Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 78,815 εγγεγραμμένα μέλη και 3,055,119 μηνύματα σε 93,254 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 456 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Μοιραζόμαστε ποιήματα

icfan

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη icfan
Ο icfan αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών . Έχει γράψει 9 μηνύματα.

O icfan έγραψε στις 20:53, 02-06-08:

#201
Archibald MacLeish

Γράμμα από την Αμερική

[…]
Για μας που δεν είχαμε τοίχους παλιούς μήτε φωνές τριγύρω μας,
Αυτός είναι ο τόπος μας, αυτό είναι το παλιό μας χώμα
Η γης ωμή, τα αίματα νοθεμένα κι οι ξένοι,
Τα μάτια διαφορετικά, ο άνεμος και οι καρδιές που αλλάζουν
Αυτά δε θα τα αφήσουμε και μας φωνάζουν οι παλαιοί.
Αυτός είναι ο τόπος μας, το αίμα μας, η γενιά μας.
[…]

Μτφ. Γιώργος Σεφέρης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,162 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 00:01, 08-06-08:

#202
Αιθέρια λάσπη

Τώρα ταξιδεύεις χωρίς φόβο
Δικαιωμένη ως τις άκρες των νυχιών σου
Περιφέροντας την αιθέρια λάσπη σου
Το άρωμα των ζαχαρωμένων σπονδύλων σου
Και τη φωταγωγία της γλώσσας σου
Στο χωρίς τέλος ξεκίνημα
Όλων των πιθανοτήτων
Σε ζηλεύω
Σε λυπάμαι
Σε αγνοώ
Σκύβεις πάνω από το λεκέ της ανυπαρξίας σου
Θρηνώντας που δεν είσαι περισσότερο νεκρή
Γιάννης Αγγελάκας
"Πως τολμάς και νοσταλγείς,τσόγλανε;"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αγριόπη

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Αγριόπη
H Αγριόπη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός . Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Αγριόπη έγραψε στις 18:00, 09-06-08:

#203
Όταν γεννιέται ένα παιδί
όλη φαμίλια του εύχεται γερό και έξυπνο να γίνει.
Εγω που με την εξυπνάδα μου ρήμαξα τη ζωή μου
εύχομαι ο γιος μου αγράμματος να μείνει
και φτωχός στο πνεύμα.
Έτσι, θα ζήσει γαλήνια κι ωραία
σαν υπουργός της κυβερνήσεως.
Μπ. Μπρεχτ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Αρκτούρος

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη Αρκτούρος
Ο Αρκτούρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 465 μηνύματα.

O Αρκτούρος έγραψε στις 18:25, 15-06-08:

#204
+ μοναξιά
ERROR: If you can see this, then YouTube is down or you don't have Flash installed.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 19:00, 15-06-08:

#205
Θάλασσα

Όμως τα στήθια που τα ταράζει κάποιο
θανάσιμο πάθος δεν θα γαληνέψουν.
Κ.Καρυωτάκης

εδώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 16:27, 02-07-08:

#206
Η αγάπη γεννήθηκε για να μας σώσει και όχι να μας πληγώσει να μας κάνει ανθρώπους κανονικούς αγαπημένους και πολύ ευτυχισμένους να μας δώσει χαρά και να την αξιοποιήσουμε καλά να μας δώσει χαρίσματα και όχι θρίψαλα να μας κάνει καλούς και όχι κακούς ανθρώπους φυσιολογικούς.

Αριστόπουλος Αλέξανδρος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:02, 14-07-08:

#207
ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΛΙΓΟΙ (Γιώργος Μακρής)

Είμαστε εμείς οι ονειροπαρμένοι τρελλοί της γης
Με τη φλογισμένη καρδιά και τα έξαλλα μάτια.
Είμαστε οι αλύτρωτοι στοχαστές και οι τραγικοί ερωτευμένοι.
Χίλιοι ήλιοι κυλούνε μες στο αίμα μας
Κι ολλούθε μας κυνηγά το όραμα του απείρου.



Η φόρμα δεν μπορεί να μας δαμάσει.
Εμείς ερωτευτήκαμε την ουσία του είναι μας
Κι σʼ όλους με τους έρωτες αυτής αγαπούμε.
Είμαστε οι μεγάλοι ενθουσιασμένοι κι οι μεγάλοι αρνητές.

Κλείνουμε μέσα μας τον κόσμο όλο κι δεν είμάστε τίποτα απ'
αυτόν τον κόσμο
Οι μέρες μας είναι μια πυρκαγιά κι οι νύχτες μας ένα πέλαγο.
Γύρω μας αντηχεί το γέλιο των ανθρώπων.

Είμαστε οι προάγγελοι του χάους

______________

ΑΚΗ

Κοιτάζοντας τα σύρματα χωρίς πουλιά
Τα χερούλια της πόρτας
Χωρίς δισταχτικά χέρια-
Θυμόμαστε ταʼ απλά σας πατήματα
Στο βρεμένο χώμα
Ύστερα από το θέατρο
Τα όχι αγνά σας μάτια
Ύστερα από τη μουσική
Το μεσημέρι.
Κοιτάζοντας το σύννεφο
Χωρίς θυμό
Το σπίτι του σκύλου
Χωρίς σκύλο
Καταπίνουμε την περηφάνεια μας
Την αδεξιότητά μας
Φωνάζοντας το όνομά σας το πρωί
Περνώντας μεσʼ απ τις εικόνες σας
Το βράδυ…
Αγαπώντας, μισώντας
Με χαρά με λύσσα
Κατά ταʼ άλλα είμαστε οι ίδιοι
Φορώντας όλη μέρα ένα ρούχο
Με κόκκινα κουμπιά
Με τσέπες φαρδιές
Με μαλλιά σκονισμένα
Τρέχοντας να χαϊδέψουμε
Σκυλιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:31, 18-07-08:

#208
Mα εγώ μιλάω για δύναμη, της αγάπης ισοδύναμη
και ζητάω προτεραιότητα, φύση, θέση και ιδιότητα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,162 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 13:56, 19-07-08:

#209
Επέστρεφε

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με --
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κ' επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κ' αισθάνονται τα χέρια σαν ν' αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται....

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1912)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 13:48, 23-07-08:

#210
Την ώρα που μες στα γραφεία τους απεγνωσμένα
κρεμασμένοι απ' τα τηλέφωνά τους
παλεύουν για 'να τίποτα οι χοντράνθρωποι
ανεβαίνεις εσύ μέσα στον Έρωτα
καταμουντζουρωμένος αλλ' ευκίνητος
σαν καπνοδοχοκαθαριστής
κατεβαίνεις απ' τον Έρωτα
έτοιμος να ιδρύσεις
μια δική σου λευκή παραλία
χωρίς λεφτά
γδύνεσαι όπως γδύνονται όσοι νογούν τ' αστέρια
και μ' οργιές μεγάλες ανοίγεσαι να κλάψεις ελεύθερα...
Είναι διγαμία ν' αγαπάς και να ονειρεύεσαι.

Οδ.Ελύτης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 13:53, 23-07-08:

#211
Τόμας Ντύλαν

Κι ο θάνατος δεν θάχει πια εξουσία.
Γυμνοί οι νεκροί θα γίνουν ένα
Με τον άνθρωπο του ανέμου και του δυτικού φεγγαριού
Όταν ασπρίσουν τα κόκκαλά τους και τριφτούν τ' άσπρα κόκκαλα
θάχουν αστέρια στον αγκώνα και στο πόδι
Αν τρελλάθηκαν η γνώση τους θα ξαναρθεί,
Αν βούλιαξαν στο πέλαγος θ' αναδυθούν
Αν χάθηκαν οι εραστές δεν θα χαθεί η αγάπη
Κι ο θάνατος δεν θαχει πια εξουσία.

Κι ο θάνατος δεν θάχει πια εξουσία
Όσους βαθειά σκεπάζουν οι στροφάδες των νερών
Δεν θ' αφανίσει ανεμοστρόβιλος
Κι αν στρίβει ο τροχαλίας κι οι κλειδώσεις ξεφτίζουν
Στον τροχό αν τους παιδεύουν δεν θα τους συντρίψουν
Στα σπασμένα τα χέρια τους θαναι η πίστη διπλή
Κι οι μονόκεροι δαίμονες ας τρυπούν το κορμί
Χίλια κομμάτια θρύψαλα κι αράγιστοι θα μείνουν
Κι ο θάνατος δεν θάχει πια εξουσία.

Κι ο θάνατος δεν θάχει πια εξουσία
Ας μη φωνάζουν πια στο αυτί τους γλάροι
Ας μην σπάζει μ' ορμή στο γιαλό τους το κύμα
Εκεί που εν' άνθι φούντωνε δεν έχει τώρα ανθό
Να υψώσει την κορφή του στης βροχής το φούντωμα
Τρελλοί, μπορεί, και ξόδια, ψόφια καρφιά, μα ιδές
Φύτρα των σημαδιών τους, να, σφυριές οι μαργαρίτες
Ορμούν στον ήλιο ωσότου ο ήλιος να καταλυθεί,
Κι ο θάνατος δεν θάχει πια εξουσία

Μετ. Λύντια Στεφάνου

(από το ιστολόγιο της Αντινόης)
http://antinoh.blogspot.com/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 51 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 15:19, 24-07-08:

#212
Ομνύει...

Ομνύει κάθε τόσο ν' αρχίσει πιο καλή ζωή.
Αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με τες δικές της συμβουλές,
με τους συμβιβασμούς της, και με τες υποσχέσεις της·
αλλ' όταν έλθ' η νύχτα με την δική της δύναμι
του σώματος που θέλει και ζητεί, στην ίδια
μοιραία χαρά, χαμένος, ξαναπιαίνει.


Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1915)

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...
Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου
Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη
Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ
πρὶν ἀπὸ μένα
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...

Μανώλης Αναγνωστάκης


Αργύρης Χιόνης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 24-07-08 στις 16:48. Αιτία: merge
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 23:43, 08-08-08:

#213
ΑΠΟΨΕ

Απόψε στον κατάμαυρο ουρανό
τα σύννεφα κηδεύουν το φεγγάρι.
Μέσα στα σάβανά τους τόχουν πάρει
και το πηγαίνουν πίσω απ’ το βουνό!...

Θάναι το κοιμητήρι του εκεί
και θάβουνε τ’ αστέρια που έχουν πέσει
από των ουρανών, ψηλά, τη μέση
για κάποια αιτία πικρή και μυστική…

Ο αγέρας ψαλμωδεί θρηνητικά
κι η νύχτα με πικρία σταυροκοπιέται
πίσω από την πομπή θαρρείς κρεμιέται
η τύχη τ’ ουρανού απελπιστικά.

Και μέσ’ απ’ το σκοτάδι το βαθύ
φτάνει κάποια αστραπή, σωστό μαχαίρι
και δίχως το γιατί κανείς να ξέρει
έχει μεσ’ την καρδιά μου καρφωθεί…

Αλεξάντρ Πούσκιν (απόδοση: Γιάννης Αηδονόπουλος)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 18:37, 10-08-08:

#214
Τάσος Λειβαδίτης - Περιμένοντας το βράδυ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Δεσμώτης : 10-08-08 στις 22:36.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 22:35, 10-08-08:

#215
Ερωτικά - Ποτ πουρί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 06:07, 15-08-08:

#216
Πέθανε από καρδιά στις 9 Αυγ. ο μεγάλος Παλαιστίνιος ποιητής MAHMOUD DARWISH, μόλις 67 ετών.
Ένα ποίημά του, ελάχιστη τιμή στην μνήμη του.

Ψαλμός 9

Ρόδο ανέγγιχτο απ’ τον χρόνο
και τις αισθήσεις μου• φιλί τυλιγμένο
στις μπόλιες των ανέμων
Ελάτε ξάφνου στ’ όνειρό μου
γιατί θα σας αφήσει
η τρέλα μου, θα φύγει.
*
Φεύγοντας
για να ’ρθω κοντά σου,
ανακάλυψα τον χρόνο.
*
Φτάνοντάς σε
για να φύγω,
ανακάλυψα τις αισθήσεις μου.
*
Ανάμεσα στον ερχομό και στη φυγή
υπάρχει μια πέτρα σε μέγεθος ονείρου.
Δεν πλησιάζει
Δεν φεύγει.
*
Είσαι η χώρα μου
Δεν είμαι πέτρα εγώ
γι’ αυτό δεν μου αρέσει ν’ αντικρίζω
τον ουρανό ούτε θα πεθάνω ένα με τη γη.
Ένας ξένος είμαι• πάντα ένας ξένος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,072 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:01, 15-08-08:

#217
Μ΄ένα ποτήρι στο χέρι πέφτω τσακίζομαι
ξανά ορθός σαλεμένος ζαλίζομαι
πέφτω καταστρέφομαι.
Δεν είμαι πια εδώ
κι όμως εδώ είμαι στέρεος νηφάλιος!
Προχώρα αν και δεν υπάρχει προορισμός.
Μην προσπαθείς να καταλάβεις αποστάσεις
δεν είναι στ΄ανθρώπινα τα μέτρα.
Κινήσου εντός όχι όμως όπως το θέλει ο φόβος σου.
Το ρόδο γελά που το κοιτώ επίμονα.
Διαρκώς αναρωτιέμαι τι είναι ρόδο.
Σε ποιον ανήκει.
Ότι κι αν σημαίνει αυτό.


Tζελαλεντίν Ρουμί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,918 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 18:11, 17-08-08:

#218
- Τι χρώμα εχει η λύπη?
ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι
κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστηκά. Δέν άκουσες?
σε ρώτησα, τι χρωμα έχει η λύπη?
- Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που

γέρνει ο ήλιος στην αγκαλιά της. Ενα βαθύ άγριο μπλέ.
- Τι χρώμα έχουν τα όνειρα?
- Τα όνειρα? Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
- Τι χρώμα έχει η χαρά? - Το χρώμα του μεσημεριού, αστεράκι μου.
- Και η μοναξιά? - Έχει χρωμα μενεξελί.
- Τι όμορφα που είναι τα χρωματα!
Θα σου χαρίσω το ουράνιο τόξο,
να το ρίχνεις επάνω σου
όταν κρυώνεις.
Το αστέρι έκλεισε τα μάτια
του κι
ακούμπησε στο φράχτη.
Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
- Και η αγάπη? Ξέχασα να σε ρωτήσω,
τι χρώμα έχει η αγάπη?

- ...Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού
απάντησε το δέντρο.
- Τι χρωμα έχει ο έρωτας?
- Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού,
όταν ειναι πανσέληνος.

–Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού,
είπε τo αστέρι…

Κοίταξε μακριά στο κενό…
Και δάκρυσε ...
Α.Παπαδακη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

10 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 16:42, 19-08-08:

#219
ΖΩΗ

Νύχτα
σ’ ένα φαρμακείο
ένα άλογο
γονατισμένο
τρώει
τα σανίδια
ένα κορίτσι
μ’ ένα έγκαυμα
παράξενο
πράσινο
γιατρεύεται
ενώ
το φάντασμα
απελπισμένο
κλαίει
στη γωνία.

Σαχτούρης Μίλτος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,918 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 19:49, 20-08-08:

#220
Επιθυμίες

Σαν σώματα ωραία νεκρών που δεν εγέρασαν
και τάκλεισαν, με δάκρυα, σε μαυσωλείο λαμπρό,
με ρόδα στο κεφάλι και στα πόδια γιασεμιά --
έτσ' οι επιθυμίες μοιάζουν που επέρασαν
χωρίς να εκπληρωθούν· χωρίς ν' αξιωθεί καμιά
της ηδονής μια νύχτα, ή ένα πρωί της φεγγερό.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Μια νύχτα

Η κάμαρα ήταν πτωχική και πρόστυχη,
κρυμένη επάνω από την ύποπτη ταβέρνα.
Απ' το παράθυρο φαίνονταν το σοκάκι,
το ακάθαρτο και το στενό. Από κάτω
ήρχονταν η φωνές κάτι εργατών
που έπαιζαν χαρτιά και που γλεντούσαν.
Κ' εκεί στο λαϊκό, το ταπεινό κρεββάτι
είχα το σώμα του έρωτος, είχα τα χείλη
τα ηδονικά και ρόδινα της μέθης -
τα ρόδινα μιας τέτοιας μέθης, που και τώρα
που γράφω, έπειτ' από τόσα χρόνια!,
μες στο μονήρες σπίτι μου, μεθώ ξανά.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 15:09, 21-08-08:

#221
Πώς να πετύχεις σαν ποιητής

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως οι μ*λ*κες
φτάνουν πιο γρήγορα εκεί που θέλουν
γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος μ*λ*κες
κι όταν δουν έναν μ*λ*κα
να έρχεται κατά πάνω τους
παραμερίζουν
μην νομίσουν οι άλλοι μ*λ*κες
πως είναι γνωστός τους
ο μ*λ*κας
που έρχεται κατά πάνω τους
ενώ εκείνος πηγαίνει βιαστικά
να κάνει τη μ*λ*κία του.

Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως καλός μ*λ*κας
δεν βάζει στόχους μικρούς
όπως όλοι οι μ*λ*κες του κόσμου
αλλά στόχους μεγάλους
όπως όλοι οι μ*λ*κες του κόσμου.
Αν δεν στοχεύεις να πάρεις το Νόμπελ
δεν πρόκειται να πάρεις
ούτε τ’ @ρχίδι@ του μικρότερου βιβλιοπώλη
στο Πέραμα.

Το τρίτο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως τα δύο πρώτα
δεν πρέπει να στα μάθει η ζωή
αλλά το πτυχίο.
Οι απλοί μ*λ*κες όταν βγαίνουν στην ζωή
συμπεριφέρονται σαν μ*λ*κες
Οι μ*λ*κες με πτυχίο
έχουν Κοινωνική Τεχνική.

Βασικά, αυτά είναι αρκετά,
γιατί αν όλοι οι μ*λ*κες
παραμερίζουν όταν βλέπουν
έναν μ*λ*κα να έρχεται καταπάνω τους,
εξαφανίζονται στην κυριολεξία
όταν υποψιαστούν
πως μπορεί να είναι μ*λ*κας με πτυχίο.

Φυσικά πρέπει να εκδόσεις ένα περιοδικό
για την ποίηση.
Διεθνές περιοδικό.
Στο κόσμο υπάρχουν αμέτρητοι μ*λ*κες
που θα κολακευτούν
όταν κάποιος ασήμαντος
μεταφράσει
τα κουρελόχαρτά τους
και τριακόσιοι αναγνώστες
σε μια χώρα δέκα εκατομμυρίων
διαβάσουν τα κουρελόχαρτά τους.
Άλλωστε θα φροντίσουν να μεταφράσουν
τα κουρελόχαρτά σου
κι ίσως γίνεις
ο μεγαλύτερος συγγραφέας
του ορόφου
της πολυκατοικίας
που μένει ο μ*λ*κας
που θα σε μεταφράσει.

Αυτά. Και γλύφε γλύφε γλύφε
—το σάλιο κάνει τίγρη το σαλιγκάρι—
γλύφε μέχρι να λιώσουν
σαν ζάχαρη οι μ*λ*κες
που δεν παραμερίζουν.
Κι ύστερα δάγκωνε δάγκωνε δάγκωνε
—σκέψου τα πιράνχας—
δάγκωνε μέχρι να μάθουν οι μ*λ*κες
να μην παραμερίζουν
αλλά να σκύβουν.

Όσο για τα ποιήματά σου…
Χρειάζεται οπωσδήποτε να ξέρεις
πως

τον Αρχίλοχο τον έφαγε πισώπλατα
ένα καθίκι
κάποιος «Κόραξ»
μισθοφόρος κι αυτός
αλλά όχι ποιητής
και συγκλονίστηκαν όλοι
γι’ αυτό έπεσαν σαν τα κοράκια
πάνω στ’ αριστουργήματά του
και τα πετσόκοψαν

ο Βιγιόν εξαφανίστηκε μια μέρα
και κανείς δεν ξέρει
αν έφαγε μια σκοτεινή μαχαιριά
ή σάπισε
σ’ ένα σκοτεινό κελί
γιατί
στ’ @ρχίδι@ των χρονικογράφων
ο ποιητής!
δουλειά των χρονικογράφων
ήταν ν’ αποδείξουν
πως ο γελωτοποιός
του βασιλιά
δεν ήταν γελωτοποιός
μεταμφιεσμένος
σε βασιλιά.

Τον Μάρλοου τον καθάρισαν σε μια ταβέρνα
αφού δεν μπόρεσαν να τον χώσουν
σ’ ένα μπουντρούμι
και να τον κομματιάσουν
οι δικαστές
για να καθαρίσουν
την Βρετανία των κρυφών
φούστηδων
από τον φανερό
φούστη.

Ο Ρεμπώ πήγε μόνος του
να πεθάνει στην Αβησσυνία
σαν το πληγωμένο σκυλί
που χώνεται σε μια γωνιά
να γλύψει τις πληγές του

Ο Μαγιακόβσκι… τον αυτοκτόνησαν
με περίστροφο
το ίδιο και τον Καρυωτάκη

Ο…

Τέλος πάντων
ζόρικη δουλειά τα ποιήματα.
Δεν χρειάζεται να γράψεις ποιήματα
για να πετύχεις σαν ποιητής.
Ποιήματα υπάρχουν πολλά
και στο ίντερνετ μπορείς να βρεις
ένα σωρό αυτόματους μεταφραστές.
Γιατί να γράψεις ποιήματα;
Έχεις τόση δουλειά
αν πρόκειται να πετύχεις σαν ποιητής.
Και θα πετύχεις
αν δουλέψεις σωστά:
σαν σωστός μ*λ*κας
με πτυχίο.

Κορνίλιος Φρέρης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη kalypso
H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,764 μηνύματα.

H kalypso έγραψε στις 15:31, 21-08-08:

#222
Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει περπατησιά,
όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο "ι" αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια, που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι,
όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 15:42, 21-08-08:

#223
Πώς αλλάζει ο κόσμος

Για ν’ αλλάξεις την κοινωνία
πρέπει πρώτα απ’ όλα να μάθεις
τι λένε οι κοινωνιολόγοι
για την περίπτωσή σου.
Θα μάθεις πως σε θεωρούν
ένα είδος μαϊμούς
γυμνής με μια μπανάνα
στο χέρι πάνω σ’ ένα δέντρο.
Και θα μάθεις
πως για ν’ αλλάξεις την κοινωνία
δεν χρειάζεται παρά να χώσεις την μπανάνα
στον κ*λο των κοινωνιολόγων.

Για ν’ αλλάξεις το μισθό σου
πρέπει πρώτα απ’ όλα να μάθεις
τι λένε οι κοινωνιολόγοι
για την περίπτωσή σου.
Θα μάθεις πως σε θεωρούν
ένα είδος αράπη
που σέρνει την σιδερένια
μπάλα του
σ’ ένα καροτσάκι
για να δουλεύει πιο γρήγορα.
Και θα μάθεις
πως για ν’ αλλάξεις τον μισθό σου
δεν χρειάζεται παρά να λιώσεις με την μπάλα
τ’ @ρχίδι@ των κοινωνιολόγων.

Για ν’ αλλάξεις τον εαυτό σου
πρέπει πρώτα απ’ όλα να μάθεις
τι λένε οι ψυχολόγοι
για την περίπτωσή σου.
Θα μάθεις πως σε θεωρούν
ένα είδος σκύλου
που όταν πεινάσει
δεν έχει παρά ν’ ανάψει
ένα κόκκινο ηλεκτρικό φωτάκι
για να του δώσουν να φάει.
Και θα μάθεις
πως για ν’ αλλάξεις τον εαυτό σου
δεν χρειάζεται παρά να βάλεις στην πρίζα
τα δάχτυλα των κοινωνιολόγων.

Για ν’ αλλάξεις τον κόσμο
πρέπει πρώτα απ’ όλα να πιάνουν τα χέρια σου
δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο
αν πρέπει να φωνάζεις
τον γείτονα
για να σου ανοίξει
μια τρύπα στον τοίχο
με το δικό σου τρυπάνι
που δεν μπορείς να το δουλέψεις.
Ο γείτονας
αργά ή γρήγορα
θα σου ανοίξει τον κ*λο
με το δικό του τρυπάνι
που το δουλεύει μια χαρά.

Δεν μπορείς ν’ αλλάξεις τον κόσμο
σκυμμένος στα τέσσερα
με τον γείτονα πίσω σου
σαν ναζιστή κ*λομπαρά
όσο μπουρδέλο κι αν είναι
ο κόσμος.

Κορνίλιος Φρέρης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 16:28, 21-08-08:

#224
O πληθυντικος αριθμος - Δημουλα

Ο έρωτας,
όνομα ουσιαστικόν,
πολύ ουσιαστικόν,
ενικού αριθμού,
γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού,
γένους ανυπεράσπιστου.
Πληθυντικός αριθμός
οι ανυπεράσπιστοι έρωτες.

Ο φόβος,
όνομα ουσιαστικόν,
στην αρχή ενικός αριθμός
και μετά πληθυντικός:
οι φόβοι.
Οι φόβοι
για όλα από δω και πέρα.

Η μνήμη,
κύριο όνομα των θλίψεων,
ενικού αριθμού,
μόνο ενικού αριθμού
και άκλιτη.
Η μνήμη, η μνήμη, η μνήμη.

Η νύχτα,
όνομα ουσιαστικόν,
γένους θηλυκού,
ενικός αριθμός.
Πληθυντικός αριθμός
οι νύχτες.
Οι νύχτες από δω και πέρα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη e-sofia
H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 402 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε στις 19:04, 21-08-08:

#225
Ολόκληρος ο κόσμος είναι γεμάτος θαύματα,
αλλά τα έχουμε τόσο συνηθίσει που τα
αποκαλούμε καθημερινότητα.
H.C. Andersen
*
Θα προτιμούσα να έχω τριαντάφυλλα στο τραπέζι μου
παρά διαμάντια στο λαιμό μου.
Emma Goldman
*
Ο έρωτας δεν κρατά παντοτινά,
πρέπει να τον περιποιείται κανείς σαν λουλούδι,
και πρέπει πάντα να τον ανανεώνει.
Ursula K. Le Guin
*
Το μάτι βλέπει όλα τα άλλα
εκτός από τον εαυτό του.
Αγγλική παροιμία
*
Σήμερα είναι το αύριο
που ονειρευόσουν χθες.
Κινέζικη παροιμία
*
Δεν ζεις ποτέ τόσο
ώστε να μην χαλάσεις κάτι
που έκανες.
Νορβηγική παροιμία
*
Έζησα μια εκπληκτική ζωή.
Το μόνο που μετανιώνω είναι
που δεν το συνειδητοποίησα νωρίτερα.
Colette

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 17:02, 22-08-08:

#226
Αρχική Δημοσίευση από Uluru
Πώς να πετύχεις σαν ποιητής

Το πρώτο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως οι μ*λ*κες
φτάνουν πιο γρήγορα εκεί που θέλουν
γιατί ο κόσμος είναι γεμάτος μ*λ*κες
κι όταν δουν έναν μ*λ*κα
να έρχεται κατά πάνω τους
παραμερίζουν
μην νομίσουν οι άλλοι μ*λ*κες
πως είναι γνωστός τους
ο μ*λ*κας
που έρχεται κατά πάνω τους
ενώ εκείνος πηγαίνει βιαστικά
να κάνει τη μ*λ*κία του.

Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως καλός μ*λ*κας
δεν βάζει στόχους μικρούς
όπως όλοι οι μ*λ*κες του κόσμου
αλλά στόχους μεγάλους
όπως όλοι οι μ*λ*κες του κόσμου.
Αν δεν στοχεύεις να πάρεις το Νόμπελ
δεν πρόκειται να πάρεις
ούτε τʼ @ρχίδι@ του μικρότερου βιβλιοπώλη
στο Πέραμα.

Το τρίτο πράγμα που χρειάζεται να ξέρεις
είναι πως τα δύο πρώτα
δεν πρέπει να στα μάθει η ζωή
αλλά το πτυχίο.
Οι απλοί μ*λ*κες όταν βγαίνουν στην ζωή
συμπεριφέρονται σαν μ*λ*κες
Οι μ*λ*κες με πτυχίο
έχουν Κοινωνική Τεχνική.

Βασικά, αυτά είναι αρκετά,
γιατί αν όλοι οι μ*λ*κες
παραμερίζουν όταν βλέπουν
έναν μ*λ*κα να έρχεται καταπάνω τους,
εξαφανίζονται στην κυριολεξία
όταν υποψιαστούν
πως μπορεί να είναι μ*λ*κας με πτυχίο.

Φυσικά πρέπει να εκδόσεις ένα περιοδικό
για την ποίηση.
Διεθνές περιοδικό.
Στο κόσμο υπάρχουν αμέτρητοι μ*λ*κες
που θα κολακευτούν
όταν κάποιος ασήμαντος
μεταφράσει
τα κουρελόχαρτά τους
και τριακόσιοι αναγνώστες
σε μια χώρα δέκα εκατομμυρίων
διαβάσουν τα κουρελόχαρτά τους.
Άλλωστε θα φροντίσουν να μεταφράσουν
τα κουρελόχαρτά σου
κι ίσως γίνεις
ο μεγαλύτερος συγγραφέας
του ορόφου
της πολυκατοικίας
που μένει ο μ*λ*κας
που θα σε μεταφράσει.

Αυτά. Και γλύφε γλύφε γλύφε
—το σάλιο κάνει τίγρη το σαλιγκάρι—
γλύφε μέχρι να λιώσουν
σαν ζάχαρη οι μ*λ*κες
που δεν παραμερίζουν.
Κι ύστερα δάγκωνε δάγκωνε δάγκωνε
—σκέψου τα πιράνχας—
δάγκωνε μέχρι να μάθουν οι μ*λ*κες
να μην παραμερίζουν
αλλά να σκύβουν.

Όσο για τα ποιήματά σου…
Χρειάζεται οπωσδήποτε να ξέρεις
πως

τον Αρχίλοχο τον έφαγε πισώπλατα
ένα καθίκι
κάποιος «Κόραξ»
μισθοφόρος κι αυτός
αλλά όχι ποιητής
και συγκλονίστηκαν όλοι
γιʼ αυτό έπεσαν σαν τα κοράκια
πάνω στʼ αριστουργήματά του
και τα πετσόκοψαν

ο Βιγιόν εξαφανίστηκε μια μέρα
και κανείς δεν ξέρει
αν έφαγε μια σκοτεινή μαχαιριά
ή σάπισε
σʼ ένα σκοτεινό κελί
γιατί
στʼ @ρχίδι@ των χρονικογράφων
ο ποιητής!
δουλειά των χρονικογράφων
ήταν νʼ αποδείξουν
πως ο γελωτοποιός
του βασιλιά
δεν ήταν γελωτοποιός
μεταμφιεσμένος
σε βασιλιά.

Τον Μάρλοου τον καθάρισαν σε μια ταβέρνα
αφού δεν μπόρεσαν να τον χώσουν
σʼ ένα μπουντρούμι
και να τον κομματιάσουν
οι δικαστές
για να καθαρίσουν
την Βρετανία των κρυφών
φούστηδων
από τον φανερό
φούστη.

Ο Ρεμπώ πήγε μόνος του
να πεθάνει στην Αβησσυνία
σαν το πληγωμένο σκυλί
που χώνεται σε μια γωνιά
να γλύψει τις πληγές του

Ο Μαγιακόβσκι… τον αυτοκτόνησαν
με περίστροφο
το ίδιο και τον Καρυωτάκη

Ο…

Τέλος πάντων
ζόρικη δουλειά τα ποιήματα.
Δεν χρειάζεται να γράψεις ποιήματα
για να πετύχεις σαν ποιητής.
Ποιήματα υπάρχουν πολλά
και στο ίντερνετ μπορείς να βρεις
ένα σωρό αυτόματους μεταφραστές.
Γιατί να γράψεις ποιήματα;
Έχεις τόση δουλειά
αν πρόκειται να πετύχεις σαν ποιητής.
Και θα πετύχεις
αν δουλέψεις σωστά:
σαν σωστός μ*λ*κας
με πτυχίο.

Κορνίλιος Φρέρης
Αυτό που οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουμε πραγματικά είναι να μας ακούσουν και να μας καταλάβουν. Όταν αντιληφθούμε ότι μας καταλαβαίνουν, τότε αποκτάμε κίνητρο να καταλάβουμε κι εμείς τους άλλους. Χαμογελάω τώρα που το σκέφτομαι, γιατί στη σημερινή εποχή κι αυτό ύποπτο ακούγεται…Ό, τι και να πεις είναι ύποπτο!…κι απʼ τη στιγμή που τα έχεις καταφέρει έτσι…καλά να πάθεις! Υπάρχει περίπτωση να κάνεις κάτι και να μην είναι κακό, αλλά κάτι χειρότερο: ΜΑΛ*ΚΙΑ! Τότε ό, τι και να κάνεις κάιγεσαι…Γιʼ αυτό να μάθεις πότε θα μασάς και πότε θα μιλάς!
Δεκτόν!

Και πολλές φορές δεν υπάρχει μέση λύση. Σε αυτή την περίπτωση αυτος που επιβιώνει είναι κι ο δυνατότερος (δενʼ λέω ότι είναι κακό αυτό πάντα….ίσως έτσι να είναι το σωστό…) Κι αν τα περισσότερα οχήματα έρχονται κατά πάνω σου…πιθανόν να είσαι σε λάθος λωρίδα.
Δεκτόν!

Να μάθεις επίσης να φεύγεις από έναν κακόγουστο πόλεμο! Να αναλαμβάνεις τη δικιά σου ευθύνη - εφόσον οι μ*λ*κίες πληρώνονται – και να φεύγεις!
Δεκτόν!

Κι έτσι πρέπει…

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη @nt¤wnis|~|¤e : 22-08-08 στις 17:16.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

eilat

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη eilat
H eilat αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Τουριστικά . Έχει γράψει 33 μηνύματα.

H eilat έγραψε στις 18:39, 22-08-08:

#227
Να έχεις πάντα στο νου σου τισ μεγάλες πράξεις και να ξέρεισ πως
τα ιδανικά είναι η μόνη αλήθεια.
Να κρατάς ψηλά τη σκέψη σου και ο κόσμος να μην είναι
παρά η αντανάκλαση της ηρωϊκής σου ψυχής.
Να μάχεσαι για την τιμή,αυτό μονάχα είναι αντάξιο
του ανθρώπου και αν ποτέ
συμβεί να πληγωθείς,
άφησε το αίμα σου να τρέχει σα βάλσαμο και χαμογέλα.

ΑΝΑΤΟΛ ΦΡΑΝΣ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη e-sofia
H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 402 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε στις 23:37, 22-08-08:

#228
Χαράματα
Σαμπάνης Γιώργος

Μουσική/Στίχοι: Σαμπάνης Γιώργος/Δόξας Γιάννης



Σηκώθηκες χαράματα
βαλίτσες για να φτιάξεις
κι αυτά τα μικροπράγματα
παλιάς αγάπης γράμματα
Μπροστά μου να τα κάψεις

Πονάνε τα χαράματα
Αντίο λες και βρέχει
Για κοίτα με κατάματα
εδώ, δεν έχει κλάματα
εδώ, η καρδιά θα αντέχει

Κλείσε πίσω την πόρτα
πως λυπάσαι μη μου πεις
τη συνείδησή σου ρώτα
πριν βγεις

Κλείσε πίσω σου την πόρτα
να γυρίσω το κλειδί
αφού ξέρω πως ξανά δε θα 'ρθεις
γιατί δε πιστεύω πια στα θαύματα
θαύματα
γιατί δε πιστεύω πια στα θαύματα

Ετούτα τα χαράματα
ποτέ μη ξημερώσουν
στου νου μου τα χαλάσματα
να κλειναν τα τραύματα
νωρίς να με λυτρώσουν

Κλείσε πίσω την πόρτα
πως λυπάσαι μη μου πεις
τη συνείδησή σου ρώτα
πριν βγεις

Κλείσε πίσω σου την πόρτα
να γυρίσω το κλειδί
αφού ξέρω πως ξανά δε θα 'ρθεις
γιατί δε πιστεύω πια στα θαύματα
θαύματα
γιατί δε πιστεύω πια στα θαύματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 03:53, 26-08-08:

#229
Εμπειρία είναι το όνομα που δίνει ο καθένας στα λάθη του. (OSCAR WILDE)
και κανείς δεν είπε πως είναι αλάνθαστος….
αρκεί να ξέρουμε κυρίως τι λάθη κάναμε και γιατί…

Όταν όμως τα πράγματα είναι απροσδιόριστα, είναι εύκολο να γίνουν λάθη.
Κι όταν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη, δεν υπάρχουν κερδισμένοι και χαμένοι - όλοι χαμένοι είμαστε....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη @nt¤wnis|~|¤e : 26-08-08 στις 04:07.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 00:11, 03-09-08:

#230
Κώστας Ουράνης - Θα πεθάνω ένα πένθιμο του φθινοπώρου δείλι


Το ποιήμα όπως έχεις από τον Χάρη Πολιτόπουλο:



και μελοποιημένο από τα Διάφανα Κρίνα:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη borat : 03-09-08 στις 12:52.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,873 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 07:26, 06-09-08:

#231
Ταλαντεύσεις απειροελάχιστες...
Πόσο κίνδυνο κρύβουν...


Κει που κοιτώ γαλήνιες θάλασσες
στα χρώματα των σμαραγδιών
που κάποτε είδα - μα ποτέ δεν ξέχασα,
εκεί,
έξαφνα φουρτουνιάζουν
και μαύρες με καταπίνουν
ρουφώντας τη ζεστή ανάσα μου...

Χωρίς ανάσα ονειρεύομαι ξανα -
γυαλιστερές, καθάριες της άπνοιας
οι εικόνες...
Βασιλεμένος ο ήλιος,
κόκκινος ο ουρανός -
εκεί το φώς
κι εδώ το τέλος...

σ τ α μ α τ ώ

...μα σαν τα εβένινα υγρά τέρατα
φτάνουν να με καταπιούν,
ευθύς,
με τέχνη ανείπωτη

τα π ν ί γ ω.

πηγη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,802 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 03:57, 07-09-08:

#232
ΔΥΣΚΟΛΙΑ

ευτύχησα
- κατά τον ρουν της ζωής μου -
να γνωρίσω πλήθος
ανθρώπων τέλειων
όσο κι αλάνθαστων

ίσως τώρα να έισανε κάπως υπέρ το δέον αυστηροί
ίσως - πως ναν το πω - λίγο σκληροί ακόμη
αλλά κι αυτό δεν είναι το δικαίωμα
όσων γνωρίζουν
- και γνωρίζουν και να κρίνουνε -
τα πάντα;

η δυσκολία ενέκειτο στ'ότι κανένας
απ'αυτούς τους δίκαιους δεν παραδέχουνταν τους αλλους
δίκαιους
τί λέω
ποσώς δεν αλληλοεκτιμιόνταν



ΣΟΝΕΤΟ ΜΑΛΛΟΝ ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟ

Το γυμνασμένο μάτι του τραμπούκου
να διέκρινε άραγε των ροδόδενδρων την αρμονία;
όχι-όχι- μια απέραντη ηθικολογία
δεν θα βοηθήσει να κάνουμε καλλίτερο τον κόσμο

να ελπίζεις-να ελπίζεις πάντα- πως ανάμεσα εις τους ανθρώπους
-που τους ρημάζει η τρομερή 'ευκολία'
θα συναντήσεις απαλές ψυχές με τρόπους
που τους διέπει καλοσύνη-πόθος ευγένειας-ηρεμία

ίσως όχι πολλές- ίσως νασ' άτυχος: καμμία-
τότες εσύ προσπάθησε να γίνεις καλλίτερος
εις τρόπον ώστε να έρθει κάποια σχετική ηρεμία

άσε τους γύρωθέ σου να βουρλίζωνται πως κάνουν κάτι
σύ σκέψου- τώρα πια- με τι γλυκειά γαλήνη
προσμένεις ναρθ' η ώρα να ξαπλώσεις στο παρήγορο του θάνατου κρεββάτι.



ΝΙΚΟΣ ΕΓΓΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Εδάδ

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Εδάδ
H Εδάδ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,127 μηνύματα.

H Εδάδ www.youtube.com/watch?v=-WhQ5TiBHVk έγραψε στις 15:37, 12-09-08:

#233


ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ




Ενός Λεπτού Σιγή - Ντίνος Χριστιανόπουλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Εδάδ : 12-09-08 στις 16:01. Αιτία: διόρθωση του youtube tag
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη borat
Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,546 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε στις 02:39, 15-09-08:

#234
Κ. Π. Καβάφης

Επέστρεφε

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με,
αγαπημένη αίσθησις επέστρεφε και παίρνε με—
όταν ξυπνά του σώματος η μνήμη,
κʼ επιθυμία παληά ξαναπερνά στο αίμα·
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται,
κʼ αισθάνονται τα χέρια σαν νʼ αγγίζουν πάλι.

Επέστρεφε συχνά και παίρνε με την νύχτα,
όταν τα χείλη και το δέρμα ενθυμούνται...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 00:46, 18-09-08:

#235
ΜΙΣΟ - ΜΙΣΟ
Μισός μέσα και μισός έξω
Στη θάλασσα του τώρα
Το πάνω μισό οξειδωμένο και ξεβαμμένο
Απ' την συναναστροφή με την αρμύρα και τον ήλιο
Με βαθουλώματα και γρατσουνιές
Από επαφές με αιχμηρά και απρόσεκτα γεγονότα
Το κάτω μισό κληματαριά υποθαλάσσια
Γεμάτη μοράβια και όστρακα μικρά
Αποικιοκρατικά των χρόνων
Οικοσυστήματα λαφυραγωγημένων στιγμών
Βιότοπος κοραλλιογενής συναισθημάτων

Κι όσο το πάνω φθείρεται και φυραίνει
Τόσο το κάτω γεμίζει και βαραίνει

Όλοι το πάνω βλέπουν
Και τσακισμένα βγάζουν συμπεράσματα
Και τίποτα δεν υποψιάζονται για το κάτω
Καλά κρυμμένο όπως είναι
Από εγώ και χρόνια σκεπασμένο

Και θα έρθει η ώρα που το πάνω θα φυράνει τόσο
Κατακτώντας την σκουριασμένη, απατηλή διαφάνεια των στιγμών
Και το κάτω θα βαρύνει τόσο
Που οι νόμοι της άνωσης θα καταργηθούν
Κι όλο -πάνω και κάτω-
Θα βουλιάξει ήσυχα
Μικρές μπουρμπουλήθρες αφήνοντας
Που με αθόρυβα πλαφ
Θ' αναγγείλουν το γεγονός στο γύρω τίποτα.

πηγή: http://stixoi.info/stixoi.php?info=P...0-%2030k%20%96

--------------------------

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ
"Μικρόβιες βδέλλες
στου χρόνου τις μασχάλες
κρεμασμένοι.
Πίνουμε λίγο.
Όσο χωρά ο στενός διάφανος ασκός μας.
Πίνουμε λαίμαργα.
Ώσπου να διαρραγούμε
να αποκολληθούμε
να πέσουμε ήσυχα - ήσυχα."
Τάσος Μαδαμόπουλος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 00:50, 18-09-08:

#236
Μην καταργείτε την υπογεγραμμένη
ιδίως κάτω από το ωμέγα

Είναι κρίμα να εκλείψει
η πιο μικρή ασέλγεια
του αλφαβήτου μας

(επειδη ειδα Χριστιανοπουλο πανω.. :p)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,633 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 02:29, 19-09-08:

#237
"Παραλογή"




-Εσύ δεν θα πεθάνεις.
-Μάζεψε την φωτιά...



-Πεθαίνουν οι μανάδες;Δεν πεθαίνουν.
-Οχι. Κοίταξε μην καείς...



-Κι η μάνα του Νικόλα γιατί πέθανε;
-Ήταν άρρωστη πόναγε η καημένη...



-Κι εσένα που σε πονάει το δόντι;
-Άλλο το δόντι. δεν πέθανε κανένας από δόντι.
Σύρε να παίξεις...


-Δεν θέλω. Θέλω να μην πεθάνεις.
-Μπα σε καλό σου.Φέρε μου το σινί...



-Η γιαγιά όμως θα πεθάνει.
-Θάσαι μεγάλος τότε, μην φοβάσαι...



-Πόσο μεγάλος θα΄μαι;
-Άντρας. θα΄χεις γυναίκα και παιδιά.
Μπορεί κι εγγόνια...



-Κι εσύ πως θα΄σαι τότε;
-Σαν τη γιαγιά; Φαφούτα μ΄ένα μάτι;

-Εσύ δεν θα΄σαι έτσι. κι΄ ούτε θα πεθάνεις.
Θα πεθάνεις;
-Οχι δεν θα πεθάνω.Φέρε την γάστρα...



-Άμα πεθάνεις θα πεθάνω να το ξέρεις.
-Κούφια η ώρα.Μη λες τέτοιες κουβέντες...



-Άμα πεθάνεις θα πεθάνω. Μ΄ακούς;




...Σ΄ακούω . Ψεύτη.
Ούτε αυτά που μου΄ταξες παιδί δεν κράτησες.





Μ. Γκανάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Rempeskes : 19-09-08 στις 04:42.
7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill
Ο Bill αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,376 μηνύματα.

O Bill έγραψε στις 15:14, 22-09-08:

#238
Κρατάν δυό μέρες τα χαμόγελα κι εδώ
Κι ύστερα σπάνε και σκορπάνε λίγο-λίγο.
Θα κλείσει η αυλαία, θα τα μαζέψω και θα πω,
«Πάλι ηρθ' η ώρα για να φύγω!».

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 01:39, 04-10-08:

#239
Κατερίνα Γώγου (1940-1993), Δεκαπέντε χρόνια μετά…

Εκείνο που φοβάμαι πιο πολύ…
είναι μη γίνω “ποιητής”
Μην κλειστώ στο δωμάτιο
ν’ αγναντεύω τη θάλασσα
κι απολησμονήσω.
Μην κλείσουνε τα ράμματα στις φλέβες μου
κι από θολές αναμνήσεις και ειδήσεις της ΕΡΤ
μαυρίζω χαρτιά και πλασάρω απόψεις.
Μη με αποδεχτεί η ράτσα που μας έλειωσε
για να με χρησιμοποιήσει.
Μη γίνουνε τα ουρλιαχτά μου μουρμούρισμα
για να κοιμίζω τους δικούς μου.
Μη μάθω μέτρο και τεχνική
και κλειστώ μέσα σε αυτά
για να με τραγουδήσουν.
Μην πάρω κιάλια για να φέρω πιο κοντά
τις δολιοφθορές που δεν θα παίρνω μέρος
μη με πιάσουν στην κούραση
παπάδες και ακαδημαϊκοί
και πουστέψω
Έχουν όλους τους τρόπους αυτοί
και την καθημερινότητα που συνηθίζεις
σκυλιά μας έχουν κάνει
να ντρεπόμαστε για την αργία
περήφανοι για την ανεργία
Έτσι είναι.
Μας περιμένουν στη γωνία
καλοί ψυχίατροι και κακοί αστυνόμοι.
Ο Μάρξ…
τον φοβάμαι
το μυαλό μου τον δρασκελάει και αυτόν
αυτοί οι αλήτες φταίνε
δεν μπορώ γαμώτο να τελειώσω αυτό το γραφτό
μπορεί…ε;…μίαν άλλη μέρα…

Από το cd "Στο δρόμο", μουσική: Κυριάκος Σφέτσας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Corpse Bride

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Corpse Bride
H Corpse Bride αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,011 μηνύματα.

H Corpse Bride έγραψε στις 03:28, 04-10-08:

#240
Αγγελακας - Αγνωστη Χ

Με σκαλίζεις σαν ξερό χωράφι
Κι ό,τι σάπιο και άχρηστο βρίσκεις το αγαπάς
Το χρυσάφι μου το πετάς στα σκουπίδια
Αναλογίζομαι την ώρα που θα φεύγεις
Νομίζοντας πως πήρες ό,τι ήθελες να πάρεις
Δίχως ποτέ να σου περάσει απ' το μυαλό
Πώς πήρες ό,τι σου άξιζε να πάρεις

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

@nt¤wnis|~|¤e (Αντώνης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη @nt¤wnis|~|¤e
Ο Αντώνης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 427 μηνύματα.

O @nt¤wnis|~|¤e έγραψε στις 22:54, 05-10-08:

#241

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΩΓΟΥ

...Εγώ, Οδυσσέα
τον ουρανό τον είδα
απ' την κορυφή της Γκιώνας, απ' τα ψηλά αετώματα
κι από τα δημόσια ουρητήρια της πλατείας Ομονοίας.
Αυτό δε λέει πως δε σ' αγαπώ. Πως δεν είμαι χτυπημένη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 13,357 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 11:36, 17-10-08:

#242
Ανδρέας Εμπειρίκος, ΩΣΙΣ

'Εστω κι αν η γαλήνη απλώνεται στα χόρτα
Ουδέποτε τ' ανασαλέματα δεν παύουν
Αυτά μας ζουν και ζούμε εμείς εντός τους
Τα πρώτα ανασαλέματα τα πρώτα αρχέτυπα
Της ίδιας άλικης ορμής που προωθεί τις ώσεις
Σπαθάτα χελιδόνια μέσ' στον ήλιο
Και πουπουλένια νυχτοπούλια μέσ' στο σκότος
Θαρθούν τ' ανασαλέματα θαρθούν τα ρίγη
Κι' όταν ακόμα ακινητούν τ' αστέρια
Στους βελουδένιους των βυθούς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 18:51, 20-10-08:

#243
Βλαδίμηρου Μαγιακόφσκι
Σύννεφο με παντελόνια
Μετάφραση από τα Ρωσικά: Δημήτρης Β. Τριανταφυλλίδης
Σειρά: Ρωσικό πανόραμα
Εκδόσεις Αρμός, Αθήνα 2008

Απόσπασμα σελ. 23 έως 31

Την σκέψη
στο πλαδαρό μυαλό σας που ονειρεύεται,
σαν υπηρέτης λαίμαργος σε καναπέ λιγδιάρικο
με την καρδιά κουρέλι ματωμένο θα ερεθίσω•
χορταστικά χλευαστικός, ξεδιάντροπος και καυστικός.
Ούτε μια γκρίζα τρίχα δεν έχω στην ψυχή,
μήτε των γηρατειών την στοργή!
Μέγας ο κόσμος με της φωνής τη δύναμη
έρχομʼ όμορφος
στα εικοσιδυό μου χρόνια.
Τρυφεροί μου!
Αφήστε τον έρωτα στα βιολιά
Είναι βάρβαρο στα τύμπανα να μένει.
Και δεν μπορείτε να φέρετε τα πάνω κάτω όπως εγώ,
ώστε να μείνουν μόνο τα χείλη.
Ελάτε να μάθετε –
απʼ το βελούδινο σαλόνι
του τάγματος των αρχαγγέλων το πρωτόκολλο
που ήρεμα τα χείλη ξεφυλλίζει
όπως η μαγείρισσα το βιβλίο των συνταγών.
Πηγαίνετε –
Η σάρκα πάει να με τρελάνει
- κι όπως αλλάζει χρώμα ο ουρανός –
πηγαίνετε –
θα είμαι άψογα τρυφερός,
δεν είμαι άντρας εγώ, είμαι ένα σύννεφο με παντελόνια!

Πώς η ολάνθιστη Νίκαια υπάρχει δεν πιστεύω!
Και πάλι θα υμνήσω
τους αραχτούς σα νοσοκομεία άντρες
και τις παλιές σαν παροιμίες γυναίκες.
Πιστεύετε πως τούτα δω είναι μαλάριας λόγια;
Κι όμως συνέβη,
Όλα στην Οδησσό έγιναν.
«Θα ʼρθω στις τέσσερις» - είπε η Μαρία.
Οκτώ.
Εννιά.
Δέκα.
Ήρθε το βράδυ
μέσʼ στης νυχτιάς την φρίκη
κι έφυγε από τα παράθυρα
ο σκυθρωπός Δεκέμβρης.
Γελούν και χαχανίζουν
πίσʼ απʼ την γερασμένη πλάτη μου
Τα κηροπήγια.
Να με αναγνωρίσετε τώρα δεν θα ʼταν δυνατό:
ετούτος ο σκληρός ο κολοσσός
στενάζει
και σφαδάζει.
Τι θέλει άραγε τούτος ο σβώλος;
Είναι πολλά εκείνα που ζητά ο σβώλος!
Για μένα, βλέπετε, σημαντικό δεν είναι
Ούτε να είμαι μπρούτζινος
Μήτʼ η καρδιά μου από ατσάλι να ʼναι.
Τη νύχτα θέλω μοναχά η ταραχή μου
Εκεί όπου είναι μαλακά να καλυφθεί,
Εκεί όπου η γυναίκα είναι.
Και να,
Τεράστιος
Στο παραθύρι σκύβω
Το τζάμι με το κούτελο ακουμπώ.
Θα έρθει ο έρωτας ή όχι;
Θα ʼναι τρανός
Ή μήπως μισερός;
Μα σε τέτοιο κορμί μπορεί μεγάλος να ʼναι:
Μικρός θα πρέπει να ʼναι,
Ένας ερωτάκος ταπεινός.
Με των αυτοκινήτων τις κόρνες να τρομάζει
Μα των αλόγων τα σήμαντρα νʼ αγαπά.
Το πρόσωπό μου
Όλο και βυθίζω
Στη βλογιοκομμένη όψη της βροχής,
Είμαι εκεί και περιμένω
Απʼ τα βογκητά της πόλης σαστισμένος.
Το μεσονύχτι, με μαχαίρι σημαδεύει,
τον φτάνει,
τον σφάζει, -
Πάρʼ τον!
Έπεσε η δωδέκατη ώρα,
σαν εκτελεσμένου κεφαλή,
Σταγόνες γκρίζες
στα τζάμια μαζεύτηκαν
μεγάλωσε η γκριμάτσα, πελώρια πια
σαν των χιμαιρών τα ουρλιαχτά
στου Παρισιού την Παναγιά.
Καταραμένη!
Ακόμα δεν σου φτάνει ούτε αυτό;
Το στόμα θα σκιστεί απʼ τʼ ουρλιαχτό.
Στήνω τʼ αυτί κι ακούω:
ησυχία,
σαν άρρωστος πετιέμαι
απʼ το κρεβάτι ευθύς.
Και να –
αφού πρώτα ανακάθισα
μετά να τρέχω άρχισα
ανήσυχος
μα συνεπής.
Μα τώρα πια αυτός και δύο άλλοι
της απόγνωσης σημαδεύουν την κάνη.
Έπεσε ο σοβάς στο κάτω πάτωμα.
Νεύρα –
μεγάλα,
μικρά,
πολλά!
τρέχουν μανιασμένα
και από τα νεύρα
κόβονται τα πόδια!
Στην κάμαρα η νύχτα ρίχνʼ ολοένα τις σκιές
μα απʼ το κουρασμένο βλέμμα δεν φεύγουνε αυτές.
Σωπάσαν άξαφνα οι πόρτες
στο ξενοδοχείο
ερημιά.
Μπήκες εσύ,
απότομη σα μούντζα
σφίγγοντας τα καστόρινά σου γάντια,
είπες:
«Ξέρετε, παντρεύομαι…»
Εντάξει λοιπόν, παντρευτείτε.
Και τι μʼ αυτό.
Θα επιβιώσω.
Πόσο είμαι ήρεμος κοιτάξτε.
Σαν του νεκρού
τον σφυγμό.
Θυμάστε;
Είχατε πει:
«Τζακ Λόντον,
χρήματα,
έρωτας,
πάθος» -
Εγώ όμως τότε άλλο είχα δει:
Είστε μια Τζοκόντα
που πρέπει να κλαπεί!
Και κλάπηκε.
Στο παιχνίδι θα ριχτώ ξανά ερωτευμένος
μια φλόγα θα φωτίσει των φρυδιών την ένταση.
Και λοιπόν!
Ακόμη και στο σπίτι που κάηκε κάποτε
ζουν, κάποιες φορές, αλήτες άστεγοι!
Εκνευριστήκατε;
«Έχει λιγότερα λεφτά ένας ζητιάνος
απʼ ό,τι εσείς σμαράγδια τρέλας».
Θυμηθείτε!
Η Πομπηία εχάθηκε
σαν ο Βεζούβιος θύμωσε.
Έι!
Κύριοι!
Εραστές
των ιεροσυλιών
των εγκλημάτων
των σφαγών -
είδατε
ότι το πιο παράξενο απʼ όλα –
είναι το πρόσωπό μου
όταν είμαι ήρεμος απολύτως;
Και ξέρω-
Το «Εγώ»
μου πέφτει λίγο.
Άλλος από μέσα μου θα ξεπεταχτεί.
Allo!
Ποιός είμαι;
Μαμά;
Μαμά!
Ο γιός σας είναι εξαιρετικά άρρωστος!
Μαμά!
Η καρδιά του φλέγεται!
Πείτε στις αδελφές μου, στη Λιούντα και Όλια, -
πως δε θα ξεφύγει πλέον.
Κάθε λέξη,
ακόμα κι αστεία,
που το καυτό του στόμα θα πει
σαν γυμνή πουτάνα θα πέσει
απʼ το φλεγόμενο μπουρδέλο.
Οι άνθρωποι ασφρίζονται-
μύρισε καμένο!
Κόσμος μαζεύτηκε.
Αστράφτουν!
Τα κράνη!
Όχι οι μπότες!
Πείτε στους πυροσβέστες:
στην φλεγόμενη καρδιά να πλησιάσουν τρυφερά.
Είμαι μόνος μου.
Τα δακρυσμένα μάτια μου κουβάδες θα γεμίσουν.
Στο πλάι σας αφήστε με να στηριχτώ.
Αδειάζω! Αδειάζω! Αδειάζω! Αδειάζω!
Σωριάστηκα.
Δεν την αδειάζεις την καρδιά!
Απʼ το καμένο πρόσωπο
απʼ τις ρυτίδες μέσα
καρβουνιασμένο προβάλλει ένα χαμόγελο.
Μαμά!
Να ψάλω δεν μπορώ.
Μεσʼ στης καρδιάς την εκκλησιά κλήρος λειτουργεί!
Καμένες λέξεων και αριθμών φιγούρες
απʼ το κρανίο φεύγουν,
σαν παιδιά που τρέχουν μακριά απʼ την πυρκαγιά!
Κι ο φόβος
απʼ τον ουρανό αφανίζεται
υψώνοντας
της «Λουζιτάνιας» τα φλεγόμενα χέρια.
Στο διαμέρισμα
όπου τρέμοντας οι άνθρωποι κάθονται ήσυχα
μια λάμψη εκατόφεγγη ορμά απʼ την προκυμαία.
Τελευταία κραυγή –
εσύ, τουλάχιστον,
πρόφτασε όσα λέω, εις τους αιώνες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 21:29, 21-10-08:

#244
The genious of the crowd - Charles Bukowski (μτφρ: Νίκος Αδαμόπουλος)
από τη συλλογή The Roominghouse Madrigals, p.31

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος
βία
Παραλογισμός στον μέσο άνθρωπο
Για να τροφοδοτήσει οποιονδήποτε στρατό μια
Οποιαδήποτε μέρα.
ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Φόνο Είναι Αυτοί
Που Κηρύσσουν Το Αντίθετο.
ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Μίσος Είναι Αυτοί
Που Κηρύσσουν Την Αγάπη.
ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
ΕΙΝΑΙ - ΤΕΛΙΚΑ - ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ
ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ
ΕΙΡΗΝΗ
Αυτοί Που Κηρύσσουν Τον Θεό
Χρειάζονται Τον Θεό
Αυτοί Που Κηρύσσουν Την Ειρήνη
Δεν Έχουν Ειρήνη.
ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΓΑΠΗ
ΦΥΛΑΞΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ
Φυλάξου Από Αυτούς Που Ξέρουν.
Φυλάξου
Από Αυτούς
Που Συνεχώς
ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ
ΒΙΒΛΙΑ
Φυλάξου Από Αυτούς Που Είτε Απεχθάνονται
Την Φτώχεια ή Που Είναι Περήφανοι Γι΄Αυτήν
ΦΥΛΑΞΟΥ Από Αυτούς Που Βιάζονται Να Επαινέσουν
Γιατί Χρειάζονται Επαίνους Για Ανταμοιβή
ΦΥΛΑΞΟΥ Από Αυτούς Που Βιάζονται Να Επικρίνουν
Φοβούνται Αυτό Που Δεν
Ξέρουν
Φυλάξου Από Αυτούς Που Αναζητούν Συνεχώς
Το Πλήθος. Δεν Είναι Τίποτα
Μόνοι Τους
Φυλάξου
Από Τον Μέσο Άνδρα
Την Μέση Γυναίκα
ΦΥΛΑΞΟΥ Απʼ Την Αγάπη Τους
Η Αγάπη Τους Είναι Μέτρια, Ψάχνει Να Βρει
Το Μέτριο
Αλλά Υπάρχει Ιδιοφυία Στο Μίσος Τους
Υπάρχει Αρκετή Ιδιοφυία Στο
Μίσος Τους Για Να Σε Σκοτώσει, Να Σκοτώσει
Οποιονδήποτε.
Καθώς Δεν Θέλουν Τη Μοναξιά
Καθώς Δεν Καταλαβαίνουν Τη Μοναξιά
Θα Προσπαθήσουν Να Καταστρέψουν
Οτιδήποτε
Διαφέρει
Από Την Δική τους
Καθώς Δεν Μπορούν
Να Δημιουργήσουν Τέχνη
Δεν Θα
Καταλάβουν Την Τέχνη
Θα Θεωρήσουν Την Αποτυχία Τους
Ως Δημιουργοί
Μόνο Ως Αποτυχία
Του Υπόλοιπου Κόσμου
Καθώς Δεν Μπορούν Να Αγαπήσουν Ολοκληρωτικά
Θα Πιστέψουν Την Αγάπη Σου
Ως Ατελή
ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΘΑ ΣΕ
ΜΙΣΗΣΟΥΝ
Και Το Μίσος Τους Θα Είναι Τέλειο
Σαν Λαμπερό Διαμάντι
Σαν Μαχαίρι
Σαν Βουνό
ΣΑΝ ΤΗΝ ΤΙΓΡΗ
ΣΑΝ το Κώνειο
Η Τελειότερή Τους
ΤΕΧΝΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 10:08, 24-10-08:

#245
ΣΑΝΤΟΚΑ ΤΑΝΕΝΤΑ - ΦΥΛΛΑ ΠΟΡΕΙΑΣ (Εκδόσεις Έλευσις 200
Εισαγωγή, μετάφραση: Γιάννης Λειβαδάς



Όσο πιο βαθιά
πιο βαθιά
βουνά πράσινα
Μουσκίδι
η πέτρα δείχνει
το μονοπάτι
Τρέμει πάνω
στο πόδι μου
το νερό νόστιμο
Ο διαβάτης
στο νερό
αντανάκλαση
Ευτυχής πιωμένος•
φύλλα μακριά
παρασύρονται
Ο δρόμος τρέχει
ευθεία μπροστά
ολομόναχος

Χαϊκού (Ιαπωνικό συστηματικό είδος ποίησης στο στυλ 5-3-5 συλλαβές)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Δεσμώτης

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Δεσμώτης
Ο Δεσμώτης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,608 μηνύματα.

O Δεσμώτης έγραψε στις 22:08, 01-11-08:

#246
Άνεμος του Νοεμβρίου

Τώρα όμως βράδιασε. Ας κλείσουμε την πόρτα κι ας κατεβάσουμε
τις κουρτίνες
γιατί ήρθε ο καιρός των απολογισμών. Τι κάναμε στη ζωή μας;
Ποιοι είμαστε; Γιατί εσύ κι όχι εγώ;
Καιρό τώρα δεν χτύπησε κανείς την πόρτα μας κι ο ταχυδρόμος έχει
αιώνες να φανεί. Α, πόσα γράμματα, πόσα ποιήματα
που τα πήρε ο άνεμος του Νοεμβρίου. Κι αν έχασα τη ζωή μου
την έχασα για πράγματα ασήμαντα: μια λέξη ή ένα κλειδί, ένα
χτες ή ένα αύριο
όμως οι νύχτες μου έχουν πάντα ένα άρωμα βιολέτας
γιατί θυμάμαι. Πόσοι φίλοι που έφυγαν χωρίς νʼ αφήσουν διεύθυν-
ση, πόσα λόγια χωρίς ανταπόκριση
κι η μουσική σκέφτομαι είναι η θλίψη εκείνων που δεν πρόφτασαν νʼ
αγαπήσουν.
Ώσπου στο τέλος δεν μένει παρά μια θολή ανάμνηση από το παρελ-
θον (πότε ζήσαμε)
και κάθε που έρχεται η άνοιξη κλαίω γιατί σε λίγο θα φύγουμε και
κανείς δεν θα μας θυμηθεί.

Τάσος Λειβαδίτης / Τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,830 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:58, 05-11-08:

#247
Χωρίς την αντηλιά σου

Είμαι καμένο χαρτί χωρίς τον ερωτά σου
Είμαι άκτιστο γιαπί χωρίς την αντηλιά σου
Σε έναν κόσμο καυτερό, σε έναν κόσμο δόλιο
Είσαι πουλί χωρίς φτερά, παιδί χωρίς παιχνίδι
Είσαι φιλί χωρίς υγρά, χάδι χωρίς στολίδι
Σε έναν κόσμο καυτερό, σε έναν κόσμο δόλιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,873 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 11:29, 06-11-08:

#248
Το παραμύθι της γιαγιάς…


Είναι ακριβά, και απόμακρα της μοίρας τα ταξιμια
Τώρα τραγούδι ψάχνεις τους πόνους να γιατρέψει,
στο παραμύθι της γιαγιάς που ξέφτισε, ξεθώριασε,
να βρει το γιατρικό…
Μα δεν είναι πια άνοιξη, δεν είναι θεριστής…
Είναι που η νιότη έφυγε, η σκέψη φθινοπώριασε
Και πρέπει το χειμώνα να αντέξεις…

Δημητρης Καραγιαννης

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη roumana : 06-11-08 στις 18:31.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,830 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:36, 06-11-08:

#249
Αρχική Δημοσίευση από roumana
Το παραμύθι της γιαγιάς…


Είναι ακριβά, και απόμακρα της μοίρας τα ταξιμια
...........................................
Και πρέπει το χειμώνα να αντέξεις…
: εκπληκτή "πλοκή!!! Συγχαίρω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη roumana
H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 44 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,873 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε στις 11:42, 06-11-08:

#250
(το αγαπημενο μου)


Λεξιλόγιο.


Θα ήθελα να φτιάξω ένα ημερολόγιο με φράσεις που λένε ό,τι πάντα ήθελα να πω, για να το ανοίγει κάθε απελπισμένος. Σκόρπιες γραμμές από βιβλία,κομματιασμένοι στίχοι ποιητών, παυσίπονα ψυχών. Να μίλαγα μόνο μ'αυτές τις φράσεις θα'θελα. Να'ταν αυτές το λεξιλόγιό μου. Η μόνη απάντηση σ'ό,τι κι αν μου συμβαίνει ή με ρωτούν. Ή η σιωπή. Μήπως και καταφέρω να κρατήσω συμπαγή τον όγκο από τις πετρωμένες λέξεις που μ'αποτελεί και κατρακυλά, πετροστοιβάδα, κάθε που ανοίγω το στόμα μου. Και λερώνει και φουσκώνει τη θάλασσα της ζωής μου τόσο, που την κάνει να μοιάζει με κάτι που μπορεί να γεμίσει ή ν'αδειάσει κανείς.

Πέννυ Μηλιά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 3 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    alcyone, El Salazar, ΙΑΝΟΥΣ

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους