Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,083 εγγεγραμμένα μέλη και 2,387,842 μηνύματα σε 74,634 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ : " Η σωτηρία του Τσαλαπετεινού..."

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:46, 06-09-11:

#1

ΚΕΛΑΗΔΙΣΜΑΤΑ

πουλάκια είν' και κελαηδούν, πουλάκια είν' και λένε………………………. Γίνε ΕΚΔΟΤΗΣ του εαυτού σου (εκδώσου, καλέ! νταβατζήδες θέλεις;
[QUOTEτι είναι ένας τσαλαπετεινός;


Είναι μία από τις εξωτικότερες μορφές του διαδικτυακού δάσους και …του ιστολογίου τούτου! Ο τσαλαπετεινός (ή κουτσουλιανός στα κεφαλονίτικα) είναι νοικοκύρης κι επιμελής. Επιδίδεται με αφοσίωση στην εύρεση της τροφής που θα θρέψει το βλογ, τσιμπολογά από δω κι απο κει, κι όταν ξεθαρρεύει, …σχολιάζει! Το χαρακτηριστικό του λοφίο, ανοιχτόχρωμο κόκκινο με μαύρες πιτσιλιές, φιγουράρει συχνά στα ποστ του φλώρου και του συκοφάγου, με τους οποίους μοιράζεται ένα κοινο: τη διαφωνία! Πετάει αργά, αλλά με σταθερότητα, και ξέρει πού πηγαίνει. Αν τον συναντήσετε τυχαία στις αναρτήσεις του, ή σε εκείνες του συκοφάγου, ακούστε το κελαηδισμά του. Εκεί που νομίζεις πως κατάλαβες τις θέσεις του, κάνει τη μεγάλη ανατροπή και σε κερδίζει. Ο τσαλαπετεινός έχει αυτό το χάρισμα…

][/quote] Κι επειδή είναι σεμνός όσο και ήπιος, μάθετε πως για λογαριασμό του εδώ κελάηδισε ο συκοφάγος….





Feeds:
Άρθρα
Σχόλια



επειδή είναι σεμνός όσο και ήπιος, μάθετε πως για λογαριασμό του εδώ κελάηδισε ο συκοφάγος….



Αχ! Ένας τσαλαπετεινός μόνο δε φέρνει την …επανάσταση!
12 Σχόλια

  1. στο Νοεμβρίου 3, 2008 στο 01:07 tsalapeteinos
Να προσθέσω στο πολύ όμορφο προφίλ της σύνταξης, ότι αν και νοικοκύρης, ως γνήσιος διεθνιστής είναι αποδημητικό πτηνό και αμέσως μετά το (ένα το) χελιδόνι, το πουλί που είναι συνδεδεμένο με τον ερχομό της ‘Ανοιξης, της Πράγας και όχι μόνο, μια και έχει επιπλέον την ιδιότητα του… ρεβιζιονιστή και βελούδινου επαναστάτη, παρόλο που ο λόγος του ενίοτε είναι πύρινος και λαύρος, σαν τα χρώματα του λοφίου του (τίποτα δεν είναι τυχαίο στη φύση). Όταν το παρακάνει και τα πράγματα γίνονται σκούρα και μουντά, αποδημεί προς πιο θερμά κλίματα και εξωτικούς καμβάδες, όπως της Φρίντα Κάλο της οποίας ένας εκ των ιστορικών καθοδηγητων του υπήρξε και περιστασιακός εραστής. Παρόλο που χαίρει κάποιας εκτίμησης σε κλειστούς κύκλους προοδευτικών διανοούμενων, σε ευρύτερους συντηρητικούς και σκοταδιστικούς κύκλους φέρεται να συνδέεται ιδεολογικά με τη διεθνή τρομοκρατία και τον… “άξονα του κακού”. Ελπίζει ωστόσο η φήμη του να αποκατασταθεί σύντομα, λιγότερο στα ιστορικά βιβλία και περισσότερο στις καρδιές των αδερφών πτηνών, αρχομένης από της 4ης Νοέμβρη μετά την πιθανή εκλογή του έγχρωμου υποψηφίου στη γη των απογόνων των ξεβρασμένων στην ακτή του Πλύμουθ Ροκ.


  1. στο Νοεμβρίου 3, 2008 στο 13:26 sikofagos
@ Τσαλαπετεινέ,
α) Είχε ο Τρότσκι το παρατσούκλι “Τσαλαπετεινός”; Το ρωτώ γιατί αναφέρθηκες σε αυτόν μέσω Φ.Κάλο και τον “φωτογραφίζεις” με τα υπόλοιπα γραφέντα.
β) Πάντως, ο Όργουελ, στη Φάρμα των Ζώων, με άλλο ….ζωντανό τον ταύτισε!
γ) η αρχισυνταξία του βλογ τούτου είναι πασίχαρης (και προβληματίζεται που είναι… τι έχει πάθει; ) που φιλοξενεί έναν καθόλα … τσαλαπετεινό στα κλαδιά της!


  1. στο Νοεμβρίου 3, 2008 στο 14:22 tsalapeteinos
α) Ο σύντροφος Τρότσκι συγκαταλέγεται στις φωτεινές ιστορικές προσωπικότητες που συνέβαλε στη διαμόρφωση του (διαρκούς) επαναστατικού φρονήματος του τσαλαπετεινού και του ενέπνευσε αποστροφή για τη γραφειοκρατία, την κρατική νομενκλατούρα και τους βυζαντινισμούς κάθε μορφής εξουσίας, ιδιαιτέρως μιας κατ’ επίφαση λαϊκής δημοκρατίας. Ανάλογη εχτίμηση έχω και για τη Φρίντα, τόσο για την τέχνη της όσο και για τη συνολική στάση ζωής της.
β) Ο Όργουελ έχει κατηγορηθεί ως πράχτορας των βρετανών από την άλλη πλευρά του παραπετάσματος. Άσχετα αν ισχύει ή όχι η κατηγορία, ο καθένας κρίνεται. Ακόμα και οι πιο αναγνωρισμένες ιστορικές προσωπικότητες είχαν μελανά και τρωτά σημεία. Εμείς δεν είμαστε προσωπολάτρες και ειδωλολάτρες όπως όι “καλοί” που επικράτησαν, κρατάμε από κάθε ιδεολογία και πρόσωπο τα θετικά και προχωρούμε χωρίς παρωπίδες και ιδεοληψίες προς την οικοδόμηση μιας καλύτερης κοινωνίας με ανθρώπινο πρόσωπο.
γ) Η χαρά είναι αμοιβαία.


  1. στο Φεβρουαρίου 4, 2009 στο 18:17 pagoni
kalh epituxia sta kelaidismata !!!!!!!!!!!!


  1. στο Φεβρουαρίου 4, 2009 στο 22:55 tsalapeteinos
Ευχαριστούμε εξωτικό και αριστοκρατικό παγώνι!


  1. στο Ιουλίου 4, 2009 στο 23:24 aleka
Βρήκα στο πάρκο εναν τσαλαπετεινό.
Κάθισε πολύ εύκολα και τον έπιασα.
Τον έβαλα σε κλουβί αλλά δεν ξέρω τί να του βάλω να φάει. Του έβαλα και νερό.
Του έριξα κάτω λίγα ψυχουλάκια.
Οταν βάζω το χέρι μου το τσιμπάει και δείχνει ενδιαφέρον.
Τη Δευτέρα θα τηλεφωνίσω στην Ορνιθολογική Εταιρία να μου πή τί να κάνω,αλλά μέχρι τότε δεν ξέρω αν θα ζήσει, αν δεν τρώει.
Είναι πανέμορφο!!!!!!!!!!!
Αν ξέρεις τί μπορώ να του δόσω να φάη θα με υποχρεώσεις να μου απαντήσεις.
Σ’ευχαριστώ εκ των προτέρων.


  1. στο Ιουλίου 4, 2009 στο 23:56 sikofagos
aleka
oι τσαλαπετεινοί είναι όντως πανέμορφα πουλιά, αλλά δεν ξέρω αν αντέχουν αιχμαλωσία. Εγκυκλοπαιδικά μόνο μπορώ να σου πω ότι τρέφονται με μικρά σκουλήκια ή με κάμπιες, κυρίως αυτές που βρίσκονται στα πεύκα. Αλλωστε γι αυτό έχουν αυτό το σουβλερό ράμφος, για να τις ξετρυπώνουν από τους αυλακιωμένους κορμούς. Φυσικά δεν αξιώνει κανείς να τρέχεις στα πάρκα να τις μαζευεις για να τον ταϊσεις… Το ερώτημα είναι γιατί δε σου αντιστάθηκε όταν πήγες να το πιάσεις; Δεν μπορεί να πετάξει;
Μήπως είναι νεοσσός; Διότι χρειάζονται περίπου δυο μηνες μέχρι να πετάξουν.


  1. στο Ιουλίου 5, 2009 στο 01:00 tsalapeteinos
@aleka
Δυστυχώς το ιστολόγιο δεν είναι ορνιθολογικού περιεχομένου, παρά τα φαινόμενα. Εγώ ειδικά είμαι ακόμα λιγότερο αρμόδιος να σου απαντήσω, ως πιο αστός (δημογραφικά) από τον συνάδερφο συκοφάγο. Αυτά που σου γράφει φαίνονται λογικά και νομίζω δε θα πάθει τίποτα το πουλί αν δεν βρεις τη συνιθισμένη τροφή του και το ταϊσεις σαν οικόσιτο μέχρι τη Δευτέρα που θα σε συμβουλεύσουν οι ειδικοί. Δες κι εδώ :
Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης" - Πάρκο Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης "Αντώνης Τρίτσης" - Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, προστασία για τα πουλιά και το περιβάλλον


  1. στο Ιουλίου 5, 2009 στο 01:10 sikofagos
@Τσαλ
Όταν μιλάμε για τη ράτσα μας, ξέρουμε τι λέμε! Μάθε λοιπόν χαζοπούλι (και τράβα για συμπαράσταση στον σκλαβωμένο ξάδελφο) πως οι τσαλαπετεινοί χρησιμοποιούνται στη γεωργία για την καταπολέμηση παρασιτων όπως οι κάμπιες! Κι επειδή, η αγαπημενη τους κάμπια είναι αυτή που βρίσκεται στην χαλεπή πευκη, είναι εύκολο να βρεις τη μουτσούνα σου στη μιση Αττική, από το Σουνιο έως και το Τατόι!


  1. στο Ιουλίου 5, 2009 στο 02:33 tsalapeteinos
@συκο
Ώστε έτσι… προορίζονται για να εξολοθρεύουν ζιζάνια… υποθέτω και ανανεωτικά! Η φύση είναι αστείρευτη πηγή έμπνευσης και γνώσης! Ελπίζω μόνο να μη βρει και ο φλώρος στον κήπο του κανέναν όμοιό μου και τον εγκλωβίσει. Στον άλλον συμπαριστάμεθα ταξικά πρώτα, όχι ρατσιστικά ή συντεχνιακά. Αρκετά όμως, μην μπερδεύουμε την κοπέλα, διασταυρώνουμε αλλού εμείς τα… ράμφη μας.


  1. στο Ιουνίου 26, 2011 στο 10:41 kostas
Σήμερα είδα έναν τσαλαπετεινό στον κήπο μου και …τρελλάθηκα από την ομορφιά και την περηφάνεια του. Προσπάθησα να τον βιντεοσκοπήσω μα δεν τα κατάφερα. Ελπίζω μια άλλη φορά……


  1. στο Ιουνίου 27, 2011 στο 01:22 tsalapeteinos
Να φανταστείς πως εγώ που φέρω το όνομα του, δεν έχω δει ακόμα κανέναν “συνάδερφο” από κοντά… Ίσως επειδή δεν έχω κήπο…!

Φαντάσου τώρα, φίλε μου, τι μπορεί να πει κανείς, για την Χαριτωμένη!


Αλλά και γιατί να πει κανείς για τη Χαριτωμένη; Επειδή, ας πούμε, είναι ένα ελληνικό χωριό μοναδικό, που έχει αυτό το όοονομα; Ή επειδή, εκεί που βρίσκεται κτισμένο, έδεσε την ιστορία του, με τη « σωτηρία του Τσαλαπετεινού»;
Η προγιαγιά μου, έλεγε ακόμη και στα τελευταία της παραμιλητά, λίγο πριν πεθάνει στα 114 της(Σεπτέμβρη 1967): «Αν φύγουν οι Τσαλαπετεινοί…», εννοώντας από τον τόπο, «θα αδειάσει και το Ρεζίλοβο !». Το Ρεζίλοβο ήταν, από χρόνια πριν εκείνη γεννηθεί ακόμη(1852-3), η γεωγραφική έκταση που ξεκινούσε από τις βορειοδυτικές κορυφές του Μενοικίου όρους, με το οροπέδιο «Γιαϊλά» και απλωνόταν μέχρι τις δυτικές όχθες του Αγγίτη ποταμού, διατρέχοντας μία σχετικά στενή πεδινή έκταση, μεταξύ των σημερινών χωριών Μικρόπολη και Καληβρύση. Εξ αυτού και το προηγούμενο όνομα της σημερινής Χαριτωμένης: «Ρεζίλοβα»!


« Καλωσορίσατε στην Χαριτωμένη!

Δημοτικό διαμέρισμα Χαριτωμένης

Η Χαριτωμένη είναι ένα γνωστό άλλοτε καπνοχώρι της περιοχής σε υψόμετρο 290μ., που μπορεί να γίνει ορμητήριο για μοναδικές εξορμήσεις στο βουνό. Στον οικισμό των 607 κατοίκων, επιγραφές βεβαιώνουν για την ύπαρξη ρωμαϊκής κώμης (vici), ενώ σύμφωνα με τον ιστοριογράφο Δήμιτσα (1896), «εν τω χωρίω τούτω υπάρχουσι δύο ρωμαϊκαί σαρκοφάγοι, χρησιμεύοντες ως σκάφαι προς υποδοχήν των υδάτων της κρήνης» (σήμερα στο Μουσείο Δράμας).

Από την τελευταία περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν μάλιστα αρκετοί συμμετείχαν στο Μακεδονικό Αγώνα, το χωριό γνώρισε ευημερία χάρη στον καπνό. Σήμερα, οι ντόπιοι και οι προσφυγικής καταγωγής κάτοικοι συνεχίζουν την παράδοση της καπνοκαλλιέργειας. Ωστόσο, εξαιτίας της μεταπολεμικής κρίσης του καπνού, μετανάστευσαν μαζικά και συναντώνται για να αναπολήσουν και να ξαναζήσουν στο χωριό τους στη γιορτή του Μετανάστη το πρώτο Σάββατο του Αυγούστου.
(Τέως κοινότητα Χαριτωμένης)

α) Σύσταση: Η κοινότητα είχε συσταθεί με το Β.Δ. της 25-9-1921 (Φ.Ε.Κ. 184/1921 τ. Α'), προήλθε από την κοινότητα Μικρόπολης (Καρλίκοβας), είχε έδρα τη Χαριτωμένη, που βρίσκεται δυτικά της Προσοτσάνης, στην ανατολική πλαγιά του Μενοικίου, και απέχει 28 χμ. από την πρωτεύ*ουσα του Νομού.
Αρχικός οικισμός που αποτέλεσε την κοινότητα ήταν: Ρεσίλοβο.
β) Τοπογεωλογικά: Η Χαριτωμένη, με το υγιεινό κλίμα της, τα νερά, την τοποθεσία, τον ευχάριστο ορίζοντα και τη συγκοινωνία της με τα γύρω χωριά και την πόλη της Δράμας, μπορεί να καταστεί ευχάριστος τόπος κα*τοικίας, κατά το θέρος, και ν' αποτελέσει ένα από τα λίγα θέρετρα του νομού Δράμας.
γ) Μεταβολές: Με το παραπάνω Β.Δ, ο οικισμός Ρεσίλοβο αποσπάστηκε από την κοινότητα Καρλίκοβας και αποτέλεσε ιδίαν κοινότητα.
Με το Δ. της 1-4-1927 (Φ.Ε.Κ. 76/1927 τ. Α'), η κοινότητα Ρεσιλόβου μετονομάστηκε σε κοινότητα Χαριτωμένης και ο ομώνυμος της οικισμός Ρεσίλοβο σε Χαριτωμένη.
δ) Στέγαση: Οι Κοινοτικές Αρχές και Υπηρεσίες μέχρι το 1954 στεγάζονταν σε ιδιόκτητο Κοινοτικό κατάστημα, το οποίο βρισκόταν στη θέση του σημερινού Κοινοτικού καταστήματος και κατεδαφίστηκε λόγω ακαταλληλότητας.
Το 1955 μεταστεγάστηκαν στο σημερινό διώροφο Κοινοτικό κατά*στημα, το οποίο ανεγέρθηκε με χρήματα του Δημοσίου. Στον κάτω όροφο του οικήματος φιλοξενείται το Επισκεπτήριο του Αγροτικού γιατρού από το Κέντρο Υγείας της Προσοτσάνης.
ε) Πληθυσμός: Ο πληθυσμός της κοινότητας διαμορφώθηκε από το 1928 και εντεύθεν, σύμφωνα με τις απογραφές της Ε.Σ.Υ.Ε, ως ακολούθως:
Κοινότητα Οικισμοί
Απογραφέντες κάτοικοι κατά δεκαετίες
Παρατηρήσεις:
1928
1940
1951
1961
1971
1981
1991
Χαριτωμένη (Ρεσίλοβο)
799
1181
964
1030
605
561
394

στ) Προέλευση πληθυσμού: Η Χαριτωμένη κατοικείται εκτός από το ντόπιο στοιχείο και από πρόσφυγες, οι οποίοι κατάγονται: 1) από Σαράντα Εκκλησιές της Ανατολικής Θράκης, 2) από Σουσουρλού Προύσας, 3) από περιοχές Πουλαντζάκης, Αμισού και Τραπεζούντας Πόντου. Επίσης, το 1939 εγκαταστάθηκαν και πρόσφυγες από την Κριμαία Ρωσίας.
Από το βιβλίο: Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στο Νομό Δράμας 1914 - 1999 - Χρήστου Μιχ. Παπάζογλου)
Η Χαριτωμένη είναι ένα γνωστό άλλοτε καπνοχώρι της περιοχής σε υψόμετρο 290μ., που μπορεί να γίνει ορμητήριο για μοναδικές εξορμήσεις στο βουνό. Στον οικισμό των 607 κατοίκων, επιγραφές βεβαιώνουν για την ύπαρξη ρωμαϊκής κώμης (vici), ενώ σύμφωνα με τον ιστοριογράφο Δήμιτσα (1896), «εν τω χωρίω τούτω υπάρχουσι δύο ρωμαϊκαί σαρκοφάγοι, χρησιμεύοντες ως σκάφαι προς υποδοχήν των υδάτων της κρήνης» (σήμερα στο Μουσείο Δράμας).
Από την τελευταία περίοδο της τουρκοκρατίας, όταν μάλιστα αρκετοί συμμετείχαν στο Μακεδονικό Αγώνα, το χωριό γνώρισε ευημερία χάρη στον καπνό. Σήμερα, οι ντόπιοι και οι προσφυγικής καταγωγής κάτοικοι συνεχίζουν την παράδοση της καπνοκαλλιέργειας. Ωστόσο, εξαιτίας της μεταπολεμικής κρίσης του καπνού, μετανάστευσαν μαζικά και συναντώνται για να αναπολήσουν και να ξαναζήσουν στο χωριό τους στη γιορτή του Μετανάστη το πρώτο Σάββατο του Αυγούστου»
,διαβάζει κανείς σε ομώνυμη ιστοσελιδά!

(συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 06-09-11 στις 11:58.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 13:11, 07-09-11:

#2
Τσαλαπετεινός: Ο νοικοκύρης του δάσους Είναι μία από τις εξωτικότερες μορφές του δάσους. Ο τσαλαπετεινός (Upupa epops) είναι νοικοκύρης. Επιδίδεται με αφοσίωση στην εύρεση της τροφής που τσιμπολογά απ' το μαλακό έδαφος με τη μακριά κυρτή του τσιμπίδα και φαίνεται να μην πολυνοιάζεται για το τι γίνεται τριγύρω. Καμιά φορά ξεθαρρεύει και προβάλλει στ' ανοιχτά σημεία του δάσους, όπου ξεχωρίζει από μακριά κι εντυπωσιάζει με το χαρακτηριστικό του λοφίο. Πετάει αργά σαν πεταλούδα. αναδεικνύοντας με χάρη τούς ασπρόμαυρους σχηματισμούς των φτερών του. Αν τον συναντήσετε τυχαία στα δάση το καλοκαίρι ή ακόμη το φθινόπωρο και το χειμώνα, μην τον τρομάξετε. Θα σας μεταφέρει συναισθήματα γαλήνης. Ο τσαλαπετεινός έχει αυτό το χάρισμα...
Νίκος Τσιαμτσίκας – ΓΕΩ (Τ.35/09.12.2000
Άλλος ένας ακόμη "λαϊκός συμβολισμός", για τη νοικοκυρωσύνη και τους νοικοκυραίους, που προφανώς η προγιαγιά μου είχε κατά νου, πριν ακόμη την πιάσουν τα προθανάτια παραμιλητά της, για τους Τσαλαπετεινούς του "Ρεζίλοβου"!

(συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Νωεύς : 08-09-11 στις 00:04.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 10:59, 10-09-11:

#3
ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ - Upupa epops - YouTube


www.youtube.com/watch?v=JtXbdo23XHo3 λεπτά - 25 Απρ. 2011 - Μεταφορτώθηκε από karrotomania
ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΑ - Upupa epops. karrotomania ... ΤΣΑΛΑΠΕΤΕΙΝΟΣ ΣΤΗ ΜΟΥΡΙΑby mouriatrikala115 views; Thumbnail 4:56 ...
Εικόνες για Τσαλαπετεινούς

- Αναφορά εικόνων




Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 11:06, 16-09-11:

#4
Ευχή :«Τσαλαπετεινό να συναντήσεις!»
Η Χαριτωμένη απέχει οδικά από τα νότια όρια της Βουλγαρίας περί τα 50 χλμ. Σήμερα την κατοικούν περί τα 250 άτομα, από τα οποία τα 200 περίπου ηλικιακά στη «σειρά θανάτου», κατά τη διανυόμενη δεκαετία. Ενώ ο ενεργός αριθμός των μόνιμων κατοίκων δεν υπερβαίνει τα 25 άτομα. Τα υπόλοιπα 25 άτομα είναι τα παιδιά και οι μάνες τους.
Σαν οικισμός είναι σχετικά νεόδμητος και αναπαλαιωμένος με «χρήματα από τη Γερμανία», καθότι το χωριό είχε «γερμανοπληγεί» από τις αρχές ακόμη της δεκαετίας του ’60, αφού πάνω από τα 3/5 του πληθυσμού του είχε μεταναστεύσει, για την ανόρθωση της «Δυτικής Γερμανίας». Κατά τη διάρκεια της «Κατοχής» ανήκε στη «βουλγάρικη μπότα» και οι κάτοικοί του συνεννοούνταν με τις «αρχές κατοχής» κυρίως με την Τουρκική Γλώσσα, αφού μέχρι να μάθουν «γερμανολαζικά», σχεδόν σ’ όλα τα σπίτια του ήταν η «καθομιλουμένη» τους. Οσονούπω όμως και η Χαριτωμένη θα ενταχθεί στην «ΕΟΖ»(ελεύθερη οικονομική ζώνη), οπότε αυτή τη φορά μάλλον θα κατοικηθεί κατά το πλείστον «από Βούλγαρους ενοικιαστές»(τουλάχιστον αρχικά), που θα προστρέξουν να εργαστούν στην περιοχή με «μισθούς ΕΟΖ»!
Φέτος τον Αύγουστο, όπως και κάθε προηγούμενη χρονιά, ανηφόρισα στα γνωστά μου μονοπάτια, λαγκάδια και φαράγγια του Μενοικίου, πάνω από τη Χαριτωμένη, με τη διακαή προσδοκία να συναντήσω έστω έναν Τσαλαπετεινό:ούτε φτερό του! Κάποτε, όταν ακόμη ήμουν έφηβος, δεν περνούσε φορά, που να μη συναντούσα μερικούς απ’ αυτούς, σε ανάλογες περιστάσεις. Με το πέρασμα των χρόνων, οι Τσαλαπετεινοί λιγόστευαν τόσο, που είχε γίνει πια «ζήτημα τύχης», για όποιον συναντούσε έναν απ’ αυτούς! Στο διπλανό δε χωριό, στην Μικρόπολη, όταν κάποιο άτομο κέρδισε στο Τζόκερ (ένα εξαιρετικά σημαντικό ποσό!), κάποιοι σχολίασαν: «Τσαλαπετεινό θα συνάντησε!»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 6 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Νωεύς (Ιάσων)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Νωεύς
Ο Ιάσων αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 4,820 μηνύματα.

O Νωεύς επιπεδο : Μηδεν έγραψε στις 09:37, 18-08-12:

#5
Τα νερά του Μενοικίου

Στην έκταση που καλύπτει σήμερα η Χαριτωμένη, κατά το 1373 απλωνόταν δάσος από θεόρατα πλατάνια, γι' αυτό και στα κατοπινά χρόνια το σημείο εκείνο θα λεγόταν "τσιναρτζίκ"(στην Τουρκική). Τα πλατάνια ξεκινούσαν σχεδόν απ' το σημείο, όπου έπεφταν τότε τα νερά ενός καταράκτη ύψους μεγαλύτερου των εκατό μέτρων. Ήταν τα "νερά του Άη Γιώργη", που μέσα απ' το ομώνυμο φαράγγι σχημάτιζαν μικρό ποτάμι και παφλάζοντας ακατάπαυστα διαπερνούσαν κατά μήκος το πλατανόδασος μέχρι να ξεχυθεί στο μικρό κάμπο. Από εκεί κατέληγαν στον Αγγίτη.
Κατά τους "Μααρατζήδες", μοναδικούς τότε κατοίκους της ευρύτερης περιοχής ένθεν και ένθεν των πηγών του Αγγίτη, όταν στα μέρη έφθασε ο Εβρενός Μπέης το 1373, "τα νερά του Άη Γιώργη" ήταν "ίδια με εκείνα της Παναγιάς". Κι εκείνα κατέληγαν στον Αγγίτη, από τη μεριά της σημερινής Καληβρύσης, αφού ξεχύνονταν με μικρούς καταράκτες στο φαράγγι της Τσατάλκας, λυσσομαχούσαν με ολόλευκους θορυβώδεις παφλασμούς πάνω σε παρόμοια βράχη και διέσχιζαν ολόιδιο πλατανόδασος.
Στην πραγματικότητα, τα νερά εκείνα των δύο μικρών ποταμών προέρχονταν από την υπερχείλιση μικρής λίμνης, στη θέση του σημερινού μικρού οροπεδίου"Γιαηλ(ά)". Το συγκεκριμένο οροπέδιο χρωστάει την ύπαρξή του σε απανωτές κατολισθήσεις, που μέχρι τα τέλη του 18ου υπερκάλυψαν τη λίμνη, στέρεψαν τα νερά της "Παναγιάς" και του "Άη Γιώργη" και σχεδόν εξαφάνισαν τα πλατάνια στις όχθες τους.(συνεχίζεται)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους