Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,080 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,708 μηνύματα σε 74,626 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Θα δίνατε το παιδί σας για υιοθεσία;

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:44, 03-07-09:

#1
Όταν η μητέρα μου ήταν τριών ετών, (δηλαδή πριν 850 χρόνια ) ένα ζευγάρι εύπορων Αμερικανών που δεν είχαν παιδιά, τη ζήτησαν από την οικογένειά της να την υιοθετήσουν και να την πάρουν μαζί τους στην Αμερική. Η γιαγιά μου είχε 3 παιδιά και η οικογένεια τα έφερνε δύσκολα βόλτα, παρ' όλ' αυτά αρνήθηκε να δώσει το στερνοπαίδι της για υιοθεσία.
Μεγαλώνοντας άκουσα αρκετές φορές τη μάνα μου να μονολογεί πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή της, αν την είχαν δώσει σ΄εκείνο το ζευγάρι...

Στο εξωτερικό κυρίως, συνηθίζεται οι νεαρές γυναίκες που μένουν έγκυες σε ακατάλληλη ηλικία ή έστω δεν είναι έτοιμες να γίνουν μητέρες, να κυοφορούν τα παιδιά τους κι έπειτα να τα δίνουν για υιοθεσία. Πριν λίγα χρόνια είχα δει μάλιστα μια σχετική ταινία (Juno) που επικροτούσε αυτήν την τακτική.

Εσείς θα δίνατε το παιδί σας για υιοθεσία; Θα συμβουλεύατε κάποιον άλλον να το κάνει αντί για έκτρωση;
Θεωρείτε εγωιστικό να επιμένεις να μεγαλώνεις ένα παιδί κάτω από αντίξοες συνθήκες αντί να το δώσεις σε κάποιους που φαινομενικά θα περάσει "καλύτερα";

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prime

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη prime
H prime αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 837 μηνύματα.

H prime έγραψε στις 11:24, 03-07-09:

#2
Παρ' ότι δεν είμαι μάνα, πιστεύω ότι είναι μακράν πιο δύσκολο να δώσεις το παιδί σου σε αγνώστους έστω και με την προοπτική μιας καλύτερης ζωής από το να το μεγαλώσεις ο ίδιος άσχετα με τις συνθήκες. Πόσο μάλλον όταν αυτό δεν είναι νεογέννητο αλλά πχ 2-3-4 χρόνων.

Πραγματικά δεν ξέρω αν θα το έκανα. Αν η κατάσταση ήταν τραγική πχ δεν είχα να προσφέρω τπτ και ήμουν άστεγη, μπορεί ναι. Γενικά πάντως σε καμία περίπτωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 11:30, 03-07-09:

#3
Πώς θα μεγαλώσει καλύτερα χωρίς να έχει τη μητέρα του; Χωρίς τους φυσικούς του γονείς;..
Συγχωρήστε με, μα αυτό που θέλω να πω είναι, πως αν ο λόγος να το δώσεις για υιοθεσία είναι επειδή "δεν μπορείς να του προσφέρεις όλα όσα θα ήθελες", δεν μου φαίνεται ικανός για να αποχωριστείς το ίδιο το παιδί σου.
Ένα παιδί μπορεί να μεγαλώσει καλά, όταν μεγαλώνει με αγάπη.. Δεν χρειάζονται άλλα πολλά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jrot6

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη jrot6
Ο jrot6 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 37 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Π.Γ.Δ.Μ. (Ευρώπη). Έχει γράψει 669 μηνύματα.

O jrot6 is far away.. έγραψε στις 11:52, 03-07-09:

#4
Πώς θα μεγαλώσει καλύτερα χωρίς να έχει τη μητέρα του; Χωρίς τους φυσικούς του γονείς;..
Τι εννοεις βρε Καλυψω? Οτι ολα τα παιδια που εχουν υιοθετηθει δεν μεγαλωσαν καλα,επειδη οι φυσικοι γονεις δεν ηταν εκει?

Συγχωρήστε με, μα αυτό που θέλω να πω είναι, πως αν ο λόγος να το δώσεις για υιοθεσία είναι επειδή "δεν μπορείς να του προσφέρεις όλα όσα θα ήθελες", δεν μου φαίνεται ικανός για να αποχωριστείς το ίδιο το παιδί σου.
Ένα παιδί μπορεί να μεγαλώσει καλά, όταν μεγαλώνει με αγάπη.. Δεν χρειάζονται άλλα πολλά.
Εγω καταλαβα οτι η isiliel αναφερεται στις περιπτωσεις γυναικων που μενουν εγγυες και δεν θελουν κα κανουν παιδι..Και πως βλεπουμε το γεγονος αντι για εκτρωση να το δινουν σε αλλες οικογενειες..Η μηπως δεν καταλαβα εγω καλα?

Εγω δεν πιστευω οτι μπορει να συγκριθει αυτο με την εκτρωση..Μου φαινεται πολυ ζορικο να περασεις ολη την εγκυμοσυνη και μετα να βγαλεις στον κοσμο ενα παιδι και να το δωσεις.Και αν εχεις υποσχεθει οτι θα το δωσεις και μεσα απο την διαδικαδια της εγκυμοσυνης δεθεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 11:58, 03-07-09:

#5
Αρχική Δημοσίευση από jrot6
Τι εννοεις βρε Καλυψω? Οτι ολα τα παιδια που εχουν υιοθετηθει δεν μεγαλωσαν καλα,επειδη οι φυσικοι γονεις δεν ηταν εκει?
Όχι βρε συ, φυσικά όχι! Αναφέρομαι στην περίπτωση που το δίνουν μόνο για να "ζήσει καλύτερα", χωρίς όμως στην πραγματικότητα να θέλουν να το αποχωριστούν. Δλδ αν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, δεν θα το έκαναν- γι αυτή την περίπτωση μίλησα.


Εγω καταλαβα οτι η isiliel αναφερεται στις περιπτωσεις γυναικων που μενουν εγγυες και δεν θελουν κα κανουν παιδι..Και πως βλεπουμε το γεγονος αντι για εκτρωση να το δινουν σε αλλες οικογενειες..Η μηπως δεν καταλαβα εγω καλα?
Δεν ξέρω, έχει διάφορες προεκτάσεις το θέμα.. Αν μπορεί η Ίσι να το συγκεκριμενοποιήσει, σε ποια ακριβώς περίπτωση αναφέρεται το αρχικό ποστ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 12:34, 03-07-09:

#6
αν μιλάμε για νεογέννητο, κάτω από πολύ συγκεκριμμένες συνθήκες και εφόσον ήμουν
απόλυτα πεισμένη ότι η ζωή που θα του προσφέρονταν από τους θετούς του γονιούς θα
ήταν πολύ καλύτερη από αυτή που θα είχα τη δυνατότητα να του προσφέρω εγώ τότε, ναι ...
πιθανά να το έκανα

αν όμως μιλάμε για παιδί το οποίο έχει ήδη κοιμηθεί στην αγκαλιά μου, αναγνωρίζει τον
ήχο της φωνής μου, έχει ζήσει μαζί μου και έχει μνήμες τότε η μοναδική περίπτωση που θα
μπορούσα να σκεφθώ την πιθανότητα να το δώσω για υιοθεσία, θα ήταν η γνώση του ότι
πολύ σύντομα πρόκειται να φύγω από ανίατη ασθένεια και ο φυσικός τουπατέρας η/και
οι παπούδες ή είναι ανύπαρκτοι ή δεν έχουν την ικανότητα να συνεχίσουν από το σημείο
που θα το αφήσω όταν πλέον δεν θα υπάρχω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Idril

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Idril
H Idril αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 530 μηνύματα.

H Idril (in a world of magnets but no miracles) έγραψε στις 12:34, 03-07-09:

#7
Στην περίπτωση της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, ναι, θα προτιμούσα να το δώσω για υιοθεσία. Σίγουρα θα δενόμουν μαζί του και σίγουρα δε θα ήταν καθόλου εύκολο όταν θα έφτανε εκείνη η ώρα, όμως το γεγονός ότι από το δικό μου "λάθος" έγιναν τελικά ευτυχισμένοι τρεις άνθρωποι θα με παρηγορούσε και θα με βοηθούσε να συμβιβαστώ με την ιδέα, ενώ στην περίπτωση της έκτρωσης φοβάμαι ότι θα με κυνηγούσαν μια ζωή οι τύψεις. Αυτή τη λύση θα την επέλεγα πάντως όσο ήταν ακόμα πολύ μωρό, και δεν καταλάβαινε ότι το εγκατέλειψα.

Στην άλλη περίπτωση, όπου το παιδί ήταν ήδη μεγάλο και ήξερε ότι εγώ είμαι η μαμά του αλλμά δυσκολευόμουν να το μεγαλώσω λόγω οικονομικών προβλημάτων, δε νομίζω να το έκανα γιατί θεωρώ ότι θα ήταν μεγάλο τραύμα για αυτό να νομίσει ότι δεν το αγαπάω πια και θέλω να το διώξω. Όσο κι αν του υποσχόμουν και του εξηγούσα ότι είναι για το καλο του και θα είναι πιο ευτυχισμένο εκεί πολύ αμφιβάλλω αν θα το έπειθα.

edit: Χάχα, estartu, τα μεγάλα πνεύματα... ποστάραμε ταυτόχρονα τις ίδιες περίπου απόψεις (εντάξει, εσύ τις είπες πολύ πιο ποιητικά, εγώ είμαι πεζή )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jrot6

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη jrot6
Ο jrot6 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 37 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Π.Γ.Δ.Μ. (Ευρώπη). Έχει γράψει 669 μηνύματα.

O jrot6 is far away.. έγραψε στις 16:02, 03-07-09:

#8
Στην περίπτωση της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, ναι, θα προτιμούσα να το δώσω για υιοθεσία. Σίγουρα θα δενόμουν μαζί του και σίγουρα δε θα ήταν καθόλου εύκολο όταν θα έφτανε εκείνη η ώρα, όμως το γεγονός ότι από το δικό μου "λάθος" έγιναν τελικά ευτυχισμένοι τρεις άνθρωποι θα με παρηγορούσε και θα με βοηθούσε να συμβιβαστώ με την ιδέα, ενώ στην περίπτωση της έκτρωσης φοβάμαι ότι θα με κυνηγούσαν μια ζωή οι τύψεις. Αυτή τη λύση θα την επέλεγα πάντως όσο ήταν ακόμα πολύ μωρό, και δεν καταλάβαινε ότι το εγκατέλειψα.
Πως γινεται τοσο ευκολα να λετε οτι θα περνουσατε 9 μηνες εγκυμοσυνης για να φερετε στον κοσμο ενα παιδι που θα δινατε? Εγω πραγματικα πιστευω οτι ουτε μια δεν θα το εκανε αυτο το πραγμα..Θα προτιμουσε την εκτρωση. Η εγκυμοσυνη ειναι ζορικη περιοδος ακομα και για τις γυναικες που θελουν να κανουν παιδι,ποσο για καποια που απλα το κανει για να μην εχει τις τυψεις τις εκτρωσεις.Και οταν μιλαμε για εκτρωση σε εγγυος λιγων μηνων, αν εχεις απαγγιλωθει απο θρησκευτικες αποψεις, πιστευω οτι δεν πρεπει να αισθανεσαι τυψεις..

Στην τελικη εγω δεν καταλαβαινω γιατι αυτες οι ευπορες οικογενειες που θελουν να κανουν ενα παιδι ευτυχισμενο πρεπει να περιμενουν καποια απο τη χωρα του να το γεννησει..Σε ολο τον κοσμο υπαρχουν παιδακια που μπορεις να κανεις ευτυχισμενα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 17:27, 03-07-09:

#9
Ποτε δε θα μπορεσω να καταλαβω πως μπορει να συνεχισει κανεις τη ζωη του γνωριζοντας οτι εχει φερει στον κοσμο ενα παιδι, το οποιο το μεγαλωνει καποιος αλλος και δεν ειναι μερος της ζωης του...
Μου φανταζει αδιανοητο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 20:18, 03-07-09:

#10
εγω θεωρω οτι το να λεμε τι θα καναμε σε τετοια σοβαρα θεματα ειναι δυσκολο.. ουτε να κρινουμε αυτους που το κανουν ή δεν το κανουν γιατι πολυ απλα δεν ειμαστε στη θεση τους.
μακαρι να μην βρεθει κανενας σ'αυτο το τεραστιο διλημμα ποτε..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fielda

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη fielda
H fielda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 479 μηνύματα.

H fielda έγραψε στις 21:08, 03-07-09:

#11
Δε νομίζω ότι θα είχα ποτέ τη δύναμη να δώσω το παιδί μου για υιοθεσία έχοντας ζήσει τους 9 μήνες της εγκυμοσύνης. Αν το μόνο πρόβλημα ήταν το οικονομικό σίγουρα θα έβρισκα κάποιο τρόπο για να το κρατήσω και να το μεγαλώσω. Δε θα μπορούσα να ζήσω γνωρίζοντας ότι έχω ένα παιδί που ζει κάπου αλλού και όχι μαζί μου, που φροντίζουν κάποιοι άλλοι γι αυτό και όχι εγώ.

Θα συμφωνήσω όμως με την moonlight. Μακάρι κανείς να μη βρεθεί σε αυτό το δίλημμα Υποθετικά όλοι το ίδιο θα κάναμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 22:11, 03-07-09:

#12
Εγω συνεχιζω να αναρωτιεμαι πως μπορει καποιος να εχει τετοιο διλημμα ειδικα για οικονομικους λογους...
Να ημουν ψυχικα διαταραγμενη ειτε χρηστης ναρκωτικων ουσιων που θα με καθιστουσαν ανικανη και ακαταλληλη να μεγαλωσω ενα παιδι, το καταλαβαινω, αλλα για οικονομικους λογους?!
Ε οχι, ποτε δε θα το καταλαβω, ποσο μαλλον να δικαιολογησω οτι εκανε κανεις εστω και σκεψη τετοια...
Δε μιλαμε για το σκυλακι μας, αλλα για το παιδι μας...Σε τετοια ζητηματα δε χρειαζεται να εισαι μεσα στο χορο για να ξερεις τι επροκειται να πραξεις...Δε μιλαμε για το εαν θα κερατωναμε, οπου εκτος χορου μπορει να λεγαμε οχι και εντος να καναμε το αντιθετο...Μιλαμε για αποφασεις που αφορουν το ιδιο μας το παιδι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Neraida : 03-07-09 στις 22:34.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:34, 03-07-09:

#13
Αρχική Δημοσίευση από kalypso
Δεν ξέρω, έχει διάφορες προεκτάσεις το θέμα.. Αν μπορεί η Ίσι να το συγκεκριμενοποιήσει, σε ποια ακριβώς περίπτωση αναφέρεται το αρχικό ποστ..
Δε χρειάζεται να το περιορίσουμε το θέμα. Μπορούμε να κινηθούμε σε κάθε προέκταση που προκύπτει από το αρχικό ποστ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 22:37, 03-07-09:

#14
εγω νομιζω οτι χρειαζεται να εισαι μεσα στο χορο για ετσι ζητηματα.. το λεω απο την αποψη του οτι καλα λεμε εμεις να κρατησει το παιδι της η καθε μανα. ποτε δεν ξερεις ομως τι ωθησε την οποιαδηποτε μανα να φτασει σε αυτο το σημειο.

για μενα ειναι αδιανοητο. για καποιον αλλον ισως η χειροτερη λυση αλλα και η μονη λυση στην κατασταση που βρισκοταν. ποτε δεν πρεπει να κρινουμε αν δεν γνωριζουμε.


πς. το παιδι και ο συζυγος για μενα πρεπει να χαιρουν του ιδιου σεβασμου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 22:56, 03-07-09:

#15
Αρχική Δημοσίευση από jrot6
Εγω δεν πιστευω οτι μπορει να συγκριθει αυτο με την εκτρωση..Μου φαινεται πολυ ζορικο να περασεις ολη την εγκυμοσυνη και μετα να βγαλεις στον κοσμο ενα παιδι και να το δωσεις.Και αν εχεις υποσχεθει οτι θα το δωσεις και μεσα απο την διαδικαδια της εγκυμοσυνης δεθεις?
Εάν δεθείς, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πλέον ανεπιθύμητη η εγκυμοσύνη και ότι η αρχική σου κρίση επ' αυτού ήταν απλά αποτέλεσμα φόβου και ανωριμότητας. Μια υπόσχεση αθετείται, πράγμα απολύτως θεμιτό μπροστά στο φυσικό δικαίωμα ενός γονιού ν' αποφασίσει, έστω και την ύστατη ώρα, ότι θέλει ν' αναλάβει την ευθύνη του παιδιού του. Όπως λέγαμε κι εχθές, το υψηλότερο και πλέον επιτακτικό Καθήκον, είναι αυτό που το αναλαμβάνεις από μόνος σου, επειδή το απαιτεί η ψυχή σου κι όχι αυτό που σου επέβαλαν εξωτερικές καταστάσεις...


Ας μιλήσω όμως γενικότερα για το θέμα:

Δεν θέλω να φανώ μελοδραματικός, όμως η στιγμή που κράτησα για πρώτη φορά στα χέρια μου την κόρη μου, τη μέρα που γεννήθηκε, ήταν για μένα συγκλονιστική και κατακλυσμιαία. Από εκείνη τη στιγμή, δεν ήμουν πια ο ίδιος άνθρωπος. Ήταν ένα συναίσθημα και μια αντίδραση για την οποία σε καμμία περίπτωση δεν ήμουν προετοιμασμένος. Κι όμως, στο προηγούμενο διάστημα νόμιζα πως είχα αποκτήσει πλήρη επίγνωση της σημασίας της γέννησης ενός παιδιού. Το συναίσθημα για το οποίο μιλάω με ξεπέρασε με σχεδόν χλευαστικό τρόπο.

Συνεπώς, από την προσωπική μου εμπειρία θεωρώ ότι δεν θα έδινα ποτέ το παιδί μου για υιοθεσία, εκτός φυσικά από τις ακραίες περιπτώσεις που ήδη αναφέρθηκαν, όπως ασθένεια κλπ, σε περιπτώσεις δηλαδή που θα έκρινα ότι μια τέτοια κίνηση θα ήταν μέρος του καθήκοντός μου ως γονέα.

Ωστόσο, το να δοθεί ένα παιδί για υιοθεσία αντί του να αποβληθεί με έκτρωση, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Το προτιμώ αυτό, μιας κι έτσι θα δοθεί σ' έναν άνθρωπο μια ευκαιρία, την οποία ειδάλλως δεν θα είχε. Άλλωστε σωστά είπε η Ίντριλ, ότι θα γίνουν ευτυχισμένοι κι άλλοι άνθρωποι και όχι μόνο δύο. Θεωρώ ότι η πραγματική αγάπη υπερτερεί της βιολογικής μητρότητας και ότι γονιός είναι στην πραγματικότητα εκείνος που αναλαμβάνει το εσωτερικό Καθήκον για ένα παιδί.

Το να ισχυριστεί μάλιστα κανείς ότι οι τύψεις της μάνας θα ήταν βαρύτερες σε τούτη την περίπτωση, είναι σαν να ομολογεί ότι κάνουμε μια έκτρωση απλά και μόνο για ν' αποφύγουμε τις τύψεις μας. Καλύτερα ν' αφήνουμε τα παιδιά να ζήσουν, αντί να καταφύγουμε σε μια λύση που είναι έτσι κι αλλιώς οριακή από ηθικής απόψεως.



Υπερασπίσου το παιδί,
γιατί αν γλιτώσει το παιδί,
Υπάρχει ελπίδα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

12 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Idril

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Idril
H Idril αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 530 μηνύματα.

H Idril (in a world of magnets but no miracles) έγραψε στις 23:20, 03-07-09:

#16
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
[...] Το να ισχυριστεί μάλιστα κανείς ότι οι τύψεις της μάνας θα ήταν βαρύτερες σε τούτη την περίπτωση, είναι σαν να ομολογεί ότι κάνουμε μια έκτρωση απλά και μόνο για ν' αποφύγουμε τις τύψεις μας.[...]
Respect!

Όσοι είπαν ότι τους φαίνεται αδιανόητο να ξέρουν ότι κάπου ζει το παιδί και αυτοί δεν αποτελούν μέρος της ζωής του νομίζω ότι το βλέπουν λίγο εγωιστικά το πράγμα. Είναι λίγο αντιφατικό το οτί θα τους φαίνεται δυσβάσταχτο να ξέρουν ότι ζει κάπου ευτυχισμένο, ενώ το να ξέρουν ότι δεν το άφησαν να ζήσει καθόλου τους φαίνεται νορμάλ.

Άποψή μου είναι (και μάκαρι να έχω τη δύναμη να την εφαρμόσω και έμπρακτα αν αποκτήσω κάποτε παιδιά) ότι όταν δύο άνθρωποι γίνονται γονείς, είτε το προγραμμάτισαν και το ήθελαν είτε όχι, είναι απόλυτα υπέυθυνοι για αυτό το πλάσμα, και συνεπώς θα πρέπει να παίρνουν αποφάσεις όχι μόνο με γνώμονα τι θέλουν οι ίδιοι, τι τους κάνει ευτυχισμένους ή τι θα τους πληγώσει λιγότερο αλλά τι είναι καλύτερο για το παιδί, τι θα κάνει εκείνο ευτυχισμένο και τι θα πληγώσει εκείνο λιγότερο. Και αυτό ισχύει για όλες τις αποφάσεις που το αφορούν, από τις πιο σημαντικές (όπως είναι το να το δώσουν για υιοθεσία) μέχρι τις πιο απλές (πχ σε ποιο σχολείο θα πάει). Αλλά δε βλέπω πολλούς γονείς στο περιβάλλον μου να το εφαρμόζουν δυστυχώς. Μπορεί στα λόγια όλοι να διαβεβαιώνουν πως κάνουν ό,τι κάνουν για το καλό των παιδιών, αλλά στην πράξη τα πράγματα δεν είναι πάντα ακριβώς έτσι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 00:08, 04-07-09:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν μιλάμε για νεογέννητο, κάτω από πολύ συγκεκριμμένες συνθήκες και εφόσον ήμουν
απόλυτα πεισμένη ότι η ζωή που θα του προσφέρονταν από τους θετούς του γονιούς θα
ήταν πολύ καλύτερη από αυτή που θα είχα τη δυνατότητα να του προσφέρω εγώ τότε, ναι ...
πιθανά να το έκανα
Να σε ρωτησω κατι?
Σε ποιες συγκεκριμενες συνθηκες αναφερεσαι?
Επισης, τι σημαινει για σενα "καλυτερη" ζωη? Αναφερεσαι σε υλικα αγαθα?
Αυτο πιστευουμε πως σημαινει "καλη ζωη", "ευτυχισμενη ζωη"?
Ειδικα στην εποχη μας, δεν μπορουμε να μιλησουμε για οικογενεια που πειναει, και προκειμενου να πεθανει το παιδι απο την πεινα, ειναι καλυτερο να δοθει προς υιοθεσια.
Εαν θελει κανεις να προσφερει υλικα αγαθα στο παιδι του, μπορει να κανει και μια και δυο και δεκα-δυο δουλειες. Σιγουρα ομως δεν ειναι η λυση η απορριψη του, διοτι περι αυτου προκειται.

Αρχική Δημοσίευση από Idril

Όσοι είπαν ότι τους φαίνεται αδιανόητο να ξέρουν ότι κάπου ζει το παιδί και αυτοί δεν αποτελούν μέρος της ζωής του νομίζω ότι το βλέπουν λίγο εγωιστικά το πράγμα. Είναι λίγο αντιφατικό το οτί θα τους φαίνεται δυσβάσταχτο να ξέρουν ότι ζει κάπουευτυχισμένο, ενώ το να ξέρουν ότι δεν το άφησαν να ζήσει καθόλου τους φαίνεται νορμάλ.
Να βλεπει κανεις εγωιστικα τι ακριβως? Ακομα και να μου ελεγαν οτι καπου στον κοσμο βρισκεται ενα παιδι που ειναι αδερφη μου, θα με τρελλαινε...Κατι θα ενοιωθα πως λειπει, ποσο μαλλον να ειναι το δικο μου παιδι και να εχω παρει εγω την αποφαση να το αποχωριστω και μαλιστα για οικονομικους λογους. Οχι απλα αδιανοητο μου φαινεται, αλλα ακατανομαστο, ακαρδο και σκληρο.
Αν και δεν συνεδεσα την εκτρωση με την υιοθεσια, το αντιφατικο που αναφερεις δεν το καταλαβαινω. Το οτι δε θα μπορουσε κανεις να ζησει με την ιδεα οτι καπου βρισκεται ενας ανθρωπος που εφερε εκεινος στον κοσμο δε θα το λαβουμε υποψιν μας? Το θεμα δε ειναι οτι απλα θα αισθανεται κανεις τυψεις, αλλα οτι θα υπαρχει κατι τοσο σημαντικο που θα τον τρωει μερα με τη μερα βαθεια μεσα του. Δε θα μπορουσα να καταλαβω πως θα γινοταν κανεις να συνεχισει τη ζωη του.
Επισης, ποιο υιοθετημενο παιδι δε θα ηθελε να μεγαλωσει με αγαπη με τους βιολογικους γονεις του, ακομα και εαν απο αποψη αγαθων υπηρχαν απιστευτες ελλειψεις?! Το οτι μπορει να μεγαλωσει ευτυχισμενο με θετους γονεις δεν αναιρει το γεγονος οτι ευτυχισμενο θα ηταν και με τους βιολογικους...Το θεμα ειναι πως φτανουν καποια ατομα στο σημειο να εχουν ενα τετοιο διλημμα. Τελικα οντως κοιτουν το καλο του παιδιου, ή το δικο τους, λογω αναισθησιας, ανωριμοτητας και ανευθυνοτητας?
Για να ειμαι ειλικρινης, οταν κανεις προφασιζεται οικονομικους λογους για να δωσει το παιδι του προς υιοθεσια, το θεωρω ιδιαιτερως υποκριτικο. Δεν εχει ιδεα τι σημαινει να ειναι κανεις ευτυχισμενος και επισης το κρινω ιδιοτελες. Δεν ενδιαφερεται για το παιδι, αλλα για τον εαυτο του και τη βολη του. Αυτο μαλιστα, μπορει να χαρακτηριστει εγωιστικο.



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,524 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 00:27, 04-07-09:

#18
Θα δίνατε το παιδί σας για υιοθεσία;
Εξαρτάται από το τι ζημιά έκανε.




Σοβαρά τώρα, όχι, με τίποτε, όσο χάλια και αν ήμουν, όσες δυσκολίες και αν τράβαγα όσο σκούρα και αν ήταν τα πράγματα.
Ας πρόσεχα να μη το έκανα, και δε το λέω πως και καλά εκανα παιδί και επειδή έκανα μ@λ@κί@ να κάτσω να φάω τα σκ@τά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fielda

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη fielda
H fielda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 479 μηνύματα.

H fielda έγραψε στις 00:52, 04-07-09:

#19
Αρχική Δημοσίευση από Idril
Όσοι είπαν ότι τους φαίνεται αδιανόητο να ξέρουν ότι κάπου ζει το παιδί και αυτοί δεν αποτελούν μέρος της ζωής του νομίζω ότι το βλέπουν λίγο εγωιστικά το πράγμα. Είναι λίγο αντιφατικό το οτί θα τους φαίνεται δυσβάσταχτο να ξέρουν ότι ζει κάπου ευτυχισμένο, ενώ το να ξέρουν ότι δεν το άφησαν να ζήσει καθόλου τους φαίνεται νορμάλ.
Προσωπικά δεν ανέφερα πουθενά την έκτρωση. Σαφώς και δεν είπα ότι το να μη ζήσει καθόλου μου φαίνεται νορμάλ. Η σύγκριση που έκανα ήταν ανάμεσα στο να μεγαλώσει το παιδί με τους βιολογικούς του γονείς χωρίς "ανέσεις" και στο να μεγαλώσει με θετούς γονείς που θα του παρέχουν ό,τι θέλει. Μου φαίνεται πιο εγωιστικό να δίνει κάποιος το παιδί του για υιοθεσία επειδή θα ζοριστεί οικονομικά από το να το κρατήσει και να ψάξει να βρει τρόπους να το μεγαλώσει και να του προσφέρει όσα χρειάζεται.

Αρχική Δημοσίευση από Idril
Άποψή μου είναι (και μάκαρι να έχω τη δύναμη να την εφαρμόσω και έμπρακτα αν αποκτήσω κάποτε παιδιά) ότι όταν δύο άνθρωποι γίνονται γονείς, είτε το προγραμμάτισαν και το ήθελαν είτε όχι, είναι απόλυτα υπέυθυνοι για αυτό το πλάσμα, και συνεπώς θα πρέπει να παίρνουν αποφάσεις όχι μόνο με γνώμονα τι θέλουν οι ίδιοι, τι τους κάνει ευτυχισμένους ή τι θα τους πληγώσει λιγότερο αλλά τι είναι καλύτερο για το παιδί, τι θα κάνει εκείνο ευτυχισμένο και τι θα πληγώσει εκείνο λιγότερο. Και αυτό ισχύει για όλες τις αποφάσεις που το αφορούν, από τις πιο σημαντικές (όπως είναι το να το δώσουν για υιοθεσία) μέχρι τις πιο απλές (πχ σε ποιο σχολείο θα πάει). Αλλά δε βλέπω πολλούς γονείς στο περιβάλλον μου να το εφαρμόζουν δυστυχώς. Μπορεί στα λόγια όλοι να διαβεβαιώνουν πως κάνουν ό,τι κάνουν για το καλό των παιδιών, αλλά στην πράξη τα πράγματα δεν είναι πάντα ακριβώς έτσι.
Σε αυτό συμφωνώ απόλυτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Apro

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Apro
Ο Apro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Tatoo artist . Έχει γράψει 812 μηνύματα.

O Apro έγραψε στις 00:58, 04-07-09:

#20
Μεγαλώνοντας άκουσα αρκετές φορές τη μάνα μου να μονολογεί πόσο καλύτερη θα ήταν η ζωή της, αν την είχαν δώσει σ΄εκείνο το ζευγάρι...

εγώ αυτό το σημείο κράτησα από το θέμα σου.... όσο περνάνε τα χρόνια, ο άνθρωπος κουράζεται ψυχολογικά και σωματικά, με αποτέλεσμα ο νους να ψάχνει να βρει κάποια διέξοδο...."αμφισβητεί" τα δεδομένα και πέρνει ανάσες βλέποντας τη ζωή και από άλλη οπτική γωνία....προσπαθώντας να ξεκουραστεί έστω για λίγο....έχω ακούσει αρκετές φορές από τους δικούς μου, να λένε άκυρα πράγματα, για διαφορετικούς λόγους και νομίζω οτί γι' αυτό οφείλεται η ψυχοσωματική κούραση(ρουτίνα, άγχος, προβλήματα, σωματική αλλαγή, κούραση)
και νομίζω αυτό ισχύει στους περισσότερους ανθρώπους(πάντα αναρωτιούνται ή υποστηρίζουν, πως αν είχαν κάνει κάτι διαφορετικά μπορεί να ήταν καλύτερα, χωρίς να είναι σίγουροι....)
συμφωνείς μαζί μου....;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 00:59, 04-07-09:

#21
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Για να ειμαι ειλικρινης, οταν κανεις προφασιζεται οικονομικους λογους για να δωσει το παιδι του προς υιοθεσια, το θεωρω ιδιαιτερως υποκριτικο. Δεν εχει ιδεα τι σημαινει να ειναι κανεις ευτυχισμενος και επισης το κρινω ιδιοτελες. Δεν ενδιαφερεται για το παιδι, αλλα για τον εαυτο του και τη βολη του. Αυτο μαλιστα, μπορει να χαρακτηριστει εγωιστικο.
Δε συμφωνώ καθόλου. Δεν μπορούμε να χαρακτηρίζουμε ως υποκριτή έναν άνθρωπο που κάνει μία τέτοια κίνηση, γιατί πολύ απλά δεν ξέρουμε πώς μπορεί να σκέφτηκε και να κατέληξε στο ότι θα ήταν καλύτερο το παιδί να δοθεί για υιοθεσία... Γιατί δεν πιστεύω ότι κανένας γονιός θα λειτουργούσε με κίνητρο διαφορετικό από αυτό που υπερασπίζεται το συμφέρον και την ευτυχία του παιδιού του. Ακόμα κι αν αυτό που θα αποφασίσει τελικώς, δεν είναι το καλύτερο για εκείνο. Και οι γονείς άνθρωποι είναι..

Θεωρώ λοιπόν άδικο τον χαρακτηρισμό, κυρίως επειδή μέσα στην απελπισία όταν βρίσκεσαι, πολλές φορές είσαι ανίκανος να περιμένεις, να σκεφτείς λογικά ή να ζυγιάσεις τις καταστάσεις- πόσο μάλλον να σκεφτείς ότι κάποια στιγμή μπορεί να βγεις από τη δύσκολη φάση στην οποία βρίσκεσαι, και ότι ενδεχομένως τότε να δεις τα πράγματα τελείως διαφορετικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 01:50, 04-07-09:

#22
Μα για ποιες δυσκολες φασεις μιλαμε επιτελους, ειδικα στην εποχη μας?!
Απο τη στιγμη που παιρνεις την αποφαση να κρατησεις ενα παιδι, για κανεναν λογο δε δικαιολογω, αλλα ουτε και καταλαβαινω καποιον που δινει το παιδι του με εξαιρεση καποιες περιπτωσεις υπο συγκεκριμενες συνθηκες που ανεφερα σε προηγουμενο μηνυμα μου.
Περι ποιας απελπισιας μιλαμε δηλαδη?! Απελπιζεσαι επειδη δεν μπορεις να θρεψεις το παιδι σου? Δουλεψε. Θελεις να του προσφερεις πλουτη? Ειναι περιττα. Φροντιδα και αγαπη χρειαζεται. Ποιος δεν μπορει να το καταλαβει αυτο και βυθιζεται σε απελπισια?!
Τη μονη που μπορω να καταλαβω ειναι εκεινη την εφηβη, που μπορει καποιος αλλος να αποφασισει για εκεινη και λογω ηλικιας, ανωριμοτητας και τα συναφη να μην μπορει να συνειδητοποιησει τι κανει...Περαν αυτης της περιπτωσης, δε θα δικαιολογησω ποτε κανεναν, οταν προφασιζεται οικονομικους λογους. Μα ποτε και θα ειμαι και ιδιαιτερως σκληρη.
Το παιδι δεν ειναι το κουταβι που γεννησε η σκυλα μας και δεν μπορουμε να αναλαβουμε την ευθυνη να το κρατησουμε.-

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 08:37, 04-07-09:

#23
επειδη εχω γνωρισει τετοια παιδια που ζουν με τους θετους τους γονεις και εχουν δοθει γιατι ηταν αδυνατο να επιβιωσουν στη χωρα τους προσπαθω να επιμενω στο οτι ποτε δεν ξερει κανεις...

απο μαρτυριες της θετης μανας για τη μητερα απο τη ρουμανια που της εδωσε δυο αγγελουδια και κατ'επεκταση το μεγαλυτερο δωρο ζωης την εχω ακουσει να λεει οτι σπαραζε η ψυχη της οταν επρεπε να δωσει το νεογεννητο αγορακι που ειχε στην αγκαλια της αλλα δυστυχως δεν ειχε ουτε γαλα να του δωσει.

η μια ηθελε να βιωσει τη μητροτητα που της στερησε η φυση και η ζωη και η αλλη βιωνε την απωλεια που η συνθηκες πολεμου την εφεραν αντιμετωπη.

χαρακτηρηστικα ελεγε η κοπελα οτι δεν θα ξεχασει το ποσο εκλαιγε εκεινη η μανα και δεν ηθελε να δωσει τα παιδια της... ητανε μια παλη με τον εαυτο της , το συμπαν , το θεο ποιος ξερει με τι παλευε εκεινη τη στιγμη εκεινη η μανα.

το επιχειρημα της κοπελας ηταν αφου δεν μπορεις να τα μεγαλωσεις εσυ , δεν εχουν ουτε γαλα να πιουν αφησε με εμενα να τα μεγαλωσω στη θεση σου...

τον πονο εκεινης της μανας και τα δακρυα της που δεν μπορουσε να κανει κατι , ουτε δουλεια να βρει ουτε τιποτα ποιος μπορει να τον κρινει... κανεις. στερηθηκε τα παιδια της για να τα σωσει. χαρακτηρηστικα ελεγε οτι δεν αφηνε το παιδι απο τα χερια της, το κρατουσε σφιχτα και σπαραζε στο κλαμα..

τωρα που το λεω εχω ανατριχιασει ολοκληρη γιατι θυμηθηκα τα λογια της κοπελας που τα ελεγε και κανω παλι την εικονα στο μυαλο μου. σημερα αυτα τα αγγελουδια ειναι 18 και 20 ετων υπεραγαπουν τους θετους τους γονεις και πηγαινουν και βλεπουν και τη μαμα τους συχνα.

τελευταια η θετη τους μαμα αρρωστησε σοβαρα και της εχουν σταθει οσο δεν εχουν σταθει βιολογικα παιδια στους γονεις τους. με το κοριτσακι που τωρα ειναι 20 απο μικρο παντα το εβλεπα και μου χαμογελαγε και τωρα που εγινε μια κουκλα και μεγαλωσε κιολας μιλαμε , εχει τρομερο χιουμορ , ειναι δυναμικη και γεματη αγαπη.

νομιζω οτι αξιζουν συγχαρητηρια και στις δυο μανες και στη καθε μανα που πασχιζει για το καλο των παιδιων της ασχετως του τι θεωρουμε εμεις σωστο ή λαθος...

επαναλαμβανω, ας βαλει το χερι του ο θεος καμια μανα να μην βρεθει σε τετοια θεση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 19:18, 04-07-09:

#24
Αρχική Δημοσίευση από Idril
ενώ στην περίπτωση της έκτρωσης φοβάμαι ότι θα με κυνηγούσαν μια ζωή οι τύψεις.
Τυψεις για εκτρωση, αλλά οχι τυψεις για εγκαταλειψη ; (κι ας μην το καταλαβει το παιδι στην αρχη -γιατι καποτε θα το μαθει- οτι εγκαταληφθηκε).

Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Εάν δεθείς, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πλέον ανεπιθύμητη η εγκυμοσύνη και ότι η αρχική σου κρίση επ' αυτού ήταν απλά αποτέλεσμα φόβου και ανωριμότητας.
Ειναι συχνο μια μανα, οσο και να μην ηθελε να γινει μανα, να μη δεθει με το νεογεννητο ; Δε νομιζω. Δεσιμο λοιπον δε σημαινει απαραιτητα οτι η εγκυμοσυνη ηταν επιθυμητη, εκεινη την περιοδο.

Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ωστόσο, το να δοθεί ένα παιδί για υιοθεσία αντί του να αποβληθεί με έκτρωση, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Το προτιμώ αυτό, μιας κι έτσι θα δοθεί σ' έναν άνθρωπο μια ευκαιρία, την οποία ειδάλλως δεν θα είχε. Άλλωστε σωστά είπε η Ίντριλ, ότι θα γίνουν ευτυχισμένοι κι άλλοι άνθρωποι και όχι μόνο δύο. Θεωρώ ότι η πραγματική αγάπη υπερτερεί της βιολογικής μητρότητας
Η πραγματικη αγαπη ειναι και το να θελεις οτι ειναι καλυτερο για ενα πλασμα. Το να γεννηθει σωνει και καλα, επειδη εκανες λαθος, δεν ειναι απαραιτητα "οτι καλυτερο" γιαυτο. Και το "να γινουν ευτυχισμενοι κι αλλοι" ενω στεκει σαν λογικη, εδω ειναι ακυρη, διοτι υπαρχουν παρα πολλα ηδη γεννημενα παιδια σε αυτον τον κοσμο, που περιμενουν ακριβως αυτο κια που μπορουν να κανουν 1 ζευγαρι ευτυχισμενο. Το να ερχονται αβερτα κι αλλα παιδια στον κοσμο και μετα να λεμε "ειμαστε πολλοι", ή "δεν εχουμε καλες συνθηκες ζωης" (δεν μιλω μονο για τη χωρα μας), δε μου φαινεται και πολυ σοφο.

Παντως συμφωνω (αν και δε το εχω ζησει ακριβως) με αυτο που λεει ο Great Chaos, για το πως αλλαζεις οταν δεις τον απογονο σου μπροστα σου.

Αρχική Δημοσίευση από Idril
Όσοι είπαν ότι τους φαίνεται αδιανόητο να ξέρουν ότι κάπου ζει το παιδί και αυτοί δεν αποτελούν μέρος της ζωής του νομίζω ότι το βλέπουν λίγο εγωιστικά το πράγμα. Είναι λίγο αντιφατικό το οτί θα τους φαίνεται δυσβάσταχτο να ξέρουν ότι ζει κάπου ευτυχισμένο, ενώ το να ξέρουν ότι δεν το άφησαν να ζήσει καθόλου τους φαίνεται νορμάλ.
Οχι νορμαλ. Απλά εχει τεραστια διαφορά, να διακοψεις μια κυηση, που μπορεις να επαναλαβεις οταν θεωρεις οτι ειναι καταλληλο, απο το να περασεις ολη τη διαδικασια που ειναι σωματικα και ψυχικα επωδυνη, για να γεννησεις, για να το δωσεις ...χωρις να ξερεις αν θα ειναι καλα και ευτυχισμενο (ετσι ελπιζεις απλως),....μονο και μονο για να αισθανεσαι καλα με τον εαυτο σου που δεν εκανες εκτρωση...

Αρχική Δημοσίευση από Idril
Άποψή μου είναι (και μάκαρι να έχω τη δύναμη να την εφαρμόσω και έμπρακτα αν αποκτήσω κάποτε παιδιά) ότι όταν δύο άνθρωποι γίνονται γονείς, είτε το προγραμμάτισαν και το ήθελαν είτε όχι, είναι απόλυτα υπέυθυνοι για αυτό το πλάσμα, και συνεπώς θα πρέπει να παίρνουν αποφάσεις όχι μόνο με γνώμονα τι θέλουν οι ίδιοι, τι τους κάνει ευτυχισμένους ή τι θα τους πληγώσει λιγότερο αλλά τι είναι καλύτερο για το παιδί, τι θα κάνει εκείνο ευτυχισμένο και τι θα πληγώσει εκείνο λιγότερο.
Σωστο σαν γενικη σκεψη, αλλά εν προκειμενω, αν το γεννησουν και το δωσουν θα πληγωθει σιγουρα περισσοτερο απο το να μη γεννηθει...

Μαλλον εχουμε σκληροπυρηνικους pro-lifers εδω ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 20:43, 04-07-09:

#25
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
[FONT=Tahoma][SIZE=2]

Να σε ρωτησω κατι?
Σε ποιες συγκεκριμενες συνθηκες αναφερεσαι?
Επισης, τι σημαινει για σενα "καλυτερη" ζωη? Αναφερεσαι σε υλικα αγαθα?
Αυτο πιστευουμε πως σημαινει "καλη ζωη", "ευτυχισμενη ζωη"?
Ειδικα στην εποχη μας, δεν μπορουμε να μιλησουμε για οικογενεια που πειναει, και προκειμενου να πεθανει το παιδι απο την πεινα, ειναι καλυτερο να δοθει προς υιοθεσια.


φυσικά και μπορούμε ...

γνωρίζω περίπτωση οικογένειας πριν από αρκετά χρόνια δύο κοριτσάκια από τη Ρουμανία - τα παιδάκια ήταν
όντως "πεθαμένα" από την πείνα και την κακουχία και δεν γνώριζαν Ελληνικά όταν υιοθετήθηκαν ...
σήμερα είναι και οι δύο παντρεμένες και με δικές τους οικογένειες και δε σταματούν να λένε ευχαριστώ στους
θετούς τους γονείς και να μιλάνε με τα καλύτερα λόγια γι αυτούς, που τις "γλύτωσαν" από τη μοίρα που τις
περίμενε αν είχαν παραμείνει στην κατάσταση στην οποία ζούσαν ...

θέλεις άλλη περίπτωση "ειδικών συνθηκών" ??
εγκυμοσύνη εκτός γάμου από γυναίκα άνεργη με μηδενικό εισόδημα και σε περιβάλλον που θεωρεί ένα τέτοιο
"ατύχημα" ως μίασμα ... τι είναι καλύτερο για το παιδί ?? μια ζωή σ ένα περιβάλλον που θα το αγαπήσουν από
τη πρώτη στιγμή ως δώρο και θα του προσφέρουν ότι καλύτερο ή το μεγάλωμα χωρίς κανέναν στο πλάι του
εκτός από μια μάνα που θα παλεύει να μη λιμοκτονήσει μιας που η απόφαση της να μην προχωρήσει σε
έκτρωση θα την στείλει κυριολεκτικά στο δρόμο ??? μπορείς να προεξοφλήσεις το ότι η μητέρα σε κάποια στιγμή
δε θα λυγίσει κάτω από το βάρος της καθημερινότητας ?? μπορείς να προεξοφλήσεις ότι το παιδί μεγαλώνοντας
δεν θα σιχτιρίσει τη μητέρα του που το καταδίκασε σε μια ζωή γεμάτη ανέχεια και δεν θα αισθανθεί ένοχο που
στάθηκε αιτία για να χαρακτηρισθεί η μητέρα του παρίας από το περιβάλλον της ???

είναι πολύ καλύτερα, όπως ανέφεραν παραπάνω άλλες κοπέλες να μην είμαστε ποτέ απόλυτοι και να μην
ρισκάρουμε με βαρείς χαρακτηρισμούς, όταν είμαστε έξω από τον χορό

η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική, η κάθε περίπτωση εγκυμοσύνης είναι επίσης διαφορετική και το να
καταδικάζουμε έτσι απλά μόνο σοφό δε μπορεί να θεωρηθεί





Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos

Ωστόσο, το να δοθεί ένα παιδί για υιοθεσία αντί του να αποβληθεί με έκτρωση, με βρίσκει απολύτως σύμφωνο. Το προτιμώ αυτό, μιας κι έτσι θα δοθεί σ' έναν άνθρωπο μια ευκαιρία, την οποία ειδάλλως δεν θα είχε. Άλλωστε σωστά είπε η Ίντριλ, ότι θα γίνουν ευτυχισμένοι κι άλλοι άνθρωποι και όχι μόνο δύο. Θεωρώ ότι η πραγματική αγάπη υπερτερεί της βιολογικής μητρότητας και ότι γονιός είναι στην πραγματικότητα εκείνος που αναλαμβάνει το εσωτερικό Καθήκον για ένα παιδί.

Το να ισχυριστεί μάλιστα κανείς ότι οι τύψεις της μάνας θα ήταν βαρύτερες σε τούτη την περίπτωση, είναι σαν να ομολογεί ότι κάνουμε μια έκτρωση απλά και μόνο για ν' αποφύγουμε τις τύψεις μας. Καλύτερα ν' αφήνουμε τα παιδιά να ζήσουν, αντί να καταφύγουμε σε μια λύση που είναι έτσι κι αλλιώς οριακή από ηθικής απόψεως.

σ έβαλα στην καρδιά μου μ αυτές τις γραμμές - να είσαι πάντα γερός και δυνατός και να χαίρεσαι το
παιδί σου μέχρι τα βαθιά σου γεράματα




edit:
σύμφωνα με τους ψυχολόγους το παιδί που μεγαλώνει σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον
και γνωρίζει από τη πρώτη στιγμή ότι είναι υιοθετημένο ( = επιλεγμένο ανάμεσα σε άλλα)
δεν πληγώνεται και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ούτε που ζητά να
συναντήσει την βιολογική του μητέρα - γι αυτό είναι ανύπαρκτη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Estartu : 04-07-09 στις 21:02.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 22:14, 04-07-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
edit:
σύμφωνα με τους ψυχολόγους το παιδί που μεγαλώνει σε ένα ισορροπημένο περιβάλλον
και γνωρίζει από τη πρώτη στιγμή ότι είναι υιοθετημένο ( = επιλεγμένο ανάμεσα σε άλλα)
δεν πληγώνεται και στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων ούτε που ζητά να
συναντήσει την βιολογική του μητέρα - γι αυτό είναι ανύπαρκτη
Καποιες ερευνες γιαυτα εχουμε ;
Παντως το "υιοθετημενο" δεν μεταφραζεται απαραιτητα σε "επιλεγμενο αναμεσα σε αλλα". Με βαση του τι γνωριζει το παιδί το ιδιο, το πιο λογικο ειναι να αισθανθει οτι καποιος το απερριψε. Ειναι καπως σα να λεμε οτι ενα σκουπιδι αισθανεται καλα, επειδη το διαλεξαν αναμεσα σε αλλα.
Ξερει το παιδι πως γινεται η διαλογη, ωστε να σκεφτει οτι το διαλεξαν για καποια ιδιοτητα του ;
Αγνωστο στους νεους γονεις ειναι, δεν το γνωριζουν πρωτα μερικα χρονια και αν τους κανει το παιρνουν.
Δεν ξερω αν ισχυει και κατα ποσο και για ποιες ηλικιες και περιπτωσεις. Αν οι γονεις του δωσουν συναισθηματικη καλυψη αρκετη, ναι πιθανο να μην νιωσει ποτε πολυ ασχημα (οχι οτι δε θα τον τρωει εστω λιγο οτι οι πραγματικοι του το αφησαν)..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

xanp (Ξανθή)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη xanp
H Ξανθή αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 150 μηνύματα.

H xanp έγραψε στις 22:27, 04-07-09:

#27
Προσωπικά δεν θα το έκανα.Θα προτιμούσα το παιδί να μεγαλώσει μαζί μου με λίγα πράγματα αν δεν είχα οικονομική άνεση αλλά με αγάπη και με ότι καλύτερο μπορούσα να προσφέρω παρά να σκέφτομαι κάθε μέρα τι θα γινότανε αν είχα αυτό το παιδί μαζί μου τώρα.

Ρε παιδιά όταν γέννησα και κράτησα στην αγκαλιά μου τον αντράκο μου ξέχασα τα πάντα και τους 9 μήνες ταλαιπωρίας και την διαδικασία της γέννας.Κατευθείαν νιώθεις ένα αίσθημα ευθύνης σε αυτό το ανυπεράσπιστο και μικρό πλασματάκι που μόλις του χάρισες την ζωή δεν μπορώ να φανταστώ ότι μετά την πρώτη αγκαλιά δεν θα το ξαναέβλεπα δεν θα ξαναέβλεπα αυτά τα μικρά ματάκια να με κοιτάζουν έτσι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 23:12, 04-07-09:

#28
αν το γεννησουν και το δωσουν θα πληγωθει σιγουρα περισσοτερο απο το να μη γεννηθει...
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, σκληροπυρηνική είναι η θέση ότι είναι προτιμότερος ο θάνατος από μια ζωή χωρίς υλικές προϋποθέσεις ή με πιθανότητα ψυχολογικών προβλημάτων, λες κι εμείς οι υπόλοιποι δεν διαθέτουμε από δαύτα.

Σίγουρα αγαπητέ, εάν κάποιον τον σκοτώσουμε απαλλάσεται από όλα τα βάσανα και τους πόνους της ζωής, γι' αυτό...Genocide, the cure for mankind!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Falmarin (Αμφιτρίτη)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Falmarin
H Αμφιτρίτη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 12 μηνύματα.

H Falmarin έγραψε στις 15:34, 05-07-09:

#29
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Περι ποιας απελπισιας μιλαμε δηλαδη?! Απελπιζεσαι επειδη δεν μπορεις να θρεψεις το παιδι σου? Δουλεψε. Θελεις να του προσφερεις πλουτη? Ειναι περιττα. Φροντιδα και αγαπη χρειαζεται. Ποιος δεν μπορει να το καταλαβει αυτο και βυθιζεται σε απελπισια?!

Αγαπητή Neraida, μερικές φορές η αγάπη και η φροντίδα δεν είναι αρκετές για να μεγαλώσουν ένα παιδί. Βασικό ρόλο παίζει και το χρήμα, τουλάχιστον για τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα, το οποίο δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι σε επάρκεια.
Δεν είναι τόσο εύκολη όσο ακούγεται η έκφραση "δούλεψε". Είναι πολύ δύσκολο να έχεις μία δουλειά που να σου εξασφαλίζει χρήματα όχι μόνο για το παιδί σου αλλά και για σένα έτσι ώστε να του χαρίσεις μία ικανοποιητική ποιότητα ζωής. Σε περίπτωση που δεν μπορείς να το κάνεις προτιμάς -κατά την γνώμη μου πάντα- να δώσεις το παιδί σε ανθρώπους που είναι έτοιμοι να γίνουν γονείς κι έχουν και την απαιτούμενη οικονομική άνεση.


Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Τη μονη που μπορω να καταλαβω ειναι εκεινη την εφηβη, που μπορει καποιος αλλος να αποφασισει για εκεινη και λογω ηλικιας, ανωριμοτητας και τα συναφη να μην μπορει να συνειδητοποιησει τι κανει...Περαν αυτης της περιπτωσης, δε θα δικαιολογησω ποτε κανεναν, οταν προφασιζεται οικονομικους λογους. Μα ποτε και θα ειμαι και ιδιαιτερως σκληρη.
Το παιδι δεν ειναι το κουταβι που γεννησε η σκυλα μας και δεν μπορουμε να αναλαβουμε την ευθυνη να το κρατησουμε.

Όντως το παιδί δεν είναι κουτάβι αλλά σε περίπτωση ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης είναι προτιμότερο να το δώσεις παρά να το αναγκάσεις να ζήσει μία στερημένη ζωή που εσύ θα λείπεις όλη μέρα, δουλεύοντας για να βγάλεις χρήματα και δεν θα το βλέπεις καν γιατί θα γυρνάς κουρασμένη απ' τη δουλειά και για το μόνο που θα είσαι ικανή είναι να πέσεις για για ύπνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 01:07, 06-07-09:

#30
φυσικά και μπορούμε ...

γνωρίζω περίπτωση οικογένειας πριν από αρκετά χρόνια δύο κοριτσάκια από τη Ρουμανία - τα παιδάκια ήταν
όντως "πεθαμένα" από την πείνα και την κακουχία και δεν γνώριζαν Ελληνικά όταν υιοθετήθηκαν ...
σήμερα είναι και οι δύο παντρεμένες και με δικές τους οικογένειες και δε σταματούν να λένε ευχαριστώ στους
θετούς τους γονείς και να μιλάνε με τα καλύτερα λόγια γι αυτούς, που τις "γλύτωσαν" από τη μοίρα που τις
περίμενε αν είχαν παραμείνει στην κατάσταση στην οποία ζούσαν ...
Δεν μπορω να γνωριζω τι και πως επ αυτου... Παραδειγματα ομως υπαρχουν πολλα...
Κι εγω εχω φιλη απο Ρουμανια, που περασε δυσκολα παιδικα χρονια με τους γονεις της, τρομερη ανεχεια, φαγητο μια φορα τη μερα, αλλα ηταν ευτυχισμενη. Ποτε δεν ευχηθηκε να ειχε δοθει σε θετους γονεις (βασικα, εκανα μια συζητηση μαζι της χθες επ αυτου, διοτι πραγματικα με ενδιεφερε η αποψη της), οι οποιοι θα της ειχαν προσφερει μια πιο ανετη ζωη.
Παιδια, ειναι μεγαλο πραγμα να κανουμε εστω και τη σκεψη του πως θα ηταν να ειχαμε μεγαλωσει μακρια απο τους βιολογικους μας γονεις και ποσο μαλλον να μαθες οτι εκεινοι σε απερριψαν. Με τρομαζει...

θέλεις άλλη περίπτωση "ειδικών συνθηκών" ??
εγκυμοσύνη εκτός γάμου από γυναίκα άνεργη με μηδενικό εισόδημα και σε περιβάλλον που θεωρεί ένα τέτοιο
"ατύχημα" ως μίασμα ... τι είναι καλύτερο για το παιδί ?? μια ζωή σ ένα περιβάλλον που θα το αγαπήσουν από
τη πρώτη στιγμή ως δώρο και θα του προσφέρουν ότι καλύτερο ή το μεγάλωμα χωρίς κανέναν στο πλάι του
εκτός από μια μάνα που θα παλεύει να μη λιμοκτονήσει μιας που η απόφαση της να μην προχωρήσει σε
έκτρωση θα την στείλει κυριολεκτικά στο δρόμο ??? μπορείς να προεξοφλήσεις το ότι η μητέρα σε κάποια στιγμή
δε θα λυγίσει κάτω από το βάρος της καθημερινότητας ?? μπορείς να προεξοφλήσεις ότι το παιδί μεγαλώνοντας
δεν θα σιχτιρίσει τη μητέρα του που το καταδίκασε σε μια ζωή γεμάτη ανέχεια και δεν θα αισθανθεί ένοχο που
στάθηκε αιτία για να χαρακτηρισθεί η μητέρα του παρίας από το περιβάλλον της ???

είναι πολύ καλύτερα, όπως ανέφεραν παραπάνω άλλες κοπέλες να μην είμαστε ποτέ απόλυτοι και να μην
ρισκάρουμε με βαρείς χαρακτηρισμούς, όταν είμαστε έξω από τον χορό

η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική, η κάθε περίπτωση εγκυμοσύνης είναι επίσης διαφορετική και το να
καταδικάζουμε έτσι απλά μόνο σοφό δε μπορεί να θεωρηθεί
Καταρχας, σε περιπτωσεις που μια εγκυμοσυνη ειναι ανεπιθυμητη, φρονω οτι πρεπει να φροντιζουμε για να εχουμε.
Εχω αναφερει σε αλλα θεματα οτι ειμαι υπερ της εκτρωσης απο τη στιγμη που κρινει η γυναικα για τους χ λογους οτι ειναι αδυνατον να κρατησει το παιδι και να το μεγαλωσει. Και για να προλαβω μερικους, οχι για μενα η αποβολη ενος εμβρυου δε συνεπαγεται με φονο, ειτε εντος εισαγωγικων ειτε εκτος αυτων.
Και ακομα κι εαν το κρατησει και οι δυσκολιες που θα συναντησει ειναι τρομερες ποια μανα θα λυγισει μπροστα στο καλο του παιδιου της?!
Η μητερα της κολλητης μου, εμεινε στα 30 της με τρια παιδια (13-10-2, ηλικιες). Με μια βελονα απο το πρωι μεχρι το βραδυ καταφερε ολομοναχη να τα μεγαλωσει και να τα σπουδασει κιολας και ακομα αγωνιζεται για να τους προσφερει ο,τι καλυτερο μπορει. Βοηθεια δεν ειχε απο κανεναν.
Τι ειναι αυτα περι "παριας"?! Ηρωιδα θα ηταν...Το περιβαλλον που θα θεωρησει οτι η κοπελα αυτη ειναι αποβλητο της κοινωνιας, ειναι αναξιο να προφερει το ονομα της και μονο. Ενα τετοιο περιβαλλον δεν αξιζει σε κανεναν και θα ηταν πολυ τυχερος εκεινος που θα ειχε απαλλαχθει απο αυτο, ποσο μαλλον δε το παιδι του να το σιχτιρισει και να νοιωσει ενοχες για τους οποιους χαρακτηρισμους μπορει να εχει προσαψει στη μητερα του ενα αναξιο περιβαλλον.

Αρχική Δημοσίευση από Falmarin
Αγαπητή Neraida, μερικές φορές η αγάπη και η φροντίδα δεν είναι αρκετές για να μεγαλώσουν ένα παιδί. Βασικό ρόλο παίζει και το χρήμα, τουλάχιστον για τα σημερινά κοινωνικά δεδομένα, το οποίο δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι σε επάρκεια.
Δεν είναι τόσο εύκολη όσο ακούγεται η έκφραση "δούλεψε". Είναι πολύ δύσκολο να έχεις μία δουλειά που να σου εξασφαλίζει χρήματα όχι μόνο για το παιδί σου αλλά και για σένα έτσι ώστε να του χαρίσεις μία ικανοποιητική ποιότητα ζωής. Σε περίπτωση που δεν μπορείς να το κάνεις προτιμάς -κατά την γνώμη μου πάντα- να δώσεις το παιδί σε ανθρώπους που είναι έτοιμοι να γίνουν γονείς κι έχουν και την απαιτούμενη οικονομική άνεση.
Ποια ειναι τα σημερινα δεδομενα?!
Απο τη στιγμη που επιλεγεις να φερεις εναν αλλον ανθρωπο στη ζωη, ειτε ηταν προγραμματισμενο ειτε οχι, εχεις και την ευθυνη αυτου. Εαν η μια ηδη υπαρχουσα δουλεια που εχεις δεν ειναι αρκετη για να το μεγαλωσεις, βρες και δευτερη και τριτη.
Δεν ξερω πως βλεπεις το θεμα δουλεια, αλλα πολυ καλος φιλος μου, τραπεζικος, οταν χρειαστηκαν αρκετα χρηματα κατα τη διαρκεια της δευτερης εγκυμοσυνης της γυναικας του, για πολυ μεγαλο χρονικο διαστημα μετα την τραπεζα ,δουλευε σε μαγαζι προπο και τα σ/κ σερβιρε σε εταιρια κετερινγκ.
Εαν θελουμε να εργαστουμε, δουλειες υπαρχουν. Τα υπολοιπα τα ακουω βερεσε... και καμμια δουλεια δεν ειναι ντροπη. Ντροπη ειναι να απορριπτεις το σπλαχνο σου, ειδικα, οπως εχω ηδη αναφερει, για οικονομικους λογους.
Απορω δηλαδη, που μιλαμε για το σημερα, οταν οι γονεις καποιων, συμπεριλαμβανομενου και του πατερα μου, ηταν μωρα-παιδια επι γερμανικης κατοχης, οταν δεν υπηρχε ουτε ψωμι να φανε που ομως επιβιωσαν.
Αυτα τα πραγματα που λειπουν απο τα παιδια και παιζουν το βασικοτερο ρολο στην αναπτυξη τους δεν ειναι π.χ τα 2-3 ζευγαρια παπουτσια παραπανω, αλλα η φροντιδα, η στοργη και η αγαπη.
Δηλαδη, δεν εχω καταλαβει καλα καποια πραγματα...Εχουμε την εντυπωση οτι παιδια κανουν μονο οι προυχοντες?! Ολοι οι φιλοι μας μεγαλωσαν δηλαδη με ανεσεις και χωρις δυσκολιες?! Να με συμπαθατε, αλλα καποιοι δικοι μου ανθρωποιπερασαν πολυ δυσκολα χρονια απο οικονομικης πλευρας, αλλα ηταν ευτυχισμενα. Καταφεραν να σπουδασουν και με σκληρη δουλεια να δωσουν εκεινοι στα παιδια τους ο,τι πιθανοτατα στερηθηκαν. Η ζωη δεν εινα μια βολτα...ετσι ειναι για λιγους. Για τους περισσοτερους ειναι αγωνας.


Αρχική Δημοσίευση από Falmarin
Όντως το παιδί δεν είναι κουτάβι αλλά σε περίπτωση ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης είναι προτιμότερο να το δώσεις παρά να το αναγκάσεις να ζήσει μία στερημένη ζωή που εσύ θα λείπεις όλη μέρα, δουλεύοντας για να βγάλεις χρήματα και δεν θα το βλέπεις καν γιατί θα γυρνάς κουρασμένη απ' τη δουλειά και για το μόνο που θα είσαι ικανή είναι να πέσεις για για ύπνο.
Εαν καποιος λειπει ολη μερα στη δουλεια, να εισαι σιγουρη οτι εχει να προσφερει κατι πολυ παραπανω απο μια στερημενη ζωη. Οποτε καταλαβαινεις το ατοπο της σκεψης σου...
Το θεμα ομως ειναι αλλο...να καταλαβουμε οτι δε χρειαζονται ανεσεις και πλουτη... Ενα παιδι χρειαζεται, αγαπη, στοργη και ποιοτικο χρονο ενασχολησης των γονεων με αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Falmarin (Αμφιτρίτη)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Falmarin
H Αμφιτρίτη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 12 μηνύματα.

H Falmarin έγραψε στις 03:24, 06-07-09:

#31
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Απορω δηλαδη, που μιλαμε για το σημερα, οταν οι γονεις καποιων, συμπεριλαμβανομενου και του πατερα μου, ηταν μωρα-παιδια επι γερμανικης κατοχης, οταν δεν υπηρχε ουτε ψωμι να φανε που ομως επιβιωσαν.
Δεν λέω! Όλοι βρίσκουν τρόπο να επιβιώσουν αν θέλουν πραγματικά να παλέψουν γι' αυτό! Δεν είναι όμως όλοι μαθημένοι έτσι! Μερικοί δεν μπορούν καν να διανοηθούν ότι θα κάνουν και τρεις και τέσσερις δουλειές μαζί! Και δεν μιλάω για μένα.

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Αυτα τα πραγματα που λειπουν απο τα παιδια και παιζουν το βασικοτερο ρολο στην αναπτυξη τους δεν ειναι π.χ τα 2-3 ζευγαρια παπουτσια παραπανω, αλλα η φροντιδα, η στοργη και η αγαπη.
Δηλαδη, δεν εχω καταλαβει καλα καποια πραγματα...Εχουμε την εντυπωση οτι παιδια κανουν μονο οι προυχοντες?! Ολοι οι φιλοι μας μεγαλωσαν δηλαδη με ανεσεις και χωρις δυσκολιες?!
Μα φυσικά και παιδιά δεν κάνουν μόνο οι προυχόντες! Και οι γονείς μου δεν ήταν προυχόντες και όμως μεγάλωσα μια χαρά με αυτά που είχα και χωρίς περιττά πράγματα. Και όταν λέω με ανέσεις δεν μιλάω για 2-3 ζευγάρια παπούτσια! Μιλάω για τις απαραίτητες ανέσεις.

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Η ζωη δεν εινα μια βολτα...ετσι ειναι για λιγους. Για τους περισσοτερους ειναι αγωνας.
Θα συμφωνήσω μαζί σου! Η ζωή δεν είναι βόλτα! Είναι ένας αγώνας! Παρ' όλο που είμαι μικρή και δεν μπορώ να μιλήσω με πείρα ακόμα για τους αγώνες της ζωής, πίστεψέ με ότι έχω περάσει αρκετό αγώνα μέχρι σήμερα!

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Το θεμα ομως ειναι αλλο...να καταλαβουμε οτι δε χρειαζονται ανεσεις και πλουτη... Ενα παιδι χρειαζεται, αγαπη, στοργη και ποιοτικο χρονο ενασχολησης των γονεων με αυτο.
Μα για ακριβώς αυτό μιλάω! Που θα βρεις το χρόνο για ποιοτική ενασχόληση με το παιδί σου όταν θα γυρνάς στις 9:00 και στις 10:00? Και δεν μιλάω βέβαια για μεγαλύτερες ηλικίες που οι ανάγκες μειώνονται! Μιλάω για όταν ακόμα το παιδί είναι μωρό/μικρό και σε χρειάζεται στο σπίτι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 09:58, 06-07-09:

#32

1. Σίγουρα "φροντίζουμε για να έχουμε" όμως όσο και να φροντίζουμε, "ατυχήματα" συμβαίνουν πάντα ...όπως
επίσης και εγκυμοσύνες που γίνονται αντιληπτές όταν πλέον είναι πολύ αργά για να γίνει έκτρωση ...

2. Θεωρείς ότι είναι εύκολο μια άνεργη εγκυμονούσα γυναίκα να βρει δουλειά ?? στην Ελλάδα ??? σήμερα ???
Γνωρίζεις ότι αν ζητήσεις βοήθεια από το ίδρυμα Μητέρα (προσωρινή στέγη και περίθαλψη μέχρις ότου να βρεις
κάποια δουλειά και μαζέψεις κάποια χρήματα ώστε να εξασφαλίσεις δική σου στέγη ) οι ίδιες οι ψυχολόγοι που
εργάζονται εκεί σε αποτρέπουν επειδή οι φιλοξενούμενες κατά πλειοψηφία είναι "προβληματικές" περιπτώσεις
(ναρκομανείς, ιερόδουλες, κλέφτρες ) και σου προτείνουν να ζητήσεις βοήθεια από την οικογένεια σου (αυτήν
ακριβώς που σε απέρριψε) ??



Λυπάμαι αλλά επιμένω ...

Θεωρητικά όλα είναι καλά, δεν υπάρχουν οικογένειες που δεν θα λυγίσουν στη θέα του νεογέννητου κι ας ήταν
εντελώς αρνητικές πριν, η θέληση της μελλοντικής μητέρας αρκεί να να λύσει όλα τα πρακτικά προβλήματα
(εργασία, στέγη, φύλαξη του βρέφους μέχρι να γίνει δεκτό σε βρεφονηπιακό σταθμό κλπ κλπ κλπ)

Στην πράξη όμως τα πράγματα είναι πολυ σκληρότερα


και πριν καταδικάσουμε μια μητέρα που δίνει το νεογέννητο της για νόμιμη υιοθεσία, γνωρίζοντας ότι δεν θα
το ξαναδεί ποτέ στη ζωή της (και αγνοώντας το αν θα μπορέσει να ξαναγίνει μητέρα αργότερα), ας σκεφθούμε
ότι όταν η πράξη αυτή γίνεται συνειδητά, τότε η γυναίκα πάει ενάντια στο ποιο δυνατό της ένστικτο: αυτό της
μητρότητος

και θέλει κότσια για να το κάνει αυτό (και να μη το αφήσει να γίνει θηλιά στο λαιμό της) - όπως επίσης θέλει
απίστευτο ψυχικό σθένος προκειμένου να ομολογήσει αυτή της την πράξη, όταν και αν σε κάποια στιγμή
συναντήσει κάποιον άνθρωπο που θα τον θεωρήσει κατάλληλο για σύντροφο ρισκάροντας την πλήρη απαξίωση
από πλευράς του


στη θεωρία όλα ακούγονται δυνατά και πραγματοποιήσιμα - στη πράξη είναι ακριβώς το αντίθετο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 11:15, 06-07-09:

#33
Να κάνω μια αφελή ερώτηση;
Γιατί κάποιοι γονείς επιλέγουν να κάνουν παιδιά όταν δεν είναι έτοιμοι, κυρίως από άποψη οικονομικών; Προσωπικά μου θυμίζει όταν κάποιος βγάζει καταναλωτικό δάνειο με δόση που δεν μπορεί να αντέξει. Το ξέρω ότι το δεύτερο έχει να κάνει με την ματαιοδοξία, αλλά μήπως, τελικά, το πρώτο έχει και αυτό κάμποσες δόσεις ματαιοδοξίας; Σίγουρα, αφού, σκέφτεται πρώτα την επιθυμία του για την απόκτηση ενός παιδιού παρά για την ποιότητα ζωής του παιδιού, και αφού βάζει τελικά την επιθυμία του πάνω από έναν ζωντανό οργανισμό γιατί δεν θεωρείτε περισσότερο μίζερο από την δεύτερη περίπτωση με το δάνειο;

Πόσο καλύτερος (ή χειρότερος) θα ήταν ο κόσμος αν σκεφτόμαστε λίγο περισσότερο την απόφαση του παιδιού;

Και φυσικά δεν αναφέρομαι στην οικονομική κατάσταση για μπορεί να δίνει υλικά αγαθά στο παιδί του αλλά για ποιότητα ζωής.
Υποθέτουμε ότι έχουμε ένα παιδί που λατρεύει την φυσική, και ζητάει από τον πατέρα να πάει στο σεμινάριο/συνέδριο, ή ακόμη και μάθημα, του τάδε νομπελίστα, τι θα απαντήσει ο πατέρας; Αυτά, παιδί μου, είναι για τους πλούσιους; Και επειδή κάποιοι μπορούν όντως, το θέμα εκπαίδευσης, να το θεωρούν είδος πολυτέλειας(???), ας μιλήσουμε για την υγεία. Αλήθεια τι θα γίνει στην περίπτωση που το παιδί του θα χρειαστεί μια δύσκολη/ακριβή εγχείρηση ή να συμμετέχει σε κάποια πειραματική θεραπεία; Και πάλι θα το κατατάξει στα παιδιά ενός κατώτερου θεού ή θα αρχίζει να κράζει το σύστημα υγείας;

Φυσικά και αυτό που προτείνω δεν είναι να "επιτρέπουμε" μόνο στους πλούσιους να κάνουν παιδιά, προτείνω απλά να μειωθεί η απόσταση μεταξύ της ποιότητα ζωής που επιθυμούμε να δώσουμε στο παιδί μας, με αυτή που πράγματι είναι πιθανό να μπορούμε να δώσουμε, ο καθένας με τον τρόπο που θεωρεί καλύτερο για το παιδί του.
Εάν δεθείς, αυτό σημαίνει ότι δεν είναι πλέον ανεπιθύμητη η εγκυμοσύνη και ότι η αρχική σου κρίση επ' αυτού ήταν απλά αποτέλεσμα φόβου και ανωριμότητας.
Τελικά, ποία κρίση είναι πιο "σωστή" σε μια τέτοια περίπτωση, η αρχική ή η τωρινή;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

taftar

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη taftar
Ο taftar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

O taftar έγραψε στις 11:31, 06-07-09:

#34
συμφωνω με kalypso.
το παιδι χρειαζεται αγαπη πιο πολυ απ' οτι λεφτα. θα συμφωνουσα για υιοθεσια μονο αν η κατασταση ηταν τραγικη. σε οποιαδηποτε αλλη κατασταση πιστευω οτι ειναι η ευκολη λυση για να ξεφορτωθει καποιος ανευθυνος ενα βαρος απο πανω του.
αν ειναι τοσο ανευθυνος να το δωσει για υιοθεσια, αλλα να υποστει και κυρωσεις απο το νομο. δε γινεται ρε φιλε να φερνεις στον κοσμο μια ζωη κι επειδη δεν τα χες σκεφτει καλα να την απαρνεισαι. εισαι εγκληματιας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 11:36, 06-07-09:

#35
Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Φυσικά και αυτό που προτείνω δεν είναι να "επιτρέπουμε" μόνο στους πλούσιους να κάνουν παιδιά, προτείνω απλά να μειωθεί η απόσταση μεταξύ της ποιότητα ζωής που επιθυμούμε να δώσουμε στο παιδί μας, με αυτή που πράγματι είναι πιθανό να μπορούμε να δώσουμε, ο καθένας με τον τρόπο που θεωρεί καλύτερο για το παιδί του.
Tι εννοείς με αυτό;

--

Όχι δε θα το έκανα.
Λόγος: Δε θα μπορούσα να εμπιστευτώ σε κανέναν τη ζωή του παιδιού μου και τα πλούτη που πιθανόν αυτός να είχε, δε θα μου/του διασφάλιζαν ότι θα έχει μια ευτυχισμένη ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 13:17, 06-07-09:

#36
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Κατά την ταπεινή μου γνώμη, σκληροπυρηνική είναι η θέση ότι είναι προτιμότερος ο θάνατος από μια ζωή χωρίς υλικές προϋποθέσεις ή με πιθανότητα ψυχολογικών προβλημάτων, λες κι εμείς οι υπόλοιποι δεν διαθέτουμε από δαύτα.
Δε ξερω τι εχετε σεις απαυτα, αλλα σιγουρα δεν ειναι ολος ο κοσμος παμφτωχος και με χιλιαδυο ψυχολογικά. Και δεν μιλαμε να μην εχει 3ο playstation 5...Εαν για καποιους αυτα αρκουν για το παιδι τους, λυπαμαι για λογαριασμο τους. Υποτιθεται οτι εαν θελουμε να κανουμε κατι καλο, θα πρεπει να προσφερουμε κατι παραπανω στο παιδι μας, αποτι προσφερθηκε σε μας απο τους γονεις μας (σε οποιοδηποτε τομεα).
Και δε θα το χαρακτηριζα φονο κλπ, οπως οι σκληροπυρηνικοι, για λογους που εχουμε εξηγησει. Δεν ειναι καθολου σκληροπυρηνικη η θεση μου. Απλά ειναι περισσοτερο λογικη παρα συναισθηματικη.

Αρχική Δημοσίευση από Estartu
επίσης και εγκυμοσύνες που γίνονται αντιληπτές όταν πλέον είναι πολύ αργά για να γίνει έκτρωση ...
Αυτο εχει να κανει με απλη απερισκεψια και ανευθυνοτητα. Δεν χρειαζεται να περιμενει 2+ μηνες καποιος για να παρει χαμπαρι οτι ειναι εγγυος. Μαλιστα εαν υπαρχει σοβαρη υποψια, μπορει να διαγνωσθει εγκυμοσυνη μεσα σε 5-10 μερες με εξεταση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 14:24, 06-07-09:

#37
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Αυτο εχει να κανει με απλη απερισκεψια και ανευθυνοτητα. Δεν χρειαζεται να περιμενει 2+ μηνες καποιος για να παρει χαμπαρι οτι ειναι εγγυος. Μαλιστα εαν υπαρχει σοβαρη υποψια, μπορει να διαγνωσθει εγκυμοσυνη μεσα σε 5-10 μερες με εξεταση.

Μάλλον δεν είσαι καλά ενημερωμένος

Ούτε με απερισκεψία έχει να κάνει ούτε με ανευθυνότητα - Μάλλον παιγνίδι της φύσης είναι

Γιατί μπορεί να παίρνεις τα μέτρα σου (και δε μιλάω για "τράβηγμα") και να βρεθείς μέσα σ αυτό το σιχαμένο
ποσοστό αποτυχίας ... και μετά να συνεχίσεις να έχεις αιμορραγία τις "σωστές" ημερομηνίες στη διάρκεια των
πρώτων 2-3 μηνών και να το πάρεις μυρωδιά μόνο όταν αρχίσουν τα άλλα συμπτώματα (ίλιγγοι, εμετοί, λιποθυμίες)

μόνο που τότε είναι πλέον πολύ αργά



(εκτός αν με το "ψιλιασμένος" έχεις στο νου σου ότι θα πρέπει εφόσον έχουμε κάποια
σεξουαλική επαφή, κάθε μήνα να κάνουμε κι ένα τεστάκι για παν ενδεχόμενον)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 17:01, 06-07-09:

#38
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
... και μετά να συνεχίσεις να έχεις αιμορραγία τις "σωστές" ημερομηνίες στη διάρκεια των πρώτων 2-3 μηνών και να το πάρεις μυρωδιά μόνο όταν αρχίσουν τα άλλα συμπτώματα (ίλιγγοι, εμετοί, λιποθυμίες)
Μα ειπα μολις πριν οτι αν ειναι να περιμενει καποια γυναικα να καταλαβει απο την αιμοραγια ή την καθυστερηση της επομενης περιοδου, τοτε για μενα ειναι ηδη ανευθυνη. Να πω οτι δεν υπηρχαν τα τεχνολογικα μεσα να το μαθει νωριτερα, παει στο καλο.


Κακως με αμφισβητεις οταν λεω οτι η εγκυμοσυνη μπορει να διαγνωσθει πολυ νωρις.

Τα τεστ χοριακης γοναδοτροπινης βγαζουν διαγνωση σε 6-14 ημερες απο την γονιμοποιηση, με ποσοστο επιτυχιας 99%.

Και υπαρχει και αιματολογικο τεστ του παραγοντα EPF που ανιχνευεται μεσα σε 48 ωρες απο τη γονιμοποιηση (και καποιες φορες και μεσα σε 8ωρο).

Το οτι καποιος δεν ειναι ενημερωμενος ή εστω δεν ενημερωνεται εγκαιρως, ειναι επισης ανευθυνοτητα.

There's just no excuse.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 08:26, 07-07-09:

#39
ευχαριστώ πολύ για το μάθημα αλλά τα γνωρίζω πολύ καλά αυτά που λες (γι αυτό και ΔΕΝ αμφισβήτησα ούτε
υπαινίχθηκα ότι κάνεις λάθος σ αυτά που έγραψα παραπάνω)

ΟΜΩΣ

μάλλον δεν είδες αυτό :
(εκτός αν με το "ψιλιασμένος" έχεις στο νου σου ότι θα πρέπει εφόσον έχουμε κάποια
σεξουαλική επαφή, κάθε μήνα να κάνουμε κι ένα τεστάκι για παν ενδεχόμενον)


δλδ. κατά την άποψη σου ακόμα και αν παίρνω τις προφυλάξεις μου, ακόμα και αν αιμορραγώ κανονικά τις
ημερομηνίες που πρέπει από τη στιγμή που έχω σεξουαλικές επαφές θα πρέπει κάθε μήνα να τεστάρομαι
για να μάθω μήπως και έμεινα έγκυος ????


μήπως είσαι υπερβολικός ???
(γιατί αν αυτό υποστηρίζεις, ε τότε καλύτερα να το κόψω )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 12:14, 07-07-09:

#40
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
ευχαριστώ πολύ για το μάθημα αλλά τα γνωρίζω πολύ καλά αυτά που λες (γι αυτό και ΔΕΝ αμφισβήτησα ούτε
υπαινίχθηκα ότι κάνεις λάθος σ αυτά που έγραψα παραπάνω)
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
Μάλλον δεν είσαι καλά ενημερωμένος
Οπότε συγνωμη που δε σε πιστευω. Αλλωστε αν τα ηξερες δε θα ελεγες αυτα που ειπες καθως ερχονται σε πληρη αντιθεση.

Με τη σειρα σου δεν ειδες αυτο :

Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Αυτο εχει να κανει με απλη απερισκεψια και ανευθυνοτητα. Δεν χρειαζεται να περιμενει 2+ μηνες καποιος για να παρει χαμπαρι οτι ειναι εγγυος. Μαλιστα εαν υπαρχει σοβαρη υποψια, μπορει να διαγνωσθει εγκυμοσυνη μεσα σε 5-10 μερες με εξεταση.
εαν τωρα το "οσβαρη υποψια" μια κοπελα περιμενει να το δει απο την επομενη περιοδο, και οχι ας πουμε εαν εσπασε το προφυλακτικό πχ...τοτε για μενα αυτο το ατομο ειναι ανευθυνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:21, 07-07-09:

#41
Αρχική Δημοσίευση από Apro
και νομίζω αυτό ισχύει στους περισσότερους ανθρώπους(πάντα αναρωτιούνται ή υποστηρίζουν, πως αν είχαν κάνει κάτι διαφορετικά μπορεί να ήταν καλύτερα, χωρίς να είναι σίγουροι....)
συμφωνείς μαζί μου....;
Ναι Apro μου, συμφωνώ μαζί σου. Άλλωστε δεν πιστεύω ότι η μητέρα μου το εννοεί.
Είναι ο τρόπος της "να τα βάζει" με τις δυσκολίες της ζωής.
Ας μη σταθούμε σ' αυτό. Δεν ήταν παρά το έναυσμα για το παρόν τόπικ.
Να προσθέσω όμως ότι η μητέρα μου (μέσα από τη διατύπωση του παραπόνου) δεν αναφερόταν τόσο στην οικονομική άνεση αυτή καθαυτή, αλλά σε όλα τα παρελκόμενά της, όπως: καλύτερη μόρφωση, περισσότερες ευκαιρίες κτλ.
Δεν πρόκειται για τα 5 playstation, αλλά για τις έξτρα δυνατότητες. Αυτές που λέμε όλοι ότι θα θέλαμε να εξασφαλίσουμε στα παιδιά μας.

Να προσθέσω επίσης ότι στην Ελλάδα, το ποσοστό των ατόμων που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, αγγίζει το 20% με ετήσιο εισόδημα κάτω από 5.000 ευρώ...

Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν όμως μιλάμε για παιδί το οποίο έχει ήδη κοιμηθεί στην αγκαλιά μου, αναγνωρίζει τον ήχο της φωνής μου, έχει ζήσει μαζί μου και έχει μνήμες τότε...
Η γνωριμία του παιδιού με τη μάνα και τον πατέρα (εφ' όσον αυτός το επιδιώκει) ξεκινά πολύ πριν την πρώτη αγκαλιά ή την πρώτη ματιά.
Το παιδί έχει ακουστικά και άλλα ερεθίσματα από την περίοδο της εγκυμοσύνης και το δέσιμο εδραιώνεται πολύ πριν από τη γέννησή του.

(χρησιμοποίησα το ποστ σου μονάχα ως παράδειγμα, αφού αναφέρθηκαν και από άλλους τα ίδια πράγματα).

Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Ποτε δε θα μπορεσω να καταλαβω πως μπορει να συνεχισει κανεις τη ζωη του γνωριζοντας οτι εχει φερει στον κοσμο ενα παιδι, το οποιο το μεγαλωνει καποιος αλλος και δεν ειναι μερος της ζωης του...
Μου φανταζει αδιανοητο...
Είναι το ίδιο οδυνηρό, ίσως και περισσότερο, να σκέφτεσαι, όταν θα έχουν περάσει κάποια χρόνια από μια έκτρωση, ότι τώρα θα υπήρχε ένα παιδί, ...ένας άνθρωπος, που δεν άφησες να γεννηθεί. Δίνοντας ένα παιδί -που σε διαφορετική περίπτωση θα έριχνες- για υιοθεσία, είσαι ένα κομμάτι της ζωής του και μάλιστα σημαντικό: Είσαι το κομμάτι που του χάρισε τη ζωή, που του έδωσε μια ευκαιρία.

Ανήκω σε αυτούς που δε θα μπορούσαν με τίποτα να δώσουν το παιδί τους για υιοθεσία, σέβομαι όμως αυτούς που προτίμησαν την υιοθεσία από την έκτρωση.
Πιστεύω πως σε κάποιες περιπτώσεις δείχνει μεγαλείο ψυχής.

Θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας. Είναι βέβαιο πως αν κάποιος τρίτος απειλούσε τη ζωή τους και μπορούσαμε να τα σώσουμε θυσιάζοντας την επαφή μας μαζί τους, θα το αποφασίζαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα! Κι όμως, στην περίπτωση του διλήμματος: "έκτρωση ή υιοθεσία;" η υιοθεσία είναι αυτή που μας φαίνεται αδιανόητη...
Είναι άραγε οι κοινωνικές καταβολές μας που ορίζουν αυτές τις αποφάσεις μας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 14:33, 07-07-09:

#42
Αρχική Δημοσίευση από Neraida
Ειδικα στην εποχη μας, δεν μπορουμε να μιλησουμε για οικογενεια που πειναει, και προκειμενου να πεθανει το παιδι απο την πεινα, ειναι καλυτερο να δοθει προς υιοθεσια.
Εαν θελει κανεις να προσφερει υλικα αγαθα στο παιδι του, μπορει να κανει και μια και δυο και δεκα-δυο δουλειες. Σιγουρα ομως δεν ειναι η λυση η απορριψη του, διοτι περι αυτου προκειται.
Νομίζω ότι είσαι απόλυτη ως προς αυτά που λες. Και όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ήρωες.
Αρχική Δημοσίευση από taftar
αν ειναι τοσο ανευθυνος να το δωσει για υιοθεσια, αλλα να υποστει και κυρωσεις απο το νομο. δε γινεται ρε φιλε να φερνεις στον κοσμο μια ζωη κι επειδη δεν τα χες σκεφτει καλα να την απαρνεισαι. εισαι εγκληματιας
Ο μη ηρωισμός όπως και η ανευθυνότητα είναι υπαρκτά. Αν κάποιος δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με την κατάσταση που έχει να ανταπεξέλθει χωρίς να πληγωθεί το ίδιο το παιδί καλύτερα να δώσει το παιδί για υιοθεσία. Επειδή ακριβώς η αγάπη είναι το ζητούμενο και κάποιοι μπορεί να μην νοιώθουν ικανοί να την δώσουν ενώ κάποιοι άλλοι να μπορούν. Ακόμα και η συνειδητοποίηση ότι είσαι "μικρός", "λίγος" σε αισθήματα για το παιδί που έφερες στον κόσμο έχει στοιχεία υπέρβασης.
Αν και δεν μπορώ να πω τι θα έκανα σε οποιαδήποτε τέτοια περίπτωση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 16:58, 07-07-09:

#43
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Οπότε συγνωμη που δε σε πιστευω. Αλλωστε αν τα ηξερες δε θα ελεγες αυτα που ειπες καθως ερχονται σε πληρη αντιθεση.

Με τη σειρα σου δεν ειδες αυτο :

εαν τωρα το "οσβαρη υποψια" μια κοπελα περιμενει να το δει απο την επομενη περιοδο, και οχι ας πουμε εαν εσπασε το προφυλακτικό πχ...τοτε για μενα αυτο το ατομο ειναι ανευθυνο.


μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι μιλώ κινέζικα .....

αν ΔΕΝ πάρεις χαμπάρι ότι έσπασε το προφυλακτικό γιατί εσύ δεν το είδες και ο καλός σου δε το θεώρησε
αρκετά σημαντικό για να σου το πει ... αν εσύ χρησιμοποιείς διάφραγμα αλλά εκείνη την ημέρα το έβαλες
ή το έβγαλες στραβά και λίγο σπέρμα κατάφερε να περάσει προς τα πάνω ... αν εσύ παίρνεις το χάπι και ο
γιατρός σου δε σε ενημέρωσε ότι η αντιβιοσούλα που σου έδωσε μείωσε την αποτελεσματικότητα του


κατάλαβες τώρα???

ΔΕΝ μιλώ για περιπτώσεις που έχεις λόγο να ανησυχήσεις
μιλώ για όλες τις υπόλοιπες που εσύ νομίζεις ότι όλα πάνε καλά (αλλά δεν πάνε)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 17:06, 07-07-09:

#44
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν ΔΕΝ πάρεις χαμπάρι ότι έσπασε το προφυλακτικό γιατί εσύ δεν το είδες και ο καλός σου δε το θεώρησε
αρκετά σημαντικό για να σου το πει ... αν εσύ χρησιμοποιείς διάφραγμα αλλά εκείνη την ημέρα το έβαλες
ή το έβγαλες στραβά και λίγο σπέρμα κατάφερε να περάσει προς τα πάνω ...
To μόνο διάφραγμα που θα δεις στον Lorien είναι αυτό της μύτης του.
Ο καλός του του το απαγορεύει, γιατί θέλει να τεκνοποιήσουν.
Δεν είναι έτοιμος ακόμα να γίνει μάνα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 19:39, 07-07-09:

#45
ναι βρε!! το είδα ότι είναι αγοράκι

το "εσύ" ήταν εν τη ρύμη του λόγου - δεν απευθυνόμουν σ αυτόν ως πιθανό χρήστη διαφράγματος!!





( βγήκα εντελώς εκτός θέματος τώρα και με βλέπω να πηγαίνω καμια βολτίτσα ... ελπίζω να μη πήραν μυρουδιά)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη underwater
H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,498 μηνύματα.

H underwater έγραψε στις 20:01, 07-07-09:

#46
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Καποιες ερευνες γιαυτα εχουμε ;
Παντως το "υιοθετημενο" δεν μεταφραζεται απαραιτητα σε "επιλεγμενο αναμεσα σε αλλα". Με βαση του τι γνωριζει το παιδί το ιδιο, το πιο λογικο ειναι να αισθανθει οτι καποιος το απερριψε. Ειναι καπως σα να λεμε οτι ενα σκουπιδι αισθανεται καλα, επειδη το διαλεξαν αναμεσα σε αλλα.
Προσωπικά ξέρω 2 παιδιά που υιοθετήθηκαν με αυτό το μοντέλο (φτωχή νέα ανύπαντρη μητέρα) και μπορώ να πω ότι ΚΑΝΕΝΑ αίσθημα απόρριψης δεν έχουν.

Το 1 είναι 12 χρονών, πολύ καλομαθημένο και με ισχυρή αυτοπεποίθηση. Δεν ξέρω αν μεγαλώνοντας την δει με άλλο τρόπο, μιλάω με βάση σημερινά δεδομένα.

Ο άλλος είναι 28 χρονών και πρόσφατα τον ''ανακάλυψε'' η βιολογική μαμά του μέσω Facebook. Τρελή ιστορία που δεν έχει και σημασία να αναφέρω, αλλά ήθελα να επικεντρωθώ στο ότι είναι ιδιαίτερα θετικός απέναντί της, χωρίς κανένα συναίσθημα απόρριψης.

Δεν λέω ότι είναι απίθανο να γίνει, αλλά μην βλέπουμε παντού δυνάμει ψυχολογικά προβλήματα. Το αν το παιδί θα νιώσει απόρριψη σχετίζεται συνήθως με τα συναισθήματα που του παρέχονται από την οικογένεια που τον μεγαλώνει, βιολογική ή θετή, δεν έχει και πολύ σημασία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 02:00, 08-07-09:

#47
Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν ΔΕΝ πάρεις χαμπάρι ότι έσπασε το προφυλακτικό γιατί εσύ δεν το είδες και ο καλός σου δε το θεώρησε αρκετά σημαντικό για να σου το πει ...
Ακυρο. Εμπιπτει στην πληρη ανευθυνοτητα.

Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν εσύ χρησιμοποιείς διάφραγμα αλλά εκείνη την ημέρα το έβαλες
ή το έβγαλες στραβά και λίγο σπέρμα κατάφερε να περάσει προς τα πάνω ...
Ανευθυνοτητα και παλι.

Αρχική Δημοσίευση από Estartu
αν εσύ παίρνεις το χάπι και ο γιατρός σου δε σε ενημέρωσε ότι η αντιβιοσούλα που σου έδωσε μείωσε την αποτελεσματικότητα του
Σαν γυναικα, εαν παιρνεις αντισυλληπτικά, πρεπει να σαι ενημερωμενη απο μονη σου και να μην περιμενεις τους αλλους. Δευτερον, το να παιρνεις τετοια φαρμακα (ή οποιοδηποτε φαρμακο) και να μην εχεις διαβασει το χαρτακι μεσα που τα γραφει, ή να μην εχεις ρωτησει, ή να εχεις ψαξει στο ίντερνετ και λιγακι (ενα τεταρτακι δουλεια ειναι), ειναι και παλι...ανευθυνοτητα/επιπολαιοτητα.

Αρχική Δημοσίευση από Estartu
ΔΕΝ μιλώ για περιπτώσεις που έχεις λόγο να ανησυχήσεις
μιλώ για όλες τις υπόλοιπες που εσύ νομίζεις ότι όλα πάνε καλά (αλλά δεν πάνε)
αρα δλδ ενω εγω μιλησα για οταν εχεις λογο να ανησυχεις....εσυ εφερες αντιρρηση..μιλωντας για ολες τις υπολοιπες περιπτωσεις ! Ε σορυ αλλα δε στεκει να φερνεις αντιρρηση μιλωντας για αλλα αντι αλλων. Και μαλιστα οι περιπτωσεις που ανεφερες ειναι ολες στο χερι μας. Να μου λεγες οτι μια κοπελα εχει ανωμαλιες κυκλου γενικως, και δεν εκανε καλα το τεστ, και , και , και...να το δεχτω. Και παλι τοτε θα μαθει σε 20 μερες το πολυ. Δε χρειαζεται να παει ουτε μηνα, ουτε διμηνο. (και αυτα χωρις να κανει το ειδικο τεστ EPF που ετσι κι αλλιως το βρισκει σε 48 ωρες).

Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
To μόνο διάφραγμα που θα δεις στον Lorien είναι αυτό της μύτης του.
Ο καλός του του το απαγορεύει, γιατί θέλει να τεκνοποιήσουν.
Δεν είναι έτοιμος ακόμα να γίνει μάνα.
Επ. Εχουμε και διαφραγμα μεταξυ θωρακα και κοιλιας. Αλλα ναι, δε θελω ακομα να γινω μανα. Θελω να προετοιμαστω με την σωστη αλλαγη φυλλου πρωτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 07:11, 08-07-09:

#48
βρε λοριεν μην εισαι τοσο απολυτος...οταν παιζεις με τη φωτια παντα υπαρχει πιθανοτητα να καεις οσο προσεκτικος και αν εισαι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

e-steki Moderator

Το avatar του χρήστη Himela
H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,247 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε στις 08:58, 08-07-09:

#49
Θέλουμε το καλύτερο για τα παιδιά μας. Είναι βέβαιο πως αν κάποιος τρίτος απειλούσε τη ζωή τους και μπορούσαμε να τα σώσουμε θυσιάζοντας την επαφή μας μαζί τους, θα το αποφασίζαμε χωρίς δεύτερη κουβέντα! Κι όμως, στην περίπτωση του διλήμματος: "έκτρωση ή υιοθεσία;" η υιοθεσία είναι αυτή που μας φαίνεται αδιανόητη...
Εχμ... Έχεις υπόψη σου οτι όταν κάνεις έκτρωση δεν υφίσταται καν παιδί έτσι; Δηλαδή αυτή η σύγκριση που κάνεις θα υφίστατο αν έλεγες "υιοθεσία ή φόνος" εφόσον έχει γεννηθεί... Πώς συγκρίνουμε το έμβρυο 1-2 μηνών στην κοιλιά της μάνας του με το γεννημένο παιδί;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 09:11, 08-07-09:

#50
Αρχική Δημοσίευση από Himela
Πώς συγκρίνουμε το έμβρυο 1-2 μηνών στην κοιλιά της μάνας του με το γεννημένο παιδί;
Η αληθεια ειναι, πως κι εγω δεν μπορω να καταλαβω αυτο το πραγμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους