×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,815 μέλη και 2,471,815 μηνύματα σε 78,608 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 477 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Τι κάνεις όταν νιώθεις πως οι φίλοι σου δεν είναι αρκετοί;

ανεμώνη

Νεοφερμένος

H ανεμώνη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ιωάννινα (Ιωάννινα). Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H ανεμώνη έγραψε: στις 01:31, 22-10-12:

#1
Έχετε αισθανθεί ποτέ ότι ακόμη και οι πιο δικοί σας άνθρωποι αδυνατούν να σας καταλάβουν?Ξαφνικά νιώθεις μετέωρος,μόνος.Μπορεί να νιώσεις και άσχημα συναισθήματα για ανθρώπους που αγαπάς.Αν σε κουράζουν,αν θες μονίμως να δραπετεύσεις,αν ψάχνεις κάτι επιπλέον,σημαίνει πως δεν τους αγαπάς?
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Rempeskes

Επιφανές Μέλος

Ο Rempeskes αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Hair stylist . Έχει γράψει 5,659 μηνύματα.

O Rempeskes έγραψε: στις 01:52, 22-10-12:

#2
σημαίνει πως δεν τους αγαπάς?
ε οχι αναγκαστικά, αυτό το καταλαβαίνεις συνήθως
όταν έρχεται η ώρα για τα κληρονομικά.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Rempeskes : 22-10-12 στις 02:02.
2
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

μαριώ

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H μαριώ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 25 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ζωγράφος (Αττική). Έχει γράψει 110 μηνύματα.

H μαριώ έγραψε: στις 10:02, 22-10-12:

#3
Ωραιος ο ρεμπεσκες...

Στο θεμα μας... Δεν νομιζω οτι το αν αγαπας τους δικους σου ανθρωπους εχει να κανει με το κατα ποσο σε γεμιζουν ως ανθρωποι. Και να τους αγαπας γινεται, και να βαλεις ανθρωπους στην ζωη σου που να σε γεμιζουν. Αν βρεις τους ανθρωπους που χρειαζεσαι νομιζω θα σταματησεις και να θες να δραπετευσεις.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη μαριώ : 22-10-12 στις 10:10.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Orignokos

Νεοφερμένος

Ο Orignokos αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 16 μηνύματα.

O Orignokos έγραψε: στις 12:54, 22-10-12:

#4
Άλλο συγγενείς άλλο φίλοι, οι συγγενείς είναι δικοί μας άνθρωποι απο ανάγκη ανωτέρω βία δηλαδή οι φίλοι απο επιλογή εμείς έχουμε την ευθύνη μόνο για τους φίλους.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Gilda

Τιμώμενο Μέλος

H Gilda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H Gilda Ας διάβαζες να πέρναγες.. έγραψε: στις 15:51, 22-10-12:

#5
Σου συμβαίνει συχνά ή τώρα έτυχε κάτι συγκεκριμένο?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

ανεμώνη

Νεοφερμένος

H ανεμώνη αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών , επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ιωάννινα (Ιωάννινα). Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H ανεμώνη έγραψε: στις 16:06, 22-10-12:

#6
Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι συγκεκριμένο.Απλά κάποια στιγμή νιώθω πως έχω εξαντλήσει τα πάντα.Κάθε σχέση έχει όρια.Απλά δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό να αποζητάς συνέχεια κάτι νέο.Δεν ξέρω αν έχει και ιδιαίτερο νόημα γιατί πάλι στους ίδιους ανθρώπους που με ανέχονται θα καταλήξω.Εσύ δεν βαριέσαι ποτέ με τους φίλους σου?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Gilda

Τιμώμενο Μέλος

H Gilda αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,878 μηνύματα.

H Gilda Ας διάβαζες να πέρναγες.. έγραψε: στις 16:29, 22-10-12:

#7
Αρχική Δημοσίευση από ανεμώνη
Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι συγκεκριμένο.Απλά κάποια στιγμή νιώθω πως έχω εξαντλήσει τα πάντα.Κάθε σχέση έχει όρια.Απλά δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό να αποζητάς συνέχεια κάτι νέο.Δεν ξέρω αν έχει και ιδιαίτερο νόημα γιατί πάλι στους ίδιους ανθρώπους που με ανέχονται θα καταλήξω.Εσύ δεν βαριέσαι ποτέ με τους φίλους σου?
Θα σου πω. Έχω μια φίλη, την κολλητή μου από τα 19.
Την αγαπάω, την λατρεύω, απλά μερικές φορές νιώθω ότι έχει μεινει "εκεί", όταν ήμασταν μικρές.
Δεν καταλαβαίνει πάντα ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν μπορούμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα με τότε.
Όμως παρ όλα αυτά, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εκείνη.
Η ζωή κάνει κύκλους και η διάθεσή μας κάνει σκαμπανεβάσματα.
Όμως αν δεν βρίσκεις κάτι να πεις, αν χάνεις την όρεξή σου να μιλήσεις με αυτόν με τον οποίο σε συνδέει μια φιλία, πόσο αληθινός φίλος είσαι?
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

just smile!

Δραστήριο Μέλος

H just smile! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 235 μηνύματα.

H just smile! full of tears έγραψε: στις 17:23, 07-11-12:

#8
Οι φιλοι ποτε δεν μπορουν να μας συμπληρωνουν στο 100%.Απλα προσπαθεις να βρεις καποιους με τους οποιους να νιωθεις καλυτερα οσο το δυνατο περισσοτερο.Κι εγω με την κολλητη μ ωρες ωρες δεν ξερουμε τι να πουμε αλλα και η σιωπη,η βαρεμαρα εειναι τελεια μαζι της.Αν δεν ειστε καθολου καλα-ο ενας να λεει αυγα ο αλλος καλαθια-βρες φιλους,γιατι αυτοι φιλοι δεν ηταν
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια