Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,080 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,709 μηνύματα σε 74,627 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ποιήματα αγάπης για τους συλλέκτες

LAZARUS (ΙΛΕΟΣ, ΙΛΕΟΣ !!!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη LAZARUS
Ο ΙΛΕΟΣ, ΙΛΕΟΣ !!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας . Έχει γράψει 92 μηνύματα.

O LAZARUS έγραψε στις 22:04, 20-12-09:

#101
ΤΑΞΙΔΙ
Να κι η γαλάζια θάλασσα ριγώντας να μας γνέφει,
Έλα να κολυμπήσουμε ως μέσα στο νησί,
Στεφάνια να μας πλέξουνε, ο άνεμος τα νέφη,
Κι απʼ του Οδυσσέα το γλυκό να πιούμε το κρασί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 10:11, 10-03-10:

#102
Η ασκητική του Άγιου Έρωτα - Ξενοφών Φουρναράκος
(ένα ποίημα ερωτικό,αποτελούμενο από 12 ενότητες)

Ενότητα Ι

Σου τείνω το χέρι
σε προσκαλώ χαμογελώντας σου σε μια κατάδυση μαζί μου
ξέρω πως πάντα ήθελες να πετάξεις.

Μελέτησα το βλέμμα σου στο νυχτερινό ουρανό
τα μάτια σου που μισανοίγουν όταν η θύμησή σου αφυπνίζεται
γενόμενη ολάκερη, ένα βλέμμα πελώριο.

Τʼ Ωραίο δεν χρειάζεται εξειδίκευση για νʼ αναγνωριστεί.

Η Αλήθεια, όπως και η Ομορφιά, ενυπάρχουν στην Απλότητα.

Έχοντας αρκετά χρόνια στη διάθεσή μου
το συνειδητοποίησα αυτό απόψε, κοιτάζοντάς σε νοερά
καθώς εσύ κοιμόσουν.

Η Αλήθεια, η Ομορφιά, η Απλότητα, είναι το ίδιο.
Το μόνο που αλλάζει είναι οι λέξεις, εκείνες οι λέξεις
που σε περιγράφουν.


Ενότητα II (απόσπασμα)

Πνεύμα του δάσους
εσύ που με μια πνοή σου συγυρίζεις
τα πεσμένα φύλλα των δέντρων
εσύ που δεν ξεχωρίζεις
από την σιωπηλή ακινησία των κορμών
δώσε και σε μένα τη χάρη σου
να βάλω σε τάξη το λογισμό μου.


Ενότητα III (απόσπασμα)

Μʼ ένα γυαλί χαράζω την παλάμη νʼ αλλάξω τις γραμμές της μοίρας.

Ψάχνω να βρω
λίγο ανθρώπινο αίμα να ποτίσω
το χώμα που στέγνωσε στα χείλη
του άντρα και της γυναίκας
που αναστήθηκαν.


Ενότητα VI (απόσπασμα)

Όλη μου η προσπάθεια
έγινε με την ελπίδα πως υπήρχε
κάτι μέσα μου που άξιζε
και ήθελα να το έχεις.

Φύλαξέ το όπως ένα δώρο
μικρής αξίας
αλλά δοσμένο μέσʼ από στερήσεις.

Δέξου με, όπως ένα φιλί στο μέτωπο
σαν θα ʽχεις πυρετό.


Ενότητα XII (απόσπασμα)

Μετανιώνω που δεν τόλμησα να σε διεκδικήσω
μόνο μια απόπειρα κι αυτή διστακτική
αδέξια και δεν σου ταίριαζε καθόλου
εσένα που για να σε κερδίσω
έπρεπε να σου επιτεθώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dark angel (μια ξενη!)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη dark angel
H μια ξενη! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 50 μηνύματα.

H dark angel έγραψε στις 23:02, 16-03-10:

#103
Μια ματιά σου, ο ήλιος μου! Ένα σου χαμόγελο, το φεγγάρι μου!
Η φωνή σου, η καλύτερη μουσική!
Ένα σου δάκρυ, η βροχή που πέφτει!
Μια μέρα μαζί σου, όλος ο παράδεισος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dark angel (μια ξενη!)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη dark angel
H μια ξενη! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 50 μηνύματα.

H dark angel έγραψε στις 23:04, 16-03-10:

#104
Έχω έναν φίλο
που μ¨ αγαπάει αληθινά
Από τη μέρα που σε βρήκα
σε ζητώ παντοτινά.
Με κράτησες σφιχτά
τις ώρες που πονούσα
Με πήρες αγκαλιά
στιγμές που σε ζητούσα.
Στιγμές με βρήκαν μόνο
με φίλους τα κενά
Μου έδιωξες τον πόνο
μου έδωσες χαρά.
Έχω έναν φίλο
Που μ΄ αγαπάει αληθινά.

Σε περιμένω
Στα όνειρα μου ένα βράδυ
τον εφιάλτη έδιωξες
και έφερες το χάδι.
Στη σκέψη μου ήσουν έρωτας
και στο μυαλό η τρέλα
άσε τα παράλογα
και στην καρδιά μου έλα.
Σε περιμένει ο κόσμος μου
του παραδείσου η χάρη,
έλα γιατί είμαι μόνος μου
να γίνουμε ζευγάρι!

'Aγγελος στη Φωτιά
Στο δωμάτιο είχα ένα κερί
ένα κερί αναμμένο
με τη ψυχή και το μυαλό
εσένα να προσμένω.
Και μες την φλόγα ξαφνικά
ένας άγγελος μπροστά μου,
ήταν η μορφή σου, μια ματιά,
βγαλμένη από τα όνειρα μου.
Την φλόγα τότε πρόσεξα,
η απόλυτη ευτυχία
τη ζωή μου σκέφτηκα
ως τότε δεν είχα ζήσει,
τον κόσμο μέσα έβλεπα
από την Ανατολή έως τη Δύση,
και στην καρδιά την έβαλα,
ποτέ της να μη σβήσει
Δες με λιγάκι
Δες με λιγάκι,
δες μέσα μου
δες μες την ψυχή μου.
Εσένα έχω στο μυαλό,
εσύ είσαι η ζωή μου.
Δες με λιγάκι
δες άγγελε μου,
δες μες την καρδιά μου.
Εσύ είσαι τα πάντα μου,
εσύ είσαι η ματιά μου.
Δες με λιγάκι,
μια φορά
και νιώσε ότι νιώθω
μία τρέλα, μία χαρά και έναν μεγάλο πόθο.
Δες με λιγάκι
και θα καταλάβεις όσα για σένα νιώθω.

Ένα ξύπνημα μαζί σου
Ένα ξύπνημα μαζί σου,
αυτό είναι που ζητάω
να αγγίζω το κορμί σου
το κορμί που αγαπάω.
Τα πουλιά να κελαηδάνε
η φύση να μας κάνει συντροφιά
οι αγγέλοι να γελάνε
στη δική μας τη χαρά.
Οι δυο να χουχουλιάζουμε
Ο πρίγκηπας και η πριγκήπισσα από τα παραμύθια.
Το ξέρεις πως ταιριάζουμε
και ότι αυτά είναι αλήθεια.

Σ' αγαπώ!
Είναι τόσο απλό,
είναι απλά δυο λέξεις
είναι κάτι που θέλω να σου πω,
μα δεν ξέρω αν θ' αντέξεις.
Ούτε ένα βιβλίο σκέψεων
δεν ξέρω αν θα φθάσει
για να εκφράσει τόσα πολλά
όσο αυτή η φράση.
Είναι απλό, τόσο απλό
μα τόσα αισθήματα από πίσω
τίποτε άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ,
για να μπορέσω να σε πείσω.
Ότι αυτά που αισθάνομαι
μου έχουν γεμίσει την καρδιά
Ότι μαζί σου χάνομαι
Σε κάθε σου ματιά.
Έχω έναν φίλο
που μ¨ αγαπάει αληθινά
Από τη μέρα που σε βρήκα
σε ζητώ παντοτινά.
Με κράτησες σφιχτά
τις ώρες που πονούσα
Με πήρες αγκαλιά
στιγμές που σε ζητούσα.
Στιγμές με βρήκαν μόνο
με φίλους τα κενά
Μου έδιωξες τον πόνο
μου έδωσες χαρά.
Έχω έναν φίλο
Που μ΄ αγαπάει αληθινά.

Σε περιμένω
Στα όνειρα μου ένα βράδυ
τον εφιάλτη έδιωξες
και έφερες το χάδι.
Στη σκέψη μου ήσουν έρωτας
και στο μυαλό η τρέλα
άσε τα παράλογα
και στην καρδιά μου έλα.
Σε περιμένει ο κόσμος μου
του παραδείσου η χάρη,
έλα γιατί είμαι μόνος μου
να γίνουμε ζευγάρι!

'Aγγελος στη Φωτιά
Στο δωμάτιο είχα ένα κερί
ένα κερί αναμμένο
με τη ψυχή και το μυαλό
εσένα να προσμένω.
Και μες την φλόγα ξαφνικά
ένας άγγελος μπροστά μου,
ήταν η μορφή σου, μια ματιά,
βγαλμένη από τα όνειρα μου.
Την φλόγα τότε πρόσεξα,
η απόλυτη ευτυχία
τη ζωή μου σκέφτηκα
ως τότε δεν είχα ζήσει,
τον κόσμο μέσα έβλεπα
από την Ανατολή έως τη Δύση,
και στην καρδιά την έβαλα,
ποτέ της να μη σβήσει
Δες με λιγάκι
Δες με λιγάκι,
δες μέσα μου
δες μες την ψυχή μου.
Εσένα έχω στο μυαλό,
εσύ είσαι η ζωή μου.
Δες με λιγάκι
δες άγγελε μου,
δες μες την καρδιά μου.
Εσύ είσαι τα πάντα μου,
εσύ είσαι η ματιά μου.
Δες με λιγάκι,
μια φορά
και νιώσε ότι νιώθω
μία τρέλα, μία χαρά και έναν μεγάλο πόθο.
Δες με λιγάκι
και θα καταλάβεις όσα για σένα νιώθω.

Ένα ξύπνημα μαζί σου
Ένα ξύπνημα μαζί σου,
αυτό είναι που ζητάω
να αγγίζω το κορμί σου
το κορμί που αγαπάω.
Τα πουλιά να κελαηδάνε
η φύση να μας κάνει συντροφιά
οι αγγέλοι να γελάνε
στη δική μας τη χαρά.
Οι δυο να χουχουλιάζουμε
Ο πρίγκηπας και η πριγκήπισσα από τα παραμύθια.
Το ξέρεις πως ταιριάζουμε
και ότι αυτά είναι αλήθεια.

Σ' αγαπώ!
Είναι τόσο απλό,
είναι απλά δυο λέξεις
είναι κάτι που θέλω να σου πω,
μα δεν ξέρω αν θ' αντέξεις.
Ούτε ένα βιβλίο σκέψεων
δεν ξέρω αν θα φθάσει
για να εκφράσει τόσα πολλά
όσο αυτή η φράση.
Είναι απλό, τόσο απλό
μα τόσα αισθήματα από πίσω
τίποτε άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ,
για να μπορέσω να σε πείσω.
Ότι αυτά που αισθάνομαι
μου έχουν γεμίσει την καρδιά
Ότι μαζί σου χάνομαι
Σε κάθε σου ματιά.


Σ' αγαπώ!
Είναι τόσο απλό,
είναι απλά δυο λέξεις
είναι κάτι που θέλω να σου πω,
μα δεν ξέρω αν θ' αντέξεις.
Ούτε ένα βιβλίο σκέψεων
δεν ξέρω αν θα φθάσει
για να εκφράσει τόσα πολλά
όσο αυτή η φράση.
Είναι απλό, τόσο απλό
μα τόσα αισθήματα από πίσω
τίποτε άλλο δεν μπορώ να σκεφτώ,
για να μπορέσω να σε πείσω.
Ότι αυτά που αισθάνομαι
μου έχουν γεμίσει την καρδιά
Ότι μαζί σου χάνομαι
Σε κάθε σου ματιά.
Μα τώρα έφτασε η στιγμή,
η στιγμή για να στο πω.
Καρδούλα μου, αστέρι μου, φατσούλα
Σ ' ΑΓΑΠΩ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 09:34, 01-04-10:

#105
ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΣΤΕΡΙ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ (Απόσπασμα)
Τ. ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ



Θυμάσαι κείνη τη νύχτα που κοιτάζαμε ώρες τον ουρανό
Σʼ ένοιωθα μεσʼ τα χέρια μου να τρέμεις.
«Αστέρια μου, είπα, κάντε την αγάπη μας λαμπερή
κάντε την αγάπη μας χαρούμενη.
Αστέρια μου καλά μου αστέρια,
κάντε εγώ κι εκείνη να πεθάνουμε μαζί»
Κʼ έτσι αυτήν τη νύχτα
είχαμε στη μέση των άστρων για πάντοτε παντρευτεί.

Ά, θάθελα να φιλήσω τα χέρια του πατέρα σου,
της μητέρας σου
τα γόνατα που σε γεννήσανε για μένα
να φιλήσω όλες τις καρέκλες που ακούμπησες
περνώντας με το φόρεμά σου
να κρύψω σα φυλαχτό στο κόρφο μου ένα μικρό κομμάτι απʼ το σεντόνι που κοιμήθηκες.
Θα μπορούσα ακόμα και να χαμογελάσω
στον άντρα που σʼ έχει δει γυμνή πριν από μένα
να του χαμογελάσω, που του δόθηκε
μια τόσο ατέλειωτη ευτυχία.
Γιατί εγώ αγαπημένη, σου χρωστάω κάτι πιο πολύ
απʼ τον έρωτα
εγώ σου χρωστάω το τραγούδι και την ελπίδα,
τα δάκρυα και πάλι την ελπίδα.

Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου έζησα όλη τη ζωή.

Ήξερες να δίνεσαι αγάπη μου.
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί.

Καθώς γδυνόσουν θρόιζαν
τα φύλλα ενός δάσους μακρινού
Ο ουρανός ξαστέρωνε μονομιάς καθώς γδυνόσουνα.
Σα μια αγκαλιά άσπρα λουλούδια
τα εσώρουχά σου πάνω στην καρέκλα.
Κι ύστερα τίποτʼ άλλο παρά η αγάπη μας
τίποτʼ άλλο παρά εγώ και συ
κι ούτε χτες ούτε αύριο
τίποτʼ άλλο παρά μόνο τώρα..
….Σε σκέπαζα ύστερα με το σεντόνι.
Το παιδί μας θάθελα να σου μοιάζει έλεγα.
Όχι, έκανες εσύ.
Το παιδί μας θάθελα να μοιάζει εσένα.

Τότε σπάσαν την πόρτα μας.
Έπρεπε να χαριστούμε, Μαρία, να χωριστούμε
για να μη ξαναχωρίζουν πια οι άνθρωποι.

Ακούμπησα το χέρι μου στην κοιλιά σου
Νʼ αποχαιρετήσω το παιδί μας.
Αντίο. Αντίο.

Το παιδί μας Μαρία, θα πρέπει να μοιάζει
μʼ όλους τους ανθρώπους
που δικαιώνουν τη ζωή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Devina

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Devina
H Devina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,044 μηνύματα.

H Devina έγραψε στις 19:51, 07-08-10:

#106
Δεν είμαι εγώ που τη ζωή σου
ήρθα σαν ήλιος να φωτίσω:
το φώς στα μάτια μου που λάμπει
δικό σου-και σ'το στέλνω πίσω!

Του μαγικού του κόσμου αν έχω
ανοίξει διάπλατη τη θήρα,
το μυστικό χρυσό κλειδί της
από το χέρι σου το πήρα.

Κι αν απ'τα βάθη ενός ληθάργου
βγήκα,σ'εσένα το χρωστάω,
σ'εσένα τους χυμούς που νοιώθω,
τη νέα γλώσσα που μιλάω!


~~Κώστας Ουράνης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Sweet_Butterfly

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Sweet_Butterfly
H Sweet_Butterfly αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Δάσκαλος/α . Έχει γράψει 339 μηνύματα.

H Sweet_Butterfly Etsi ksafnika se eida apenanti mou...<3 έγραψε στις 17:56, 08-08-10:

#107
Ο Πληθυντικός Αριθμός (Κική Δημουλά)

Ο έρωτας,
όνομά ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θυληκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα

Μόνο γιατί μ'αγάπησες(Μαρία Πολυδούρη)

Δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες
σε περασμένα χρόνια.
Και σε ήλιο, σε καλοκαιριού προμάντεμα
και σε βροχή, σε χιόνια,
δεν τραγουδώ παρά γιατί μ' αγάπησες.

Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.

Γιατί, μόνο γιατί σε σεναν άρεσε
γι' αυτό έμειν' ωραίο το πέρασμά μου.
Σα να μ' ακολουθούσες όπου πήγαινα
σα να περνούσες κάπου εκεί σιμά μου.
Μόνο γιατί σε σεναν άρεσε.

Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα
γι' αυτό η ζωή μου εδόθη.
Στην άχαρη ζωή την ανεκπλήρωτη
μένα η ζωή πληρώθη.
Μόνο γιατί μ' αγάπησες γεννήθηκα.

Μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου
μου χάρισε η αυγή ρόδα στα χέρια.
Για να φωτίσω μια στιγμή το δρόμο σου
μου γέμισε τα μάτια η νύχτα αστέρια,
μονάχα για τη διαλεχτήν αγάπη σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Madrugada*

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Madrugada*
H Madrugada* αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 385 μηνύματα.

H Madrugada* together we stand, divided we fall έγραψε στις 03:56, 16-09-10:

#108


Μιχάλης Γκανάς - Προσωπικό

Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει
μέρα με τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή
δεν αξίζει τον κόπο.

Επειδή σ' αγάπησα και σ' αγαπώ ακόμη
κι ας μην είναι όπως παλιά,
δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,
κουράστηκε ίσως σαν κάθε τι που ανασαίνει.

Επειδή περνάς δύσκολες μέρες
σκυμμένη σε χαρτιά και σε γκρεμούς
που δεν κλείνουν, κι εγώ πηδάω
τις νύχτες επι κοντό λαχανιάζοντας,
δε θα πει πως δεν έχουμε
μοίρα στον ήλιο, έχουμε
τη δική μας μοίρα.

Επειδή πότε είσαι άνθρωπος
και πότε πουλί, φέρνεις στο σπίτι μας
ψωμάκια μικρά της αποδημίας
κι ελπίζουνε τα παιδιά μας
σε καλύτερες μέρες.

Επειδή λες όχι και ναι κι ύστερα όχι
και δεν παραιτείσαι, ντρέπομαι
για τα ίσως, τα μπορεί τα δικά μου,
μα δεν αλλάζω, όπως δεν αλλάζεις κι εσύ,
αν αλλάζαμε θά μαστε πάλι
δύο άγνωστοι και θ' αρχίζαμε
απ' το άλφα.

Τώρα ξέρουμε πού πονάς
πού σωπαίνω πότε γίνεται παύση,
διακοπή αίματος και κρυώνουν
τα σώματα, ώσπου μυστικό δυναμό
να φορτίσει πάλι τα μέλη
με δύναμη κι έλξη και δέρμα ζεστό.

Επειδή είναι δύσκολο ν' αγαπάς
και δυσκολότερο ν' αγαπάς τον ίδιο άνθρωπο
για καιρό, κάνοντας σχέδια και παιδιά
και καβγάδες, εκδρομές, έρωτα, χρέη
κι αρρώστιες, Χριστούγεννα, Κυριακές
και Δευτέρες, νόστιμα φαγητά
και καμμένα, θέλοντας ο καθένας
νά 'ναι ο άλλος γεφύρι και δέντρο
και πηγή, κατά τις περιστάσεις
ή και όλα μαζί στην ανάγκη,
δε θα πει πως εγώ δεν μπορώ
να γίνω κάτι απ' αυτά ή και όλα μαζί,
κι αν είναι να περάσω
μια ζωή στη σκλαβιά έτσι κι αλλιώς
ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Madrugada* : 16-09-10 στις 08:48.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 12:30, 17-09-10:

#109
Είπε: ψηφίζω το γαλάζιο.
Εγώ το κόκκινο. Κι εγώ.
Το σώμα σου ωραίο Το σώμα σου απέραντο.
Χάθηκα στο απέραντο.
Διαστολή της νύχτας. Διαστολή του σώματος.
Συστολή της ψυχής.
Όσο απομακρύνεσαι Σε πλησιάζω.
Ένα άστρο έκαψε το σπίτι μου.
Οι νύχτες με στενεύουν στην απουσία σου.
Σε αναπνέω.
Η γλώσσα μου στο στόμα σου
η γλώσσα σου στο στόμα μου- σκοτεινό δάσος.
Οι ξυλοκόποι χάθηκανκαι τα πουλιά.
Όπου βρίσκεσαι υπάρχω.
Τα χείλη μου περιτρέχουν τ' αφτί σου.
Τόσο μικρό και τρυφερό πως χωράει όλη τη μουσική;
Ηδονή-πέρα απ' τη γέννηση,πέρα απ' το θάνατο.
Τελικό κι αιώνιο παρόν.
Αγγίζω τα δάχτυλα των ποδιών σου.
Τι αναρίθμητος ο κόσμος.
Μέσα σε λίγες νύχτες
πως πλάθεται και καταρρέει όλος ο κόσμος;
Η γλώσσα εγγίζει βαθύτερα απ' τα δάχτυλα.
Ενώνεται.
Τώρα με τη δική σου αναπνοή
ρυθμίζεται το βήμα μου κι ο σφυγμός μου.
Δυό μήνες που δε σμίξαμε.
Ένας αιώνας κι εννιά δευτερόλεπτα.
Τι να τα κάνω τ' άστρα αφού λείπεις;
Με το κόκκινο του αίματος είμαι.
Γιάννης Ρίτσος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 05:54, 16-10-10:

#110
Ο Έρωτας, του Νερούδα


Τί έχεις, τί έχουμε,
τι μας συμβαίνει;
Αχ, ο ερωτάς μας είναι ένα σκοινί σκληρό
που μας δένει πληγώνοντας
κι αν θέλουμε
να βγούμε από την πληγή μας,
να χωρίσουμε,
μας κάνει ένα καινούριο κόμπο και μας δικάζει
να χύσουμε το αίμα και να καούμε μαζί.

Τί έχεις; Σε κοιτάζω
και δεν βρίσκω τίποτα σε σένα έξω από δυο μάτια
όπως όλα τα μάτια, ένα στόμα
χαμένο σε χίλια στόματα που φίλησα, πιο όμορφα,
ένα σώμα όμοιο μ' αυτά που γλιστρήσαν
κάτω από το σώμα μου χωρίς ν' αφήσουν μνήμη.

Και τί άδεια μες στον κόσμο πήγαινες
σαν μια κανάτα στο χρώμα του σταριού
χωρίς αέρα, χωρίς ήχο ή υπόσταση!
Έψαξα μάταια σε σένα
βαθύτητα για τα χέρια μου
που εξορρύσσουν άπαυτα, υπόγεια:
κάτω απ' το δέρμα, κάτω απ' τα μάτια σου
τίποτα,
κάτω από τα δυο σου στήθη ορθωμένα
μόλις
ένα ρυάκι τάξεως κρυστάλλινης
που δε ξέρει γιατί τρέχει τραγουδώντας.
Γιατί, γιατί, γιατί,
αγάπη μου, γιατί;


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 05:55, 16-10-10:

#111
Η Νύχτα στο Νησί, του Νερούδα


Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου
δίπλα στη θάλασσα, στο νησί.
Άγρια και γλυκιά ήσουν ανάμεσα στην ηδονή και τ' όνειρο
ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

Ίσως πολύ αργά
τα όνειρά μας ενώθηκαν
στο ύψος και στο βάθος,
ψηλά σαν τα κλαδιά που ο ίδιος άνεμος κουνάει,
κάτω σαν ρίζες κόκκινες που αγγίζονται.

Ίσως το όνειρό σου
χωρίστηκε από το δικό μου
και στη σκοτεινή θάλασσα
με έψαχνε
όπως παλιά
όταν ακόμη δεν υπήρχες,
όταν χωρίς να σε διακρίνω
έπλευσα στο πλευρό σου,
και τα μάτια σου ψάχναν
αυτό που τώρα
- ψωμί, κρασί, έρωτα κι οργή -
σου δίνω απλόχερα
γιατί εσύ είσαι η κούπα
που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

Κοιμήθηκα μαζί σου
όλη τη νύχτα ενώ
η σκοτεινή γη γυρίζει
με κρασιά και με νεκρούς,
και ξυπνώντας ξαφνικά
στη μέση της σκιάς
το χέρι μου έπιανε τη μέση σου.
Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος
μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

Κοιμήθηκα μαζί σου
και ξυπνώντας το στόμα σου
βγαλμένο απ' το όνειρό σου
μου έδωσε της γεύση της γης,
του θαλασσινού νερού, των φυκιών,
του βάθους της ζωής σου,
και πήρα το φιλί σου
μουσκεμένο απ' την αυγή
λες και μου ερχόταν
από τη θάλασσα που μας κυκλώνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 06:03, 16-10-10:

#112
Πάντα, του Νερούδα


Για πριν από μένα
δεν έχω ζήλιες.

Έλα με έναν άντρα
στη πλάτη,
έλα με εκατό άντρες πάνω στα μαλλιά σου
έλα με χίλιους άντρες ανάμεσα στο στήθος και τα πόδια σου,
έλα σαν ένα ποτάμι
γεμάτο από πνιγμένους
που βρίσκει άγρια θάλασσα,
τον αιώνιο αφρό, το χρόνο!

Φέρτους όλους
εκεί όπου εγώ σε περιμένω:
πάντα θα ήμαστε μόνοι,
πάντα θα είμαστε εσύ κι εγώ
μόνοι πάνω στη γη
για ν΄αρχίσουμε τη ζωή!


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 06:06, 16-10-10:

#113
Ο Άστατος, του Νερούδα


Τα μάτια μου στράφηκαν
πίσω από μια μελαχρινή που πέρασε.

Ήταν από σεντέφι μαύρο,
ήταν από σταφύλια μωβ,
και μου μαστίγωσε το αίμα
η από φωτιά ουρά της.

Ξωπίσω απ' όλες
πηγαίνω.

Πέρασε μια ανοιχτή ξανθιά
σαν ένα φυτό χρυσό
σείοντας τα κάλη της.
Και μου έφυγε το στόμα
σαν από ένα κύμα
αδειάζοντας στο στήθος της
αστραπές από αίμα.

Ξωπίσω απ' όλες
πηγαίνω.

Αλλά σε σένα, χωρίς να κινηθώ,
χωρίς να σε δω, σε σένα απόμακρη,
πάνε το αίμα και τα φιλιά μου,
μελαχρινή και ανοιχτή μου,
ψηλή και μικρή μου,
φαρδιά κι αδυνατούλα μου,
ασχήμια μου, ομορφιά μου,
καμωμένη απ' όλο το χρυσό,
κι από όλο το ασήμι,
καμωμένη από όλο τα σιτάρι
κι από όλη τη γη,
καμωμένη απ' όλο το νερό
των θαλασσινών κυμάτων,
καμωμένη για τα χέρια μου,
καμωμένη για τα φιλιά μου,
καμωμένη για την ψυχή μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

grotesque_mask (in bianco e nero)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη grotesque_mask
H in bianco e nero αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H grotesque_mask έγραψε στις 14:04, 28-02-11:

#114
Το σκάκι-Μανώλης Αναγνωστάκης
Έλα να παίξουμε...

Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου
Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει από καιρό
πριν από μένα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...

Ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω!
Τραβάνε μπρος σκυφτοί δίχως καν όνειρα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...
Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Imadlak (Άννα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Imadlak
H Άννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Ουγγαρία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,928 μηνύματα.

H Imadlak έγραψε στις 22:31, 31-05-11:

#115
Ποτέ μην αγαπήσεις
τον άνθρωπο που
θα σου πει "Σε αγαπω"...
Να αγαπήσεις τον ανθρωπο
που θα σε κοιταξει
με δακρυα στα ματια
και θα σου πει
"ΑΓΑΠΗΣΕΜΕ"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

RunawayDreamer (Βίκυ)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη RunawayDreamer
H Βίκυ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηγουμενίτσα (Θεσπρωτία). Έχει γράψει 404 μηνύματα.

H RunawayDreamer ήταν η ζωή τους, λένε, τραγωδία... έγραψε στις 23:01, 31-05-11:

#116
ΧΑΡΑ

Ελπίζω το λουλούδι και απ' τα σχίνα.
Γελάει το χλόισμα σαν τον έρωτά μου.
Το πεύκο παίζει αβρό με την αχτίνα.
Θα ευώδιασαν οι τάφοι, κλίνες γάμου.

Παλμός του δάσους, φεύγει μια ελαφίνα.
Και δίπλα που ξαπλώσαμε δω χάμου,
την ψυχούλα τους στάζουν άγρια κρίνα
κι ανοίγει, ρόδο αιμάτινο, η χαρά μου.

Τη βλέπω -- στα μαλλιά σου πνέει -- την άυρα.
Είναι βαθιά τα μάτια σου όπως να 'βρα
το δρόμο της ζωής μου, τον Απρίλη.

Πια δεν πονώ μηδέ την ανεμώνη,
στης γης η ερωτοπάλη που τη λειώνει,
καθώς ορμάω για να σου πιω τα χείλη.

ο γλυκός μου Καρυωτάκης...!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

πάντα δική σου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη πάντα δική σου
H πάντα δική σου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών . Έχει γράψει 8 μηνύματα.

H πάντα δική σου έγραψε στις 18:10, 01-06-11:

#117
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αύτο είμαι ωραία σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.

Μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταζαν
με την ψυχή στο βλέμμα,
περήφανα στολίστηκα το υπέρτατο
της ύπαρξής μου στλεμμα,
μόνο γιατί τα μάτια σου με κοίταζαν.


Μαρία Πολυδούρη, "Γιατί μ' αγάπησες"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

πάντα δική σου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη πάντα δική σου
H πάντα δική σου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών . Έχει γράψει 8 μηνύματα.

H πάντα δική σου έγραψε στις 18:12, 01-06-11:

#118
Πέρασε καιρος και σ' αγαπάω ακόμα...
Σου το είπα πως δεν θα άλλαζε κάτι ο χρόνος, ούτε το γεγονός ότι χωρίσαμε...
Το μόνο που αλλάζει είναι πως δεν μπορώ να σου το πω πλέον...
Πάντα θα σ'αγαπάω, κι αυτό δεν θ' άλλάξει... Ναι, θα ερωτευτώ ξανά...
Ίσως και να 'χω ήδη ερωτευτεί και σίγουρα θα υπάρξουν κι άλλοι άνθρωποι στη ζωή μου.
Η ζωή συνεχιζεται κι είναι ωραίο αυτό...
Απλώς μαζί σου ένιωθα μοναδικά...
Τι να κάνουμε; C' est la vie, που λένε κι οι Γάλλοι...
Να προσέχεις ψυχή μου και να είσαι ευτυχισμένος...
Μόνο αυτό σου αξίζει...
Και πού ξέρεις, ίσως ξανασυναντηθούμε στο γύρισμα τουυ τροχού, σε κάποιο άλλο επεισόδιο... ίσως με άλλο σενάριο...
Σ' αγαπάω ακόμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών . Έχει γράψει 3,564 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 08:11, 14-07-11:

#119

Eπειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει
μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή
δεν αξίζει τον κόπο.


Επειδή σ’ αγάπησα και σ’ αγαπώ ακόμη
κι ας μην είναι όπως παλιά,
δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,
κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.


Επειδή περνάς δύσκολες μέρες
σκυμμένη σε χαρτιά και γκρεμούς
που δεν κλείνουν, κι εγώ πηδάω
τις νύχτες επί κοντώ λαχανιάζοντας,
δε θα πει πως δεν έχουμε
μοίρα στον ήλιο, έχουμε
τη δική μας μοίρα.


Επειδή πότε είσαι άνθρωπος
και πότε πουλί, φέρνεις στο σπίτι μας
ψωμάκια μικρά της αποδημίας
κι ελπίζουνε τα παιδιά μας
σε καλύτερες μέρες.


Επειδή λες όχι και ναι κι ύστερα όχι
και δεν παραιτείσαι, ντρέπομαι
για τα ίσως, τα μπορεί τα δικά μου,
μα δεν αλλάζω, όπως δεν αλλάζεις κι εσύ,
αν αλλάζαμε θα ‘μαστε πάλι
δυο άγνωστοι και θ’ αρχίζαμε
απ’ το άλφα.


Τώρα ξέρουμε πού πονάς
πού σωπαίνω πότε γίνεται παύση,
διακοπή αίματος και κρυώνουν
τα σώματα, ώσπου μυστικό δυναμό
να φορτίσει πάλι τα μέλη
με δύναμη κι έλξη και δέρμα ζεστό.


Επειδή είναι δύσκολο ν’ αγαπάς
και δυσκολότερο ν’ αγαπάς τον ίδιο άνθρωπο
για καιρό, κάνοντας σχέδια και παιδιά
και καβγάδες, εκδρομές, έρωτα, χρέη
κι αρρώστιες, Χριστούγεννα, Κυριακές
και Δευτέρες, νόστιμα φαγητά
και καμένα, θέλοντας ο καθένας
να ‘ναι ο άλλος γεφύρι και δέντρο
και πηγή, κατά τις περιστάσεις
ή και όλα μαζί στην ανάγκη,
δε θα πει πως εγώ δε μπορώ
να γίνω κάτι απ’ όλα αυτά ή και όλα μαζί,
κι αν είναι να περάσω
μια ζωή στη σκλαβιά –έτσι κι αλλιώς–
ας είμαι, λέω, σκλάβος της αγάπης.


Μ. Γκανάς / Προσωπικό



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

spou

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη spou
Ο spou αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

O spou έγραψε στις 01:21, 24-08-11:

#120
"Η λήθη είναι γιατρικό, το δάκρυ είναι πόνος,
η λήθη όμως δεν έρχεται το δάκρυ δεν στερεύει…

τα μάτια μου εστέρευσαν, τα μάτια μείναν άδεια…
το μόνο που απέμεινε είναι το όνειρο ετούτο…
το όνειρο που με έκαψε που καεί και σιγοκαίει…

όνειρο είσαι ήσουνα όνειρο θα μείνεις…
στην κάρδια και στην ψυχή μου εκεί θα παραμείνεις……

και αν κάποτε θελήσεις να με βρεις…
τότε ψάξε στα βάθη της ψυχής…

ψάξε να δεις ψάξε να βρεις….
τον έρωτα σου τον λησμονημένο."


Σπύρος.Σ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ToxicLips (Άννα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη ToxicLips
H Άννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 23 ετών . Έχει γράψει 291 μηνύματα.

H ToxicLips is thinking of her sins... έγραψε στις 22:03, 24-08-12:

#121
Γιάννης Ρίτσος «Σάρκινος λόγος»

Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Μὲ τρομάζει ἡ ὀμορφιά σου. Σὲ πεινάω. Σὲ διψάω.
Σοῦ δέομαι: Κρύψου, γίνε ἀόρατη γιὰ ὅλους, ὁρατὴ μόνο σ᾿ ἐμένα.
Καλυμμένη ἀπ᾿ τὰ μαλλιά ὡς τὰ νύχια τῶν ποδιῶν μὲ σκοτεινὸ διάφανο πέπλο
διάστικτο ἀπ᾿ τοὺς ἀσημένιους στεναγμοὺς ἐαρινῶν φεγγαριῶν.
Οἱ πόροι σου ἐκπέμπουν φωνήεντα, σύμφωνα ἰμερόεντα.
Ἀρθρώνονται ἀπόρρητες λέξεις. Τριανταφυλλιὲς ἐκρήξεις ἀπ᾿ τὴ πράξη τοῦ ἔρωτα.
Τὸ πέπλο σου ὀγκώνεται, λάμπει πάνω ἀπ᾿ τὴ νυχτωμένη πόλη μὲ τὰ ἠμίφωτα μπάρ,
τὰ ναυτικὰ οἰνομαγειρεῖα.
Πράσινοι προβολεῖς φωτίζουνε τὸ διανυκτερεῦον φαρμακεῖο.
Μιὰ γυάλινη σφαῖρα περιστρέφεται γρήγορα δείχνοντας τοπία τῆς ὑδρογείου.
Ὁ μεθυσμένος τρεκλίζει σὲ μία τρικυμία φυσημένη ἀπ᾿ τὴν ἀναπνοὴ τοῦ σώματός σου.
Μὴ φεύγεις. Μὴ φεύγεις. Τόσο ὑλική, τόσο ἄπιαστη.
Ἕνας πέτρινος ταῦρος πηδάει ἀπ᾿ τὸ ἀέτωμα στὰ ξερὰ χόρτα.
Μιὰ γυμνὴ γυναῖκα ἀνεβαίνει τὴ ξύλινη σκάλα κρατώντας μιὰ λεκάνη μὲ ζεστὸ νερό.
Ὁ ἀτμὸς τῆς κρύβει τὸ πρόσωπο.
Ψηλὰ στὸν ἀέρα ἕνα ἀνιχνευτικὸ ἑλικόπτερο βομβίζει σὲ ἀόριστα σημεῖα.
Φυλάξου. Ἐσένα ζητοῦν. Κρύψου βαθύτερα στὰ χέρια μου.
Τὸ τρίχωμα τῆς κόκκινης κουβέρτας ποὺ μᾶς σκέπει, διαρκῶς μεγαλώνει.
Γίνεται μία ἔγκυος ἀρκούδα ἡ κουβέρτα.
Κάτω ἀπὸ τὴ κόκκινη ἀρκούδα ἐρωτευόμαστε ἀπέραντα,
πέρα ἀπ᾿ τὸ χρόνο κι ἀπ᾿ τὸ θάνατο πέρα, σὲ μιὰ μοναχικὴ παγκόσμιαν ἕνωση.
Τί ὄμορφη ποὺ εἶσαι. Ἡ ὀμορφιά σου μὲ τρομάζει.
Καὶ σὲ πεινάω. Καὶ σὲ διψάω. Καὶ σοῦ δέομαι: Κρύψου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 22:39, 16-04-13:

#122
Paul Eluard - Πωλ Ελυαρ
Η Καμπύλη των Ματιών σου -  La courbe de tes yeux



***
Η καμπύλη των ματιών σου κάνει της καρδιάς μου τον γύρο,
Σχηματίζοντας έναν κύκλο χορού και γλυκύτητας,
Του χρόνου φωτοστέφανο, λίκνο νυχτερινό και σίγουρο,
Κι αν πλέον όλα όσα έζησα δεν ξέρω
Είναι που τα μάτια σου δεν μ’ έχουν ακόμ’ αντικρίσει

Φύλλα της μέρας κι αφρός της δροσιάς,
Καλάμια του ανέμου, αρωματισμένα χαμόγελα,
Φτερά να καλύπτουν έναν κόσμο φωτός,
Καράβια φορτωμένα με θάλασσα κι ουρανό,
Κυνηγοί θορύβων και χρωμάτων πηγές,

Αρώματα επωασμένα απ’ την εκκόλαψη μιας αυγής
Κείμενη πάντοτε στα άχυρα πάνω των άστρων,
Καθώς η μέρα εξαρτάται από την αθωότητα
Ο κόσμος ολόκληρος εξαρτάται απ’ τα μάτια σου αγνά
Κι όλο το αίμα μου μέσα στο βλέμμα τους κυλά.

***
La courbe de tes yeux fait le tour de mon coeur,
Un rond de danse et de douceur,
Auréole du temps, berceau nocturne et sûr,
Et si je ne sais plus tout ce que j’ai vécu
C’est que tes yeux ne m’ont pas toujours vu.

Feuilles de jour et mousse de rosée,
Roseaux du vent, sourires parfumés,
Ailes couvrant le monde de lumière,
Bateaux chargés du ciel et de la mer,
Chasseurs des bruits et sources des couleurs,

Parfums éclos d’une couvée d’aurores
Qui gît toujours sur la paille des astres,
Comme le jour dépend de l’innocence
Le monde entier dépend de tes yeux purs
Et tout mon sang coule dans leurs regards.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 07:14, 27-04-13:

#123
Value Of Love by Jennifer Edwards

I have seen women lifted by love.
Countless women surrounded, fed, embraced by love.
But most recently I have met a woman condemned by love.
Alienated, starved, forgotten by love.
The pain from love is visible in the eyes, heart, and soul of this woman.
She who lives for love, who would die for love.
Curiosity forces me to look deep into her.

Big brown eyes tell of a man whose love was taken away as quickly as was given.
A selfish man whose compassion drowned in these eyes.
Taking advantage of the faith and forgiveness she possesses.
Tears roll down her cheeks and begin to drip from her delicate chin.
As sympathy overwhelms me I invite myself in for a better look.

A bleeding heart welcomes me to the truth behind this love.
What once was bliss has transformed.
The love that filled now forces her to starve.
An endless hunger that consumes, leaving nothing for this woman.
This man has stripped her of all that she loved including himself.
He has laughed at her sorrow and found comfort in her misery.
My heart breaks for her as she opens up to let me in.

One foot after the other I step into her soul.
My thoughts echo as I begin to connect with her sorrows.
"Stop," catches her attention as I start to reason with her.
"Do not give yourself to this man."
Confusion fills her as she wakes to catch my gaze.
"If your love/your life mean so little to you that you can just give it away, why should it mean any more to him?"
I hear these words and reality sets in.

I have met this woman in love.
Alienated, starved, forgotten by love.
I have seen into her eyes, felt her heartache, and visited her soul.
This muse whose sorrow connects so genuinely with mine... is ME!
I have given my life to a man who has never asked nor has he ever cared for it.
I have believed and made true all lies.
I have accepted inferiority, for how can he value me more than I value myself?



www.FamilyFriendPoems.com

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 17:24, 10-08-13:

#124
Η ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου
κοντά στη θάλασσα, στο νησί.
Ήσουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο
ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

Ίσως πολύ αργά
ενώθηκαν τα όνειρά μας,
στα ψηλά ή στα βαθιά,
στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος,
στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται.

Ίσως το όνειρό σου
χωρίστηκε από το δικό μου
και στη σκοτεινή θάλασσα
με έψαχνε όπως πρώτα
όταν δεν υπήρχες ακόμη,
όταν χωρίς να σε διακρίνω
έπλεα στο πλάι σου,
και τα μάτια σου έψαχναν αυτό που τώρα
– ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό–
σου δίνω με γεμάτα χέρια,
γιατί εσύ είσαι το κύπελλο
που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

Κοιμήθηκα μαζί σου
όλη τη νύχτα,
ενώ η σκοτεινή γη γυρίζει
με ζωντανούς και νεκρούς,
και σαν ξύπνησα ξάφνου
καταμεσής στη σκιά το μπράτσο μου
τύλιγε τη μέση σου.
Ούτε η νύχτα,
ούτε ο ύπνος
μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

Κοιμήθηκα μαζί σου
και ξύπνησα με το στόμα σου
βγαλμένο από τον ύπνο
να μου δίνει τη γεύση από τη γη,
από τη θάλασσα, από τα φύκια,
από το βάθος της ζωής σου,
και δέχτηκα το φιλί σου
μουσκεμένο από την αυγή
σαν να έφθανε από τη θάλασσα που μας περιβάλλει.

(Πάμπλο Νερούδα)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Dias
Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 7,363 μηνύματα.

O Dias έγραψε στις 18:33, 10-08-13:

#125
Νικηφόρος Βρεττάκος : "Τ' όνομά σου" (Μεγαλυνάριο)
(Μελοποίηση από την Τερψιχόρη Παπαστεφάνου)

Τ'όνομά σου : ψωμί στο τραπέζι
Τ'όνομά σου : νερό στην πηγή.
Τ'όνομά σου : αγιόκλημα αναρριχώμενων άστρων.
Τ'όνομά σου : παράθυρο ανοιγμένο τη νύχτα στην πρώτη του Μάη.
Τ'όνομά σου : ρινίσματα ήλιου
Τ'όνομά σου : στροφή από φλάουτο τη νύχτα.
Τ'όνομά σου : στα χείλη των αγγέλων τριαντάφυλλο.
Τ'όνομά σου : κουδούνισμα αλόγων που σέρνουν την 'Aνοιξη πίσω τους
Τ'όνομά σου : βροχούλα στου σπορέα το μέτωπο

Τ'όνομά σου : περίσσευμα στου βοσκού την καλύβα
Τ'όνομά σου : τοπίο χωρισμένο με χρώματα
Τ'όνομά σου : δυο δρυς που το ουράνιο τόξο στηρίζει τις άκρες του.
Τ'όνομά σου : ένας ψίθυρος απ' αστέρι σε αστέρι
Τ'όνομά σου : ομιλία δύο ρυακιών μεταξύ τους
Τ'όνομά σου : μονόλογος ενός πεύκου στο Σούνιο
Τ'όνομά σου : ένα ελάφι βουτηγμένο ως το γόνατο σε μιαν άμπωτη ήλιου.
Τ'όνομά σου : ροδόφυλλο σ' ενός βρέφους το το μάγουλο
Τ'όνομά σου : πεντάγραμμο στις κεραίες των γρύλλων
Τ'όνομά σου : ο Ηνίοχος στην άμαξα του ήλιου.
Τ'όνομά σου : πορεία πέντε κύκνων που σέρνουν την πούλια στα μεσούρανα

Τ'όνομά σου : ειρήνη στα κλωνάρια του δάσους.
Τ'όνομά σου : ειρήνη στους δρόμους των πόλεων
Τ'όνομά σου : ειρήνη στις ρότες των πλοίων
Τ'όνομά σου : ένας άρτος, βαλμένος στην άκρη της γης που περίσσεψε
Τ'όνομά σου : αέτωμα περιστεριών στον ορίζοντα.
Τ'όνομά σου : αλληλούια πάνω στο Έβερεστ


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 01:50, 26-08-13:

#126

Ακουμπάει πάνω μου
η καρδιά αγνοεί
που κοιτάζει πόσο την αγαπώ
αυτή έχει εμπιστοσύνη αυτή ξέχασε
τα σύννεφα κάτω από τα ματόκλαδά της
το κεφάλι της αποκοιμισμένο στα χέρια μου
που είμαστε εμείς
μαζί αχώριστοι
ζωντανοί , ζωντανοί
ζωντανός ζωντανή
και το κεφάλι μου κυλάει στα όνειρά της

Την αυγή σ αγαπώ σε έιχα όλη νύχτα μες στις φλέβες
όλη τη νύχτα σε κοιτούσα
σε έιχα όλη ψηλαφίσει είμαι σίγουρος των σκοταδιών
αυτά μου δίνουν τη δύναμη
που σ αγκαλιάζω
που σε κουναω ποθώντας τη ζωη
στο στήθος μου τ ακίνητο
τη δύναμη που σε σηκώνω
που ελευθερώνεσαι που χάνεσαι
φλόγα αθέατη μες στην ημέρα
Αν εσύ φύγεις η πόρτα ανοίγει πάνω στη μέρα
αν εσύ φυγεις η πόρτα ανοίγει πάνω σε μένα

Αποσπασματα
Πρωταρχική Πωλ Ελυάρ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 4 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Το αντίθετο της αγάπης - Από POSITIVE
      Το θέμα έχει λάβει 35 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ερωτικές Σχέσεις.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 08-10-14 στις 20:55.
    • Τρόπος αγάπης - Από Himela
      Το θέμα έχει λάβει 22 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ερωτικές Σχέσεις.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 15-02-13 στις 04:54.
    • Αγάπης μνεία... - Από Lorien
      Το θέμα έχει λάβει 52 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ερωτικές Σχέσεις.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 30-04-10 στις 19:04.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους