Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 82,672 εγγεγραμμένα μέλη και 2,845,447 μηνύματα σε 81,654 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 650 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki.

Εγγραφή Βοήθεια

Είδη υπό εξαφάνιση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:29, 16-04-07:

#1
Εδώ θα ήθελα να αναφέρουμε με φωτογραφίες ή έστω με περιγραφές κάποια ζώα ή φυτά ή δεν ξέρω και γώ ή να φανταστώ που είναι υπο εξαφάνηση στην Ελλάδα, ειναι πιά καιρός να δούμε και να προσέξουμε αυτά τα είδη, άλλα για να γίνει αυτό πρέπει να τα ξέρουμε.

Ας δώσουμε ένα τιμητικό θέμα και την αξία τους, άς μάθουμε τι καταστρέφουμε με την αμέλια μας.


Το ψάρι Ladigesocyprisghigii, κοινώς γκιζάνι, είναι ενδημικό στα γλυκά νερά της Ρόδου και το μοναδικό στο είδος του


S.O.S. Γκιζάνι
Το παιχνίδι "S.O.S. Γκιζάνι" φτιάχτηκε για να διασκεδάσουμε, προστατεύοντας ταυτόχρονα το γκιζάνι.
Το γκιζάνι κινδυνεύει κυρίως από την έλλειψη νερού που υπάρχει στους βιοτόπους του το καλοκαίρι. Σκοπός του παιχνιδιού είναι να σώσουμε τα γκιζάνια (συνολικά ως είδος) από την εξαφάνιση. Αυτό θα γίνει αν βοηθήσουμε κάποια από τα ψάρια να επιβιώσουν κατά την περίοδο της ξηρασίας στη λακκούβα όπου ζουν, έτσι ώστε να αναπαραχθούν την επόμενη άνοιξη και να ξαναγεμίσουν το ρέμα.
Σώσε όσο περισσότερα γκιζάνια μπορείς! Προστάτεψέ τα, φροντίζοντας να υπάρχει πάντα αρκετό νερό στη λακκούβα που ζουν!

ΠΡΟΣΟΧΗ!
Πρόσεξε τις πέτρες, τα ξύλα, τα σκουπίδια, τη ρύπανση, τα καβούρια και τη φωτιά στο δάσος.
Μη στερήσεις από τους γεωργούς το απαραίτητο νερό για το πότισμα των καλλιεργειών τους, μην τους επιτρέψεις όμως και να αντλήσουν περισσότερο νερό από όσο πραγματικά χρειάζονται (πρόσεξε τις αντλίες και τις δεξαμενές νερού).
  • Οι πέτρες, τα ξύλα και τα σκουπίδια που παρασύρονται στο ρέμα, εμποδίζουν τη ροή του νερού προς τη λακκούβα με τα γκιζάνια και πρέπει να απομακρυνθούν έγκαιρα.
  • Στο παιχνίδι, το καβούρι τρώει τα γκιζάνια και πρέπει επίσης να απομακρυνθεί από τη λακκούβα. Στην πραγματικότητα όμως, τα καβούρια που ζουν στα ρέματα της Ρόδου δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για τα γκιζάνια, γιατί τρώνε μόνο τα γέρικα και εξασθενημένα άτομα.
  • Οι αντλίες των γεωργών, καθώς γεμίζουν τη δεξαμενή για να ποτίσουν τις καλλιέργειές τους, μειώνουν την ποσότητα του νερού που φθάνει στη λακκούβα με τα γκιζάνια. Πρόσεξε έτσι ώστε να μην αντλούν περισσότερο νερό από αυτό που χρειάζονται. Πρέπει όμως να αφήνεις ταυτόχρονα μια ελάχιστη ποσότητα νερού (ορίζεται με κόκκινη γραμμή) στη δεξαμενή των γεωργών, για να μπορούν και αυτοί να ποτίζουν χωρίς πρόβλημα.
  • Το βαρέλι είναι γεμάτο απόβλητα που πέφτοντας στο ρέμα ρυπαίνουν το νερό και απειλούν τα γκιζάνια με άμεση εξαφάνιση. Πρέπει να το απομακρύνεις γρήγορα, πριν προλάβει να αδειάσει το περιεχόμενό του στο ρέμα.
  • Οι φλόγες που βλέπεις να εμφανίζονται στο δάσος πρέπει να σβηστούν αμέσως, πριν προκαλέσουν πυρκαγιά. Στο παιχνίδι, όταν το δάσος αρχίζει να καίγεται (πάνω από 4 φλόγες), εμφανίζεται η Πυροσβεστική και αντλεί μεγάλη ποσότητα νερού από το ρέμα, για να σβήσει τη φωτιά. Στην πραγματικότητα, με την καταστροφή του δάσους από την πυρκαγιά αυξάνεται η διάβρωση του εδάφους και μειώνεται η φυσική δυνατότητα συγκράτησης του νερού της βροχής που εμπλουτίζει τα ρέματα (επιφανειακά νερά), αλλά και τα υπόγεια νερά.

http://www.life-gizani.gr/pages/gr/games/index.htm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 16-04-07 στις 13:54. Αιτία: Προσθήκη Πηγής/Link
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

truffinho (Αγγελος (όνομα και πράμα))

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη truffinho
Ο Αγγελος (όνομα και πράμα) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών και μας γράφει απο Γλυκά Νερά (Αττική). Έχει γράψει 350 μηνύματα.

O truffinho έγραψε στις 15:27, 16-04-07:

#2


Το αγρίμι, το κρι-κρι όπως είναι ευρέως γνωστό είναι υπό εξαφάνιση επειδή οι κτηνοτρόφοι βγάζουν στη Σαμαριά τα κατσίκια τους και ζευγαρώνουν με τα κρι-κρι βγάζοντας ημίαιμα. Είναι τα μοναδικά στον κόσμο. Είναι σημάδι ελευθερίας το αγρίμι. Είναι σύμβολο. Σεβαστείτε το.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:04, 16-04-07:

#3
Στο σκαμνί η Ελλάδα για την Καρέτα

BPYΞEΛΛEΣ

Tου Π. ΠANTEΛH
H Kαρέτα Kαρέτα, με συνήγορο την Kομισιόν, ζητεί...από το Eυρωπαϊκό Δικαστήριο να καταδικάσει την ελληνική αδιαφορία για την προστασία της. Tο σπάνιο είδος της μεσογειακής θαλάσσιας χελώνας, που έχει καταφύγει στις ζακυνθινές πλαζ για να κάνει τ' αβγά της και να διαιωνίσει τη σπανιότητά της, αντιμετωπίζει προβλήματα «εγκατάστασης». Kαι διεκδικεί τα δικαιώματα «ασύλου», που προβλέπει κοινοτική οδηγία για τα σπάνια είδη από τους «μετανάστες» του ζωικού βασιλείου...

Yστερα από μάταιη αναμονή ενός, περίπου, χρόνου να εκδηλωθεί το ελληνικό ενδιαφέρον για την Kαρέτα Kαρέτα, η Kομισιόν ανακοίνωσε χθες ότι αποφάσισε να καθίσει την Eλλάδα στο σκαμνί του κατηγορουμένου. Mε προσφυγή που κατέθεσε στο Eυρωπαϊκό Δικαστήριο, κατηγορεί την Eλλάδα γιατί δεν παρέχει στην Kαρέτα Kαρέτα ικανοποιητική προστασία και σύμφωνη με την κοινοτική οδηγία «Habitats» -που αναφέρεται στους «κατοικήσιμους» φυσικούς χώρους για τα σπάνια είδη του φυτικού και ζωικού βασιλείου.

Οπως τονίζει η Kομισιόν, η οδηγία «Habitats» (43 του 1992) αποτελεί τη βάση της κοινοτικής νομοθεσίας για τη διατήρηση της φύσης. Συγκεκριμένα, προβλέπει μια σειρά από μέτρα, που έχουν σκοπό να προστατεύουν τα σπάνια ζωικά και φυτικά είδη της Eυρωπαϊκής Eνωσης, που κινδυνεύουν να εξαφανιστούν. Στα προστατευόμενα είδη περιλαμβάνεται και η Kαρέτα Kαρέτα, που έχει απόλυτη ανάγκη να γεννά τ' αβγά της ορισμένες περιόδους του χρόνου, σε ορισμένες πλαζ της ανατολικής Mεσογείου.
H πλαζ Λαγανάς της Zακύνθου είναι από τα πιο σημαντικά λίκνα για την αναπαραγωγή της Kαρέτα Kαρέτα. Aλλά η πλαζ αυτή, δυστυχώς, όπως υποστηρίζει η Kομισιόν, έχει γίνει επικίνδυνη για την Kαρέτα Kαρέτα, γιατί έχει υποστεί «βλαβερές» τουριστικές δραστηριότητες. Mια υπηρεσία της Kομισιόν, που επισκέφθηκε την πλαζ, διαπίστωσε τα προβλήματα που εμποδίζουν την αναπαραγωγή της σπάνιας θαλάσσιας χελώνας.

H πλαζ, αναφέρεται, έχει γεμίσει από παράνομες κατασκευές, σκάφη αναψυχής, αντιηλιακές ομπρέλες... H Kομισιόν ανησύχησε για την ομαλή αναπαραγωγή της Kαρέτα Kαρέτα. Eκρινε ανεπαρκή τα μέτρα στη Zάκυνθο για την προστασία της. Kαι το Δεκέμβριο 1998 έστειλε στην ελληνική κυβέρνηση προειδοποιητική επιστολή -πρώτη φάση της διαδικασίας προσφυγής. Οι ελληνικές αρχές έσπευσαν να διαβεβαιώσουν ότι θα εκδώσουν προεδρικό διάταγμα, που θα προβλέπει τη δημιουργία θαλάσσιου πάρκου για την Kαρέτα Kαρέτα. Aλλά θα έπρεπε να προηγηθούν δύο ακόμη προεδρικά διατάγματα για αποζημιώσεις από την τουριστική αναστάτωση. H διαδικασία, όμως, καθυστερούσε και η Kομισιόν έκρινε απαράδεκτο το γεγονός ότι δεν υπήρχε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων της οδηγίας «Habitats», που έχει τεθεί σε ισχύ από το 1995. Kαι τον Iούνιο 1999 έστειλε στην ελληνική κυβέρνηση αιτιολογημένη γνώμη -δεύτερη φάση της διαδικασίας προσφυγής. Eκείνη δεν απάντησε. H Kαρέτα Kαρέτα κοιλοπονάει για να γεννήσει τ' αβγά της -χωρίς να βρίσκει μια ήσυχη γωνία. Kαι η Kομισιόν αποφάσισε, επιτέλους, να καθίσει την Eλλάδα στο σκαμνί...

πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:22, 16-04-07:

#4
Αργυροπελεκάνος
Επικηρυγμένο θήραμα;





© WWF Ελλάς / Γιώργος ΚΑΤΣΑΔΩΡΑΚΗΣ



Παγκόσμια απειλούμενο είδος, ο αργυροπελεκάνος έχει συνολικό πληθυσμό από 12.330-15.730 (IUCN Red List, 2004), σε 19 αποικίες από την Ελλάδα μέχρι την Κίνα. Στην Ελλάδα, αργυροπελεκάνοι φωλιάζουν πια μόνο στις Πρέσπες και κάποιοι λιγότεροι στον Αμβρακικό. Παλιότερα υπήρχαν σε όλη σχεδόν τη χώρα, όμως με προτροπή της πολιτείας που επικήρυξε το είδος ως ιδιαίτερα ‘επιβλαβές θήραμα’, κυνηγήθηκαν αλύπητα και σχεδόν αποδεκατίστηκαν.

Όταν το WWF Ελλάς ξεκίνησε το πρόγραμμα προστασίας του αργυροπελεκάνου στην Πρέσπα, το είδος ανήκε στα «κινδυνεύοντα», με πληθυσμό περίπου 40-165 ζευγάρια. Σήμερα, μετά από δέκα τρία χρόνια επίμονων προσπαθειών, η Πρέσπα φιλοξενεί τη μεγαλύτερη στον κόσμο αποικία αργυροπελεκάνων με περισσότερα από 1.100 ζευγάρια! Το είδος είναι πλέον ιδιαίτερα προστατευμένο βάσει νόμου.

Το WWF Ελλάς στηρίζει το έργο της Εταιρίας Προστασίας Πρεσπών για να συνεχιστεί το σημαντικό έργο προστασίας της Πρέσπας. Τα μέτρα χρειάζεται τώρα να ενταθούν με πιο αποτελεσματικό έλεγχο του κυνηγιού, αποφυγή καταστρεπτικών επεμβάσεων στον υγρότοπο και προγράμματα ευαισθητοποίησης τόσο των ψαράδων όσο και των κατοίκων της περιοχής.


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΕπιστημονικό όνομαelecanus crispus
Κοινό όνομα: Αργυροπελεκάνος
Χρώμα: Το μεγαλύτερο από τα δύο είδη πελεκάνων της Ευρώπης. Έχει αργυρόλευκο πτέρωμα με σκουρότερο το πάνω μέρος των φτερούγωνΜήκος:
Με άνοιγμα φτερών: 3,20 μέτρα
Βάρος:10-12 κιλά
Βιότοπος: Φωλιάζει σε λίμνες και παράκτιους υγρότοπους με ρηχές λιμνοθάλασσες
Κύριες απειλές: Καταστροφή βιοτόπων (αποξηράνσεις ή άλλες επεμβάσεις σε υγρότοπους) και έντονο κυνήγι που δημιουργεί σοβαρά προβλήματα, ιδιαίτερα την Άνοιξη (αναπαραγωγική περίοδος)


ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:24, 16-04-07:

#5
Κραυγαετός
Μειώνεται δραματικά μαζί με τα δάση!

Οι πληθυσμοί του κραυγαετού μειώνονται πολύ γρήγορα σε όλες τις ανατολικο-ευρωπαϊκές χώρες. Αν και στο τέλος του 19ου αιώνα το είδος υπήρχε σε αφθονία σε όλη την ηπειρωτική Ελλάδα, σήμερα ο λιγοστός πληθυσμός του που δεν ξεπερνάει τα 90 ζευγάρια, περιορίζεται κυρίως στη Μακεδονία και τη Θράκη. Περίπου ο μισός πληθυσμός του κραυγαετού βρίσκει καταφύγιο στον Έβρο και στο Δάσος της Δαδιάς.
Το πρόβλημα στην Ελλάδα δημιουργείται κυρίως από την καταστροφή των δασών, την εντατική υλοτομία με τη μείωση των διαθέσιμων θέσεων φωλιάσματος και την όχληση στους χώρους φωλιάσματος, αλλά και από την υποβάθμιση ή ραγδαία μείωση των κατάλληλων περιοχών κυνηγιού του (ελώδεις εκτάσεις και γεωργικές θέσεις υψηλής βιοποικιλότητας).

Ο κραυγαετός, όπως και όλα τα αρπακτικά πουλιά, είναι δείκτης υγείας και ισορροπίας των οικοσυστημάτων όπου ζει. Ο ρόλος του είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής πυραμίδας και, όπως τα περισσότερα αρπακτικά, τρέφεται με αδύναμα και άρρωστα ζώα, εξυγιαίνοντας και ισορροπώντας τα είδη των οργανισμών.
Το Δάσος της Δαδιάς, και γενικότερα ο Έβρος, είναι μοναδικής σπουδαιότητας περιοχή για τον κραυγαετό και για όλα τα αρπακτικά πουλιά για πολλούς και ποικίλους λόγους. Η γεωγραφική θέση – πέρασμα μεταναστευτικών πουλιών-, το μωσαϊκό βιοτόπων – εναλλαγή λόφων, ρεματιών, χωραφιών, δασότοπων, βράχων, ξέφωτων-, η σημαντική βιοποικιλότητα – 40 είδη ερπετών και αμφίβιων, 55 είδη θηλαστικών, - αλλά και το ήπιο αποτύπωμα της οικονομικής ανάπτυξης της περιοχής, λύνουν το μυστήριο της εντονότερης παρουσίας αρπακτικών στη συγκεκριμένη περιοχή.
Το WWF Ελλάς θεωρώντας την προστασία του Δάσους της Δαδιάς αναγκαία και μοναδική λύση για την επιβίωση των αρπακτικών πουλιών, έχει μόνιμη παρουσία στην περιοχή από το 1992, διεξάγοντας προγράμματα με στόχο την μακροπρόθεσμη προστασία αυτής και των αρπακτικών, την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ανάπτυξη του οικοτουρισμού. Μεταξύ των σημαντικότερων δράσεων είναι η σύνταξη Ειδικής Περιβαλλοντικής Μελέτης του δάσους, η σύνταξη Ειδικού Διαχειριστικού Σχεδίου για τις περιοχές προστασίας, η προώθηση καθιέρωσης της περιοχής ως Εθνικό Πάρκο.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Επιστημονικό όνομαAquila pomarina
Kοινό όνομα Kραυγαετός
Άνοιγμα φτερών1,4 μέτρα
Βάρος1,4 κιλά
Μήκος64 εκατοστάΧρώμαΑνοιχτό καστανό με λευκά στίγματα στα φτεράΙδιαίτερο χαρακτηριστικό Οι πλατιές και τετράγωνες φτερούγες, που τις κρατά ελαφρά γυρισμένες προς τα κάτω κατά την πτήση αντίθετα από άλλα αρπακτικά
ΒιότοποςΔάση χαμηλού υψομέτρου, ξέφωτα, μικρά έλη, υγρά λιβάδια ΤροφήΜικρά θηλαστικά, ερπετά, βατράχια, ψάρια, σκουλήκιαΚύριες απειλέςΚαταστροφή δασών, εντατική υλοτομία, αποξήρανση ελωδών εκτάσεων

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:27, 16-04-07:

#6
Δελφίνι
Δελφίνια της Μεσογείου:
Ελπίζουν σε καλύτερες μέρες!
(ο) WWF Canon / M. GUNTER

Δεκάδες χιλιάδες δελφινιών θανατώνονται κάθε χρόνο στις θάλασσες της Μεσογείου. Αν και τα προσφιλή αυτά είδη δεν έχουν φυσικούς εχθρούς, η έλλειψη τροφής λόγω της υπεραλίευσης, η θαλάσσια ρύπανση, η θανάτωσή τους από ψαράδες και κυρίως η αιχμαλωσία τους από διάφορα αλιευτικά εργαλεία όπως τα αφρόδιχτα, μειώνουν τον πληθυσμό τους δραματικά κάθε χρόνο. Σύμφωνα με αναφορές του WWF, η χρήση των αφρόδιχτων κοστίζει κάθε χρόνο τη ζωή σε τουλάχιστον 4.000 κοινά δελφίνια στη νοτιο-δυτική Μεσόγειο, (πρόσφατα το είδος συμπεριλήφθηκε στη λίστα των απειλούμενων), ενώ άλλες 13.000 αιχμαλωτίζονται στα στενά του Γιβραλτάρ και τη γύρω περιοχή.


Το WWF αναγνωρίζοντας τον κρίσιμο ρόλο των δελφινιών στη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, έχει αναλάβει δράση για την προστασία τους με προγράμματα που στοχεύουν στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού και ειδικά των επαγγελματιών ψαράδων, αλλά και πολιτική πίεση για μείωση της χρήσης αφρόδιχτων στις θάλασσες της Μεσογείου.


Το 2002 ολοκληρώθηκε και το πρώτο ερευνητικό πρόγραμμα του WWF Ελλάς με τη συμμετοχή του κοινού και ψαράδων που βοήθησαν τους επιστήμονες στη συλλογή πολύτιμων πληροφοριών για την κατάσταση των δελφινιών στις ελληνικές θάλασσες.


ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Επιστημονικό όνομα: Delphinus delphis
Κοινό όνομα:Δελφίνι
Βάρος: 75-110 κιλά
Μήκος: 1,5-2,0 μέτρα (μέγιστο 3,5μ.)
Σχήμα:Λεπτό σώμα, προτεταμένο και μυτερό ρύγχος, ψηλό ραχιαίο πτερύγιο σε σχήμα μισοφέγγαρου, στο μέσο του σώματος
Χρώμα:Το χρώμα της ράχης ποικίλλει (μαύρο, σκούρο μπλε, γκρι), κοιλιά και πλευρά ασπροκίτρινα, ουρά ανοιχτόχρωμη γκρίζα.Βιότοπος:Ζει σε όλες τις ελληνικές θάλασσες, σε μικρές ομάδες
Μέσος όρος ζωής: 20 - 40 χρόνια
Κύριες απειλές: Η έλλειψη τροφής λόγω υπεραλίευσης, η θαλάσσια ρύπανση, η αιχμαλωσία τους από διάφορα αλιευτικά εργαλεία, κυρίως αφρόδιχτα

ΠΗΓΗ

Και αυτό http://www.kynigos.net.gr/meletes/valtopapia.html

Λυπάμε που δεν προσφέρω άρκετά στα ζώα που θέλουν να επιβιώσουν, λυπάμε που δέν μπορώ να προσφέρω περισσότερα άπο όσα ξέρω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:43, 16-04-07:

#7

''Πλατώνι'', ένα στενά ενδημικό είδος ελαφιού της Ρόδου. Από το πλατυκέρατο αυτό είδος έχουν απομείνει μόνο 50 άτομα .
Μόνο αυτό λέει και δεν ήξερα άν υπάρχει άλλου, πάντος υπήρξαν πολλά προβλήματα λόγο χαζομάρας, πρόσφατά βγήκε στην εφήμερίδα ότι ο δήμος ξέχασε να πάρει φαγητά για τα ζώα με αποτέλεσμα η τροφή να είναι λιγοστη και τα ζώα να κάνουν δείπνο με ότι έβρησκάν μπροστα τούς.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

The Djinn (Mario)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη The Djinn
Ο Mario αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 3,169 μηνύματα.

O The Djinn έγραψε στις 22:53, 16-04-07:

#8
Μania μου πραγματικα συγχαρητηρια για το θεμα!
Προς το παρων δεν εχω να προσθεσω κατι εκτος απο μια φωτο που βρηκα στο διαδικτυο και παρα την "απλοτητα" της μου εκανε αισθηση.


Και παλι συγχαρητηρια!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:30, 17-04-07:

#9
Η Γιάλοβα αποτελεί το μοναδικό σημείο εξάπλωσης του αφρικανικού χαμαιλέοντα (Chamaleo chamaleo) στην ηπειρωτική Ελλάδα (συναντάται κυρίως στη Σάμο, τη Χίο και την Κρήτη). Πρόκειται για ένα μικρό και ευάλωτο πληθυσμό (περίπου 400 άτομα), που έχει ανάγκη προστασίας. Χαρακτηριστικό γνώρισμά τους είναι ότι παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία χρωμάτων και μπορούν να αλλάζουν χρώμα με σχετική ευκολία, τόσο για παραλλαγή και προστασία όσο και για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Φυσικοί θηρευτές τους είναι οι αλεπούδες, τα κουνάβια, οι νυφίτσες, οι σκύλοι και οι γάτες που σκάβουν τις φωλιές τους στην άμμο και τρώνε τα αβγά τους. Το μεγαλύτερο όμως κίνδυνο διατρέχουν από τα τροχοφόρα που αναπτύσσουν μεγάλες ταχύτητες και από τους ασυνείδητους συλλέκτες.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:34, 17-04-07:

#10
Παρατήρηση Αγριόγαλων (Otis tarda) στο Θεσσαλικό κάμπο

Μία από τις πρώτες επιτυχίες του δικτύου των caretakers ήταν αναμφίβολα η επιβεβαίωση της πληροφορίας για την εμφάνιση αγριόγαλων στο Θεσσαλικό κάμπο. Υπήρξαν επίσης αναφορές κατοίκων για εμφάνιση αγριόγαλων και στη περιοχή της Κάρλας που όμως δεν μπορέσαμε να επιβεβαιώσουμε. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μπορέσαμε να συγκεντρώσουμε, ο αγριόγαλος φώλιαζε στην περιοχή του Θεσσαλικού κάμπου, ιδιαίτερα στα νότια του Νομού Λάρισας, τουλάχιστον μέχρι και την δεκαετία του 1980. Δεν υπήρχε σε μεγάλους αριθμούς. Ωστόσο αποτελούσε ένα συνηθισμένο είδος. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία κάτοικοι της περιοχής γνωρίζουν το είδος πολύ καλά, σε αντίθεση με τους νεότερους για τους οποίους αποτελεί μάλλον κάτι άγνωστο.

Για πολύ καιρό πιστεύαμε ότι το είδος είχε εξαφανισθεί από την Ελλάδα, ήδη από την δεκαετία του 1960. Βασικές αιτίες γι΄ αυτό θεωρούνται η εντατικοποίηση της γεωργίας (κυρίως τα φυτοφάρμακα), καθώς και το κυνήγι νόμιμο ή παράνομο. Έτσι ο οδηγός του Peterson στην ελληνική του έκδοσή (χ.ε.1980, σελ.132, χάρτης κατανομής) αναφέρει ότι το είδος "στην Ελλάδα έχει εξοντωθεί σαν κλωσσοπούλι". Κάποιες πληροφορίες κατά καιρούς από ντόπιους, που ανέφεραν την ύπαρξη αγριόγαλων στον Θεσσαλικό κάμπο, δεν είχαν θεωρηθεί αξιόπιστες, με βάση την αντίληψη ότι το είδος είχε εξαφανισθεί από την Ελλάδα.

Ο αγριόγαλος είναι ένα μεγάλο πουλί της στέπας, που ζει σε μικρές ή μεγάλες ομάδες. Έτσι εξηγείται η προτίμησή του για ψευδοστεπικά τοπία, ανοιχτά από όλες τις πλευρές, με μεγάλο οπτικό πεδίο. Στην Θεσσαλία προτιμά μεγάλα χωράφια όπου καλλιεργούνται συνήθως κτηνοτροφικά φυτά ή σιτηρά. Για καλύτερη εποπτεία της περιοχής ανεβαίνει σε μικρά υψώματα που υπάρχουν στο Θεσσαλικό κάμπο, τις γνωστές στην τοπική διάλεκτο μαγούλες. Οι προφυλάξεις αυτές δικαιολογούνται καθώς έχει μεγάλη απόσταση φυγής.

Η διατροφή του περιλαμβάνει μια πληθώρα φυτικών και ζωικών οργανισμών. Η αναπαραγωγική του συμπεριφορά επίσης είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Περιλαμβάνει γαμήλιες επιδείξεις των αρσενικών με ξέφρενους "χορούς", κατά τους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο. Μετά το ζευγάρωμα το γονιμοποιημένο θηλυκό αποσύρεται, συνήθως κατά το τέλος Απριλίου, για να γεννήσει και να επωάσει τα αυγά του μόνο του, χωρίς καμία συμμετοχή του αρσενικού. Η φωλιά είναι μία στοιχειώδης κατασκευή από κλαδιά, μερικές δε φορές μπορεί να μην υπάρχει καθόλου.

Η θηλυκή γεννά 3-4 αυγά που επωάζει για τρεις εβδομάδες. Παρά το μέγεθός της η θηλυκή δεν γίνεται ορατή εξαιτίας του κρυπτικού φτερώματος που διαθέτει. Οι νεοσσοί είναι φολεόφυγοι, με ταχύτατη ανάπτυξη. Η θνησιμότητα των νεοσσών είναι μεγάλη. Συνήθως επιβιώνει μόνο ο ένας νεοσσός. Τα νεαρά πουλιά παραμένουν με την μητέρα τους, που τα φροντίζει όλο και λιγότερο, μέχρι το τέλος το καλοκαιριού. Το φθινόπωρο οι θηλυκές και τα νεαρά πουλιά συναντούν τις ομάδες των υπόλοιπων πουλιών. Τα νεαρά αρσενικά ωριμάζουν γενετικά στην ηλικία των 5-6 ετών ενώ τα θηλυκά στην ηλικία των 3-4 ετών.

Ο αγριόγαλος είναι ένα από τα παγκόσμια απειλούμενα είδη με βάση το Bird Life International καθώς και άλλες διεθνείς συνθήκες προστασίας ειδών (79/409, Βόννης, Βέρνης). Υπάρχει στην Ευρασία και οι πληθυσμοί του ξεκινούν από το Βορειοδυτικό Μαρόκο, την Ιβηρική χερσόνησο, την κεντρική Σιβηρία και την Μογγολία. Πληθυσμοί υπάρχουν επίσης στην Κεντρική Ευρώπη (Αυστρία, Γερμανία, Σλοβακία, Ουγγαρία) και την Τουρκία. Μεταξύ των πληθυσμών δεν υπάρχει συνέχεια και είναι διασπασμένοι. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν 13.500 - 14.000 ζευγάρια, με την πλειοψηφία τους να είναι στην Ιβηρική χερσόνησο.

Η εφαρμογή της νέας ΚΑΠ θα επιφέρει αλλαγές στις υφιστάμενες γεωργικές καλλιέργειες. Γι αυτό είναι σημαντικό κατά την εφαρμογή της νέας ΚΑΠ να γίνει σωστή εφαρμογή των Κωδικών Ορθής Γεωργικής Πρακτικής και να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε τυχόν αλλαγή των καλλιεργούμενων ειδών

Σε σχέση με τα πουλιά που παρατηρήθηκαν στο Θεσσαλικό κάμπο δεν γνωρίζουμε ακόμα αν ήταν διαχειμάζοντα ή όχι. Υπάρχουν κάποιες πληροφορίες ότι το είδος φωλιάζει ακόμα, έστω και σποραδικά, στον κάμπο της Θεσσαλίας. Έτσι οι caretakers της περιοχής έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε την άνοιξη και το καλοκαίρι. Ελπίζω και εύχομαι να έχουμε καλές ειδήσεις να γράψουμε σε κάποιο επόμενο newsletter.

ΠΗΓΗ

Ζητώ συγνώμη άν επιβαρήνω το θέμα με φωτο άλλα είναι πιο έυκολο στην ανάγνωση και στην περιέργια άπο ότι ένα ψυχρό λίνκ.
Μάριο σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια άλλα θα προτειμούσα άντι να τα γράψω να τα βοηθήσω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:39, 17-04-07:

#11
Απειλούμενο είδος: Βαλτόπαπια
του Κώστα Παπακωνσταντίνου

Με μήκος γύρω στα 40 εκατοστά, η Βαλτόπαπια (Aythia nyroca) είναι μία σχετικά μικρή πάπια που ανήκει στις λεγόμενες βουτόπαπιες, καθώς συνηθίζει να βουτά για να βρει την τροφή της (προνύμφες εντόμων, καρκινοειδή, μαλάκια αλλά και υδρόβια φυτά). Είναι από τις λιγότερο φανταχτερές πάπιες, με ομοιόχρωμη σκούρη κοκκινο-κάστανη εμφάνιση και έχει σαν μοναδική εξαίρεση το λευκό πίσω μέρος του σώματος και την ουρά. Όταν πετάει, διακρίνεται ένα λευκό μπάλωμα στην κοιλιά και μία πλατιά λευκή ράβδωση στις φτερούγες. Τα δύο φύλα είναι σχετικά όμοια, αν και το αρσενικό ξεχωρίζει από τον λίγο πιο ζωηρό χρωματισμό και το λευκό μάτι.

Το είδος προτιμάει τα ήσυχα μέρη των υγροτόπων με πλούσια υδρόβια βλάστηση και κυρίως τους εκτεταμένους καλαμιώνες που διακόπτονται από διάσπαρτα τμήματα ανοιχτού νερού. Εκεί η Βαλτόπαπια κρύβεται και φωλιάζει ενώ επίσης τη βρίσκουμε σε μικρές λίμνες με πυκνόφυτες όχθες, σε κανάλια, σε περιοχές με νούφαρα και αλλού. Συνήθως την βλέπουμε για λίγο, είτε να κάθεται στη άκρη των καλαμιώνων είτε να πετάει από το ένα άνοιγμα στο άλλο. Κατά τη μετανάστευση και το χειμώνα μπορεί να βρεθεί για μικρά χρονικά διαστήματα και σε πιο ανοιχτά νερά, σε κοπαδάκια.

Η Βαλτόπαπια έχει ευρεία γεωγραφική κατανομή φωλιάζοντας από τη Δυτική Ευρώπη και τη Βόρεια Αφρική μέχρι την Δυτική Κίνα. Ξεχειμωνιάζει νότια από αυτές τις περιοχές
στην Αφρική, νότια από τη Σαχάρα και στη νότια Ασία μέχρι το Μπαγκλαντές. Ωστόσο, η μεγάλη αυτή κατανομή δεν ανταποκρίνεται και στην κατάσταση στην οποία βρίσκεται το είδος. Στην πραγματικότητα, μέσα σ’ αυτήν την τεράστια έκταση, πολύ λίγα είναι τα σημεία όπου η Βαλτόπαπια απαντά σε ικανοποιητικούς αριθμούς. Συνήθως οι πληθυσμοί της είναι κατακερματισμένοι και πολύ μικροί έχοντας γνωρίσει καταστροφική μείωση ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες. Στις αρχές της δεκαετίας του '90 η αιφνιδιαστική μείωση ήταν τέτοια ώστε να σημάνει συναγερμό. Ενδεικτικά ο πληθυσμός της στην πρώην Σοβιετική Ενωση έπεσε από 140.000 ζευγάρια το 1970, στα 5.200 μετά από 15 μόλις χρόνια.


Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις ο παγκόσμιος πληθυσμός της μπορεί σήμερα να μην ξεπερνά τα 50.000 άτομα και κατά άλλους τα 25.000. Έτσι η Βαλτόπαπια, μέσα σε λίγα χρόνια, από είδους που κυνηγιόταν ελεύθερα, όχι μόνο πέρασε στα προστατευμένα, αλλά πλέον βρήκε αναγκαστικά θέση στο θλιβερό κατάλογο των Παγκόσμια Απειλούμενων Ειδών του BirdLife International.

Κανείς δεν γνωρίζει με βεβαιότητα τους λόγους για τους οποίους η Βαλτόπαπια βρέθηκε σ’ αυτή τη δύσκολη θέση, καθώς μόλις πριν τριάντα χρόνια απαντούσε σε αφθονία. Δύο όμως λόγοι φαίνονται να είναι σημαντικοί. Ο πρώτος έχει να κάνει με το γεγονός ότι αυτό το είδος προτιμούσε την περιφέρεια των υγροτόπων και τις μικρές ρηχές λιμνούλες όπου φώλιαζε. Αυτές ακριβώς οι περιοχές έχουν γνωρίσει και τη μεγάλη μανία των αποξηράνσεων, επιχωματώσεων και μετατροπών που έπληξαν τους ελληνικούς και ευρωπαϊκούς υγρότοπους. Ο δεύτερος λόγος αφορά στο κυνήγι καθώς μεγάλοι της αριθμοί σκοτώνονταν εύκολα από κυνηγούς οι οποίοι μάλιστα χαρακτήριζαν το είδος μάλλον "χαζό" και εύκολο να χτυπηθεί.

Στην Ελλάδα η Βαλτόπαπια ήταν παλαιότερα κοινή και διαδεδομένη όμως σήμερα απαντά σε πολύ μικρούς πληθυσμούς. Εκτιμάται ότι δεν φωλιάζουν περισσότερα από 250 ζευγάρια, τα πιο πολλά στο Βάλτο της Ροδιάς στον Αμβρακικό, τα υπόλοιπα σκόρπια κυρίως στους υγρότοπους της Ηπείρου και της Μακεδονίας και ελάχιστα πιο νότια μέχρι την Πελοπόννησο στη Στυμφαλία. Καλές περιοχές για το είδος είναι η λίμνη Χειμαδίτιδα στη δυτική Μακεδονία και το μικρό έλος Καλοδίκι κοντά στην Πάργα. Το χειμώνα απαντούν μικροί αριθμοί μέχρι και στην Κρήτη ενώ κατά τη μετανάστευση μπορεί να παρατηρηθούν ορισμένα κοπάδια στην Κερκίνη, στο Δέλτα του Σπερχειού και αλλού.

Η καταστροφή των ελληνικών βιοτόπων έχει πλήξει πολύ άσχημα τη Βαλτόπαπια, ενώ το παράνομο κυνήγι έχει επιδεινώσει ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Συχνά μερικοί ντόπιοι κυνηγοί μπαίνουν και κυνηγούν μέσα στο βάλτο της Ροδιάς και στο Καλοδίκι κατά τη διάρκεια μάλιστα της αναπαραγωγικής περιόδου.

Το Διεθνές Σχέδιο Δράσης για τη Βαλτόπαπια δίνει συγκεκριμένες οδηγίες για τη σωτηρία αυτού του σπάνιου πλέον είδους. Όμως, το πιο σημαντικό βήμα πρέπει να γίνει από την ελληνική κυβέρνηση που θα πρέπει κάποτε να δείξει ότι οι νομοθεσίες για την προστασία των υγροτόπων και για το κυνήγι είναι για να εφαρμόζονται και όχι για να γεμίζουν κάποιες σελίδες.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mania : 17-04-07 στις 12:46.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:46, 17-04-07:

#12
Απειλούμενο είδος: Κεφαλούδι
της Μαρίας Παπαναγιωτοπούλου

Το Κεφαλούδι είναι μια πάπια με ασυνήθιστη εμφάνιση, απαραγνώριστη για όσους τυχερούς το συναντήσουν σε κάποιο υγρότοπο. Το αρσενικό έχει χοντρό άσπρο κεφάλι με μαύρο σώμα και γαλαζωπό "πρησμένο ράμφος", ενώ το σώμα του είναι ανοιχτόχρωμο καφέ και η μυτερή σκληρή ουρά του είναι συχνά ανασηκωμένη, δίνοντάς του μια χαρακτηριστική σιλουέτα.

Αρσενικά και θηλυκά έχουν το ίδιο μικρό μέγεθος, δεν ξεπερνούν τα 43-48 εκατοστά, όμως τα θηλυκά είναι γενικά πιο σκουρόχρωμα στο κεφάλι, με ανοιχτόχρωμα μάγουλα που τα διασχίζει μια σκούρα γραμμή, ενώ το σώμα τους έχει ξανθοκάστανο χρώμα.

Περπατούν με δυσκολία στη στεριά και σπάνια παρατηρούνται να πετούν κάνοντας μόνο τις απαραίτητες μετακινήσεις για τη μετανάστευση. Είναι όμως ταχύτατα στην κίνησή τους μέσα στο νερό, χρησιμοποιώντας για προώθηση την ιδιόμορφη ουρά τους.

Τα Κεφαλούδια αναπαράγονται σε μικρά ρηχά έλη γλυκού ή υφάλμυρου νερού, τα οποία όμως συνδέονται με μεγαλύτερα υγροτοπικά οικοσυστήματα. Τέτοιου είδους υγρότοποι έχουν συχνά εποχιακό χαρακτήρα δηλαδή δημιουργούνται από ανοιξιάτικες πλημμύρες και ξηραίνονται το καλοκαίρι, όμως χαρακτηρίζονται ως ιδιαίτερα παραγωγικοί καθώς είναι πλούσιοι σε υδρόβια βλάστηση και ασπόνδυλα. Το χειμώνα, τα Κεφαλούδια προτιμούν μεγάλης έκτασης υφάλμυρες ή αλμυρές λίμνες.

Η οικολογία του είδους παρουσιάζει αρκετά ενδιαφέροντα και παράξενα σημεία. Η σωματική τους κατασκευή τα κάνει να είναι περισσότερο εξαρτημένα από το υγρό στοιχείο από ότι τα άλλα είδη παπιών. Επίσης είναι ένα από τα λίγα είδη υδροβίων πουλιών που περνάει δύο πτερόροιες τον χρόνο, μία κατά την αναπαραγωγή και μία κατά το χειμώνα, με αποτέλεσμα κατά τη διάρκεια της πτερόροιας να μην μπορούν να πετάξουν καθόλου.

Το χειμώνα σχηματίζουν μεγάλα κοπάδια, όμως την άνοιξη σκορπίζονται σε μικρές ομάδες για την ανεύρεση κατάλληλων περιοχών για αναπαραγωγή. Επειδή τα έλη που προτιμούν για να φωλιάσουν είναι περιοδικού χαρακτήρα και σχηματίζονται σε διαφορετική έκταση κάθε χρόνο ανάλογα με τις εκάστοτε καιρικές συνθήκες, τα Κεφαλούδια έχουν προσαρμοστεί ανάλογα, έχοντας εξελιχθεί έτσι ώστε να γεννούν αργότερα από τα άλλα είδη παπιών κι επίσης να γεννούν πολλά αυγά. Αν και το αναπαραγωγικό τους δυναμικό είναι ιδιαίτερα υψηλό (φτάνει ως το 80%), ωστόσο λίγα ώριμα πουλιά αναπαράγονται κάθε χρόνο, με αποτέλεσμα στο σύνολο του πληθυσμού, η αναπαραγωγική επιτυχία να είναι σχετικά χαμηλή.

Η εξάρτηση των Κεφαλουδιών από τα εποχιακά έλη και τους μικρούς ρηχούς υγροτόπους που σχηματίζονται ευκαιριακά, αποτελεί και τη μεγαλύτερη απειλή για την επιβίωσή τους καθώς τέτοιες περιοχές είναι που δέχονται τη μεγαλύτερη πίεση για αποξήρανση και απόδοση στη γεωργία ή την κτηνοτροφία.

Επίσης οι παρεμβάσεις στην υδρολογία εκτεταμένων υγροτοπικών συστημάτων με τον έλεγχο των πλημμυρών, τα αναχώματα και τα φράγματα, τα αρδευτικά δίκτυα, τις αποστραγγίσεις και τις υπερβολικές γεωτρήσεις, έχουν διαταράξει τον υδρολογικό κύκλο και έχουν εξαφανίσει σχεδόν τα εποχιακά έλη.

Το Κεφαλούδι, είναι πλέον ένα από τα σπανιότερα είδη πουλιών στον κόσμο, με παγκόσμιο πληθυσμό που δεν ξεπερνά τα 15.000 άτομα. Η σημερινή κατανομή του είναι έντονα κατακερματισμένη, παρουσιάζοντας κυρίως δύο υποπληθυσμούς, ένα στη δυτική και ένα στην ανατολική Μεσόγειο, τη Μαύρη Θάλασσα και την Κασπία. Ο δυτικός υποπληθυσμός είναι επιδημητικός και αποτελείται από περίπου 1000 άτομα που αναπαράγονται κυρίως στην Ισπανία αλλά και στην Αλγερία και στην Τυνησία. Ο ανατολικός πληθυσμός είναι μεγαλύτερος και μεταναστευτικός.

Τα Κεφαλούδια γεννούν κυρίως στην Τουρκία, όπου βρίσκεται και ο μεγαλύτερος παγκόσμια πληθυσμός τους με 200-300 ζεύγη, ενώ λιγότερα αναπαράγονται στη Ρωσία, στο Ιράν και περιστασιακά στη Ρουμανία.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στις αρχές του αιώνα, ο πληθυσμός του Κεφαλουδιού υπολογιζόταν σε πάνω από 100.000 άτομα, ενώ σήμερα έχει μειωθεί κατά τα 4/5. Κεφαλούδια φώλιαζαν στην Ιταλία, στην Κορσική, στο Μαρόκο, στην Ουγγαρία, στην Αλβανία και υπάρχουν αναφορές και για την Ελλάδα.

Από τη δεκαετία του ‘80 το Κεφαλούδι εμφανίζεται σχεδόν κάθε χρόνο στους υγροτόπους της Μακεδονίας και της Θράκης σε μικρούς αριθμούς. Όμως από το 1990 έχει παρατηρηθεί μια κατακόρυφη αύξηση των ατόμων που επισκέπτονται τη χώρα μας, φτάνοντας το 1997 τον αριθμό ρεκόρ των 2.300 πουλιών στη Λίμνη Βιστονίδα. Η προτίμησή τους για αυτή τη λίμνη είναι φανερή καθώς το σύνολο των πουλιών που έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία χρόνια είναι στη Βιστονίδα, με εξαίρεση ελάχιστα και μεμονωμένα άτομα στις λίμνες Ισμαρίδα και Κερκίνη.

Ακόμα δε γνωρίζουμε τι είναι αυτό που έλκει τα Κεφαλούδια στη Λ.Βιστονίδα και μάλιστα σε συγκεκριμένες θέσεις της όπως το νοτιοανατολικό τμήμα όπου εκβάλλει ο ποταμός Τραύος. Επίσης δεν γνωρίζουμε αν αυτά τα πουλιά προέρχονται από τη Τουρκία ή από τη Ρωσία.

Με τη χρηματοδοτική βοήθεια της Ολλανδικής οργάνωσης για την προστασία των πουλιών (Vogelbescherming), ξεκίνησε από τον Οκτώβριο του 1998 η συστηματική φύλαξη και παρακολούθηση του κεφαλουδιού στη Λ.Βιστονίδα, που περιλαμβάνει συνεργασία με Τούρκους και Ισπανούς ειδικούς.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:53, 17-04-07:

#13
Κάτι που είναι όφ άλλα χρισιμέυει είναι αυτό:

Πρώτες βοήθειες για τραυματισμένα πουλιά

Αν έχετε βρει κάποιο τραυματισμένο, άρρωστο, εξαντλημένο ή ορφανό άγριο πουλί παρακαλούμε επικοινωνήσετε το συντομότερο δυνατόν με το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης ʼγριων Ζώων. Ένας επιπλέον λόγος για αυτό είναι ότι με την εμφάνιση του ιού Η5Ν1 της γρίπης των πτηνών είναι απαραίτητο να τηρούνται συγκεκριμένα μέτρα προφύλαξης για το χειρισμό του. Πέρα από αυτά τα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να τηρηθούν, στην περίπτωση που χειριστείτε αρχικά εσείς το ζώο θα πρέπει να έχετε υπόψη σας και ορισμένα πράγματα που έχουν να κάνουν με το χειρισμό του, τόσο για την προσωπική σας ασφάλεια και σωματική ακεραιότητα όσο και για την ασφάλεια του ζώου. Τυχόν λάθος ενέργειες μπορούν να αποβούν εις βάρος του πουλιού. Οι οδηγίες αυτές βασίζονται στα εξής:

Πράξη πρώτη</B>
Βάλτε το πουλί μέσα σε ένα χαρτόκουτο, έτσι που να χωράει άνετα και να μπορεί να σταθεί όρθιο. Τοποθετήστε από κάτω εφημερίδες, σχισμένες σε λουρίδες για να απορροφούν τις κουτσουλιές του. Ανοίξτε μικρές τρύπες, ώστε να παίρνει αέρα αλλά να είναι σκοτεινά. Το χαρτόκουτο δεν πρέπει να είναι τεράστιο, ούτε και πολύ μικρό. Κλείστε το καλά.

Μη το αφήσετε να κυκλοφορεί ελεύθερο γιατί θα χειροτερεύσει τα τραύματά του. Το κουτί και το σκοτάδι είναι η καλύτερη προσωρινή ακινητοποίηση που μπορείτε να προσφέρετε για τα κατάγματά του. Ο,τιδήποτε άλλο θα το ταλαιπωρήσει. Αφήστε το κάμποση ώρα σε ένα ήσυχο και ζεστό μέρος (όχι όμως στον ήλιο) για να ξεπεράσει όσο γίνεται το σοκ.

Πράξη δεύτερη
Τα περισσότερα τραυματισμένα πουλιά δεν πεθαίνουν από την πείνα αλλά από την αφυδάτωση. Δώστε του νερό με ζάχαρη και ίσως ελάχιστο αλάτι με μια σύριγγα από την οποία θα έχετε βγάλει προηγουμένως τη βελόνα. Ίσως χρειαστούν δύο άτομα και μια πετσέτα αν έχει επικίνδυνα νύχια.

Για να το πιάσετε σκεπάστε του το κεφάλι με την πετσέτα και κρατήστε το από το σώμα, τα πόδια και την ουρά σαν ανθοδέσμη. Αν το ράμφος του είναι πολύ μυτερό προσέξτε τα μάτια σας. Αν είναι πολύ μικρό ή δεν ανοίγει εύκολα το ράμφος, στάξτε το νερό στα ρουθούνια του. Μη φοβάστε, δε θα πνιγεί. Ξαναβάλτε το στο κουτί και αφήστε το ήσυχο.


Πράξη τρίτη
Μην κάνετε τίποτα άλλο. Μη δώσετε τροφή ή φάρμακα. Μάλλον κακό θα του κάνουν σ'αυτή τη φάση παρά καλό. Αν έχει καιρό να φάει ούτως ή άλλως δε πρέπει να φάει πολύ. Αν έχει φάει πρόσφατα δεν είναι ανάγκη να ξαναφάει τώρα. Έχετε λοιπόν ήδη κάνει το καλύτερο που μπορείτε για να του σώσετε τη ζωή. Απομένει να επικοινωνήσετε με το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγρίων Ζώων (Ε.Κ.Π.Α.Ζ.) για περισσότερες οδηγίες.


ΠΑΡΤΕ ΜΑΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΑΜΕΣΩΣ!
στο 22970 31338


ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:59, 17-04-07:

#14
Κιρκινέζι
του Δημήτρη Μπούσμπουρα

Το γεράκι που φωλιάζει μαζί με τα περιστέρια

Το κιρκινέζι (Falco naumanni), ένα γεράκι που μοιάζει πολύ με το βραχοκιρκίνεζο (Falco tinnunculus), το κοινότερο γεράκι στην Ελλάδα και την Ευρώπη, συμπεριλαμβάνεται στα παγκόσμια απειλούμενα είδη. Η κατηγοριοποίηση αυτή δεν γίνεται πιστευτή από τους κατοίκους ορισμένων χωριών της Θεσσαλίας, της Τρίπολης, των Ιωαννίνων και του Γαλαξιδίου.

Όλοι όμως συμφωνούν με τη διαπίστωση του BirdLife International ότι τις τελευταίες δεκαετίες η μείωση των πληθυσμών του είναι ραγδαία. Εξάλλου, από πολλά άλλα χωριά έχει ήδη εξαφανιστεί, όπως και από πολλές χώρες της Ευρώπης.



Τι πρέπει να γίνει για τη σωτηρία των Κιρκινεζιών


Όταν κανείς ξεκινάει την παρατήρηση πουλιών, ένα από τα πρώτα πουλιά που μαθαίνει να ξεχωρίζει είναι το βραχοκιρκίνεζο και με αυτό ως πρότυπο ταυτοποιεί τα υπόλοιπα γεράκια. Συγκρίνει το μέγεθος, το χρώμα, τα σχέδια στην ουρά, το μέγεθος της οφθαλμικής λωρίδας, τον τρόπο πετάγματος κ.λπ.. Το κιρκινέζι όμως, είναι πραγματικά δύσκολο για τον αρχάριο παρατηρητή πουλιών.

Οι διαφορές του από το παρόμοιο και πολύ συγγενικό του βραχοκιρκίνεζο είναι οι εξής: Είναι πιο ανοικτόχρωμο από κάτω, τα χρώματα από πάνω είναι πιο απαλά και στο αρσενικό, τα δευτερεύοντα καλυπτήρια στις φτερούγιες έχουν μπλε-γκρι χρώμα. Το πέταγμά του είναι πιο ενεργό, ενώ ο μετεωρισμός (πέταγμα επί τόπου για την αναζήτηση της λείας) διαρκεί έως 6 δευτερόλεπτα. Τότε μπορούμε επίσης να διακρίνουμε, ότι η ουρά του είναι γωνιώδης καθώς τα δύο μεσαία εξωτερικά πηδαλιούχα (μεγάλα φτερά της ουράς) είναι μεγαλύτερα.

Τον χειμώνα είναι απίθανο να τα δούμε στη χώρα μας, εκτός από εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις. Νωρίς την άνοιξη, όταν επιστρέφουν από την Αφρική όπου ξεχειμώνιασαν, θα τα δούμε σε μεγάλες ομάδες σε στήλους της ΔΕΗ ή του ΟΤΕ, ή όλα μαζί σε μεμονωμένα δέντρα στον κάμπο.

Μετά διασπείρονται στις θέσεις αναπαραγωγής. Η μεγάλη πλειοψηφία συγκεντρώνεται στα χωριά, όπου φωλιάζουν σε παλιά σπίτια ή αποθήκες. Πολλές φορές συγκεντρώνονται πολλές δεκάδες σε μια παλιά αποθήκη.

Η φωλιά τους είναι πρόχειρη, χωρίς συγκέντρωση υλικών. Εκμεταλλεύονται κάθε δυνατή θέση. Στη Θεσσαλία τα εντοπίσαμε να φωλιάζουν σε περιστερώνα, μαζί με δεκάδες περιστέρια. Πολύ λίγα εξακολουθούν να φωλιάζουν σε άγρια περιβάλλοντα, όπως σε τρύπες βράχων, σε ορθοπλαγιές, σε τρύπες δέντρων και σε παλιές φωλιές από κουρούνες.

Στο τέλος του καλοκαιριού, μετά την αυτονόμηση των νεοσσών, μαζεύονται σε μεγάλες ομάδες και κουρνιάζουν το βράδυ όλα μαζί σε συστάδες δέντρων, δίπλα ή μέσα στα χωριά στη Θεσσαλία, ή σε πάρκα όπως στην Τρίπολη ή στα Γιάννενα. Αυτή την εποχή παρατηρούνται ομάδες πολλών εκατοντάδων σε μερικές περιοχές.

Μεταναστεύουν σε ευρύ μέτωπο προς την Αφρική αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη τους μεταναστευτικούς διαδρόμους και τον ακριβή τόπο προορισμού των πληθυσμών που αναπαράγονται στην Ελλάδα. Οι δακτυλιώσεις που έκανε η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία δεν έχουν ακόμη αποδώσει.

Η εξάπλωση του είδους περιλαμβάνει όλες τις ανοικτές περιοχές της Παλαιοαρκτικής (από Ισπανία έως την ΒΑ Κίνα και την Β. Αφρική) με στεπικού τύπου ενδιαιτήματα, καλλιέργειες σιτηρών, λιβάδια, φρύγανα και ξηρές ανοικτές μερικώς δασοσκεπείς εκτάσεις.

Οι μεγάλες εκτάσεις με σιταροχώραφα μοιάζουν με τη στέπα. Θα μπορούσαμε να τις ονομάσουμε ψευδοστεπικές. Τα κιρκινέζια προσαρμόστηκαν άριστα σε αυτές. Όπως και στα ανοικτά τοπία στις στέπες και στις σαβάνες κυνηγάει ακρίδες και τον αγαπημένο του "μεζέ", τους κρεμυδοφάγους (Grylotalpidae).

Σε ένα μικρό ποσοστό η διατροφή του περιλαμβάνει ποντίκια και σαύρες. Όταν οι αγρότες καίνε τις καλαμιές, τα βλέπουμε μαζί με τους πελαργούς να κυνηγάνε τα ποντίκια και τις ακρίδες που προσπαθούν να ξεφύγουν.

Οι αγρότες το ξέρουν αυτό και τα προστατεύουν. Καθώς όμως η σχέση των κατοίκων της υπαίθρου με τη γη δεν είναι αυτή που ήταν παλαιότερα, οι νέοι έχουν συχνά άγνοια για τη φύση γύρω τους. Πολλές αποικίες στη χώρα μας εξοντώθηκαν με τα αεροβόλα για διασκέδαση.

Δεν είναι όμως η μόνη απειλή. Ένα βασικό πρόβλημα σήμερα στη χώρα μας είναι η μείωση των ασφαλών θέσεων αναπαραγωγής. Τα παλιά πληθόκτιστα σπίτια και οι αποθήκες γκρεμίζονται. Τα κεραμίδια αντικαθίστανται από πλάκες ή σκεπές νέας μορφής που δεν αφήνουν καμμιά τρύπα, ενώ κανείς δεν σκέφτεται να αφήσει γείσο για το φώλιασμα χελιδονιών, περιστεριών και κιρκινεζιών.

Οι αλλαγές στη γεωργία με την εντατικοποίηση των καλλιεργειών, τις αρδεύσεις, τη χρήση εντομοκτόνων, την καταστροφή των φυτοφρακτών και των χέρσων εκτάσεων, έχουν περιορίσει τη διαθέσιμη τροφή για το κιρκινέζι. Τα λιβάδια και οι αγραναπαύσεις που είναι οι καλύτεροι χώροι διατροφής στον κάμπο, περιορίζονται, δίνοντας τη θέση τους σε εντατικές αρδευόμενες καλλιέργειες.
Σε άλλες περιοχές η υπερβόσκηση και η καταστροφή της βλάστησης έχει δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα λόγω διάβρωσης, ενώ σε λοφώδεις και ορεινές, η εγκατάλειψη της κτηνοτροφίας οδηγεί σε πύκνωση της βλάστησης, καθιστώντας ακατάλληλο το ενδιαίτημα για το είδος.

Δεν γνωρίζουμε ακόμη αν η χρήση εντομοκτόνων και άλλων φυτοφαρμάκων επηρεάζουν την αναπαραγωγή του είδους, ούτε ποιές είναι ακριβώς οι απειλές για το είδος στις περιοχές της Αφρικής όπου ξεχειμωνιάζει. Σήμερα πια δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος για πράγματα αυτονόητα: ότι τα χελιδόνια και τα κιρκινέζια θα ξανάρθουν την άνοιξη, ότι θα γεννήσουν αυγά που θα εκκολαφθούν, ότι θα μεγαλώσουν κανονικά τους νεοσσούς τους...

Η ΕΟΕ μελετά το είδος συστηματικά, κάνει δακτυλιώσεις και συγκεντρώνει στοιχεία εδώ και 5 χρόνια. Έτσι, έχει εντοπίσει τις μεγαλύτερες αποικίες σε περισσότερους από 15 νομούς. Το κιρκινέζι είναι η σημαία μας για τη διατήρηση του περιβάλλοντος στις αγροτικές εκτάσεις. Επειδή λοιπόν κάθε πληροφορία για τη σημερινή ή την παλαιότερη εξάπλωσή του είναι πολύτιμη, μπορείτε να επικοινωνείτε με τον συντάκτη αυτού του άρθρου στα γραφεία της Θεσσαλονίκης.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:56, 17-04-07:

#15
ΑΜΕΣΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ.

1. ΚΥΝΗΓΙ: είναι γεγονός ότι το κυνήγι , τουλάχιστον στις οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, δεν έχει καμία σχέση με την πρωτόγονη και συχνά <<ρομαντική>> αναμέτρηση του ανθρώπου με τα ζώα για την διατροφή του. Αντίθετα το θέμα του κυνηγιού τείνει σήμερα να πάρει μεγάλες διαστάσεις και ιδιαίτερα στις Μεσογειακές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας και αποτελεί ένα σοβαρό πρόβλημα για την πανίδα. Στα 1962 υπήρχαν στην Ελλάδα 165.339 κυνηγοί ενώ 20 χρόνια αργότερα 314.427. Στα 1987 σε πληθυσμό 9.740.417 εκδόθηκαν 322.882 άδειες κυνηγιού. Πέρα από το μεγάλο τους αριθμό έχουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία παντελή έλλειψη ακόμα και των στοιχειωδών γνώσεων γύρω από τα θηράματα. Ελάχιστοι κυνηγοί θα δίσταζαν να πυροβολήσουν κοκκινόχηνες, νανόχηνες, λεπτομύτες και άλλα σπάνια είδη, είτε σκόπιμα είτε απλά γιατί δεν ξέρουν να τα ξεχωρίζουν από άλλα πιο συνηθισμένα είδη . Ένα άλλο παράλληλο πρόβλημα που επίσης αφορά κυρίως τους υγρότοπους είναι η έντονη παρουσία πολλών κυνηγών εκεί όπου καταφεύγουν πολλά πουλιά , γιατί ο χειμώνας δεν επιτρέπει στα πουλιά κυρίως στις πάπιες, παρυδάτια και άλλα υδρόβια να τραφούν και να ξεκουραστούν ανενόχλητα σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο του βιολογικού τους κύκλου. Ιδιαίτερα έντονη είναι επίσης η λαθροθηρία σε βάρος μεγάλων θηλαστικών όπως πολύ συχνά είναι και τα περιστατικά οργανωμένης λαθροθηρίας σε βάρος του ζαρκαδιού, του αγριόγιδου (αγριοκάτσικο της Κρήτης). Σε πρόσφατη 1989 τέλος μελέτη αποδείχτηκε ότι πολλές αρκούδες σκοτώνονται κατά την διάρκεια οργανωμένου κυνηγιού αγριόχοιρων.

2. ΣΥΛΛΗΨΗ, ΕΜΠΟΡΙΟ, ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΠΑΝΙΩΝ ΕΙΔΩΝ: εκτός από το κυνήγι, σε πολλές Μεσογειακές χώρες είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη η σύλληψη ειδών της πανίδας με κάθε μέσο ( δίχτυα, παγίδες, ιξόβεργες, κ.α.) είτε για τροφή είτε για διατήρηση σε κλουβιά. Εκατομμύρια πουλιά, κυρίως, στρουθιόμορφα, εξοντώνονται σε χώρες όπως η Κύπρος, η Ιταλία, η Μάλτα κ.λ.π., ιδίως κατά την περίοδο της Φθινοπωρινής μετανάστευσης. Στην χώρα μας το φαινόμενο δεν είναι τόσο έντονο, με εξαίρεση ίσως την Χίο. Σήμερα, η συντριπτική πλειοψηφία των πουλιών που συλλαμβάνονται στη χώρα μας παράνομα είναι πουλιά που διατηρούνται σε αιχμαλωσία για το κελάηδημά τους. Τα πιο συνηθισμένα είδη είναι οι διάφορες σπίζες και κυρίως η καρδερίνα, το λούγαρο, ο φλώρος, το σκαρθάκι, ο σπίνος, η γαλιάντρα, ο αμπελουργός κ.λ.π. Επίσης η ταρίχευση και η εμπορία ταριχευμένων ειδών είναι ένα σοβαρό κίνητρο για το φόνο πολλών εντυπωσιακών πουλιών και θηλαστικών. Ακόμα πολλά σπάνια πουλιά ή ενδημικά είδη ερπετών γίνονται στόχος αλλοδαπών συλλεκτών π.χ. οι νησιώτικες οχιές στην Μήλο που συλλέγονται παράνομα για να πωληθούν σε μουσεία ή συλλέκτες ή το πρόβλημα με τα αυγά και τους νεοσσούς ορισμένων αρπακτικών .

3.ΧΡΗΣΗ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΜΕΝΩΝ ΔΟΛΩΜΑΤΩΝ / “ΕΠΙΒΛΑΒΗ”:οι προσπάθειες ελέγχου των πληθυσμών ορισμένων σαρκοφάγων θηλαστικών, αλλά και πουλιών δηλαδή των λεγομένων <<επιβλαβών>>, είναι ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και πολυσυζητημένα θέματα σε διεθνές επίπεδο . Τούτο γιατί στη φύση δεν υπάρχουν <<επιβλαβή>> ή ωφέλιμα ζώα. Στην Ελλάδα χρήση δολωμάτων στρυχνίνης για την καταπολέμηση του λύκου, της αλεπούς, του τσακαλιού κ. α. είχε σαν αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό αυτών των ζώων από πολλές περιοχές. Όμως οι ακριβείς επιπτώσεις δεν έχουν ακόμα διερευνηθεί, ενώ τα δολώματα σκοτώνουν και τα ζώα που δεν συμπεριλαμβάνονται στους καταλόγους των <<επιβλαβών>> όπως π.χ. η αγριόγατα, στικτοϊκτίδα, ο ασβός, κ. α. Κλείνοντας το κεφάλαιο των απειλών που αντιμετωπίζει η πανίδα στην Ελλάδα σήμερα, θα πρέπει να πούμε ότι πολλά από τα προβλήματα που αναφέρθηκαν, ιδιαίτερα όμως το κυνήγι, επιτείνονται και γίνονται πιο δυσεπίλυτα από την συγκεκριμένη απουσία περιβαλλοντικής εκπαίδευσης ή ευαισθητοποίησης του κοινού παρά την σημαντική πρόοδο που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια στον τομέα αυτό.
Τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να διαφαίνεται μια παγκόσμια τάση για ευαισθητοποίηση του κόσμου απέναντι στο πρόβλημα της εξαφάνισης των ειδών. Παρόλα ταύτα μπορεί κανείς να σκεφτεί “τι κακό θα συμβεί αν εξαφανιστεί η φώκια ή ο γυπαετός ή ένα σπάνιο είδος πεταλούδας από την Ελλάδα;”. Τα επιχειρήματα είναι πολλά. Πρώτον με την εξαφάνιση των ειδών χάνεται ένα γενετικό απόθεμα που μπορεί να φανεί κάποια στιγμή χρήσιμο στον άνθρωπο. Ένα δεύτερο επιχείρημα είναι ηθικό και αφορά στο ότι και οι άλλες μορφές ζωής εκτός από τον άνθρωπο έχουν δικαίωμα ζωής πάνω στον πλανήτη μας. Ακόμη και η επιστήμη μας διδάσκει ότι ο άνθρωπος εξελίχθηκε σε αυτό που είναι σήμερα μαζί με τους άλλους οργανισμούς και όχι από μόνος του. Το τρίτο επιχείρημα αφορά σε όλη τη λειτουργία της γης. Όλα τα φυτά και τα ζώα παίζουν κάποιο ρόλο στη διατήρηση της ζωής. Τα φυτά παράγουν οξυγόνο και ρυθμίζουν την ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα, ενώ οι μικροοργανισμοί και πολλά ζώα μετατρέπουν την μικρή ύλη σε χρήσιμα συστατικά. Επίσης λαμβάνονται μέτρα από το κράτος όταν κάποιο είδος έχει εξαφανιστεί. Χαρακτηριστικά στην Ιταλία, έπειτα από πολύχρονες πιέσεις, δημιουργήθηκε ένα θαλάσσιο πάρκο για να προστατεύει τις μεσογειακές φώκιες που στο μεταξύ όμως είχαν εξαφανιστεί.
Ας επιστρέψουμε τελειώνοντας στην ευαισθητοποίηση του κόσμου. Οι άνθρωποι μπορεί να ευαισθητοποιούνται ,αλλά κυρίως δεν πρέπει να έχουν άγνοια για το τι σημαίνει εξαφάνιση ενός είδους. Η άγνοια αυτή έχει δύο επίπεδα. Το πρώτο αφορά στις ελλείψεις στη γνώση γύρω από τον τρόπο ζωής, τις συνήθειες, τη συμπεριφορά τους. Πρέπει να ξέρουμε τι ακριβώς πρέπει να κάνουμε για να είμαστε αποτελεσματικοί. Ένα πρώτο στάδιο γνώσης είναι η κατάρτιση ενός καταλόγου των απειλούμενων ειδών σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο .Οι κατάλογοι αυτοί είναι γνωστοί σαν Κόκκινα Βιβλία. Το δεύτερο επίπεδο άγνοιας αφορά τον κοινό πολίτη. Συνήθως οι άνθρωποι ενοχλούνται και κινητοποιούνται μόνο για κάτι που συμβαίνει στην αυλή τους. Από όλα αυτά ξεφεύγουν κυρίως οι νέοι που είναι και το πιο ευαίσθητο κομμάτι της κοινωνίας μας. Εκτός από την άγνοια, υπάρχουν και οικονομικά συμφέροντα λίγων ή πολλών ανθρώπων.

Ας ελπίσουμε, λοιπόν, ότι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στα παιδιά μας τη φύση όπως εμείς την κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας ή να ακολουθήσουμε την αρχαία κινέζικη παροιμία: “Κάθε γενιά φυτεύει δέντρα στη σκιά των οποίων θα ξεκουράζεται η επόμενη γενιά”.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 14:03, 17-04-07:

#16
Λεπτομύτα (Numenius tenuirostris)

Η Λεπτομύτα (Numenius tenuirostris) είναι ένα μεσαίου μεγέθους παρυδάτιο, ένα από τα 6 είδη τουρλιών του ίδιου γένους που υπάρχουν στον πλανήτη μας σήμερα. Φωλιάζει κάπου στη ΝΔ Σιβηρία, όπου στην δεκαετία του ‘20 είχαν ανακαλυφθεί ελάχιστες φωλιές.

Έκτοτε και μέχρι τώρα, κανείς δεν κατάφερε να ξαναβρει έστω και μια φωλιά, αν και το είδος φαίνεται να αναπαράγεται ακόμα, έστω και σε ελάχιστους αριθμούς.

Μετά την ολοκλήρωση της αναπαραγωγικής περιόδου, οι Λεπτομύτες αναχωρούσαν για μια αποδημία 5-6500 χλμ., που τις έφερνε, μέσω της ΝΑ Ρωσίας και της ΝΑ Ευρώπης, να ξεχειμωνιάζουν στην Β-ΒΔ Αφρική (κυρίως στο Μαρόκο), ενώ ένας μικρότερος πληθυσμός φαίνεται να ξεχειμώνιαζε κατά μήκος του Περσικού Κόλπου.
Κατά το δεύτερο μισό το 19ου αιώνα και μέχρι την δεκαετία του ‘20, η Λεπτομύτα ήταν ένα πολυάριθμο πουλί, που συχνά ξεπερνούσε σε πυκνότητα τους πληθυσμούς των δυο συγγενικών της ειδών, της Τουρλίδας (Numenius arquata) και του Σιγλίγουρου (Numenius phaeopus).

Έκτοτε, χωρίς κανένας να ξέρει ακόμα γιατί, οι πληθυσμοί της άρχισαν να μειώνονται γρήγορα, τα τελευταία δε 20 χρόνια, η μείωση έγινε τόσο δραματική, που σήμερα η Λεπτομύτα απέκτησε το θλιβερό προνόμιο να είναι το σπανιότερο τουρλί του κόσμου, με συνολικό παγκόσμιο πληθυσμό λίγων εκατοντάδων ατόμων, ίσως δε όχι περισσότερα από 50-200 πουλιά.

Και ναταν μόνο αυτό; Η Λεπτομύτα παραμένει ένα πουλί για το οποίο ελάχιστα πράγματα είναι γνωστά. Δεν γνωρίζουμε τίποτα για την βιολογία κι τις οικολογικές της προτιμήσεις (τροφικές συνήθειες, αναπαραγωγική συμπεριφορά, κ.ά.).

Συγχρόνως, μοιάζει τόσο πολύ με τα δύο άλλα Ευρωπαϊκά τουρλιά, που συχνά ακόμα και έμπειροι ορνιθολόγοι δυσκολεύονται πολύ να την αναγνωρίσουν, ιδιαίτερα σήμερα, που η παρουσία της είναι τόσο σπάνια. Μεγάλη σπανιότητα λοιπόν, άγνωστη οικολογία και δυσκολίες στην αναγνώριση, τρεις καθοριστικές παράμετροι που συνθέτουν ένα πραγματικό πονοκέφαλο για την διεθνή επιστημονική κοινότητα.

Τι μπορεί κανείς να κάνει για να ανακόψει την πορεία του είδους προς εξαφάνιση; Και είναι τόσο δύσκολη η απάντηση, που αρκετοί ορνιθολόγοι πίστεψαν ότι είναι ήδη πολύ αργά. Είναι, εξάλλου, σχετικά νωπές οι εμπειρίες από την εξαφάνιση της Βορειοαμερικάνικης Λεπτομύτας (Numenius boreatis), είδους που χάθηκε στην δεκαετία του ‘30 και που η οικολογία και η εξελικτική διαδρομή της στον χρόνο είναι σχεδόν ίδια με αυτήν της δικιάς μας Λεπτομύτας.


Μέχρι την δεκαετία το ‘60 αρκετές Λεπτομύτες ξεχειμώνιαζαν σε παράκτιους υγροτόπους του Μαρόκου, κυρίως στη Λιμνοθάλασσα Merja Zerga όπου μέχρι τα 1994/95 ήταν τακτική η παρουσία 1-5 πουλιών. Έκτοτε, καμία Λεπτομύτα δεν έχει καταγραφεί στο Μαρόκο, γεγονός που αποκαρδίωσε ακόμα και τους πιο αισιόδοξους ορνιθολόγους, που έμοιαζαν να χάνουν κάθε ελπίδα.

Η πρώτη καταγραφή της Λεπτομύτας στην Ελλάδα έγινε στην Κέρκυρα στα 1857. Έκτοτε, έχουν καταχωρηθεί 112 παρατηρήσεις (αν και λίγες από αυτές αναφέρονται στο ίδιο ή στα ίδια πουλιά), αριθμός που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ, ιδιαίτερα τα πολύ πρόσφατα χρόνια, όπου το πουλί φαίνεται να παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα και πουθενά αλλού στον κόσμο.

Βεβαίως, πρόκειται για παρατηρήσεις 1-5 ατόμων αφού δυστυχώς μάλλον δεν πρόκειται πια να ξαναδούμε κοπάδια των 150 πουλιών, σαν κι αυτό που καταγράφηκε στο Δέλτα Έβρου, στις 20 Οκτωβρίου 1978.

Οι πιο πολλές παρατηρήσεις της Λεπτομύτας προέρχονται από το Δέλτα Έβρου, το Πόρτο Λάγος και το Δέλτα Αξιού, στην πλειοψηφία τους δε έχουν καταγραφεί την περίοδο Μάρτη-Απρίλη (με σαφή αιχμή τα μέσα Απριλίου) και Σεπτέμβρη-Οκτώβρη, όταν δηλαδή τα πουλιά επισκέπτονται την χώρα κατά το μακρύ αποδημητικό τους ταξίδι από και προς τη Σιβηρία.

Είναι δε πια απόλυτα τεκμηριωμένο ότι, σήμερα, το δέλτα Έβρου αποτελεί τον σημαντικότερο σε παγκόσμιο επίπεδο βιότοπο της Λεπτομύτας, αφού μόνον εδώ πλέον εμφανίζονται σε ετήσια σχεδόν βάση, έστω 1-2 πουλιά.

Έτσι για μια ακόμα φορά η μικρή Ελλάδα, βρέθηκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας και κλήθηκε να αναλάβει την ευθύνη της μελέτης και προστασίας ενός σπανιότατου είδους, εντατικοποιώντας τις προσπάθειες των Ελλήνων ορνιθολόγων της ΕΟΕ, που από το 1989 κατέγραφαν και παρακολουθούσαν την Λεπτομύτα στον Έβρο και αλλού.

Αυτό έγινε με την υλοποίηση ενός συγχρηματοδοτούμενου από την ΕΕ τριετούς προγράμματος (LIFE), όπου, με τον συντονισμό της Γενικής Γραμματείας Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος του υπουργείου Γεωργίας, τέσσερα ινστιτούτα/φορείς της Ευρώπης, η ΕΟΕ, το ΕΚΒΥ κ.ά., ένωσαν τις δυνάμεις τους για να μελετήσουν την Λεπτομύτα και να προτείνουν συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία και τη διάσωσή της.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:08, 17-04-07:

#17
Μεσόγειος Θάλασσα

Γνωστή σαν η κοιτίδα του πολιτισμού, η περιοχή της Μεσογείου έχει υποστεί τόσες ανθρώπινες παρεμβάσεις επί χιλιετίες, ώστε ελάχιστα παραμένουν από τα αρχικά οικοσυστήματα.

Η Μεσόγειος θάλασσα καλύπτει έκταση 2.500.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων με μέσο βάθος 1500 μέτρα. Το μεγαλύτερο βάθος υπερβαίνει τα 5000 μέτρα και βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος. Η ακτογραμμή της Μεσογείου εκτείνεται σε 46.000 χιλιόμετρα και 22 χώρες.

Η περιοχή είναι γνωστή για το ήπιο κλίμα της. Οι βροχοπτώσεις κατανέμονται ανομοιόμορφα, έτσι ώστε να έχουμε 1200 χιλ. στην Γένοβα της Ιταλίας ενώ στην Ντζέρμπα της Τυνησίας μόλις 100 χιλ. ετησίως.
Οι περιοχές γύρω από τη Μεσόγειο είναι πλούσιες σε ενδημικά είδη. Η ποικιλία της πανίδας υπολογίζεται σε 25.000 είδη, όπου περισσότερα από τα μισά είναι ενδημικά. Η Ελλάδα και η Τουρκία φιλοξενούν ένα μεγάλο ποσοστό ενδημικών ειδών, που αντιπροσωπεύουν πολύτιμο βιολογικό απόθεμα με εξαιρετική φυσική ομορφιά και πολλές χρήσεις στη μαγειρική και στην ιατρική.

Οι μεγάλοι ποταμοί της περιοχής έχουν δημιουργήσει πολύτιμα οικοσυστήματα όπως το Δέλτα του Νείλου και του Εβρου. Στις περιοχές αυτές συγκεντρώνονται 2 ως 5 εκατομμύρια αποδημητικά πουλιά κάθε χρόνο. Ωστόσο τα οικοσυστήματα αυτά υπολογίζεται ότι αντιπροσωπεύουν μονάχα το 6 % των αντίστοιχων εκτάσεων επί ρωμαϊκής εποχής.
Επίσης η δασική κάλυψη έχει μειωθεί δραστικά κατά τη διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας της περιοχής. Υπολογίζεται ότι σήμερα λιγότερο από 5 % της λεκάνης της Μεσογείου καλύπτεται από δάση. Αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι εκεί που σήμερα απλώνονται θάμνοι ή έρημος, υπήρχαν άλλοτε πλούσια δάση. Είναι γνωστός ο ρόλος των δασών στην προστασία του εδάφους από την διάβρωση και την ξηρασία. Δυστυχώς εξαιτίας ανθρώπινων παρεμβάσεων μεγάλο τμήμα των δασών αυτών έχει καταστραφεί και η ερήμωση πολλών περιοχών μαρτυρούν τον προηγούμενο εξισορροπιστικό τους ρόλο.

Η Μεσόγειος αντιπροσωπεύει το 1% των παγκόσμιων θαλάσσιων εκτάσεων αλλά περιέχει το 6% του συνόλου των θαλάσσιων ειδών. Μερικά από τα πιο απειλούμενα είδη του πλανήτη ζουν εδώ, όπως η θαλάσσια φώκια Μοναχός.
Τα αλιευτικά αποθέματα έχουν μειωθεί στο 20 % του πραγματικού φυσικού πλούτου σε ορισμένες περιοχές και οι χώρες της Μεσογείου εισάγουν ψάρια.
Στις παράκτιες πόλεις της λεκάνης της Μεσογείου ζουν 82 εκατομμύρια άνθρωποι, ενώ υπολογίζεται, ότι το 2025 θα φτάσουν τα 150 -170 εκατομ. Οι νότιες χώρες αντιπροσωπεύουν το 32% του συνολικού πληθυσμού, ενώ το 2025 θα ανέρθει στο 60%. Υπάρχουν σημαντικές εποχιακές διακυμάνσεις του πληθυσμού: πάνω από 100 εκατομμύρια τουρίστες συγκεντρώνονται κάθε χρόνο στις ακτές της Μεσογείου, νούμερο που υπολογίζεται να διπλασιαστεί μέχρι το 2025. Για να καλυφθούν οι ανάγκες του τουρισμού τα φυσικά περιβάλλοντα αντικαθίστανται από πολυτελή θέρετρα. Οι παραλίες ωοτοκίας κι επώασης της θαλάσσιας χελώνας Καρέττα-Καρέττα έχουν καταληφθεί από τουριστικές εγκαταστάσεις.

Το Πρόγραμμα Περιβάλλοντος των Ενωμένων Εθνών υπολογίζει ότι κάθε χρόνο χύνονται στη Μεσόγειο 650 εκατομμύρια τόνοι λυμάτων, 129.000 τόνοι ορυκτέλαιου, 60.000 τόνοι υδραργύρου, 3.800 τόνοι μολύβδου και 36.000 τόνοι φωσφορικών αλάτων. Επιπλέον το 70% των αποβλήτων στη Μεσόγειο δεν έχει υποστεί κανενός είδους επεξεργασία.
Η Μεσόγειος είναι επίσης από τις μεγαλύτερες οδούς διακίνησης πετρελαίου και 1.000.000 τόνοι αργού πετρελαίου χύνονται ετησίως στη θάλασσα λόγω ναυτικών ατυχημάτων, παράνομων πρακτικών καθαρισμού των δεξαμενών των πλοίων καθώς κι εξαιτίας ανεπαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων.
Η μόλυνση φθάνει επίσης στη θάλασσα μέσω των ποταμών της περιοχής, οι οποίοι είναι αποδέκτες βιομηχανικών και αγροτικών λυμάτων. Το γεγονός ότι η Μεσόγειος είναι κλειστή θάλασσα με ρυθμό ανανέωσης υδάτων τα 80 έως 90 χρόνια την κάνει πολύ ευαίσθητη στην μόλυνση.

Τα υδάτινα αποθέματα αντιμετωπίζουν οξύτατο πρόβλημα επίσης. Η σπανιότητα τους σε συνδυασμό με την ρύπανση τους από υπολείμματα αγροτικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων, βιομηχανικά απόβλητα και αστικά λύματα έχουν φθάσει σε ανησυχητικά επίπεδα. Υπολογίζεται ότι το 2025 μία στις δύο χώρες της Μεσογείου θα χρησιμοποιεί τους υδάτινους πόρους της πάνω από τον ρυθμό ανανέωσης. Αυτό συμβαίνει ήδη στην Μάλτα και την Κύπρο.

Σήμερα η κατάσταση στη Μεσόγειο βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Η αναγνώριση της αναπτυσσόμενης κρίσης έχει δημιουργήσει αυξημένη πολιτική θέληση να αντιμετωπιστούν τα περιβαλλοντικά προβλήματα και να διασφαλιστεί η οικονομική και κοινωνική σταθερότητα και συνοχή. Οι περισσότερες χώρες έχουν αναπτύξει προγράμματα για το Περιβάλλον κι έχουν επικυρώσει τη Σύμβαση της Βαρκελώνης, απόδειξη της καλής τους θέλησης για ουσιαστική επίλυση της κρίσης. Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι η άμεση δράση.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:22, 17-04-07:

#18
Η Μεσογειακή Φώκια


Η Μεσογειακή φώκια, ή φώκια, η Μοναχός (Monachus monachus), είναι από τα πλέον απειλούμενα είδη της Ευρώπης και έχει εναποθέσει τις ελπίδες για την επιβίωσή της στην Ελλάδα. Κάποτε ένας μεγάλος αριθμός από αυτές ζούσε σε όλη τη Μεσόγειο, στις βόρειες ακτές της Αφρικής, στον Ατλαντικό και στη Μαύρη Θάλασσα. Αρχαία ελληνικά νομίσματα έχουν την παράστασή της και αποσπάσματα της Οδύσσειας του Ομήρου την περιγράφουν να λιάζεται στις αμμουδιές της Ελλάδας. Σήμερα λίγες εκατοντάδες ζώα έχουν μείνει στις ακτές του Αιγαίου και του Ιονίου Πελάγους, του Μαρόκου και της Μαυριτανίας.
Ακόμα και στις ελληνικές θάλασσες, που φιλοξενούν τους μεγαλύτερους πληθυσμούς της, έχουν μειωθεί σημαντικά οι αριθμοί των ζώων και το είδος απειλείται άμεσα με εξαφάνιση. Διωγμένη από τον άνθρωπο χρησιμοποιεί πια ως τόπους διαμονής μικρά ακατοίκητα νησιά, απρόσιτες βραχώδεις ακτές και σπηλιές. Η μεσογειακή φώκια, που είναι από τα μεγαλύτερα είδη φώκιας στον κόσμο, έχει μήκος γύρω στα 2,5 μέτρα και ζυγίζει 300 κιλά. Το δέρμα της καλύπτεται από στιλπνό τρίχωμα με πιο συνηθισμένα χρώματα το γκρίζο ή καφέ στη ράχη με πιο ανοιχτόχρωμη κοιλιά. Τα νεογέννητα έχουν μήκος 1 μέτρο και ζυγίζουν 15 κιλά. Το δέρμα τους καλύπτεται με μαύρο τρίχωμα, μακρύτερο από αυτό των ενηλίκων, με ένα άσπρο 'μπάλωμα' στην κοιλιά. Η φώκια γεννά ένα συνήθως μικρό την περίοδο, από τον Ιούλιο έως τον Δεκέμβρη. Η φώκια μοναχός τρέφεται με μεγάλη ποικιλία ψαριών καθώς και με χταπόδια, καλαμάρια κ.τ.λ. Επειδή η φώκια βρίσκεται στην κορυφή της οικολογικής πυραμίδας, θεωρείται δείκτης της υγείας του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:25, 17-04-07:

#19
Απειλούνται τα φυτά της Ευρώπης

Πάνω από τα μισά φυτά της Ευρώπης ενδέχεται να χαρακτηρισθούν "ευαίσθητα", ή "απειλούμενα" με βάση τα κριτήρια της Διεθνούς Ένωσης για την Διατήρηση της Φύσης (UICN), λόγω των κλιματικών αλλαγών που εγκυμονούνται σε έναν χρονικό ορίζοντα που φθάνει μέχρι το 2080, τονίζεται σε έκθεση που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα.

Ο νεαρός γάλλος ερευνητής Ουΐλφριντ Τιγιέ, που εργάζεται στο Νοτιοαφρικανικο Ινστιτούτο Βιοποικιλότητας (SANBI), κι οι συνεργάτες του επεξεργάσθηκαν ορισμένα μοντέλα για τη μετακίνηση 1.350 φυτικών ειδών της Ευρώπης μέχρι το 2080, σε σχέση με το παρόν κλίμα.

Οι εργασίες τους, που δημοσιεύονται στον Απολογισμό της Αμερικανικής Ακαδημίας Επιστημών (PNAS), χρησιμοποίησαν επτά σενάρια των ειδικών της Διακυβερνητικής Ομάδας για τις Κλιματικές Μεταβολές (GICC), εξετάζοντας διάφορες πολιτικές και κοινωνικο οικονομικές επιπτώσεις των κλιματικών μεταβολών.

"Ακόμη και στα πιο μετριοπαθή σενάρια, στα οποία οι κοινωνίες υιοθετούν μία εξαιρετικά προσεκτική συμπεριφορά για να μην αυξηθούν οι εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου, οι κλιματικές μεταβολές έχουν σημαντικές επιπτώσεις", εξηγεί η Σάντρα Λαβορέλ, του εργαστηρίου αλπικής οικολογίας της Γκρενόμπλ, η οποία συντόνισε την έρευνα στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προγράμματος ΑΤΕΑΜ, με βρετανούς, γάλλους, πορτογάλους και σουηδούς ερευνητές.

Σύμφωνα με τα σενάρια, που υπολογίζουν μια μέση αύξηση της θερμοκρασίας μεταξύ 1,8 και 3,6 βαθμών Κελσίου, μεταξύ του 2000 και του 2080, το 27 % έως το 42% των φυτικών ειδών ενδέχεται να εξαφανισθούν από μία συγκεκριμένη ευρωπαϊκή τοποθεσία λόγω των κλιματικών αλλαγών.

Μεταξύ της εξαφάνισης ορισμένων φυτών και την επανεμφάνιση άλλων ειδών που θα μεταναστεύσουν προς Βορράν, ο ρυθμός της ανανέωσης της ευρωπαϊκής χλωρίδας μπορεί να φθάσει το 42% έως το 63%, σύμφωνα με τα συμπεράσματα της έκθεσης.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 03:06, 18-04-07:

#20
Η μυστηριώδης εξαφάνιση των μελισσών «οφείλεται στα κινητά τηλέφωνα»

Το φαινόμενο της μυστηριώδους, μαζικής απονέκρωσης των μελισσιών, που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα στις ΗΠΑ, φαίνεται ότι εξαπλώνεται τώρα και στην Ευρώπη.

Η ξαφνική εξαφάνιση των εντομων από τις κυψέλες έγινε αντιληπτή στις ΗΠΑ το περασμένο φθινόπωρο, αν και είναι πιθανό να ξεκίνησε πριν από χρόνια. Η Δυτική Ακτή εκτιμάται ότι έχει χάσει πλέον το 60% του πληθυσμού μελισσών εμπορικής εκμετάλλευσης, και η Ανατολική Ακτή το 70%.

Το φαινόμενο έχει έκτοτε επεκταθεί σε Γερμανία, Ελβετία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, ενώ κρούσματα έχουν αρχίσει να αναφέρονται στη Βρετανία και την Ελλάδα, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Independent.

Η αινιγματική πάθηση έχει ονομαστεί «Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας» (CCD) και η αιτία της παραμένει άγνωστη. Οι διάφορες εξηγήσεις που έχουν προταθεί -παράσιτα, εντομοκτόνα, κλιματική αλλαγή, γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες- φαίνονται ανεπαρκείς.

Παλαιότερη έρευνα στη Γερμανία είχε δείξει πάντως ότι η συμπεριφορά των μελισσών διαταράσσεται όταν βρίσκονται κοντά σε γραμμές υψηλής τάσης.

Τώρα, μια μικρή έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Λαντάου ενοχοποεί την ακτινοβολία των κινητών τηλεφώνων: Οι μέλισσες αρνούνταν να επιστρέψουν στις κυψέλες όταν βρίσκονται κοντά κινητά τηλέφωνα.

Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία επηρεάζει το σύστημα προσανατολισμού των μελισσών -τα έντομα ουσιαστικά χάνουν το δρόμο τους και περιφέρονται μέχρι να πεθάνουν μόνα.

Ο Δρ Γιόχεν Κουν, επικεφαλής του τελευταίου πειράματος, δεν ισχυρίζεται ότι βρήκε τη λύση του μυστηρίου, θεωρεί όμως ότι οι παρατηρήσεις του προσφέρουν σημαντικές ενδείξεις για τα πιθανά αίτια του CCD.

Η απάντηση σίγουρα δεν ενδιαφέρει μόνο τους μελισσοκόμους. Δεδομένου ότι πολλά καλλιεργούμενα φυτά επικονιάζονται από μέλισσες, η διατήρηση του πληθυσμού των μελισσιών είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία της γεωργικής παραγωγής.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:08, 18-04-07:

#21
Μία ιδιαίτερη κατηγορία φυτών της Πάρνηθας είναι τα σπάνια και απειλούμενα είδη,Μία ιδιαίτερη κατηγορία φυτών της Πάρνηθας είναι τα σπάνια και απειλούμενα είδη,

άσπρη παιώνια
Έχουν εντοπιστεί τρεις μικροί πληθυσμοί της σε απόμακρες τοποθεσίες του βουνού, που αριθμούν συνολικά 70 άτομα περίπου. Είναι άκρως απειλούμενο είδος και χρειάζεται άμεσα μέτρα προστασίας και πολλαπλασιασμού για τη διάσωσή του.



κόκκινος κρίνος
Ένα πολύ όμορφο φυτό, το οποίο έχει τέσσερις πολύ μικρούς πληθυσμούς στην Πάρνηθα. Ο ένας από αυτούς κινδυνεύει, καθώς βρίσκεται σε πολυσύχναστο ορειβατικό μονοπάτι. Είναι πολύ απειλούμενο είδος.




κόκκινη τουλίπα
Απαντάται σε πολλά σημεία σε μικρούς αριθμούς. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός της ήταν αυτός του οροπεδίου της Μόλας, ο οποίος όμως λόγω υπερσυλλογής από τους επισκέπτες μειώθηκε πολύ.

Tulipa undulatifolia Boiss. (Syn: T. boeotica) – τουλίπα η βοιωτική
Είναι μια κόκκινη τουλίπα που φύτρωνε σε λιβάδια και αγρούς χαμηλού και μεσαίου υψομέτρου, σήμερα όμως πιθανολογείται ότι έχει εξαφανιστεί από το βουνό. Περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας, κάτω από την κατηγορία «Απειλούμενο».



Zuccagni) Browicz
Δένδρο που αναφέρεται στο Κόκκινο Βιβλίο των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας κάτω από την κατηγορία «Απειλούμενο» και βρίσκεται σε μία περιορισμένη περιοχή του βουνού.




Και πολλά άλλα σε αυτήν την ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:14, 18-04-07:

#22
Άλλα απειλούμενα αρπακτικά είναι:
Ο Στικταετός και Κραυγαετός.(Μετά τη συνάντηση που έγινε στη Λετονία το 1996 και στην οποία συμμετείχε και μέλος της ΕΟΕ περιμένουμε την τελική παρουσίαση του Σ.Δ. ώστε να καθοριστούν οι συγκεκριμένες ενέργειες για δράση.)
Ο Σπιζαετός. (Η ΕΟΕ, μέσα από έρευνα για την αναθεώρηση του καταλόγου για της σημαντικές για τα πουλιά Περιοχές, προχώρησε σε μια ριζική αναθεώρηση της κατάστασης του είδους στην Ελλάδα . Μετά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων στην Ισπανία το 1997 περιμένουμε το σχεδιασμό του Δ.Σ.για τις απαραίτητες δράσεις).
Το Χρυσογέρακο. (Σπάνιο γεράκι για το οποίο ελάχιστα ξέρουμε ,παρόλου που τα τελευταία χρόνια η ΕΟΕ έχει συγκεντρώσει σημαντικά για το είδος στοιχεία).
Το Κιρκινέζι. (Μικπόσωμο γεράκι που φωλιάζει σε κεραμίδια και τρύπες παλιών σπιτιών .Η ΕΟΕ εντόπισε σημαντικούς πληθυσμούς ιδίως στη Θεσσαλία το 1994 και 1995 .Παράλληλα έχουν γίνει και δοκιμαστικές εφαρμογές τεχνητών φωλιών).

Στο λίνκ που ακολουθεί υπάρχουν πολλά με γωτογραφίες, δεν μπορώ να τις βάλω όλες επιδή ειναι μεγάλες άλλα αξίζει να δούμε τι χάνουμε απο την φύση μας

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:17, 18-04-07:

#23

O Αιγαιόγλαρος διαφέρει απ'τον ασημόγλαρο γιατι είναι μικρότερος και ελαφρύτερος, ενώ πιο εύκολα ξεχωρίζει γιατί έχει βαθύ κόκκινο ράμφος και σκουρόχρωμα πόδια.
Είναι ο πιο "θαλασσόβιος" απ' όλους τους άλλους γλάρους, αποφεύγει τα λιμάνια, τους σκουπιδότοπους και προτιμά τις ερημικές βραχώδεις νησίδες. Πράγμα που σημαίνει ότι η υπεραλίευση που οδηγεί στη μείωση των αλιευμάτων επηρεάζει άμεσα τον πληθυσμό και την αναπαραγωγική του επιτυχία. Έτσι εύκολα καταλαβαίνουμε ότι η παρουσία του μας δηλώνει ότι έχουμε καθαρές και πλούσιες θάλασσες.
Ο συνολικός παγκόσμιος πληθυσμός του είναι περίπου 14.000 ζεύγη, περιορισμένος στη λεκάνη της Μεσογείου. Στο Αιγαίο υπάρχουν αποικίες των 10 ως 65 ζευγαριών απομονωμένες σε ασφαλείς βραχονησίδες και εκτιμάται ότι είναι 500 με 550 ζεύγη πουλιών, ευαίσθητα στην ανθρώπινη ενόχληση στους χώρους αναπαραγωγής, και τον ανταγωνισμό του Ασημόγλαρου που τον εκτοπίζει από τους χώρους φωλιασμού.
Στην Ελλάδα έχει συνταχθεί ειδικό πρόγραμμα διάσωσης με τίτλο "Δράσεις για την προστασία του Αιγαιόγλαρου Larus audouili" με σκοπό τη μελέτη του στις βραχονησίδες και τη φύλαξη των αποικιών. Ενώ θα ξεκινήσει ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:21, 18-04-07:

#24
Ο ΛΥΚΟΣ
Ο λύκος έχει καταπολεμηθεί με κάθε δυνατό μέσο με αποτέλεσμα ο πληθυσμός του να μην ξεπερνά πια τα 300 ζεύγη και να ζει στην Β. Ελλάδα μόνο.
Ο λύκος πριν από μερικά αιώνες αποτελούσε το είδος με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στο βόρειο ημισφαίριο. Στην Ελλάδα υπολογίζονται σε σήμερα 300 περίπου τα άτομα που υπάρχουν. Ο μεγαλύτερος αυτός εκπρόσωπος της οικογένειας των κυνοειδών, κυνηγά, επιτίθεται και σκοτώνει ζώα μεγαλύτερα από αυτόν. Πολλά από τα φυσικά του χαρακτηριστικά αντανακλούν την ιδιότητα αυτή. Όλη η οικογένεια των κυνοειδών είναι προσαρμοσένη στο τρέξιμο και στη διάνυση μεγάλων αποστάσεων, ενώ έχει εξελιχθεί ώστε να τρέφεται αποκλειστικά με σάρκες.

Ο λύκος αντιλαμβάνεται ήχους σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων (από 250 ΗΖ έως 30.000 ΗΖ) και διαθέτει εξαιρετική ευαισθησία στα οσφητικά ερεθίσματα. Άξια προσοχής είναι οι μεγάλες αντοχές του και η απίστευτη δύναμη και αποτελεσματικότητα του δαγκώματός του. Η ύπαρξη της αγέλης έχει εξελικτική (δεν επιτρέπει την κληροδότηση σε υψηλά ποσοστά γονίδια ασθενειών ή φυσικής αδυναμίας) επικράτηση των υγιέστερων ατόμων είναι και η αποτεσματικότερη εξεύρεση τροφής, αφού με τη συνεργασία μελών μπορεί να κυνηγηθεί επιτυχώς θήραμα μεγαλύτερου μεγέθους από το λύκο. Αξίζει να σημειωθεί ότι πολλές από τις ζημίες που καταλογίζονται στον λύκο προκαλούνται από αδέσποτα σε ημιάγρια κατάσταση σκυλιά, των οποίων η ζημιά δεν μπορεί να διακριθεί από του λύκου.

Στη νότια Ελλάδα ο λύκος έχει εξαφανιστεί από το τέλος της δεκαετίας του '30. Τα τελευταία όμως χρόνια, σύμφωνα με το υπουργείο Γεωργίας ο λύκος στην Ελλάδα έχει χάσει το 30% της επικράτειας του. Παρόλο που ο λύκος περιλαμβάνεται στο "κόκκινο βιβλίο" για τα απειλούμενα είδη της Ελλάδας εξακολουθεί να εξοντώνεται από κυνηγούς που εισπράτουν μάλιστα και αμοιβή από κτηνοτρόφους με οργανωμένο κυνήγι.

Η παρουσία του σταδασικάοικοσυστήματα αποτελεί έναν καλό βιοδείκτη υγείας και καλής λειτουργίας τους, αφού ο λύκος βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και η παρουσία του προϋποθέτει την παρουσία όλων των τροφικών επιπέδων.

ΠΗΓΗ

Υπάρχει περίπτωση να μικρίνετε την εικόνα του λύκου γιατί μου έπεσε λίγο μεγάλη και δεν μπορώ να την μικρίνω Αν δεν υπάρχει πρόβλημα αφήστε την έτσι και τώρα ειναι υπέροχη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:28, 18-04-07:

#25
ΚΟΚΚΙΝΗ ΟΧΙΑ ΤΗΣ ΜΗΛΟΥ.

Αυτό δεν το είδα καθόλου δεν μπορώ τα φίδια, τα φοβάμε, άν κάποιος θέλει μπορεί να τα δεί στο πάνω λίνκ


Η ΚΑΦΕ ΑΡΚΟΥΔΑ

Η αρκούδα με το μικρό της, το οποίο πολλές φορές γίνεται αιτία θανάτωσής της. Το μικρό μπορεί να αρπαχθεί με σκοπό το πρόσκερο κέρδος -αφού το εκπαιδεύσουν ώστε να γίνει χορευτής.

Τα στοιχεία του κοινοτικού προγράμματος "ΑΡΚΤΟΣ" που υλοποιείται στην Ελλάδα από το 1994 με το συντονισμό του ΑΡΚΤΟΥΡΟΥ, το μέγεθος του πληθυσμού υπολογίστηκε σε 110-130 άτομα. Αυτός ο αριθμός αποτελεί το 50% του πληθυσμού της Νότιας και Δυτικής Ευπώπης. Ροδόπη Πίνδος αποτελούν τους δυο τελευταίους πυρήνες ζωής της αρκούδας οι οποίοι δεν επικοινωνούν πια μεταξύ τους.

Αν και προστατεύονται από τη νομοθεσία από το 1969 οι αρκούδες έχουν απώλειες (λαθροθηρίας) 14 ζώων τη χρονιά, αριθμός τριπλάσιος του κρίσιμου ανώτατου ορίου "αντοχής" ενός φυσικού πληθυσμού.
Η καφέ αρκούδα έχει άριστη ακοή και όσφρηση όχι όμως καλή όραση. Ζώο με εξαιρετική ευφυία, ικανότητα προγραμματισμού και "σύνεση". Παμφάγο με προτίμηση στις φυτικής προέλευσης τροφές. Οι αναλύσεις περιττωμάτων που έγιναν από το πρόγραμμα "ΑΡΚΤΟΣ" έδειξαν ότι το διαιτολόγιο της έχει τουλάχιστο 67 είδη φυτικών και ζωικών οργανισμών. Αυτό δείχνει ότι διαθέτει τρομερή τροφική ευελιξία (μηχανισμός προσαρμογής) και λόγο της κινητικότητας της λειτουργεί ακούσια ως φυσικός μεταφορέας-σπορέας φυτών, μέσω των περιττωμάτων.

Ο βιολογικός της κύκλος στρέφεται γύρω από τον χειμέριο λείθαργο κατά τη διάρκεια του οποίου η αρκούδα ξυπνάει εύκολα και ξαναπέφτει σελήθαργο, σε αντίθεση με τη χειμέρια νάρκη.

Η ύπαρξη της αρκούδας στα δάση μας δηλώνει ότι διαθέτουν μεγάληποικιλία σε φυτικά είδη και δένδρα ώστε να καλύπτουν όλες τις ανάγκες της, έχοντας μεγάλη φυσικότητα. Δεν είναι τυχαία η άρρηκτη σχέση αρκούδας-δάσους, μακριά από το οποίο δεν μπορεί να επιτελέσει τις βιολογικές της λειτουργίες.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:31, 18-04-07:

#26
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΑ ΖΩΑ ΣΗΜΕΡΑ

Το τέλος μιας επιτυχημένης προσπάθειας της "Ομάδας Περίθαλψης Πουλιών".

Το πιο πρόσφατο όμως νομικό κείμενο για την προστασία των ειδών είναι η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης 43 του 1992 για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της πανίδαςκαι χλωρίδας.

Σύμφωνα με την οδηγία αυτή, για να προστατευθεί ένα είδος, πρέπει να προστατέψουμε το χώρο που ζει, φωλιάζει, τρέφεται ή αναπαράγεται.
Στην οδηγία όμως δεν καλύπτονται πολλά απ’ τα ενδημικά σπάνια κι απειλούμενα είδη και υποείδη ψαριών του γλυκού νερού. Στα ασπόνδυλα έχει επίσης πολλές ελλείψεις κάλυψης. Υπολογίζεται ότι η Ελλάδα έχει 30.000 - 50.000 είδη ασπόνδυλων απ’ τα οποία 5.000 στενά ενδημικά της Ελλάδας.

Για την εφαρμογή της οδηγίας ήδη έχει γίνει (μετά από τεράστια οργανωμένη προσπάθεια) πρόταση για ένταξη στο «δίκτυο φύση 2000» 300 περιοχών που πρέπει να προστατευθούν. Σε δεύτερο στάδιο θα γίνουν ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες για κάθε μια απ’ αυτές τις περιοχές και θα διαμορφωθούν ειδικά διαχειριστικά σχέδια με την ελπίδα η φύση της πατρίδας μας να έχει καλύτερη μοίρα στο μέλλον.

Το πρώτο ελληνικό νομοθέτημα που αναφέρει συγκεκριμένα είδη που να προστατευθούν είναι το Προεδρικό Διάταγμα 67 του 1981 "περί προστασίας της αυτοφυούς χλωρίδας και της άγριας πανίδας και καθορισμού διαδικασίας συντονισμού και ελέγχου της ερεύνης επ' αυτών". Αυτό το Π.Δ. ισχύει και σήμερα και αναφέρει 236 είδη ζώων (56 θηλαστικά, 39 ερπετά, 10 αμφίβια, 26 ψάρια και 105 είδη ασπόνδυλων), για τα οποία απαγορεύεται ο φόνος ή η απόπειρα φόνου, η κακοποίηση, ο τραυματισμός, η κατοχή, η σύλληψη, η ταρίχευση και η εξαγωγή. Δεν ήταν όμως εύκολο να εφαρμοστεί γιατί δεν αναφέρει ποινή για τους παραβάτες και τα ονόματα των ειδών είναι μόνο στα λατινικά, με αποτέλεσμα να μην είναι πάντα όλοι οι αρμόδιοι σίγουροι στους ελέγχους για τα ευρήματά τους και να αυτοσχεδιάζουν στην επιβολή της ποινής.

Ευαισθητοποίηση
Καμιά προσπάθεια δεν μπορεί να έχει ελπίδα χωρίς τη νέα τάση για ευαισθητοποίηση του κοινού.

Ακόμη και οι οργανωμένες προσπάθειες περίθαλψης άγριων ζώων στη χώρα μας με σκοπό την επανένταξή τους στο φυσικό περιβάλλον, που πρωτοξεκίνησαν στη Θεσσαλονίκη το 1984 από την « Ομάδα Περίθαλψης Άγριων Πουλιών», δεν θα είχαν καμιά ελπίδα ουσιαστικής προστασίας της πανίδας χωρίς την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να γίνει ενημέρωση για το τι σημαίνει εξαφάνιση ενός είδους. Σε δεύτερο στάδιο πρέπει να γνωρίζουμε γιατί μειώνονται οι αριθμοί ενός είδους και τον τρόπο ζωής του, τις συμπεριφορές του και τις συνήθειές του, ώστε να γνωρίζουμε τι πρέπει να γίνει για να προστατευτεί.
Στο επίπεδο πρόβλεψης κινδύνου κάποιου είδους έχει γίνει ένα σημαντικό βήμα: η κατάρτιση ενός καταλόγου απειλούμενων ειδών σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, που δυστυχώς αφορά μόνο τα σπονδυλόζωα και τα φυτά.
Τα δυο κόκκινα βιβλία, των απειλούμενων σπονδυλόζωων και των απειλούμενων φυτών, εκδόθηκαν με τη συνεργασία της Ελληνικής Ζωολογικής και της Ορνιθολογικής Εταιρείας.

Στο ερώτημα γιατί να προστατευτεί ακόμα κι ένα μικρό αλλά σπάνιο έντομο μπορούμε να πούμε: όλες οι μορφές ζωής κι όχι μόνο ο άνθρωπος έχουν δικαίωμα ζωής στον πλανήτη μας. Άλλωστε ο άνθρωπος μαζί με τους άλλους οργανισμούς εξελίχθηκε κι όχι μόνος.

- Κάθε φυτικό ή ζωικό είδος παίζει σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της ζωής. Όλοι είναι απαραίτητοι για τη λειτουργία του οικοσυστήματος γη.
- Κάθε φυτικό ή ζωικό είδος φέρει ένα μοναδικό γενετικό απόθεμα που μπορεί να φανεί χρήσιμο ή σωτήριο για τη ζωή του ανθρώπου κάποια στιγμή και αποτελεί κεφάλαιο πραγματικό και υποθήκη για το μέλλον.

Μαζί με την καταπολέμηση της άγνοιας και την ευαισθητοποίηση του κοινού, ώστε να μη λειτουργεί ως εν δυνάμει ή απλός καταστροφέας, δέσμιος μικροοικονομικών συμφερόντων, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην καταπολέμηση της γραφειοκρατίας μαζί με την ολιγωρία και την καθυστέρηση που συνεπάγεται από τους κρατικούς φορείς.

Τέλος, όταν η φύση φαίνεται ν’ αδυνατεί και κάποιο είδος κινδυνεύει άμεσα, επιτακτική είναι η ανάγκη διατήρησης και αναπαραγωγής σε αιχμαλωσία με σκοπό την επανεισαγωγή του στη φύση, όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για την αύξησή του και την « εκμετάλλευσή» του. Έτσι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος διάσωσης του κρητικού αγριμιού θεωρείται η επανεισαγωγή του στον Ψηλορείτη και τη Δίκτη με ταυτόχρονη «εκμετάλλευση», ώστε να εγκαταλειφθεί η αιγοτροφία που είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την επιβίωση του ζώου αυτού. Μια άλλη αξιοποίησή του θα είναι και ο οικοτουρισμός, καθώς έγινε και μ’ άλλες περιοχές μ’ απειλούμενα είδη, όπως η Αλόννησος με τις φώκιες ή το Νυμφαίο με τις αρκούδες, όπου συρρέουν πολλοί επισκέπτες.

Ας ελπίσουμε ότι με οργανωμένες και ορθολογικές προσπάθειες θα παραδώσουμε στα παιδιά μας τη φύση, όπως οι ίδιοι κληρονομήσαμε από τους γονείς μας.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 14:11, 18-04-07:

#27
Απειλούμενα είδη στην Ελλάδα



Η ζωή στον πλανήτη μας, από την εμφάνισή της μέχρι σήμερα, έχει περάσει από διάφορα στάδια εξέλιξης. Μέρος αυτής της εξελικτικής διαδικασίας αποτελεί και η εξαφάνιση ορισμένων ειδών όταν αυτά δεν μπορούν να προσαρμοστούν στο περιβάλλον τους. Ενώ όμως τα τελευταία διακόσια εκατομμύρια χρόνια ο ρυθμός εξαφάνισης των ειδών ήταν περίπου 90 είδη ανά αιώνα, σήμερα υπολογίζεται σε 140 είδη την ημέρα! Κάποια από αυτά δεν έχουμε καν προλάβει να τα γνωρίσουμε. Όταν χάνονται, παίρνουν μαζί τους ένα κομμάτι της γενετικής και εξελικτικής ιστορίας εκατοντάδων χρόνων, που θα μπορούσε να αποτελέσει πολύτιμη πηγή γνώσεων για τον άνθρωπο. Δυστυχώς, τα αίτια αυτής της φθίνουσας πορείας είναι ανθρωπογενή.
Απειλές

Η κυριότερη απειλή για τα ζώα και τα φυτά είναι η καταστροφή των βιοτόπων τους. Χαρακτηριστική περίπτωση ανθρώπινης επέμβασης στη φύση που μπορεί να οδηγήσει σε αφανισμό κάποια είδη, είναι τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα. Η δημιουργία π.χ. ενός φράγματος μπορεί να αλλάξει τόσο δραματικά το περιβάλλον, ώστε πολλά είδη φυτών και ζώων της συγκεκριμένης περιοχής να μην κατορθώσουν να προσαρμοστούν.

Αν μάλιστα τα είδη αυτά είναι σπάνια και έχουν περιορισμένους πληθυσμούς, τότε κινδυνεύει να χαθεί το είδος στο σύνολό του. Για παράδειγμα, αν ξεσπούσε πυρκαγιά στο δάσος των Παπάδων στη Β Εύβοια, το μόνο μέρος στον κόσμο όπου φυτρώνει η ευβοϊκή δρυς (Quercus euboica), το συγκεκριμένο είδος δέντρου θα χανόταν για πάντα. Για το λόγο αυτόν, συχνά οι επιστήμονες επικεντρώνουν την προσοχή τους στα ενδημικά και σπάνια είδη.

Η χώρα μας, ένας παράδεισος βιοποικιλότητας, διαθέτει τεράστιο αριθμό ειδών, από τα οποία πολλά είναι ενδημικά και σπάνια. Σοβαρή απειλή για τα ζώα και τα φυτά αποτελεί και η αλλοίωση της γενετικής σύστασής τους λόγω της εκμετάλλευσής τους από τον άνθρωπο. Τα φυτά και τα ζώα που χρησιμοποιούνται σήμερα στη γεωργία και την κτηνοτροφία παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές σε σχέση με τα άγρια είδη από τα οποία προήλθαν, αφού ο άνθρωπος τα έχει «βελτιώσει» με στόχο τη μεγιστοποίηση της παραγωγής. Οι νέες ποικιλίες έχουν με τον καιρό εκτοπίσει τελείως τις φυσικές και αντιμετωπίζουν συχνά προβλήματα προσαρμογής - με αποτέλεσμα να είναι συνεχώς απαραίτητη η χρήση φυτοφαρμάκων, ορμονών και ζιζανιοκτόνων.

www.wwf.gr

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 14:15, 18-04-07:

#28
Η καταστροφή του περιβάλλοντος είναι ανάμεσα στα πέντε πρώτα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας, σύμφωνα με γκάλοπ που έγινε στο λεκανοπέδιο Αττικής. Επίσης από τις απαντήσεις των Αθηναίων πολιτών προκύπτει ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση, η ρύπανση των θαλασσών και η καταστροφή των δασών είναι τα σημαντικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα της Ελλάδας. Όμως, σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας υπάρχει έλλειμμα γνώσης και ενημέρωσης των πολιτών για το περιβάλλον. Αναλυτικά τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας με τίτλο Έλληνες και Περιβάλλον έχει ως εξής: Η ταυτότητα της έρευνας Περιοχή Λεκανοπέδιο Αττικής.


ΕΝΑΕΡΙΑ ΡΥΠΑΝΣΗ
Με τον όρο ατμοσφαιρική ρύπανση εννοούμε την οποιαδήποτε ανεπιθύμητη αλλαγή στα φυσικά, χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά του ατμοσφαιρικού αέρα, η οποία είναι ή μπορεί υπό προϋποθέσεις να γίνει, ζημιογόνος για τον άνθρωπο, τους υπόλοιπους φυτικούς και ζωικούς οργανισμούς αλλά και τις βιομηχανικές διαδικασίες, τις συνθήκες ζωής και τους πολιτιστικούς θησαυρούς.

Είδη Ατμοσφαιρικής ρύπανσης

Η ατμοσφαιρική ρύπανση διακρίνεται σε δύο μορφές, την ατμοσφαιρική ρύπανση τύπου Λονδίνου ή καπνομίχλη και την ατμοσφαιρική ρύπανση τύπου Λος Άντζελες ή φωτοχημική ρύπανση.

Πώς δημιουργείται η ατμοσφαιρική ρύπανση

Η ατμοσφαιρική ρύπανση δημιουργείται συνήθως στις μεγάλες πόλεις και προκαλείται από την έκλυση δηλητηριωδών αερίων όπως το μονοξείδιο του άνθρακα και του αζώτου, το διοξείδιο του αζώτου και του θείου
και το υδρόθειο. Τα αέρια αυτά προέρχονται είτε από την καύση στερεών ή υγρών καυσίμων στις κατοικίες, στα αυτοκίνητα και στις βιομηχανικές μονάδες, από βιομηχανικούς επεξεργασίες και από φωτοχημικές αντιδράσεις οι οποίες γίνονται στην ατμόσφαιρα της Γης.


ΠΗΓΗ

Επίσεις περιλαμβάνει...

Ρύπανση, Εναέρια, Εδάφους, Υδάτων
Φαινόμενο Θερμοκηπίου, Τρύπα Όζοντος, Όξινη ΒροχήΕλληνικά Δάση
Ελληνικές Θάλασσες
Ελληνικοί Υγρότοποι
Χημική Μόλυνση ,Παράκτιες Ζώνες, Ευαισθησίες του βυθού
Μολυσμένες Θάλασσες
Επεξεργασία των Σκουπιδιών





Το 1/4 των ειδών του πλανήτη θα εξαφανιστούν.Κάθε χρόνο θα χάνονται περίπου 26.000 από τα γνωστά είδη.Το 40% της επιφάνειας της γης έχει είδη μεταλλαχθεί από τον άνθρωπο.Αν δεν παρθούν μέτρα θα καταστραφεί άλλο ένα 40%.Η συγκέντρωση διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα έχει αυξηθεί κατά 30%.Οι χειμώνες θα γίνουν πιο θερμοί,με περισσότερες βροχές και τα καλοκαίρια πιο ζεστά και ξηρά, με έντονα προβλήματα λειψυδρίας και σταδιακή ερημοποίηση.Η νότια Πελοπόννησος και τα νησιά του Αιγαίου θα γίνουν έρημοι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη Rempeskes
Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,635 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε στις 10:55, 19-04-07:

#29
τα νησιά του Αιγαίου θα γίνουν έρημοι.
Ενώ τώρα είναι σαν τροπικό δάσος

Αυτό βελτίωση θα είναι βασικά για τον τουρισμό, συνδιασμός έρημος+θάλασσα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 11:03, 19-04-07:

#30
Αρχική Δημοσίευση από Rempeskes
Ενώ τώρα είναι σαν τροπικό δάσος

Αυτό βελτίωση θα είναι βασικά για τον τουρισμό, συνδιασμός έρημος+θάλασσα...

Δέν είναι σάν τροπικό δάσος άλλα άν και μικρό νησί σε σχέση με την αθήνα που είναι τεράστια μπορώ να πώ ότι έχουμε υπερβολικά μεγάλη βλάσθηση

Το καλοκαίρι καλός συνδιασμός τον χειμώνα θα είναι καλά για να καταστραφει ο τόπος μας....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

viki_thess (ΒΑΣΩ)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη viki_thess
H ΒΑΣΩ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 864 μηνύματα.

H viki_thess έγραψε στις 11:05, 19-04-07:

#31
Αρχική Δημοσίευση από mania
Μία ιδιαίτερη κατηγορία φυτών της Πάρνηθας είναι τα σπάνια και απειλούμενα είδη,Μία ιδιαίτερη κατηγορία φυτών της Πάρνηθας είναι τα σπάνια και απειλούμενα είδη,

άσπρη παιώνια
Έχουν εντοπιστεί τρεις μικροί πληθυσμοί της σε απόμακρες τοποθεσίες του βουνού, που αριθμούν συνολικά 70 άτομα περίπου. Είναι άκρως απειλούμενο είδος και χρειάζεται άμεσα μέτρα προστασίας και πολλαπλασιασμού για τη διάσωσή του.



κόκκινος κρίνος
Ένα πολύ όμορφο φυτό, το οποίο έχει τέσσερις πολύ μικρούς πληθυσμούς στην Πάρνηθα. Ο ένας από αυτούς κινδυνεύει, καθώς βρίσκεται σε πολυσύχναστο ορειβατικό μονοπάτι. Είναι πολύ απειλούμενο είδος.




κόκκινη τουλίπα
Απαντάται σε πολλά σημεία σε μικρούς αριθμούς. Ο μεγαλύτερος πληθυσμός της ήταν αυτός του οροπεδίου της Μόλας, ο οποίος όμως λόγω υπερσυλλογής από τους επισκέπτες μειώθηκε πολύ.

Tulipa undulatifolia Boiss. (Syn: T. boeotica) – τουλίπα η βοιωτική
Είναι μια κόκκινη τουλίπα που φύτρωνε σε λιβάδια και αγρούς χαμηλού και μεσαίου υψομέτρου, σήμερα όμως πιθανολογείται ότι έχει εξαφανιστεί από το βουνό. Περιλαμβάνεται στο Κόκκινο Βιβλίο των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας, κάτω από την κατηγορία «Απειλούμενο».



Zuccagni) Browicz
Δένδρο που αναφέρεται στο Κόκκινο Βιβλίο των Σπάνιων και Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας κάτω από την κατηγορία «Απειλούμενο» και βρίσκεται σε μία περιορισμένη περιοχή του βουνού.




Και πολλά άλλα σε αυτήν την ΠΗΓΗ

πολυ ομορφα λουλουδια μανια μου.... κριμα που ειναι απειλουμενα παντως

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 11:20, 19-04-07:

#32
Αρχική Δημοσίευση από viki_thess
πολυ ομορφα λουλουδια μανια μου.... κριμα που ειναι απειλουμενα παντως

Τα είδη πρώς εξαφάνηση είναι πολλά κρίμα, πρέπει όμως να προσέξουμε όταν είμαστε στην φύση και ίδικά σε αυτά τα μέρη που λέμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:09, 19-04-07:

#33
Greenpeace: Ο ερυθρός τόνος της Μεσογείου βρίσκεται στο χείλος της εξαφάνισης

Το ανεξέλεγκτο κυνήγι για τους τελευταίους ερυθρούς τόνους της Μεσογείου έχει ξεκινήσει, προειδοποιεί η Greenpeace και ζητά από την Διεθνή Επιτροπή για τη Διατήρηση του Τόνου του Ατλαντικού (ICCAT) να λάβει δραστικά μέτρα για την προστασία του. Για τον σκοπό αυτό, το πλοίο σύμβολο της οργάνωσης Rainbow Warrior, βρίσκεται στο Ντουμπρόβνικ της Κροατίας όπου πρόκειται να διεξαχθεί η συνάντηση της Επιτροπής, η οποία μπορεί να κρίνει το μέλλον του ερυθρού τόνου στη Μεσόγειο.

Το καλοκαίρι του 2006, δύο πλοία της Greenpeace, η Esperanza και το Rainbow Warrior, κατέγραψαν τις δραστηριότητες των σκαφών που ψαρεύουν τον τόνο στη Μεσόγειο. Τα αλιευτικά σκάφη ανήκαν σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Τουρκία, η Ιαπωνία, η Ιταλία και η Γουινέα, όλες χώρες μέλη της ICCAT. Στη διάρκεια των ερευνών της Greenpeace εντοπίστηκαν:

Ευρωπαϊκά αλιευτικά να χρησιμοποιούν ειδικά αεροσκάφη για τον εντοπισμό των ερυθρών τόνων κατά τη διάρκεια του Ιουλίου, όταν δηλαδή η χρήση τους απαγορεύεται ρητά.

Ιαπωνικά αλιευτικά να ψαρεύουν με παραγάδια όταν αυτά απαγορεύονται.

Μερικά από τα πιο ισχυρά και σύγχρονα αλιευτικά της Μεσογείου να αδυνατούν να εντοπίσουν τα κοπάδια του τόνου την περίοδο της αιχμής της αλιείας του, εξαιτίας της δραματικής μείωσης των αποθεμάτων.

Νωρίτερα το Μάιο, η οργάνωση είχε παρουσιάσει μία έκθεση (1) η οποία αποδείκνυε πως η πραγματική ποσότητα ερυθρού τόνου που αλιεύεται, είναι μιάμιση φορά μεγαλύτερη από την νόμιμη. Η Επιστημονική Επιτροπή της ICCAT επιβεβαίωσε τις αποκαλύψεις της οργάνωσης (2).

«Ο ερυθρός τόνος στη Μεσόγειο αλιεύεται με βιομηχανικούς ρυθμούς. Οδηγούμαστε με μαθηματική ακρίβεια στην εξαφάνιση των τελευταίων αποθεμάτων του ψαριού και την καταστροφή των ψαράδων που στηρίζουν στον ερυθρό τόνο την επιβίωσή τους», δήλωσε η Σοφία Τσενικλή, υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον.

Είναι πλέον σαφές ότι υπάρχει άμεση ανάγκη να βελτιωθεί ο μηχανισμός ελέγχου, εποπτείας και επιτήρησης της αλιείας του ερυθρού τόνου.

Η Greenpeace ζητά από την ICCAT (3) (4) (5):

Να μειώσει στους 15,000 τόνους το σύνολο των επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) του ερυθρού τόνου, από 32,000 τόνους που είναι σήμερα.

Να απαγορεύσει τη βιομηχανική αλιεία του τόνου στις περιόδους αναπαραγωγής.

Να αυξήσει το ελάχιστο επιτρεπόμενο μέγεθος αλίευσης για τον ερυθρό τόνο, ώστε να προστατέψει τα μικρά ψάρια.

Να απαγορεύσει την αλιεία στις περιοχές όπου αναπαράγεται ο ερυθρός τόνος, μετατρέποντας τις περιοχές αυτές σε θαλάσσια καταφύγια.

«Το απόθεμα του ερυθρού τόνου στη Μεσόγειο βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση. Αν δε ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για την προστασία του, η ICCAT θα μείνει στην ιστορία όχι ως η αρχή η οποία διαχειρίσθηκε την αλιεία του τόνου αλλά ως αυτή η οποία οργάνωσε την κατάρρευση μιας από τις πιο σημαντικές και κερδοφόρες αλιευτικές δραστηριότητες, οδήγησε στον αποδεκατισμό ενός σπουδαίου είδους και συνετέλεσε στην οριστική αλλαγή του τρόπου ζωής εκατοντάδων ψαράδων στην Μεσόγειο», δήλωσε η Σοφία Τσενικλή.

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:15, 19-04-07:

#34
Το παρακάτω δεν είναι στήν Ελλάδα άλλα πρέπει να το διαβάσετε πρίν αποτρελαθώ

Φάλαινες: Τις κυνηγούν και τις σκοτώνουν... για να σαπίσουν στη χωματερή

Ακτιβιστές της Greenpeace ανακάλυψαν τόνους κρέατος και λίπους φάλαινας να σαπίζουν σε ισλανδική χωματερή έξω από το Ρέικιαβικ καταρρίπτοντας τους ισχυρισμούς της Ισλανδικής κυβέρνησης περί βιώσιμης φαλαινοθηρίας. Οι περίπου 200 τόνοι κρέατος και λίπους ανήκουν σε πτεροφάλαινες, είδος το οποίο απειλείται με εξαφάνιση. Oι εθελοντές της Greenpeace ανακάλυψαν επίσης, περισσότερους από 179 τόνους κόκαλα και εντόσθια φαλαινών στην ίδια χωματερή. Η Greenpeace ζητά από την ελληνική κυβέρνηση, όπως και από όλες τις κυβερνήσεις διεθνώς να αναλάβουν τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για τη σωτηρία των φαλαινών 1.

Στα τέλη της προηγούμενης χρονιάς ένας Ισλανδός φαλαινοθήρας σκότωσε 7 πτεροφάλαινες, έπειτα από επίσημη άδεια που του δόθηκε από την Ισλανδική κυβέρνηση 2. Το ισλανδικό κρέας και το λίπος φάλαινας πρόκειται σύμφωνα με πληροφορίες, να εξαχθούν στην Ιαπωνία. Το παράλογο σενάριο συμπληρώνεται από το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή ο Ιαπωνικός φαλαινοθηρικός στόλος βρίσκεται στο Καταφύγιο του Νότιου Ωκεανού με στόχο να σκοτώσει 935 ρυγχοφάλαινες και άλλες 10 απειλούμενες πτεροφάλαινες ενώ παραμένουν στα αζήτητα περισσότεροι από 4400 τόνοι κρέατος φάλαινας σε καταψύκτες της Ιαπωνίας.

«Ενώ το μακελειό των φαλαινών συνεχίζεται, το ερώτημα παραμένει. Τι εξυπηρετεί η σφαγή αυτών των χαρισματικών πλασμάτων; Η έλλειψη εγχώριας ζήτησης στην Ισλανδία αλλά και η υπερπροσφορά κρέατος φάλαινας από την Ιαπωνία καταρρίπτει και το τελευταίο οικονομικό επιχείρημα υπέρ της φαλαινοθηρίας» είπε η Σοφία Τσενικλή υπεύθυνη της εκστρατείας της Greenpeace για το θαλάσσιο περιβάλλον.

Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση της Nippon Research Centre, το 69% των Ιαπώνων δήλωσε ότι δεν υποστηρίζει την φαλαινοθηρία στα διεθνή ύδατα, συμπεριλαμβανομένου του Καταφυγίου για τις Φάλαινες στο Νότιο Ωκεανό. Η ίδια έρευνα έδειξε πως το 95% των Ιαπώνων τρώει σπάνια έως ποτέ κρέας φάλαινας, γεγονός που δικαιολογεί τα τεράστια αποθέματα κρέατος.

Σε πολιτικό επίπεδο, η Διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας (ΔΕΦ), ο οργανισμός που είναι υπεύθυνος για την προστασία των φαλαινών, έχει μετατραπεί σε πεδίο αντιπαράθεσης για το αν οι χώρες υπέρμαχες της φαλαινοθηρίας θα κερδίσουν την απαραίτητη πλειοψηφία ώστε να προχωρήσουν στην επανέναρξη της εμπορικής φαλαινοθηρίας 3.

«Οι φάλαινες καταδιώκονται, δολοφονούνται και έπειτα αφήνονται να σαπίσουν στις χωματερές! Η παθητική στάση των κυβερνήσεων, απέναντι στην άσκοπη και άδικη θανάτωσή τους, δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να πάρει θέση υπέρ των φαλαινών και να κάνει τη διαφορά. Περιμένουμε από τη κυβέρνηση να προχωρήσει στις απαραίτητες ενέργειες ώστε να γίνει η χώρα μας πλήρες μέλος της Διεθνούς Επιτροπής Φαλαινοθηρίας υπέρ της προστασίας των φαλαινών», δήλωσε η Σοφία Τσενικλή.

Η Greenpeace εγκαινίασε στις 17 Ιανουαρίου ένα παγκόσμιο πρόγραμμα επιστράτευσης 30.000 νέων υπευθύνων για την εκστρατεία των φαλαινών για να συμμετάσχουν στη νέα εκστρατεία της Greenpeace κατά της φαλαινοθηρίας μέσα από το διαδίκτυο. Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε το δικτυακό τόπο της Greenpeace www.greenpeace.gr

ΠΗΓΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:02, 19-04-07:

#35
Εμπειρίες ενός εθελοντή - Καλοκαίρι 2006

Όταν σκέφτεσαι να πας σε κάποιο μέρος μέσα στο μυαλό σου σχηματίζεις την εικόνα αυτού του τόπου. Έτσι κι εγώ όταν πήγα στο Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Άγριων Ζώων, στην Αίγινα, είχα ήδη πλάσει στο μυαλό μου μια εικόνα, που όπως φάνηκε αργότερα ήταν πολύ απαισιόδοξη εικόνα και όχι υπερβολικά αισιόδοξη όπως είχα φοβηθεί! Με μία λέξη όλα ήταν τέλεια. Οι άνθρωποι, τα ζώα, οι εμπειρίες, ο χώρος εργασίας, οι εγκαταστάσεις, τα πάντα.

Ένας εθελοντής κρατάει το κοάτι

Δουλειά στα κλουβιά της αυλής
Το να είσαι με κάποια συγκεκριμένα άτομα, τα οποία δεν γνωρίζεις καθόλου, να πρέπει να ζεις και να συνεργάζεσαι καθημερινά μαζί τους, δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Ωστόσο στο Κέντρο Περίθαλψης όλα λειτουργούν άψογα και μέσα σε δύο μόνο ημέρες είχαμε γίνει όλοι μια οικογένεια, έχοντας ως κοινό σκοπό μόνο να βοηθήσουμε τα ζώα, να μάθουμε και να αποκομίσουμε χιλιάδες εμπειρίες!
Ίσως η λέξη οικογένεια να ακούγεται υπερβολική ωστόσο είναι η μοναδική που μπορεί να περιγράψει τη σχέση μεταξύ όλων των ατόμων στο Κέντρο, υπευθύνων και εθελοντών. Μέσα από αυτή τη συμβίωση όλοι μας μάθαμε πάρα πολλά πράγματα και εκτιμήσαμε ακόμα περισσότερα, κάναμε φίλους που για μια ζωή θα είμαστε κοντά ο ένας στον άλλον άσχετα με τις χιλιομετρικές αποστάσεις.
Παρόλα αυτά το κομμάτι άνθρωποι είναι μονάχα ο ένας τομέας στη ζωή του Κέντρου. Το άλλο κομμάτι περιλαμβάνει τα ζώα που κοντά τους έχεις τόσα να μάθεις και να πάρεις. Σαν εθελοντής εκπαιδεύτηκα στο πώς να βοηθάω ένα ζώο δίνοντας του τις πρώτες βοήθειες ή πώς να βοηθήσω τη γιατρό να περιθάλψει κάποιο άγριο ζώο.
Χιλιάδες οι γνώσεις και οι εμπειρίες που πήρα από την επαφή μου με τα άγρια ζώα. Στην πραγματικότητα πιο πολλά έμαθα παρά έδωσα στα ζώα, διότι πολύ απλά με το να είμαι κοντά σε αυτά τα πλάσματα το πρώτο που κατάλαβα είναι τι χάνω καθημερινά μέσα στην πόλη και πόσο πολύ έχουμε απομακρυνθεί από τη φύση, που και από μόνη της έχει τόσα πολλά να μας διδάξει, αρκεί μια ματιά στο τρόπο για παράδειγμα που τρώει ένα γεράκι ή στο πώς σε κοιτάει ένας μπούφος.

Το να είσαι στο Ε.Κ.Π.Α.Ζ. δεν έχει να κάνει μόνο με εθελοντισμό, έχει να κάνει με το να μάθεις τον εαυτό σου, τα όρια σου, ποιος είσαι, που βρίσκεσαι σαν άτομο, να κερδίζεις γνώσεις και να βιώνεις εμπειρίες ανεπανάληπτες που πουθενά αλλού δεν θα είχες την ευκαιρία να ζήσεις. Το Κέντρο Περίθαλψης είναι σχολείο, μια μικρή κοινωνία που δίνεις και παίρνεις σε καθημερινή βάση.
Θα μπορούσα να γράψω εκατομμύρια σελίδες και να δώσω άλλα τόσα παραδείγματα, ωστόσο μου είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψω αυτά που ένιωσα όταν για παράδειγμα άγγιξα για πρώτη φόρα στη ζωή μου Χρυσαετό! Με λίγες λέξεις το Κέντρο είναι αυτό που κάθε άνθρωπος θέλει, να βρεθεί εκεί και να νιώσει ελεύθερος μόνο να δώσει χωρίς αντάλλαγμα!!
Το ΕΚΠΑΖ είναι μια εμπειρία ζωής…..!

πηγή

Άξήζει να ακούμε τους ανθρώπους αυτούς και να τους τιμούμε ένα τεράστιο μπράβο στην προσπάθεια όλων αυτών που βοηθάνε αυτά τα ζώα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 13:15, 19-04-07:

#36
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
1. Στηρίξτε οικονομικά τη δράση μας

Το ΕΚΠΑΖ δεν έχει σταθερή χρημοτοδότηση για τα λειτουργικά του έξοδα. Εξαρτάται από δωρεές και χορηγίες πολιτών και εταιριών που ενδιαφέρονται για το μέλλον της πανίδας της Ελλάδας. Μπορείτε και σεις να σώσετε ένα ζώο καταθέτοντας ένα έστω και μικρό ποσό στους παρακάτω λογαριασμούς:


Συνδυάστε τη δωρεά σας με τη συμβολική υιοθεσία ενός ζώου!

Δείτε τα είδη που είναι διαθέσιμα στην σελίδα "Υιοθετήστε ένα άγριο ζώο"
σελίδα

2. Γίνετε εθελοντής

Λόγω του ότι εκατοντάδες άγρια ζώα εισάγονται κάθε έτος στο ΕΚΠΑΖ για νοσηλεία υπάρχει μεγάλος όγκος δουλειάς στον οποίο μπορεί ο καθένας να βοηθήσει. Δεν απαιτούνται ειδικές γνώσεις μόνο όρεξη, μεράκι και αγάπη για τα ζώα. Μερικές από τις δουλειές έχουν να κάνουν με:
  • παραλαβές και μεταφορές ζώων από και προς το ΕΚΠΑΖ
  • φροντίδα ζώων
  • καθαριότητα
ΓΙΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ KAI ΑΘΗΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
3. Τροφές για τα ζώα
  • Κροκέτες (κυρίως ανάπτυξης για γατάκια)
  • σιτάρι κ.α. σπόροι για πουλιά
4. Φαρμακευτικό υλικό
ΕΠΕΙΓΟΝ: Χρειαζόμαστε επιδέσμους vet flex, vet wrap ή άλλους αντίστοιχους όπως για παράδειγμα της 3Μ, Konakion, Tobrex (σε σταγόνες και αλοιφή), Pulvo, Ξυλοκαΐνη, Sporanox (σε κάψουλες), Neurobion (σε αμπούλες), Zylapour, Terramycin (σε σκόνη και σπρέυ), Valaneq, Baycox, Spartrix, Panacur, Baytril 5% (ενέσιμο και σε σιρόπι), Drontal plus, Dexamethasone (ενέσιμο), ορούς (Lactated Ringers, Dextrose), αλλά και γάζες, σύριγγες, Hibitane, λευκοπλάστ, αντιαλλεργικά επιθέματα πληγών κ.λπ.

5. Άλλα Υλικά
Χαρτόκουτα και εφημερίδες.
6. Ειδικά κλουβιά για πουλιά και μικρά θηλαστικά

Τα τηλέφωνα και γενικά δεν τα έβαλα γιατί δεν χρειάζετε όποιος ένδειαφέρετε υπάρχει η πηγή, όλοι μπορούμε άλλα κανένας δεν κάνει δυστηχώς τίποτα.

ΠΗΓΗ

ΔΙΕΥΚΡΊΝΗΣΗ δεν κάνω κάποια διαφήμηση για το συγκεκριμένο κέντρο απλά ειναι καλό να ξέρουμε ότι εθελοντισμός μπορεί να είναι παντού απλά έπρεπε να δούμε πόσο οικονομική ή απλή μπορεί να είναι η βοήθεια που όμως δεν κάνουμε τίποτα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 12:41, 20-04-07:

#37
Ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου (Βάλια Κάλντα)Ο Εθνικός Δρυμός Πίνδου, είναι ο Δρυμός της ορεινής «Ζεστής Κοιλάδας», της «Βάλια Κάλντα», κατάφυτης με πεύκα και οξυές. Ο Δρυμός ιδρύθηκε το 1966, η συνολική έκτασή του φτάνει τα 7.000 εκτάρια από τα οποία τα 3.300 αποτελούν τον πυρήνα και τα υπόλοιπα την περιφερειακή ζώνη του Δρυμού.

Κρυστάλλινα τα νερά των ποταμών του Δρυμού του Αώου και του ορμητικού παραποτάμου του, του Αρκουδορέματος. Περικυκλώνονται από τα ψηλά και απόκρημνα βουνά του ορεινού συμπλέγματος του Λύγκου με κορφές πάνω από 2000 μέτρα: Αυγό (2177 μ.), Πυροστιά (1967 μ.), Κακοπλεύρι (ή Μηλιά, 2160 μ.), Φλέγγα (2159 μ.), Τρία σύνορα (2050 μ.), Αυτιά (2082 μ.), Καπετάν Κληδή (2036 μ.), Σαλατούρα (2019 μ.), και Δίκορφο (1977 μ.).
Στα χαμηλά και μέσα υψόμετρα του Εθνικού Δρυμού (1000μ.- 1600μ.), απλώνονται εκτεταμένα δάση μαυρόπευκου (Pinus nigra)και οξυάς (Fagus sylvatica). Στα μεγαλύτερα υψόμετρα (1600μ.- 1900μ.), φυτρώνει μόνο ένα είδος ανθεκτικού στο ψύχος κωνοφόρου το ρόμπολο (Pinus leucodermis) που από μόνο του θα μπορούσε να θεωρηθεί ένα ζωντανό μνημείο της φύσης.

Στα μεγάλα υψόμετρα (1900μ.- 2177μ.), πάνω από το ανώτερο υψομετρικό όριο του δάσους και στα ξέφωτα του εκτείνονται αλπικά λιβάδια, αποτελούμενα μόνο από πόες και μερικά είδη θάμνων. Χαρακτηριστικό του Δρυμού η παρουσία πολλών μικρών ρεμάτων και ύπαρξη πολλών μικρών λιμνών - οι μεγαλύτερες από αυτές είναι ο Λάκκος στο Αυγό στα 1600μ. και οι δύο λίμνες της Φλέγγας
στα 1950μ.

Οιλίμνες της Φλέγγας
Ρέματα στον Εθν. Δρυμό
Μεγάλη η φυσικότητα των ορεινών οικοσυστημάτων του Δρυμού της Πίνδου, τεράστια η οικολογική του αξία ως καταφύγιο της άγριας ζωής. Έως σήμερα είναι γνωστό πως ο Δρυμός προστατεύει 7 είδη αμφιβίων, 10 είδη ερπετών, 70 είδη πουλιών και 17 είδη θηλαστικών, ενώ άγνωστη είναι η συνεισφορά του στην προστασία της εντομοπανίδας. Ο Δρυμός ακόμη φιλοξενεί 415 είδη φυτών και μια πλούσια μυκοχλωρίδα με 86 είδη μανιταριών.
Σε ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα καταφύγια στην Ευρώπη, στα απόμερα δάση και στις δυσπρόσιτες πλαγιές, μακριά από το φόβο του ανθρώπου, βρίσκουν καταφύγιο σπάνια μεγάλα θηλαστικά: η αρκούδα (Ursus arctos) ο αγριόγατος (Felis sylvestris), ο λύγκας (Lynx lynx), το ζαρκάδι (Capreolus capreolus) και αγριόγιδο (Rupicapra rupicapra), ενώ στα πεντακάθαρα ποτάμια του Δρυμού, ζει ένα υδρόβιο θηλαστικό - η βίδρα (Lutra lutra). Οι νυχτερίδες (Chiroptera), τα πιο εξελιγμένα πετούμενα θηλαστικά, σηματοδοτούν την νυχτερινή ζωή του δάσους. Έως σήμερα μας είναι γνωστά 5 είδη χειροπτέρων που ζουν στο Δρυμό, με πιο χαρακτηριστικό το νυκτοβάτης (Nyctalys noctula).

Αγριόγιδα Αρκούδα
Βασίλειο των αρπακτικών πουλιών, ο Δρυμός προστατεύει 10 σπάνια είδη, εκ των οποίων ο σπάνιος βασιλαετός (Aquilla heliaca), ο χρυσαετός (Aquilla chrysaetos), το σαίνι (Accipiter brevipes) και ο χρυσογέρακας (Falco biarmicus). Συνολικά περισσότερα από 70 είδη πουλιών είναι γνωστό πως ζουν σήμερα στο Δρυμό της Πίνδου. Από τα σπάνια πουλιά είναι η χιονάδα (Eremophilla alpestris), πουλί των αλπικών λιβαδιών και ο διπλοκεφαλάς (Lanius excubitor) που έρχεται κάθε καλοκαίρι από την Αφρική. Τα εκτεταμένα και ώριμα δάση του Δρυμού φιλοξενούν 8 είδη δρυοκολαπτών: το λευκονώτη (Dendrocopus leucotos), τη μεσοτσικλιτάρα (Dendrocopus medius), τη νανοτσικλιτάρα (Dendrocopus minor) και τη μαυροτσικλιτάρα (Dryocopus martius).

Στο υγρό κλίμα του Δρυμού επιβιώνουν δέκα είδη ερπετών. Ανάμεσά τους το ασινόφιδο (Coronella austriaca), η σαίτα (Coluber austriaca) και το λιμνόφιδο (Natrix tessellata).
Τα άφθονα νερά των ρεμάτων, λιμνών και πηγών σφείζουναπό αμφίβια ζωή (7 είδη). Ο αλπικός τρίτωνας (Triturus alpestris), που μοιάζει με μικρό δράκο, ζει στις ορεινές λίμνες του δρυμού, με πιο χαρακτηριστικές τις δύο λίμνες της Φλέγγας στα 1950 μ. υψόμετρο. Το καλοκαίρι ο επισκέπτης αναγνωρίζει εύκολα τη βομβίνη (Bombina variegata), τον ελληνικό βάτραχο (Rana graeca), το χωματόφρυνο (Bufo bufo), τον πρασινόφρυνο (Bufo viridis) και τη σαλαμάντρα (Salamandra salamandra). Στα μεγάλα ρέματα του Δρυμού ζει η πέστροφα (Salmo trutta fario). Στα χαμηλότερα σημεία του Δρυμού απαντώνται και άλλα είδη ψαριών όπως ο Κέφαλος των γλυκών νερών (Leusiscus cephalus) και το συρτάρι (Chondrostoma nasus).
Η χλωρίδα του Δρυμού είναι σπάνια με μεγάλο βαθμό ενδημισμού. Συνολικά έχουν καταγραφεί 415 φυτικά είδη. Η Κενταύρεια των ορέων των βλάχων (Centaurea vlachorum)δεν συναντάται πουθενά σ΄όλον τον κόσμο παρά μόνο στον Δρυμό.Άλλα είδη του Δρυμού είναι ενδημικά της κεντρικής και βορειοδυτικής Ελλάδας, όπως η σολδανέλα της Πίνδου (Soldanella pindicola), η σιλένε της Πίνδου (Silene pindicola), η φριτιλλάρια η ηπειρωτική (Fritillaria epirotica) κά. Ο Δρυμός φιλοξενεί ακόμη κι άλλα φυτά που είναι ευρύτερα ενδημικά. Είτε είδη που απαντώνται μόνο στην Ελλάδα και στην Αλβανία, όπως η λαδανιά η αλβανική (Cistus albanicus), η βιόλα η αλβανική (Viola albanica), ο θύμος ο τευκριοειδής (Thymus teucrioides), ο δύανθος ο αιματοκαλυκοειδής (Dianthus haematocalyx ssp. pindicola), το λείριο το αλβανικό (Lillium albanicum) κά. Είτε είδη που είναι ενδημικά των Βαλκανίων γενικότερα, όπως o δύανθος ο δελτοειδής (Dianthus deltoides ssp. degenii), η μινουάρτια του Μπαλτατσί (Minuartia baldacii), το ρόμπολο (Pinus leucodermis) και το άλλιο (Allium breviradum). Σπάνια είδη του Ε.Δ. Πίνδου, τυπικά των οφειολιθικών πετρωμάτων, είναι η βορμουελέρα του Μπαλτατσί (Bormuellera baldacii), η βορμουελέρα της Τύμφης (Bormuellera tymphaea), ο λεπτόπλαξ ο κρασπεδοειδής (Leptoplax emarginata), η καμπανούλα του Χώκινς (Campanula hawkinsiana), η βιόλα (Viola dukadjinica), η σιλένε της Πίνδου (Silene pindicola).


Σπάνια λουλούδια Χλωρίδα στον Εθν. Δρυμό Από τη βλάστηση
Ο Εθνικός Δρυμός αποτελείται από τον πυρήνα και την περιφερειακή ζώνη. Στον πυρήνα επιτρέπεται η πεζοπορία αλλά απαγορεύεται η διάνοιξη νέων δρόμων, η πραγματοποίηση εκσκαφών, η εξόρυξη πέτρας και άλλων υλικών, η καταστροφή των γεωλογικών σχηματισμών, η εγκατάσταση βιομηχανικών εκμεταλλεύσεων, οικιών και άλλων κτισμάτων, η βοσκή, η τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων κά.

Ειδικά οι επισκέπτες, όπως και οι κάτοικοι της περιοχής, πρέπει να γνωρίζουν πως δεν επιτρέπεται η συλλογή οποιονδήποτε οργανισμών, η κοπή δέντρων και η συλλογή βοτάνων, το κυνήγι, το ψάρεμα, η κατασκήνωση και η παραμονή στον πυρήνα μετά τη δύση του ηλίου, το άναμμα φωτιάς και η απόρριψη σκουπιδιών και μπαζών. Για ορισμένες δραστηριότητες όπως είναι η πλεύση των ποταμών που βρίσκονται στον πυρήνα με καγιάκ και ράφτινγκ απαιτείται ειδική άδεια από τα τοπικά Δασαρχεία. Στην περιφερειακή ζώνη ισχύει η γενική νομοθεσία που αφορά το φυσικό περιβάλλον της Ελλάδας με ειδικές όμως κάθε φορά ρυθμίσεις.

ΠΗΓΗ


Μια ευχάριστη ενημέρωση με αγάπη, ξέρω ότι σας κούρασα με την πολλύλογία μου άλλα καλά να πάθετε. Να λέτε ευχαριστώ που είπα μόνο για 'έλλαδα άν έβαζα και εξωτερικό θα σας τρέλενα άπο την φλιαρία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mania : 20-04-07 στις 12:50.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Supervisor

Το avatar του χρήστη Γίδι
H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 13,344 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε στις 16:27, 20-04-07:

#38
Παρεπιπτόντως είναι "είδη ΥΠΟ εξαφάνιση"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 16:41, 20-04-07:

#39
...μμμ...ναι έτσι είναι σαν να σκοπεύουμε να τα εξαφανίσουμε..

(όχι πως απέχει και πολύ απ' την αλήθεια δηλαδή...)


Πάω να το διορθώσω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 18:54, 20-04-07:

#40
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
...μμμ...ναι έτσι είναι σαν να σκοπεύουμε να τα εξαφανίσουμε..

(όχι πως απέχει και πολύ απ' την αλήθεια δηλαδή...)


Πάω να το διορθώσω!
Μετά απο την φοβερή διαπίστωση έχετε να βάλετε τίποτα;

Στέρεψα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 9,814 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 19:52, 20-04-07:

#41
Να εύχεσαι να μην έχουμε άλλα...

Αν και ένα είδος υπό εξαφάνιση που ξεχάσαμε είναι ο άνθρωπος...
Αν συνεχίσουμε να καταστρέφουμε τη χλωρίδα και την πανίδα με αυτούς τους ρυθμούς έρχεται και η σειρά μας!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 19:54, 20-04-07:

#42
Αν πρόσεξες υπάρχούν χιλιάδες, εγραψά όσα ήταν σε περιοχές που όλοι πάνε και ξέρουν, ο άνθρωπος καλά να πάθει αυτός τα φτέει για όλα τα προιγούμενα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

truffinho (Αγγελος (όνομα και πράμα))

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη truffinho
Ο Αγγελος (όνομα και πράμα) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών και μας γράφει απο Γλυκά Νερά (Αττική). Έχει γράψει 350 μηνύματα.

O truffinho έγραψε στις 21:42, 10-05-07:

#43
Μόλις βρήκα μια εργασία κάποιων παιδιών κάποιου σχολείου. Αξίζει να ρίξετε μια ματια:

http://2dim-efkarp.thess.sch.gr/EFIM...A/kindinos.htm

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη mania
H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,390 μηνύματα.

H mania έγραψε στις 21:44, 10-05-07:

#44
Αρχική Δημοσίευση από truffinho
Μόλις βρήκα μια εργασία κάποιων παιδιών κάποιου σχολείου. Αξίζει να ρίξετε μια ματια:

http://2dim-efkarp.thess.sch.gr/EFIM...A/kindinos.htm


Μπράβο στα παιδιά και μπράβο σε σένα που το μυράστηκες μαζί μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,380 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 01:17, 12-05-07:

#45
Παντως το θεμα των ζωων σε εξαφανιση ειναι και λιγο διογκωμενο. Παντα εξαφανιζονται ειδη, πολυ πριν τον ανθρωπο. Και παντα θα εξαφανιζονται. Και η χλωριδα και η πανιδα ειναι παντα σε δυναμικη ισορροπια. Το γεγονος οτι τωρα μολυνουμε και εκμεταλευομαστε τη Γη, σιγουρα εχει επηρεασει φυσικα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nanaki (Ιωάννα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nanaki
H Ιωάννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Διαιτολόγος/διατροφολόγος . Έχει γράψει 305 μηνύματα.

H Nanaki έγραψε στις 14:03, 21-08-07:

#46
Κάθε ώρα τρία ειδη ζώων και φυτών εξαφανίζονται!
27.06.07

"Ηνωμένα Έθνη: Κάθε ώρα που περνάει τρία είδη ζώων και φυτών χάνονται οριστικά λόγω της ανθρώπινης δραστηριότητας, προειδοποιεί ο ΟΗΕ. Η Γη πλήττεται από το χειρότερο κύμα μαζικής εξαφάνισης από το τέλος της εποχής των δεινοσαύρων, πριν από 65 εκατ. χρόνια.

«Η βιοποικιλότητα χάνεται με πρωτοφανή ρυθμό» τονίζει σε ανακοίνωσή του την Τρίτη Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Μπαν Γκι-Μουν. Η παγκόσμια θέρμανση ήρθε τις τελευταίες δεκαετίες να προστεθεί σε απειλές όπως η αποψίλωση των δασών, η αποστράγγιση των υγροτόπων και η ρύπανση.



«Η παγκόσμια απάντησε σε αυτές τις προκλήσεις πρέπει να προχωρήσει με πολύ ταχύτερους ρυθμούς και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα σε όλα τα επίπεδα -διεθνές, εθνικό και τοπικό», είπε ο Μπαν.

«Διανύουμε πράγματι το μεγαλύτερο κύμα εξαφανίσεων από τον αφανισμό των δεινοσαύρων», δήλωσε ο Αχμεντ Τζόγκλαφ, επικεφαλής της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα του ΟΗΕ.

«Οι ρυθμοί εξαφάνισης αυξάνονται έως και κατά 1.000 φορές πάνω από τα φυσικά επίπεδα. Κάθε ώρα εξαφανίζονται τρία είδη. Κάθε ημέρα χάνονται έως και 150 είδη. Κάθε χρόνο εξαφανίζονται από 18.000 έως 55.000 είδη», επισήμανε.

Οι αριθμοί στους οποίους αναφέρθηκε ο Τζόγκλαφ βασίζεται σε εκτιμήσεις για την απώλεια ενδιαιτημάτων. Τα είδη των οποίων η εξαφάνιση έχει καταγραφεί είναι ωστόσο πολύ λιγότερα: Η «Κόκκινη Λίστα» των απειλούμενων ειδών, που εκδίδεται κάθε χρόνο από την World Conservation Union, περιλαμβάνει μέχρι στιγμής μόλις 784 είδη.

Η World Conservation Union, στην οποία είναι μέλη 83 χώρες, εκατοντάδες μη κυβερνητικές οργανώσεις και χιλιάδες επιστήμονες, με ανακοίνωσή της προειδοποιεί ότι ένα στα έξι είδη χερσαίων θηλαστικών στην Ευρώπη αντιμετωπίζει κίνδυνο εξαφάνισης.

Έκθεση που συνέταξε η WCU για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναφέρει ότι στο 27% των διαφόρων θηλαστικών της Ευρώπης οι πληθυσμοί συνεχώς μειώνονται, συγκριτικά με 8% που παρουσιάζουν αύξηση.

Στα είδη που αντιμετωπίζου τον μεγαλύτερο κίνδυνο περιλαμβάνεται ο ιβηρικός λυγξ, ένα όμορφο αιλουροειδές του οποίου ο πληθυσμός έχει συρρικνωθεί στα 150 άτομα, καθώς και η μεσογειακή φώκια, με πληθυσμό γύρω στα 350-450 άτομα."

(Το παραπάνω κείμενο είναι αναπαραγωγή από το Φόρουμ της χορτοφαγίας και συγκεκριμένα από ποστ της Foxy Vegan)

Είμαστε απίστευτα άθλιοι. Δεν ξέρω αν το διάβασες το άρθρο Φένια μου. Σκέψου να υπήρχε κίνδυνος να εξαφανιστεί το ανθρώπινο είδος τι πανικός θα βάραγε όλους μας. Αλλά για τα άλλα είδη καρφάκι δεν μας καίγεται! Μια ανακοίνωση του ΟΗΕ που μοιάζει σαν να χύθηκε και τσάμπα το μελάνι της συγγραφής της. Γέμισε ο κόσμος ξαφνικά με ανθρώπους που ευαισθητοποιήθηκαν!!! (Ασφαλώς ειρωνικά το έγραψα το τελευταίο).
Γυρίζουμε την εξέλιξη εκατομμύρια χρόνια πίσω.
ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;! ΠΟΙΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;!
Τι αλαζονεία είναι αυτή;! Τι ύβρις όπως θα την χαρακτήριζαν κάποιοι αρχαίοι φιλόσοφοι; Δεν είμαστε Θεοί όσο και αν θέλουμε να παριστάνουμε κάτι τέτοιο. Θα μπορούσαμε περισσότερο να είμαστε οντότητες του σκότους και της κόλασης, αν δεν υπήρχε η άγνοια (έστω και ηθελημένη).
Καταστρέφουμε τα πάντα γύρω μας. Σκορπάμε το θάνατο με μοναδική ευκολία. Καταντήσαμε να είμαστε ένας στρατός της καταστροφής, του τίποτα, του μάταιου και του γελοίου.
Ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε; Η αλαζονική δύναμή μας θα μοιάζει με αδύναμη πάχνη κάτω από το πέλμα ενός γίγαντα, μπροστά στην πτώση ενός και μόνου μικρού μετεωρίτη.
Η γελοιότητα δεν είναι μόνο έλλειψη σοβαρότητας αλλά κυρίως αίσθησης αναλογίας. Η αίσθηση αναλογίας είναι ο προθάλαμος της σοφίας.
Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nanaki (Ιωάννα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nanaki
H Ιωάννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Διαιτολόγος/διατροφολόγος . Έχει γράψει 305 μηνύματα.

H Nanaki έγραψε στις 14:08, 21-08-07:

#47
Απειλούμενο είδος: Ο μοναδικός Γυπαετός
του Αναστάσιου Σακούλη

Ένα από τα πλέον σπάνια αρπακτικά που φιλοξενεί η χώρα μας είναι και ο Γυπαετός, ένα πουλί των ορεινών οικοσυστημάτων. Το επιστημονικό του όνομα είναι Gypaetus barbatus, όπου barbatus σημαίνει μουστακαλής και το πήρε από το μουστάκι που εύκολα διακρίνεται στις δύο πλευρές του ράμφους του.

Είναι ένα είδος γύπα με μία μεγάλη ρομβοειδή ουρά, δυναμικό πέταγμα, σχετικά γρήγορο, γεμάτο από ελιγμούς που πιο πολύ θυμίζουν ένα μεγάλο γεράκι, παρά ένα πουλί με άνοιγγμα φτερών που φτάνει τα 2,80 μέτρα και βάρος 5-7 κιλά. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι μπορεί να πετάξει πολύ νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα ή ακόμη και μέσα στα σύννεφα και στο ψιλοβρόχι. Επιπλέον, μπορεί εύκολα να απογειωθεί μετά από ένα μεγάλο γεύμα, σε αντίθεση με τα Όρνια που πρέπει πρώτα να χωνέψουν την τροφή.

Ο αρσενικός και ο θηλυκός Γυπαετός οι οποίοι ζευγαρώνουν για μια ζωή αρχίζουν τις ερωτοτροπίες τους νωρίς τον Οκτόβριο εώς και τον Ιανουάριο, πετώντας πλάι-πλάι, κυνηγώντας ο ένας τον άλλο, ακροβατώντας με πλεγμένα τα νύχια τους και βουτώντας στο κενό. Διατηρούν μια επικράτεια, μέσης επιφάνειας 350 τετραγωνικών χιλιομέτρων, την οποία υπερασπίζονται ενάντια σε άλλα άτομα του ίδιου είδους.

Φωλιάζουν μέσα σε μικρές σπηλιές ή σε προφυλαγμένες προεξοχές ψηλών ορθοπλαγιών. Για την επισκευή και το χτίσιμο της φωλιάς, που αρχίζει το Νοέμβριο, χρησιμοποιούν κλαδιά, μαλλί από πρόβατο και ότι άλλο είναι πρόσφορο. Συνήθως χτίζουν δύο και τρεις μεγάλες φωλιές ενώ γεννούν σε μία από αυτές ένα με δύο αυγά μέσα στο καταχείμωνο, Δεκέμβριο-Ιανουάριο.

Η εκκόλαψη των αυγών, που γίνεται και από τους δύο γονείς διαρκεί κάτι λιγότερο από δύο μήνες. Τελικά τον Ιούνιο πετάει από τη φωλία, σχεδόν πάντα, ένα μόνο μικρό με σκούρο καφέ κεφάλι και ουρά.

Ο Γυπαετός είναι το μοναδικό πλάσμα στον κόσμο που τρέφεται σχεδόν αποκλειστικά (70-90%) με κόκαλα. Στην Κρήτη οι βοσκοί δικαίως το έχουν ονομάσει Κοκαλα, καθώς γνωρίζουν τη συνήθειά του να σπάει τα μεγαλύτερα κόκαλα σε βραχώδεις πλαγιές τι "σπάστρες", με μία χαρακτηριστική τεχνική. Τα πετάει από μεγάλο ύψος σε βραχώδεις απότομες πλαγιές, ακολουθώντας τα από πίσω με μία σπειροειδή κάθοδο, διαδικασία την οποία επαναλαμβάνει ώσπου τελικά να σπάσουν τα κόκαλα.

Στη συνέχεια τρώει τα κομμάτια ξεκινώντας από το μεδούλι. Τα μικρότερα κόκαλα τα καταπίνει ολόκληρα και το στομάχι του με τα πανίσχυρα γαστρικά υγρά, τα χωνεύει με ευκολία. Πολλές φορές, όταν καταπίνει ένα μακρύ κόκκαλο, ενώ η μία άκρη του βρίσκεται έξω από το στόμα του, έχει αρχίσει η πέψη της άλλης άκρης που βρίσκεται στο στομάχι του. Αυτή η διατροφική του συνήθεια φαντάζει περιέργη αλλά, από τη στιγμή που έχει λυθεί το πρόβλημα της πέψης των κοκάλων, αυτά αποτελούν μια πολύ θρεπτική τροφή, εύκολα αποθηκεύσιμη, για την οποία το πουλί δεν έχει ανταγωνιστές.

Αλλη μια ιδιαιτερότητα του είδους είναι το "μακιγιάρισμα" των φτερών του με οξείδια του σιδήρου, τα οποία βρίσκει σε θέσεις με κόκκινο χρώμα ή στα τοιχώματα των σπηλιών όπου φωλιάζει, με αποτέλεσμα τα φύσει λευκά φτερά του κεφαλιού και του στήθους να χρωματίζονται πορτοκαλί. Οι λόγοι καθώς και τα οφέλη που οδηγούν σε αυτή τη συμπεριφορά του "μακιγιαρίσματος" μας είναι ακόμη άγνωστα.

Στις αρχές του αιώνα ο Γυπαετός είχε πλέον εξαφανιστεί από τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και σήμερα επιβιώνουν απομονωμένοι μεταξύ τους πληθυσμοί στα Πυρηναία και στην Κορσική, ενώ στις Αλπεις το είδος έχει επανεισαχθεί τα τελευταία 13 χρόνια. Στην Ελλάδα ήταν αρκετά κοινός και ζούσε σε όλες σχεδόν τις βραχώδεις περιοχές, τόσο της ηπειρωτικής όσο και της νησιωτικής χώρας, με πιο γνωστό το παράδειγμα της Ρόδου όπου τον ονόμαζαν "Χαλιναρά" γιατί τα μουστάκια του θυμίζουν χαλινάρια.

Σήμερα η χώρα μας φιλοξενεί στην Κρήτη και παρά τη μείωση, τον μεγαλύτερο νησιώτικό πληθυσμό του κόσμου με 12 επικράτειες, 10 εκ των οποίων διατηρούν ζευγάρια. Όμως, στην ηπειρωτική Ελλάδα τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Το είδος έχει γνωρίσει μια πρωτοφανή μείωση του πληθυσμού του, με αποτέλεσμα από κοινό είδος των βουνών μας, τη δεκαετία του '80 να υπάρχουν μόνο 5-11 ζευγάρια, για να φτάσουμε σήμερα να απαριθμούμε μία επικράτεια στο Όρος Τζένα και ενδεχομένως άλλη μία στη νότια Πίνδο. Με λίγα λόγια έχουμε φτάσει στο σημείο να ομολογούμε ότι το είδος δεν έχει ελπίδες να συνεχίσει να πετάει στο μέλλον στα βουνά της ηπειρωτικής Ελλάδας.

Η συρρίκωνση πανευρωπαίκά οφείλεται στην καταστροφή ή υποβάθμιση των βιοτόπων του, στην ενόχληση κατά την αναπαραγωγική περίοδο, στη μείωση των πληθυσμών των άγριων ορεινών μηρυκαστικών αλλά και στην υποχώρηση της ορεινής κτηνοτροφίας, στο κυνήγι και στη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων. Οι λόγοι αυτοί παραμένουν και σήμερα στη χώρα μας και συνεπώς η δράση για την προστασία του είδους είναι επιβεβλημένη καθώς η κατάσταση κρίνεται οριακή.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στα δηλητηριασμένα δολώματα, μια πραγματική μάστιγα, τα οποία έχουν αφανίσει ολόκληρους πληθυσμούς γυπών. Τα δολώματα τα οποία εξακολουθούν να τοποθετούνται, όπως χωρίς κανένα ενδοιασμό ομολογούν οι άνθρωποι της υπαίθρου, είναι η κυριότερη αιτία εξαφάνισης του Γυπαετού από το προπύργιό του, τη Στερεά Ελλάδα. Έτσι, σήμερα αντικρίζουμε βουνά όπως ο Παρνασσός, η Γκιώνα και τα Βαρδούσια, εξαιρετικοί βιότοποι του είδους να είναι εντελώς άδεια από γύπες.


Το πρόγραμμα Life είναι σε εξέλιξη, αλλά είναι λίγα αυτά που μπορούν να γίνουν για το Γυπαετό στην ηπειρωτική Ελλάδα. Ίσως η μόνη λύση να είναι , μετά από πολύ σοβαρή μελέτη και οργάνωση και αφού καταφέρουμε να εκλείψουν οι αιτίες της εξαφάνισης, η επανεισαγωγή του. Τουλάχιστον, κάτι μπορεί να γίνει για το είδος στην Κρήτη.

Πηγή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nanaki (Ιωάννα)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nanaki
H Ιωάννα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Διαιτολόγος/διατροφολόγος . Έχει γράψει 305 μηνύματα.

H Nanaki έγραψε στις 14:14, 21-08-07:

#48
Κρητική χλωρίδα

Κάθε φορά που ένα φυτό χάνεται, πεθαίνει και ένα κομμάτι της φυσικής μας κληρονομιάς και της ιστορίας μας. Κάθε φορά που ο άνθρωπος εξαφανίζει ένα φυτό, σκοτώνει και την ελπίδα για μια πιθανή αντιμετώπιση του καρκίνου.
Η χλωρίδα της Κρήτης, από τις πλουσιότερες της Ευρώπης, έχει τη δική της ιστορία, που ξεκινάει από τότε που η Ασία και η Ευρώπη ήταν μια ενιαία ξηρά και ξετυλίγεται ανάμεσα στους αιώνες της ξηρασίας και των παγετώνων και μέχρι την εποχή που στο νησί ζούσαν νάνοι ελέφαντες και ελάφια.

Στην Κρήτη απαντώνται 1800 είδη φυτών, από τα οποία το 10% αποτελούνται από ενδημικά είδη, δηλαδή φυτά που φυτρώνουν σε ένα συγκεκριμένο τόπο.
Ο πλούτος της κρητικής χλωρίδας αποδίδεται στη γεωγραφική της θέση, στη γεωλογική της ιστορία και στην ποικιλία των μικροκλιματικών συνθηκών. Επίσης ο πολυσχιδής διαμελισμός της σε βουνά, φαράγγια, νησίδες κτλ. Δημιουργεί μια ποικιλία βιότοπων με ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες. Στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος NATURA 2000, σε ένα σύνολο 109 τύπων οικοτόπων όλης της Ελλάδας στην Κρήτη καταγράφηκαν 55. Ο πλούτος της χλωρίδας της Κρήτης γίνεται περισσότερο αντιληπτός αν λάβουμε υπόψιν μας ότι σε μια έκταση 8306 τετραγωνικών χιλιομέτρων, που αντιπροσωπεύει το 6% περίπου της συνολικής έκτασης του ελληνικού χώρου, απαντά το 28% περίπου του συνόλου των γνωστών ειδών της ελληνικής χλωρίδας.
Τα τελευταία χρόνια, ο βοτανικός και καθηγητής εφαρμογών του ΤΕΙ κ. Ζαχαρίας Κυπριωτάκης ανακάλυψε 4 νέα είδη για την επιστήμη άγνωστα στον άνθρωπο. Πρόκειται για τα: Allium platakissi, που βρέθηκε στο Ποντικονήσι, Scilla talosi, που βρέθηκε στη Ντία, Bellevasia sitiaca, που βρέθηκε στη Σητεία, όπου επίσης βρέθηκε και το Limonium cornarum.
Επίσης μελετά 15 ακόμα φυτά που τα περισσότερα μπορεί να είναι νέα είδη. Έτσι το ποσοστό της ενδημικής χλωρίδας της Κρήτης αυξάνεται σημαντικά.
«Είναι κρίμα που δεν υπάρχει ένας Βοτανικός Κήπος σε ολόκληρη την Ελλάδα. Στην Κρήτη παρά τις προσπάθειες που έχουμε καταβάλει δεν έχει δημιουργηθεί ένα αξιόλογο μουσείο, έστω και αν έχουμε μαζέψει όλο το απαραίτητο υλικό, ενώ στο Βοτανικό Κήπο και το Μουσείο του Βερολίνου, υπάρχει τμήμα με τα φυτά της Κρήτης», διαπιστώνει με πικρία ο κ. Κυπριωτάκης.

Συνεχής Άνοιξη
Η χλωρίδα του νησιού μας δεν είναι μόνο πλούσια, αλλά και ενδιαφέρουσα. Βρίσκεται σε άνθιση καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, δημιουργώντας μια συνεχή άνοιξη, έστω και αν εμείς δεν το αντιλαμβανόμαστε. Το χειμώνα φυτρώνουν εκατοντάδες είδη στις παραλίες, στη συνέχεια κατά την άνοιξη ανθίζουν τα φυτά που βρίσκονται στα χαμηλά, δηλαδή όσα βρίσκονται σε υψόμετρο μέχρι και 800 μέτρα. Η χλωρίδα των μεγάλων υψομέτρων, εξαιτίας των χαμηλών θερμοκρασιών, ανθίζει μόλις το καλοκαίρι και ο κύκλος της άνθισης κλείνει με τα φθινοπωρινά είδη.
Γενικά οι ενδημισμοί πάντως αρέσκονται στις απομονωμένες κορφές και τα νησάκια, ευνοείται η ενδογένεση. Αγαπημένος τους τόπος είναι τα απάτητα κρεμνά, όπου τα διάφορά μικροκλίματα των περιοχών εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους. Τα κρεμνά είναι απρόσιτα μέρη όπου Δε συμβαίνουν πυρκαγιές και τα ζώα δεν μπορούν να βοσκήσουν.Τις ομάδες των φυτών συνηθίζουμε να χαρακτηρίζουμε ως χασμοφυτικές φυτοκοινωνίες.

Τα θαλάσσια φυτά
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα θαλάσσια φυτά του Κρητικού Πελάγους, όπου και εκεί φιλοξενείται πλούσια χλωρίδα. Ενδιαφέρον έχουν και οι παρατηρήσεις του κ. Κυπριωτάκη πάνω στα θαλάσσια φυτά: οι κορδέλες, Posidonia oceanica, που βρίσκουμε στις παραλίες και συχνά μας απωθούν είναι δείγματα καθαρότητας μια θάλασσας και όχι όπως εσφαλμένα νομίζουμε μόλυνση. Αντίθετα δείκτης ρύπανσης είναι το μαρούλι, τα πράσινα εκείνα φύκια με τα οποία οι ψαράδες συνηθίζουν να «στολίζουν» τα τελάρα με τα ψάρια τους!

Εξαφανίζονται...
Κι όμως η πλούσια χλωρίδα του νησιού κινδυνεύει να χαθεί. Δεκαπέντε είδη βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο εξαφάνισης, ενώ και τα υπόλοιπα ενδημικά φυτά κινδυνεύουν, έστω και σε μικρότερη κλίμακα.
Ήδη εξαφανίστηκε ο αστράγγαλος του Ψηλορείτη, Astragalus idapus, καθώς δεν έχει απαντηθεί εδώ και ένα περίπου αιώνα. Επειδή όμως η φύση έχει ισχυρούς μηχανισμούς αντίστασης και μας επιφυλάσσει μεγάλες εκπλήξεις, ο κ. Κυπριωτάκης ακολουθεί τις διαδρομές που κάποτε φύτρωνε με την ελπίδα ότι θα το ξαναβρεί. Ο αστράγγαλος βρέθηκε για τελευταία φορά το 1869.
Ο ίδιος ο άνθρωπος φαίνεται πως καταβάλλει ...υπεράνθρωπες προσπάθειες ώστε να συντελέσει στην οικολογική αυτή καταστροφή. Εκχερσώνει ασύστολα εκτάσεις, κυρίως στα παράλια, καταστρέφοντας έτσι τις μικρές φυτοκοινωνίες.
«Κι αν τουλάχιστον πρόκειται για είδη, έστω και σπάνια, που μπορούν να βρεθούν και σε άλλα μέρη του κόσμου, το κακό είναι μικρότερο», παρατηρεί ο κ. Κυπριωτάκης. «Όταν όμως μιλάμε για ενδημικά φυτά που βρίσκονται μόνο στην Κρήτη, το κακό είναι ανεπανόρθωτο. Όχι μόνο χάνεται ένα κομμάτι της φυσικής μας κληρονομιάς, αλλά σε πολλά από αυτά δεν έχουμε ερευνήσει τη χρησιμότητά τους. Αν κάποιο δηλαδή από αυτά έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, θα χαθεί μαζί μʼ αυτό και ένα φάρμακο προς αντιμετώπιση του καρκίνου!»
Τα φυτά, ωστόσο, έχουν ούτως ή άλλως θεραπευτικές ιδιότητες: δρουν ως τέλεια αντικαταθλιπτικά και αγχολυτικά καθώς έχουν την εκπληκτική δυνατότητα να παίρνουν το στατικό ηλεκτρισμό από τα άτομα που τα αγγίζουν απαλλάσσοντας τα έτσι από την ένταση. Για το λόγο αυτό τα μικρά παιδιά, με ένστικτο δυνατότερο των ενηλίκων, αρέσκονται να πατούν ξυπόλητα στους κήπους και στο έδαφος. Δεν είναι τυχαίο το ότι ηρεμούμε όταν ασχολούμαστε με την περιποίηση του κήπου μας.

Οι καλλιέργειες
Λύση στον κίνδυνο της εξαφάνισης ορισμένων ειδών θα αποτελούσε η χρήση τους. Πολλά από αυτά έχουν μεγάλη καλλωπιστική αξία ή είναι σπουδαία βότανα. Ο κ. Κυπριωτάκης πειραματίζεται αυτή τη στιγμή στην καλλιέργεια ενός σπάνιου αγριοκρέμμυδου που βρήκε στο Ποντικονήσι, ώστε να το ξαναφυτέψει μετά σε μια προσπάθεια διάσωσής του. «Δεν είναι γνωστός ο μηχανισμός καλλιέργειας τους» παραδέχεται. «Πολλά καλλωπιστικά είδη, για παράδειγμα, δε χρειάζονται νερό και αν τα ποτίζουμε σαπίζουν. Δεν ξέρει κανείς πώς να τα πολλαπλασιάσει. Εγώ επί τρία χρόνια προσπαθούσα να καλλιεργήσω ένα βότανο. Αποτύγχανα. Ώσπου πρόσεξα ότι φύτρωσαν όσοι σπόροι μου είχαν κατα λάθος πέσει έξω από το σπορείο που τα έσπερνα. Το φυτό ήθελε φως και εγώ σκέπαζα με χώμα το σπόρο!»
Αν ωστόσο επιτευχθεί η καλλιέργεια σε ορισμένα είδη, αυτά είναι δυνατόν να βγουν και στο εμπόριο. Θα ήταν ένας μοναδικός τρόπος διάσωσής τους.

Φυτά και ιστορία
Τα φυτά μας δείχνουν την ιστορία μας! Όσο απίθανο και αν ακούγεται, η επιστήμη της βοτανικής επιβεβαιώνει τις υποθέσεις που κατά καιρούς έχει κάνει η γεωλογία.
Σύμφωνα με το διδάκτορα Ζαχαρία Κυπριωτάκη, η ομοιότητα της χλωρίδας της Κρήτης και της Μικράς Ασίας και η ύπαρξη των ίδιων ενδημικών φυτών, επιβεβαιώνει πως χιλιάδες χρόνια πριν το Αιγαίο Πέλαγος, η Κρήτη και η Ασία ήταν μια ενιαία ξηρά. Απολιθώματα κανέλλας στην Κρήτη και απολιθώματα του φοίνικα του Βάι στη Σαντορίνη, αποδεικνύουν ότι τα φυτά δεν είναι στάσιμα αλλά μετακινούνται έστω και με πολύ αργούς ρυθμούς, ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες.
« Η Νότια Ελλάδα και η Κρήτη υπήρξαν καταφύγια σε δύσκολες εποχές», εξηγεί ο κ. Κυπριωτάκης. «Για παράδειγμα, την εποχή των παγετώνων οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες ανάγκασαν τα φυτά να μεταναστεύσουν σε θερμότερα κλίματα, όπως έγινε με την υποκαστανιά που φύτρωνε σε όλη την Ευρώπη. Μετά τη λήξη των παγετώνων επέστρεψε στους αρχικούς της τόπους».
Η Κρήτη μάλιστα, εκτός του ότι λειτούργησε πολύ συχνά ως καταφύγιο, λειτούργησε και ως τελικός συλλέκτης φυτών, καθώς η θάλασσα που την περιβάλλει από το Νότο δημιουργεί αδιέξοδο.

Χλωρίδα και πανίδα ενός τόπου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους. Το ίδιο και στην Κρήτη. Το νησί ήταν, χιλιάδες χρόνια πριν, γεμάτο φυτοφάγα ζώα, όπως νάνοι ιπποπόταμοι, νάνοι ελέφαντες και ελάφια. Αντίθετα δεν υπήρχαν καθόλου σαρκοφάγα ζώα με εξαίρεση τους αϊτούς που και αυτοί σε μεγάλο βαθμό σιτίζονταν με ψοφίμια. Ως συνέπεια τούτου, τα φυτοφάγα απειλούσαν τα φυτά, τα οποία κατέφυγαν στα κρεμνά. Εξ ου και ο μεγάλος αριθμός των ενδημικών στα κρεμνά. Επίσης το 40% των φρύγανων έχει αγκάθια, που λειτουργούν προστατευτικά απέναντι στις διαθέσεις των ζώων. «Πιθανώς το αχινοπόδι να μην είχε παλιά αγκάθια», υποστηρίζει ο κ. Κυπριωτάκης. «Επίσης δεν είναι τυχαίο που κανένα είδος που φυτρώνει στους κάθετους βράχους δεν έχει αγκάθια».
ΓΙΑΝΝΑ ΧΡΟΝΑΚΗ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    pacifit_walrus

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους