12:

#80
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
Παντως αν το καλοσκεφτειτε η Κων/λη επεσε απο μια ξεχασμενη ανοιχτη πορτα (κερκοπορτα)!!!

τρατζικ
παντως λεγεται οτι δεν ηταν και πολυ.. ξεχασμενη αλλα οτι διαφοροι εκκλησιαστικοι κυριως ηγετες βαλαν το χερακι τους σε αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 12:04, 29-05-12:

#81
Αρχική Δημοσίευση από Nightcrawler
παντως λεγεται οτι δεν ηταν και πολυ.. ξεχασμενη αλλα οτι διαφοροι εκκλησιαστικοι κυριως ηγετες βαλαν το χερακι τους σε αυτο.
Ξεχασα να προσθεσω το σκοπιμως ξεχασμενη!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 12:12, 29-05-12:

#82
Αρχική Δημοσίευση από Nightcrawler
παντως λεγεται οτι δεν ηταν και πολυ.. ξεχασμενη αλλα οτι διαφοροι εκκλησιαστικοι κυριως ηγετες βαλαν το χερακι τους σε αυτο.
Ὑπάρχει μεγάλη φιλολογία γύρω ἀπὸ αὐτὸ τὸ θέμα καὶ δὲν ἔχει δοθεῖ ἀπάντηση. Δὲν εἶναι κἂν σίγουρο ὅτι ἡ αἰτία ἦταν ἡ Κερκόπορτα.

Ἀλλὰ δὲ νομίζω ὅτι εἶναι ἐκεῖ ἡ οὐσία. Ἄλλωστὴ ἡ Πόλη τότε ἦταν μιὰ σκιὰ τοῦ ἑαυτοῦ της. Ἡ γενικὴ παρακμὴ καὶ διάλυση τῆς Αὐτοκρατορίας εἶχε φέρει καὶ τὴ συνεπακόλουθη ἠθικὴ παρακμή. Πολλὰ λέγονται καὶ τὶς περισσότερες φορὲς εἶναι φορτισμένα ἰδεολογικά. Ἀλλὰ εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι στὰ δύσκολα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς ἡ Ἐκκλησία κράτησε ζωντανὴ τὴ μνήμη τῆς Αὐτοκρατορίας.

Αρχική Δημοσίευση από Nightcrawler
τις ''χαμενες πατριδες'' μην τις κλαις δεν προκυται πισω να γυρισουν... ποτε
Δὲν κλαίω τίποτα γιατὶ ἁπλούστατα δὲ χάθηκε στὴν οὐσία τίποτα. Αὐτὸ θὰ τὸ νιώσῃς ἂν ἐπισκεφθῇς τὴν Πόλη. Τὸ Ῥωμαίϊκο στοιχεῖο ἔστω κι ἂν ἔχει διωχθεῖ, εἶναι πανταχοῦ παρόν. Τὰ βάρβαρα κτίσματα τῶν Ἀγαρηνῶν μοιάζουν ξένα μπροστὰ στὸ μεγαλεῖο τὸ ὁποῖο ἔχει ποτίσει αὐτὸ τὸ χῶμα. Ἀκόμα, ἡ Ἰστορία μισεῖ τὰ «ποτὲ» καὶ τὸ ἔχει ἀποδείξει πολλὲς φορὲς στὸ παρελθόν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 12:15, 29-05-12:

#83
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
Παντως αν το καλοσκεφτειτε η Κων/λη επεσε απο μια ξεχασμενη ανοιχτη πορτα (κερκοπορτα)!!!

τρατζικ

εδώ που τα λέμε, βοήθησαν και οι εβδομάδες βομβαρδισμού από τα μεγαλύτερα κανόνια της εποχής



υγ. θενξ παντως για την πάσα
η ατάκα που αναπαράγει εδώ η αγαπητή τηερμοπιλεσ
είναι η ίδια ακριβώς ψυχολογική στάση που υπερτονίζει ο αγαπητός πατρεύς
"οι εσωτερικοί μας εχθροί φταίνε"
δηλαδή, ό,τι και να πάει λάθος, όπως και να τσαλακωθεί το δύσμοιρον Εθθθνος
παντα θα υπάρχει ένας ελληνοπροδότης, ένας Εφιάλτης,
που θα οδηγήσει τους εχθρούς στη νίκη
γιατι από μόνοι τους δεν ...μπορούν

υγ. εξου και οι αναφορές στην πέμπτη φάλαγγα έρχονται πρώτες ακόμα
και απο τις αναφορές στους υπαρκτούς κινδύνους

ειναι κρίσιμη ανάγκη της εθθθνοψυχολογίας μας, να μην φταίμε ποτέ και για τίποτε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 12:19, 29-05-12:

#84
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Ἀλλὰ δὲ νομίζω ὅτι εἶναι ἐκεῖ ἡ οὐσία. Ἄλλωστὴ ἡ Πόλη τότε ἦταν μιὰ σκιὰ τοῦ ἑαυτοῦ της. Ἡ γενικὴ παρακμὴ καὶ διάλυση τῆς Αὐτοκρατορίας εἶχε φέρει καὶ τὴ συνεπακόλουθη ἠθικὴ παρακμή. Ἀλλὰ εἶναι τοῖς πᾶσι γνωστὸ ὅτι στὰ δύσκολα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς ἡ Ἐκκλησία κράτησε ζωντανὴ τὴ μνήμη τῆς Αὐτοκρατορίας.
Μην ξεχνας ομως οτι σε αυτη τη γενικη παρακμη και διαλυση της αυτοκρατοριας συνεβαλε και η εκκλησια μετα το σχισμα του 1054, οπου ο ενας προσπαθουσε να βγαλει τα ματια του αλλου.
Η δυτικη εκκλησια απειρες φορες κληθηκε να βοηθησει για τη διασωση της Κων/λης και δεν το εκανε ή ζητουσε ανταλλαγματα.
Ο Παλαιολογος οταν προσπαθησε να τους ενωσει την υστατη στιγμη εφαγε κραξιμο και απο τις δυο πλευρες.
Οποτε μη θεωρεις οτι η εκκλησια μενει απ εξω απο τη συνολικη παρακμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DreamsRevenge

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DreamsRevenge
H DreamsRevenge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,241 μηνύματα.

H DreamsRevenge sans toit, ni loi έγραψε στις 12:25, 29-05-12:

#85
Κάτι που με έχει προβληματίσει σχετικά με την Κωνσταντινούπολη είναι και το εξής:

Η πόλη χτίστηκε ως συνέχεια του Βυζαντίου της αποικίας των Μεγαρέων η οποία πέρασε και από πολλές περιπέτειες στην ιστορική της πορεία διαμέσου της κλασσικής αρχαιότητας και της ρωμαϊκής περιόδου. Λίγες πληροφορίες βρήκα μέχρι στιγμής και για το λόγο αυτό δε μπορώ να πω έστω και αβέβαια για το αν είχε διατηρήσει στο πέρασμα των αιώνων την ελληνικότητα της ή όχι.

Ο προβληματισμός μου συνίσταται στο κατά πόσο μπορούμε να θεωρήσουμε τον γεωγραφικό χώρο της Κωνσταντινούπολης - τέως Βυζαντίου (πόλης) ως αμιγώς ελληνικό χώρο κατά τρόπον ώστε να θεωρούμε ότι η απώλεια της διοικητικής κυριαρχίας του (σε αντιδιαστολή με την πνευματική-πολιτιστική την οποία δεν εξετάζω εδώ) συνιστά πράγματι απώλεια μέρους του ελληνισμού ως εθνικό-γεωγραφικό σύνολο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 12:39, 29-05-12:

#86
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
Μην ξεχνας ομως οτι σε αυτη τη γενικη παρακμη και διαλυση της αυτοκρατοριας συνεβαλε και η εκκλησια μετα το σχισμα του 1054, οπου ο ενας προσπαθουσε να βγαλει τα ματια του αλλου.
Η δυτικη εκκλησια απειρες φορες κληθηκε να βοηθησει για τη διασωση της Κων/λης και δεν το εκανε ή ζητουσε ανταλλαγματα.
Ο Παλαιολογος οταν προσπαθησε να τους ενωσει την υστατη στιγμη εφαγε κραξιμο και απο τις δυο πλευρες.
Οποτε μη θεωρεις οτι η εκκλησια μενει απ εξω απο τη συνολικη παρακμη.
Ἀπὸ τὸ 1054 μέχρι τὸ 1453 εἶναι 400 (μεῖον ἕνα ) χρόνια. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ ῥήξη μὲ τὴ Δύση ἔγινε μὲ τὶς Σταυροφορίες καὶ συγκεκριμένα μὲ τὴν πρώτη ἅλωση τῆς Πόλη τὸ 1204. Οὐσιαστικά, αὐτὸ τὸ ὁποῖο ἤθελε ὁ Πάπας ἦταν ἡ ὑποταγὴ τὴς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας κάτω ἀπὸ τὴν έξουσία του. Ὅσο κι ἂν φάνηκε αὐτὸ ὅτι ἔγινε ἐφικτὸωτὸ 1439 μὲ τὴν «Ἕνωση», ὁ λαὸς εἶχε διαφορετικὴ ἄποψη. Ἐνῷ μάλιστα εἶχε ὑπογραφεῖ ἡ συνθήκη, ὁ Πάπας ἔστειλε μόνο δύο καράβια καὶ αὐτὰ ἔφθασαν μετὰ τὴν Ἅλωση

Αρχική Δημοσίευση από DreamsRevenge
Κάτι που με έχει προβληματίσει σχετικά με την Κωνσταντινούπολη είναι και το εξής:

Η πόλη χτίστηκε ως συνέχεια του Βυζαντίου της αποικίας των Μεγαρέων η οποία πέρασε και από πολλές περιπέτειες στην ιστορική της πορεία διαμέσου της κλασσικής αρχαιότητας και της ρωμαϊκής περιόδου. Λίγες πληροφορίες βρήκα μέχρι στιγμής και για το λόγο αυτό δε μπορώ να πω έστω και αβέβαια για το αν είχε διατηρήσει στο πέρασμα των αιώνων την ελληνικότητα της ή όχι.

Ο προβληματισμός μου συνίσταται στο κατά πόσο μπορούμε να θεωρήσουμε τον γεωγραφικό χώρο της Κωνσταντινούπολης - τέως Βυζαντίου (πόλης) ως αμιγώς ελληνικό χώρο κατά τρόπον ώστε να θεωρούμε ότι η απώλεια της διοικητικής κυριαρχίας του (σε αντιδιαστολή με την πνευματική-πολιτιστική την οποία δεν εξετάζω εδώ) συνιστά πράγματι απώλεια μέρους του ελληνισμού ως εθνικό-γεωγραφικό σύνολο...

Δὲ γνωρίζω συγκεκριμένα γιὰ τὴνπόλη τοῦ Βυζαντίου πρὶν τὸ 330, ἀλλὰ γενικώτερα στὸ γεωγραφικὸ χῶρο τῆς Ἑλλάδος καὶ τὴς Μικρᾶς Ἀσίας τὸ Ἑλληνικὸ στοιχεῖο ἦταν τὸ ἐπικρατέστερο καὶ τὸ ἀκμαιότερο. Σίγουρα πάντως τὸ 1453 ὑπῆρχαν μέσα ἀπὸ τὰ τείχη τῆς Πόλη καὶ διάφοροι δυτικοὶ ἢ ἀκόμα καὶ Σλάβοι καὶ γενικὰ νὰ ὑπῆρχε μιὰ εἰκόνα παρακμῆς. Εἶναι ὅμως σὰν νὰ λέμε ὅτι τὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας δὲν εἶναι Ἑλληνικὸ ἀφοῦ ἔχει καταληφθεῖ ἀπὸ στρατιὲς λαθρομεταναστῶν.

Γιὰ μένα δὲν τίθενται κἂν τέτοια ἐρωτήματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 12:45, 29-05-12:

#87
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
εδώ που τα λέμε, βοήθησαν και οι εβδομάδες βομβαρδισμού από τα μεγαλύτερα κανόνια της εποχής
υγρο πυρ - μπορμπαρδα
0-1

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Valder (Λυκούργος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Valder
Ο Λυκούργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών , επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Αμπελόκηποι (Αττική). Έχει γράψει 3,291 μηνύματα.

O Valder απορροφημένος στο επίχρυσο τουλάτε του έγραψε στις 12:56, 29-05-12:

#88
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
υγρο πυρ - μπορμπαρδα
0-1
Ο Φραντζής λέει ότι και οι Τούρκοι είχαν δικό τους υγρό πυρ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 12:56, 29-05-12:

#89
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
υγρο πυρ - μπορμπαρδα
0-1
Νὰ σημειώσω ὅτι ἡ μεγάλη βομβάρδα μὲ τὴν ὁποῖα ἔγινε ἡ πολιορκία τῆς Πόλης, εἶχε προταθεῖ ἀπὸ τὸν Οὖγγρο κατασκευαστή της πρῶτα στὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο γιὰ τὴν ἅμυνα, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἄρνησης τῶν εὐγενῶν νὰ ἐπωμισθοῦν μέρος τοῦ κόστους (τὰ κρατικὰ ταμιεῖα ὅπως εἶναι λογικὸ ἦταν ἄδεια) καὶ τῶν ἐνδοιασμῶν ποὺ εἶχαν οἱ τεχνίτες γιὰ τὴν ἐπιτυχῆ λειτουργία τοῦ κανονιοῦ, τελικὰ ἀπορρίφθηκε καὶ μετὰ τὴν ἀγόρασαν οἱ Τοῦρκοι μὲ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα γνωρίζουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Valder (Λυκούργος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Valder
Ο Λυκούργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών , επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Αμπελόκηποι (Αττική). Έχει γράψει 3,291 μηνύματα.

O Valder απορροφημένος στο επίχρυσο τουλάτε του έγραψε στις 13:09, 29-05-12:

#90
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Νὰ σημειώσω ὅτι ἡ μεγάλη βομβάρδα μὲ τὴν ὁποῖα ἔγινε ἡ πολιορκία τῆς Πόλης, εἶχε προταθεῖ ἀπὸ τὸν Οὖγγρο κατασκευαστή της πρῶτα στὸν Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο γιὰ τὴν ἅμυνα, ἀλλὰ λόγῳ τῆς ἄρνησης τῶν εὐγενῶν νὰ ἐπωμισθοῦν μέρος τοῦ κόστους (τὰ κρατικὰ ταμιεῖα ὅπως εἶναι λογικὸ ἦταν ἄδεια) καὶ τῶν ἐνδοιασμῶν ποὺ εἶχαν οἱ τεχνίτες γιὰ τὴν ἐπιτυχῆ λειτουργία τοῦ κανονιοῦ, τελικὰ ἀπορρίφθηκε καὶ μετὰ τὴν ἀγόρασαν οἱ Τοῦρκοι μὲ τὰ ἀποτελέσματα τὰ ὁποῖα γνωρίζουμε...
Για να δούμε, αυτό θα το διαβάσω στο βιβλίο ή θα αποφευχθεί να αναφερθεί εντέχνως; Είμαι ήδη στο 1/4 του και είναι πολύ ενδιαφέρον. Λέει ότι οι Τούρκοι είχαν ήδη ένα τεράστιο κανόνι αλλά με το που το ανάψανε, έσκασε και σκότωσε πολύ κόσμο. Ύστερα έφεραν καινούριο. Οι δικοί μας, έκλειναν τις τρύπες στα τείχη με κοφίνια, απορώ αν θα άντεχε να κάτσει κανόνι εκεί πάνω.

Ο Ούγγρος (γενικά, όχι ο συγκεκριμένος) την πλήρωσε κάτι χρόνια μετά όταν ήρθε ο Τούρκος στη Βουδαπέστη και του έκανε τα αγοράκια τρυπητά από το πολύ το πήδημα. Αλλά έτσι είναι, το χρήμα δεν έχει πατρίδα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 13:44, 29-05-12:

#91
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Ἀπὸ τὸ 1054 μέχρι τὸ 1453 εἶναι 400 (μεῖον ἕνα ) χρόνια. Ἡ ὁλοκληρωτικὴ ῥήξη μὲ τὴ Δύση ἔγινε μὲ τὶς Σταυροφορίες καὶ συγκεκριμένα μὲ τὴν πρώτη ἅλωση τῆς Πόλη τὸ 1204. Οὐσιαστικά, αὐτὸ τὸ ὁποῖο ἤθελε ὁ Πάπας ἦταν ἡ ὑποταγὴ τὴς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας κάτω ἀπὸ τὴν έξουσία του. Ὅσο κι ἂν φάνηκε αὐτὸ ὅτι ἔγινε ἐφικτὸωτὸ 1439 μὲ τὴν «Ἕνωση», ὁ λαὸς εἶχε διαφορετικὴ ἄποψη. Ἐνῷ μάλιστα εἶχε ὑπογραφεῖ ἡ συνθήκη, ὁ Πάπας ἔστειλε μόνο δύο καράβια καὶ αὐτὰ ἔφθασαν μετὰ τὴν Ἅλωση
Οπως καταλαβαινεις, λοιπον, το κακο ξεκινησε απο την εκκλησια που κρατουσε το λαο της διχασμενο και στις πιο κρισιμες στιγμες ασχολουνταν με μαλακιες. Ποιος θα ελεγχει, ποιον.
Οι σταυροφοριες ηταν ενα τρελο ξεπουλημα απο τους δυτικους.
Αλλα και οι ανατολικοι δεν πηγαιναν πισω.
Ενα χρονο ακριβως πριν απο την αλωση και ενω υποτιθεται οτι ειχαν ηρεμησει λιγο οι ενωτικοι με τους ανθενωτικους, τα πραγματα παλι οξυνθηκαν γιατι ο Παλαιολογος ειχε καλεσει κατι καθολικους ιερεις να συλλειτουργησουν με τους ορθοδοξους στην Αγια Σοφια και οι τελευταιοι τα πηραν στο κρανιο, γιατι θιχθηκαν. Ακου να δεις τωρα...
Οι Τουρκοι ηταν ακριβως απ εξω, ετοιμοι για επιθεση.
Ο Μωαμεθ αδιστακτος.
Τα ταμεια αδεια.
Η Πολη ριμαγμενη απο τις πολυχρονες επιθεσεις γειτονικων λαων.
Ε δε θα πεσει η Πολη οταν αφηνουμε το γαμο και παμε για πουρναρια.
Δε λεω οτι ηταν μονο αυτος ο λογος της καταρρευσης αλλα συνεβαλαν και οι 2 εκκλησιες με τη σταση τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 14:11, 29-05-12:

#92
Αρχική Δημοσίευση από Valder
Για να δούμε, αυτό θα το διαβάσω στο βιβλίο ή θα αποφευχθεί να αναφερθεί εντέχνως; Είμαι ήδη στο 1/4 του και είναι πολύ ενδιαφέρον. Λέει ότι οι Τούρκοι είχαν ήδη ένα τεράστιο κανόνι αλλά με το που το ανάψανε, έσκασε και σκότωσε πολύ κόσμο. Ύστερα έφεραν καινούριο. Οι δικοί μας, έκλειναν τις τρύπες στα τείχη με κοφίνια, απορώ αν θα άντεχε να κάτσει κανόνι εκεί πάνω.

Ο Ούγγρος (γενικά, όχι ο συγκεκριμένος) την πλήρωσε κάτι χρόνια μετά όταν ήρθε ο Τούρκος στη Βουδαπέστη και του έκανε τα αγοράκια τρυπητά από το πολύ το πήδημα. Αλλά έτσι είναι, το χρήμα δεν έχει πατρίδα...
Τὶ βιβλίο ποὺ διαβάζεις (τὸ ἔχω κι ἐγὼ) περιγράφει τὴν ἐξιστόρηση τοῦ Φραντζῆ καὶ τοῦ Μπάρμπαρο. Τὸ ὅτι ὁ Οὐρβανὸς δούλευε γιὰ τοὺς Βυζαντινούς, δὲν ἀναφέρεται σὲ αὐτὲς τὶς πηγές. Μιὰ πηγὴ στὴν ὁποῖα ἀναφέρεται εἶναι ἡ ἐξιστόρηση τοῦ Λαόνικου Χαλκοκονδύλη.

Θὰ σοῦ πρότεινα πάντως, μιᾶς καὶ σὲ ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, νὰ προσπαθήσῃς σταδιακὰ νὰ διαβάζῃς τὶς ἑλληνικς πηγὲς τουλάχιστον στὸ πρωτότυπο. Μπορεῖς δηλαδὴ νὰ πάρῃς τὸ πρωτότυπο τοῦ Φραντζῆ καὶ δίπλα νὰ ἔχῃς τὴ μετάφραση βοηθητικά. Εἶναι πολὺ χρήσιμο πιστεύω.

Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
Οπως καταλαβαινεις, λοιπον, το κακο ξεκινησε απο την εκκλησια που κρατουσε το λαο της διχασμενο και στις πιο κρισιμες στιγμες ασχολουνταν με μαλακιες. Ποιος θα ελεγχει, ποιον.
Οι σταυροφοριες ηταν ενα τρελο ξεπουλημα απο τους δυτικους.
Αλλα και οι ανατολικοι δεν πηγαιναν πισω.
Ενα χρονο ακριβως πριν απο την αλωση και ενω υποτιθεται οτι ειχαν ηρεμησει λιγο οι ενωτικοι με τους ανθενωτικους, τα πραγματα παλι οξυνθηκαν γιατι ο Παλαιολογος ειχε καλεσει κατι καθολικους ιερεις να συλλειτουργησουν με τους ορθοδοξους στην Αγια Σοφια και οι τελευταιοι τα πηραν στο κρανιο, γιατι θιχθηκαν. Ακου να δεις τωρα...
Οι Τουρκοι ηταν ακριβως απ εξω, ετοιμοι για επιθεση.
Ο Μωαμεθ αδιστακτος.
Τα ταμεια αδεια.
Η Πολη ριμαγμενη απο τις πολυχρονες επιθεσεις γειτονικων λαων.
Ε δε θα πεσει η Πολη οταν αφηνουμε το γαμο και παμε για πουρναρια.
Δε λεω οτι ηταν μονο αυτος ο λογος της καταρρευσης αλλα συνεβαλαν και οι 2 εκκλησιες με τη σταση τους.
Αὐτὴ εἶναι μιὰ πολὺ μεγάλη κουβέντα. Εἶναι πάντως σαφὲς ὅτι μετὰ τὸ 1054, ἀλλὰ κυρίως μετὰ τὶς Σταυροφορίες, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ὁ Παπισμὸς ἔγιναν προφανῶς ἐχθρικὰ στρατόπεδα. Οἱ δογματικὲς διαφορὲς ἦταν πολὺ σημαντικὲς καὶ σὲ πολλὲς περιπτώσεις παραγνωρίζονται γιὰ νὰ τονισθοῦν πολιτικοοικονομικές. Οἱ προσπάθειες ἕνωσης ποτὲ δὲν ἔφεραν ἀποτέλεσμα γιατὶ ἁπλούστατα δὲν ἔγιναν ἐπὶ σωστῆς βάσεως, ἀλλὰ γιὰ λόγους ἀλλότριους πρὸς τὰ πραγματικὰ θέματα τὰ ὁποῖα ἀφοροῦν τὴ διάσταση τῶν ἐκκλησιῶν. Ὅπως ἦταν λογικό, μιὰ τέτοια ἕνωση ἦταν ἐξ ἀρχῆς καταδικασμένη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 14:42, 29-05-12:

#93
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς

Οἱ δογματικὲς διαφορὲς ἦταν πολὺ σημαντικὲς καὶ σὲ πολλὲς περιπτώσεις παραγνωρίζονται γιὰ νὰ τονισθοῦν πολιτικοοικονομικές.
Οι δογματικες τους διαφορες ηταν πολυ σημαντικες;
Μην τρελαθουμε.
Απλες παρανοησεις ηταν.
Ισα ισα. Οι δογματικες τους διαφορες ηταν η αφορμη για να εξυπηρετησουν τα πολιτικοοικονομικα τους συμφεροντα.
Μαλλον το αναποδο συνεβαινε.
Παραγνωριζονταν οι πολιτικοοικονομικες διαφορες (αυτες στην ουσια τους χωρισαν) και τονιζαν τις δογματικες προς τα εξω.
Θες να πεις δλδ οτι το filioque ,ποτε θα γιορταζουν το πασχα και αν θα προσκυνουν το ξυλο ή την εικονα τους διχασαν ή δεν ξερω κι εγω τι αλλο; Λεπτομερειες.
Στην ουσια το ζητημα ηταν αν η εξουσια θα ηταν παπικη ή πατριαρχικη.
[/QUOTE]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 14:55, 29-05-12:

#94
Αρχική Δημοσίευση από thermopiles
Οι δογματικες τους διαφορες ηταν πολυ σημαντικες;
Μην τρελαθουμε.
Απλες παρανοησεις ηταν.
Ισα ισα. Οι δογματικες τους διαφορες ηταν η αφορμη για να εξυπηρετησουν τα πολιτικοοικονομικα τους συμφεροντα.
Μαλλον το αναποδο συνεβαινε.
Παραγνωριζονταν οι πολιτικοοικονομικες διαφορες (αυτες στην ουσια τους χωρισαν) και τονιζαν τις δογματικες προς τα εξω.
Θες να πεις δλδ οτι το filioque ,ποτε θα γιορταζουν το πασχα και αν θα προσκυνουν το ξυλο ή την εικονα τους διχασαν ή δεν ξερω κι εγω τι αλλο; Λεπτομερειες.
Στην ουσια το ζητημα ηταν αν η εξουσια θα ηταν παπικη ή πατριαρχικη.
Ἡ κυριώτερη διαφορὰ καὶ πιὸ σημαντικὴ ἦταν τὸ πρωτεῖο ἐξουσίας τοῦ Πάπα ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ κοσμικὲς βλέψεις. Ἐπίσης, τὸ filioque εἶναι μιὰ πολὺ σημαντικὴ διαφορὰ μὲ προεκτάσεις πολυθεϊσμοῦ. Ἐπίσης, πολὺ μεγάλη σημασία ἔχει καὶ τὸ δόγμα τῶν Παπικῶν περὶ κτιστῆς χάριτος τὸ ὁποῖο ἀνέτρεψε ὅλην τὴ σωτηριολογία τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἀντέστη σθεναρὰ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Φυσικὰ αὐτὰ τὰ δογματικὰ θέματα χρησιμοποιήθηκαν σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ γιὰ πολιτικοὺς στόχους. Τὸ σχίσμα τοῦ 1054 ξεκίνησε ὅταν ὁ τότε Πάπας γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐνσωμάτωση τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Κάτω Ἰταλίας στὸ ποίμνιο τοῦ Πατριαρχείου Κων/πόλεως, ἀφώρισε τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία ἐξ αἰτίας τῶν δογματικῶν διαφορῶν καὶ κυρίως τοῦ filioque. Ἡ πνευματικὴ πάντως ἀπομάκρυνση τῶν δύο ἐκκλησιῶν εἶχε ξεκινήσει δύο αἰῶνες πρίν, ἀλλὰ σταδιακὰ αὐτὴ γινόταν ὅλο καὶ πιὸ ὁρατὴ ὁπότε μὲ τὶς Σταυροφορίες ἐπῆλθε τὸ τελικὸ χάσμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ψαραδέλλη
H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,674 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε στις 16:40, 29-05-12:

#95
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
Ἡ κυριώτερη διαφορὰ καὶ πιὸ σημαντικὴ ἦταν τὸ πρωτεῖο ἐξουσίας τοῦ Πάπα ὁ ὁποῖος εἶχε καὶ κοσμικὲς βλέψεις. Ἐπίσης, τὸ filioque εἶναι μιὰ πολὺ σημαντικὴ διαφορὰ μὲ προεκτάσεις πολυθεϊσμοῦ. Ἐπίσης, πολὺ μεγάλη σημασία ἔχει καὶ τὸ δόγμα τῶν Παπικῶν περὶ κτιστῆς χάριτος τὸ ὁποῖο ἀνέτρεψε ὅλην τὴ σωτηριολογία τοῦ Χριστιανισμοῦ καὶ ἀντέστη σθεναρὰ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς.

Φυσικὰ αὐτὰ τὰ δογματικὰ θέματα χρησιμοποιήθηκαν σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ γιὰ πολιτικοὺς στόχους. Τὸ σχίσμα τοῦ 1054 ξεκίνησε ὅταν ὁ τότε Πάπας γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν ἐνσωμάτωση τῶν ἐκκλησιῶν τῆς Κάτω Ἰταλίας στὸ ποίμνιο τοῦ Πατριαρχείου Κων/πόλεως, ἀφώρισε τὴν Ἀνατολικὴ Ἐκκλησία ἐξ αἰτίας τῶν δογματικῶν διαφορῶν καὶ κυρίως τοῦ filioque. Ἡ πνευματικὴ πάντως ἀπομάκρυνση τῶν δύο ἐκκλησιῶν εἶχε ξεκινήσει δύο αἰῶνες πρίν, ἀλλὰ σταδιακὰ αὐτὴ γινόταν ὅλο καὶ πιὸ ὁρατὴ ὁπότε μὲ τὶς Σταυροφορίες ἐπῆλθε τὸ τελικὸ χάσμα.
Οσον αφορα τις αφορμες (ως ιστορικα γεγονοτα) του σχισματος (γιατι αφορμες ηταν και οχι αιτιες) δε διαφωνουμε.

Απλα εγω τις θεωρω ασημαντες εως και γελοιες (ειδικα το filioque) και χασιμο χρονου που ακομα και σημερα οι 2 εκκλησιες δεν τα "βρισκουν". Δεν προκειται να γινει αυτο ετσι κι αλλιως γιατι ειναι πολλα στη μεση. Απο το βυζαντιο μεχρι τωρα.
Κατα τα αλλα δε με νοιαζει αν θα ενωθουν και ποτε οι δυο εκκλησιες. Δε με αφορα το θεμα σε προσωπικο επιπεδο, περα απο την ιστορικη του οπτικη.

Εσυ απλα θεωρεις οτι ειναι θεμελιωδεις και απροσπελαστες οι δογματικες διαφορες που χωριζουν την ανατολικη απο τη δυτικη εκκλησια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νεογέννητος

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Νεογέννητος
Ο Νεογέννητος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 843 μηνύματα.

O Νεογέννητος έγραψε στις 22:25, 30-07-12:

#96
Εισαγωγή

Τη τελευταία δεκαετία, το Βυζάντιο δέχεται σφοδρή επίθεση. Οι λασπολογίες, η μονομερής παρουσίαση γεγονότων και η δαιμονοποίηση είναι μερικές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι πολέμιοί του.
Θέλησα λοιπόν, να δημιουργήσω ένα θέμα το οποίο θα παρουσιάσει κάποια από τα επιτεύγματα αυτής της χιλιόχρονης ελληνικής αυτοκρατορίας, τα οποία ουκ ολίγα είναι.


Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία στο απόγειο της δόξας της, υπό τον Ιουστινιανό, το 550 μ.Χ

Βυζαντινή Αυτοκρατορία

Βυζαντινή Αυτοκρατορία ή Ανατολικό Ρωμαϊκό Κράτος ή Ελληνική Αυτοκρατορία της Κωνσταντινούπολης αποκαλείται συμβατικά το διασωθέν ανατολικό τμήμα της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, όταν αυτή κατέρρευσε μετά την εισβολή Γερμανικών φύλων, τον 5ο αιώνα μ.Χ. Πρωτεύουσα του Ανατολικού κράτους το οποίο, μετά την κατάλυση του Δυτικού Ρωμαϊκού κράτους, συνέχισε περίπου για έντεκα αιώνες ακόμα την αυτόνομη ζωή του, ήταν η Κωνσταντινούπολη. Η "Βασιλεύουσα" εγκαινιάσθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο στις 11 Μαΐου 330 μ. Χ. πάνω στην αρχαία πόλη του Βυζαντίου, που είχε ιδρύσει το 659 π.Χ. ο Βύζας από τα Μέγαρα στις ακτές του Βοσπόρου. Η Ελληνική αυτοκρατορία καταλύθηκε στις 29 Μαΐου 1453, ημέρα Τρίτη, επί βασιλείας του Κωνσταντίνου ΙΑ' Παλαιολόγου με την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Οθωμανούς Τούρκους.

Στο Βυζάντιο, το οποίο πολλοί ιστορικοί, μεταξύ των οποίων και ο Κωνσταντίνος Παπαρρηγόπουλος, το ονόμασαν «Ελληνική Αυτοκρατορία».
Η παιδεία βασιζόταν στον Όμηρο, στον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ενώ υπήρχε περιφρόνηση για οτιδήποτε λατινικό, δεδομένου ότι τους Φράγκους τους αποκαλούσαν βαρβάρους. Όλοι φυσικά γνωρίζουμε ότι από το όνομα Ρωμαίος προήλθε και ο όρος «Ρωμηός», τον οποίον χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας καθόλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, καθόλη τη διάρκεια του αγώνα για την ανεξαρτησία μας και ακόμα μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, κυρίως στην Μικρά Ασία. Η ελληνική συνείδηση των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων παγιώθηκε κυρίως μετά την άλωση του 1204, όταν βρέθηκαν σε ιδιαιτέρως δυσχερή θέση περικυκλωμένοι από εχθρικά διακείμενα αλλόφυλους, έχοντας χάσει εδάφη και την ιερή για αυτούς «Θεοφύλακτη Πόλη». Ο καθηγητής της Ιστορίας Απόστολος Βακαλόπουλος έχει διασώσει ένα εκπληκτικό κείμενο Ελληνορθόδοξης αξιοπρέπειας και πατριωτικής παρρησίας γραμμένο από τον Αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Γ΄ Δούκα Βατατζή (1193-1254) το οποίο το απηύθυνε στον Πάπα Νικόλαο Θ΄:

«Γράφεις στο γράμμα σου ότι στο δικό μας γένος των Ελλήνων η σοφία βασιλεύει...... ότι, λοιπόν, από το δικό μας γένος άνθησε η σοφία και τα αγαθά της και διεδόθησαν στους άλλους λαούς, αυτό είναι αληθινό. Αλλά πώς συμβαίνει να αγνοείς, ή αν δεν το αγνοείς πώς και το απεσιώπησες, ότι μαζί με την βασιλεύουσα Πόλη και η βασιλεία σε αυτόν τον κόσμο κληροδοτήθηκε στο δικό μας γένος από τον Μέγα Κωνσταντίνο; Υπάρχει μήπως κανείς που αγνοεί ότι η κληρονομιά της δικής του διαδοχής πέρασε στο δικό μας γένος και εμείς είμαστε οι κληρονόμοι και διάδοχοί του; Απαιτείς να μην αγνοούμε τα προνόμιά σου. Και εμείς έχουμε την αντίστοιχη απαίτηση να δεις και να αναγνωρίσεις το δίκαιό μας όσον αφορά την εξουσία μας στο κράτος της Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο αρχίζει από των χρόνων του Μεγάλου Κωνσταντίνου και .... έζησε επί χίλια χρόνια ώστε έφθασε μέχρι και την δική μας βασιλεία.

Οι γενάρχες της βασιλείας μου, από τις οικογένειες των Δουκών και των Κομνηνών, για να μην αναφέρω τους άλλους, κατάγονται από ελληνικά γένη. Αυτοί λοιπόν οι ομοεθνείς μου επί πολλούς αιώνες κατείχαν την εξουσία στην Κωνσταντινούπολη. Διαβεβαιούμε δε την Αγιότητά σου και όλους τούς Χριστιανούς ότι ουδέποτε θα παύσουμε να αγωνιζόμαστε και να πολεμούμε κατά των κατακτητών της Κωνσταντινουπόλεως.Θα ασεβούσαμε και προς τούς νόμους της φύσεως και προς τούς θεσμούς της πατρίδος και προς τούς τάφους των πατέρων μας και προς τούς Ιερούς ναούς του Θεού, εάν δεν αγωνιζόμασταν για αυτά με όλη μας την δύναμη......»


Η Βυζαντινή Αυτοκρατορία κληροδότησε στις επόμενες γενιές έναν τεράστιο πνευματικό πλούτο, διαφύλαξε την πολιτιστική κληρονομιά και διέδωσε την ελληνική γλώσσα μέχρι τα πέρατα της αυτοκρατορίας.
Για χρόνια προσπαθούσα να μάθω τον λόγο που δαιμονοποιείται τόσο πολύ η ιστορία του Βυζαντίου. Οι λόγοι ήταν θρησκευτικοί, πολιτικοί ή οικονομικοί; Κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι λόγοι είναι ξεκάθαρα πολιτικοί. Στις μέρες μας όπου η παγκοσμιοποίηση προωθείται, οι αξίες υποβαθμίζονται και ισοπεδώνεται καθετί εθνικό και πατροπαράδοτο, η χιλιόχρονη ιστορία του Βυζαντίου αποτελεί ένα τεράστιο αγκάθι.
Διογκώνουν και τονίζουν τα λάθη της, τη διαφθορά της, τις θηριωδίες της και αποσιωπούν όσο μπορούν τη διοικητική ικανότητα, τον πολιτιστικό πλούτο, τον εθνικό κορμό, την ιστορική και την πνευματική συνέχεια των Ελλήνων.

Το Βυζάντιο ανέδειξε πολλές μεγάλες προσωπικότητες σε στρατιωτικό, πολιτικό και πολιτιστικό επίπεδο:
Κύρος ο Πανοπολίτης, βυζαντινός αξιωματούχος, ποιητής και φιλόσοφος του 5ου αιώνα από την Αίγυπτο, υποστηρικτής της ελληνικής παιδείας.
Λέων ο Μαθηματικός, βυζαντινός μαθηματικός και αστρονόμος του 9ου αιώνα, Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης.
Λιβάνιος (314-393 μ.Χ.), σοφιστής και ρητοροδιδάσκαλος από την Αντιόχεια που έδρασε στην Αθήνα, την Κων/πολη κ.ά. μεταξύ των μαθητών του ο Ιουλιανός ο Παραβάτης και οι «Τρεις Ιεράρχες».
Μαλάλας Ιωάννης, Βυζαντινός χρονογράφος του 6ου αι. από την Αντιόχεια.
Μακρεμβολίτης Ευστάθιος, Βυζαντινός μυθιστοριογράφος του 12ου αιώνα.
Ένας άλλος εγκυκλοπαιδικός λόγιος, ο Ψελλός, άφησε ποιητικά και πεζά έργα επί της φιλοσοφίας, της ιστορίας, των νόμων, της ιατρικής, της θεολογίας, των απόκρυφων επιστημών, ενώ η σπουδή του και η αγάπη του για τον Πλάτωνα ως και ο ενθουσιασμός του για τη μάθηση ετοίμασαν το δρόμο για τους ανθρωπιστές του δεκάτου πέμπτου αιώνος.

Οι τέχνες και τα γράμματα επί Βυζαντίου



H καλή μόρφωση ήταν το ιδανικό κάθε πολίτη στην αυτοκρατορία. Την απαιδευσιά, την έλλειψη πνευματικής καλλιέργειας, τη θεωρούσαν ατύχημα και συμφορά. Το πρώτο πράγμα που διδασκόταν ένα παιδί όταν γινόταν έξι χρονών, ήταν η γραμματική ή αλλιώς το "ελληνίζειν τήν γλώσσαν".
Ανώτερες σχολές και πανεπιστήμια πάντοτε υπήρχαν στην Πόλη, αλλά το πιο γνωστό ήταν το Πανδιδακτήριον που ίδρυσε ο καίσαρ Βάρδας το 849 μ.Χ., στη Μαγναύρα.
Η Άννα Κομνηνή, που δεκάδες φορές αναφέρει στίχους του στην Αλεξιάδα της, σπάνια προσθέτει "το ομηρικόν εκείνο", διότι ήταν τελείως περιττό. Σε ηλικία δεκατεσσάρων χρονών ο μαθητής περνούσε στη ρητορική, "τη δύναμη της πειθούς διά του λόγου", μάθαινε δηλαδή ορθή προφορά και μελετούσε συγγραφείς όπως τον Δημοσθένη και πολλούς άλλους πεζογράφους.

Κατά την βασιλεία του Κωνσταντίνου Ζ' του Πορφυρογέννητου υπήρχαν τέσσερις έδρες: φιλοσοφίας, γεωμετρίας, αστρονομίας και ρητορικής με συμπληρωματική διδασκαλία αριθμητικής, μουσικής, γραμματικής, νομολογίας και ιατρικής. Από τους σπουδαστές η κυβέρνηση και τα νομικά σώματα έπαιρναν τους ανώτερους υπαλλήλους τους. Αργότερα το πανεπιστήμιο διαιρέθηκε σε δύο σχολές, της φιλοσοφίας και της νομικής.

Τα πρώτα βιβλία που μάθαιναν τα παιδιά ήταν η Ιλιάδα και η Οδύσσεια του Ομήρου και οι αγαπημένοι τους ήρωες ήταν μεταξύ άλλων, ο Λεωνίδας και ο Μέγας Αλέξανδρος. O Παναγιώτης Κανελλόπουλος άριστος μελετητής της Ελληνικής Ιστορίας μάς παραθέτει στο βιβλίο του, Γεννήθηκα στο 1402: "Οι πατέρες της Εκκλησίας πήραν από την αρχαία Αθήνα τα φώτα τους, ενώ οι άριστα μορφωμένοι Πατριάρχες, Φώτιος και Αρέθας, είχαν αγκαλιάσει τον Πλάτωνα. Όταν δε οι Φράγκοι κατέλαβαν την Βασιλεύουσα, ξύπνησε έντονα η Ελληνική συνείδηση των Ελλήνων και αισθάνθηκαν όσοι αποσύρθηκαν στην Μικρά Ασία, αντικρίζοντας την Σμύρνη, την Έφεσο και τη Μίλητο, το Ελληνικό αίμα να ρέει στις φλέβες τους. Εάλω μέν η πατρίς, αλλ' ανδρί σοφώ πάς τόπος Ελλάς".

Πολιτιστική δράση


Μετάλλινος δακτύλιος (βραχιόλι) της Βυζαντινής περιόδου



Τον 10ο αιώνα, ο αυτοκράτορας Όθων Β' παντρεύτηκε την πορφυρογέννητη Θεοφανώ, αδελφή του Βουλγαροκτόνου και η ενεργητική αυτή γυναίκα συνοδεύτηκε από πλήθος Ελλήνων διανοουμένων και τεχνιτών διαδίδοντας ελληνικό πολιτισμό στους άξεστους ακόμα Γερμανούς, οι οποίοι σκανδαλίστηκαν από την πριγκίπισσα που έκανε λουτρό, φορούσε πολύχρωμα μεταξωτά και βαφόταν στο πρόσωπο. Ομοίως είχε δυσανασχετήσει ο Πέτρος Δαμιανός στη Βενετία, όταν είδε την πριγκίπισσα Μαρία Αργυρή να τρώει με πιρουνιά. Η Θεοφανώ ανέθρεψε τον γιο της Όθωνα Γ', με ελληνική παιδεία και αυτός μιλούσε άριστα ελληνικά ενώ ήταν υπερήφανος για την ελληνική καταγωγή του.

H Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ, στο έργο της: L'idelogie politique de l' empire byzantin υποστηρίζει ότι: "Το βασικό χαρακτηριστικό της πνευματικής ζωής του Βυζαντίου κατά τους αιώνες του μεγαλείου του, παραμένει η ανανέωση του ενδιαφέροντος για την ελληνική αρχαιότητα και τις επιτεύξεις της. Είναι πράγματι σημαντικό ότι σ' αυτή την περίοδο οι αναφορές στον κλασσικό κόσμο και στις αξίες του πολλαπλασιάζονται, ενώ η μελέτη της κλασσικής λογοτεχνίας κατακτά όλο και περισσότερο, όχι μόνο τις σχολές της Κωνσταντινουπόλεως, αλλά επίσης και το ενημερωμένο κοινό. Oι βυζαντινοί συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο, τους προνομιακούς δεσμούς τους με την ελληνική αρχαιότητα εξαιτίας της ελληνοφωνίας τους. Αυτό τους διαφοροποιεί από τον λατινικό κόσμο, ενώ στις στιγμές κρίσης μεταξύ της χριστιανικής Δύσης και του Βυζαντίου, η αναφορά στον ελληνισμό βεβαιώνει την υπεροχή της βυζαντινής παιδείας έναντι των Δυτικών τους οποίους τους συγχέουν σκόπιμα με τον βαρβαρικό κόσμο."

Η Αρβελέρ που μελέτησε την γέννηση του βυζαντινού πατριωτισμού, θεωρεί ότι: "Η ελληνικότητα και η ορθοδοξία είναι τα ανεκτίμητα αγαθά που θα κληθούν να υπερασπίσουν με κάθε θυσία οι βυζαντινοί από κάθε εξωτερικό και εσωτερικό εχθρό. Οι διανοούμενοι προσκολλημένοι κυρίως στην αρχαία ελληνική παιδεία και ο λαός προσκολλημένος κυρίως στην ορθόδοξη παράδοση, θα αναλάβουν μαζί την προσπάθεια να σώσουν το κράτος των Ελλήνων που είναι στο εξής το Βυζάντιο."

Η άλωση της Κωνσταντινούπολης



Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης υπήρξε το αποτέλεσμα της πολιορκίας της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ' Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β'. Η πολιορκία διήρκεσε από τις 7 Απριλίου ως τις 29 Μαΐου 1453 (Ιουλιανό ημερολόγιο). Όταν τελικά η Κωνσταντινούπολη αλώθηκε, η υπερχιλιετής Βυζαντινή Αυτοκρατορία έπαψε να υπάρχει.

Το Βυζάντιο ήταν ήδη εξασθενημένο και διαιρεμένο τους τελευταίους δύο αιώνες, σκιά της παλιάς Αυτοκρατορίας. Η Άλωση του 1204 από τους Σταυροφόρους και αργότερα οι εσωτερικές έριδες των Παλαιολόγων, παρόλο που επανέκτησαν την Κωνσταντινούπολη, οδήγησαν στη σταδιακή εξασθένηση και συρρίκνωση. Ήδη από το 1354 με την κατάληψη της Αδριανούπολης από τους Οθωμανούς, το Βυζάντιο κυκλωμένο πλέον εδαφικά, ήταν φόρου υποτελές στον Οθωμανό σουλτάνο. Έτσι, η Άλωση ήλθε ως φυσικό αποτέλεσμα της αδιάκοπης επέκτασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στην ευρύτερη περιοχή. Οι συγκρούσεις ήταν ιδιαίτερα άνισες υπέρ των Τούρκων, σε σημείο που να μνημονεύεται από τις πηγές το τετελεσμένο της έκβασης της πολιορκίας. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται και στον ηρωισμό των πολιορκημένων και ιδιαίτερα του Αυτοκράτορα. Το γεγονός της πτώσης της «θεοφυλάκτου Πόλεως», άφησε βαθιά ίχνη στις πηγές της εποχής.

Η πολιορκία κράτησε περίπου 2 μήνες και τελικά, ο σημαντικά ισχυρότερος Μωάμεθ κατέλαβε την Κωνσταντινούπολη την Τρίτη 29 Μαΐου 1453 (αποφράς ημέρα). Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου οι Τούρκοι όρμησαν μέσα στην πόλη αρχίζοντας μαζικές λεηλασίες. Ένα μεγάλο πλήθος πολιτών κατέφυγε στην Αγία Σοφία, ελπίζοντας να βρει εκεί ασφάλεια. Αλλά οι Τούρκοι διέρρηξαν την κεντρική πύλη και όρμησαν μέσα στην εκκλησία όπου έσφαξαν το πλήθος, χωρίς διάκριση φύλου και ηλικίας. Την ημέρα της πτώσης της Κωνσταντινούπολης, ή πιθανόν την επόμενη, ο Σουλτάνος εισήλθε επίσημα στην πόλη και πήγε στην Αγία Σοφία, όπου και προσευχήθηκε. Κατόπιν ο Πορθητής εγκαταστάθηκε στα αυτοκρατορικά ανάκτορα των Βλαχερνών.

Όπως παραδίδει ο Γεώργιος Φραντζής, δόθηκε διαταγή για τριήμερη λεηλασία της πόλης. Άλλες πηγές αναφέρουν πως ουσιαστικά η λεηλασία έπαυσε μετά την πρώτη ημέρα. O ιστορικός Μιχαήλ Δούκας αναφέρει πως ο σουλτάνος επιφύλαξε για τον εαυτό του τα οικοδομήματα και τα τείχη της πόλης, αφήνοντας τα υπόλοιπα αγαθά, τους αιχμαλώτους και τα λάφυρα στη διάθεση των στρατευμάτων. Ο άμαχος πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης θανατωνόταν χωρίς διάκριση. Οι εκκλησίες με επικεφαλής την Αγία Σοφία, καθώς και τα μοναστήρια, με όλο τους τον πλούτο, λεηλατήθηκαν και βεβηλώθηκαν, ενώ οι ιδιωτικές περιουσίες έγιναν αντικείμενο αρπαγής και λαφυραγωγίας. Κατά τη διάρκεια αυτών των ημερών χάθηκαν αναρίθμητοι πολιτιστικοί θησαυροί. Πολύτιμα βιβλία κάηκαν, κομματιάστηκαν ή πουλήθηκαν σε εξευτελιστικές τιμές. Ο ιστορικός Κριτόβουλος, που ανήκε στο οθωμανικό στρατόπεδο, αναφέρει ότι δεν υπήρξε στοιχειώδης οίκτος κατά τις λεηλασίες και η πόλη ερημώθηκε ολοσχερώς.


Η Κωνσταντινούπολη

Λέγεται πως ο Μωάμεθ Β’ ο Πορθητής, μετά από ένα γύρο που έκανε με το άλογό του στην έρημη πλέον Κωνσταντινούπολη, αποκρίθηκε: «Τι πόλη παραδώσαμε στη λεηλασία και την καταστροφή!».

Εκπαίδευση και σχολεία στο Βυζάντιο

Η Εκπαίδευση στο Βυζάντιο δεν ήταν κρατικά οργανωμένη, όπως την εννοούμε σήμερα, ούτε ομοιόμορφη σ’ όλη τη διάρκεια των έντεκα και παραπάνω αιώνων ζωής του Βυζαντίου. Ακόμη, το Βυζαντινό Κράτος ποτέ δεν είχε για μεγάλη χρονική διάρκεια την ίδια έκταση ούτε οι πολίτες του είχαν ομοιογένεια. Έτσι, π.χ. κατά την πρώτη περίοδο, ένας υπήκοος του αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης μπορούσε να έχει γεννηθεί στην Αθήνα που κυριαρχούσε η ελληνική κλασσική παιδεία, ενώ άλλοι ζούσαν σε περιοχές όπου η εκπαίδευση είχε τα τοπικά της χαρακτηριστικά.

Ο θρησκευτικός παράγοντας που η επιρροή του ήταν τόσο έντονη, καθόρισε και το σκοπό της εκπαίδευσης στο Βυζάντιο: Βασική επιδίωξη ήταν η μόρφωση χριστιανών πολιτών, που να είναι σε θέση να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους προς την εκκλησία και την πολιτεία. Επειδή δεν υπήρχε εκ μέρους του κράτους οργανωμένο εκπαιδευτικό σύστημα, ούτε οι πολίτες είχαν υποχρέωση να στέλνουν τα παιδιά τους σε σχολεία, ο καθένας ενδιαφερόταν, ανάλογα με την οικονομική του κατάσταση, για τις σπουδές των παιδιών του, ενώ η πολιτεία και η εκκλησία φρόντιζαν μόνο για εκείνους που ήθελαν να τύχουν αγωγής και παιδείας. Έτσι η εκκλησία αναλάμβανε κυρίως τη στοιχειώδη εκπαίδευση, διδάσκοντας από μικρή ηλικία στα παιδιά τα Ιερά Γράμματα κι έχοντας ως βάση τη θρησκευτική διαπαιδαγώγηση, ενώ η Πολιτεία απ’ την άλλη μεριά, ενδιαφέρθηκε περισσότερο για την «δευτεροβάθμια» εκπαίδευση απ’ όπου θα έβγαιναν καταρτισμένα στελέχη για να υπηρετήσουν τις ανάγκες της διοίκησης του κράτους. Ωστόσο, η εκκλησία ασκούσε με πολλούς τρόπους, όχι μόνο κατά τη διάρκεια των πρώτων αιώνων αλλά και πολύ αργότερα, τον σημαντικό της ρόλο σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Το μεσοδιάστημα της βασιλείας του Ιουλιανού του Παραβάτη αποτελεί τη σύντομη διακοπή αυτής της επίδρασης: Από το δεύτερο έτος της βασιλείας του, ο Ιουλιανός άρχισε την εφαρμογή της εκπαιδευτικής του πολιτικής. Παρέδωσε την εκπαίδευση στους εθνικούς, υποστηρίζοντας την άποψη ότι η αμάθεια και η αγροικία είναι χαρακτηριστικά των χριστιανών. Έτσι, στις 17 Ιουνίου του 362 μ.Χ. σε νόμο-διάταγμά του καθόριζε ότι οι Χριστιανοί είχαν το δικαίωμα να διδάσκονται τα κλασσικά Ελληνικά Γράμματα, όμως έχαναν κάθε δικαίωμα να τα διδάσκουν οι ίδιοι. Κατά τον τρόπο αυτό, για τον χριστιανό διδάσκαλο-καθηγητή της εποχής του Ιουλιανού, διαγράφονταν οι εξής επιλογές: α) να αλλάξει την πίστη του για να μη χάσει τη δουλειά του, β) να διατηρήσει την πίστη του, αλλά να απολέσει τη θέση του, και γ) να προσαρμοστεί υποκριτικά στην απαίτηση του αυτοκράτορα και μεθοδικά να υπονομεύει την πίστη του στους θεούς ή να φανεί ουδέτερος προς την παλιά θρησκεία.

Γενικά, όλοι οι βυζαντινοί είχαν ιδιαίτερη εκτίμηση και σεβασμό προς την εκπαίδευση. Τη θεωρούσαν ως το πρώτο από τα αγαθά που μπορούσαν να κατέχουν και το οποίο δε θα τους «πρόδιδε» ποτέ. Γι’ αυτό οι πατέρες φρόντιζαν για την εκπαίδευση των παιδιών τους. Τα παιδιά, μετά από τα έξι ή επτά τους χρόνια πήγαιναν στα σχολεία για να μάθουν τα πρώτα τους γράμματα που ονομάζονταν Προπαιδεία των μαθημάτων και πιο συχνά Ιερά Γράμματα, επειδή οι δάσκαλοι της στοιχειώδους εκπαίδευσης ήταν οι πιο πολλοί κληρικοί και μοναχοί και δίδασκαν το αλφάβητο, τον συλλαβισμό, την ανάγνωση και τη γραφή μέσα από εκκλησιαστικά, ως επί το πλείστον, κείμενα. Οι μαθητές διδάσκονταν, μ’ αυτή τη μεθοδολογία, στοιχεία γραμματικής, αριθμητική, αρχαία ιστορία, μυθολογία, ωδική και θρησκευτικά. Εκείνος που δίδασκε τα πρώτα στοιχεία καλούνταν στοιχευτής ή γραμματιστής κι εκείνος που δίδασκε αριθμητική, δηλαδή το «ψηφίζειν», λεγόταν ψηφιστής.

Ειδικά κτίρια για τα σχολεία, και μάλιστα της στοιχειώδους εκπαίδευσης, δεν υπήρχαν. Ως αίθουσες διδασκαλίας χρησίμευαν δωμάτια στον περίβολο των εκκλησιών, σε νάρθηκες, όπως επίσης και σε οικήματα κοντά σε μοναστήρια.

«Εγκύκλια Παίδευση»

Μετά από τρία ή τέσσερα χρόνια το παιδί τέλειωνε το σχολείο του γραμματιστή, δηλαδή της πρώτης βαθμίδας, και όποιος ήθελε και μπορούσε να συνεχίσει τις σπουδές του πήγαινε στο σχολείο του Γραμματικού για την Εγκύκλιο Παίδευση. Η δεύτερη αυτή βαθμίδα ήταν ανώτερη από την προηγούμενη και οι γνώσεις που πρόσφερε ήταν απαραίτητες για κείνον που επεδίωκε να μπει σε κρατική υπηρεσία και με τον καιρό να πάρει ένα ανώτερο αξίωμα στην πολιτεία. Τα τρία, λοιπόν, στάδια της γνώσης και της μόρφωσης οδηγούσαν το μαθητή σε πνευματική και κοινωνική άνοδο και εξέλιξη.

Το πρώτο βασικό στάδιο της διδασκαλίας της γραμματικής είχε ως σκοπό την άριστη κατά το δυνατό γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας. Στη συνέχεια οι μαθητές άρχιζαν να μελετούν ποιητές. Από τους ποιητές προτιμούνταν οι επικοί, και κυρίως ο Όμηρος. Επίσης διδάσκονταν Ησίοδο, Πίνδαρο, Αρχίλοχο, τραγικούς (Αισχύλο, Ευριπίδη, Σοφοκλή), και αργότερα και κωμικούς (Αριστοφάνη). Κοντά σε αυτούς μελετούσαν και έργα χριστιανών ποιητών, όπως τα «έπη» του Γρηγορίου του Ναζιανζηνού. Ακολουθούσε η διδασκαλία των πεζών συγγραφέων, Ξενοφώντα, Ηροδότου, Θουκυδίδη, Πλουτάρχου και άλλων, καθώς και της Ιστορίας, Πολιτικής και Εκκλησιαστικής.

Το δεύτερο στάδιο άρχιζε με την Ρητορική, για την οποία οι Βυζαντινοί είχαν εκτίμηση, διότι ήταν πολύ χρήσιμη μάθηση και τέχνη. Ήταν απαραίτητη γνώση τόσο για τους κληρικούς, που θα κήρυτταν το θείο λόγο από τον άμβωνα, όσο και τους πολιτικούς-διπλωμάτες, που θα έπρεπε να πείθουν στις διαπραγματεύσεις τους, και τους δικηγόρους, για να είναι πειστικοί στα δικαστήρια.

Το τρίτο στάδιο αποτελούσε η φιλοσοφία, ως επιστέγασμα της εγκύκλιας μόρφωσης. Σ’ αυτό διδάσκονταν η Λογική, η Ηθική, η Δογματική και η Μεταφυσική. Στη Φιλοσοφία ανήκαν τα μαθηματικά ή αλλιώς η «Μαθηματική επιστήμη» και η τετρακτύς: η Αριθμητική, η Μουσική, η Γεωμετρία και η Αστρονομία.

Αναγκαίο μάθημα ακόμη ήταν η Οξυγραφία ή Σημειογραφία, δηλαδή στενογραφία και ταχυγραφία, διότι για να γίνει κάποιος γραμματέας (Νοτάριος) στο δημόσιο έπρεπε να ξέρει να γράφει γρήγορα και σωστά ό,τι του υπαγόρευαν.

Η φοίτηση στα σχολεία της εγκύκλιας εκπαίδευσης διαρκούσε τέσσερα έως πέντε χρόνια. Όσοι τελείωναν και ένιωθαν τις δυνάμεις τους αρκετές, είχαν το δικαίωμα να πάνε στην ανώτατη ή πανεπιστημιακή εκπαίδευση για περισσότερες ακόμη σπουδές.

Η εκκλησία και η πολιτεία είχαν πολλές απαιτήσεις από τους δασκάλους και τους καθηγητές. Ζητούσαν να γνωρίζουν πολύ καλά τα αντικείμενα της διδασκαλίας τους, να είναι πράοι και φιλάνθρωποι, πρότυπα αρετής διδάσκοντας με το παράδειγμά τους. Να αγαπούν τους μαθητές και να θυσιάζονται για αυτούς. Αν και οι απαιτήσεις ήταν πολλές, οι αμοιβές ήταν μικρές. Προσπαθούσαν με κάποιους «συνδυασμούς» να βελτιώσουν την κατάστασή τους, όμως έμεναν φτωχοί. Κατά την διάρκεια του σχολικού έτους υπήρχαν πολλές γιορτές που διέκοπταν τα μαθήματα και ξεκούραζαν τους μαθητές.

Η παιδεία και οι γυναίκες

Πάντως, οι γνώσεις μας για την παιδεία των αγοριών στο Βυζάντιο είναι αρκετές, οπωσδήποτε περισσότερες από όσα γνωρίζουμε για την εκπαίδευση των κοριτσιών. Οι ιστορικές πηγές γύρω από αυτό το θέμα είναι περιορισμένες. Έτσι δεν γνωρίζουμε με πληρότητα τι δυνατότητες υπήρχαν για την μόρφωση των γυναικών, αν και στη Βυζαντινή Ιστορία αναφέρονται πολλές μορφωμένες γυναίκες.

Μερικοί ιστορικοί θεωρούν ότι δεν υπήρχαν πουθενά σχολεία γυναικών στο Βυζάντιο και κατά κανόνα τα κορίτσια δεν είχαν την ίδια εκπαίδευση με τους άνδρες. Άλλοι όμως ιστορικοί, ερευνώντας τις πηγές, διαπίστωσαν ότι ήδη από τον 4ο αιώνα υπήρχαν δάσκαλοι κοριτσιών και ήταν δυνατό στις μεσαίες κοινωνικές τάξεις να τα στέλνουν μαζί με τα αγόρια στο σχολείο του Γραμματιστή (στοιχειώδης εκπαίδευση), για να μάθουν να γράφουν και να διαβάζουν. Είναι βέβαιο ακόμα ότι τα κορίτσια, που ανήκαν σε πλουσιότερες τάξεις, έπαιρναν την ίδια περίπου μόρφωση με τα αδέρφια τους καθώς η διδασκαλία γινόταν στο σπίτι από ιδιωτικούς δασκάλους, αλλά οι γυναίκες δεν μπορούσαν να πάνε σε ανώτατο Πανεπιστήμιο. Παρ’ όλες αυτές τις δυσκολίες, συναντούμε πολλές φωτισμένες γυναίκες με ευρύτατη πνευματική καλλιέργεια όπως η Υπατία (370-415 μ.Χ.) στην Αλεξάνδρεια, φαινόμενο μοναδικό πανεπιστήμονος γυναίκας, η Πουλχερία, η αδερφή του Θεοδοσίου Β΄, και η σύζυγός του Αθηναίδα-Ευδοκία, κόρη του Αθηναίου φιλοσόφου Λεοντίου (Ε΄ αιώνος), η οποία συντέλεσε στη σύνταξη των νόμων του, η ποιήτρια Κασσιανή (Θ΄ αιώνος), σπουδαία υμνωδός της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η μεγάλη ιστορικός Άννα η Κομνηνή, συγγραφέας του ιστορικού έργου Αλεξιάς, όπου εξιστορεί τα συμβάντα κατά τη διάρκεια της βασιλείας του πατέρα της Αλεξίου Α΄ του Κομνηνού. Αυτή ήταν ερασιτέχνης γιατρός και, σύμφωνα με τις πηγές, γνώριζε τόσα πολλά για την ιατρική, όσα κι ένας επαγγελματίας γιατρός. Κι άλλες γυναίκες, εκτός από την παραπάνω, υπήρχαν, που είχαν αρκετές και σοβαρές γνώσεις Ιατρικής και εργάζονταν, όπου όμως είχαν ίση θέση δίπλα στους άνδρες συναδέλφους τους.

Τα Ανώτερα Πνευματικά Ιδρύματα

Πολύ πριν ιδρυθεί το πρώτο πανεπιστήμιο στην Κωνσταντινούπολη, πολλές άλλες πόλεις της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν φημισμένες για τις ανώτερες και ανώτατες σχολές τους, όπως η Αθήνα για την ακαδημία της, σπουδαία φιλοσοφική σχολή, η Αλεξάνδρεια για το Μουσείο της, όπου διδάσκονταν η φιλοσοφία, τα μαθηματικά, η ιατρική κ.λ.π. Αξιόλογα πνευματικά κέντρα υπήρχαν επίσης στη Συρία, όπως η Βηρυτός με την περίφημη νομική σχολή, που ο μέγας ρήτορας Λιβάνιος την ονόμαζε «Μητέρα των Νόμων», η Αντιόχεια και η Έδεσσα με τις Θεολογικές σχολές και η Γάζα της Παλαιστίνης με την φημισμένη σχολή ρητόρων και ποιητών, που συνέβαλε ιδιαίτερα στην πρόοδο της σκέψης και της φιλολογίας της εποχής εκείνης.

Η Κωνσταντινούπολη, όταν έγινε πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, δεν διέθετε εκπαιδευτική παράδοση. Είναι βέβαιο, όμως, ότι πολλοί γραμματικοί, ρήτορες, ίσως και φιλόσοφοι, συγκεντρώθηκαν εκεί. Γι’ αυτό, εξάλλου, υπάρχουν αρκετοί που θεωρούν ότι η οργάνωση της ανώτερης εκπαίδευσης άρχισε από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αυτό, όμως, δεν βεβαιώνεται από συγκεκριμένες μαρτυρίες. Αντίθετα, γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Κωνσταντινούπολη έγινε πνευματική πρωτεύουσα στους χρόνους του Κωνσταντίνου Β΄(337-361), καθώς συγκεντρώθηκαν πολλοί διάσημοι δάσκαλοι, που άνοιξαν εκεί σχολές και προσέλκυσαν πολλούς ακροατές. Οι πιο σπουδαίοι ήταν ο Λιβάνιος και ο Θεμίστιος, ειδωλολάτρες και οι δύο. Ο τελευταίος μάλιστα, ως καθηγητής της φιλοσοφίας, κατέστησε την Κωνσταντινούπολη τόπο παιδείας (κοινόν παιδεύσεως καταγώγιον), όπως γράφει σε επιστολή του προς τη Σύγκλητο της Κωνσταντινούπολης ο ίδιος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος.

Στον τομέα της παιδείας άξιος διάδοχος του Κωνσταντίνου στάθηκε ο Ιουλιανός που με την αγάπη του για τα αρχαία γράμματα και την ώθηση που έδωσε στην ανάπτυξη της κλασικής παιδείας κατέστησε οριστικά την Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα πνευματική πόλη.

Φυσική συνέπεια όλων αυτών υπήρξε η δια νόμου ίδρυση του πρώτου κρατικού «Πανεπιστημίου» στην Πόλη με το όνομα «Πανδιδακτήριον». Το Φεβρουάριο (26) του 425 ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Β΄ ο Μικρός, εξέδωσε το περίφημο διάταγμα, που κανόνιζε όλα όσα αφορούσαν την ανώτατη αυτή Σχολή. Στην ίδρυση του «Πανδιδακτηρίου» συνέβαλαν, φαίνεται, δύο γυναίκες, η μεγαλύτερη αδελφή του Θεοδοσίου Πουλχερία και η σύζυγός του. Και οι δύο ήταν πολύ μορφωμένες και αγαπούσαν τα Ελληνικά γράμματα. Στο Πανδιδακτήριο διδάσκονταν η φιλολογία, η ρητορική και το ρωμαϊκό δίκαιο, η γραμματική και η φιλοσοφία, όχι όμως και η Θεολογία ,η οποία διδάσκονταν στην Πατριαρχική Σχολή πολύ νωρίς (5ο αιώνα). Το Πανδιδακτήριο από τότε που ιδρύθηκε και σε όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του πέρασε πολλές περιπέτειες. Διάφορα γεγονότα, πόλεμοι, επαναστάσεις, θρησκευτικές έριδες, επηρέασαν την πορεία της ανώτατης παιδείας. Έτσι ο σφετεριστής του θρόνου με στρατιωτική εξέγερση αυτοκράτορας Φωκάς (602-610) έκλεισε το Πανδιδακτήριο, το οποίο -όμως- αναβίωσε αμέσως από τον Ηράκλειο (610-641). Την περίοδο της εικονομαχίας διαταράχτηκε σοβαρά η λειτουργία του αλλά δεν έκλεισε. Έτσι οι Ίσαυροι φαίνεται πως το ονόμασαν «Οικουμενικόν Διδασκαλείον».

Τον 6ο αιώνα ο Ιουστινιανός Α΄, επιθυμώντας να κυβερνά σε ένα κράτος χριστιανικό, απαγόρευσε την ειδωλολατρία. Έτσι έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές των Αθηνών επειδή ήταν προπύργιο της ειδωλολατρικής παιδείας. Ωστόσο ο ίδιος δεν έθιξε την άλλη φιλοσοφική σχολή της Αλεξάνδρειας, το «Μουσείον», αλλά αντίθετα την ενίσχυσε. Μεγάλη ώθηση έδωσε επίσης στις νομικές σπουδές αυξάνοντας στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης τη διδασκαλία τους σε πέντε χρόνια.

Αργότερα, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Μιχαήλ Γ΄, έγινε μια σοβαρή πρόοδος στον τομέα της ανώτερης εκπαίδευσης. Τότε ο Καίσαρας Βάρδας ίδρυσε και οργάνωσε ανώτατη σχολή όπου διδάσκονταν η «έξω σοφία» ή «θύραθεν παιδεία». Η φοίτηση ήταν για τους σπουδαστές δωρεάν. Επειδή αυτό το νέο πνευματικό ίδρυμα εγκαταστάθηκε στο ανάκτορα της Μαγναύρας πήρε το όνομά του από αυτό και έγινε γνωστό ως Πανδιδακτήριο της Μαγναύρας. Σπουδαίες πνευματικές μορφές της εποχής συνδέθηκαν με το ίδρυμα αυτό, όπως ο Λέων μαθηματικός και φιλόσοφος, που διετέλεσε διευθυντής του και ο Φώτιος ο Πατριάρχης που -πιθανότατα- δίδαξε εκεί, και ο Κωνσταντίνος-Κύριλλος -απόστολος των Σλάβων- που φοίτησε εκεί.

Στα χρόνια του Κωνσταντίνου Ζ΄ του Πορφυρογέννητου το Πανεπιστήμιο της Μαγναύρας αναδιοργανώνεται. Ο λόγιος αυτός βασιλέας, συνεχίζοντας με ζήλο την πολιτιστική παράδοση ανακαίνισε το Πανδιδακτήριο και πρόσφερε υλική και ηθική ενίσχυση σε διδάσκοντες και σπουδαστές.

Κατά τον 11ο αιώνα η ανώτερη μόρφωση είχε παραμεληθεί. Μια ομάδα πνευματικών ανθρώπων με επικεφαλής τον Μιχαήλ Ψελλό ζήτησε να γίνουν μεταρρυθμίσεις στην ανώτατη εκπαίδευση. Απαιτούσαν να ιδρυθεί ένα είδος νομικού Λυκείου ή Ακαδημίας, ξεχωριστά από την φιλοσοφική σχολή γενικής μόρφωσης. Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος (1042-1055) μεταρρύθμισε με διάταγμα το Πανδιδακτήριο ιδρύοντας δύο ξεχωριστές σχολές, τη Νομική σχολή με το όνομα «Διδασκαλείον των νόμων» και την Φιλοσοφική με το όνομα «Γυμνάσιον». Σκοπός της πρώτης ήταν να διδάσκεται συστηματικά η νομική επιστήμη για τη δημιουργία ολοκληρωμένων νομικών δικαστών και κρατικών υπαλλήλων. Διευθυντής της έγινε ο Ιωάννης Ξιφιλίνος, ο Νομοφύλαξ του κράτους. Τη Φιλοσοφική σχολή διηύθυνε ο περίφημος Μιχαήλ Ψελλός. Σε αυτή διδάσκονταν κλασικοί συγγραφείς, ρητορική, διαλεκτική, μαθηματικά, αστρονομία, θεωρητική μουσική και θεολογία. Η σχολή αυτή έδωσε τεράστια ώθηση στη διανοητική ανάπτυξη και την φιλοσοφική σκέψη στο Βυζάντιο.

Οι πανεπιστημιακές αυτές σχολές λειτούργησαν μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα προσφέροντας πάρα πολλά. Με την κατάληψη της Κωνσταντινούπολης από τους σταυροφόρους (1204) και την ίδρυση της αυτοκρατορίας της Νίκαιας, οι αυτοκράτορές της σκέφτηκαν, για να «επανιδρύσουν» την εκπαιδευτική παράδοση, να μεταφέρουν την ανώτερη παιδεία στη Νίκαια. Εκεί, έλαβαν μέτρα ενίσχυσης των γραμμάτων και των επιστημών με την ίδρυση βιβλιοθηκών και την πρόσκληση σπουδαίων καθηγητών της ιατρικής, των μαθηματικών, της ρητορικής κ.ά. Ο Ιωάννης Βατάτζης (1225-1254), αυτοκράτορας της Νίκαιας ίδρυσε και σχολή Φιλοσοφίας υπό τη διεύθυνση του Νικηφόρου Βλεμμύδη, ενός από τους πιο αξιόλογους φιλοσόφους του Βυζαντίου. Η Νίκαια την εποχή εκείνη έγινε σπουδαίο κέντρο σπουδών και έφτασε σε μεγάλη ακμή.

Η προσπάθεια να διατηρηθεί η ανώτατη εκπαίδευση συνεχίστηκε και μετά την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από τους Βυζαντινούς (1261). Ο Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος (1261-1282) ανέθεσε στο Γεώργιο Ακροπολίτη, μεγάλο Λογοθέτη, να αναλάβει τη διεύθυνση του ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος ως καθηγητής της αριστοτελικής φιλοσοφίας και στον Γεώργιο Παχυμέρη να διδάξει στο «Οικουμενικόν Διδασκαλείον» την Κωνσταντινούπολης τα ανώτερα μαθήματα της «τετρακτύος», δηλαδή αριθμητική, γεωμετρία, αστρονομία και μουσική. Ο Ανδρόνικος Β΄ ο Παλαιολόγος (1282-1328 ) όρισε τον Θεοδόσιο Μετοχίτη, έναν από τους σπουδαιότερους συγγραφείς του Βυζαντίου να προΐσταται της ανώτατης παιδείας.

Τέλος, επί Ιωάννη Η΄ του Παλαιολόγου (1425-1448 ) ιδρύθηκε το τελευταίο πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης, το «Καθολικόν Μουσείον» από τον Ιωάννη Αργυρόπουλο (1415-1487), λόγιο και κληρικό, έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες σοφούς που συντέλεσε στην αναγέννηση των κλασικών σπουδών στην Ιταλία. Αυτός δίδαξε στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας (1441-1444) πριν έρθει να διδάξει στην Κωνσταντινούπολη. Στο ίδρυμα αυτό δίδαξε επίσης ο Γεώργιος Σχολάριος (1405-1468 ), ανώτερος δικαστής, μέλος της συγκλήτου και μετά την άλωση ο οικουμενικός πατριάρχης με το όνομα Γεννάδιος.

Τέλος, πρέπει να αναφερθούν οι σπουδαίοι βυζαντινοί ποιητές, όπως ο Ρωμανός ο μελωδός, ο αποκαλούμενος Πίνδαρος και Δάντης της Βυζαντινής υμνογραφίας, ο Ανδρέας επίσκοπος Κρήτης, ο Κοσμάς ο μελωδός και ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο μεγάλος εκκλησιαστικός συγγραφέας, εξαιρετικός υμνογράφος και πατέρας της σχολαστικής φιλοσοφίας, που βοηθούν στην πνευματική ανάκαμψη της αυτοκρατορίας κατά τις δύσκολες εποχές του 7ου, 8ου, και 9ου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει επίσης σπουδαίους ανθρώπους του πνεύματος όπως ο Μάξιμος ο Ομολογητής, ο Πατριάρχης Σέργιος και ο μεταγενέστερος Θεόδωρος Στουδίτης, ο οποίος οργάνωσε στο μοναστήρι του Στουδίου κέντρο αντιγραφής βιβλίων και αρχαίων κωδίκων. Όλοι αυτοί θα οδηγήσουν στην αναγέννηση των γραμμάτων και στην εμφάνιση του πρώτου βυζαντινού ανθρωπισμού.

Επίλογος

Ενός ανώνυμου συγγραφέα

"Και βέβαια μακάρι να μπορούσα να γράψω όλα τα ονόματα αυτών που έμειναν για να πεθάνουν για τους τάφους των πατεράδων τους, για την τιμή των οικογενειών τους και για την υπεράσπιση ενός χιλιόχρονου πολιτισμού, αλλά και για τους Ιταλούς και τους λίγους Ισπανούς που πολέμησαν μαζί τους. Άλλοι τόσοι Έλληνες βρίσκονταν έξω από τα τείχη, στην υπηρεσία του εκπροσώπου της νέας τάξης πραγμάτων. Αγωνίζονταν για μία αυτοκρατορία πολυπολιτισμική, χωρίς σύνορα, χωρίς σημαίες στην οποία όλες οι εθνότητες θα ζούσαν μαζί, αλλά αγωνίζονταν ταυτόχρονα για το προσωπικό τους συμφέρον και για τον πλουτισμό τους. Οι Έλληνες που ήταν μέσα στα τείχη αγωνίζονταν για πατρίδα, θρησκεία, τιμή και οικογένεια και σύντομα οι περισσότεροι από αυτούς θα έχαναν τη ζωή τους. Η ιστορία πάντα θα επαναλαμβάνεται, άλλοι θα είναι εντός των τειχών και άλλοι εκτός των τειχών".

Ενδεικτική Βιβλιογραφία

1. Η πολιτισμική προσφορά του Ελληνισμού από την Αρχαιότητα ως την Αναγέννηση. Β. Ασημομύτης- Γ. Γρυντάκης- Θ. Κατσουλάκος - Σ. Κόνδης- Χ. Μπουλιώτης- Β. Σκουλάτος. Έκδ. ΥΠΕΠΘ- Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
2. Ζεράρ Βάλτερ, Η καθημερινή ζωή στο Βυζάντιο, εκδόσεις Ωκεανίδα.
3. Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια, «Πυρσός», εκδόσεις Δρανδάκη (Τόμος Ελλάς)
4. Ιστορικές Γραμμές, Βυζάντιο, τόμος Β΄-Ι΄. Ν. Παπαϊωάννου.
5. Εγκυκλοπαίδεια «Ήλιος» Ιωάννου Πασσά.
6. Εγκυκλοπαίδεια Ελευθερουδάκη.
7. Ελληνική Ιστορία Κωνσταντίνου Παπαρρηγοπούλου.
8. «Ο Πρώτος Βυζαντινός Ουμανισμός», σημειώσεις και παρατηρήσεις για την εκπαίδευση και την παιδεία στο Βυζάντιο από τις αρχές ως τον 10ο αιώνα, Paul Lemerle, (μτφρ. Μ. Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου). Β΄ έκδοση. Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης. Αθήνα 1985.

της Αμαλίας Κ. Ηλιάδη, Φιλολόγου-Ιστορικού, ΜΑ Βυζαντινής Ιστορίας

Η Αμαλία Κ. Ηλιάδη γεννήθηκε στα Τρίκαλα Θεσσαλίας το 1967. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης Ιστορία-Αρχαιολογία με ειδίκευση στην Ιστορία. Πήρε Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ' τη Φιλοσοφική Σχολή του ιδίου Πανεπιστημίου και από το 1992 διδάσκει στη Μέση Εκπαίδευση ως Φιλόλογος. Έχει συγγράψει βιβλία ιστορικού, λογοτεχνικού και παιδαγωγικού περιεχομένου. Παράλληλα, ασχολείται ερασιτεχνικά με τη ζωγραφική και την ποίηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νεογέννητος

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Νεογέννητος
Ο Νεογέννητος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 843 μηνύματα.

O Νεογέννητος έγραψε στις 22:46, 30-07-12:

#97
ΤΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΑ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΤΩΝ ΒΥΖΑΝΤΙΝΩΝ

Η Νομοθετική δραστηριότητα των Βυζαντινών υπήρξε ιδιαιτέρως παραγωγική. Το Ρωμαϊκό Δίκαιο μετεξελίχθη, επί Ρωμαϊκών μεν βάσεων, αλλά με περισσότερο Ελληνικό, αλλά και Χριστιανικό χαρακτήρα. Οι αρχές του, περί ισονομίας, δικαιοσύνης και φιλανθρωπίας, παρέπεμπαν σαφώς, αφενός μεν στην κλασσική Ελλάδα, αφετέρου δε στην Χριστιανική πίστη. Χαρακτηρίζεται, βεβαίως, σε αρκετά σημεία ως άκρως απολυταρχικό, τέλεια συνυφασμένο όμως με τις επιταγές της τότε εποχής περί «Ελέω Θεού Μονάρχη». Θα εξετάσουμε επομένως την Βυζαντινή Νομοθεσία, αλλά κυρίως τους βασικότερους παράγοντες, οι οποίοι διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και το περιεχόμενό της. Ας μη ξεχνούμε, άλλωστε, ότι το Βυζαντινό Δίκαιο κληροδότησε στην Ευρώπη, τις βάσεις των νομοθεσιών των χωρών της.

Λέγοντας όμως περί Δικαίου, ας ρίξουμε μία ματιά στα κυριότερα Νομοθετικά έργα των Βυζαντινών χρόνων. Η πρώτη απόπειρα, έλαβε χώρα επί των ημερών του αυτοκράτορος Θεοδοσίου του Β’ τον 4ο αιώνα με τον λεγόμενο «Θεοδοσιανό Κώδικα» (Codex Theodosianus). Καταβλήθηκε τότε μία προσπάθεια σύντμησης και κωδικοποίησης της υφισταμένης νομοθεσίας.

Το επόμενο, αλλά ταυτοχρόνως και πιο καθοριστικό βήμα, ως προς την ολοκλήρωση του Θεοδοσιάνιου εγχειρήματος, έγινε την εποχή του Ιουστινιανού τον 6ο αιώνα, μέσω της κωδικοποιήσεως του Ρωμαϊκού Δικαίου, σε ένα σώμα υλικού, το λεγόμενο και «Corpus Iuris Civilis», που αποτελείτο από τέσσερα μέρη. Το πρώτο μέρος ονομάζονταν «Ιουστινιάνειος Κώδιξ» (Codex Iustinianus) και περιελάμβανε κωδικοποιημένες τις αυτοκρατορικές διατάξεις μέχρι την εποχή του. Το δεύτερο μέρος, «Οι Πανδέκται» (Digesta), ήταν μία συλλογή αποσπασμάτων από διάφορα έργα διακεκριμένων Νομομαθών. Αφορούσε τις απόψεις τους πάνω σε διάφορα νομικά ζητήματα. Το τρίτο μέρος είχε τον τίτλο «Εισηγήσεις» (Instituta) και αποτελούσε στην ουσία μία σύνοψη, ένα πρακτικό εγχειρίδιο θα λέγαμε στα χέρια των σπουδαστών των Νομικών Επιστημών. Τέλος, οι «Νεαραί» (Novellae), που πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι εγράφησαν στην Ελληνική, αποτελούσαν όλη την μεταγενέστερη νομοθεσία μετά τον Ιουστινιάνειο Κώδικα. Αργότερα, κατά τον 8ο αιώνα ο αυτοκράτωρ Λέων ο Γ΄ θέσπισε την «Εκλογή των Νόμων», η οποία ήταν μία σύντομη περίληψη του Corpus Iuris Civilis, προσαρμοσμένη όμως στις ανάγκες της εποχής του.

Την εποχή της Μακεδονικής Δυναστείας, τώρα, – μέσα 9ου έως μέσα 11ου – βλέπουμε μία σημαντική και αξιόλογη παραγωγή Νομοθετημάτων. Έτσι έχουμε την επονομαζόμενη «Εισαγωγή ή Επαναγωγή», στην οποία γίνεται για πρώτη φορά αναφορά για την ανεξαρτησία του Πατριαρχικού Λόγου. Επίσης, την ίδια εποχή, τον 9ο αιώνα παρουσιάζεται και ο «Πρόχειρος Νόμος». Λίγο μετά έχουμε την παρουσίαση των «Βασιλικών», του δεύτερου πιο σημαντικού κώδικα μετά τον Ιουστινιάνειο. Άλλα, μικρότερης σημασίας Νομικά Έργα είναι: «Η μεγάλη Σύνοψις των Βασιλικών» στα μέσα του 10ου αιώνος, «Ο Τιπούκειτος» τον 11ο, «Η Σύνοψη των Νόμων» επίσης τον 11ο, «Το Πόνημα Νομικόν» τον ίδιο αιώνα, όπως και «Η Πείρα». Το πιο άξιο λόγου έργο όμως της Ύστερης Βυζαντινής περιόδου είναι η «Εξάβιβλος» του Κωνσταντίνου Αρμενοπούλου.

Κατά την διάρκεια της μακραίωνης ιστορίας του Βυζαντίου η αυτοκρατορική εξουσία υπήρξε, φυσικά, απόλυτη αλλά και καταλυτική. Κατά συνέπεια και το δίκαιο δεν μπορούσε να ξεφύγει αυτού του κανόνος. Το περιεχόμενό του, ήταν στην ουσία μία σειρά αυτοκρατορικών διατάξεων. Η θέληση των αυτοκρατόρων ήταν ταυτόχρονα και νόμος, και μάλιστα εκπορευόμενος εκ του Θείου, ο οποίος εκφράζονταν μέσα από μία σειρά Νεαρών, που εξέδιδαν σε τακτά χρονικά διαστήματα, αρχής γενομένης από τον Ιουστινιανό. Θα λέγαμε ότι, αν και δημιουργός των Νόμων ήταν ο αυτοκράτορας, εντούτοις Πηγή τους εμφάνιζε τον Θεό και αυτό για να συμπεριλάβει με τον μανδύα της Ιερότητος τις όποιες αποφάσεις ελάμβανε και εν συνεχεία νομοθετούσε. Αλλά και έργα όπως Οι Πανδέκται, του εν λόγω Βυζαντινού ηγεμόνος, που περιείχαν σταχυολογήματα διαφόρων επιφανών Νομικών των περασμένων αιώνων, είχαν συνταχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε, οι απόψεις που απηχούσαν να εναρμονίζονται απόλυτα με την κρατούσα άποψη περί του απόλυτου Κριτού και Νομοθέτη, του αυτοκράτορος. Αυτό συνέβη, διότι, η συλλογή των προγενεστέρων κειμένων, με σκοπό να ενταχθούν στους Πανδέκτες, έγινε ακριβώς με γνώμονα την συγκεκριμένη θέση, η οποία αποτελούσε και ένα είδος δόγματος στο Βυζάντιο. Να σημειώσουμε, μόνο, πως την δύσκολη αυτή προσπάθεια ανέλαβε να φέρει εις πέρας με μία δεκαεξαμελή επιτροπή ο Τριβωνιανός. Προχώρησε, λοιπόν, παρεμβαίνοντας στα κείμενα, είτε τροποποιώντας τα, είτε παραλείποντας τα σημεία που δεν συμφωνούσαν, καθιστώντας αυτά τελείως αγνώριστα. Αυτού του είδους οι τροποποιήσεις ονομάσθηκαν «Επεμβάσεις».

Ούτως ή άλλως, βέβαια, επιβάλλονταν εκ των πραγμάτων να προχωρήσει η αυτοκρατορία σε μία συστηματική και έγκυρη κωδικοποίηση της προϋπαρχούσης Ρωμαϊκής Νομοθεσίας. Έτσι, θα αποτελούσε ένα πολύτιμο εργαλείο στα χέρια των δικαστών, στην προσπάθειά τους για καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Πάντοτε όμως υπό το άγρυπνο βλέμμα του ανωτάτου άρχοντος, του αυτοκράτορος. Άλλωστε οιαδήποτε νομική δυσερμηνεία οδηγούσε αναγκαστικά στον ίδιο, καθόσον μόνο εκείνος δικαιούτο να θεσπίζει και να ερμηνεύει τους νόμους. Η λειτουργία του κράτους έπρεπε να είναι συνεχής και αρμονική. Οι νόμοι, επομένως, που εντάσσοντο στην ανωτέρω λειτουργία, όφειλαν να είναι ξεκάθαροι, να μην υποπίπτουν σε αντιφάσεις μεταξύ τους, αλλά ούτε και να επαναλαμβάνονται. Αυτό, αποτέλεσε άλλωστε και τον βασικότερο στόχο του Ιουστινιανού με τον Ιουστινιάνειο Κώδικα.

Κατά την διάρκεια της δυναστείας των Ισαύρων, τώρα, και συγκεκριμένα κατά τα έτη της βασιλείας του ιδρυτού της Λέοντος Γ’ (717-741), επιχειρήθηκε μία νέα κωδικοποίηση η επονομαζόμενη και Εκλογή των Νόμων. Ήταν, θα λέγαμε, μία επιτομή του Corpus Iuris Civilis και στόχευε στην προσαρμογή του δικαίου στις ανάγκες της εποχής του. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της συγκεκριμένης κωδικοποίησης, ήταν, η προσπάθεια αναθεώρησης της κείμενης νομοθεσίας επί το «Φιλανθρωπότερον», έτσι ώστε να συμβαδίζει με τις χριστιανικές αρχές του κράτους. Αφορούσε κυρίως ποινικά αδικήματα και προέβλεπε την ποινή του ακρωτηριασμού για τα περισσότερα από αυτά, αντικαθιστώντας την θανατική, η οποία όμως παρέμεινε για ορισμένα εξ΄αυτών, τα ιδιαιτέρως ειδεχθή. Είναι βεβαίως συζητήσιμο, εάν, και κατά πόσο ήταν προτιμώτερος ο ακρωτηριασμός από τον θάνατο, δεδομένου ότι, το μέτρο αυτό συνιστούσε για πολλούς έναν εκβαρβαρισμό του Ρωμαϊκού Δικαίου. Συν τοις άλλοις, έδειχνε και έναν επηρεασμό από πρακτικές της Ανατολής. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, δε συνάδει με τις αντιλήψεις περί του «Πρώτου Χριστιανικού Κώδικα» και το πλήθος των βιβλικών κειμένων που παρατίθενται μέσα. Σε άλλα σημεία, βεβαίως, στην Εκλογή παρατηρούμε την επήρεια των μεταβολών των κοινωνικών συνθηκών, όπως στην περίπτωση του γάμου, καθώς και στην βελτίωση της θέσης των γυναικών.

Ο αυτοκρατορικός απολυταρχισμός, φυσικά, συνεχίσθηκε και κορυφώθηκε στα χρόνια των Μακεδόνων. Κυρίως, αυτό φαίνεται από την έκδοση ορισμένων Νεαρών από τον Λέοντα τον ΣΤ΄, όπου δίδεται περαιτέρω νομική κάλυψη στο δικαίωμα του Βυζαντινού Μονάρχη να συγκεντρώσει υπό τον έλεγχό του το σύνολο της κρατικής εξουσίας. Οι διακηρύξεις του τύπου, ο αυτοκράτορας υπεράνω των νόμων και περί «Μόναρχου Κράτους» δίνουν ακριβώς το στίγμα της εποχής. Η αυτοκρατορική παντοδυναμία σε όλο της το μεγαλείο. Συνεπώς, δεν προξενεί εντύπωση πως στην διάρκεια της Βασιλείας τους, το δίκαιο συνδέθηκε με έντονες τάσεις επιστροφής στην Ιουστινιάνεια Νομοθεσία. Την προσπάθειά τους αυτή την ονόμασαν «Ανακάθαρση των Νόμων», έχοντας την έννοια της αποκατάστασης των Ιουστινιάνειων νομοθετημάτων, με την κατάργηση ουσιαστικά της Εκλογής. Η διαφορά με τον Ιουστινιανό, όμως, είναι πως ο ίδιος, κάπου παραδέχονταν την υπεροχή των νόμων, έτσι ώστε, να αναγκάζεται να υπακούει και ο ίδιος σε αυτούς. Το πρότυπο αυτό, του ηγεμόνα δηλαδή που υποτάσσεται και ο ίδιος στους νόμους, ήταν, σύμφωνο με την έννοια της «Εννόμου Επιστασίας». Εδώ, φαίνεται καθαρά η επίδραση της Κλασσικής Ελληνικής Παιδείας.

Ο σπουδαιότερος Νομοθετικός Κώδικας αυτής της περιόδου, ήταν Τα Βασιλικά, ένα έργο αποτελούμενο από εξήντα βιβλία, τα οποία περιέχουν δίκαιο σαφώς εμπνευσμένο από το Corpus Iuris Civilis. Ωστόσο, η μεγάλη εξάρτηση ολόκληρου, σχεδόν, του μεταϊουστινιάνειου δικαίου από αυτό, φανερώνεται και από κάποιο χωρίο των Βασιλικών, που προβλέπει πως σε κάθε περίπτωση που ο νόμος καθίστανται ελλιπής και παρουσιάζει κενά, τότε, αυτά έρχεται να τα καλύψει το «Παραδοσιακό» Ρωμαϊκό Δίκαιο. Τα Βασιλικά, τέλος, αποτέλεσαν την κύρια Νομοθεσία του Βυζαντίου, μέχρι την πτώση της Κωνσταντινούπολης, στα μέσα του 15ου αιώνος, στους Οθωμανούς. αυτό δε, κατοχυρώνεται κυρίως κατά την διάρκεια του 12ου αιώνος επί βασιλείας Μανουήλ Α΄ Κομνηνού, όπου ορίστηκε ρητώς, πως μόνον τα Βασιλικά αποτελούν το ισχύον δίκαιο της αυτοκρατορίας, αντικαθιστώντας το Ιουστινιάνειο.

Αξιοσημείωτο, επίσης, είναι το γεγονός ότι, επί Βασιλείου Α΄ του Μακεδόνος, εξεδόθη η Εισαγωγή ή Επαναγωγή, ένας νομικός κώδικας, όπου γίνονταν ιδιαίτερη μνεία στο θέμα των «Δύο Εξουσιών», του Αυτοκράτορα και του Πατριάρχη. Οι δύο αυτοί σημαντικότεροι θεσμοί του Βυζαντινού κράτους, αποτελούσαν ταυτόχρονα και τους πόλους εξουσίας, εξέφραζαν δε, ο μεν Αυτοκράτωρ την κεφαλή της κοσμικής και κατ΄ επέκταση της πολιτικής εξουσίας, ενώ ο Πατριάρχης ήταν η κεφαλή της Εκκλησίας. Στην Επαναγωγή, μάλιστα, καθορίζονται τα δικαιώματα και τα καθήκοντά τους, όπως και τα διαχωριστικά όρια των εξουσιών τους. Η νέα αυτή καινοτομία, έρχονταν σε αντίθεση με το υπάρχον σύστημα, βάσει του οποίου δεν υπήρχαν δύο διαφορετικές εξουσίες, αλλά δύο μορφές εμφάνισης της μόνης πραγματικής εξουσίας. Ο αυτοκράτορας, εξάλλου, ήταν ταυτόχρονα και ο ανώτατος εκκλησιαστικός ηγέτης. Το δυστύχημα, βέβαια, για την εκκλησία ήταν ότι, η διάρκεια ισχύος της επαναγωγής υπήρξε εξαιρετικά βραχύβια. Ήταν, άλλωστε, η τελευταία προσπάθεια της εκκλησίας για ανεξαρτησία. Η Επαναγωγή τέλος, κατέστη ανενεργός από τον Λέοντα τον ΣΤ΄, έναν άκρως απολυταρχικό μονάρχη.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να κάνουμε μία μικρή αναφορά στους "Δυνατούς". Είναι γεγονός ότι η Μακεδονική δυναστεία περιόρισε τη δύναμη των αριστοκρατών γαιοκτημόνων για μια σειρά από λόγους. Αυτοί οι λόγοι ήταν στρατιωτικοί, διότι τα στρατιωτικά αγροκτήματα χάνονταν σε βάρος των ιδιωτικών με αποτέλεσμα το κράτος να αναγκάζεται να διατηρεί μισθοφορικό στρατό ο οποίος ήταν δαπανηρός και αμφιβόλου μαχητικότητος. Άλλοι ήταν πολιτικοί, γιατί οι μεγαλογαιοκτήμονες με τη μεγάλη τους δύναμη άρχισαν να έχουν αξιώσεις στον αυτοκρατορικό θρόνο. Τέλος, για οικονομικούς λόγους ήταν πιο εύκολο για την αυτοκρατορία να δασμολογεί μικροϊδιοκτήτες απ' ότι τους τιμαριούχους οι οποίοι απέφευγαν την καταβολή οικονομικών εισφορών. Κατά συνέπεια, οι Μακεδόνες αυτοκράτορες, με διάφορους νόμους και διατάγματα, πέτυχαν να προτιμώνται ως αγοραστές της κοινοτικής γης οι γείτονες και συγγενείς τους πωλητή, να αποδίδονται αναδρομικά στους φτωχούς ιδιοκτήτες τα χωράφια που τους είχαν πάρει οι Δυνατοί, να απαγορεύεται η αγοραπωλησία των στρατιωτικών κτημάτων, να περιοριστεί η αύξηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και τέλος να πληρώνουν οι Δυνατοί τον φόρο των φτωχών. Το τελευταίο νομοθετικό μέτρο είναι το γνωστό "Αλληλέγγυον" του Βασιλείου του Β'.

Στα χρόνια που επακολούθησαν, δεν παρατηρείται η συγγραφή ιδιαίτερα αξιόλογων νομοθετικών έργων. Η περίοδος εκείνη χαρακτηρίζεται από μία γενικότερη παρακμή του βυζαντίου σε όλους τους τομείς, επομένως και στο δίκαιο. Κάτω από αυτές τις δυσοίωνες συνθήκες, δεν υπήρχε η σκέψη για τη σύνταξη νέων νόμων, παρά μόνο για αναμασήματα παλαιοτέρων. Τα περισσότερα έργα εξαντλούνται στην ερμηνεία και κωδικοποίηση των Βασιλικών, όπως ο Τιπούκειτος, που αποτελεί ουσιαστικά ένα ευρετήριο των Βασιλικών. Αλλά και η Μεγάλη Σύνοψη των Βασιλικών είναι στην ουσία μία περίληψή τους. Ακόμη, να τονίσουμε πως γίνεται μία προσπάθεια για την συγγραφή εγχειριδίων που προορίζονταν για τους φοιτητές των Νομικών Επιστημών. Τέτοια ήταν η Σύνοψη των Νόμων, του Μιχαήλ Ψελλού και το Πόνημα Νομικόν του Μιχαήλ Ατταλειάτη. Το σπουδαιότερο, όμως, έργο της Ύστερης Βυζαντινής περιόδου, ήταν, η εξάβιβλος του Κωνσταντίνου Αρμενοπούλου τον 14ο αιώνα. Στα έξι βιβλία της, βλέπουμε μία ταξινόμηση του υπάρχοντος ποινικού και αστικού δικαίου. Και αυτό διότι, οι ανάγκες της εποχής ζητούσαν τη συγγραφή ενός εύχρηστου και άριστα ταξινομημένου νομικού εγχειριδίου, δεδομένου ότι, το έργο των Βασιλικών είχε καταστεί πλέον μη λειτουργικό. Το πόσο σημαντικό έργο αποτέλεσε η εξάβιβλος, αποδεικνύεται και εκ του γεγονότος της υιοθετήσεώς του από το νεοσύστατο Ελληνικό κράτος στη θέση του αστικού δικαίου έως τα μέσα του 20ου αιώνος.

Οι αρχές του Βυζαντινού δικαίου, όμως, εμπνέονται και από τον Χριστιανισμό. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι, όλοι οι αυτοκράτορες εμφορούνται των χριστιανικών ιδεωδών, και αυτό φαίνεται μέσα από τα νομοθετήματά τους. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως η χριστιανική πίστη αποτέλεσε βασικό συστατικό του Βυζαντίου. Ο ευφυέστατα σκεπτόμενος Μεγάλος Κωνσταντίνος, διέγνωσε σωστά πως η συνέχιση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στηρίζονταν πάνω σε δύο πυλώνες. Ο πρώτος ήταν το οικονομικά εύρωστο και πλούσιο ανατολικό τμήμα της και ο δεύτερος ο χριστιανισμός. Η νέα θρησκεία, είχε αναπτύξει ιδιαίτερα μεγάλη δυναμική μετά την παύση των τελευταίων διωγμών επί Διοκλητιανού και εγγυούταν την συνοχή του ετερόκλητου πληθυσμού της αυτοκρατορίας. Το κύρος της Εκκλησίας, έτσι, αυξήθηκε και επομένως μετά την εύνοια του Μ. Κωνσταντίνου, πέρασε στο στάδιο της προνομιακής μεταχείρισής της και τέλος στην επιβολή της χριστιανικής θρησκείας σε όλους τους υπηκόους της αυτοκρατορίας. Όλες οι παραπάνω πρακτικές εμπεριέχονταν σε διάφορα αυτοκρατορικά διατάγματα, τα οποία αποτέλεσαν μετέπειτα νόμους του κράτους. Ενδεικτικό, μάλιστα, του αυξημένου αυτοκρατορικού ενδιαφέροντος για τα εκκλησιαστικά ζητήματα, ήταν πως ο Ιουστινιάνειος Κώδικας, αποτελούμενος από δώδεκα βιβλία, αφιέρωνε το πρώτο στο εκκλησιαστικό δίκαιο. Ο συγκεκριμένος αυτοκράτωρ, μάλιστα, επεδίωκε να ασκήσει την εξουσία του «Κατά Μίμησιν» Θεού. Σύμφωνα με αυτή την πρακτική, έπρεπε, να ακολουθήσει συγκεκριμένους κανόνες και υποδείγματα, ώστε από την μία να είναι αρεστός στον Θεό, αλλά και από την άλλη να εμπνέει εμπιστοσύνη στους υπηκόους του.

Όσον αφορά τώρα το καθεαυτό εκκλησιαστικό δίκαιο, έχουμε διάφορες συλλογές, όπως η «Συναγωγή», μία συλλογή προγενεστέρων ιερών κανόνων. Άλλη συλλογή ήταν ο «Νομοκανών», ένα έργο όπου η τελική έκδοσή του έγινε από τον Θεόδωρο Βαλσαμώνα τον 12ο αιώνα. Υπάρχει, μάλιστα, διάχυτη η άποψη, τόσο από τον Βαλσαμώνα, όσο και από τον Ματθαίο Βλάσταρη μεταγενέστερα, πως, οι εκκλησιαστικοί κανόνες μπορούν να εξισωθούν με τις «Θείες Γραφές» και ότι οι νόμοι αυτό που κάνουν στην πραγματικότητα είναι να τους συμπληρώνουν.

Επίσης, την Υστεροβυζαντινή εποχή, θα παρατηρήσουμε μία αύξηση των αρμοδιοτήτων των εκκλησιαστικών δικαστηρίων, κυρίως λόγω της Νεαράς 27 του Αλεξίου του Α΄, όπου γίνεται η μεταβίβαση ορισμένων τέτοιων αρμοδιοτήτων, κυρίως οικογενειακών και κληρονομικών υποθέσεων. Ξέχωρα αυτού, όμως, η δικαστική δικαιοδοσία της εκκλησίας επεκτάθηκε και σε άλλα ζητήματα, εκτός αυτών των οποίων όριζε η εν λόγω Νεαρά, όπως η τοκογλυφία, η σύνταξη συμβολαίων κι άλλα. Η πρακτική αυτή, ουδέποτε συνάντησε οποιαδήποτε αυτοκρατορική αντίδραση. Ο λόγος ήταν ότι, αποδέσμευε σε αρκετά μεγάλο βαθμό τα πολιτειακά δικαστήρια από έναν μεγάλο όγκο υποθέσεων. Γεγονός όμως ήταν, πως με την πάροδο των αιώνων και ιδιαίτερα στους τελευταίους δύο, προ της οριστικής πτώσης του Βυζαντίου, η ισχύς του αυτοκράτορα έφθινε συνεχώς.

Καταλήγοντας λοιπόν, βλέπουμε ότι, το Βυζαντινό οικοδόμημα στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στη Νομοθεσία του. Οι κύριοι άξονες, πάνω στους οποίους στηρίχθηκε το Ρωμαϊκό Δίκαιο, σε όλη την Βυζαντινή περίοδο ήταν ο αυτοκράτορας και η εκκλησία. Όλο αυτό το διάστημα, η συνύπαρξη αλλά και η συνεργασία τους υπήρξε αγαστή. Πάντοτε όμως υπό το σκήπτρο της κοσμικής εξουσίας, του αυτοκράτορος. Ορισμένες, κατά καιρούς, προσπάθειες αυτονόμησης του κλήρου, ιδιαίτερα την εποχή του πατριάρχου Φωτίου με την Επαναγωγή, απέβησαν όπως είδαμε άκαρπες. Οι Βυζαντινοί ηγεμόνες είχαν ενδυθεί τον Θείο μανδύα του «Ελέω Θεού Μονάρχη». Τοιουτοτρόπως κινήθηκε και η εκκλησία, όπου οι εκπρόσωποί της, αν και δεν είχαν πλήρη ελευθερία κινήσεων, εντούτοις επωφελήθηκαν τα μέγιστα, μέσω πολλών διατάξεων, όπως και «Χρυσόβουλων Λόγων» όπου τους εδίδοντο πολλά προνόμια, ως ένδειξη σεβασμού από μέρους των αυτοκρατόρων για την θρησκεία. Πολλά νομοθετικά έργα, όμως, εμπνέοντο και από τις αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης και της μέριμνας για τους φτωχούς, όπως η βελτίωση της θέσης των γυναικών και η φιλανθρωπία. Θα μπορούσαμε να πούμε τελικώς, πως, παρότι απολυταρχικό, το καθεστώς του Βυζαντίου, έδειχνε συχνότατα όψεις τόσο δικαιοσύνης, όσο και ισονομίας. Ως κύριο αντίβαρο στον απολυταρχισμό, αλλά και μοχλός ανάσχεσης λειτούργησε κυρίως η Εκκλησία αλλά και η Ελληνική παιδεία ορισμένων αυτοκρατόρων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 01:10, 31-07-12:

#98
Μαζι με τις ευλογιες στα γενια, ανοιξτε και κανα Γιββωνα.
Καλο θα κανει να δειτε λιγο και οσα σκουπισαν οι Ρωμαιοι κατω απο το χαλί



υγ. ουπς
ρωμαιοι ειπα;
χμμμμ
πρεπει να φταιει με το οτι
οι βυζαντινοι δεν ελεγαν βυζαντινους τους εαυτους τους

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νεογέννητος

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Νεογέννητος
Ο Νεογέννητος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 843 μηνύματα.

O Νεογέννητος έγραψε στις 13:13, 31-07-12:

#99
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
Μαζι με τις ευλογιες στα γενια, ανοιξτε και κανα Γιββωνα.
Καλο θα κανει να δειτε λιγο και οσα σκουπισαν οι Ρωμαιοι κατω απο το χαλί



υγ. ουπς
ρωμαιοι ειπα;
χμμμμ
πρεπει να φταιει με το οτι
οι βυζαντινοι δεν ελεγαν βυζαντινους τους εαυτους τους
Το χειρότερο με τους ανθρώπους, είναι ότι κρίνουν και σχολιάζουν για κάτι για το οποίο δεν έχουν διαβάσει ποτέ έστω ένα ολόκληρο βιβλίο και γενικώς δεν ασχολήθηκαν με αυτό ποτέ στη ζωή τους. Αδυνατώ να απαντήσω σε έναν άνθρωπο, ο οποίος έχει καταλήξει σε ένα συμπέρασμα πριν καν το αναλύσει.
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία υπήρξε επί 11 αιώνες, αν θεωρείς ότι σε 3-4 σειρές κάτι κάνεις, ε τότε ρε μεγάλε, πήγαινε σε κάνα πανεπιστήμιο να τους βάλεις τα γυαλιά, γιατί αυτοί οι στραβοί γράφουν ολόκληρους τόμους...
Και δεν κατάλαβα ρε μεγάλε, γιατί να μην υπερηφανεύομαι για το παρελθόν μου; Γουστάρω να ευλογώ τα γένια μου. Εσύ αν γουστάρεις άνοιξε ένα νέο θέμα και βγάλε τα "άπλυτά" μας στη φόρα, έτσι για να λες ότι έκανες την πρωτοτυπία.

Αν μερικοί σπάζεστε που ανοίγω νήματα περί Βυζαντίου, ελληνικού πολιτισμού, μπορείτε να τα αγνοήσετε. Αλλιώς, μπορείτε να ξεκινήσετε ένα ωραίο διάλογο.
Εγώ στο κείμενο αναφέρω ότι ΔΕΝ λεγόταν Βυζαντινή αυτοκρατορία, αλλά δεν έκανες καν τον κόπο να διαβάσεις το κείμενο που ανάρτησα πριν το κρίνεις. Είναι ίδιον των καιρών φαίνεται...
Κάτσε εκεί κι ανακάτεψε την φράπα σου, που με τόση υπερηφάνεια έχεις για άβαταρ κι άσε αυτά τα θέματα για άλλους...

Και κάτι ακόμη, εγώ δεν μπήκα σ' αυτό το φόρουμ για να συμμετέχω μόνο σε νήματα του τύπου "χώρισα εχθές, βοηθήστε με" ή "τι μυρωδιά έχουν οι πρωινές κλανιές". Όποιος δεν γουστάρει, καλύτερα να απέχει και να ασχοληθεί με αυτό που τον ενδιαφέρει ή αν διαφωνεί, να κάνει σωστό διάλογο κι όχι εξυπνάδες, αφορισμούς και ειρωνείες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νεογέννητος : 31-07-12 στις 13:39.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 13:34, 31-07-12:

#100
Η Βυζαντινή αυτοκρατορία υπήρξε επί 11 αιώνες, αν θεωρείς ότι σε 3-4 σειρές κάτι κάνεις, ε τότε ρε μεγάλε, πήγαινε σε κάνα πανεπιστήμιο να τους βάλεις τα γυαλιά, γιατί αυτοί οι στραβοί γράφουν ολόκληρους τόμους...


ρε μαν
εδω εσυ εγραψες
ολη την ιστορια του βυζαντιου
στο πρωτο ποστ...




υγ. "ιωαννου πασσά, εγκυκλοπαιδεια Ηλίου"

αυτο περι του επιχειρηματος
της επειστειμωνεικύς αναλλεισυσ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους