Ο χακεμένος Ισοκράτης

από το blog του Νίκου Σαραντάκου

Ο φίλτατος Σκύλος της Βάλια Κάλντα πήγε στη συγκέντρωση που έγινε προχτές έξω από τη Μαρφίν κι έχει ένα μικρό φωτογραφικό ρεπορτάζ στο ιστολόγιό του. Μέσα στα άλλα, πρόσεξε και το σημείωμα με το ρητό του ψευδο-Ισοκράτη που βλέπετε στη φωτογραφία. Άλλωστε, όπως μου λέει κι άλλος φίλος του ιστολογίου, ο χακεμένος Ισοκράτης έχει αναρτηθεί δυο φορές στο σημείο εκείνο, μία σε χειρόγραφη εκδοχή (της φωτογραφίας) και μία σε αναπαραγωγή του περίφημου πρωτοσέλιδου του Ελεύθερου Τύπου από τον Δεκέμβριο του 2008.

Μπορεί πράγματι ο Ισοκράτης να μην έγραψε κατά λέξη τα όσα του αποδίδονται, όμως νομίζω πως η συγκεκριμένη μετάφραση που έχει κυκλοφορήσει ευρύτατα, αν και προϊόν ερμηνείας, δεν απέχει πολύ, εκ πρώτης όψεως, από το πνεύμα των λόγων του.

Ο Ισοκράτης λοιπόν μας λέει ότι ένα δημοκρατικό καθεστώς διδάσκει τους πολίτες του να ΜΗΝ θεωρούν ως "δημοκρατία την ασυδοσία, ελευθερία την παρανομία, ισονομία την αναίδεια και ευδαιμονία την εξουσία του καθενός να κάνει ό,τι θέλει", κατά συνέπεια όσοι ασχημονούν με πρόσχημα τις δημοκρατικές ελευθερίες, στην ουσία δρουν προς την κατεύθυνση της κατάλυσης του ίδιου του πνεύματος του πολιτεύματος. Μας λέει επίσης ότι το δημοκρατικό πολίτευμα δείχνει την απέχθειά του για όσους τα πράττουν αυτά και τους τιμωρεί, επομένως το καθεστώς ατιμωρησίας που επικρατεί σήμερα, στο όνομα και πάλι της δημοκρατίας, παραποιεί ουσιαστικά τις βασικές της αρχές.

Ίσως λοιπόν να μην έγραψε ποτέ τη λέξη "αυτοκαταστρέφεται", η οποία πραγματικά μου κίνησε κι εμένα τις υποψίες, ωστόσο σύμφωνα με τα γραφόμενά του, ένα πολίτευμα που γαλουχεί τους πολίτες στην ασυδοσία και την ατιμωρησία, παύει σταδιακά να είναι κατ' ουσίαν δημοκρατικό, άρα εύκολα συνάγεται το συμπέρασμα ότι τείνει προς την αυτοκαταστροφή. Το μόνο που δεν προκύπτει σε καμμία περίπτωση από το ισοκρατικό αυτό απόσπασμα, είναι σίγουρα το αληθινά αυθαίρετο συμπέρασμα που υπεραπλουστευμένα, άρα και λαϊκιστικά, προβάλουν οι ελληνόφρονες (εξ ου και ο όρος "ελληνοφρένεια"), ότι δήθεν "η πολλή δημοκρατία βλάπτει τον τόπο".

Θα ήθελα εδώ να παρατηρήσω, ότι από το παραπάνω απόσπασμα προκύπτει κι ένα ακόμη συμπέρασμα, το οποίο οι εν λόγω, μέσω της "χακεμένης" τους μετάφρασης, φρόντισαν τεχνηέντως να εξαλείψουν: Ότι η δημοκρατία σε καμμία περίπτωση δεν είναι "ένα πολίτευμα το οποίο μόνο κατʼ όνομα να θεωρείται το πιο φιλελεύθερο και το πιο πράο από όλα, ενώ στην πράξη να εμφανίζεται διαφορετικό σε όσους το ζουν". Επειδή λοιπόν σε κάθε ανάλυσή μας θα πρέπει ν' αναζητούμε τις αιτίες, πριν καυτηριάσουμε το αποτέλεσμα, δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε ότι η "δημοκρατία" μας έχει ήδη αυτοκτονήσει επειδή πάνω απ' όλα έχει μετατραπεί σε ένα αποκλειστικά "κατ' όνομα" φιλελεύθερο και πράο πολίτευμα, ενώ στην πράξη όσοι το ζουν βιώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα ανισοτήτων, νοθευμένης αντιπροσωπευτικότητας, τηλεοπτικής προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, καταπίεσης της πλειοψηφίας από οικονομικά ισχυρές μειοψηφίες κλπ. Υπ' αυτό το πρίσμα μια "ψευδής δημοκρατία" είναι φυσικό κι αναμενόμενο να διαπαιδαγωγεί τους πολίτες στην ανομία και στην αυθαιρεσία, προκειμένου να διαφθείρει το δημοκρατικό τους φρόνημα, να αμβλύνει την κριτική τους στάση έναντι της εξουσίας και να τους εκμαυλίσει, ώστε τελικά να τους καταστήσει συνένοχους και συνυπεύθυνους για τα δικά της ανομήματα, πράγμα που στις μέρες μας βιώνουμε με τον πλέον αποστομωτικό για τους δημοκρατικά ηθικολογούντες τρόπο.

Το λοιπόν, το ψάρι πάντοτε βρωμάει απ' το κεφάλι και οι επικριτές των λαϊκών αντιδράσεων είναι φυσικό ν' αποφεύγουν να παρουσιάσουν τούτη την πτυχή της ρήσης του Ισοκράτη, παραβλέποντας το γεγονός ότι η δημοκρατία πρωτίστως αυτοκαταστρέφεται, όταν μετατρέπεται σε δημαγωγία και δημοκοπία. Η πολλή δημοκρατία ουδέποτε έβλαψε οποιονδήποτε άλλον παρά την πλουτοκρατική ολιγαρχία, την ανελευθερία, την ανισότητα και την ελέω θεού εξουσία και προσωπικά φρονώ ότι η παρούσα παρακμιακή παραχάραξη πολιτεύματος, μάλλον οφείλεται σε έλλειψη, παρά σε περίσσεια δημοκρατικών ελευθεριών.