×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,984 μέλη και 2,479,051 μηνύματα σε 78,960 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 293 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Κρατάτε κακία στους ανθρώπους;

rakels (Ράκελ)

Πολύ δραστήριο μέλος

H Ράκελ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 560 μηνύματα.

H rakels δεν υπάρχουν κανόνες, μα μόνο εξαιρέσεις έγραψε: στις 11:47, 15-06-13:

#1
Δε βρήκα κάτι αντίστοιχο κι έτσι άνοιξα νέο θέμα! (Εάν υπάρχει, συγνώμη εκ των προτέρων, τι να πω)
Λοιπόν.. Με αφορμή τη συζήτησή μου με μια κοπέλα, σας ρωτώ, κρατάτε κακία στους ανθρώπους?
Εάν δηλαδή κάποιος σας έχει πληγώσει ή πειράξει ή οτιδήποτε, θα το θυμάστε και θα του το 'χτυπάτε' κάθε φορά που τον βλέπετε?
Ξεχνάτε ή προσπερνάτε?
Εν τέλει, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να προσπεράσετε κάποια γεγονότα?
Για να δούμε!

Υ.γ.: Θα παραθέσω την άποψή μου αργότερα..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

morphine

Δραστήριο Μέλος

H morphine αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 265 μηνύματα.

H morphine έγραψε: στις 12:37, 15-06-13:

#2
Αυτη η γκρινια του passive-aggresive με πληγωσες-και-στο-χτυπαω-αιωνιως ειναι οτι πιο ψυχοφθορο και για τις 2 πλευρες. Οι ειλικρινεις και ισορροπημενες σχεσεις δε βασιζονται σε τετοιες συμπεριφορες. Το σωστο, οταν καποιος σε στεναχωρει/πληγωνει, ειναι να του λες τι ειναι αυτο που σε πειραξε και να το συζητατε. Αν δε μπορει να βρεθει καποιος τροπος να ξεπεραστει αυτη η κατασταση, απλα απομακρυνεσαι και παιρνει ο καθενας το δρομο του..
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

elena

Δραστήριο Μέλος

H elena αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ζωγράφος . Έχει γράψει 417 μηνύματα.

H elena έγραψε: στις 12:39, 15-06-13:

#3

μμ..ας πω κ εγώ
νομίζω το ''κακία'' είναι πολύ βαριά λέξη.. κακία για μένα είναι να θες να κάνεις τον άλλον να νιώσει άσχημα και να χαίρεσαι με αυτό ή να θες να εκδικηθείς ίσως-να ανταποδόσεις το κακό-, δλδ να βράζεις από μέσα σου ρε παιδί μου..
προσωπικά δεν νιώθω έτσι ή προσπαθώ να μην νιώθω..εάν έχω πληγωθεί πολύ άσχημα από τη συμπεριφορά κάποιου θα προτιμήσω να απομακρυνθώ για λίγο διάστημα ,αν όχι για πάντα, μέχρι να ηρεμίσει ο άλλος παρά να του το ''χτυπάω''..
νομίζω όμως ότι όταν πληγωθούμε πολύ δεν ξεχνάμε ποτέ ακόμα κ αν δεν διακόψουμε σχέσεις ή ακόμα και αν δεν του το ''χτυπήσουμε ποτέ'' κ το προσπεράσουμε..κάτι θα έχει σπάσει μέσα μας.


1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

prinCess.

Επιφανές Μέλος

H prinCess. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών , επαγγέλεται Fashion designer και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 5,872 μηνύματα.

H prinCess. έγραψε: στις 12:46, 15-06-13:

#4
Μχμ.
Γενικά πιστεύω ότι είμαι πολύ καλός άνθρωπος, και ψιλοδύσκολα θα φερθώ άσχημα σε κάποιον, οπότε αν ο άλλος κάνει κάτι που θα με ενοχλήσει/πληγώσει/γουατέβερ, αρκεί μια συγγνώμη και μια συμπεριφορά που θα με κάνει να πεισθώ ότι όντως το εννοεί, και τα' χω ξεχάσει, σχεδόν, όλα. Κακίες δε κρατάω γενικά, ανάλογα τη περίπτωση όμως. Άλλο να σου τελειώνει ο άλλος το παγωτό, κι άλλο του' χεις δώσει δανεικά και να μη στα' χει γυρίσει ποτέ.


-όλα αυτά φυσικά, μόνο αν τυχαίνει και γίνεται κάτι, αν είναι τρόπος ζωής του χ,ψ να κάνει μαλακίες συνέχεια, άντε γεια, αλλού κορόιδα-
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

~Lös~

Περιβόητο Μέλος

H ~Lös~ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μετεωρολόγος . Έχει γράψει 1,291 μηνύματα.

H ~Lös~ έγραψε: στις 12:51, 15-06-13:

#5
πάρα πολύ ωραίο θέμα

όχι,δεν κρατάω ποτέ κακία.
έχω όμως πίκρα/θυμό για κάποιο διάστημα(μεγαλο πολλες φορες),αλλά είναι θέμα χρόνου μέχρι να περάσει και σαφώς δεν έχω εκδικητικές διαθέσεις.και ασχημα μπορει να μιλαω στον αλλον ανταποδιδοντας,αλλα καθαρα απο πικρα,οχι επειδη μ'αρεσει να προσβαλλω. το βρισκω πια υπερβολικα ψυχοφθορο..ωστοσο,τη γνωμη οτι ειναι ατομο προς αποφυγη θα την εχω,δεν αλλαζει αυτο.
πολλές φορές είχα ..θυμώσει με τον εαυτό μου που έκανε σαν να ξέχασε κάποια πράγματα.
Τελικά κακώς.
το μονο που κανω πια ειναι να κραταω αποστασεις,οχι ομως κακια. εννοω,παιρνω τα μετρα μου οσον αφορα καποια ατομα που δε μου καναν και το μεγαλυτερο καλο,οπωσδηποτε τα διωχνω απ τη ζωη μου,αλλα θα παραδεχτω και θα αναγνωρισω θετικα τους στοιχεια,θα πω μια καλημερα,ενα γεια,τι κανεις,δε θα γυρισω την πλατη...αλλα μεχρι ΕΚΕΙ!
απο κει και περα ειναι λαθος νομιζω να τα ξαναβαζεις στη ζωη σου,ΕΙΔΙΚΑ οταν ξερεις οτι θα ξανακανουν τα ιδια.
ειναι μεγαλη λεξη κι αισθημα η κακια,δε μπορεις να την κρατησεις ετσι.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

φρι

Περιβόητο Μέλος

H φρι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μοντέλο . Έχει γράψει 1,288 μηνύματα.

H φρι . έγραψε: στις 12:58, 15-06-13:

#6
Αρχική Δημοσίευση από rakels
κρατάτε κακία στους ανθρώπους?
Kαμιά φορά,όταν ξέρω ότι φταίει ο άλλος..

Εάν δηλαδή κάποιος σας έχει πληγώσει ή πειράξει ή οτιδήποτε, θα το θυμάστε και θα του το 'χτυπάτε' κάθε φορά που τον βλέπετε?
ε μικρές σποντίτσες καλό είναι αλλά με μέτρο..άμα έχει καταλάβει το λάθος του όμως και έχει επανορθώσει,δεν υπάρχει λόγος να κρατάω κακία..

Ξεχνάτε ή προσπερνάτε?
??

Εν τέλει, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να προσπεράσετε κάποια γεγονότα?
εύκολο..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Loreley

Επιφανές Μέλος

H Loreley αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 21 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,212 μηνύματα.

H Loreley έγραψε: στις 13:52, 15-06-13:

#7
Εγώ είμαι του στυλ "συγχωρώ αλλά δεν ξεχνώ"...
Όταν ο άλλος καταλάβει το λάθος του και μου ζητήσει συγνώμη, τότε το θέμα λίγει εκεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως έχω ξεχάσει τι έχει συμβεί.
Όταν κάποιος όμως φταίει και δεν το παραδέχεται, πόσο μάλλον όταν βγαίνει και από πάνω, τότε απλά σταματάω να έχω οποιαδήποτε σχέση με το άτομο αυτό.
Για παράδειγμα, ένα συγγενικό μου πρόσωπο έφταιξε κάπου, δεν ζήτησε συγνώμη, αλλά εγώ προσπάθησα να το συζητήσουμε. Και τότε πάλι αυτό το άτομο δεν παραδεχόταν τίποτα και πούλαγε τρέλα. Οπότε τώρα δεν έχουμε σχέσεις. Δεν εύχομαι να πάθει κάτι, αλλά μια κακία πάντα θα την έχω. Ίσως βέβαια δεν νιώθω κακία, ίσως θυμό. Και νομίζω πως δικαιολογήται η στάση μου,γιατί το θέμα δεν ήταν μια απλή διαφωνία.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Akatanomasty

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H Akatanomasty αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 72 μηνύματα.

H Akatanomasty (Eruanne) έγραψε: στις 20:24, 15-06-13:

#8
Αρχική Δημοσίευση από Loreley
Εγώ είμαι του στυλ "συγχωρώ αλλά δεν ξεχνώ"...
Όταν ο άλλος καταλάβει το λάθος του και μου ζητήσει συγνώμη, τότε το θέμα λίγει εκεί. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως έχω ξεχάσει τι έχει συμβεί.
Όταν κάποιος όμως φταίει και δεν το παραδέχεται, πόσο μάλλον όταν βγαίνει και από πάνω, τότε απλά σταματάω να έχω οποιαδήποτε σχέση με το άτομο αυτό.
Για παράδειγμα, ένα συγγενικό μου πρόσωπο έφταιξε κάπου, δεν ζήτησε συγνώμη, αλλά εγώ προσπάθησα να το συζητήσουμε. Και τότε πάλι αυτό το άτομο δεν παραδεχόταν τίποτα και πούλαγε τρέλα. Οπότε τώρα δεν έχουμε σχέσεις. Δεν εύχομαι να πάθει κάτι, αλλά μια κακία πάντα θα την έχω. Ίσως βέβαια δεν νιώθω κακία, ίσως θυμό. Και νομίζω πως δικαιολογήται η στάση μου,γιατί το θέμα δεν ήταν μια απλή διαφωνία.
Συμφωνώ!Κι εγώ μπορεί να συγχωρώ (λεκτικά) κάποιον αλλά ακόμη και μετά από χρόνια δεν έχω ξεχάσει τι μου είπαν, και δε χάνω ευκαιρία να τους το θυμήσω....(εντάξει το ξέρω αυτό θεωρείται μικροψυχία...):[
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Itach1 (Τζουτζουμπρούτζος)

Διακεκριμένο μέλος

Ο Τζουτζουμπρούτζος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 2,170 μηνύματα.

O Itach1 THINK LESS, LIVE MORE έγραψε: στις 21:13, 15-06-13:

#9
Πρέπει ο άλλος/άλλη να κάνει κάτι πολύ χοντρό για να κρατήσω αλλιώς με 2-3 μπύρες κερασμένες ξεχνιούνται όλα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ισπανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,347 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε: στις 21:19, 15-06-13:

#10
Μερικές φορές ναι αλλά δεν το κρατάω και μανιάτικο
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dogie (Ειρήνη)

Περιβόητο Μέλος

H Ειρήνη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ηράκλειο (Κρήτη). Έχει γράψει 1,050 μηνύματα.

H Dogie έγραψε: στις 21:54, 15-06-13:

#11
Συγχωρώ αλλά δε ξεχνώ.-

Κακία όχι δε κρατώ, θυμό και στεναχώρια έχω τις πρώτες μέρες...
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

LiViNGtheLiFE

Διακεκριμένο μέλος

H LiViNGtheLiFE αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών και επαγγέλεται Barista . Έχει γράψει 1,895 μηνύματα.

H LiViNGtheLiFE έγραψε: στις 22:45, 15-06-13:

#12
damn it, πολύ κλισέ έχει καταντήσει το "συγχωρώ αλλά δεν ξεχνώ"...
Η υποτιθέμενη έννοια της συγχώρεσης είναι να είναι για σένα σαν να μην έχει γίνει, όχι απλώς να το παραβλέψεις.
Για μένα η συγχώρεση σημαίνει λήθη.


Δεν ξεχνώ, (ούτε συγχωρώ υπό τη παραπάνω έννοια) απλώς ίσως να μην εκδικούμαι ή τιμωρώ τον άλλο.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

valeria..

Νεοφερμένος

H valeria.. αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 26 μηνύματα.

H valeria.. έγραψε: στις 18:54, 16-06-13:

#13
Καλά και εγώ συγχωρώ κάποιον ,όταν όμως μου κάνει κάτι που δεν είναι τόσο σοβαρό.
Αν κάποιος κάνει κάτι που θα με πειράξει μπορεί να κρατήσω μούτρα αλλά μετά θα πάω να το συζητήσω μαζί του/της
και να τον/την κάνω να καταλάβει ότι αυτό που έκανε με πείραξε και μετά θα τον/την συγχωρέσω.
Όταν όμως κάποιος μου κάνει κάτι σοβαρό δε θα τον/την συγχωρέσω μόνο και μόνο για να αισθανθεί αυτός/αυτή
καλύτερα. Σε αυτή τη περίπτωση προτιμώ να απομακρύνω αυτό τον άνθρωπο από τη ζωή μου,(γιατί όταν κάποιος
κάνει κάτι υπάρχουν πολλές πιθανότητες να το ξανακάνει,και εγώ δεν έχω όρεξη να χαλάω τη διάθεση μου για
..... του καθενός)
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

vassilis498

Επιφανές Μέλος

Ο vassilis498 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 5,858 μηνύματα.

O vassilis498 έγραψε: στις 19:24, 16-06-13:

#14
Αρχική Δημοσίευση από LiViNGtheLiFE
damn it, πολύ κλισέ έχει καταντήσει το "συγχωρώ αλλά δεν ξεχνώ"...
Η υποτιθέμενη έννοια της συγχώρεσης είναι να είναι για σένα σαν να μην έχει γίνει, όχι απλώς να το παραβλέψεις.
Για μένα η συγχώρεση σημαίνει λήθη.


Δεν ξεχνώ, (ούτε συγχωρώ υπό τη παραπάνω έννοια) απλώς ίσως να μην εκδικούμαι ή τιμωρώ τον άλλο.

εσύ ποτέ δε ξεχνάς, μόνο συγχωρείς, και όταν ο άλλος ξεχνά, του την κοπανάς από πίσω για να ξανά θυμηθεί πόσο καλός ήσουν που τον συγχώρεσες
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Ψαραδέλλη

Διακεκριμένο μέλος

H Ψαραδέλλη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,672 μηνύματα.

H Ψαραδέλλη έγραψε: στις 14:49, 19-06-13:

#15
Αν ο άλλος είναι πολύ σκατόψυχος, ναι.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

maria7

Δραστήριο Μέλος

H maria7 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 157 μηνύματα.

H maria7 έγραψε: στις 15:40, 19-06-13:

#16
Εξαρτάται τι μου έχει κάνει ο άλλος. Αν είναι κάτι πολύ χοντρό σίγουρα δεν πρόκειται να το ξεχάσω και να τον συγχωρέσω. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αν με πείραξε πολύ αυτό που μου έκανε, μπορεί και να εκδικηθώ, αλλά πιο σπάνια, ανάλογα και με το ποιος το έκανε. Αν κάτι όμως δεν είναι και τόσο σοβαρό, τότε δεν κρατώ κακία.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

grape

Δραστήριο Μέλος

H grape αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 182 μηνύματα.

H grape έγραψε: στις 15:58, 19-06-13:

#17
νομιζω οτι εξαρταται καθε φορα...
συνηθως κακια οχιδεν κραταω,αλλα να τον αγνοησω μπορει και να το κανω....
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

BLUE SEA (Τέσα Ηλιού)

Διακεκριμένο μέλος

H Τέσα Ηλιού αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,603 μηνύματα.

H BLUE SEA Μπαμπά μου,θα ζεις πάντα στην καρδιά μου έγραψε: στις 17:39, 19-06-13:

#18
Όχι, δεν κρατάω κακία, γιατί τα λάθη είναι ανθρώπινα.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

τρελή φιλόσοφος

Διάσημο Μέλος

H τρελή φιλόσοφος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 878 μηνύματα.

H τρελή φιλόσοφος τουρου ρου,τουρου ρου,τουρου ρου έγραψε: στις 17:50, 19-06-13:

#19
κσκία......βαριά λέξη
εντάξει δεν είμαι τύπος που θα κρατήσει κακία (του τύπου ζητάω εκδίκηση,και τέτοια),αλλά δεν συγχωρώ εύκολα........το καθόλου θα ήταν υπερβολή οπότε λέω εύκολα
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

hack3r

Επιφανές Μέλος

Ο hack3r αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού και μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 4,653 μηνύματα.

O hack3r έγραψε: στις 18:35, 19-06-13:

#20
Όταν ήμουν μικρός μου είχανε κάνει δώρο ένα ελληνικό ποιμενικό κουτάβι. Πάντα το αγαπούσα πολύ αυτό το σκυλί. Είχα που λέτε ένα μακρινό ξάδερφο τρία χρόνια μεγαλύτερο και οι γονείς μας κάναν παρέα τότε οπότε ερχότανε συχνά σπίτι μου. Ως μεγαλύτερος αυτός ήταν πάντα καλύτερος σε όλα και εμένα με είχε του κλότσου και του μπάτσου. Όταν είδε λοιπόν το κουτάβι αποφάσισε πως έπρεπε να το εκπαιδεύσει οπότε άρχισε να του φωνάζει εντολές κάτσε τρέξε μίλα κτλ. Το κουτάβι φυσικά δεν είχε ιδέα τι του έλεγε και τον κοιτούσε περίεργα. Σε κάποια στιγμή νευρίασε και άρχισε να το κλωτσάει, το κουτάβι να κλαίει, εγώ να κλαίω αν δε τον έπαιρνε χαμπάρι ο πατέρας του το κουτάβι θα άφηνε τα κόκαλά του εκεί.

Τα χρόνια πέρασαν και το κουτάβι από πέντε κιλά έγινε σαράντα πέντε. Με το ξάδερφο αυτό είχαμε πολλά χρόνια να βρεθούμε από τότε μέχρι μια μέρα που παντρευόταν μια κοινή μας συγγενής και μετά το γάμο θα τους φιλοξενούσαμε σπίτι μας. Ο σκύλος μου ήτανε γενικά άκακος και δεν είχε πειράξει ποτέ κανέναν. Με το που είδε τον ξάδερφό μου μετά από οκτώ χρόνια άρχισε να γαβγίζει σαν λυσσασμένος. Από τη μανία του καταφέρνει να σπάσει την αλυσίδα του ορμάει και τον δαγκώνει στο χέρι σπάζοντας το και κάνοντας του τέσσερις μεγάλες τρύπες. Μετά από αυτό στείλανε το σκύλο για ευθανασία.

Από τότε αναρωτιέμαι αν έφταιγε πραγματικά ο σκύλος μου? Ένα μάθημα που μου έδωσε εκείνος ο σκύλος είναι πως δεν πρέπει να κάνεις κακό σε κανένα καθώς ακόμα και τα πιο αγαθά πλάσματα πολλές φορές δεν ξεχνούν.
7
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια