×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,845 μέλη και 2,411,281 μηνύματα σε 75,070 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 227 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ανθολογία Παραμυθιών

Cristina

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H Cristina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 71 μηνύματα.

H Cristina έγραψε: στις 14:29, 12-02-07:

#41
Αρχική Δημοσίευση από AstRoPeLeKi
Θυμάμαι πως είχα ένα βιβλίο με τον Παραμυθά... το οποίο βιβλίο δεν το αποχωριζόμουν ποτέ και συνέχεια το διάβαζα...Νομίζω αυτό ήταν το αγαπημένο μου βιβλίο!
Αν θέλετε να δείτε ποιον εννοώ, πατήστε εδώ
Χριστέ μου... Πού το ξετρύπωσες αυτό; Είναι και καινούριο...
Θα βάλω τα κλάματα...
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,043 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 14:33, 12-02-07:

#42
Astropeleki ευχαριστούμε!!!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

AstRoPeLeKi (Ευδοκία)

Δραστήριο Μέλος

H Ευδοκία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών , επαγγέλεται Νηπιαγωγός και μας γράφει απο Άγιοι Ανάργυροι (Αττική). Έχει γράψει 194 μηνύματα.

H AstRoPeLeKi έγραψε: στις 17:51, 12-02-07:

#43
Να είστε καλά παιδιά!!!!
Και μένα μου ήρθε ξαφνικά φλασιά όταν είδα το συγκεκριμένο thread και αμέσως θυμήθηκα τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ!!!!!!!!!!!!!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,043 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 09:34, 10-03-07:

#44
Το γαϊτανάκι της Ζωρζ Σαρή

Μια φορά, δεν πάει καιρός, ζούσε σʼ ένα μικρό χωριό, κάπου εδώ κοντά, ένας άνθρωπος πολύ σοφός και πολύ γέρος. Η πλάτη του ήταν σκυφτή, τόσο σκυφτή, που η άσπρη του γενειάδα άγγιζε τη γη. Είχε διαβάσει τα βιβλία όλου του κόσμου και είχε μάθει τις γλώσσες όλων των ανθρώπων. Ζούσε απόμερα, σʼ ένα μικρό σπιτάκι, ολομόναχος. Στον κήπο του φύτρωναν κι άνθιζαν όλων των λογιών τα λουλούδια: τριαντάφυλλα, τουλίπες, μαργαρίτες, κυκλάμινα, ζουμπούλια κι όμορφα κατακόκκινα γαρίφαλα.
Οι συχωριανοί του πολύ τον αγαπούσαν κι όλοι τον φώναζαν: ο κυρ Νικόλας ο Γαρίφαλος. Κάποιο δειλινό, όταν ο ήλιος καλησπέριζε τη νύχτα που σκαρφάλωνε πίσω από το βουνό, τρία κοριτσάκια πέρασαν μπροστά από τον κήπο του κυρ Νικόλα, τραγουδώντας τούτο το όμορφο τραγούδι:

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θʼ αγκάλιαζε θαρρώ.

Ο γερο-σοφός, κείνη την ώρα, πότιζε τα λουλούδια του. Σήκωσε το κεφάλι και χαμογέλασε στα παιδιά. Το γέρικο ρυτιδιασμένο χέρι του τους έγνεψε φιλικά.
– Καλησπέρα, κυρ Νικόλα, του φώναξαν τα κοριτσάκια, και χάθηκαν στη στροφή του δρόμου.
Όταν τέλειωσε το πότισμα, ο κυρ Νικόλας μπήκε στο σπίτι του και κάθισε στο γραφείο του. Μια στοίβα χοντρά βιβλία τον περίμενε. Έπρεπε να τα διαβάσει… Τι παράξενο όμως, εκείνο το βράδυ, όσο κι αν πάσχιζε να συγκεντρωθεί, δεν τα κατάφερνε. Ο λογισμός του έτρεχε αλλού: στα τρία κοριτσάκια, στο τραγούδι τους.
Χρόνια τώρα ζούσε ευτυχισμένος με τα βιβλία του, τα λουλούδια του, ολομόναχος, και ξάφνου η μοναξιά τού φάνηκε αβάσταχτη. Κατάλαβε πως η ζωή του έφτανε στο τέρμα της, νοστάλγησε τα νιάτα του.
Ήταν πολύ λυπημένος εκείνο το βράδυ ο καλός κυρ Νικόλας. Κουνούσε το χιονισμένο του κεφάλι και μιλούσε δυνατά: «Είμαι μόνος, κανένας δεν μπορεί να με βοηθήσει, κανέναν δεν μπορώ να βοηθήσω με τις χίλιες γνώσεις μου. Είμαι άχρηστος. Ας ήμουν τουλάχιστο νέος, ας είχα τη δύναμη να ξανάρχιζα τη ζωή μου, θα μπορούσα…»
Μονομιάς το πρόσωπο του κυρ Νικόλα φωτίστηκε. Σηκώθηκε από την πολυθρόνα κι άρχισε να χώνει βιαστικά κι ανάκατα μέσα σε μια βαλίτσα τα πράματά του. Λίγα ρούχα, το χτένι του, το σαπούνι, ένα ζευγάρι μάλλινες κάλτσες, τις παντόφλες του…
Την άλλη μέρα το πρωί, οι χωριανές, ανοίγοντας τα παραθυρόφυλλά τους, είδανε ξαφνιασμένες τον κυρ Νικόλα, που ποτέ δεν είχε βγει τόσο νωρίς, να κατευθύνεται προς το σταθμό του τρένου.
«Πού να πηγαίνει ο γερο-Γαρίφαλός μας;» αναρωτήθηκαν.
Ο σταθμάρχης τον χαιρέτησε με σεβασμό και τον βοήθησε νʼ ανέβει στο βαγόνι. Ακούστηκε ένα σφύριγμα, η ατμομηχανή ξεφύσηξε δυνατά, κι οι τεράστιες ρόδες άρχισαν να κυλάνε πάνω στις σιδερένιες ράγες. Ώρες πολλές, τσαφ-τσουφ-τσαφ-τσουφ, και το τρένο έφτασε στη μεγάλη πόλη με τους πολλούς ανθρώπους και τα πολλά αυτοκίνητα. Ο γερο-σοφός σάστισε, ζαλίστηκε από τη φασαρία και την κίνηση, αλλά δεν κοντοστάθηκε. Τράβηξε κατευθείαν για το σπίτι του ξακουσμένου γιατρού Ξανανιώνη. Καθόταν στο γραφείο του, φορώντας την κάτασπρη μπλούζα του. Ήτανε νέος και όμορφος.
– Γιατρέ, του είπε αμέσως ο κυρ Νικόλας, δεν είμαι άρρωστος. Είμαι γέρος, πολύ γέρος. Έρχομαι σε σας για να μου δώσετε τα χάπια «Νεοζίλ», που δίνουν ξανά νιάτα και δύναμη. Θέλω να εξαφανιστούν οι ρυτίδες μου, θέλω το κορμί μου να γίνει εικοσάχρονο.
Ο γιατρός έσμιξε τα φρύδια.
– Αυτά τα χάπια είναι σπάνια και κοστίζουν ακριβά. Έχετε τόσα πολλά χρήματα για να τʼ αγοράσετε;
– Γιατρέ μου, είμαι απένταρος, κι όμως τα θέλω. Θα σας εξηγήσω αμέσως γιατί τα θέλω. Χτες το βράδυ, έτσι ξαφνικά, μια θαυμαστή Ιδέα γεννήθηκε στο μυαλό μου. Η Γη μας είναι στρογγυλή με 40.000 χιλιόμετρα περιφέρεια. Κάπου τρία δισεκατομμύρια άνθρωποι την κατοικούν. Έκανα ένα μικρό, απλό υπολογισμό: Αν όλοι οι νέοι όλου του κόσμου, αγόρια και κορίτσια, δώσουν τα χέρια μιαν ορισμένη μέρα, σε μιαν ορισμένη στιγμή, μπορούν να φτιάξουν ένα γαϊτανάκι γύρω από τη Γη, κι όλοι μαζί, αγαπημένοι, να τραγουδήσουν και να χορέψουν. Πρέπει να γίνω νέος και δυνατός. Θα κάνω το γύρο του κόσμου και θα μιλήσω σʼ όλους για την Ιδέα μου και είμαι σίγουρος πως θα την καταλάβουν και θα τη δεχτούν.
Ο γιατρός άκουσε προσεχτικά το γερο-Νικόλα, ύστερα σηκώθηκε, άνοιξε μια μεγάλη ντουλάπα γεμάτη γιατρικά κι έβγαλε ένα μικρό κουτί.
– Ορίστε, του είπε, σας χαρίζω τα «Νεοζίλ». Η Ιδέα σας μου αρέσει. Πάει τόσος καιρός που δεν τραγούδησα, δε χόρεψα. Πολλοί οι άρρωστοι, πολλές οι έγνοιες. Την ημέρα που θα γίνει το γαϊτανάκι, ειδοποιήστε με, θα ʼθελα κι εγώ να μπω μες στο χορό.
Ο κυρ Νικόλας, κρατώντας σφιχτά το πολύτιμο κουτί, ευχαρίστησε τον καλό γιατρό και βγήκε στους δρόμους της πολύβουης πόλης. Ένιωθε χαρούμενος και του φαινόταν πως όλοι οι περαστικοί τού χαμογελούσαν καλοκάγαθα, λες και μάντευαν τις φωτεινές σκέψεις του.
Μπήκε σʼ ένα ξενοδοχείο, ζήτησε να του δώσουν ένα δωμάτιο και, πριν ξαπλώσει, κατάπιε τρία χάπια, πίνοντας ένα μεγάλο ποτήρι νερό, κι αποκοιμήθηκε…
Την άλλη μέρα ξύπνησε από τα χαράματα. Ένιωσε καλοδιάθετος, θέλησε να χαϊδέψει τα γένια του. Το χέρι του όμως άγγιξε ένα δροσερό μάγουλο.
Πήδηξε μεμιάς από το κρεβάτι και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Τι μεταμόρφωση! Ήταν νέος κι όμορφος. Του ήρθε να φωνάξει από χαρά.
Σήκωσε με το χέρι μια καρέκλα, πήδηξε πάνω στο τραπέζι, σβέλτα ξανακατέβηκε, έδωσε μερικές μπουνιές στον αέρα. Ήταν νέος και δυνατός, τι τον ένοιαζαν τα εκατό του χρόνια!

[ Ο κυρ Νικόλας ταξίδεψε σε πολλά μέρη και αντάμωσε ανθρώπους από όλες τις φυλές της γης. Οι πιο πολλοί τον δέχτηκαν με χαρά και υποσχέθηκαν να πάρουν μέρος στο χορό σα θά ʼρθει η ώρα. Βρήκε όμως και σκληρούς ανθρώπους, που του φέρθηκαν άσχημα. Ένας μάλιστα κακός αρχηγός μιας μεγάλης χώρας τον έκλεισε δεκαπέντε μέρες στη φυλακή, γιατί τον νόμισε επικίνδυνο για την ησυχία της χώρας του. ]

Όταν βγήκε ο κυρ Νικόλας από τη φυλακή, βιάστηκε να κερδίσει το χαμένο καιρό. Δούλεψε σκληρά για να βγάλει τα χρήματα που χρειάζονταν για όλα τα τηλεγραφήματα που έστειλε σε όλον τον κόσμο για να αναγγείλει τη μέρα και την ώρα που θα γινόταν το γαϊτανάκι.
Παντού έστειλε μηνύματα, στις άκριες της σφαίρας.
«Θα χορέψουμε και θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί, στοπ. Την πρώτη μέρα της Άνοιξης, στοπ. Δώστε τα χέρια, στοπ.»
Δεν ξέχασε κανέναν, ούτε κι αυτούς που του είχαν πετάξει πέτρες. Ποιος ξέρει, ίσως την τελευταία στιγμή να μετάνιωναν και νά ʼδιναν κι αυτοί το χέρι.
Επιτέλους έφτασε η πρώτη μέρα της Άνοιξης! Η Γη στολισμένη την περίμενε. Τα λουλούδια είχανε ντυθεί με χίλια χρώματα και τα πουλιά τραγουδούσανε τα πιο όμορφα τραγούδια τους. Ο ουρανός ήταν ασυννέφιαστος κι ο ήλιος έλαμπε μʼ όλη τη δύναμή του, φωτίζοντας τις ομορφιές της πλάσης.
Με μια κίνηση, κορίτσια κι αγόρια απʼ όλες τις χώρες, απʼ όλες τις φυλές, δώσανε τα χέρια κι άρχισαν να χορεύουν τραγουδώντας:

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θʼ αγκάλιαζε θαρρώ.

Ο Νικόλας κοιτούσε με μάτια θαμπωμένα από τα δάκρυα. Χιλιάδες νέοι περνούσαν μπροστά του. Τους είχε συναντήσει στα ταξίδια του. Γαλανομάτηδες με ξανθά μαλλιά, μελαχρινοί με μαύρα μάτια, νέγροι με κάτασπρα δόντια, Κινεζούλες με τραβηγμένα μάτια, ερυθρόδερμοι με πολύχρωμα φτερά δίνανε τα χέρια σʼ αυτό το γαϊτανάκι που αγκάλιαζε τη Γη. Τους άκουγε να τραγουδάνε, να μιλάνε, να γελάνε και να φωνάζουν. Ο Γιόχαν έσφιγγε το χέρι του Γιάννη και έλεγε: «Πόσο κουτοί ήμασταν να μη μιλάμε ο ένας στον άλλον. Μοιάζεις του αδελφού μου». Ο Γιάννης έλεγε: «Δε θα είμαι πια μόνος τα βράδια του χειμώνα, θα κάνουμε παρέα και θα λέμε ιστορίες».
Οι φωνές των νέων ήταν τόσο δυνατές που γκρέμισαν τους τοίχους όλων των φυλακών και οι φυλακισμένοι ξεχύθηκαν λεύτεροι και πιάσαν το χορό και το τραγούδι με τους άλλους νέους της Γης.

Αν όλα τα παιδιά της γης
πιάναν γερά τα χέρια
κορίτσια αγόρια στη σειρά
και στήνανε χορό
ο κύκλος θα γινότανε
πολύ πολύ μεγάλος
κι ολόκληρη τη Γη μας
θʼ αγκάλιαζε θαρρώ.

Αν όλα τα παιδιά της γης
φωνάζαν τους μεγάλους
κι αφήναν τα γραφεία τους
και μπαίναν στο χορό
ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και δυο φορές τη Γη μας
θʼ αγκάλιαζε θαρρώ.

Θα ʼρχόνταν τότε τα πουλιά
θα ʼρχόνταν τα λουλούδια
θα ʼρχότανε κι η άνοιξη
να μπει μες στο χορό
κι ο κύκλος θα γινότανε
ακόμα πιο μεγάλος
και τρεις φορές τη Γη μας
θʼ αγκάλιαζε θαρρώ!

(από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος πρώτο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975) Το βρήκα εδώ
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Fallen_Angel (twisted things)

Νεοφερμένος

H twisted things αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 32 ετών , επαγγέλεται Multimedia designer και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 38 μηνύματα.

H Fallen_Angel ...after dark i feel... έγραψε: στις 11:34, 10-03-07:

#45
Τα αγαπημένα μου παραμύθια ήταν ο Μικρός Πρίγκιπας.
Από παιδικά βιβλία είχα φάει κόλλημα με το Καπλάνι Της Βιτρίνας... Το ειχα διαβάσει 6 φορές!!
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Obscura : 19-11-08 στις 21:36.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε: στις 14:11, 10-03-07:

#46
Εκείνη την σειρά με τα παραμύθια που συνοδεύονταν απο κασέτες την αγόραζε κανείς;Άμπρα Κατάμπρα νομίζω λεγόταν.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

burbuja

Πολύ δραστήριο μέλος

H burbuja αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών . Έχει γράψει 462 μηνύματα.

H burbuja έγραψε: στις 16:30, 10-03-07:

#47
Αρχική Δημοσίευση από kleftra
Εκείνη την σειρά με τα παραμύθια που συνοδεύονταν απο κασέτες την αγόραζε κανείς;Άμπρα Κατάμπρα νομίζω λεγόταν.
και βέβαια..!!!

το λάτρευα,αλλά μερικά παραμύθια με τρόμαζαν..στην "Ωραία κοιμωμένη" για παράδειγμα,θυμάμαι ότι η φωνή της μάγισσας,με τρόμαζε απίστευτα πολύ και κάθε φορά έβαζα τα κλάμματα..

τώρα πλέον,ολόκληρη η σειρά,υπάρχει στο πι-σι μου..!!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Rempeskes

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,593 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε: στις 16:48, 10-03-07:

#48
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Το γαϊτανάκι της Ζωρζ Σαρή

Που το θυμήθηκες!!!!!!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

kleftra (Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές)

Διακεκριμένο μέλος

H Γεωργία-Γωγούλα-Γωγώ...ακούω σε όλες τις παραλλαγές αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,633 μηνύματα.

H kleftra οι φωνές στο κεφάλι της, της είπαν κι έγραψε: στις 18:58, 10-03-07:

#49
Αρχική Δημοσίευση από burbuja
και βέβαια..!!!

το λάτρευα,αλλά μερικά παραμύθια με τρόμαζαν..στην "Ωραία κοιμωμένη" για παράδειγμα,θυμάμαι ότι η φωνή της μάγισσας,με τρόμαζε απίστευτα πολύ και κάθε φορά έβαζα τα κλάμματα..

τώρα πλέον,ολόκληρη η σειρά,υπάρχει στο πι-σι μου..!!
Και μένα με τρόμαζαν οι φωνές ορισμένων αλλά αυτό ταυτόχρονα ήταν και το πιο συναρπαστικό κομμάτι.
Πάντως όσο αφορά τα κλασσικά παραμύθια βλ.Χιονάτη,Σταχτοπούτα κλπ μια εποχή είχαμε αναλογιστεί με τον αδερφό μου πόσο "τρομαχτικά" μπορεί να φαίνονται στα μάτια ενός παιδιού και πως ο κύριος σκοπός τους(τότε) ήταν να κρατούν τα παιδιά συνετά, ας πούμε αν προσέξετε τα περισσότερα αναφέρουν το δάσος ως ένα απόκοσμο μέρος όπου συνέβαιναν όλα τα άσχημα.Αν αναλογιστούμε πως η γέννηση των παραμυθιών έγινε στην Γερμανία 3 αιώνες περίπου πριν, η ανάγκη να αποτρέπουν τα παιδιά απο το να κυκλοφορούν εκεί μόνα τους δικαιολογεί τον τρόπο που το παρουσίαζαν.Επίσης πιστεύαμε ότι η αρχική τους "μορφή" ήταν πολύ πιο τρομαχτική απο αυτή που έχει επικρατήσει σήμερα, ας πούμε για τους 7 νάνους είχαμε υποθέσει πως ο καθένας εκπροσωπεί ένα απο τα 7 αμαρτήματα.Δλδ ήταν πιο πολύ ιστορίες τρόμου παρά αφήγησης για να ψυχαγωγήσουν το παιδί.Βέβαια όλα αυτά ήταν μόνο δικά μας αυθαίρετα συμπεράσματα και δεν έχω πηγές για να τα στηρίξω(αν κάποιος ξέρει και θέλει να παραθέσει είναι ευπρόσδεκτος)
Το μόνο που είχα βρει σχετικά με την διάδοση των παραμυθιών
http://oistros-reportaz1.blogspot.co...g-post_08.html
Αν δεν σας κάνει κόπο διαβάστε το, μια σελίδα είναι όλη κι όλη κι έχει ενδιαφέρον.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

wagneriandandy (Λευτέρης)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο Λευτέρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 107 μηνύματα.

O wagneriandandy έγραψε: στις 14:47, 13-03-07:

#50
Η αλικη στη χωρα των θαυματων!
Δν εχω διαβασει παραμυθι πιο σκοτεινο που να συνδυαζει τη φαντασια με την ψυχεδελια..
Απλα τελειο!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

coincidence (Γιώργος)

Νεοφερμένος

Ο Γιώργος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 33 ετών . Έχει γράψει 43 μηνύματα.

O coincidence έγραψε: στις 15:13, 19-04-07:

#51
Σε κάποια γενέθλια μου στη μικρή ηλικία, μου είχαν φέρει δυο παιδικά βιβλία. Το πρώτο λεγόταν “ο Δομίνικος”. Όπου ένα νεαρό αγόρι περιπλανήθηκε μέσα σε κόσμους μαγικούς για να βρει το φάρμακο που θα έκανε καλά τον πατέρα του. Το δεύτερο ήταν “τα ψηλά βουνά”. Αρκετοί το γνωρίζουμε αυτό!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

mania

Επιφανές Μέλος

H mania αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 3,389 μηνύματα.

H mania έγραψε: στις 16:47, 19-04-07:

#52
¨Ολα δεν μπορώ να ξεχωρίσω κανένα, τα λατρέυω, δεν υπάρχει άσκημο χαζό ή κακό παραμύθι όλα έχουν την μαγία τους και αυτό δεν άλλαζει, ψάχνώ πάντα κενούρια με την πρώτη ευκερια, έχω απίστευτες συλογές, ότα πάρω κάποια κενούρια μου διαβάζει ο άντρας μου πρίν κοιμηθούμε, τρελλένομαι να τα ακούω, κάποτε είχα γράψει και ένα μικρό
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

viki_thess (ΒΑΣΩ)

Διάσημο Μέλος

H ΒΑΣΩ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 864 μηνύματα.

H viki_thess έγραψε: στις 21:40, 19-04-07:

#53
και μενα μου αρεσουν πολυ τα παραμυθια...οχι δεν τα διαβαζω πλεον...τα μαζευω ομως για τα παιδια που θα κανω αργοτερα...
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,043 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 22:13, 19-04-07:

#54
Λοιπόοοον...μετά βίας συγκρατώ τα δάκρυά μου...

Ο Παραμυθάς στο blog του ανέβασε ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ!!! Απίστευτο! Πετάει ξανάαα!! Κι αυτή τη φορά πετάει ξεκούραστα όπως λέει και ο ίδιος:

Όπως σας υποσχέθηκα χθες, για το Σαββατοκύριακο σάς έχω μια έκπληξη: Έναν «Παραμυθά» high-tech. Μια ιστορία μου με την τεχνική του 3D Animation, κάτι όπως το “Finding For Nemo”. Εσείς που μεγαλώσατε με τις ελληνικές πατέντες του «ΠΑΡΑΜΥΘΑ» της δεκαετίας του ʽ70 και της δεκαετίας του ʽ80, θα καταλάβετε γιατί όταν το είδα έπαθα την πλάκα μου! Ξέρετε τι θα πει εκεί που ξάπλωνες πάνω σε ένα πάγκο - όπως σας έχω περιγράψει σε παλιότερο post - για να πετάξεις και μετά πόναγε το στομάχι σου, ξαφνικά να μην χρειάζεται να κάνεις τίποτα, γιατί σε έχουν πάρει και σε έχουν κάνει τρισδιάστατο μοντέλο και κάνεις κάτι πετάγματα, «να τρώει ο σκηνοθέτης και του ηθοποιού να μην δίνει»; Για την ιστορία σας λέω ότι ο παλιός «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ» έπαιρνε συνολικά 10 ώρες για να γίνει και στοίχιζε 7.500 δραχμές το επεισόδιο, ενώ αυτό που θα δείτε, θέλει τέσσερις μήνες για να γίνει και στοιχίζει 80.000,00 ?!!! Έγινε σαν «ΠΙΛΟΤΟΣ» που λένε στην τηλεόραση, σαν δείγμα δηλαδή, για το πώς θα μπορούσε να γίνει ο «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ» με τα σημερινά τεχνολογικά μέσα. Το παρήγγειλε μία κυρία στην ΕΡΤ που πίστευε - και πιστεύει - στην επιτυχία του ΠΑΡΑΜΥΘΑ σήμερα, αλλά δυστυχώς δεν μπόρεσε να επιβάλλει το υψηλό του κόστος. Αλλά εγώ δεν το έχω βάλει ακόμα κάτω και το παλεύω γενικότερα. Δείτε το, λοιπόν. Ναι, υπάρχει περίπτωση - συναισθηματικά - να συνεχίσετε να προτιμάτε τον παλιό, κυρίως όσοι λάτρευαν το μαγικό μολύβι που δεν υπάρχει πια. Δυστυχώς, όπως σας είπα και χτες, επειδή δεν ανήκει μόνο σε μένα αλλά σε άλλους πέντε, δεν γίνεται να μπορείτε να το «κατεβάσετε», αλλά αξίζει τον κόπο και μόνο να το δείτε.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ.
Π.
Υ.Γ. Θα μου πείτε τη γνώμη σας, έτσι;
http://www.paramithas.gr/
(αναζητήστε το post που λέγεται: Ο Νόμος της Βαρύτητας
Εγώ μόλις άκουσα τη μουσικούλα, δάκρυσα... :cry:
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Demelene

Διακεκριμένο μέλος

Ο Demelene αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών , επαγγέλεται Προγραμματιστής/τρια και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,851 μηνύματα.

O Demelene έγραψε: στις 14:37, 20-04-07:

#55
Δεν μπορώ να ξεχωρίσω ποιο μάρεσε, αλλά δεν μαρέσαν
Η σταχτοπούτα (μάλλον επειδή είμαι αγοράκι) η αλίκη στην χώρα των θαυμάτων (μόνο παιδικό δεν είναι)

Τώρα δεν μου έρχοντα αλλά.

Τα παραμύθια του Αισώπου όμως ήταν κορυφή, κυρίως γιατί σαν παιδικά παραμύθια ήταν απίστευτα διδακτικά όπως πρέπει.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Circadian (Ηλίας)

Δραστήριο Μέλος

Ο Ηλίας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Ιωάννινα (Ιωάννινα). Έχει γράψει 243 μηνύματα.

O Circadian έγραψε: στις 10:28, 03-05-07:

#56
Αρχική Δημοσίευση από Lorenna
Παιδια εγω ψηφίζω Oscar Wilde. Οχι ακριβως παραμυθια αλλα....
Κι εγώ! Happy Prince και Τhe Fisherman and his Soul κ.ά

Αν και το Happy Prince με μελαγχολεί βαθύτατα.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

scar.lett

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H scar.lett αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 117 μηνύματα.

H scar.lett έγραψε: στις 10:46, 03-05-07:

#57
και ένα σύγχρονο παραμυθάκι "Μπαουντολίνο" του Ου. Εκο.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε: στις 10:30, 19-07-07:

#58
Εμένα το αγαπημένο μου "παραμύθι" (ή καλύτερα μύθος) είναι η Ιλιάδα. Επικές μάχες, συγκινητικές στιγμές, ήρωες πολυπρόσωποι και ένας Όμηρος να "κεντάει" και να εξυμνεί διαχρονικές αξίες!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

suspiria (ρόζα)

Περιβόητο Μέλος

H ρόζα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,322 μηνύματα.

H suspiria έγραψε: στις 10:41, 19-07-07:

#59
Γενικότερα μου άρεσαν, και μου αρέσουν, τα παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και το αγαπημένο μου πάντα ήταν "Το κοριτσάκι με τα Σπίρτα"

( Επίσης η αγαπημένες μου ταινίες της Βουγιουκλάκη όταν ήμουν στο δημοτικό ήταν "Η Μαρία της Σιωπής" και η "Μανταλένα" )

Επίσης μου άρεσε πάρα πολύ η Ελληνική Μυθολογία που έχω άπειρα εικονογραφημένα παιδικά βιβλία με μύθους από αυτήν και τη μεταδίδω τώρα και στο little brother
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Hakuna Matata (Άτομο)

Διάσημο Μέλος

H Άτομο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 35 ετών . Έχει γράψει 814 μηνύματα.

H Hakuna Matata έγραψε: στις 10:51, 19-07-07:

#60
"Η ζωη ειναι ωραια"
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους