Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,081 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,745 μηνύματα σε 74,628 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Βγήκε το ξύλο απ' τον παράδεισο;

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 19:30, 28-08-08:

#201
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Συμφωνοι. Δεν απαντας στο ερωτημα μου ομως. Πως θα τον σταματησεις ΚΑΙ δε θα πιαστεις στα χερια μπροστα στο παιδι του, ρωτησα
Θα του μιλήσω πολύ λογικά ότι δεν είναι σωστό αυτό που πάει να κάνει. Αν αυτός ζητήσει καβγά θα μου αποδείξει ότι δεν έχει τα λογικά του. Νομίζω λοιπόν ότι θα μπορώ να αποχωρήσω αφού θα έχω σταματήσει την "εν βρασμώ" (όπως πιστεύω εγώ) τιμωρία του παιδιού. Αν και αφού αποχωρώ, αυτός πάει πάλι να δείρει το παιδί του, τότε δεν ξέρω πως θα αντιδράσω, οπότε μην συνεχίσεις να με ρωτάς

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 19:40, 28-08-08:

#202
Havent really thought it through, have you ?

@Hρώ : προφανως οι γονεις αυτου του κοριτσιου τα χουν κανει σαλάτα και ειναι κριμα πραγματικά...Εχουν ξεφυγει αν το παιδι τρομοκτρατειται τοσο για κατι τετοιο. Και πιθανοτατα, οπως σωστα ειπε η Νεραιδα, να το ειχαν υποστει σαν παιδια και οι ιδιοι. Καπου πρεπει να σπαει η αλυσιδα "αμαρτιων" και να γινομαστε καλυτεροι απο τους γονεις μας..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fandago (Ә□⌂щяңš)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη fandago
Ο Ә□⌂щяңš αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 2,620 μηνύματα.

O fandago μπορεί να φαίνεται αλλά ΔΕΝ έγραψε στις 19:46, 28-08-08:

#203
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Havent really thought it through, have you ?
Εσύ που το έχεις σκεφτεί δηλαδή τι έχεις να πεις; Ότι δεν θα έκανες τίποτα αν έβλεπες να χτυπάει το παιδί του κάποιος;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 20:04, 28-08-08:

#204
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
3. Δε σας κανει εντυπωση που συναντατε ανθρωπους μαλαμα, κι ομως ειχαν φαει οχι λιγο, αλλα αρκετο ξυλο μικροι ; Τι ειναι αυτοι ; Freaks of nature?
Ως προς αυτό επέτρεψέ μου, να έχω τις αμφιβολίες μου.

Οι περισσότεροι άνθρωποι φαινομενικά είμαστε μια χαρά.
Υπάρχουν πράγματα που τα κρατάμε πολλές φορές για τον εαυτό μας και μόνο και ντρεπόμαστε να τα εκμυστηρευτούμε ακόμα και στον καλύτερό μας φίλο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 20:34, 28-08-08:

#205
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Ως προς αυτό επέτρεψέ μου, να έχω τις αμφιβολίες μου.
Οι περισσότεροι άνθρωποι φαινομενικά είμαστε μια χαρά.
Υπάρχουν πράγματα που τα κρατάμε πολλές φορές για τον εαυτό μας και μόνο και ντρεπόμαστε να τα εκμυστηρευτούμε ακόμα και στον καλύτερό μας φίλο.
Mιλαμε για ατομο που το γνωριζεις καλα, οχι που γνωρισαμε "χτες". Φυσικα ο καθενας εχει τα μυστικά του, αλλά αυτο δεν σημαινει οτι ειναι κακος ανθρωπος.

Αρχική Δημοσίευση από fandago
Εσύ που το έχεις σκεφτεί δηλαδή τι έχεις να πεις; Ότι δεν θα έκανες τίποτα αν έβλεπες να χτυπάει το παιδί του κάποιος;
Ok 1st off : το οτι δε το χεις σκεφτει εσυ δε σημαινει οτι το σκεφτηκε ο αλλος που το επισημαινει. Ο αλλος βεβαια δεν εκανε και δηλωσεις επ αυτου in the first place..

2ον: εγω δε θα λεγα οτι ΚΑΙ θα τον σταματησω, ΚΑΙ δε θα πιαστω στα χερια μπροστα στο παιδι του, γιατι ακριβως το κοβω λιγο δυσκολο να συμβουν και τα 2 ταυτοχρονα. Αυτο λεω τοση ωρα βρε μπουμπουνα

Τι θα εκανα εγω ; Αναλογως (την κατασταση του γονιου, το τι κανει στο παιδι κλπ). Η καλυτερη λυση ειναι να τον ανακοψεις διακριτικα, ετσι ωστε και να μην δει το παιδι κατι, και να μη το παρει πατριωτικα αυτος και αντιδρασει αποτομα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 20:46, 28-08-08:

#206
Να επισημάνω ότι δεν έχω δικά μου παιδιά. Χρησιμοποιώ, λοιπόν, τις αναμνήσεις μου και τη διαμορφωμένη άποψή μου στο θέμα.

Τα παιδιά, όπως και οι άνθρωποι όλοι, μιμούνται και μιμούνται συνέχεια. Σ'αυτό το γεγονός θα μπορούσαμε να στηρίξουμε τη διαπαιδαγώγησή τους. Όταν θέλουμε, λοιπόν, να αγαπήσει το παιδί μας το διάβασμα, δεν θα του πούμε "Ορίστε, αυτό λέγεται βιβλίο. Άνοιξέ το και διάβασε". Αποτελεσματικότερα, όχι μόνο θα διαβάσει, όχι μόνο θα μας κάνει τη χάρη, αλλά και θα νιώσει ότι πήρε την πρωτοβουλία, αν απλά το αφήσουμε να μας παρατηρήσει. Αν κάτσουμε δίπλα του και ανοίξουμε το βιβλίο με ενθουσιασμό, όχι μία αλλά πολλές φορές. Θα θελήσει να εξακριβώσει τί είναι αυτό που μας αρέσει, εμάς του προτύπου του.

Αποτελεσματικότατη μέθοδος, αλλά δεν ταιριάζει στους βιαστικούς και χρειάζεται υπομονή. Μπορεί να γεννήσουμε και τον Ντέννις. Η μέθοδος δεν αλλάζει. Όταν θέλουμε να αποτρέψουμε το παιδί από το να αναστατώνει τον κοσμο, το αφήνουμε να μας βλέπει να σεβόμαστε το χώρο μας. Αντί να το χτυπήσουμε όταν ρίχνει κάθε μέρα το μέλι στο χαλί, μετράμε από μέσα μας μέχρι το δέκα, περιμένουμε και το παρακαλούμε να μας βοηθήσει να το πλύνουμε. Θα δει ότι κουραζόμαστε και προσπαθούμε επί ώρες για κάτι που του προκάλεσε γέλιο για μια στιγμή. Κι αν δεν το δει με την πρώτη, θα έχουμε πολλές ευκαιρίες.


Η μέθοδος αυτή είναι πολύτιμη, αν τη χρησιμοποιήσουμε σωστά. Επιτυγχάνει. Δείχνουμε το σωστό. Προσαρμόζει το παιδί στη συμπεριφορά του το σωστό. Όταν δείξουμε το λάθος. [Αν ασκήσουμε βία οποιασδήποτε μορφής μπροστά ή πίσω από τα μάτια του] Κάνει το λάθος. Και το κάνει με απίστευτη και όχι με το αίσθημα της ανεξαρτησίας αλλά του φόβου. Δεν θα γίνει κακός άνθρωπος, καλότατος θα γίνει, θα μείνει, όμως, πληγωμένος. Και αν δεν παλέψει για να το διώξει αυτό, θα υποφέρει.

Με κάλυψαν Νεράιδα, Φαντάγκο, Ηρώ απ'όσα διάβασα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 22:10, 28-08-08:

#207
Πολυ σωστες παρατηρησεις Nininau. Μπραβο σου.

Να κανω μια σκεψη :

το παιδακι δε μπορει να παρακολουθειται 24/7 , πρακτικως αδυνατο. Αν κανει κατι που θετει σε κινδυνο την σωματικη του ακεραιοτητα (δεν εχει σημασια τι, σκεφτειτε οτι θελετε, μπριζες, να περπαταει καπου που μπορει να πεσει απο υψος, φωτια, φαρμακα, υπαρχουν πολλα και μερικα δε γινεται να τα ελεγχουμε/περιοριζουμε παντα), του δειχνετε οτι δεν πρεπει με τα λογια, με παραδειγμα , με αναπαρασταση τι μπορει να συμβει, και τελοςπαντων με οτι σας περασει απο το μυαλο. Ομως το κανει διαρκως. Ισως με τον τροπο σας καποια στιγμη να το εμπεδωσει. Μεχρι να συμβει αυτο, θα ρισκαρετε την σωματικη του ακεραιοτητα ; Ή θα του βαλετε μια φωνη καποια στιγμη , θα το κοιταξετε απειλητικα και θα του ριξετε μια (προσεκτικα), για να παρει το μηνυμα κινδυνου , εστω απλοικα , χωρις να αντιλαμβανεται ακριβως το γιατι, (θα το καταλαβει αργοτερα) ;

Επισης να επισημανω οτι ξυλο για να ξεδωσει ο γονιος ή μονο και μονο επειδη νευριασε, ειναι απαραδεκτο. Αν και δε προτεινω βια γενικα, θα δεχομουν σε ειδικες ελαχιστες περιπτωσεις, καμια σωφρονιστικη, που ομως ειναι υπο πληρη συναισθηματικο ελεγχο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 22:36, 28-08-08:

#208
Δεν έχω παιδιά οπότε βασικά δεν έχω πολλά να πω στο θέμα. Αλλά κάποια στιγμή είχα βρεθεί πρόσφατα μερικές ημέρες με κάτι γνωστούς που είχαν τρία παιδιά στην εφηβεία.

Ε, πάντα έλεγα δεν θα δέρνω τα παιδιά μου. Κι όμως υπήρξαν φορές αυτές τις ημέρες που το ένα από τα τρία που ήταν σκέτος διάολος ήθελα να το κάνω μαύρο στο ξύλο. Κι αυτό γιατί του εξηγούσαμε λογικά, δεν ήθελε όμως να συνεργαστεί, ήθελε απλά να γίνει το δικό του και μόλις του έλεγες πως δεν μπορεί να γίνει, θύμωνε, χτυπαγε πράγματα (!) και έφευγε! Και προσωπικά είμαι τέρας ψυχραιμίας..

Και ναι, σιγουρα έφταιγε κι η διαπαιδαγώγησή του. Αλλά οπωσδήποτε έφταιγε κι η εφηβεία και το ότι αδυνατούσε να καταλάβει πλήρως τι σημαίνει το "ειναι έξι άνθρωποι μαζί και δεν είναι δυνατόν να κάνουμε πάντα ό,τι θες".

Και προσωπικά έχω φάει μερικά χαστούκια. Και βιβλία έχω φάει (δλδ το προσπάθησε η μαμά μου, αλλά δεν με πέτυχε ). Και όλα τα ρούχα μου έχει πετάξει από το μπαλκόνι. Αλλά δεν έχω κανένα απωθημένο και την λατρεύω και θεωρώ πως είναι απο τις καλύτερες μάνες που υπάρχουν. Κι αυτό γιατί το έκανε, την χιλιοστή φορά που υποχρεώθηκε να μου επαναλάβει πως κάτι έπρεπε να κάνω/να μη κάνω και εγώ από πείσμα ή χωρίς σκέψη απλά, δεν το έκανα ή το έκανα.

Μη τρομάζετε συνεπώς τόσο με την ιδέα ενός χαστουκιού ή μιας μπάτσας.. ή μιας φωνής ή μιας απότομης αντίδρασης που θα τρομάξει το παιδί. Μερικές φορές είναι απλά η πιο αποτελεσματική λύση για να καταλάβουν (και ειδικά σε μικρά ηλικιακά παιδιά).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 22:42, 28-08-08:

#209
Lorien.

"Το μήνυμα του κινδύνου". Ουτέ και εδώ θα ενέκρινα το ξύλο, για να νιώσει το παιδί ότι πρέπει να σταματήσει (Είναι σημαντικότατο βέβαια το ότι αλλάζουν τα κίνητρα). Δυστυχώς, το παιδί μαζί με το αίσθημα του κινδύνου, θα νιώσει πάλι τον φόβο. Κι εδώ έρχεται το: "θα το καταλάβει αργότερα". Σε τέτοιες περιπτώσεις, ίσως η "ξυλιά" να μην αφήνει βαθιά σημάδια. Γιατί, όμως, να το διακινδυνεύουμε;

Μπορούμε, όταν το παιδί μας κατευθύνεται καθημερινά με το δάχτυλο τεντωμένο προς την μπρίζα ή τραβάει τα φάρμακα, απλά να του εξηγήσουμε. Όπως θα μιλούσαμε σε έναν "μεγάλο". Ήρεμα και με εμπιστοσύνη, με επιχειρήματα. Όχι φωνάζοντας υστερικά. Αν και τότε δεν καταλαβαίνει, μπορούμε να κάνουμε μια "θυσία". Σε ελεγχόμενο περιβάλλον, να το αφήσουμε να "την πάθει". Να το προειδοποιήσουμε δηλαδή ότι, αν αγγίξει το καυτό νερό θα πονέσει. Να του αφήσουμε όμως πρόσβαση σε αυτό. Μόλις το αγγίξει θα τρέξει σ'εμάς κλαίγοντας. Και τότε θα του πούμε ότι δεν πειράζει που το έπαθε, επειδή δεν ήξερε και θα του θυμίσουμε - εννοείται ήρεμα - ότι του το είχαμε πει. Τότε, μάλλον θα το συνειδητοποιήσει ότι θέλουμε να είναι ασφαλές. Και ότι δεν το επιπλήττουμε "για να μη μας ζαλίζει".

Kajira.

Έχεις δίκιο. Και βέβαια δεν πρέπει να μας πανικοβάλλει η ιδέα του χαστουκιού. Είναι αποτελεσματικά κάποτε, αλλά όχι πάντα. Υπάρχουν τρόποι που είναι πάντα ακίνδυνοι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lorien

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Lorien
Ο Lorien αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,294 μηνύματα.

O Lorien έγραψε στις 23:23, 28-08-08:

#210
Nininau,

Ο φοβος (λογω του αισθηματος κινδυνου) δεν ειναι απαραιτητα κατι κακο παιδια. Ειναι χρησιμοτατο αισθημα, δε θα ειχαμε επιζησει χωρις αυτο. Μην ακουμε τη λεξη "φοβος" για ενα παιδι και μας πιανει πανικος. Δεν ειναι δα και κανενα φοβερο ρισκο αμα φαει και καμια σε ειδικες περιπτωσεις. Μεγαλυτερο ειναι το ρισκο του απλα να ελπιζουμε οτι δε θα τυχει κατι. Αυτο που λες με το "να την παθει σε ελεγχομενο περιβαλλον" ειναι μια σκεψη που μπορει να βοηθησει. Δεν ειναι συχνα ευκολη, αμεσα αποτελεσματικη, ή και εφικτή ομως. Οπου μπορει να γινει, καλο ειναι να γινει.

Ο κινδυνος και το ρισκο μιας ξυλιας (δε λεμε να το πλακωσουμε στο ξυλο το καημενο), ειναι αρκετα αβασιμος, ακριβως επειδη ειμαστε ολοι επηρεασμενοι απο τις πιο ακραιες καταστασεις βιας μεσα σε οικογενειες που ακουμε γυρω μας. Αν ηταν υπαρκτο αυτο το ρισκο και ο κινδυνος, τοτε ενα πολυ μεγαλο % απο εμας θα ειχε σοβαρα προβληματα, μια και πιστευω οτι το 99% απο εμας εχει φαει και καποια στιγμη καμια αναστροφη/μια στον πισινο.

ΚΑι να τονισω οτι δε μιλαω για υστεριες και ξυλοδαρμους. Πως θα μπορουσα αλλωστε οταν, κατεκρινα ηδη το ξυλο απο νευρα, και μιλαω για συναισθηματικα ελεγχομενη κατασταση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Lorien : 28-08-08 στις 23:41.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fielda

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη fielda
H fielda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται IT . Έχει γράψει 479 μηνύματα.

H fielda έγραψε στις 23:29, 28-08-08:

#211
Θα συμφωνήσωμε αυτή την τακτική Ρηνούλα. Θυμάμαι χαρακτηριστικά που μου είχε πει η μαμά μου για τον αδερφό μου όταν ήταν μικρός. Φοβόταν η μαμά μου να τον αφήσει στην κουζίνα μήπως πήγαινε στα μάτια της κουζίνας ενώ ήταν ανοιχτά και καιγόταν. Ο φόβος της δεν ήταν παράλογος, ο αδερφός μου μόλις έβλεπε τη μαμά να μαγειρεύει πήγαινε κοντά και προσπαθούσε να φτάσει τα μάτια της κουζίνας Μία μέρα λοιπόν τον πήρε η μαμά μου και του έβαλε το δάχτυλο πάνω στο μάτι της κουζίνας το οποίο ήταν μεν κλειστό αλλά έκαιγε γιατί πρόσφατα είχε μαγειρέψει. Η αντίδραση αναμενόμενη: τινάχτηκε ο αδερφός μου επειδή έκαιγε το μάτι και από τότε δεν ξαναπλησίασε

Ένας φίλος μου θυμάμαι μου είχε πει για παρόμοιο περιστατικό με το τσιγάρο. Έβλεπε μικρός τους γονείς του να καπνίζουν και ήθελε να δοκιμάσει και αυτός. Γύρω στην τρίτη με τετάρτη δημοτικού ο πατέρας του του έδωσε το τσιγάρο του να καπνίσει. Ο φίλος μου ζαλίστηκε και παραλίγο να κάνει εμετό. Από τότε δεν ξανα ακούμπησε τσιγάρο

Το τελευταίο ήταν λίγο τραβηγμένο πιστεύω αλλά το αποτέλεσμα σίγουρο, άμεσο και σχετικά ασφαλές. Καλύτερα να δείχνουμε με κάποιον τρόπο στα παιδιά ποιο είναι το σωστό και ποιο όχι και σίγουρα αυτός ο τρόπος δεν είναι η βία, είτε λεκτική είτε σωματική είτε ψυχολογική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη fielda : 28-08-08 στις 23:39. Αιτία: σσσ
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 08:27, 29-08-08:

#212
Lorien.

Σε καμία περίπτωση δεν υποστηρίζουμε ότι προκαλεί τεράστια προβλήματα "η ξυλιά στον πισινό". Όταν γίνεται κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις όμως. Έχουν σημασία τα κίνητρα και η έκφραση. Έστω ότι τα κίνητρα είναι υγιή, για να μην κινδυνέψει το παιδί να πάθει κακό. Μένει η έκφραση. Και αυτή, η έκφραση, είναι που παραμονεύει μαζί με πολλούς κινδύνους. Πάει το παιδί μας να βάλει το χέρι στη φωτιά και του ρίχνουμε μια στον πισινό:
  • Αν, παρά τη ξυλιά, το ξαναεπιχειρήσει τι κάνουμε; Ρίχνουμε δυνατότερη; Ή απλά συνεχίζουμε στην ίδια ένταση με μεγαλύτερη συχνότητα; Eρχόμαστε σε αδιέξοδο. Γιατί αν κάνουμε το πρώτο και φέρει αποτελέσμα, ίσως το παιδί να το παρεξηγήσει, ενώ, αν κάνουμε αντίστοιχα το δεύτερο και "επιτύχει", ίσως εμείς να παρασυρθούμε και να το εφαρμόσουμε και σε άλλες - ακατάλληλες - περιπτώσεις.
  • Aν το παιδί συνετιστεί, από φόβο - όταν ο φόβος προκαλείται από άλλον δεν είναι "ένστικτο"- ίσως να πάψει να κινδυνεύει. Ίσως όμως να αρχίσει να μας φοβάται και σε άλλα πράγματα. Ίσως να γίνει πιο παθητικό, μ'έναν τρόπο που δύσκολα θα τον καταλάβουμε. Θα μείνουμε κι εμείς ύσηχοι και αυτό, επιφανειακά.
  • "Επιφανειακά". Δεν έχει κανείς από εμάς που φάγαμε τις ξυλιές μας πρόβλημα. Δε θα είχε όμως, κι αν δεν τις έτρωγε. Τότε δε θα είχε ούτε επιφανειακά, ούτε σε βάθος.
Τι να επιλέξω λοιπόν; Να πάρω ένα ρίσκο, έστω κι αν δεν είναι και "φοβερό" ή να επιλέξω έναν ασφαλή τρόπο; Για κάθε κακό αποτέλεσμα της "ξυλιάς", ή ενδεχόμενο κακό αποτέλεσμα ας πούμε, έχω να σου πω κι άλλο ένα. Ενώ, για κάθε μειονέκτημα του άλλου τρόπου, έχω δέκα θετικά. Θα προτιμήσω λοιπόν, να αφιερώσω χρόνο για κάτι που σίγουρα είναι εφικτό, αλλά και χρονοβόρο, και ύστερα να απολαμβάνω τα αποτελέσματά του που διαρκούν μια ζωή, παρά να βιαστώ, για γρήγορο και εφήμερο αποτέλεσμα, παίρνοντας το όποιο "ασήμαντο" ρίσκο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 09:33, 29-08-08:

#213
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Επισης να επισημανω οτι ξυλο για να ξεδωσει ο γονιος ή μονο και μονο επειδη νευριασε, ειναι απαραδεκτο.
Αυτό ναι, δεν ειναι εκπαίδευση αλλά κανονικη κακοποίηση (και δεν το κρινω καν απο την ποσότητα του ξύλου)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 09:57, 29-08-08:

#214
Αρχική Δημοσίευση από Lorien
Επισης να επισημανω οτι ξυλο για να ξεδωσει ο γονιος ή μονο και μονο επειδη νευριασε, ειναι απαραδεκτο. Αν και δε προτεινω βια γενικα, θα δεχομουν σε ειδικες ελαχιστες περιπτωσεις, καμια σωφρονιστικη, που ομως ειναι υπο πληρη συναισθηματικο ελεγχο.
Ακριβώς αυτό! Ουδείς μιλάει και υποστηρίζει την εφαρμογή της βίας καθημερινά και σε βαθμό που θεωρείται κακοποίηση.
Πολλώ δε μάλλον όταν η βία ασκείται χωρίς λόγω ή για λόγους που αφορούν καθαρά την ψυχική κατάσταση του γονέα.

Νινινάου
Πολύ σωστές οι απόψεις σου, αν και εφόσον μπορούν να εφαρμοσθούν.
Σίγουρα όταν απέναντί σου έχεις ένα συνεργάσιμο παιδί, που είναι σε θέση να καταλάβει, είτε με συζήτηση είτε βιωματικά, μπορείς να το εφαρμόσεις. Όμως δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια.
Θα σου δώσω ένα παράδειγμα, που έχω βιώσει η ίδια:
Έχω δύο ξαδερφάκια, (τώρα είναι ολόκληρα γαϊδούρια ), ο πρώτος ήταν πάντα ένα εξαιρετικά συνεργάσιμο παιδί. Απ' όταν ήταν 2 χρονών μπορούσες να τον εμπιστευτείς τόσο πολύ, που θεωρητικά και μόνο του μπορούσες να τον αφήσεις και να πας να ψωνίσεις μέχρι το μπακάλικο. Αρκούσε να του πεις να κάτσει ήσυχος και να μην ανοίξει την πόρτα. Ήμουν φοιτήτρια τότε και περνούσα πολλές ώρες μαζί του. Δεν θυμάμαι να χρειάστηκε ποτέ να του υψώσω τη φωνή, να μαζέψω πράγματα από το πεδίο του για να μην τα καταστρέψει ή να τον μαλώσω για κάτι. Απλά του εξηγούσες τι δεν έπρεπε να κάνει και γιατί.

Ο δεύτερος (μιλάμε για παιδιά από την ίδια μάνα και πατέρα) ήταν ο Ντένις ο τρομερός στην κυριολεξία! Δεν μπορείς να φανταστείς, μιλάμε για όλεθρο. Ένας χαμός παντού απ' όπου πέρναγε, δεν έμενε τίποτα όρθιο. Όταν δε, του έλεγες να μην πειράξει κάτι, ήταν σαν να τον έσπρωχνες εκεί. Και καλά με όλα τα άλλα, αλλά όταν ας πούμε ήθελε να βάλει το χέρι στην πρίζα ή να ανοίξει το τηλεκοντρόλ της τηλεόρασης για να βγάλει τις μπαταρίες;;; Επίσης μόλις του απαγόρευες κάτι άρχιζε τη γκρίνια με φοβερή επιμονή και μετά έκλαιγε μέχρι που γινόταν μπλε και έκανε εμετό. Αυτό γινόταν για διάφορους λόγους κάθε μέρα.
Μια μέρα λοιπόν έκανα μια έργασία για τη σχολή. Είχα ξενυχτήσει πολύ, είχα κουραστεί πολύ και μόλις είχα τελειώσει και την είχα δέσει. Την αφήνω λοιπόν στο γραφείο μου για να πάω να φτιάξω έναν καφέ. Ο μικρός επειδή είχε τσαντιστεί μαζί μου, γιατί δεν έπαιζα μαζί του λόγω της εργασίας, βρίσκει την εργασία ξεμοναχιασμένη και την βάζει κάτω και αρχίζει να σκίζει σελίδες και να γράφει με μαρκαδόρο.
Μπορείς να φανταστείς τι έπαθα όταν το είδα. Έβαλα τα κλάματα και άρχισα να του φωνάζω γιατί το έκανε αυτό; Ε ξέρεις ποιά ήταν ή αντίδραση; να μου πετάξει τον μαρκαδόρο στα μούτρα και να με χτυπάει με μανία ... Έφαγε δύο στον πισινό λοιπόν, τον έβαλα και περιοριστική τιμωρία στον καναπέ χωρίς τηλεόραση και παιχνίδια.Όπου βέβαια έγινε μπλε από το κλάμα. Τώρα που έχει μεγαλώσει όταν συζητάμε το περιστατικό, μου λέει "καλά, εγώ θα με είχα σκοτώσει στο ξύλο".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 10:32, 29-08-08:

#215
Αρχική Δημοσίευση από cibyllian
.... ο πρώτος ήταν πάντα ένα εξαιρετικά συνεργάσιμο παιδί. Απ' όταν ήταν 2 χρονών μπορούσες να τον εμπιστευτείς τόσο πολύ, που θεωρητικά και μόνο του μπορούσες να τον αφήσεις και να πας να ψωνίσεις μέχρι το μπακάλικο. Αρκούσε να του πεις να κάτσει ήσυχος και να μην ανοίξει την πόρτα. Ήμουν φοιτήτρια τότε και περνούσα πολλές ώρες μαζί του. Δεν θυμάμαι να χρειάστηκε ποτέ να του υψώσω τη φωνή, να μαζέψω πράγματα από το πεδίο του για να μην τα καταστρέψει ή να τον μαλώσω για κάτι. Απλά του εξηγούσες τι δεν έπρεπε να κάνει και γιατί.
Κοιτάχτε τώρα πώς μια περιγραφή τρίτου μπορει να δίνει μια εντελως εσφαλμένη εικονα. Και οι δυο μου γιοι συνάδουν απόλυτα με τηνπαραπάνω συμπεριφορά. Ομως είναι οι δυο Ντενις. Μήν τολμήσεις να τους πείς όχι για κάτι που θεωρούν ότι δικαιούνται. Επίσης κοιτάχτε κατι άλλο.

Κανει λοιπόν ο ταλαίπωρος ο πατέρας ενα κάρο επεμβάσεις ρυθμίσεις και εκκατομύρια ωρες σκεψης,προκειμένου τα βλαστάρια του αφ'ενος να γίνουν κολλητοι φίλοι, αφετέρου να μήν στπασει ο τσαμποιυκάς κανενός. Το αστείο πιο ειναι; Όταν τα καταφέρνεις έχεις απέναντί σου δυο τσαμπουκάδες πλέον που είναι και κολλητοί φίλοι.

Τα αγόρια μου λοιπον κάνουν συχνά, επι τουτοις κομα, αγωνιζόμενοι να ανατρέψουν κανόνες που απλά δεν τους αρέσουν. Σου λέει ποσο θα αντέξουν οι γονείς και με τους δυο μας απέναντι; Παιχνίδι στο τραπέζι, φαγητό οποτε τους καπνίσει, τετοια. Το θέμα δεν καταλήγει στην σωματική βία πλέον γιατί μεγάλωσαν και είναι ντροπή να τρώνε ξύλο σαν τα ζώα, όμως πραγματικά ώρες ώρες σου έρχεται να τα κάνεις μαύρα.

ο δευτερος.....Τώρα που έχει μεγαλώσει όταν συζητάμε το περιστατικό, μου λέει "καλά, εγώ θα με είχα σκοτώσει στο ξύλο".
Είδες; Ειδες που το ξερουν τα παλιόπαιδα τα ατίθασα;


Λοιπόν ακούστε πόυ τοποθετώ εγώ το γρίφο της διαπαιδαγώγησης:΅Είσαι γητευτής αλόγων. Εκπαιδεύεις καθαρόαιμα για τις κουρσες. Σου πέφτει λοιπόν ένα μάσταγκ, απο τα βουνά. Οι προδιαγραφές του; Λαμπρές. Σπιρτάδα, δύναμη, και ενα κάρο νεύρο. Σαν ελατήριο ειναι σου δίνει την εντύπωση ότι αν το ξαμολύσεις θα τρέχει μέχρι τη κολαση. Πας να το πλησιάσεις και φυσικά σέλα δεν παίρνει. Θα φάς πολλές κλωτσιές άν το επιχειρήσεις. Ομως πρέπει αλλιώς χωρίς σέλα δεν θα τρέξει σε καμία κουρσα ποτέ. Προφανώς πρέπει να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του όωμς πρέπει καινα του επιβληθείς κιόλας.

Θα γίνει δηλαδη η κόντρα, το λάσο το ροντέο, ολα αυτά θα γίνουν. Που είναι ο γρίφος; Υστερα απο όλα αυτά, πόσος τσαμπουκάς , δηλαδή πόσο μάσταγκ θα έχει μείνει... Εκεί πιστεύω φαίνεται ολη η μαγκια του γονέα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 10:39, 29-08-08:

#216
το παιδακι δε μπορει να παρακολουθειται 24/7 , πρακτικως αδυνατο. Αν κανει κατι που θετει σε κινδυνο την σωματικη του ακεραιοτητα (δεν εχει σημασια τι, σκεφτειτε οτι θελετε, μπριζες, να περπαταει καπου που μπορει να πεσει απο υψος, φωτια, φαρμακα, υπαρχουν πολλα και μερικα δε γινεται να τα ελεγχουμε/περιοριζουμε παντα), του δειχνετε οτι δεν πρεπει με τα λογια, με παραδειγμα , με αναπαρασταση τι μπορει να συμβει, και τελοςπαντων με οτι σας περασει απο το μυαλο. Ομως το κανει διαρκως. Ισως με τον τροπο σας καποια στιγμη να το εμπεδωσει. Μεχρι να συμβει αυτο, θα ρισκαρετε την σωματικη του ακεραιοτητα ; Ή θα του βαλετε μια φωνη καποια στιγμη , θα το κοιταξετε απειλητικα και θα του ριξετε μια (προσεκτικα), για να παρει το μηνυμα κινδυνου , εστω απλοικα , χωρις να αντιλαμβανεται ακριβως το γιατι, (θα το καταλαβει αργοτερα) ;
Αυτός ήταν ο κύριος λόγος που έδειρα τα παιδιά μου......
Μπορούμε, όταν το παιδί μας κατευθύνεται καθημερινά με το δάχτυλο τεντωμένο προς την μπρίζα ή τραβάει τα φάρμακα, απλά να του εξηγήσουμε. Όπως θα μιλούσαμε σε έναν "μεγάλο". Ήρεμα και με εμπιστοσύνη, με επιχειρήματα. Όχι φωνάζοντας υστερικά. Αν και τότε δεν καταλαβαίνει, μπορούμε να κάνουμε μια "θυσία". Σε ελεγχόμενο περιβάλλον, να το αφήσουμε να "την πάθει". Να το προειδοποιήσουμε δηλαδή ότι, αν αγγίξει το καυτό νερό θα πονέσει. Να του αφήσουμε όμως πρόσβαση σε αυτό. Μόλις το αγγίξει θα τρέξει σ'εμάς κλαίγοντας. Και τότε θα του πούμε ότι δεν πειράζει που το έπαθε, επειδή δεν ήξερε και θα του θυμίσουμε - εννοείται ήρεμα - ότι του το είχαμε πει. Τότε, μάλλον θα το συνειδητοποιήσει ότι θέλουμε να είναι ασφαλές. Και ότι δεν το επιπλήττουμε "για να μη μας ζαλίζει".
Είναι πολύ σωστό αυτό που λες και ίσως θα ήταν ευκολότερο αν είχαμε περισσότερο χρόνο για τα παιδιά μας. Όμως δεν γίνεται με όλα τα πράγματα και τα παιδιά αργούν να βγάλουν επαγωγικά συμπεράσματα (αφού έχει δίκιο για την κουζίνα έχει δίκιο και στο να μην σκαρφαλώνω στο μπαλκόνι!) Προς θεού δεν λέω ότι δεν γίνεται, λέω ότι εγώ δεν έχω καταφέρει να το κάνω με τα πάντα.
Ζηλεύω τους γονείς που έχουν το ταλέντο να καταφέρνουν να μην χρειαστούν το ξύλο σε ηλικίες που το παιδί δεν καταλαβαίνει γιατί σημαίνει ότι είχαν την ικανότητα να εξηγούν με κατανοητό τρόπο σε 40 διαφορετικές φάσεις της ζωής των παιδιών (τουλάχιστον τόσες μέχρι τα πέντε) ή/και ότι έχουν καταφέρει να τα βρουν και τόσο με τον εαυτό τους ώστε να νοιώθουν κάθε φορά πολύ σίγουροι γι'αυτό που κάνουν και να έχουν ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ηρεμία.
Εγώ δεν τα'χω καταφέρει. Ελπίζω όμως ότι αυτό που κάνει την διαφορά να είναι α) όλη η συμπεριφορά του γονιού και όχι μόνο οι "κακές" στιγμές και β) η ουσία που είναι η αγάπη και που διαφαίνεται σε όλες μας τις στιγμές με τα παιδιά μας.
Θέλω επίσης να πω ότι το να έχεις πάνω από ένα παιδί και να καταφέρνεις να "μεταλλάσεις" την συμπεριφορά σου και να ψυχανεμίζεσαι τις διαφορετικές διαπαιδαγωγικές ανάγκες κάθε χαρακτήρα μου φαίνεται θαυμαστό.
Τέλος θέλω να πω στην νεραϊδα επειδή κι εγώ έζησα και τις δύο συμπεριφορές στο σπίτι μου, ότι ενώ προτιμούσα τον πατέρα μου που δεν χτύπαγε και διδάχτηκα και από τις δύο συμπεριφορές, αυτή που έδινε το ξύλο ήταν η μάνα μου η οποία ήταν μαζί με τα παιδιά της όλη την ημέρα και όχι ο πατέρας μου που μας έβλεπε πολύ λιγότερες ώρες λόγω δουλειάς. Δεν ξέρω την περίπτωση σου αλλά αν δεν δοκιμαστούν τα όρια σου ποτέ, δεν ξέρεις αν μπορείς να τα ξεπεράσεις και πόσο. Εγώ ούτε καν φώναζα πριν κάνω παιδιά αλλά άφηνα πάντα τις καταστάσεις να ξεθυμάνουν ώστε να συζητηθούν "εν ψυχρώ".
Επίσης θέλω να αναφέρω 1 περίπτωση ξύλου από τον πατέρα μου. Πέθανε πολύ κοντινός και νέος άνθρωπος στην οικογένεια, είναι η κηδεία και εμείς μικρά θέλουμε να πάμε σε πάρτυ (σε μια εποχή που τα παιδιά πηγαίνανε σε πάρτυ 2-3 φορές το χρόνο, όχι όπως τώρα) και γκρινιάζαμε....... μας εξηγούσε ο κακομοίρης στην κατάσταση που ήταν .... εμείς το χαβά μας .... ε τι θέλατε να κάνει ο άνθρωπος στο τέλος να δώσει προταιρεότητα σε εμάς ή στους γονείς που είχαν χάσει το παιδί τους και μας ακούγανε?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 10:57, 29-08-08:

#217
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Είδες; Ειδες που το ξερουν τα παλιόπαιδα τα ατίθασα;
Πάντα τα παιδιά ξέρουν αν του αξίζει ή όχι μια τιμωρία. Το θέμα είναι ότι πολύ συχνά τα παιδιά δοκιμάζουν τα όρια των γονέων, απλά και μόνο για να δουν μέχρι που μπορεί να φτάσουν. Υπάρχουν παιδιά που από μόνα τους αντιλαμβάνονται, που πρέπει να σταματήσουν και άλλα που τραβάνε το σχοινί, για να δουν μέχρι που φτάνει. Είναι θέμα χαρακτήρα. Και βέβαια πάντα τα παιδιά προσπαθούν να βρούν τρόπους, να επιτύχουν το στόχο τους. Και επειδή είναι παιδιά, πολλές φορές δεν αντιλαμβάνονται ότι ο στόχος δεν είναι εφικτός τη συγκεκριμένη στιγμή.


Λοιπόν ακούστε πόυ τοποθετώ εγώ το γρίφο της διαπαιδαγώγησης:΅Είσαι γητευτής αλόγων. Εκπαιδεύεις καθαρόαιμα για τις κουρσες. Σου πέφτει λοιπόν ένα μάσταγκ, απο τα βουνά. Οι προδιαγραφές του; Λαμπρές. Σπιρτάδα, δύναμη, και ενα κάρο νεύρο. Σαν ελατήριο ειναι σου δίνει την εντύπωση ότι αν το ξαμολύσεις θα τρέχει μέχρι τη κολαση. Πας να το πλησιάσεις και φυσικά σέλα δεν παίρνει. Θα φάς πολλές κλωτσιές άν το επιχειρήσεις. Ομως πρέπει αλλιώς χωρίς σέλα δεν θα τρέξει σε καμία κουρσα ποτέ. Προφανώς πρέπει να κερδίσεις την εμπιστοσύνη του όωμς πρέπει καινα του επιβληθείς κιόλας.

Θα γίνει δηλαδη η κόντρα, το λάσο το ροντέο, ολα αυτά θα γίνουν. Που είναι ο γρίφος; Υστερα απο όλα αυτά, πόσος τσαμπουκάς , δηλαδή πόσο μάσταγκ θα έχει μείνει... Εκεί πιστεύω φαίνεται ολη η μαγκια του γονέα
Νομίζω ατυχές παράδειγμα ... . Το άλογο είναι ζώο και άρα έχει ένστικτα άγρια. Αλλά ακόμα κι έτσι αν το δεις, πίστεψέ με περισσότερα καταφέρνεις με ήρεμη και καλή συμπεριφορά. Έχεις δοκιμάσει να πλησιάσεις άλογο που έχει φάει ξύλο;;;;

Καταλαβαίνω βέβαια τι θες να πεις. Πρέπει να μειώσεις τα αρνητικά χαρακτηριστικά, χωρίς να πλήξεις το βασικό κομμάτι του χαρακτήρα ενός παιδιού. Να μην μπλοκάρεις δηλαδή ένα παιδί.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 11:01, 29-08-08:

#218
Πιστεύω οτι υπάρχουν τομείς της διαπαιδαγώγησης όπου το ξύλο χρησιμεύει και άλλοι όπου είναι απο άχρηστο έως καταστροφικό. Το ηλ. ρεύμα π.χ. για να σκοτώσει ενα μωρό θα πρέπει να γραπώσει γυμνό καλώδιο και να μήν το αφήνει για ώρα. Αν δείρουμε το παιδί δεν θα καταλαβει γιατί, μπροστά σε ένα πράγμα που κάλιστα μπορεί να καταλάβει χωρίς να το δείρουμε. Απλά παθαίνοντας μια μικρή ηλεκτροπληξία.

Η συμπεριφορά στο δρόμο όμως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, της δοκιμής. Χωρίς να είναι λιονταράκια τα μωρά μας, μιας και τα λιονταράκια έχουν πολύ πιο οξυμένη τηναίσθηση του κινδύνου και ακολουθούν αυτονόητα τους μεγάλους, πρέπει να τα υποτάξουμε αδιαφιλονίκητα ότι στο δρόμο ακολουθούν εμάς, πάει και τέρμα. Πρίν γίνει ατύχημα. Στα παιδιά 2-4 αυτό πολλές φορές ενέχει τράβηγμα χεριού, αφτιού, ή, σε καμιά χοντρή χοντράδα, κανα μπερντάκι κι ας είναι στη μέση τουη δρομου. Ειναι πολυ καλό γιατί το παιδί μαθαίνει "να μην κάνει αυτό το πράγμα" που έκανε, όχι για τη λογικη αλλα ακριβώς γιατί θα πονέσει (απο το μπερντάκι). Πρίν πονέσει στ'αλήθεια, (απο το αυτοκίνητο).

Φανταστείτε λοιπόν τώρα, τον φοβισμενο, τρομοκρατημένο γονέα, ύστερα απο δευτερόλεπτα που παρολίγο έχασε το παιδί του, να το συνετίζει και εκεινη τη στιγμή να έρχεται κάποιος να του κάνει κύρηγμα ή, πόσο μάλλον, να του πιάσει το χέρι. Το δικο σου παιδί θα γινόταν κιμας ρε @##@!! ;; σου έρχεται να του πείς

Αρχική Δημοσίευση από cibyllian
Έχεις δοκιμάσει να πλησιάσεις άλογο που έχει φάει ξύλο;;;;
Έχεις δοκιμασει να καβαλήσεις ενα μάσταγκ που δεν έχει φάει ξύλο;

Καταλαβαίνω βέβαια τι θες να πεις. Πρέπει να μειώσεις τα αρνητικά χαρακτηριστικά, χωρίς να πλήξεις το βασικό κομμάτι του χαρακτήρα ενός παιδιού. Να μην μπλοκάρεις δηλαδή ένα παιδί.
Αυτό είναι μάλλον πολύ θεωρητικό και ασαφές για τους στόχους μου σαν πατέρα. Η ιστορια του αθλητισμού όπωςε και του πολιτισμού (ψυχικά-νοητικά και σωματικα όρια) ειναι η ιστορία του ξεπεράσματος των ορίων. Η διάθεση να το κάνει,κάποιο παιδί, πρέπει να παραμείνει, όπως και η πίστη ότι μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του. Ομως στο μεταξύ, πρέπει να μεγαλώσει χωρίς να καταστρέψει το σύμπαν όσο είναι μωρό, κινδυνεύοντας και το ίδιο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 29-08-08 στις 17:00. Αιτία: merge
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 11:13, 29-08-08:

#219
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Πιστεύω οτι υπάρχουν τομείς της διαπαιδαγώγησης όπου το ξύλο χρησιμεύει και άλλοι όπου είναι απο άχρηστο έως καταστροφικό. Το ηλ. ρεύμα π.χ. για να σκοτώσει ενα μωρό θα πρέπει να γραπώσει γυμνό καλώδιο και να μήν το αφήνει για ώρα. Αν δείρουμε το παιδί δεν θα καταλαβει γιατί, μπροστά σε ένα πράγμα που κάλιστα μπορεί να καταλάβει χωρίς να το δείρουμε. Απλά παθαίνοντας μια μικρή ηλεκτροπληξία.

Η συμπεριφορά στο δρόμο όμως δεν έχει αυτή τη δυνατότητα, της δοκιμής. Χωρίς να είναι λιονταράκια τα μωρά μας, μιας και τα λιονταράκια έχουν πολύ πιο οξυμένη τηναίσθηση του κινδύνου και ακολουθούν αυτονόητα τους μεγάλους, πρέπει να τα υποτάξουμε αδιαφιλονίκητα ότι στο δρόμο ακολουθούν εμάς, πάει και τέρμα. Πρίν γίνει ατύχημα. Στα παιδιά 2-4 αυτό πολλές φορές ενέχει τράβηγμα χεριού, αφτιού, ή, σε καμιά χοντρή χοντράδα, κανα μπερντάκι κι ας είναι στη μέση τουη δρομου. Ειναι πολυ καλό γιατί το παιδί μαθαίνει "να μην κάνει αυτό το πράγμα" που έκανε, όχι για τη λογικη αλλα ακριβώς γιατί θα πονέσει (απο το μπερντάκι). Πρίν πονέσει στ'αλήθεια, (απο το αυτοκίνητο).

Φανταστείτε λοιπόν τώρα, τον φοβισμενο, τρομοκρατημένο γονέα, ύστερα απο δευτερόλεπτα που παρολίγο έχασε το παιδί του, να το συνετίζει και εκεινη τη στιγμή να έρχεται κάποιος να του κάνει κύρηγμα ή, πόσο μάλλον, να του πιάσει το χέρι. Το δικο σου παιδί θα γινόταν κιμας ρε @##@!! ;; σου έρχεται να του πείς
Baggs το να δείρεις ένα παιδί μπροστά σε κόσμο, εκτός από σωματική βία είναι και προσβολή. Σε καμία περίπτωση δεν συμφωνώ με αυτό. Καταλαβαίνω βέβαια ότι μπροστά στην τρομάρα που σε πιάνει όταν κινδυνεύσει γιατί είναι ατίθασο και δεν συμμορφώνεται, τα χάνεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Άγγελος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Άγγελος
Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Πάτρα (Αχαΐα). Έχει γράψει 9,663 μηνύματα.

O Άγγελος έγραψε στις 11:18, 29-08-08:

#220
Τα παντα είναι θεμα χαρακτηρα, παιδιου και γονεων..Υπαρχουν παιδια που θελουν θηριοδαμαστη,και παιδια που είναι τοσο νοημονα που μπορει να λυσεις τις διαφορες μαζι τους πιο πολυ με το διαλογο και με τη λογικη.....Και πολυ συχνα το μηλο πεφτει κατω απο τη μηλια...Τα γονιδια ,τι να κανουμε...................

Το ηλ. ρεύμα π.χ. για να σκοτώσει ενα μωρό θα πρέπει να γραπώσει γυμνό καλώδιο και να μήν το αφήνει για ώρα.
Δεν καταλαβα ,το σπιτικο ρευμα 220V σκοτωνει σε μια στιγμη...Ευτυχως με τις ασφαλειες και το ρελε δεν θα προλαβει να γινει αυτο....-αλλα δεν δοκιμαζουμε κιολας...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 11:24, 29-08-08:

#221
Τα παιδιά θέλουν να είναι πάνω τους η προσοχή, να μαθαίνουν, να γελάνε, να νιώθουν ασφάλεια και να απολαμβάνουν την αγάπη. Όποιος κι αν είναι ο χαρακτήρας τους, ό,τι κι αν κάνουν αυτά προσπαθούν να πετύχουν.

Κάποια δεν τα διεκδικούν με τον σωστό, ακίνδυνο τρόπο. Όταν, όμως, τα παίρνουν, σταματούν. Χρειάζεται να τους αφιερώνουμε χρόνο. Να κάνουμε το ανέφικτο εφικτό.


Δεν είναι, για μένα, τόσο σημαντικό ή τρομακτικό το ότι θα "καταστρέψει το σύμπαν" ή θα κινδυνέψει. Όλα θα τα ζήσει ένα παιδί. Και θα προσβάλλει, και θα μας νευριάσει, και πείσμα θα κρατήσει και θα χτυπήσει. Το ζήτημα είναι να τα περάσει όλα χαρούμενο. Και να βγει κερδισμένο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 11:34, 29-08-08:

#222
Αρχική Δημοσίευση από Άγγελος
Δεν καταλαβα ,το σπιτικο ρευμα 220V σκοτωνει σε μια στιγμη...Ευτυχως με τις ασφαλειες και το ρελε δεν θα προλαβει να γινει αυτο....-αλλα δεν δοκιμαζουμε κιολας...

Εγώ μικρός είχα το βίτσιο, όταν έβγαινα απο το μπάνιο,να βάζω το δάκτυλο μου σε μία πρίζα σούκο με καπάκι... είχα πάθει δυο τρείς ηλεκροπληξιες έτσι μέχρι να μου περάσει η όρεξη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 11:38, 29-08-08:

#223
Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Δεν είναι, για μένα, τόσο σημαντικό ή τρομακτικό το ότι θα "καταστρέψει το σύμπαν" ή θα κινδυνέψει.
Εμενα πάλι αντίθετα, σχετικά με τα παιδιά μου, είναι πολύ σημαντικό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 11:44, 29-08-08:

#224
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Εγώ μικρός είχα το βίτσιο, όταν έβγαινα απο το μπάνιο,να βάζω το δάκτυλο μου σε μία πρίζα σούκο με καπάκι... είχα πάθει δυο τρείς ηλεκροπληξιες έτσι μέχρι να μου περάσει η όρεξη...
Απ' όσο ξέρω υπάρχουν ειδικά καπάκια, τουλάχιστον όσους γνωστούς έχω με παιδιά, αυτό κάνουν και έχουν το κεφάλι τους ήσυχο.

Και κολλάει αρκετά το: "Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα"

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Άγγελος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Άγγελος
Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Πάτρα (Αχαΐα). Έχει γράψει 9,663 μηνύματα.

O Άγγελος έγραψε στις 11:46, 29-08-08:

#225
Θα μπορουσαμε να κανουμε μια αντιστοιχιση αναμεσα στο ζωδιο των παιδιων και το ποσο ξυλο χρειαζονται?Τα βασικα χαρακτηριστικα των ζωδιων ισχυουν .....Εγω πχ ως κριος αν με επιαναν(ελαχιστες φορες) με το ζορι να με υποχρεωσουν οι γονεις μου να κανω κατι(χωρις να μου εξηγησουν γιατι-και ακομα χειροτερα με σωματικη βια-τα έσπαγα όλα και έτρεχα..Λιγο μετα βεβαια λογικευομουν και τα έβρισκα πιο λογικα με τους γονεις μου...Ο καθενας θελει τον τροπο του....Σε εμενα πχ λειτουργει ο τρυφερος μαλακος "γυναικειος τροπος...με το καλο που λεμε....


Εγώ μικρός είχα το βίτσιο, όταν έβγαινα απο το μπάνιο,να βάζω το δάκτυλο μου σε μία πρίζα σούκο με καπάκι... είχα πάθει δυο τρείς ηλεκροπληξιες έτσι μέχρι να μου περάσει η όρεξη...
Δεν μπορουσες να βαλεις όλο το δαχτυλο μεσα...Απλα παιρνεις ελαχιστο ρευμα-και λογο του νερου ίσως....Αν βαλεις δυο προκες πχ με τα δυο χερια μεσα στην πριζα,τοτε θα δεις(το ρευμα του σπιτιου σκοτωνει ακαριαια......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 11:49, 29-08-08:

#226
Αρχική Δημοσίευση από Άγγελος
Θα μπορουσαμε να κανουμε μια αντιστοιχιση αναμεσα στο ζωδιο των παιδιων και το ποσο ξυλο χρειαζονται?
Όχι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 11:51, 29-08-08:

#227
Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Δεν είναι, για μένα, τόσο σημαντικό ή τρομακτικό το ότι θα "καταστρέψει το σύμπαν" ή θα κινδυνέψει. Όλα θα τα ζήσει ένα παιδί. Και θα προσβάλλει, και θα μας νευριάσει, και πείσμα θα κρατήσει και θα χτυπήσει. Το ζήτημα είναι να τα περάσει όλα χαρούμενο. Και να βγει κερδισμένο.
Σκέψου ότι πόλλα από τα θέματα είναι ζωής και θανάτου, όπως ο δρόμος ή το μπαλκόνι. Σκέψου ότι είναι σαν να έχεις δικαίωμα ζωής και θανάτου πάνω σε κάποιον και αν κάτι δεν κάνεις σωστά μπορεί να συμβεί κάτι μοιραίο. Αυτό είναι από τα συναισθήματα που τα αντιλήφθηκα όταν ένοιωσα την εξάρτηση του 1ου μωρού μου από τους γύρω του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 11:52, 29-08-08:

#228
Αρχική Δημοσίευση από Ηρώ
Και κολλάει αρκετά το: "Αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα"
Αναρωτιέμαι πώς το έχεις καταλαβει αυτό; Σαν ότι εκπαιδεύουν ή ότι παιδεύουν;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Άγγελος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Άγγελος
Ο Άγγελος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Πάτρα (Αχαΐα). Έχει γράψει 9,663 μηνύματα.

O Άγγελος έγραψε στις 11:53, 29-08-08:

#229

Είσαι σιγουρη?Εσενα Buggs τι ζωδιο είναι τα παιδια σου και εσυ?Έτσι για να μαθαινουμε..

Αναρωτιέμαι πώς το έχεις καταλαβει αυτό; Σαν ότι εκπαιδεύουν ή ότι παιδεύουν;
Εκπαιδευουν τεκνα..Αυτο εννοούσαν οι αρχαιοι......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 11:59, 29-08-08:

#230
Άγγελε.

Είμαι σίγουρη ότι κανένας δεν χρειάζεται ξύλο, ό,τι ζώδιο και να'ναι.

Περιγράφεις, ότι ως Κριος, τρέχεις και τα σπας μετά το ξύλο. Κι εγώ που είμαι σκορπιός και δεν το κάνω; Σημαίνει ότι μου "χρειάζεται" ή ότι καταλαβαίνω με το ξύλο;

Eπειδή απλά δεν δείχνω με τον ίδιο τρόπο τη διαφωνία μου;

Lugar.
Όταν τίθεται θέμα ζωής και θανάτου, αλλάζουν τα πράγματα. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό. Τις περισσότερες φορές, είμαστε υπερβολικοί με τα παιδιά και τους κινδύνους που διατρέχουν να χτυπήσουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 12:02, 29-08-08:

#231
Αρχική Δημοσίευση από Άγγελος
Εκπαιδευουν τεκνα..Αυτο εννοούσαν οι αρχαιοι......

Εμένα με ενδιαφέρει τι εννοούσες εσύ. Οπότε να υποθέσω ότι η αμαρτία της μητέρας μου, που με άφηνε να παθαίνω τις ηλεκτροπληξίες, εκπαιδευσε κι εμένα σαν γονέα, που άφησα επίσης τα παιδιά μου να πάθουν μια, ώστε να φτάσουμε αμφότεροι στο ποθούμενο αποτέλεσμα; "Μην κανεις μαλακιες μούλικο με τις πρίζες γιατί οι πρίζες δεν αστειεύονται !" (αυτό θα ήταν φραστικά το ποθούμενο αποτέλεσμα)

Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Lugar. Όταν τίθεται θέμα ζωής και θανάτου, αλλάζουν τα πράγματα. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό. Τις περισσότερες φορές, είμαστε υπερβολικοί με τα παιδιά και τους κινδύνους που διατρέχουν να χτυπήσουν.

Σε μια στιγμή μπορεί να σκοτωθεί το παιδί σου εκτός και άν γενικά ειναι ένα φυτό. Πρέπει να μάθεις να βλέπεις τα πράγματα με προοπτική. Εγώ στα αγόρια μου τα σταμάταγα απο το παιχνίδι τους, πάλη, κυνηγητό, πηδήματα κλπ, όταν έβλεπα ότι έχαναν, απο τον πολύ ενθουσιασμο, τον απόλυτο έλεγχο των κινήσεών τους. Ετσι σιγά σιγά έμαθαν να "βλεπουν" τον πιθανό κίνδυνο κι εκείνα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη Ηρώ
H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,132 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε στις 12:11, 29-08-08:

#232
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Αναρωτιέμαι πώς το έχεις καταλαβει αυτό; Σαν ότι εκπαιδεύουν ή ότι παιδεύουν;
Η φράση αυτή χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά στην Παλαιά Διαθήκη και στην κυριολεξία σημαίνει ότι οι αμαρτίες του ασεβούς, ανταποδίδονται και στους απογόνους τους ως την τρίτη και τέταρτη γενιά.


Ακόμα και από την άλλη όμως αν θες να το πάρεις,εύχομαι κάποια μέρα, να διδαχθείς εσύ από τα παιδιά σου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 12:32, 29-08-08:

#233
Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Lugar.
Όταν τίθεται θέμα ζωής και θανάτου, αλλάζουν τα πράγματα. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό. Τις περισσότερες φορές, είμαστε υπερβολικοί με τα παιδιά και τους κινδύνους που διατρέχουν να χτυπήσουν.
Νινιάου
ένα ζουζούνι προσπαθεί να μάθει να περπατάει, οπότε πέφτει κάθε πέντε βήματα κι εσύ είσαι γονιός και όταν πέφτει χειροκροτείς και λές μπράβο για να μην φοβηθεί το μικρό και δεν ξαναπροσπαθήσει. Γενικά έχεις βγάλει τα έπιπλα ώστε να υπάρχει χώρος κι όμως μια φορά πέφτει και από γκαντεμιά χτυπάει τόσο κοντά στο μάτι που για κάτι χιλιοστά θα μπορούσε να το έχει βγάλει. Κάνεις το σταυρό σου, ευχαριστείς τα αγγελάκια που το σώσανε πηγαίνεις να δεις αν θέλει ράμματα και την επόμενη συνεχίζεις να χειροκροτείς κάθε πέσιμο γιατί έτσι πρέπει να κάνεις.
Τα θέματα "ζωής και θανάτου" είναι καθαρή τύχη σε πολλές περιπτώσεις και, όπως μου'πε ο παιδίατρος μια φορά "είναι ελάχιστη η πιθανότητα αλλά τι θα σου απαντήσω αν έτυχε στο δικό σου το παιδί κι εγώ δεν το'χω φροντίσει". Η ακεραιότητα του παιδιού είναι ευθύνη σου και απειλείται συνέχεια, αν και πολύ σπάνια κάτι παθαίνει κι έτσι είσαι πάντα σε μια λεπτή ισσοροπία μεταξύ του να μην το φοβήσεις για τα πράγματα που θα του ανακόψουν την πορεία του (πχ πέσιμο στο περπάτημα) και να το φοβήσεις για αυτά που θεωρείς ότι είναι περισσότερο επικίνδυνα (πχ στο δρόμο και με την γνώση ότι όσα και να του μάθεις όταν το παιδί έχει κάτι στο μυαλό του ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ να βγει από το τρυπάκι για να κοιτάξει για αυτοκίνητα).
Συνήθως θα χτυπήσεις όταν έχεις την αίσθηση ότι κάποια πράγματα θες να γίνονται αυτόματα (ξέρω ότι ακούγεται άσχημο). Έξις δευτέρα φύσις. Αυτά στα λέω γιατί ενώ όλοι μου λένε ότι είμαι ψύχραιμη και σπάνια κόβω τα παιδιά μου από το να προσπαθήσουν κάτι, η καρδούλα μου το ξέρει το αν αγχώνομαι πολλές φορές. Αλλά αφού δεν έχουν πιάσει τα ήρεμα λόγια εγώ για τα αυτοκίνητα και το μπαλκόνι θα έδινα ξυλιά στις ηλικίες που δεν πιάνουν άλλες τιμωρίες. Μεγαλύτερα όταν μπορείς να στερήσεις το μπαλκόνι ή την βόλτα ως τιμωρία, παύει να χρειάζεται η ξυλιά. Ελπίζεις βέβαια ότι θα έχουν καταλάβει νωρίτερα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 12:38, 29-08-08:

#234
Δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί σου Lugar.

Όταν τίθεται θέμα ζωής ή θανάτου, άλλωστε, παίζει ρόλο και ο χρόνος. Τότε βιάζεσαι.
Και τότε, ίσως, να "επιτρέπεται" η ξυλιά. Πάντα, όμως, συνειδητοποιημένα. Και σ'ένα πλαίσιο στο οποίο δεν κυριαρχεί η βία, αλλά είναι η έσχατη λύση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 12:39, 29-08-08:

#235
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Έχεις δοκιμασει να καβαλήσεις ενα μάσταγκ που δεν έχει φάει ξύλο;
Μάλλον εννοείς, που δεν έχει δαμαστεί! άλλο δαμάζω και άλλο δέρνω! Δεν είναι πάντα προϋπόθεση το ξύλο. Σε διαβεβαιώνω δε ότι ένα άλογο που δεν έχει φάει ξύλο, ίσως να μην μπορέσεις να το καβαλήσεις μπορείς να το πλησιάσεις, ένα που έχει φάει όμως δεν είναι και τόσο εύκολο....
Εξακολουθώ να θεωρώ ατυχές το παράδειγμα, γιατί στα άλογα πρέπει να επιβληθείς και να τα "υποτάξεις", τα παιδιά όμως δεν πρέπει να έχεις ως στόχο να τα υποτάξεις!

Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Τα παιδιά θέλουν να είναι πάνω τους η προσοχή, να μαθαίνουν, να γελάνε, να νιώθουν ασφάλεια και να απολαμβάνουν την αγάπη. Όποιος κι αν είναι ο χαρακτήρας τους, ό,τι κι αν κάνουν αυτά προσπαθούν να πετύχουν.

Κάποια δεν τα διεκδικούν με τον σωστό, ακίνδυνο τρόπο. Όταν, όμως, τα παίρνουν, σταματούν. Χρειάζεται να τους αφιερώνουμε χρόνο. Να κάνουμε το ανέφικτο εφικτό.
Τα παιδιά θέλουν προσοχή, ασφάλεια, αγάπη και ηρεμία. Συμφωνώ. Όμως στη ζωή τους θα αντιμετωπίσουν και άλλα πράγματα, όπως ότι δεν μπορεί πάντα η προσοχή των άλλων να είναι πάνω τους, πράγμα με το οποίο πρέπει να εξοικειωθούν, ότι θα αντιμετωπίσουν φάσεις ανασφάλειας, αστάθειας, λύπης, πόνου, θυμού κλπ. όχι μόνο δικά τους, αλλά και των άλλων .... και πρέπει να εξοικειωθούν και με αυτά.
Νινινάου δεν υπάρχει γονιός, που δεν θα αισθανθεί κάποιες στιγμές ότι εκνευρίζεται με τα παιδιά του.
Εγώ με τη μητέρα μου σφαζόμασταν συχνά, όμως την λατρεύω και μεγαλώνοντας κατάλαβα πολύ καλά γιατί μερικές φορές γινόταν έξαλλη μαζί μου. Και έχω φάει και ξύλο από την μαμά μου, ποτέ όμως δεν ένοιωσα, ότι με τραυμάτισε ψυχολογικά.

Δεν είναι, για μένα, τόσο σημαντικό ή τρομακτικό το ότι θα "καταστρέψει το σύμπαν" ή θα κινδυνέψει. Όλα θα τα ζήσει ένα παιδί. Και θα προσβάλλει, και θα μας νευριάσει, και πείσμα θα κρατήσει και θα χτυπήσει. Το ζήτημα είναι να τα περάσει όλα χαρούμενο. Και να βγει κερδισμένο.
Δεν γίνεται να τα περάσει όλα χαρούμενο. Και είναι πολύ σημαντικό και τρομακτικό το αν θα κινδυνέψει ή αν θα καταστρέψει. Ο ρόλος του γονιού εκτός των άλλων είναι να μην κινδυνέψει το παιδί του, είτε σωματικά είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Δηλαδή όταν ένα παιδί κάνει τραμπάλα στο κάγκελο του μπαλκονιού, τι θα πεις; Ότι πρέπει να το βιώσει;; Όχι νομίζω ότι είναι κάτι που δεν θα πειράξει αν δεν το κάνει.
Επίσης δεν συμφωνώ με την καταστροφή. Σίγουρα θα κάνει ζημιές κατά λάθος, αλλά όταν το κάνει επίτηδες και δεν το συννετίσεις, τότε θα μάθει ότι να μη σέβεται το χώρο γύρω του.

Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Lugar.
Όταν τίθεται θέμα ζωής και θανάτου, αλλάζουν τα πράγματα. Σπάνια όμως συμβαίνει αυτό. Τις περισσότερες φορές, είμαστε υπερβολικοί με τα παιδιά και τους κινδύνους που διατρέχουν να χτυπήσουν.
Δεν είναι καθόλου σπάνιο και μπορώ να σου πω ότι ένα παιδί μπορεί να πάθει κακό από πολύ απλά πράγματα: Από ποτήρια που σπάει, από το ότι τρέχει χωρίς να υπολογίζει δρόμους και αυτοκίνητα, από μικροπράγματα που μπορεί να καταπιεί, από το να χοροπηδάει πάνω στον καναπέ ή στο κρεββάτι του, από το πηρούνι με το οποίο τρώει, ακόμα και από το ίδιο το φαγητό του όταν τρώει και ταυτόχρονα κινείται έντονα, κλπ, κλπ.
Δεν σημαίνει βέβαια ότι θα κλείσουμε ένα παιδί σε γυάλα ή ότι θα το μουρλάνουμε στην τιμωρία και θα το καταντήσουμε στρατιωτάκι, επειδή υπάρχουν κίνδυνοι γύρω μας. Όμως για φαντάσου να έχεις ένα παιδάκι, που πρέπει να το προσέχεις όλη μέρα, να έχεις να κάνεις ένα σωρό δουλειές μέσα και έξω από το σπίτι, να έχεις χίλια πράγματα στο κεφάλι σου και αυτό να σου ζητάει συνέχεια την προσοχή σου και επειδή κάποιες στιγμές δεν την έχει, να θυμώνει και να κλαίει ή να κάνει ζημιές;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 12:49, 29-08-08:

#236
Πάντως εκτός από την σωματική βία υπάρχει και η λεκτική και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι όλοι οι γονείς έχουν προβεί σε αυτή τη λύση. Άλλο σωματική βία στο παιδί η οποία περιορίζεται στην απλή πειθάρχηση του σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις (και η οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φτάνει τα όρια του ξυλοδαρμού) όταν οι άλλες μέθοδοι δεν λειτουργούν, και άλλο η σωματική βία για οποιοδήποτε σκοπό. Και το τράβηγμα του αυτιού είναι βία αλλά είναι αναγκαία. Και πιστεύω κιόλας χωρίς να είμαι ειδικός ότι τη βία οι γονείς την χρησιμοποιούν όχι τόσο για εκδίκηση αλλά για να δείξουν στο παιδί τους το ότι η πράξη του είναι λάθος και έχει συνέπειες. Έτσι θέλω να φαντάζομαι τουλάχιστον...

Υ.Γ. Υπάρχει η περίπτωση της έντονης βίας στα παιδιά οπότε αυτά αντιμετωπίζουν πολλά προβλήματα στη ζωή εξαιτίας του φόβου για τον άλλο

Υ.Γ.1 Υπάρχει και η περίπτωση να βγει ένα παιδί κακομαθημένο εξαιτίας της minimum πειθαρχίας

Υ.Γ.2 Έλεοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοος δεν μπορείς να λες σε ένα πατέρα ότι μιλάει άσχημα για τα παιδιά του και ότι τα λυπάσαι...

Υ.Γ. 3 Μπορεί να είστε γονείς αλλά με μπερδέψατε ομαδικά. Ελπίζω να γράψει και κάποιος παιδαγωγός για το αν επιτρέπεται η βία στην ανατροφή του παιδιού και να σχολιάσει την άποψη μου

Φίλε buggs έχεις πρόβλημα στη διατύπωση και έτσι αν και εμπεριέχεται κάποια αλήθεια σε αυτά που λες χάνεις το δίκιο σου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 12:49, 29-08-08:

#237
Σιμπίλλιαν,
Διαφωνώ μόνο σ'αυτό το σημείο.

Ο θυμός και ο πόνος, η ανσφάλεια και η συναισθηματική αστάθεια θα έρθουν είτε το θέλουμε είτε όχι. Είναι, όμως, προτιμότερο να μην τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι.

Αν δε φάει ξύλο, δηλαδή ένα παιδί δε θα νιώσει πώς είναι να πληγώνεσαι; Θα μείνει αδιάφορο και εκτός πραγματικότητας; Δεν έρχεται σε επαφή μόνο με εμάς το παιδί. Αν εμείς δεν του τις ρίξουμε, θα πονέσει αλλιώς. Στο σχολείο, στο παιχνίδι, παντού. Είναι ανάγκη να το επιβαρύνουμε και εμείς;

* Όντως, υπάρχει κάποιος ειδικός εδώ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lugar

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη lugar
H lugar αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 52 ετών . Έχει γράψει 810 μηνύματα.

H lugar έγραψε στις 12:54, 29-08-08:

#238
Πάντως δεν νομίζω πως άμα όλοι οι υπόλοιποι τρόποι λειτουργούν θα υπάρχει νοήμων γονιός που θα δείρει το παιδί του για να μάθει πως είναι ότι πονάει.
Μόνο κάτι φασίστες πατεράδες προκαλούσαν τα παιδιά τους ώστε να μην τα δείρουν ποτέ άλλοι έξω.... ναι και αυτό το έχω ακούσει!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:01, 29-08-08:

#239
Fantasmene, κανείς παιδαγωγός και κανείς παιδοψυχολόγος δεν θα σου πει ποτέ ότι επιτρέπεται η βία. Καταρχήν σε σχολείο απαγορεύεται δια ροπάλου να αγγίξεις τα παιδιά και πολύ σωστά! Και ξεκαθαρίζοντας ότι υπό τον όρο βία εννοούμε, πολύ ελαφριάς μορφής (ούτε καν τράβηγμα αυτιού), δεν θα σου πεί επίσης κανείς αν επιτρέπεται!

Αυτό που θα σου πουν όλοι οι ενημερωμένοι παιδαγωγοί και παιδοψυχολόγοι, είναι ότι τα παιδιά για να μεγαλώσουν σωστά χρειάζονται όρια! Αυτό είναι το πιο σημαντικό, γιατί χωρίς αυτό δεν αισθάνονται ασφάλεια!!!!
Και επίσης πολύ σημαντικό, είναι να μάθουν να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους, μεταξύ αυτών και τα αρνητικά, όπως ο θυμός, η λύπη, η απογοήτευση, η άρνηση των άλλων!

Όταν δημιουργείς έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, δεν κάνεις καλό στο παιδί σου!!

Ως παιδαγωγός μιλάω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 13:05, 29-08-08:

#240
Αρχική Δημοσίευση από cibyllian
Μάλλον εννοείς, που δεν έχει δαμαστεί! άλλο δαμάζω και άλλο δέρνω!
Σ'αυτο υποθέτω θα ήταν καλύτερα να ρωτήσουμε το μασταγκ πως το βλεπει. Το μαστίγιο, το σκοινί, τη σέλα και φυσικα εσένα στο σβέρκο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 13:05, 29-08-08:

#241
Αρχική Δημοσίευση από cibyllian
Όταν δημιουργείς έναν κόσμο αγγελικά πλασμένο, δεν κάνεις καλό στο παιδί σου!!
Φυσικά.

Το να μη δέρνεις το παιδί σου, δεν δημιουργεί έναν κόσμο "αγγελικά πλασμένο".

Το να μη βάζεις όρια, όπως είπες πολύ σωστά, είναι που προκαλεί προβλήματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 13:14, 29-08-08:

#242
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
Φίλε buggs έχεις πρόβλημα στη διατύπωση και έτσι αν και εμπεριέχεται κάποια αλήθεια σε αυτά που λες χάνεις το δίκιο σου
Το δίκιο μου δεν το χανω, αφου έχω τα απότελέσματα, πάνω στα παιδιά μου, να με δικαιώνουν. Απλά κάπόιοι προτιμούν να πιάνονται απο τις λέξεις, αντί να επικεντρώνουν στην ουσία

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:16, 29-08-08:

#243
Αρχική Δημοσίευση από Nininaou
Σιμπίλλιαν,
Διαφωνώ μόνο σ'αυτό το σημείο.

Ο θυμός και ο πόνος, η ανσφάλεια και η συναισθηματική αστάθεια θα έρθουν είτε το θέλουμε είτε όχι. Είναι, όμως, προτιμότερο να μην τα προκαλούμε εμείς οι ίδιοι.

Αν δε φάει ξύλο, δηλαδή ένα παιδί δε θα νιώσει πώς είναι να πληγώνεσαι; Θα μείνει αδιάφορο και εκτός πραγματικότητας; Δεν έρχεται σε επαφή μόνο με εμάς το παιδί. Αν εμείς δεν του τις ρίξουμε, θα πονέσει αλλιώς. Στο σχολείο, στο παιχνίδι, παντού. Είναι ανάγκη να το επιβαρύνουμε και εμείς;

* Όντως, υπάρχει κάποιος ειδικός εδώ;
Εγώ νινινάου δεν λέω να δέρνεις ένα παιδί για να πονέσει, ούτε και να το κάνεις με το παραμικρό! Και βέβαια υπάρχουν και παιδιά, που δεν θα χρειαστεί ποτέ να τα δείρεις.
Μιλάω πάντα για περιπτώσεις, που το παιδί δεν συνετίζεται αλλιώς! Και σε ηλικίες πάντα, που δεν αντιλαμβάνεται με άλλο τρόπο.
Ένα παιδί π.χ. 10 χρονών, δεν χρειάζεται να το δείρεις! Θα πρέπει μέχρι τότε να έχεις καταφέρει να βρεις φόρμουλα επικοινωνίας με αυτό το παιδί. Αν δεν το έχεις καταφέρει, κάπου φταίς κι εσύ.

Και βασικά όλα αυτά τα παραθέτω απέναντι στην άποψη που λέει "ποτέ δεν πρέπει να ακουμπήσεις ένα παιδί, γιατί θα του δημιουργήσεις τραύματα". Δηλαδή όσοι φάγαμε 1-2 στον ποπό μικροί, έχουμε τραύματα;;;;
Ή όσοι γονείς ρίξουν 1-2 στο πιτσιρίκι, που τους έχει βγάλει εκτός εαυτού, είναι απαράδεκτοι;;;
Και βασικά δεν δέχομαι από κανέναν που δεν έχει ζήσει 24/7 με ένα παιδί, να μου πεί ότι ποτέ δεν θα το χτύπαγε, γαιτί απλά δεν το ξέρει. Μπορεί και να το έκανε, μπορεί και όχι.
Και κάτι άλλο, τα τραύματα που θα δημιουργηθούν σε μεγαλύτερες σε ένα παιδί, που δεν έχει μάθει να έχει όρια, είναι πολύ χειρότερα από μια -δυο ξυλιές.

Και ξανά σαν παιδαγωγός θα σου πω, ότι υποχρέωση του γονιού είναι να μάθει στο παιδί του να διαχειρίζεται και τα αρνητικά πράγματα. Να σέβεται και τον γονιό και τα άλλα μέλη της οικογένειας. Να το προετοιμάσει για αυτό που θα συνατήσει έξω, στο σχολείο αρχικά και έπειτα στη ζωή του. Δεν φτιάχνεις άλλο "κόσμο" στο σπίτι, αλλά ζεις φυσιολογικά. Έτσι θα μάθει να αντιμετωπίζει και τον έξω κόσμο. Αλοίμονο, αν ένα παιδί δεν δει το γονιό του θυμωμένο ή απογοητευμένο, όπως θα τον δει και χαρούμενο. Είναι ανθρώπινα όλα τα συναισθήματα και το παιδί είναι άνθρωπος!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:26, 29-08-08:

#244
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Σ'αυτο υποθέτω θα ήταν καλύτερα να ρωτήσουμε το μασταγκ πως το βλεπει. Το μαστίγιο, το σκοινί, τη σέλα και φυσικα εσένα στο σβέρκο...
Καταρχήν κάθεσαι στην πλάτη και όχι στο σβέρκο! Δεύτερον το μαστίγιο σε ένα άλογο που αισθάνεται ασφάλεια με τον ιππέα του δεν είναι πάντα απαραίτητο, τρίτον το άλογο αισθάνεται ασφάλεια όταν έχει τον έλεγχο ο ιππέας
Και τέταρτον το άλογο δεν είναι παιδί, είναι ζώο και άρα δεν μπορείς να του μιλήσεις!!!!!

Παρ' όλ' αυτά και στο άλογο με την ήρεμη και καλή συμπεριφορά, έχεις περισσότερες πιθανότητες να επιτύχεις κάτι, παρά με το ξύλο. Και αν ίππευες θα ήξερες ότι μαστίγιο χρησιμοποιείς, μόνο όταν χρειάζεται και χωρίς να χτυπήσεις πολύ το ζώο και πάντα για λόγους ασφάλειας δικής σου, αλλά και του ζώου, διότι πρέπει να το σέβεσαι πάνω απ' όλα!

Σόρυ για το οφ!!!!! Βγάλτε το αν ενοχλεί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Κακή Επιρροή
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6,729 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε στις 13:27, 29-08-08:

#245
έχω φάει αρκετό ξύλο απ τη μάνα μου σαν παιδί καθότι ήμουν ατίθαση αλλά νομίζω βγήκα μια χαρά (αν κάποιος έχει αντίρρηση να μου το πει )
παρόλα αυτά η βία (είτε σωματική είτε λεκτική) είναι κάτι που θα προσπαθήσω να μην χρησιμοποιήσω στο παιδί μου
είμαι σίγουρη όμως ότι θα υπάρξουν φορές που θα κάνω λάθη ως γονέας
δεν υπάρχει γονιος χωρίς λάθη
είμαι σίγουρη ότι κάποια στιγμή θα ρίξω μία στον ποπό... το βλέπω, το αισθάνομαι

όταν βλέπω ότι το παιδί μου αυτή τη στιγμή (10 μηνών) του λέω "μη αυτό" και το λέω ήρεμα... και το καταλαβαίνει... και με κοιτάει και χαμογελάει και το κάνει ξανά επιτόπου....
ξέρω ότι δεν θα έχω για πάντα την υπομονή να του ξαναπώ "μη αυτό" και να του εξηγήσω το γιατί ξανά και ξανά και ξανά εσαεί.

Δε μπορώ όμως να απολογηθώ για το ότι δεν θα έχω πάντα τον καλύτερο ή τον σωστότερο τρόπο
Νομίζω ότι αυτό που μετράει περισσότερο είναι οι προθέσεις μου
Και οι προθέσεις μου δεν είναι να δείξω ότι εγώ ως μεγαλύτερη και δυνατότερη έχω την ικανότητα να δαμάσω το παιδί μου κατά τα θέλω μου
Μπορώ και να το δέσω αν χρειαστεί... θα το κάνω όμως?
Πολλά μπορώ να του κάνω τα οποία δεν θα τα κάνω φυσικά
Και τον τόνο της φωνής μου ήδη τον υψώνω για να καταλάβει την διαφορά ανάμεσα στο "καλό" και στο "κακό"
Δεν είναι αυτό ένα είδος βίας? Το να του δυνατά κοφτά κι απότομα "μη" ή "όχι"?
Με κάποιο τρόπο όμως πρέπει να το βοηθήσω να μάθει
Κι όχι, δεν είναι λύση να το αφήσω να πάθει ηλεκτροπληξία για να καταλάβει ότι δεν βάζουμε τα δάχτυλα μας στην πρίζα
Και ναι, όσο και να ασφαλίσω τις πρίζες μου, αν θέλει θα βρει τρόπο να χώσει ότι μπορείς να φανταστείς μέσα στην πρίζα
Τις προάλες τον άφησα απ το βλέμμα μου για περίπου 15 δευτερόλεπτα...
Τον βρήκα να έχει ανοιξει τον φούρνο και να έχει σκαρφαλώσει πάνω στην πόρτα
(αφού φυσικά είχε βγάλει πρώτα την ασφάλεια)
Στην αρχή γέλασα με το θέαμα... μετά αναλογίστηκα τον κίνδυνο
Ο κίνδυνος παραμονεύει στα απλά πραγματάκια... εκεί που είμαστε σίγουροι ότι το παιδί μας είναι ασφαλές
Στο δρόμο, δε θα κινδυνέψει ποτέ, γιατί πολύ απλά θα το κρατάω πάντα απ το χέρι.

Δεν ξέρω αν καταλαβαίνετε τι προσπαθώ να πω...
Δεν υπάρχει απόλυτο σωστό ή λάθος
Δεν υπάρχει ο σούπερ γονιός που τα κάνει όλα τέλεια που δεν χάνει ποτέ την υπομονή του που είναι πάντα χαμογελαστός κι έτοιμος για όλα
Άλλωστε, δεν νομίζω ότι είναι και σωστό ένα παιδί να μεγαλώνει με την αίσθηση του τέλειου γονιού γιατί αυτό είναι ένα ψέμα
Καλύτερα λοιπόν το παιδί μου να μεγαλώνει με την αλήθεια του ότι η μαμά του πότε πότε δεν αντέχει άλλο και φωνάζει ή του δίνει και μία στον ποπό και να μην κινδυνεύει, παρά να προσπαθώ να είμαι τέλεια να μην τα καταφέρνω φυσικά και να είμαστε όλοι μας δυστυχισμένοι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Nininaou (Ρηνούλα)

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Nininaou
H Ρηνούλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 635 μηνύματα.

H Nininaou μουντζούρωσε και έγραψε στις 13:28, 29-08-08:

#246
Σιμπίλ,

Για να δει τον γονιό του, ένα παιδί, απογοητευμένο ή θυμωμένο δεν είναι ανάγκη να φάει ξύλο, ούτε να υποστεί βία οποιουδήποτε είδους.

Θα αποτελούσε υποκρισία απέναντι στο παιδί, το να μην δείχνει ο γονέας τα συναισθήματά του. Είναι και σχεδόν αδύνατο κάτι τέτοιο. Δεν είναι όμως το ξύλο η μόνη ειλικρινής έκφραση του θυμού ή της απογοήτευσης.

+1 Στο οφφ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Buggs
Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 56 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε στις 13:31, 29-08-08:

#247
Μιλάμε τοσες μερες και, ειδικα αυτοί που ειναι πολυ επικριτικοί, και που στο σύνολο τους ΔΕΝ έχουν παιδιά, δεν έχουν καταλάβει, κι ας ειπώθηκε επανειλλημένως, ότι το ξύλο στο παιδί σου, είναι το έσχατο μέσο, το οποίο μάλιστα σε πληγώνει και πάρα πολύ όταν το κάνεις.

Οτι κάθε γονεας πόυ αγαπάει το πάιδί του προσπαθεί με κάθε τρόπο να το αποφύγει. Μιλάνε όλοι αυτοί απο την οπτική γωνία της κριτικής προς ανθρώπους που δέρνουν τα παιδιά τους εν βρασμώ ψυχής, ή επι τουτοις για να τους σπάσουν τον τσαμπουκά.

Ομως αυτά δεν είναι εκπαίδευση, ανήκουν σε μία ψυχιατρική διερεύνηση και δεν νομιζω ότι έχουν την παραμικρή σχέση με την εκπαιδευτική διερεύνηση και χρησιμότητα που επιζητούμε εδώ μεσα στην φράση "Το ξύλο βγήκε απο τον παράδεισο"

Και ναι, όλα τα παιδιά είναι ζώα αρχικα, εμείς τα κάνουμε ανθρώπους. Αν εσείς οι θεωρητικοι περιμένετε να γίνου ντα δικά σας μόνα τους ή με την εγκυκλοπαίδεια, μάλλον έχετε προαποφασίσει τα παιδιά σας να τα εκπαιδεύσουν βασικά ο παπούς και η γιαγιά, ο παιδικός σταθμός και η τηλεόραση. Υπο τέτοιες συνθήκες μάλλον θα ήταν καλύτερο να μήν τα κάνετε καν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Neraida (Bitch...)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Neraida
H Bitch... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,916 μηνύματα.

H Neraida Twisted Mind... έγραψε στις 13:49, 29-08-08:

#248
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Και ναι, όλα τα παιδιά είναι ζώα αρχικα, εμείς τα κάνουμε ανθρώπους. Αν εσείς οι θεωρητικοι περιμένετε να γίνου ντα δικά σας μόνα τους ή με την εγκυκλοπαίδεια, μάλλον έχετε προαποφασίσει τα παιδιά σας να τα εκπαιδεύσουν βασικά ο παπούς και η γιαγιά, ο παιδικός σταθμός και η τηλεόραση. Υπο τέτοιες συνθήκες μάλλον θα ήταν καλύτερο να μήν τα κάνετε καν.
Απο το συμπερασμα σου αυτο, διαφαινεται και ποσο καλα εσυ εχεις αντιληφθει την αποψη των υπολοιπων...Και το οποιο κρινω ως απαραδεκτο...
Η αρνητικη ειναι απο μενα σε περιπτωση που αναρωτηθεις...

Και κοφτα θα μιλησεις στο παιδι, και επιβλητικα και αποτομα...το χερι παραυτα μπορει να μεινει μακρια...Και δε μιλαμε για μια - δυο ξυλιες το τριμηνο που λεει ο λογος...γιατι εαν αυτο ηταν το ζητημα, τοτε ολη αυτη η συζητηση των τοσων σελιδων εχει γινει χωρις λογο, αφου ολοι συμφωνουν για τις 2-3 ξυλιες ως εσχατη λυση σε ειδικες περιπτωσεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:49, 29-08-08:

#249
Νινινάου σου ξαναλέω, δεν είπα έγω ότι το ξύλο είναι η μόνη λύση ή η μόνη έκφραση θυμού.
Αυτό που λέω είναι ότι δεν έγινε και τίποτα, αν ένα παιδάκι φαέι και 1-2 στον ποπό, όταν η κατάσταση φτάνει στο απροχώρητο.

ΚουΕ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!
Και ναι ως γονείς όλοι θα κάνουμε λάθη.

Και να προσθέσω κάτι ακόμα. Υπάρχει περίπτωση μια τιμωρία, παιδαγωγικώς αποδεκτή, να είναι χειρότερη για ένα συγκεκριμένο παιδί από το ξύλο: Ενα παράδειγμα, που είδα μπροστά μου:
Είμασταν σε ένα σπίτι, που είχαν ένα μικρό κοριτσάκι 4 χρονών.
Το πιτσιρίκι είχε βάλει στο μάτι, από πριν μια κολώνια της μαμάς του. Η μαμά, πριν πάμε εμείς εκεί προφανώς, του είχε επανειλημένα πει να μην την πειράξει.
Βρήκε ευκαιρία η μικρή με τον κόσμο, έφυγε από την προσοχή της μαμάς, πήγε στην κρεββατοκάμαρα, βούτηξε την κολωνια και ... μπούμ.... !
Η μαμά λοιπόν, παιδαγωγός και αυτή, είπε με πολύ ήρεμο τρόπο στη μικρή, ότι "σου είπα 100 φορές να μην το πειράξεις, γιατί είναι δικό μου. Εσύ το πείραξες και το έσπασες. Εγώ λοιπόν στεναχωρήθηκα και γι' αυτό θα χαλάσω κι εγώ ένα παιχνίδι σου. Και έτσι έπραξε. Ε, η μικρή έκλαιγε 2 μέρες, δεν ηθελε να φάει, δεν κοιμήθηκε εκείνο το βράδυ και γενικώς..... χαμός!". Το κοριτσάκι είναι 15 τώρα και ακόμα θυμάται, πόσο είχε της είχε στοιχίσει. Και βέβαια εννοείται ότι μετά εξακολούθησε να κάνει σαν παιδί ζημιές.
Αυτό δεν είναι τραύμα;;; Και όμως, παιδαγωγικά είναι αποδεκτό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 13:57, 29-08-08:

#250
Αρχική Δημοσίευση από Buggs
Μιλάμε τοσες μερες και, ειδικα αυτοί που ειναι πολυ επικριτικοί, και που στο σύνολο τους ΔΕΝ έχουν παιδιά, δεν έχουν καταλάβει, κι ας ειπώθηκε επανειλλημένως, ότι το ξύλο στο παιδί σου, είναι το έσχατο μέσο, το οποίο μάλιστα σε πληγώνει και πάρα πολύ όταν το κάνεις.

Οτι κάθε γονεας πόυ αγαπάει το πάιδί του προσπαθεί με κάθε τρόπο να το αποφύγει. Μιλάνε όλοι αυτοί απο την οπτική γωνία της κριτικής προς ανθρώπους που δέρνουν τα παιδιά τους εν βρασμώ ψυχής, ή επι τουτοις για να τους σπάσουν τον τσαμπουκά.

Ομως αυτά δεν είναι εκπαίδευση, ανήκουν σε μία ψυχιατρική διερεύνηση και δεν νομιζω ότι έχουν την παραμικρή σχέση με την εκπαιδευτική διερεύνηση και χρησιμότητα που επιζητούμε εδώ μεσα στην φράση "Το ξύλο βγήκε απο τον παράδεισο"

Και ναι, όλα τα παιδιά είναι ζώα αρχικα, εμείς τα κάνουμε ανθρώπους. Αν εσείς οι θεωρητικοι περιμένετε να γίνου ντα δικά σας μόνα τους ή με την εγκυκλοπαίδεια, μάλλον έχετε προαποφασίσει τα παιδιά σας να τα εκπαιδεύσουν βασικά ο παπούς και η γιαγιά, ο παιδικός σταθμός και η τηλεόραση. Υπο τέτοιες συνθήκες μάλλον θα ήταν καλύτερο να μήν τα κάνετε καν.
Όπως εσύ δεν θες να σε κρίνουν οι άλλοι για τη μέθοδο διαπαιδαγώγησης, που χρησιμοποιείς στα παιδιά σου ... Έτσι κι εσύ μην τους κρίνεις και μην τους ειρωνεύσαι για τις απόψεις τους. Έχουν κάθε δικαίωμα, να πιστεύουν ότι νομίζουν.
Και ναι, μπορεί να μη χρειστεί να δείρουν τα παιδιά τους. Δεν μπορείς να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνουν.
Και επειδή λες ότι δεν έχουν πείρα, θα έπρεπε να είσαι πιο επιεικής μαζί τους και να τους μιλάς με πιο ήπιο τρόπο και με πιο θεμελιωμένα επιχειρήματα, γιατί μόνο έτσι θα προσφέρεις κάτι θετικό με την πείρα σου. Το να βάζεις τον άλλο στον τοίχο, δεν νομίζω ότι τον πείθει.

Ααα ... και η έκφραση "εν βρασμώ ψυχής" χρησιμοποιείται για εγκλήματα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους