Άλλα μηνύματα του μέλους pop corn σε αυτό το thread

pop corn

New member

Η pop corn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,093 μηνύματα.
προσθέτω επίσης :



αρχηγοί της φυλής των Σιου
( 1908 )

by Edward S. Curtis
 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

pop corn

New member

Η pop corn αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,093 μηνύματα.
Θα ξεθάψω το θρεντ από τα άδυτα της φωτογραφικής κατηγορίας και θα το φέρω ξανά στην επιφάνεια παρουσιάζοντας έναν σύγχρονο αγαπημένο φωτογράφο με πολύ ιδιαίτερη δουλειά.

Alexey Titarenko
(έλα και μια στο πρωτότυπο: Алексей Титаренко)


Ο τυπάς είναι Ρώσος, γεννημένος στο Λένινγκραντ -ή Αγία Πετρούπολη όπως λέγεται την σήμερον ημέρα- το 1962.
Ίσως τον έχετε ακουστά και σαν [FONT=&quot]«[/FONT]φωτογράφο των σκιών[FONT=&quot]»[/FONT], ένα χαρακτηρισμό που του αποδώθηκε τονίζοντας το πλέον αναγνωρίσιμο και βασικό στοιχείο του φωτογραφικού έργου του που το κατέστησε ξεχωριστό ανάμεσα στα έργα της φωτογραφίας παγκοσμίως.

Οι κινούμενες σκιές των ανθρώπων που στοιχειώνουν τις φωτογραφίες του Titarenko προέρχονται κατά κύριο λόγο από την γενέτειρα πόλη του, την Αγία Πετρούπολη η οποία αποτέλεσε για συνεχόμενα χρόνια το κεντρικό θέμα στην φωτογραφία του. Τούτο το γεγονός δεν είχε να κάνει μόνο με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της πόλης του αλλά, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, εξίσου και με τις παιδικές και νεανικές αναμνήσεις που διατήρησε απ' αυτήν. Απαθανάτησε με το φακό του την ατμόσφαιρα και την ανθρώπινη παρουσία της πόλης σε 4 φωτογραφικές συλλογές επιχειρώντας παράλληλα μία προσπάθεια καταγραφής της εικόνας της στο πέρασμα του χρόνου.

Από αυτές, η πιο δημοφιλής αλλά και αυτή που τον έκανε ευρύτερα γνωστό είναι η συλλογή City of Shadows (1992-1994) στην οποία απέδωσε αριστουργηματικά την ζωή και τις συνθήκες της πόλης μετά την πτώση του σοβιετικού καθεστώτος. Στις φωτογραφίες του βρίσκεται αποτυπωμένη μια πραγματική [FONT=&quot]«[/FONT]πόλη των σκιών[FONT=&quot]»[/FONT] πλημμυρισμένη από ανθρώπους-φαντάσματα να συνωστίζονται σε σταθμούς, σε λεωφορεία, σε σκάλες. Όπως είπε ο ίδιος ο Titarenko για τη δουλειά του:
[FONT=&quot]«[/FONT]Είναι μια ρεαλιστική αποτύπωση της καθημερινότητας που επικρατούσε τότε...μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Οι άνθρωποι ξαφνικά άλλαξαν, ξαφνικά μετατράπηκαν σε σκιές οι οποίες σέρνονταν από δω κι από κει. Έβλεπα γυναίκες με μάτια γεμάτα απόγνωση, έβλεπα ανθρώπους απελπισμένους...μπερδεμένους...στα όρια της τρέλας και της απόγνωσης. Έβλεπα ανθρώπους τόσο άσχημα ντυμένους να χρησιμοποιούν όσες δυνάμεις τους είχαν απομείνει για να κατορθώσουν να βρουν λίγη τροφή για τους ίδιους και για την οικογένειά τους. Οι περισσότεροι έμοιαζαν με σκιές του παλιού τους εαυτού. Νομίζω ότι κάτι τέτοιο είχε να συμβεί από την εποχή του 2ου παγκόσμιου πολέμου[FONT=&quot]».[/FONT]

Μερικές αντιπροσωπευτικές φώτοζ από το City of Shadows :






Παρουσίασε στη συνέχεια άλλες 2 συλλογές με φωτογραφίες από την Αγία Πετρούπολη, τις Black and White Magic of St. Petersburg (1995-1997) και Time standing still (1998-2000). Διέτρεξε ξανά την αγαπημένη του πόλη αναζητώντας διαφορετικές οπτικές για να την προσεγγίσει και δημιούργησε μία σειρά φωτογραφιών σε διαφορετικές στιγμές της, άλλες χειμώνα και άλλες καλοκαίρι, άλλες την αυγή και άλλες τη δύση.

Την ίδια ατμόσφαιρα της γενέτειράς του την βρήκε αργότερα, όπως υποστήριξε, όταν επισκέφτηκε για πρώτη φορά την Αβάνα το 2003. Ο ίδιος είπε :
[FONT=&quot]«[/FONT]My interest to take pictures in Havana was inspired by the underlying similarities between Havana and St. Petersburg. At one time both were grand; and then, both went through the same process of decay due to the revolution and the communist regime/dictatorship that followed.
Both cities are unique and beautiful. Water has played a primordial role in their history. For both, their reason for existence belongs to the past and both are like an aristocratic person whose pride and beauty were violated and humiliated by the communist regime (but let's add metaphorically that she nevertheless persists in opposing human savagery with incredible vitality, humanism and a magical ability to transform ugliness into a treasure)
[FONT=&quot]». [/FONT]

Τα φωτογραφικά ταξίδια του στην Αβάνα αποτυπώνονται στη συλλογή Havana Series (2003-2006). Αντιπροσωπευτικές φώτοζ:







Σε όλο το έργο του υπάρχει πάντα παρούσα η αναφορά στον χρόνο. Σαν διάρκεια και σαν συνώνυμο μιας εποχής. Ένα ταξίδι στο χρόνο, η ιστορία μιας πόλης μέσα από το πέρασμά του. Ίσως αυτός το θέτει καλύτερα: [FONT=&quot]«[/FONT]στη δουλειά μου προσπαθώ να εισάγω μία τρίτη διάσταση, αυτή του χρόνου, που προσθέτει κάτι από ευταξία, συνέχεια, αφήγηση...Προσπαθώ να μετατοπίσω το χρόνο σε μια γλώσσα καθαρά οπτική[FONT=&quot]». [/FONT]

Αυτά. Για να μην κουράζω άλλο με το μπλαμπλα μπορείτε να βρείτε περισσότερο υλικό, βιογραφικό και το σύνολο της φωτογραφικής δουλειάς του Alexey Titarenko στην ιστοσελίδα του.

------------------------------------------
Ας μου επιτραπεί μία διαφορετική προσέγγιση σε κάποιες φωτογραφίες που με οδηγούν συνειρμικά στην σκέψη του προσωρινού της ανθρώπινης ύπαρξης. Οι θολές κινούμενες ανθρώπινες μορφές θα μπορούσαν δηλαδή να εκφράζουν την προσωρινότητα τους, την διαρκή κίνηση τους προς το τέλος εν αντιθέσει με τα στατικά τοπία που τις περιβάλλουν, σταθερά να δηλώνουν την μεγαλύτερη αντοχή τους στον χρόνο. Ομολογώ πως αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα όταν ήρθα για πρώτη φορά σε επαφή με τις φωτογραφίες του Titarenko και προτού μάθω περισσότερα για το έργο του. Ενδεχομένως να συμμερίζονται κι άλλοι αυτή την άποψη. Αυτή η αντίθεση είναι θα έλεγα πιο έντονη σε φωτογραφίες όπως αυτές :







 

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
Top