Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,106 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,276 μηνύματα σε 74,663 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αυτοτραυματισμός

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη suspiria
H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε στις 11:14, 04-08-07:

#1
Σκέφτηκα να κάνω μία αναφορά στο θέμα μιας και διάβασα σε ένα blog οτι ο αυτοτραυματισμός είναι κάτι που ηθελημένα δέχεται αδιαφορία από την ελληνική χώρα ακόμα και στα διδακτικά βιβλία της ψυχολογίας/ψυχιατρικής. Για να μη κρυβόμαστε, είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει και εν συνεχεία θα σας πω τι ζητάω από το thread.

(Έψαξα λίγο και δεν βρήκα ανάλογο θέμα στο forum. Πιστεύω η κατηγορία είναι η σωστή.)

Αρχικά τα βασικά θεωρητικά σχετικά με τον αυτοτραυματισμό:

_._

Ορισμός


Ο αυτοτραυματισμός είναι μία κίνηση σωματικής βλάβης του εαυτού από πρόθεση, χωρίς όμως να στοχεύει στην αυτοκτονία. Εκδηλώνεται με κοψίματα, εγκαύματα, γρατζουνιές, χτυπήματα, ξερίζωμα των μαλλιών ή ακόμα και σπάσιμο των οστών, που προκαλούνται από το ίδιο το άτομο στον εαυτό του.


Αίτια


Η αυτοτραυματική συμπεριφορά εμφανίζεται κυρίως σε άτομα που πάσχουν από ψυχικές διαταραχές. Μπορεί εύκολα κάποιος να χαρακτηρίσει αυτήν την πράξη ως αποτέλεσμα αδυναμίας του ατόμου να ανταπεξέλθει στις δύσκολες καταστάσεις της ζωής του που το πιέζουν ψυχολογικά. Δηλαδή, πιο απλά, ένα άτομο, μέσω του πόνου που θα προκαλέσει στο σώμα του θα απελευθερώσει τον ψυχολογικό του πόνο και κυρίως την ένταση, τα οποία είναι συνέπειες της καταπίεσης που δέχεται το άτομο. Επίσης ο αυτοτραυματισμός σε μία συγκεκριμένη κατηγορία ανθρώπων επιφέρει χημικές αλλαγές στα νεύρα και στον εγκέφαλο ώστε με τον πόνο να νιώθουν ικανοποίηση και ευτυχία. Τέλος, μία πιθανή αιτία που οδηγεί στον αυτοτραυματισμό είναι η αυτοτιμωρία, δηλαδή το άτομο πιστεύει ότι αξίζει τον πόνο για προσωπικούς του λόγους.

Μέθοδοι


1. Κόψιμο
Το κόψιμο, γνωστό ως χαράκωμα, αναφέρεται στο σκίσιμο του δέρματος με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο (γυαλί, ξυράφι, μαχαίρι κτλπ). Γίνεται σε διάφορα σημεία του σώματος, όπως για παράδειγμα στα χέρια, στα πόδια, στο στήθος, στο πρόσωπο κ.α.

2.Εγκαύματα
Τα εγκαύματα προκαλούνται από πυρακτωμένα ή φλεγόμενα αντικείμενα που φέρνει το άτομο σε επαφή με το δέρμα του. Επίσης κάποιοι χρησιμοποιούν εύφλεκτες ουσίες όπως πετρέλαιο, αλκοόλ, υγρό αναπτήρων κα. Τα εγκαύματα γίνονται σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, παρομοίως με τα κοψίματα.

3.Χτυπήμα
Εδώ τα άτομα αυτοτραυματίζονται, χτυπώντας τον εαυτό τους με γροθιές, κυρίως σε σημεία του κεφαλιού ή των μηρών.

4.Ξύσιμο
Το ξύσιμο ως αυτοτραυματική συμπεριφορά χαρακτηρίζεται όταν γίνεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος σε αυξημένη ένταση, διάρκεια και συχνότητα. Συνήθως το ξύσιμο γίνεται με τα νύχια του χεριού, αλλά μερικές φορές χρησιμοποιούνται και αιχμηρά αντικείμενα όπως χτένες, μολύβια, μαχαίρια κ.α. Επίσης, το ξύσιμο είναι ένα είδος αυτοτραυματισμού που πολλές φορές υιοθετείται ασυνείδητα.

5. Υπερβολικό δάγκωμα των νυχιών
Το δάγκωμα των νυχιών είναι μία πολύ διαδεδομένη συνήθεια, ωστόσο αποτελεί αυτοτραυματισμό όταν γίνεται με υψηλότερη σοβαρότητα και συχνότητα. Για παράδειγμα ένα υπερβολικό δάγκωμα των νυχιών μπορεί να επιφέρει τραυματισμό και πληγές στα νύχια ή στις παρανυχίδες.

6.Ξερίζωμα μαλλιών (Τριχοτιλλομανία)
Τριχοτιλλομανία είναι η επαναλαμβανόμενη και υπερβολική αφαίρεση τριχών από το ίδιο το άτομο, και έχει ως αποτέλεσμα την αξιοσημείωτη αραίωση των μαλλιών. Συνήθως οι τρίχες αφαιρούνται από τα μαλλιά της κεφαλής ή της βλεφαρίδες .

7.Σπάσιμο Οστών
Το σπάσιμο οστών αποτελεί σπανιότερη μορφή αυτοτραυματισμού, αλλά σοβαρής επικινδυνότητας. Συνήθως τα άτομα σπάνε τα κόκαλα τους με βαριά αντικείμενα (τούβλα, πέτρες κ.α.) ή εργαλεία (σφυριά κ.α.). Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις που τα άτομα επίτηδες πέφτουν σε τοίχους ώστε να καταφέρουν τον εν λόγω αυτοτραυματισμό.

_._

πηγή

Επίσης παραθέτω ένα θέμα, επίκλησης στη λογική με τεκμήρια:

_._

Νέα Υόρκη

Σχεδόν μια στις τέσσερις νεαρές γυναίκες ηθελημένα αυτοτραυματίζονται, συμπεριφορά που σχετίζεται έντονα με την κατάχρηση αλκοόλ και ουσιών, τις απόπειρες αυτοκτονίας, και τις διατροφικές διαταραχές, σύμφωνα με νέα ιταλική μελέτη που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Journal of Clinical Psychiatry. Οι γυναίκες μεταξύ 18 και 25 ετών που συμμετείχαν στη μελέτη του Πανεπιστημίου της Πάδοβα με επικεφαλής την Δρ Aντζελα Φαβάρο, ανέφεραν σε ποσοστό 24% κάποιου είδους συμπεριφορά αυτοτραυματισμού τουλάχιστον μια φορά κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής τους, κυμαινόμενη από τσίμπημα του δέρματος μέχρι κόψιμο και κάψιμο. Πιο αναλυτικά, η Δρ Φαβάρο μίλησε με 934 νεαρές γυναίκες που ζούσαν σε δύο διαφορετικές περιοχές της Πάδοβα. Οι συμμετέχουσες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες αναφορικά με την αυτο-τραυματιστική συμπεριφορά: καταναγκαστική συμπεριφορά, όπως το τσίμπημα ή το δάγκωμα των νυχιών, όπου το άτομο αν και αντιστέκεται στις συμπεριφορές αυτές βιώνει ανακούφιση από την ένταση όταν επιδοθεί σ' αυτές και παρορμητική συμπεριφορά, η οποία είναι σπανιότερη και έχει σαν αποτέλεσμα την ικανοποίηση από την απελευθέρωση της έντασης. Οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους και συνήθειες όπως το δάγκωμα των νυχιών, ή το τράβηγμα των μαλλιών ως αυτοτραυματισμό αν είχαν ως αποτέλεσμα πόνο και καταστροφή ιστού του σώματος. Καταγράφηκαν συνολικά 228 υποθέσεις αυτοτραυματισμού. Οι καταναγκαστικές συμπεριφορές ήταν συχνότερες, συμβαίνοντας μεταξύ του 21,3% των νεαρών γυναικών, ενώ το 5,2% ανέφερε παρορμητική συμπεριφορά αυτοτραυματισμού. Μεταξύ των νεαρών γυναικών που ανέφεραν κάποιου τύπου συμπεριφορά αυτοτραυματισμού, το 39% δήλωσε ότι είχα εκδηλώσει τη συμπεριφορά αυτή μόνο μια ή δύο φορές, ενώ το 61% ότι είχε αυτοτραυματιστεί σκόπιμα επανειλημμένα. Σε κάθε ομάδα τελικά διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν δύο υποομάδες: το τράβηγμα των μαλλιών και το σοβαρό δάγκωμα των νυχιών, αναφερόμενα από το 15% του συνόλου του δείγματος, το τσίμπημα του δέρματος και το αυτο-δάγκωμα, στο 8%, το κόψιμο του δέρματος, ο αυτο-χαστουκισμός και το κάψιμο στο 4% και το χτύπημα του κεφαλιού ή των χεριών και το ξύσιμο του δέρματος, στο 2%. Οι γυναίκες που αυτοτραυματίζονταν είχαν υψηλότερα επίπεδα συναισθηματικής δυσφορίας συγκριτικά με τις γυναίκες που δεν ανάφεραν τέτοια συμπεριφορά, ενώ επίσης είχαν υψηλότερο σκορ σε σχετική κλίμακα για την έλλειψη οικειότητας με το σώμα τους. Οι γυναίκες που αυτοτραυματίζονταν ήταν επίσης πιθανότερο να αναφέρουν ότι είχαν υποστεί βιασμό ή είχαν κακοποιηθεί σεξουαλικά ως παιδιά, εκτός από αυτές της ομάδας του σοβαρού τραβήγματος των μαλλιών και του δαγκώματος των νυχιών. Οι διατροφικές διαταραχές ήταν επίσης συχνότερες μεταξύ των γυναικών που ανέφεραν παρορμητικές πράξεις αυτοτραυματισμού.

_._

πηγή


Και τι ζητάω από αυτό το thread; Τις απόψεις σας για τον αυτοτραυματισμό και τις μορφές του. Έχετε γνωρίσει άτομα που το κάνουν; Έχετε υποψιαστεί ποτέ γνωστούς σας για αυτή τη συμπεριφορά; Το έχετε κάνει ποτέ; Πώς το κρίνετε;

Παλιότερα είχα διαβάσει σε μία εφημερίδα για μία κοπέλα απο ξένη χώρα, που ηθελημένα πάγωνε το πόδι της μέσα σε λίτρα πάγου με στόχο να το καταστρέψει και να τις το ακρωτηριάσουν. Εν τέλει τα κατάφερε και ένιωθε, όπως δήλωνε η ίδια, πολύ καλύτερα με τον εαυτό της. Ήταν παντρεμένη με παιδιά, και όπως έγραφε στην εφημερίδα, η οικογένεια της είχε δεχτεί την επιμονή της να κόψει το πόδι της και ο σύζυγος της αν θυμάμαι καλά την είχε βοηθήσει να το παγώσει.

Μου είχε κάνει εντύπωση τότε, που η εφημερίδα το παρουσίαζε ως το τραγικότερο όλων γεγονός και μάλιστα σε πολλά σημεία ειρωνευόταν για το που έχει φτάσει η τρέλα του ανθρώπου. Αν κάποιος έχει κάποιο σχετικό άρθρο με το γεγονός ας το επισυνάψει εδώ γιατί το έψαχνα χτες και δεν το έβρισκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 16:03, 04-08-07:

#2
Το είχα διαβάσει κι εγώ αυτό το άρθρο κι είχα πάθει σοκ! Μάλιστα δεν τα κατάφερε με την πρώτη (ενώ πόναγε φρικτά καθόλη την διάρκεια) και χρειάστηκε να ξαναπροσπαθήσει (και επιπλέον εκνευρίστηκε που οι ιατροί κατάφεραν να της το σώσουν την πρώτη φορά!). Έλεγε μάλιστα πως είχε πια αποφασίσει πως δεν ήθελε και το δεύτερο της πόδι, αλλά θα το έκανε αφού ενηλικιωνόντουσαν τα παιδιά της, τα οποία φυσικά δεν ήξεραν την αλήθεια.. Θα ψάξω πάντως μήπως το βρω!

Δεν γνωρίζω κανέναν να έχει αυτοτραυματιστεί και δεν θα το έκανα ποτέ στον εαυτό μου για κανένα λόγο. Μου φαίνεται από τις πιο ιδιόρρυθμες παθολογικές καταστάσεις και με τρομάζει απίστευτα η ιδέα της ψυχοσύνθεσης ενός ανθρώπου που υπολογίζει τόσο λίγο το σώμα του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 16:06, 04-08-07:

#3
Το βρήκααααααααααααα! (είμαι χοντρό ψαχτήρι λέμε )

Η γυναίκα που δεν ήθελε τα πόδια της


ΑΠΟ ΤΟΝ ΧΡΗΣΤΟ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ mich@enet.gr, www.bavzer.blogspot.com

ΑΠΟ ΠΟΛΥ μικρή, η Αγγλίδα Σούζαν Σμιθ ένιωθε ότι «κάτι δεν πήγαινε καλά» με το σώμα της. Την περασμένη Δευτέρα, διηγήθηκε στην εφημερίδα «Γκάρντιαν», «Σε Πρώτο Πρόσωπο» (όπως ονομάζεται η στήλη), την απίθανη ιστορία της.

«ΗΜΟΥΝ ΜΟΛΙΣ 6 χρόνων όταν ένιωσα για πρώτη φορά την επιθυμία να χάσω και τα δύο μου πόδια. Οι περισσότεροι άνθρωποι θέλουν να αλλάξουν κάτι πάνω τους. Εγώ, η μόνη εικόνα που λαχτάρησα ποτέ για τον εαυτό μου ήταν να τον δω χωρίς πόδια. Ο κόσμος πιστεύει πως είμαι άρρωστη και παράξενη. Δεν γνωρίζει, ασφαλώς, ότι είμαι από τους ελάχιστους ανθρώπους στον κόσμο που πάσχουν από κάτι που ονομάζεται «Διαταραχή Σωματικής Ταυτότητας και Αρτιότητας» (στα αγγλικά, Body Identity Integrity Disorder - BIID), και που σε κάνει να θέλεις να αφαιρέσεις ένα ή και περισσότερα από τα υγιή ή άρτια μέλη του σώματός σου.

Λίγοι μπορούν να με καταλάβουν. Δεν είναι φετίχ, δεν είναι σεξουαλικό, δεν έχει καν να κάνει με την εμφάνισή μου. Απλώς δεν μπορώ να συσχετίσω τον εαυτό μου με κάποιαν που έχει δύο πόδια. Αυτή η «κάποια» δεν είμαι εγώ. Και ξέρω πως εάν θέλω να συνεχίσω να ζω τη ζωή μου, ο μόνος τρόπος είναι να απαλλαγώ από τα πόδια μου. Στα 23 μου γνώρισα τον μελλοντικό μου σύζυγο. Δεν του είπα τίποτα στην αρχή για το πρόβλημά μου. Ημουν ευτυχισμένη μαζί του, αλλά ακόμα δυστυχισμένη που είχα δύο πόδια. Πέρασε καιρός ώσπου να του μιλήσω. Δυσκολεύτηκε πολύ να με καταλάβει. Αργότερα, το αποδέχτηκε, αλλά όχι χωρίς πόνο.


ΠΡΙΝ ΑΠΟ 2 χρόνια τού ανακοίνωσα πως ήρθε ο καιρός να αφαιρέσω το πρώτο μου πόδι, το αριστερό. Η πρώτη μου απόπειρα έγινε τον Μάρτιο του 2005. Ηξερα ότι έπρεπε να σκοτώσω το πόδι μου, παγώνοντάς το, και αναγκάζοντας έτσι τους γιατρούς να μου το ακρωτηριάσουν. Πήγα λοιπόν στο Εδιμβούργο και αγόρασα 40 κιλά παγοκρυστάλλους -από αυτούς που έχουν στις δισκοθήκες για να απορροφούν τους καπνούς. Εριξα τα «παγάκια» μπροστά από τα πίσω καθίσματα του αυτοκινήτου, και κάθησα με το πόδι μου βυθισμένο μέσα σ' αυτά επί 1 ώρα. Ο πόνος ήταν απερίγραπτος. Λιποθύμησα τρεις φορές. Φοβήθηκα. Φοβήθηκα μήπως δεν κατάφερνα να πετύχω το σχέδιό μου. Οπως και έγινε! Δεν είχα κάνει όση ζημιά έπρεπε στο πόδι, και οι γιατροί το έσωσαν εύκολα.

ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟ Σεπτέμβριο έκανα τη δεύτερη απόπειρα. Αυτή τη φορά άφησα το πόδι μου βουτηγμένο μέσα στον πάγο επί 4 ώρες. Οταν δεν άντεχα άλλο, φώναξα τον άνδρα μου και με έβγαλε. Το πόδι ήταν σκληρό σαν πέτρα. Είχα εγκαύματα τρίτου βαθμού και ο πόνος ήταν ανυπόφορος. Αλλά και πάλι, δεν έφτανε αυτό για να μου το ακρωτηριάσουν. Στο νοσοκομείο, οι γιατροί έκαναν υπεράνθρωπες προσπάθειες για να μου το σώσουν. Δεν ήθελα. Εκλαιγα. Επειτα από 8 εγχειρήσεις και νοσηλεία 4 εβδομάδων, πήρα εξιτήριο.

ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ήδη την τρίτη απόπειρα. Να ξαπλώσω στις γραμμές του τρένου. Ομως, με πρόλαβαν άλλα γεγονότα. Η κατάσταση του χειρουργημένου μου ποδιού χειροτέρεψε. Επαθα μόλυνση, και επειδή υπήρχε κίνδυνος η μόλυνση να επεκταθεί στο αίμα μου, αποφασίστηκε, επιτέλους, ο ακρωτηριασμός. Εγινε τον περασμένο Ιούνιο, χωρίς κανένα πρόβλημα. Από την πρώτη στιγμή, αισθάνθηκα υπέροχα. Πιο πλήρης σαν άνθρωπος. Τώρα κάνω όλες τις δουλειές του σπιτιού πιο εύκολα. Ο άνδρας μου είναι συνεχώς στο πλευρό μου. Του υποσχέθηκα ότι θα καθυστερήσω για αρκετά χρόνια τον ακρωτηριασμό του άλλου μου ποδιού. Τόσο, ώστε να μπορούν να με κατανοήσουν και τα παιδιά μας, 10 και 15 ετών, στα οποία είπαμε πως έχασα το πόδι μου λόγω επιπλοκών από τον πρώτο «τραυματισμό» τον περασμένο Μάρτιο. Εκείνο που ξέρω στα σίγουρα, είναι ότι τώρα, για πρώτη φορά στη ζωή μου, νιώθω πως ζω».

ΥΓ.: Το Σούζαν Σμιθ είναι ψευδώνυμο.



ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 31/01/2007

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

bisbirikos

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη bisbirikos
Ο bisbirikos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 46 ετών και επαγγέλεται Μουσικός . Έχει γράψει 680 μηνύματα.

O bisbirikos έγραψε στις 16:15, 04-08-07:

#4
Αρρωστησα με το τελευταιο.
Πως αντεξε η οικογενεια της?

Τεσπα,
ειδικα για τον αυτοτραυματισμο,
υπαρχει κι η θεωρια που λεει οτι το ατομο τον κανει για να "θυμηθει" πως ειναι να ζεις κατι εντονο...(Ναι, παλι προς σεξουαλικοτητα παμε)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γιώργος

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Γιώργος
Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 8,986 μηνύματα.

O Γιώργος Je veux aller au bout de mes fantasmes έγραψε στις 16:22, 04-08-07:

#5
Αρχική Δημοσίευση από bisbirikos
ειδικα για τον αυτοτραυματισμο,
υπαρχει κι η θεωρια που λεει οτι το ατομο τον κανει για να "θυμηθει" πως ειναι να ζεις κατι εντονο...(Ναι, παλι προς σεξουαλικοτητα παμε)
Το έχουν δηλαδή σαν... υποκατάστατο του σεξ ας πούμε; Άρα ανάγεται και τούτο σε ψυχολογικά προβλήματα;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη suspiria
H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε στις 16:26, 04-08-07:

#6
Είσαι φοβερή Καγίρα Το έψαχνα όλη την ημέρα χτες

bisbirikos αυτό κάθε φορά εξαρτάται από την κατάσταση που γίνεται ο αυτοτραυματισμός

Δε νομίζω οτι κάποιος που το κάνει σε μία στιγμή έντασης και καταπίεσης, το κάνει για να νιώσει κάτι έντονο.

Αρχική Δημοσίευση από Γιώργος
Το έχουν δηλαδή σαν... υποκατάστατο του σεξ ας πούμε; Άρα ανάγεται και τούτο σε ψυχολογικά προβλήματα;
Είναι έτσι κι αλλιώς ψυχολογικό πρόβλημα, ψυχολογική δυσλειτουργία.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Χαμόγελο (Χριστίνα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Χαμόγελο
H Χριστίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Δημοσιογράφος . Έχει γράψει 46 μηνύματα.

H Χαμόγελο έγραψε στις 15:01, 05-08-07:

#7
Θυμήθηκα την ταινία Painful Secrets...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

weak and powerless

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη weak and powerless
Ο weak and powerless αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Η.Μ.Μ.Υ. . Έχει γράψει 1,432 μηνύματα.

O weak and powerless έγραψε στις 19:59, 05-08-07:

#8
εγώ πάντως μου μπήγω που και που νυχάκια στο δέρμα, μου χώνω κάνα-δυο χαστουκάκια και ρίχνω και καμμιά δαγκωνιά σε κάναν βραχίονά μου στο τσακίρ κέφι. συνήθως όταν έχω πολλά νεύρα με τον εαυτό μου ή όταν με έχουν νευριάσει/στεναχωρήσει άλλοι και δε θέλω να ξεσπάσω πάνω τους... έχω και υψηλή ανοσία στον πόνο (δλδ αν δαγκώσω το χέρι μου, δε με πονάει ιδιαίτερα, ακόμα κι αν το χω δαγκώσει τόσο που χει μελανιάσει για κάνα διημεράκι) , οπότε είναι σχετικά ανώδυνος τρόπος αντιμετώπισης της όλης κατάστασης :p.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη suspiria
H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε στις 14:18, 06-08-07:

#9
Αρχική Δημοσίευση από weak and powerless
εγώ πάντως μου μπήγω που και που νυχάκια στο δέρμα, μου χώνω κάνα-δυο χαστουκάκια και ρίχνω και καμμιά δαγκωνιά σε κάναν βραχίονά μου στο τσακίρ κέφι.
Ελπίζω να μην ειρωνεύεσαι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kakerlak
H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 1,379 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε στις 14:26, 06-08-07:

#10
Αρχική Δημοσίευση από suspiria
4.Ξύσιμο
Το ξύσιμο ως αυτοτραυματική συμπεριφορά χαρακτηρίζεται όταν γίνεται σε ένα συγκεκριμένο σημείο του σώματος σε αυξημένη ένταση, διάρκεια και συχνότητα. Συνήθως το ξύσιμο γίνεται με τα νύχια του χεριού, αλλά μερικές φορές χρησιμοποιούνται και αιχμηρά αντικείμενα όπως χτένες, μολύβια, μαχαίρια κ.α. Επίσης, το ξύσιμο είναι ένα είδος αυτοτραυματισμού που πολλές φορές υιοθετείται ασυνείδητα.
εγω παλι πολλες φορες οταν εχω νευρα η ανχος η ειμαι φοβερα κουρασμενη κ ειμαι σε υπερενταση ξυνομαι σε μεγαλο βαθμο εχω κ πολυ ευαισθητο ρευμα κ ειμαι γματη σημαδια...
παλοια το εκανα ασυνειδητα... αλλα τωρα το εχω συνηδειτοποιησει... κ ο φιλος μου το εχει παρατηρηση... ειδικα οταν εχω ρευμα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Resident Evil
H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,055 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε στις 14:30, 06-08-07:

#11
Αρχική Δημοσίευση από suspiria
1. Κόψιμο
Το κόψιμο, γνωστό ως χαράκωμα, αναφέρεται στο σκίσιμο του δέρματος με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο (γυαλί, ξυράφι, μαχαίρι κτλπ). Γίνεται σε διάφορα σημεία του σώματος, όπως για παράδειγμα στα χέρια, στα πόδια, στο στήθος, στο πρόσωπο κ.α.

Και τι ζητάω από αυτό το thread; Τις απόψεις σας για τον αυτοτραυματισμό και τις μορφές του. Έχετε γνωρίσει άτομα που το κάνουν; Έχετε υποψιαστεί ποτέ γνωστούς σας για αυτή τη συμπεριφορά; Το έχετε κάνει ποτέ; Πώς το κρίνετε;
Nαι... Το έχω κάνει... Σε μια περίοδο της ζωής μου που ένιωθα υπερβολικά πιεσμένη να είμαι τέλεια απέναντι σε όλους και σε όλα. ...Ένιωθα ότι μου ζητούσαν παραπάνω από όσα θα μπορούσα να δώσω...Και τότε το έκανα... Σε μέρη που δεν φαίνονται, ψηλά στα πόδια ή στα χέρια. Παροδικά ένιωθα καλύτερα γιατί μεταφερόταν ο πόνος αλλού (έχεις βάλει ποτέ οινόπνευμα πάνω σε πληγή???Τα ξεχνάς όλα!!!!) Η κατάσταση συνεχίστηκε για κανά 4μηνο και όχι κανείς δεν με είχε πάρει χαμπάρι... Απολύτως κανένας. Παρόλο που όταν ...αρχίζω κατί ΔΥΣΤΥΧΩΣ εθίζομαι (όπως με το κάπνισμα ), οπότε είχα φτάσει να μην περιορίζομαι στους χώρους του σπιτιού μου. Πως σταμάτησα? ¨οταν έπρεπε να γυρίσω στο πατρικό μου για καλοκαίρι ήρθε απροειδοποίητα στο σπίτι να με χαιρετήσει μια φίλη και με είδε που αιμοραγούσα (δεν είχα προλάβει να καλυφθώ και να σταματήσω την πληγή) και για να με βοηθησει είδε πως με είχα κάνει γεμάτη αμοιχές και πληγές. Με κάθησε κάτω, έκλαψα για πάρα πολλές ώρες, τα έβγαλα όλα από μέσα μου και ... ηρέμησα. Μετά από εκείνο το ξέσπασμα δεν το ξανάκανα ποτέ...

Φυσικά και νιώθω πιεσμένη και άλλες φορές στη ζωή μου από εκεί και πέρα αλλά πλέον η εναλλακτική μου όταν θέλω να "καθαρίσω" από την πίεση είναι το κλάμμα. Όπως μου είχε πει και τότε η φίλη μου "δεν αξίζει κανείς και τπτ να φέρεσαι έτσι στον εαυτό σου"... Και να σου πω την αλήθεια, looking back νιώθω πολύ ηλίθια που υπέβαλλα τον εαυτό μου σε τέτοιο μαρτύριο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

weak and powerless

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη weak and powerless
Ο weak and powerless αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Η.Μ.Μ.Υ. . Έχει γράψει 1,432 μηνύματα.

O weak and powerless έγραψε στις 14:26, 10-08-07:

#12
Αρχική Δημοσίευση από suspiria
Ελπίζω να μην ειρωνεύεσαι.
να ειρωνευτώ ποιόν και πώς? αν απλώς αναρωτιέσαι αν αληθεύουν αυτά που ανέφερα, αληθεύουν.

Αρχική Δημοσίευση από Kakerlak
εγω παλι πολλες φορες οταν εχω νευρα η αγχος η ειμαι φοβερα κουρασμενη κ ειμαι σε υπερενταση ξυνομαι σε μεγαλο βαθμο εχω κ πολυ ευαισθητο ρευμα κ ειμαι γεματη σημαδια...
παλοια το εκανα ασυνειδητα... αλλα τωρα το εχω συνηδειτοποιησει... κ ο φιλος μου το εχει παρατηρηση... ειδικα οταν εχω ρευμα...
τι εννοείς λέγοντας "ειδικα οταν εχω ρευμα"?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη suspiria
H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε στις 15:18, 10-08-07:

#13
Αρχική Δημοσίευση από weak and powerless
να ειρωνευτώ ποιόν και πώς? αν απλώς αναρωτιέσαι αν αληθεύουν αυτά που ανέφερα, αληθεύουν.
Όχι. Η ερώτηση μου ήταν αν ειρωνεύσε γιατί μου έκατσε λίγο περίεργα ο τρόπος που το έγραψες. Αν δεν το έκανες οκ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kakerlak
H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών . Έχει γράψει 1,379 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε στις 16:22, 11-08-07:

#14
Αρχική Δημοσίευση από weak and powerless
τι εννοείς λέγοντας "ειδικα οταν εχω ρευμα"?
νευρα εννοουσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Bill_1992 (Βασίλης)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Bill_1992
Ο Βασίλης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,341 μηνύματα.

O Bill_1992 σκέφτηκε και έγραψε στις 17:03, 11-08-07:

#15
Δηλαδή εγώ που τρώω ΠΑΡΑ πολύ τα νύχια μου αυτοτραυματίζομαι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

LP4ever (Konstantina)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη LP4ever
H Konstantina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Αγία Παρασκευή (Αττική). Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H LP4ever pfffff exo vare8ei t pada έγραψε στις 17:01, 08-12-08:

#16
Εγώ πέρασα πέρσι και φέτος πριν από 1 εβδομάδα μια περίοδο κατάθλιψης κατά την οποια "αυτοτραυματισα" τον εαυτό μου αρκετές φορες. Αυτό όμως δεν το έκανα για να νιώσω ένταση αλλα για να ανακουφισθώ από αισθήματα οργής και ψυχολογικού πόνου. Ήταν κάτι σαν η αρνητική ενέργεια έφευγε από τη πληγή. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούσα ήταν το ξύσιμο, το κόψιμο καθώς και μια άλλη που δεν την αναγνώριζα ως μέθοδο αυτοτραυματισμού έως τώρα, το υπερβολικό δάγκωμα των νυχιών. Το πρόβλημα είναι ότι δεν θυμάμαι γιατί το έκανα. Δεν σκεφτόμουν εκείνη την ώρα. Το μυαλό μου είχε θολώσει και ήταν σαν να μην ήμουν εγώ(δεν έκανα καμια κατάχρηση όπως τσιγάρα, ναρκωτικά η αλκοόλ).Δε σκεφτόμουν τις συνέπειες, όπως κάποια μόνιμα σημάδια και τον έλεγχο των χεριών μου κάθε φορα που οι φίλες νομίζουν ότι έχω κατάθλιψη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Γίδι : 08-12-08 στις 17:15. Αιτία: greeklish
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ioli - Polyanna

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Ioli - Polyanna
H Ioli - Polyanna αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 3 μηνύματα.

H Ioli - Polyanna έγραψε στις 12:54, 16-12-08:

#17
Η συγκάτοικός μου, η οποία πριν 7 χρόνια έπασχε από διαταραχή πρόσληψης τροφής και ακόμα και τώρα μπορεί να χαρακτηριστεί ως άτομο με νευρώσεις, όταν δεν αισθάνεται καλά, χαράζει τα πόδια της λίγο πάνω από τον αστράγαλο ή λίγο πάνω από το γόνατο και μάλιστα αρκετά βαθιά. Όταν δείχνω ανησυχία για το παράλογο της συμπεριφοράς της, η ίδια επιμένει ότι ξέρει τί κάνει και ότι είναι για το καλό της. Το κάνει, όπως ισχυρίζεται για να ξεπεράσει το ενδεχόμενο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 14:12, 16-12-08:

#18
Αρχική Δημοσίευση από bisbirikos
Τεσπα,
ειδικα για τον αυτοτραυματισμο,
υπαρχει κι η θεωρια που λεει οτι το ατομο τον κανει για να "θυμηθει" πως ειναι να ζεις κατι εντονο...(Ναι, παλι προς σεξουαλικοτητα παμε)
Δίκιο έχεις, γι'αυτό και όσοι αυτοτραυματίζονται, αυτή η διαταραχή πάει πακέτο με τις διαταραχές πρόσληψης τροφής. Είναι το κενό που τους ωθεί σε τέτοιες πράξεις. Είναι που δεν τους γεμίζει μια ήρεμη ζωή χωρίς έντονο σασπένς και ακραία ηδονή. Λες κι αναζητούν την διονυσιακή έκσταση και δεν την βρίσκουν, γι'αυτό και πολύ συχνά έχουν έντονη ροπή προς το αλκοόλ και τις ουσίες. 'Ετσι νομίζω διαισθητικά τουλάχιστον. Θα καταφύγουν στην επικίνδυνη ταχύτητα με το μηχανάκι, θα χορέψουν σαν τρελλοί ; Θα τραυματιστούν ; Θα προκαλέσουν την τύχη τους ; Πακέτο είναι πιστεύω όλα αυτά. Τελευταία γίνομαι ξανά φρουδικός. Καμμιά φορά πιστεύω ότι τίποτα ουσιαστικό δεν άλλαξε στην μετά Φρόυντ εποχή. Ξεκινάμε απ'αυτήν και επιστρέφουμε σ'αυτήν. Τα πάντα περιστρέφονται γύρω από την σεξουαλικότητα.

ΥΓ Πού χάθηκες τελευταία ; 'Εγραφες πολύ ενδιαφέροντα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

LP4ever (Konstantina)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη LP4ever
H Konstantina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών , επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Αγία Παρασκευή (Αττική). Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H LP4ever pfffff exo vare8ei t pada έγραψε στις 17:18, 19-12-08:

#19
Βασικά τώρα αισθάνομαι πάρα πολύ καλύτερα, πράγμα που δεν πιστευα οτι θα συνέβαινε... βασικά οι καταθλιπτικές μου φάσεις πάνε και έρχονται, αλλά τουλάχιστον τώρα θα προσπαθήσω πραγματικά να ξεπεράσω αυτό το πρόβλημα. Σε αυτο με βοήθησε το βιβλίο "Μάθημα Ελπίδας, μια αληθινή μαρτυρία για την κατάθλιψη" του Gareth O'Callaghan. Είχα διαβάσει και άλλα βιβλία, αλλά αυτό ήταν σαν αυτοβιογραφία ενοσ ανθρώπου κατά την διάρκεια της κατάθλιψης καθώς και κατά τη διάρκεια της ανάρωσής του. Αν η συγκάτοικός σου συνεχίσει και μετά από αυτο το βιβλιο να αυτοτραυματίζεται, τότε μάλλον θα πρέπει να επισκεφθεί ψυχολόγο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Gabriela

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Gabriela
H Gabriela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 42 ετών . Έχει γράψει 3 μηνύματα.

H Gabriela έγραψε στις 06:25, 28-12-08:

#20
Πριν 10 χρόνια περίπου όταν διακόπηκε η πρώτη μου σχέση άρχισα να παρουσιάζω τριχοτιλλομανία. Αυτό το τρόπο αντίδρασης τον εκδηλώνω ανά διαστήματα και ανάλογα τι συνθήκες βιώνω. Είναι ένα πολύ κακό συνήθειο, αλλά για μένα και πολύ δύσκολο να το διακόψω! Ειδικά το τελευταίο διάστημα παλεύω πάρα πολύ, γιατί περνάω πολύ άσχημη φάση, είμαι άνεργη και έχω χωρίσει από σχέση 4,5 χρόνων. Εκείνη τη στιγμή που θέλω να τραβήξω τα μαλλιά μου νιώθω ένα βάρος μέσα μου, νομίζω ότι θα ανακουφιστώ και θα εκτονώσω τα νεύρα μου. Επίσης νιώθω ότι η αυτοεκτίμησή μου και η αυτοπεποίθησή μου έχουν ισοπεδωθεί! Για να πάω σε ειδικό αδύνατο, άνεργη=αφραγκη!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

naked tree

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη naked tree
Ο naked tree αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 7 μηνύματα.

O naked tree έγραψε στις 13:30, 10-01-09:

#21
γεια σας ειμαι 17 ετων αριστος μαθητης πολυ καλος αθλητης απο μορφωμενη οικογενεια κτλ. δηλαδη γενικα δημοφιλες και αγαπητο ατομο στην μικρη κοινωνια το νησιου μου. τα ειχα με μια κοπελα παρα πολυ καιρο αλλα χωρισαμε πριν ενα χρονο. για μηνες μετα το χωρισμο ημουν χαλια και δυο φορες τραυματισα το χερι μου με μαχαιρι. κανεις δεν καταλαβε τπτ και δεν το ξανακανα μετα απο μονος μου γιατι καταλαβα οτι ηταν βλακεια. δεν μου προκαλουσε ευχαριστηση ή ανακουφιση ο πονος. περασε ο καιρος και με την κοπελα εχω τυπικες σχεσεις εχουμε απομακρυνθει πολυ ο ενας απο τον αλλο αν και βλεπομαστε καθε μερα. φοιτουμε στο ιδιο λυκειο.... εγω ομως συνεχιζω να την αγαπω παρα παρα πολυ... πριν λιγες μερες τυχαια εμαθα οτι αντιμετω πιζει προβλημα υγειας . ομως δεν μπορω να ξερω τπτ παραπανω γιατι φαινεται μια χαρα εξωτερικα και ειναι κλειστο ατομο και δεν μιλαει για τετοια θεματα ουτε στις κολλητες της. οταν το εμαθα ενιωσα να χανω τη γη κατω απτα ποδια μου . δεν μπορω να ξερω τι εχει ουτε μπορω να τη βοηθησω.... εστω ψυχολογικα...
και νιωθω υπευθηνος που δεν καταφερα να κρατησω υγιη τη σχεση μας ωστε να ειμαι μαζι της ,διπλα της. οταν το εμαθα λοιπον ενιωσα το αγχος να με πνιγει.... ενιωσα την αναγκη να καπνισω ... καπνισα ενα πακετο μεσα σε μια ωρα... σκεφτηκα ομως την υγεια μου, τους στοχους μου στον αθλητισμο, και πεταξα αμεσως τα τσιγαρα... δεν μορουσα να ηρεμησω ομως. ετσι εδω και δυο μερες αυτομαστιγωνομαι με μια ζωνη.... ετσι εκτονωνομαι και τιμωρω τον εαυτο μου. μπορει να ξερω οτι δεν ευθηνομαι για κατι αλλα νιωθω την αναγκη να νιωσω απλο γνησιο πονο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

deathpale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη deathpale
H deathpale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 70 μηνύματα.

H deathpale έγραψε στις 01:28, 05-03-09:

#22
Διαβάζω τα όσα λέγονται περί αυτοτραυματισμού και πραγματικά με στενοχωρεί πολύ το γεγονός ότι στη χωρα μας ξέρουν τόσα λίγα πράγματα για ένα τόσο σοβαρό θέμα. Κόβομαι εδώ και 3 χρονια και δεν έχω καταφέρει να σταματήσω. Μπορεί να ακούγεται χαζό αλλα έχω ανάγκη να το κάνω. Δεν μπορώ χωρίς αυτό...
Αρχικά το έκανα για να ξεσπάω, να εξωτερικεύσω τον πόνο που ένιωθα μέσα μου. Σιγά σιγά όμως άρχισα να ξεφεύγω... Έπρεπε να τιμωρώ τον εαυτό μου για τα λάθη που έκανα...Κάθε φορα όλο και πιο βαθιά, όλο και πιο πολύ... Σε σημείο που να χάνω τις αισθήσεις μου από τη απώλεια αίματος. Παράλληλα έχω κάνει k 3 απόπειρες αυτοκτονίας...
Δυο φορες χάπια, μια προσπάθησα να κόψω τις φλέβες μου αλλα δεν τα κατάφερα... Αν γνωρίζετε κάποιον που βλάπτει τον εαυτό του in any way προσπαθήστε να τον προσεγγίσετε όσο καλύτερα μπορείτε και να του δείξετε ότι νοιάζεστε. Μην αρχίσετε να τον κρίνεται. Με το να του λέτε πράγματα όπως: "Υπάρχουν πολύ χειρότερα στη ζωή.", "Είσαι εγωιστής." "Δεν έχεις λόγο να το κανεις." τη κάνετε απλά να νιώθει περισσότερες ενοχες και αυτό μονο κακό μπορεί να επιφέρει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Scandal : 05-03-09 στις 02:52. Αιτία: Απαγορεύονται τα greeklish!
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

IreneK1990

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη IreneK1990
H IreneK1990 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H IreneK1990 έγραψε στις 13:31, 14-06-09:

#23
Χαρακωνομουν, αλλα το σταματησα πριν 6 μηνες. Ηταν πολυ δυσκολο να το σταματησω, αλλα τα καταφερα. Εχω κανει 3 αποπειρες αυτοκτονιας με χαπια και επισης εχω νοσηλευτει γιαυτο 5 φορες. Ολοι με κρινουν και μου λενε οτι τα εκανα για την προσοχη των αλλων. Κανεις δεν καταλαβαινει. Μου ερχεται να το ξανακανω, αλλα δεν θα το κανω, γιατι ηταν πολυ δυσκολο να το σταματησω και δεν θελω να τα χαλασω ολα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

WhiteDrum (Κατίγκω)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη WhiteDrum
H Κατίγκω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Γιατρός και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H WhiteDrum έγραψε στις 13:49, 14-06-09:

#24
Δεν έχω σκοπό να ειρωνευτώ με την ερώτηση που θα σου κάνω, απλή απορία...
Τί ακριβώς ήθελες να καταφέρεις (αν όχι την αυτοκτονία άμεσα) με το να χαρακώνεσαι; Επεδίωξες αλήθεια την προσοχή κάποιων ατόμων; Και τί δεν καταλαβαίνουν αυτοί που το λένε; (είναι αλήθεια το πιο λογικό συμπέρασμα αυτό που έβγαλαν, χωρίς απαραίτητα να είναι αληθές)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

IreneK1990

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη IreneK1990
H IreneK1990 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H IreneK1990 έγραψε στις 17:23, 15-06-09:

#25
Το εκανα για να ξεσπαω, για να νιωθω καλυτερα οσο παραξενο και αν ακουγεται, δεν επιδιωκα την προσοχη των αλλων, γιατι το κρατουσα κρυφο για πολυ καιρο, ολοι νομιζουν οτι το κανω για την προσοχη των αλλων ή με κοροιδευουν και δεν καταλαβαινουν οτι δεν προσπαθω να αυτοκτονησω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

cibyllian (Μπούι)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη cibyllian
H Μπούι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 1,123 μηνύματα.

H cibyllian τραβώντας τις κοτσίδες της......... έγραψε στις 17:42, 15-06-09:

#26
Αρχική Δημοσίευση από IreneK1990
Το εκανα για να ξεσπαω, για να νιωθω καλυτερα οσο παραξενο και αν ακουγεται, δεν επιδιωκα την προσοχη των αλλων, γιατι το κρατουσα κρυφο για πολυ καιρο, ολοι νομιζουν οτι το κανω για την προσοχη των αλλων ή με κοροιδευουν και δεν καταλαβαινουν οτι δεν προσπαθω να αυτοκτονησω.
Να ξεσπάς; που; στον εαυτό σου; .....
Λες ότι δεν προσπαθείς να αυτοκτονήσεις, αλλά κατάπινες χάπια. Τι δηλαδή θα πετύχαινες, αν όχι να αυτοκτονήσεις;
Δεν σε ειρωνεύομαι, ούτε και προσπαθώ να σε θίξω. Απλά δεν καταλαβαίνω και θέλω πολύ να μάθω τι ακριβώς έχει στο μυαλό του κάποιος που κάνει κάτι τέτοιο.
Αν ήθελες να ξεσπάσεις θα μου φαινόταν πολύ λογικό να σπάσεις 2 ντουζίνες πιάτα. Αυτό να το καταλάβω ως ξέσπασμα.
Το να χαρακώνεσαι ή να καταπίνεις χάπια, δεν το καταλαβαίνω ως ξέσπασμα. Τι ένιωθες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

IreneK1990

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη IreneK1990
H IreneK1990 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H IreneK1990 έγραψε στις 19:10, 15-06-09:

#27
Ναι ξεσπαω ετσι, στον εαυτο μου. και το κανω στον εαυτο μου επειδη δεν θελω να πληγωνω τους αλλους με το να ξεσπαω πανω τους. οταν καταπινα χαπια, προσπαθουσα να αυτοκτονησω, αλλα οταν χαρακονωμουν, οχι. εχει μια διαφορα. ενιωθα ανακουφιση οταν το εκανα. δεν νομιζω να ειναι μαζοχισμος ομως. οταν εχεις νευρα, τουλαχιστον εγω, ενιωθα καλυτερα με το να το κανω αυτο, δεν μπορω να το εξηγξσω ακριβως. και σιγα σιγα, αφου το εκανα καθε μερα, εθιστηκα και δεν μπορουσα να σταματησω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

deathpale

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη deathpale
H deathpale αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 70 μηνύματα.

H deathpale έγραψε στις 02:43, 28-06-09:

#28
Εεε βασικά είναι μαζοχιστικό το να κόβεις τον εαυτό σου. Είχες μιλησει ποτέ σε κάποιον ειδικό για να σε βοηθήσει γιατί εγώ τουλάχιστον όσες φορές έλεγα ότι θα το σταματήσω από μόνη μου ποτέ δεν το κατάφερνα. Και ακόμα και τώρα με την βοήθεια ψυχολόγου δυσκολεύομαι φριχτά. Ψάχνω εναλλακτικούς τρόπους αυτοκαταστροφής.Δηλαδή παίρνω χάπια για να μην κοπώ. Πάντως σκέψου σοβαρά να μιλήσεις σε κάποιον ειδικό γιατί ίσως να έχεις κάποιο νόσημα (κατάθλιψη ή κάποια διαταραχή) που να σου προκαλεί αυτό το αίσθημα και η επιστήμη πλέον κάνει θαύματα. Αν όντως υπάρχει κάποιο πρόβλημα υπάρχουν τρόποι να το αντιμετωπίσεις. Ακόμα κι αν δεν έχεις κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα θα σε βοηθήσει να μιλήσεις με κάποιον ειδικό. Να το βγάλεις όλο αυτό από μέσα σου, γιατί δυστυχώς υπάρχει μεγάλη προκατάληψη γύρω από αυτό το θέμα και δεν θα βρεις εύκολα κάποιον να σε καταλάβει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 15:35, 28-06-09:

#29
Διαβάζω εδώ μέσα, αλλά και σε πολλά άλλα θέματα και συνεχώς εμφανίζεται μπροστά μου ένα μοτίβο: Το μίσος εναντίον του εαυτού μας. Έχω έρθει κι εγώ σε πολλές περιπτώσεις αντιμέτωπος με τον εαυτό μου, πράγμα που ομολογώ είναι πολύ βασανιστικό, όμως δεν μπορώ να διανοηθώ να του κάνω κακό, σε καμμία περίπτωση. Κατά βάθος σκέφτομαι, είναι ο μόνος που έχω και θα πρέπει να τα βρω καλώς ή κακώς μαζί του. Εάν του κάνω εγώ κακό, θα μου κάνει κι εκείνος, και πιστέψτε με εκείνος έχει πάντα το πάνω χέρι, καθώς ξέρει τι σκεφτόμαστε, ενώ εμείς δεν ξέρουμε τις δικές του μύχιες σκέψεις...

Θα ήθελα λοιπόν να ρωτήσω τις φίλες συνομιλήτριες, εάν θα είχαν την καλή διάθεση να το συζητήσουμε βέβαια, έτσι ώστε να μπορέσω κι εγώ να κατανοήσω την κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί:

"Τι είναι αυτό που νομίζετε πως φταίει στον εαυτό σας, έτσι ώστε να του κάνετε κακό για να τον τιμωρήσετε; Γιατί οι σχέσεις μαζί του έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο έντασης και μίσους; Τι σας έχει πει ο ψυχολόγος σας επάνω σ' αυτό το ζήτημα;".

Θα σας ήμουν υπόχρεως, εάν μου απαντούσατε...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

10 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

metalhead9121 (φλώρα)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη metalhead9121
H φλώρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Λουτράκι (Κόρινθος). Έχει γράψει 56 μηνύματα.

H metalhead9121 γυρισα απο διακοπες οεο έγραψε στις 19:04, 28-06-09:

#30
εγω εχω αυτοτραμαυτιστει μα χαρακςμα(οχι δεν ειμαι εμο) και με εγκαυματα....δεν ξερω γιατι ναι μεν εχω χαμηλη αυτοπεποιθηση αλλα το εκανα και για πλακα,μου αρεσε κατα καποιο τροπο(το ξερω οτι δεν ειναι φυσιολογικο,οχι οτι ειμαι γενικοτερα)......το εχω σταματησει τωρα γιατι ειναι καλοκαιρι και θα το εβλεπαν οι γονεις μου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη alis
H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε στις 16:24, 02-07-09:

#31
Ενδιαφερον θεμα και ωραιες πληροφοριες..Εγω προσωπικα δεν εχω αυτοτραυματιστει ποτε,αλλα νομιζω οτι αν αυτοτραυματιζομουν θα το εκανα η επειδη θα ειχα για καποιο λογο σιχαθει τον εαυτο μου η επειδη θα ειχα καποιο διανοητικο προβλημα..Αλλα δεν νομιζω οτι με το να τραυματιζεις το ιδιο σου το σωμα κερδιζεις μεγαλη ικανοποιηση..Και αν αυτο συμβαινει,υποθετω οτι αυτη η ικανοποιηση θα διαρκει ελαχιστα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Death Habit

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Death Habit
H Death Habit αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Κύπρος (Ευρώπη). Έχει γράψει 8 μηνύματα.

H Death Habit έγραψε στις 14:30, 25-08-09:

#32
To θέμα του αυτοτραυματισμού δεν συναντάται σχεδόν ποτέ μόνο του.
Όπως έχει ήδη αναφερθεί, συνοδεύει συνήθως άλλες μεγαλύτερες ψυχολογικές διαταραχές.

Στην πρακτική μου, ως μελλοντική ψυχολόγος, συνάντησα αρκετά άτομα με τάσεις να προκαλούν σωματική βλάβη στον εαυτό τους και παρατήρησα ότι όλοι τους ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό : υπερβολικά χαμηλή αυτοεκτίμηση και αίσθημα ενοχής, πολλές φορές μάλιστα, χωρίς ιδιαίτερο λόγο. Κατάφερα μάλιστα, να τους διακρίνω και σε δύο κατηγορίες.

Η πρώτη κατηγορία είναι άτομα που προκαλούν ζημιά στον εαυτό τους πιστεύοντας ότι κάνουν κάτι λάθος πληγώνοντας τους ανθρώπους γύρω τους, κάτι που τις περισσότερες φορές δεν ισχύει.

Η δεύτερη κατηγορία αποτελείται από άτομα που αυτοτραυματίζονται όποτε καταφέρουν να κάνουν κάτι καλό. Αυτό γίνεται επειδή τα άτομα πείθουν τον εαυτό τους ότι δεν τους αξίζει να είναι ευτυχισμένα και προσπαθούν να αυτοτιμωρηθούν.

Δεν έχω συναντήσει ποτέ μου, όμως κάποιο άτομο που να ισχυρίζεται ότι απολαμβάνει αυτό που κάνει.

Φυσικά αυτά είναι καθαρά συμπεράσματα των δικών μου παρατηρήσεων και θα ήθελα πολύ να ακούσω και τις απόψεις κάποιων περισσότερο έμπειρων από μένα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lookingfor...

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη lookingfor...
H lookingfor... αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

H lookingfor... έγραψε στις 22:51, 23-04-10:

#33
Καλησπέρα σας!

Εγώ θα αναφέρω μια άλλη μορφή αυτοτραυματισμού που εγώ βιώνω...Εδώ και πολλά χρόνια, μάλλον από όσο με θυμάμαι, δαγκώνω συχνά τα ούλα μου, σε σημείο μέχρι και αιμορραγίας! Κόβω κομμάτια δέρματος-ιστού! Όμως σε αντίθεση με όσα έχω διαβάσει στο φόρουμ εδώ, εγώ δεν το κάνω ούτε για να νιώσω κάτι έντονο, ούτε όταν έχω άγχος νεύρα ή παρόμοια συναισθήματα... Περισσότερο σαν συνήθεια θα το χαρακτήριζα! Έχει κανείς ιδέα γιατί μπορεί να μου συμβαίνει αυτό;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 24-04-10 στις 01:06. Αιτία: Greeklish
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kate-Bender (KaTe)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη Kate-Bender
H KaTe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαθητής/τρια και μας γράφει απο Νάουσα (Ημαθία). Έχει γράψει 217 μηνύματα.

H Kate-Bender Fear of the Dark έγραψε στις 11:04, 24-04-10:

#34
Δεν την παλευει η γυναικα.χρειαζεται βοηθεια απο ψυχολογο.πολυ εγωιστικο πλασμα θα ελεγα.προσπαθει να εκκεντρισει το ενδιαφερον των αλλων με τον πιο αηδιαστικο τροπο,ενω παραλληλα καταστρεφει και την οικογενεια της.Λυπαμαι ειλικρινα τα παιδια της.Απορω κιολας πως της τα αφηνουν,εγληματιας ειναι η γυναικα και κακο παραδειγμα για αυτα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 7 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

lila30

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη lila30
H lila30 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 37 ετών . Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

H lila30 έγραψε στις 00:01, 29-05-11:

#35
πιθανότατα το θέμα δεν είναι ενεργό αλλά αποφάσισα να γράψω και τη δική μου άποψη.
Κάπου γύρω στα 16 και βιώνοντας μια αφόρητη προσωπική μοναξιά, θα την αποκαλούσα απόλυτη και μαύρη, δεν ξέρω πώς και γιατί... μετά από ένα χρόνο συσσωρευμένου πόνου, λόγω διαφόρων γεγονότων, και μέσα στην πίεση των πανελληνίων... πραγματικά δεν ξέρω πώς και γιατί, χαρακώθηκα με ένα κοπίδι. δεν ήταν μια κοψιά. ήταν πολλές μαζεμένες , καμιά 20αριά, στον εσωτερικό καρπό του χεριού μου.
Αυτό έμεινε εκεί, δλδ μέχρι να φύγουν εντελώς τα σημάδια, γύρω στους 6 μήνες... καλοκαίριαζε... Ήταν παράξενο. Για μένα αυτά τα σημάδια, μετά τις πρώτες εβδομάδες που έπαψαν να πονάνε ήταν η συνροφιά μου, ήταν το καταφύγιό μου, ήταν "εγώ κι ο πόνος μου" - άλλωστε μόνο αυτόν είχα. Δεν τα έδειξα σε κανένα, αλλά με έναν παράξενο τρόπο μου έδιναν δύναμη. Ό,τι κι αν γινόταν ακουμπούσα τα σημάδια και ένιωθα ικανή να αντέξω, μάλλον γιατί ένιωθα και έβλεπα τον πόνο ζωγραφισμένο εκεί. και ήξερα ότι δεν ήταν αόρατος. Ήξερα ότι ακόμα κι αν όλοι γύρω έκαναν ότι δεν έβλεπαν τον πόνο μου, εγώ τον είχα αγγίξει, ήταν εκεί. ήταν ζωντανός. Δεν ήμουν τρελλή, απλώς πονούσα τόσο πολύ, που δεν άντεχα να κάνω ακόμα κι εγώ πως μου περνούσε απαρατήρητο. Είχα ανάγκη κάποιος να μου πει νιώθω πόσο πονάς, ακόμα κι αν ήταν μόνο ο εαυτός μου... ήμουν ολομόναχη. Φυσικά και είχα κατάθλιψη. Και από ένα σημείο και μετά την επέλεξα τη μοναξιά. το αναγνωρίζω, ήμουν υπεύθυνη γι'αυτό που έκανα. ήταν επιλογή.

Τελοσπάντων, πέρασε το καλοκαίρι. Θλιβερό. Στις Πανελλαδικές τα κατάφερα μια χαρά -αλίμονο.. πάντα τα καταφέρνω μια χαρά... με τι κόστος!... Τα κοντά μανίκια δυσκόλευαν πολύ μια τέτοια κίνηση και δεν την έκανα, αλλά φυσικά δεν έφυγε ούτε μια στιγμή από το μυαλό μου. Και την επόμενη χρονιά. Σχεδόν έναν χρόνο μετά περιπου, δλδ την ίδια εποχή, μάλλον από ασυνείδητη επέτειο ξανα χαρακώθηκα, το ίδιο.. αυτή τη φορα όμως δεν ήταν ένα γεγονός. αυτή τη φορά άρχισε να μη φτάνει. έμοιαζε να γίνεται λύση, μια ανακούφιση, μια αναγκαστική συνήθεια. σιγά σιγά άρχιζε να μη φτάνει, έπρεπε να βρω άλλο τρόπο κοψίματος, έπρεπε να πονάει λίγο παραπάνω για να φτάνει κάθε φορά έπρεπε να βρω κι άλλο "χώρο" κι έπρεπε να προσέχω πολύ μη το δει κανείς. Δεν ήθελα να πεθάνω, ειδικά μέσα σ'αυτή τη συνήθεια. ήθελα απλά να είναι πιο εύκολο να αντέχω τον πόνο. τον βαθύ ψυχικό μου πόνο. να μην τον εξαφανίζω μέσα μου αλλά να τον βιώνω, να περνάει από πάνω μου υπαρκτός όπως τον διαισθανόμουν να χαρακώνει και την ψυχή μου. Αλλά αυτή τη φορά ο κόμπος έφτανε στο χτένι. Κάποια στιγμή μια φίλη το πρόσεξε. είχα κάνει 3 χαρακιές στην πάνω μεριά της παλάμης. τραβούσα πάντα τα μανίκια όλο και πιο κάτω αλλά αυτή το πρόσεξε. με ρώτησε τι είναι και της είπα κάπου γρατζουνίστηκα. μου είπε ότι αυτό δεν είναι γρατζουνιά και μου έπιασε το χέρι. απαλά. Το χάιδεψε και με κοίταξε λυπημένα, σχεδόν πονεμένα μπορώ να πω και τρομαγμένα. έκανα την αδιάφορη αλλά ήξερα ότι με έιχε καταλάβει. Μου είπε απλά ότι πονάει που το κάνω αυτό στον εαυτό μου και έμοιαζε να το εννοούσε. κι αυτή τρυφερότητα με συγκίνησε. Εκεί κάτι άρχισε να σπάει. Δε σταμάτησα αλλά προβληματίστηκα. Συζητούσαμε πολλές φορές, καμιά φορά έβλεπε τα σημάδια και πότε έβλεπα στα μάτια της την απόγνωση, πότε θυμό, πότε συμπόνοια. Δεν μπορούσε να καταλάβει παραπάνω. "γιατί ένα χαρισματικό πλάσμα σαν και μένα υποφέρει τόσο πολύ"... μάλλον παραήμουν χαρισματικό...

Μετά από λίγο καιρό γνώρισα τον άντρα μου. Πέρασαν αρκετά χρονια μέχρι να γίνουμε οικογένεια αλλά από την αρχή είχαμε μια πολύ ζεστή σχέση. Ήξερ απάντα πως αυτό που έκανα δεν είναι υγιές. το ήξερα από την πρώτη στιγμή. Τα πρώτα χρόνια δεν έιχε σημασία γιατί τίποτε άλλο μέσα μου δεν ήταν ανώδυνο. Ήμουν ένας άνθρωπος που πονούσε ανυπόφορα. Που είχε απεγνωσμένη ανάγκη από αγάπη. Αγάπη που μοίραζα απλόχερα και αφελώς φυσικά -αλλά πάντα δεν είσαι αφελής στα 15;- και που ήταν σχεδόν αδύνατο να τη βρω γύρω μου.. Όταν όμως τον συνάντησα και αρχίσαμε να δενόμαστε ήμουν αποφασισμένη πως θα τα ανοίξουμε όλα. Του το είπα, του έδιξα και τα σημάδια. Δεν είπε τίποτε. μου κράτησ ετα χέρια, τα φίλησε, δάκρυσ ελίγο και δνε είπε τίποτε. Ούτε μη το κάνεις ούτε τι είναι αυτό, ούτε πώς είσαι έτσι, τίποτε. Θέλησε απλώς να προσπαθήσει να καταλάβει. και νομίζω ότι κατάλαβε. Νομίζω ότι τα κατάλαβε όλα και γι' αυτό δοξάζω τον θεό που μου τον έστειλε. Βρήκα όλη την αγάπη που έψαχνα απλωμένη σε μια ανεκτίμητη ψυχή. Αυτό ήταν που τα άλλαξε όλα. Δε θα σας πω πως ήταν εύκολο. Δε σταμάτησα αμέσως. Δεν μπορούσα. είχα πια εξαρτηθεί. Δε φοβόμουν τον πόνο πια γιατί ό,τι κι αν συνέβαινε έιχα τα σημάδια μου. Ξέρετε πόσο επικίνδυνο είναι αυτό; Μπορούσα να τα ρισκάρω όλα γιατί ένιωθα ότι είχα τις χαρακιές μου να με κρατάνε "γερή κι αλώβητη".Τι όξύμωρο;; τραυματιζόμουν για να νιώθη γερή!! Ποιος άλλος μπορούσε να με βλάψει πιότερο, εγώ είχα τον έλεγχο του πόσο και πώς θα πονάω. Ήμουν "προστατευμένη". Τι τραγικό!! Ακόμα συμπονώ εκείνο το παιδί που ήμουν, πόσο θα πρέπει να πονούσα...
Κάποια φορά για να μην κόψω τα χέρια μου, σε μια απέλπιδα προσπάθεια, είπα να πιω. Νομίζω πως ήπια τα αντερά μου. Μιλούσαμε στο τηλέφωνο και του το λεγα. Πάλι δεν είπε τίποτε. Εκείνο το βράδυ ζαλιζόμουν και ξερνούσα τόσο που είπα πως δε θ αξαναπιώ ποτέ στη ζωή μου -και δεν πίνω γενικά, δε με κάνει ποτέ να νιώθω καλά. Λίγες μέρες αργότερα άκουσα κάποια λόγια που είχε πει σε έναν κοινό μας γνωστό για μένα. Λόγια αγάπης, σεβασμού, εκτίμησης, στοργής, λόγια που έδειχναν ότι κάτι βλεπει σε μενα πέρα από το χάλι μου. Έκλαιγα 2 μέρες από τη συγκίνησή μου. Εγώ γινόμουν το χειρότερο που μπορούσα κι αυτός έμενε κεί να με θαυμάζει, να με στηρίζει, να με αγαπάει. Τότε ήταν που πήρα την απόφαση και είπα στον εαυτό μου φτάνει πια. Τώρα ήρθε η ώρα να ωριμάσεις. Εδώ υπάρχει κάτι καλό, μη το χαλάσεις. Κι αποφάσισα να μην ξανακόψω τα χέρια μου. Ποτέ. Ήμουν περίπου 21. Είχαν περάσει 5 χρόνια. Δεν ξέρω πως την πήρα την απόφαση. Ήταν σα να έγινε μια στροφή μέσα μου. Ήξερα ότι δε θα ήταν εύκολο αλλά δεν ήταν σαν αυτό που λέμε αρχίζω δίαιτα κι αν τη χαλάσεις δεν έγινε τίποτε. Ήταν τελειωμένο. Δε θα γύριζα πίσω. Μπορώ να σας πω ότι πέρασα ακόμα και στερητικό σύνδρομο. υπήρχαν βράδια που έμενα ξάγρυπνη. Δε με χωρούσε ο τόπος. Δεν ήξερα τι να κάνω. Κρατούσα το κοπίδι στα χέρια και καθόμουν με τις ωρες αποφασισμένη ότι μπορώ να το πετάξω στα σκουπίδια. Ήταν μια συμβολιή κίνηση αλλά πόσο δύσκολο να την κάνεις αληθινά. Ίδρωνα ξείδρωαν αλλά έλεγα, όχι! Για χάρη της αγάπης, για χάρη αυτού που μπορείς να είσαι όχι!... Και κάποια στιγμή το πέταξα. Για αρκετά χρονια δεν ξαναέβαλα κοπίδι στο σπίτι μου. Όταν του το είπα νομίζω δε με πίστεψε στην αρχή. Χάρηκε που το άκουσε αλλα΄νομίζω πίστευε ότι θα υποτροπιάσω κάποι αστιγμή. Καμιά φορά κοιτούσε τα χέρια μου με φόβο, το κατανοοώ, εγώ θα ήμουν πολύ χειρότερη, αλλά κάποια στιγμή νομίζω ότι πείστηκε πως τον αγαπώ τόσο πολύ που δε θα άντεχα να τον πονέσω ή να τον στενοχωρήσω τραυματίζοντα ςτον εαυτό μου. Νομίζω γι'αυτό βεβαιώθηκε τελείως περισσότερο αν τύχαινε ποτέ να μαλώνουμε.. δεν άφησ αποτέ την παλιά μου "αρρώστεια" να μολύνει ό,τι πιο σημαντικό έχω στη ζωή μου. Κι αυτό νομίζω πως με έσωσε. Αυτό με άλλαξε. Τα τελευταία 2 χρονια μου χρειάστηκε κοπίδι στο σπίτι και αγόρασα ένα. Δε το κοίταξα ποτέ περίεργα, ούτε το φοβήθηκα. Δε νομίζω πως είμαι πια εκείνο το παιδί.
Ξέρω όμως ότι όλοι μας έχουμε βιώματα και πόνους που δεν είναι εύκολο να τα αγγίξουν οι άλλοι. Μερικές φορές δεν είναι εύκολο να τα ακουμπήσουεμ κι εμείς οι ίδιοι. Πιστεύω πολύ ότι αν θέλουμε κάτι και κάνουμε τη δουλειά, μπορούμε να το πετύχουμε. Όμως δεν ξενοιάζω ποτέ. Υπάρχουν πάντα πόνοι μεγαλύτεροι από μας και έιμαστε πάντα απλοί άνθρωποι. Το μόνο που εύχομαι από δω και πέρα στη ζωή μου είναι ο Θεός να μας σκεπάζει με το έλεός Του ώστε να 'ναι μαλακοί οι πόνοι στη ζωή μας και να μη φτάνουμε σε διλήμματα ματωμένα.

Σα ςείπα την ιστορία μου ίσως λίγο γαι ν αβηθήσω να καταλάβουν κάποιοι, λίγο γιατί μέσα από την ενασχόλησή μου μ ετην ψυχοθεραπεία ενδιαφέρομαι για το θέμα, αλλά πιότερο σαν ένα άφημα ενός μυστικού που δεν χρειάζομαι άλλο μέσα μου...

καλή συνέχεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

13 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

pal

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη pal
H pal αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών . Έχει γράψει μόλις ένα μήνυμα.

H pal έγραψε στις 00:39, 30-05-11:

#36
Αυτοτραυματιζόμουν από την Γ Λυκειου εως τα 31 μου. Απ ό, τι έχω διαβάσει όμως το γεγονός ότι από παιδάκι τραβούσα τις παρανυχίδες και το φουσκωμένο δέρμα των χεριων και των ποδιών μετά από το μπάνιο, σε σημείο που να ματώνει ήταν μια ακόμη μορφή αυτοτραυματισμού.
Δε θα περιγράψω γεγονότα και καταστάσεις, απλώς συνοπτικά θα πω ότι απ ότι έμαθα πριν δυο χρόνια, αυτοτραυματισμούς έκανε και ο πατέρας μου στα νιάτα του πραγμα που μου δειχνει οτι υπάρχει γονιδιακό υπόβαθρο. Ειχα καταθλιψη απο παιδι και σκεψεις αυτοκτονιας απο το δημοτικο. Τοτε πρωτοαγγιξα με μαχαιρι το δερμα μου χωρις ομως να σκεφτω τραυματισμο αλλα αυτοκτονια.
Εν πασει περιπτωσει, το πρόβλημά μου ήταν λεκτική κακοποίηση απο τους γονεις. Οταν εφτανα στο αμην κατεφευγα εκει. Καποια στιγμη αναρωτηθηκα γιατι ενιωθα ανακουφιση και ηρεμουσα με αυτον τον τροπο. Ψαχνοντας μεσα μου καταλαβα οτι πρωτον ηταν σαν αντιπερισπασμος. Δηλαδη εστρεφα την προσοχη μου απο ενα εσωτερικο πονο σε ενα εξωτερικο. Δευτερον και κυριοτερον, καταλαβα οτι πισω από αυτή την κίνηση, υπήρχε ένα...θεώρημα ασυνείδητο, που έλεγε "αν ο χ, ψ δε με σεβεται και με διαλύει και με πονά, τοτε το κανω κι εγω στον εαυτο μου για να πω ετσι οτι εγω εχω πολυ περισσοτερο δικαιωμα πανω μου να με πονεσω ή όχι. Και οριστε εσεις με πονατε αλλα μη νομιζετε οτι το κανετε χωρις να το θελω. ΕΓΩ το θελω πρωτη!!!!". Κουλό ετσι;
Τριτος λόγος ήταν ότι ένιωθα ένα ανεξάντλητο, ακατάπαυστο, αχόρταγο μίσος απο μένα προς εμενα, εμενα που ημουν τετοια που να την απορριπτουν εκεινοι που υποτιθεται πως θα αγαπουσαν οσο τιποτα στον κοσμο. Με μισουσα που δεν καταφερνα να ειμαι αυτο που ηθελαν.
Αυτοι ηταν οι λογοι. Μισος, επιδειξη αυτεξουσιου/εγωισμος, μετατοπιση πονου.
Η αφορμη ηταν παντα μια σκληρη κουβεντα που θα ακουγα. Ολοι ακουμε αλλα εμενα ηταν η ας πουμε αχιλλειος πτερνα μου. Αμεσως ανοιγαν οι ασκοι του αιολου. Αρκει να ενιωθα πισω απο αυτη την κουβεντα συγκαλυμμενο μισος. Μια κουβεντα πανω στα νευρα καποιου οχι δε με αγγιζε ισα ισα γελουσα. Δε με πτοουν οι νευρικοι ανθρωποι τους καταλαβαινω απολυτα. Μια κουβεντα ομως μοχθηρη μπορουσε να με διαλυσει.
Ο δρομος μεταξυ αφορμης και τελικης πραξης μπορει να παρει την ονομασια "αλλεπαλληλες μαυρες σκεψεις". Δηλαδη υπηρχε η αφορμη της λεκτικης επιθεσης, μετα αρχιζα να σκεφτομαι ασχημα για εμενα, η μια σκεψη γεννουσε μια αλλη ακομη πιο ασχημη, αναπαρασταση κακων αναμνησεων, μετα παγωνα και αρχιζα να νιωθω πραγματικα οτι κρυωνω και σχεδον φυσικο πονο στο δερμα. Οταν γινοταν ανυποφορο εφτανα στον αυτοτραυματισμο.
Θεραπευτηκα κι απ την καταθλιψη κι απο τα συνεπαγομενα της, οταν καταφερα με τη βοήθεια του Θεου, να μην αφηνω να ριζωνουν οι ασχημες σκεψεις και αναλυσεις που εφερναν το μισος για μενα και τα υπολοιπα.
Λογω της τοτε καταθλιψης εκανα αυτοκαταστροφικες επιλογες που με ακολουθουν ως τωρα κι ετσι συχνα πυκνα εκλαμβανω λεκτικες επιθεσης μισους και καθε φορα πληγωνομαι οπως παντα, αυτο δεν αλλαξε. Αλλα πλεον το προσπερνω και δε βυθιζομαι σε σκεψεις αυτοκαταστροφης και απογνωσης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

ShatteredIce

Πολύ δραστήριο μέλος

Το avatar του χρήστη ShatteredIce
H ShatteredIce αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 541 μηνύματα.

H ShatteredIce Out from Under έγραψε στις 07:03, 30-05-11:

#37
εγώ πάντως τραυματίζομαι όταν πάω να φτιάξω κάτι στην κουζίνα.συνήθως όταν κόβω καρότο, εκεί γίνεται ο τραυματισμός
ποιον να κατηγορήσω;; την ελληνική κοινωνία ή το μαχαίρι
εγώ είμαι αθώα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

noukooo

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη noukooo
H noukooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 20 μηνύματα.

H noukooo lalala!!! έγραψε στις 23:17, 10-01-12:

#38
Τις τελευταίες εβδομάδες χαρακώνομαι...η πρώτη φορά που χαρακώθηκα ήταν μαζί με μια φίλη μου για δοκιμή να δούμε απλά πως είναι...ο πόνος ήταν ΤΟΣΟ φρικτός που ορκίστηκα να μην το ξανακάνω τελικά όμως...το ξανάκανα και συνεχίζω ακόμα να το κάνω...

Όταν συνειδητοποιώ τι έκανα στον εαυτό μου το μετανιώνω και λέω πως δε θα το ξανακάνω όμως...δεν μπορώ να το σταματήσω αν και χαρακώνομαι απλά τις τελευταίες 4 εβδομάδες απλά δεν μπορώ να σταματήσω...

Ο λόγος? Απλώς ο πόνος που προκλήθηκε όταν ο φίλος μου με χώρισε....επειδή τότε η φίλη μου όμως χώρισε και εκείνη με αυτόν που τα είχε έθαψα τα δικά μου πληγωμένα αισθήματα πείθοντας τον εαυτό μου πως τον έχω ξεπεράσει...
Κάποια μέρα όμως αυτά έσκασαν από μέσα μου και ο πόνος ήταν αφόρητος...ένιωθα πως κάτι έπρεπε να κάνω γαι να απαλύνω τον πόνο...γι αυτό αν και ορκίστηκα πως δε θα ξαναχαρακωθώ το ξανάκανα...και συνεχίζω να το κάνω...

Επίσης δεν ήξερα πως το υπερβολικό ξύσιμο που στο τέλος δημιουργεί πληγές θεωρείται αυτοτραυματισμός....Τεσπα...αν ισχύει αυτό τότε εκτός από το να χαρακώνομαι πέρσι για μια αρκετά μεγάλη περίοδο με είχε πιάσει ένα απελπισμένο ξύσιμο το οποίο στο τέλος κατέληγε στο να τραυματίζω τον εαυτό μου...δεν είχα καταλάβει ΚΑΝ πως είχα δημιουργήσει πληγές στα χέρια μου μέχρι που το είδε η προπονήτρια μου...τελικά αποδείχτηκε πως έφταιγε το άγχος και γενικότερα η όλη πίεση...που ένιωθα από όλους! :/

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη venividivici : 11-01-12 στις 17:36. Αιτία: δημιουργία παραγράφων και προσαρμογή στον όρο χρήσης #8
-3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

adespoto

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη adespoto
H adespoto αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Εκπαιδευτικός και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,321 μηνύματα.

H adespoto ειμαι ερωτευμένη!!!! έγραψε στις 09:15, 11-01-12:

#39
Αρχική Δημοσίευση από noukooo
Τις τελευταίες εβδομάδες χαρακώνομαι...η πρώτη φορά που χαρακώθηκα ήταν μαζί με μια φίλη μου για δοκιμή να δούμε απλά πως είναι...ο πόνος ήταν ΤΟΣΟ φρικτός που ορκίστηκα να μην το ξανακάνω τελικά όμως...το ξανάκανα και συνεχίζω ακόμα να το κάνω...

Όταν συνειδητοποιώ τι έκανα στον εαυτό μου το μετανιώνω και λέω πως δε θα το ξανακάνω όμως...δεν μπορώ να το σταματήσω αν και χαρακώνομαι απλά τις τελευταίες 4 εβδομάδες απλά δεν μπορώ να σταματήσω...

Ο λόγος? Απλώς ο πόνος που προκλήθηκε όταν ο φίλος μου με χώρισε....επειδή τότε η φίλη μου όμως χώρισε και εκείνη με αυτόν που τα είχε έθαψα τα δικά μου πληγωμένα αισθήματα πείθοντας τον εαυτό μου πως τον έχω ξεπεράσει...
Κάποια μέρα όμως αυτά έσκασαν από μέσα μου και ο πόνος ήταν αφόρητος...ένιωθα πως κάτι έπρεπε να κάνω γαι να απαλύνω τον πόνο...γι αυτό αν και ορκίστηκα πως δε θα ξαναχαρακωθώ το ξανάκανα...και συνεχίζω να το κάνω...

Επίσης δεν ήξερα πως το υπερβολικό ξύσιμο που στο τέλος δημιουργεί πληγές θεωρείται αυτοτραυματισμός....Τεσπα...αν ισχύει αυτό τότε εκτός από το να χαρακώνομαι πέρσι για μια αρκετά μεγάλη περίοδο με είχε πιάσει ένα απελπισμένο ξύσιμο το οποίο στο τέλος κατέληγε στο να τραυματίζω τον εαυτό μου...δεν είχα καταλάβει ΚΑΝ πως είχα δημιουργήσει πληγές στα χέρια μου μέχρι που το είδε η προπονήτρια μου...τελικά αποδείχτηκε πως έφταιγε το άγχος και γενικότερα η όλη πίεση...που ένιωθα από όλους! :/

Sorry αλλά δεν καταλαβαίνω, τι εννοείς "χαρακώνομαι"???

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη venividivici : 11-01-12 στις 17:37. Αιτία: επεξεργασία παράθεσης
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 11:49, 11-01-12:

#40
Αρχική Δημοσίευση από noukooo
Τις τελευταίες εβδομάδες χαρακώνομαι...η πρώτη φορά που χαρακώθηκα ήταν μαζί με μια φίλη μου για δοκιμή να δούμε απλά πως είναι...ο πόνος ήταν ΤΟΣΟ φρικτός που ορκίστηκα να μην το ξανακάνω τελικά όμως...το ξανάκανα και συνεχίζω ακόμα να το κάνω...

Όταν συνειδητοποιώ τι έκανα στον εαυτό μου το μετανιώνω και λέω πως δε θα το ξανακάνω όμως...δεν μπορώ να το σταματήσω αν και χαρακώνομαι απλά τις τελευταίες 4 εβδομάδες απλά δεν μπορώ να σταματήσω...

Ο λόγος? Απλώς ο πόνος που προκλήθηκε όταν ο φίλος μου με χώρισε....επειδή τότε η φίλη μου όμως χώρισε και εκείνη με αυτόν που τα είχε έθαψα τα δικά μου πληγωμένα αισθήματα πείθοντας τον εαυτό μου πως τον έχω ξεπεράσει...
Κάποια μέρα όμως αυτά έσκασαν από μέσα μου και ο πόνος ήταν αφόρητος...ένιωθα πως κάτι έπρεπε να κάνω γαι να απαλύνω τον πόνο...γι αυτό αν και ορκίστηκα πως δε θα ξαναχαρακωθώ το ξανάκανα...και συνεχίζω να το κάνω...

Επίσης δεν ήξερα πως το υπερβολικό ξύσιμο που στο τέλος δημιουργεί πληγές θεωρείται αυτοτραυματισμός....Τεσπα...αν ισχύει αυτό τότε εκτός από το να χαρακώνομαι πέρσι για μια αρκετά μεγάλη περίοδο με είχε πιάσει ένα απελπισμένο ξύσιμο το οποίο στο τέλος κατέληγε στο να τραυματίζω τον εαυτό μου...δεν είχα καταλάβει ΚΑΝ πως είχα δημιουργήσει πληγές στα χέρια μου μέχρι που το είδε η προπονήτρια μου...τελικά αποδείχτηκε πως έφταιγε το άγχος και γενικότερα η όλη πίεση...που ένιωθα από όλους! :/
γιατι βρε πουλακι μου δεν δοκιμαζεις να βρεις αλλους τροπους , για να αντεξεις και να ξεπερασεις τον πονο σου;;;; βρες αλλα αντιβαρα τα οποια να σου προσφερουν χαρα,ελπιδα,προσωπικη αναπτυξη,ζωη....,μπορεις κ ετσι να ξεπερασεις τον πονο σου...τον θυμο που νοιωθεις...παντα υπαρχει κ αλλος δρομοςσκεψου το

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη venividivici : 11-01-12 στις 17:38. Αιτία: επεξεργασία παράθεσης
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

christinelle

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη christinelle
H christinelle αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Ελευσίνα (Αττική). Έχει γράψει 1,793 μηνύματα.

H christinelle δεν είχε τι να κάνει και έγραψε στις 12:25, 11-01-12:

#41
Η γνώμη μου είναι πως η περίπτωση του body modification (ακρωτηριασμού, piercing, αλλαγή χαρακτηριστικών, κλπ) δεν έχει σχεδόν καμία σχέση με αυτοτραυματισμους (self-inflicted injuries). Αν μπείτε και στο BMezine θα δείτε ότι ο κόσμος κάνει πολλά που μας φαίνονται "τρελα", αλλά οι περισσότεροι δεν έχουν κατάθλιψη και το κάνουν για άλλους λόγους. Θέλουν να διαφέρουν, έτσι είναι η αισθητική τους, το ονειρευόντουσαν χρόνια (κ.α.) και κάποια στιγμή το έκαναν.
Αυτοί που αυτοτραυματίζονται όμως το κάνουν για άλλους λόγους. Οσους έχω γνωρίσει που το κάνουν, λένε πως νιώθουν τα προβλήματα τους να φεύγουν όταν κλείνει η πληγή και το παρομοιάζουν με τον εαυτό τους. Οτι δηλαδή ο εσωτερικός τους πόνος θα φύγει. Νιώθουν πιό δυνατοί, μιας και αυτοί διαλέγουν πόσο, πότε και πως θα τραυματιστουν. Οσο αντέχουν τον πόνο, νιώθουν ότι μπορούν να αντέξουν οτιδήποτε. Και μετά μένει ένα σημάδι που θα τους θυμίζει τι πέρασαν.
Βέβαια μερικές φορές συνδυάζονται οι δύο κατηγοριες και κάποιοι έχουν με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Οπότε κόβονται ή καίγονται προσεκτικά ώστε όταν επουλωθεί η πληγη να δημιουργήσει σχεδιο (σαν τατουαζ απο scar tissue). Ενα άλλο κοινό είναι ότι και οι δύο ομάδες το κάνουν για προσοχή, θαυμασμό ή λύπηση. Ταυτόχρονα είσαι θύμα και θύτης, ευαίσθητος και δυνατός. Είναι passive-aggressive: extreme edition.

Πάλι κι εγώ λέω αυτά που έχω παρατηρήσει, δεν είναι αντικείμενό μου το θέμα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Lamidon

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Lamidon
Ο Lamidon αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 15 μηνύματα.

O Lamidon έγραψε στις 13:49, 11-01-12:

#42
Αυτοτραυματισμός δέ καταλαβαίνω τον λόγο.
Αυτοκτονία ΟΚ μπορεί να υπάρχουν σοβαροί λόγοι με τεράστια άλυτα προβλήματα αλλά αυτοτραυματισμός γιατί?
Μόνο άνθρωποι με ισχυρά διαταραγμένα ψυχολογικά προβλήματα θα μπορούσαν να το κάνουν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

-9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

noukooo

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη noukooo
H noukooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 20 μηνύματα.

H noukooo lalala!!! έγραψε στις 18:54, 28-01-12:

#43
Αρχική Δημοσίευση από adespoto
Sorry αλλά δεν καταλαβαίνω, τι εννοείς "χαρακώνομαι"???
εννοώ πως παίρνω ένα αιχμηρό αντικείμενο και κόβω το δέρμα μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 00:08, 29-01-12:

#44
Αρχική Δημοσίευση από noukooo
εννοώ πως παίρνω ένα αιχμηρό αντικείμενο και κόβω το δέρμα μου

Σε κάποιο σημείο αναφέρεις πως ''αποδείχτηκε οτι έφταιγε το άγχος μου''. Αυτό είναι κάτι που έχεις καταλάβει εσύ η ίδια ή σε βοήθησε κάποιος άλλος να το δεις; Δεν κατάλαβα από το γραπτό σου αν έχεις μιλήσει με κάποιον ειδικό για το ζήτημα αλλά νομίζω δε θα ήταν άσχημη ιδέα ώστε να καταλάβεις περίπου τι μπορεί να σου συμβαίνει . Ο αυτοτραυματισμός που αναφέρεις μάλλον είναι και κλινικά αξιολογήσιμος οπότε δε θα ήταν κακό να πάρεις και μια γνώμη ειδικού.Γενικά τι κινήσεις έχεις κάνει προς αυτή τη κατεύθυνση;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

noukooo

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη noukooo
H noukooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 20 μηνύματα.

H noukooo lalala!!! έγραψε στις 14:37, 03-02-12:

#45
Αρχική Δημοσίευση από Panos__
Σε κάποιο σημείο αναφέρεις πως ''αποδείχτηκε οτι έφταιγε το άγχος μου''. Αυτό είναι κάτι που έχεις καταλάβει εσύ η ίδια ή σε βοήθησε κάποιος άλλος να το δεις; Δεν κατάλαβα από το γραπτό σου αν έχεις μιλήσει με κάποιον ειδικό για το ζήτημα αλλά νομίζω δε θα ήταν άσχημη ιδέα ώστε να καταλάβεις περίπου τι μπορεί να σου συμβαίνει . Ο αυτοτραυματισμός που αναφέρεις μάλλον είναι και κλινικά αξιολογήσιμος οπότε δε θα ήταν κακό να πάρεις και μια γνώμη ειδικού.Γενικά τι κινήσεις έχεις κάνει προς αυτή τη κατεύθυνση;
Βασικά η προπονητρία μου κατάλαβε πως εξαιτίας του άγχους με είχε πιάσει αυτό το ξύσιμο. Έτσι...το είπε στους γονείς μου και εκείνοι με πήγαν σε ένα δερματολόγο , ο οποίος μας είπε το ίδιο πράγμα και μου έδωσε μία αλοιφή .Μετά αφού σταμάτησα να ξύνομαι προσπάθησα να αντιμετοπίσω το θέμα του άγχους μόνη μου , μιας και οι γονείς μου μου έλεγαν πως λέω βλακείες και πως δεν υπάρχει λόγος για να αγχόνομαι (πράγμα το οποίο πιο πολύ με τσάντιζε παρά με έκανε καλυτερα)
Κοίτα απ' ότι κατάλαβες όσον αφορά το θέμα του άγχους έχω μιλήσει με κάποιον είδικο.Τώρα για το χαράκωμα δεν έχω μιλήσει με κανέναν και δεν πρόκειται να μιλήσω. Πρώτον γιατί αν το δουν οι γονείς μου...πέθανα και δεύτερον γιατί δε θέλω να μάθει κανένας κοντινός μου άνθρωπος γι αυτό...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

SparksFly (Αναστασία)

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη SparksFly
H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 58 μηνύματα.

H SparksFly Βασικά, Ευλόγησον! έγραψε στις 22:15, 25-05-12:

#46
Αρχική Δημοσίευση από lila30
πιθανότατα το θέμα δεν είναι ενεργό αλλά αποφάσισα να γράψω και τη δική μου άποψη.
Μακάρι να έχω το ίδιο τέλος γιατί είμαι στο σημείο που είπα τέλος. Πλάκα πλάκα, μόνο οι μετέπειτα ηλικίες αλλάζουν...περίεργο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 25-05-12 στις 22:27. Αιτία: Προσθήκη spoiler tag στην παράθεση
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MetalChest (Γιάννης)

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη MetalChest
Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 397 μηνύματα.

O MetalChest έγραψε στις 02:26, 02-06-12:

#47
Είχα δει στο tumblr τα γνωστά self harm blogs και, θυμάμαι, είχα ψιλοφρικάρει. Είναι πολύ λυπηρό. Όταν είδα μια φωτογραφία, όπου μια κοπελιά είχε χαράξει στη σάρκα της τη λέξη "fat", απλά πάγωσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Insomnie

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Insomnie
Ο Insomnie αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,411 μηνύματα.

O Insomnie έγραψε στις 03:11, 02-06-12:

#48
Αρχική Δημοσίευση από MetalChest
Είχα δει στο tumblr τα γνωστά self harm blogs και, θυμάμαι, είχα ψιλοφρικάρει. Είναι πολύ λυπηρό. Όταν είδα μια φωτογραφία, όπου μια κοπελιά είχε χαράξει στη σάρκα της τη λέξη "fat", απλά πάγωσα.

Attention whores.
Boobs or gtfo,όπως λέει και ο σοφός λαός μας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Zo0bito

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Zo0bito
Ο Zo0bito αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4 μηνύματα.

O Zo0bito έγραψε στις 18:13, 03-11-12:

#49
SOS
Ψαχνω απεγνοσμενα βοηθεια! Η κοπελα μου αυτοτραυματηζετε (χαρακονετε) και δεν ξερω τι να κανω τα εχω παιξει τρεμω ολοκληρος . . . ! Εχθες τα φτιαξαμε και σημερα το εμαθα ειδα και τισ πληγες στα χερια ..!
Ειμαστε και οι δυο 16 στα 17 και δεν ξερω πως μπορω να την αποτρεψω απο αυτην την κακια συνηθεια!
Φοβαμαι ακομα ην κανει και τιποτα που δεν θα μπορει να το μετανιωσει ! Δεν ξερω και τι πρεπει να της πωωωωω!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

diotima

Αποκλεισμένος χρήστης

Το avatar του χρήστη diotima
Ο diotima αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,868 μηνύματα.

O diotima έγραψε στις 18:50, 03-11-12:

#50
Πες της να βρει διαφορετικα την προσοχη που ψαχνει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους