Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,108 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,335 μηνύματα σε 74,665 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Γηροκόμηση

C.M.

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη C.M.
H C.M. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 251 μηνύματα.

H C.M. έγραψε στις 19:14, 04-07-09:

#1
Δείτε πρώτα εδώ (δεν μπόρεσα να το κάνω copy-paste, είναι πολλές οι φωτογραφίες)

Εσείς τι πιστεύετε για το θέμα της γηροκόμησης; Θα γηροκομήσετε τους δικούς σας; Πώς; Εσείς πώς θα θέλατε να γεροκομηθείτε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 19:23, 04-07-09:

#2
Δυστυχως η ζωη μας ειναι τετοια που σε καποιες περιπτωσεις χρειαζεται. Το ζητουμενο ειναι να υπαρχει γνησιο ενδιαφερον των παιδιων για τους γονεις, ωστε να εξαντλησουν τις δυνατοτητες φροντιδας τους, και εαν δε μπορουν, να διαλεξουν σωστο μερος, και οχι να τους παρκαρουν καπου και απλα να πληρωνουν για να μην τους εχουν μεσα στα ποδια τους.

Μακαρι να μαστε ολοι καλα και να αυτοεξυπηρετουμαστε, ή εστω να εχουμε καποιον κοντα μας, μεχρι μεγαλη ηλικια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Estartu (τρελή κι αλλοπαρμένη)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Estartu
H τρελή κι αλλοπαρμένη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 54 ετών , επαγγέλεται IT και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 119 μηνύματα.

H Estartu (e)friends call me "Jok" .... έγραψε στις 20:05, 04-07-09:

#3
Πριν από κάποια χρόνια (όχι πολλά - καμμιά 50αριά) το να εγκαταλείψουν τα παιδιά στη τύχη μου τους γέροντες
γονείς τους ήταν αδιανόητο και στις κοινωνίες που τότε όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους, ήταν στίγμα γι αυτούς
που το έκαναν

Σήμερα τα γηροκομεία κάνουν χρυσές δουλειές - πολλές φορές οι ηλικιωμένοι απλά αφήνονται στην τύχη τους και
τα "παιδιά" απλά φροντίζουν να πληρώνουν τον λογαριασμό - ειδικά όταν υπάρχει στη μέση αρρώστεια

Η λύση της κατ οίκον αλλοδαπής επίσης φοριέται πολύ (και είναι και πολύ φθηνότερη) αλλά ακόμα και αν
την επιβλέπεις σε καθημερινή βάση, μια εβδομάδα αρκεί για να κάνει κακό στον ηλικιωμένο (στην περίπτωση
της δικής μου γιαγιάς που αρνιόταν να μετακομίσει σπίτι μας, παρόλο που υπήρχε άφθονος χώρος για να της
διαθέσουμε και δικό της δωμάτιο, ήταν υποχρεωτική επιλογή κυρίως για τα βράδυα και για τις ώρες που η
μητέρα μου (που έκανε όλη τη φασίνα και το μαγείρεμα και ήταν σπίτι της μέρα παρά μέρα) έπρεπε να φροντίσει
εμάς , τόσο της χρειάστηκε ... Για να μη σηκώνεται η γιαγιά από το κρεβάτι, δεν της έδινε νερό και παρά τις
οδηγίες που είχε όταν η γιαγιά, που ήταν πολύ λιγόφαγη σταματούσε να τρώει, απλά έτρωγε η ίδια το φαγητό
της και δεν προσπαθούσε να την ξαναταίσει μερικές ώρες αργότερα ... Μία εβδομάδα ... Το κατάλαβε η μητέρα
μου ότι κάτι δεν πήγαινε καλά, από την επιδείνωση της υγείας της γιαγιάς και την διώξαμε αμέσως, αλλά
δυστυχώς η υγεία των ηλικιωμένων είναι πολύ εύθραυστη και όσο και να προσπαθήσαμε δεν καταφέραμε να
αναστρέψουμε τη ζημιά που είχε γίνει ... Η γιαγιά έφυγε μερικούς μήνες αργότερα ...)

Με όλα αυτά στο μυαλό μου, ομολογώ ότι δε γνωρίζω τι θα κάνω αν τυχόν βρεθώ μπροστά σε τέτοιο δίλημμα.
Οι γονείς μου έχουν πλέον περάσει και οι δύο τα 70 αλλά είναι υγιείς και δραστήριοι και καθόλου δεν θυμίζουν
"γεροντάκια" ... Νομίζω ότι προτιμώ να αποφασίσω για το τι θα κάνω, αν και όταν βρεθώ μπροστά σε ανάγκη
και οι επιλογές μου είναι ανάμεσα στο να μετακομίσω κάπου κοντά τους ώστε να μπορώ να τους επισκέπτομαι
καθημερινά ή να μετακομίσω στο πατρικό σπίτι (κάτι που απεύχομαι) ... θα εξαρτηθεί από την ανάγκη που θα
δημιουργηθεί ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 22:05, 04-07-09:

#4
Η λυση της αποκλειστικης, ειναι καλη μονο εαν βρεις σοβαρο, τιμιο και υπευθυνο ατομο για τετοια δουλεια...κατι σπανιο δυστυχως..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 23:01, 04-07-09:

#5
ξερετε ειναι ειρωνια καμια φορα... ολοι μας ειμαστε παιδια δυο γονιων οι οποιοι εχουν κανει τα παντα να μας μεγαλωσουν, να μας μορφωσουν, να μας κανουν ανθρωπους στη κοινωνια.

αυτοι δεν ειπαν ελα μωρε αστο παιδι να μεγαλωσει μονο του με μια ξενη , σ'ενα ιδρυμα και να πηγαινω να το βλεπω οποτε θυμηθω (ακουγονται καπως αυτα? )

αμ αυτα κανουμε οταν μεγαλωσουμε. οταν ερθει η σειρα μας να φροντισουμε τους γονεις μας που γινονται αυτοι μωρα αρχιζουν οι γκρινιες.. και δεν μπορω, και δεν δεν δεν...ομως οποιος θελει βρισκει λυση.

ο παππους και η γιαγια μου ζουσαν κοντα μας και ξερω πολυ καλα οτι το μονο που ηθελαν ηταν συντροφια και αγαπη. δεν ζητουν τιποτα αλλο απο μας. μια θεσουλα στο χωρο μας και στη καρδια μας οπως εκαναν αυτοι τοσα χρονια.

πολλες φορες ειναι δυσκολο το γνωριζω να υπαρχουν οι καταλληλες συνθηκες. αλλα επιμενω οτι παντα υπαρχει μια λυση σε καθε προβλημα , λιγη σκεψη και οργανωση χρειαζεται..

καποτε εξαλλου θα βρεθουμε και μεις στην ιδια θεση και εκει θα ποναει αν το αντιμετωπισουμε.

μια θεσουλα στη καρδια μας και στο χωρο μας λοιπον... ειναι γονεις μας.



πς. αν δεν γινεται στον χωρο μας τοτε καποια λυση θα υπαρχει. φτανει να εχουν το σημαντικοτερο, την αγαπη μας και την συντροφια μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη alis
H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε στις 18:29, 17-07-09:

#6
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Δυστυχως η ζωη μας ειναι τετοια που σε καποιες περιπτωσεις χρειαζεται. Το ζητουμενο ειναι να υπαρχει γνησιο ενδιαφερον των παιδιων για τους γονεις, ωστε να εξαντλησουν τις δυνατοτητες φροντιδας τους, και εαν δε μπορουν, να διαλεξουν σωστο μερος, και οχι να τους παρκαρουν καπου και απλα να πληρωνουν για να μην τους εχουν μεσα στα ποδια τους.
Ναι συμφωνω απολυτα σε αυτο...Μονο αν δεν μπορουν να φροντισουν τους γονεις τους για καποιο σοβαρο λογο,τοτε θα πρεπει να τους βρουν ενα καταλληλο μερος που θα τους εξασφαλισει μια καλη ζωη...Και το γνησιο ενδιαφερον ειναι η ολη ουσια..Οχι να γηροκομησουμε τους γονεις μας και μετα να κλαιγομαστε ολη μερα και να υπαινισσομαστε οτι τους καναμε χαρη κλπ....

Αρχική Δημοσίευση από moonlight
αυτοι δεν ειπαν ελα μωρε αστο παιδι να μεγαλωσει μονο του με μια ξενη , σ'ενα ιδρυμα και να πηγαινω να το βλεπω οποτε θυμηθω (ακουγονται καπως αυτα? )
Οχι δεν ακουγονται καθολου περιεργα και ουσιαστικα εχεις δικιο...Αυτοι οι ανθρωποι μας φερθηκαν πολυ καλα(τουλαχιστον στις περισσοτερες περιπτωσεις) και εμεις μετα τους παραταμε σε ενα ιδρυμα...Δεν ειναι σωστο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Obscura : 28-07-09 στις 14:36.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 11:36, 23-07-09:

#7
Από τον περίγυρο μου δεν ξέρω περιπτώσεις που να είναι σε ίδρυμα παρά μόνο γυναίκα με προχωρημένο Αλτσχάιμερ. Όμως τις περισσότερες φορές δεν είναι απλό πράγμα η γηροκόμηση των γονιών και μάλιστα σε αντίθεση με το παιδί.
Ο βασικός λόγος είναι ότι οι γονείς έχουν ανεξάρτητο λόγο, έχουν υπάρξει ανεξάρτητοι άνθρωποι και πολλές φορές δεν μπορείς να επιβάλλεις κάτι που είναι απόλυτα λογικό (όπως το να παίρνουν τα φάρμακα τους) και που εκείνοι έχουν αποφασίσει να μην κάνουν.
Όταν οι γονείς φτάνουν στο σημείο να μην είναι ανεξάρτητοι κατ'αρχήν πρέπει να το δεχτούν, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο. Όταν ο μεγάλος των 80 χρονών δεν αποδέχεται ότι καλό είναι ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ να του κρεμάσει κάποιος άλλος τις κουρτίνες... ότι έχει αρχίσει να ξεχνάει αρκετά συχνά το μάτι ανοιχτό... ότι χρειάζεται κάποιον για να βγει βόλτα γιατί οι γιατροί έχουν πει ότι μπορεί να λυποθυμήσει ή να χαθεί ή να πέσει (και πάει στο super market και γυρνάει με δυό σακκούλες πράγματα) είναι δύσκολο να συνεννοηθείς. Και αυτές είναι οι στάνταρ καταστάσεις - χωρίς ιδιαίτερες ασθένειες - που οποιοσδήποτε 80χρονος έχει.
Σκεφτείτε τους σημερινούς 45άρηδες, και ακόμα περισσότερο τους αυριανούς, που έχουν παιδιά από 5 έως 15 χρονών και παππούδες από 75 έως 85. Είναι πολύ εύκολο να λαλήσουν.
Μην αντιμετωπίζετε την κατάσταση σαν αυτή που ήταν πριν 50 χρόνια, που οι γυναίκες γεννούσαν στα 20 και δεν δούλευαν, ή είχαν βγει στην σύνταξη όταν οι γονείς τους έφταναν να είναι γέροι. Η σημερινή κατάσταση θέλει αντοχές, χιούμορ και εφευρετικότητα. Πρακτικά θέλει επίσης καλή σχέση με την γειτονιά (ώστε όταν χρειαστείς βοήθεια να πάρεις καλές πληροφορίες), προνοητικότητα (να φροντίσεις ώστε να είσαστε κοντά χωρικά, να προλάβεις καταστάσεις στην αρχή τους - όπως πχ το Αλτσχάιμερ - μήπως και τις επιβραδύνεις) και πολυ πολύ πολύ πειθώ.
Τέλος σε πολλές περιπτώσεις θέλει εξωτερική βοήθεια και διαχείρηση των όποιων ενοχών σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη dimitral
H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 209 μηνύματα.

H dimitral έγραψε στις 11:58, 23-07-09:

#8
καταραχας οι εικονες που δειχνεις ειναι απαραδεκτες κι απορω πως αυτος που προσελαβε την κοπελα δεν την ελεγχε;

γενικως ειμαι κατα της γηροκομησης.θεωρω οτι η οικογενεια υπαρχει ακριβως γι αυτο τον λογο και ελπιζω να ειμαι αξια οταν θα ερθει η ωρα να αναλαβω αυτην την ευθυνη.θα φροντιζα να υπαρχει η απαραιτητη ιατρικη περιθαλψη αν χρειαζοταν κι βεβαια θα ειχα ισως και καποια νοσοκομα η τελος παντων ενα ανθρωπο να βοηθαει αν εγω δεν προλαβαινα αλλα παντα υπο ελεγχο κι οσο γινεται πιο κοντα μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 10:14, 28-07-09:

#9
γενικως ειμαι κατα της γηροκομησης

και εγώ.
καλύτερα να με σκοτώσουν απευθείας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 11,605 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 10:31, 28-07-09:

#10
Αρχική Δημοσίευση από lugar
...Η σημερινή κατάσταση θέλει αντοχές, χιούμορ και εφευρετικότητα. Πρακτικά θέλει επίσης καλή σχέση με την γειτονιά (ώστε όταν χρειαστείς βοήθεια να πάρεις καλές πληροφορίες), προνοητικότητα (να φροντίσεις ώστε να είσαστε κοντά χωρικά, να προλάβεις καταστάσεις στην αρχή τους - όπως πχ το Αλτσχάιμερ - μήπως και τις επιβραδύνεις) και πολυ πολύ πολύ πειθώ.
Τέλος σε πολλές περιπτώσεις θέλει εξωτερική βοήθεια και διαχείρηση των όποιων ενοχών σου.
Ακριβώς...
...και κυνισμό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 17:13, 28-07-09:

#11
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
ξερετε ειναι ειρωνια καμια φορα... ολοι μας ειμαστε παιδια δυο γονιων οι οποιοι εχουν κανει τα παντα να μας μεγαλωσουν, να μας μορφωσουν, να μας κανουν ανθρωπους στη κοινωνια.

αυτοι δεν ειπαν ελα μωρε αστο παιδι να μεγαλωσει μονο του με μια ξενη , σ'ενα ιδρυμα και να πηγαινω να το βλεπω οποτε θυμηθω (ακουγονται καπως αυτα? )

αυτα κανουμε οταν μεγαλωσουμε. οταν ερθει η σειρα μας να φροντισουμε τους γονεις μας που γινονται αυτοι μωρα αρχιζουν οι γκρινιες.. και δεν μπορω, και δεν δεν δεν...ομως οποιος θελει βρισκει λυση.

ο παππους και η γιαγια μου ζουσαν κοντα μας και ξερω πολυ καλα οτι το μονο που ηθελαν ηταν συντροφια και αγαπη. δεν ζητουν τιποτα αλλο απο μας. μια θεσουλα στο χωρο μας και στη καρδια μας οπως εκαναν αυτοι τοσα χρονια.

πολλες φορες ειναι δυσκολο το γνωριζω να υπαρχουν οι καταλληλες συνθηκες. αλλα επιμενω οτι παντα υπαρχει μια λυση σε καθε προβλημα , λιγη σκεψη και οργανωση χρειαζεται..

καποτε εξαλλου θα βρεθουμε και μεις στην ιδια θεση και εκει θα ποναει αν το αντιμετωπισουμε.

μια θεσουλα στη καρδια μας και στο χωρο μας λοιπον... ειναι γονεις μας.



πς. αν δεν γινεται στον χωρο μας τοτε καποια λυση θα υπαρχει. φτανει να εχουν το σημαντικοτερο, την αγαπη μας και την συντροφια μας.
Κοίτα μοον, συμφωνώ με το πνεύμα του λόγου σου, μα εξαρτάται κι από πολλά άλλα που όσο να' ναι μετράνε κι αυτά.
Εξαρτάται
από τα προβλήματα που έχουν στις δικές τους οικογένειες τα παιδιά όταν παντρεύονται
απ' τις σχέσεις που είχαν με του γονείς τους
απ' τις σχέσεις με τους υπόλοιπους συγγενείς (αδέλφια εν προκειμένω)
απ' τη σχέση του καθενός με τον εαυτό του

Βάλε με το νου σου τώρα πόσα προβλήματα μπορεί να υπάρχουν. Μικροαπωθημένα που μπορεί να βγαίνουν κατά καιρούς, να αναλαμβάνει (και δε θέλω να πω να "φορτώνεται") μόνο το ένα παιδί τους κατάκοιτους γονείς του, όταν τα υπόλοιπα αδέλφια λείπουν ή κάνουν την πάπια, ή "έχουν πολλά δικά τους προβλήματα και δεν μπορούν". Πολλά...πολλά... βάλε με το νου σου τώρα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 17:46, 28-07-09:

#12
δεν ειναι αναγκη να βαλω με τον νου μου το χουμε ζησει.. η μαμα μου φροντισε και τους δυο γονεις της μονη της. η αδερφη της δεν νοιαστηκε ποτε.. οχι γιατι δεν μπορουσε αλλα γιατι δεν την ενδιεφερε. σ'αυτη την περιπτωση τι επρεπε να κανει η μαμα μου να αφησει τους γονεις της στο ελεος του θεου γιατι η αλλη δεν νοιαζοταν??

οχι δεν ειναι ετσι που παει το θεμα. ο καθενας κανει αυτο που μπορει γιατι το θελει και το νιωθει. απο κει και περα οτι θελουν ας κανουν οι αλλοι. εξαλλου αυτοι εχασαν που δεν ηταν κοντα σ'αυτους τους υπεροχους ανθρωπους. εγω ειχα την χαρα και την ευτυχια να ζησω κοντα τους και να μαθω πολλα πραγματα και να διαμορφωσω πολλα στοιχεια του χαρακτηρα μου που εχω σημερα. κερδισμενοι βγαινουν παντα αυτοι που δινουν πιο πολυ απο αυτους που παιρνουν να το θυμασαι αυτο..

βεβαιως ξερω οτι υπαρχουν δυσκολιες σε τετοιες υποθεσεις. πιστεψε με το γνωριζω πολυ καλα. γιαυτο ειπα οτι μακαρι να μπορεσουμε ολοι να ειμαστε σωστοι απεναντι σ'αυτους τους ανθρωπους που εχουν δωσει τη ζωη τους για μας και για να εχουμε αυτα που εχουμε σημερα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Andrew19

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Andrew19
Ο Andrew19 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αυστραλία. Έχει γράψει 152 μηνύματα.

O Andrew19 πάλι δουλειές έχουμε σαββατιάτικα! έγραψε στις 02:57, 29-07-09:

#13
Βασικά όταν υπάρχει αρρώστια στη μέση συχνά είναι καλύτερα να πάει ο ηλικιωμένος κάπου που θα τον φροντίζουν για την αρρώστια του αυτή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 07:04, 29-07-09:

#14
Αρχική Δημοσίευση από moonlight
δεν ειναι αναγκη να βαλω με τον νου μου το χουμε ζησει.. η μαμα μου φροντισε και τους δυο γονεις της μονη της. η αδερφη της δεν νοιαστηκε ποτε.. οχι γιατι δεν μπορουσε αλλα γιατι δεν την ενδιεφερε. σ'αυτη την περιπτωση τι επρεπε να κανει η μαμα μου να αφησει τους γονεις της στο ελεος του θεου γιατι η αλλη δεν νοιαζοταν??

οχι δεν ειναι ετσι που παει το θεμα. ο καθενας κανει αυτο που μπορει γιατι το θελει και το νιωθει. απο κει και περα οτι θελουν ας κανουν οι αλλοι. εξαλλου αυτοι εχασαν που δεν ηταν κοντα σ'αυτους τους υπεροχους ανθρωπους. εγω ειχα την χαρα και την ευτυχια να ζησω κοντα τους και να μαθω πολλα πραγματα και να διαμορφωσω πολλα στοιχεια του χαρακτηρα μου που εχω σημερα. κερδισμενοι βγαινουν παντα αυτοι που δινουν πιο πολυ απο αυτους που παιρνουν να το θυμασαι αυτο..

βεβαιως ξερω οτι υπαρχουν δυσκολιες σε τετοιες υποθεσεις. πιστεψε με το γνωριζω πολυ καλα. γιαυτο ειπα οτι μακαρι να μπορεσουμε ολοι να ειμαστε σωστοι απεναντι σ'αυτους τους ανθρωπους που εχουν δωσει τη ζωη τους για μας και για να εχουμε αυτα που εχουμε σημερα..
Πέραν αυτών που λες, είναι μεγάλη η ποικιλία σχέσεων στα συγγενολόια: περίεργες παραδοσιακές νοοτροπίες, προβλήματα επικοινωνίας, προβληματικοί συγγενείς, έλλειψη κατανόησης , αντιπάθειες, …. τρέχα γύρευε…
Σου λέω λοιπόν πως καμια φορά όταν κάποιος είναι πολύ καλός και αναλαμβάνει τη φροντίδα και δίνει συνεχώς, πολλοί απʼ το υπόλοιπο συγγενολόι βολεύονται με την καλοσύνη του και τα αφήνουν όλα επάνω του. Το να συνεχίζει να δίνει δεν τους κάνει σε τίποτα καλύτερους, απλώς παρατείνει το βόλεμά τους κι ο ίδιος συνεχίζει να επωμίζεται τα προβλήματα. Θα μου πεις "αν δηλαδή αδιαφορούν οι άλλοι, εμείς να αφήσουμε τους γονείς στην τύχη τους;;" Όχι. Απλώς, πέραν της αγάπης μας γι' αυτούς, η φροντίδα που χρειάζονται μπορεί κάποιες φορές να απαιτεί αντοχές που δεν τις έχουμε. Ανθρώπινο είναι. Γι' αυτό κανείς θα πρέπει, όσο περνάει απ' το χέρι του, να ξεκουνάει και τους αδιάφορους απ' τη θέση τους να βοηθήσουν λίγο. Αν αυτοί πέρα βρέχει, τότε τα αναλαμβάνει όλα μόνος του ελπίζοντας οι καταστάσεις να μην υπερβούν τις αντοχές του....

Τα μέλη σε κάποιες οικογένειες τώρα μπορεί να έχουν καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους, οπότε να παλεύεται η κατάσταση ακόμα και στα δύσκολα. Απλώς δεν είναι πάντα έτσι... π.χ. κάποιοι άλλοι, ενώ πράγματι βοηθάνε τους ηλικιωμένους γονείς τους, ωστόσο δεν έχουνε και την τέλεια σχέση μαζί τους, χώρια που ο κάθε χαρακτήρας έχει και τα ελαττώματά του, έτσι όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα, εκδηλώνονται ευκολότερα απωθημένα, γκρίνιες, παράπονα ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο… παράλληλα με τη βοήθεια που προσφέρεται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

moonlight

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη moonlight
H moonlight αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,526 μηνύματα.

H moonlight έγραψε στις 10:00, 29-07-09:

#15
βρε αυτα υπαρχουν ετσι κι αλλιως αναμεσα στους συγγενεις.. αν υπαρχει συνεννοηση τοτε καλως , αν δεν υπαρχει να γινει προσπαθεια , τωρα αν στην τελικη δεν γινεται τιποτα εκει ειναι καθαρα επιλογη και θεμα αν μπορει καποιος οντως να αντεπεξελθει αυτων των ευθυνων...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:17, 29-07-09:

#16
Τα γκρεμισμένα γηροκομεία είναι τα καλύτερα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 11:14, 29-07-09:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Νωεύς
Τα γκρεμισμένα γηροκομεία είναι τα καλύτερα!
Πόσοι ανήμποροι άνθρωποι όμως βρήκαν καταφύγιο σ'αυτά ; Δεν θα'θελα κανείς να βρεθεί στη θέση της μητέρας μου που έγινε νοσοκόμα της μητέρας της για ένα χρόνο χωρίς γνώσεις από συναισθηματισμό ενώ η μητέρα της είχε χάσει κάθε επαφή με το περιβάλλον και σε ένα γηροκομείο θα είχε όχι μόνο καλύτερη ποιότητα ζωής, αλλά ίσως και περισσσότερη διάρκεια με την επίβλεψη ειδικών. Να μην μπορείς να σηκώσεις από το πάτωμα μια υπέρβαρη ηλικιωμένη που σωριάζεται κάθε τόσο, να την παραδίδεις στα ανειδίκευτα χέρια αλοδαπών που το ένα χέρι είχαν στο τσιγάρο και το άλλο στο τηλέφωνο να μιλάνε με τον γκόμενο είναι πολύ χειρότερο από το γηροκομείο ή το νοσοκομείο. Αυτή η εγωιστική ευαισθησία μερικών ανθρώπων πολλές φορές είναι πιο καταστροφική από την ψυχρότητα του γηροκομείου. Εξάλου δεν είναι όλα τα γηροκομεία αξιοθρήνητα. 'Ενας άλλος ηλικιωμένος συγγενής μας ζει εκεί τώρα και μας λέει ότι είναι πολύ πιο ευτυχισμένος απ'ότι ήταν πριν στα χέρια των αξιοθρήνητων συγγενών του που ούτε την λάμπα δεν άλλαζαν. Καλό φαγητό, καλή παρέα, χαρτιά, σκάκι, εφημερίδες, τηλεόραση, μουσική, χοροί και κυρίως το άγρυπνο βλέμα κάποιου ειδικού. Μερικών ανθρώπων η μοίρα δυστυχώς είναι τόσο σκληρή που διαπιστώνουν μια μέρα στα 80 τους ότι οι μόνοι πραγματικοί άνθρωποι που νοιάζονταν για αυτούς τους περίμεναν σε ένα γηροκομείο σε τέτοια ηλικία. Ούτε παιδιά, ούτε σκυλιά, που θα πας ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 13:47, 29-07-09:

#18
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Πόσοι ανήμποροι άνθρωποι όμως βρήκαν καταφύγιο σ'αυτά ; ...Ούτε παιδιά, ούτε σκυλιά, που θα πας ;
Γλυκύτατέ μου Δόκτορα, για να γκρεμιστούν τα γηροκομεία, προφανώς πρώτα θα πρέπει να ανοικοδομηθούν οι άνθρωποι και οι σχέσεις τους. Προσωπικά πάντως θυμάμαι κάποια εποχή, που γέροι ανήμποροι (ακόμη και χωρίς οικογένεια) πέθαιναν στα χέρια της οικογένειας (ή των γειτόνων) τους!

Υγ: Τι να πω για φιλικό μου πρόσωπο, που αυτοκτόνησε πριν από λίγους μήνες, επειδή είχε μάθει κάτι γαι την υγεία του, που θα τον οδηγούσε, πριν τον τάφο, σε Γηροκομείο; Βλέπεις, οι συνθήκες και η εν γένει κουλτούρα του οικογενειακού του περιβάλλοντος, δεν τον χωρούσαν στο σπίτι!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 29-07-09 στις 13:55.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη love_angel
H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 4,571 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε στις 16:49, 12-03-10:

#19
δεν υπαρχει περιπτωση να αφησω τους γονεις μου, που μοχθησαν για να με μεγαλωσουν και με σπουδασουν, σε καποιο γηροκομειο. θα τους κρατησω σπιτι μου οτι και αν συνεπαγεται αυτο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους