×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,991 μέλη και 2,479,312 μηνύματα σε 78,973 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 470 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αποσπάσματα από βιβλία που αγαπάμε

MariaB00

Δραστήριο Μέλος

H MariaB00 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 179 μηνύματα.

H MariaB00 έγραψε: στις 21:33, 07-10-18:

#21
«Οι αναμνήσεις, ακόμη κι οι πιο αγαπημένες και οι πιο ανεκτίμητες, κάποια στιγμή σβήνουν, ξεθωριάζουν εκπληκτικά γρήγορα. Αλλά αυτό δε συμβαίνει μ’ εμένα. Οι αναμνήσεις μου, εκείνες οι πολύτιμες κι ανεκτίμητες αναμνήσεις μου, δεν ξεθωριάζουν ποτέ».(1)


«Εάν έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε τέλειοι, δεν θα φτάσουμε ποτέ σε εκείνο το σημείο, σε εκείνο το ύψωμα που προσπαθούμε να κατακτήσουμε».(2)

― Kazuo Ishiguro, Απομεινάρια Μίας Ημέρας.(2)

― Kazuo Ishiguro, Μη με αφήσεις ποτέ(1)

1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Panos188 (Ριχάρδος)

Περιβόητο Μέλος

Ο Ριχάρδος αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 25 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 994 μηνύματα.

O Panos188 έγραψε: στις 23:24, 07-10-18:

#22
Αρχική Δημοσίευση από MariaB00
«Οι αναμνήσεις, ακόμη κι οι πιο αγαπημένες και οι πιο ανεκτίμητες, κάποια στιγμή σβήνουν, ξεθωριάζουν εκπληκτικά γρήγορα. Αλλά αυτό δε συμβαίνει μ’ εμένα. Οι αναμνήσεις μου, εκείνες οι πολύτιμες κι ανεκτίμητες αναμνήσεις μου, δεν ξεθωριάζουν ποτέ».(1)


«Εάν έχουμε την εντύπωση ότι είμαστε τέλειοι, δεν θα φτάσουμε ποτέ σε εκείνο το σημείο, σε εκείνο το ύψωμα που προσπαθούμε να κατακτήσουμε».(2)

― Kazuo Ishiguro, Απομεινάρια Μίας Ημέρας.(2)

― Kazuo Ishiguro, Μη με αφήσεις ποτέ(1)

Αν και θέλω πάρα πολύ να διαβάσω Καζούα Ισιγκούρο, τα συγκεκριμένα αποφθέγματα μου φάνηκαν αρκετά χλιαρά. Το πρώτο ίσως και να το εκτιμούσα, αν διάβαζα το βιβλίο και το συσχέτιζα. Το δεύτερο, δε μας λέει κάτι που δεν ξέραμε, έστω με ιδιαίτερο τρόπο.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

NastStorm (Αναστασία)

Δραστήριο Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 17 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 211 μηνύματα.

H NastStorm The circle never ends....... έγραψε: στις 19:50, 20-10-18:

#23
Ο σκοπός της ζωής είναι η εξέλιξη του εαυτού μας. Να πραγματοποιήσουμε τις επιταγές της φύσης μας – γι’ αυτό το σκοπό ήρθαμε στη γη.
Οι άνθρωποι φοβούνται τον εαυτό τους στις μέρες μας. Έχουν ξεχάσει το ύψιστο καθήκον, το χρέος που έχουμε απέναντι στον ίδιο μας τον εαυτό. Φυσικά είναι γεμάτοι.Αλλά οι ίδιες τους οι ψυχές πεινούν και είναι γυμνές.
Το θάρρος έχει εκλείψει απ’ την φυλή μας. Ίσως και ποτέ να μην το είχαμε.
Ο φόβος μπροστά στην κοινωνία, που είναι η βάση της ηθικής, ο φόβος μπροστά στο Θεό, που είναι το μυστικό της θρησκείας- αυτά μας κυβερνούν. Αλλά….."…"πιστεύω ότι αν ένας άνθρωπος ζούσε τη ζωή του με πληρότητα, αν την εξαντλούσε ως την τελευταία της σταγόνα, αν έδινε μορφή σε κάθε του συναίσθημα κι έκφραση σε κάθε του σκέψη, αν υλοποιούσε κάθε του όνειρο- πιστεύω ότι ο κόσμος θα κέρδιζε μια τόσο καινούρια και ορμητική χαρά, που θα ξεχνούσε όλες τις αρρώστιες του μεσαιωνισμού και θα επιστρέφαμε στο ελληνικό ιδεώδες- ίσως και σε κάτι λεπτότερο, πλουσιότερο κι από το ελληνικό ιδεώδες. ευσπλαχνία. Ταΐζουν τους πεινασμένους και ντύνουν τους ζητιάνους.
Oscar Wilde - Το πορτραιτο του Ντοριαν Γκρέυ
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 14,815 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 10:48, 07-11-18:

#24
"Είναι γνωστό ότι οι ευτυχισμένοι άνθρωποι δεν νοιάζονται και τόσο για τους άλλους. Ούτε οι πολύ δυστυχισμένοι νοιάζονται. Αυτοί που απλώνουν το χέρι, είναι εκείνοι που το παλεύουν. Εκείνοι αναζητούν συνοδοιπόρους στην ανηφόρα, συνταξιδιώτες στ’ όνειρο, συγκατοίκους. "
Α. Παπαδάκη
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Ραφαέλα33847 (Ραφαέλα)

Διακεκριμένο μέλος

H Ραφαέλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Πειραιάς (Αττική). Έχει γράψει 1,708 μηνύματα.

H Ραφαέλα33847 Sueña con un mundo mejor έγραψε: στις 12:34, 07-11-18:

#25
''Μέσα στην ψυχή μου επρόβαλες και το ’ξερα πως θα ’λθεις. Και Σε περίμενα. Σε περίμενα όπως η γη τον χειμώνα παγωμένη κι έρημη πονεί και περιμένει. Είσαι Συ η άνοιξη κι έρχεσαι και προχωρείς αγάλια, αγάλια, μέσα στην ψυχή μου. Στο διάβα Σου ανοίγονται κι ανθούν κι ευωδιάζουν οι σκέψεις μου. Κάτω από τα πόδια Σου φυτρώνει και χαμογελά το χρώμα της ελπίδας. Η αναπνοή Σου θερμή και παρηγορήτρα διαβαίνει απάνω από την ψυχή μου και ξυπνούν από τη νάρκη των ανέρωτων χειμώνων τα όνειρά μου και Σε βλέπουν χωρίς έκπληξη και Σου χαμογελούν. Το ’ξεραν πως θα ’λθεις. Κάποια πουλιά ανοίγουν μέσα μου τα μάτια των και ξετινάσσουν τα φτερά. Κι Εσύ χαμογελάς και προχωρείς αγάλια, αγάλια, βασίλισσα μέσα στην ψυχή μου . ''
Νίκος Καζαντζάκης . Όφις και Κρίνο
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Stitchpunk (Eternal Sunshine)

Πολύ δραστήριο μέλος

H Eternal Sunshine αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών . Έχει γράψει 558 μηνύματα.

H Stitchpunk έγραψε: στις 22:43, 27-11-18:

#26
...Έτσι, μ' αυτήν την κωλοεφεύρεση που τη λένε ρολόι, σπρώχνουμε τις ώρες και τις μέρες σα να μας είναι βάρος, και μας είναι βάρος, γιατί δε ζούμε, κατάλαβες; Όλο κοιτάμε το ρολόι, να φύγει κι αυτή η ώρα, να φύγει κι αυτή η μέρα, να έρθει το αύριο, και πάλι φτου κι απ'την αρχή.
Χωρίσαμε τη μέρα σε πτώματα στιγμών, σε σκοτωμένες ώρες που θα τις θάβουμε μέσα μας, μέσα στις σπηλιές του είναι μας, στις σπηλιές όπου γεννιέται η ελευθερία της επιθυμίας, και τις μπαζώνουμε με όλων των ειδών τα σκατά και τα σκουπίδια που μας πασάρουν σαν "αξίες", σαν "ηθική", σαν "πολιτισμό". Κάναμε το σώμα μας ένα απέραντο νεκροταφείο δολοφονημένων επιθυμιών και προσδοκιών, αφήνουμε τα πιο σημαντικά, τα πιο ουσιαστικά πράγματα, όπως να παίξουμε και να χαρούμε μεταξύ μας, να παίξουμε και να χαρούμε με τα παιδιά και τα ζώα, με τα λουλούδια και τα δέντρα, να κάνουμε έρωτα, να απολαύσουμε τη φύση, τις ομορφιές του ανθρώπινου χεριού και του πνεύματος, να κατεβούμε τρυφερά μέσα μας, να γνωρίσουμε τον εαυτό μας και τον διπλανό μας... Όλα, όλα τα αφήνουμε για το αύριο που δε θα 'ρθει ποτέ...
Μόνο όταν ο θάνατος χτυπήσει κάποιο αγαπημένο μας πρόσωπο πονάμε, γιατί συνήθως σκεφτόμαστε πως θέλαμε να του πούμε τόσα σημαντικά πράγματα, όπως πόσο τον αγαπούσαμε, πόσο σημαντικός ήταν για εμάς ... Όμως το αφήσαμε για αύριο ... Για να πάμε που;
Αφού ανατέλλει, δύει ο ήλιος και δεν πάμε πουθενά αλλού, παρά μόνο στο θάνατο, και μεις οι μαλάκες, αντί να κλαίμε το δειλινό που χάθηκε άλλη μια μέρα απ' τη ζωή μας, χαιρόμαστε.
Ξέρεις γιατί;
Γιατί η μέρα μας είναι φορτωμένη με οδύνη, αντί να είναι μια περιπέτεια, μια σύγκρουση με τα όρια της ελευθερίας μας..
Χρόνης Μίσσιος, Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,913 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 23:04, 27-11-18:

#27
“I DON'T CARE!" Harry yelled at them, snatching up a lunascope and throwing it into the fireplace. "I'VE HAD ENOUGH, I'VE SEEN ENOUGH, I WANT OUT, I WANT IT TO END, I DON'T CARE ANYMORE!"
"You do care," said Dumbledore. He had not flinched or made a single move to stop Harry demolishing his office. His expression was calm, almost detached. "You care so much you feel as though you will bleed to death with the pain of it.”

-J.K. Rowling, Harry Potter and the Order of the Phoenix
5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 14,815 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 10:18, 03-12-18:

#28
2
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

epote

Επιφανές Μέλος

Ο epote αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 2,757 μηνύματα.

O epote ) έγραψε: στις 08:44, 04-12-18:

#29
"Καμια φορα η κοτα ειναι ο τροπος που εχει το αυγο να κανει ενα ακομα αυγο"
- Richard Dawkins "The selfish gene".

"Δεν υπαρχει οσμη πιο αποτροπαια απο την κακοφορμισμενη καλοσυνη. Αν ξερω σαν γεγονος οτι καποιος ερχεται στο σπιτι μου με συνειδητο πλανο να μου κανει καλο, οφειλω να τρεξω για τη ζωη μου"
- James David Trudeau "Walden;or a life in the woods".

"Was he happy? Was he free? This question is absurd.
Had anything being wrong we would certainly have heard"
- Η.W. Auden "the unknown citizen" τεχνικα ειναι ποιημα, αλλα ολοκληρο ειναι καταπληκτικο.

"And do you think that unto such as you
A maggod minded, starved fanatic crew
God gave a secret but denied it me?
Well, well, what matters it? Believe that too"
- Omar Khayyam "The rubaiyat of Omar Khayyam"

Και περιπου 132.711 ακομα που δεν θυμαμαι

Himmela: Εψαξα στο ιντερνετ λιγακι αλλα δεν βρηκα απο ποια συλλογη της παπαδακη ειναι αυτο, μπορεις να με βοηθησεις?
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη epote : 04-12-18 στις 08:50.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 38 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 14,815 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 09:26, 04-12-18:

#30
Αρχική Δημοσίευση από epote
Himmela: Εψαξα στο ιντερνετ λιγακι αλλα δεν βρηκα απο ποια συλλογη της παπαδακη ειναι αυτο, μπορεις να με βοηθησεις?
"Αν ήταν όλα αλλιώς".
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Guest 874453

Guest

Έχει γράψει n/a μηνύματα.

O Guest 874453 έγραψε: στις 21:18, 05-12-18:

#31
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

meetmeinmontauk

Τιμώμενο Μέλος

H meetmeinmontauk αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 9,455 μηνύματα.

H meetmeinmontauk έγραψε: στις 20:55, 07-12-18:

#32
Ίσως πρέπει να ξεφλουδιζουμε τις σημασίες μία μία ώσπου η Βέρθα να πάψει να σημαίνει οτιδήποτε άλλο από την ίδια τη Βέρθα. Μόλις της αφαιρέσουμε τις πλεοναζουσες σημασίες, εκείνος θα την δει σαν το τρομαγμένο, γυμνό ανθρώπινο, υπερβολικά ανθρώπινο πλάσμα, που είναι κι εκείνη κι αυτός και όλοι μας.
Όταν έκλαψε ο Νίτσε, Irvin Yalom
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη meetmeinmontauk : 07-12-18 στις 21:37. Αιτία: Typo
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

olivi@

Συντονίστρια

H olivi@ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,172 μηνύματα.

H olivi@ έγραψε: στις 21:34, 07-12-18:

#33
Όλοι έχουμε ανάγκη να μας κοιτάνε . Ανάλογα με τί είδους είναι το βλέμμα κάτω απ΄το οποίο θέλουμε να ζούμε , μπορούμε να καταταγούμε σε 4 κατηγορίες:
α) Η πρώτη αναζητάει το βλέμμα ενός ατέλειωτου αριθμού ανώνυμων ματιών, μ’ άλλα λόγια το βλέμμα του κοινού.
β) Στην δεύτερη κατηγορία εκείνοι που δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς το βλέμμα ενός πλήθους γνώριμων ματιών.
γ)Τρίτη η κατηγορία αυτών που έχουν ανάγκη να βρίσκονται κάτω από το βλέμμα του αγαπημένου προσώπου.
δ)Τέλος η τέταρτη η πιο σπάνια αυτών που ζουν κάτω απ΄τα φανταστικά βλέμματα πλασμάτων που είναι απόντα.Είναι οι ονειροπόλοι.
Μίλαν Κούντερα, Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι
4
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Τιμώμενο Μέλος

H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,148 μηνύματα.

H Eileen έγραψε: στις 11:12, 01-02-19:

#34
What do you think, would not one tiny crime be wiped out by thousands of good deeds?”
“It would be interesting to know what it is men are most afraid of.”
“Through error you come to the truth! I am a man because I err! You never reach any truth without making fourteen mistakes and very likely a hundred and fourteen.”
- Έγκλημα και Τιμωρία, Φίοντορ Ντοστογιέφσκι
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Guest 874453

Guest

Έχει γράψει n/a μηνύματα.

O Guest 874453 έγραψε: στις 18:44, 14-02-19:

#35
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Physiognomist

Διακεκριμένο μέλος

Ο Physiognomist αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 1,913 μηνύματα.

O Physiognomist έγραψε: στις 23:57, 06-07-19:

#36

George Orwell-1984
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Βλα (Βλαδίμηρος)

Διάσημο Μέλος

Ο Βλαδίμηρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 850 μηνύματα.

O Βλα έγραψε: στις 22:30, 20-07-19:

#37
Από την "Πείνα" του Κνουτ Χάμσουν (1890)

«Ψάχνω ασυναίσθητα τις τσέπες μου για δύο κορόνες. Ο ερωτισμός που αναδίδει κάθε κίνηση των περαστικών, το χαμηλό φως από τα φανάρια του γκαζιού, η ήσυχη νύχτα που δείχνει να εγκυμονεί κάτι, όλα μαζί έχουν αρχίσει να με επηρεάζουν: η ατμόσφαιρα που είναι πλημμυρισμένη από ψιθυρίσματα, αγκαλιάσματα, φλογερές εξομολογήσεις, μισόλογα, σιγανά βογκητά. Κάποιες γάτες ζευγαρώνουν με δυνατά νιαουρίσματα στην είσοδο του κήπου Μπλούμκβιστ. Κι εγώ δεν είχα καν δύο κορόνες. Ήταν ένα μαρτύριο, δυστυχία που όμοιά της δεν υπάρχει, να είμαι τόσο εξαθλιωμένος. Τι ταπείνωση, τι ντροπή! Κι άρχισα ξανά να σκέφτομαι το τελευταίο ψίχουλο της φτωχής χήρας που θα είχα κλέψει, το πηλήκιο ή το μαντήλι κανενός μαθητή, το σακούλι κανενός ζητιάνου, και θα τα είχα πάει στον παλιατζή χωρίς καμία αναστολή και θα τα ξόδευα για ένα ξεφάντωμα. Προκειμένου να παρηγορούμαι και να δικαιολογώ τον εαυτό μου, άρχισα να βρίσκω όλα τα πιθανά ελλατώματα σε αυτούς τους χαρούμενους ανθρώπους που με τριγύριζαν. Σήκωνα τους ώμους θυμωμένα και κοίταζα περιφρονητικά όλα εκείνα τα ζευγάρια που περνούσαν πλάι μου. Εκείνα τα ολιγαρκή βουτυρόπαιδα, τους φοιτητές που νόμιζαν πως γίνονταν Ευρωπαίοι θωπεύοντας το στήθος καμιάς μοδιστρούλας! Εκείνους του νεαρούς κυρίους, τραπεζίτες, μεγαλομπακαλάκηδες, δανδήδες της καλής κοινωνίας που δεν απέκρουαν ούτε τις γυναίκες των ναυτικών, παχιές κότες από την αγορά σάρκας, που δεν δίσταζαν να τους παραδοθούν στην πρώτη σκοτεινή είσοδο για ένα κύπελλο μπίρα! Τι σειρήνες, Θεέ μου! Η θέση δίπλα τους ήταν ακόμη ζεστή από τον πυροσβέστη ή σταβλίτη της προηγούμενης βραδιάς• ο θρόνος ήταν πάντα διαθέσιμος, πάντα ορθάνοιχτος – παρακαλώ, ανεβείτε!... Έφτυσα στο πεζοδρόμιο, χωρίς να με νοιάζει αν θα πετύχαινα κάποιον, θυμωμένος και γεμάτος περιφρόνηση για όλους εκείνους που τρίβονταν ο ένας πάνω στον άλλο και ζευγάρωναν μπροστά στα μάτια μου. Όρθωσα το κεφάλι μου και ένιωσα βαθιά μέσα μου πόσο ευλογημένος που μπορούσα να ακολουθώ τον σωστό δρόμο.»
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Cookie_Monster

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο Cookie_Monster αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 66 μηνύματα.

O Cookie_Monster έγραψε: στις 02:21, 21-07-19:

#38



de Quincy, Suspiria.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Lysippe

Περιβόητο Μέλος

H Lysippe αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 26 ετών . Έχει γράψει 1,370 μηνύματα.

H Lysippe έγραψε: στις 11:48, 22-07-19:

#39
«Ένα μεγάλο μέρος της ζωής, τελικά, ανάγεται στο ερώτημα αν κάποιος μπορεί να πραγματοποιήσει τις φαντασιώσεις του, ή αλλιώς να καταλήξει να επιβιώσει μόνο μέσα από συμβιβασμούς που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Εγώ πιστεύω ότι ο Παράδεισος και η Κόλαση είναι εδώ, πάνω στη Γη. Παράδεισος είναι το να ζεις μέσα στις ελπίδες σου και Κόλαση είναι το να ζεις μέσα στους φόβους σου. Και εξαρτάται απ’ τον καθένα τι απ’ τα δύο θα διαλέξει».

Η Τζέλυ σταμάτησε για λίγο. «Κάποτε το είπα αυτό στον Τσινκ κι εκείνος μου είπε, "Κάθε φόβος είναι εν μέρει ελπίδα και κάθε ελπίδα είναι εν μέρει φόβος – πάψε να χωρίζεις τα πράγματα και να παίρνεις τη μία ή την άλλη πλευρά". Ορίστε, όλο κάτι τέτοια λέει ο Τσινκ. Εσύ τι νομίζεις;»

***

Τομ Ρόμπινς – Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Eileen (Athena (1/3 ΜΕΤΣ))

Τιμώμενο Μέλος

H Athena (1/3 ΜΕΤΣ) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Θεσσαλονίκη (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,148 μηνύματα.

H Eileen έγραψε: στις 11:53, 22-07-19:

#40
Αρχική Δημοσίευση από Lysippe
«Ένα μεγάλο μέρος της ζωής, τελικά, ανάγεται στο ερώτημα αν κάποιος μπορεί να πραγματοποιήσει τις φαντασιώσεις του, ή αλλιώς να καταλήξει να επιβιώσει μόνο μέσα από συμβιβασμούς που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει. Εγώ πιστεύω ότι ο Παράδεισος και η Κόλαση είναι εδώ, πάνω στη Γη. Παράδεισος είναι το να ζεις μέσα στις ελπίδες σου και Κόλαση είναι το να ζεις μέσα στους φόβους σου. Και εξαρτάται απ’ τον καθένα τι απ’ τα δύο θα διαλέξει».

Η Τζέλυ σταμάτησε για λίγο. «Κάποτε το είπα αυτό στον Τσινκ κι εκείνος μου είπε, "Κάθε φόβος είναι εν μέρει ελπίδα και κάθε ελπίδα είναι εν μέρει φόβος – πάψε να χωρίζεις τα πράγματα και να παίρνεις τη μία ή την άλλη πλευρά". Ορίστε, όλο κάτι τέτοια λέει ο Τσινκ. Εσύ τι νομίζεις;»

***

Τομ Ρόμπινς – Ακόμα και οι Καουμπόισσες Μελαγχολούν
Τον αγαπώ
Ειδικά το Villa Incognito είναι ένα από τα αγαπημένα μου βιβλία!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια