×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,352 μέλη και 2,453,748 μηνύματα σε 77,729 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 570 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Το CD που ακούσατε σήμερα (δισκοκριτικές)

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,776 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 14:13, 09-12-18:

#361
Distant Dreams-It All Starts From Pieces

Είναι πολύ δύσκολα τα instrumental albums καθώς δεν έχεις την ευχέρεια φωνητικών μελωδιών ή στίχων και η μουσική στέκεται γυμνή απέναντι στον ακροατή. Πολλές φορές τέτοιου είδους δουλειές εστιάζουν πολύ στην δημιουργία ατμόσφαιρας και χάνουν σε δυναμική ή ξεφεύγουν σε progressive μονοπάτια και γίνονται βαρετά.Αυτό δεν είναι ένα τέτοιο album. Καταφέρνει σε αυτό το δίσκο για μένα να ισορροπήσει όλα τα στοιχεία που μπορούν να κάνουν έναν instrumental δίσκο εξαιρετικό. Δυνατές rhythm κιθάρες που δίνουν νεύρο,μελωδικά κιθαριστικά περάσματα που δημιουργούν ονειρικές ατμόσφαιρες,leads που στα αυτιά μου ακούγονται να είναι έντονα επηρεασμένα από μελωδικές death μπάντες της σκανδιναβικής σκηνής και αξιοθαύμαστη συνοχή μεταξύ των διαφορετικών section των κομματιών που προσφέρει ολοκληρωμένα τραγούδια και όχι απλά ορισμένα parts που ακούγονται όμορφα. Μόλις τελειώνει το album θέλεις να ακούσεις ξανά όλο το δίσκο για να συνειδητοποιήσεις τι άκουσες και να δεις τι ίσως έχασες στη πρώτη ακρόαση.
bandcamp
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

NastStorm (Αναστασία)

Δραστήριο Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 17 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 204 μηνύματα.

H NastStorm it's time to choose side now έγραψε: στις 14:34, 09-12-18:

#362
Αρχική Δημοσίευση από Physiognomist
Distant Dreams-It All Starts From Pieces

Είναι πολύ δύσκολα τα instrumental albums καθώς δεν έχεις την ευχέρεια φωνητικών μελωδιών ή στίχων και η μουσική στέκεται γυμνή απέναντι στον ακροατή. Πολλές φορές τέτοιου είδους δουλειές εστιάζουν πολύ στην δημιουργία ατμόσφαιρας και χάνουν σε δυναμική ή ξεφεύγουν σε progressive μονοπάτια και γίνονται βαρετά.Αυτό δεν είναι ένα τέτοιο album. Καταφέρνει σε αυτό το δίσκο για μένα να ισορροπήσει όλα τα στοιχεία που μπορούν να κάνουν έναν instrumental δίσκο εξαιρετικό. Δυνατές rhythm κιθάρες που δίνουν νεύρο,μελωδικά κιθαριστικά περάσματα που δημιουργούν ονειρικές ατμόσφαιρες,leads που στα αυτιά μου ακούγονται να είναι έντονα επηρεασμένα από μελωδικές death μπάντες της σκανδιναβικής σκηνής και αξιοθαύμαστη συνοχή μεταξύ των διαφορετικών section των κομματιών που προσφέρει ολοκληρωμένα τραγούδια και όχι απλά ορισμένα parts που ακούγονται όμορφα. Μόλις τελειώνει το album θέλεις να ακούσεις ξανά όλο το δίσκο για να συνειδητοποιήσεις τι άκουσες και να δεις τι ίσως έχασες στη πρώτη ακρόαση.
bandcamp

το συγκεκριμενο αλμπουμ το ακουσα πριν κατι μερες! Δεν ειναι να το ακους για pleasure αλλα για background music ειναι υπεροχο! Ειδικα αν εχεις ασκησεις αλγεβρας να λυσεις δημιουργει μια ευχαριστη ατμοσφαιρα
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,776 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 14:47, 09-12-18:

#363
Αρχική Δημοσίευση από NastStorm
το συγκεκριμενο αλμπουμ το ακουσα πριν κατι μερες! Δεν ειναι να το ακους για pleasure αλλα για background music ειναι υπεροχο! Ειδικα αν εχεις ασκησεις αλγεβρας να λυσεις δημιουργει μια ευχαριστη ατμοσφαιρα
Δε το νομίζω. Για background music θέλεις κάτι που να μην σε τραβάει τόσο.Το συγκεκριμένο album σε κάνει να αφήνεις τις ασκήσεις άλγεβρας στην άκρη για να συγκεντρωθείς στη μουσική...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

NastStorm (Αναστασία)

Δραστήριο Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 17 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 204 μηνύματα.

H NastStorm it's time to choose side now έγραψε: στις 14:54, 09-12-18:

#364
Αρχική Δημοσίευση από Physiognomist
Δε το νομίζω. Για background music θέλεις κάτι που να μην σε τραβάει τόσο.Το συγκεκριμένο album σε κάνει να αφήνεις τις ασκήσεις άλγεβρας στην άκρη για να συγκεντρωθείς στη μουσική...

εμενα με εκανε να θελω να λυσω περισσοτερες ασκησεις! Αν σκεφτεις οτι διαβαζω ιστορια ακουγοντας Sabaton και κοιμαμαι με Insomnium και Amorphis αυτο το αλμπουμ ηταν ωραιο και ηρεμο για να λυσω μερικες ασκησεις
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,776 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 22:06, 01-02-19:

#365
Bring Me The Horizon-amo

Ξανάκουσα και γω λοιπόν το πολυαναμενόμενο δίσκο τους για να γράψω κάνα review.Καταρχάς δε καταλαβαίνω γιατί γκρινιάζει τόσος κόσμος για το ότι είναι pop.Λες και το κατά τα άλλα καλογραμμένο και κολλητικό That's the Spirit ήταν κάνα σκληρό album και πέσαμε από τα σύννεφα.Για μένα το θέμα ήταν από την αρχή αν θα μπορούσαν να βγάλουν ωραία κομμάτια κατά την υποκειμενική κρίση του καθενός βέβαια. Να δοκιμάσω ένα track by track για την αλλαγή

I apologise if you feel something:Intro,τίποτα το ιδιαίτερο.Θέτει το στίγμα του δίσκου κάτι που δε έκαναν καθόλου τα δύο πρώτα singles..
(with Siri voice)Mantra:Πρώτο σινγκλ αν θυμάμαι καλά.Το ρεφραιν δε μου άρεσε καθόλου,κάπως μου καθόταν από την αρχή και κρίμα γιατί τα κοψίματα μετά τη ρομποτική φωνή γαμάνε όπως και τα verses.Ειδικά στο δεύτερο verse με τα effects που φτιάχνουν την ατμόσφαιρα της αίρεσης που θέλει να αρχίσει ο Sykes.Next
nihilist blues:Ομολογώ στην αρχή ήμουν σε φάση τι ναι αυτό που ακούω.Με τη 2η/3η ακρόαση όμως κόλλησα.Μου φέρνει πολύ σε cult trance/electronic ατμόσφαιρα των 90s.Ωραία μελωδία και στίχοι,το ανεβάζει και η Grimes το κομμάτι.Σίγουρα στα + του album.
in the dark:Πρώτο κομμάτι που γούσταρα από τη πρώτη στιγμή.Θα μπορούσε να ναι bonus track στο Thats the Spirit αν και πιο upbeat και ηλεκτρονικό.Cool
wonderfull life:Αν παίζαμε κύκλωσε το διαφορετικό στο αλμπουμ,το διαφορετικό θα ταν αυτό το κομμάτι.Καμία σχέση με τον υπόλοιπο δίσκο.Κιθάρες(!),raw παραγωγή,γραμμένο αρχικά για τους Limp Bizkit(!!).Iδανικό αν είχαν πάει σε αυτή τη κατεύθυνση.Well...
ouch:Filler,πίσω στα μπλιμπλίκια,στιχουργική αναφορά στο follow you,next.
Medicine:Ούτε αυτό μου έκατσε καλα.Δε ξέρω,η πολύ χαρούμενη μελωδία?Skip
sugar honey ice and tea:Filler as fuck.Skip
why you gotta kick me when i'm down:Δεύτερο κομμάτι που ένιωσα με την πρώτη ακρόαση.RnB,clubιστικο,ρέει γαμάτα,εθιστικό. Το αγαπημένο μου κομμάτι εκτός του wonderful life.
fresh bruises:Στην αισθητική του nihilist blues.Electronic ''instrumental''
mother tongue:Χωρίς πολλά πολλά.Σκατά(try to catch up with the terminology μαδαφακα)
heavy metal: Diss track στους φανς που θέλουν heavy μουσική. Μένει το πιασάρικο ρεφραιν λόγω στίχων,μέτριο
i dont know that to say: Βιολιά,ακουστικές κιθάρες,αρκετά διαφορετικό κομμάτι.Καλός ο πειραματισμός,αδιάφορο το αποτέλεσμα

click
click2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,776 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 19:06, 15-05-19:

#366
Stone Sour-Audio Secrecy

Φακ,το track by track φαίνεται πραγματικά άσχημο.Ξανάκουγα χθες το Audio Secrecy γιατί ήμουν στο mood για μπαλάντες και σκέφτομουν πως είναι ένα πραγματικά καλό γαμημένο album. Ο frontman αρκετά χρόνια μετά από την κυκλοφορία του δίσκου ανέφερε πως είναι το μοναδικό στραβοπάτημα(σε πολύ ελεύθερη απόδοση) της καριέρας του αλλά για κανένα λόγο.Τα πιο heavy κομμάτια(Mission Statement,Digital,The Bitter End,Unfinished) είναι δυνατά κομμάτια αλλά και παράλληλα με φοβερά poppy refrains.Ειδικά στο Unfinished φαίνεται όλο το συνθετικό ταλέντο της μπάντας για ανάλαφρα heavy κομμάτια.Τα κομμάτια που βρίσκονται κάπου στη μέση όπως το Say you will haunt me και το Let's be honest(και bonus tracks όπως το Anna) γεφυρώνουν την απόσταση των προηγούμενων τραγουδιών από τα αργά κομμάτια του υπόλοιπου δίσκου.
Και φτάνουμε στο ζουμί..The ballads.Το Dying είναι πανέμορφο με lead κιθαριστικά parts που το ανεβάζουν,το Hesitate λόγω στίχων πάει πολύ περισσότερο προς τη lovey dovey κατεύθυνση απ'όσο αντέχω και το Miracles πρακτικά είναι καψουροτράγουδο και το λέω γράφω αυτό με την καλύτερη δυνατή έννοια.Στα Pieces και Imperfect(ειδικά το δεύτερο) φαίνεται ξεκάθαρα γιατί ο Taylor πρέπει να γράψει έναν προσωπικό δίσκο με παραδοσιακά acoustics διαφορετικά από σκοτεινές ατμοσφαιρικές μπαλάντες τύπου Snuff.Ο δίσκος κλείνει με το Threadbare που είναι το πιο σκοτεινό κομμάτι και ίσως το peak του.The feels..

Δεν είναι το καλύτερο του συγκροτήματος,ούτε όμως το χειρότερο(hello Hydrograd).Διαφορετικό,ακόμα φρέσκο μετά από 9(!) χρόνια που κυκλοφόρησε,ροκ για όσους δεν ακούν ροκ.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Physiognomist : 15-05-19 στις 19:09.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Nelliel

Περιβόητο Μέλος

H Nelliel αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μελισσοκόμος και μας γράφει απο Μελίσσια (Αττική). Έχει γράψει 956 μηνύματα.

H Nelliel έγραψε: στις 09:29, 17-05-19:

#367
Rammstein - Rammstein

10/10. To καλυτερο κατα την γνωμη μου μεχρι στιγμης.

Το puppe ανατριχιαστικο, ειδικα αν μιλατε γερμανικα. Η φωνη του Till απιστευτη μετα το 2:02. Νιωθεις ενα ριγος. Ουσιαστικα περιγραφει ενα παιδι στο οποιο η πορνη αδερφη του δολοφονειται στο διπλανο δωματιο και το παιδι αντιδρα με το να αποκεφαλιζει την κουκλα που του εχει δωσει για να καθεται ησυχο. Η φωνη του Till αλλαζει στο σημειο που γινεται ο φονος και αποκεφαλιζει την κουκλα. Εχει πολλα στοιχεια απο death metal. Εμεινα αναυδη οταν το ακουσα πρωτη φορα. Δεν πιστευω οτι ειναι εφικτο να το τραγουδαει συνεχεια σε συναυλιες, θα διαλυσει τις φωνητικες χορδες του.

Το αλμπουμ φαινεται να εχει στοιχεια απο καθε αλμπουμ που εχουν κανει release μεχρι τωρα. Ειναι κατι διαφορετικο, ξεχωριστο, θα ελεγα. Μετα απο 10 χρονια απο το τελευταιο τους αλμπουμ, σιγουρα εχουν ξεπερασει τον εαυτο τους με αυτο το αλμπουμ.

Το αγαπημενο μου κομματι ειναι το zeig dich. Εχει στοιχεια απο symphonic metal και μου θυμιζει αρκετα epica. Το auslaender επισης καταπληκτικο και θελεις να το τραγουδας ολη την ωρα.

Η μοναδικη μπαλλαντα στο νεο αλμπουμ τους ειναι το diamant. Ειναι ισως στο μονο κομματι που δεν καταφεραν να ξεπερασουν τον εαυτο τους και το ohne dich, το οποιο για εμενα παραμενει η καλυτερη μπαλλαντα τους.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 1 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια