Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 78,803 εγγεγραμμένα μέλη και 3,054,556 μηνύματα σε 93,221 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 783 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Μοιραζόμαστε ποιήματα

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη suspiria
H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε στις 10:31, 08-06-07:

#51
Αρχική Δημοσίευση από DrStrangelove
Θεατρίνοι

Στήνουμε θέατρα και τα χαλνούμε
όπου σταθούμε κι όπου βρεθούμε
στήνουμε θέατρα και σκηνικά,
όμως η μοίρα μας πάντα νικά

και τα σαρώνει και μας σαρώνει
και τους θεατρίνους και το θεατρώνη
υποβολέα και μουσικούς
στους πέντε ανέμους τους βιαστικούς

Σάρκες, λινάτσες, ξύλα, φτιασίδια,
ρίμες, αισθήματα, πέπλα, στολίδια,
μάσκες, λιογέρματα, γόοι και κραυγές
κι επιφωνήματα και χαραυγές

ριγμένα ανάκατα μαζί μ'εμάς
πες που πού πάμε ; πες μου πού πάς ;
πάνω απ'το δέρμα μας γυμνά τα νεύρα
σαν τις λουρίδες ονάγρου ή ζέβρα

γυμνά κι ανάερα, στεγνά στην κάψα
πότε μας γέννησαν ; πότε μας θάψαν ;
και τεντωμένα σαν τις χορδές
μιας λύρας που ολοένα βουίζει.
Δες και την καρδιά μας
ένα σφουγγάρι,
στο δρόμο σέρνεται και στο παζάρι
πίνοντας το αίμα και τη χολή
και του τετράρχη και του ληστή.

Γιώργος Σεφέρη, Μέση Ανατολή Αύγουστος του 43'
Απο τα αγαπημένα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 22:49, 14-06-07:

#52
Πατρότητα, του Cesare Pavese

'Αντρας μόνος αντίκρυ στην ανώφελη θάλασσα,
περιμένοντας το βράδυ, περιμένοντας το πρωί.
Τα παιδιά παίζουν, μα ο άντρας αυτός θα ήθελε
να έχει ένα παιδί και να το βλέπει να παίζει.
Μεγάλα σύννεφα φτιάχνουν ένα παλάτι στο νερό
που κάθε μέρα καταστρέφεται και ξαναγίνεται
και βάφει τα παιδιά στο πρόσωπο.

Πάντα θα υπάρχει η θάλασσα.

Το πρωινό πληγώνει.
Σ'αυτή την υγρή αμουδιά σέρνεται ο ήλιος,
πιασμένος σε δίχτυα και πέτρες.
Βγαίνει ο άντρας στον θολό ήλιο
και περπατάει κατά μήκος της θάλασσας.
Δεν κοιτάζει τους μουσκεμένους υγρούς αφρούς
που βρέχουν την ακτή και δεν ησυχάζουν πια
ποτέ.

Αυτή την ώρα τα μωρά λαγοκοιμούνται
ακόμα στη θαλπωρή του κρεββατιού.
Αυτή την ώρα λαγοκοιμάται στο κρεβάτι
μια γυναίκα, που θα έκανε έρωτα αν δεν ήταν
μοναχή της. Ο άντρας γδύνεται αργά και
η γυναίκα κατεβαίνει στη θάλασσα.

Κατόπιν, τη νύχτα, που η θάλασσα ξεθυμαίνει
ακούει το μεγάλο κενό που υπάρχει κάτω
από τα αστέρια.
Τα παιδιά μέσα στα κοκκινισμένα
σπίτια σκουντουφλάνε από τη νύστα και
κάποιο κλαίει.
Ο άντρας, κουρασμένος
απ'την αναμονή σηκώνει τα μάτια του
στ'αστέρια που δεν νοιώθουν τίποτα.
Υπάρχουν γυναίκες που αυτή την ώρα
ξεντύνουν ένα παιδί και το κοιμίζουν.
Υπάρχει σ'ένα κρεβάτι κάποια αγκαλιασμένη
μ'έναν άντρα.

Από το σκοτεινό παράθυρο
μπαίνει ένα βραχνό λαχάνιασμα που κανείς
δεν το ακούει, παρά μονάχα ο άντρας
που ξέρει όλη την ανία της θάλασσας

Οκτώβριος 1935

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 00:22, 17-06-07:

#53
Αχρωματοψία
by Isiliel


Καθημερινά, τα ασπρόμαυρα ανθρωπάκια, ξυπνάνε μέσα στα άχρωμα σκεπάσματα τους, φορούν τα άσπρα ρούχα τους, χαϊδεύουν τον μαύρο σκύλο τους και φιλούν στο μέτωπο τα ασπρόμαυρα παιδιά τους. Έπειτα, αφού ποτίσουν τα άχρωμα λουλούδια στον κήπο, παίρνουν το άσπρο αυτοκίνητό τους και διασχίζουν την μαύρη πόλη…





Μπαίνουν στα supermarket, με τα χρωματιστά προϊόντα πάνω στα χρωματιστά ράφια και τις χρωματιστές διαφημίσεις στους τοίχους, και αγοράζουν αγάπη με το κιλό, ανθρωπιά σε κονσέρβα και φιλότιμο σε φέτες μαζί με εμφιαλωμένες συνειδήσεις.
Αν περισσεύει κάνα φράγκο, περνούν και από το ράφι με τα delicatessen για τυποποιημένη τρυφερότητα και μπισκότα με γεύση χαράς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,873 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 09:06, 19-06-07:

#54

Και η γρι ζωή συνεχίζει...
(αν και εξαρτάται μόνο από μας να της δώσουμε χρώμα)


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:39, 19-06-07:

#55
And Death Shall Have No Dominion
By Dylan Thomas
Μετάφραση by Isiliel
(Δέχομαι διορθώσεις)

Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.
Γυμνοί, οι νεκροί θα γίνουν ένα
Με τον άνθρωπο στον ανέμο και το δυτικό φεγγάρι
Όταν τα οστά τους θα ασπρίσουν και τα λευκά οστά θα χαθούν,
Θα έχουν άστρα στους αγκώνες και τα πόδια
Κι αν τρελαθούν θα έχουν λογική,
Κι αν στη θάλασσα βουλιάξουν, ξανά θα αναδυθούν
Κι αν οι ερωτευμένοι χαθούν, η αγάπη θα αντέξει
Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.

Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.
Κάτω από το θαλασσινό τους σάβανο
Θα κείτονται καιρό χωρίς να πεθαίνουν, ανεμοδαρμένοι
Καθώς θα στροβιλίζονται στους τροχούς των μαρτυρίων
και οι κλειδώσεις θα υποχωρούν
Δεμένοι θα είναι στον τροχό, μα δε θα σπάσουν
Η πίστη στα χέρια τους θα σπάσει στα δυό
Και δαιμονικοί μονόκεροι θα τους διαποτίσουν.
Κατεστραμένοι, μα δε θα ραγίσουν
Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.

Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.
Δεν θα κλαίνε πια οι γλάροι στʼ αυτιά τους
και τα κύματα με πάταγο στην ακροθαλασσιά
εκεί που άνθιζε λουλούδι, δεν θα υπάρχει πια άνθος,
να σηκώσει την κορφή του στης βροχής το ξέσπασμα
Κι αν θα 'ναι τρελοί και καρφωμένοι στο θάνατο,
Θα ξεμυτίζουν από τις μαργαρίτες
Σπάζοντας στον ήλιο, μέχρι να μην υπάρχει ήλιος πια.
Και ο θάνατος δε θα ʽχει πια εξουσία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 01:16, 21-06-07:

#56
H Παρουσία
Οδ. Ελύτη

Μ. Ν.:Περπατώ μες στ΄αγκάθια μες στα σκοτεινά σ΄αυτά που΄ναι να γίνουν και στ΄αλλοτινά κι έχω για μόνο μου όπλο μόνη άμυνα τα νύχια μου τα μωβ σαν τα κυκλάμινα.

Α.: Παντού την είδα. Να κρατάει ένα ποτήρι και να κοιτάζει το κενό. Ν΄ακούει δίσκους ξαπλωμένη χάμου. Να περπατάει στο δρόμο με φαρδιά παντελόνια και μια παλιά καμπαρντίνα. Μπρος από τις βιτρίνες των παιδιών. Πιο θλιμμένη τότε. Και στις δισκοθήκες, πιο νευρική, να τρώει τα νύχια της. Καπνίζει αμέτρητα τσιγάρα. Είναι χλωμή και ωραία. Μα να της μιλάς ούτε που ακούει καθόλου. Σα να γίνεται κάτι αλλού – που μόνο αυτή το ακούει και τρομάζει. Κρατάει το χέρι σου σφιχτά, δακρύζει, αλλά δεν είναι ε κ ε ί. Δεν την έπιασα ποτέ και δεν της πήρα τίποτα.

Μ.Ν.: Τίποτα δεν κατάλαβε. Όλη την ώρα μου έλεγε “θυμάσαι;” Τι να θυμηθώ. Μονάχα τα όνειρα θυμάμαι γιατί τα βλέπω νύχτα. Όμως τη μέρα αισθάνομαι άσχημα – πως να το πω: απροετοίμαστη. Βρέθηκα μέσα στη ζωή τόσο άξαφνα – κει που δεν το περίμενα καθόλου. Έλεγα “μπα θα συνηθίσω”. Κι όλα γύρω μου έτρεχαν. Πράγματα και άνθρωποι έτρεχαν, έτρεχαν – ώσπου βάλθηκα κι εγώ να τρέχω σαν τρελή. Αλλά φαίνεται, το παράκανα. Επειδή - δεν ξέρω – κάτι παράξενο έγινε στο τέλος. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό κι ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα ερχόταν το αίμα κι ύστερα ο χτύπος κι η κραυγή. Και τώρα όταν ακούω να βρέχει δεν ξέρω τι με περιμένει...



Ό, τι να δεις – καλώς το βλέπεις αρκεί να΄ναι: Αναγγελία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 01:44, 21-06-07:

#57
Ιωάννης Πολέμης
Παραδειγματικόν
(τίτλος πρωτότυπου Νερωμένο κρασί)

Ό,τι κι αν είχε το 'χασε: γυναίκα, βιός, παιδιά του,
τίποτε δεν τ' απόμεινε στερνή παρηγοριά.
Πέταξ' η έννοια από το νου κι η ελπίδα απ' την καρδιά του
κι η υπομονή εμαρμάρωσε στα στήθη του βαριά.
Όπως τα λείψανα περνούν, περνάει αργά ο καιρός του
και ζη, δίχως ο δύστυχος να ξέρη το γιατί.
Μες στην ταβέρνα ολημερίς με το ποτήρι εμπρός του
του κάκου εκεί κι ανώφελα τη λησμονιά ζητεί.

«Καταραμένε κάπελα και κλέφτη ταβερνιάρη,
τι το νερώνεις το κρασί, και πίνω απ' το ξανθό,
και πίνω κι απ' το κόκκινο κι από το γιοματάρι
κι απ' το σώσμα το τραχύ, πίνω και δε μεθώ;

Δεν ήρθα για ξεφάντωμα μήτε για πανηγύρι,
ήρθα να βρω τη λησμονιά στο θάνατο κοντά...»
Κι ο κάπελας, γεμίζοντας και πάλι το ποτήρι,
με θλιβερό περίγελο στα λόγια του απαντά:

«Τι φταίω εγώ αν τα δάκρυα, που απελπισμένος χύνεις,
πέφτουν μες στο ποτήρι σου, σταλαγματιές θολές,
και το νερώνουν το κρασί κι αδύνατο το πίνεις;
Τι φταίω εγώ κι αν δεν μεθάς, τι φταίω εγώ κι αν κλαίς;»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ (...του πατρός ΜΠΛΟΥΜ και του υιου...)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ
Ο ...του πατρός ΜΠΛΟΥΜ και του υιου... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 36 ετών . Έχει γράψει 242 μηνύματα.

O ΜΠΕΡΔΕΜΕΝΟΣ έγραψε στις 00:33, 24-06-07:

#58
Μονοτονία (Κ.Καβάφης)

Αυτά που έρχονατι, κανείς εύκολα τα εικάζει.
Είναι τα χτεσινά, τα βαρετά εκείνα.
Και καταντά το αύριο πια, σαν αύριο να μη μοιάζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 15:07, 25-06-07:

#59
VII

Κάτω στης μαργαρίτας τ' αλωνάκι
Στήσαν χορό τρελό τα μελισόπουλα
Ιδρώνει ο ήλιος τρέμει το νερό
Φωτιάς σουσάμια σιγοπέφτουνε
Στάχυα ψηλά λυγίζουνε τον μελαψό ουρανό.

Με χείλια μπρούτζινα κορμιά γυμνά
Τσουρουφλισμένα στο τσακμάκι του οίστρου
Εέ!εέ! Τραντάζοντας διαβαίνουν οι αμαξάδες
Στο λάδι της κατηφοριάς τ' αλόγατα βουλιάζουν
Τ' αλόγατα ονειρεύονται
Μια πολιτεία δροσερή με γούρνες μαρμαρένιες
Ένα τριφύλλι σύννεφο έτοιμο να χυθεί
Στους λόφους των λιγνών δεντρών που ζεματάν' τ' αφτιά τους
Στα ντέφια των μεγάλων κάμπων που χοροπηδάν τις καβαλίνες τους.

Πέρα μες στα χρυσά νταριά κοιμούνται αγοροκόριτσα
Ο ύπνος τους μυρίζει πυρκαγιά
Στα δόντια τους ο ήλιος σπαρταράει
Απ' τη μασχάλη τους γλυκά στάζει το μοσχοκάρυδο
Κι η άχνα πιωμένη με βαριές χτυπιές παραπατά
Στην αζαλιά στην έλισσα και στη μοσκοϊτιά!



Μάντεψε ποιός....Μα φυσικά Ελύτης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 18:24, 25-06-07:

#60
Τόσο πολύ τη μέθυσε ο χυμός του ήλιου
που έγειρε το κεφάλι της και δέχτηκε να γίνει,
σιγά-σιγά: η μικρή Πορτοκαλένια!
Eτσι καθώς γλαυκόλαμψαν οι εφτά ουρανοί,
έτσι καθώς αγγίξαν μια φωτιά τα κρύσταλλα,
έτσι καθώς αστραψανε χελιδονοουρές,
σάστησαν πάνω οι άγγελοι και κάτω οι κοπελιές,
σάστησαν πάνω οι πελαργοί και κάτω τα παγόνια,
κι όλα μαζί συνάχτηκάν κι όλα μαζί την είδαν,
κι όλα μαζί τη φώναξαν: Πορτοκαλένια!
Μεθάει το κλήμα κι ο σκορπιός, μεθάει ο κόσμος όλος,
όμως της μέρας η κεντιά τον πόνο δεν αφήνει.
Τη λέει ο νάνος ερωδιός μέσα στα σκουληκάκια,
τη λέει ο χτύπος του νερού μες στις χρυσοστιγμές,
τη λέει κ' η δρόσο στου καλού βοριά το απανωχείλι:
-Σήκω μικρή, μικρή, μικρή πορτοκαλένια!
Oπως σε ξέρει το φιλί κανένας δεν σε ξέρει.
Μήτε σε ξέρει ο γελαστός θεός,
που με το χέρι του ανοιχτό στη φλογερή αντηλιά
γυμνή σε δείχνει στους τριανταδυό ανέμους!

Η πορτοκαλένια, Οδυσσέα Ελύτη


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:53, 28-06-07:

#61
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ

Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρ-
χουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ' αυτήν
την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους.
Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της
ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας
και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν
στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρ-
χόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμέ-
νο δέρας της υπάρξεώς μας.

Α.Εμπειρίκος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 23:30, 01-07-07:

#62
Κατά Σαδδουκαίων

Πλήθος Σαδδουκαίων
Ρωμαίων υπαλλήλων
μάντεις και αστρονόμοι
(κάποιος Βαλβίλος εξ Εφέσου)
περιστοιχίζουν τον Αυτοκράτορα.
Κραυγές απ' τον προνάρθηκα του Ναού.
Απ' τη φατρία των Εβιονιτών κραυγές:
Ο ψευδο-Μάρκελος να παριστάνει το Χριστό.
Διδάσκετε την επανάστασιν Κατά του πρίγκιπος
Οι Χριστιανοί νάχουνε δούλους Χριστιανούς.

Η αριστοκρατία του Ναού να εκλείψει.
Εγώ απέναντί σας ένας μάρτυρας
η θέλησή μου που καταπατήθηκε
τόσους αιώνες.

Τους ύπατο
uς εγώ ανάδειξα στις συνελεύσεις
κι αυτοί κληρονομήσανε τα δικαιώματα
φορέσαν πορφυρούν ατίθασον ένδυμα
σανδάλια μεταξωτά η πανοπλία-
εξακοντίζουν τα βέλη τους εναντίον μου *
η θέλησή μου που καταπατήθηκε
τόσους αιώνες.

Τους άλλους απ την πέτρα και το τείχος μου
καθώς νερό πηγής τους είχα φέρει
η θρησκεία τους μυστηριώδης δεισιδαιμονία
τ' άλογά τους απ' τον κάμπο μου.
δε μου επέτρεψαν να δω τον Αυτοκράτορα
τους ύπατους δεν άφηναν να πλησιάσω
σε μυστικά συμπόσια και ένδοξα
τη θέλησή μου την καταπατήσανε
τόσους αιώνες.

Τώρα κι εγώ υποψιάζομαι
όλο το πλήθος των αυλοκολάκων
όλους τους ταπεινούς γραμματικούς
τους βραβευμένους με χρυσά παράσημα
λεγεωνάριους και στρατηλάτες
υποψιάζομαι τις αυλητρίδες τη γιορτή
όλους τους λόγους και προπόσεις
αυτούς που παριστάνουνε τους εθνικούς
τον πορφυρούν χιτώνα του πρίγκιπος
τους συμβουλάτορες και τους αιρετικούς
υποψιάζομαι συνωμοσία
νύκτα θα ρεύσει πολύ αίμα
νύχτα θα εγκαταστήσουν τη βασιλεία τους
νέοι πρίγκιπες με νέους στεφάνους
οι πονηροί ρωμαίοι
uπάλληλοι του

*του αυτοκράτορος

τοιμάζουνε κρυφά να παραδώσουν
να παραδώσουν τα κλειδιά και την
υπόκλισή τους.

Εγώ πάλι μέσα στο πλήθος διακλαδίζομαι
η θέλησή μου διακλαδίζεται μέσα στο πλήθος
μαζεύω τους σκόρπιους σπόρους μου
για την καινούρια μακρινή μου ανάσταση
μαζεύω.


Μιχάλης Κατσαρός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 16:15, 10-07-07:

#63
Η διαθήκη μου (Μιχάλης Κατσαρός)

Αντισταθείτε
σ'αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι
και λέει : καλά είμαι εδώ.
Αντισταθείτε σ'αυτόν που γύρισε πάλι
και λέει : Δόξα σοι ο Θεός.
Αντισταθείτε
στον περσικό τάπητα των πολυκατοικιών
στον κοντό άνθρωπο του γραφείου
στην εταιρία εισαγωγαί - εξαγωγαί
στην κρατική εκπαίδευση
στο φόρο
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε
σ' αυτόν που χαιρετάει απ' την εξέδρα ώρες
ατέλιωτες τις παρελάσεις
σ' αυτή την άγονη κυρία που μοιράζει σμύρναν
σε μένα ακόμα που σας ιστορώ.
Αντισταθείτε πάλι σ' όλους αυτούς που λέγονται
μεγάλοι
στον πρόεδρο του Εφετείου αντισταθείτε
στις μουσικές τα τούμπανα και τις παράτες
σ' όλα τ' ανώτερα συνέδρια που φλυαρούνε
πίνουν καφέδες σύνεδροι συμβουλατόροι
σ' όλους που γράφουν λόγους για την εποχή
δίπλα στη χειμωνιάτικη θερμάστρα
στις κολακίες τις ευχές τις τόσες υποκλίσεις
απο γραφιάδες και δειλούς για το σοφό
αρχηγό τους.
Αντισταθείτε στις υπηρεσίες των αλλοδαπών
και διαβατηρίων
στις φοβερές σημαίες των κρατών και τη
διπλωματία
στα εργοστάσια πολεμικών υλών
σ' αυτούς που λένε λυρισμό τα ωραία λόγια
στα θούρια
στα γλυκερά τραγούδια με τους θρήνους
στους θεατές
στον άνεμο
σ' όλους τους αδιάφορους και τους σοφούς
στους άλλους που κάνουνε το φίλο σας
ως και σε μένα, σε μένα ακόμα που σας ιστορώ αντισταθείτε.
Τότε μπορεί βέβαιοι να περάσουμε προς την
Ελευθερία.
(........)
Και συ λοιπόν
στέκεσαι έτσι βουβός με τόσες παραιτήσεις
απο φωνή
απο τροφή
απο άλογο
απο σπίτι
στέκεις απαίσια βουβός σαν πεθαμένος:
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σου τάζουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fairytale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fairytale
H fairytale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Φιλόλογος . Έχει γράψει 130 μηνύματα.

H fairytale έγραψε στις 21:49, 12-07-07:

#64
Ανάσκαψα όλη τη γη να σε βρω.

Κοσκίνισα μες την καρδιά μου την έρημο

ήξερα πως δίχως τον άνθρωπο

δεν είναι πλήρες του ήλιου το φως.

Ενώ, τώρα,

κοιτάζοντας μές από τόση διαύγεια τον κόσμο,

μες από σένα, πλησιάζουν τα πράγματα,

γίνονται ευδιάκριτα,

γίνονται διάφανα,

τώρα μπορώ ν'αρθρώσω την τάξη του

σ'ένα μου ποίημα.

Παίρνοντας μια σελίδα θα βάλω σ'ευθείες το φως.

Ν.Βρεττάκος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fairytale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fairytale
H fairytale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Φιλόλογος . Έχει γράψει 130 μηνύματα.

H fairytale έγραψε στις 21:50, 12-07-07:

#65
Σου απλώνω το χέρι
όχι για να μου το απλώσεις κι εσύ
Σε κοιτώ στα μάτια
όχι για να με κοιτάξεις κι εσύ
Σου λέω γλυκά λόγια
όχι για να μου πείς κι εσύ τα ίδια
Σε αγαπώ
όχι γιατί μπορεί κι εσύ να μʼ αγαπάς
Αλλά, γιατί έτσι θέλω.

Γ.Δαμασκηνός

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 10:56, 14-07-07:

#66
Κάτι που μας εκφράζει είναι το topic. Τα δικά μου τα αφήνω προς το παρόν :

''Μα κάτι με εξαναγκάζει σε αυτή
την ατέλειωτη,
παράλογη και παλιά περιπέτεια,
και συνεχίζω να ψάχνω όσο διαρκεί
το βράδυ
την άλλη τίγρη,
εκείνη που δεν είναι στο ποιήμα''.


Χ.Λ.Μπόρχες
Η άλλη τίγρη

(αφιερωμένο σε όλους τους θαμώνες του internet με πολύ νόημα)
Αναζητήστε τις εξαιρέσεις στον κανόνα, αυτό θέλει να πει ο ποιητής, τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο, κι όταν οι εξαιρέσεις συναντιέστε σ'αυτό το χαοτικό δίχτυ που λέγεται internet μην προσπερνάτε ο ένας τον άλλον και μην ξεχνάτε).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη DrStrangelove : 14-07-07 στις 13:31.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

adespoto

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη adespoto
H adespoto αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Εκπαιδευτικός και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,321 μηνύματα.

H adespoto ειμαι ερωτευμένη!!!! έγραψε στις 19:22, 14-07-07:

#67
"Να δεις που πάλι σύντροφοι
θα'μαστε στους αγώνες.
Η ταξική προέλευση
κρατάει για αιώνες.
Αυτή κι αν είναι έρωτας
αυτή κι αν είναι κάρμα.
Ξυπνάτε ζώα μου αργά
πήρε φωτιά η φάρμα!"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 23:00, 15-07-07:

#68
Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου…

Sarah Kane από το «Λαχταρώ»

Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου…
Και να σου κάνω τα ψώνια σου, και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,
Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,
Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,
Και να σου δίνω τα ρούχα μου, και να σου λέω πόσο μʼ αρέσουν τα παπούτσια σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,
Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,
Και να σου φιλάω τα πόδια σου,
Και να σου κρατάω το χέρι σου,
Και να βγαίνουμε για φαγητό, και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,
Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου, και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,
Και να γελάω με την παράνοια σου,Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς, και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες, και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες, και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,
και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι, και
να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,
Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,
Και να σʼ αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,
Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,
Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,
Και να μη γελάω με τα αστεία σου, και να σε θέλω το πρωί αλλά να σʼ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.
Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.
Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,
Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,
Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,
Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,
Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,

Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,
Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,
Και να παρακαλάω να σʼ ήξερα μια ζωή.
Και νʼ ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,
Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,
Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,
Και τόνα σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,
Και να σʼ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,
Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,
Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,
Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,
Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου, και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,
Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,
Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,
Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες, και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,
Και να λιώνω όταν χαμογελάς και να διαλύομαι όταν γελάς,

Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,
Και νʼ αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απʼ το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,
Και νʼ αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,
Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σʼ αγαπούσε,
Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,
Και να σʼ αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,
Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,
Και να μη σʼ αφήνω να σηκωθείς απʼ το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,
Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω,
Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι,
Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,
Και να θέλω ότι θέλεις,

Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής, Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,
Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο, Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω, Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,
Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απʼ ζωή σου,
Και να ξεχνάω ποιος είμαι, Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,

Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο
Τον ακάθεκτο
Τον ακατάλυτο
Τον ακατάσβεστο
Τον μεταρσιωτικό
Τον ψυχαναλυτικό
Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,
ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ

για την Αντιγραφή από κάποιο Blog : Isiliel

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Εδάδ

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Εδάδ
H Εδάδ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,127 μηνύματα.

H Εδάδ www.youtube.com/watch?v=-WhQ5TiBHVk έγραψε στις 23:05, 15-07-07:

#69
Ανατριχίλα!
Πολύ έντονα συναισθήματα.
Τέλος αναμενόμενο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 23:43, 15-07-07:

#70
Θέλω να μου χαρίσεις κάτι -Ό,τι θές
Ό,τι θέλω;Τ'ορκίζεσαι;-Στ' ορκίζομαι.
Είναι δύσκολο-Δεν πειράζει
Είναι ακριβό -Δεν με νοιάζει
Είναι σπάνιο-Τόσο το καλύτερο
Είναι επικίνδυνο-Δεν φοβάμαι
Μπορείς να καείς άμα το πιάσεις-Θα γίνω νερό να σβήσω τη φωτιά
Μπορεί να σου γλιστρήσει από τα χέρια και να φύγει-Θα το ξαναπιάσω
Μπορεί να πάει πολύ μακρυά-Θα το κυνηγήσω
Μπορεί να χαθεί στον ουρανό-Θα γίνω πουλί να το ψάξω
Μπορεί να βυθιστεί στη θάλασα-Θα γίνω αγκίστρι να το πιάσω
Μπορεί να πνιγεί στο σκοτάδι-Θα περιμένω τα χαράματα
Μα μπορεί να χαθεί ως τότε-Θα φέρω τα αστέρια να φωτίσουν πιο νωρίς
Είναι τόσο μικρό, δεν θα μπορέσεις να το πιάσεις-Θα ζητήσω από ένα μυρμήγκι να με βοηθήσει
Κι αν είναι μεγάλο σα σπίτι;-Θα φέρω γερανό
Κι αν είναι μεγάλο σαν βουνό;-Θα φέρω έναν γερανό πιο μεγάλο από βουνό.
Υπάρχει;-Θα τον φτιάξω
Που ξέρεις να φτιάχνεις γερανούς;-Δεν ξέρω
Τότε;-Τότε θα μάθω
Από που;-Από τα βιβλία
Κι αν δεν το λένε τα βιβλία;-Θα βρω τον γέροντα που φτιάχνει γερανούς
Κι αν έχει πεθάνει;-Θα βρω τον άλλον γέροντα
Ποιον άλλο γέροντα;-Αυτόν που ξέρει όλα τα βότανα
Όλα τα βότανα;-Όλα τα χόρτα και τα μικρά άνθη του αγρού, ξέρει τι μάγια κρύβουν
Και πως θα φέρει εκείνος το βουνό;-΄Οχι εκείνος, εγώ. θα μου δώσει βότανα να πιω να γίνω τόσο δυνατός που θα μπορέσω να το σηκώσω το βουνό.
Εμένα θα με πάρεις αγκαλιά;-Πάντα
Τώρα.-Τώρα. Έλα τι θέλεις;
Θέλω να μου χαρίσεις κάτι -Ό,τι θές
Ό,τι ό,τι θέλω;Τ'ορκίζεσαι;-Στ' ορκίζομαι.
Θέλω....θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.-Να το φτιάξουμε
Με τι;- Με τι θέλεις;
Δεν ξέρω. -Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά
Όχι, όχι δεν είναι έτσι.-Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα, με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις.
Όχι, Όχι δεν θέλω κλειδί.-Γιατί;-Μπορεί να το χάσω.-θα στο κρεμάσω στο λαιμό.
Μπορεί να χαθώ κι εγώ.-Θα έρθω να σε βρω
Κι αν δεν μπορέσεις να με βρείς;-Θα μπορέσω
Κι αν είναι σκοτάδι;-Θα ανάψω κερί.
Κι αν λιώσει το κερί;-Ως τότε θα σε έχω βρει
Κι αν όχι;-Θα ψάχνω μέχρι να σε βρω
Πόσο θα ψάχνεις;-ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
Τι θα πει για πάντα;- Ότι Σ'ΑΓΑΠΩ.
Κι εγω τι θα κάνω ώσπου να με βρεις;-Μπορείς να κοιμηθείς.
Που;-Κάτω από μια μυρσινιά.
Που έχει μυρσινιές;-Παντού
Έχει και λιοντάρια παντού;-Όχι
Που έχει λιοντάρια;- Στη ζούγκλα
Είναι κοντά η ζούγκλα;-Πολύ μακρυά, στην άλλη άκρη του κόσμου
Δεν μπορούν να έρθουν εδώ ποτέ;-Ποτέ
Τ'ορκίζεσαι;-Στ'ορκίζομαι
Ξέχασα τι θα πει για πάντα-Θα πει ότι σ αγαπώ
Πόσο;-Ως τον ουρανό
Ναι, ναι να κοιμηθώ τώρα;-Ναι
Θα με πάρεις αγκαλιά;-Ναι
Θέλω να μου χαρίσεις κάτι. -΄Ο,τι θέλεις
Ό,τι ό,τι θέλω τ'ορκίζεσαι;-Ναι...

Ανθή Δοξιάδη-Τριπ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fairytale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fairytale
H fairytale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Φιλόλογος . Έχει γράψει 130 μηνύματα.

H fairytale έγραψε στις 22:03, 21-07-07:

#71
Ανιχνεύω αρχέγονους πόθους

και βαδίζω σε σένα

το κορμί σου χαράσσω με νόθους

στεναγμούς και μια πένα


To φιλί μου με πάθος σου δίνω

στα κρυφά στο σκοτάδι

και πολλά σ΄ αγαπώ ζωγραφίζω

στου ανέμου το χάδι


Τη φλόγα μου μέσα σου εκπνέω

και ανάσα σου δίνω

σ΄ αγαπώ να μου λες να σου λέω

τα φιλιά σου να πίνω


Κατευθείαν στο λάθος μαζί σου

και ας είμαι χαμένος

η δική μου ψυχή στη ζωή σου

στης οδύνης το μένος

Τάκης Τσαντήλας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,918 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 23:48, 23-07-07:

#72
"Die Lotosblume" - Heinrich Heine

Die Lotosblume ängstigt
Sich vor der Sonne Pracht,
Und mit gesenktem Haupte
Erwartet sie träumend die Nacht.

Der Mond, der ist ihr Buhle,
Er weckt sie mit seinem Licht,
Und ihm entschleiert sie freundlich
Ihr frommes Blumengesicht.

Sie blüht und glüht und leuchtet,
Und starret stumm in die Höh;
Sie duftet und weinet und zittert
Vor Liebe und Liebesweh

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 08:47, 24-07-07:

#73
In des Herzen heilig stille Raume
musst du fliehen aus des Leben Drang.
Freiheit ist nur in dem Reich der Traume,
und das Schone bluht nur im Gesang.


...κοντά σας ξανά το βράδυ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,873 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 12:20, 31-07-07:

#74
MARIA CRISTINA AZCONA "Children First"

Τα παιδιά είναι η πρώτη πρoτεραιότητά μας

Πρώτα τα παιδιά

Τα βαθειά καφετιά σας μάτια, αγαπημένα μου παιδιά
Είναι πάντα γαλανά, σαν διάφανος ουρανός,
Είναι φτιαγμένα απο τοπάζι, χρυσό και αέρινα φτερά
Κι έχουν την απλότητα των σφαιρικών αντικειμένων

Παιδιά, η ευτυχία σας είναι η πρώτιστη ευθύνη μας
Η δίψα μας, η δόξα μας,

Υπάρχουν πολλά παιδιά που αδυνατούν να μας μιλήσουν
Γιατʼ είναι αγέννητα, μα ταυτόχρονα θάʼ ναι εδώ και θάʼ ναι
πραγματικά

Υπάρχουν πολλά παιδιά που δεν μπορούν να παίξουν
Και να μας χαμογελάσουν
Διότι ο λιμός, τα ναρκωτικά, η διαφθορά,
Το μίσος και ο πόλεμος
Ακρωτηριάζουν το μυαλό και ολόκληρη τη ζωή τους

Είστε η πρώτη μας προτεραιότητα,
Πρίν απο το χρήμα, την υγεία και τον ρομαντισμό

Αγαπημένη μου δημιουργία, που ήρθες σʼ εμάς εδώ στη γή
Απο τον διάφανο κόσμο των Αγγέλων, με τον αέρα και την ανάσα
Η ψυχούλα σου είναι αγνή σαν τα διαυγή ρυάκια των βουνών
Και η Αγάπη είναι η πηγή των παιδικών ονείρων σου

Παιδί μου, το μέλλον σου είναι στα χέρια μας,
Γιʼ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε
Πρώτʼ απʼ όλα τις ανάγκες σου, αν και δεν διαμαρτύρεσαι
Διότι αδυνατείς να εκφραστείς

Εμείς είμαστε αυτοί που δεν μπορούμε να καταλάβουμε
Τις ανάγκες σου
Και πάντα ο κόσμος των ενηλίκων σε εγκαταλείπει
Ποιά είναι η θάλασσά σου, ποιά είναι η άμμος σου
Κραυγάζεις, το διάστημα, ο κάλλιστος χώρος να βρίσκεσαι

Υπάρχουν πολλά παιδιά ευρισκόμενα μακριά από εμάς
Σε άλλες πόλεις, δίχως ψωμί, σε αποτρόπαια θεάματα
Περιμένουν την βοήθεια απο τις άλλες χώρες
Μα δυστυχώς, δεν υπάρχει ακόμη ενας Νόμος
Να βοηθήσει στο δράμα τους

Παιδί, το μέλλον σου είναι στα χέρια μας
Γιʼ αυτό πρέπει να κατανοήσουμε
Ποιά είναι η θάλασσά σου, ποιά είναι η άμμος σου
Η παραλία σου, το σύμπαν σου, το κάλλιστο μέρος να σταθείς

Παιδί, η Ευτυχία σου είναι η πρώτη μας προτεραιότητα
Η δίψα μας, η δόξα μας,

Θα πρέπει να είσαι η πρώτη μας προτεραιότητα,
Πρίν απο το χρήμα, την υγεία και τον ρομαντισμό

Μαρία Χριστίνα Αζκόνα
Translation by Takis Ioannides

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fairytale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fairytale
H fairytale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Φιλόλογος . Έχει γράψει 130 μηνύματα.

H fairytale έγραψε στις 09:52, 19-08-07:

#75
Θαʼρθει καιρός που θʼαλλάξουν τα πράματα.
Να το θυμάσαι Μαρία.
Θυμάσαι Μαρία στα διαλείμματα εκείνο το παιχνίδι
που τρέχαμε κρατώντας τη σκυτάλη
-μη βλέπεις εμένα – μην κλαις. Εσύ είσʼ η ελπίδα
άκου θαʼρθει καιρός
που τα παιδιά θα διαλέγουνε γονιούς
δε θα βγαίνουν στην τύχη
Δε θα υπάρχουνε πόρτες κλειστές
με γυρμένους απέξω
Και τη δουλειά
θα τη διαλέγουμε
δε θαʼμαστε άλογα να μας κοιτάνε στα δόντια.
Οι άνθρωποι – σκέψου! – θα μιλάνε με χρώματα
κι άλλοι με νότες
Να φυλάξεις μονάχα
σε μια μεγάλη φιάλη με νερό
λέξεις κι έννοιες σαν κι αυτές
απροσάρμοστοι – καταπίεση – μοναξιά – τιμή – κέρδος – εξευτελισμός
για το μάθημα της ιστορίας.
Είναι Μαρία – δε θέλω να λέω ψέματα –
δύσκολοι καιροί.
Και θαʼρθουνε κι άλλοι.
Δεν ξέρω – μην περιμένεις κι από μένα πολλά –
τόσα έζησα τόσα έμαθα τόσα λέω
κι απʼ όσα διάβασα ένα κρατάω καλά:
Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος.
Θα την αλλάξουμε τη ζωή!
Παρʼ όλα αυτά Μαρία."

Κατερίνα Γώγου
«Ιδιώνυμο»

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Iduna

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Iduna
H Iduna αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 114 μηνύματα.

H Iduna (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε στις 14:37, 20-08-07:

#76
Το φως σπάει εκεί που κανένας ήλιος δε λάμπει - Thomas Dylan

Το φως σπάει εκεί που κανένας ήλιος δε λάμπει
Εκεί που καμιά θάλασσα δεν κυλάει, τα νερά της καρδιάς
Σπρώχνουν τα κύματα τους
Και, σπασμένα φαντάσματα με φωτοβόλα-σκουλήκια στα κεφάλια τους
Τα πλάσματα του φωτός
Λιμάρουν μέσα στη σάρκα εκεί που καμία σάρκα δε διακοσμεί τα κόκαλα.

Ένα κερί στο ύψος των μηρών
Ζεσταίνει τα νιάτα και το σπέρμα και καίει τους σπόρους των γερατειών
Εκεί όπου κανένας κόκκος δε σαλεύει,
Ο καρπός του ανθρώπου ξεζαρώνει στα αστέρια,
Λαμπερός σαν ένα σύκο
Εκεί όπου δεν υπάρχουν νεύρα, το κερί δείχνει τα δάκρυά του.

Η χαραυγή σπάει πίσω από τα μάτια
Από κοντάρια με κρανίο και πέλμα το ανεμόδαρτο αίμα
γλιστράει σαν μια θάλασσα
Χωρίς ούτε φράχτες, ούτε πασσάλους, οι αναβλύζουσες πετρελαιοπηγές του ουρανού
Στέλνουν πίδακες προς τη ράβδο
Που ραβδοσκοπεί με ένα χαμόγελο το πετρέλαιο των δακρύων.

Νύχτα στο στρογγύλεμα των εσοχών,
σαν κάποιο φεγγάρι κατράμι, το όριο των σφαιρών
Η μέρα φωτίζει το κόκαλο
Εκεί όπου δεν υπάρχει κρύο, οι θύελλες που σε γδέρνουν ξεκαρφιτσώνουν
Τα φορέματα του χειμώνα
Η μεμβράνη της άνοιξης κρέμεται από τα καλύμματα.

Το φως σπάει σε μυστικά οικόπεδα,
Σε άκρες της σκέψης όταν οι σκέψεις οσμίζονται στη βροχή
Όταν η λογική πεθαίνει,
Το μυστικό του εδάφους μεγαλώνει μέσω του ματιού,
Και το αίμα εκτοξεύεται στον ήλιο
Πάνω από τα άγονα νοικιαζόμενα αγροτεμάχια η χαραυγή κοκαλώνει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,633 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 15:47, 20-08-07:

#77
"The Melancholy Death Of Oyster Boy" - Tim Burton





Her wish came true
she gave birth to a baby.
But was this little one human?
Well, maybe...

Ten fingers, ten toes,
he had plumbing and sight.
He could hear, he could feel.
...But normal? Not quite.


This unnatural birth,
this canker, this blight,
was the start and the end
and the sum of their plight.

Not knowing what to name him,
they just called him Sam,
or sometimes,
"that thing that looks like a clam".

Everyone wondered,
but no one could tell.
When would young Oyster Boy
come out of his shell?


He came on tiptoe,
he came on the sly,
Sweat on his forehead,
and on his lips-a lie.

"Son, are you happy?
I don't mean to pry,
but do you dream of Heaven?
Have you ever wanted to die?"

Sam blinked his eye twice.
but made no reply.
Dad fingered his knife
and loosened his tie.

As he picked up his son,
Sam dripped on his coat.
With the shell to his lips,
Sam slipped down his throat.

A cross of gray driftwood
marked Oyster Boy's grave.
Words writ in the sand
promised Jesus would save.


But his memory was lost with one high-tide wave.


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 20:45, 20-08-07:

#78
Κάτι ολοζώντανο όποιος θέλει να γνωρίσει
πρώτα ζητά το πνεύμα να χωρίσει.
Τότε έχει τα κομμάτια όλα στο χέρι
και λείπει μοναχά ο πνευματικός δεσμός
για εγχείρηση της φύσης η χημεία το ξέρει

Φάουστ του Γκέτε

(είναι και επίκαιρο για μένα..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 20:56, 20-08-07:

#79
Tώρα μόλις τί λέει ο σοφός νοώ :
"O μαγικός ο κόσμος δεν εκλείστη,
κλειστός ο νους σου είναι, η καρδιά νεκρή !
Ακούραστος να λούσεις ΞΥΠΝΑ ΜΥΣΤΗ,
το γήινο στήθος μες τη ροδαυγή !''

Φάουστ και πάλι
(με πολύ νόημα ...)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 21:37, 20-08-07:

#80
Μην ψάχνεις να με βρεις πάνω στη γη,
ψάχνοντας μόνο χώματα θα δεις.

Κοίτα όμως βαθιά μέσα στην καρδιά σου,
μέσα από τους χτύπους και τα αλλά όνειρά σου.

Τότε θα δεις τι αγάπη σημαίνει
και μην κλαις αν κανείς δεν καταλαβαίνει.

Μην κλαις που εγω έχω φύγει από τη γη,
δεν έφυγα όμως από τη δικιά σου ζωή.

Όσο μ' αγαπάς όσο με σκέφτεσαι,
πάντα δίπλα σου έτσι με κρατάς.


Αγνωστου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:42, 20-08-07:

#81
'Αναρχη νύχτα

'Αναρχη και αγριεμένη νύχτα,
με ταξίδεψες με τις αισθήσεις,
σε δίχως ρεύμα και ομήγυρη τόπο
με ξεμονάχιασες,
για να με κάνεις σκλάβο της,
μ'ανακάτεψες με το χώμα,
με γονάτισες για ν'ανυψωθώ,
κι αφού απελευθέρωσες
δυο πυρακτωμένα σώματα
με σημάδεψες
για να μην σε ξεχάσω


Φλεβάρης 2006

(DrStrangelove άκα Aιθεροδρόμος)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 03:02, 21-08-07:

#82
ΜΗΝΥΜΑ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΥ ΓΕΛΩΤΟΠΟΙΟΥ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ
Νίκος Πιλάβιος

Παντρεμένη με παιδιά, κι είσαι σαν κορίτσι ακόμα,
έτοιμη πάντα, αν και βασίλισσα, να κάνεις κάποια σκανταλιά.
Πολύ νωρίς σε άφησʼ ο πατέρας σου μονάχη,
κι από τον άντρα σου δεν θα φύγεις ποτέ μακριά.

Χωμένη ώρες σε μελαγχολικές σπηλιές,
προσπαθείς να σώσεις μέσα σου κάτι ιερό,
που φυλακισμένο σε γωνιές κρυφές,
είναι σαν ζώο άγριο, σπάνιο, μοναχικό.

Ιππότες μπαίνουνε κρυφά απʼ τον άντρα σου στον κήπο,
φορώντας πανοπλίες βαμμένες με χρυσό,
τραγούδια λένε που σου ταράζουνε τον ύπνο,
μα δεν τολμά κανείς τους νʼ ανέβει στον κισσό.

Αγκαλιά με την κιθάρα σου
τις ώρες της μελαγχολίας σου μετράς,
και κανείς ζωγράφος το πορτραίτο σου δεν πετυχαίνει,
αφού όσο κι αν προσπαθούνε εσύ ποτέ σου δεν τους χαμογελάς.

Μα ʽγω μια μέρα θα σε κάνω να γελάσεις:
τους γελωτοποιούς του τόπου θα μαζέψω,
και τα πιο καλά απʼ τʼ αστεία μου,
μαζί μʼ αυτούς για σένανε θα παίξω.

Κι ύστερα τους τροβαδούρους όλους θα καλέσω
να σου τραγουδούν καθώς θα σκαρφαλώνω στον κισσό,
«το πιο καλό πορτραίτο σου Αρχόντισσά μου,
κοίτα το, είναι μέσα στα μάτια τα δικά μου».

http://www.paramithas.gr/2007/08/17/άσχετο/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 18:53, 22-08-07:

#83
Θυμήσου, Σώμα...

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεββάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κʼ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κʼ ετρέμανε μες στην φωνή — και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Κ.Π.Φ. Καβάφης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:47, 07-09-07:

#84
copy - paste ένα ποίημα του μεγάλου Γιώργου Σουρή με πολύ νόημα και πολύ επίκαιρο. Μην βαρεθείτε να το διαβάσετε ολόκληρο, διδάσκει....ΠΗΓΗ



ΤΟΥ ΠΑΛΑΤΙΟΥ Η ΠΥΡΚΑΓΙΑ

Φασουλῆς καὶ Περικλέτος,
ὁ καθένας νέτος σκέτος
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Οὔφ! ἄφησε μέ, Περικλῆ, καὶ σοῦ ῾χω μία λύπη!
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ γιὰ ποιὸ λόγο, βρὲ κουτέ; ἐσένα τί σοῦ λείπει;
ἔχεις τὰ παραδάκια σου, ἔχεις κι ἐμένα φίλο,
πηγαίνεις καὶ στὸ Φάληρο, τρῷς κάποτε καὶ ξύλο...
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Μὰ δὲν ἀφίνεις, Περικλῆ αὐτὰ τὰ χωρατά σου,
δὲν ἔρχεσαι γιὰ μία στιγμὴ καὶ λίγο στὰ σωστά σου;
Ἐδῶ ὁ κόσμος καίεται...
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Τί καίεται, βρέ, πάλι;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Νάτα! λοιπὸν στὴν πυρκαγιὰ δὲν ἤσουν τὴν μεγάλη;
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Ποιὰ πυρκαγιά;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Τοῦ Παλατιοῦ.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Ἐκάη τὸ Παλάτι;
Πάλι σὲ τρώει, φαίνεται, ἡ ἔρημή σου πλάτη.
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Μὰ πῶς, μωρέ; στὴν πίστη σου δὲν πῆρες σὺ χαμπάρι;
Ἐδῶ ὁ κόσμος σύσσωμος σηκώθη στὸ ποδάρι
καὶ ἔτρεχε ξεσκούφωτος στὸ ντάλα μεσημέρι,
καὶ ὅλοι ἐβαστούσανε κι ἕναν κουβᾶ στὸ χέρι.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Πάλι τὰ ἴδια μ᾿ ἄρχισες καὶ θὰ σὲ μπαγκλαρώσω.
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Βρὲ ἄφησέ με μία μικρὴ ἰδέα νὰ σοῦ δώσω
γι᾿ αὐτὸ τὸ φοβερὸ κακό, ποὺ πάλι μᾶς συνέβη,
γιατί ἐμένα ἄρχισε ὁ νοῦς μου νὰ σαλεύει.
Ἄκου λοιπόν.... ἐφύσαγε ἕνα μελτέμι πρώτης,
ὅταν ἐμπρός μου πέρασε δρομαῖος στρατιώτης.
Γειά σου τοῦ λέω, ἀδελφέ, μὰ στάσου καὶ κομμάτι,
πολλὰ τὰ ἔτη μ᾿ ἁπαντᾶ .... φωτιὰ εἰς τὸ Παλάτι!
Τότε κι ἐγώ, βρὲ Περικλῆ, διόλου καιρὸ δὲν χάνω,
τὸ βάζω εἰς τὰ τέσσερα καὶ στὸ παλάτι φθάνω,
καὶ τί νὰ δῶ, βρὲ μάτια μου;....σπίθες, καπνό, φαντάρους,
καὶ τὸν Τρικούπη στὴ σκεπὴ μὲ δυὸ ψηλοὺς κολλάρους,
καὶ νὰ σοῦ πῶ, βρὲ Περικλῆ, τὸν θαύμασα στ᾿ ἀλήθεια...
Εἶναι ὁ μόνος ἄνθρωπος, ποὔχει ζωὴ στὰ στήθια.
Μπορεῖ καὶ τὸν Κουταλιανὸ ὁλάκερο νὰ φάει.
αὐτὸς δὲν εἶναι ἄνθρωπος, αὐτὸς καὶ ποῦ δὲν πάει;
στὶς πυρκαγιές, στὰ δάνεια, στὶς Τράχωνες, στὰ δάση
στοὺς φόρους, στοὺς προβιβασμοὺς κι ὅπου ἀλλοῦ προφθάσει.
Προφθαίνει καὶ στὸ θέατρο ἀκόμη τοῦ Φαλήρου....
Αὐτὸς εἶν᾿ ἄνδρας τοῦ πυρός, καθὼς καὶ τοῦ σιδήρου,
γιατὶ σὲ τοῦτο τὸν καιρὸ ὅλ᾿ ἡ Ἑλλὰς ἀνάβει,
καὶ δὲν μπορεῖ κανεὶς γιατί καὶ πῶς νὰ καταλάβει.
Ἀλλ᾿ ἂς ἀφήσουμε αὐτὸν κι ἂς ἔλθουμε καὶ πάλι
στὴ φοβερὴ τὴν πυρκαγιὰ καὶ τὴν ἀνεμοζάλη.
Λοιπὸν κοντὰ στὸν Πρόεδρο στεκόταν ὁ Μαμούρης,
εἰς τὸν Μαμούρη δὲ κοντὰ στεκόταν ὁ Μπουντούρης,
εἰς τὸν Μπουντούρη δὲ κοντὰ στεκότανε ὁ Σοῦτσος,
καὶ εἰς τὸν Σοῦτσο δὲ κοντὰ στεκότανε ἕνας μοῦτσος,
καὶ εἰς τὸν μοῦτσο δὲ κοντὰ στεκότανε ὁ Λέλης,
καὶ εἰς τὸν Λέλη δὲ κοντὰ στεκόταν ὁ Γουβέλης,
καὶ στὸ Γουβέλη δὲ κοντὰ στεκότανε ὁ Λάγγες,
καὶ εἰς τὸν Λάγγες δὲ κοντά, ἕνα φουσάτο μάγγες,
καὶ εἰς τοὺς μάγγες δὲ κοντὰ καμπόσοι λωποδύτες,
καὶ πυροσβέστες ἄπειροι ἀπάνω στὶς σοφίτες,
καὶ ὁ Πηνειός, ὁ Τσέρνοβιτς, ὁ Σέκερης, ὁ Πάλλης,
ἀκόμη κι ὁ Γενήσαρλης, ὁ Λάμπρος ὁ Μιχάλης,
καὶ μὲ τὸ σκύλο του μαζὶ ὁ Φὼν Κολοκοτρώνης,
ὁ Γιώργης τῆς Δημήτραινας κι ὁ Σπύρος ὁ Πομόνης...
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ τέλος τί ἀπέγινε;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Τί ἤθελες νὰ γίνει
μέσα σὲ τέτοιο φλογερὸ καὶ ἄσβεστο καμίνι;
Πρῶτα ἐπήρανε φωτιὰ ἄξαφνα οἱ κουζίνες,
ἔπειτα πῆραν ἄξαφνα φωτιὰ καὶ οἱ κουρτίνες,
ἔπειτα πῆραν ἄξαφνα φωτιὰ κι οἱ καναπέδες,
ἔπειτα πῆραν ἄξαφνα φωτιὰ κι οἱ λακέδες,
κοντὰ σ᾿ αὐτοὺς τὸ θέατρο, μαζὶ κι ἡ ἐκκλησία,
καὶ τέλος πάντων ἔγινε ἑσπερινὴ θυσία.
Καὶ ὅταν πιὰ ἐπήρανε φωτιὰ καὶ τὰ φουγάρα,
ἀπελπίσθηκαν ὅλοι των καὶ ἄναψαν τσιγάρα.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Μὰ πές μου, τούτη τὴ φωτιὰ ποιὸς νὰ τὴν ἔχει βάλει;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Καὶ θέλει ρώτημα κι αὐτό, μωρὲ στραβὸ κεφάλι;
Τί ἄνθρωπος! ... αἰώνια ζητᾷ νὰ μὲ πειράζει!...
Σοῦ εἶπα ὅλες τί φωτιές, πὼς ὁ Μελᾶς τὶς βάζει.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Λοιπόν;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Λοιπὸν ἐκάηκαν καμπόσοι στρατιῶται,
μὰ παλληκάρια τῆς φωτιᾶς κι ἀληθινοὶ ἰππόται,
ποὺ βασιλιὰς γιὰ μία στιγμὴ λαχτάριζα νὰ γίνω,
νὰ τοὺς φορέσω στέφανο, καὶ Φασουλῆς νὰ μείνω.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ ποιοὶ ἀκόμη τὄδειξαν;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Οἱ σκαπανεῖς κι οἱ ναῦτες,
κι οἱ ἄλλοι ὅλοι ἤτανε σπουδαῖοι μυιγοχάφτες.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ λὲς ἡ νέα πυρκαγιά, νὰ ἔχει σημασία,
ἡ λὲς κι αὐτὴ πὼς ἔγινε γιὰ τὴ φωτοχυσία;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Ἔ! ὅταν βλέπεις σκαπανεῖς καὶ μέσα στὸ Παλάτι,
καὶ βασιλεῖς μὲ βασιλεῖς καὶ κράτη ἐπὶ κράτη,
καὶ στὰ καλὰ καθούμενα ἀνάβει καὶ ὁ θρόνος,
αὐτὸ θὰ πεῖ, συντέλεια, πὼς ἦλθε τοῦ αἰῶνος.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ ἡ ζημία πόσο λὲς νὰ εἶν᾿ ἀπάνω κάτω;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Ὅσα περίπου ἔχασε, θαρρῶ τὸ Συνδικάτο.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ τώρα τούτη τὴ ζημιὰ ποιὸς λὲς θὰ τὴν πληρώσει;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Στὴ ράχη σας ὁ βασιλιὰς κι αὐτὴ θὰ τὴν φορτώσει.
Καὶ τίποτα παράξενο ν᾿ ἀκούσεις σὲ κομμάτι
καινούργιους φόρους γιὰ φωτιὲς ποὺ βάζουν στὸ Παλάτι.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Καὶ ὕστερα ἀπ᾿ ὅλα αὐτὰ ὁ βασιληᾶς τί κάνει;
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Τοῦ τηλεγράφησαν, θαρρῶ, καὶ μὲ τὸ πρῶτο φθάνει.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Ἐγὼ σοῦ λέω πὼς αὐτὸς δὲν τὸ κουνάει διόλου
κι ἂν ὅλο τὸ Παλάτι του πάει κατὰ διαβόλου.
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Ἐγὼ σοῦ λέω πὼς θἄρθη...
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Ἐγὼ σοῦ λέω σκάσε.
ΦΑΣΟΥΛΗΣ
Ἐγὼ σοῦ λέω πὼς θὰ ῾ρθῆ καὶ νὰ μοῦ τὸ θυμᾶσαι.
ΠΕΡΙΚΛΕΤΟΣ
Μὰ σὺ τὸ παραξίλωσες μ᾿ αὐτό σου τὸ γινάτι...
ὄρσε λοιπὸν δυὸ τρεῖς σβερκιὲς καὶ σῦρε στὸ Παλάτι.
Ἰούλιος 1884

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

armonia (χριστινα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη armonia
H χριστινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H armonia έγραψε στις 13:10, 17-09-07:

#85
ολοι βαζετε ποιηματα γνωστων ποιητων....ας βαλω κ εγω ενα δικο μου!!!!
ειναι πολυ απλο,το ειχα γραψει στην τριτη δημοτικου...αλλα ηταν ολα μου τα ονειρα μεσα σε αυτο το ποιημα γιαυτο το αγαπω....

το συννεφο εκει ψηλα,
που τρεχει ολο βιαση,
ασπρο ειναι κ τ'αγαπω,
ψηλα να μ'ανεβασει!!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 22:49, 21-09-07:

#86

Ο έρωτας,
όνομά ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.


Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.


Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνον ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.


Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θυληκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.



Κική Δημουλά - "Ο Πληθυντικός Αριθμός"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 23:45, 21-09-07:

#87
Αρκτουρε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 14:53, 22-09-07:

#88
Corpse, αφού σου άρεσε βάζω ακόμα ένα.



Kάθε που σ' επισκέπτομαι
μονάχα ο καιρός που μεσολάβησε
από τη μια φορά στην άλλη έχει αλλάξει.
Kατά τα άλλα, όπως πάντα
τρέχει από τα μάτια μου ποτάμι
θολό το χαραγμένο όνομά σου
- ανάδοχος της μικρούλας παύλας
ανάμεσα στις δυο χρονολογίες
να μη νομίζει ο κόσμος ότι πέθανε
αβάπτιστη η διάρκεια της ζωής σου.
Eν συνεχεία σκουπίζω τις μαραμένες
κουτσουλιές των λουλουδιών προσθέτοντας
λίγο κοκκινόχωμα εκεί που ετέθη μαύρο
κι αλλάζω τέλος το ποτήρι στο καντήλι
με άλλο καθαρό που φέρνω.

Aμέσως μόλις γυρίσω σπίτι
σχολαστικά θα πλύνω το λερό
απολυμαίνοντας με χλωρίνες
και καυστικούς αφρούς φρίκης που βγάζω
καθώς αναταράζομαι δυνατά.
Mε γάντια πάντα και κρατώντας το σώμα μου
σε μεγάλη απόσταση από το νιπτηράκι
να μη με πιτσιλάνε τα νεκρά νερά.
Mε σύρμα σκληρής αποστροφής ξύνω
τα κολλημένα λίπη στου ποτηριού τα χείλη
και στον ουρανίσκο της σβησμένης φλόγας
ενώ οργή συνθλίβει τον παράνομο περίπατο
κάποιου σαλιγκαριού, καταπατητή
της γείτονος ακινησίας.

Ξεπλένω μετά ξεπλένω με ζεματιστή μανία
κοχλάζει η προσπάθεια να φέρω το ποτήρι στην πρώτη
τη χαρούμενη τη φυσική του χρήση
την ξεδιψαστική.
Kαι γίνεται πια ολοκάθαρο, λάμπει
το πόσο υποχόνδρια δε θέλω να πεθάνω

ακριβέ μου - πάρτο κι αλλιώς:
πότε δε φοβότανε το θάνατο η αγάπη;

Δημουλά Κική
Tο άλλοθι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chimera

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chimera
H Chimera αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 256 μηνύματα.

H Chimera In the deathcar έγραψε στις 14:59, 22-09-07:

#89
Η σειρά μου Αρκτούρε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 15:20, 22-09-07:

#90
Αφού τόσο σας άρεσε και πολύ χαίρομαι, σας δίνω κι αυτά τα λίγα υπέροχα λόγια της και σας αφήνω να την ανακαλύψετε μόνοι σας...



Κάτι σο επε βροχή,
κάτι σο επε Σεπτέμβρης,
κι γινε μορφή σου
τζάμι θολ
πο πίσω του μπορε
κανες νενόχλητα
μνες πρόοπτους
ν περάσει...

Κική Δημουλά

Από την ποιητική Συλλογή: Χλόη Θερμοκηπίου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 23:55, 25-09-07:

#91
Αρκτ
Δινω ψηφο εμπιστοσυνης, και αντιγραφω το αγαπημενο (αν και απο αναξιοπιστο χμεχμεχ φορουμ, αλλα δεν το βρισκω πουθενα προχειρο αλλου):


Ξανάρθε.
Τυλιγμενος μιαν απόχρωση ακαθόριστου.
Τα μάτια του βυθός χωρίς επιφάνεια,
τα χείλη του τομή μυστηρίου,
ψιλόβροχο η φωνή του.
Τα λόγια του τράπουλα
που πέφτει 'ετσι, πέφτει αλλιώς.
Θαμπός
Το σώμα του θυμαμαι,
και τα μαλλιά του λουσμένα με νιότη.
Το γέλιο του χάλασμα ψυχής.
Μέσα του έκρυβε έναν άνεμο
πού 'σκιζε τα χάρτινα όνειρά μου.
Μέσα μου έκλαιγε ένα αύριο.

Πάει καιρός
που είχα καταλάβει το χαμό του
σε ποτήρι επιχρυσωμένο με φθινόπωρο,
που σκέπασα την φωτογραφία του μ ένα σούρουπο,
κι έβαλα σύρτη στα τραγούδια μου.
Τόσος καιρός που ξεχαστήκαμε.

Ξανάρθε.
Μια μέρα θα ταν
που ξεχώσαμε τις περγαμηνές της μνήμης μας
και υπογράψαμε μια θεία συνέχεια,
που αγαπηθήκαμε

Χθες χωριστηκαμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Corpse Bride : 26-09-07 στις 00:01.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 00:01, 26-09-07:

#92
Κι αλλο ενα απο Γωγου:
Καμμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά και μπαίνεις.
Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου 72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς
Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και
οι φίλοι μου με φοβούνται. Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε
φορά που ακούω "Κατερίνα" τρομάζω.
Nομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε
πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος
το νου σου ε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Chimera

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Chimera
H Chimera αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 256 μηνύματα.

H Chimera In the deathcar έγραψε στις 01:12, 26-09-07:

#93
Ζωή του Κώστα Ουράνη
Κάποιες φορές, σα βράδιαζεν αργά στην κάμαρά μας,
τ' ωχρό κεφάλι γέρνοντας στην αγκαλιά μου απάνω
και με θλιμμένο ανάβλεμμα στυλά κοιτάζοντάς με,
«θα με ξεχάσεις;» ρώταγες «καλέ μου, σαν πεθάνω;»


Δε σ' απαντούσα. Την φωνή την πνίγαν οι λυγμοί μου,
κι έσφιγγα με παροξυσμό τ' αδύνατο κορμί σου,
σα να θελα μες στη ζωή να σε κρατήσω ενάντια
στο Χάρο, για, αν δεν μπόραγα, να πήγαινα μαζί σου.


Γιατ' ήσουν όλη μου η ζωή, χαρά της και σκοπός της,
κι όσο κι αν εστρεφόμουνα πίσω στα περασμένα
δεν έβλεπα, δεν ένιωθα κοντά μου άλλη από σένα.


Μου φαίνονταν αδύνατο δίχως εσέ να ζήσω.
Και τώρα που με άφησες, με φρίκη αναλογιέμαι
το θάνατό σου, αγάπη μου, πως πάω να συνηθίσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 13:36, 27-09-07:

#94
Κατάσταση πολιορκίας
Νάνος Βαλαωρίτης (1921)

Πολιορκούμεθα λοιπόν
Πολιορκούμεθα από ποιον
Από σένα κι από μένα απʼ τον τάδε και τον δείνα
Πολιορκούμεθα στενά
Από σύνορα, τελωνεία, ελέγχους διαβατηρίων, την Ιντερπόλ, τη στρατιωτική
Αστυνομία, τα τανκς, τη ρητορεία, τη βλακεία,
Απʼ τα παράσημα, τις στολές, τους εκφωνηθέντας λόγους
Τις υποσχέσεις, τις ψευτιές, την κουτοπονηριά
Τη δήθεν αγανάκτηση των ιθυνόντων, την υποκρισία
Την τηλεόραση, τη ραδιοφωνία, τα σαπούνια, τʼ απορρυπαντικά
Τις διαφημίσεις, τον τουρισμό, τα οργανωμένα ταξίδια, τις κρουαζιέρες
Τις γκαζιέρες, τα ψυγεία, τις κατασκηνώσεις, τους προσκόπους,
Τʼ άρθρα για την εκπαίδευση, την πολυκοσμία, τη σκόνη, τις ποιητικές συλλογές
Την έλλειψη ύδατος, τα λιπάσματα, τα νεύρα, την κακή χώνεψη, τη φαλάκρα,
Τους εφοπλιστές, το ποδόσφαιρο, τα λεωφορεία, την ακρίβεια, τις παθήσεις
Της σπονδυλικής στήλης, τη γραφειοκρατία, την καθυστέρηση, τις διαβεβαιώσεις,
Τις κριτικές, την εκκλησία, τα βασανιστήρια, τους καιροσκόπους,
Την υποψία, τους κατατρεγμούς, το φόβο, τη θρασύτητα, τους διαγωνισμούς
Καλλονής, την έλλειψη χρημάτων, την έλλειψη δικαιωμάτων, πολιορκούμεθα από τους βάναυσους
Τους άναρθρους, από τις μαύρες σκέψεις μας. Από τον εαυτό μας
Κι απʼ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,830 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 13:51, 27-09-07:

#95
Κι απʼ ό,τι άλλο βάλει ο νους σας πολιορκούμεθα στενά.
!!!
Ζήτω λοιπό η "Έξοδος των πολιορκουμένων"!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Εδάδ

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Εδάδ
H Εδάδ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,127 μηνύματα.

H Εδάδ www.youtube.com/watch?v=-WhQ5TiBHVk έγραψε στις 19:44, 27-09-07:

#96



Corpse με συνέθλιψες με αυτό, πες ότι ξέρεις τώρα!

Υπέροχο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 22:14, 27-09-07:

#97
Corpse, πολύ όμορφα όλα τα ποιήματα που έβαλες.. Ειδικά το πρώτο κατά σειρά..

Παραθέτω.

Σκύψε αν μπορείς στη θάλασσα τη σκοτεινή ξεχνώντας
τον ήχο μιας φλογέρας πάνω σε πόδια γυμνά
που πάτησαν τον ύπνο σου στην άλλη ζωή τη βυθισμένη.

Γράψε αν μπορείς στο τελευταίο σου όστρακο
τη μέρα τ' όνομα τον τόπο
και ρίξε το στη θάλασσα για να βουλιάξει.

Bρεθήκαμε γυμνοί πάνω στην αλαφρόπετρα
κοιτάζοντας τ' αναδυόμενα νησιά
κοιτάζοντας τα κόκκινα νησιά να βυθίζουν
στον ύπνο τους, στον ύπνο μας.
Eδώ βρεθήκαμε γυμνοί κρατώντας
τη ζυγαριά που βάραινε κατά το μέρος
της αδικίας.

Φτέρνα της δύναμης θέληση ανίσκιωτη λογαριασμένη
αγάπη
στον ήλιο του μεσημεριού σχέδια που ωριμάζουν,
δρόμος της μοίρας με το χτύπημα της νέας παλάμης
στην ωμοπλάτη·
στον τόπο που σκορπίστηκε που δεν αντέχει
στον τόπο που ήταν κάποτε δικός μας
βουλιάζουν τα νησιά σκουριά και στάχτη.

Bωμοί γκρεμισμένοι
κι οι φίλοι ξεχασμένοι
φύλλα της φοινικιάς στη λάσπη.

Άφησε τα χέρια σου αν μπορείς, να ταξιδέψουν
εδώ στην κόχη του καιρού με το καράβι
που άγγιξε τον ορίζοντα.
Όταν ο κύβος χτύπησε την πλάκα
όταν η λόγχη χτύπησε το θώρακα
όταν το μάτι γνώρισε τον ξένο
και στέγνωσε η αγάπη
μέσα σε τρύπιες ψυχές·
όταν κοιτάζεις γύρω σου και βρίσκεις
κύκλο τα πόδια θερισμένα
κύκλο τα χέρια πεθαμένα
κύκλο τα μάτια σκοτεινά·
όταν δε μένει πια ούτε να διαλέξεις
το θάνατο που γύρευες δικό σου,
ακούγοντας μια κραυγή
ακόμη και του λύκου την κραυγή,
το δίκιο σου·
άφησε τα χέρια σου αν μπορείς να ταξιδέψουν
ξεκόλλησε απ' τον άπιστο καιρό
και βούλιαξε,
βουλιάζει όποιος σηκώνει τις μεγάλες πέτρες.


Γυμνοπαιδία A΄. Σαντορίνη
Γιώργος Σεφέρης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,633 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 21:13, 29-09-07:

#98
"Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις,
(η μέρα που αφέθηκες κʼ ενδίδεις),
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη
που ευνοϊκά σε βάζει στην αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια.
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Aυτά πού θα σʼ τα δώσει ο Aρταξέρξης,
αυτά πού θα τα βρεις στη σατραπεία·
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμεις."

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 16:40, 11-10-07:

#99
"Αχ,
έτι κι έτι ψάχνω
όλα τα πιστευτά του κόσμου αλωνίζω
να βρω μια δεύτερη φωνή

απίστευτο πουλάκι έλα μέσα.."

Κική Δημουλά
"Νύν απολύεις"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 11:39, 14-10-07:

#100
Έχω μια χάρη.
Στην άνθησή μου φορώ στεφάνι
το μαρασμό.
Έχω μια χάρη. Τι μούχουν δώσει
και μούχουν πάρει
το γιορτασμό;


Μαρία Πολυδούρη
"Ηχώ στο Χάος"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 3 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    alcyone, El Salazar, ΙΑΝΟΥΣ

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους