Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,092 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,043 μηνύματα σε 74,647 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αντιμετώπιση άγχους

neraidoula (Πεγκυ)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη neraidoula
H Πεγκυ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Δημόσιος υπάλληλος . Έχει γράψει 112 μηνύματα.

H neraidoula έγραψε στις 22:32, 12-10-06:

#1
Παρακατω γραψατε πιθανα σεναρια αγχους..και εγω γυρω μου βλεπω συχνα πολυ αγχωμενους ανθρωπους.τωρα θα θελα να μου πειτε πιθανη αντιμετωπιση της καταστασης οταν σας εχει πιασει αγχος!!γενικα πως το αντιμετωπιζετε οι περισσοτερο αγχωδης..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιάννης
Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 42 ετών . Έχει γράψει 2,257 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε στις 08:00, 13-10-06:

#2
1o Αδειάζεις το μυαλό σου, πιάσε ένα σταυρόλεξο, παίξε ένα παιχνίδι ασχολήσου με κάτι, γενικά προσπάθησε να μην σκέφτεσαι το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις για ένα χρονικό διάστημα.
Όσο περισσότερο το σκέφτεσαι τόσο περισσότερο αγχόνεσε και πανικοβάλεσε κάνε ένα διάλλειμα στις σκέψεις σου και μετά μπορείς να το δεις πιο ψύχρεμα.

2. Φάε κάτι που σου αρέσει / βγές έξω για φαγητό ή ψώνησε κάτι. Αν αυτό που σε αγχώνει δεν δέχεται άμεση λύση κάνε κάτι που σου αρέσει σε αντεπίθεση, δεν λέω ότι θα αλλάξει τα πάντα, απλά θα σου βελτιώσει λίγο την ψυχολογία.

3. Ηρέμισε! Αντιμετώπισε το και σκέψου ότι έχεις επιζήσει προηγούμενες καταστάσεις οπότε μπορείς και τώρα.

4. Μοιράσου το, πάντα η δευτερη και η τρίτη γνώμη είναι σημαντική αρκεί να έρχεται απο σωστή πηγή. Κοίτα ποιός μπορεί και πιθανών να έχει αντιμετωπίσει ανάλογη κατάσταση και δέξου την βοήθεια του. Μόνο αν τον/την εμπιστέυεσαι βέβαια.

5. Μάθε να ζεις χωρίς άγχος! Αυτό είναι δύσκολο αλλα αν το καταφέρεις είναι πολύ σημαντικό. Κατέβαλε κάθε προσπάθεια για παράδειγμα για να μην αργήσεις, αλλα αν αργήσεις μην πεθάνεις κιόλας μπορεί να μην φταίς εσύ.
Άλλωστε οσο και να αγχώνεσε μέχρι να φτάσεις δεν πρόκεται να καταφέρεις τίποτα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να πάθεις και τίποτα.

6. Εκτονόσου! Σκεψου ότι το άγχος μαζέυεται και ότι πρέπει να ξεαγχώνεσε για να μην πάθεις και τίποτα. Βρες κάτι να ξεσπάς, γυμναστήριο, πολεμικές τέχνες, γιόγκα οτιδήποτε.
Βγάλε την επιθετικότητα και την πίεση εκεί και μην την κρατάς. Εκτόνωση σημένει και αποφόρτηση απο αγχώδεις καταστάσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kakerlak
H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 1,379 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε στις 09:09, 13-10-06:

#3
εγω παντος ακουω μουσικη
κανω s.x
παω για περπατημα
το συζηταω
διαβαζω κανενα βιβλιο
γυμναστιριο
Γενικος απασχολησου με το να καθεσε να σκεφτεσαι δεν κανεις τιποτα....
αρχισε καποιο χομπι... ζωγραφικη,χορο,πυλο,φωτογραφιες,γιογκα,πολεμικες τεχνες

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

songless_bird

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη songless_bird
Ο songless_bird αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μουσικός . Έχει γράψει 284 μηνύματα.

O songless_bird έγραψε στις 10:20, 13-10-06:

#4
Παντα ειχα αγχος και παντα θα εχω αγχος. Απο μικρος. Με πανικοβαλει η ιδεα της "εξετασης". Δεν μπορω να με κοιτανε οταν κανω κατι...Νιωθω διαρκως οτι εξεταζομαι στο ποσο καλα το κανω...Οσο και να προσπαθησα ,οτι και να εκανα το αγχος υπαρχει και παντα στον ιδιο βαθμο...

Μαλλον πρεπει να παω σε ψυχολογο...Να βρει την αιτια...Πως ακομη και σε απλα πραγματα που δεν εξεταζομαι πραγματικα αγχωνομαι... Πχ αν ειμαι με μια παρεα,αγνωστοι/γνωστοι το ιδιο ειναι για μενα, και καθομαστε και εγω εχω μια κιθαρα στα χερια μου θα παιζω σαν να μην υπαρχουν αλλοι γυρω μου, αν γυρισει καποιος και πει"παιξε μας κατι" αυτο ηταν..Κρυος υδρωτας, τρεμουλο κτλ...

Εχω παιξει ζωντανα κιθαρα πολλες φορες. Πραγματικα μονο την πρωτη φορα που ανεβηκα στη σκηνη επαιξα χωρις αγχος..Δεν ξερω τι εγινε, μαλλον το οτι το κομματι μου αρεσε πραγματικα, το οτι ισως ηταν η μοναδικη φορα που το κοινο ηταν τοσο ηρεμο που ηταν σαν να μην υπηρχε, τα ζεστα φωτα που μου εδιναν την αισθηση οτι επαιζα στο δωματιο μου...Δεν ξερω...Αλλα οσες φορες προσπαθησα να φερω την ιδια αισθηση στο μυαλο μου πριν παιξω ποτε δεν τα καταφερα... Οσο καλα και να ηξερα τα κομματια μου. Οσο εμπειρια και να εχεις, οσο καλη προετοιμασια να εχεις, παντα κατι θα υπαρχει που θα σε αγχωνει

Πραγματικα αν πει καποιος για τροπους αντιμετωπισης κανενας δεν θα λειτουργει για ολους. Ο,τι και να ειπε ο Γιαννης σε καμια περιπτωση δεν λειτουργουν για μενα.

Ετσι πιστευω πρεπει να βρει καποιος την αιτια του αγχους και να την αντιμετωπισει με τον αναλογο προσωπικο τροπο... Η ομοιοπαθητικη παντως σιγουρα δεν λειτουργει. Πχ εχω αγοραφοβια, βγαινω σε πολυ κοσμο για να το αντιμετωπισω...Μονο χειροτερα θα το κανει το προβλημα... Και νομιζω καποιες φορες αν μπορουμε, καλο ειναι να μην αντιμετωπιζουμε το αγχος για να το ξεπερασουμε, αλλα να το αποφευγουμε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη songless_bird : 13-10-06 στις 10:22.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιάννης
Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 42 ετών . Έχει γράψει 2,257 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε στις 10:55, 13-10-06:

#5
Αρχική Δημοσίευση από songless_bird

Πραγματικα αν πει καποιος για τροπους αντιμετωπισης κανενας δεν θα λειτουργει για ολους. Ο,τι και να ειπε ο Γιαννης σε καμια περιπτωση δεν λειτουργουν για μενα.
γμτ τώρα πρέπει να σου γυρίσω τα λεφτά πίσω
25.... 30.... 50..... την απόδειξη την έχετε ?
Ούτε ένα όμως???? Τίποτα??? Ούτε κάν πλησιάσα???? τπτ??? Κρίμα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 20:23, 13-10-06:

#6
δεδομένου ότι ο καθένας είναι εντελώς διαφορετικος χαρακτήρας, αντιμετωπίζει και το άγχος εντελώς διαφορετικά....

εγώ για παράδειγμα.... αγχώνομαι (πλέον) από σπάνια έως ποτέ...
πρέπει να ειναι κάτι παργματικά πάρα πάρα πολύ σοβαρό για να αγχωθω!
(σοβαρό για μένα = εξετάσεις υγείας και άνω!)

ΑΝ λοιπόν αγχωθώ... έχω βρει ότι για μένα το αγχολυτικό είναι να πάρω μερικές ανάσες... να βάλω να παίζει το cd που έχω με ήχους απ τη φύση (πουλάκια και γάργαρα νερα) ... να κλείσω τα μάτια και να οραματιστώ ότι είμαι σε εκείνο το περιβάλον....
καθαρίζω το μυαλό μου απ οποιαδήποτε σκέψη και δεν επιτρέπω στη σκέψη να με καταβάλει.....
Για μένα το παραπάνω, είναι προϊόν εκπαίδευσης...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη zeta5238
H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε στις 17:09, 28-04-08:

#7
Γεια σε όλους!

Είναι η πρώτη φορά που γράφω στο forum και ο λόγος που ώθησε να το κάνω ήταν η επιθυμία να μοιραστώ με εσάς τον προβλημα το οποίο αντιμετώπισα χθες το βράδυ...

Πριν ένα χρόνο είχε φύγει το αγόρι μου φαντάρος..από τότε ξεκίνησαν τα προνλήματα μου..Παραιτήθηκα από τη δουλειά μου γιατί όλα μου έφταιγαν, κλείστηκα στον εαυτό μου, δεν έβγαινα από το σπίτι μου, δεν σηκωνόμουν από το κρέβατι και γενικά δεν ήθελα να κάνω τίποτα, είχα αδρανήσει εντελώς..Όλα μου έφταιγαν..

Εν τω μεταξύ πέρναγε δύσκολα στο στρατό και αγχωνόμουν όλο και περισσότερο και το γεγονός ότι ήταν μακριά μου και τον έβλεπα σπάνια με κατέβαλαν ολοένα και περισσότερο, ώσπου ένα βράδυ εκεί που έβλεπα τηλεόραση και χωρίς να σκεφτομαι κάτι συγκεκριμένο με έπιασε δύσπνοια, φοβήθηκα και το είπα γονείς μου. Με πήγαν στο νοσοκομείο και εκ των υστέρων σε καρδιολόγο-παθολόγο όπου έκανε τη πρώτη διάγνωση και μου είπε ότι κάτι με άγχωνε και γι'αυτό μου συνέβησε αυτό.

Για να μην τα πολυλογώ αυτό το πράγμα ξεκίνησε τέλη Απριλίου του 2007 ακι συνεχίστηκε κατα διαστήματα μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. 'Εκτοτε δεν αντιμετώπισα παρόμοια προβλήματα μέχρι πριν από 2 εβδομάδες που άρχισε να με ξαναπιάνει σε μικρό βαθμό. Το αποκορύφωμα όμως όλων ήταν το χθεσινό όπου γύρω στις 12 το βράδυ με έπιασε έντονη δύσπνοια και σπασμοί. Άρχισα να κρυώνω πολύ και από το άγχος μου με έπιασε 3 φορές και το στομάχι μου. Πήγα στο νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσα να ανασάνω καθόλου, μου έβαλαν μάσκα οξυγόνου, μου έκαναν εξετάσεις αίματος και μου διέγνωσαν κρίση άγχους.

Να σημειώσω ότι δεν με είχε αγχώσει κάτι ιδιαίτερα απλά μου έχει γίνει έμμονη ι΄δέα ότι θα πάθω κάτι κακό και να πώ ότι φοβάμαι υπερβολικά το θάνατο..Μου πρότειναν να πάω σε ψυχολόγο..Άλλοι λένε ότι οι ψυχολόγοι το μόνο που κάνουν είναι να σου δίνουν κάποιες ασκήσεις ηρεμίας και τίποτα άλλο...

Πώς θα το καταβάλω..Φοβάμαι πολύ..Σας έχουν τύχει παρόμοια περιστατικά? Αν ναι τα αντιμετωπίσατε και πως??

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για το χρόνο σας..
Ζέτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 30-04-08 στις 14:11. Αιτία: διαχωρισμός σε παραγράφους
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη cap
Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε στις 17:53, 28-04-08:

#8
Εδώ και δύο χρόνια αντιμετωπίζω διάφορες "κρίσεις" όπως ζαλάδες, αποπροσανατολισμό, θωρακικές ενοχλήσεις, και, τελευταία, δύσπνοια. Αφού εξάντλησα όλες τις εξετάσεις που μπορούσα να κάνω, το πόρισμα ήταν ένα: Στρες. (Εχω πολύ από αυτό, ανάθεμά το).

Δεν έχω κάτι να σου προτείνω πέρα από το να το ρίξεις στην "τρελλή" και να ηρεμήσεις, η βοήθεια ενός ψυχολόγου σε τέτοιες καταστάσεις είναι, θεωρώ, πολύτιμη, και το λέω έχοντας πλήρη επίγνωση του οτι δεν φρόντισα (ακόμα) να δω εναν (πλην μιας και μοναδικής φοράς οπου μου διέγνωσε εν δυνάμει διαταραχή πανικού) - εννοώντας μια πλήρη σειρά θεραπευτικών συνεδριών.

Παντως περισσότερο γράφω τα παραπάνω για να δεις οτι υπάρχουν και άλλοι που αντιμετωπίζουν, αν όχι τα ίδια, παραπλήσια προβλήματα. Φιλικό μου πρόσωπο αντιμετώπισε σχετικά πρόσφατα μια παρόμοια κατάσταση λόγω εργασιακού άγχους και τελικά κατάφερε να επανέλθει στα φυσιολογικά με ένα συνδυασμό ήπιας φαρμακευτικής / ψυχολογικής αγωγής.

Ειναι δύσκολες καταστάσεις αυτές, ανεξάρτητα από την αιτία που τις έχει προκαλέσει, μια και σε κάθε άνθρωπο ο ψυχολογικός παράγοντας ο οποίος αποτελεί "όριο" για την εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων είναι μάλλον υποκειμενικός. Ενα είναι σίγουρο: Οτι όταν η ψυχολογία μας βαρέσει "τιλτ", το σώμα μας ακολουθεί. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, δεν είμαι πεπεισμένος οτι δεν υπαρχει τίποτα το παθολογικό, παρά τις άπειρες εξετάσεις που έχω κάνει. Ομως, αν το δω ως τρίτο πρόσωπο, αποστασιοποιημένα, μπορώ να καταλάβω πολύ καλα το οτι οφειλεται σε ψυχολογικούς παράγοντες.

Αποψή μου θα ήταν, αν δεν έχει όντως προκύψει κάτι το παθολογικό, να συμβουλευτείς επαγγελματία ιδιώτη ψυχολόγο ξεκινώντας συνεδρίες σε μόνιμη βάση. Μην το φοβάσαι (το λέω για να το ακούω και εγώ). Δεν ειναι πλέον "τρελλογιατροί", το άγχος και το στρες και η κατάθλιψη που δημιουργείται ως επακόλουθο είναι από τις πλέον συχνές παθήσεις για εμάς που ζούμε σε Δυτικές κοινωνίες και σε μεγάλα αστικά κέντρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

8 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη zeta5238
H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε στις 09:18, 29-04-08:

#9
Cap,

Καταρχήν να σε ευχαριστήσω πολύ για την απάντση και να σου πω ότι και γω έχω επισκεφθεί καιτα καιρούς δίαφορους γιατρούς (ΩΡΛ, παθολόγο, καρδιολόγο, αλλεργιολόγο, πνευμονολόγο) και έχω κάνει διάφορες εξετάσεις ( αίματος, αλλεργιολογικές, σπειρομετρήσεις, καρδιογραφήματα, πλάκες θώρακος ) έτσι ώστε να βρω τι είναι αυτό που έχω. Τελικά όλες οι εξετάσεις μου είναι άριστες και έχω πλέον πεπειστεί ότι όντως το αίτιο είναι ψυχολογικό από αυτό που μου συνέβη προχθες! Πάντοτε ήμουν δυναμική και ψύχραιμη, τον τελευταίο χρόνο δεν ξέρω γιατί νιώθω τέτοια αδυναμία να βοηθήσω τον εαυτό μου. Αν και πιστεύω ότι έχω κάνει το πρώτο βήμα. Συζητάω με άτομα που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις, έχουν να με συμβουλέψουν ή απλά θέλουν να σταθούν δίπλα μου και να με βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Θέλω να σου πω ότι η απάντηση σου ήδη με ανακούφισε και το λέω ειλικρινά γιατί έως τώρα δεν ανοιγόμουν δεν έλεγα τι με ενοχλούσε ούτε καν στους γονείς μου και το αγόρι μου. Από προχθές δεν ντρέπομαι να πω ότι φοβάμαι και τι συγκεκριμένα φοβάμαι.........

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη cap
Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε στις 10:18, 29-04-08:

#10
Πιστεύω οτι το σημαντικότερο σε αυτές τις καταστάσεις είναι να ξέρεις οτι δεν είσαι μόνη σου, οτι δεν είναι κατι "εξωτικό" αυτό που συμβαίνει και οτι δεν συμβαίνει μόνο σε σένα. Εμένα προσωπικά με βοήθησε πολύ όταν άκουσα και ιστορίες άλλων που είχαν παρόμοια περιστατικά, κατάλαβα οτι είναι κάτι που αντιμετωπίζεται και που μπορεί να ελεχθεί.

Παρένθεση: Πολύ θα με τιμούσε (ασχετα με το δυσάρεστο του πράγματος) αν όταν ήμουν φαντάρος η κοπελιά μου αντιδρούσε έτσι. Στην περίπτωσή μου βέβαια, τότε, τα πράγματα εξελίχθηκαν τελείως διαφορετικά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 29-04-08 στις 10:18. Αιτία: merge
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

prime

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη prime
H prime αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 837 μηνύματα.

H prime έγραψε στις 11:32, 29-04-08:

#11
Αρχική Δημοσίευση από Zeta
Να σημειώσω ότι δεν με είχε αγχώσει κάτι ιδιαίτερα απλά μου έχει γίνει έμμονη ι΄δέα ότι θα πάθω κάτι κακό και να πώ ότι φοβάμαι υπερβολικά το θάνατο..
Δεν μπορώ να πω κάτι για τα υπόλοιπα καθώς δεν είμαι ψυχολόγος και φοβάμαι ότι δεν μπορώ να βοηθήσω. Ίσως να κρύβονται άλλα πράγματα πίσω από το αγχος, μια βαθύτερη αιτία, και να μη σου πηγαίνει καν στο μυαλό τι. Ένας ψυχολόγος σίγουρα μπορεί να προσφέρει απαντήσει.

Όσον αφορά το quote, κατ' εμέ προσπάθησε να αποβάλλεις κάθε τέτοιου είδους αρνητική σκέψη.
Δυστυχώς ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ κάποια μέρα θα πεθάνουμε, γεγονός αδιαμφισβήτητο και μη αναστρέψιμο.
Το θέμα είναι να μη χάνεις από τη ΖΩΗ σου και την ΥΓΕΙΑ σου σκεπτόμενη κάτι το οποίο, εχόντως καλώς των πραγμάτων, θα αργήσει πάρα πολύ να έρθει.
Απόλαυσε αυτά που έχεις και πάλεψε για αυτά που θέλεις να αποκτήσεις.

Προσωπικά σκέφτομαι το θάνατο κάποιες φορές και ενώ με φοβίζει το άγνωστο που υπάρχει, αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι να έχω όσο το δυνατόν περισσότερο μια ολοκληρωμένη και γεμάτη ζωή. Να "φύγω " χορτάτη που λένε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη underwater
H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,498 μηνύματα.

H underwater έγραψε στις 12:04, 29-04-08:

#12
Η απάντηση του cap ήταν πολύ διαφωτιστική. Βασικά θεωρώ πως η επίσκεψη σε 1 ψυχολόγο είναι απαραίτητη (ορισμένες φορές χρειάζεται παραπομπή και σε ψυχίατρο για ήπια αγωγή, αλλά αυτό σχετίζεται με την ικανότητα του ψυχολόγου να καταλάβει μέχρι ποιό σημείο του επιτρέπουν οι ικανότητές του να βοηθήσει).

Οι περισσότεροι διαλέγουν γνωσιακή θεραπεία για αγχώδεις διαταραχές, οι οποίες περιλαμβάνουν ΚΑΙ ασκήσεις ηρεμίας. Προσωπικά όταν αντιμετώπισα αυτό το πρόβλημα έκανα πιο ''βαθιά'' θεραπεία και με βοήθησε πολύ, χωρίς όμως να υποτιμώ την γνωσιακή, για να την επιλέγουν πολλοί άνθρωποι στάνταρ βοηθάει.

Μια εισαγωγή στις κρίσεις πανικού και την αντιμετώπιση αυτών είναι το βιβλίο ''Πώς να αντιμετωπίσετε τον πανικό'' από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Αν και δεν ακολουθώ τις ασκήσεις που έχει, όταν το διαβάζω χαλαρώνω.

Επίσης, οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν. Σε περιόδους άγχους εμφανίζονται και μαθαίνεις να συμβιώνεις μαζί τους. Η θεραπεία σε βοηθάει να τις ελέγξεις, να συμφιλιωθείς μαζί τους και να βρεις, αν το ψάξεις, τις αιτίες που υπάρχουν στο βάθος. Από αυτά που λες πάντως μου φαίνεται ''ελαφριά'' μορφή κι αυτό είναι πολύ καλό. Μην το αφήσεις να σε επηρεάσει, κάνε κάτι για σένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη zeta5238
H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε στις 12:19, 29-04-08:

#13
Cap,

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση..Ήταν όντως πολύ ευχάριστη και με τιμά το γεγονός που μου αναγνωρίζεις αυτό που ένιωσα όταν το αγόρι μου πήγε φαντάρος Έχεις δίκιο είναι πολύ σημαντκό να γνωρίζω ότι δεν είμαι μόνη μου..Απλά είναι κάτι σχετικά πρωτόγνωρο για μένα και γι'αυτό το λόγο έχω και πολλές απορίες!


Prime,

Έχεις απόλυτο δίκιο, θα πρέπει να μη σκέφτομαι το θάνατο, απλά κάποιες φορές έρχεται στο μυαλό μου χωρίς να το θέλω και πιάνω τον εαυτό μου να τρομοκρατείτε! Πολλές φορές έχω καταφέρει να σκεφτώ κάτι άλλο και ευτυχώς ξεχνιέμαι...Το παράξενο είναι ότι διανύω μία από τις καλύτερες περιόδους της ζωής μου αλλά δυστυχώς μου συνέβη αυτό που μου συνέβη...Πρέπει να ομολογήσω ότι φοβάμαι υπερβολικά ότι θα μου ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο ότι δηλαδή θα έρθει η στιγμή που θα δυσκολεύομαι να ανασάνω και θα πανικοβληθώ και αυτό γιατί μενθύνω το φόβο μου και αυτό το καταλαβαίνω...


Underwater,

Με ανησυχεί το γεγονός (όπως λές και συ) ότι οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν..Στο χει πει κάποιος ψυχολόγος? Και αν ναι πως μπορώ να βρω την ρίζα του προβλήματος? Δεν θα μπορέσω ποτέ να τα καταφέρω μόνη μου?? Δεν θα μπορέσω να κοντρολάρω αυτό το άγχος? Σε ευχαριστώ για την πρόταση του βιβλίου θα πάω να το πάρω..Ελπίζω να βοηθήσει! Έχεις δίκιο πρέπει να κάνω κάτι όσο προλαβαίνω ακόμη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 29-04-08 στις 12:40. Αιτία: merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη underwater
H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,498 μηνύματα.

H underwater έγραψε στις 12:43, 29-04-08:

#14
Αρχική Δημοσίευση από Zeta
Underwater,

Με ανησυχεί το γεγονός (όπως λές και συ) ότι οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν..Στο χει πει κάποιος ψυχολόγος? Και αν ναι πως μπορώ να βρω την ρίζα του προβλήματος? Δεν θα μπορέσω ποτέ να τα καταφέρω μόνη μου?? Δεν θα μπορέσω να κοντρολάρω αυτό το άγχος? Σε ευχαριστώ για την πρόταση του βιβλίου θα πάω να το πάρω..Ελπίζω να βοηθήσει! Έχεις δίκιο πρέπει να κάνω κάτι όσο προλαβαίνω ακόμη...
Βασικά είμαι σε παρόμοιο κλάδο με ψυχολογία επαγγελματικά κι επειδή έχω αντιμετωπίσει το πρόβλημα το έχω ψάξει. Κι έχω κάνει θεραπεία όπως σου είπα. Αλλά δεν θα ήθελα να πω περισσότερες λεπτομέρειες δημόσια, είμαι κομπλεξικό. Στείλε pm αν θες. Το βιβλίο στο προτείνω επειδή είναι καλό, αλλά δεν αντικαθιστά τον ειδικό φυσικά (μην σκάσει μύτη ο Μοναχός και με δείρει βασικά).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη zeta5238
H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε στις 11:42, 02-05-08:

#15
Παιδιά!! Τι έγινε το θέμα μου μπερδεύτηκε με άλλο θέμα?? Δεν καταλαβαίνω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Αννουλα
H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε στις 13:21, 02-05-08:

#16
Τιποτα μα τιποτα δεν αξιζει στην ζωη περισσοτερο απο την ιδια την ζωη μας...το ανχος μπορει να γινει πολυ καταστροφικο..
Απο προσωπικη μου εμπειρια ειχα χασει απο στεναχωρια και ανχος μια μικρη τουφα μαλλιων στο πισω μερος του κεφαλιου μου..Για μενα ηταν κατι πουλυ ασχημο αν και δεν φαινοταν,και αυτο με ανχωνε πολυ περισσοτερο ακομα,το θεμα ειναι πως υπαρχουν ποολυ χειροτερα περιστατικα απο αχγος..
Οσο και ασχημα και δυσκολα ειναι αυτα που εχουμε στο μυαλο μας καλο θα ειναι να τα παραμερισουμε..Τπτ δεν αξιζει περισσοτερο απο την ψυχικη μας ηρεμια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Αννουλα
H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε στις 13:24, 02-05-08:

#17
Ευτυχως δε, μετα απο καποιο καιρο επανηλθε το μαλλι μου στην φυσικη του κατασταση...και απο τοτε ειπα πως δεν αξιζει να αγχωνομαι με τπτ...Οπως ερθει οτι ερθει..
Ενα γυμναστηριο κανει πολυ καλο στο αγχος το διαβασμα και γενικα να βγαινεις εξω..να ξεσκας να ξεχνιεσαι και να περπατας.
Να κανεις γενικα πραγματα που σε ευχαριστουν!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ninaki (nina21)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη ninaki
H nina21 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Λογιστής/ρια . Έχει γράψει 338 μηνύματα.

H ninaki Μπέμπη μου!!! Σε περιμένω... έγραψε στις 13:26, 02-05-08:

#18
Πρίν 2 χρόνια υπέφερα από δυνατούς πονοκεφάλους...πήγα στους γιατρούς, έκανα του κόσμου τις εξετάσεις και τελικά με παράπεμψαν σε νευρολόγο...έκανα μαγνητική τομογραφία και με τα πολλά μου έκαναν διάγνωση ότι ο πονοκέφαλος που με βασάνιζε ήταν λόγο άγχους ...
Τι να σας πω??? Μου έδωσαν αγχολιτικά χάπια και κάτι άλλα για να ηρεμίσω και να το ξεπεράσω...
Τελικά είχε αποτέλεσμα όλα αυτό, αφού δεν με ξαναενωχλεί το κεφάλι μου, αλλά αν μου συμβεί που και που ... ηρεμώ πέρνω ένα Bespar και κοιμάμαι...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

deadhead_pirate

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη deadhead_pirate
Ο deadhead_pirate αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,796 μηνύματα.

O deadhead_pirate έγραψε στις 18:29, 02-05-08:

#19
Αγχος;
Μισό λεπτό να κάνω μια αναζήτηση στο google γιατί δεν έχω και λεξικό πρόχειρο....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη cap
Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε στις 20:16, 02-05-08:

#20
Μην βασίζεστε στα προσωπικά μου λεγόμενα, αλλά έχω την εντύπωση οτι, όταν οι κρίσεις αυτές συμβαίνουν σε καταστάσεις που (φαινομενικά) δεν υπάρχει καμία πίεση ή / και άγχος, τότε μιλάμε για κάτι σοβαρότερο από μια απλή κρίση πανικού: Μιλάμε για αγχώδη διαταραχή ή διαταραχή πανικού.

Ο καλύτερος που μπορεί να το διαγνωσει αυτό είναι ένας ψυχολόγος. Ακόμα και σε αυτές τις διαταραχές υπάρχουν διαβαθμίσεις.

Αυτό που γνωρίζω είναι οτι αν δεν αντιμετωπιστούν μπορούν να οδηγήσουν σε κάτι ή σε όλα από τα εξής:

1. Αγοραφοβία (φοβάσαι να είσαι με κόσμο μπας και σου συμβεί κάτι, προτιμάς την ασφάλεια του σπιτιού σου).
2. Κατάθλιψη. Ο συνεχής φόβος, θανάτου ή γενικά για την υγεία μας, μας οδηγεί σε εσωστρέφεια η οποία εξελίσσεται σε κατάθλιψη. Παρατάμε τις δραστηριότητές μας, απομονωνόμαστε, αποξενωνόμαστε από φίλους και γνωστούς και κλαίμε μόνοι μας σαν emo στη γωνία.
3. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ παθολογικά ευρήματα. Οταν μας συμβαίνουν πράγματα για πολυ καιρό τα οποία μπορεί να προέρχονται από ψυχολογικά αίτια αλλά ταυτόχρονα επηρεάζουν την ψυχολογία μας, είναι (οχι πολύ πιθανό, αλλά πιθανό) να αναπτύξουμε τελικά πραγματικά παθολογικά ευρήματα ως αντίδραση του ίδιου μας του οργανισμού. Αν νομίζω οτι έχω πρόβλημα στην καρδιά (ενώ δεν έχω), στο τέλος θα αποκτήσω κάποιο, ίσως πιό γρήγορα από ο,τι αν διατηρούσα μια αισιόδοξη άποψη. Βεβαια, αυτό απαιτεί χρόνια και βαριάς μορφής διαταραχή συνοδευόμενη από κατάθλιψη κλπ.

Ολα αυτα είναι προσωπικές μου γνώσεις όπως τις έχω αποκομίσει διαβάζοντας / ρωτώντας και ενδέχεται να είναι λανθασμένες! Δεν αποσκοπώ στο να υποκαταστήσω τον ειδικό (ψυχολόγο), απλά να δώσω μια άλλη διάσταση! Συμβουλευτείτε έναν ειδικό, οχι εμένα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη cap
Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε στις 20:21, 02-05-08:

#21
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχω εμφανίσει το εξής:

Ξαφνικά, και χωρίς κανένα λόγο, με πιάνει δύσπνοια (το είχα αναφέρει και σε προηγούμενο μήνυμα). Αν επιχειρήσω να καπνίσω σε αυτό το διάστημα, απλά γίνεται χειρότερη.
Ξαφνικά, και χωρίς κανένα λόγο, εξαφανίζεται όπως εμφανίστηκε. Αλλα μόλις εξαφανιστεί, αρχίζει να πονάει η αριστερή μου γάμπα! Βρε όσο και να καπνίσω, δύσπνοια δεν ξαναπαθαίνω, αλλα η γάμπα πονάει!

Φοβήθηκα για καμια θρόμβωση, αλλά όπως μου εξήγησε ο γιατρός θρόμβος που να πηγαινοέρχεται από τους πνεύμονες στο πόδι και να κάνει εμβολές τέτοιου τύπου είναι οχι απλά σπάνιο φαινόμενο, απίθανο. Χωρίς άλλα θορυβώδη συμπτώματα, πρήξιμο κλπ, ή πόνο κατά την εισπνοή (αν επρόκειτο για εμβολή) δεν μπορούμε να μιλάμε για τέτοιο πράγμα.

Συμπέρασμα: Μαλλον κάποια αγχώδης διαταραχή η οποία εμφανίζεται τόσο όμως πραγματική που σε κάνει να ανησυχείς για την υγεία σου. Το πόδι, όπως μου είπε φυσιοθεραπευτής, δείχνει μια τυπική εκδήλωση ισχιαλγίας που προερχεται από τη σπονδυλική στήλη λόγω βάρους, καθιστικής ζωής κλπ. Η δύσπνοια, αντε βρες το!

Για να μην εξετάζουμε μόνο αυτά που συμβαίνουν στη Ζετα...όπως βλέπετε έχουμε και εμείς τα μικρά μας ευρήματα, και φυσικά είμαι κατάπτυστος που δεν συνέχισα να επισκέπτομαι κάποιον ειδικό για να απομονώσω το πρόβλημα. Ανησύχησα τόσο για την υγεία μου που αναλώθηκα σε δεκάδες εξετάσεις έχοντας κάνει ένα τεράστιο, πρακτικά, τσεκ-απ για την επόμενη δεκαετία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

teo (Θοδωρής)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη teo
Ο Θοδωρής αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 426 μηνύματα.

O teo έγραψε στις 20:23, 02-05-08:

#22
Εγω κλασικα πινωντας αλκοολ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chimera

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chimera
H Chimera αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 256 μηνύματα.

H Chimera In the deathcar έγραψε στις 21:03, 02-05-08:

#23
Εγώ όταν δεν έχω τπτ για να αγχωθώ τότε αγχώνομαι πολύ . Μάλλον δεν μπορώ να ηρεμήσω με τπτ .

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη zeta5238
H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε στις 16:51, 10-05-08:

#24
Αννούλα,

'Εχεις απόλυτο δίκιο Τ Ι Π Ο Τ Α δεμ αξιζει όσο η ψυχική μας ηρεμία! Τον τελευταίο καιρό ΝΑΙΙΙΙΙ εχω αρχίσει γυμναστήριο και όντως μου κάνει πολύ καλό αυτό! Πάω και εκτονόνομαι εκεί μετά επιστρέφω σπίτι και μετά από κανα 2ωρο πάω στη δουλειά οπότε δεν έχω χρόνο να πολύσκεφτω αρνητικά! Έχω δε παρατηρήσει ότι το άγχος με διακατέχει τις περιόδους που δεν δουλεύω και γενικά δεν ασχολούμαι με κάτι..Οπότε ναι είναι πολύ σημαντικό να ασχολείσαι με κάτι σε καθημερινή βάση τελικά! (Πάτησα εκεί που μου είπες..Ε! 'Οχι ρε Αννούλα να μου πιείς και το αίμα!!!



Nina21,

Και εμένα τώρα τελευταία ένας οικογενειακός γιατρός (ειδικός παθολόγος) που πήγα και του είπα όλα όσα αντιμετωπίζω μου είπε να πέρνω μισό Bespar κάθε βράδυ..Είναι ακίνδυνο ή έχει τίποτα επιπλοκές? Το έχω πάρει 3-4 φορές και δεν καταλαβαίνω κάποια διαφορά (ούτε υπνηλία)..Μήπως ξέρεις τίποτα?

Cap,

Ωστε και σενα σε πιάνουν δύσπνοιες ε?? Κοίτα που νόμιζα ότι ήμουν η μόνη..Πάντως πραγματικά τώρα που άρχισα γυμναστήριο και πέρνω μισό Bespar το βραδυ είμαι άλλος άνθρωπος...Τελικά όλα στο μυαλό είναι...Πήγε να με πιάσει δυσπνοια ένα βράδυ που είχα αγχωθεί και πραγματικά ήταν σαν να 'πάλευα' με τον εαυτό μου για να το ξεπεράσω...Τελικά τα κατάφερα και ξεχάστηκα! Μου είπε ένας γιατρός ότι κάνει καλό η εργασιοθεραπεία! Σε όσους ψυχολόγους μου λέει και να πας αυτό είναι το νουμερο ένα..

Τεο,

Πως και κατέφυγες στο αλκοόλ?

Chimera,

Σωστό! Και γω κάτι παρόμοιο παθαίνω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Κακή Επιρροή : 10-05-08 στις 17:37.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ZXCVBNM

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη ZXCVBNM
H ZXCVBNM αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2 μηνύματα.

H ZXCVBNM έγραψε στις 21:48, 07-04-09:

#25
Και τι γίνεται όταν το άγχος έχει γίνει πιο συχνό κι απ'την αναπνοή?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηλίας9085

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Ηλίας9085
Ο Ηλίας9085 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

O Ηλίας9085 έγραψε στις 02:24, 30-05-09:

#26
γειά σας.
τελικά αύτα που νίωθω δένουν με αυτά που δίαβασα περί του αγχούς.παρόλα αυτά εχω και εγώ με τη σειρά μου καποιες ερωτήσεις.....
μπορεί το άγχος να ξεκινήσει απο χρήση ναρκωτικής ουσίας(κάνναβις)? μπορεί το άγχος να αλλάξει το τρόπο που βλέπεις τα πράγματα?(να βλέπεις λες και είσαι σε όνειρο)πόση ώρα κρατάει μια κρίση άγχους?μπορεί να έχεις κρίση άγχους όταν πιείς ποτό?μπορεί να κρατήσει και όλη μέρα αλλά πιο έντονα σε κάποιες φάσεις της ημέρας? αν δεν καταφέρω να το αντιμετωπίσω θα το κουβαλάω για όλη μου τη ζωή?
άν κάποιος απαντήσει στα ερωτήματα μου θα του ήμουν υπόχρεος. ευχαριστώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Ηλίας9085 : 30-05-09 στις 02:35.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

monk

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη monk
Ο monk αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Άρτεμις (Αττική). Έχει γράψει 13 μηνύματα.

O monk //sites.google.com/site/geropaisios έγραψε στις 09:04, 30-05-09:

#27
μπορουμε να αγορασουμε λιγη αδιαφορια

βοηθαει πολυ ......................


για το ανχος και οχι μονο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη alis
H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε στις 16:31, 02-07-09:

#28
Εχω αντιμετωπισει πολλες μορφες αγχους δυστυχως και λυπαμαι γιατι πολλες φορες αγχωνομαι για εντελως ασημαντα και γελοια πραγματα...Νομιζω οτι βοηθαει να μιλας-αν και δεν το κανω- σε φιλους χωρις να δειχνεις υπερβολικα ανησυχος απλα να το συζητας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

summer life

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη summer life
Ο summer life αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 111 μηνύματα.

O summer life έγραψε στις 20:52, 08-07-09:

#29
Φυσικά πολλές φορές η βοήθεια ενός ψυχολόγου είναι πολύτιμη και άκρως απαραίτητη ειδικά σε δύσκολες περιπτώσεις. Κάθε ένας από εμάς όμως έχει τη δύναμη να παλέψει με το άγχος και να βγει νικητής. Προσωπικά έχω καταβληθεί πολλές φορές από άγχος και τι κατάλαβα - τον ίδιο μου τον εαυτό ταλαιπώρησα. Δεν πειράζει όμως τώρα το ξεπέρασα και είμαι καλά. Η ζωή είναι πολύ όμορφη και πρέπει να χαιρόμαστε την κάθε στιγμή. Ας νικήσουμε επιτέλους το άγχος. Ας πάμε στην παραλία με τους φίλους μας, ας παίξουμε ποδόσφαιρο, μπάσκετ η όποιο άλλο άθλημα, ας ξεφύγουμε λίγο από τους τέσσερις τοίχους του σπιτιού μας και γενικά ας ζήσουμε τη ζωή μας όπως πρέπει χωρίς άσχημες σκέψεις και άγχος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 21:53, 08-07-09:

#30
Μμμμ μάλλον το μυστικό για το άγχος είναι να σκεφτούμε ότι έχουμε επιλογή..
Σε όποια κατάσταση και αν βρισκόμαστε, έχουμε επιλογή- να κάνουμε κάτι ή να μην το κάνουμε. Ακόμα και το να μην επιλέξουμε, είναι επιλογή.

Το λέω απολύτως συνειδητά και όχι όντας έξω από το χορό, μιας και τους τελευταίους μήνες ταλαιπωρούμαι από μία αλλεργία που ξεκίνησε λόγω υπερβολικού άγχους..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Boom

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Boom
Ο Boom αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 7,202 μηνύματα.

O Boom έγραψε στις 18:04, 20-11-10:

#31
Δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω τις περισσότερες φορές.
Αγχωνομαι σχεδόν για τα πάντα και στο τέλος πατάω μια λυποθυμία και συνέρχομαι.
Σε μια τέτοια φάση είμαι και τώρα.
Πώς θκατά να το αποβάλω;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

D_G (Δημήτρης)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη D_G
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,756 μηνύματα.

O D_G έγραψε στις 18:16, 20-11-10:

#32
Αυτό το πρόβλημα, το έχω δυστυχώς κι εγώ.
Αγχώνομαι πολύ και ειδικά στην δουλειά.
Από το καλοκαίρι, έχω πάρει απόφαση να το αντιμετωπίζω όσο μπορώ με ηρεμία, και τις περισσότερες φορές μέχρι τώρα τα έχω καταφέρει, όχι όμως 100%.
Προσπαθώ όμως...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Boom

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Boom
Ο Boom αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 7,202 μηνύματα.

O Boom έγραψε στις 18:52, 20-11-10:

#33
Tελειομανής και εσύ;
Πίστευα πως με το τέλος του σχολείου θα έφευγε και αυτό αλλά μάταια. :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

D_G (Δημήτρης)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη D_G
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,756 μηνύματα.

O D_G έγραψε στις 19:01, 20-11-10:

#34
είναι νομίζω θέμα χαρακτήρα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fockos

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fockos
Ο fockos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Ζάκυνθος (Ζάκυνθος). Έχει γράψει 10,375 μηνύματα.

O fockos έγραψε στις 19:13, 20-11-10:

#35
Έχω την απόλυτη λύση για να σας φύγει το άγχος σε χρόνο ντε τε.

1) Παίρνετε μια βαθιά ανάσα.
2) Τα χέρια τα τεντώνετε ώστε να είναι κάθετα στο υπόλοιπο κορμό (να σχηματίζει 90 μοιρες με το κεφάλι και 90 μοιρες με το σώμα)
3) Ενώ παίρνετε ανάσες με γρήγορο ρυθμό κάνετε πάνω κάτω τα χέρια σας χωρίς να λυγίσεται τους αγκώνες σας (σαν να είσαστε plamobile).

ακούγεται χαζό αλλά όταν έχετε άγχος με αυτές τις κινήσεις φεύγει αισθητά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη alis
H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε στις 20:51, 23-11-10:

#36
Αρχική Δημοσίευση από fockos
Έχω την απόλυτη λύση για να σας φύγει το άγχος σε χρόνο ντε τε.

1) Παίρνετε μια βαθιά ανάσα.
2) Τα χέρια τα τεντώνετε ώστε να είναι κάθετα στο υπόλοιπο κορμό (να σχηματίζει 90 μοιρες με το κεφάλι και 90 μοιρες με το σώμα)
3) Ενώ παίρνετε ανάσες με γρήγορο ρυθμό κάνετε πάνω κάτω τα χέρια σας χωρίς να λυγίσεται τους αγκώνες σας (σαν να είσαστε plamobile).

ακούγεται χαζό αλλά όταν έχετε άγχος με αυτές τις κινήσεις φεύγει αισθητά
Θα το δοκιμάσω σύντομα, αν και όταν με πιάνει είμαι σε χώρους που δεν είναι ότι πιο εύκολο να αρχίζεις να τεντώνεις τα χέρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Pequeño
H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,761 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε στις 14:45, 06-02-13:

#37
Έχω και εγώ πρόβλημα με το άγχος και όσο περνάει ο καιρός και μεγαλώνω παρατηρώ ότι αυξάνεται δραματικά.
Γενικότερα δεν είμαι άτομο που με κυριεύει το άγχος για απλά ασήμαντα πράγματα (δε θα προλάβω το λεωφορείο πχ), αλλά όταν μιλάμε για εξετάσεις, αλλαγή επαγγελματικού ή παλιότερα σχολικού περιβάλλοντος, συνέντευξη για δουλειά, επίσκεψη σε γιατρό κτλ εκεί είναι που τα χάνω τελείως.

Ακόμη θυμάμαι όταν πιτσιρικάκι μπήκα για πρώτη φορά στη Α τάξη του δημοτικού ή όταν πήγα πρώτη φορά χορό, ή όταν είχα παράσταση.
Κρύος ιδρώτας, κλάμα κρυφά στη τουαλέτα, τρέμουλο στα χέρια και στη φωνή μαζί με ένα τεράστιο κόμπο/πόνο στο στομάχι.
Από τότε που τελείωσαν οι πανελλαδικές και μετά δε μπορώ να συνέλθω.
Μια μέρα που έγραφα ένα μάθημα, με έπιασε τόσο πολύ το στομάχι μου από το άγχος, που το γύρισε σε εντερική διαταραχή και τρέχανε να με μαζεύουν και να με κουβαλάνε με ασθενοφόρα λιπόθυμη.

Πλέον ακολουθεί πάντα το ίδιο.
Θα πάω για συνέντευξη σε δουλειά, θα φύγω κατευθείαν όπως- όπως γιατί δε μπορώ να πάρω ούτε ανάσα.
Θα πάω να δώσω εξετάσεις για πτυχίο, να σου πάλι το στομάχι κόμπος, εντερική διαταραχή, τρέξιμο γρήγορα στο σπίτι.
Ακόμη και σε συζητήσεις πρόσωπο με πρόσωπο που το θέμα είναι σοβαρό νιώθω αδύναμη σαν να είμαι άρρωστη πριν καν συναντηθώ με το πρόσωπο που έχω να μιλήσω.
Μη μιλήσω για το όταν μαλώνω με κάποιον. Όταν ήμουν μικρή ένιωθα ότι φοβόμουν, ότι αυτό που είχα ήταν φόβος, μάλωνα με ένα παιδάκι τσουπ τρέμουλο και ανάγκη για κλάμα, τώρα καταλαβαίνω όμως ότι ήταν άγχος. Τώρα που μεγαλώνω και βλέπω ότι γίνεται το ίδιο, το καταλαβαίνω.

Προσπάθειες που έχω κάνει για να το αποβάλω αυτό το πράγμα είναι πολλές, άλλες γελοίες, άλλες όχι.
-Πριν φύγω από το σπίτι έτρωγα ένα κουταλάκι ζάχαρη, μου το είχε πει η γιαγιά μου και μπορώ να πω ότι με βοήθησε αρκετά για ένα διάστημα, άλλα μάλλον ήταν τελείως ψυχολογικό, σαν ψευδαίσθηση.
-Βαθιές ανάσες. Μαλακίες, δε με βοήθησε ποτέ.
-Ασκήσεις στο σπίτι πριν πάω εκεί που πρέπει, επίσης δε με βοήθησε ποτέ.
-Να μιλάω με άτομα του κύκλου μου (φίλους, γονείς, τον καλό μου) για να με ενθαρρύνουν ή να με κάνουν να ξεχαστώ. Με βοηθούσε και δεν είχα το άγχος πριν πάω πχ στη συνέντευξη για δουλειά, ήμουν χαλαρή και ήρεμη, αλλά μόλις άρχιζε η διαδικασία το άγχος εμφανιζόταν ξαφνικά.

Περιμένω προτάσεις και λύσεις γιατί έχω φτάσει σε απελπιστικό σημείο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

exc

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη exc
Ο exc αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,806 μηνύματα.

O exc ☭★ CCCP έγραψε στις 15:24, 06-02-13:

#38
Seriously, τι απάντηση περιμένεις; Μαγικές/απλές λύσεις δεν υπάρχουν. Εφόσον το πρόβλημα νιώθεις να επηρεάζει τη ζωή σου σημαντικά, απευθύνσου σε έναν ψυχίατρο. Και μη σε πιάνουν taboo μαλακίες «μα, δεν είμαι τρελή» κλπ, ο ψυχίατρος με τον κατάλληλο συνδυασμό ψυχοθεραπείας-φαρμακοθεραπείας, θα σε βοηθήσει ουσιαστικά.

Αν δεν υπάρχουν χρήματα για ψυχοθεραπείες, μπορείς σε πρώτη φάση να ρωτήσεις φαρμακοποιό. Υπάρχουν κάποια μη εθιστικά αγχολυτικά (φυτικά/φυσικά και μη), που μπορούν να δοθούν χωρίς ειδική ιατρική συνταγή, που θα μπορούσες να παίρνεις πριν την κατάσταση που σε αγχώνει.

Βεβαίως, you know, τα φάρμακα μπορεί να σε βοηθήσουν προσωρινά, για όσο τα παίρνεις δηλαδή, αλλά δεν λύνουν το πρόβλημα. Εκεί χρειάζεται ψυχοθεραπεία.

Διαδικτυακό διάβασμα:
http://www.psychologia.gr/disorders/...0disorders.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Anxiety_disorder
http://en.wikipedia.org/wiki/Social_anxiety_disorder

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Giannoutas

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Giannoutas
Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,175 μηνύματα.

O Giannoutas Μη μου τους όρχεις τάραττε !!! έγραψε στις 15:28, 06-02-13:

#39
Η λυση ειναι μια. Μαθε να αντιλαμβανεσαι τον κοσμο γυρω σου. Αμα ξερεις πως να το κανεις και ποτε, γιατι να αγχωθεις?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Pequeño
H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,761 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε στις 15:31, 06-02-13:

#40
Το θέμα είναι ότι δεν είμαι σε θέση να επιβαρυνθώ με επιπλέον χάπια (και δεν το θέλω κιόλας, αρκετά παίρνω), για αυτό ρωτάω για διαφορετικές λύσεις, ή κάτι που εφάρμοσε κάποιος και είδε αλλαγή.
Βασικά ψυχίατρο σε καμία περίπτωση δε θα το σκεφτόμουν έτσι κι αλλιώς.
Το να με στουμπώσουν με χάπια για εμένα δεν είναι λύση, είτε αυτά είναι σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία και ραντεβού είτε όχι.
Αν μιλούσα για ένα καθημερινό πρόβλημα του άγχους, θα το έκανα, αλλά όπως ανάφερα με πιάνει σε συγκεκριμένες σημαντικές στιγμές που κρίνονται πράγματα από αυτές όσο αφορά τη ζωή μου αλλά και των γύρων μου, τώρα να φορτωθώ με χάπια για τη μια φορά το εξάμηνο που θα έχω να πάω στο γιατρό για τις εξετάσεις μου δε το θεωρώ τόσο έξυπνο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

gregory, nub

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη gregory, nub
Ο gregory, nub αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Εργάτης/τρια . Έχει γράψει 2,424 μηνύματα.

O gregory, nub έγραψε στις 15:31, 06-02-13:

#41
Γρήγορα βρήκα αυτό http://www.laneshealth.gr/product-de...27M/QUIET-LIFE
Αλλά όπως είπε ο εξ, πιο πολύ ψυχολογικό είναι το άγχος, δεν πρόκειται να φύγει με κάποια χάπια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

exc

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη exc
Ο exc αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,806 μηνύματα.

O exc ☭★ CCCP έγραψε στις 15:39, 06-02-13:

#42
Αρχική Δημοσίευση από ZoeXal
Βασικά ψυχίατρο σε καμία περίπτωση δε θα το σκεφτόμουν έτσι κι αλλιώς.
Το να με στουμπώσουν με χάπια για εμένα δεν είναι λύση, είτε αυτά είναι σε συνδυασμό με ψυχοθεραπεία και ραντεβού είτε όχι.
Εδώ κάνεις το λάθος να νομίζεις ότι ο ψυχίατρος θα σε στουμπώσει (!) με φάρμακα. Απλά θα σου δώσει κάποιο να παίρνεις ΜΌΝΟ όταν πρόκειται να εκτεθείς στην συγκεκριμένη κατάσταση. Μπορείς επίσης να του ξεκαθαρίσεις ότι δεν θέλεις να παίρνεις φάρμακα και να κάνεις μόνο ψυχοθεραπεία. Αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από εσένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Pequeño

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Pequeño
H Pequeño αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,761 μηνύματα.

H Pequeño έγραψε στις 15:57, 06-02-13:

#43
Να σου πω την αλήθεια, με τάραξες λίγο με την πρόταση για ψυχίατρο, γενικά δεν το είχα σαν σενάριο στο μυαλό μου καθόλου.
Τι να πω, ίσως να το έχω σαν τελευταία λύση, από κι και πέρα συνεχίζω να εφαρμόζω αυτά που κάνω έτσι κι αλλιώς και αν δω πως πάλι δεν αντιμετωπίζεται θα στραφώ σε κάποιον ειδικό.

gregory, nub, να για αυτό δε θέλω να μπω στο τρυπάκι με τα χάπια, με αυτά ξεκίνησε η μητέρα μου για τις διαταραχές ύπνου (μετά από μακροχρόνια χρήση βαλεριάνας) και κατέληξε με ζάναξ πλέον...
μπορεί να είναι και κληρονομικό όλο αυτό, τι να πω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

exc

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη exc
Ο exc αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,806 μηνύματα.

O exc ☭★ CCCP έγραψε στις 16:24, 06-02-13:

#44
Αρχική Δημοσίευση από ZoeXal
Να σου πω την αλήθεια, με τάραξες λίγο με την πρόταση για ψυχίατρο, γενικά δεν το είχα σαν σενάριο στο μυαλό μου καθόλου.
Τι να πω, ίσως να το έχω σαν τελευταία λύση, από κι και πέρα συνεχίζω να εφαρμόζω αυτά που κάνω έτσι κι αλλιώς και αν δω πως πάλι δεν αντιμετωπίζεται θα στραφώ σε κάποιον ειδικό.

gregory, nub, να για αυτό δε θέλω να μπω στο τρυπάκι με τα χάπια, με αυτά ξεκίνησε η μητέρα μου για τις διαταραχές ύπνου (μετά από μακροχρόνια χρήση βαλεριάνας) και κατέληξε με ζάναξ πλέον...
μπορεί να είναι και κληρονομικό όλο αυτό, τι να πω...
Ήμουν σίγουρος ότι θα ταρασσόσουν λίγο-πολύ, για αυτό σου είπα από την αρχή να βγάλεις από το κεφάλι σου το taboo που έχεις για το συγκεκριμένο είδος ιατρού. Δεν είναι τίποτα σπουδαίο, θα μπορούσες να πας και σε ψυχολόγο, αλλά ο ψυχίατρος θα έφερνε πιο γρήγορα αποτέλεσμα, γιατί θα επικεντρωθεί στην άμεση λύση του προβλήματος από το να τσεκάρει πιθανή του προέλευση από την παιδική σου ηλικία και κάτι τέτοια σοφιστικέ που κάνουν οι ψυχολόγοι.

Τώρα αυτό που λες για τη μητέρα σου, οκ, είναι παράδειγμα κακής χρήσης. Αν εσύ έπαιρνες ΜΌΝΟ όταν είχες αυτό το πρόβλημα (την μια-δυο φορές το χρόνο, όπως είπες), τότε δε θα χρειαζόσουν να παίρνεις όλο και πιο βαριά και όλο και συχνότερα (αν και μην λέμε ότι θέλουμε, σιγά το βαρύ xanax).

Τέλος πάντων, εγώ απλά σου πρότεινα αυτό που θα δώσει την οριστική λύση.
Και μη ξεχνάς, κάτι είναι πρόβλημα, ΜΌΝΟ όταν ΕΣΎ το θεωρείς πρόβλημα.
Καλή συνέχεια!**

ΥΓ: Να διαβάσεις τα links που σου έδωσα πριν!
**Σκέφτηκα να σου πω «περαστικά», αλλά μάλλον θα σε τάρασσε περισσότερο, ε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Μητσάρας

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Μητσάρας
Ο Μητσάρας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 35 μηνύματα.

O Μητσάρας έγραψε στις 15:20, 06-04-13:

#45
Σκέφτηκα να κάνω νέο θέμα αλλά είπα να γράψω πρώτα εδώ για να μην ανοίγω νέα topic με το ίδιο θέμα..Έχω και εγώ πρόβλημα με το άγχος μου το οποίο,οκ,πέρα από τις πανελλήνιες,φέτος έγιναν και κάποια πράγματα τα οποία μου δημιούργησαν κάποιες φοβίες(να προσθέσω ότι είμαι πολύ φοβιτσιάρης και αγχώδεις άτομο) ..Φανταστείτε τώρα κάθε μέρα να με τεστάρω να δω αν έχω κάτι,να σκέφτομαι πολύ αρνητικά,να μην μπορώ να συγκεντρωθώ καθόλου στο διάβασμα και να έχω απογοητευτεί πλήρως..Τέλοσπάντων όταν προτοξεκίνησε όλο αυτό πανικοβλήθηκα πάρα πολύ(θα ήθελα να πω για τις φοβίες μου,αλλά φοβάμαι γιατί θα τα ξαναθυμηθώ και φοβάμαι μην με ξαναπιάσει έντονα)και αποφάσισα να το πω στους γονείς μου και τους ζήτησα να πάω ψυχολόγο..Μετά από μια-δυο συνεδρίες μου είπε ότι το κύριο πρόβλημα μου είναι το άγχος.Παρόλα αυτά εγώ είχα καταφέρει να με πείσω ότι κάτι έχω,ότι νιώθω περίεργα κλπ.Μπορώ να πω ότι έχει καλυτερέψει το όλο ''πρόβλημα'' μου.Αλλά κάθε μέρα με τεστάρω,να βρω τι έχω..με πιάνει το κεφάλι μου και όταν το σκέφτομαι έντονα νομίζω ότι θα τα χάσω..Έχω αρχίσει να σκέφτομαι να πάω σε ψυχίατρο,να μου πει ακριβώς τι να κάνω..Εσείς τι λέτε;Έχετε περάσει ποτέ τίποτα παρόμοιο Πως (θα) το αντιμετωπίσατε ;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

OoOkoβοldOoO

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη OoOkoβοldOoO
H OoOkoβοldOoO αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,347 μηνύματα.

H OoOkoβοldOoO έγραψε στις 17:02, 06-04-13:

#46
Γεια σου φίλε! Και καλώς μας ήρθες!
Αν κατάλαβα καλά πέρασες κρίση πανικού?
btw το πρόβλημά σου το χουν αρκετοί, μην σου πω οι περισσότεροι! Εντάξει πρέπει να σου πω πως κι εγώ ήμουν υπερβολικά αγχώδης, και ειδικά στο λύκειο το άγχος μου έφτασε στο απόγειό του...
Αν θες μια συμβουλή, μην ψάχνεσαι! Μην σκέφτεσαι τίποτα. Ξέρεις τι καλά που θα αισθανθείς όταν το πετύχεις αυτό; Μια φορά είχα ακούσει από κάποιον που έλεγε ότι όταν τον άλλον τον λες χαζό επανειλημμένα χωρίς να είναι στο τέλος το πιστεύει και ο ίδιος. Γι αυτό βάλτο καλά στο μυαλό σου πως δεν έχεις τίποτα και όλα είναι βλακείες. Μπορεί όλα αυτά να σου βγήκαν τώρα εν όψη τρίτης λυκείου, αλλά σκέψου πως όλοι περνάμε από αυτό το στάδιο, ε, και όσο να πεις κανείς δεν έπαθε τίποτα! Μην σου πω πως αρκετοί μετά στο πανεπιστήμιο λεν τι ξέγνοιαστη χρονιά που ήταν, όταν ως φοιτητές τα βάρη τους έρχονται ουρανοκατέβατα! Γι αυτό τέρμα οι σκέψεις και προπάντων οι αρνητικές!
Μετά θα σου λεγα τον ψυχολόγο να τον κόψεις, συνήθως, σόρρυ φίλοι ψυχολόγοι, σου δίνουν συμβουλές-συνταγές που καλύπτουν έναν γενικό τύπο προβλήματος και όχι εξειδικευμένες πάνω στο πρόβλημά σου. Άλλωστε ο ψυχολόγος πώς θα σε κατανοήσει πλήρως και θα σου δώσει και συμβουλές τις οποίες εσύ ως απελπισμένος θα ακολουθήσεις χωρίς δεύτερη σκέψη κατά γράμμα ενώ είναι μόλις η 1η ή 2η συνεδρία όπως είπες; Ο ψυχολόγος μπορεί να σου έχει κάνει κάποιες ερωτήσεις, και ο ψυχίατρος το ίδιο, στην αρχή να να σε καταλάβει τι άνθρωπος είσαι αλλά προς Θεού, δεν μπορεί να σε ψυχολογήσει άριστα εφόσον δεν σε ξέρει από την στιγμή που γεννήθηκες! Και ποιος σε ξέρει από τη στιγμή εκείνη; Οι γονείς σου! Γι αυτό αν οι άνθρωποι έχουν κατανόηση είμαι σίγουρη πως θα σε βοηθήσουν να αντιμετωπίσεις το πρόβλημά σου ακόμα κι αν δεν τους το χεις πει!
Και στη ζωή όλα πρέπει να τα περνάμε στο ψιλό καμιά φορά και πολύυυυυυυ επιφανειακά! Χωρίς βαθυστόχαστες σκέψεις και ανούσια άγχη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Μητσάρας

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Μητσάρας
Ο Μητσάρας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 35 μηνύματα.

O Μητσάρας έγραψε στις 19:19, 06-04-13:

#47
Αρχική Δημοσίευση από OoOkoβοldOoO
Γεια σου φίλε! Και καλώς μας ήρθες!
Αν κατάλαβα καλά πέρασες κρίση πανικού?

Δεν θα έλεγα ακριβώς κρίση πανικού..προτιμώ το σκέτο ''πανικός'' :Ρ..Αρνητικές σκέψεις δεν μπορώ εύκολα να τις διώξω και αυτό κυριότερα λόγο χαμηλής αυτοεκτίμησης...Συνεχώς αναρωτιέμαι μήπως έχω το ένα και το άλλο και δεν το καταλαβαίνω ότι το έχω(μιλάμε για τρέλαα)..και μετά λόγο αυτόν των σκέψεων,με πιάνει άγχος και λέω να κάτι με έπιασε άρα ή έχω αυτό ή κάτι άλλο..Και όταν ξεχνιέμαι μου έρχεται πάλι η ιδέα ''έχω κάτι'' και γίνετε ο εξής διάλογος με τον εαυτό μου:<<-Κάτι έχω/-Ξεκόλλα πια !!Δεν έχω τίποτα/-Ναι καλά,κάτι έχω και δεν το καταλαβαίνω και λέω ότι δεν έχω κάτι για να ξεχαστώ>>..Ε μετά με πιάνει κάτι από το άγχος δεν ξέρω τι μου κάνω και τι μου συμβαίνει και αρχίζω να πανικοβάλλομαι..υπάρχουν φόρες που δεν τα σκέφτομαι αυτά αλλά με τεστάρω στις φοβίες μου και με ξαναπιάνει κάτι και ξαναγίνεται το παραπάνω...Πολλές φορές στεναχωρίεμαι και λέω αφού το ότι έχω κάτι είναι απλά μια ιδέα...γιατί νιώθω έτσι;;(αγχωμένος,θλιμμένος και δεν ξέρω κάπως περίεργα που λογικά ευθύνεται το άγχος)Κάθε φορά αυτό το πράγμα..υπάρχει περίπτωση να ξεχαστώ και για μερικές μέρες να το παλέψω..αλλά μετά αναρωτιέμαι:Αφού δεν έχω τίποτα τι με έπιανε τόσο καιρό;;Εκεί ξαναρχίζουν τα τεσταρίσματα και οι γενικεύσεις του στυλ..''νιώθω περίεργα,άρα έχω κάτι'' ή ''για να το σκέφτομαι σημαίνει πως το χω κιόλας και δεν το καταλαβαίνω''..
Ξέρω πως άμα καταφέρω να μην σκέφτομαι θα ναι καλύτερα,αλλά από ότι βλέπεις είναι δύσκολο..Ο λόγος που πηγαίνω ψυχολόγο είναι επειδή αυτά μόνο με αυτόν νιώθω άνετα να τα συζητάω (καθώς είμαι κλειστός τύπος),και πιστεύω ότι μόνο με την βοήθεια του μπορώ να γίνω καλά κλπ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη venividivici : 07-04-13 στις 11:37. Αιτία: προσθήκη spoiler
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

OoOkoβοldOoO

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη OoOkoβοldOoO
H OoOkoβοldOoO αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,347 μηνύματα.

H OoOkoβοldOoO έγραψε στις 10:55, 07-04-13:

#48
Ε τότε κάνε ότι πιστεύεις ότι είναι καλύτερο για τον εαυτό σου ώστε να τον βοηθήσεις να βγει από το αδιέξοδο και να αισθάνεται πάλι φυσιολογικά.Εννοώ ότι αν πιστεύεις ότι ο ψυχο-λόγος/ίατρος βοηθά συνέχισε να πηγαίνεις... Αν και αυτό που νιώθεις έτσι όπως το περιγράφεις δεν μπορώ να το καταλάβω απόλυτα. Πάντως όλοι έχουμε τις μαύρες μας κάποιες μέρες και μετά επανερχόμαστε. Μην νομίζεις ότι όλοι οι άνθρωποι ζουν ήρεμα χωρίς άγχη, απελπισίες, απογοητεύσεις και όλα αυτά τα πολύ ωραία συναισθήματα. Απλά δεν το δείχνει κανείς, και καλά κάνουν, γιατί για φαντάσου να βγαίναμε από το σπίτι μας όλοι και να εκδηλώναμε όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματά μας; Τι κρίση; Λίγο θα ήταν... Γι αυτό προτιμάμε να σκάμε ένα χαμόγελο ώστε να μην κάνουμε ακόμα πιο βαρύ το σκηνικό
Α και θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σου σ αυτό που είπες ότι σου είναι δύσκολο να σταματήσεις να σκέφτεσαι όλα αυτά που σου κάνουν κακό. Και θα προσθέσω ότι είναι πάαααααρα πολύ δύσκολο, αλλά θα δεις πως θέλει εξάσκηση και αρκετά βιώματα ώστε κάποια στιγμή να συνειδητοποιήσεις ότι τα κατάφερες! Και τότε θα αισθανθείς πανευτυχής. Είναι πολύ καλό να πάψουμε να ασχολούμαστε με οτιδήποτε έχουμε πει και μετανιώσει ή έχουμε κάνει ή μας έχουν πει και μας πείραξε ή το αντίθετο πάλι ή μας έκαναν κάτι κακό. Αυτά είναι παρελθόν. Και χρειάζεσαι να εξελίσσεσαι! Δεν θα παραμείνεις ποτέ μαθητής γ λυκείου, ή αλλιώς ένα 18χρονο, αλλά θα προχωρήσεις και αν δεν το κάνεις θα μείνεις προσκολλημένος και ο καιρός θα περάσει χωρίς να το καταλαβαίνεις δυστυχώς. Γι αυτό πάρτο απόφαση. Όχι άλλες σκέψεις!
Η καθημερινότητα έχει τη χάρη της κι αυτή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

aba (Φωτεινή)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη aba
H Φωτεινή αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,969 μηνύματα.

H aba έγραψε στις 11:04, 27-09-13:

#49
Σας συμβαίνει, ενώ, οκ, είστε αγχωτικοί γενικά, να νιώθετε φορές ένα άγχος απροσδιόριστο;
Για παράδειγμα, μπορεί να αγχώνομαι με τη δουλειά, το διάβασμα, το τάδε, το δείνα κι αφού τα λύσω να εξακολουθώ να έχω ένα άγχος εντελώς απροσδιόριστο. Να μην μπορώ να εντοπίσω πού οφείλεται. Να σκέφτομαι "Μα δεν με απασχολεί κάτι συγκεκριμένο αυτή τη στιγμή" αλλά παρ' όλα αυτά το άγχος να μην υποχωρεί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

_Νηρηίς_

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη _Νηρηίς_
H _Νηρηίς_ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 852 μηνύματα.

H _Νηρηίς_ έγραψε στις 12:26, 27-09-13:

#50
Αρχική Δημοσίευση από aba
Σας συμβαίνει, ενώ, οκ, είστε αγχωτικοί γενικά, να νιώθετε φορές ένα άγχος απροσδιόριστο;
Για παράδειγμα, μπορεί να αγχώνομαι με τη δουλειά, το διάβασμα, το τάδε, το δείνα κι αφού τα λύσω να εξακολουθώ να έχω ένα άγχος εντελώς απροσδιόριστο. Να μην μπορώ να εντοπίσω πού οφείλεται. Να σκέφτομαι "Μα δεν με απασχολεί κάτι συγκεκριμένο αυτή τη στιγμή" αλλά παρ' όλα αυτά το άγχος να μην υποχωρεί.
Είναι το σημείο όπου πια το άγχος είναι "υποσυνείδητο". Κι εγώ το έχω, δυστυχώς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Θέματα άγχους - Από GFireP
      Το θέμα έχει λάβει 7 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Συζήτηση ...επι προσωπικού.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 03-11-16 στις 00:32.
    • Κουταμάρες εν ώρα άγχους - Από Σπυρακος (^^)
      Το θέμα έχει λάβει 14 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Νεανικά θέματα.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 09-03-15 στις 08:49.
    • Πρόβλημα άγχους όταν βγαίνω - Από raopi
      Το θέμα έχει λάβει 15 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Συζήτηση ...επι προσωπικού.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 22-08-13 στις 13:34.
    • Σενάρια άγχους - Από MonaXoS
      Το θέμα έχει λάβει 16 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ψυχολογία-Ψυχιατρική.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 07-06-06 στις 22:08.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους