Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,088 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,944 μηνύματα σε 74,641 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Συνθετική Ευτυχία

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 20:17, 10-05-09:

#1
Dan Gilbert: Συνθετική ευτυχία

O Daniel Todd Gilbert (γεν. Νοέμβριος 5, 1957) είναι καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Πήρε το διδακτορικό του στην κοινωνική ψυχολογία από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, το 1985. Είναι κοινωνικός ψυχολόγος, γνωστός για την έρευνα (με τον Timothy Wilson του Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια) στις συναισθηματικές προβλέψεις, με ιδιαίτερη έμφαση στους γνωστικούς προϊδεασμούς, όπως η επίδραση της προκατάληψης. Είναι ο συγγραφέας του διεθνούς Bestseller, Stumbling on Happiness, το οποίο κέρδισε το 2007 το πρώτο βραβείο επιστημονικών βιβλίων της Royal Society.



Dan Gilbert Homepage

Η μετάφραση έγινε από την Θεοδώρα Αποστολοπούλου

Περισσότερες ομιλίες από το TED, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 27-07-09 στις 12:54. Αιτία: προσθήκη λινκ
12 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 17:22, 17-07-09:

#2
Στην ομιλία του o Dan Gilbert αποδεικνύει μέσα από μια σειρά πειραμάτων και ερευνών, ότι η ευτυχία δεν είναι κάτι που βρίσκουμε, αλλά κάτι που πλάθουμε και πως κανένα γεγονός όσο τραγικό ή ευχάριστο κι αν είναι δεν έχει πραγματική επίπτωση στην ευτυχία μας, τρεις μήνες μετά.



Θα αρκεστώ να σας παραθέσω μερικά αποσπάσματα της ομιλίας του:

Εδώ έχουμε δύο διαφορετικές μελλοντικές εκβάσεις που σας προτείνω να σκεφτείτε, μπορείτε να τις προσομοιώσετε και να μου πείτε ποια νομίζετε οτι θα προτιμούσατε. Η μία είναι να κερδίσετε το λαχείο. Αυτό είναι περίπου 314 εκατομμύρια δολάρια. Η άλλη είναι να γίνετε παραπληγικός. Πιθανότατα να νιώθετε οτι δεν χρειάζεται και πολλή σκέψη.

[...] είναι γεγονός οτι ένα χρόνο αφού χάσουν τα πόδια τους και ένα χρόνο αφότου κερδίσουν το λαχείο, οι νικητές και οι παραπληγικοί είναι το ίδιο ευτυχισμένοι με τη ζωή τους.


Από τις πρακτικές μελέτες, μέχρι τις εργαστηριακές μελέτες, βλέπουμε οτι το να κερδίσεις μία εκλογή, το να αποκτήσεις ή να χάσεις ένα ρομαντικό σύντροφο, το να πάρεις ή όχι προαγωγή, το να περάσεις ή όχι ένα μάθημα στο πανεπιστήμιο, κτλ, έχουν πολύ μικρότερη επίδραση, μικρότερη ένταση και πολύ μικρότερη διάρκεια από αυτή που περιμένουν οι άνθρωποι. Στην πραγματικότητα, μία νέα έρευνα - που σχεδόν με αποστομώνει - η οποία δείχνει πώς μεγάλες τραυματικές εμπειρίες επηρεάζουν τους ανθρώπους προτείνει οτι αν συνέβη πάνω από τρεις μήνες πριν, με λίγες μόνο εξαιρέσεις, δεν έχει πλέον καμία απολύτως επίπτωση στην ευτυχία σου.


[...]Συνθέτουμε την ευτυχία, αλλά τη φανταζόμαστε σαν κάτι που βρίσκουμε. [...]


Χαμογελάμε προσποιητά διότι πιστεύουμε οτι η συνθετική ευτυχία δεν έχει την ίδια ποιότητα με αυτό που θα λέγαμε φυσική ευτυχία. Τι είναι αυτοί οι όροι; Φυσική ευτυχία είναι αυτό που νιώθουμε όταν παίρνουμε αυτό που θέλουμε και συνθετική ευτυχία είναι αυτό που νιώθουμε όταν δεν παίρνουμε αυτό που θέλουμε. Στην κοινωνία μας, πιστεύουμε ακράδαντα οτι η συνθετική ευτυχία είναι κατώτερης ποιότητας. Γιατί το πιστεύουμε αυτό; Είναι πολύ απλό. Τι είδους οικονομική μηχανή θα συνέχιζε την παραγωγή της αν πιστεύαμε ότι το να μην πάρουμε αυτό που θέλουμε θα μας κάνει το ίδιο ευτυχισμένους με το να το πάρουμε;


Σε πιο στομφώδη τόνο, αλλά πιο κοντά στην πραγματικότητα, ήταν ο πατέρας του μοντέρνου καπιταλισμού, ο Άνταμ Σμιθ, και είπε το εξής. Αυτό είναι άξιο στοχασμού: "Η μεγάλη πηγή δυστυχίας και σύγχυσης της ανθρώπινης ζωής φαίνεται να προέρχεται από την υπερτίμηση των διαφορών μιας μόνιμης κατάστασης, έναντι μιας άλλης... Κάποιες από αυτές τις καταστάσεις αξίζουν, χωρίς καμία αμφιβολία, να προτιμώνται από άλλες, αλλά καμία δεν αξίζει να επιδιώκεται με αυτό τον παθιασμένο ζήλο που μας οδηγεί στο να παραβαίνουμε κανόνες είτε σύνεσης είτε δικαιοσύνης, ή να διαφθείρουμε την μελλοντική ηρεμία της σκέψης μας, είτε από ντροπή σκεφτόμενοι τις δικές μας απερισκεψίες, ή από τύψεις για τη φρίκη της δικής μας αδικίας."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 18:50, 17-07-09:

#3
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Σε πιο στομφώδη τόνο, αλλά πιο κοντά στην πραγματικότητα, ήταν ο πατέρας του μοντέρνου καπιταλισμού, ο Άνταμ Σμιθ, και είπε το εξής. Αυτό είναι άξιο στοχασμού: "Η μεγάλη πηγή δυστυχίας και σύγχυσης της ανθρώπινης ζωής φαίνεται να προέρχεται από την υπερτίμηση των διαφορών μιας μόνιμης κατάστασης, έναντι μιας άλλης... Κάποιες από αυτές τις καταστάσεις αξίζουν, χωρίς καμία αμφιβολία, να προτιμώνται από άλλες, αλλά καμία δεν αξίζει να επιδιώκεται με αυτό τον παθιασμένο ζήλο που μας οδηγεί στο να παραβαίνουμε κανόνες είτε σύνεσης είτε δικαιοσύνης, ή να διαφθείρουμε την μελλοντική ηρεμία της σκέψης μας, είτε από ντροπή σκεφτόμενοι τις δικές μας απερισκεψίες, ή από τύψεις για τη φρίκη της δικής μας αδικίας."
Ακόμα μια άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία και θέμα για το στέκι. Διαβλέπω μια υποσυνείδητη προσπάθεια ωραιοποίησης ή εκλογίκευσης της αποτυχίας ή της μετριότητας, με άλλα λόγια ο ομιλητής ενθαρύνει τον κόσμο να αναπτύξει έναν πιο γερό μηχανισμό απώθησης (Ψυχολογία), κοινώς να μάθει να τα κουκουλώνει ευκολότερα τα πράγματα ή να τα προσπερνά. 'Οσον αφορά τα παραδείγματα με τους αποτυχημένους και χρεωκοπημένους επιχειρηματίες και την στάση τους μετά την αποτυχία τους, τίποτα καινούριο. Λέγεται ''απώθηση'' στην Ψυχολογία, κοινώς όσα δεν πιάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.

Τα περισσότερα μεγαλουργήματα στον κόσμο και οι περισσσότερες επιτυχίες οφείλονται σε τυφλό έως ανόητο ζήλο των ανθρώπων και σε πάθος. Το αν από κει και πέρα θα είναι ευτυχισμένοι ή όχι με την επιτυχία τους είναι άλλου παππά ευαγγέλιο, όμως σίγουρα ένας επιχειρηματίας που κλείστηκε στη φυλακή για 10 χρόνια δεν θα έχει την ίδια πολυτέλεια επιλογών με κάποιον επιχειρηματία που επειδή δεν του βγήκε το καλό χαρτί με την φετινή επιχειρηματική προσπάθεια, θα στραφεί σε άλλου είδους επενδύσεις την επόμενη χρονιά. Πολλές φορές ο χρόνος είναι χρήμα και 10 χρόνια στη φυλακή είναι απλά σοφία ή εμπειρία, αλλά όχι εξωτερικό πραγματικό χειροπιαστό κέρδος. 'Επειτα η αποτυχία των ανθρώπων που παρουσίασε ως παραδείγματα οφείλονταν είτε στην ανηθικότητα τους (πχ εκείνος που εξαπατούσε) είτε στην ανεπάρκεια τους να πραγματοποιήσουν την επιθυμία τους, είτε γιατί υπήρχαν κάποιοι άλλοι με περισσότερες ικανότητες, όχι στο ζήλο και στο πάθος τους. Το μεγαλούργημα και η ιδιοφυία εμπεριέχει ιστορικά ένα βαθμό τρέλλας και προυποθέτει σημαντικό πάθος συχνά μέχρι τα όρια της αυτοεξόντωσης. Ο ζήλος βέβαια θα μπορούσε να πει κανείς ότι προδιαθέτει και στο έγκλημα εκτός από την επιτυχία. 'Ομως "ο σκοπός πολλές φορές αγιάζει τα μέσα" και δεν εννοώ ότι πρέπει να κάνουμε εγκλήματα, αλλά οι θυσίες είναι απαραίτητες. Ο κίνδυνος από τα μηνύματα του ομιλητή αποκομίζω την αίσθηση ότι θα μπορούσε να είναι συμπεράσματα "ο ζήλος και το πάθος είναι κακό".

Το θέμα δεν είναι να απωθήσουμε τις αποτυχίες μας και να τις κουκουλώσουμε αλλά να διοχετεύσουμε το ζήλο και το πάθος μας, την τρομακτική μας ενέργεια στον αληθινό προορισμό μας, στα αληθινό μας "θέλω". Να μάθουμε ακόμα να προγραμματίζουμε και να θέτουμε αυστηρούς όρους και όρια στους ανθρώπους μας και στις απαιτήσεις τους από εμάς (τις εξωπραγματικές). Η ηρεμία της σκέψης μας, καθώς και η συναισθηματική μας "ευκολία" ή "βολή" είναι τις περισσότερες φορές αδύνατον να μην διαταραχθούν όταν επιδιώκουμε κάτι σπουδαίο, μεγάλο και απόλυτο και έχουμε κάθε δικαίωμα να επιθυμούμε το απόλυτο και το μεγάλο όσο και να παλεύουμε με νύχια και με δόντια για την επίτευξή του. Δεν είναι δυνατόν να στήσεις μια επιχείρηση χωρίς κάποια διατάραξη της ηρεμίας σου. Δεν είναι δυνατόν να πάρεις την έδρα στο Πανεπιστήμιο χωρίς να κάνεις τη μέρα νύχτα. Από τη στιγμή που είμαστε καταδικασμένοι να υπάρχουμε και να συνυπάρχουμε μέσα σε ένα κοινωνικό και πολιτικό ανταγωνιστικό σύστημα (το πιο αδυσώπητο aka καπιταλιστικό), δεν έχουμε την πολυτέλεια να παραμένουμε αποστασιοποιημένοι και cool επιδεικνύοντας αρετές Ινδού γιόγκι. Ο ζήλος είναι μια λέξη που αφορά κυρίως το δυτικό "πολιτισμένο" κόσμο. Είμαστε καταδικασμένοι στις δυτικές μας εμμονές και στα πάθη μας. Στους μονοδρόμους μας όσο ζούμε μέσα στο παρόν πολιτικο-οικονομικό σύστημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DrStrangelove : 17-07-09 στις 19:44.
8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H WhiteDrum έγραψε στις 01:17, 18-07-09:

#4
Εξαιρετική ομιλία!

Τα περισσότερα μεγαλουργήματα στον κόσμο και οι περισσσότερες επιτυχίες οφείλονται σε τυφλό έως ανόητο ζήλο των ανθρώπων και σε πάθος.
Εαν δεν οραματίζονταν εως έναν βαθμό το αποτέλεσμα οι συγκεκριμένοι, πιστεύεις πως θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα η προσπάθειά τους; Δεν συμφωνώ με τους όρους "τυφλός" και "ανόητος" αναφορικά με τον ζήλο τους.

Μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η αναφορά σε ένα είδος "αυτοάμυνας" και "ανοσοποιητικού" αναφορικά με την ευτυχία. Το παρατήρησα πρόσφατα στον εαυτό μου, με έβγαλα από μια δύσκολη και ψυχοφθόρα κατάσταση, έχοντας στο μυαλό μου πώς θα ηρεμήσω και αργότερα επεξεργάστηκα τις αιτίες και τα αποτελέσματα καλύτερα. Ίσως τελικά να υπάρχει και μηχανισμός "ψυχικής " επιβίωσης και ευημερίας και να μπορούμε να τον χειριζόμαστε κατά βούληση.

Αναρωτιέμαι όμως, πόσο κακό είναι να "χρυσώνουμε το χάπι μας" σε περιπτώσεις που στερούμαστε την "πραγματική" ευτυχία και την αντικαθιστούμε με συνθετική ;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 02:03, 18-07-09:

#5
Αυτό που αναρωτιέμαι μετά από τη θέαση αυτής της ομιλίας είναι το εξής: Μήπως τελικά δεν υπάρχει καμμία πραγματική ευτυχία, αλλά μόνο η συνθετική;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H WhiteDrum έγραψε στις 22:25, 18-07-09:

#6
Τότε γιατί να μν είναι και η δυστυχία συνθετική; Δεν πιστεύω πως μπορούε να έχουμε τόσο μεγάλο έλεγχο στα συγκεκριμένα συναισθήματα, δεν ζούμε στο matrix δυστυχώς ή ευτυχώς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:39, 21-07-09:

#7
Ναι, πιστεύω πως και η δυστυχία μας μπορεί να είναι "συνθετική".

Ίσως μάλιστα εάν συνειδητοποιήσουμε ότι μόνοι μας φτιάχνουμε την ευτυχία και τη δυστυχία μας, να είχαμε την ικανότητα να περιορίζουμε τη συνθετική μας δυστυχία και να εντείνουμε τη συνθετική μας ευτυχία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H WhiteDrum έγραψε στις 16:47, 21-07-09:

#8
Όσοι είμαστε στην ευνοϊκότατη θέση να τα επεξεργαζόμαστε όλα αυτά και να ισχυριζόμαστε ότι η ευτυχία και η δυστυχία μπορεί να είναι συνθετικές, ίσως. Αλλά τί γίνεται όταν η δυστυχία ορισμένων ανθρώπων δεν τους αφήνει καν περιθώρεια επεξεργασίας της κατάστασής τους; Από την ζεστή μας πολυθρόνα εμείς μπορούμε να φτιάξουμε με το νου μας ολόκληρα σενάρια καταστροφής ή λύτρωσης, αλλά ακόμα και στην ομιλία ή στις έρευνες του συγκεκριμένου κυρίου δεν είδα να συμπεριλαμβάνεται κάποια ομάδα ανθρώπων που μπορεί να χαρακτηριστεί δυστυχής. Ανίατες ασθένειες, πρόσφυγες πολέμου, θύματα κακοποίησης κ.ο.κ. Ρωτούσε τώρα ένα κοινό που (πιθανότατα) έχει όλες τις ανέσεις, αν μπορεί να φανταστεί να βρίσκεται στην κατάσταση ενός ανάπηρου. Yeah right, κι εγώ μόλις σκέφτηκα ότι είμαι αστροναύτης.
Θέλω να πω ότι αν δεν υπάρχουν πρώτες ύλες -ανάλογα με τα κριτήρια του καθενός- τότε η ευτυχία δεν συντίθεται, δεν υφίσταται καν, όσο αυτάρκης και να είναι ο άλλος. Η δυστυχία επίσης δεν είναι ένα σύγνεφο να κάνει κάποιος "φου!" και να το διώξει, αλλά ποιος πραγματικά από εμάς που τα συζητάμε εδώ μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι δυστυχής; Αν ήταν τόσο δυστυχής η ανάλυση μέσω του διαδυκτίου θα περίσσευε, δεν θα σκεφτόταν καν να το αναλύσει,πόσο μάλλον το ενδεχόμενο η δυσφορία και η απελπισία που αισθάνεται να είναι πλασματικές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 21:37, 21-07-09:

#9
Θυμήθηκα, με βάση τους προβληματισμούς της Whitedrum, μία περίπτωση που μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση:

Πριν από μερικά χρόνια λοιπόν, Τούρκοι δουλέμποροι έκαναν κάτι που απ' όσο έχω μάθει συνηθίζουν, προκειμένου να χαρτογραφούν τα ελληνικά ναρκοπέδια: Έριξαν τρεις αφρικανούς λαθρομετανάστες σε ένα από αυτά, ενώ τους είχαν πάρει χρήματα για να τους περάσουν λαθραία στην Ελλάδα.

Ήταν τρία νέα παιδιά γύρω στα είκοσι και το αποτέλεσμα της ...μπέσας των δουλεμπόρων ήταν να διαμελιστούν. Κάποιοι στρατιώτες τους βρήκαν βαριά τραυματισμένους, τους μετέφεραν σε κοντινό νοσοκομείο, οι γιατροί τους ακρωτηρίασαν και η Ελληνική Κυβέρνηση, για λόγους ανθρωπισμού (ή δημοσίων σχέσεων, πάρτε το όπως θέλετε), τους έδωσε άμεσα άδεια παραμονής στη χώρα.

Αυτό που με έκανε να σοκαριστώ ήταν η εικόνα που είδα στο ρεπορτάζ των ειδήσεων, όπου οι τρεις νεαροί με τα κομμένα πόδια, χαμογελούσαν με τόση θέρμη κι ευτυχία, όση δεν είχα δει ούτε σε άνθρωπο που κέρδισε το Τζόκερ. Αυτό που με σόκαρε ήταν ότι ποτέ μου δεν είχα φανταστεί πώς είναι να ζεις σε τέτοιες συνθήκες, που κυριολεκτικά κι όχι ως λεκτικό σχήμα, θα έδινες και τα δυο σου πόδια προκειμένου να ξεφύγεις από αυτές.

Σκέφτομαι πώς αυτό που είναι δυστυχία για κάποιον, μπορεί να είναι ευτυχία για κάποιον άλλον...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

10 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 21:46, 21-07-09:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Θυμήθηκα, με βάση τους προβληματισμούς της Whitedrum, μία περίπτωση που μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση:

Πριν από μερικά χρόνια λοιπόν, Τούρκοι δουλέμποροι έκαναν κάτι που απ' όσο έχω μάθει συνηθίζουν, προκειμένου να χαρτογραφούν τα ελληνικά ναρκοπέδια: Έριξαν τρεις αφρικανούς λαθρομετανάστες σε ένα από αυτά, ενώ τους είχαν πάρει χρήματα για να τους περάσουν λαθραία στην Ελλάδα.

Ήταν τρία νέα παιδιά γύρω στα είκοσι και το αποτέλεσμα της ...μπέσας των δουλεμπόρων ήταν να διαμελιστούν. Κάποιοι στρατιώτες τους βρήκαν βαριά τραυματισμένους, τους μετέφεραν σε κοντινό νοσοκομείο, οι γιατροί τους ακρωτηρίασαν και η Ελληνική Κυβέρνηση, για λόγους ανθρωπισμού (ή δημοσίων σχέσεων, πάρτε το όπως θέλετε), τους έδωσε άμεσα άδεια παραμονής στη χώρα.

Αυτό που με έκανε να σοκαριστώ ήταν η εικόνα που είδα στο ρεπορτάζ των ειδήσεων, όπου οι τρεις νεαροί με τα κομμένα πόδια, χαμογελούσαν με τόση θέρμη κι ευτυχία, όση δεν είχα δει ούτε σε άνθρωπο που κέρδισε το Τζόκερ. Αυτό που με σόκαρε ήταν ότι ποτέ μου δεν είχα φανταστεί πώς είναι να ζεις σε τέτοιες συνθήκες, που κυριολεκτικά κι όχι ως λεκτικό σχήμα, θα έδινες και τα δυο σου πόδια προκειμένου να ξεφύγεις από αυτές.

Σκέφτομαι πώς αυτό που είναι δυστυχία για κάποιον, μπορεί να είναι ευτυχία για κάποιον άλλον...
Ακριβώς, είναι ασύμπτωτα τα επίπεδα της "τύχης", σ' ένα κόσμο...μοιρολατρικό!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 21-07-09 στις 21:56.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:16, 03-09-09:

#11
Ο Φίλιπ Ζιμπάρντο συνταγογραφεί μιαν υγιή αντί-ληψη του χρόνου
(και το "πείραμα του ζαχαρωτού")



Ο ψυχολόγος Φίλιπ Ζιμπάρντο διατείνεται πως η ευτυχία και η επιτυχία έχουν τη ρίζα τους σ' ένα στοιχείο του χαρακτήρα που οι περισσότεροι επιλέγουμε να αγνοούμε: στον τρόπο που προσανατολιζόμαστε σε σχέση με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Μας προτείνει να επανακαθορίσουμε την άποψή μας για τη σχέση μας με το χρόνο, ως ένα πρώτο βήμα για να βελτιώσουμε τη ζωή μας.

Γνωστός από το αμφιλεγόμενο πείραμα της φυλακής του Στάνφορντ, το 1971, (πάνω στο οποίο βασίστηκαν οι ταινίες: Das Experiment και Die Welle) αλλά και πραγματογνώμονας στις δίκες του Άμπου Γκράιμπ, ο Φίλιπ Ζιμπάρντο μας μεταφέρει μια νέα για τους περισσότερους θεώρηση του χρόνου και πώς αυτός μπορεί να επηρεάσει την ευτυχία μας.

Στηρίζει την παρουσίασή του σε ένα πείραμα που έμεινε στην ιστορία με την ονομασία "Το πείραμα του ζαχαρωτού" (marshmallow experiment):

Το πείραμα αυτό θεωρείται ως ένα από τα πιο απλά και επιτυχημένα όσον αφορά τη συμπεριφορά και τη σημασία του αυτοελέγχου στη ζωή μας: Στη δεκαετία του ΄60 ο Μίστσελ τοποθέτησε μπροστά από μικρά παιδιά ένα ζαχαρωτό και τους είπε ότι μπορούν να το φάνε αμέσως. Αν όμως μπορούσαν να περιμένουν μερικά λεπτά, θα τους έδινε δύο ζαχαρωτά. Ο καθηγητής έφυγε από το δωμάτιο και επέστρεψε ύστερα από 10-15 λεπτά. Είδε τότε ότι περίπου το ένα τρίτο των παιδιών είχαν ήδη φάει το ζαχαρωτό τους, άλλα τόσα τον περίμεναν και τα υπόλοιπα είχαν προσπαθήσει να περιμένουν αλλά εγκατέλειψαν την προσπάθειά τους.

Ύστερα από χρόνια

Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, όταν τα μικρότερα από τα παιδιά, τα οποία είχαν πάρει μέρος στο πείραμα, προχωρούσαν στο πανεπιστήμιο ή έβρισκαν δουλειά, ο Μίστσελ παρατήρησε ότι εκείνα που είχαν αρπάξει αμέσως το ζαχαρωτό έγιναν έφηβοι χωρίς αυτοπεποίθηση, με δυσκολίες στις σχέσεις με το περιβάλλον τους. Αντίθετα, αυτοί που περίμεναν, είχαν γίνει περισσότερο κοινωνικοί, με αυτοπεποίθηση και επιτυχίες στο σχολείο.

Σαράντα από αυτά τα παιδιά, άνω των 40 ετών σήμερα, ετοιμάζονται να υποβληθούν τώρα σε εξετάσεις με την ελπίδα ότι, με τη βοήθειά τους, θα δοθεί απάντηση ένα περίπλοκο ερώτημα: Γιατί μερικοί από εμάς μπορούν να αντισταθούν καλύτερα στην πρόκληση; «Οι εγκεφαλικές απεικονίσεις είναι ένα πολύ σημαντικό νέο εργαλείο», λέει ο καθηγητής κι ελπίζει ότι η νευροεπιστήμη θα καταφέρει να εντοπίσει το σημείο του εγκεφάλου που ενεργοποιείται κατά τη διαδικασία της πρόκλησης. Οι διαφορές στην εγκεφαλική δραστηριότητα ανάμεσα στους ανυπόμονους και σε όσους περιμένουν μπορεί να βοηθήσουν τους επιστήμονες να υιοθετήσουν στρατηγικές για τη βελτίωση του αυτοελέγχου.
(ΤΑ ΝΕΑ)


Η ζωή είναι ένας πειρασμός. Η ζωή είναι παραχωρήσεις, αντιστάσεις, ναι, όχι, τώρα, αργότερα, παρόρμηση, στοχασμός, επικέντρωση στο παρόν και επικέντρωση στο μέλλον. ~Φίλιπ Ζιμπάρντο

Μετάφραση: Παναγιώτης Παπουτσής

Marshmallow experiment & Time (σχετικό video στο YouTube)
Marshmallow experiment by Dr. Walsh (σχετικό video στο YouTube)
Συνέντευξη στα Ελληνικά
Το επίσημο site του πειράματος του Στάνφορντ

Για περισσότερες ομιλίες από το TED πατήστε εδώ.



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 03-09-09 στις 22:01.
8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 14:00, 04-09-09:

#12
Ήθελα να ρωτήσω, όσους είδατε την ομιλία ή έστω διαβάσατε το Πείραμα του Ζαχαρωτού που παρέθεσα παραπάνω, αν μπορείτε να φανταστείτε τι θα κάνατε (εσείς ή όσοι έχουν, τα παιδιά σας) εάν υποβαλλόσασταν σε αυτό το πείραμα στην τρυφερή ηλικία των 4-5 περίπου ετών.

Θα ενδίδατε στον πειρασμό, ή θα περιμένατε υπομονετικά για το διπλασιασμό της ζαχαρένιας απόλαυσης;

Πιστεύω πως αν την εποχή που ήμουν 4 ετών κάποιος με έβαζε σε αυτή τη δοκιμασία, μάλλον θα περίμενα, αν κρίνω από άλλες φάσεις της καθημερινότητας όπου η μητέρα μου μου πρότεινε π.χ. να μην πάμε σήμερα σινεμά, αλλά να περιμένουμε μέχρι το Σ/Κ ώστε να πάρω μαζί και καμία φίλη μου. Ήμουν γενικά πολύ ανυπόμονο πλάσμα (και ακόμα είμαι ) αλλά αν μπορούσα να καταλάβω ότι θα υπήρχε κέρδος από την αναμονή μου, μάλλον θα περίμενα υπομονετικά

Για την κόρη μου, δεν είμαι σίγουρη τι θα έκανε... Επειδή δεν είναι ιδιαίτερα γλυκατζού και μέχρι τώρα στα 12 της χρόνια έχει δείξει να έχει κριτικό πνεύμα και ανεπτυγμένη λογική, (σε αντίθεση με τη μάνα της.. ) μάλλον δεν θα υπέκυπτε στον πειρασμό.
Δεν μπορώ να είμαι όμως σίγουρη για καμιά απ' τις δυο μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 14:58, 04-09-09:

#13
Αυτο που θυμαμαι απο την παιδικη μου ηλικια ειναι οτι οταν ηθελα να πετυχω κατι, εβαζα στοιχηματα με τον εαυτο μου. Δηλαδη για να πεισμωσω και να κανω κατι σκεφτομουν αυτο που ηθελα να γινει και ελεγα στον εαυτο μου οτι εαν τα καταφερω με το αλφα τοτε θα δικαιουμαι να κανω και το βητα κ.ο.κ. Ηταν κατι σαν παιχνιδι για μενα. Το εβλεπα σαν προκληση. Δεν ανταγωνιζομουν ποτε κανεναν και πουθενα παρα μονο τον εαυτο μου.
Βεβαια ημουν και συνεχιζω να ειμαι ιδιαιτερα παρορμητικη και ανυπομονη. Εαν ηθελα κατι τωρα, το ηθελα τωρα και οχι αυριο.-
Ομως...ουσα γλυκαντζου και τοτε και τωρα και με βαση τα παραπανω δεν ειμαι σιγουρη για το τι θα εκανα. Ισως να κλεινω περισσοτερο προς το να περιμενα, αλλα δεν μπορω να ειμαι σιγουρη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:31, 24-09-09:

#14
Η Νάνσι Έτκοφ μιλά για την επιστήμη της Ευτυχίας

  • Μπορούμε να επιτύχουμε την ευτυχία μέσω των ψυχοφαρμάκων και των ναρκωτικών;
  • Είναι ευτυχισμένοι οι άνθρωποι σήμερα;
  • Γιατί αυξάνονται οι αυτοκτονίες σε έναν κόσμο με περίσσεια υλικών αγαθών;
  • Γεννιόμαστε με έμφυτη την ανάγκη να ευτυχίσουμε;
  • Ποια είναι η ιδανική συνταγή ενός επιτυχημένου γάμου;
  • Είναι η ευτυχία θέμα γονιδίων;
  • Πόσο επηρεάζει το κοινωνικό μας στάτους, το βαθμό της ευτυχίας μας;
  • Μπορούν τα χρήματα να μας κάνουν περισσότερο ευτυχισμένους;
  • Αλλάζει η ιεραρχία των αξιών μας από γενιά σε γενιά;

Σε αυτά και σε άλλα ερωτήματα απαντά η Νάνσι Έτκοφ στην ομιλία που πρόκειται να παρακολουθήσετε:



Η επιστημονική ερευνήτρια Νάνσι Έτκοφ μελετάει την ευτυχία, τον τρόπο που προσπαθούμε να την επιτύχουμε και να την αυξήσουμε, τους λόγους που οι σημερινές συνθήκες ζωής δυσκολεύουν την επίτευξή της και τις εκπληκτικές συνέπειες στο σώμα μας.

Διδάσκει την επιστήμη της ευτυχίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Harvard και είναι διευθύντρια του προγράμματος «Αισθητική και ποιότητα ζωής» στο γενικό νοσοκομείο της Μασαχουσέτης.

Απέδειξε πρόσφατα ότι η γλώσσα εμποδίζει την ικανότητά μας ν' αντιλαμβανόμαστε τα ψέματα με μια έρευνα που αποκάλυψε ότι ασθενείς που πάσχουν από αισθητική αφασία, δηλαδή είναι ανίκανοι να κατανοήσουν το νόημα των λέξεων, μπορούν πολύ πιο εύκολα να εντοπίσουν τα ψέματα που προβάλλονται σε μια βιντεοσκοπημένη ταινία - εντόπισαν το 73% των ψεμάτων, ενώ οι φυσιολογικοί θεατές το 50%.

Η μετάφραση έγινε από την Παναγιώτα Χατζηιωάννου

Για περισσότερες ομιλίες από το TED, πατήστε εδώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 23:10, 10-10-09:

#15
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Αυτό που αναρωτιέμαι μετά από τη θέαση αυτής της ομιλίας είναι το εξής: Μήπως τελικά δεν υπάρχει καμμία πραγματική ευτυχία, αλλά μόνο η συνθετική;
Μήπως η ευτυχία είναι απλά ένα συναίσθημα και όχι μια κατάσταση και όπως όλα τα συναισθήματα είναι η σάλτσα που προσθέτει στα γεγονότα το μυαλό;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,626 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 19:14, 11-10-09:

#16
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos

Σκέφτομαι πώς αυτό που είναι δυστυχία για κάποιον, μπορεί να είναι ευτυχία για κάποιον άλλον...
Σωστα!
Μου θυμισες κι εμενα αυτο : Το σκουπίδι κάποιου μπορεί να είναι ο θησαυρός κάποιου άλλου.

Αρχική Δημοσίευση από Exposed_Bone
Μήπως η ευτυχία είναι απλά ένα συναίσθημα και όχι μια κατάσταση και όπως όλα τα συναισθήματα είναι η σάλτσα που προσθέτει στα γεγονότα το μυαλό;
Αν καταλαβα καλα τι θελεις να πεις, χρησιμοποιεις την λεξη ''μυαλο'' που συνδεεται με την λογικη.
Λογικη ομως vs συναισθηματος.
Το συναισθημα δεν προσθετει το μυαλο αλλα την καρδια .

Τελος, συμφωνα με την επιστημη της ψυχολογιας, συναισθημα ειναι η ευτυχια, κι οχι κατασταση, οπως συναισθηματα ειναι ο θυμος, ο φοβος, το αγχος κο.κ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mindcircus
H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,626 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε στις 19:25, 11-10-09:

#17
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
  • Γεννιόμαστε με έμφυτη την ανάγκη να ευτυχίσουμε;

Ενδιαφερον το θεμα αυτο.
Εγω θα μεινω εδω που ''κολλησα'' περισσοτερο.
Κυριως γεννιομαστε με εμφυτη την αναγκη να κυριαρχήσουμε.
Η κυριαρχία μας φέρνει την ευτυχία.
Αν αποτύχει η πρώτη-αποπειρα για κυριαρχια λογω αναγκης0 έχει σαν αποτέλεσμα την αποτυχία της δεύτερης-ητοι ευτυχία-

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 11:17, 13-10-09:

#18
Αρχική Δημοσίευση από mindcircus
Η κυριαρχία μας φέρνει την ευτυχία.
Αν αποτύχει η πρώτη-αποπειρα για κυριαρχια λογω αναγκης0 έχει σαν αποτέλεσμα την αποτυχία της δεύτερης-ητοι ευτυχία-
Φοβάμαι πως δεν καταλαβαίνω τι θέλεις να πεις. Μήπως θα μπορούσες να διανθίσεις λίγο τη σκέψη σου με περισσότερα λογάκια;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:52, 13-10-09:

#19
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Ήθελα να ρωτήσω, όσους είδατε την ομιλία ή έστω διαβάσατε το Πείραμα του Ζαχαρωτού που παρέθεσα παραπάνω, αν μπορείτε να φανταστείτε τι θα κάνατε (εσείς ή όσοι έχουν, τα παιδιά σας) εάν υποβαλλόσασταν σε αυτό το πείραμα στην τρυφερή ηλικία των 4-5 περίπου ετών.

Θα ενδίδατε στον πειρασμό, ή θα περιμένατε υπομονετικά για το διπλασιασμό της ζαχαρένιας απόλαυσης;
Φοβάμαι πως θα περίμενα!
Πάντα ήμουν πειθαρχημένη και με τρομερό αυτοέλεγχο. Πάντα όταν η απολαβή άξιζε τον κόπο, έκανα και υπομονή και θυσίες.
Αυτό που δεν ξέρω όμως είναι αν αξίζει τον κόπο, από την άποψη ότι έτσι χάνει κανείς πολλές φορές το "τώρα". Χάνει την απόλαυση του να αρπάξει με λύσσα το ζαχαρωτό και να το μπουκώσει με λαιμαργία. Και νομίζω ότι αυτό δίνει κάποια ευτυχία.
Συν το ότι δεν ξέρεις, μέσα στα 15 λεπτά πολλά γίνονται ..... μπορεί π.χ. ο μίστερ να πάθει έμφραγμα κι έτσι να μην πάρεις ποτέ το δεύτερο ζαχαρωτό ..... ......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 19:55, 26-04-10:

#20
Πώς ο βιωματικός και ο εμπειρικός εαυτός μας, καθορίζουν την ευτυχία μας

Ο Ντάνιελ Κάνεμαν, θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή ψυχολόγους, μετά και το Νόμπελ που κέρδισε το 2002 μαζί με τον συνεργάτη του Άμος Τβέρσκι, στο χώρο των Οικονομικών.
Συγκεκριμένα είναι ο άνθρωπος που πρώτος εισήγαγε τον όρο: Συμπεριφορική Xρηματοοικονομική.
Eτσι δημιουργήθηκε μια μίξη οικονομικών και ψυχολογίας, που μελετά τη συμπεριφορά των επενδυτών, λαμβάνοντας υπ' όψιν και την «ανθρώπινη», την πιο συναισθηματική πλευρά τους. (Σχετικό άρθρο, από την Καθημερινή).

Στην ομιλία που ακολουθεί, ο Κάνεμαν εξετάζει την έννοια της ευτυχίας και της ευδαιμονίας και εξηγεί πώς ο "βιωματικός" και ο "εμπειρικός" εαυτός μας, αντιλαμβάνονται την ευτυχία διαφορετικά. Αυτή η νέα αντίληψη έχει σημαντικές επιρροές στα οικονομικά, τη δημόσια πολιτική -- καθώς και στην κατανόηση του εαυτού μας.


Μετάφραση: Ζόραν Παντούλας

TEDlink
Daniel Kahneman, Nobel Lecture

[...]υπάρχει περίπτωση να σκεφτόμαστε για εμάς και για άλλους ανθρώπους σε όρους δύο εαυτών. Υπάρχει ο βιωματικός εαυτός, που ζει στο παρόν και γνωρίζει το παρόν, είναι ικανός να ξαναζεί το παρελθόν, αλλά κυρίως ζει στο παρόν. Και έπειτα υπάρχει ο εμπειρικός εαυτός και εκείνος είναι που κρατάει τις σημειώσεις και διατηρεί την ιστορία της ζωής μας. Αυτές είναι δυο τελείως διαφορετικές οντότητες, ο βιωματικός εαυτός και ο εμπειρικός εαυτός και η σύγχυση τους είναι μέρος του προβλήματος οριοθέτησης της έννοιας της ευτυχίας.
Ντάνιελ Κάνεμαν


Περισσότερες ομιλίες από το TED, μπορείτε να βρείτε εδώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 20:34, 27-04-10:

#21
Πώς ο βιωματικός και ο εμπειρικός εαυτός μας, καθορίζουν την ευτυχία μας

Ρε τους #%^@ες,
τόσα χρόνια δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε τπτ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 11:12, 01-09-10:

#22
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
"Το πείραμα του ζαχαρωτού" (marshmallow experiment):
Στη δεκαετία του ΄60 ο Μίστσελ τοποθέτησε μπροστά από μικρά παιδιά ένα ζαχαρωτό και τους είπε ότι μπορούν να το φάνε αμέσως. Αν όμως μπορούσαν να περιμένουν μερικά λεπτά, θα τους έδινε δύο ζαχαρωτά. Ο καθηγητής έφυγε από το δωμάτιο και επέστρεψε ύστερα από 10-15 λεπτά.


Ένα σύντομο χιουμοριστικό βίντεο, που παρουσιάζει το πείραμα του ζαχαρωτού.
Δείτε αυτά τα γλυκά παιδικά μουτράκια και σας εγγυώμαι πως θα σας φτιάξουν τη μέρα.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

parafernalia (Νίκος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη parafernalia
Ο Νίκος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,394 μηνύματα.

O parafernalia έγραψε στις 14:29, 19-08-11:

#23
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Ένα σύντομο χιουμοριστικό βίντεο, που παρουσιάζει το πείραμα του ζαχαρωτού.
Δείτε αυτά τα γλυκά παιδικά μουτράκια και σας εγγυώμαι πως θα σας φτιάξουν τη μέρα.
Το link δείχνει να μην λειτουργεί. Αυτό ίσως αντέξει παραπάνω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:00, 09-04-12:

#24
Θετική Ψυχολογία

Ο Μάρτιν Σέλιγκμαν είναι ο ιδρυτής της θετικής ψυχολογίας, ένα πεδίο μελέτης που εξετάζει υγιείς καταστάσεις, όπως αυτές της ευτυχίας, της δύναμης του χαρακτήρα και της αισιοδοξίας.

Ο Μάρτιν Σέλιγκμαν, ψυχολόγος στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια ορίζει την αισιοδοξία ως τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι επεξηγούν στον εαυτό τους τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Οι αισιόδοξοι άνθρωποι πιστεύουν ότι η αποτυχία οφείλεται σε κάτι που μπορεί ν’ αλλάξει, ώστε την επόμενη φορά να πετύχουν, ενώ οι απαισιόδοξοι θεωρούν την αποτυχία ως μομφή και την ανάγουν σε διαρκές χαρακτηριστικό τους γνώρισμα, το οποίοι είναι ανίκανοι ν’ αλλάξουν. Ο συνδυασμός ενός κάποιου ταλέντου με την ικανότητα να συνεχίζει κανείς παρά τις αποτυχίες είναι εκείνος που βγάζει στην επιτυχία. Αυτό που χρειάζεται να γνωρίζει κανείς για κάποιον είναι το κατά πόσο θα συνεχίσει την προσπάθεια όταν τα πράγματα πάνε στραβά. Με δεδομένο επίπεδο ευφυίας, η πρακτική επίδοση είναι μια συνισταμένη όχι μόνο του ταλέντου αλλά και της ικανότητας ν’ αντέχει κανείς στην ήττα.[1]

O Σέλιγκμαν έδειξε ότι η αισιοδοξία μαθαίνεται, αλλά όχι από τη μία μέρα στην άλλη. "Xρειάζεται σοβαρή εξάσκηση. Για να γίνετε αισιόδοξοι πρέπει να αλλάξετε τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις αντιξοότητες. H ζωή δημιουργεί ακριβώς τα ίδια προβλήματα και στον αισιόδοξο και στον απαισιόδοξο. H διαφορά είναι ότι ο απαισιόδοξος πιστεύει ότι τα αρνητικά της ζωής είναι μόνιμα, γενικά και προσωπικά, ενώ ο αισιόδοξος πιστεύει ότι τα αρνητικά είναι προσωρινά, συγκεκριμένα και εξωτερικά". Aφού λοιπόν δεχθείτε ότι η ζωή συχνά μοιάζει με κινούμενα σχέδια -γεμάτη εκπλήξεις, αναποδιές και εμπόδια-, καλό είναι να συνειδητοποιήσετε με ποιο τρόπο αντιδράτε στις αντιξοότητες.[2]

Στην ομιλία που ακολουθεί, ο Σέλιγκμαν μας εισάγει στις θεωρίες της Θετικής Ψυχολογίας και εξηγεί πού μπορεί να μας βοηθήσει να φτάσουμε, η σύγχρονη ψυχολογία.



Σχετικοί σύνδεσμοι στα Ελληνικά:
Διημερίδα: “Θετική Ψυχολογία: Δύναμη στην κρίση”

Εισαγωγή στη Θετική Ψυχολογία
Η Θετική Ψυχολογία στην εκπαίδευση
http://www.positiveemotions.gr/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:06, 09-04-12:

#25
Αποσπάσματα της ομιλίας του Σέλιγκμαν:

Θέλω να σας πω γιατί η ψυχολογία ήταν καλή, γιατί δεν ήταν καλή, και πώς μπορεί μέσα στα επόμενα 10 χρόνια να γίνει όσο καλή χρειάζεται. Και παραλληλίζοντάς το, θέλω να πω το ίδιο πράγμα και για την τεχνολογία, την ψυχαγωγία και το σχεδιασμό, επειδή νομίζω ότι πρόκειται για παρόμοια ζητήματα.

Γιατί λοιπόν η ψυχολογία ήταν καλή; Λοιπόν, για περισσότερα από 60 χρόνια, η ψυχολογία δρούσε στα πλαίσια του ιατρικού μοντέλου. 10 χρόνια πριν, όταν ήμουν σε ένα αεροπλάνο,συστηνόμουν στους συνεπιβάτες μου και τους έλεγα τη δουλειά μου, εκείνοι απομακρύνονταν από μένα. Επειδή, πολύ σωστά, έλεγαν πως η ψυχολογία προσπαθεί να βρει τι δεν πάει καλά με σένα. "Εντόπισε τον ψυχάκια." Τώρα πια, όταν λέω στους ανθρώπους τι δουλειά κάνω, με πλησιάζουν.

[...]Πριν 60 χρόνια καμία από τις ψυχικές παθήσεις δεν αντιμετωπιζόταν-- ήταν παντελώς αερολογίες. Τώρα όμως, 14 ψυχικές παθήσεις αντιμετωπίζονται, ενώ δύο από αυτές θεραπεύονται.

Το συμπέρασμα είναι ότι η ψυχολογία και η ψυχιατρική, μέσα στα τελευταία 60 χρόνια,μπορούν βασικά να ισχυριστούν ότι μπορούν να κάνουν τους δυστυχισμένους ανθρώπους λιγότερο δυστυχισμένους. Και νομίζω ότι αυτό είναι θαυμάσιο. Είμαι περήφανος γι' αυτό.Αλλά εκείνο που δεν ήταν καλό, οι επιπτώσεις αυτού, ήταν τρία πράγματα.
Το πρώτο ήταν ηθικό-- ότι οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι έγιναν θυματοποιοί και εστίασαν στην παθολογία. Η οπτική μας πάνω στην ανθρώπινη φύση ήταν ότι αν ταλαιπωρούσουν, αυτό σήμαινε ότι έπεσε πάνω σου κεραμίδα. Ξεχάσαμε ότι οι άνθρωποι κάνουν επιλογές και παίρνουν αποφάσεις. Ξεχάσαμε την ευθύνη. Αυτό ήταν το πρώτο τίμημα.
Το δεύτερο τίμημα ήταν ότι ξεχάσαμε τον άνθρωπο, εσάς. Ξεχάσαμε τη σημασία της βελτίωσης της φυσιολογικής ζωής. Ξεχάσαμε την αποστολή να κάνουμε ανθρώπους χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα περισσότερο ευτυχισμένους, πιο ολοκληρωμένους και παραγωγικούς και λέξεις όπως "ευφυής" και "ταλαντούχος" έγιναν βρώμικες. Κανείς δεν ασχολείται με αυτά.
Το τρίτο πρόβλημα πάνω στο ιατρικό μοντέλο είναι ότι, μέσα στη βιασύνη μας να κάνουμε κάτι για τους προβληματισμένους ανθρώπους, μέσα στη βιασύνη μας να κάνουμε κάτι για τη διόρθωση των ζημιών, δεν μας πέρασε από το μυαλό να αναπτύξουμε παρεμβάσεις ώστε να κάνουμε τους ανθρώπους πιο ευτυχισμένους, θετικές παρεμβάσεις.

Αυτό ήταν που οδήγησε ανθρώπους όπως τη Νάνσυ Έτκοφ, τον Νταν Γκίλμπερτ, το Μάικ Τσικτσεμάιλ και εμένα να δουλέψουμε πάνω σε κάτι που ονομάζω θετική ψυχολογία, το οποίο έχει τρεις σκοπούς. Ο πρώτος είναι η ψυχολογία να ενδιαφέρεται εξίσου, τόσο με την ανθρώπινη δύναμη, όσο και με την αδυναμία. Θα πρέπει να ενδιαφέρεται τόσο με το χτίσιμο δυνάμεων όσο και με την αποκατάσταση των ζημιών. Θα πρέπει να ενδιαφέρεται για τα καλύτερα πράγματα στη ζωή, θα πρέπει να ασχολείται εξίσου με το να κάνει περισσότερο ολοκληρωμένη τη ζωή των φυσιολογικών ανθρώπων, να ενδιαφέρεται για τους ευφυείς, και να φροντίζει τους ταλαντούχους.
'Έτσι τα τελευταία 10 χρόνια και με ελπίδα για το μέλλον, είδαμε το ξεκίνημα της επιστήμης της θετικής ψυχολογίας: μιας επιστήμης που ενισχύει το ευ ζην. Αποδεικνύεται ότι μπορούμε να μετρήσουμε τις διαφορετικές μορφές της ευτυχίας. Καθένας από εσάς, μπορεί να μπει δωρεάν σε αυτή την ιστοσελίδα (http://www.authentichappiness.sas.up...u/Default.aspx) και να λάβει όλη τη σειρά των αξιολογήσεων που σχετίζονται με την ευτυχία. Μπορεί να αναρωτηθείτε, πώς γεμίζεις με θετικό συναίσθημα, με νόημα, με ροή, έναντι κυριολεκτικά δεκάδων χιλιάδων άλλων ανθρώπων; Δημιουργήσαμε το αντίθετο του διαγνωστικού εγχειριδίου για τις ψυχοπάθειες: μια ταξινόμηση των πλεονεκτημάτων και αρετών που αναλογούν ανά φύλο, πώς ορίζονται και πώς μπορούν να διαγνωστούν, τι τις ενδυναμώνει και τι τις εμποδίζει. Διαπιστώσαμε ότι μπορούσαμε να ανακαλύψουμε τι προκαλεί θετικές καταστάσεις, τη σχέση μεταξύ της λειτουργίας του αριστερού και του δεξιού ημισφαιρίου ως παράγοντες δημιουργίας του συναισθήματος της ευτυχίας.

Έχω περάσει τη ζωή μου δουλεύοντας με εξαιρετικά δυστυχισμένους ανθρώπους, και έχω διερωτηθεί τι είναι αυτό που διαφοροποιεί τους εξαιρετικά δυστυχείς ανθρώπους, από τους υπόλοιπους; Ξεκινώντας πριν έξι χρόνια περίπου, διερωτηθήκαμε σε τι διαφέρουν οι εξαιρετικά ευτυχισμένοι άνθρωποι από τους υπόλοιπους; Αποδεικνύεται πως υπάρχει μία διαφορά. Δεν είναι περισσότερο θρησκευόμενοι, δεν είναι σε καλύτερη φόρμα, δεν έχουν περισσότερα χρήματα, δεν είναι πιο εμφανίσιμοι, δεν τους συμβαίνουν περισσότερα καλά και λιγότερα κακά γεγονότα. Το σημείο στο οποίο διαφέρουν είναι ότι πρόκειται για εξαιρετικά κοινωνικούς ανθρώπους. Δεν περνούν τα πρωινά του Σαββάτου πηγαίνοντας σε σεμινάρια.(Γέλια) Δεν ξοδεύουν χρόνο μόνοι τους. Καθένας από αυτούς έχει μια ερωτική σχέση, αλλά και μεγάλο αριθμό φίλων.

Αλλά προσέξτε εδώ. Αυτά είναι μόνο δεδομένα συσχέτισης, όχι αιτιότητας, κι εγώ θα σας μιλήσω για την ευτυχία με τη Χολιγουντιανή της έννοια: Την ευτυχία της ευφορίας, του χαχανητού και του κεφιού. Και πρόκειται να ισχυριστώ σε λίγο, πως δεν είναι καν αρκετή.Ανακαλύψαμε ότι θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε την παρατήρηση παρεμβάσεων ανά τους αιώνες, από τον Βούδα ως τον Τόνι Ρόμπινς. Γύρω στις 120 παρεμβάσεις έχουν προταθεί ότι τάχα κάνουν τους ανθρώπους ευτυχισμένους. Ανακαλύψαμε ότι είμαστε ικανοί να χειριστούμε πολλές απ' αυτές, και βασικά διενεργούμε μελέτες τυχαίας ανάθεσης για την αποτελεσματικότητά τους. Δηλαδή ποιες κάνουν τους ανθρώπους ευτυχισμένους σε βάθος χρόνου. Σε λίγα λεπτά θα σας μιλήσω για κάποια από αυτά τα αποτελέσματα.

Πιστεύω ότι υπάρχουν τρεις διαφορετικές-- τις ονομάζω διαφορετικές επειδή δημιουργούνται από διαφορετικές παρεμβάσεις, είναι πιθανό να έχεις την μια αντί την άλλη -- τρεις διαφορετικές ευτυχισμένες ζωές. Το πρώτο είδος ευτυχισμένης ζωής είναι η ευχάριστη ζωή. Αυτό είναι το είδος της ζωής στο οποίο έχεις όσο περισσότερο θετικό συναίσθημα μπορείς, και τις ικανότητες που σε βοηθούν να το ενισχύεις. Το δεύτερο είδος ζωής είναι εκείνο που σχετίζεται με τη δέσμευση σε κάτι: με τη δουλειά σου, το γονεϊκό σου ρόλο, την αγάπη, τη διασκέδασή σου, ο χρόνος σταματά για σένα. Είναι εκείνο για το οποίο μιλούσε ο Αριστοτέλης. Και το τρίτο είδος, είναι η ζωή που έχει νόημα. Θέλω λοιπόν να πω λίγα πράγματα για καθένα από αυτά τα είδη ζωής και τι γνωρίζουμε γι' αυτά.

Το πρώτο είδος ζωής είναι η ευχάριστη ζωή και είναι απλά όσο καλύτερη μπορούμε να τη φανταστούμε. Είναι να έχεις όσο περισσότερες πηγές ευχαρίστησης μπορείς, όσο περισσότερο θετικό συναίσθημα μπορείς, και να μαθαίνεις τις ικανότητες, τη δυνατότητα αποτίμησης και την επίγνωση που τα ενισχύουν, που τα επεκτείνουν πέρα από χωροχρονικά όρια. Αλλά η ευχάριστη ζωή έχει τρία μειονεκτήματα κι αυτός είναι ο λόγος που η θετική ψυχολογία δεν είναι ευτυχολογία και δεν σταματά εδώ.
Το πρώτο μειονέκτημα της ευχάριστης ζωής είναι ότι η εμπειρία του θετικού συναισθήματος είναι κληρονομική, είναι κληρονομική σε ποσοστό 50%, και βασικά δεν είναι πολύ τροποποιήσιμη. Έτσι τα διαφορετικά κόλπα που ο Ματιέ (Ρικάρντ), εγώ και άλλοι ξέρουμεγια την αύξηση το ποσοστού θετικού συναισθήματος στη ζωή σου είναι κατά 15-20% κόλπα, αντλώντας περισσότερα από αυτό. Το δεύτερο είναι ότι το θετικό συναίσθημα συνηθίζεται. Συνηθίζεται όντως ταχύτατα. Είναι όπως το Γαλλικό παγωτό βανίλια, την πρώτη φορά που το γεύεσαι έχει το 100% της γεύσης του. Ως την έκτη φορά που θα το γευτείς, έχει εξαφανιστεί. Όπως προείπα, δεν είναι ιδιαίτερα εύπλαστο.

Αυτό οδηγεί στο δεύτερο είδος ζωής. [...]
Είναι όντως αυτό για το οποίο ο Μάικ Τσικστεμάιλ έχει μιλήσει σχετικά, για τη ροή που είναι διαφορετική από την ευχαρίστηση με έναν πολύ σημαντικό τρόπο. Η ευχαρίστηση είναι ακατέργαστη αίσθηση: ξέρεις ότι συμβαίνει. Είναι σκέψη και συναίσθημα. Αλλά ο Μάικ σας είπε χθες ότι κατά τη διάρκεια της ροής δεν μπορείς να αισθανθείς τίποτα. Γίνεσαι ένα με τη μουσική. Ο χρόνος σταματά. Έχεις βαθιά συγκέντρωση. Κι αυτό είναι όντως το χαρακτηριστικό αυτού που θεωρούμε καλή ζωή. Νομίζουμε πως υπάρχει συνταγή γι' αυτό, και είναι να γνωρίζεις τα βασικότερα πλεονεκτήματά σου. Και πάλι, υπάρχει ένα έγκυρο τεστ για να βρεις ποια είναι τα πέντε βασικά σου πλεονεκτήματα. Και μετά αναδιοργάνωσε τη ζωή σου έτσι ώστε να τα χρησιμοποιείς όσο περισσότερο μπορείς. Αναδιοργάνωσε τη δουλειά σου, την αγάπη σου, το παιχνίδι σου, τη φιλία, τη γονεϊκότητά σου.
[...]Αυτό που παίρνεις από όλο αυτό δεν είναι ευφορία. Δε μοιάζεις με τη Ντέμπι Ρέινολντς. Δε χαχανίζεις πολύ. Αυτό που παίρνεις είναι περισσότερη απορρόφηση. Οπότε αυτό είναι το δεύτερο μονοπάτι. Το πρώτο μονοπάτι είναι το θετικό συναίσθημα. Το δεύτερο μονοπάτι είναι η ευδαιμονική ροή.

Και το τρίτο μονοπάτι είναι το νόημα. Αυτό είναι παραδοσιακά, το πιο σεβαστό μέρος της ευτυχίας. Το νόημα από αυτή την οπτική συνίσταται από--παράλληλo με την ευδαιμονία,συνίσταται από το να ξέρεις ποια είναι τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά σου, και από το να τα χρησιμοποιείς για να ανήκεις και να υπηρετείς κάτι μεγαλύτερο από σένα.

[...]Φαίνεται πως η αναζήτηση της ευχαρίστησης δεν έχει σχεδόν καμία συνεισφορά στην ικανοποίηση που αντλούμε από τη ζωή μας. Η αναζήτηση νοήματος είναι η δυνατότερη. Η αναζήτηση της εμπλοκής είναι επίσης πολύ δυνατή. Η ευχαρίστηση είναι σημαντική αν πετύχεις τόσο την εμπλοκή όσο και το νόημα, τότε η ευχαρίστηση είναι το κερασάκι στην τούρτα. Μπορούμε να πούμε πως στη γεμάτη ζωή, το άθροισμα είναι σημαντικότερο από τα μέρη αν τα βάλεις όλα μαζί. Αντιστρόφως, αν δεν έχεις κανένα από τα τρία, στην άδεια ζωή, το άθροισμα είναι λιγότερο σημαντικό από τα μέρη.

[...]Παρεμπιπτόντως, η διάκριση μεταξύ της ανακούφισης της δυστυχίας και του χτισίματος της ευτυχίας είναι εξαιρετικά σημαντική. Νόμιζα, όταν έγινα θεραπευτής πριν 30 χρόνια, πως αν ήμουν αρκετά καλός ώστε να κάνω κάποιον να μην είναι καταθλιπτικός, αγχωμένος, θυμωμένος, θα μπορούσα να τον κάνω ευτυχισμένο. Αλλά δεν το κατάφερα ποτέ. Είδα ότι το καλύτερο που θα μπορούσε κανείς ποτέ να κάνει ήταν να φτάσει στο μηδέν. Αλλά ήταν άδειος.

Αποδεικνύεται πως η ικανότητα της ευτυχίας, η ικανότητα της ευχάριστης ζωής, η ικανότητα εμπλοκής, η ικανότητα του νοήματος, είναι διαφορετικές από την ικανότητα ανακούφισης της δυστυχίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

your_idol

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη your_idol
Ο your_idol αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 199 μηνύματα.

O your_idol έγραψε στις 00:10, 19-08-15:

#26
Έχει δίκιο ο καθηγητής, αφού η ευτυχία είναι τόσο...πολύπλοκη, λογικό είναι να μη την βρίσκει ποτέ κανείς!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 2 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους