Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,095 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,087 μηνύματα σε 74,653 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Τελικά, δεν μπορούμε ή δεν θέλουμε να βοηθήσουμε σε καταστάσεις ανάγκης;

Kassie

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kassie
H Kassie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Οδοντίατρος . Έχει γράψει 193 μηνύματα.

H Kassie έγραψε στις 22:42, 28-06-06:

#1
Σημερα το απογευμα γυριζα με μια φιλη μου απο το κεντρο της πολης που ζω στη Γερμανια, οπου ειχαμε παει για ψωνια. Καποια στιγμη μεσα στο λεωφορειο ακουγεται κατι σαν κραυγη και βλεπουμε ενα κοριτσακι 16- 17 χρονων που καθοταν πισω μας να πεφτει στο πλαι του καθισματος της και να παθαινει σπασμους. Φωναξα στον οδηγο να σταματησει και ενας νεαρος του ειπε να ειδοποιησει ασθενοφορο. Στο μεταξυ το κοριτσακι τρανταζοταν ολοκληρο και εβγαζε σαλια απο το στομα. Γονατισα διπλα της, της γυρισα το κεφαλι στο πλαι(για να μην πνιγει) και προσπαθησα να της μιλαω οσο πιο ηρεμα γινοταν. Καποια στιγμη οι σπασμοι σταματησαν και το κοριτσακι εκανε εμετο(την ωρα που ενας επεμενε να της δωσουμε νερο να πιει ). Απεκτησε επαφη με το περιβαλλον, μου ειπε το ονομα της και συνηλθε λιγο, αλλα ηταν πολυ τρομαγμενη. Παιδια, το λυπηθηκε η ψυχη μου, ενα παιδακι μονο του, να του συμβει κατι τετοιο. Ηρθε το ασθενοφορο και το πηρε μετα απο λιγο. Εδειχνε καλυτερα
Αυτο που μου εκανε εντυπωση ηταν η συμπεριφορα καποιων επιβατων, που ουτε μετακινηθηκαν απο την θεση τους. Δεν μπορουσαν η' δεν ηθελαν να βοηθησουν?
Δεν ειμαι γιατρος αλλα εχω κανει μαθηματα πρωτων βοηθειων και δυστυχως μονο αυτα μπορουσα να της προσφερω. Η φιλη μου μου ειπε οτι αυτη δεν θα μπορουσε να κανει τιποτα και την ιδια εντυπωση ειχα για πολλους συνεπιβατες μου. Σιγουρα καποιος γιατρος θα μπορουσε να προσφερει πολυ περισσοτερα, αλλα δεν μπορουμε να θεωρουμε οτι παντα θα υπαρχει ενας γιατρος εκει κοντα .
Απλα, μου εκανε εντυπωση γιατι οι Γερμανοι ειναι υποχρεωμενοι να παρουν μαθηματα πρωτων βοηθειων για να παρουν διπλωμα οδηγησης. Παιδια, αν το βλεπατε το κοριτσακι θα σας επιανε η ψυχη σας, εμοιαζε τοσο αβοηθητο.
Τελικα δεν μπορουμε η' δεν θελουμε να βοηθησουμε σε κατι τετοιες περιπτωσεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill_1992 (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill_1992
Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,341 μηνύματα.

O Bill_1992 σκέφτηκε και έγραψε στις 22:57, 28-06-06:

#2
Δυστύχως οι περισσότεροι δεν θέλουνε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:57, 28-06-06:

#3
Χτες με τις πορείες στην Αθήνα ήταν μια τυφλή κυρία σε μια στάση λεωφορείου, μόνη με το μπαστουνάκι της και τα 'χε χαμένα. Τον δρόμο τον είχαν κλείσει σ'εκείνο το σημείο πράμα που σημαίνει πως το λεωφορείο δεν θα περνούσε. Φώναζε χαμηλόφωνα (sic) για λίγη βοήθεια. Δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει για να μπορέσει να πάει σπίτι της. Την άκουσα να λέει "Φοβάμαι εδώ πέρα".
Κανένας δε σταματούσε όχι να βοηθήσει, μα να της πει μια κουβέντα...
Ευτυχώς πάνω στην ώρα άνοιξε ο δρόμος και την καθησύχασα πως σε λίγο θα ερχόταν το λεωφορείο της.

Η αλήθεια είναι πάντως πως πολλές φορές έχω την εντύπωση πως αν πάθω κάτι εκεί που περπατάω στο δρόμο, κανείς δεν προκειται να ενδιαφερθεί. "Που να μπλέκω τώρα" σκέφτονται οι περισσότεροι, ίσως όχι άδικα σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά σε κάποιες άλλες λίγη απ' την προσοχή μας μπορεί να σώσει μια ανθρώπινη ζωή!

Νομίζω πως όλα ξεκινούν από το ότι έχουμε χάσει την πίστη μας στην καλή πλευρά των ανθρώπων και ότιδήποτε συμβαίνει γύρω μας το αντιλαμβανόμαστε σαν απειλή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

emufear

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη emufear
Ο emufear αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 31 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,209 μηνύματα.

O emufear έγραψε στις 23:03, 28-06-06:

#4
Ο ατομισμός θριαμβεύει στην κοινωνία μας και τα αίτια είναι φυσικά πολιτικοοικονομικά. Αντί να λέμε καλημέρα ο ένας στον άλλον, απορούμε και νιώθουμε τουλάχιστον αμήχανα όταν κάποιος άγνωστος μας πιάνει την κουβέντα.

Βέβαια η ερώτηση του thread είναι πιο ειδική. Θέλω να πιστεύω ότι ΑΝ μπορούμε, βοηθούμε σε καταστάσεις ανάγκης με τα λίγα ψήγματα ανθρωπινότητας που μας έχουν απομείνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Stalitsa (Μιμιλού!!!)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Stalitsa
H Μιμιλού!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 336 μηνύματα.

H Stalitsa έγραψε στις 23:15, 28-06-06:

#5
Πιστεύω ότι οτι αφορά την θέληση και την ψυχική δύναμη μπορούμε να κάνουμε τα πάντα! (Σε τέτοια θέματα δεν είναι οτι δεν μπορούμε είναι καθαρά και μόνο οτι δεν θέλουμε!!!) Οτι αφορά την σωματική δύναμη δεν μπορούμε πάντα να ανταπεξέλθουμε!
Πχ... Αν μου πείς να κάνω μια 2πλη τούμπα στον αέρα σαν τον Μελισανίδη, αν και θέλω πολύ δεν μπορώ να την κάνω...
Το να είμαι άνθρωπος όμως και να προσπαθώ να σώσω ή να βοηθήσω ή να παρέχω υποστήριξη σε έναν άνθρωπο,είναι καθαρά θέμα διάθεσης και θέλησης και πολύ λυπάμαι που ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων δεν έχει αυτή την διάθεση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

The Djinn (Mario)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη The Djinn
Ο Mario αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,168 μηνύματα.

O The Djinn έγραψε στις 23:19, 28-06-06:

#6
Στην περιπτωση της kassie δεν ηταν μονο οτι μπορει να μην ηθελαν να βοηθησουν γιατι...απλως δεν γουσταραν.Σιγουρα υπαρχουν και αυτοι.
Πολλες φορες ενα τετοιο θεαμα μπορει να τον κοκκαλωσει τον αλλο.Και ναι, τοσο πολυ που να μην μπορει να κανει τιποτα αλλο απο το να κοιτα.
Ακομα υπαρχουν αλλοι, που εχουν φοβιες με οποιοδηποτε περιστατικο ιατρικης φυσεως.Δεν θελουν να ερθουν σε επαφη με "αρρωστα" ατομα.Ναι, για αυτους ενα επιληπτικος ειναι αρρωστος και μην σας φανει αστειο αν μαλιστα ακουσετε οτι μπορει να φοβαται μην κολλησει τιποτα.
Οι πιθανοτητες ειναι πολλες.Ακομακαι ο φοβος οποιοδηποτε "μπλεξηματος".

Στην περιπτωση της isiliel ειναι γραψα...δισμος!Ειναι γεγονος οτι οι συνθηκες ζωης και τα προβλημτα εχουν κανει πολλους ρομποτακια σε σημειο να μην ξερουν που πατανε (και δεν το λεωειρωνικα.Η μητερα μου πολλες φορες, με τοσα που εχει στο μυαλο της δεν με εχει προεξει στο δρομο!).
αλλα απο εκει και περα δεν μπορω να δεχτω παλικαρια σαν εμας στην ηλικια των 20-25 π.χ. να μην βοηθησουμε μια τετοια κυρια.
Νταξ' ξερουμε οτι ζουμε σε περιεργες εποχες αλλα ειναι κριμα να μας ζητα βοηθεια ενας συναθρωπος μας και να μην αντιδρουμε καθολου.
Φοβος...;
Πανικος...;
Ατομικισμος....;
Απανθρωπια...;
Πειτε το οπως θελετε...

Το ξαναλεω...κριμα οταν βλεπουμε ενα συναθρωπο μας σε ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αναγκη, αντι να του απλωνουμε το χερι για βοηθεια, να τον περιφρονουμε με τοση ανεση...

Δυστυχως τα "λογια" του Αντωνη Σαμαρακη εχουν βγει αληθινα...
"Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη, όσο είναι σήμερα. Και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

faithplus1

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη faithplus1
Ο faithplus1 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 36 ετών . Έχει γράψει 678 μηνύματα.

O faithplus1 έγραψε στις 01:38, 29-06-06:

#7
Κι εγώ πιστεύω ότι αν κάποιος μπορεί να βοηθήσει και ξέρει πώς να το κάνει, θα το κάνει.Πολλές φορές, για ιατρικά περιστατικά, κάποιος μπορεί να νομίζει ότι αν πάει να κάνει κάτι θα χειροτερέψει τα πράγματα.Εκεί δε μπορώ να τον κατηγορήσω.Πολύ λίγοι, θέλω να πιστεύω ότι είναι αυτοί που ξέρουν τί μπορούν να κάνουν και δεν το κάνουν γιατί φοβούνται το μπλέξιμο ή απλά δε νοιάζονται.
Στη περίπτωση της Isiliel για μένα δεν υπάρχει δικαιολογία.Και το μόνο που χρειαζόταν ήταν να μιλήσει κάποιος στη γυναίκα και να της δώσει λίγο κουράγιο.Αυτό θα ήταν υπεραρκετό.
Πάλι καταλήγουμε στο ότι είναι θέμα παιδείας, όπως σχεδόν όλα.
Πολύ καλό μου φαίνεται το μέτρο των Γερμανών για τα μαθήματα πρώτων βοηθειών στους υποψήφιους οδηγούς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 07:37, 29-06-06:

#8
Μπορεί να είναι πολλά....
Μπορεί κάποιος να μην ξέρει πως να βοηθήσει....
άλλος μπορεί να πάθει σοκ και να μην μπορεί....
άλλος μπορεί να σε είδε ότι οκ κάτι κάνεις εσύ και δεν έτρεξε πάνω απ το κεφάλι σου και σου αφήσαν "αερα" να την φροντίσεις (κάτι που θεωρώ καλό)

Γενικά είμαι υπερ της άποψης ότι δεν έχουμε αποκτηνωθεί τόσο πολύ....
Μπορεί όντως οι καρδιές μας να είναι αποξενωμένες αλλά στις δύσκολες καταστάσεις ερχόμαστε κοντά.... πολύ κοντα ο ένας στον άλλον
Θυμάστε τότε με τον σεισμό που είχαν εγκλώβιστεί άτομα στο κτίριο που έπεσε και είχε πάει ο κόσμος και έβγαζε ντουβάρια με τα χέρια του?
Μπορεί να να μην ειναι και με τις αγνότερες προθέσεις αλλά να είναι το ένστικτο που έχει μέσα του ο άνθρωπος για επιβίωση και διαιώνιση του είδους, δεν ξέρω... αλλά εγώ είμαι με την εντύπωση ότι διανύουμε περίεργους καιρούς.... ότι δείχνουμε μακρυα ο ένας απ τον άλλο αλλά επειδή αποζητούμε τοσο πολύ να είμαστε κοντα γιατί εχουμε συνειδητοποιήσει την απόσταση, κανουμε όλοι βήματα για να έρθουμε κοντά...
Και κοντα... και μακρυα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 07:59, 29-06-06:

#9
Για να βοηθησεις καποιον πρεπει να ξερεις και καποια απλα πραγματακια. Απο την στιγμη που δεν ξερεις ειναι δυσκολο να παρεις την ευθυνη για βοηθεια. ΑΛΛΑ κακα τα ψεμματα το μεγαλυτερο ποσοστο για εμενα ειναι αυτο που περιγραφει ο μαριος στο παρακατω αποσπασμα:

Ακομα υπαρχουν αλλοι, που εχουν φοβιες με οποιοδηποτε περιστατικο ιατρικης φυσεως.Δεν θελουν να ερθουν σε επαφη με "αρρωστα" ατομα.Ναι, για αυτους ενα επιληπτικος ειναι αρρωστος και μην σας φανει αστειο αν μαλιστα ακουσετε οτι μπορει να φοβαται μην κολλησει τιποτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dooo

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη dooo
H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,231 μηνύματα.

H dooo έγραψε στις 08:57, 29-06-06:

#10
Οι Γερμανοί είναι ένας λαός ολίγον κρύος. Δεν είναι ότι δε τους ένοιαξε για το κοριτσάκι μέσα στο λεωφορείο...Πιστεύω ότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν έχουν τις απαιτούμενες ιατρικές γνώσεις και επομένως δεν πρέπει να ανακατευτούν, αλλά να περιμένουν τους ειδικούς.

Μαθήματα πρώτων βοηθειών δεν πρέπει να είναι μόνο για τους νέους οδηγούς...Στα σχολεία πρέπει να διδάσκονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Founes

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Founes
Ο Founes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,347 μηνύματα.

O Founes έγραψε στις 13:56, 29-06-06:

#11
Παιδιά σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει και μία άλλη παράμετρος...
Την παροιμία όποιος έχει καεί στον χυλό φυσάει και το γιαούρτι την γνωρίζεται ??? Νομίζω το έχω αναφέρει ξανά το περιστατικό, θα σας το ξαναγράψω όμως... Πριν από καιρό βρέθηκα στο πάρτι μιας φίλης στο σπίτι της. Κατά τις 5 τα ξημερώματα είχαμε μείνει εγώ, αυτή άλλες 3 φίλες της και ένας φίλος της. Ξαφνικά βρήκαν στο μπάνιο μια κοπέλα αναίσθητη. Το ασθενοφόρο δεν τη έπαιρνε αν δεν την συνόδευε κάποιος... πήγα εγώ λοιπόν και καθόμουν στο νοσοκομείο έξω από την εντατική (η κοπέλα είχε φτιάξει ένα πολύ καλό κοκτέιλ από αλκοόλ και χάπια) όταν είδα έναν μεσήλικα σε έξαλλη κατάσταση να με κυνηγάει σε όλο το νοσοκομείο λέγοντας ότι σκότωσα την κόρη του και άλλα τέτοια! Το καλό της υπόθεσης είναι ότι την κοπέλα ούτε καν την γνώριζα, ούτε το όνομά της, ούτε καν την είχα δει στο σπίτι... Το αποτέλεσμα ήταν να μου κάνει και μήνυση ο τύπος και ευτυχώς που συνήλθε η κόρη του και του είπε δεν με ήξερε, γιατί ποιος ξέρει πως θα ξεμπέρδευα μετά...


Όπως καταλαβαίνεις μετά από όσα πέρασα τότε, έχω γίνει λίγο επιφυλακτικός στο που θα μπλέκομαι και πού όχι... Σίγουρα αν δω κάποιον μπροστά μου να πεθαίνει δεν θα κάτσω με σταυρωμένα τα χέρια αλλά πολύ, πολύ προσεκτικά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

The Djinn (Mario)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη The Djinn
Ο Mario αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,168 μηνύματα.

O The Djinn έγραψε στις 14:00, 29-06-06:

#12
Ακριβως founes...σε τετοια περιστατικα αναφερομουν οταν εγραψα πριν οτι υπαρχει φοβος "μπλεξηματος"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιάννης
Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 42 ετών . Έχει γράψει 2,257 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε στις 14:28, 29-06-06:

#13
Το κακό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι πάντα κάποιος πρέπει να φταίει και πάντα πρέπει να είναι κάποιος που είναι κοντά για να ξεσπάσουμε.
Είδατε τι μπλεξίματα έχει ο founes εγώ 2 φορές έχω περιλθάψει θύματα απο τροχαία ατυχήματα (ευτηχώς ελαφρά) αλλα έχω μάθει όταν δω ότι όλα βρίσκονται υπο έλεγχο να φευγω.
Την τελευταία φορά μάλιστα το αφέντικό του τύπου ήθελε να αφήσω και το τηλέφωνο μου και χώρια ότι γκρίνιαζε που κάλεσα και την τροχαια, φυσικά και δεν το άφησα γιατί τον είχα ικανό να πεί ότι είχα και εγώ εμπλοκή στο τρακάρισμα.
Γενικά δεν ξέρεις ποιός είναι αυτός που έχει πάθει το ατύχημα και τι έχει ακόμα και η λογική του να κάνω C.P.R (Καρδιοαναπνευστική επαναφορά) μπορεί να κρύβει κινδύνους και για εσένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Founes

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Founes
Ο Founes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,347 μηνύματα.

O Founes έγραψε στις 14:42, 29-06-06:

#14
Αρχική Δημοσίευση από Γιάννης
Το κακό σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι πάντα κάποιος πρέπει να φταίει και πάντα πρέπει να είναι κάποιος που είναι κοντά για να ξεσπάσουμε.
Είδατε τι μπλεξίματα έχει ο founes εγώ 2 φορές έχω περιλθάψει θύματα απο τροχαία ατυχήματα (ευτηχώς ελαφρά) αλλα έχω μάθει όταν δω ότι όλα βρίσκονται υπο έλεγχο να φευγω.
Την τελευταία φορά μάλιστα το αφέντικό του τύπου ήθελε να αφήσω και το τηλέφωνο μου και χώρια ότι γκρίνιαζε που κάλεσα και την τροχαια, φυσικά και δεν το άφησα γιατί τον είχα ικανό να πεί ότι είχα και εγώ εμπλοκή στο τρακάρισμα.
Γενικά δεν ξέρεις ποιός είναι αυτός που έχει πάθει το ατύχημα και τι έχει ακόμα και η λογική του να κάνω C.P.R (Καρδιοαναπνευστική επαναφορά) μπορεί να κρύβει κινδύνους και για εσένα.
εεετσι ακριβώς ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

misslittledevil

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη misslittledevil
H misslittledevil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 1,677 μηνύματα.

H misslittledevil έγραψε στις 17:00, 29-06-06:

#15
Σε τετοιες περιπτωσεις (Founes) καλεις την αστυνομια, και δεν χρειαζεται συνοδια στο ασθενοφορο. Θα μου πεις.. και σιγα μην μπλεκω και με την αστυνομια! Και εχεις δικιο.. Αλλα ειτε ετσι ειτε αλλιως μπλεκεις, οποτε.. καταλαβαινεις!

Παραυτα, πιστευω κι εγω οτι δεν θελουμε να βοηθησουμε, γιατι δεν ξερουμε που μπορει να μπλεξουμε κι οχι απο κακια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

geo221297

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη geo221297
H geo221297 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 15 μηνύματα.

H geo221297 έγραψε στις 17:23, 29-06-06:

#16
Έγω πιστεύω ότι αν θέλεις μπορείς να βοήθησεις. Άλλο τώρα αν πολλοί δεν θέλουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Founes

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Founes
Ο Founes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,347 μηνύματα.

O Founes έγραψε στις 20:09, 03-07-06:

#17
Εκείνη την ώρα εκτός του ότι δεν έχεις πολλές επιλογές... δεν έχεις και τον χρόνο για να σκεφτείς, γιατί όταν ήταν η άλλη αναίσθητη χωρίς να ξέρουμε τι έχει δεν θα μπορούσα να τους πω... Μισό να καλέσω το 100, το οποίο θα έρθει σε κάνα τέταρτο και μετά ποιος ξέρει τι θα συνεχίσει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prime

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη prime
H prime αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 837 μηνύματα.

H prime έγραψε στις 08:55, 04-07-06:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Founes
Το καλό της υπόθεσης είναι ότι την κοπέλα ούτε καν την γνώριζα, ούτε το όνομά της, ούτε καν την είχα δει στο σπίτι... Το αποτέλεσμα ήταν να μου κάνει και μήνυση ο τύπος και ευτυχώς που συνήλθε η κόρη του και του είπε δεν με ήξερε, γιατί ποιος ξέρει πως θα ξεμπέρδευα μετά...
Καταρχάς πολύ κακώς που πήγες εσύ ενώ δεν την ήξερες...έπρεπε να πάει η φίλη σου που έκανε το πάρτυ..

Η κοπέλα αυτή ήταν ανήλικη?

Τι μήνυση σου έκανε ?


Καλό είναι να μην βοηθάμε αν δεν ξέρουμε γιατί μπορεί να κάνουμε μεγαλύτερο κακό εκτός αν απειλείται άμεσα η ζωή κάποιου..πχ ποτέ μην μετακινείτε τραυματία από τροχαίο που βρίσκεται στην άσφαλτο γιατί μπορεί να τον σακατέψετε..τώρα θα μου πεις ξέρουν οι τραυματιοφορείς....

Ο Ερυθρός Σταυρός, τουλάχιστον στην πόλη που μένω και φαντάζομαι και σε άλλα μέρη , διοργανώνει κάθε χρόνο δωρεάν μαθήματα πρώτων βοηθειών που περιλαμβάνουν από τσιμπήματα εντόμων μέχρι και C.P.R. Πληροφορίες στα κατά τόπον τηλ του Ερυθρού Σταυρού ή στις Νομαρχίες.
Τα μαθήματα απ' ότι θυμάμαι ξεκινούν Σεπτέμβρη μέχρι και αρχές Νοεμβρίου, μία φορά την εβδομάδα.

Παρακολούθησα μετά από ένα περιστατικό που μου συνέβη και έχει πολύ ενδιαφέρον!Μπορεί φέτος να ξαναπάω να φρεσκάρω λίγο τη μνήμη μου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Vkey
H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 2,419 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε στις 10:38, 04-07-06:

#19
Θα συμφωνήσω απόλυτα με Μάριο και βασικά νομίζω ότι ό,τι πω θα είναι σαν να επαναλάμβάνω τα λόγια του. Στην περίπτωση της Κάσι δικαιολογώ ότι πολύ δεν εμπλέχτηκαν....Όχι ότι είναι σωστό αλλά σε μια κρίση επιληψίας που δεν ξέρεις πως πρέπει να αντιμετωπιστεί καλύτερα να μην κάνεις τίποτα γιατί αντί να βοηθήσεις μπορεί να τραυματίσεις το άτομο αλλά και τον εαυτό σου!Η Κάσι που ήξερε αντέδρασε σωστά!Είναι κάποιοι βασικοί κανόνες που πρέπει να ακολουθήσεις και να τους έχεις διδαχτεί! Επίσης, το θέαμα ενός επιληπτικού, αν δεν είναι συνηθισμένο, φοβίζει!Είναι κάτι το διαφορετικό....Ακόμα και για εμένα που έχω διδαχτεί πως να αντιδρώ σε επιληπτικές κρίσεις όταν έπαθε ένας μαθητής μου στην αρχή σάστισα μέχρι να κάνω τα βήματα που έπρεπε!

Όσο για την τυφλή κυρία, εκεί το θεωρώ λίγο απαράδεκτο....Αλλά κάνεις δεν ξέρει πως σκέφτεται ο καθένας....Μην ξεχνάτε ότι πολλοί φοβούνται και δεν το κατακρίνω.... Ο καθένας αντιλαμβάνεται την βοήθεια που μπορεί να δώσει διαφορετικά και εξαρτάται τις καταστάσεις που μπορεί όντως να βοηθήσει...

Όσο για το Φούνες απλά ήταν το εξιλαστήριο θύμα σε μια άσχημη κατάσταση που βρέθηκε η κόρη του άλλου....Πάντως προσωπικά όταν μπορώ να βοηθήσω και μπορώ να το κάνω σωστά θα το κάνω, όταν δεν έχω τις κατάλληλες γνώσεις σε ιατρικές καταστάσεις δεν θα ανακατευτώ...Όχι γιατί δεν θέλω να βοηθήσω αλλά γιατί ξέρω ότι αντί να βοηθήσω μπορεί να προκαλέσω μεγαλύτερο πρόβλημα....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Demelene

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Demelene
Ο Demelene αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,851 μηνύματα.

O Demelene έγραψε στις 11:19, 04-07-06:

#20
Και εγώ θα είχα πάει με το ασθενοφόρο.
Αν οι άλλοι είναι γαϊδούρια! Αλλά μου έκανε εντύπωση που δεν την έπερνε το ασθενοφόρο. Δλδ θα την αφήναν να πεθάνει??? Μιλάμε έχω συγκλονιστεί.

Δηλαδή αν εγώ καλέσω το ασθενοφόρο και είμαι μόνος δεν με παίρνει??

Σχετικά με το θέμα. Ξέρεται πόσες φορές έχω σκεφτεί να βοηθήσω κάποιον στο δρόμο πχ που κουβαλάει κάτι βαρύ! Συνήθως είναι μεγάλοι άνθρωποι ή κοπέλες! Μετά σκέφτομαι ότι θα με περάσουν για εξωγήινο! Έιδικά οι κοπέλες θα σκεφτούν ότι της την πέφτω κιόλας! Και στην Πάτρα που το έβλεπα πολύ λόγω φοιτητών και κουβαλήματος τσαντών δεν το έκανα! Είναι και λίγο χωριό το μέρος. Στην πολυκατοικία μου το κάνω. Για τους γονείς μου όχι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

crazyhelen (crazyhelen)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη crazyhelen
H crazyhelen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,257 μηνύματα.

H crazyhelen Ελένη έγραψε στις 11:28, 04-07-06:

#21
Θα συμφωνήσω με το Φουρνάκι, ότι δηλαδή μπορεί να υπάρχει η θέληση για προσφορά βοήθειας στον συνάνθρωπο, αλλά λόγω φόβου μπλεξίματος προσπαθούμε να αποφύγουμε την παραμικρή ανάμοιξη.
Τις προάλλες, η αδελφή μου, πήρε με το αυτοκίνητό της μια γιαγιούλα που σκόνταψε στο πεζοδρόμιο, έπεσε και άνοιξε το κεφάλι της, και την μετέφερε στο Ερ. Ντιναν. Την πήγε στα επείγοντα και οι γιατροί την αντιμετώπισαν λες και ήταν εκείνη υπαίτια για τον τραυματισμό της γιαγιούλας. Ευτυχώς που δεν έχασε η γιαγιά τις αισθήσεις της και εξήγησε πως από μόνη της έπεσε και χτύπησε, διαφορετικά ποιός ξέρει τι μπορεί να γινόταν.
Δεν λέω, και γω πιθανότατα το ίδιο θα έκανα στη θέση της αδελφής μου, αλλά διαπιστώνεις βρε παιδί μου, ότι πλέον ΦΟΒΑΣΑΙ να κάνεις το "καλό", διότι στο τέλος θα βρεις και τον μπελά σου.

(Το περιστατικό με την τυφλή γυναίκα στο κέντρο εν ώρα πορείας, με συγκλόνισε)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

QsLv

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη QsLv
Ο QsLv αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 557 μηνύματα.

O QsLv σε ύφεση έγραψε στις 00:28, 06-07-06:

#22
Δεν είναι πως δε θέλουμε. Πολύ ιδεαλιστικά ίσως, πιστεύω πως κανείς δε μένει απόλυτα ασυγκίνητος στη θέα ενός άλλου σε χρεία, άνθρωπος με άνθρωπο είναι, έστω και ένα μικρό συναίσθημα θα έχει απομείνει ακόμα και στους πιο σκληρούς που θα ενεργοποιείται αχνά σε καταστάσεις που βλέπουν άλλους να υποφέρουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το καθόλου, το τίποτα παραείναι απόλυτα, υπάρχει ίσως εμφανώς πολύ, εμφανώς λίγο, πολύ λίγο που τείνει στο καθόλου, αλλά το καθόλου μάλλον είναι σπάνιο, και δεν είναι δυνατό να υπάρχει σε συνειδητοποιημένο και σχετικά ώριμο συναισθηματικά άνθρωπο.

Και τώρα κανείς δεν πάει να βοηθήσει και δεν είναι που οι Γερμανοί είναι ψυχρός λαός ή δε δίνει κανείς σημασία πλέον, είναι γιατί φοβόμαστε, γιατί ντρεπόμαστε, γιατί τώρα δεν είμαστε μακριά ο ένας απ'τον άλλο επειδή το θέλουμε, δεν είμαστε μοναχικοί, είμαστε μόνοι.

Αντιμέτωποι με κάτι τέτοιο κομπλάρουμε, σταματάμε, και μένουμε εκεί να κοιτάμε ή απλώς γυρνάμε απ'την άλλη με ένα ενόχλημα κάπου στο βάθος ή όχι του μυαλού, γιατί θα θέλαμε να βοηθήσουμε μα δεν το κάνουμε. Δεν κατηγορώ κανένα. Δεν μπορούμε να βοηθήσουμε, δεν είναι πως δεν έχουμε τα μέσα, αλλά δεν έχουμε την ψυχή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Demelene

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Demelene
Ο Demelene αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,851 μηνύματα.

O Demelene έγραψε στις 07:42, 06-07-06:

#23
Αρχική Δημοσίευση από QsLv
Δεν είναι πως δε θέλουμε. Πολύ ιδεαλιστικά ίσως, πιστεύω πως κανείς δε μένει απόλυτα ασυγκίνητος στη θέα ενός άλλου σε χρεία, άνθρωπος με άνθρωπο είναι, έστω και ένα μικρό συναίσθημα θα έχει απομείνει ακόμα και στους πιο σκληρούς που θα ενεργοποιείται αχνά σε καταστάσεις που βλέπουν άλλους να υποφέρουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το καθόλου, το τίποτα παραείναι απόλυτα, υπάρχει ίσως εμφανώς πολύ, εμφανώς λίγο, πολύ λίγο που τείνει στο καθόλου, αλλά το καθόλου μάλλον είναι σπάνιο, και δεν είναι δυνατό να υπάρχει σε συνειδητοποιημένο και σχετικά ώριμο συναισθηματικά άνθρωπο.
Έχω μια διαφωνία. Θεωρείς στην συγκεκριμένη περίπτωση ότι το συναίσθημα είναι καλοπροαίρετο μόνο. Διαφωνώ και πιστεύω ότι ένας σκληρός πχ μπορεί να είναι ιδιαίτερα συναισθηματικός αλλά κακοπροαίρετα.
Και μια δεύτερη διαφωνία πού έχω πιθανά είναι ότι από τα λεγόμενα σου υποθέτω ότι πιστεύεις ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με το καλό μέσα τους!Άρα είναι και γενικά προδιατεθιμένοι να πράξουν το καλό. Εγώ πιστεύω το ανάποδο. Και μάλιστα το αποδυκνύουμε διαρκώς με την γενική πατάω επι πτωμάτων συμπεριφορά μας ακόμα και οικολογικά.
Βέβαια το καλό και το κακό είναι υποκειμενικές έννοιες συνεπώς υπάρχουν βασικάοι δύο όψεις ενός νομίσματος και τα ενδιάμεσα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nana

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Nana
H Nana αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 508 μηνύματα.

H Nana έγραψε στις 08:44, 06-07-06:

#24
Πιστεύω ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως στην περίπτωση του κοριτσιού με τους σπασμούς, δεν είναι τόσο ότι δε θέλουν να βοηθήσουν, όσο ότι δεν ξέρουν τι να κάνουν. Και μπορεί να παίρνουν όλοι μαθήματα πρώτων βοηθειών για να δώσουν μετά και για το δίπλωμα οδήγησης, όμως... και τι με αυτό...;;;

Τα μαθήματα πρώτων βοηθειών δε νομίζω να μπορούν να σου δώσουν και την τόλμη να αναλάβεις μια αναθρώπινη ζωή. Άσε που νομίζω ότι σε αυτά κάνουν συγκεκριμένα πράγματα, κι όχι π.χ. την περίπτωση μιας επιληπτικής κρίσης. Είδες, ο άλλος είπε να της δώσουν νερό και αυτό μπορεί να της έκανε μεγαλύτερο κακό. Είμαι της άποψης ότι αν δεν ξέρεις 100% τι να κάνεις, καλύτερα να καλέσεις ασθενοφόρο... αλλιώς μπορεί να κάνεις τα πράγματα χειρότερα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kassie

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kassie
H Kassie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Οδοντίατρος . Έχει γράψει 193 μηνύματα.

H Kassie έγραψε στις 19:17, 06-07-06:

#25
Παιδια, συμφωνω οτι αν δεν εχεις τις γνωσεις καλο ειναι να μην ανακατευτεις και να αφησεις καποιον να βοηθησει που ξερει! Ομως για να βαλω και καποια πραγματα στη θεση τους σε περιπτωση επιληπτικης κρισης πολυ λιγα πραγματα μπορεις να κανεις Ημασταν πολυ τυχεροι που η κοπελιτσα συνηλθε απο μονη της. Τωρα για το περιστατικο με την γιαγια που διηγηθηκε η Isiliel λεω οτι καποιοι θα επρεπε να ντρεπονται !!Οσο για τον Founes θα λεγα να μην σκεφτεσαι καθολου πως αντεδρασε ο πατερας της κοπελας! Εσυ εκανες το καλο και αυτο εχει σημασια! Θυμαμαι πριν απο κατι χρονια στην Ομονοια σε καποιο φαναρι ακουω μια φωνη να μου λεει: Σας παρακαλω, με βοηθατε να περασω απεναντι? Ηταν ενας παππους τυφλος, με ακρωτηριασμενα και τα 2 χερια λιγο κατω απο το μπρατσο! Παιδια, δεν ηξερα απο που να τον πιασω! Τελικα τον επιασα προσεκτικα απο το μανικι και περασαμε το φαναρι! Ο ανθρωπακος περιμενε μιση ωρα γιατι κανεις δεν ηθελε να τον αγγιξει
Υ.Γ Ξερετε τι μου εκανε εντυπωση? Οταν εφτασα στην σταση μου και κατεβηκα απο την μεσαια πορτα του λεωφορειου, ο οδηγος ανοιξε την μπροστινη πορτα κι οπως περνουσα με ευχαριστησε! Το βρηκα πολυ ευγενικο απο μερους του

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Obscura

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Obscura
H Obscura αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 814 μηνύματα.

H Obscura ,προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της, έγραψε στις 12:20, 12-11-08:

#26
Αρχική Δημοσίευση από The Djinn
Στην περιπτωση της isiliel ειναι γραψα...δισμος!Ειναι γεγονος οτι οι συνθηκες ζωης και τα προβλημτα εχουν κανει πολλους ρομποτακια σε σημειο να μην ξερουν που πατανε (και δεν το λεωειρωνικα.Η μητερα μου πολλες φορες, με τοσα που εχει στο μυαλο της δεν με εχει προεξει στο δρομο!).
Το πιστεύω και εγώ αυτό. Φαντάζομαι μάλιστα την εικόνα ενός πολυσύχναστου δρόμου με εκατοντάδες ανθρώπους να περπατούν ασφυκτιώντας ο ένας δίπλα στον άλλον αλλά στην ουσία ο καθένας να βρίσκεται κλεισμένος στο δικό του κόσμο. Τις περισσότερες φορές νομίζω ότι δε θα αντέχαμε αν κοιτούσαμε γύρω μας και πού έχουμε καταδικαστεί να ζήσουμε.

Επιπλέον, στις περιπτώσεις όπου κάποιος, περιτριγυρισμένος από πλήθος ανθρώπων, χρειάζεται βοήθεια, υπάρχει η λεγόμενη διάχυση ευθύνης. "Τι συμβαίνει; Υπάρχει πραγματικά πρόβλημα; 'Εχω την ικανότητα να βοηθήσω; Υπάρχουν τόσοι άλλοι τριγύρω! Μήπως εκτεθώ;". Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των διαθέσιμων ανθρώπων, τόσο πιο δύσκολα αποφασίζει κάποιος να επέμβει (ένα καλό παράδειγμα εδώ είναι οι πνιγμοί σε γεμάτες παραλίες) και αντίστροφα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,055 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 14:11, 12-11-08:

#27
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Η αλήθεια είναι πάντως πως πολλές φορές έχω την εντύπωση πως αν πάθω κάτι εκεί που περπατάω στο δρόμο, κανείς δεν προκειται να ενδιαφερθεί. "Που να μπλέκω τώρα" σκέφτονται οι περισσότεροι, ίσως όχι άδικα σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά σε κάποιες άλλες λίγη απ' την προσοχή μας μπορεί να σώσει μια ανθρώπινη ζωή!
Διαβάζοντας αυτό θυμήθηκα τη φορά που λιποθύμησα μέσα σε λεωφορείο [2 φορές το έχω πάθει]. Ήμουν μόνη μου, ήταν πρωί [έπιανα 7.30 δουλειά τότε], το λεωφορείο ήταν φίσκα στον κόσμο κι εγώ, αν και ένιωθα άσχημα από το πρωί (εν τέλει ανέβασα ένα βαρβάτο 39 για 3 μέρες αλλά άλλο θέμα) σηκώθηκα να πάω στη δουλειά. Όρθια, παστωμένη μέσα στον κόσμο 2-3 στάσεις μετά λιποθύμησα. Δεν με έβαλε ΚΑΝ σε μια θέση λεωφορείου ΚΑΝΕΙΣ μέσα στο γεμάτο λεωφορείο. Συνήλθα μόνη μου λίγο πριν το τέρμα στο ... πάτωμα του λεωφορείου. Σιχάθηκα τους ανθρώπους εκείνη την ημέρα.

Στις μεγάλες καταστροφές [βλεπε σεισμούς] ναι, όντως τρέχουμε. Αλλά καμιά φορά στα μικρά και καθημερινά το ξεχνάμε...

Ευτυχώς τη 2η φορά που λιποθύμησα σε λεωφορείο [αν δεν τρώω σωστά ο σίδηρός μου μου παίζει άσχημα παιχνίδια] βρέθηκε ένα πιτσιρίκι και με κάθησε σε μια θέση, και μάλιστα κάθησε μαζί μου μέχρι να συνέλθω [μαθητής γυμνασίου αυτός... ο μόνος που νοιάστηκε.. ήταν μικρός και αθώος μάλλον ακόμα ]. Πάλι καλά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 14:23, 12-11-08:

#28
Πριν λίγες μέρες λυποθύμησα στο μετρό... Ένιωθα δυσφορία και σιγά-σιγά η εικόνα γύρω μου άρχισε να σβήνει... Γύρισα στην κοπέλα που στεκόταν δίπλα μου και της είπα: "Δεν αισθάνομαι καλά, νομίζω πως θα λυποθυμήσω" και μετά γονάτισα μόνη μου και έβαλα το κεφάλι μου ανάμεσα στα γόνατά μου (ευτυχώς γλύτωσα την πτώση) και για, ποιός ξέρει πόσο, έχασα κάθε επαφή με το περιβάλλον... Η κοπέλα δεν άλλαξε καν μορφασμό, πόσο μάλλον να βοηθήσει. Ευτυχώς κάποια άλλη γυναίκα βγήκε μαζί μου στην επόμενη στάση και μου έκανε για λίγο παρέα μέχρι να συνέλθω...

Όταν διηγήθηκα το περιστατικό λίγο αργότερα στους συναδέλφους στη δουλειά μου είπαν:
"Φαίνεται θα σε πέρασε για κανένα πρεζάκι" (δηλαδή αν ήμουν πρεζάκι, δεν έπρεπε να με βοηθήσουν; )

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Obscura

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Obscura
H Obscura αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 814 μηνύματα.

H Obscura ,προσπαθώντας να πείσει τον εαυτό της, έγραψε στις 14:26, 12-11-08:

#29
Αρχική Δημοσίευση από Resident Evil
Διαβάζοντας αυτό θυμήθηκα τη φορά που λιποθύμησα μέσα σε λεωφορείο [2 φορές το έχω πάθει]. Ήμουν μόνη μου, ήταν πρωί [έπιανα 7.30 δουλειά τότε], το λεωφορείο ήταν φίσκα στον κόσμο κι εγώ, αν και ένιωθα άσχημα από το πρωί (εν τέλει ανέβασα ένα βαρβάτο 39 για 3 μέρες αλλά άλλο θέμα) σηκώθηκα να πάω στη δουλειά. Όρθια, παστωμένη μέσα στον κόσμο 2-3 στάσεις μετά λιποθύμησα. Δεν με έβαλε ΚΑΝ σε μια θέση λεωφορείου ΚΑΝΕΙΣ μέσα στο γεμάτο λεωφορείο. Συνήλθα μόνη μου λίγο πριν το τέρμα στο ... πάτωμα του λεωφορείου. Σιχάθηκα τους ανθρώπους εκείνη την ημέρα.

Στις μεγάλες καταστροφές [βλεπε σεισμούς] ναι, όντως τρέχουμε. Αλλά καμιά φορά στα μικρά και καθημερινά το ξεχνάμε...

Ευτυχώς τη 2η φορά που λιποθύμησα σε λεωφορείο [αν δεν τρώω σωστά ο σίδηρός μου μου παίζει άσχημα παιχνίδια] βρέθηκε ένα πιτσιρίκι και με κάθησε σε μια θέση, και μάλιστα κάθησε μαζί μου μέχρι να συνέλθω [μαθητής γυμνασίου αυτός... ο μόνος που νοιάστηκε.. ήταν μικρός και αθώος μάλλον ακόμα ]. Πάλι καλά...
Κάθε φορά που βρίσκομαι σε λεωφορείο που ξεχειλίζει ανθρώπους αναρωτιέμαι τι θα γίνει αν κάποιος σωριαστεί κάτω. Πάντα υπέθετα ότι οι πιο κοντινοί συνεπιβάτες θα προσπαθούσαν να ανοίξουν το χώρο και να φωνάξουν στον οδηγό να σταματήσει. Αυτό που σου συνέβη όμως είναι τ ρ α γ ι κ ό, λυπάμαι που το πέρασες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H WhiteDrum έγραψε στις 14:40, 12-11-08:

#30
Δευτέρα πρωί στο κυλικείο της σχολής είχα μια συζήτηση με δύο συμφοιτητές μου για το πόσο συχνά βλέπουμε πλέον ναρκομανείς στη Θεσσαλονίκη. Ο Κ.΄είπε ότι όταν τους συναντά, τους δίνει εισητήριο (όχι χρήματα) και τσιγάρα. Ο Γ. πάλι είπε κάτι που με άφησε άφωνη, δεδομένου ότι εγώ δεν θα το έκανα ποτέ.

Μου είπε ότι εκτός απ το να στρίψει ένα τσιγάρο ή να δώσει ένα εισητήριο, είχε συναντήσει έναν ναρκομανή που μόλις είχε πάρει τη δόση του. Ο τυπάς ήταν λιωμένος και βοήθεια από πουθενά. Ένας ναρκομανής σε αυτή την κατάσταση όχι απλά δεν μπορεί να βλάψει, αλλά ούτε και να κουνηθεί. Οι περαστικοί γελούσαν, χλέυαζαν και προσπερνούσαν. Τί θα έχανε κάποιος αν καλούσε βοήθεια; Ο Γ. λοιπόν άρχισε να τον σφαλιαρίζει , ώστε ούτε να πάθει σοκ και να πάθει ανακοπή αλλά ούτε και να τον σακατέψει. Οι περαστικοί αντί να βοηθήσουν ή έστω να πάρουν ένα τηλέφωνο , γελούσαν. Ο Γ. είχε παρακολουθήσει στη σχολή μαθήματα πρώτων βοηθειών και παρακολουθεί και μάθημα που σχετίζεται με ουσιοεξαρτήσεις.

Οι ναρκομανείς όμως είναι άλλο κεφάλαιο, απλά το ανέφερα.
Πολλές φορές που περπατάω στο δρόμο, σκέφτομαι ότι εάν μου συνέβαινε κάτι, κανείς μα κανείς δεν θα με βοηθούσε. Μου θυμίζει ένα κείμενο που είχαμε διαβάσει αγια την αποξένωση στο μακρινό παρελθόν στο σχολείο. Μια ιστορία για ένα μακάβριο έγκλημα που διαδραματίστηκε στην Αμερική. Ένας ληστής έσφαξε στην κυριολεξία μια ανήμπορη γυναίκα και οι γείτονες παρακολουθούσαν το θέαμα λες και βρίσκονταν σε μία σύγχρονη αρένα. Την αρένα της αηδίας, της αποξένωσης και της απογοήτευσης.

Δεν θέλουν. Μπορούν και πολύ αποτελεσματικά μάλιστα οι περισσότεροι. Έχω βοηθήσει κόσμο που με χρειάστηκε και εκτίμησα πραγματικά το "Ευχαριστώ" τους. Με έκανε αισιόδοξη για μια στιγμή, που δεν κ΄ρατησε πολύ μιας και είμαι κυνική ως εκεί που δεν πάει καια απαισιόδοξη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους