×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,969 μέλη και 2,478,472 μηνύματα σε 78,940 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 554 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Σχολικός εκφοβισμός και τρόποι αντιμετώπισης

fayluv

Νεοφερμένος

H fayluv αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H fayluv lady gaga έγραψε: στις 09:53, 09-07-16:

#1
Η κόρη μου ειναι 6 ετών και καποια παιδιά την πειράζουν στο σχολείο
χωρις βεβαια η ίδια να μου λεει κατι. Νομιζω ότι το κρύβει γιατι φοβάται.
Εχω προσπαθησει να μιλησω στην ίδια, αλλά έχω απευθυνθει και στους
δασκαλους της.
Παρολα αυτά δεν νομίζω ότι εως τωρα εχω καταφερει κατι ουσιαστικο
αφου παροτι εχω προσπαθησει να κανω το παιδι να μου πει την αληθεια
δεν τα εχω καταφερει. Οι δασκαλοι παλι δεν εχουν δει κατι συγκεκριμενο

Σκεφτομαι να δοκιμασω καποιο παιδοψυχολογο
μηπως την βοηθησει
Εχει καποιος γονιός δοκιμάσει την παιγνιοθεραπεια?
Η γνωρίζει κάποιο καλό παιδοψυχολόγο που μπορώ να επισκεφτώ?
Επίσης έχει κανεις εμπειρια απο την Καπατου?
http://www.akappatou.gr/

Ευχαριστώ
Σημείωμα συντονιστή: Απαντήσεις που αφορούν κριτική σε ιατρούς ,μόνο σε προσωπικά μηνύματα.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Πουπουλίνα : 09-07-16 στις 18:50. Αιτία: Προσαρμγή στους όρους χρήσης
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Padme (xanax party)

Δραστήριο Μέλος

H xanax party αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 340 μηνύματα.

H Padme έγραψε: στις 11:49, 09-07-16:

#2
Δεν είμαι γονιός ούτε ψυχολόγος αλλά πιστεύω ότι αυτή η ηλικία είναι καθοριστική για κάθε παιδί. Αν όντως συμβαίνει κάτι τέτοιο (πως το κατάλαβες χωρίς να στο πει?) έχεις ευθύνη και εσύ και οι δάσκαλοί της, που προφανώς κάνουν κάτι λάθος γιατί η δουλειά τους δεν είναι να μαθαίνουν σε 6χρονα την προπαίδεια ή ορθογραφία. Προσπάθησε να ενθαρρύνεις την κόρη σου να πει "ονόματα" έπειτα πας στο γραφείο δασκάλων/διευθυντών και απαιτείς να έρθουν οι υπόλοιποι γονείς. Στο σχολικό εκφοβισμό δεν φταίει το θύμα, οπότε μην κάνεις το λάθος να της συμπεριφερθείς σαν αυτή να έχει το πρόβλημα. Αν πιστεύεις ότι δυσκολεύεται να κάνει φίλους ίσως αυτή η παιγνιοθεραπεία να βοηθήσει ακόμα καλύτερα διαλέγεις ένα ομαδικό άθλημα (μπασκετ ποδόσφαιρο βόλει πόλο)
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

fayluv

Νεοφερμένος

H fayluv αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H fayluv lady gaga έγραψε: στις 01:09, 10-07-16:

#3
Οταν την παίρνω από το σχολείο καμιά φορά έχω πετύχει περίεργες στιγμές
Δηλάδη σαν να την πειραζουν αλλά μόλις με δουν από μακρυα σταματάνε.
Επίσης βλεπω ότι το παιδί δεν θέλει να παει σχολείο . Ομως αν δεν μιλήσει
δεν μπορω να βοηθησω ουσιαστικα. Πχ να παω και να πω στο διευθυντη τα
ταδε παδια εχουν ασχημη συμπεριφορα,ή να επικοινωνησω με τους γονεις τους.
Δεν πιστευω οτι το παιδι μου εχει πρόβλημα οπότε δεν της φέρομαι σαν να έχει πρόβλημα
η ίδια. Όμως ο σχολικός εκφοβισμός πολλές φορές δημιουργεί πρόβλημα
στο παιδι που τον δέχεται. Αυτη την στιγμη το ερευνω και προσπαθω να βρω τι συμβαινει.
Η παιγνιοθεραπεια μου φαινεται κι εμενα πιο ανωδυνος τροπος γιατι σκέφτομαι οτι
στον κλασσικο ψυχολογο το παιδι μπορει να τρομαξει
Για το ομαδικο αθλημα ακουγεται επισης καλή ιδέα.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη fayluv : 10-07-16 στις 01:28.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

aye

Διάσημο Μέλος

H aye αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 602 μηνύματα.

H aye snowblind έγραψε: στις 01:25, 10-07-16:

#4
Σου έχει παραδεχτεί πως όντως κάτι συμβαίνει ή αποφεύγει τελείως την συζήτηση; Πρέπει να την πλησιάσεις με κάποιο τρόπο και να δεις τι τρέχει, μην το αφήσεις έτσι. Καλή ιδέα η παιγνιοθεραπεία. Σε μια κανονική συνεδρία πιστεύω δύσκολα θα ανοιγόταν αφού δεν μιλάει ούτε σε σένα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

fayluv

Νεοφερμένος

H fayluv αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H fayluv lady gaga έγραψε: στις 01:34, 10-07-16:

#5
Eπισης αν καποιος εχει προηγουμενη εμπειρια από την Καπαττου να μου στειλει μηνυμα
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

fayluv

Νεοφερμένος

H fayluv αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 7 μηνύματα.

H fayluv lady gaga έγραψε: στις 01:42, 10-07-16:

#6
Αye Αποφεύγει την συζήτηση kαι φαίνεται οτι δεν θελει να μιλήσει. Λεει οτι δεν την πειραζει κανεις.
Δεν προκειται να το αφησω ετσι. Κι εγω το ίδιο πιστευω. Η παιγνιοθεραπεια δίνει την αίσθηση
ότι πας σε ενα playroom . ΓΙα τον κανονικο ψυχιατρο θα ηταν δύσκολο να της το εξηγησω
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

vassilis498

Επιφανές Μέλος

Ο vassilis498 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 5,857 μηνύματα.

O vassilis498 έγραψε: στις 03:56, 10-07-16:

#7
Αν όντως θες να βοηθήσεις το παιδί σου μη πας να κυνηγήσεις κανέναν γιατί πρώτον δε θα σου λύσει τιποτα δεύτερον όπως δε φταίει το 6χρονο παιδί σου έτσι δε φταίνε και οι συμμαθητές του που το πειράζουν.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν έχουν συνείδηση δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το καλό απ' το κακό ή το ευγενικό απ' το αγενές δρουν τελείως αυθορμητα αν δουν και αστέιο ή κάτι διαφορετικό θα το κοροϊδέψουν γιατί αυτη θα είναι η πρώτη τους αντίδραση.

Εσύ ξέρεις το παιδί σου καλύτερα από μας βρες τι μπορεί να τη κάνει να νιώθει άσχημα το πάχος της, κάποια σωματική ιδιομορφία, κάποια δυσλειτουργία στην ομιλία οτιδήποτε. Αν δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά τότε είναι θέμα αυτοπεποίθησης και πρέπει να βελτιώσεις την επικοινωνία που έχεις με το παιδί σου όχι υπερβολικά μαλώματα, εννοείται όχι ξυλιές, να βρίσκεις τρόπους να την ανταμείβεις για ενέργιές της ώστε να μπορεί να χτίσει σιγά σιγά ένα δυνατό χαρακτήρα να νιώθει πιο σίγουρη για τον εαυτό της και να λύνει όσο γίνετια τα προβλήματά της. Αν αυτά δεν έχουν λυθεί μέχρι την εφηβεία θα έχεις θέμα.

πάντως πιστεύω γενικά πως δε μπορείς να πέσεις έξω με μια επίσκεψη σε ένα παιδοψυχολόγο όπως και να χει
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,547 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε: στις 12:31, 10-07-16:

#8
Δεν μπορώ να καταλάβω τους δασκάλους και πως δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται μέσα στην τάξη. Υπήρξα και εγώ μαθητής και θυμάμαι τι έκαναν οι συμμαθητές μου μέσα στην τάξη και στο δημοτικό αλλά περισσότερο στο γυμνάσιο και οι δάσκαλοι, σόρρυ κιόλας για τους μελλοντικούς δασκάλους, έκαναν σαν καθυστερημένοι και σαν να μην τους νοιάζει. Αν ειναι να σπουδάσεις δάσκαλος/καθηγητής πρέπει εκτός από το γεγονός ότι έπιασες τα μόρια για αυτή τη σχολή, να αγαπάς actually την δουλειά αλλά παράλληλα να είσαι διατεθειμένος να διαπαιδαγωγήσεις σωστά τα παιδιά καθώς είναι προφανές ότι το bullying σε αυτή την ηλικία είναι στο μέγιστό του. Πιστεύω πως στα θέματα μπούλινγκ φταίνε πρώτα οι γονείς αυτών των παιδιών και την δεύτερη μεγαλύτερη ευθύνη για κάθε παιδί που δεν μεγαλώνει σωστά τους δασκάλους. Οι δάσκαλοι περνάνε 6 ή και παραπάνω ώρες με το παιδί κάθε μέρα, αν δεν μπορούν να διαμορφώσουν σωστά τον χαρακτήρα τους, να μην είναι δάσκαλοι!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Padme (xanax party)

Δραστήριο Μέλος

H xanax party αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 340 μηνύματα.

H Padme έγραψε: στις 13:05, 10-07-16:

#9
Αρχική Δημοσίευση από vassilis498
Αν όντως θες να βοηθήσεις το παιδί σου μη πας να κυνηγήσεις κανέναν γιατί πρώτον δε θα σου λύσει τιποτα δεύτερον όπως δε φταίει το 6χρονο παιδί σου έτσι δε φταίνε και οι συμμαθητές του που το πειράζουν.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν έχουν συνείδηση δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το καλό απ' το κακό ή το ευγενικό απ' το αγενές δρουν τελείως αυθορμητα αν δουν και αστέιο ή κάτι διαφορετικό θα το κοροϊδέψουν γιατί αυτη θα είναι η πρώτη τους αντίδραση.
Διαφωνώ, τα παιδιά μπορεί να μην φταίνε αλλά φταίνε οι γονείς τους. Η απόφαση να γίνεις γονιός πάει πακέτο με την ευθύνη να βοηθήσεις το παιδί σου να μεγαλώσει σωστά τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Κάποιος πρέπει να τους μάθει τα όρια από την αρχή (δεν χτυπάμε, δεν κοροϊδεύουμε, δεν κλέβουμε).

*Ακολουθεί προσωπικό βίωμα για το οποίο ντρέπομαι κάθε φορά που το σκέφτομαι, το λέω μόνο για να καταλάβεις το πόιντ μου*
Όταν πήγαινα νήπιο είχε έρθει στην τάξη μας ένα κοριτσάκι με αυτισμό (ή σύνδρομο ντάουν, δεν ξέρω) και απ ότι φαίνεται εγώ το κορόιδευα πολύ. Τέλος πάντων, η μόνη μου ανάμνηση είναι να είμαι κλειδωμένη έξω από το σπίτι (για λίγη ώρα φυσικά) και οι γονείς μου να μου λένε ότι θα μπω μέσα μόνο αν την επόμενη μέρα ζητήσω συγνώμη από το κορίτσι. Μου είπαν ότι όποιος χτυπάει ή κοροϊδεύει είναι κακός άνθρωπος και δεν ήθελαν για κόρη τους μια "κακιά" και ότι με αγαπάνε πάρα πολύ αλλά την επόμενη φορά που θα έκανα κάτι τέτοιο θα έπρεπε να φύγω για πάντα από το σπίτι.
Ήταν σκληρή τεχνική? Ναι
Ήταν αναγκαίο? Επίσης ναι
Δούλεψε? Είμαι στην ευχάριστη θέση να ομολογήσω ότι από τότε και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε άλλο κρούσμα της αγριάδας μου (λεκτική ή σωματική)

Ζητάμε πολλά από το εξάχρονο "αδύναμο" παιδάκι να ωριμάσει γρήγορα και να μάθει να υπομένει όσα του συμβαίνουν. Πας κατ'ευθείαν στον συνομήλικο "νταή" εφόσον δεν έχει μάθει τρόπους από την αρχή ποτέ δεν είναι αργά.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,547 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε: στις 13:21, 10-07-16:

#10
Αρχική Δημοσίευση από Padme
Διαφωνώ, τα παιδιά μπορεί να μην φταίνε αλλά φταίνε οι γονείς τους. Η απόφαση να γίνεις γονιός πάει πακέτο με την ευθύνη να βοηθήσεις το παιδί σου να μεγαλώσει σωστά τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Κάποιος πρέπει να τους μάθει τα όρια από την αρχή (δεν χτυπάμε, δεν κοροϊδεύουμε, δεν κλέβουμε).

*Ακολουθεί προσωπικό βίωμα για το οποίο ντρέπομαι κάθε φορά που το σκέφτομαι, το λέω μόνο για να καταλάβεις το πόιντ μου*
Όταν πήγαινα νήπιο είχε έρθει στην τάξη μας ένα κοριτσάκι με αυτισμό (ή σύνδρομο ντάουν, δεν ξέρω) και απ ότι φαίνεται εγώ το κορόιδευα πολύ. Τέλος πάντων, η μόνη μου ανάμνηση είναι να είμαι κλειδωμένη έξω από το σπίτι (για λίγη ώρα φυσικά) και οι γονείς μου να μου λένε ότι θα μπω μέσα μόνο αν την επόμενη μέρα ζητήσω συγνώμη από το κορίτσι. Μου είπαν ότι όποιος χτυπάει ή κοροϊδεύει είναι κακός άνθρωπος και δεν ήθελαν για κόρη τους μια "κακιά" και ότι με αγαπάνε πάρα πολύ αλλά την επόμενη φορά που θα έκανα κάτι τέτοιο θα έπρεπε να φύγω για πάντα από το σπίτι.
Ήταν σκληρή τεχνική? Ναι
Ήταν αναγκαίο? Επίσης ναι
Δούλεψε? Είμαι στην ευχάριστη θέση να ομολογήσω ότι από τότε και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε άλλο κρούσμα της αγριάδας μου (λεκτική ή σωματική)

Ζητάμε πολλά από το εξάχρονο "αδύναμο" παιδάκι να ωριμάσει γρήγορα και να μάθει να υπομένει όσα του συμβαίνουν. Πας κατ'ευθείαν στον συνομήλικο "νταή" εφόσον δεν έχει μάθει τρόπους από την αρχή ποτέ δεν είναι αργά.
Your parents kicked ass.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

vassilis498

Επιφανές Μέλος

Ο vassilis498 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 5,857 μηνύματα.

O vassilis498 έγραψε: στις 13:36, 10-07-16:

#11
Αρχική Δημοσίευση από Padme
Διαφωνώ, τα παιδιά μπορεί να μην φταίνε αλλά φταίνε οι γονείς τους. Η απόφαση να γίνεις γονιός πάει πακέτο με την ευθύνη να βοηθήσεις το παιδί σου να μεγαλώσει σωστά τόσο σωματικά όσο και ψυχικά. Κάποιος πρέπει να τους μάθει τα όρια από την αρχή (δεν χτυπάμε, δεν κοροϊδεύουμε, δεν κλέβουμε).

*Ακολουθεί προσωπικό βίωμα για το οποίο ντρέπομαι κάθε φορά που το σκέφτομαι, το λέω μόνο για να καταλάβεις το πόιντ μου*
Όταν πήγαινα νήπιο είχε έρθει στην τάξη μας ένα κοριτσάκι με αυτισμό (ή σύνδρομο ντάουν, δεν ξέρω) και απ ότι φαίνεται εγώ το κορόιδευα πολύ. Τέλος πάντων, η μόνη μου ανάμνηση είναι να είμαι κλειδωμένη έξω από το σπίτι (για λίγη ώρα φυσικά) και οι γονείς μου να μου λένε ότι θα μπω μέσα μόνο αν την επόμενη μέρα ζητήσω συγνώμη από το κορίτσι. Μου είπαν ότι όποιος χτυπάει ή κοροϊδεύει είναι κακός άνθρωπος και δεν ήθελαν για κόρη τους μια "κακιά" και ότι με αγαπάνε πάρα πολύ αλλά την επόμενη φορά που θα έκανα κάτι τέτοιο θα έπρεπε να φύγω για πάντα από το σπίτι.
Ήταν σκληρή τεχνική? Ναι
Ήταν αναγκαίο? Επίσης ναι
Δούλεψε? Είμαι στην ευχάριστη θέση να ομολογήσω ότι από τότε και μέχρι σήμερα δεν υπήρξε άλλο κρούσμα της αγριάδας μου (λεκτική ή σωματική)

Ζητάμε πολλά από το εξάχρονο "αδύναμο" παιδάκι να ωριμάσει γρήγορα και να μάθει να υπομένει όσα του συμβαίνουν. Πας κατ'ευθείαν στον συνομήλικο "νταή" εφόσον δεν έχει μάθει τρόπους από την αρχή ποτέ δεν είναι αργά.
Πάντα είναι ευθύνη των γονέων. Αλλά στη προκειμένη μας απασχολεί να βοηθήσουμε το θύμα όχι τους μικρούς τραμπούκους για αυτό εστιάζεις εκεί.

Το να πας στο σχολείο και να κάνεις φασαρία στη καλύτερη θα έχει τα αποτελέσματα που θα περίμενε κανείς. Στη χειρότερη αν κάποιος από τους δασκάλους ή τους γονείς το χειριστεί λάθος θα δημιουργηθεί θέμα και θα υπάρξει μεγαλύτερο πρόβλημα.

ΠΑΝΤΑ σε τέτοιες περιπτώσεις το πραγματικό πρόβλημα δεν το έχει ο "θύτης" το έχει το θύμα. Όλοι συναντήσαμε στο σχολείο σε όλες τις ηλικίες μικρούς τραμπούκους μεγαλώνοντας μαθαίνουν να καταλαβαίνουν κάποια πράγματα και στρώνουν. Τα προβλήματα όμως στα παιδιά που τρώνε το bullying μένουν. Ακόμη κι αν μεγαλώνοντας δεν έχουν τέτοια προβλήματα ακριβώς γιατί οι άνθρωποι μαθαίνουν πώς να συμπεριφέρονται η ζημιά έχει ήδη γίνει και το παιδί μεγαλώνει με κόμπλεξ και πρόβλημα στο να εμπιστεύεται άτομα και να κάνει επαφές. Όσα παιδάκια και να μαλώσεις όσο και να προσέξεις το περιβάλλον του παιδιού θα βρεθούν κι άλλοι που θα ενεργήσουν το ίδιο κι όχι γιατί απλά τα κακά παιδάκια είναι αμέτρητα αλλά γιατί η ίδια η ανθρωπινη φύση είναι έτσι όταν ακόμη βρίσκεται σε ένα στάδιο που δε της έχεις επιβάλλει κανόνες συμπεριφοράς. Για αυτό αυτά ή λύνονται στη ρίζα τους ή δε λύνονται ποτέ.


Πάντως πρέπει να καταλάβουμε πως πίσω από αυτή την αντιμετώπιση σε αυτές τις ηλικίες δεν υπάρχει πονηριά για αυτό προσωπικά το θεωρώ λάθος να μαλώνουμε τα παιδιά για αυτό. Δεν το κάνουν κακοπροαίρετα απλά δεν καταλαβαίνουν πως η πλάκα η δική τους είναι κάτι άσχημο για τον άλλον. Συζήτηση θέλει σε αυστηρό ύφος αν χρειαστεί για να καταλάβει το παιδί 5 πράγματα αλλά μέχρι εκεί.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη vassilis498 : 10-07-16 στις 13:40.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Padme (xanax party)

Δραστήριο Μέλος

H xanax party αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 340 μηνύματα.

H Padme έγραψε: στις 13:47, 10-07-16:

#12
εξαρτάται από το τι θεωρείς πραγματικό "πρόβλημα".
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

vassilis498

Επιφανές Μέλος

Ο vassilis498 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 5,857 μηνύματα.

O vassilis498 έγραψε: στις 14:03, 10-07-16:

#13
Padme εγώ αυτό που βλέπω είναι πως πολλοί γονείς μεγαλώνουν παιδιά χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει 5 βασικά πράγματα. Ας πούμε το πιο κοινό απ' όλα στο θέμα της κοινωνικότητας μεγαλώνεις το παιδί σου σε ένα κλειστό περιβάλλον επιβάλλοντάς του κανόνες παντού και το χεις κλειστό μες στο σπίτι γιατί "εμένα το παιδί μου πρέπει να είναι καλός μαθητής κι όχι αλητάκι που γυρνά στους δρόμους" το γράφεις και σε 15 διαφορετικές δραστηριότητες για να αποκτήσει ταλέντα λες και παίζεις MMORPG κι αν ως αποτέλεσμα το παιδί γίνει ένας μούχλας χωρίς τον απαραίτητο αυθορμητισμό και χωρίς κοινωνικές δεξιότητες "ε τι να κάνουμε έτσι είναι ο χαρακτήρας του" και σιγά σιγά μας φταίνε και όλοι οι υπόλοιποι. Ε δε πάει έτσι. Κι αυτή είναι η ήπια περίπτωση μη πιάσω και για προβλήματα υγείας και παρεμφερή.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Padme (xanax party)

Δραστήριο Μέλος

H xanax party αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 340 μηνύματα.

H Padme έγραψε: στις 14:25, 10-07-16:

#14
υπερβολές οι 15 δραστηριότητες, και αν ένας γονιός έχει τα λεφτά για πάνω από 2 ξέρω γω μπράβο του.
Δεν πας το παιδί να γίνει ο επόμενος μότσαρτ, λεμπρόν τζείμς ή μέσι. Ο στόχος είναι να κοινωνικοποιηθεί, να αποκτήσει υγιή τρόπο ζωής και να περάσει δημιουργικά το χρόνο του.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

xristaras9

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο xristaras9 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Επιχειρηματίας και μας γράφει απο ΗΠΑ (Αμερική). Έχει γράψει 1,934 μηνύματα.

O xristaras9 έγραψε: στις 17:25, 10-07-16:

#15
Για αυτη την καππάτου δεν ξέρω αλλά ένας εξάίρετος επιστήμονας ψυχολόγος που απο οσο ξέρω παλιότερα ήταν ψυχολόγος της ΕΛ.ΑΣ είναι ο Γεώργιος Τσίτσας.Οσοι έχουν σπουδάσει χαροκόπειο θα τον ξέρουν ως λέκτορα του πανεπιστημίου.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη xristaras9 : 10-07-16 στις 17:33.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

αναγνώστης

Νεοφερμένος

H αναγνώστης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φιλόλογος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 22 μηνύματα.

H αναγνώστης έγραψε: στις 22:40, 11-07-16:

#16
Είπατε ότι κάποια παιδιά πειράζουν στο σχολείο την κόρη σας χωρις βεβαια η ίδια να μου λεει κατι. Από πού καταλάβατε ότι πειράζουν δηλ. υπονοείτε ότι ενοχλούν την κόρη σας;Ποιες ενδείξεις έχετε;Γιατί αν πιστεύετε ή υποθέτετε ότι υπάρχει κάποια ενόχληση,τότε πώς την αποδεικνύετε γιατί μπορεί να την πειράζουν ή να μην την πειράζουν.Το γεγονός ότι δεν σας αναφέρει κάτι σχετικό,σας δίνει την εντύπωση ότι δεν είναι καλά τα πράγματα και εσείς πώς το υποψιάζεσθε αυτό;Δηλ. από πού το συμπεραίνετε;Γιατί αν συνέβαινε κάτι τότε θα υπήρχαν κάποιες ενδείξεις γι'αυτό όπως π.χ. άγχος,θυμός,θλίψη σίγουρα,οι οποίες αν δεν υπάρχουν και δεν συνδυάζονται με κάποια συμπεριφορά που μπορεί να είχατε παρατηρήσει τότε όντως,ίσως φαίνεται ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.
Επίσης,λέτε ότι νομίζετε ότι το κρύβει γιατι φοβάται.Με ποιες ενδείξεις θα πηγαίνατε στον ψυχολόγο για να σας βοηθήσει;Αν τον ρωτάγατε τι συμβουλές να σας δώσει,τότε πού θα στηριζόταν για να σας δώσει βοήθεια,επειδή δηλ. μήπως εσείς πιστεύετε ή υποθέτετε κάτι που μπορεί να μην ισχύει;

Έχετε πει ότι προσπαθήσατε να κάνετε το παιδί σας να πει την αλήθεια,ποια είναι όμως πραγματικά η αλήθεια,που είναι αυτό που μας ενδιαφέρει;Θέλω να πω,μήπως εσείς έχετε στο νου σας κάτι το οποίο όμως δεν μπορεί να αποδειχθεί;Χρειάζεστε δεδομένα για να πείσουν πρώτα πρώτα και εσάς και ύστερα τον ψυχολόγο για να πάτε να ζητήσετε τη γνώμη του,όπως πιστεύω.
Αφού ούτε το παιδί σας αναφέρει κάτι ούτε και ο δάσκαλος έχει δει κάτι,τότε πώς θα μπορούσατε να βοηθήσετε,να πείτε ότι το παιδί μου αντιμετωπίζει π.χ. αυτό το θέμα μες την τάξη και ότι χρειάζομαι την βοήθειά σας;

Πιστεύω πως θα πρέπει να δείτε το θέμα πιο ψύχραιμα και κατ'αρχάς να μιλήσετε με το παιδί σας ήρεμα και να προσπαθήσετε να βρείτε τι το απασχολεί,αν το απασχολεί κάτι,ποιο πρόβλημα αντιμετωπίζει μες την τάξη,μπορεί και έξω απ'αυτή και τότε θα δείτε τι θα κάνετε.Ή μπορείτε να έχετε μια συζήτησγη με τους δασκάλους της προκειμένου να συζητήσετε για την ίδια την κόρη σας και όχι για κάτι έξω από αυτή ή που νομίζετε ότι της συμβαίνει.Και τότε μπορείτε να αντιμετωπίσετε το πρόβλημα.Γιατί το να σας ζητήσετε και να σας βρει κάποιος έναν ψυχολόγο,διάσημο ή άγνωστο,αυτό είναι εύκολο,αλλά το πώς διαχειρίζεστε τη σχέση με την κόρη σας και πώς δίνετε λύσεις στα προβλήματα που αφορούν εκείνη,αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία νομίζω.

Τώρα, ο εκφοβισμό τείνει ενισχύεται χρόνια με τα χρόνια αποτελώντας πλέον ένα trend,γιατι όλα τα παιδιά-ειδικά σε αυτή την ηλικία-πειράζουν το ένα το άλλο,όπως και ο ένας πειράζει τον άλλο καθημερινά,χωρίς να το καταλαβαίνουν και χωρίς επίγνωση αν αυτό ενοχλεί ένα άλλο παιδί,αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο σκοπός τους είναι να βλάψουν απαραίτητα τον άλλο.Αλλά έχει σχέση και με την αντίδραση της κόρης σας.Μπορεί η κόρη σας να μην θέλει να πάει σχολείο όχι γιατί την πειράζουν αλλά για άλλους λόγους,κι εσείς να νομίζετε αυτό.Εσείς πρέπει να διερευνήσετε αυτούς τους λόγους.Και οι συμμαθητές της μπορεί να έχουν αντιληφθεί κάποιον έλεγχο απ'την πλευρά σας οπότε μπορεί να φοβούνται και να σταμστούν να μιλάνε όταν σας συναντούν.Θέλει συζήτηση και περισσότερη διερεύνηση.

Αυτή είναι η άποψή μου,με βάση αυτά που υποστηρίξατε προσπάθησα να σας βοηθήσω να καταλάβετε αν συμβαίνει κάτι και πού μπορει να υπάρχει το πρόβλημα.Τα υπόλοιπα θα τα δείτε εσείς και εσείς θα κρίνετε ό,τι καλύτερο χρειάζεται να γίνει.
Ελπίζω να πάνε όλα καλά.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη αναγνώστης : 11-07-16 στις 22:45.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια