Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 66,106 εγγεγραμμένα μέλη και 2,388,276 μηνύματα σε 74,663 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

H μάχη της αναθεώρησης του DSM-5

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 09:59, 27-02-12:

#51
Αρχική Δημοσίευση από Panos__

Σε ότι αφορά την κατάταξη αυτή καθέ αυτή έχουν προταθεί νέες διαταραχές καθώς και το merge του Asperger's με τον Αυτισμό.
για να καταλαβω...θες να πεις οτι ο αυτισμος απο αναπηρια θα γινει ψυχικη διαταραχη;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 15:29, 27-02-12:

#52
Τα φάρμακα έχουν σώσει πολύ κόσμο
ΊΣως. Αν είσαι σε θέση να μετρήσεις την αναλογία ωφέλους/κόστους εγώ θα δεχτώ το λόγο σου. Γιατί υπάρχουν επαρκείς μαρτυρίες που μιλούν για καταστροφές που έχουν προκληθεί.
Μιλάς για φάρμακα. Για ποια? Για όλα τα ψυχιατρικά που έχουν ποτέ χρησιμοποιηθεί; Για το Λίθιο; Η ψυχιατρική έχει μακρύ αρχείο απάνθρωπων πρακτικών. Δεν είπα "λάθος" , είπα απάνθρωπων. Κρίνε εσύ: Λοβοτομή, ηλεκτροσοκ, πρωτοπόρα για την εποχή τους. ΚΑι πάντα μα πάντα ιδρυματοποίηση.
Και γω μπορώ να πω ότι είσαι τρελός. Αν είμαι ψυχίατρος μπορώ και να στο επιβάλω αν δεν σε προστατεύει κάποιος. Και σε κάθε εποχή οι αποδεκτέ ς συμπεριφορές διαφοροποιούνται. Οπότε για ποια επιστήμη μιλάτε; Για ποια επιστημονικά κριτήρια; Όχι ότι τα κριτήρια παραμένουν αμετάβλητα αλλά άλλο τα κριτήρια να έχουν κάποια ισχύ έστω σχετική και άλλο να είναι ανεμοηγκάστρια επιστημονικοφανών συναινέσεων.
Υπάρχουν σοβαρά θέματα και σοβαρότερα. Και κανείς δεν έχει όλες τις απαντήσεις. Όποιος ισχυρίζεται κάτι τέτοιο .. .κρίνεται αναλόγως

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 29-02-12 στις 17:59. Αιτία: split
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 16:10, 27-02-12:

#53
Να σε βοηθήσω. Το κείμενο δεν είναι ακαδημαϊκό. Αλίμονο. Αποτελεί μια γενική εισαγωγή σε κεφάλαιο βιβλίου μου το οποίο δεν έχει σκοπό να προάγει την ακαδημαϊκή έρευνα αλλά να διατυπώσει κάποια εύλογα ερωτηματικά.
Η αναφορά σε Freud και Skinner έγινε γιατί οι δυό τους είναι αντιπροσωπευτικοί και σημαντικότατοι για την ανάπτυξη δύο τάσεων ανάμεσα στις οποίες η ψυχιατριακή παλινδρομεί: Ας ονομάσουμε τη μία υποκειμενή-βιωματική και την άλλη αντικειμενική-βιολογική.
Η πρώτη μας έδωσε το ιερατείο της ψυχανάλυσης που ερμήνευε και επέβαλε συμπεριφορές με βάση την προσωπική ψυχοπαθολογία του ίδιου του ιδρυτή της του Σιγμούνδου. Η άλλη μας έδωσε ομορφιές όπως οι παρεμβάσεις στο βιολογικό πεδίο πρωτίστως στην ανατομία και τη βιοχημεία του εγκεφάλου: Για την πρώτη δεν έχω να πω τίποτα. Για τη δεύτερη που παρουσιάζεται ως επιστημονικότερη παρότι επέβαλε όπως ξανατόνισα ομορφιές όπως το ηλεκτροσοκ και η λοβοτομή, σήμερα παρουσιάζεται με πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους χημικής καταστολής. Κανείς δεν είπε ότι η ιατρική είναι "όμορφη " επιστήμη. Θα αρκούσε τουλάσιχτον να είναι επιστήμη. Εικασίες πίσω από τη δράση των ψυχιατρικών φαρμάκων με μια από τις τελευταίες να είναι η σεροτονινεργική υπόθεση, "η μαλακία τυφλώνει" της εποχής μας. Δεν είμαι απολύτα κατά της χρήσης των φαρμάκων. Αρκεί η χρήση τους να αιτιολογείται και να είναι αποδεδειγμένα το ώφελος της χρήσης τους μεγαλύτερο από τον κίνδυνο της χρήσης τους.
Τώρα. Επειδή στο δικό σου πανεπιστήμιο και γενικά σε όλη αυτή την αγγλοσαξωνική βιομηχανική μήτρα παραγωγής γραφειοκρατών- επιστημονικών κλώνων δε θα πατούσα το πόδι μου, πες μας εσύ τους τίτλους των εργασιών σου για να κρίνουν οι αναγνώστες την κοινωνική ή έτσω την επιστημονική ωφελιμότητα του έργου σου. Φαντάζομαι ότι θα είναι λίγο πιο σοβαροφανείς από την "επίπτωση του "Like a virgin" στη νευρολογική επίπτωση των παιδιών στα λονδρέιζκα γκέτο'ς". Αλλά be my quest και πες μας.
Τώρα εσυ΄για ποιο λόγο ταυτίζεις την ψυχολογία με την ψυχιατρική; Σε βολεύει;
Όσο για το DSM, το να μαζεύονται 200 ψυχίατροι μιας "διαρκώς εξελισσόμενης επιστήμης" που δεν έχει φροντίσει καν να έχει επαρκώς επιστημονικούς όρους για τον ίδιο τον αυτοπροσδιορισμό; Ψυχι-ιατρική. Ιατρική μεν, της ψυχής δε; Και τι είναι η ψυχή; Αυτή δεν είναι επιστημονική ερώτηση γιατί ο ορισμός της ψυχής δεν αποτελεί επιστημονικό αντικείμενο. Και τότε πως στο διάολο μια επιστήμη ορίζεται ως η ιατρική της ψυχής, ενός παροχυμένου και σίγουρα μη επιστημονικού όρου; ΜΜΜΜΜΜΜΜΜ. ΝΑ τη συζητήσετε αυτή τη μαλακία στο επόμενο DSM συνέδριο;

Τα επιτέυγματα της ψυχιατρικής είναι ότι ψυχιατρικοποιημένες κοινωνίες, πολλές από τις σύγχρονες δυτικές δηλαδή έχουν πρωτοφανείς ρυθμούς άυξησης νοητικών και συναισθηματικών διαταραχών. Και αυτό είναι ένα ζήτημα δεν βρίσκεις; Δεν κάνετε ούτε τις σωστές ερωτήσεις, ούτε έχετε τις παντήσεις και σίγουρα δεν έχετε τις λύσεις. ΚΑι αυτό είναι επιστήμη επειδή εσιείς το προσδιορίζεται ως τέτοιο;
Πάμε πάλι για το DSM που χρησιμοποιεί τα επιστημονικά κριτήρια τίνος πράματος; Μια μάζωξη το ράβει και το επιβάλει τους πληθυσμούς. Αυτή δεν είναι επιστήμη. Πολιτική είναι. Γιατί δεν β΄ρισκεστε μαζί με τους επίσης επιστήμονες οικονομολόγους του ΔΝΤ και της WORLD BAnk. ΆΛλωστε οι μόνες λύσεις που προτείνετε και εσείς και αυτοί είναι αυτές που χρησιμοποιείται για ίδια οφέλη.

Να σου θυμίσω αγγλοθρεφή "επιστήμονα" ότι η επιστήμη γέννησε την ακαδημία και όχι το αντίθετο. Και ότι η πρακτική να χρησιμοποιείται την πρόφαση της επιστήμης για να επιβάλετε την ακαδημία θα πιάνει τόπο μόνο μέχρι οσότου η κοινή γνώμη δε θα καταλαβαίνει τη διαφορά ανάμεσα στην ακαδημία και την επιστήμη (με τον όρο ακαδημία αναφέρομαι στο academia, τον ακαδημαϊκό κόσμο).

Ας δούμε λοιπόν τι σας κατεβαίνει στο κεφάλι όταν κόβετε και ράβετε το DMS για πολιτικούς και συντεχνιακούς λόγους και το φοράτε σαν ψυχιατρικό κοστουμάκι στους πληθυσμούς..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 27-02-12 στις 16:33. Αιτία: Αναιρεση συνενωσης μηνυματων
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 16:10, 27-02-12:

#54
δ) Τι δε σας λένε οι γιατροί για
την
ADHD




¨Πιάσε¨. Φώναξα γεμάτος ενθουσιασμό αλλά χωρίς κανένα αποτέλεσμα.

Η μπάλα πέρασε από το σκύλο μου και προσγειώθηκε στο γρασίδι μερικά μέτρα μακριά του χωρίς να του κινήσει το ενδιαφέρον. Άντε πάλι τα ίδια, σκέφτηκα.

¨Ποιο είναι το πρόβλημα με σένα βρε αγόρι μου; Γιατί δεν μπορείς να πιάσεις μια μπάλα όπως όλα τα σκυλιά του κόσμου;¨

Ο σκύλος άξαφνα πετάχτηκε ολόκληρος και άρχισε να κυνηγάει μια πεταλούδα. Αυτό ήταν το αγαπημένο του παιχνίδι.

Αυτό το σκυλί δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει τίποτα το σπουδαίο στη ζωή του. Θα μπορούσε να γίνει ποιητής, αλλά οι σκύλοι δεν μπορούν να γίνουν ποιητές, σκέφτηκα θλιμμένα κρατώντας τις σκέψεις για τον εαυτό μου για να μην τον προσβάλω.

Αλλά δεν ήμουν ο μόνος με προβλήματα ή ο μόνος που κρατούσε τις σκέψεις του για τον εαυτό του για να μην προσβάλει τους άλλους. Δίπλα μου ένας πατέρας προσπαθούσε να μάθει στο γιό του να παίζει ρακέτες αλλά οι μπαλιές προσπερνούσαν το παιδί σαν να ταν άυλο.

Το αγόρι ήταν φανερό ότι δεν ενδιαφερόταν για τις ρακέτες. Φαινόταν να ενδιαφέρεται για οτιδήποτε άλλο, το γρασίδι, το σκυλί, τις πεταλούδες, εμένα, αλλά όχι τις ρακέτες.
Ήταν σαν να μπορούσα να ακούσω την απογοήτευση του πατέρα να ηχεί στο κεφάλι μου: Γιατί δεν μπορείς να παίξεις ρακέτες όπως όλα τα παιδιά του κόσμου;

Και τότε μου ήρθε η επιφοίτηση: Ο σκύλος και το αγόρι ήταν συν-ασθενείς. Εντάξει, μπορεί να μην είμαι ψυχίατρος αλλά το πράγμα έκανε μπαμ: Το αγόρι και ο σκύλος μοιράζονται την ίδια πάθηση: ADHD, διαταραχή ελλειματικής προσοχής με υπερκινητικότητα.

Ήμουν ενθουσιασμένος με το πόρισμα μου. Είχα πιάσει με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια, ή μάλλον όχι δύο τριγόνια αλλά ένα αγόρι και ένα σκύλο.

Έτρεξα στο σπίτι για να ξεσκονίσω το DSM μου, το Στατιστικό εγχειρίδιο των ψυχικών διαταραχών, επί του παρόντος στην τέταρτη έκδοση του. Άνοιξα την ψυχιατρική Βίβλο, το μεγάλο βιβλίο που καθορίζει και διαχωρίζει τους ακέραιους από τους διαταραγμένους, τους φυσιολογικούς από τους σαλεμένους.

Εκεί ήταν, έτοιμο να με λούσει μες το άπλετο φως της ψυχιατρικής γνώσης: Σύμφωνα με το DSMIV, η ADHD, ορίζεται ως:

¨ ένα επίμονο μοτίβο απροσεξίας ή υπερκινητικότητας- παρορμητισμός που εκδηλώνεται πιο συχνά και πιο σοβαρά από ό, τι συνήθως παρατηρείται σε άτομα σε ένα συγκρίσιμο στάδιο ανάπτυξης¨

Στην επιστήμη, είναι κρίσιμο για τους ορισμούς να ορίζουν τις συνθήκες ή τους όρους που επιχειρούν να προσδιορίσουν όσο το δυνατόν πληρέστερα.

Τι από τα δύο είναι η ADHD λοιπόν; Απροσεξία ή υπερκινητικότητα; Και τα δύο; Λίγο από το ένα και λίγο από το άλλο; Ένα ρακεμικό μείγμα τους; Είναι προφανές ότι οι δύο όροι δεν είναι ταυτόσημοι, και ότι συχνά είναι αντίθετοι. Άρα από την πρώτη κι όλας πρόταση ο ορισμός της ¨διαταραχής¨ είναι αντιφατικός. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει από το να συνεχίζει ακάθεκτος και να μιλάει για ¨.. παρορμιτισμό που εκδηλώνεται πιο συχνά και πιο σοβαρά από ό, τι συνήθως παρατηρείται ..΄

Εκδηλώνεται πιο συχνά ... Δηλαδή; Τι εννοεί ο ποιητής; Πόσο συχνά, κάθε δέκα δευτερόλεπτα, κάθε λεπτό, κάθε ώρα; Υπάρχει κάτι το μετρήσιμο σε αυτήν την ιστορία; Και αν όχι, τότε γιατί παρουσιάζεται σαν να υπάρχει; Και αυτός ο ¨σοβαρός παρορμητισμός;¨ Τι είναι αυτό πάλι; Για να είμαι ειλικρινής δεν άκουσα ποτέ ένα ανθρώπινο πλάσμα να κατηγορεί ένα άλλο ως σοβαρά παρορμητικό. Πολύ παρορμητικός για το δικό του καλό, ίσως, αλλά πολύ παρορμητικός; Και ποιο είναι το χρυσό πρότυπο, ο κανόνας με βάση τον οποίο τα άτομα με ADHD συγκρίνονται; Μα φυσικά, ‘όπως μας λέει και ο ορισμός ο ¨τυπικά παρατηρούμενος¨ παρορμητισμός. Δεν ακούγεται και άσχημο: ο τυπικά παρατηρούμενος παρορμητισμός. Νομίζω ότι είναι γύρω στο μισό κιλό παρορμητισμού. Για το όνομα της επιστήμης, ποια είναι η επιστημονικά ορισμένη τυπική συμπεριφορά; Αυτή που παρατηρείται από τυπικούς παρατηρητές; Μήπως αυτή που τυγχάνει τυπικής αποδοχής από τυπικούς εμπειρογνώμονες σχετικά με το τι αποτελεί την τυπική συμπεριφορά; Που πάνε και τους ψάχνουν τόσο ασθενείς προσδιορισμούς ασθενειών;

Ας δούμε λοιπόν το τι είναι τυπικό και αν πρέπει ντε και καλά να είναι τυπικό: Ήταν ο Einstein τυπικός; Μήπως ο Newton; O Leornado da Vinci; O Galileo; Ή μήπως ο Feynman; Μήπως εσείς είστε πάντα τυπικοί;

Ο τυπικός παρορμητισμός στην νομική σχολή Αθηνών δεν είναι ακριβώς ο ίδιος με τον τυπικό παρορμητισμό στα γήπεδα της Τούμπας ή του Περιστερίου. Η τυπική σύγχρονη συμπεριφορά δεν έχει καμία σχέση με την τυπική συμπεριφορά της Βικτωριανής εποχής. Πράγματα που θεωρούνται σκανδαλώδη ή εντελώς εκτός αποδεχτών ορίων σε κάποιο μέρος του κόσμου σήμερα, θεωρούνταν απολύτως αποδεχτά και ¨τυπικά¨ σε άλλα μέρη σε άλλους χρόνους και το αντίστροφο.
Το τυπικό ισοδυναμεί με το δικτατορικό. Το Τυπικό είναι ένα ισχυρό εργαλείο που χρησιμοποιείται από αρχές και κοινωνίες για να επιβάλει, να συντηρεί και να αναπαράγει τις αποδεκτές και επιθυμητές για αυτές συμπεριφορές, να περιθωριοποιεί τις προβληματικές (για αυτές) και να απομονώνει ενδεχόμενους και πραγματικούς ¨ταραξίες¨. Αλλά είναι δουλειά του νόμου να ασχολείται με τους ταραξίες, όχι της ψυχιατρικής. Η ψυχιατρική έχει να κάνει με τους ανθρώπους που βιώνουν ψυχολογικά προβλήματα και όχι με αυτούς που προκαλούν κοινωνικά.
Το τυπικό δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την ψυχική υγεία. Ωστόσο, έχει τα πάντα να κάνει με τον κοινωνικό, πολιτικό και επιστημονικό κομφορμισμό.
Αν το καλοσκεφτούμε ποιος ακριβώς είναι ο ορισμός της ψυχικής υγείας αν όχι το αντίθετο του μη κανονικού, του μη φυσιολογικού του μη τυπικού; Η ψυχιατρική ετεροπροσδιορίζεται, ακριβώς όπως η ιατρική καθορίζεται από την ασθένεια και όχι από την υγεία, η ψυχιατρική προσδιορίζεται από την ψυχική νόσο και όχι από την ψυχική υγεία. Μας λείπει κάτι κρίσιμο εδώ, κάτι κρίσιμο και προφανές. Μας λείπει ένας πλήρης ορισμός της ψυχικής υγείας. Χωρίς αυτόν είμαστε καταδικασμένοι να γινόμαστε βορά παρανοήσεων, στρεβλώσεων, καταχρήσεων και κακοποιήσεων δημόσιας ψυχικής υγείας.

Χαλαροί ορισμοί, ασθενώς καθορισμένοι όροι, επιστημονικοφανείς δημαγωγίες. Ορίστε: η συνταγή για μια επιτυχημένη ψυχιατρική διαταραχή.
Περίπου 3 -4% του γενικού πληθυσμού διαγιγνώσκεται με ADHD. Δυστυχώς τα παιδιά στοχεύονται ιδιαίτερα από αυτή την Made in DSM διαταραχή, αυτήν την επίπλαστη διαταραχή. Σε μερικά από αυτά χορηγείται φαρμακευτική αγωγή για την αντιμετώπιση της κατάστασής τους. Και ποιο είναι το φάρμακο επιλογής; Η μεθυλφαινιδάτη, ένα παράγωγο αμφεταμίνης.

Είναι για να κλαις και να γελάς μαζί…

Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια παράνομη ουσία που δημιουργεί σοβαρούς προσωπικούς και κοινωνικούς κινδύνους όταν πωλείται στην πιάτσα αλλά εμείς μες στη σοφία μας επιλέγουμε να τη συνταγογράψουμε και να τη χρησιμοποιήσουμε για τη θεραπεία των παιδιών μας από μια ασθένεια που στην καλύτερη περίπτωση είναι κακώς και ελλειπώς ορισμένη, στην χειρότερη είναι απλά φανταστική και κατασκευασμένη, ώστε να μπορούμε ελαφριά τη καρδία να απαλλαχτούμε από τις δυσκολίες της ανατροφής και της εκπαίδευσης ενός παιδιού. Με κάθε βήμα μας προς αυτήν την κατεύθυνση, την κατεύθυνση του να παραδίδουμε όλο και μεγαλύτερο μέρος της εξουσίας μας και των ευθυνών μας στις αρχές και τους ειδικούς, γινόμαστε ολοένα και πιο αδύναμοι, παροπλισμένοι, ανυπεράσπιστοι γκρινιάρηδες. Και να ξέραν τουλάχιστον οι ειδικοί τι κάναν. Η συμπεριφορά και το συναίσθημα είναι αποτελέσματα και εκδηλώσεις ενός τεράστιου βιοχημικού σύμπαντος του οποίου τους νόμους και τους ρυθμιστικούς μηχανισμούς δεν ξέρουμε ακριβώς, ούτε καν κατά προσέγγιση. Επιπρόσθετα, η συμπεριφορά, η αντίληψη και το συναίσθημα επηρεάζονται βαθύτατα και διαμορφώνονται από εξωσωματικούς παράγοντες όπως η κουλτούρα και η εκπαίδευση.
Ακόμη και αν γνωρίζαμε από βιοχημικής απόψεως ακριβώς το ποιες συνθήκες παράγουν συγκεκριμένες ¨ανεπιθύμητες¨ συμπεριφορές, θα ήμασταν έτοιμοι να εγκαταλείψουμε την ατομικότητα για χάρη μιας ομοιόμορφης, πολιτικής, χημικής ή γενετικής ρυθμιζόμενης συμπεριφοράς; Είμαστε έτοιμοι να μεταμορφωθούμε σε μια κοινωνία-κυψέλη; Και ποιος θα πάρει τις αποφάσεις για το πώς ακριβώς θέλει να του είμαστε;

Και γιατί να σταματήσουμε στις αμφεταμίνες; Δεν θα έπρεπε επίσης να δοκιμάσουμε κοκαΐνη στα παιδιά και να τα μετατρέψουμε σε κρατικά και ψυχιατρικά ελεγχόμενους πρεζάκηδες ώστε να μπορούν να αντεπεξέρχονται (για ένα διάστημα τουλάχιστον) καλύτερα στο σχολείο και στο σπίτι; Δεν θα έπρεπε εμείς, ως κοινωνία να συζητήσουμε σχετικά με τη χρήση και κατάχρηση ουσιών πριν αυτές να επιβληθούν σε μας υπό την αμφίεση ενός επιστημονικού μανδύα;

Αν ξέραμε μονάχα, αν γνωρίζαμε το ποιοι παράγοντες γεννούν τη συμπεριφορά… Αν γνωρίζαμε μονάχα τους ακριβείς υποκείμενους βιοχημικούς μηχανισμούς που είναι υπεύθυνοι για την ADHD, δεν θα ήταν σπουδαία;
Αλλά ποιος είπε ότι οι αιτίες της ADHD είναι βιοχημικές;

Βαριέμαι ...

Βαρετό ...

Μπορείτε να ακούσετε τα παιδιά να επαναλαμβάνουνε τέτοιες λέξεις ξανά και ξανά.

Ποιος φταίει που τα παιδιά βαριούνται στο σχολείο; Ή για το ότι τα πράματα δεν τους παρουσιάζονται με έναν τρόπο που θα βρουν ενδιαφέροντα ή με τρόπους που προκαλούν κάποια βαθμό ανταπόκρισης από τον αναπτυσσόμενο νεοφλοιό τους; Ίσως αυτό που είναι επιθυμητό και θεωρείται ως ενδιαφέρον για τον ενήλικα καταλήγει μέσω κροκοδείλιων διαδικασιών ως κάτι που φαίνεται εξόχως βαρετό για τα παιδιά. Σε πολλά παιδιά δεν αρέσουν οι επαναλαμβανόμενες εργασίες που κάποιοι ενήλικες βρίσκουν ενδιαφέρουσες.

Βαρετότατο ...

Ποιος είναι υπεύθυνος για την αποτυχία της μετουσίωσης της μαθησιακής εμπειρίας σε μια ελκυστική και προκλητική διαδικασία; Γιατί ταΐζουμε τα παιδιά μας με στείρα γνώση μέσα από μια νεκρολάγνα παιδαγωγική;

O Albert Einstein είναι ένα ιστορικό πρόσωπο που πιθανότατα θα πληρούσε τα διαγνωστικά κριτήρια της ADHD αν αυτά υπήρχαν στην εποχή του. Ο Albert ως παιδί ήταν σχετικά αποτυχημένος μαθητής και οι καθηγητές του διαμαρτύρονταν ότι δεν τους έδινε την δέουσα προσοχή. Ποιος θα μπορούσε να κατηγορήσει τον μικρό Albert, όταν το παιδί είχε ένα διαφορετικό και πιο ενδιαφέρον σύμπαν στο κεφάλι του που περίμενε από αυτόν να το ξεκλειδώσει με τον σωστό αντιληπτικό συνδυασμό; Για ποιο λόγο έπρεπε ο Albert να αφιερώσει όλο του τη διανόηση σε κομφορμιστές δασκάλους που δίδασκαν τη φυσική του 18ου και 19ου αιώνα σαν να ήταν νόμοι και λόγια του Θεού: Αιώνια, αναλλοίωτα, απαρέγκλιτα. Αν είχαμε την ADHD και ποτίζαμε τον νεαρό Albert με Ritalin τότε, προφανώς ο Albert θα μπορούσε να εστιαστεί καλύτερα, να πάρει καλύτερους βαθμούς, οι γονείς του και οι εκπαιδευτικοί του θα ήταν ικανοποιημένοι με την βελτίωση, αλλά πιθανώς θα είχαμε κλείσει την ονειροφαντασία του και την ικανότητά του να μπαινοβγαίνει στον ¨αιθέρα¨ της νόησης. Υποθετικά, για να ¨θεραπεύσουμε¨ ένα άτομο και να κάνουμε μερικούς ανθρώπους τριγύρω του ευτυχέστερους για λίγο, θα μπορούσαμε να είχαμε κρατήσει πίσω τη φυσική για μια δεκαετία, έναν αιώνα ή και ακόμα περισσότερο.

Ένα μυαλό προσανατολισμένο στην ανακάλυψη δεν είναι ένα τυπικό μυαλό. Ένα τέτοιο μυαλό δεν μπορεί να επικεντρωθεί σε επαναλαμβανόμενες εργασίες. Βαριέται γρήγορα με την επανάληψη. Χρειάζεται να κάνει περισσότερα πράγματα και να προχωράει στην διανοητική του περιπέτεια του τροφοδοτούμενο από τη χαρά και τη διασκέδαση της ανακάλυψης. Όταν στερηθεί αυτής της χαράς, η προσοχή του και το ενδιαφέρον του χάνεται ή διασπάται.

Θυμήθηκα το παιδί με τη ρακέτα. Και αν αυτό ήταν ο νέος Αϊνστάιν αναγκασμένος από τον πατέρα του να ενδιαφέρεται για τα αθλήματα ή από τη μητέρα του να παίρνει Ritalin;

Τότε θυμήθηκα κάτι άλλο που είχε να κάνει με το Ritalin, την ADHD ή ADD και παραδόξως το Αμερικάνικο επαγγελματικό μπέιζμπολ.

Μετά την απαγόρευση των χρήσης αμφεταμινών στο αμερικάνικο επαγγελματικό μπέιζμπολ παρουσιάστηκε ένα περίεργο ιατρικό φαινόμενο. Οι αθλητές που παίρναν Ritalin, Adderall και άλλα φάρμακα για να αντιμετωπίσουν την ADD τους από 28 σε μια χρονιά γίναν 103! Το 7,8% των αθλητών του MLB (Major League Baseball) ξαφνικά διαγνώστηκε με ADD (Attention Deficit Disorder) και μπορούσε να κάνει χρήση αμφεταμινών κατά θεραπευτική εξαίρεση . Φυσικά δεν υπάρχει κανένας λόγος να αποδοθεί αυτή η πενταπλάσια αύξηση σε οτιδήποτε άλλο πέρα από την συντονισμένη και εσκεμμένη προσπάθεια από γιατρούς, παράγοντες και αθλητές να παρακάμψουν την απαγόρευση για να συνεχίσουν οι αθλητές να αντλούν τα αμφεταμινικά οφέλη στις αθλητικές τους επιδόσεις.


Λοιπόν, ας είμαστε ειλικρινείς. Κάποιοι από μας χορηγούμε στα παιδιά μας ιατρικώς αποδεκτά ναρκωτικά για να ανεβάσουμε τις επιδόσεις τους επειδή δε μας αρέσει ο τρόπος που συμπεριφέρονται. Έχουμε μετατρέψει φυσιολογικά παιδιά σε ψυχιατρικούς ασθενείς και εμείς εν αγνοία μας γινόμαστε έμποροι νόμιμων ναρκωτικών (τουλάχιστον όσοι από μας συμφωνούμε με τη γνώμη του παιδοψυχιάτρου να δώσει αγωγή για ADHD)


Όταν αρχίσουμε να ξεμακραίνουμε από την ψυχιατρική και φαρμακευτική εικονικότητα και την προπαγάνδα της, αρχίζουμε να βλέπουμε ένα ευρύ φάσμα εναλλακτικών λύσεων εκεί έξω. Πρώτα απ 'όλα μπορούμε να ανατρέξουμε στην αγάπη, την κατανόηση και τη δύναμη να δημιουργούμε ένα δημιουργικό σπινθήρα στα παιδιά που θα τους επιτρέψει να βρουν αυτό στο οποίο μπορούν να ξεχωρίσουν και να αφοσιωθούν. Και υπάρχουν και άλλες λύσεις να υποβοηθήσουν την ανιδιοτέλεια και το ενδιαφέρον.

Ο Δρ John J. Ratey περιγράφει στο Newsweek ότι: ¨Η έντονη σωματική δραστηριότητα προωθεί ένα επίπεδο εστίασης και δέσμευσης που βοηθά τον αθλητή να βελτιώσει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Στην πραγματικότητα, ο αθλητικός ανταγωνισμός μπορεί να είναι η καλύτερη θεραπεία για την ADD ¨ .
Και το ίδιο μπορεί να κάνει η διανοητική δραστηριότητα και άσκηση, επίσης. Και τι εξαιρετική ιδέα που θα ήταν αν παίζαμε Mozart στα σχολεία, κάτι που έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει τις ικανότητες χωρικής συλλογιστικής.
Ναι, υπάρχουν πολλές αξιόπιστες εναλλακτικές προσεγγίσεις εκεί έξω. Αλλά διαλέγουμε συχνά να βασιζόμαστε σχεδόν εξ ολοκλήρου στη λύση του ¨μαγικού χαπιού¨. Είναι εύκολο, δεν απαιτεί κόπο από μας, οπότε γιατί να μην το χρησιμοποιήσουμε ;

Τώρα που το σκέφτομαι, θα ήταν τόσο βολικό για μένα και για χιλιάδες άλλους αν το λεγόμενο συγγραφικό μπλοκ και το στρες-πριν από-το γράψιμο οριζόντουσαν ως ψυχικές διαταραχές και αποκτούσαμε ελεύθερη πρόσβαση σε ενισχυτικά της επίδοσης φάρμακα όπως το Ritalin. Φαρμακευτικά επαγόμενη έμπνευση, διαύγεια και προσήλωση τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει ένας συγγραφέας; Υπάρχει και κάποιο τίμημα που πρέπει να πληρωθεί για τη χημική τόνωση: Εξάρτηση, εξοικείωση των υποδοχέων και ενίοτε σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες όπως αυτοκτονικές σκέψεις και αλλοιώσεις της προσωπικότητας.
Ναι, έχετε πιθανότατα δίκιο. Τα φάρμακα αυτά είναι πολύ επικίνδυνα για τους συγγραφείς. Ας παραμείνουμε στην παλιά καλή συνταγή και ας δίνουμε το ιατρικό ¨σπιντάκι¨ μόνο στα παιδιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 16:13, 27-02-12:

#55
Και άλλο από DSM



ε) Τι δε σας λένε οι γιατροί
Για την
ODD και την ψυχιατροποίηση της επαναστατικότητας

Η Μαίρη είναι ένα διαβολάκι. Κάνει τη ζωή των δασκάλων της στο σχολείο πατίνι. Η μητέρα της στο σπίτι περνάει μια κόλαση. Το παιδί της δεν ακούει κανένα και τίποτε, πάντα αντιμιλάει και κάνει πάντα του κεφαλιού της. Το περίεργο με τη Μαίρη είναι ότι παρά την εκνευριστική της συμπεριφορά, την ατίθαση της ιδιοσυγκρασία, τους καυγάδες της με άλλα παιδιά, η Μαίρη έχει εξαιρετικές επιδόσεις στα μαθήματα και είναι μιας πρώτης τάξης αθλήτρια, μια χτυπητή αντίφαση που κάνει τους γονείς της να νιώθουν ακόμα περισσότερο άβολα και αμήχανα. Το παιδί είναι πρώτης τάξεως υλικό, πιστεύουν οι διδάσκοντες, άρα λογικά τα προβλήματα συμπεριφοράς πρέπει να προέρχονται από προβλήματα στο σπίτι. Αλλά οι γονείς δεν έκαναν τίποτα για να την αναστατώσουν ή να της προκαλέσουν τέτοιες αντιδράσεις. Στην πραγματικότητα, οι γονείς της είναι ευυπόληπτοι πολίτες και επαγγελματίες που δεν έχουν δώσει ποτέ δικαιώματα μέσα ή έξω από το σπίτι, υποδείγματα για την τοπική κοινότητα.
Η συναισθηματική ισορροπία της οικογένειας έχει ταραχτεί. Δεν υπάρχει ούτε μια στιγμή ηρεμίας, τα πάντα βρίσκονται υπό αμφισβήτηση. Μερικές φορές οι γονείς αναρωτιούνται ποιος πραγματικά είναι ο γονέας και ποιος το παιδί σε αυτή τη σχέση. Στην πραγματικότητα, η όλη κατάσταση φαίνεται να είναι εντελώς εκτός ελέγχου. Οι γονείς έχουν ήδη κάνει ότι καλύτερο μπορούσαν για την ανατροφή του παιδιού και τώρα βρίσκονται σε αδιέξοδο. Και δε θα ξέραν τι να κάνουν αν δεν τύχαινε να διαβάσουν για μια περίεργη διαταραχή, τη διαταραχή ODD (Oppositional Defiant Disorder): (σε ελευθ. Μετ) Εναντιωματική Καταφρονητική Διαταραχή. Οι γονείς ανακουφίστηκαν που η Μαίρη δεν είναι ένα τέρας της φύσης, μια παραξενιά της, αλλά απλά ένας ψυχιατρικός ασθενής. 5 έως 15% όλων των παιδιών εμφανίζουν αυτή την διαταραχή. Μετά τη θεραπεία η Μαίρη έγινε άλλο παιδί, ένα υποφερτό παιδί. Έχασε τη διάθεση για καυγάδες και μαζί έχασε και λίγη από τη σπιρτάδα της, αλλά αυτό ήταν ένα μικρό τίμημα μπροστά στα θεραπευτικά οφέλη. Η Μαίρη δεν αισθάνεται μόνη πια, δεν αισθάνεται διαφορετική δεν νιώθει πως έχει πλέον κάτι να υπερασπιστεί ή να υπερασπίσει. Η ψυχιατρική παρέμβαση έκανε θαύματα. Η μάχη για την ψυχή είχε κερδηθεί.

Ο Γιώργος ήταν πολύ περισσότερο ταραξίας από την Μαίρη. Έδερνε άλλα παιδιά, οι κανονικές οικογένειες τον χρησιμοποιούσαν σαν παράδειγμα προς αποφυγή λέγοντας στα δικά τους τα παιδιά σαν το Γιώργο θα καταντήσεις.
Ο συγκεκριμένος Γιώργος ήταν ο Γιώργος ο Καραϊσκάκης και αν τότε υπήρχε η διάγνωση ODD, εγώ σήμερα μπορεί να έγραφα για τη Hurriyet και σεις να τη διαβάζετε.

Η ψυχιατρική θέλει σήμερα το 5 έως 15% των παιδιών να υποφέρουν σήμερα από την εν λόγω διαταραχή. Η επαναστατικότητα ψυχιατροποιείται από τις μικρές ήδη ηλικίες για να παγιωθεί ο κεντρικός έλεγχος. Χωρίς επαναστατικότητα δεν υπάρχει αλλαγή, χωρίς αλλαγή δεν υπάρχει εξέλιξη. Οι ψυχίατροι, στοχεύοντας στα πιο αντιδραστικά στοιχεία της κοινωνίας από την κούνια τους θέλουν να μας καταδικάσουν σε ένα κοινωνικό τέλμα, στο απόλυτο μηδέν της κοινωνικής εξέλιξης, στο κοινωνιοδυναμικό θάνατο. Αλλά ας μην προτρέχουμε. Ας εξετάσουμε προσεκτικά μερικά από τα διαγνωστικά κριτήρια της διαταραχής αυτής. Ένα παιδί είναι ODD όταν επιδεικνύει εκτός των άλλων:
1. συχνά ξεσπάσματα
2. υπερβολική διαφωνία με τους ενήλικες
3. ενεργή αψηφισιά και άρνησή να συμμορφωθεί με τα αιτήματα και τους κανόνες των ενηλίκων
4. εσκεμμένες προσπάθειες να ενοχλήσει ή να αναστατώσει τους ανθρώπους
5. συχνή οργή και απέχθεια
6. επιδιώκει εκδίκηση

Αλλά όλα αυτά τα συμπτώματα είναι μέρος της ψυχικής ιδιαιτερότητας της παιδικής ηλικίας έτσι δεν είναι; Τα μόνα παιδιά που δεν είναι εν μέρει ODD είναι τα νεκρά παιδιά. Τα ζωντανά, από όσο μπορώ να θυμηθώ έχουν αισθήματα, αισθήματα πραγματικά που εμείς οι ενήλικες συχνά φαίνεται να ξεχνάμε πως υπάρχουν μέσα στα πρέπει της καθημερινής ζωής. Αλλά το παιδί, δεν είναι σαν και μας. Το παιδί είναι ένα πολυδύναμο εργαλείο της εξέλιξης, της κοινωνικής, της πνευματικής, της πνευματικής εξέλιξης. Το παιδί είναι καθαρό δυναμικό: μπορεί να γίνει οτιδήποτε. Είναι τόσο φυσικό για ένα παιδί να ρωτά, να διαφωνεί, να αμφισβητεί όλο αυτά που αναμένονται από αυτό, ή προβάλλονται σε αυτό. Είναι φυσιολογικό για ένα παιδί να προσπαθεί να διαλύει τον παγερό, στατικό κόσμο που το περιτριγυρίζει. Τα παιδιά είναι εξ ορισμού επαναστάτες. Πως ή πότε λοιπόν είναι ένα παιδί ODD; Ας δούμε τι μας λένε οι ψυχοειδικοί: Λοιπόν, τα περισσότερα συμπτώματα πρέπει να επαναλαμβάνονται τουλάχιστον 2 με 3 φορές την εβδομάδα. 2 με 3 φορές την εβδομάδα; Αυτό και αν είναι ρεκόρ παθολογικής επαναστατικότητας. Δεν είναι να απορεί κανείς που οι ειδικοί βγάζουν ποσοστά ODD της τάξης του 5 με 15%. Η ODD αγαπά τα παιδιά μέχρι σημείου παιδοφιλίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχουν και πραγματικά ακραία ODD περιστατικά σε αυτά τα τεχνητά ποσοστά της τεχνητής διαταραχής στα οποία ίσως η ψυχιατρική, υποτιθέμενα ασχολούμενη με συμπεριφορικές επώδυνες ακρότητες, να είχε λόγο ή θέση. Από την άλλη η ψυχιατρική δεν ασχολείται με το ακριβώς αντίθετο άκρο: Αυτό του υπερβολικού συμβιβασμού ή κομφορμισμού, με ανθρώπους που δε θα πουν ποτέ όχι στη ζωή τους και που δεν μπορούν να δέσουν καν τα κορδόνια τους αν δεν τους πουν οι άλλοι να το κάνουν. Και ο λόγος που κάτι τέτοιο συμβαίνει είναι ότι μια τέτοια συμπεριφορά δεν αναστατώνει τις κοινωνίες. Κανείς δεν ποτέ δε θα παραπονεθεί για ένα πειθήνιο παιδί, κανείς δεν θα ανατρέξει σε ψυχίατρο για αυτό, ακόμη και αν του λείπουν βασικές ποιότητες για την ανάπτυξη του χαρακτήρα, όπως το θάρρος, η περιέργεια, η φαντασία. Τα πειθήνια, υπάκουα παιδιά είναι ονειρεμένα για τους γονείς τους, θα γίνουν βολικοί σύντροφοι, πειθαρχημένοι στρατιώτες, πιστά πρόβατα, καλοί πελάτες, χειραγωγήσιμοι πολίτες. Αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κοινωνίας. Δεν έχει καμιά σημασία ότι μπορεί να μη γίνουν ποτέ χειραφετημένες και ολοκληρωμένες προσωπικότητες, ότι δε θα συμβάλλουν ποτέ σε καμιά καινοτομία, ότι δε θα παράγουν προσωπική έκφραση και κατ επέκταση πολιτισμό. Δέχονται το κοσμοείδωλο όπως ακριβώς τους παραδίδεται και για αυτόν ακριβώς το λόγο έτσι και θα παραμείνει. Αυτό είναι εντάξει με τις κοινωνίες και την ψυχιατρική. Και δεν είπε κανείς ότι πρέπει όλοι να διαφοροποιούνται, να φτιάχνουν τον δικό τους δρόμο- οι κοινωνίες χρειάζονται στοιχεία σταθερότητας για να παραμένουν συμπαγείς. Από την άλλη όμως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να δαιμονοποιεί και να εξολοθρεύει τη διαφορετικότητα, γιατί αυτή παράγει την εξέλιξη. Μόνιμα και διαχρονικά.

Και πραγματικά, όταν ένα παιδί διαφωνεί ή δεν συμμορφώνεται στις υποδείξεις των ενηλίκων, σημαίνει ότι το παιδί είναι εξ ορισμού λάθος; Ότι οι τρόποι μας, οι αντιλήψεις μας, η αισθητική μας είναι σωστές έτσι; Ότι πρέπει να κάνουμε τα παιδιά μας δοχεία μας, μονάδες κοινωνικής αναπαραγωγής, έτσι δεν είναι;

Κάποτε ο λαός μου έλεγε ¨από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια¨. Τώρα στέλνουμε και τις δύο αυτές κατηγορίες στον ψυχίατρο, για ¨μερεμέτια¨.

Τα παιδιά, παρά τον γιγάντιο εγωισμό τους παλεύουν πολύ περισσότερο για τα δίκαια του κόσμου, του κόσμου που βρίσκεται πέρα από το μικρόκοσμό τους. Μετά απλά μεγαλώνουν και γίνονται ο κόσμος. Και μετά έρχονται τα επόμενα παιδιά. Και ο τροχός γυρίζει. Αντ αυτού, η ψυχιατρική θέλει να βάλει τα παιδιά πάνω στον τροχό, να τα στρογγυλέψει, να τα δουλέψει καλά καλά, να τα ωριμάσει πριν την ώρα τους.

Σκεφτείτε ένα παιδί απέναντι σε ένα ψυχίατρο, με τη σύμφωνη γνώμη του γονιού φυσικά – τα μαζικά εγκλήματα δύσκολα γίνονται χωρίς λαϊκή συναίνεση.
Σκεφτείτε τον να το ζυγίζει, με όλη την εξουσία του, να ψάχνει τα σημεία εισόδου και τα αδύναμα σημεία του, να το γειώνει, να δουλεύει τον ψυχικό πηλό του μέχρι να πλάσει τη μορφή που σας αρέσει. Σε καταναλωτική κοινωνία ζούμε, να μην μπορεί κάποιος να παραγγείλει από τους ψυχιάτρους τη συμπεριφορά της αρεσκείας του για το παιδί του;
Μπορείτε να κάνετε ότι θέλετε στο ή με το παιδί σας. Απλά, αν εξολοθρεύσετε όλους τους επαναστάτες από την κούνια τους, ποιος θα πολεμήσει για εσάς απέναντι στους τυράννους; Και σήμερα όπως πάντα, οι τύραννοι είναι πολλοί.

Σήμερα, χιλιάδες αδιάγνωστοι ODD συνέλληνες και εκατόμμυρια αδιάγνωστοι ODD συνάνθρωποι παλεύουν ακόμη σε αντίξοες συνθήκες απέναντι στην ιατρική τυραννία και σε κάθε άλλο είδος τυραννίας συμφωνώντας εν γνώσει τους ή εν αγνοία τους με αυτό που ο Ρήγας Φεραίος κάποτε είπε: ¨Όποιος Ελεύθερα συλλογάται, συλλογάται καλά¨.
Προφανώς σήμερα διερευνούμε πρωτοφανή ηθικά πεδία και ζητήματα, όπως αυτό του δικαιώματος στην μη σκέψη, του δικαιώματος στην σκλαβιά, και του δικαιώματος του να παλεύει κανείς μέσα από την παθητικότητα και τη συναίνεση να επιβάλλει τη μη σκέψη και τη μη ελευθερία σε όλους.
Πείτε μου ειλικρινά: Να πάρουμε ανάδρομα την ιστορία της κοινωνικής εξέλιξης και της σκέψης, να μιλήσουμε και να συμφωνήσουμε στο δικαίωμα της σκλαβιάς και της βλακείας για εμάς και τα παιδιά μας;

Μέχρι να συμφωνήσουμε σαν κοινωνίες με κάθε ειλικρίνεια ότι θέλουμε να είμαστε σκλάβοι και να παράγουμε σκλάβους εγώ διατηρώ το δικαίωμα να συμφωνώ με τον αφορισμό του Thomas Szasz:
¨Η παιδοψυχολογία και η παιδοψυχιατρική δεν μπορούν να αναμορφωθούν. Θα πρέπει να καταργηθούν.¨

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 16:18, 27-02-12:

#56
Μεταξύ σοβαρού και αστείου: Τι από τα δύο άραγε; DSM και "Διαταραχή πολιτικής απάθειας"


γ) Τι δε σας λένε οι γιατροί για
την επέκταση των ψυχιατρικών ορισμών στους υγιείς και τους ανυποψίαστους



Το DSM (το εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών) ήταν αρχικά 130 σελίδες καταχώρισης 106 ψυχικών διαταραχών. Σταδιακά επεκτάθηκε. Τα συνεχώς διογκούμενο DSM στην τρέχουσα έκδοσή του έχει καταχωρημένες 297 διαταραχές σε 886 σελίδες. Έχουν οι άνθρωποι γίνει πιο ποικιλόμορφα τρελοί με την πάροδο του χρόνου; Ίσως. Έχει γίνει η ψυχιατρική ψευδοεπιστήμη πιο ακριβής και σοφή; Θα μπορούσε να είναι έτσι. Ή μήπως υπάρχει μια επεκτατική πολιτική, ένας ψυχιατρικός ιμπεριαλισμός που προσπαθεί να αποικίσει και να ελέγξει υγιείς πληθυσμούς; Σίγουρα ναι. Οι ψυχιατρικοί ορισμοί αδηφάγα επεκτείνονται και αν η τάση αυτή αφεθεί ανεξέλεγκτη μπορεί να καταπιεί ένα μεγάλο κομμάτι των κοινωνιών μας.

Κατά τον 18ο και τις αρχές του 19ου αιώνα, η ψυχιατρική στοχοποίησε, μεταξύ άλλων, αυτούς που ονόμαζε ως μικρόνοες (feeble minded). Ποτέ δεν κατάφερα να καταλάβω τι πραγματικά σήμαινε αυτός ο όρος, τόσο αόριστος όσο το κακό αίμα ή ο αιθέρας και θαρρώ πως ούτε και οι ψυχίατροι της εποχής του μπορούσαν να τον κατανοήσουν. Οπότε, εξαιτίας αυτής της ασάφειας, οι ψυχίατροι εκείνης της περιόδου είχαν όλοι την ευχέρεια να στρέψουν αυτόν τον ορισμό προς οποιονδήποτε ήταν τόσο αδύναμος ή τόσο ασήμαντος που δεν μπορούσε να υπερασπίσει τον εαυτό του απέναντί του.

Το ψευδοεπιστημονικό DSM συνήθιζε να ενσωματώνει και τους ομοφυλόφιλους. Η ομοφυλοφιλία θεωρούνταν ως μια ψυχιατρική διαταραχή που έπρεπε να θεραπευτεί. Και μάλλον έτσι θα ήταν μέχρι και σήμερα αν ομοφυλόφιλοι ακτιβιστές αλλά και άλλοι δεν έκαναν αυτό που έπρεπε να κάνουν: να δράσουν έναντι στην ψυχιατροποίηση τους κάτι που ανάγκασε το ιερατείο του DSM να άρει την ομοφυλοφιλία από την ψυχιατρική ¨λίστα για ψώνια¨.

Και αυτό υποτίθεται ότι είναι επιστημονικό; Οχι, αυτό δεν είναι επιστήμη. Αυτή είναι πολιτική. Όπως επισήμανε και ο Moshen, είναι ¨... ένα θέμα μόδας, πολιτικής και … χρήματος¨
Και ο Moshen έκανε πολλά περισσότερα από το να καταδεικνύει τους βασικούς άξονες του προβλήματος. Άσκησε δριμύτατη κριτική στο επάγγελμα του, τη συντεχνία του και την κυρίαρχη νοοτροπία τους,

¨Εν τέλη, γιατί πρέπει ο APA (ο Αμερικάνικος Ψυχολογικός Σύλλογος) να υποκρίνεται ότι γνωρίζει περισσότερα από όσα πράγματι γνωρίζει; Το DSM IV είναι μια (αυθαίρετη) κατασκευή με βάση την οποία η ψυχιατρική επιδιώκει την αποδοχή της από την ιατρική γενικά. Όσοι κατέχουν τα πράματα από μέσα γνωρίζουν ότι είναι περισσότερο ένα πολιτικό έγγραφο παρά ένα επιστημονικό… To DSM IV έχει γίνει βίβλος και μια μηχανή παραγωγή χρήματος… Αυτό περιορίζει και ορίζει την πρακτική, κάποιοι το παίρνουν στα σοβαρά, άλλοι πιο ρεαλιστικά. Είναι ο τρόπος για να πληρωθείς. Η διαγνωστική αξιοπιστία αποκτάται εύκολα για ερευνητικά σχέδια. Το θέμα είναι τι ακριβώς οι κατηγορίες του DSM μας λένε; Μήπως όντως αντιπροσωπεύουν επακριβώς το πρόσωπο με ένα πρόβλημα; Δεν το κάνουν αυτό, και δεν μπορούν να το κάνουν, διότι δεν υπάρχουν εξωτερικά κριτήρια για την επικύρωση των ψυχιατρικών διαγνώσεων. Δεν υπάρχει ούτε μια εξέταση αίματος ούτε συγκεκριμένες ανατομικές αλλοιώσεις για οποιαδήποτε σημαντική ψυχιατρική διαταραχή. Οπότε, που ακριβώς βρισκόμαστε; Ο APA ως οργανισμός έχει σιωπηρά (και ενίοτε ρητά) υποπέσει σε μια θεωρητική φάρσα. Είναι η ψυχιατρική, μια απάτη - όπως εφαρμόζεται σήμερα; Δυστυχώς, η απάντηση είναι κατά κύριο λόγο: ναι¨

Αφού το DSM είναι κατά βάση ένα πολιτικό μανιφέστο, γιατί να μην στραφεί στην ίδια την πολιτική για να επεκτείνει την επιρροή και την πελατεία του. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα συζητείται να ενταχθεί στο επερχόμενο DSM, το DSMV ένα καταγέλαστο νέο εφεύρημα, η Διαταραχή της Πολιτικής Απάθειας που στα διαγνωστικά της κριτήρια περιλαμβάνει την αγορά προϊόντων από τη Nike, τα Starbucks και τη Phillip Morris. Ναι δεν υπάρχουν και πολλές αμφιβολίες πλέον: το DSM είναι μια τεράστια φάρσα.
Αυτή η φάρσα έγινε τελικά αντιληπτή από τους γκέι ακτιβιστές που κατάφεραν να απελευθερώσουν την ομοφυλοφιλική προτίμηση από τα κανονιστικά νύχια του DSM. Το DSM, υπό την κοινωνική εξελικτική πίεση έπρεπε και το ίδιο να εξελιχθεί. Αλλά προς ποια κατεύθυνση; Όπως σημειώνει η Louise Armstrong ¨Το να διαβάζετε για την εξέλιξη του DSM είναι το να μαθαίνετε το εξής: Είναι ένα εντελώς πολιτικό έγγραφο. Το τι περιλαμβάνει, το τι δεν περιλαμβάνει, είναι αποτέλεσμα εντατικής εκστρατείας, μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων, φαγωμάρας, και παιχνιδιών δύναμης¨

Έχοντας χάσει τόσο μεγάλο πελατολόγιο, (την γκέι κοινότητα), το ιερατείο του DSM έπρεπε να αναπληρώσει τους χαμένους πόρους και την επιρροή του με κάτι νέο, κάτι φρέσκο. Να ψαρέψει μια νέα ομάδα-στόχο.

Λοιπόν, κρίνοντας από τη μείωση του ενδιαφέροντος του σύγχρονου κόσμου στην ανατροφή των παιδιών, τα παιδιά, ναι, γιατί όχι, τα παιδιά θα ήταν απλά τέλεια. Οι τέλειοι ψυχασθενείς. Γιατί όχι; Χωρίς την αιγίδα των γονέων τους, ή εξαιτίας της βλακείας τους, φαίνονται αρκετά ανυπεράσπιστα.

Και κάτι τέτοιο έχει ξαναγίνει στο παρελθόν. Η ψευδοεπιστήμη πάντα ευνοεί το διαχωρισμό, τον αυταρχισμό και την πλήρη περιφρόνηση της αξιοπρέπειας, της ελεύθερης βούλησης, της ατομικότητας και των πολιτικών δικαιωμάτων.

Όπως ο Fuller Torrey περιέγραψε ¨Το DSM-IV, δημοσιευμένο το 1994, περιλαμβάνει ως ψυχικές διαταραχές συμπεριφορές όπως ¨τη διαταραχή της γραπτής έκφρασης,¨ ¨παιδική διαταραχή συμπεριφοράς,¨ ¨παθολογικό τζόγο¨ ¨διαταραχή προσαρμογής με άγχος,¨. Τα όρια αυτών των διαταραχών είναι τόσο ασαφή που θα μπορούσα να βρω κάποια DSM-IV διάγνωση που να ταιριάζει σε οποιονδήποτε γνωρίζω - εκτός, φυσικά, από τη γυναίκα μου.
Ήταν ακριβώς αυτό το συνονθύλευμα των αόριστων ψυχιατρικών κατηγοριών που κατά τη δεκαετία του 1980 επέτρεψε στα Ψυχιατρικά Ιδρύματα της Αμερικής (PIA) και την National Medical Enterprises Inc (που πρόσφατα ξαναγεννήθηκε ως Tenet Healthcare Corp.) να φυλακίζουν εφήβους σε ιδιωτικές ψυχιατρικές κλινικές μέχρι τα λεφτά που εισέπρατταν από την ασφάλεια τους να τελειώσουν (έξοχα χρονικογραφημένο από τον Joe Sharkey στο Bedlam)¨
Ο Joe Sharkley στο βιβλίο του Bedlam περιγράφει περιστατικά που τραυμάτισαν την ανθρωπότητα. Είναι μια ιστορία για το τι συμβαίνει όταν η απληστία συναντά την ψευδοεπιστήμη, την προκατάληψη και την κοινωνική αδιαφορία .

Τα παιδιά στοχεύονται και πληγώνονται βάσανα ίσως και μόνιμα. Συνέβη και πριν, κατά τα τέλη του 18ου και τις αρχές του 19ου αιώνα υπό την ασαφή ορισμό του ¨μικρόνου¨. Συνέβη ξανά κατά τη δεκαετία του 1980. Και συμβαίνει ξανά σήμερα μέσω του DSM IV.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 16:20, 27-02-12:

#57
'Οσο για την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των φαρμάκων και του συστήματος αξιολόγησης τους


Τι δε σας λένε οι γιατροί για την
ασφάλεια των φαρμάκων


Το Fen Phen και τα ξαδερφάκια του δεν είναι κάποιο είδος φαρμακευτικών φρικιών, απομονωμένων από τον υπόλοιπο φαρμακευτικό κόσμο. Δεκάδες χάπια διαίτης πωλούνται χωρίς συνταγή ανά τον κόσμο, καλλιεργώντας στο κοινό την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ένας εύκολος, τεχνο-μαγικός τρόπος να διαφύγει κανείς από τις προσωπικές του ευθύνες και να φτάνει στον στόχο του ανώδυνα και στιγμιαία. Εφόσον μια τέτοια νοοτροπία έχει εγκαθιδρυθεί στους πολίτες του κόσμου είναι μονάχα αναμενόμενο ότι αυτή η νοοτροπία θα διέπει πολλές από τις φαρμακευτικές εταιρίες και πολλά από τα σκευάσματα που επιδιώκουν ή τελικά επιτυγχάνουν να κυκλοφορήσουν στην αγορά.

Σύμφωνα με τον "ενοποιημένο κατάλογο των προϊόντων των οποίων η κατανάλωση ή / και η πώληση έχει απαγορευτεί, απορριφθεί, έχει αυστηρά περιοριστεί ή δεν έχει καν εγκριθεί από κυβερνήσεις» που συντάχθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ) το 2008, 27 κυβερνήσεις προέβησαν σε ρυθμιστικές πράξεις για 88 φάρμακα ! Αυτός σίγουρα δεν είναι ένας αριθμός που μπορεί ή πρέπει να αγνοηθεί. Ορισμένα από αυτά τα φάρμακα έχουν γίνει τεράστιες εμπορικά επιτυχίες ή τουλάχιστον χρησιμοποιούνται συχνά στην καθημερινή ιατρική πράξη για χρόνια ή και δεκαετίες. Αναλγητικά-αντιπυρετικά όπως η νιμεσουλίδη, το αντιβηχικό κλομπουτινόλη, οι "σταθεροποιητές διάθεσης" καρβαμαζεπίνη και λαμοτριγίνη, το ρινικό σπρέι της δεσμοπρεσσίνης, η Εφεδρίνη, η ισοτρετινοΐνη για την καταπολέμηση της ακμής, το τοπικό αναισθητικό και αντιαρρυθμικό λιδοκαΐνη, το Λινδάνιο κατά των ψειρών και της ψώρας, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη λουμιρακοξίμπη, πιροξικάμη, βαλντεκοξίμπη, η αγχολυτική μεπροβαμάτη, τα αντιεμετικά μετοχλοπραμίδη και τριμενθομπενζαμίνη, το "αντι-HIV" νεβιραπίνη, το "αντι-ADHD" πεμολίνη, η αντιπαρκινσονική περγολίδη, η αντιορεκτική rimonabant, η αντι-διαβητική ροσιγλιταζόνη, το αντιψυχωσικό θειοριδαζίνη είναι μονάχα μερικά από τα φάρμακα που περιέχονται στη λίστα. Πρόσφατα, μια ολόκληρη κατηγορία φαρμάκων, αυτή των COX-2 επιλεκτικών αναστολέων τέθηκε υπό αμφισβήτηση ακόμη και δριμύτατη κριτική. Αλλά αυτά τα φάρμακα είχαν εγκριθεί αρχικά, είχαν περάσει την επιστημονική κρησάρα. Από το βήχα στον εμετό, από την νυχτερινή ενούρηση μέχρι τις νυχτερινές κράμπες στα πόδια, από την ακμή μέχρι την ADHD, από την ναυτία μέχρι τον πόνο, οι περισσότερες από τις καταστάσεις υγείας για τις οποίες τα φάρμακα που δέχτηκαν κυβερνητικές ρυθμίσεις συνταγογραφούνται, δεν είναι συνήθως απειλητικές για τη ζωή. Αυτό σημαίνει ότι εταιρίες και φορείς δεν βρίσκονταν υπό την πίεση της κοινής γνώμης ή της επείγουσας ιατρικής και ότι είχαν όλο το χρόνο στα πόδια τους για να εξετάσουν και να επανεξετάσουν τα δεδομένα τους και να αξιολογήσουν αποτελεσματικότερα τη σχέση οφέλους/κινδύνου των φαρμάκων. Ακόμη και αν κάτι διέφυγε από το δίκτυ ασφαλείας των κλινικών δοκιμών και των αξιολογήσεων, φορείς και εταιρίες θα ‘πρεπε να ναι περισσότερο ευαίσθητες στα σήματα παρενεργειών που εκπέμπονταν από τους χρήστες των εν λόγω φαρμάκων σε πραγματικό κοινωνικό χρόνο. Αντιθέτως σε πολλές περιπτώσεις, πέρασαν χρόνια, ακόμη και δεκαετίες μέχρι η κυβερνητική αδράνεια και η εταιρική απροθυμία να καμφθούν και να ληφθούν ρυθμιστικά μέτρα, ή να αποσυρθούν επικίνδυνα φάρμακα που επίσημα κυκλοφορούσαν στην αγορά. Χρόνια και δεκαετίες παρενεργειών που έχουν κοστίσει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές παρέμειναν μη αξιολογήσιμα μέχρι ο αριθμός των κρουσμάτων να φτάσει σε μια κρίσιμη μάζα... Μερικά από αυτά τα φάρμακα αποδείχτηκαν εκ των υστέρων όχι μόνο επικίνδυνα αλλά και ¨μη αποτελεσματικά¨! Με άλλα λόγια άχρηστα ή μη αποδεδειγμένης θεραπευτικής αξίας. Μισό λεπτό! Φάρμακα που έχουν ολοκληρώσει επιτυχώς τις κλινικές δοκιμές τους, που κρίθηκαν τόσο ασφαλή όσο και αποτελεσματικά και κάποια στιγμή μετά από χρόνια κυκλοφορίας στο γενικό πληθυσμό έρχεται το πλήρωμα του χρόνου και αυθεντίες, αρχές και εταιριές απλά αλλάζουν γνώμη. Ουπς, μετά την απομάκρυνση από το ταμείο κανένα λάθος δεν αναγνωρίζεται, τουλάχιστον όχι άμεσα. Μήπως φταίνε οι Ερινύες των κλινικών δοκιμών, ο νόμος του Murphy, οι καλικάντζαροι που ροκανίζουν στοιχεία της ιατρικής βάσης δεδομένων; Ασφαλώς αν θέλουμε να υπάρχουν φάρμακα στην αγορά, δεν μπορούμε να περιμένουμε για την εκδήλωση του πλήρους φάσματος των ενεργειών, των παρενεργειών και των αλληλεπιδράσεων ενός φαρμάκου. Θα έπαιρνε γενιές ολόκληρες και όλο τον πληθυσμό της γης για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα αν ήμασταν τόσο σχολαστικοί. Από την άλλη, οι κατασκευαστές φαρμάκων επενδύουν δυσανάλογα μεγάλο κομμάτι της έρευνας και της ανάπτυξης τους στο να βρουν εκείνο τον έξυπνο φαρμακευτικό μηχανισμό που θα βελτιώσει μια κατάσταση, αγνοώντας ή εθελοτυφλώντας σε σχέση με το πως αυτός ο μηχανισμός μπορεί να αλληλεπιδράσει με άλλους μηχανισμούς προκαλώντας παρενέργειες. Το σύνθημα της Ε & Α (έρευνας και ανάπτυξης) μοιάζει να είναι ¨αρκεί το φάρμακο να δρα στο σώμα¨. Το πως το σώμα αντιδρά, το κάθε ξεχωριστό ανθρώπινο σώμα αντιδρά στο φάρμακο δεν είναι φυσικά κίνητρο επιχειρηματικής ή επιστημονικής δραστηριότητας και ανάπτυξης. Είναι αντικίνητρο, είναι αντιδραστικό... Δεν μιλάμε για μια κερδοφόρα επιστήμη πλέον μιλάμε για μια επιστήμη του κέρδους.

Ασφαλώς, κάποια πράγματα, κάποια φορές θα διαφύγουν της προσοχής των ερευνητών και των αρχών. Αλλά όταν προφανείς παρενέργειες αγνοούνται ή δεν αναφέρονται είτε λόγω τυφλής εμπιστοσύνης και υποταγής των φαρμακοληπτών στην ιατρική είτε λόγω ιατρικού αναλφαβητισμού, είτε λόγω συγκαλύψεων της φαρμακοβιομηχανίας, τότε, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία, υπάρχει κάτι σάπιο στο βασίλειο της Φαρμακείας. Πώς μπορεί η ηπατοτοξικότητα, μια πολύ αναμενόμενη και επίφοβη παρενέργεια να διαφεύγει από το άγρυπνο μάτι των ερευνητών; Και γιατί χρειάζεται να περάσουν χρόνια και κάποιες φορές δεκαετίες για να αποφασίσουν οι αρμόδιες αρχές ότι ένα φάρμακο ήταν από την αρχή επικίνδυνο και δυνητικά θανατηφόρο; Γιατί πρέπει να συσσωρευτούν δεκάδες περιπτώσεις αναφερμένων παρενεργειών για να ληφθούν μέτρα; Δεν αποτελεί έστω και μια περίπτωση θανάτου αποδόσιμη σε φάρμακο, ισχυρό δείκτη μιας πιθανής φαρμακευτικής επικινδυνότητας σε μια μεγαλύτερη κλίμακα; Οι αρχές έχουν συστηματικά υπερτονίσει σποραδικές περιπτώσεις θανάτων που αποδίδονται στην μέχρι σήμερα εικασία των "καινών επιδημιών" και σε αλλοπρόσαλλα ιϊκά στελέχη αυξάνοντας άμεσα την επιφυλακή σε επιπέδου συναγερμού. Σπάνια επιδεικνύουν τέτοια ευαισθησία σε θανάτους από την την επιδημία της φαρμακευτικής ανηθικότητας και από τα αλλοπρόσαλλα φάρμακα της, τουλάχιστον όχι μέχρι η σύνδεση συγκεκριμένων φαρμάκων με τον θάνατο να είναι εκτεταμένη και αναντίρρητη, μέχρι δηλαδή δεκάδες- εκατοντάδες άτομα να βλαφτούν ή να πεθάνουν.

Ας μην ξεχνάμε την καταστροφή της θαλιδομίδης που προκάλεσε μία από τις μεγαλύτερες ιατρικές τραγωδίες, για την ακρίβεια μια από τις μεγαλύτερες ιατρογενείς τραγωδίες. Η θαλιδομίδη δεν ήταν ούτε αντικαρκινικό, ούτε αντιρετροϊκό. Ήταν απλά ένα φάρμακο που δινόταν στις εγκύους για την ενοχλητική μεν αλλά όχι τρομακτικά επικίνδυνη πρωινή ναυτία. Πολλές από αυτές τις γυναίκες όταν πρωτοκράτησαν στην αγκαλιά τους τα παιδιά τους ανακάλυψαν ότι κάτι τους είχε κλέψει την αρτιμέλεια τους. Τα νεογέννητα γεννήθηκαν με λειψά μέλη, γεννήθηκαν φωκομελή. Και όλα αυτά από ένα φάρμακο πρωινής ναυτίας που φυσικά είχε δοκιμαστεί, εγκριθεί κ.λ.π. Κάποια από τα παιδιά της θαλιδομίδης, ώριμοι άνθρωποι πλέον, κυκλοφορούν ανάμεσα μας φέροντας με αξιοπρέπεια τη φαρμακολογικά επίκτητη δυσμορφία τους, αποτελώντας ζωντανά μνημεία μιας απάνθρωπης ιατρικής αβλεψίας, αμέλειας, αποτυχίας και εγκληματικότητας. Πότε επιτέλους θα μάθουμε;

Έχουμε ήδη δείξει ότι οι διπλές τυφλές κλινικές δοκιμές είναι από τη φύση τους αναξιόπιστες λόγω της έκτασης και της μεταβλητότητας του φαινομένου placebo. Αν προσθέσουμε σε αυτή τη θεμελιώδη αναξιοπιστία περιστασιακά κακούς σχεδιασμούς κλινικών δοκιμών, περιστασιακά αναξιόπιστες επεξεργασίες δεδομένων, περιστασιακές σχέσεις αμοιβαίων συμφερόντων ανάμεσα στις αρμόδιες αρχές και τη βιομηχανία και μια μόνιμη πίεση της φαρμακοβιομηχανίας προς την επιστήμη, τότε μπορούμε όντως να ισχυριστούμε ότι υπάρχει κάτι το σάπιο στο βασίλειο της Φαρμακείας: Σάπιο και δυστυχώς, δυνητικά θανατηφόρο.

Το σύστημα αξιολόγησης των φαρμάκων έχει πολλά τρωτά σημεία. Μερικά από αυτά είναι αναμενόμενα, άλλα δεν είναι. Ορισμένα από αυτά έχουν γίνει αποδεκτά και άλλα όχι. Ένα ευάλωτο σύστημα αξιολόγησης φαρμάκων καθιστά εμάς, τους πολίτες του κόσμου και τους τελικούς αποδέκτες ενός φαρμάκου εξίσου ευάλωτους. Επίσης καθιστά το όλο σύστημα της ιατρικής αδύναμο. Είναι μια έμφυτη ασθένεια ενός συστήματος που αρχικά εφευρέθηκε, σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε με σκοπό την καταπολέμηση της ασθένειας. Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά οξύμωρα της συμβατικής ιατρικής όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα. Αν αυτή η αντικοινωνική και αντιεπιστημονική λοίμωξη που προσβάλει την επιστήμη της ιατρικής δεν καταπολεμηθεί ριζικά και όχι συμπτωματικά, καμία θεραπεία που αυτή προτείνει δεν θα πρέπει να θεωρείται de facto επιστημονική και ωφέλιμη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 17:45, 27-02-12:

#58
Το να ζητάς από κάποιον να ασκήσει κριτική στη ψυχολογία ή την ψυχιατρική με τους δικούς της όρους είναι σα να αποδέχεσαι εκ των προτέρων ότι αυτές αποτελούν επιστήμη, μια ακόμη παγίδα του επιστημονισμού. Σα να ζητάς να ασκήσεις κριτική στην αστρολογία χρησιμοποιώντας ζωδιακούς χάρτες...¨Εξοχα!!!!!

Επίσης, οποιοδήποτε σώμα μπορεί να εφαρμόσει επιστημονική μεθοδολογία χωρίς αυτό να το κάνει επιστημονικό. Και το "πάμε στοίχημα" στατιστική χρησιμοποιεί...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 22:15, 27-02-12:

#59
http://www.skroutz.gr/books/a.47297....%BF%CF%82.html
Είμαι πολύ περίεργος να δω πού θα κρυφτείτε όταν σας απομείνει μόνο το ad hominem.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 00:08, 28-02-12:

#60
..είναι προβληματική και ατεκμηρίωτη σε ότι αφορά τη σχέση της τουλάχιστον με τα συμπεράσματα σου για το DSM.Πραγματικά αναφέρεις χωρίς συνοχή τον Behaviorism,Freud,Skinner etc μπλεγμένα με προσωπικές δοξασίες για να κάνεις τι; Critical review στο DSM; Να δείξεις το πόσο κακό είναι; Πολύ εμπορικό φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση και καθόλου επιστημονικό.


Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Τα επιτέυγματα της ψυχιατρικής είναι ότι ψυχιατρικοποιημένες κοινωνίες, πολλές από τις σύγχρονες δυτικές δηλαδή έχουν πρωτοφανείς ρυθμούς άυξησης νοητικών και συναισθηματικών διαταραχών. Και αυτό είναι ένα ζήτημα δεν βρίσκεις; Δεν κάνετε ούτε τις σωστές ερωτήσεις, ούτε έχετε τις παντήσεις και σίγουρα δεν έχετε τις λύσεις. ΚΑι αυτό είναι επιστήμη επειδή εσιείς το προσδιορίζεται ως τέτοιο;
Τα επιτεύματα τόσο της Ψυχιατρικής όσο και της Ψυχολογίας σε ότι αφορά τουλάχιστον την προσφορά τους στην προαγωγή της ποιότητας της ζωής του ανθρώπου είναι εξαιρετικά σημαντικα.Καμία από τις δύο επιστήμες δεν έχει ανάγκη από απολογητές .Στο κομμάτι που με αφορά πάντως μπορώ να πώ ότι οι θεραπευτικές παρεμβάσεις της Ψυχολογίας και η συστηματική ενασχόληση της με τον άνθρωπο και την καλυτέρευση των συνθηκών ζωής του έχει αποδειχτεί εξαιρετικά χρήσιμη και με πολύτιμα εργαλεία στη φαρέτρα της για την καταπολέμιση των δυσκολιών σε όλες τις σφαίρες της ανθρώπινης δραστηριότητας.Αν θέλεις αυτό σκοπεύει επί της ουσίας να αποκαταστήσει ο αντίλογος μου απέναντι στην εμπορικότητα των επιχειρημάτων σου και χωρίς ίχνος απολογιτισμού να καταδείξει πως συνομωσιολογικές αντιλήψεις όπως οι δικές σου βλάπτουν αντί να προσφέρουν στο γενικό κοινό.Απλά θέλω να ελπίζω πως αυτό το κοινό είναι έξυπνο αρκετά ώστε να δει το ζήτημα στη σωστή του διάσταση.Του έχω εμπιστοσύνη δηλαδή.

Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Πάμε πάλι για το DSM που χρησιμοποιεί τα επιστημονικά κριτήρια τίνος πράματος; Μια μάζωξη το ράβει και το επιβάλει τους πληθυσμούς. Αυτή δεν είναι επιστήμη. Πολιτική είναι
Εαν όντως είχες κάνει καλή έρευνα γύρω από το DSM θα γνώριζες τις συστηματικές προσπάθειες των ειδικών Ψυχολόγων και Ψυχιάτρων σήμερα στα field trials σε ότι αφορά το validity and reliability του νέου DSM-5 με όλες τις ενδεδειγμένες επιστημονικές μεθόδους έρευνας.Ξέρεις οι κοινότητες των ειδικών ψυχικής υγείας δε πάσχουν από μονομέρια,κάθε άλλο.Αν πρόσεξες τις αρχικές μου αναρτήσεις θα δείς τις διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται υγιώς και μέσα από τον επιστημονικό διάλογο.Τόσο ο Αμερικανικός Ψυχολογικός Σύλλογος όσο και ο Αμερικανικός Ψυχιατρικός Σύλλογος καθώς και ο Βρετανικός Ψυχολογικός Σύλλογος συμμετέχουν δυναμικά μέσω της πολυφωνίας των απόψεων τους για μια αναθεώρηση που ως σκοπό έχει να βοηθήσει και όχι να βλάψει την ανθρωπότητα.Είναι αφελές να αρνήσαι τον πλουραλισμό και την δημοκρατικότητα χιλιάδων strong members στο βωμό της ''πολιτικής''.

Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Επίσης, οποιοδήποτε σώμα μπορεί να εφαρμόσει επιστημονική μεθοδολογία χωρίς αυτό να το κάνει επιστημονικό. Και το "πάμε στοίχημα" στατιστική χρησιμοποιεί...
Χαίρομαι που γνωρίζεις τουλάχιστον ότι η Ψυχολογία χρησιμοποιεί στατιστική θα εκπλαγείς πόσος κόσμος δε το γνωρίζει.Είμαι σίγουρος πως αν βελτιώσεις την προβληματική έρευνα σου γύρω από τις δυο επιστήμες θα μάθεις περισσότερα για τη πληθώρα των επιστημονικών μεδολογιών που και οι δυο χρησιμοποιούν και τις αναγάγουν σε επιστήμες.Επιστήμες που έχουν ως πρωταρχικό μέλημα τη βοήθεια προς τον άνθρωπο σε όλα τα walks of life.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 29-02-12 στις 18:03. Αιτία: split
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mittenwald

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη Mittenwald
Ο Mittenwald αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 52 ετών , επαγγέλεται Καθηγητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 807 μηνύματα.

O Mittenwald Merlinus Sum Qui Me Tangit Turbat Mundum έγραψε στις 00:19, 28-02-12:

#61
Μιας και απάντησε ο υποψήφιος Διδάκτωρ,
ας δούμε κι ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο:


http://www.tovima.gr/science/article/?aid=445355
Μήπως είστε ψυχικά ασθενής;


Αν πάρουμε κατά γράμμα τη νέα αμερικανική «βίβλο» των ψυχικών παθήσεων, ε, δεν μπορεί, από κάτι θα πάσχετε!


Έχετε μήπως παιδί ανυπάκουο που περνά πολλές ώρες στο Internet; Ε, τότε το τέκνο σας πάσχει όχι από μία αλλά από δύο ψυχικές διαταραχές. Μήπως κοκκινίζετε από ντροπαλοσύνη μπροστά στους άλλους; Ε, τότε πάσχετε και εσείς από ψυχική διαταραχή. Προσοχή επίσης σε περίπτωση που πενθείτε κάποιο αγαπημένο σας πρόσωπο, να το πενθήσετε επί δύο εβδομάδες, διότι μεγαλύτερο από αυτό το διάστημα παραπέμπει σε ψυχική νόσο! Οχι, δεν σας τα γράφουμε όλα αυτά επειδή είμαστε ψυχικώς διαταραγμένοι, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα. Οι συγκεκριμένες αναφορές περιλαμβάνονται στο προσχέδιο της αναθεωρημένης πέμπτης έκδοσης του «ευαγγελίου» που ακολουθούν εκατομμύρια ειδικοί του τομέα της ψυχικής υγείας ανά τον κόσμο (πρόκειται για το αποκαλούμενο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο των Ψυχικών Διαταραχών - Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, DSM).

Το εγχειρίδιο της οργής


Αν είστε ντροπαλοί και κοκκινίζετε εύκολα, ίσως μελλοντικά να θεωρείστε ως άτομο με ψυχική διαταραχή!
Η πέμπτη έκδοση του DSM (DSM-5) που ετοιμάζεται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ενωση (ΑΡΑ) προτού καν κυκλοφορήσει – η κυκλοφορία αναμένεται τον Μάιο του 2013 – έχει ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων ειδικών παγκοσμίως. Χιλιάδες υπογραφές έχουν συλλεχθεί εναντίον της, ενώ το θέμα παίρνει ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις μέσα από τα ΜΜΕ ανά τον κόσμο. Και αυτό διότι η αναθεώρηση του συγκεκριμένου επιστημονικού εγχειριδίου δεν αφορά έναν απλό ακαδημαϊκό πόλεμο, αλλά όπως λένε πολλοί ειδήμονες απειλεί να «τρελάνει» τους ψυχιάτρους, τους ψυχολόγους, καθώς και εκατομμύρια ανθρώπους που χωρίς λόγο θα διαγιγνώσκονται με μια πιθανότατα «κατασκευασμένη» ψυχική διαταραχή για την οποία θα λαμβάνουν αφειδώς φάρμακα. Οι αντιδρώντες τονίζουν ότι από τη διαδικασία αναθεώρησης του εγχειριδίου που κρίνει την ψυχική υγεία του καθενός μας κερδισμένος δεν θα βγει ο πληθυσμός αλλά μάλλον μόνο ένα πολύ μικρό κομμάτι του που αφορά τον φαρμακευτικό κλάδο…
Οπως αναφέρει στο «Βήμα» ο Πίτερ Κίντερμαν, καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας, επικεφαλής του Ινστιτούτου για την Ψυχολογία, την Υγεία και την Κοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ που πρωτοστατεί στη Βρετανία σε ό,τι αφορά τις αντιδράσεις στην αναθεώρηση του DSM, το κύμα της δυσφορίας ενάντια στο DSM-5 συνεχώς γιγαντώνεται. «Υπάρχει ήδη ένα κείμενο διαμαρτυρίας που “γεννήθηκε” στις ΗΠΑ (σ.σ.: μπορείτε να το βρείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.ipetitions.com/petition/dsm5/) και υπογράφεται από περίπου 12.000 ειδικούς καθώς και από υπευθύνους περισσότερων από 45 οργανισμών ψυχικής υγείας του δυτικού κόσμου, ενώ ένα αντίστοιχο αίτημα διαμαρτυρίας έχει εκφραστεί από ευρωπαίους ειδικούς με “ορμητήριο” τη Βαρκελώνη (σ.σ.: βρίσκεται στη διεύθυνση stopdsm.blogspot.com/2011/06/stop-dsm.html και είναι μόνο στα ισπανικά) και έχει συλλέξει περί τις 5.000 υπογραφές μέχρι στιγμής».
Γιατί χιλιάδες ειδικοί ενώνουν τη φωνή τους ενάντια σε αυτή την αναθεώρηση; Διότι σύμφωνα με τον καθηγητή Κίντερμαν «η αναθεώρηση του DSM αναμένεται να λειτουργήσει εις βάρος εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι διαγνωστικές κατηγορίες που τίθενται δεν βασίζονται επάνω στην επιστημονική κατανόηση των πραγματικών ψυχικών διαταραχών που “πλήττουν” τον πληθυσμό». Ο ειδικός συμπληρώνει ότι η αναθεώρηση του εγχειριδίου θα διευρύνει σημαντικά το φάσμα των προβλημάτων που θα εμπίπτουν πλέον στην κατηγορία της ψυχικής νόσου με αποτέλεσμα πάρα πολλά άτομα να θεωρούνται ψυχικά ασθενή χωρίς να είναι.

Μακριά από σερφάρισμα, πένθος και... αταξία


Ο Πίτερ Κίντερμαν, καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ,είναι από τους ευρωπαίους ειδικούς που αντιδρούν στην αναθεώρηση του DSM


Ο καθηγητής Κίντερμαν εξηγεί ότι με βάση το καινούργιο κείμενο της ΑΡΑ η πολύωρη ενασχόληση με το Internet, οι ασυνήθιστες σεξουαλικές πρακτικές, η ντροπαλοσύνη, το πένθος για τον θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, η ανυπακοή των μικρών παιδιών προς τους γονείς τους ή τα προβλήματα συγκέντρωσής τους θα αποτελούν πλέον ψυχικές νόσους με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για το στίγμα που θα «κουβαλούν» τα συγκεκριμένα άτομα αλλά και για την αντιμετώπιση της υποτιθέμενης διαταραχής τους (πιθανότατα με φαρμακευτική αγωγή, μια τακτική που προφανώς θα “λατρέψουν” οι φαρμακευτικές εταιρείες). «Ολες αυτές οι συμπεριφορές, ανάλογα με την ένταση και τη συχνότητά τους, μπορούν να αποτελέσουν προβλήματα – τις περισσότερες φορές προβλήματα που είναι ήπια και εμπίπτουν στο φάσμα του φυσιολογικού –, δεν μπορούν όμως να θεωρηθούν εξαρχής ψυχικές νόσοι. Το DSM-5 δεν δίνει πραγματικές απαντήσεις σε πραγματικά προβλήματα. Αποτελεί μόνο μια λίστα διαγνωστικών κριτηρίων που δεν προσφέρει κάτι ουσιώδες στους ειδικούς και στους ασθενείς» σημειώνει ο επιστήμονας.
Ο δρ Κίντερμαν προσφέρει τρανταχτά παραδείγματα που όπως λέει μαρτυρούν τον… παραλογισμό της λογικής της ΑΡΑ. «Μια από τις “νεο-εφευρεθείσες” ψυχικές διαταραχές ονομάζεται DisruptiveMoodDysregulationDisorder (σε ελεύθερη μετάφραση Διαταραχή Διασπαστικής Απορρύθμισης της Διάθεσης). Μπορεί το όνομά της να είναι πομπώδες ωστόσο αυτό που περιγράφει είναι τα άτακτα παιδιά. Στο πλαίσιο του DSM-5 η συμπεριφορά αυτή, που αφορά ουσιαστικώς τα περισσότερα παιδιά του κόσμου, εντάσσεται στην κατηγορία των ψυχικών διαταραχών».
Ιδού και ένα δεύτερο παράδειγμα που αφορά και πάλι τα παιδιά: η αποκαλούμενη Οppositional Defiant Disorder (που χαρακτηρίζει παιδιά που έρχονται σε αντιπαράθεση με τους γονείς τους και είναι ανυπάκουα) ορίζεται με βάση τα εξής συμπτώματα: «Το παιδί ενοχλεί εσκεμμένα τους άλλους», «Αψιμαχεί με τους ενηλίκους» και «Είναι ευερέθιστο». Μήπως τα συμπτώματα αυτά σας θυμίζουν κάτι – για την ακρίβεια την πλειονότητα των παιδιών;
Χωρίς ισχυρή επιστημονική βάση περιγράφονται επίσης και άλλα νέα σύνδρομα στο DSM-5 όπως το «Σύνδρομο Απάθειας», το «Σύνδρομο Γονικής Αποξένωσης» ή το «Μετριασμένο Σύνδρομο Ψύχωσης»· σε ό,τι αφορά το τελευταίο πολλοί ειδικοί φοβούνται ότι θα τεθούν κάτω από την «ομπρέλα» του όλα τα εκκεντρικά άτομα, εκείνα που ξεφεύγουν από τη νόρμα, λέει ο καθηγητής Κίντερμαν.
Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα διαγνωστικά κριτήρια τα οποία θα ακολουθούνται στο πλαίσιο του νέου εγχειριδίου ώστε να διαχωρίζεται ένα πρόβλημα που εντάσσεται στο φάσμα του φυσιολογικού από μια ψυχική νόσο; «Ναι υπάρχουν» μας απάντησε ο βρετανός ειδικός σπεύδοντας να προσθέσει ωστόσο ότι «το κύριο ζήτημα είναι ότι στη νέα αναθεώρηση οι ειδικοί της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ενωσης έριξαν το “κατώφλι” των διαγνωστικών κριτηρίων με αποτέλεσμα να μπορούν να εμπίπτουν στην κατηγορία του ψυχικά ασθενούς πολύ περισσότερα άτομα. Το βασικότερο όμως θέμα στην πράξη είναι το εξής: ας πάρουμε για παράδειγμα ένα ανυπάκουο παιδί το οποίο θέλει να “περάσει” το δικό του, ενώ οι γονείς του το συμβουλεύουν να φέρεται σωστά. Πόσες φορές μέσα στην ημέρα θεωρούνται αρκετές ώστε να κριθεί αυτό το παιδί ως άτομο με ψυχική νόσο; Με τους νέους κανόνες της ΑΡΑ όλα τα παιδιά, όλου του κόσμου, θα θεωρούνται ψυχικά διαταραγμένα…».
Ο δρ Κίντερμαν δεν αρνείται ότι το DSM χρειάζεται αναθεώρηση. «Η τελευταία έκδοσή του, το DSM-4, εξεδόθη το 1994, και σίγουρα χρειάζεται επικαιροποίηση. Ωστόσο κατά τη γνώμη μου η κατεύθυνση που ακολουθεί η ΑΡΑ είναι πλήρως λανθασμένη». Αν ο δρόμος αυτός είναι ο λάθος, ποιος θα ήταν ο σωστός, είναι ένα εύλογο ερώτημα. Σύμφωνα με τον καθηγητή «κατ’ αρχήν οι διαγνωστικές κατηγορίες θα έπρεπε να μειωθούν αντί να αυξηθούν περαιτέρω. Είναι χαρακτηριστικό ότι αν γυρίσουμε πίσω στον χρόνο θα δούμε ότι στην απογραφή του 1840 στις ΗΠΑ περιλαμβανόταν μόνο μία κατηγορία ψυχικής διαταραχής. Ως το 1917 η ΑΡΑ είχε ήδη αναγνωρίσει 59 διαφορετικές ψυχικές νόσους. Ο αριθμός τους ανέβηκε σε 128 το 1959, σε 227 το 1980 και σε περίπου 350 στην τελευταία αναθεώρηση. Πρέπει να αναλογιστούν οι υπεύθυνοι αν πράγματι χρειαζόμαστε όλες αυτές τις ταμπέλες…».



Ο καθηγητής Ντέιβιντ Ελκινς έχει ξεκινήσει αγώνα στις ΗΠΑ ενάντια στην αναθεώρηση του εγχειριδίου των ψυχικών διαταραχών που επιχειρείται από την Αμερικανική Ψυχιατρική Ενωση
Για δραματικές συνέπειες στη ζωή κυρίως των παιδιών, των εφήβων και των ηλικιωμένων από τη μελλοντική εφαρμογή των κανόνων του αναθεωρημένου εγχειριδίου κάνει λόγο μιλώντας στο «Βήμα» ο Ντέιβιντ Ελκινς,ομότιμος καθηγητής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Πέπερντιν των ΗΠΑ και πρόεδρος της Εταιρείας Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας που ανήκει στην Αμερικανική Ενωση Ψυχολόγων. Η συνομιλία μας με τον καθηγητή Ελκινς δεν είναι τυχαία: πρόκειται για τον πρωτεργάτη του αμερικανικού κειμένου διαμαρτυρίας προς την ΑΡΑ, ο οποίος ήταν και ο κύριος συγγραφέας ανοιχτής επιστολής που εστάλη προς τους αρμοδίους της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ενωσης στην οποία ζητείται η σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής ειδικών που θα αξιολογήσει τα καίρια και «επικίνδυνα» σημεία του εγχειριδίου. «Τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε πολλές άλλες χώρες του δυτικού κόσμου υπάρχει ήδη πρόβλημα με την υπερσυνταγογράφηση ψυχιατρικών φαρμάκων σε παιδιά, όπως αυτά με διαταραχή υπερκινητικότητας και διάσπασης της προσοχής, ακόμη και από την ηλικία των τεσσάρων ετών. Την ίδια στιγμή ο παγκόσμιος πληθυσμός γηράσκει και η υπερδιάγνωση ψυχικών νόσων σε αυτόν θα δημιουργήσει ένα τεράστιο “κοινό” με υποτιθέμενες ψυχικές διαταραχές που θα λαμβάνει φαρμακευτικές θεραπείες οι οποίες συνδέονται ακόμη και με σοβαρές παρενέργειες, χωρίς να τις χρειάζεται».
Ρωτήσαμε τον καθηγητή Ελκινς την άποψή του σχετικά με τα κίνητρα των ειδικών της ΑΡΑ που οδηγούν σε αυτή την… ατελείωτη λίστα ψυχικών διαταραχών. Η απάντησή του ίσως δίνει πολλές εξηγήσεις: «Το ένα τρίτο των μελών της ομάδας εργασίας της ΑΡΑ που έχει αναλάβει την αναθεώρηση του DSM έχει δεσμούς με φαρμακευτικές εταιρείες. Υποπτευόμαστε λοιπόν ότι ως έναν βαθμό όλα αυτά γίνονται για χάρη των δισεκατομμυρίων δολαρίων που θα είναι το κέρδος από τη χορήγηση φαρμάκων – χωρίς βέβαια να αμφισβητούμε ότι η πλειονότητα των μελών της ομάδας εργασίας είναι σωστοί επαγγελματίες με επιστημονική ηθική. Και βέβαια μεγάλα είναι τα κέρδη από την πώληση σε παγκόσμιο επίπεδο του αναθεωρημένου DSM που κυκλοφορεί κάθε φορά – οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι αγγίζουν τα 100 εκατομμύρια δολάρια». Είναι λοιπόν πολλά τα λεφτά…
Από την πλευρά του ο καθηγητής Κίντερμαν «φωτίζει» άλλες δύο παραμέτρους σε ό,τι αφορά τα κίνητρα που οδηγούν σε αυτή τη «στρεβλή» όπως τη χαρακτηρίζει αναθεώρηση. «Εκτός από τα πιθανά οφέλη για τη φαρμακοβιομηχανία, μια επιθετική διαγνωστική τακτική είναι πολύ “χρήσιμη” και για το ίδιο το επάγγελμα του ψυχιάτρου, αφού το να χαρακτηρίζονται ως ψυχικά ασθενείς τόσο πολλοί άνθρωποι δημιουργεί μια τεράστια πελατεία. Ομως για να μην είμαστε τόσο καχύποπτοι, μπορεί πράγματι η Αμερικανική Ψυχιατρική Ενωση να επιθυμεί να βοηθήσει τον πληθυσμό, αλλά εκτιμώ ότι το πράττει με λάθος τρόπο».
Η Αμερικανική Ψυχιατρική Ενωση θεωρεί βέβαια ότι ακολουθεί τον σωστό δρόμο για την αναθεώρηση. Ποια ακριβώς είναι η θέση της; Θα σας την παρουσιάσουμε μέσα από τις επίσημες απαντήσεις της Ενωσης προς τους αντιδρώντες καθώς παρά τις επανειλημμένες προσπάθειές μας δεν μπορέσαμε να λάβουμε κάποια απάντηση στα ερωτήματά μας από τους ιθύνοντες – μια τακτική που όπως μας είπε ο καθηγητής Ελκινς είναι πάγια προς τον Τύπο.
Στα τέλη του περασμένου μήνα ο πρόεδρος της ΑΡΑ καθηγητής Ψυχιατρικής και Συμπεριφορικών Επιστημών στο Κολέγιο Ιατρικής Μπέιλορ Τζον Ολνταμ σε απάντησή του στην ανοιχτή επιστολή του καθηγητή Ελκινς με την οποία ζητείται η σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής ειδικών που θα κρίνουν τις «γκρίζες ζώνες» του εγχειριδίου αναφέρει ότι «ήδη η επιτροπή που έχει συσταθεί περιλαμβάνει ειδικούς και ερευνητές που προέρχονται από περίπου 100 διαφορετικά ακαδημαϊκά και ιατρικά ινστιτούτα ανά τον κόσμο». Ο πρόεδρος της ΑΡΑ επισημαίνει ότι στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αναθεώρησης έχει γίνει η αναλυτικότερη μέχρι σήμερα ανάλυση των διαταραχών και των κριτηρίων που τις προσδιορίζουν με βάση τα τελευταία δεδομένα της ψυχιατρικής επιστήμης και προσθέτει ότι καθώς η έρευνα θα ρίχνει περισσότερο φως στις ψυχικές διαταραχές θα μπορούν πιθανώς να γίνουν αλλαγές στο αναθεωρημένο εγχειρίδιο και μετά την κυκλοφορία του. Συμπληρώνει ότι το έργο της ομάδας συνεχίζεται μέσα από έρευνες πεδίου που θα γίνουν σε ασθενείς προκειμένου να διαμορφωθούν τα τελικά κριτήρια και να διορθωθούν τα οποιαδήποτε λάθη.
Η στάση της ΑΡΑ σε οποιαδήποτε συνεργασία για την αξιολόγηση των διαγνωστικών κριτηρίων και των νόσων που περιλαμβάνονται στο DSM-5 είναι αρνητική μάς λέει ο καθηγητής Ελκινς και προσθέτει ότι «θεωρώ τη στάση αυτή αναμενόμενη. Οι αρμόδιοι της Ενωσης δεν θα μπορούσαν να δεχθούν ότι οι ειδικοί της επιτροπής που διερευνούν την αναθεώρηση έκαναν λάθος και δέχονται τώρα να κρίνουν το έργο τους άλλοι ειδικοί. Ωστόσο νομίζω ότι μέσα από αυτή τη δημοσιοποίηση του θέματος μπορεί να υπάρξει περισσότερη πίεση και ίσως και οι ίδιοι οι αρμόδιοι της ΑΡΑ σκεφτούν ξανά αν θα έπρεπε να προχωρήσουν σε αλλαγές. Εμείς πάντως θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας».
Ποια είναι τα επόμενα βήματα σε αυτόν τον αγώνα; Ο καθηγητής Ελκινς τονίζει ότι «συνεχίζουμε τη συλλογή υπογραφών ενώ προσπαθούμε να κάνουμε όσο περισσότερο γνωστό μπορούμε το ζήτημα. Εκτιμούμε ότι παρά τις αντιδράσεις είναι πιθανό να κυκλοφορήσει τελικώς το DSM-5 χωρίς ιδιαίτερες μεταβολές. Ωστόσο θεωρούμε ότι μέσα από τη δημοσιοποίηση της υπόθεσης πολλοί επαγγελματίες ψυχικής υγείας θα είναι ενήμεροι και ίσως τελικώς γίνει ένα “μποϊκοτάζ” στο εγχειρίδιο».
Σε κάθε περίπτωση σύμφωνα με τον καθηγητή Ελκινς το συγκεκριμένο ζήτημα είναι πρωτίστως ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και αντίδρασης στον κοινωνικό «ρατσισμό». «Πιστεύουμε ότι οι καινούργιες οδηγίες του DSM θα βλάψουν πάρα πολλούς ανθρώπους για αυτό και συνεχίζουμε ακάθεκτοι το έργο μας» λέει και καταλήγει γλαφυρά: «Με βάση τα νέα κριτήρια δεν θα υπάρχει σε λίγο κανένας άνθρωπος που να μη θεωρείται ψυχικά ασθενής!». Σας επιτρέπεται, προς το παρόν, να γελάσετε με αυτό το σχόλιο. Και λέμε προς το παρόν διότι μελλοντικά μπορεί και το γέλιο να ενταχθεί στις ψυχικές διαταραχές…

ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Δύο είναι τα κύρια «ευαγγέλια» που χρησιμοποιούν σήμερα οι επαγγελματίες ψυχικής υγείας παγκοσμίως για τη διάγνωση των ψυχικών νόσων, αναφέρει στο «Βήμα» ο καθηγητής Ψυχιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας κ. Ι. Γκιουζέπας: «Το πρώτο είναι το Παγκόσμιο Ταξινομικό Σύστημα – η τελευταία έκδοσή του είναι η ICD10 – που εκδίδεται από την Παγκόσμια Ψυχιατρική Εταιρεία. Η δέκατη έκδοση εξεδόθη βέβαια το 1994 και οδεύει και αυτή προς αναθεώρηση η οποία θα γίνει πιθανώς το 2015. Και υπάρχει βέβαια και το DSM4 της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Ενωσης το οποίο βρίσκεται ήδη σε διαδικασία αναθεώρησης που συνοδεύεται από πολλές αντιδράσεις».
Ποιο «ευαγγέλιο» ακολουθούν όμως οι ειδικοί στη χώρα μας; «Τόσο στη δική μας χώρα όπως και σε άλλες ευρωπαϊκές το ποιο σύστημα θα ακολουθήσει ο κάθε ψυχίατρος εξαρτάται από τη “σχολή” από την οποία προέρχεται. Το αμερικανικό σύστημα είναι συνήθως πιο αποδεκτό σε ό,τι αφορά τις δημοσιεύσεις σε επιστημονικά περιοδικά, ενώ στο πεδίο της δημόσιας υγείας και των διαγνώσεων σε ασθενείς ακολουθείται περισσότερο το ICD10. Ωστόσο τα δύο συστήματα δεν έχουν τεράστιες διαφορές, γίνεται προσπάθεια για σχετική ομοιομορφία» εξηγεί ο πρόεδρος της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας. Ετσι κανένας δεν ξέρει εάν οι… αμερικανόφερτες αλλαγές του DSM5 θα συμπαρασύρουν μελλοντικά και την αναθεώρηση του «εγχειριδίου» της Παγκόσμιας Ψυχιατρικής Εταιρείας.
Σε ό,τι αφορά τη νέα ταξινόμηση της Αμερικανικής Ψυχιατρικής Εταιρείας ο κ. Γκιουζέπας αναφέρει ότι οι τροποποιήσεις που προτείνονται δέχονται πράγματι έντονη κριτική σχετικά με το ότι η παρεκκλίνουσα συμπεριφορά θα μπορεί να θεωρείται αβίαστα ψυχική νόσος. Ο καθηγητής σημειώνει ότι η προσοχή σχετικά με τη νέα αναθεώρηση πρέπει να στραφεί κυρίως στα παιδιά, καθώς πολλές από τις νέες ψυχικές διαταραχές που εισάγονται στο εγχειρίδιο αφορούν τις «ευάλωτες» μικρές ηλικίες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MissKit (Bastet 1/3 ΜΕΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη MissKit
H Bastet 1/3 ΜΕΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Μελισσοκόμος και μας γράφει απο Γαλλία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,160 μηνύματα.

H MissKit έγραψε στις 00:45, 28-02-12:

#62
Όπως και οι φοιτητές ιατρικής αναγνωρίζουν συμπτώματα ασθενειών αφού τα πληροφορηθούν, οι φοιτητές ψυχολογίας συμπτώματα συνδρόμων κ.ο.κ. Μα φυσικά και στα μάτια μας έτσι φαίνεται, εφόσον δεν έχουμε τη γνώση να αξιολογήσουμε πολλές από τις συμπεριφορές που παρουσιάζονται ως συμπτώματα. Δεν καταλαβαίνω τι σας φαίνεται τόσο παράξενο, ειλικρινά. Λες και το DSM είναι προγραμματισμένο στα μυαλά ρομπότ που θα δουν το χρώμα μπλε σε όλο του το φάσμα και θα εξολοθρεύσουν κάθε άτομο που φοράει μπλε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 29-02-12 στις 18:09. Αιτία: Προσαρμογή στο split
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 01:01, 28-02-12:

#63
Αρχική Δημοσίευση από MissKit
Όπως και οι φοιτητές ιατρικής αναγνωρίζουν συμπτώματα ασθενειών αφού τα πληροφορηθούν, οι φοιτητές ψυχολογίας συμπτώματα συνδρόμων κ.ο.κ. Μα φυσικά και στα μάτια μας έτσι φαίνεται, εφόσον δεν έχουμε τη γνώση να αξιολογήσουμε πολλές από τις συμπεριφορές που παρουσιάζονται ως συμπτώματα! Δεν καταλαβαίνω τι σας φαίνεται τόσο παράξενο, ειλικρινά. Λες και το DSM είναι προγραμματισμένο στα μυαλά ρομπότ που θα δουν το χρώμα μπλε σε όλο του το φάσμα και θα εξολοθρεύσουν κάθε άτομο που φοράει μπλε.
Ενδιαφέρουσα ερώτηση, από κάποια που μάλλον δεν διάβασε τα μεγάλα κείμενα που παρατίθενται, αλλά προτιμά να εναποθέτει τις ελπίδες της στα χέρια των "ειδικών".

Εάν διάβαζες λοιπόν το μεγάλο κείμενο του Μίττεν, το άρθρο δηλαδή από το Βήμα science, θα παρατηρούσες το εξής:

Η επιστολή διαμαρτυρίας ενάντια στο DSM V υπογράφεται από περίπου 12.000 ειδικούς καθώς και από υπευθύνους περισσότερων από 45 οργανισμών ψυχικής υγείας του δυτικού κόσμου, ενώ ένα αντίστοιχο αίτημα διαμαρτυρίας έχει εκφραστεί από ευρωπαίους ειδικούς με “ορμητήριο” τη Βαρκελώνη (σ.σ.: βρίσκεται στη διεύθυνση stopdsm.blogspot.com/2011/06/stop-dsm.html και είναι μόνο στα ισπανικά) και έχει συλλέξει περί τις 5.000 υπογραφές μέχρι στιγμής».
Επίσης, θα σου θυμίσω ότι το μισό περίπου κείμενο, φιλοξενεί τις απόψεις του Πίτερ Κίντερμαν, καθηγητή Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ο οποίος είναι από τους ευρωπαίους ειδικούς που αντιδρούν στην αναθεώρηση του DSM.

Ποιους ειδικούς πιστεύεις εσύ; Πώς γνωρίζεις ότι οι "ειδικοί" του DSM ξέρουν να ξεχωρίσουν ποιος είναι ασθενής και ποιος όχι, όταν τόσες χιλιάδες ειδικοί υποστηρίζουν το αντίθετο; Σε ποιανού χέρια θα εμπιστευόσουν το παιδί σου, χωρίς να φοβάσαι μήπως σου το κάνουν ζόμπι και χαπάκια-πρεζόνι;

Το καλό που σου θέλω Άννα μου λοιπόν, κάτσε βάλε τον πισινούλη σου κάτω και διάβασε κανένα κείμενο, για να διαμορφώσεις δική σου άποψη, γιατί η δική σου υγεία απειλείται. Όσο για τους ειδικούς; Θα σου πω αύριο περισσότερα περί της ευθυκρισίας τους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mercury (Doctor)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Mercury
Ο Doctor αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ισλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,749 μηνύματα.

O Mercury Madman with a blue box... έγραψε στις 01:13, 28-02-12:

#64
Αυτο που εχω καταλαβει σχετικα με το DSM 5,ειναι οτι προκειται για μια αναθεωρηση της εκδοσης 4 οπου προστιθενται μερικες ψυχικες ασθενειες ad hoc.
Για να προλαβω τον Χαουλη δεν εχω διαβασει διεξοδικα τα μεγαλα κειμενα που εχουν παραθεσει οι προηγουμενοι,εχω ριξει απλως μια γρηγορη ματια.Δεν θελω να φανω ασεβης,απλως θελω να τα διαβασω με την ησυχια μου οταν εχω τον απαραιτητο χρονο.

Στο θεμα τωρα. Μου φαινεται πως πισω απο ολη αυτη την ιστορια κρυβονται οι φαρμακευτικες που θελουν να βγαλουν μερικα γρηγορα και σιγουρα φραγκα.
Και προσπαθουν να εμφανισουν ψυχικα ασθενεις του διαφορετικους και τους λιγακι περιεργους(Για να παραφρασω τον Mittenwald,ειναι για το τρελοκομειο,παρακαλω κλειστε με).
Ολα αυτα που περιγραφουν συνηθως ειναι αποτελεσμα της ανατροφης των παιδιων απο τους γονεις και δεν θα λυθει με μερικα χαπακια.Συνεδριες με ειδικο ΝΑΙ.Χαπακια ΟΧΙ. Φανταστειτε ποσα ταλεντα θα χαθουν εαν ξαφνικα αρχισουμε τα παιδια μας σε φαρμακευτικες αγωγες για ασθενειες που "δηθεν" πασχουν

Θα συμφωνησω με τον Εποτε εκει που λεει πως οντως υπαρχουν σοβαρες ψυχικες ασθενειες που χριζουν περιθαλψης και φροντιδας.ΟΧΙ ιδρυματοποιησης γιατι ολοι ξερουμε τι γινεται εκει περα.Σιγουρα υπαρχουν οι σχιζοφρενεις,αυτοι που πασχουν απο διπολικη διαταραχη,και αλλοι χιλιοι δυο που οντως εχουν λασκαρισμενη καποια βιδα.Αλλα οχι και να τους κλεισουμε μεσα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 01:20, 28-02-12:

#65
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Το καλό που σου θέλω Άννα μου λοιπόν, κάτσε βάλε τον πισινούλη σου κάτω και διάβασε κανένα κείμενο, για να διαμορφώσεις δική σου άποψη, γιατί η δική σου υγεία απειλείται. Όσο για τους ειδικούς; Θα σου πω αύριο περισσότερα περί της ευθυκρισίας τους.

Εδώ να προσθέσω ότι όποιος κόπτεται για την σωστή επιμόρφωση του γενικού κοινού μέσα στα πλαίσια ενός σημαντικού θέματος όπως η αναθεώρηση του DSM-5 θα είχε προσέξει ότι εκτός από το μεγαλό κείμενο από το ΒΗΜΑ που δίνεται πιο πάνω,εγώ ο ίδιος από την πρώτη μου κιόλας ανάρτηση έχω δώσει κατευθείαν παραπομπή για τους έταιρους 11.000 Ψυχολόγους και Ψυχιάτρους από όλη την υφήλιο που υπογράφουν ανάλογη επιστολή καθώς και την απάντηση του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Συλλόγου που απαντάει στις ανησυχίες εκείνων που φοβούνται για τα παιδιά τους,το μέλλον τους κτλ.

Οπότε ας επιμορφωθούμε συλλογικά όλοι καλύτερα και ας περάσουμε σε επι της ουσίας κριτική του DSM-5

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MissKit (Bastet 1/3 ΜΕΤΣ)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη MissKit
H Bastet 1/3 ΜΕΤΣ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Μελισσοκόμος και μας γράφει απο Γαλλία (Ευρώπη). Έχει γράψει 4,160 μηνύματα.

H MissKit έγραψε στις 01:32, 28-02-12:

#66
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Ενδιαφέρουσα ερώτηση, από κάποια που μάλλον δεν διάβασε τα μεγάλα κείμενα που παρατίθεται, αλλά προτιμά να εναποθέτει τις ελπίδες της στα χέρια των "ειδικών".
[..]
Ποιους ειδικούς πιστεύεις εσύ; Πώς γνωρίζεις ότι οι "ειδικοί" του DSM ξέρουν να ξεχωρίσουν ποιος είναι ασθενής και ποιος όχι, όταν τόσες χιλιάδες ειδικοί υποστηρίζουν το αντίθετο; Σε ποιανού χέρια θα εμπιστευόσουν το παιδί σου, χωρίς να φοβάσαι μήπως σου το κάνουν ζόμπι και χαπάκια-πρεζόνι;
Δεν ξέρω ποια είναι η εμπειρία σας με την κοινότητα αυτών των "ειδικών" ή ειδικών, αλλά τυχαίνει η ίδια να έχω κάποια και σε μερικές περιπτώσεις αρκετά στενή. Αν και καθόλου επιστημονικό να βασιστώ σε προσωπικές εμπειρίες, το γνωρίζω, το έχουμε ξαναπεί άλλωστε, μου έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση το γεγονός πως κι εδώ βλέπουμε κατηγορίες προς φαρμακοβιομηχανίες που θα μας καταντήσουν όλους φυτά, όταν εγώ η ίδια σε κάθε περίπτωση ξέρω πως η φαρμακευτική αγωγή αποφεύχθηκε ή θεωρήθηκε τελευταία λύση για την καταπολέμηση συμπτωμάτων που βασάνιζαν τον ασθενή (βαριά περίπτωση).

Πώς γίνεται να είναι αυτός ο κανόνας κι εγώ να γνωρίζω πάντα εξαιρέσεις; Το παιδί μου θα το άφηνα εκεί που το μυαλό μου μου έλεγε πως υπάρχει ειλικρίνεια, ανθρωπιά και επιστημονική κατάρτιση. Το γεγονός ότι κάποιες μη επιθυμητές αν θέλετε συμπεριφορές χαρακτηρίστηκαν σύνδρομα, δε σημαίνει πως μια σποραδική τέτοια είναι πραγματικά σύνδρομο, ούτε πως εγώ θα δεχθώ να μου κάνουν το μωρό φυτό. Από την άλλη το αστείο σύνδρομο των άτακτων παιδιών (μπακαλίστικα) είναι κάτι ανόητο, ναι.

Επίσης, θα σου θυμίσω ότι το μισό περίπου κείμενο, φιλοξενεί τις απόψεις του Ο Πίτερ Κίντερμαν, καθηγητής Κλινικής Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λίβερπουλ, ο οποίος είναι από τους ευρωπαίους ειδικούς που αντιδρούν στην αναθεώρηση του DSM.
Αναφορικά με το άρθρο που διάβασα μεν, φευγαλέα δε και ίσως έχασα μερικές λεπτομέρειες (αυτό δεν ήταν λεπτομέρεια, οπότε το είδα) έχω να σχολιάσω πως φυσικά και αντίλογος θα υπάρχει πάντα από μια μερίδα επιστημόνων και είναι πιστεύω εποικοδομητικό να υπάρχει. Μέσα στην άγνοιά μου λοιπόν για την οποία δεν αισχύνομαι, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Διαφωνούν όσοι διαφωνούν, αλλά πόσοι συμφώνησαν στα τελικά κείμενα; (θα προσπαθήσω να το βρω) Κατανοώ τον όποιο φόβο της κατάχρησης αυτής της ταξινόμησης, αλλά μου φαίνεται παράξενο η όποια απόφαση να πάρθηκε αυθαίρετα, χωρίς να παραστεί ανάγκη γι' αυτήν και ο στόχος να είναι τελικά η υποβάθμιση της διαφορετικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Δεν είναι άρλεκιν το DSM να δημιουργούμε προβλήματα προς τέρψη των λαμόγιων που θα το καταχραστούν. Ή μήπως είναι;

Στον Mittenwald απάντησα με αυτόν τον τρόπο λοιπόν, γιατί κι εγώ σε αντίστοιχο μάθημα αναγνώριζα συμπτώματα που με καθιστούσαν ψυχικά διαταραγμένη και μάλιστα έγινε και ένα χαριτωμένο αστείο στην παρέα μας. Κοινώς δεν είναι παράξενο να βρίσκουμε ΕΜΕΙΣ ότι πάσχουμε από κάτι. Είναι νομίζω και ένας από τους πολλούς λόγους που δεν μπορούμε να κάνουμε όλοι αυτοδιάγνωση. That's all.

Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Το καλό που σου θέλω Άννα μου λοιπόν, κάτσε βάλε τον πισινούλη σου κάτω και διάβασε κανένα κείμενο, για να διαμορφώσεις δική σου άποψη, γιατί η δική σου υγεία απειλείται. Όσο για τους ειδικούς; Θα σου πω αύριο περισσότερα περί της ευθυκρισίας τους.
Θεωρώ τον εαυτό μου σκεπτόμενο άνθρωπο και όχι φερέφωνο. Ευχαριστώ για τη συμβουλή ωστόσο, θα την ακολουθήσω γιατί σίγουρα έχω πολύ διάβασμα να ρίξω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 02:33, 28-02-12:

#67
Αρχική Δημοσίευση από Panos__
Εδώ να προσθέσω ότι όποιος κόπτεται για την σωστή επιμόρφωση του γενικού κοινού μέσα στα πλαίσια ενός σημαντικού θέματος όπως η αναθεώρηση του DSM-5 θα είχε προσέξει ότι εκτός από το μεγαλό κείμενο από το ΒΗΜΑ που δίνεται πιο πάνω,εγώ ο ίδιος από την πρώτη μου κιόλας ανάρτηση έχω δώσει κατευθείαν παραπομπή για τους έταιρους 11.000 Ψυχολόγους και Ψυχιάτρους από όλη την υφήλιο που υπογράφουν ανάλογη επιστολή καθώς και την απάντηση του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Συλλόγου που απαντάει στις ανησυχίες εκείνων που φοβούνται για τα παιδιά τους,το μέλλον τους κτλ.

Οπότε ας επιμορφωθούμε συλλογικά όλοι καλύτερα και ας περάσουμε σε επι της ουσίας κριτική του DSM-5
Ε αυτό λέω κι εγώ Πάνοσπαύλα. Μερικές χιλιάδες ειδικοί από εδώ, άλλες τόσες από εκεί, τελικά ποιον να πιστέψει κανείς; Ειδικά όταν σε τόσο μεγάλο αντίλογο περί των μεθόδων και των διαγνωστικών ικανοτήτων της ψυχιατρικής και του τρόπου κατάρτισης του DSM, η μόνη απάντηση που έχω διαβάσει είναι λίγο ως πολύ "εμπιστευτείτε τους ειδικούς, μην πιστεύετε τους συνωμοσιολόγους".

Είναι αλήθεια πως δεν είμαι ειδικός επί του θέματος, ευτυχώς δεν με λένε έποτε ή Τσακ Νόρρις ( σε λατρεύω ρε μπαγάσα γιάννη). Η γνώμη που έχω σχηματίσει προέρχεται από την προσωπική μου έρευνα κατά την οποία συνάντησα πράγματα και θάμματα, τα οποία ελπίζω κι εσύ να συμφωνείς ότι οφείλουν να συνεγείρουν τον καθένα, ιδιαίτερα όταν έχει και παιδιά. Θα παραθέσω λοιπόν στο εξής τα στοιχεία που μου έκαναν εντύπωση και θα περιμένω από εσένα τον ειδικό να με πείσεις ως οφείλεις ότι όλα αυτά είναι αηδίες, προχειρότητες και συνωμοσιολογίες. Είμαι βέβαιος ότι εφόσον το καταφέρεις, θα ανακουφίσεις το ανήσυχο πνεύμα μου. Θα πρέπει ωστόσο η πειστικότητα των επιχειρημάτων σου να είναι μεγαλύτερη ή ίση μ' εκείνη του αντιλόγου, κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει συμβεί, ίσως επειδή δεν τέθηκαν πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα. Οψόμεθα λοιπόν...

Αρχική Δημοσίευση από MissKit
Δεν ξέρω ποια είναι η εμπειρία σας με την κοινότητα αυτών των "ειδικών" ή ειδικών, αλλά τυχαίνει η ίδια να έχω κάποια και σε μερικές περιπτώσεις αρκετά στενή. Αν και καθόλου επιστημονικό να βασιστώ σε προσωπικές εμπειρίες, το γνωρίζω, το έχουμε ξαναπεί άλλωστε, μου έχει κάνει εξαιρετική εντύπωση το γεγονός πως κι εδώ βλέπουμε κατηγορίες προς φαρμακοβιομηχανίες που θα μας καταντήσουν όλους φυτά, όταν εγώ η ίδια σε κάθε περίπτωση ξέρω πως η φαρμακευτική αγωγή αποφεύχθηκε ή θεωρήθηκε τελευταία λύση για την καταπολέμηση συμπτωμάτων που βασάνιζαν τον ασθενή (βαριά περίπτωση).
Ναι, θα πρέπει να τονίσω ότι εκτός από την περίπτωση του Σκανδαλόπετρου, έχω και άλλη περίπτωση στον οικείο μου χώρο, όπου ο ψυχολόγος έκανε το καθήκον του και δεν προσπάθησε να εκμεταλλευτεί ή να χαπακώσει, κάποια που ωστόσο το ζητούσε επίμονα είναι η αλήθεια. Μιλάμε για στοιχεία που έχουν συλλεγεί από τις ΗΠΑ κυρίως (σε κάποιες περιπτώσεις από το σκοτεινό παρελθόν της Σοβιετικής Ένωσης) κι έτσι για την Ελλάδα ίσως δεν είναι τόσο μαύρη η εικόνα, όσο εκεί, όπως και σε άλλους κοινωνικούς δείκτες, τουλάχιστον πριν την χρεωκοπία που ζούμε. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι το DSM το οποίο συζητάμε εκδίδεται από την Αμερικανική Ένωση Ψυχιάτρων. Απλά ο Πανοσπαύλα είναι της "αγγλοσαξωνικής σχολής" απ' ό,τι φαίνεται κι έτσι ενδιαφέρθηκε να μας παρουσιάσει τη διαμάχη, μάλλον από την επίσημη σκοπιά.


Κατανοώ τον όποιο φόβο της κατάχρησης αυτής της ταξινόμησης, αλλά μου φαίνεται παράξενο η όποια απόφαση να πάρθηκε αυθαίρετα, χωρίς να παραστεί ανάγκη γι' αυτήν και ο στόχος να είναι τελικά η υποβάθμιση της διαφορετικότητας της ανθρώπινης συμπεριφοράς.
Σωστή ερώτηση, την έχω κάνει κι εγώ στον εαυτό μου. Πώς μπορώ να κρίνω εάν κάτι τέτοιο ισχύει ή όχι; Έχω στη διάθεσή μου ιστορικά στοιχεία που δείχνουν ότι η ψυχιατρική έχει χρησιμοποιηθεί από ποικιλόνυμα καθεστώτα, σε Δύση και Ανατολή, ως όπλο καταστολής και χειραγώγησης των αποκλινόντων, αντιφρονούντων κλπ. Έχω επίσης στοιχεία ότι χρησιμοποιήθηκε για την επιστημονικοποίηση του ρατσισμού. Για ποιο λόγο θα πρέπει να πιστέψω ότι η ίδια επιστήμη δεν θα χρησιμοποιηθεί και στο μέλλον για κάτι τέτοιο; Πώς μπορεί να με πείσει κάποιος εύκολα ότι η παλιά πόρνη έγινε ξαφνικά παρθένα, ή ο παλιός κλέφτης δεν θα ξανακλέψει, εάν κατανοείς την αλληγορία; Συνεπώς φτάνω στο σημείο ότι τουλάχιστον κάτι τέτοιο δεν μπορεί ν' αποκλειστεί και πολύ περισσότερο όχι μόνο και μόνο επειδή το δηλώνει η ίδια. Όταν χιλιάδες ειδικοί θέτουν τέτοιο θέμα, δεν νομίζεις ότι η κοινή λογική μου επιβάλλει να του δώσω ιδιαίτερη βάση, αφού ταιριάζει με τα ιστορικά στοιχεία;

Δεν είναι άρλεκιν το DSM να δημιουργούμε προβλήματα προς τέρψη των λαμόγιων που θα το καταχραστούν. Ή μήπως είναι;
Έλα ντε; Καλή και τούτη η ερώτηση. Ας σκεφτούμε έναν παράγοντα, ο οποίος με προβλημάτισε προσωπικά πολύ. Διάβασα και διασταύρωσα ότι αυτήν τη στιγμή, αλλά και από τη δεκαετία του '60 τουλάχιστον, τα ψυχοφάρμακα συνταγογραφούνται κατά εκατομμύρια. Ένα τεράστιο ποσοστό πολιτών κάθε ηλικίας τα καταναλώνει στις ΗΠΑ και την ΕΕ τουλάχιστον που έχω δει. Μιλάμε για πωλήσεις δις, για τεράστιο συμφέρον.

Πες μου τώρα εσύ Άννα μου με το πρακτικό μυαλό και την κοινή εμπειρία. Σου δείχνει η εμπειρία σου ότι ένα τόσο μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού είναι όντως σοβαρά διαταραγμένοι, όπως αυτοί που μας έλεγε ο έποτε και χρειάζεται να παίρνουν χάπια; Μήπως υπάρχει κάτι που δεν στέκει λογικά εδώ;

Επίσης, πιστεύεις ότι για χάρη μερικών δις, υπάρχει κανένα στέλεχος πολυεθνικής εταιρείας που θα είχε ηθικές αναστολές να μη βλάψει τον πληθυσμό; Τις ιστορίες με τις δήθεν πανδημίες για να εμπορευθούν δυνητικά επικίνδυνα ή τουλάχιστον άχρηστα εμβόλια, δεν τις έχει ακουστά;


Θεωρώ τον εαυτό μου σκεπτόμενο άνθρωπο και όχι φερέφωνο. Ευχαριστώ για τη συμβουλή ωστόσο, θα την ακολουθήσω γιατί σίγουρα έχω πολύ διάβασμα να ρίξω.
Ακριβώς!! Σε σκεπτόμενους ανθρώπους απευθύνομαι κι εγώ, γι' αυτό τους καλώ να πιστεύουν στα δικά τους μάτια κι όχι να πιστεύουν τυφλά σε ειδικούς. Όπως είπε και ο Ξέρξης στον Εφιάλτη, τη στιγμή της εξαγοράς του (στους 300 φυσικά) "Ο σκληρός Λεονάιντας (εδώ ο σκληρός Χάουλας) σου ζήτησε να σταθείς όρθιος. Εγώ δεν σου ζητώ παρά μόνο να γονατίσεις"...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Eileen
H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,553 μηνύματα.

H Eileen έγραψε στις 05:31, 28-02-12:

#68
Μετά από διεξοδική ανάγνωση του θέματος και όλων των αναρτήσεων αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε από κοινού μία ανάρτηση. Ο λόγος? Το κοινό μας ενδιαφέρον για το πεδίο της ψυχολογίας και ψυχιατρικής αφ' ενός και αφ' ετέρου η βεβαιότητα ότι θα λέγαμε ακριβώς τα ίδια πράγματα - κάτι που έχει γίνει και στο παρελθόν!

Αυτό που έγινε αμέσως αντιληπτό ήταν ότι το συγκεκριμένο θέμα κινήθηκε σε δύο άξονες:
  • Σε ένα πρώτο μέρος το κατά πόσο η ψυχολογία και η ψυχιατρική κατατάσσονται δικαιολογημένα μεταξύ των υπόλοιπων επιστημών.
  • Σε ένα δεύτερο πεδίο, αναλύεται η ανάγκαιότητα και ορθότητα της επικείμενης αναθεώρησης του DSM.


Α. Η "επιστημονικότητα της ψυχολογίας και ψυχιατρικής".

Εδώ παραθέτουμε κάποια ενδεικτικές δημοσιεύσεις:

Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
Οι ψυχολόγοι και οι ψυχίατροι μιλούν για πράγματα τα όποια αμφιβάλλω αν έστω και οι μισοί έχουν ζήσει έστω και τα μισά από αυτά που λένε. Ομολογώ ότι έχετε να πείτε πολλά πράγματα για αυτά που λέτε, περισσότερα και από κάποιον που τα ζει. Γράφεται βιβλία για αυτά, κάνετε διαλέξεις και ομιλίες, τα διδάσκετε και σε πανεπιστήμια αλλά δεν τα ζείτε. Διάβαζα μια βιογραφία του Καββαδία. Ο Καββαδίας ήταν ένας ναυτικός που έγραφε πολύ ποίηση. Σε ένα ταξίδι του στο Νότο γνώρισε μια πουτάνα και μιλάει για αυτήν. Μιλάει για τον χρόνο που περνούσε μαζί της, πως τον ερωτεύτηκε και πως την ερωτεύτηκε. Είμαι σίγουρος ότι έχετε πει πολλά για τις ιερόδουλες και έχετε προσάψει πολλές διαταραχές σε αυτές. Από την ασφαλή θέση της ακαδημίας ή της δερμάτινης πολυθρόνας μιλάτε και γενικεύετε για όλες τις ιερόδουλες του κόσμου. Και σε ρωτάω πες μου έναν λόγο για τον όποιο είναι σοφό είναι να ακούσω την ψυχολογία και την ψυχιατρική και όχι τον Καββαδία για το θέμα των ιερόδουλων.
Αρχική Δημοσίευση από DreamStealer
Δηλαδη για να μιλησουμε ψυχρα,
μπορει καποιος να πιστευει οτι υπαρχει κατι τετοιο?
Κατα προσεγγιση μπορω να υποθεσω οτι γινονται εκτιμησεις, αλλα μεχρι εκει.

Αμφιβαλλω αν ποτε επιστημη θα μπορεσει να κατανοησει τον ανθρωπινο εγκεφαλο.
Σαν αποτελεσμα αυτου, ας μου επιτραπει να εχω την αποψη, οτι η ψυχιατρικη στερείτε χλιομετρων στο να αποκαλειται επιστημη.
Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
Δεν υπάρχει άμεση φυσιολογική συσχέτιση των περισσότερων από αυτές τις καινοφανείς διαταραχές με οποιαδήποτε βιοχημική ή γενετική διαταραχή, ούτε και κάποια αντικειμενική εξέταση, κάποιος βιοχημικός ή ορμονικός δείχτης που να ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την πάθηση. Έτσι, όταν το πρόβλημα είναι προφανές, όπως πχ αυτών που περιγράφεις, έχει καλώς. Η αδυναμία πάντως της επιστήμης να τους θεραπεύσει, ειδικά με τα χημικά που τους παρέχει, υπογραμμίζει την έλλειψη στοιχείων για την πραγματική βιοχημική βάση ακόμη και τέτοιων προφανών διαταραχών.



Είμαστε όλοι ψυχασθενείς, είναι ο Δυτικός πολιτισμός νοσηρός, ή μήπως κάποιοι βρήκαν έναν πανέξυπνο τρόπο ανοίγματος νέων αγορών κι ελέγχου των πληθυσμών, με τη δημιουργία καινοφανών ψυχικών "διαταραχών";
Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Οι παραπάνω είναι κάποιες ενδεικτικές αναρτήσεις που (άλλες πιο πετυχημένα, άλλες λιγότερο) υποστήριξαν ότι η ψυχολογία και η ψυχιατρική δεν πρέπει να θεωρούνται επιστήμες, αλλά αντίθετα με αρκετή επινοητικότητα, χαρακτηρίστηκαν "ψευδοεπιστήμες". Τους λόγους για αυτή την κατηγοριοποίηση δεν θα τους εκθέσουμε ξανά, αλλά απλά, θα απαντήσουμε.
  • Αναφέρθηκαν διεξοδικά τα σαθρά θεμέλια των δύο πεδίων,αναφερόμενοι σε Freud, Skinner et cetera, ένω έχει ήδη ειπωθεί ότι αυτές οι θεωρίες αποτέλεσαν το έναυσμα και έδωσαν έναν αρχικό τρόπο προσέγγισης των πεδίων. Θεωρούμε ωστόσο, ανορθόδοξο και εσφαλμένο να κρίνεται μία επιστήμη βάσει μίας αναχρονιστικής λογικής και αστοχιών του παρελθόντος. Πόσο μάλλον όταν και η ίδια έχει αναθεωρήσει και εξελιχθεί. Άλλωστε, δεν είναι το μόνο παράδειγμα επιστήμης που "υπέπεσε" σε αυτή τη ... μοίρα - για την ακρίβεια δεν υπάρχει επιστήμη που να μην το έκανε. Στη Φυσική για παράδειγμα, μία γνωστή αστοχία που αποτελεί και βάση για πολλούς κλάδους είναι τα αρχικά μοντέλα της δομής του ατόμου. Πλέον, γνωρίζουμε ότι δεν είναι όπως εν αρχή παρουσιάστηκαν. Κανένας, ωστόσο, δεν έχει στηριχθεί σε αυτά τα θεμέλια για να αποδείξει ότι η Φυσική δεν είναι επιστήμη. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες επιστήμες.
  • Αρχική Δημοσίευση από Great Chaos
    Δεν υπάρχει άμεση φυσιολογική συσχέτιση των περισσότερων από αυτές τις καινοφανείς διαταραχές με οποιαδήποτε βιοχημική ή γενετική διαταραχή, ούτε και κάποια αντικειμενική εξέταση, κάποιος βιοχημικός ή ορμονικός δείχτης που να ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ την πάθηση. Έτσι, όταν το πρόβλημα είναι προφανές, όπως πχ αυτών που περιγράφεις, έχει καλώς. Η αδυναμία πάντως της επιστήμης να τους θεραπεύσει, ειδικά με τα χημικά που τους παρέχει, υπογραμμίζει την έλλειψη στοιχείων για την πραγματική βιοχημική βάση ακόμη και τέτοιων προφανών διαταραχών.
    Είμαστε όλοι ψυχασθενείς, είναι ο Δυτικός πολιτισμός νοσηρός, ή μήπως κάποιοι βρήκαν έναν πανέξυπνο τρόπο ανοίγματος νέων αγορών κι ελέγχου των πληθυσμών, με τη δημιουργία καινοφανών ψυχικών "διαταραχών";
    Το ότι δεν αποκαλυφθεί με σαφήνεια το πεδίο γύρω από τη συσχέτιση ψυχικών διαταραχών με "φυσιολογικά" δεδομένα δεν σημαίνει:
    α) ότι αυτή δεν υπάρχει και
    β) ότι η ψυχιατρική δεν είναι επιστήμη.
    Όσο για την αναφορά πάνω στη νοσηρότητα του Δυτικού Κόσμου, αν το δούμε εξελικτικά, τότε καταλαβαίνουμε ότι σαφώς το κοινωνικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί σημαντικά και είναι λογικό κάποιοι από τα μέλη να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν αυτό το ρυθμό. Η καταιγιστική παραπληφόρηση, το άγχος μέσα στην καθημερινότητα - που δεν ήταν έτσι παλαιότερα είναι μόνο κάποια παραδείγματα. Οι άνθρωποι πλέον, πιέζονται περισσότερο...
    Δεν είναι φυσιολογικό η αλλαγή ρυθμού ζωής του δυτικού πολιτισμού να αλλάζει και την θεωρούμενη φυσιολογική συμπεριφορά του ανθρώπου?
    Εν τέλει - για να πάμε και παρακάτω, ένα πεδίο που έχει ως κέντρο του τον Άνθρωπο και μελετά τις συμπεριφορές και κάθε πτυχή της προσωπικότητάς του, οφείλει να εξελίσσεται διαρκώς (όπως και κάνει), να είναι μία επιστήμη δυναμική.
  • Όσοι αντιτίθενται στην ψυχιατρική, ψυχολογία ως επιστήμες αλλά και την πρακτική αυτών - ας δούνε τον αντίποδα. Αυτός είναι, μία κοινότητα όπου θα ήμασταν απαλλαγμένοι από τους "φερόμενους κοινωνούς της ψευδοεπιστήμης" και τις διαγνώσεις και θεραπείες τους. Όλες οι συμπεριφορές θα κρίνονταν ως φυσιολογικές και θα βλέπαμε φαινόμενα όπως αυτοτραυματισμοί, παραισθήσεις και άλλες σοβαρές διαταραχές να προβληματίζουν κάποιους ανθρώπους και να έχουν ως αποτέλεσμα - αφού δεν νοείται ύπαρξη θεραπείας - τόσο τον αυτοτραυματισμό τους αλλά και ενδεχόμενο κίνδυνο για τους υπόλοιπους. Σίγουρα, δεν θέλουμε αυτό!

Ακόμη, υπάρχουν κάποιες απορίες (λογικό μετά από τόσες δημοσιεύσεις!).

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Έχουν χτίσει τουβλάκι-τουβλάκι, διαταραχή τη διαταραχή το καλούπι που ορίζει ποιο είναι το φυσιολογικό και ό,τι περισσεύει και διαφέρει, κόψιμο.
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Προσπαθούμε να θίξουμε την κακή πλευρά της ιστορίας, γιατί στην τελική αυτή χρειάζεται εξυγίανση κι εσύ νομίζεις πως καταδικάζουμε όλη την ψυχολογία/ψυχιατρική συλλήβδην.
Εδώ κάπου στραβώνει το πράγμα. Δηλαδή, από τη μία είναι μία ψευδοεπιστήμη που βλάπτει τον κόσμο αφού έχει χτίσει τις διαταραχές προς ίδιον όφελος, αλλά από την άλλη δεν γίνεται αφορισμός ως προς την επιστήμη!

Κάτι αντίστοιχο έγινε και με τις δημοσιεύσεις του κύριου Αργυρίου, που ενώ αποκαλεί τα δυο πεδία "ψευδοεπιστήμες" στη συνέχεια τις καλεί να απλώσουν μία χείρα βοηθείας στον κοινωνικό περίγυρο. Είτε καλείτε μία ψευδοεπιστήμη να βοηθήσει - κάτι που είναι αδύνατο, είτε υπάρχει κάποιο λογικό σφάλμα.

Β. Ως προς την αναθεώρηση του DSM.

Ειδικοί δεν είμαστε, απλά και εμείς όπως και άλλοι, διαβάσαμε και βγάλαμε με την ταπεινή λογική μας κάποια συμπεράσματα.

Αρχική Δημοσίευση από DreamStealer
λοιπον αν και δεν ηθελα να γραψω κατι, οριστε η επιστημονικη μου αποψη επι του θεματος....

Καταρχην να ξεκαθαρισουμε οτι αυτο που ονομαζουμε επιστημονικη κοινοτητα ασχολουμενων επι του DSM οριστηκαν ετσι,επειδη το συμφωνησαν αυτοι και τα συμφεροντα τους αλλα μεχρι εκει.
Η προσωπικη μου εκτιμηση ειναι οτι προκειται για ενα ματσο κομπογιανιτες με επιστημονικη προβια, αλλα και πακτωλο κεφαλαιων που περνανε μπροστα τους.
Ελαχιστη σημασια πρεπει να τους δινει κανεις, ποσο δε για να τους δωσει επιστημονικο κυρος η ακομα χειροτερα να τους εμπιστευτει την ψυχικη υγεια.
Αλλα ας μπουμε στο ψητο μιας και το θεμα αφορα φρεσκα κουλουρια, περι του revision 5.....
Από πού ακριβώς προκύπτουν όλα τα παραπάνω? Ακυρώνοντας τους επιστήμονες, ακυρώνεις την επιστήμη και κάποιες παθήσεις που οι άνθρωποι αποδεδειγμένα έχουν (οι αναφορές του epote ήταν υπεραρκετές). Όταν έχεις ένα τόσο καταδεικτικό ύφος χρειάζεται να έχεις και ακράδαντας στοιχεία που να στηρίζουν τη θέση σου. Αν θες, μοιράσου τα μαζί μας, γιατί κάτι με τέτοια ισχύ δεν έχει παρουσιαστεί!



Fact no 1
========
Η APA θεωρει οτι στο rev 5 πρεπει να ενταχθει η θλιψη σαν ψυχικη νοσος.

Fact no 2
========
Στο DSM-3 η διάρκεια πενθους αγαπημενου προσωπου ηταν ενα ετος, στο 4 μειωθηκε στους 2 μηνες, ενω στο 5
σχεδιαζεται να παει στις 2 εβδομαδες. Αυτοπ σημαινει οτι μετα τις εβδομαδες αν συνεχιζεις να πενθεις σου χορηγουντια αντικαταθλιπτικα.
Υπάρχουν κάποιες μικρές υπερβολές. Πρώτον, αυτό με τις δύο εβδομάδες δεν έχει αποφασιστεί ήδη επίσημα καθώς το DSM V δεν έχει οριστικοποιηθεί. Μάλιστα, είναι μία από τις διατάξεις οι οποίες δέχονται αυστηρή κριτική από την υπόλοιπη κοινότητα. Η προσωπική μας γνώμη, είναι ότι το διάστημα των δυο μηνών είναι ένα ικανός χρόνος ώστε κάποιος να αρχίσει να συνειδητοποιεί και να εξοικειώνεται σε καθημερινό επίπεδο με την απώλεια του αγαπημένου προσώπου και να μην εμφανίζει πλέον τα χαρακτηριστικά που συνοδεύουν την θλίψη και το πένθος --> Emotional Response paragraph.
Όσο για την χρήση φαρμάκων, κανείς δεν είπε ότι αυτά είναι η πρώτη επιλογή - αλλά ακόμη και αν χορηγηθούν σε κάποιες καταστάσεις, δεν σημαίνει ότι αυτή η χορήγηση γίνεται επ' άπειρον!
Δηλαδή, και εμείς διαφωνούμε με την περίοδο των δυο εβδομάδων - αλλά τουλάχιστον δεν είμαστε τόσο υπερβολικοί!
Fact no 3
========
5 διαταραχες προσωπικότητας πιθανολογειται οτι θα αφαιρεθουν.
Αυτο σημαινει οτι ασθενεις που ειχαν μεχρι σημερα ταξινομηθει και επαιρναν φαρμακα, ξαφνικα θα γινουν καλα.... ολε!
Αυτό είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο. Αρχικά, πάλι τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί.
Ωστόσο, σε αυτό σημείο θα ήταν ενδιαφέρον να οριστεί ποια ακριβώς θα ήταν η κατάσταση για αυτούς που έχουν αυτή τη διάγνωση τώρα (αν τελικά αφαιρεθεί). Θα υπάρξει μία μεταβατική περίοδος συνεδριών, ανάλογα με την κρίση του κάθε ψυχίατρου? Αν χορηγούνταν κάποια φάρμακα θα πάψουν ή όχι? Εδώ όντως χρειάζονται διευκρινήσεις.

Fact no 6
========
Εισαγονται νεοι ορισμοι διαγνωσης οπως "εθισμος στο διαδικτυο", κραιπαλη φαγητου (κομμενα τα πασχαλινα κοκορετσια...)
Μα όσο παρουσιάζονται καινούριες πτυχές στην καθημερινότητά μας, όπως είναι φυσιολογικό θα υπάρχουν και τέτοιες νέες διαταραχές. Εκτός, αν θεωρείς ότι ο εθισμός δεν είναι μία πραγματικότητα. Υπάρχει και σχετικό θέμα στο στέκι, επ' αυτού!


How academic comes out all this? hopefully fair enough.....
Όλοι ό,τι μπορούμε κάνουμε!

Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Το DSM δεν έχει να κάνει σε τίποτα με επιστήμη. Η ψυχική ασθένεια αποφασίζεται με μπεχεϋβιοριστικά κριτήρια αλλά και με βάση υπάρχουσες κοινωνικές προκαταλήψεις: Δεν μπορείτε να βρείτε καμία ¨ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή τηλεθέασης¨ παρότι η ποιότητα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων περιορίζεται από εκτεταμένη, παθητική τηλεθέαση, δε θα βρείτε ¨διαταραχή ποδοσφαιρικού φανατισμού¨ παρότι εκατοντάδες ζωές χάνονται από αυτή, δεν θα βρείτε τον όρο της ¨επιτυχιομανίας¨ ή της ¨διαταραχής του υπερκομφορμισμού¨ ή της ¨ιδεοψυχαναγκαστικής θρησκοληψίας¨. Όλες αυτές οι συμπεριφορές που περιγράφω βρίσκουν τις σύγχρονες κοινωνίες σύμφωνες και πολλές φορές προωθούνται ή επιβάλλονται από αυτές. Όσο περισσότερο μια συμπεριφορά είναι αποδεκτή ή καλά ανεκτή από μια κοινωνία, τόσο λιγότερο ενδέχεται να είναι ταξινομημένοι ως διαταραχή. Το DSM λοιπόν δεν έχει σε τίποτα να κάνει με επιστήμη ή ιατρική μέριμνα. Έχει να κάνει με τους κανόνες του κοινωνικού παιχνιδιού, τις κοινωνικές νόρμες και προκαταλήψεις και για αυτό στοχοποιεί κατ εξοχήν τους κοινωνικά απροσάρμοστους και ανυπόφορους. To DSM είναι ένα προϊόν κοινωνικής και επιστημονικής συναίνεσης.
Σε αυτές τις συμπεριφορές που παρουσιάζετε δεν βρίσκονται - ακόμη - ως διαταραχές διότι εώς ένα σημείο θεωρούνται κοινωνικά αποδεκτές. Πάλι, όμως η ψυχολογία έχει την ικανότητα να δώσει κάποιες εξηγήσεις και να εντοπίσει κάποια κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των ανθρώπων που υπερβάλλουν.
Άλλωστε ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό ον, επηρεάζεται από και επηρεάζει τον κοινωνικό του περίγυρο σε πολλούς τομείς. Ειδικότερα, η ψυχική υγεία του κρίνεται και ανάλογα με την αλληλεπίδρασή του στην κοινωνία, και αν αυτή θεωρείται ή όχι προβληματική.

Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Μεταξύ σοβαρού και αστείου: Τι από τα δύο άραγε; DSM και "Διαταραχή πολιτικής απάθειας"
Το DSM (το εγχειρίδιο ψυχικών διαταραχών) ήταν αρχικά 130 σελίδες καταχώρισης 106 ψυχικών διαταραχών. Σταδιακά επεκτάθηκε. Τα συνεχώς διογκούμενο DSM στην τρέχουσα έκδοσή του έχει καταχωρημένες 297 διαταραχές σε 886 σελίδες. Έχουν οι άνθρωποι γίνει πιο ποικιλόμορφα τρελοί με την πάροδο του χρόνου; Ίσως. Έχει γίνει η ψυχιατρική ψευδοεπιστήμη πιο ακριβής και σοφή; Θα μπορούσε να είναι έτσι. Ή μήπως υπάρχει μια επεκτατική πολιτική, ένας ψυχιατρικός ιμπεριαλισμός που προσπαθεί να αποικίσει και να ελέγξει υγιείς πληθυσμούς; Σίγουρα ναι. Οι ψυχιατρικοί ορισμοί αδηφάγα επεκτείνονται και αν η τάση αυτή αφεθεί ανεξέλεγκτη μπορεί να καταπιεί ένα μεγάλο κομμάτι των κοινωνιών μας.
Ας σκεφτούμε απλά, ότι η πρώτη έκδοση του DSM έγινε το 1952. Είναι απόλυτα φυσιολογικό μέσα στα 60 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει - ήδη έχουμε αναφέρει την μεγάλη αλλαγή του ρυθμού ζωής που σαν αποτέλεσμα έχει να εξελιχθεί και το κοινωνικό περιβάλλον, από το οποίο όπως γνωρίζουμε ο άνθρωπος επηρεάζεται τόσο θετικά όσο και αρνητικά.
Από τη στιγμή που αυτή η επιστήμη βρισκόταν σε εμβρυικό στάδιο ήταν και είναι φυσιολογικό να έχει επίσης, μία τεράστια επέκταση. Βέβαια, αναγνωρίζουμε σε αυτό το σημείο ότι εννοείται πως κάποιες "ασθένειες" θα έπρεπε να έχουν πιθανώς εξαιρεθεί από την στιγμή που δεν έχουν αντίκρυσμα στην σημερινή κοινωνία. Ωστόσο, κατανοούμε ότι ενδεχομένως εξακολουθούν να καταγράφονται για ιστορικούς λόγους.

Αφού το DSM είναι κατά βάση ένα πολιτικό μανιφέστο, γιατί να μην στραφεί στην ίδια την πολιτική για να επεκτείνει την επιρροή και την πελατεία του. Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα συζητείται να ενταχθεί στο επερχόμενο DSM, το DSMV ένα καταγέλαστο νέο εφεύρημα, η Διαταραχή της Πολιτικής Απάθειας που στα διαγνωστικά της κριτήρια περιλαμβάνει την αγορά προϊόντων από τη Nike, τα Starbucks και τη Phillip Morris. Ναι δεν υπάρχουν και πολλές αμφιβολίες πλέον: το DSM είναι μια τεράστια φάρσα.
Αυτή η φάρσα έγινε τελικά αντιληπτή από τους γκέι ακτιβιστές που κατάφεραν να απελευθερώσουν την ομοφυλοφιλική προτίμηση από τα κανονιστικά νύχια του DSM. Το DSM, υπό την κοινωνική εξελικτική πίεση έπρεπε και το ίδιο να εξελιχθεί. Αλλά προς ποια κατεύθυνση; Όπως σημειώνει η Louise Armstrong ¨Το να διαβάζετε για την εξέλιξη του DSM είναι το να μαθαίνετε το εξής: Είναι ένα εντελώς πολιτικό έγγραφο. Το τι περιλαμβάνει, το τι δεν περιλαμβάνει, είναι αποτέλεσμα εντατικής εκστρατείας, μακροχρόνιων διαπραγματεύσεων, φαγωμάρας, και παιχνιδιών δύναμης¨
Περί ζητήματος καυτού και τεραστίου - κατά τον κο Καρζή - πραγματεία μεταξύ σοβαρού και αστείου. Σε αυτό το ύφος, να προσθέσουμε ότι μία τέτοια συμπεριφορά θα ήταν δόκιμο να χαρακτηριστεί ως διαταραχή, αν αναλογιστούμε τις καταστροφικές συνέπειες που έφερε η πολιτική απάθεια μεγάλων ομάδων στη χώρα μας την τελευταία τριακονταετία!

Αρχική Δημοσίευση από Mercury
Δεν θελω να φανω ασεβης,απλως θελω να τα διαβασω με την ησυχια μου οταν εχω τον απαραιτητο χρονο.
Πίστεψέ μας, χρειάζεται πολύυυ χρόνο!

Στο θεμα τωρα. Μου φαινεται πως πισω απο ολη αυτη την ιστορια κρυβονται οι φαρμακευτικες που θελουν να βγαλουν μερικα γρηγορα και σιγουρα φραγκα.
Και προσπαθουν να εμφανισουν ψυχικα ασθενεις του διαφορετικους και τους λιγακι περιεργους(Για να παραφρασω τον Mittenwald,ειναι για το τρελοκομειο,παρακαλω κλειστε με).
Ολα αυτα που περιγραφουν συνηθως ειναι αποτελεσμα της ανατροφης των παιδιων απο τους γονεις και δεν θα λυθει με μερικα χαπακια.Συνεδριες με ειδικο ΝΑΙ.Χαπακια ΟΧΙ. Φανταστειτε ποσα ταλεντα θα χαθουν εαν ξαφνικα αρχισουμε τα παιδια μας σε φαρμακευτικες αγωγες για ασθενειες που "δηθεν" πασχουν
Γενικά, δεν είναι λίγα τα φαινόμενα υπερσυνταγογράφησης - ωστόσο αυτά, δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι αποτελούν τον κανόνα, υπάρχει δηλαδή και εδώ κάποια παραφιλολογία. Δηλαδή, όπως ήδη έχει ειπωθεί και από άλλα μέλη, η χορήγηση από το γιατρό δεν είναι πρώτο μέλημα αν μπορεί να εξασφαλισθεί θεραπεία με άλλο τρόπο. Εξαιρώντας τις περιπτώσεις ατόμων με μηδενική λειτουργικότητα, άνθρωποι που αδυνατούν ιατρικά να αποφασίσουν, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ο ειδικός έχει συμβουλευτικό ρόλο και επαφίεται στην βούληση του ατόμου να ακολουθήσει τις συμβουλές, δεν είναι δεσμευτικό.

Θα συμφωνησω με τον Εποτε εκει που λεει πως οντως υπαρχουν σοβαρες ψυχικες ασθενειες που χριζουν περιθαλψης και φροντιδας.ΟΧΙ ιδρυματοποιησης γιατι ολοι ξερουμε τι γινεται εκει περα.Σιγουρα υπαρχουν οι σχιζοφρενεις,αυτοι που πασχουν απο διπολικη διαταραχη,και αλλοι χιλιοι δυο που οντως εχουν λασκαρισμενη καποια βιδα.Αλλα οχι και να τους κλεισουμε μεσα.
Το οικογενειακό όμως περιβάλλον δεν έχει στην πλεινότητα των περιπτώσεων την γνώση για το πώς να φροντίσει αυτούς τους ασθενείς - και δεν νομίζω ότι θεωρείς πως όλες οι οικογένειες έχουν την ευχέρεια να προσλάβουν αποκλειστικές!


Αρχική Δημοσίευση από Panos__
Ουσιαστικά αφορά τη λειτουργικότητα που έχουν τα άτομα που εμφανίζουν κλινικά κριτήρια Ναρκισσισμού.Δηλαδή πχ μέχρι σήμερα η έλλειψη ενσυναίσθησης (empathy) θεωρήται κλινικά αξιολογήσιμη αν και μπορούμε να έχουμε νασκισσιστές με εξαιρετικά χαμηλό empathy αλλά με υψήλη λειτουργικότητα.Η σκέψη στην αναθεώρηση είναι να φύγει η συγκεκριμένη διαταραχή και απλά να αξιολογούνται μεμονομένα τα κριτήρια βάση του πόσο λειτουργικός είναι κάποιος χώρις να έχει τη συγκεκριμένη διάγνωση.Αν και από ότι έβλεπα τις προάλες μάλλον ο A.P.A δε ψήνεται τόσο εύκολα να αφαιρέσει τη συγκεκριμένη διαταραχή.
Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε μία μικρή επεξήγηση ή απλή παράθεση κάποιων βασικών μεθοδολογικών εργαλείων της επιστήμης αυτής, για να κατανοήσουμε και τον τρόπο σκέψης και λήψης δεδομένων (psychology for dummies, if you want ). Γιατί γενικά αναφέρθηκαν στην συζήτηση...

Από όσα έχουμε εμείς διαβάσει, υπάρχει ακόμη το ερώτημα για το κατά πόσο είναι έτοιμη η κοινότητα για μία τέτοια αναθεώρηση του DSM, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα εδώ.
Δεν είναι μόνο ζήτημα ένταξης κάποιων κοινωνικών συμπεριφορών σε "βαθμίδα" διαταραχής, αλλά και η έλλειψη δεδομένων, που κάποιοι επιστήμονες επισημαίνουν ότι υπάρχει!

Οι εξαιρετικά κουρασμένοι συντάκες (Eileen & tsarachaf) εύχονται στον Panos__ χρόνια πολλά και να έχει ό,τι επιθυμεί!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Eileen : 28-02-12 στις 05:42.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 11:19, 28-02-12:

#69
φυσικα μπορουμε και να μην χτυπησουμε την πορτα ενος ψυχιατρου ο οποιος θα μας θεωρησει "πελατακια".....και θα μας χαπακωνει στο ονομα ενος εγχειριδιου...

μου κανει εντυπωση παντως οτι η ψυχιατρικη,χαντακωνει την ψυχιατρικη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 11:32, 28-02-12:

#70
Αρχική Δημοσίευση από Mercury
Στο θεμα τωρα. Μου φαινεται πως πισω απο ολη αυτη την ιστορια κρυβονται οι φαρμακευτικες που θελουν να βγαλουν μερικα γρηγορα και σιγουρα φραγκα.
Και προσπαθουν να εμφανισουν ψυχικα ασθενεις του διαφορετικους και τους λιγακι περιεργους(Για να παραφρασω τον Mittenwald,ειναι για το τρελοκομειο,παρακαλω κλειστε με).
Ολα αυτα που περιγραφουν συνηθως ειναι αποτελεσμα της ανατροφης των παιδιων απο τους γονεις και δεν θα λυθει με μερικα χαπακια.Συνεδριες με ειδικο ΝΑΙ.Χαπακια ΟΧΙ. Φανταστειτε ποσα ταλεντα θα χαθουν εαν ξαφνικα αρχισουμε τα παιδια μας σε φαρμακευτικες αγωγες για ασθενειες που "δηθεν" πασχουν
Απανταω σε εσενα φυσιολογικα γιατι θεωρω οτι δεν εισαι τελειως καθυστερημενος και ενδεχομενος να μπορεις να ακουσεις (και να δεχθεις η αποριψεις βαση ΛΟΓΙΚΩΝ διεργασιων) αυτα που θα πω:

1) Οι φαρμακευτικες εταιριες δεν ειναι υπαρκτα προσωπα με επιθυμιες και συμπεριφορες. Ειναι μια αθροιση ατομων με πολλες και διαφορετικες προσωπικοτητες. Καποιοι απο αυτους βαζουν το κερδος πανω απο οτιδηποτε αλλο καποιοι αλλοι οχι. Επειδη ομως ειναι ευκολο να ανθρωπομορφιζουμε προσδιδουμε στην "φαρμακευτικη εταιρια" βουληση και επιθυμια. Οι μανατζερ των φαρμακευτικων εταιριων λειτουργουν ως εξις κατα βαση: Μεγιστοποιουν τα κερδη και την υγεια της επιχειρησης τους προσπαθοντας ταυτοχρωνα να προσφερουν κατι στο κοινωνικο συνολο. Πολλες φορες τυγχανει και το κερδος διαστρεβλωνει την αληθεια (και αλλες φορες την καταπατει τελειως) αλλα αυτο δεν ειναι συνολικος κανονας για ΔΥΟ ΛΟΓΟΥΣ:
α) το μεγαλυτερο μερος της ερευνας στα φαρμακα γινεται απο (η και απο) ανεξαρτητους φορεις (πανεπιστημια, νοσοκομεια κτλ) και ΟΧΙ τις φαρμακευτικες.
β) τα φαρμακα τελικα θα δοκιμαστουν στον κοσμο, αν κανουν κακο η εταιρια που τα εβγαλε θα παθει σοβαρη ζημια πραγμα το οποιο οι μανατζερ θελουν να αποφυγουν. Θα σου φερω παραδειγμα την Merk με το φαρμακο Vioxx το οποιο αυξανε κατα 1% την πιθανοτητα εμφραγματος ανα 100 ανθρωποχρονια) (απο 1% πηγαινε στο 2% που ειναι φυσικα διπλασιασμος). Οταν η μερκ απο μονη της απεσυρε το φαρμακο η μετοχη της πηγε στα ταρταρα και εκ τοτε δεν εχει ανακαμψει, τοτε η μερκ ηταν η μεγαλυτερη φαρμακευτικη στο κοσμο, τωρα ειναι 9η.

Αυτο που θελω να πω ειναι οτι υπαρχουν ασφαλιστικες δικλιδες πισω απο τις πραξεις των φαρμακευτικων και αν μη τι αλλο ο τελικος αγοραστης εχει και την ευθυνη για το τι θα παρει. Δεν στο βαζουν στο στομα.

2) Οι ψυχιατροι και οι ψυχολογοι οσο περιεργο και να σου φαινεται εχουν καλες προθεσεις. Απο το DSM III και επειτα ενα ΒΑΣΙΚΟ ΚΡΗΤΗΡΙΟ μιας οποιασδηποτε παθησης ειναι η υποκειμενικη η αντικειμενικη εκπτωση της ποιοτητας ζωης του ασθενη. Αυτο σημαινει οτι αν εσυ την βρισκεις να κρεμιεσαι με αγκυστρια απο τα βλεφαρα σε μπαλκονια και αυτο δεν θεωρεις οτι σου κανει κακο (και δεν κανει κακο σε αλλους) τοτε ΚΑΝΕΝΑΣ ψυχιατρος δεν θα θεωρησει οτι εχεις προβλημα. Μην ξεχνας οτι στον γιατρο (και στον ψυχιατρο) καποιος πηγαινει οταν ο ιδιος θεωρει οτι χρειαζεται βοηθεια. Οι αποψεις που εχουμε στην ελλαδα για τους ψυχιατρους ειναι βλακωδεις και προερχονται απο ταινιες του στυλ "η φωλια του κουκου". ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Αν μη τι αλλο το DSM και η ιδια η ψυχιατρικη και η ψυχολογια οσο περναει ο καιρος γινεται πιο ΕΛΑΣΤΙΚΗ στο τι συνηστα παθολογια. Αυτος ειναι ο λογος για τον οποιο οι ψυχιατροι οριζουν ΦΑΣΜΑΤΑ συμπεριφορων και μαλιστα πολιτισμικα κανονικοποιημενα ενας ψυχιατρος στην ιαπωνια δεν θα θεωρησει σημαδι κοινωνικου αγχους το να κοιτας στο πατωμα οταν εισαι σε δημοσιο χωρο γιατι στη ιαπωνια αυτο ειναι φυσιολογικο. Το DSM τα ενσωματωνει αυτα τα πραγματα.

3) Ολα αυτα που περιγραφουν δεν εχουν ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΙΤΙΑ. Κατι το οποιο ειναι γενικα γνωστο και αποδεκτο στην ψυχιατρικη. Για παραδειγμα η σχιζοφρενεια ειναι καλα καταγεγραμενο οτι ειναι μια συνδρομη παθηση με βιολογικες βασεις η οποια εκφραζεται μετα απο ψυχοδυναμικα στρεσογονες καταστασεις. Both nature AND nurture. Δεν ειναι μονο ΕΝΑ πραγμα. Δεν ειναι ΜΟΝΟ η ανατροφη δεν ειναι ΜΟΝΟ τα γονιδια, ειναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ. Ενας ανθρωπος με καταθλιψη μπορει να την επαθε επειδη η μαμα του τον απεριπτε και ειχε την γονιδιακη προδιαθεση οποτε οταν τον χωρησε η γκομενα του δεν περασε την φυσιολογικη θληψη αλλα επαθε καταθλιψη ενας αλλος γεννηθικε ετσι και ενας τριτο το επαθε γιατι μετα απο 3-4-5-6 εξαιρετικα στρεσογονα συμβαντα η κορτιζονη που εκρινεται λογο του αγχους ξεσκιζει τον ιποκαμπο. Συνεπως ειναι εξαιρετικα ανοητο να λες "ειναι η ανατροφη" γιατι δεν ειναι ΜΟΝΟ αυτο. Ειναι ΚΑΙ αυτο. Επισις οι περισοτεροι ψυχιατροι που ξερω (κατι που μπροει και ο πανος να επιβεβαιωσει μιας και ασχολητε με το χωρο περισοτερο απο οτι εγω) ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ τα φαρμακα και αν τα δωσουν τα δινουν για μικρο χρονικο διαστημα (οσο χρειαζεται ωστε να ανοιξει ενα θεραπευτικο παραθυρο ψυχοθεραπειας).

4) Τα περισοτερο συνταγωγραφιμενα φαρμακα (SSRI και βενζοδιαζεπινες) ΔΕΝ ΑΛΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ και ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΝΤΕ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ. Το ξανατονιζω αυτο, τα SSRI δεν τα γραφουν σε παιδια. Το γραφει επανω ακομα και το εσωκλειστο χαρτακι. Εσυ εχεις στο μυαλο σου τα φαρμακα για το ADHD και το ritalin τα οποια υπερσυνταγογραφιθικαν μια περιοδο στην αμερικη (ευτυχως τους περασε αυτη η παρμουρα) οχι γιατι το ηθελαν οι γιατροι αλλα γιατι το ηθελαν ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ. Πρεπει να το καταλαβεις αυτο, πηγαινε ο γονιος και ΕΠΡΙΖΕ το γιατρο να γραψει ritalin για να διαβαζει καλυτερα το παιδι.

Τα φαρμακα που οντως αλαζουν την ψυχοσυνθεση ειναι τα αντιψυχωτικα τα οποια τα γραφουν ΣΠΑΝΙΟΤΑΤΑ γιατι εχουν βαριες παρενεργειες.

Αρχική Δημοσίευση από Mercury
Σιγουρα υπαρχουν οι σχιζοφρενεις,αυτοι που πασχουν απο διπολικη διαταραχη,και αλλοι χιλιοι δυο που οντως εχουν λασκαρισμενη καποια βιδα.Αλλα οχι και να τους κλεισουμε μεσα.
Πρωτα απο ολα μην λες "λασκαρισμενη βιδα" κατα βαση γιατι δειχνει αγνοια και προκαταληψη. Δεν θα ελεγες καποιον με καποια παραιση η αναπηρια "σακατη" η "κουτσαβλο" γιαυτο μην λες "τρελλο" καποιον με ψυχικη παθηση. Δευτερων μετα την εισαγωγη των αντιψυχωσικων (με πρωτο τη θοραζινη) στην ψυχιατρικη οι ψυχιατρικες κλινικες αδειασαν.

Αλλα να σου ξεκαθαρισω κατι για την πραγματικοτητα στα ψυχιατρικα νοσοκομεια: στις περισοτερες περιπτωσεις ειναι ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΜΕΡΗ στα οποια οι τροφιμοι ειναι ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ εκει. Για να σε "κλεισουν μεσα" οπως λες πρεπει καποιος εισαγγελεας να κρινει οτι εισαι κινδυνος για τους αλλους η για τον εαυτο σου και ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΟ ΟΙΚΟΓΕΝΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΩΝ. Ητοι αν ενας ανθρωπος κανει αποπειρα αυτοκτονιας ο ψυχιατρος στο νοσοκομειο (ναι ακομα και στην ελλαδα) θα μιλησει στον ιδιο ΚΑΙ την οικογενεια του και αν δει οτι μπορει να εχει ενα ασφαλες υποστηρικτικο περιβαλον ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ.

Και τελος τα ηλεκτροσοκ εχουν σωσει παρα πολυ κοσμο. Σου μιλαω για ανθρωπους με τοσο εντονη καταθλιψη που αν τους αφηνες 10 λεπτα απο τα ματια σου προσπαθουσαν με τα δοντια τους να κοψουν τις φλεβες τους. Τα ηλεκτροσοκ εχουν ελαχιστες εως καθολου παρενεργειες (απολειες μνημης κατα βαση) και εχουν βοηθησει κοσμο που κανονικα επρεπε να ειναι δεμενοι ολη μερα για να μην πηδηξουν απο κανα μπαλκονι.

Αρχική Δημοσίευση από νυχτολούλουδο
θα μας χαπακωνει στο ονομα ενος εγχειριδιου...
ο ψυχιατρος κανει τη διαγνωση του βαση γνωσεων που εχει συσορευσει σε 6 χρονια σπουδων γενικης ιατρικης και φυσιολογιας και αλλα 5 χρονια σπουδων ψυχιατρικης και νευρολογιας. Το DSM και το ICD κτλ ειναι απλα εργαλεια στα χερια τους. Αν ηταν οπως το λες οποιοσδηποτε διαβαζε το DSM θα γινοταν ψυχιατρος. Και η ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΗ λειτουργικη αξια τους (οπως οποιοσδηποτε ψυχιατρος μπορει να σου πει) ειναι η επικοινωνια (περισοτερο με τις ασφαλιστικες παρα οτιδηποτε αλλο...) και οχι η διαγνωση καθεαυτη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 28-02-12 στις 11:52. Αιτία: Διορθωση παραθεσεων
9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ciela

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ciela
H Ciela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαέστρος . Έχει γράψει 1,449 μηνύματα.

H Ciela έγραψε στις 12:53, 28-02-12:

#71
ακομα ομως κ αν ο ασθενης πηγαινει στον ψυχιατρο με τη θεληση του, δεν ειναι πιθανο, με αυτη την καταγραφή, να δημιουργηθουν στρεβλωσεις στην κονωνια; με την εννοια οτι, για να υπαρχουν σε ενα "εγχειριδιο", παει να πει οτι ειναι κ εν δυναμει "παθησεις";

επισης σιγουρα και εσυ κ εγω θα μπορουσαμε να αναγνωρισουμε τον εαυτο μας σε κατηγοριες του dsm. τι παει να πει αυτο αληθεια;
παει να πει κατι; αν εγω παω στον ψυχιατρο επειδη ειμαι πολύ αιθεροβαμων ξερω γω, αλλα εσυ δεν πας, παει να πει οτι εγω ειμαι ψυχικα αρρωστη κ οχι εσυ; :Ο
δηλαδη ειμαστε αρρωστοι μονο οταν το αποφασισουμε οτι ειμαστε; :Ο
που βρισκεται εδω η "επιστημη";

περα από τις βαριες περιπτωσεις που χρηζουν ισως αμεση κ δραστικη αντιμετωπιση, ποτε καποιος πρεπει να απευθυνθει σε ψυχολογο;
μπορουν να μας ενημερωσουν επ αυτού οι ψυχολογοι;
διότι, ωντας αυτη η κατηγοριοποίηση ανοιχτή στην κοινωνία, νομίζω πρεπει να γίνουν σαφή αυτά τα πράγματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Mercury (Doctor)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Mercury
Ο Doctor αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ισλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,749 μηνύματα.

O Mercury Madman with a blue box... έγραψε στις 13:11, 28-02-12:

#72
Αρχική Δημοσίευση από ciela
περα από τις βαριες περιπτωσεις που χρηζουν ισως αμεση κ δραστικη αντιμετωπιση, ποτε καποιος πρεπει να απευθυνθει σε ψυχολογο;
μπορουν να μας ενημερωσουν επ αυτού οι ψυχολογοι;
διότι, ωντας αυτη η κατηγοριοποίηση ανοιχτή στην κοινωνία, νομίζω πρεπει να γίνουν σαφή αυτά τα πράγματα.
Να σου μιλησω απο προσωπικη εμπειρια.Πας σε ψυχολογο οταν πιστευεις/νομιζεις οτι εχεις καποιο προβλημα το οποιο δεν μπορεις να το λυσεις μονος σου και χριζει αποψης απο καποιον ειδικο και ουδετερο παρατηρητη.
Γιατι συνηθως οι φιλοι/συγγενεις ειναι biased και δεν μπορουν να εκφερουν μια αντικειμενικη γνωμη πανω στο θεμα.
Και δεν θεωρω οτι ειναι ντροπη να πει καποιος "ναι παω σε ψυχολογο και κανω ψυχοθεραπεια".Καλυτερα να παραδεχτεις το προβλημα μου(οποιο και αν ειναι αυτο) παρα να το αφησεις να διογκωθει και στο τελος να μην αντεξεις(με τα γνωστα αποτελεσματα που ολοι γνωριζουμε)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ciela

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ciela
H Ciela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαέστρος . Έχει γράψει 1,449 μηνύματα.

H Ciela έγραψε στις 13:18, 28-02-12:

#73
αμα θελω αποψη καποιου ουδετερου μπορω να ρωτησω εναν αγνωστο.
το μονο παραπανω του ψυχολογου σ αυτη την οπτικη ειναι το απορρητο.

ομως η ουσια του ποστ μου δεν ηταν αυτη μερκιουρι, ετσι κ αλλιως.

η ουσία ειναι πότε παύουμε να βλέπουμε τις ιδιαιτεροτητες του χαρακτηρα μας ως υπερ και ξεκιναμε να τις βλεπουμε ως κατα.

η κατηγοριοποιηση αυτή, ωντας τωρα πιο ανοιχτη στο κοινό μπορεί να δημιουργήσει στρεβλωσεις.
μια μανα ας πουμε που θα ψησει τον ιατρο να δωσει φαρμακα στο παιδι της οπως ειπε ο εποτε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DreamStealer

Διάσημο Μέλος

Το avatar του χρήστη DreamStealer
Ο DreamStealer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 613 μηνύματα.

O DreamStealer μπες στο μυαλο! έγραψε στις 13:47, 28-02-12:

#74
Αρχική Δημοσίευση από epote
Αυτο που θελω να πω ειναι οτι υπαρχουν ασφαλιστικες δικλιδες πισω απο τις πραξεις των φαρμακευτικων και αν μη τι αλλο ο τελικος αγοραστης εχει και την ευθυνη για το τι θα παρει. Δεν στο βαζουν στο στομα.



4) Τα περισοτερο συνταγωγραφιμενα φαρμακα (SSRI και βενζοδιαζεπινες) ΔΕΝ ΑΛΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ και ΔΕΝ ΣΥΝΤΑΓΟΓΡΑΦΟΥΝΤΕ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ. Το ξανατονιζω αυτο, τα SSRI δεν τα γραφουν σε παιδια. Το γραφει επανω ακομα και το εσωκλειστο χαρτακι. Εσυ εχεις στο μυαλο σου τα φαρμακα για το ADHD και το ritalin τα οποια υπερσυνταγογραφιθικαν μια περιοδο στην αμερικη (ευτυχως τους περασε αυτη η παρμουρα) οχι γιατι το ηθελαν οι γιατροι αλλα γιατι το ηθελαν ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ. Πρεπει να το καταλαβεις αυτο, πηγαινε ο γονιος και ΕΠΡΙΖΕ το γιατρο να γραψει ritalin για να διαβαζει καλυτερα το παιδι.

Για το πρωτο, σαν αποψη πρακτικα δεν ισχυει,
ο ασθενης οταν παει στο ψυχιατρο και λεει το θεμα του, στο τελος του γραφει συνταγη.
Το φαρμακο που βλεπει συνηθως του ειναι αγνωστο, εκτος αν ψαξει στο ιντερνετ και διαβασει πιο αναλυτικα τις παρενεργειες του. Και παλι ομως αυτο δεν λυνει το προβλημα του. Και αυτο γιατι ο ασθενης πηγε στο ψυχιατρο για να λυσει το θεμα του, οχι για να συζητησουμε για το σκευασμα που του προτεινει.
Στο βαζουν 101% στο στομα, γιατι οι επιλογες του (ιδιως αν δεν θελει να ψαχτει παραπανω) ειναι να εκτιμησει οτι η διαγνωση του ψυχιατρου ειναι αγνωστη και να παραμεινει με το προβλημα.
Ετσι πρακτικα αυτο που γινεται, ειναι να παιρνει τα φαρμακα, και μετα να αρχιζουν οι παρενεργειες.

Η συνεχεια ειναι ακομα πιο ασχημη, γιατι οταν αρχιζεις και παιρνεις ψυχοφαρμακα, ο οργανισμος σου αλλαζει.
Αναλογα το σκευασμα μπορει να ειναι πολυ επικίνδυνο να τροποποιησεις μονος σου την συνταγη η να την διακοψεις.
Ετσι ζεις με τις παρενεργειες ειτε σου αρεσει ειτε οχι.

Ευτυχως τα τελευταια χρονια, εχει αναπτυχθει σε ολη την ευρωπη ενα κινημα αμφισβητησης ολης αυτης της διαδικασιας και υπαρχει εντονη κριτικη στο πως συνταγογραφουν οι ψυχιατροι και ετσι το πραγμα εχει ισορροπισει σε σχεση με παλαιοτερα. Η φωλια του κουκου εχει κλεισει μερικως.....







Αν εσυ γνωριζεις οτι ολο αυτο το θεμα το ξεκινησαν γονεις,
εγω εχω διαβασει αλλη αποψη, γονεις να καταγγελουν σωρηδον ψυχιατρους για ασκοπη συνταγογραφηση Ritalin (4.8 δις δολαρια πωλησεις μονο το 2008 ).
Οποτε εχει σημασια τι θες να διαβασεις και απο που.....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 15:16, 28-02-12:

#75
Αρχική Δημοσίευση από Eileen

Οι εξαιρετικά κουρασμένοι συντάκες (Eileen & tsarachaf) εύχονται στον Panos__ χρόνια πολλά και να έχει ό,τι επιθυμεί!


Σας ευχαριστώ και τους δυο για τις ευχές.Ένα μπράβο δημόσια για το χρόνο και την ενέργεια που σπαταλήσατε για μια ανάρτηση εξαιρετικά προσεγμένη,δουλεμένη και με αρκετά στοιχεία προσωπικής σας έρευνας.

Να πω ότι παρατηρώ πως αυτή τη στιγμή το θέμα πλέον κινήται σε πολύ καλή τροχιά.Οι πιο μετριοπαθείς και διαβασμένοι χρήστες έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε σημαντικά τη λογική της συνομωσιολογίας και να δώσουμε νέα ώθηση ώστε να κινηθεί το θέμα σε σωστές βάσεις.Αυτό έχει αναβαθμίσει και ποιοτικά πλέον αρκετά το νήμα μου.Ελπίζω η συμβολή του στο γενικό κοινό να είναι καθοριστική.

Σε ότι αφορά την τεχνική γλώσσα μου και Αγγλική ορολογία μου κάποιες φορές απλά να πω ότι δε γίνεται επί τούτου.Αφενός έτσι έχω εκπαιδευτεί να εκφράζομαι σε ότι αφορά τη Ψυχολογία και αφετέρου υπάρχει και ο περιορισμός ότι τα Ελληνικά μου δε είναι καλά.Ζω και εργάζομαι εδώ στη Βρετανία από τα 18 μου οπότε υπάρχουν κάποιοι περιορισμοί,εκεί ζητώ την καταννόηση σας.

Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη δουλειά και όπως καταλαβαίνετε σήμερα είναι τα 31α γενεθλιά μου οπότε δε θα μπορέσω σήμερα να απαντήσω με τη προσοχή που θέλω στα διάφορα σημεία που η καλή έρευνα των μετριοπαθών χρηστών με κινητοποιεί να τοποθετηθώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Panos__ : 28-02-12 στις 15:49. Αιτία: προσθήκη
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

venividivici

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη venividivici
H venividivici αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 16,737 μηνύματα.

H venividivici έγραψε στις 17:38, 28-02-12:

#76
Τι χαρά, τι χαρά
σκίζει η βάρκα τα νερά
κι απαλή κι απαλή
τρέχει σαν πουλί.
Το τραγούδι μας παιδιά
π' αντηχεί στη σιγαλιά
χαρωπό - χαρωπό
ζωηρό, τρελλό.
Στα κουπιά, στα κουπιά
λάμνετε άκοπα παιδιά
να εκεί, να εκεί
τ' όμορφο νησί
Στ' ακρογιάλι καρτερούν
οι δικοί μας να μας δουν
στα κουπιά, στα κουπιά
λάμνετε γερά.
Ας λάμνουμε λοιπόν γιατί τι άλλο μας έχει μείνει να κάνουμε...
Διαβάζοντας το τίτλο του θέματος εμένα το μυαλό μου πήγε στις υπέροχες κλωστές D.M.C. αναγνωρισμένες διεθνώς για την ποιότητα και την ποικιλία τους και κυρίως για τα χρώματα τους.....
Έτσι κι αυτό το DSM... αποτελεί τη σύγχρονη κλωστή γύρω από την οποία ή θα πνιγούμε ή θα πιαστούμε ή απλά θα την κόψουμε.....
Κι όλοι μαζί μουσικοκινητικά θα χτυπάμε χαρωπά τα χεράκια μας....
Το λαμνοκόπι της αντίθετης πλευράς που δεν υποστηρίζει ψυχιατρικές μεθόδους γίνεται σκληρό και βαρύ.... και αντί να χτυπάμε απευθείας πάνω στα κρανία ως παλαιοί σύγχρονοι κανίβαλοι τον αντίπαλο χτυπάμε απλώς χαρωπά το ξυλίκι λαμνοκοπίζοντας τα νερά....
Τι είναι πιο τραγικό το βότσαλο στη λίμνη που προκάλεσε στιγμιαία αναταραχή ή η ίδια η λίμνη που βαλτοποιήθηκε....
Όταν δεν έχεις να φας και να φροντίσεις αξιοπρεπώς τα παιδιά σου....το ένστικτο σε οδηγεί στην σκληρή πλευρά της επιβίωσης....απλά κάνεις τα πάντα.... για να ζήσεις..οπότε δεν νομίζω να προλαβαίνεις να πάθεις κατάθλιψη.... Ο στόχος είναι η ζωή και η επιβίωση....Το τι θα κάνεις για να μπορέσει να μείνει ζωντανός ο άνθρωπος σου....ο μόχθος σου....
Από την άλλη πλευρά τα DSM και ICD είναι διαγνωστικά εγχειρίδια που χρησιμοποιούνται από τούς επιστήμονες για την ταξινόμηση των ψυχιατρικών διαταραχών.....
Για μένα πάνω από όλα αυτοί οι επιστήμονες πρέπει να είναι άνθρωποι..... με την βαθιά και ουσιαστική έννοια του όρου ..πράγμα δύσκολο στη σημερινή κοινωνία....που περισσότερο από ποτέ είναι του φαίνεσθαι και όχι του είναι...
Από την άλλη πλευρά υπάρχουν και οι αντίθετοι απέναντι σε όλη αυτή την ιστορία.... της κωδικοποίησης του ανθρώπου.... όλοι διαφορετικοί όλοι ίσοι....διαφορετικοί αλλά ίσοι ...
Ίσοι και ίδιοι απέναντι στην ψυχοθεραπεία και στα κλινικά συμπτώματα;;;;
Οπότε πάλι καταλήγουμε στις κλωστές DMC σε συνέχεια του συνειρμού του DSM αφού σαν μαριονέτες θα μας κατατάσσουν αναλόγως το πως θα μιλάμε, θα βήχουμε, θα κάνουμε έρωτα ή θα φτερνιζόμαστε....οπότε μπορούν να μας παρέχουν το κατάλληλο χάπι κόκκινο κίτρινο πράσινο για το πότε θα χαμογελάμε ή για το πότε θα κλαίμε.....
Θα πρότεινα και τρία υπέροχα αλλά πολύ διαφορετικά βιβλία που θα σας βρουν σύμφωνους ή ασύμφωνους....
Μάρτεν Παζ - Πως έγινα Βλάκας
"...πνευματική αναζήτηση της χαμένης βλακείας....
....Ο Αντουάν είχε ζήσει για είκοσι πέντε χρόνια ένα βροχερό φθινόπωρο.......από δω και μ[προς ....για την αντίληψη του δεν θα υπήρχε παρά μονάχα η απόλυτη κυριαρχία του καλοκαιριού...."
WilliamStyron - Θέα στο σκοτάδι Χρονικό μιας τρέλας
.... η κατάθλιψη δεν συνεπάγεται την εκμηδένιση της ψυχής....όποιος έχει ανακτήσει την υγεία του....
το δικαίωμα στη γαλήνη και τη χαρά......
Κείθε προλάβαμε να ξαναδούμε τα άστρα......
Christakis & Fowler - Συνδεδεμένοι
....εικονικός κόσμος, πραγματικές συμπεριφορές...

Η λύση σε όλα είναι η αγάπη και η βαθιά γνώση του εαυτού σου
(παρένθεση....στο σημερινό κόσμο βλέπουμε πολύ εύκολα τα στραβά των άλλων και όχι της καμπούρας μας.....ίσως γιατί κάποιοι θέλουν να μας μάθουν να μην αγαπάμε τον εαυτό μας και να μην είμαστε αυτόφωτοι.....)
και φυσικά η παγκόσμια ειρήνη
worldpeace

Πατήστε στην εικόνα για να τη δείτε σε μεγένθυνση

Όνομα:  ds.gif
Εμφανίσεις:  48
Μέγεθος:  60,4 KB



Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 29-02-12 στις 18:27. Αιτία: Μεταφορά εικόνας
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ciela

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Ciela
H Ciela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μαέστρος . Έχει γράψει 1,449 μηνύματα.

H Ciela έγραψε στις 17:54, 28-02-12:

#77
Αρχική Δημοσίευση από venividivici
οπότε μπορούν να μας παρέχουν το κατάλληλο χάπι κόκκινο κίτρινο πράσινο για το πότε θα χαμογελάμε ή για το πότε θα κλαίμε....
αυτη η φραση μου θυμισε την εκθεση του damien hirst που ειχε πριν λιγο καιρο στο μπενακη...
οποιος πηγε να τη δει θα καταλαβει τι λεω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

MonaXoS (Δημήτρης Αγοραστός)

Διακεκριμένο μέλος

Το avatar του χρήστη MonaXoS
Ο Δημήτρης Αγοραστός αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Ψυχολόγος . Έχει γράψει 1,527 μηνύματα.

O MonaXoS έγραψε στις 20:45, 28-02-12:

#78
Καλησπέρα σε όλους τους παλιούς καλούς φίλους του e-steki Προσπάθησα να διαβάσω ολα τα posts του πολύ ενδιαφέροντος θέματος, αλλά ομολογώ ότι κάποια -κυρίως λόγω μεγέθους- τα διάβασα κάνοντας απλά scanning, οπότε εάν επαναλάβω κάτι που έχει ειπωθεί ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.

Οι αναθεωρήσεις του DSM ανέκαθεν ήταν "κοσμοϊστορικό" γεγονός για την ψυχιατρική και ψυχολογική κοινότητα (ιδιαίτερα στις ΗΠΑ). Ο κύριος λόγος που συμβαίνει αυτό είναι πολύ απλά γιατί οι ΗΠΑ κατάφεραν να γίνουν η "Μέκκα" στις επιστήμες αυτές, καθώς από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα είχαν μπει τα θεμέλια για την ανάπτυξη του ιατρικού ψυχιατρικού μοντέλου το οποίο αντικατοπτρίζεται στο DSM. Το DSM έχει ιδιαίτερη σημασία στις ΗΠΑ, καθώς εκεί το σύστημα υγείας είναι άμεσα συνδεδεμένο με το εν λόγω εγχειρίδιο. Για τις ΗΠΑ είναι μεγάλο θέμα το εάν θα αλλάξουν τα διαγνωστικά κριτήρια για κάποιες διαταραχές, καθώς αυτό -όπως ειπώθηκε και προηγουμένως από κάποιους συνομιλητές- σημαίνει ότι θα αυξομειωθεί και ο αριθμός των ατόμων που υπάγονται σε κάποια κατηγορία και δικαιούνται φαρμακευτική αγωγή ή κάποιου είδους ψυχοθεραπεία.

Οι όποιες αλλαγές στο DSM δεν έχουν άμεσο αντίκτυπο στην χώρα μας, παρόλο που το εγχειρίδιο χρησιμοποιείται από αρκετούς λειτουργούς ψυχικής υγείας στην ιδιωτική πρακτική τους. Το ελληνικό Κράτος αντί του DSM χρησιμοποιεί την κατηγοριοποίηση του ICD, του εγχειριδίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, όπως άλλωστε νομίζω πως κάνουν και οι περισσότερες χώρες της ΕΕ.

Το μεγάλο ερωτηματικό δεν είναι τόσο οι όποιες αλλαγές θα γίνουν στην κατηγοριοποίηση των διαταραχών, αλλά γενικότερα εάν η ψυχιατρική μπορεί να λειτουργεί βάσει ιατρικών μοντέλων κατηγοριοποίησης. Η "διαταραχοποίηση" της συμπεριφοράς είναι σοβαρό θέμα και έχει απασχολήσει και στο παρελθόν την παγκόσμια ψυχολογική κοινότητα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η ομοφυλοφιλία η οποία ήταν καταγεγραμμένη ως ψυχολογική διαταραχή έως και πριν από 3 δεκαετίες.

Άποψή μου είναι πως τα εγχειρίδια είναι εξαιρετικά χρήσιμα εργαλεία για την επιστημονική κοινότητα, καθώς επιτρέπουν την χρήση κάποιας αντικειμενικής ορολογίας και διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ ειδικών, την στοχευμένη έρευνα κτλ. Η κατάχρηση τους όμως μπορεί να δημιουργήσει αρκετά προβλήματα, όπως αυτά που έρχονται στην επιφάνεια όταν η κατηγοριοποίηση δεσμεύει την παροχή υπηρεσιών ψυχικής υγείας (όπως στην περίπτωση των ΗΠΑ).

Δεν υπάρχει μια ξεκάθαρη απάντηση τύπου "ναι" ή "όχι", στο ερώτημα εάν το DSM είναι καλό ή κακό. Δεν είναι ούτε Ευαγγέλιο, αλλά ούτε και κουρελόχαρτο. Η χρήση του πρέπει να γίνεται υπεύθυνα από εκπαιδευμένα άτομα με ικανότητα κριτικής σκέψης. Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι τόσο περίπλοκη που δύσκολα μπαίνει σε καλούπια. Θυμάμαι πως αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά μηνύματα που φρόντισαν να μας περάσουν στο πανεπιστήμιο, ήδη από τον πρώτο χρόνο μας ως φοιτητές ψυχολογίας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

14 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 21:32, 28-02-12:

#79
Αρχική Δημοσίευση από Eleinee+tsaratsaf
Εδώ κάπου στραβώνει το πράγμα. Δηλαδή, από τη μία είναι μία ψευδοεπιστήμη που βλάπτει τον κόσμο αφού έχει χτίσει τις διαταραχές προς ίδιον όφελος, αλλά από την άλλη δεν γίνεται αφορισμός ως προς την επιστήμη!
Αφήστε τα πολλά γέλια αγαπητοί μου και διαβάστε καλύτερα:
Αρχική Δημοσίευση από isiliel
Έχουν χτίσει τουβλάκι-τουβλάκι, διαταραχή τη διαταραχή το καλούπι που ορίζει ποιο είναι το φυσιολογικό και ό,τι περισσεύει και διαφέρει, κόψιμο.
Μιλάω πουθενά για όφελος; Μιλάω πουθενά για βλάβη; Μιλάω πουθενά για ψευδοεπιστήμη; Είναι η πρώτη φορά που αναφέρω τη λέξη. (Αντίθετα με εσάς, εγώ και ο σύντροφός μας, προτιμάμε να μοιραζόμαστε τη ζωή μας, όχι τις δημοσιεύσεις μας).

Προσπαθώ κι εγώ να καταλάβω, όπως και η ciela, με ποιο επιστημονικό τρόπο η Ψυχιατρική ορίζει το 'κατόφλι' όπου μια 'συνήθεια' ή ενέργεια παύει να είναι φυσιολογική και γίνεται προβληματική. Στις προφανείς περιπτώσεις δεν υπάρχει φυσικά αμφιβολία. Για τις αμφιλεγόμενες περιπτώσεις όμως το περιθώριο λάθους σε μια επιστήμη που δεν έχει συγκεκριμένες εξετάσεις για τα πορίσματά της, αλλά επαφίεται στις εκτιμήσεις των γιατρών, είναι τραγικό, εφόσον μάλιστα συνοδεύεται και από τη χορήγηση επικίνδυνων φαρμάκων.

Για παράδειγμα, η διαταραχή στην οποία οδηγήθηκα μετά την ψευτοδιάγνωση του epote (παρεμπιπτόντως, όταν ένας άσχετος κάνει μια διάγνωση μέσω διαδικτύου παρουσία κάποιου που δηλώνει ψυχολόγος, ποια είναι η θέση του δεύτερου; Ποια είναι η θέση του όταν το άτομο αυτό απειλεί να σπάσει τα δόντια των συνομιλητών του; ) ανέφερε χαρακτηριστικά πως τα άτομα που πάσχουν από τη διαταραχή αυτή, ντύνονται απρεπώς. Αν μαζευτούμε 10 άτομα και αξιολογήσουμε 10 διαφορετικές ενδυματολογικές προτιμήσεις, πιστεύετε θα καταφέρουμε να συμφωνήσουμε για το 'κατόφλι' της απρεπούς ένδυσης; Θέλετε να μου πείτε πως ένας ψυχολόγος μπορεί;
Αναφέρθηκαν κι άλλα τέτοια παραδείγματα στο θέμα, γι' αυτό δεν θα σας κουράσω άλλο, απάντηση πάντως επιστημονική δεν δόθηκε. Αν κάνω λάθος, παρακαλώ όπως μου παραθέσετε το χωρίο.

Ψάχνουμε τα όρια του φυσιολογικού έτσι όπως ορίζονται 'επιστημονικά' από την επιστήμη της Ψυχιατρικής και Ψυχολογίας. Έναν ορισμό θα μας δώσετε;
Απ' όσο ξέρω, προβληματική θεωρείται η συμπεριφορά εκείνη που καθιστά αδύνατη τη φυσιολογική διαβίωση του ασθενούς. Να μην μπορεί δηλαδή να εργαστεί και ν' αλληλεπιδράσει με τους γύρω του επί ορισμένο χρονικό διάστημα.
Όπως είδαμε στη δημοσίευση του DreamStealer παραπάνω, ακόμη και η περίοδος πένθους ορίζεται αυστηρά από το BDSM.!! ερμ...συγγνώμη μου ξεφεύγει ένα B. (Είδες venividivici μου, πόσο αγνός άνθρωπος είσαι εσύ που σκέφτηκες τις κλωστούλες και πόσο διεφθαρμένη και ανώμαλη είμαι εγώ; ) Άνω του ενδεδειγμένου...ΜΠΙΙΙΠ: Διαταραχή!

Υπάρχει φυσικά και η 'αντίστροφη χρήση' του DSM αυτή που δειλά αναφέρει η ciela:
Αρχική Δημοσίευση από ciela
[...]δεν ειναι πιθανο, με αυτη την καταγραφή, να δημιουργηθουν στρεβλωσεις στην κονωνια; με την εννοια οτι, για να υπαρχουν σε ενα "εγχειριδιο", παει να πει οτι ειναι κ εν δυναμει "παθησεις";
επισης σιγουρα και εσυ κ εγω θα μπορουσαμε να αναγνωρισουμε τον εαυτο μας σε κατηγοριες του dsm.
[...]
δηλαδη ειμαστε αρρωστοι μονο οταν το αποφασισουμε οτι ειμαστε; :Ο
[...]
περα από τις βαριες περιπτωσεις που χρηζουν ισως αμεση κ δραστικη αντιμετωπιση, ποτε καποιος πρεπει να απευθυνθει σε ψυχολογο;[...]
διότι, ωντας αυτη η κατηγοριοποίηση ανοιχτή στην κοινωνία, νομίζω πρεπει να γίνουν σαφή αυτά τα πράγματα.

Το λέει το DSM, μοιάζει με αυτό που νιώθω, άρα είμαι άρρωστος!
Ή, Το λέει το DSM, μοιάζει με τη συμπεριφορά του παιδιού μου, γρήγορα στον ψυχίατρο! Ή, η θλίψη μου κράτησε πάνω από το όριο του DSM, βρε λες να μην είμαι καλά;

Μόνο ψυχίατρος μπορεί να είναι κάποιος που δεν βλέπει την παγίδα πίσω από αυτές τις σκέψεις! Αν μάλιστα το άτομο πειστεί πως κάτι έχει, θα γυρίσει όλους τους γιατρούς μέχρι να βρει αυτόν που θα το επιβεβαιώσει... ...και θα δώσει και το καλό το φαρμακάκι.
Αρχική Δημοσίευση από νυχτολούλουδο
φυσικα μπορουμε και να μην χτυπησουμε την πορτα ενος ψυχιατρου ο οποιος θα μας θεωρησει "πελατακια".....και θα μας χαπακωνει στο ονομα ενος εγχειριδιου...
Ξέρεις εκ των προτέρων τι θα σου βγει ο γιατρός; Πώς το κάνεις αυτό; Ρωτώ ειλικρινά, διότι πολύ θα ήθελα να έχω αυτή την υπερφυσική ικανότητα. Λες μια σύσταση από γνωστό ή φίλο να είναι αρκετή;

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα σε μια τάξη. Λεξικό Τεγόπουλου - Φυτράκη:
επιστήμη(η) ουσ. πλήρης και ακριβής γνώση ορισμένων πραγμάτων | σύνολο συστηματικών γνώσεων που αναφέρονται σε ορισμένο κύκλο φαινομένων
ψευδοεπιστήμη σύνολο απόψεων για έναν τομέα που εσφαλμένα θεωρείται ότι στηρίζονται σε επιστημονικές μεθόδους ή εκφράζουν επιστημονικές αλήθειες

Η συγκεκριμένη επιστήμη, βρίσκεται μακριά από τον ισχυρισμό πως είναι πλήρης και ακριβής γνώση ορισμένων πραγμάτων. Αυτό όσο κι αν σας κάνει εντύπωση, δεν είναι μεμπτό. Κάθε άλλο. Υπάρχει εύφορο πεδίο έρευνας πειραματισμού και εξέλιξης κι αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να μην καταδικάσουμε την Ψυχολογία/Ψυχιατρική συλλήβδην. Ποιος θα κάνει τις έρευνες με ποιο τρόπο και με ποιους σκοπούς όμως, είναι μια πτυχή, που ΑΝ σας ενδιαφέρει πραγματικά η επιστήμη, και δεν την αγαπάτε με θρησκευτική προσήλωση, θα πρέπει να είναι ένα σοβαρό μέλημά σας.
Ένας συνάδερφός μου, έλεγε «Ό,τι λειτουργεί, δεν το πειράζουμε». Ό,τι όμως δεν λειτουργεί τέλεια και ειδικά όταν αφορά ανθρώπους, οφείλουμε να το ωθήσουμε να βελτιωθεί με κάθε τρόπο, ακόμη και με την κριτική μας κι ας μην αρέσει σε μερικούς. Μην αυταπατάστε ότι αγαπάτε την επιστήμη περισσότερο από κάποιους άλλους επειδή απλά την υποστηρίζετε άκριτα.

Ανοίξτε τα μάτια σας! Η επιστήμη δεν είναι αθώα. Μάλλον καλύτερα να το θέσω αλλιώς: Η επιστήμη είναι ό,τι την κάνουν όσοι την αντιπροσωπεύουν. Κι αν η επιστήμη είναι αθώα, κι αν είναι ένα υψηλό ιδανικό, η ιστορία τούτου του κόσμου έχει δείξει πολλάκις, πως δεν μπορούμε να ισχυριστούμε το ίδιο και για τους επιστήμονες.
Το να πιστεύεις πως επιχειρήσεις σαν τις φαρμακοβιομηχανίες, βάζουν πάνω απ' όλα τον άνθρωπο, εν μέσω μάλιστα παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, είναι ...αστείο; Ανόητο; Κουτό;
Ω ναι, ο κόσμος είναι αγαθός και η Μέρκελ προσπαθεί να μας βοηθήσει.
Πόσα πια πρέπει να γράψουμε γι' αυτό το θέμα, μέχρι ν' αρχίσετε, όχι να πιστεύετε εμάς, όχι ν' αμφισβητείτε την επιστήμη, αλλά να αφήνετε μια αμφιβολία στο βάθος του μυαλού σας για τις καλές προθέσεις όλων όσων απασχολούνται μ' αυτόν τον χώρο και τρώνε απ' αυτόν.

Μια που το DSM από μόνο του δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αξία, εύλογα ασχολούμαστε στο θέμα με τον ευρύτερο χώρο της Ψυχολογίας/Ψυχιατρικής όπου περιλαμβάνονται και τα φάρμακα.

Μπορώ να βρω κάμποσες μελέτες, ειδήσεις, ντοκιμαντέρ, ομιλίες, που αποκαλύπτουν σκοτεινές πτυχές της Ιατρικής, των φαρμακοβιομηχανιών, ειδικά από το χώρο της ψυχικής υγείας. Πρώτη φορά από μένα το ακούτε; Ψαχτείτε people, ή έστω δώστε μου μια καλή δικαιολογία, γιατί να μην το κάνετε.

Μερικά (λίγα) παραδείγματα, μέσα από το φόρουμ:
Το 2004 ο γενικός εισαγγελέας της Νέας Υόρκης Ελιοτ Σπίτζερ κατέθεσε μήνυση κατά της παρασκευάστριας εταιρείας του φαρμάκου, στην οποία αναφερόταν ότι είχε εσκεμμένα αποκρύψει αρνητικά αποτελέσματα σχετικά με τη δράση του. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα η εταιρεία είχε διεξαγάγει πέντε μελέτες για το σκεύασμα αλλά δημοσίευσε μόλις μία εξ αυτών - την πιο θετική -, αφήνοντας στην αφάνεια τις υπόλοιπες που μαρτυρούσαν αύξηση του κινδύνου αυτοκτονιών από τη χρήση του. Οι υπεύθυνοι της εταιρείας, αν και αρνήθηκαν τις κατηγορίες, συμφώνησαν τελικώς να δημοσιοποιήσουν τα στοιχεία σχετικά με το Paxil αλλά και σχετικά με άλλα σκευάσματά τους. (Από εδώ)
Υπάρχει ένα φάρμακο, η ρεμποξετίνη, που έχω γράψει κι εγώ σε ασθενείς και είμαι και ψαγμένος γιατρός. Προσπαθώ να διαβάζω όλη τη βιβλιογραφία. Διάβασα τις μελέτες για τη ρεμποξετίνη. Ήταν όλες θετικές και καλά εκτελεσμένες. Δε βρήκα λάθος. Δυστυχώς, αποδείχθηκε πως πολλές από τις δοκιμές είχαν αποσιωπηθεί. Το 76% όλων των ερευνών που έγιναν ποτέ γι' αυτό το φάρμακο, δε γνωστοποιήθηκαν σε γιατρούς και ασθενείς. Αν το καλοσκεφτείτε, εάν έριχνα ένα κέρμα εκατό φορές και μου επιτρεπόταν να σας αποκρύψω μισές από τις απαντήσεις θα μπορούσα να σας πείσω πως το κέρμα μου έχει δύο κορώνες. Αν αφαιρέσουμε τα μισά δεδομένα δε μπορούμε με τίποτα να ξέρουμε την πραγματική δραστικότητα αυτών των φαρμάκων.

Αυτό δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Περίπου μισά από όλα τα ευρήματα ερευνών για αντικαταθλιπτικά έχουν αποκρυφτεί [...](Από εδώ)
Πάνω από 100 εκατομμύρια συνταγές αντικαταθλιπτικών γράφονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ. Και τα φάρμακα αυτά γενικεύονται. Επεκτείνονται σε ολόκληρο τον κόσμο.
Δεν έχω τίποτε ενάντια σ' αυτούς που τα παίρνουν για κάποιο διάστημα, όταν περνούν μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο. Θέλουν να αυτοκτονήσουν ή να σκοτώσουν κάποιον. Θα τα συνιστούσα. Αλλά όλο και περισσότεροι στις ΗΠΑ τα παίρνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα. Και μάλιστα, αυτό που κάνουν αυτά τα φάρμακα είναι να ανεβάζουν τα επίπεδα της σεροτονίνης. Και ανεβάζοντας τα επίπεδα της σεροτονίνης, καταστέλλουμε το κύκλωμα της ντοπαμίνης. Όλοι το ξέρουν αυτό. Η ντοπαμίνη σχετίζεται με την ρομαντική αγάπη. Όχι μόνο καταστέλλουν το κύκλωμα της ντοπαμίνης αλλά σκοτώνουν τη διάθεση για σεξ. Και όταν σκοτώνουμε τη διάθεση για σεξ, σκοτώνουμε τον οργασμό. Και όταν σκοτώνουμε τον οργασμό, σκοτώνουμε τη χημεία που σχετίζεται και την προσκόλληση. Τα πράγματα είναι συνδεδεμένα στον εγκέφαλο. Και όταν παρεμβαίνουμε σε ένα εγκεφαλικό σύστημα παρεμβαίνουμε και σε ένα άλλο. Απλά λέω ότι ένας κόσμος χωρίς αγάπη είναι ένα ολέθριο μέρος. (Από εδώ)
Αντικαταθλιπτικά: θεραπεία για λίγους, μύθος για πολλούς



Σκεφτείτε, αναζητήστε, ερευνήστε, αμφισβητείστε, ...ειδικά όσους εμπιστεύεστε. Τι άλλο νομίζετε πως είναι η επιστήμη; Μην παίρνετε τίποτα ως δεδομένο, ούτε αυτά που γράφω εγώ. Κάντε την έρευνά σας. Ζητείστε από τον epote να υποστηρίξει με αποδείξεις όσα λέει. Πολλά από αυτά που διαβάζω είναι εξωφρενικές ανακρίβειες σύμφωνα με πολλούς ερευνητές. Πρόχειρα μου έρχεται στο μυαλό το ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ του Βαξεβάνη.

Ζητείστε από τον γιατρό που ξεκίνησε το θέμα και θέλει να αξιολογήσει την εκτίμησή σας για το DSM να σας αποδείξει ποιος είναι κι από πού κρατάει η σκούφια του. Δεν θα είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται κάποιος στο στέκι και το παίζει γιατρός χωρίς να είναι. Σε αυτό το θέμα δεν μοιραζόμαστε συνταγές για κολοκυθάκια...όποιος δηλώνει γιατρός, πρέπει να μπορεί και να το υποστηρίξει επώνυμα. Όπως προσέξατε ο συγκεκριμένος το αποφεύγει επιμελώς. Μεγάλα παιδιά είστε, βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη iJohnnyCash : 29-02-12 στις 18:33. Αιτία: split
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

DrStrangelove

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη DrStrangelove
Ο DrStrangelove αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 4,005 μηνύματα.

O DrStrangelove έγραψε στις 21:58, 28-02-12:

#80
Γενικά πως βλέπετε την προσπάθεια συστηματοποίησης και ταξινόμησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς με όρους ''φυσιολογικότητας'' ;
Μη φυσιολογική.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 22:28, 28-02-12:

#81
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Δεν θα είναι η πρώτη φορά που εμφανίζεται κάποιος στο στέκι και το παίζει γιατρός χωρίς να είναι. Σε αυτό το θέμα δεν μοιραζόμαστε συνταγές για κολοκυθάκια...όποιος δηλώνει γιατρός, πρέπει να μπορεί και να το υποστηρίξει επώνυμα. Όπως προσέξατε ο συγκεκριμένος το αποφεύγει επιμελώς.
Απλά μια διευκρίνηση μιας και υποθέτω αναφέρεσε σε εμένα.Να πω ότι η Ψυχολογία είναι ανεξάρτητη επιστήμη απο το 1879 και δεν έχει σχέση με την Ιατρική.Ποτέ δεν είχε και αν δε κάνω λάθος στην Ελλάδα αυτό διδάσκεται από την Α' ή Β' Λυκείου.Συνεπώς δηλώνω Εργασιακός Ψυχολόγος που δουλεύει στην ελεύθερη αγορά εργασίας της Βρετανίας και παράλληλα υποψήφιος διδάκτωρας Ψυχολογίας σε ένα από τα καλύτερα Πανεπιστήμια στο κόσμο.Είμαι μέλος του Βρετανικού Ψυχολογικού Συλλόγου καθώς και International affiliate of American Psychological Association.Στην Ελλάδα είμαι κάτοχος άδειας ασκήσεως επαγγέλματος Ψυχολόγου από το Βόρειο Τομέα της Περιφέρειας Αττικής.Αυτά ως εισαγωγικά για το τι δηλώνω.

Με την ευκαιρία να καλωσορίσω τον συνάδελφο Δημήτρη Αγοραστό στην ομολογουμένως πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μας.Αύριο θα απαντήσω στις πολύ σημαντικές ερωτήσεις που θέτουν κάποια μέλη μας και κατα την κρίση μου νομίζω πρέπει να απαντηθούν.Σας αφήνω για να γιορτάσω τα γενέθλια μου προς το παρόν.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 00:03, 29-02-12:

#82
Ἐπιτρέψατέ μου νὰ θέσω τὴ συζήτηση σὲ μιὰ ἄλλη βάση.

Κατ' ἀρχὴν μιλοῦμε γιὰ ψυχιατρικὴ χωρὶς νὰ δεχόμαστε τὴν ὕπαρξη ψυχῆς! Δὲν εἶναι αὐτὸ ἐξ ἀρχῆς μιὰ θηριώδης ἀντίφαση; Ἡ σύγχρονη ψυχιατρικὴ ἔχει βασισθεῖ σχεδὸν ἐξ ὁλοκλήρου στὴν ἀθεΐα. Αὐτὸ δημιουργεῖ διάφορες στρεβλώσεις. Τί εἶναι «ψυχικὴ νόσος»; Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖο σχετίζεται ἀποκλειστικὰ μὲ κάποια βλαβη ἡ ὁποῖα προκαλεῖται στὸν ἐγκέφαλο καὶ μπορεῖ νὰ θεραπευθῇ ἢ νὰ ῥυθμισθῇ; Εἶναι κάτι τὸ ὁποῖο διαγιγνώσκεται ἀποκλειστικὰ μὲ συμπεριφορικὰ κριτήρια καὶ θέλει κάποια «ψυχοθεραπεία»; Τὸ θέμα εἶναι ἀρκετὰ ἀσαφὲς καὶ ὅποια ἀπάντηση κι ἂν δοθῇ πιστεύω ὅτι δὲ θὰ πιάσῃ ὅλες τὶς περιπτώσεις.

Σχετικὰ τώρα μὲ τὸ DSM-5 ἢ ὅπως θέλει ὁ καθένας νὰ λέγεται () καὶ τοὺς Ἀμερικανοὺς ψυχίατρους, δὲ μοῦ κάνει ἐντύπωση αὐτὴ ἡ νοοτροπία ἡ ὁποῖα διέπει αὐτὸ τὸ κομμάτι τῆς ἐπιστημονικῆς κοινότητας. Γενικὰ ἡ αγγλοσαξωνικὴ-προτεσταντικὴ λογικὴ καὶ ἰδίως ἡ Ἀμερικανικὴ ἐκδοχή της ἔχει τὴν τάση τὰ πράγματα νὰ τὰ θέτῃ σὲ τελείως διακριτὰ ὅρια. Ἰδίως στὶς Η.Π.Α. ὅπου στὴν πλειοψηφία τῶν ἀνθρώπων βασιλεύει ἡ ἀμάθεια, οἱ κάθε εἴδους «εἰδικοὶ» παίζουν μπάλα σὲ ἄδειο γήπεδο καὶ ὡς ἐκ τούτου βγαίνουν κατὰ καιροὺς τέτοια ἐγχειρίδια στὰ ὁποῖα κατὰ τὸ δοκοῦν ὁρίζονται τὰ ὅρια τῆς ψυχικῆς ὑγιείας.

Γενικὰ τὸ θέμα πιστεύω ἑδράζεται σὲ πολὺ μεγάλο βαθμὸ στὸ πῶς θεωρεῖται ὁ ἄνθρωπος ὡς ὀντότητα στὴ σημερινὴ κοινωνία. Δίνεται σημασία στὸν ἐξωτερικὸ ἄνθρωπο μᾶλλον παρὰ ἐσωτερικὰ στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου. Πῶς ὅμως θὰ ὑπάρχῃ κάποια διαφορετικὴ προσέγγιση ἐφ' ὅσον δὲ γίνεται κἂν συζήτηση περὶ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου; Μονίμως θὰ πηγαίνουμε σὲ ἀδιέξοδο...

Ἐδῶ εἶναι ποὺ ἔρχεται ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καὶ ἡ πατερικὴ διδασκαλία καὶ δίνει μιὰ τελείως ὀπτικὴ στὸ θέμα. Ὁ ἄνθρωπος δὲ νοεῖται μόνο ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς πράξεις του, ἀλλὰ ὅλη ἡ παθολογία τῆς ψυχῆς ἀνατέμνεται μέσα ἀπὸ τὴ νηπτικὴ πεῖρα καὶ οἱ νόσοι τῆς ψυχῆς ἐξετάζεται μέχρι τὴ ῥίζα τους. Ἀνάλογη εἶναι καὶ ἡ θεραπεία τους· Δίνονται τὰ πνευματικὰ φάρμακα τῶν μυστηρίων, τῆς προσευχῆς καὶ τῆς ἄσκησης. Τὸ πρόβλημα ἀντιμετωπίζεται ὀντολογικὰ καὶ ὄχι φαινομενολογικά.

Ἂς ἀναφερθῶ καὶ σὲ ἕνα θέμα τὸ ὁποῖο χρησιμοποιήθηκε πολλὲς φορὲς ὡς παράδειγμα· Μὲ ποιά κριτήρια τὸ πένθος γιὰ τὴν ἀπώλεια ἑνὸς ἀγαπημένου προσώπου μπορεῖ νὰ θεωρηθῇ παθολογικὴ κατάσταση; Μπορεῖ αὐτὸ νὰ τὸ ὁρίσῃ κάποια ἐπιτροπὴ ψυχιάτρων σὲ κάποια περιοχὴ τοῦ κόσμου. Πῶς θὰ μπορέσῃ κάποιος νὰ δώσῃ ἀπάντηση σὲ αὐτὸν ὁ ὁποῖος πενθεῖ γιὰ τὸ φαινομενικὰ χωρὶς λογικὴ γεγονὸς τοῦ θανάτου; Ἡ πατερικὴ διδασκαλία προσφέρει, ὄχι ἕτοιμες εὔκολες λύσεις ὅπως ἴσως πολλοὶ θὰ ὑποθέσουν, ἀλλὰ προσφέρει τὴ δυνατότητα ὁ ἄνθρωπος νὰ ὑπερβῇ μὲ τὴν πίστη στὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ τὸ γεγονὸς τοῦ θανάτου. Κι ἔτσι δίνεται ἡ ἀπάντηση στὸ ἐρώτημα π.χ. μὲ ποιά κριτήρια θεωρεῖται τὸ πένθος παθολογικό· Αὐτὸ συμβαίνει ὅταν αὐτὸ τὸ πένθος συνοδεύεται ἀπὸ ἀπιστία στὴ δύναμη καὶ στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ.

Μὲ αὐτὰ τὰ ὁποῖα εἶπα δὲ θέλω σὲ καμμία περίπτωση νὰ ἰσοπεδώσω τὸ ῥόλο τῆς ψυχιατρικῆς οὔτε πιστεύω ὅτι πρέπει ἡ Ἐκκλησία νὰ ὑποκαταστήσῃ τὴν ψυχιατρική. Ἡ ψυχιατρικὴ ἔχει σίγουρα πολὺ σημαντικὸ ῥόλο στὴ σύγχρονη κοινωνία, ἀλλὰ πιστεύω ὅτι θὰ ἔπρεπε ἐξ ἀρχῆς νὰ ἀνοίξῃ ἕνας διάλογος στὴν ἐπιστημονικὴ κοινότητα γιὰ τὸ πῶς ὁρίζεται ἡ ἔννοια τῆς ψυχῆς καὶ νὰ ἀναθεωρηθῇ αὐτὴ ἡ ἰσοπεδωτικὴ ὀπτικὴ ἡ ὁποῖα βλέπει ὅλα τὰ φαινόμενα ὡς ἐκφάνσεις νευροχημικῶν ἀντιδράσεων.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 00:37, 29-02-12:

#83
Αφού η ψυχολογία είναι ανεξάρτητη "επιστήμη" από το 1879, γιατι βρε [...] εσύ, ο ειδικός, και κανείς αοπό τους μη ειδικευμένους αναγνώστες δεν έχει κάνει την ταύτιση ψυχιατρικής/ψυχολογίας; Θυμήσου τι γράφεις: Ψυχιατρική/ψυχολογία. Εσύ το γράφεις. Κανείς δεν το ισχυρίστηκε. Εκτός και να η ψυχιατρική είναι ανεξάρτητη από την ιατρική.. κλπ κλπ. Εχεις καμία ιδέα του τι ισχυρίζεσαι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Oralee : 29-02-12 στις 00:48. Αιτία: Προσαρμογή στους όρους χρήσης
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη Oralee
H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 5,264 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε στις 00:50, 29-02-12:

#84
Σημείωση από Ομαδα Διαχείρισης: Παρακαλώ να πέσουν οι τόνοι της συζήτησης και να αποφεύγονται οι χαρακτηρισμοί και οι υποτιμητικές προσφωνήσεις. Στο e-steki υπενθυμίζω πως κρίνουμε ιδέες και όχι ανθρώπους!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Great Chaos (Όττο)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Great Chaos
Ο Όττο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 50 ετών , επαγγέλεται Παραγωγός και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,520 μηνύματα.

O Great Chaos I took a wrong turn in the Freak Parade έγραψε στις 01:02, 29-02-12:

#85
Αρχική Δημοσίευση από Eileen
Μετά από διεξοδική ανάγνωση του θέματος και όλων των αναρτήσεων αποφασίσαμε να δημοσιεύσουμε από κοινού μία ανάρτηση. Ο λόγος? Το κοινό μας ενδιαφέρον για το πεδίο της ψυχολογίας και ψυχιατρικής αφ' ενός και αφ' ετέρου η βεβαιότητα ότι θα λέγαμε ακριβώς τα ίδια πράγματα - κάτι που έχει γίνει και στο παρελθόν!
Πολύ καλή προσπάθεια παιδιά, χαίρομαι για τη δουλειά σας. Τώρα όμως μου βάλατε εμένα δουλειά...

Αυτό που έγινε αμέσως αντιληπτό ήταν ότι το συγκεκριμένο θέμα κινήθηκε σε δύο άξονες:
  • Σε ένα πρώτο μέρος το κατά πόσο η ψυχολογία και η ψυχιατρική κατατάσσονται δικαιολογημένα μεταξύ των υπόλοιπων επιστημών.
  • Σε ένα δεύτερο πεδίο, αναλύεται η ανάγκαιότητα και ορθότητα της επικείμενης αναθεώρησης του DSM.

Α. Η "επιστημονικότητα της ψυχολογίας και ψυχιατρικής".

Εδώ παραθέτουμε κάποια ενδεικτικές δημοσιεύσεις:

Οι παραπάνω είναι κάποιες ενδεικτικές αναρτήσεις που (άλλες πιο πετυχημένα, άλλες λιγότερο) υποστήριξαν ότι η ψυχολογία και η ψυχιατρική δεν πρέπει να θεωρούνται επιστήμες, αλλά αντίθετα με αρκετή επινοητικότητα, χαρακτηρίστηκαν "ψευδοεπιστήμες". Τους λόγους για αυτή την κατηγοριοποίηση δεν θα τους εκθέσουμε ξανά, αλλά απλά, θα απαντήσουμε.
Εδώ νομίζω ότι πρέπει να διευκρινίσω κάποια πράγματα, διότι η γενίκευση "ψευδοεπιστήμη", χωρίς δηλαδή να καθορίσουμε ακριβώς τι εννοούμε με τον όρο, δημιούργησε παρανοήσεις. Ο λόγος της παρανόησης αυτής, οφείλεται στην έννοια που έχει πάρει στ' Αγγλικά η λέξη Science, η οποία αναφέρεται στις ΘΕΤΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ κι όχι στις ανθρωπιστικές ή τις πολιτικές, οικονομικές κλπ. Έτσι, ο ορισμός της Ψευδοεπιστήμης που έβαλε παραπάνω η Ίσι, ίσως τώρα να γίνεται καλύτερα κατανοητός:

ψευδοεπιστήμη: σύνολο απόψεων για έναν τομέα που εσφαλμένα θεωρείται ότι στηρίζονται σε επιστημονικές μεθόδους ή εκφράζουν επιστημονικές αλήθειες.

Η κριτική που έχω ασκήσει, είναι ότι η Ψυχιατρική δεν μπορεί να καταταγεί στις Ιατρικές-Βιολογικές-Θετικές Επιστήμες, καθώς όχι μόνο δεν έχει μέχρι σήμερα καταφέρει να αποδείξει με μετρήσιμα βιολογικά δεδομένα, καμμία από τις "βιοχημικές" ή "δομικές" θεωρίες της, αλλά ούτε υπάρχει κάποιος θετικός τρόπος τεκμηρίωσης των διαγνωστικών της μεθόδων. Οι στατιστικές μέθοδοι είναι κομμένες και ραμμένες κατά το δοκούν, με κριτήρια και διαγνωστικές ουδούς (κατώφλια δηλαδή) που δεν καθορίζονται με ακρίβεια, ούτε καν κατά προσέγγιση.

Αυτό δεν θα ήταν φυσικά επιλήψιμο ή λανθασμένο, εάν επρόκειτο για μια ανθρωπιστική-κοινωνική επιστήμη, η οποία θα μπορούσε να κατανοήσει τα προβλήματα του ανθρώπου με εμπειρική προσέγγιση, προκειμένου να τον βοηθήσει. Είμαι βέβαιος ότι αυτή θα μπορούσε να λειτουργήσει, έστω και με τη βοήθεια ενός εμπειρικού (και μη δεσμευτικού) εγχειριδίου κατάταξης. Είναι απεναντίας πολύ κακό, με τέτοιες κατ' ουσίαν εμπειρικές κι αναπόδεικτες μεθόδους ν' αποκτά κάποιος την εξουσία να θέσει ανθρώπους σε περιορισμό χωρίς τη θέλησή τους, να τους στερήσει ακόμη και τα πλέον στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα, να τους βασανίσει με επεμβατικές και μη αποτελεσματικές μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες, να τους δίνει φάρμακα που προκαλούν εγκεφαλικές βλάβες, χωρίς καμμία θετική απόδειξη για τις πραγματικές συμπεριφορές των νευροδιαβιβαστών και της "χημικής ρύθμισης" που υποτίθεται ότι προκαλούν. Ψευδοεπιστήμη λοιπόν είναι μια θεωρητική επιστήμη με εμπειρικές μεθόδους, να διατείνεται ότι είναι pure Science και ν' αποκτά δικαιώματα ζωής και θανάτου επάνω σε ανθρώπους.

Με λίγα λόγια, η κριτική μας επικεντρώθηκε σε αυτό που ο φίλος Μοναχός αποκάλεσε αμερικάνικο ιατρικό ψυχιατρικό μοντέλο, το οποίο αντικατοπτρίζεται στο DSM και το οποίο έχει τεράστια δικαιοδοσία στις ΗΠΑ. Μα φυσικά, για το αμερικάνικο DSM μιλάμε σ' αυτό το θέμα. Ο συναγελασμός της Ψυχολογίας με την Ψυχιατρική, οφείλεται στην επιμονή ενός διδάκτορα ψυχολόγου να υποστηρίζει τις αποδεικτικές μεθόδους της ψυχιατρικής και να ασπάζεται το εγχειρίδιό της ως ευαγγέλιο, ομολογώντας ότι οι δύο επιστήμες (εντός ή εκτός εισαγωγικών) κάνουν προσπάθειες σύμπλευσης ως προς την αντιμετώπιση των ψυχικών παθήσεων. Λυπάμαι λοιπόν που μπήκατε έτσι στον κόπο να γράψετε τόσα πολλά πράγματα αδίκως και αστόχως παρακάτω.


Αναφέρθηκαν διεξοδικά τα σαθρά θεμέλια των δύο πεδίων,αναφερόμενοι σε Freud, Skinner et cetera, ένω έχει ήδη ειπωθεί ότι αυτές οι θεωρίες αποτέλεσαν το έναυσμα και έδωσαν έναν αρχικό τρόπο προσέγγισης των πεδίων. Θεωρούμε ωστόσο, ανορθόδοξο και εσφαλμένο να κρίνεται μία επιστήμη βάσει μίας αναχρονιστικής λογικής και αστοχιών του παρελθόντος. Πόσο μάλλον όταν και η ίδια έχει αναθεωρήσει και εξελιχθεί. Άλλωστε, δεν είναι το μόνο παράδειγμα επιστήμης που "υπέπεσε" σε αυτή τη ... μοίρα - για την ακρίβεια δεν υπάρχει επιστήμη που να μην το έκανε.
Σωστή η παρατήρηση. Εάν όμως είχατε κάνει τον κόπο να παρακολουθήσετε το ντοκιμαντέρ που παραθέσαμε παραπάνω, ή εάν έστω κάνετε τον κόπο να δείτε εκείνο που πρόκειται να παραθέσω στη συνέχεια, θα δείτε ότι όλη η ιστορία της ψυχιατρικής είναι μια μακρά σειρά από αναπόδεικτες θεωρίες, οι οποίες εφαρμόστηκαν αναγκαστικά και με τρομακτικά αποτελέσματα σε χιλιάδες ανθρώπους και όταν οι αντιδράσεις γίνονταν τόσες που δεν μπορούσαν να κατασιγαστούν, τότε εγκαταλείπονταν ξαφνικά για να έρθει στο προσκήνιο άλλη μια αναπόδεικτη θεωρία, κ.ο.κ. Η αποτυχία του Φρόυντ συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.


Στη Φυσική για παράδειγμα, μία γνωστή αστοχία που αποτελεί και βάση για πολλούς κλάδους είναι τα αρχικά μοντέλα της δομής του ατόμου. Πλέον, γνωρίζουμε ότι δεν είναι όπως εν αρχή παρουσιάστηκαν. Κανένας, ωστόσο, δεν έχει στηριχθεί σε αυτά τα θεμέλια για να αποδείξει ότι η Φυσική δεν είναι επιστήμη. Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες επιστήμες.
Άστοχο επιχείρημα, όπως απέδειξα παραπάνω. Η φυσική στηρίζεται σε hard evidence για να τεκμηριώσει τις δεκάδες θεωρίες της, που κι εκείνες υποστηρίζονται από τόνους μαθηματικά. Πολύ ατυχές παράδειγμα, όπως και να το δει κανείς.

Το ότι δεν αποκαλυφθεί με σαφήνεια το πεδίο γύρω από τη συσχέτιση ψυχικών διαταραχών με "φυσιολογικά" δεδομένα δεν σημαίνει:
α) ότι αυτή δεν υπάρχει και
Σωστά. Δεν μπορεί όμως να επεκτείνεται με αυθαίρετα κριτήρια όλο και βαθύτερα στον φυσιολογικό πληθυσμό και να αποφασίζει για την τύχη ανθρώπων με βάση αόριστα δεδομένα. Θα ήταν ακριβώς το ίδιο με το να καταδικάσουμε κάποιον σε κάθειρξη μόνο με εικασίες. Θα ήταν άραγε σωστή χρήση της επιστήμης αυτή;

β) ότι η ψυχιατρική δεν είναι επιστήμη.
Απολύτως λάθος!! Εάν θέλει να διατείνεται ότι είναι Ιατρική Επιστήμη, τότε είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΗ να στηρίξει όλο της το οικοδόμημα με δεδομένα φυσιολογίας, βιοχημίας κλπ, αφού σε αυτούς τους κλάδους αναφέρονται σαφώς οι θεωρίες της. Απορώ πώς το γράψατε αυτό με τόση ευκολία, ειλικρινά...

Όσο για την αναφορά πάνω στη νοσηρότητα του Δυτικού Κόσμου, αν το δούμε εξελικτικά, τότε καταλαβαίνουμε ότι σαφώς το κοινωνικό περιβάλλον έχει μεταβληθεί σημαντικά και είναι λογικό κάποιοι από τα μέλη να δυσκολεύονται να ακολουθήσουν αυτό το ρυθμό. Η καταιγιστική παραπληφόρηση, το άγχος μέσα στην καθημερινότητα - που δεν ήταν έτσι παλαιότερα είναι μόνο κάποια παραδείγματα. Οι άνθρωποι πλέον, πιέζονται περισσότερο...
Δεν είναι φυσιολογικό η αλλαγή ρυθμού ζωής του δυτικού πολιτισμού να αλλάζει και την θεωρούμενη φυσιολογική συμπεριφορά του ανθρώπου?
Μόλις παραπάνω παρουσιάσαμε αποδείξεις ότι κάθε χρόνο στις ΗΠΑ συνταγογραφούνται 100.000.000 (εκατό εκατομμύρια) συνταγές. Όχι, δεν είναι φυσιολογικό αυτό το ποσοστό "ψυχασθενών" υπό φαρμακευτική αγωγή και δεν μπορεί να εξηγηθεί από κανέναν από τους παράγοντες που αναφέρετε. Στις ίδιες τις ΗΠΑ χαρακτηρίζεται ως επιδημία. Η ιστορία των αυθαίρετων διαγνωστικών κριτηρίων και των αναπόδεικτων ιατρικών θεωριών υπογραμμίζει με κάθε τρόπο ότι τούτη η επιδημία είναι ξεκάθαρα ιατρογενής. Θεωρώ ότι αυτό υπήρξε το πλέον αδύναμο επιχείρημα από την πλευρά σας και πολύ κακώς το επαναλάβατε ξανά και ξανά παρακάτω...

Όσοι αντιτίθενται στην ψυχιατρική, ψυχολογία ως επιστήμες αλλά και την πρακτική αυτών - ας δούνε τον αντίποδα. Αυτός είναι, μία κοινότητα όπου θα ήμασταν απαλλαγμένοι από τους "φερόμενους κοινωνούς της ψευδοεπιστήμης" και τις διαγνώσεις και θεραπείες τους. Όλες οι συμπεριφορές θα κρίνονταν ως φυσιολογικές και θα βλέπαμε φαινόμενα όπως αυτοτραυματισμοί, παραισθήσεις και άλλες σοβαρές διαταραχές να προβληματίζουν κάποιους ανθρώπους και να έχουν ως αποτέλεσμα - αφού δεν νοείται ύπαρξη θεραπείας - τόσο τον αυτοτραυματισμό τους αλλά και ενδεχόμενο κίνδυνο για τους υπόλοιπους. Σίγουρα, δεν θέλουμε αυτό!
Αυτού του είδους το επιχείρημα του τύπου "Όλα ή Τίποτα", ειλικρινά τείνω να το εκλαμβάνω ως μια από τις μεγαλύτερες λογικές πλάνες (fallacies) που συναντώ όλο και πιο συχνά. Ή ΟΛΕΣ οι συμπεριφορές θα ιατρικοποιούνται ή ΟΛΕΣ οι παθήσεις θα κυκλοφορούν ελεύθερες στο δρόμο. Μετά σειρά έχει η κινδυνολογία. Πραγματικά περίμενα περισσότερα από εσάς guys. Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος προσπαθεί με κόπο να υποστηρίξει μια "επιστήμη" που δεν ευσταθεί επιστημονικά...

Το γράψαμε πολλές φορές, ότι υπάρχουν περιπτώσεις οφθαλμοφανείς και προφανώς διακριτές από το (με την ευρεία έννοια) "φυσιολογικό", στις οποίες δεν χωράει αμφιβολία περί του προβλήματος. Γράψαμε ότι πράγματι υπάρχουν άνθρωποι που έχουν βοηθηθεί από κάποιες σύγχρονες φαρμακευτικές αγωγές, ελάχιστοι πάντως που θεραπεύτηκαν με την έννοια της ίασης. Επιμένουμε και θα επιμένουμε ότι αυτές οι περιπτώσεις ΔΕΝ είναι τόσο συχνές μέσα στον πληθυσμό, όσοι διαγιγνώσκονται κάθε χρόνο στις ΗΠΑ ως ψυχικά ασθενείς και υποβάλλονται σε φαρμακευτική θεραπεία. Αυτό που απομένει εάν αφαιρέσεις τις εξόφθαλμες περιπτώσεις ανθρώπων σε πολύ ακραία στάδια, από το σύνολο των υπό φαρμακευτική αγωγή, πρόκειται για έναν εξαιρετικό συνδυασμό μπίζνες και ελέγχου πληθυσμών. Ελπίζω να μη χρειαστεί να επαναλάβω αυτόν τον προφανή λεπτό διαχωρισμό άλλη φορά.

Εδώ κάπου στραβώνει το πράγμα. Δηλαδή, από τη μία είναι μία ψευδοεπιστήμη που βλάπτει τον κόσμο αφού έχει χτίσει τις διαταραχές προς ίδιον όφελος, αλλά από την άλλη δεν γίνεται αφορισμός ως προς την επιστήμη!
Απαντήθηκε παραπάνω. Άλλο επιστήμη γενικώς κι άλλο θετική ή ιατρική επιστήμη.

Β. Ως προς την αναθεώρηση του DSM.

Ειδικοί δεν είμαστε, απλά και εμείς όπως και άλλοι, διαβάσαμε και βγάλαμε με την ταπεινή λογική μας κάποια συμπεράσματα.

Από πού ακριβώς προκύπτουν όλα τα παραπάνω? Ακυρώνοντας τους επιστήμονες, ακυρώνεις την επιστήμη και κάποιες παθήσεις που οι άνθρωποι αποδεδειγμένα έχουν (οι αναφορές του epote ήταν υπεραρκετές). Όταν έχεις ένα τόσο καταδεικτικό ύφος χρειάζεται να έχεις και ακράδαντας στοιχεία που να στηρίζουν τη θέση σου. Αν θες, μοιράσου τα μαζί μας, γιατί κάτι με τέτοια ισχύ δεν έχει παρουσιαστεί!
Και πάλι η ίδια απάντηση Η θετική επιστήμη απαιτεί θετική τεκμηρίωση, την οποία η Ψυχιατρική δεν διαθέτει. Στηρίξατε το μεγαλύτερο μέρος της επιχειρηματολογίας σας σε μια παρανόηση την οποία οφείλατε να είχατε επιλύσει, πριν καθήσετε να κάνετε τόσο κόπο. Το ίδιο πάθαινα κι εγώ όταν ήμουν μαθητής, που έγραφα κάτι θαυμάσιες εκθέσεις και μου τις μηδένιζαν επειδή όντως ήταν εκτός θέματος...

Όσο γι' αυτά που λέει ο έποτε, έχω να σας βάλω πολλή ύλη: Το αδίστακτο κατεστημένο της ιατρικής και της φαρμακοβιομηχανίας. Διαβάστε το κι όποτε έχετε χρονο προσπαθείστε να καταρρίψετε όσα γράφονται εκεί, με δική σας έρευνα. Ο έποτε δεν τόλμησε βέβαια ποτέ να το κανει... Η πρόκληση ισχύει και για όσους αφελώς υπερψήφισαν το παραμυθένιο κείμενό του, με τίτλο "Οι φαρμακοβιομηχανίες είναι φίλοι μας"...

Αυτό είναι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον σημείο. Αρχικά, πάλι τίποτα δεν έχει οριστικοποιηθεί.
Ωστόσο, σε αυτό σημείο θα ήταν ενδιαφέρον να οριστεί ποια ακριβώς θα ήταν η κατάσταση για αυτούς που έχουν αυτή τη διάγνωση τώρα (αν τελικά αφαιρεθεί). Θα υπάρξει μία μεταβατική περίοδος συνεδριών, ανάλογα με την κρίση του κάθε ψυχίατρου? Αν χορηγούνταν κάποια φάρμακα θα πάψουν ή όχι? Εδώ όντως χρειάζονται διευκρινήσεις.
Έχετε σκεφτεί ότι τα φάρμακα τα οποία ελάμβαναν επί χρόνια κάποιοι "ασθενείς" με "ασθένειες" που καταργήθηκαν, ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΤΟΥΣ ΒΑΡΙΑ ΕΘΙΣΤΙΚΑ; Ξέρετε τι σημαίνει αυτό, ειδικά όταν τα κριτήρια με τα οποία μπαίνουν ή βγαίνουν οι παθήσεις στο DSM αποδεικνύονται ασταθή και κατά το δοκούν;

Μα όσο παρουσιάζονται καινούριες πτυχές στην καθημερινότητά μας, όπως είναι φυσιολογικό θα υπάρχουν και τέτοιες νέες διαταραχές. Εκτός, αν θεωρείς ότι ο εθισμός δεν είναι μία πραγματικότητα. Υπάρχει και σχετικό θέμα στο στέκι, επ' αυτού!
Ο εθισμός σε ψυχοφάρμακα είναι ή όχι μια απτή πραγματικότητα; Επαναλαμβάνω ότι η συχνότητα εμφάνισης "ψυχικών παθήσεων" και ο αριθμός ανθρώπων που παίρνουν εθιστικά φάρμακα ΔΕΝ μπορεί να εξηγηθεί από "αλλαγές στον τρόπο ζωής". Εάν ήταν έτσι τότε η επιστήμη που έχει επίκεντρο τον άνθρωπο θα έπρεπε να ψάχνει τρόπους ν' αλλάξει εκ νέου τον τρόπο ζωής σε έναν πιο υγιή, όπως κάνει ας πούμε η διαιτολογία.

Σε αυτές τις συμπεριφορές που παρουσιάζετε δεν βρίσκονται - ακόμη - ως διαταραχές διότι εώς ένα σημείο θεωρούνται κοινωνικά αποδεκτές. Πάλι, όμως η ψυχολογία έχει την ικανότητα να δώσει κάποιες εξηγήσεις και να εντοπίσει κάποια κοινά χαρακτηριστικά μεταξύ των ανθρώπων που υπερβάλλουν.
Άλλωστε ο άνθρωπος είναι φύσει κοινωνικό ον, επηρεάζεται από και επηρεάζει τον κοινωνικό του περίγυρο σε πολλούς τομείς. Ειδικότερα, η ψυχική υγεία του κρίνεται και ανάλογα με την αλληλεπίδρασή του στην κοινωνία, και αν αυτή θεωρείται ή όχι προβληματική.
Σοβαρά; Εάν θεωρείται προβληματική από ποιους και με ποια κριτήρια; Πώς μπορείτε μετά από τόσην ώρα που μας μιλάτε για επιστήμη να μιλάτε ξαφνικά για καθορισμό από το "κοινωνικώς αποδεκτό"; Πού πήγαν τα επιστημονικά στοιχεία και οι αποδείξεις για τις οποίες μιλούσαμε. Ακριβώς αυτή είναι και η δική μας αντίθεση. Ότι τα κριτήρια είναι μπηχεβηοριστικά και με βάση το "κοινωνικώς αποδεκτό". Φάσεις κι αντιφάσεις παρατηρούνται, φοβάμαι...


Ας σκεφτούμε απλά, ότι η πρώτη έκδοση του DSM έγινε το 1952. Είναι απόλυτα φυσιολογικό μέσα στα 60 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει - ήδη έχουμε αναφέρει την μεγάλη αλλαγή του ρυθμού ζωής που σαν αποτέλεσμα έχει να εξελιχθεί και το κοινωνικό περιβάλλον, από το οποίο όπως γνωρίζουμε ο άνθρωπος επηρεάζεται τόσο θετικά όσο και αρνητικά.
Από τη στιγμή που αυτή η επιστήμη βρισκόταν σε εμβρυικό στάδιο ήταν και είναι φυσιολογικό να έχει επίσης, μία τεράστια επέκταση. Βέβαια, αναγνωρίζουμε σε αυτό το σημείο ότι εννοείται πως κάποιες "ασθένειες" θα έπρεπε να έχουν πιθανώς εξαιρεθεί από την στιγμή που δεν έχουν αντίκρυσμα στην σημερινή κοινωνία. Ωστόσο, κατανοούμε ότι ενδεχομένως εξακολουθούν να καταγράφονται για ιστορικούς λόγους.
Δεν μπορεί με αυτόν τον τρόπο να εξηγηθεί ο τετραπλασιασμός των ψυχικών ασθενειών που συνέβη μεταξύ DSM I & DSM V απλά από την "αλλαγή τρόπου ζωής", με κάνετε συνεχώς κι επαναλαμβάνομαι. Το γεγονός ότι μια πάθηση δεν έχει καταγραφεί ακόμη από μια αναπτυσσόμενη επιστήμη, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Ή μήπως στην περίπτωσή μας αυτό σημαίνει; Εάν οι παθήσεις προϋπήρχαν της καταγραφής τους, τότε αυτό θα σήμαινε ότι κατά τις προηγούμενες δεκαετίες ζωής της ψυχιατρικής, ένα τεράστιο ποσοστό του πληθυσμού ήταν άρρωστο και δεν το ήξερε. Μήπως αυτή η σκέψη σας καταλήγει σε άτοπο, που οφείλεται στο ότι δεν μπορείτε ν' αξιολογήσετε τα μεγέθη του προβλήματος στις ΗΠΑ; Επιτέλους, δώστε λίγη σημασία στα μαθηματικά, όταν μιλάτε τόσο πολύ για επιστήμη.

Περί ζητήματος καυτού και τεραστίου - κατά τον κο Καρζή - πραγματεία μεταξύ σοβαρού και αστείου. Σε αυτό το ύφος, να προσθέσουμε ότι μία τέτοια συμπεριφορά θα ήταν δόκιμο να χαρακτηριστεί ως διαταραχή, αν αναλογιστούμε τις καταστροφικές συνέπειες που έφερε η πολιτική απάθεια μεγάλων ομάδων στη χώρα μας την τελευταία τριακονταετία!
Είναι να μη σας φέρνει σε αμηχανία η ύπαρξη τέτοιων απίστευτων "ασθενειών"; Δεν είναι αρκετά αυτά τα παραδείγματα για να σας κάνουν ν' αμφιβάλλετε;

Γενικά, δεν είναι λίγα τα φαινόμενα υπερσυνταγογράφησης - ωστόσο αυτά, δεν μπορούμε να δεχτούμε ότι αποτελούν τον κανόνα, υπάρχει δηλαδή και εδώ κάποια παραφιλολογία. Δηλαδή, όπως ήδη έχει ειπωθεί και από άλλα μέλη, η χορήγηση από το γιατρό δεν είναι πρώτο μέλημα αν μπορεί να εξασφαλισθεί θεραπεία με άλλο τρόπο. Εξαιρώντας τις περιπτώσεις ατόμων με μηδενική λειτουργικότητα, άνθρωποι που αδυνατούν ιατρικά να αποφασίσουν, σε όλες τις άλλες περιπτώσεις ο ειδικός έχει συμβουλευτικό ρόλο και επαφίεται στην βούληση του ατόμου να ακολουθήσει τις συμβουλές, δεν είναι δεσμευτικό.
Σε ποια χώρα δεν αποτελεί η υπερσυνταγογράφηση τον κανόνα; Στην Ελλάδα; Θα συμφωνήσω. Στις ΗΠΑ όμως αυτό αποτελεί κοινωνική μάστιγα και το θέμα μας είναι για το ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟ DSM. Για άλλη μια φορά εκτός θέματος, δυστυχώς...

Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε μία μικρή επεξήγηση ή απλή παράθεση κάποιων βασικών μεθοδολογικών εργαλείων της επιστήμης αυτής, για να κατανοήσουμε και τον τρόπο σκέψης και λήψης δεδομένων (psychology for dummies, if you want ). Γιατί γενικά αναφέρθηκαν στην συζήτηση...
Πολύ σωστό αίτημα. Το έχουμε διατυπώσει κι εμείς. Ωστόσο εισπράξαμε σιγήν ιχθύος, ενώ εσείς εισπράξατε σιγήν ιχθύος μετά πολλών επαίνων, από εκείνον που εμφανίζεται ως αδιαμφισβήτητα ειδικός κραδαίνοντας υποθετικούς (μέχρις αποδείξεως του εναντίου) ακαδημαϊκούς τίτλους.

Από όσα έχουμε εμείς διαβάσει, υπάρχει ακόμη το ερώτημα για το κατά πόσο είναι έτοιμη η κοινότητα για μία τέτοια αναθεώρηση του DSM, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα εδώ.
Δεν είναι μόνο ζήτημα ένταξης κάποιων κοινωνικών συμπεριφορών σε "βαθμίδα" διαταραχής, αλλά και η έλλειψη δεδομένων, που κάποιοι επιστήμονες επισημαίνουν ότι υπάρχει!
Έλλειψη δεδομένων σε μια Επιστήμη, δεν της επιτρέπει να επεκτείνει τον κατάλογο με τις διαγνώσεις της, το αντίθετο μάλιστα. Καταλήξατε μόνοι σας στα λόγια μου, ποιος ήταν λοιπόν ο λόγος για τόσο κόπο ρε παιδιά;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 10:16, 29-02-12:

#86
Αυτό που θέλω να σας δείξω είναι πως η εξιχνίαση περίεργων ισχυρισμών και των τεκμηρίων τους δεν είναι κακή, δεν είναι ύπουλη. Είναι χρήσιμη για την κοινωνία αλλά και ένα πολύ σημαντικό εργαλείο εξηγήσεων. Επειδή η πραγματική επιστήμη βασίζεται στην κριτική αξιολόγηση των τεκμηρίων. Αυτό συμβαίνει στις ακαδημαϊκές επιθεωρήσεις και στα ακαδημαϊκά συνέδρια. Οι ερωτοαπαντήσεις μετά την παρουσίαση δεδομένων είναι συχνά λουτρό αίματος. Αυτό δε μας πειράζει, ίσα-ίσα το ενθαρρύνουμε, αν και είναι κάπως σαδομαζοχιστικό.

Θα αρχίσουμε με την πιο αδύναμη μορφή αποδείξεων που ξέρουμε, την αυθεντία. Στην επιστήμη, δε μας νοιάζουν οι τίτλοι σας, θέλουμε να ξέρουμε τους λόγους για τους οποίους πιστεύετε κάτι. Πώς ξέρετε πως κάτι είναι καλό ή κακό για μας; Επίσης δε μας εντυπωσιάζει η αυθεντία επειδή είναι τόσο εύκολο να την παραποιήσεις.

~ Ben Goldacre
αρθρογράφος, ψυχιάτρος

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 12:22, 29-02-12:

#87
ξαναρωτω

στο νεο εγχειριδιο θα συμπεριλφθει ο αυτισμος ως ψυχικο νοσημα;;;και αν ναι θελω να μου τεκμηριωσουν την απαντηση τους,αυτοι που το υποστηριζουν οταν ουτε η ιατρικη δεν γνωριζει...απλα εικαζει...το πως προκαλειται

για να μιλησουμε επι του θεματος επιτελους... τι σημαινει το περιβοητο εγχειριδιο...και τι περιεχει
περιμενω εμπεριστατωμενες απαντησεις κ οχι γενικες αν η ψυχιατρικη ή η ψυχολογια κανουν καλο ή κακο...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 13:51, 29-02-12:

#88
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Αρκεί να μην ξεχνάς, ότι κάποιοι είμαστε εδω τόσα χρόνια, που πλέον γνωρίζουμε ο ένας τον άλλον εξαιρετικά καλά.
Όλα αυτά τα χρόνια βέβαια, τέτοιο θράσος και έπαρση δεν θυμάμαι να έχω ξανασυναντήσει...
η κριση προφανως εξαπλωθηκε και στα φορουμ....θεωρω παντως εποικοδομητικο για την συζητηση να θετουμε συγκεκριμενα ερωτηματα για να δουμε αν θα λαβουμε και συγκεκριμενες απαντησεις και αν θα μας καλυψουν...γιατι πραγματικα επειδη εχω στην οικογενεια αυτιστικο ατομο με ενδιαφερει πολυ ,αν θελουν καποιοι να τον θεωρησουν ψυχικα αρρωστο και φυσικα τα κριτηρια τους...

αντε να δουμε θα παρω απαντηση....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πέτρος Αργυρίου

Νεοφερμένος

Το avatar του χρήστη Πέτρος Αργυρίου
Ο Πέτρος Αργυρίου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Συγγραφέας και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 41 μηνύματα.

O Πέτρος Αργυρίου Θανάσιμες Θεραπείες έγραψε στις 14:34, 29-02-12:

#89
Δεν συνηθίζω να εξοργίζομαι δημοσίως. Ο λόγος που αυτό συνέβη δεν είναι η στάση του Panos, ή του οποιοδήποτε άλλου. Ο λόγος είναι η αδυναμία του κοινού να αντιληφθεί κάποια λεπτά σημεία πίσω από τις θέσεις του Panos: Όπως αυτό:

Ένα μπράβο δημόσια για το χρόνο και την ενέργεια που σπαταλήσατε για μια ανάρτηση εξαιρετικά προσεγμένη,δουλεμένη και με αρκετά στοιχεία προσωπικής σας έρευνας.

Να πω ότι παρατηρώ πως αυτή τη στιγμή το θέμα πλέον κινήται σε πολύ καλή τροχιά.Οι πιο μετριοπαθείς και διαβασμένοι χρήστες έχουμε καταφέρει να περιορίσουμε σημαντικά τη λογική της συνομωσιολογίας και να δώσουμε νέα ώθηση ώστε να κινηθεί το θέμα σε σωστές βάσεις
Ο τύπος επαινεί τη συμμόρφωση. Και για όσους δεν το έχετε καταλάβει, ο Panos φέρεται σαν ο σκοπός της συζήτησης να μην είναι η διερεύνηση και ο εμπλουτισμός του διαλόγου πάνω στο topic, αλλά ο ίδιος ο έλεγχος του διαλόγου. (άλλωστε ελάχιστα έχει συνεισφέρει στη διάνθηση της συζήτησης -και το τονίζω όπως το τονίζει και ο ίδιος: ως ειδικός πάνω σε αυτό το θέμα- αντιθέτως- γενικολογεί, αοριστολογεί και η μέριμνα του μοιάζει να είναι η επόπτευση και η αξιολόγηση των γραφομένων ωσαν να ήταν εκτός από ψυχόμπατσος (συγχωρέστε μου την υπερβολή) και εργατόμπατσος (αυτό δεν είναι υπερβολή είναι job description) αλλά και διαδικτυόμπατσος)

Καθώς είμαι παλι καραβάνα στην ανάλυση και μετέπειτα διάλυση της κεντρικής προπαγάνδας αυτή η στάση μου φαντάζει εξαιρετικά ύποπτη. Ήδη από τα τέλη της προηγούμενης χιλιετίας ο έλεγχος του ίντερνετ αποτελεί υψηλή πολιτική προτεραιότητα της εξουσίας. Το Project For A New American Century (PNAC) που σχεδίασε τις πολιτικές BUsh ήταν αρκετά σαφές για την αναγκαιότητα όχι μόνο της "ασφάλειας" του διαδικτύου αλλά και της επιθετικής χρήσης του: "the role of the Defense Department in establishing “control,” or even what “security” on the Internet means, requires a consideration of a host of legal, moral and political issues, there nonetheless will remain an imperative to be able to deny America and its allies' enemies the ability to disrupt or paralyze either the military's or the commercial sector's computer networks. Conversely, an offensive capability could offer America's military and political leaders an invaluable tool in disabling an adversary in a decisive manner. ( http://www.newamericancentury.org/Re...asDefenses.pdf, pg 57)

Εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία η εξουσία στο δυτικό κόσμο βρίσκεται σε ανοιχτό πόλεμο με τις ατομικές ελευθερίες των πολιτών τις οποίες προσπαθεί να τις εκμηδενίσει. Αν δεν το έχετε νιώσει στο πετσί σας μέχρι σήμερα τότε ζείτε -ως συνήθως- σε άλλο πλανήτη. Στον πλανήτη mainstream.
Η εκτεταμένη χρήση της λέξης συνομωσιολογία και συνομωσιολόγος είναι φυσικά ένα τέχνασμα για την εξουδετέρωση ανεξάρτητων φωνών, μια νέα και επιθετικότατη μορφή λογοκρισίας. ΑΝεξάρητα από τι στοιχεία φέρουν, οι αντιφρονούντες τοποθετούνται αυτόματα στη σφαίρα Λιακόπουλου- εξουδετερώνται από το πεδίο του δημόσιου διαλόγου ενώ παράλληλα φορτώνονται το στίγμα του άκριτου, ανεύθυνου εως και επικίνδυνου πολίτη.

Όταν λοιπόν ένας εταιρικός ψυχολόγος αρχίζει και κάνει καραμέλα τη λέξη συνομωσιολόγος που είναι η πιο βρώμικη σήμερα και ύπουλη μέθοδος φίμωσης και συκοφάντησης εμένα μου βαράν καμπανάκια. Το γιατί κανείς από έσάς δεν το σημείωσε αυτό είναι δικό σας πρόβλημα. Άλλωστε η κοινή γνώμη έχει μια μακρά ιστορία μαχών που έχασε χωρίς να συνειδοτηποιεί καν ότι συνέβησαν. Ο κόσμος ξεκινά με μια στάση παπαπα αυτά δεν συμβαίνουν, στη συνέχεια λεέι απαπα τι συμβαίνει σε αυτόν τον κόσμο και στο τέλος όταν τον έχουν λιανίσει οι πολιτικές λέει και τώρα τι κάνουμε; Βαρεθήκαμε τις αναλύσεις.
Είναι αστείο σε μια χώρα που έχει φάει τόσα διαδοχικά σοκ πραγματικότητας να λειτουργεί ακόμη η προπαπαγάνδα που θέλει όσους δεν είναι συστημικοί ή φερέφωνα να είναι "Συνομωσιολόγοι". Και μπορεί να σας φαίνεται το σχόλιο "off topic". Δεν είναι. Γιατί το topic είναι ο έλεγχος. Διαβάστε ανάμεσα στις γραμμές. ΚΑι αυτό το νήμα εμένα προσωπικά μου φαίνεται σαν μια ακόμη μάχη για την ελευθερία του λόγου η οποία δίνεται αυτή τη στιγμή - εν αγνοία σας παρότι συμμετέχειτε σε αυτή.
Και ο πόλεμος συνεχίζεται. Δείτε τι συμβαίνει επί Ομπάμα. Η καταπολέμηση της "συνομωσιολογίας" αποτελεί ΒΑΣΙΚΗ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Προσέξτε τι βαρύτητα διδεται στη λέξη συνομωσιολογία και τι προτείνεται για τη διείσδυση σε ιντερνετ γκρουπς (να τονιστεί ότι το κείμενο ανήκει στον Aaron Klein, φιλοισραηλινό και συντηρητικό σχολιαστή, όχι στην αριστερά ούτε καν στους δημοκρατικούς):

"Just prior to his appointment as President Obama’s so-called regulatory czar, Cass Sunstein wrote a lengthy academic paper suggesting the government should “infiltrate” social network websites, chat rooms and message boards.
Such “cognitive infiltration,” Sunstein argued, should be used to enforce a U.S. government ban on “conspiracy theorizing.”...

The find comes as a government document reportedly relates the U.S. Department of Homeland Security’s command center routinely monitors dozens of popular websites, including Facebook, Twitter, Hulu, WikiLeaks and news sites including the Huffington Post and Drudge Report.
Reuters reported that a “privacy compliance review” issued by DHS last November confirms that since at least June 2010, the department’s national operations center has been operating a “Social Networking/Media Capability” which involves regular monitoring of “publicly available online forums, blogs, public websites and message boards.”
The government document states such monitoring is meant to “collect information used in providing situational awareness and establishing a common operating picture” to help manage national or international emergency events.
While the DHS may be monitoring websites for security reasons, Sunstein advocated such actions with another goal in mind.
Sunstein’s official title is Administrator of the White House Office of Information and Regulatory Affairs.
In a 2008 Harvard law paper, “Conspiracy Theories,” Sunstein and co-author Adrian Vermeule, a Harvard law professor, ask, “What can government do about conspiracy theories?”
“We can readily imagine a series of possible responses. (1) Government might ban conspiracy theorizing. (2) Government might impose some kind of tax, financial or otherwise, on those who disseminate such theories.”
In the 30-page paper – obtained and reviewed by KleinOnline – Sunstein argues the best government response to “conspiracy theories” is “cognitive infiltration of extremist groups.”
Continued Sunstein: “We suggest a distinctive tactic for breaking up the hard core of extremists who supply conspiracy theories: cognitive infiltration of extremist groups, whereby government agents or their allies (acting either virtually or in real space, and either openly or anonymously) will undermine the crippled epistemology of believers by planting doubts about the theories and stylized facts that circulate within such groups, thereby introducing beneficial cognitive diversity.”
Sunstein said government agents “might enter chat rooms, online social networks, or even real-space groups and attempt to undermine percolating conspiracy theories by raising doubts about their factual premises, causal logic or implications for political action.”
Sunstein defined a conspiracy theory as “an effort to explain some event or practice by reference to the machinations of powerful people, who have also managed to conceal their role.”...

Sunstein allowed that “some conspiracy theories, under our definition, have turned out to be true.”
He continued: “The Watergate hotel room used by Democratic National Committee was, in fact, bugged by Republican officials, operating at the behest of the White House. In the 1950s, the CIA did, in fact, administer LSD and related drugs under Project MKULTRA, in an effort to investigate the possibility of ‘mind control.’”
Sunstein’s paper advocating against the belief that global warming is a deliberate fraud was written before the November 2009 climate scandal in which e-mails hacked from the Climatic Research Unit at East Anglia University in the U.K. indicate top climate researchers conspired to rig data and keep researchers with dissenting views from publishing in leading scientific journals...

Sunstein’s paper is not the first time he has advocated banning the free flow of information.
In his 2009 book, “On Rumors,” Sunstein argued websites should be obliged to remove “false rumors” while libel laws should be altered to make it easier to sue for spreading such “rumors.”
(http://kleinonline.wnd.com/2012/01/1...czar-proposed/)

Μπορείτε να διασταυρώσετε τη συγκεκριμένη πολιτική αντίληψη και πλέον πρακτική από όποια πηγή θέλετε. Ψάξτε Sunstein και conspiracy, ξαναδιαβάστε ποιος είναι ο Sunstein, διερωτηθείτε πως επιβάλονται οι αμερικανικές πρακτικές στην Ελληνική πραγματικότητα.
Αν και βαρέθηκα να δίνω μάχες για όλους μόνος μου , να περιγράφω τις πολιτικές που πρώτα σχεδιάζονται έπειτα επιβάλλονται και στο τέλος καρποφορούν καταστροφες ενώ οι υπόλοιποι κάνουν ψιλοκουβέντα, κανείς μα κανείς δε θα μου πει να μετριάσω τους τόνους. Γιατί αν η λέξη καραγκιόζης είναι άδικη, η λέξη ρουφιάνος τότε είναι κατάλληλη.

ΑΠΠαπα αυτά δεν συμβαίνουν.... Απαπα αυτός ο αργυρίου είναι κακός και επικίνδυνος και συνομωσιολόγος. Λοιπόν: Η διείσδυση σε διαδυκτικά γκρουπς είναι πλέον πραγματατικότητα. Το αν αυτό συμβαίνει εδώ και τώρα σε αυτόν κόμβο τον οποίο ο PAnos περιγράφει ως ένας από τους μεγαλύτερους ελληνικούς αυτό να το κρίνετε εσείς. Καραγκιόζης ή ρουφιάνος όποιος επιδιώκει cognitive infiltration? Και ποιοι καλύτερα να διατελέσουν ένα τέτοιο ρόλο από καταρτησμένους ειδικούς;
Να τα ξανδούμε για τους χοντροκέφαλους: "Such “cognitive infiltration,” Sunstein argued, should be used to enforce a U.S. government ban on “conspiracy theorizing.”... The find comes as a government document reportedly relates the U.S. Department of Homeland Security’s command center routinely monitors dozens of popular websites, including Facebook, Twitter, Hulu, WikiLeaks and news sites " which involves regular monitoring of “publicly available online forums, blogs, public websites and message boards.” "“We suggest a distinctive tactic for breaking up the hard core of extremists who supply conspiracy theories: cognitive infiltration of extremist groups, whereby government agents or their allies (acting either virtually or in real space, and either openly or anonymously) will undermine the crippled epistemology of believers by planting doubts about the theories and stylized facts that circulate within such groups, thereby introducing beneficial cognitive diversity.”
Sunstein said government agents “might enter chat rooms, online social networks, or even real-space groups and attempt to undermine percolating conspiracy theories by raising doubts about their factual premises, causal logic or implications for political action.”

Να το ξανατονίσω: Αυτό είναι κεντρική αμερικάνική πολιτική. Το αν οποισοδήποτε σε αυτόν τον κόμβο συμμετέχει ή όχι σε αυτή είναι δικό σας θέμα να το κρίνετε. Μπορείτε ανέφελα να συνεχίζεται τις κουβέντες σας λες και ζούμε σε κάποια pop εποχή όπου κανένα από τα θεμελιώδη μεγέθη της δημοκρατίας δεν απειλείται και δεν πλήτεται. Μπορείτε να συνεχίσετε να τρώτε το όλο και λιγότερο γρασίδι. Αυτό είναι επιλογή του καθενός. Εγώ απλά περιγράφω τις πολιτικές. Το τι θα κάνετε απέναντι σε αυτές είναι δικό σας θέμα.
Και πραγματικά: Αν κάποιος καραγκιόζης αρχίσει να λέει έλα τώρα τι είναι αυτά, ας εξοικειωθεί λίγο πρώτα με την αμερικάνική πολιτική και προπαγάνδα και ας αποδείξει στον εαυτό του ότι ο Sunstein είναι δημιούργημα της δικιάς μου φαντασίας και ότι το paper του το βρήκα ανάμεσα στα ημερολόγια των μΆγιας. From wikipedia: Cass R. Sunstein (born September 21, 1954) is an American legal scholar, particularly in the fields of constitutional law, administrative law, environmental law, and law and behavioral economics, who currently is the Administrator of the White House Office of Information and Regulatory Affairs in the Obama administration.
Πολλές φορές αναρωτιέμαι για το αν κάποιοι αναγνώστες έχουν μάθει όχι να σκέφτονται, αυτό θα ήταν υπερβολική αξίωση.... Έστω να διαβάζουν σωστά... Είναι δυνατόν να πασχίζω να σας πειργράψω πολιτικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί σαν να ήταν σενάρια πολιτικής φαντασίας; ΓΙατί δεν τα ρίχνετε μια ματιά πριν εκφράσετε γνώμη; Γιατί δεν απογαλακτίζεστε από τις κεντρικές προπαγάνδες; Γιατί ρε;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πέτρος Αργυρίου : 29-02-12 στις 14:49.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

fantasmenos (Διαταραγμένη Προσωπικότητα)

Τιμώμενο Μέλος

Το avatar του χρήστη fantasmenos
H Διαταραγμένη Προσωπικότητα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών , επαγγέλεται Θεολόγος και μας γράφει απο Μαυροβούνιο (Ευρώπη). Έχει γράψει 2,293 μηνύματα.

H fantasmenos γεννημένος να λέει σοφά πράγματα έγραψε στις 20:55, 02-03-12:

#90
Αρχική Δημοσίευση από Πέτρος Αργυρίου
Και για όσους δεν το έχετε καταλάβει, ο Panos φέρεται σαν ο σκοπός της συζήτησης να μην είναι η διερεύνηση και ο εμπλουτισμός του διαλόγου πάνω στο topic, αλλά ο ίδιος ο έλεγχος του διαλόγου. (άλλωστε ελάχιστα έχει συνεισφέρει στη διάνθηση της συζήτησης -και το τονίζω όπως το τονίζει και ο ίδιος: ως ειδικός πάνω σε αυτό το θέμα- αντιθέτως- γενικολογεί, αοριστολογεί και η μέριμνα του μοιάζει να είναι η επόπτευση και η αξιολόγηση των γραφομένων ωσαν να ήταν εκτός από ψυχόμπατσος (συγχωρέστε μου την υπερβολή) και εργατόμπατσος (αυτό δεν είναι υπερβολή είναι job description) αλλά και διαδικτυόμπατσος)

[...]

Πολλές φορές αναρωτιέμαι για το αν κάποιοι αναγνώστες έχουν μάθει όχι να σκέφτονται, αυτό θα ήταν υπερβολική αξίωση.... Έστω να διαβάζουν σωστά... Είναι δυνατόν να πασχίζω να σας πειργράψω πολιτικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί σαν να ήταν σενάρια πολιτικής φαντασίας; ΓΙατί δεν τα ρίχνετε μια ματιά πριν εκφράσετε γνώμη; Γιατί δεν απογαλακτίζεστε από τις κεντρικές προπαγάνδες; Γιατί ρε;
Πίσω από τις γραμμές ο Πάνος__ παρουσιάζεται σαν US agent με σκοπό την φίμωση της αλήθειας και την προσπάθεια διακόρευσης της αλήθειας.

ΟΜΩΣ: Αν ισχύει κάτι τέτοιο η USA έχει

α) υπερβολικά μεγάλο αριθμό πρακτόρων
β) το στέκι αποτελεί το πιο mainstream κόμβο πληροφόρησης στο διαδίκτυο

Δεν αντιλέγω σε αυτά που περιγράφεις σαν αμερικάνικη προσπάθεια χειραγώγησης της πληροφορίας στο νετ

ΟΜΩΣ (Χ2)

είναι συνομωσιολογία όταν υποστηρίζεις ότι η διαφορετική άποψη πηγάζει από αόρατες δυνάμεις που προσπαθούν να μας αποκρύψουν την αλήθεια σε ένα ελληνικό φόρουμ και μάλιστα όταν το θέμα έχει ανοίξει από τον ίδιο που κατηγορείς σαν διαδικτυόμπατσο.

Οπότε μέχρι να σέβεσαι την διαφορετική γνώμη (όσο εξοργιστική και αν σου είναι αυτή) μάλλον θα σε λένε συνομωσιολόγο

ΟΦΦ ΤΟΠΙΚ

Το ποστ 78 διαβάστε το όσοι δεν το διαβάσατε

ΟΦΦ ΤΟΠΙΚ (Χ2)

Υπάρχει θέμα για την ψυχολογία και την ψυχιατρική για το βαθμό που αυτές είναι επιστήμες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 22:00, 02-03-12:

#91
Διαβάζοντας το θέμα μου δημιουργήθηκαν μερικές σκέψεις. Το DSM-5 μεταξύ των άλλων μιλάει για την θλίψη και το άγχος. Από ότι κατάλαβα όχι μόνο θέλει να τις θεωρεί ασθένειες, εξάλλου το κάνει ήδη, αλλά θέλει να μειώσει παράλληλα τα όρια. Όλη μου κατακραυγή για την ψυχιατρική βασίζεται σε τέτοιου "είδους" "ασθένειες". Για εμένα είναι εντελώς διαφορετικό αν κάποιος βλέπει παραισθήσεις ή έχει τάσεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας. Καταρχάς δόξα τον superman μου είναι εντελώς άγνωστες και ξένες σκέψεις όποτε προφανώς δεν μπορώ να εκφράσω άποψη.

Το άγχος και η θλίψη θεωρούνται πλέον παθήσεις. Και η ερώτηση μου είναι γιατί να μην θεωρούνται συμπτώματα για αλλαγή, ως προθάλαμος για κάτι το νέο; Ο άνθρωπος είναι και σύμβολο αλλαγής. Ο Ηράκλειτος περιέγραψε με ωραίο τρόπο αυτό, παρομοίωσε τον άνθρωπο ως ένα ποτάμι. Κάποιος σύζυγος χάνει την γυναίκα του, πιθανών να ήταν για κάποιες δεκαετίες μαζί και το πιο υγιές ήταν την σύζυγο να την αγαπούσε. Τι πιο λογικό να είναι θλιμμένος. Έχασε την γυναίκα του, την σύντροφο και την αγάπη του. Και παράλληλα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής, για παράδειγμα ή πρέπει να αποδεχτεί την μοναξιά ή πρέπει να αφήσει ελεύθερο τον εαυτό του ελεύθερο να ξανά ερωτευτεί -μάλιστα λόγο ηλικίας μπορεί να μην έχει την δεύτερη επιλογή. Τι ακριβώς μας "ζητά" η ψυχιατρική; Να μην είμαστε θλιμμένη όταν χάνουμε ένα πολυαγαπημένο πρόσωπο; Αυτό θα ήταν εφικτό μόνο αν ακόμη και οι σχέσεις συντρόφου ζωής ήταν και αυτές απρόσωπες. Μόνο έτσι δεν θα ήμασταν θλιμμένοι όταν χάνουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο.

Το ίδιο πιστεύω και για το άγχος. Γιατί κάποιος να καταπολεμήσει το άγχος; Το άγχος είναι δυσφορία, κάποιος αγχωμένος έχει δυσφορία για κάτι στην ζωή του. Αν λοιπόν παίρνουμε ένα χαπάκι και απαλλασσόμαστε δια μαγιάς από το άγχος πως θα εστιάσουμε στο τι μας προκαλεί το άγχος ώστε έτσι απαλλαχτούμε από αυτό; Αν το μυαλό έχει κατασκευαστεί με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλεί άγχος μήπως είναι απόδειξη ότι το άγχος είναι φυσιολογικό αν όχι μια προστασία του ανθρώπου; Το άγχος είναι ένδειξη ότι κάτι σε φθείρει. Αν επιβάλουμε με φάρμακα στον εγκέφαλο να αγνοεί το άγχος μήπως έτσι θα φθειρόμαστε χωρίς να το καταλαβαίνουμε;

Η ψυχιατρική θέλει να εντάσσεται στις επιστήμες ιατρικής όποτε θα επιχειρήσω μια σχετική αναλογία. Ο σωματικός πόνος είναι ένα σήμα κινδύνου. Μπορεί να σπάσαμε ένα κόκκαλο, μπορεί να έχει κάποιο πρόβλημα η καρδία μας. Αν λοιπόν αφαιρέσουμε την αίσθηση του σωματικού πόνου πόσο παρανοϊκή και μη πρακτική θα ήταν η ζωή του ανθρώπου; Δεν θα ξέραμε πότε σπάσαμε κάποιο κόκκαλο, δεν θα ξέραμε αν το σώμα μας λειτουργεί εντάξει και εν τέλη δεν θα ξέραμε ποία είναι τα σωματικά μας όρια και πότε κοντεύουμε να πεθάνουμε από κούραση. Και λοιπόν αναρωτιέμαι λοιπόν, γιατί κάθε ψυχολογική δυσφορία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς να εντοπίζονται τα αίτια που την προκάλεσαν; Και ο σωματικός πόνος μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε δυσλειτουργία και ανικανότητα αλλά τα παυσίπονα είναι μια προσωρινή λύση.

Και έστω λοιπόν ότι το άγχος και η θλίψη πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το δέχομαι. Γιατί όχι όμως να μην αντιμετωπιστούν με έναν φίλο, με μια εκδρομή; Γιατί όταν πεθάνει η σύντροφος μου πρέπει να επισκεφτώ μετά από δυο εβδομάδες έναν ψυχίατρο να μου δώσει το χαπάκι μου; Τι πιο φυσιολογικό να ζητήσω από έναν φίλο μου να πάμε μια εκδρομούλα επειδή πέθανε η σύντροφος;

Τέλος θέλω να επισημάνω κάτι τελευταίο
@Panos__ ζητάς ο διάλογος να γίνει σε ακαδημαϊκή αισθητική. Θα ήθελα να σου επισημάνω ότι την Ιατρική ο κόσμος δεν την αποδέχτηκε επειδή μάθαμε ιατρική και όλα εκείνα πολύπλοκα μαθηματικά ή ότι άλλες πολύπλοκες γνώσεις προαπαιτεί. Κανένας δεν μπαίνει στον ακτινογράφο επειδή πρώτα ξέρει όλα εκείνα τα μαθηματικά κτλ που απαιτούνται για την κατασκευή του. Το ίδιο και ένας ψυχίατρος, αμφιβάλλω αν το 90% των ψυχιάτρων μπορούν να κατασκευάσουν μόνοι τους φάρμακα που χορηγούν στους ασθενής, ο φαρμακοποιός προφανώς όταν σας έπειθε για ένα φάρμακο δεν σας μίλαγε χημικά. Έτσι λοιπόν, μην περιμένεις ότι ο κόσμος θα αποδεχτεί το DSM-V επειδή έκανε τις κατάλληλες σπουδές.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 22:16, 02-03-12:

#92
Αρχική Δημοσίευση από fantasmenos
είναι συνομωσιολογία όταν υποστηρίζεις ότι η διαφορετική άποψη πηγάζει από αόρατες δυνάμεις που προσπαθούν να μας αποκρύψουν την αλήθεια σε ένα ελληνικό φόρουμ και μάλιστα όταν το θέμα έχει ανοίξει από τον ίδιο που κατηγορείς σαν διαδικτυόμπατσο.

Οπότε μέχρι να σέβεσαι την διαφορετική γνώμη (όσο εξοργιστική και αν σου είναι αυτή) μάλλον θα σε λένε συνομωσιολόγο
Να με συγχωρεί η χάρη σου, αλλά αυτή την 'άποψη' που λες, ως απάντηση στις αιτιάσεις μας, δεν την είδαμε -κι απ' ό,τι φαίνεται, ούτε και θα τη δούμε. Αντίθετα, το μόνο που είδαμε είναι κάποιος που δηλώνει ψυχολόγος και γι' αυτό -και μόνο γι' αυτό- απαξιώνει κάθε διαφορετική άποψη ως συνωμοσιολογική!
Ο πρώτος που χρησιμοποίησε τη λέξη αυτή μέσα σε αυτό το θέμα, ήταν ο Panos__

Ο Πάνος κατά δήλωσή του -αδυνατώ να κοιτάξω αν είναι ακόμα στο θέμα ή όχι- αρνείται να εμπλακεί σε αντιπαράθεση για την επιστήμη του. Δεν βλέπω τίποτα το επιστημονικό σε αυτή τη στάση. Όταν κανείς γνωρίζει καλά το αντικείμενό του, η λογική λέει πως δεν θα πρέπει να έχει πρόβλημα να μοιραστεί τις γνώσεις του μαζί μας, να μας διαφωτίσει και να μας βγάλει από την πλάνη μας με αδιάσειστα επιχειρήματα. Δυστυχώς δεν τα είδαμε αυτά σε κανένα σημείο της συζήτησης κι έτσι βγάζει ο καθένας, τα συμπεράσματά του.

Λυπάμαι μόνο που είδα άτομα που ξέρω ότι ανήκουν σε σχετικούς χώρους να τάσσονται με την άποψη που λέει πως οι φαρμακοβιομηχανίες είναι φίλοι μας... Δυστυχώς για όλους μας, τα φαινόμενα -αν μη τι άλλο- δείχνουν πως πρέπει να τις προσέχουμε και να τις έχουμε υπό στενή επιτήρηση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 02-03-12 στις 22:43. Αιτία: προσθήκη φράσης
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Panos__ (Πάνος)

Περιβόητο Μέλος

Το avatar του χρήστη Panos__
Ο Πάνος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ψυχολόγος και μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,048 μηνύματα.

O Panos__ is an avid observer of the human psyche έγραψε στις 22:54, 02-03-12:

#93
Μερικές επισημάνσεις.Αν προσέξετε από την αρχή του θέματος ζητάω τη γνώμη σας για την αναθεώρηση και το εγχειρίδιο,όποια και να είναι αυτή.Πέραν τούτου προτιμώ μια πιο προσεγμενη προσέγγιση από καλές πηγές σε ότι αφορά τουλάχιστον την ουσιαστική κριτική της αναθεώρησης.Δυστυχώς δε μπορώ να απαντάω σε όλα τα μεμονομένα ποστ αλλά προσπαθώ να κάνω τοποθέτηση εκεί που κρίνω ότι χρειάζεται για τη προαγωγή της Ψυχολογίας.Να αναφέρω ξανά οτι έχω μιλήσει για τη σχέση Ψυχολογίας/Ψυχιατρικής σε ότι αφορά την διασυνδετική διάσκεψη μεταξύ Ψυχολόγων και Ψυχιατρών στα πλαίσια της αναθεώρησης του DSM-5.Τέλος σε ότι αφορά τη θέση μου πάνω στη διαδικασία του αναθεωρημένου εγχειριδίου έχω ήδη αναφέρει ότι πιστεύω στην ορθότητα των διαδικασιών που τηρούνται αυτή τη στιγμή από την επιστημονική κοινότητα των ειδικών ψυχικής υγείας που έχει σα σκοπό το καλό των ασθενών και γενικότερα το καλό του ανθρώπου.Με λίγα λόγια έχω εμπιστοσύνη ότι το end game του 2013 θα μας δώσει ένα πολύτιμο εγχειρίδιο που στα χέρια ευσυνείδητων ειδικών μπορεί να βοηθήσει καταλυτικά τόσο τη Ψυχιατρική όσο και τη Κλινική Ψυχολογία σε ώφελος του γενικού πληθυσμού. Η λογική στην οποία κινούμε είναι αφενός η ενδυναμώση της πίστης του γενικού κοινού στους ειδικούς και αφετέρου η προαγωγή της Ψυχολογίας και σε δεύτερο βαθμό της Ψυχιατρικής μέσα από το διάλογο ,μόνο έτσι πιστεύω ότι μπορώ να συνεισφέρω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

iJohnnyCash (Panayotis Yannakas)

Founder

Το avatar του χρήστη iJohnnyCash
Ο Panayotis Yannakas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας . Έχει γράψει 16,004 μηνύματα.

O iJohnnyCash έγραψε στις 16:32, 03-03-12:

#94
Αρχική Δημοσίευση από Panos__
Με λίγα λόγια έχω εμπιστοσύνη ότι το end game του 2013 θα μας δώσει ένα πολύτιμο εγχειρίδιο που στα χέρια ευσυνείδητων ειδικών μπορεί να βοηθήσει καταλυτικά τόσο τη Ψυχιατρική όσο και τη Κλινική Ψυχολογία σε ώφελος του γενικού πληθυσμού.
Και με τους μη ευσυνείδητους τι κάνουμε;
Σε κοινή παρέα γνώρισα κάποιον που εγώ θα τον έλεγα οξύθυμο. Νευρίαζε με το "παραμικρό". Στους γονείς του δεν του άρεσε αυτό και από σχετικά, όποτε από νεαρά ηλικία είχε περάσει από διάφορους ψυχιάτρους και είχα μαζέψει κάπου 5-6 χαπάκια στην ρουτίνα του. Άλλα σε καθημερινή βάση, άλλα σε εβδομαδιαία. Ο τελευταίος τρελογιατρός τον έκανα βίαια να "ξεκόψει" από αυτές τις διαδικασίες. Ένα προσωπικό συναίσθημα όταν μου εξιστορούσε όλα αυτά είναι ότι ακούω μια ιστορία ενός χρήστη ηρωίνης. Ο λόγος που έσπασε η σχέση του με την ψυχιατρική ήταν επειδή στην τελευταία συνεδρία όταν ανέφερε ένα σκηνικό από την σχολή, σαν αυτά που συζητιούνται στις φοιτητικές καφετερίες, του κατέληξε στην σκέψη "ήθελα να χτυπήσω τον καθηγητή". Ο Ψυχίατρος αυτός, όταν τελείωσε την εξιστόρηση είχε ήδη έτοιμο μια συνταγή με το νέο του φάρμακο και την αύξηση της δοσολογίας σε αλλά δυο. Πότε δεν άγγιξε το χαρτάκι αυτό και πότε δεν ξανά πάτησε πότε σε τέτοιου είδους ειδικούς. Μάλιστα σταμάτησε σταδιακά και όλα τα χαπάκια, αν και ταλαιπωρήθηκε με αϋπνίες για περίπου 4μήνες -ακόμη και ο Great Chaos μίλησε για τον εθισμό των φαρμάκων σας. Μάλιστα λίγο μετά πήρε την μεγαλύτερη απόφαση στην ζωή του, να πάει στις ειδικές δυνάμεις. Είναι περισσότερο ευτυχισμένος από πότε.

Καταρχάς βλέπεις πόσο προσεχτικός είμαι, κρίνω μόνο τον τελευταίο του Ψυχίατρο, παρόλο που είναι πανεύκολο να βγουν περαιτέρω συμπεράσματα. Βλέπεις επίσης πως ένας κακός επαγγελματίας μπορεί να καταστρέψει όλες τις δικές σας αγαθές και φιλότιμες προσπάθειες σας έστω και σε επίπεδο ενός συμπεράσματα ενός μεμονωμένου ανθρώπου.

Καταρχάς θα ήταν πολύ χρήσιμο, αφού είσαι μέλος του Βρετανικού συλλόγου ψυχιάτρων, να μας μας παραθέσεις κάθε χρόνο πόσες διαγραφές ψυχιάτρων υπάρχουν έστω και στην Βρετανία, αν και σε προσωπικό επίπεδο θα με ενδιέφεραν και οι λόγοι. Φαντάζομαι ότι η αφαίρεση της άδειας ενός ψυχιάτρου είναι μια ιδιαίτερη γραφειοκρατία και ίσως να αφορούν κυρίως ποινικά αδικήματα (διαβάστε εδώ πόσες κατηγορίες για σεξουαλικές παρενοχλήσεις από θεραπευτές είναι καταγεγραμμένες. Αναφέρει ότι το 2001 σε μια Βρετανική έρευνα 1 στους 20 είχα παρενοχληθεί από τον θεραπευτή τους, μάλιστα δε όταν ήταν ανήλικοι). Σε πρώτη φάση νομίζω ότι θα είχε ενδιαφέρον να μας εξηγήσεις πότε και με ποίες προϋποθέσεις χάνει κάποιος την άδεια του. Σε ρωτάω λοιπόν, αφού είναι δύσκολο εν τέλη κάποιος θεραπευτής να χάσει την άδεια του, στο DSM-V μήπως θα έπρεπε να αυξήσετε τα όρια κάποιων ασαφών ασθενειών όπως το άγχος ή την θλίψη;

Μια τελευταία ερώτηση:
Έστω ότι είσαι Πατέρας και έστω ένας απρόσεκτος γείτονας σκοτώνει το με το αυτοκίνητο του το παιδί σου. Για πόσο καιρό πιστεύεις ότι θα είσαι θλιμμένος;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Πατρεύς
Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,714 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε στις 17:47, 03-03-12:

#95
[OFF-TOPIC] Μὲ συγχωρεῖτε γιὰ τὸ μήνυμα ἐκτὸς θέματος, ἀλλὰ ἔχω καημὸ νὰ δῶ τὴ λέξη «συνωμοσιολογία» σωστὰ γραμμένη! Πρῶτα εἶναι τὸ ὠμέγα καὶ μετὰ ἀκολουθεῖ τὸ ὄμικρον. ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ

(Τὸ γράφω ἔτσι γιὰ νὰ μείνῃ ) [/OFF-TOPIC]

[GRINIARIS MODE ON]Συνεχίστε τὴν ἐνδιαφέρουσα κουβέντα. Ἐγὼ ἐξέθεσα τὴν ἄποψή μου, ἀλλὰ φαίνεται δὲ θέλησε κάποιος νὰ τὴ σχολιάσῃ [/GRINIARIS MODE OFF]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 17:48, 03-03-12:

#96
οταν ο αδελφος μου εγινε 2 ετων...και αφου πλεον ειχαμε αντιληφθει οτι κατι τρεχει και το μωρο δεν μιλαει,απευθηνθηκαμε σε παιδιατρο ο οποιος μας μιλησε για πιθανοτητα αυτισμου,στα 3 του εγινε η διαγνωση απο νευροψυχιατρο,παιδιατρο,λογοθεραπευτη...μας ανακοινωσαν οτι το μωρο πασχει απο την αναπηρια που ονομαζεται αυτισμος κατα την οποια ο εγκεφαλος δεν αναπτυσεται,οξυγονωνεται,οπως σε ενα φυσιολογικο ατομο,με αποτελεσμα(γενικα) την δυσκολια στην επικοινωνια του παιδιου με τον περιγυρο του...
το παιδι τωρα ειναι 11 ετων και πηγαινει σε ειδικο σχολειο εκπαιδευσης αυτιστικων παιδιων,παρουσιαζει εντυπωσιακες ικανοτητες στα μαθηματικα στους υπολογιστες,αλλα και σε ολα τα υπολοιπα μαθηματα.
συνεχιζει να παρακολουθειται απο νευροψυχιατρο,ωστε να εχουμε εικονα της αναπτυξης του εγκεφαλου,παιδιατρο,και λογοθεραπευτη ωστε να μπορει να μιλησει πιο ευκολα.
προσφατα συμπεριλαβαμε σε αυτην την ομαδα και μια κλινικη ψυχολογο,ωστε να μπορεσουμε ολοι μαζι να τον βοηθησουμε να αναπτυχθει και στα υπολοιπα επιππεδα οπως ψυχικο,πνευματικο,ακομα και νοητικο,οσο γινεται,με την ψυχαναλυση,αλλα και μην παθει καταθλιψη(γιατι η αναπηρια του κατα ενα μεγαλο μερος το κρατα σε ενα ειδος "απομονωσης")
ολα αυτα συμβαινουν ΧΩΡΙΣ ΦΑΡΜΑΚΑ....και το παιδι παρουσιαζει εξαιρετικη προοδο,οσο ζουμε,δεν θα επιτρεψουμε τα φαρμακα εφοσον το παιδι δεν ειναι ουτε επιθετικο,ουτε παρουσιαζει αυτοκαταστροφικες τασεις.
τι συνεπειες λοιπον θα εχει αυτο το παιδι με το νεο εγχειριδιο;να πρεπει να παρει φαρμακα;;θα παιξουμε επιστημονικες σφαλιαρες (με τον νευροψυχιατρο)ο κλινικος ψυχολογος στην χωρα μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ρητα και κατηγορηματικα να συνταγογραφει.
φυσικα αναρωτιεμαι κατα ποσο βολευει και το κρατος να "χαπακωνει"τετοιου ειδους ασθενεις,απο το να προσφερει ειδικα σχολεια εκπαιδευσης οπως και δομες ψυχικης υγειας,στα πλαισια της "λιτοτητας"ή θα γινουν κ αυτα ιδιωτικα;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη Isiliel
H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,049 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε στις 18:59, 03-03-12:

#97
Αρχική Δημοσίευση από Πατρεύς
[OFF-TOPIC] Μὲ συγχωρεῖτε γιὰ τὸ μήνυμα ἐκτὸς θέματος, ἀλλὰ ἔχω καημὸ νὰ δῶ τὴ λέξη «συνωμοσιολογία» σωστὰ γραμμένη! Πρῶτα εἶναι τὸ ὠμέγα καὶ μετὰ ἀκολουθεῖ τὸ ὄμικρον. ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ
Ε δεν έχεις παράπονο, εγώ σωστά το έγραψα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 10:16, 05-03-12:

#98
Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
Διαβάζοντας το θέμα μου δημιουργήθηκαν μερικές σκέψεις. Το DSM-5 μεταξύ των άλλων μιλάει για την θλίψη και το άγχος. Από ότι κατάλαβα όχι μόνο θέλει να τις θεωρεί ασθένειες, εξάλλου το κάνει ήδη, αλλά θέλει να μειώσει παράλληλα τα όρια. Όλη μου κατακραυγή για την ψυχιατρική βασίζεται σε τέτοιου "είδους" "ασθένειες". Για εμένα είναι εντελώς διαφορετικό αν κάποιος βλέπει παραισθήσεις ή έχει τάσεις αυτοτραυματισμού ή αυτοκτονίας. Καταρχάς δόξα τον superman μου είναι εντελώς άγνωστες και ξένες σκέψεις όποτε προφανώς δεν μπορώ να εκφράσω άποψη.
Aκομα και ο freud διαχωριζει την μελαγχωλια απο τον θρηνο (δοκιμια μεταψυχολογιας λεγεται το σχετικο βιβλιο). Πολυ δε περισοτερο η συγχρωνη ψυχιατρικη.

βασικο διαγωνστικο κριτηριο μιας ψυχοπαθολογιας ειναι η υποκειμενικη αισθηση προβληματος.

Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
Και η ερώτηση μου είναι γιατί να μην θεωρούνται συμπτώματα για αλλαγή, ως προθάλαμος για κάτι το νέο; Ο άνθρωπος είναι και σύμβολο αλλαγής. Ο Ηράκλειτος περιέγραψε με ωραίο τρόπο αυτό, παρομοίωσε τον άνθρωπο ως ένα ποτάμι. Κάποιος σύζυγος χάνει την γυναίκα του, πιθανών να ήταν για κάποιες δεκαετίες μαζί και το πιο υγιές ήταν την σύζυγο να την αγαπούσε. Τι πιο λογικό να είναι θλιμμένος. Έχασε την γυναίκα του, την σύντροφο και την αγάπη του. Και παράλληλα πρέπει να αλλάξει τρόπο ζωής, για παράδειγμα ή πρέπει να αποδεχτεί την μοναξιά ή πρέπει να αφήσει ελεύθερο τον εαυτό του ελεύθερο να ξανά ερωτευτεί -μάλιστα λόγο ηλικίας μπορεί να μην έχει την δεύτερη επιλογή. Τι ακριβώς μας "ζητά" η ψυχιατρική; Να μην είμαστε θλιμμένη όταν χάνουμε ένα πολυαγαπημένο πρόσωπο; Αυτό θα ήταν εφικτό μόνο αν ακόμη και οι σχέσεις συντρόφου ζωής ήταν και αυτές απρόσωπες. Μόνο έτσι δεν θα ήμασταν θλιμμένοι όταν χάνουμε ένα αγαπημένο πρόσωπο.
Η θληψη μετα τον χαμο ενος αγαπημενου προσωπου ειναι απολυτως φυσιολογικη και για τους περισοτερους ανθρωπους ειναι μια διαδικασια επουλωσης (ΚΑΤΙ ΠΟΥ Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ). Αλλα οχι για ολους, πολλοι ανθρωποι δεν μπορουν να ξεφυγουν ποτε απο αυτο, για λογους βιολογικους και ψυχικους (ειναι αλληλενδετα αυτα τα πραγματα).

Αυτοι οι ανθρωποι χρειαζονται βοηθεια για να κανουν τις αλαγες και να σχηματισουν τις αμυνες που χρειαζονται για να πρωχορησουν. ΑΥΤΟ κανει η ψυχιατρικη. Τα φαρμακα ειναι απλα ενα εργαλειο και οχι πανακεια (οπως καθε ψυχιατρος θα σου πει). Πολλες φορες η καταθλιψη ειναι τοσο βαθεια που δεν αφηνει τον ανθρωπο να επεξεργαστει τα συναισθηματα και τα ερεθισματα γυρω του. Αυτος ο ανθρωπος που δεν εχει κουραγιο ουτε να σηκωθει απο το κρεβατι πως θα κανει αλαγες? Θα τον αφησουμε να λιωσει εκει?

Αλλωστε υπαρχουν μελετες που δειχνουν τις βιολογικες βασεις της καταθλιψης (ατροφικος ιπποκαμπος κτλ). Δεν ειναι απλα θεμα "ψυχικης δυναμης". Δεν μπορεις να πεις σε καποιον ανθρωπος που εχει καταθλιψη "ξεκολα ρε" και να φτιαξει.

Το ιδιο και με το αγχος. Το αγχος ειναι ενας μηχανισμος που δημιουργηθικε για να μας γλιτωνει απο λιονταρια. Εχει ΞΕΚΑΘΑΡΑ βιολογικες βασεις, αυξημενος παλμος, μετατροπες του μεταβολισμου των υδατανθρακων κτλ κτλ. Ομως το αγχος ειναι φτιαγμενο για μερικα λεπτα τη φορα οχι για χρονια συνεχεια. Ενας ανθρωπος που βρισκεται σε κατασταση αγχους ολη του τη ζωη θα ΠΑΙΘΑΝΕΙ, δεν αστειευωμαι, θα παιθανει πριν την ωρα του.

Η θεραπεια της καταθλιψης συνηστατε απο την ανακουφιση των εντονων συμπτωματων (αν χρειαζεται φαρμακολογικα) και την εκμαθηση του ασθενους σε τροπους υγειους αντιμετωπισης των στρεσογονων ερεθισματων.

Η θεραπαεια των αγχωδων διαταραχων αφορα την διαχειρηση των εντονων συματικων συμπτωματων του αγχους (αν χρειαζετα φαρμακολογικα) και μτα την εκμαθηση μεθοδων αντιμετοπισης των καταστασεων που προκαλουν το αγχος.

Το ενδιαφερων ειναι αυτη η γενικοτερη νοοτροπια οτι η ψυχιατρικη "θελει το κακο μας". Αυτος ειναι ο ελληνας ομως, κουτοπονηρος, ψευτοπεριφανος και τελικα ΒΛΑΚΑΣ.

Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
γιατί κάθε ψυχολογική δυσφορία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται χωρίς να εντοπίζονται τα αίτια που την προκάλεσαν;
εχμμμ...Αυτο ειναι ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΚΟΜΑΤΙ της ψυχοθεραπειας...?

(btw για πες μου τι προκαλει την καταθλιψη, ελα να σπασουμε πλακα, πες ποιο ειναι το αιτιο της διπολικης διαταραχης, ποιο της διαταραχης πανικου, ποιο της ιδεοψυχαναγκαστικης διαταραχης κτλ κτλ)

Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
Αν λοιπόν αφαιρέσουμε την αίσθηση του σωματικού πόνου πόσο παρανοϊκή και μη πρακτική θα ήταν η ζωή του ανθρώπου;
Σοβαρα?

Ποσα πολλα μαζεμενα λαθη που δεν χρειαζονται ιδιαιτερα τεχνικες γνωσεις για να βρεθουν μπορει να εχει ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΡΩΤΑΣΗ.

1) Υπαρχουν περιπτωσεις πονου που η αιτια ειναι αγνωστη (αν ποτε σε πιασει ημικρανια μην παρεις παυσιπονα, βρες το λογο που σε επιασε και φτιαχτον, μετα περνα μια απο τo οσλο να παρεις και το νομπελ σου)
2) Υπαρχουν περιπτωσεις πονου που η αιτια δεν ειναι δυνατων να θεραπευθει (σε παρακαλω να πας στον αγιο σαββα και να πεις σε ολους τους καρκινοπαθεις οτι ειναι χαζο να παιρνουν μορφινη, πρεπει ΑΠΛΑ να θεραπευσουν το καρκινο τους.)
3) Υπαρχουν περιπτωσεις πονου που η αποθεραπεια χρειαζεται χρονο (οταν σπασεις το ποδι σου η κανεις χειρουργιο μην παρεις παυσιπονα, εδω που τα λεμε μην παρεις καν αναισθητικα - οχι - πρεπει να περιμενεις το πονο να περασει)
4) Υπαρχουν περιπτωσεις πονου που ο ΙΔΙΟΣ Ο ΠΟΝΟΣ καθυστερη την θεραπεια (μετα το παραπανω σπασιμο μην κανεις τις εξαιρετικα επιπονες φυσιοθεραπειες που χρειαζονται ωστε να εισαι μακροπροθεσμα καλα. Η καντες αλλα αντεξε τον πονο γιατι εεεε...γιατι εισαι πεζοναυτης υποθετω...)

Τελος βρες μου ενα ψυχιατρικο φαρμακο που να μουδιαζει τελειως την αισθηση του ψυχικου πονου να παω να το πουλησω να βγαλω λεφτα γιατι ειναι πολυς κοσμος που τα αντικαταθλιπτικα δεν τον πιανουν καθολου.

Αρχική Δημοσίευση από iJohnnyCash
Γιατί όχι όμως να μην αντιμετωπιστούν με έναν φίλο, με μια εκδρομή; Γιατί όταν πεθάνει η σύντροφος μου πρέπει να επισκεφτώ μετά από δυο εβδομάδες έναν ψυχίατρο να μου δώσει το χαπάκι μου; Τι πιο φυσιολογικό να ζητήσω από έναν φίλο μου να πάμε μια εκδρομούλα επειδή πέθανε η σύντροφος;
ΛΟΛ!! Πως φαινεται ο ανθρωπος που ζει ακομα με τη μανα του...

Αν λυνοταν το προβλημα τοσο ευκολο αγορινα θα καναμε παρτυ.

Εχω χασει δικο μου ανθρωπο, πιστεψε με μια εκδρομη δεν κανει ΤΙΠΟΤΑ.

Ερωτηση: Τι κανεις αν χασεις τον ανθρωπο με τον οποιο πηγαινες τις εκδρομες?

Επισις πως φαινεται ο ανθρωπος που δεν εχει χρειαστει να δουλεψει πολυ ακομα, δεν εχει κανει ποτε ουσιαστικη σχεση και δεν εχει βγει στα παραεξω του κοσμου. Οταν εχεις το χρονο, την ανεση και τη πολυτελεια να φευγεις εκδρομουλες με φιλους ειναι γεγονος οτι η καταθλιψη αντιμετοπιζετε πιο ευκολα, σε πληροφωρω ομως πως μεγαλωνοντας θα διαπιστωσεις οτι ο κοινωνικος κυκλος μικραινει, ο χρονος για εκδρομες το ιδιο και αυτα που μενουν ειναι ο συντροφος και/η τα παιδια σου αντε και ΕΝΑΣ καλος φιλος. Να δουμε τοτε πως θα πας την εκδρομουλα.

ΕΛΕΟΣ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 05-03-12 στις 11:38. Αιτία: διορθωση παραθεσεων
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Το avatar του χρήστη epote
Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,484 μηνύματα.

O epote ) έγραψε στις 10:23, 05-03-12:

#99
Αρχική Δημοσίευση από νυχτολούλουδο
τι συνεπειες λοιπον θα εχει αυτο το παιδι με το νεο εγχειριδιο;να πρεπει να παρει φαρμακα;;θα παιξουμε επιστημονικες σφαλιαρες (με τον νευροψυχιατρο)ο κλινικος ψυχολογος στην χωρα μας ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ρητα και κατηγορηματικα να συνταγογραφει.
ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ[...]! ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΝΕΙ ΟΧΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΤΡΟΥ.
[...]

Αρχική Δημοσίευση από νυχτολούλουδο
μας ανακοινωσαν οτι το μωρο πασχει απο την αναπηρια που ονομαζεται αυτισμος κατα την οποια ο εγκεφαλος δεν αναπτυσεται,οξυγονωνεται,οπως σε ενα φυσιολογικο ατομο,με αποτελεσμα(γενικα) την δυσκολια στην επικοινωνια του παιδιου με τον περιγυρο του...
Oυτε καν εχεις κατσει ποτε να ασχοληθεις με την παθηση του ιδιου σου του αδελφου ε? [...]

O αυτισμος δεν εχει καμια σχεση με την οξυγονωση του εγγεφαλου, εχει σχεση με την διαταξη, την συνδεση και την οργανωση των νευρονων.

Αρχική Δημοσίευση από νυχτολούλουδο
και το παιδι παρουσιαζει εξαιρετικη προοδο,οσο ζουμε,δεν θα επιτρεψουμε τα φαρμακα εφοσον το παιδι δεν ειναι ουτε επιθετικο,ουτε παρουσιαζει αυτοκαταστροφικες τασεις.
Οχι μονο δεν εχεις ασχοληθει με την θεωρια της παθολογιας του αυτισμου αλλα ουτε καν με τις μεθοδους διαχειρησης του. Ειναι ο αδελφος σου...Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΣΟΥ! [...]

Δεν υπαρχουν φαρμακα για τον αυτισμο, οποτε τι φαρμακα να του δωσουν? Τα φαρμακα που δινουν στα αυτιστικα παιδια αφορουν μονο την διαχειριση των πολυ εντονων συμπτωματων που δεν αντιδρουν στα αναπτυξιακα μοντελα, τη δομημενη μαθηση, την συμπεριφορικη εκμαθηση κτλ κτλ.

Εν πασι περιπτωσι, αν ποτε αρχισει και κανει επαναλαμβανομενες συμπεριφορες στα ορια της επιλιπτικης κρισης μην του δωσεις αντιεπιλιπτικο αστο να κοπανιεται το κακομοιρο ουρλιαζοντας ενω του λες τραγουδακια για να του περασει.

[...]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 05-03-12 στις 13:56. Αιτία: αφαιρεση προβλητικου περιεχομενου και διορθωση παραθεσεων
-1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

νυχτολούλουδο

Δραστήριο Μέλος

Το avatar του χρήστη νυχτολούλουδο
Ο νυχτολούλουδο αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ίσθμια (Κόρινθος). Έχει γράψει 425 μηνύματα.

O νυχτολούλουδο ευτυχως ανθρωποι υπαρχουν!!! έγραψε στις 12:43, 05-03-12:

#100
Αρχική Δημοσίευση από epote
Aκομα και ο freud διαχωριζει την μελαγχωλια απο τον θρηνο (δοκιμια μεταψυχολογιας λεγεται το σχετικο βιβλιο). Πολυ δε περισοτερο η συγχρωνη ψυχιατρικη.
δηλαδη εσυ εχεις γνωρισει πολλους που με τα ψυχοφαρμακα καταφεραν να αποκτησουν ψυχικα εφοδια και αμυνες;;;γιατι εγω δεν ξερω κανεναν...γνωριζω μονο αυτους που μπηκαν στην διαδικασια της ψυχοθεραπειας και καταφεραν να αποκτησουν αυτα που χρειαζονται...αντιθετα γνωριζω πολλους που παιρνουν τα ψυχοφαρμακα ως κατασταλταλτικα...για να μην πεσουν απο κανα μπαλκονι κλπ...ή για να τους δινουν την ψευδαισθηση της ευφοριας...αλλα αμα παψει η δραση τους,κλαφτα χαραλαμπε...ξαναγυριζουν στο ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΤΙΠΟΤΑ... κ φτου κ απο την αρχη...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε πάνω από 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Mercury : 05-03-12 στις 12:51. Αιτία: προσθηκη spoiler tag στην παραθεση
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Stickerbush

Μοιραστείτε το

...με ένα φίλο

...με πολλούς φίλους