Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,094 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,072 μηνύματα σε 74,651 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Randy Pausch - Η τελευταία διάλεξη

rosa azul

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη rosa azul
H rosa azul αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,105 μηνύματα.

H rosa azul έγραψε στις 00:06, 09-02-11:

#1
Με αφορμη μια προσωπικη εμπειρια και ενα ιατρικο/κοινωνικο θεμα που παραμενει παντα ''καυτο και επικαιρο και που εισβαλει πλεον στα σπιτια ολο και περισσοτερων ανθρωπων...,αποφασισα να αναρτησω μια εκπληκτικη....διδακτικη για ολους μας υγειεις και μη...διαλεξη -την τελευταια διαλεξη-ενος Αμερικανου καθηγητη ,του Randy Pausch ο οποιος τη δινει στους φοιτητες του ....χτυπημενος πλεον απο την επαρατη νοσο ως παρακαταθηκη για τα παιδια του...Προκειται για μια συγκλονιστικη καταθεση ψυχης και λυπαμαι μονο που δεν διατιθεται με ελληνικους υποτιτλους για τους φιλους μας που δεν γνωριζουν την Αγγλικη...





Τα σχολια και οι αποψεις σας θα ηταν ευπροσδεκτα...για το πως θα βιωνατε εσεις μια τετοια κατασταση ειτε ως ασθενεις ,ειτε ως συγγενεις ασθενων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

passenger123 (Δημήτρης)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη passenger123
Ο Δημήτρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Υπεύθυνος πωλήσεων . Έχει γράψει 123 μηνύματα.

O passenger123 έγραψε στις 03:37, 09-02-11:

#2
Πραγματικά η διάλεξη αυτή με ..συγκλόνισε και για τα μηνύματα που ο Randy Pausch μας πέρασε αλλά και για την ψυχική δύναμη αυτού του ανθρώπου ο οποίος έκανε κάτι τέτοιο όχι γιά να νοιώσουμε λύπηση , όπως τονίζει ο ίδιος , αλλά για να μας δείξει πώς πρέπει να ζούμε αλλά και πως πρέπει να ..φεύγουμε από την εδώ ζωή .
Μόνο λύπηση δεν ένοιωσα , αντίθετα αισθάνθηκα μιά ζεστή αύρα ζωής την οποία εξέπεμπε αυτός ο τίμιος και καλός άνθρωπος .

Το άν έχω βιώσει κάτι παρόμοιο φίλη μου ..θα απαντήσω θετικά μιάς και έχασα τον αγαπημένο μου πατέρα απο την νόσο αυτή

Γιά αρκετά χρόνια τον συντρόφευσα στο κρεβάτι του πόνου , προσπαθώντας να τον βοηθήσω με όλες μου τις δυνάμεις ..και στο τέλος όταν πλέον η ασθένεια είχε κάνει μετάσταση ακόμη και στον λαιμό του ..επικοινωνούσαμε μόνο με τα μάτια και τις ψυχές μας .
Εκείνο που ένοιωθα πάντα ακόμη και αν εγώ ήμουνα ο δυνατός και όχι ο καθηλωμένος στο κρεβάτι ήταν μιά άπειρη δύναμη που μου περνούσε όταν μου έσφιγγε δυνατά το χέρι.
Δεν θα ξεχάσω τα τελευταία του λόγια όταν μπορούσε να μιλήσει ακόμη ..<<Δημήτρη ..ψηλά το κεφάλι..>> ..
Πρέπει όλοι να δούμε μέσα απο τα μάτια αυτών των ανθρώπων .. να περάσουμε νοερά στην άλλη πλευρά δίπλα τους , να αντιμετωπίσουμε κατάματα την ασθένεια αυτή και να καταλάβουμε τελικά το νόημα της ζωής ..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ἅλς

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη ἅλς
Ο ἅλς αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 2,081 μηνύματα.

O ἅλς Παυση πλου σε αυτη τη θαλασσα .... έγραψε στις 15:44, 09-02-11:

#3
Συγκλονιστικό! Δεν ξέρω αν θα είχα τη δύναμη να μιλάω για έναν επικείμενο θάνατό σαν ένα απλό & άνευ σημασίας γεγονός! Θέλει δύναμη ψυχής και κουράγιο, πολύ κουράγιο! Ο θάνατος είναι πολύ μα πολύ άγριο "πράγμα"!! Λένε ότι όταν χάσεις κάποιον βρίσκεις τη δύναμη και το ξεπερνάς. Δεν το ξεπερνάς, πονάς το ίδιο όσος καιρός και να περάσει απλά μαθαίνεις να ζήσεις μ΄αυτό , με την απώλεια. Και πολλές φορές κάνεις σχέδια ότι θα δεις, θα συναντήσεις αυτούς που έχασες! Δεν είναι τρελό!!! Μπορεί να το καταλάβει μόνο όποιος έχει χάσει κάποιον που αγαπούσε (αγαπά) πολύ!!
Δεν νομίζω ότι μπορείς να συμβουλέψεις κάποιον για το πως θα αντιμετωπίσει το θάνατο, την απώλεια, τον πόνο! Θέλει δύναμη (που δεν είναι εύκολο το αντίθετο μάλιστα) να κάθεσαι δίπλα σ΄αυτόν που βιώνει την απώλεια και να μην μιλάς, να μην λες κούφια λόγια, να μην συμβουλεύεις. Να είσαι εκεί μέχρι να το συνειδητοποιήσει , μέχρι να γίνει μέρος της ύπαρξής του και να μπορεί να ζει μ΄αυτό!Είναι κάτι που το έχω ζήσει και αυτή είναι εμπειρία μου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους