×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,542 μέλη και 2,460,723 μηνύματα σε 78,080 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 460 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ελληνική Μυθολογία

τρελή φιλόσοφος

Διάσημο Μέλος

H τρελή φιλόσοφος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 878 μηνύματα.

H τρελή φιλόσοφος τουρου ρου,τουρου ρου,τουρου ρου έγραψε: στις 16:53, 08-03-14:

#141
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Τώρα παίζουμε με μύθους, αλλά δεν πειράζει. Εκτός από την "Οδύσσεια" το περιστατικό περιγράφεται και στην (κατά μεγάλο μέρος χαμένη) τραγωδία του Σοφοκλή "Ναυσικάα" (αρχικός ασυναίρετος τύπος). Στη "Βικιπαίδεια" μεταξύ άλλων ανεφέρονται:
<< Η Ναυσικά, περιγράφεται από τον Όμηρο ως νεαρή και πολύ χαριτωμένη: ο Οδυσσέας λέει ότι έμοιαζε με θεά. Το πρωί πήγε η Ναυσικά μαζί με τις ακόλουθές της στο μέρος εκείνο, που ήταν κοντά στο δασάκι και άρχισαν το πλύσιμο, ενώ έπαιζαν και μπάλα . Ξαφνικά ο Οδυσσέας παρουσιάσθηκε γυμνός όπως ήταν μπροστά τους. Οι άλλες γυναίκες, μόλις τον είδαν, έτρεξαν κι έφυγαν φοβισμένες. Μόνη η Ναυσικά παρέμεινε και έδωσε στον Οδυσσέα ρούχα και τροφή, και κατά το απόγευμα επέστρεψε μαζί του στην πόλη και τον οδήγησε στο ανάκτορο του πατέρα της. >>
Ερωτήσεις κρίσης:
α) Γιατί η Ναυσικάα δεν έφυγε όπως οι άλλες; Μήπως γιατί ήθελε...γκουχ-γκουχ;
β) Από το πρωί μεχρι το απόγευμα που γύρισαν στο παλάτι έπαιζαν το τόπι;
γ) Γιατί ο Οδυσσέας μιλά για αυτήν με τόσο ωραία λόγια;
δ) Τυχαία η Ναυσικάα είπε ότι έναν τέτοιον άνδρα θέλει για δικό της;

-- Υπάρχει και μια ανάλυση του Δ. Μαρωνίτη για τις σχέσεις του Οδυσσέα με τις γυναίκες του.



Δεν μπορώ να μη βάλω και την κλασική ασυναίρετη Ναυσικάααααααα....

καλά τώρα με τη βικιπαίδεια νταξει.το ανέβασες πολύ το λεβελ

δεν λέω ότι αποκλείεται αλλά σου φαίνεται λογικό να αφήνε ο δημιουργός να εννοηθεί κάτι τέτοι για μια νεαρή πριγκηποπούλα.Πρώτα από όλα το γ) και το δ) δεν λένε τίποτα.Δηλαδή όταν ένας άνθρωπος δηλώνει το θαυμασμό του για ένα άτομο του άλλου φύλου πρέπει αμέσως να υποβόσκει κάτι;

Και εφόσον φέρνεις τη βικιπαίδεια στο παιχνίδι πάρε να 'χεις
Καὶ τότες ἄλλο ἡ Ναυσικᾶ ἡ ἀσπρόχερη σοφίστη·
διπλώνει, βάζει μὲς στ' ὡριὸ τ' ἁμάξι τὰ σκουτιά της,
ζεύει τὰ δυνατόνυχα μουλάρια, κι ἀνεβαίνει,
παρακινώντας τὸν τρανὸ Ὀδυσσέα μ' αὐτὰ τὰ λόγια·
“Σήκω, νὰ πᾶμε τώρα ἐμεῖς στὴ χώρα, νὰ σὲ φέρω
στοῦ κύρη μου τοῦ φρόνιμου τ' ἀρχοντικό, τοὺς πρώτους
ἀπὸ τοὺς Φαίακες ἐκεῖ νὰ δῆς καὶ νὰ γνωρίσης.
όταν λέει το τότες εννοεί αφού πλύθηκε μόνος του (λέγοντας ότι δεν θέλει να τον αντικρύσουν οι κοπέλες γυμνό).Και μετά λέει ότι έφυγε μαζί με τη Ναυσικά και τις κοπέλες.
http://el.wikisource.org/wiki/%CE%9F...%CE%B7)/%CE%B6
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη τρελή φιλόσοφος : 08-03-14 στις 16:57.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φυσικός . Έχει γράψει 7,493 μηνύματα.

O Dias έγραψε: στις 20:35, 08-03-14:

#142
Αρχική Δημοσίευση από τρελή φιλόσοφος
δεν λέω ότι αποκλείεται αλλά σου φαίνεται λογικό να αφήνε ο δημιουργός να εννοηθεί κάτι τέτοιο για μια νεαρή πριγκηποπούλα.
Χαχαχαχα!!! Μάλλον ξεφύγαμε. Έγραψα για την ιστορία του Οδυσσέα μετά την επιστροφή στην Ιθάκη και επικεντρωθήκαμε στο αν "πήδηξε' ή όχι τη Ναυσικά. Από τον Όμηρο πράγματι δεν προκύπτει άμεσα κάτι τέτοιο. Όμως από το χαρακτήρα του Οδυσσέα, όπως μας έχει μεταφερθεί, κάτι τέτοιο είναι πολύ πιθανό και ούτε εσύ το αποκλείεις εντελώς. Όμως έχει γραφεί η τραγωδία του Σοφοκλή "Ναυσικάα" ή "Πλύντριαι". Δυστυχώς δεν έχουν διασωθεί παρά μόνον ελάχιστα αποσπάσματα και όσα ξέρουμε ότι περιείχε τα μάθαμε από άλλες μικρές αναφορές. Τι ξέρουμε; Ολόκληρη η τραγωδία αναφέρεται στη συνάντηση της Ναυσικάς με τον Οδυσσέα. Δεν μπορεί να γράφει μόνο για το beach volley που έπαιζαν τα κορίτσια και με τι απορρυπαντικό έπλυναν τα ρούχα. Για να γεμίσει η πλοκή του έργου χρειάζονται και άλλα στοιχεία και προφανώς το ερωτικό είναι το πλέον κατάλληλο. Στο τελευταίο συνηγορούν κάποια μικρά αποσπάσματα χορικών που μας μεταφέρθηκαν. Εντάξει, η συζήτησή μας είναι χωρίς αντικείμενο και ουσία, καθώς προσπαθούμε να κάνουμε νεκροψία σε ένα μύθο. Θα σταθώ μόνο σε ένα σημείο που αναφέρεις: το ότι η Ναυσικά ήταν πριγκηποπούλα και δεν θα "πήγαινε" με έναν "τυχαίο". Πρώτον, ο Οδυσσέας δεν φαινόταν και τόσο τυχαίος. Και την ομορφιά του την είχε και τους κοιλιακούς τους είχε και η θεά Αθηνά του είχε δώσει λάμψη. Δεύτερον, το να είσαι πριγκηποπούλα ή βασιλιάς εκείνη την εποχή δεν σε έκανε και πολύ διαφορετικό από τους άλλους. Οι άνθρωποι τότε ήταν βοσκοί και ο βασιλιάς δεν ήταν παρά αυτός που είχε τα πιο πολλά κοπάδια. Κατά τα άλλα, τη βαρέθηκα αυτή τη συζήτηση. Είτε "το έκαναν" είτε όχι, είναι δικό τους θέμα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

τρελή φιλόσοφος

Διάσημο Μέλος

H τρελή φιλόσοφος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 22 ετών . Έχει γράψει 878 μηνύματα.

H τρελή φιλόσοφος τουρου ρου,τουρου ρου,τουρου ρου έγραψε: στις 09:10, 09-03-14:

#143
Αρχική Δημοσίευση από Dias
Κατά τα άλλα, τη βαρέθηκα αυτή τη συζήτηση. Είτε "το έκαναν" είτε όχι, είναι δικό τους θέμα.
Δίκιο έχεις,δεν γίνεται να κουτσομπολεύουμε και τους μύθους.Έλεος!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φυσικός . Έχει γράψει 7,493 μηνύματα.

O Dias έγραψε: στις 21:04, 12-04-14:

#144
Μετά την άλωση της Τροίας… (Μέρος 1ο)

Μετά από 10 χρόνια η Τροία, με τη βοήθεια του Δούρειου ίππου έπεσε. Οι νικητές Έλληνες έκαναν ότι γινόταν τότε (και αργότερα) στις περιπτώσεις αυτές: Σκότωσαν, λεηλάτησαν, έσφαξαν, βίασαν, γκρέμισαν, βεβήλωσαν, αιχμαλώτισαν, συνέλαβαν σκλάβους, κατέστρεψαν, βασάνισαν και στο τέλος έκαψαν την πόλη. Σήμερα οι Τούρκοι δίπλα στα ερείπια που σώζονται έχουν φτιάξει έναν μικρό γαϊ-δούρειο ίππο και οι ξεναγοί λένε στους τουρίστες για τους κακούς Έλληνες που τους επιτέθηκαν, ξεχνώντας ότι την εποχή εκείνοι δεν είχαν ακόμα εφευρεθεί οι Τούρκοι. Το θέμα μας όμως δεν είναι αυτό. Εδώ θα ασχοληθούμε με το τι απέγιναν οι πρωταγωνιστές της Τροίας μετά την άλωση. Μια βασική πηγή για τα δεινά των νικημένων είναι η τραγωδία του Ευριπίδη “Τρωάδες”.

Πρίαμος
Ήταν ο γέρος και χαμηλών τόνων βασιλιάς. Παιδί είχε ζήσει την προηγούμενη καταστροφή της Τροίας. Αναφέρεται σαν δίκαιος και αγαπητός βασιλιάς. Ήταν ερωτιάρης και είχε 50 παιδιά, από τα οποία τα 19 με τη νόμιμη σύζυγό του και βασίλισσα Εκάβη. Είδε τα παιδιά του ένα-ένα να σκοτώνονται και έγινε ταπεινός ικέτης για να πάρει από τον Αχιλλέα το πτώμα του αγαπημένου του πρωτότοκου Έκτορα. Κατά την άλωση της Τροίας, στάθηκε ακίνητος δίπλα στον οικογενειακό βωμό αρνούμενος να αντισταθεί. Τότε ο Νεοπτόλεμος (γιος του Αχιλλέα) τον σκότωσε “εν ψυχρώ” με το σπαθί του.

Έκτορας
Πρωτότοκος γιος του Πρίαμου και της Εκάβης και διάδοχος του θρόνου. Γενναίος πολεμιστής που τον αποκαλούσαν “πρίγκιπα της Τροίας”. Σκοτώθηκε από το χέρι του Αχιλλέα σε μονομαχία, για εκδίκηση για το φόνο του φίλου και εραστή Πάτροκλου. Είναι γνωστή η αποτρόπαια και αντίθετη στις τότε αξίες, βεβήλωση του σώματος του νεκρού από τον Αχιλλέα, ο οποίος έσυρε στη γη το πτώμα με το άρμα του, ώστε να κατακρεουργηθεί και μετά το άφησε άταφο για να το φάνε τα όρνια. Τελικά ο Πρίαμος κατάφερε να πάρει το πτώμα του Έκτορα για την ταφή.

Πάρις
Τον έλεγαν και Αλέξανδρο. Γιος του Πρίαμου και της Εκάβης. Λίγο πριν γεννηθεί η μητέρα του είδε όνειρο το οποίο οι μάντεις ερμήνευσαν σαν καταστροφή της Τροίας και αποφασίστηκε το μωρό να θανατωθεί. Όμως (όπως γίνεται συνήθως στις περιπτώσεις αυτές) με τη βοήθεια βοσκών και αρκούδων το παιδί επέζησε και μετά από καιρό ο πατέρας του το δέχτηκε ξανά στην Τροία σαν γιο του. Ήταν νέος, μανάρι σκέτο και του ανέθεσαν να γίνει κριτής στα καλλιστεία για την πιο ωραία θεά. Διάλεξε την Αφροδίτη που του έταξε την ωραία Ελένη, την κόρη του Δία. (Μεταξύ μας κι εγώ την Αφροδίτη θα επέλεγα, ακόμα και χωρίς να μου τάξει κάτι. Δεν νομίζω κάποιος να διάλεγε τη στριμμένη Ήρα ή την κουλτουροπαρθένα Αθηνά). Στη Σπάρτη ο Μενέλαος καλοδέχτηκε τον Πάρη, αλλά (τι ζώον!) έφυγε την άλλη μέρα για τουρισμό στην Κρήτη, αφήνοντάς τον μόνο με τη γυναίκα του την Ελενίτσα. Με τις ευλογίες της Αφροδίτης έγινε η εκούσια απαγωγή, η Ελένη βρέθηκε στην Τροία και ξεκίνησε ο μεγαλύτερος πόλεμος της αρχαιότητας. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Πάρης ενδιαφερόταν μόνο για το Ελενάκι του και σαν πολεμιστής δεν έλεγε και πολλά, οπότε τον κατσάδιαζε ο Έκτορας. Μονομάχησε με το Μενέλαο και ενώ έχανε σώθηκε από κόλπο της Αφροδίτης. Σε μάχη με το Διομήδη καθώς νικιόταν, το έβαλε στα πόδια και κρύφτηκε. Βέβαια, σκότωσε τον Αχιλλέα με βέλος στη φτέρνα, αλλά και αυτό το έκανε μπαμπέσικα από πίσω, παραβαίνοντας τους κώδικες τιμής και ανδρείας της εποχής. Λίγο πριν το τέλος του πολέμου, ο Πάρις τραυματίστηκε θανάσιμα από βέλος του Φιλοκτήτη, ο οποίος είχε κληρονομήσει τα βέλη του Ηρακλή. Η Ελένη ζήτησε από τη νύμφη Οινώνη, που ήταν παλιά γκόμενα του Πάρη και θεραπεύτρια να τον σώσει, εκείνη αρνήθηκε και ο Πάρις πέθανε. Μόλις το έμαθε η Οινώνη, πήγε και έπεσε στη νεκρική του πυρά. Όσο για την Ελένη, σιγά μην κάτσει να σκάσει για έναν άντρα. Παντρεύτηκε τον Δηίφοβο, που ήταν αδελφός του Πάρη και τον οποίο ο Μενέλαος πετσόκοψε κατά την άλωση της Τροίας.

Αστυάναξ
Ήταν ο μοναδικός γιος του Έκτορα και της Ανδρομάχης. Το βαφτιστικό του όνομα ήταν Σκαμάνδριος. Όμως μετονομάστηκε σε Αστυάναξ (= βασιλιάς της πόλης) προς τιμή του πατέρα του που πέθανε ηρωικά. Ήταν νήπιο την εποχή της άλωσης της Τροίας. Οι νικητές μετά από πρόταση του Οδυσσέα αποφάσισαν τη θανάτωσή του, γκρεμίζοντάς τον από τα τείχη της Τροίας, καθώς δεν ήθελαν να μείνει κανένας ζωντανός από τη γενιά του Έκτορα. Οι Έλληνες ανακοίνωσαν την απόφασή τους στη μητέρα του και την εκβίασαν να τη δεχθεί σιωπηρά, γιατί διαφορετικά θα πέταγαν το πτώμα του παιδιού στα σκυλιά και δεν θα της επέτρεπαν να το θρηνήσει και να το θάψει με τις δέουσες τιμές. Την εκτέλεση ανέλαβε προσωπικά ο Νεοπτόλεμος (γιος του Αχιλλέα) για να εκδικηθεί το θάνατο του πατέρα του. Η σκηνή της τραγωδίας του Ευριπίδη “Τρωάδες”, όπου φέρνουν το παιδάκι νεκρό πάνω σε μια ασπίδα, είναι πραγματικά συγκλονιστική. Εδώ να σημειωθεί ότι ο Πρίαμος λίγο πριν την άλωση, είχε σκεφτεί να φυλάξει κρυφά έναν απόγονό του. Έτσι, εμπιστεύτηκε το γιο του Πολύδωρο στο γειτονικό βασιλιά Πολυμήστορα δίνοντάς του πολύ χρυσάφι. Αλλά μετά την άλωση της Τροίας και τον θάνατο του Πριάμου, ο Πολυμήστωρ σκότωσε τον Πολύδωρο για να οικειοποιηθεί τους θησαυρούς του και πέταξε το πτώμα του στη θάλασσα.

Κασσάνδρα
Κόρη του Πρίαμου και της Εκάβης. Την ερωτεύτηκε ο Απόλλωνας και της έδωσε το χάρισμα της μαντικής, έχοντας ζητήσει σαν αντάλλαγμα τον έρωτά της. Όμως τελικά η κοπελιά δεν ενέδωσε και ο Απόλλων δεν μπορούσε να πάρει το δώρο του πίσω. Έκανε όμως κάτι άλλο: Της ζήτησε ένα τελευταίο φιλί, οπότε έφτυσε μέσα στο στόμα της, με αποτέλεσμα να μην πιστεύει κανένας τις προβλέψεις της. Έτσι, ενώ μάντευε όλα τα δεινά της Τροίας, όλοι αυτά που έλεγε τα έγραφαν στα παλιά τους τα σανδάλια. Μετά την άλωση της Τροίας, η Κασσάνδρα κατέφυγε στον ναό της Αθηνάς. Εκεί έφθασε ο Αίας ο Λοκρός με κακές διαθέσεις. Η Κασσάνδρα αγκάλιασε το άγαλμα της θεάς και ικέτευε έλεος. Ο Αίας την τράβηξε από τα μαλλιά, οπότε το άγαλμα σείσθηκε από τη βάση του. Η Κασσάνδρα βιάστηκε μέσα στο ναό. Στη συνέχεια, οι Έλληνες έριξαν κλήρο για το ποιος θα πάρει ποιαν για σκλάβα. Την Κασσάνδρα την πήρε ο ίδιος ο Αγαμέμνων χωρίς κλήρο (σαν ο πιο ισχυρός βασιλιάς) με σεξουαλικούς φυσικά σκοπούς. Βέβαια, επιστρέφοντας στις Μυκήνες, είχε και αυτή την ίδια τύχη με τον Αγαμέμνονα, καθώς η Κλυταιμνήστρα και ο Αίγισθος την αποκεφάλισαν μαζί με το βασιλιά.

Ελένη
Η ωραία Ελένη είχε κάνει μεταδημότευση στην Τροία, έτσι θα την αναφέρω σαν Τρωαδίτισα. Μετά την άλωση της Τροίας και το θάνατο του τελευταίου συζύγου της, την παρέδωσαν στον κερατά Μενέλαο. Ο τελευταίος είχε σκοπό να τη σκοτώσει με τα ίδια του τα χέρια για να την εκδικηθεί για όσα έκανε στον ίδιο και τόσους άλλους. Όμως η Ελενίτσα (τς! Καλά τώρα!) τον άρχισε στα δάκρυα και στο πίτσι-πίτσι. Δε φταίω εγώ, φταις εσύ που έφυγες για την Κρήτη, φταίνε οι θεοί, συγχώρεσε με, σ’ αγαπώ, σκέψου την κορούλα μας την Ερμιόνη, θυμήσου τις στιγμές που ζήσαμε οι δυο μας, του έδειξε και λίγο βυζάκι και τον κλόνισε, οπότε αυτός ανέβαλε την εκτέλεσή της. Η Εκάβη φώναζε να μην την πάρει μαζί του στο ίδιο καράβι γιατί τελικά θα τον τουμπάρει, (η γριά ήξερε την παροιμία “το μουνί σέρνει καράβι”), αλλά ο Μενέλαος δεν την άκουσε. Τελικά (όπως ήταν αναμενόμενο) η κυρία τον έριξε, αυτός τη συγχώρεσε και την πήρε ξανά στην αγκαλιά του. Ταλαιπωρήθηκαν βέβαια αρκετά στο ταξίδι του γυρισμού, έμειναν μερικά χρονάκια στην Αίγυπτο και στο τέλος επέστρεψαν πιτσουνάκια στη Σπάρτη. Εκεί τους βρήκε αγαπημένους, βασιλιά και βασίλισσα, ο Τηλέμαχος που τους επισκέφτηκε.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φυσικός . Έχει γράψει 7,493 μηνύματα.

O Dias έγραψε: στις 21:27, 13-04-14:

#145
Μετά την άλωση της Τροίας… (Μέρος 2ο)

Έλενος
Γιος και αυτός του Πριάμου και της Εκάβης και δίδυμος αδερφός της Κασσάνδρας. Είχε και αυτός (από σπόντα με την αδελφή του) το χάρισμα της μαντικής. Ήταν γενναίος πολεμιστής, μαχόταν στο πλευρό του Έκτορα και μετά το θάνατο του τελευταίου πήρε τη θέση του στις μάχες. Μάλιστα κάποια φορά πληγώθηκε από το Μενέλαο. Όμως, όταν σκοτώθηκε ο Πάρις, τα πράγματα άλλαξαν. Ο Έλενος διεκδίκησε και αυτός (όπως και πολλοί άλλοι) την ωραία Ελένη, οπότε όταν του την έφαγε ο αδερφός του Δηίφοβος, ο Έλενος έγινε Τούρκος και εγκατέλειψε την Τροία. Ο Οδυσσέας σαν πονηρή αλεπού που ήταν μυρίστηκε κοτέτσι. Αιχμαλώτισε τον Έλενο και λίγο με το καλό, λίγο με το ζόρι και ποντάροντας στην οργή του άλλου επειδή του φάγανε τη γκόμενα, τον έκανε και ξέρασε τα μαντικά του για το πώς θα πέσει η Τροία. Εδώ να σημειωθεί ότι η πράξη του Έλενου να τα πει όλα ήταν προδοσία και (έστω έμμεση) αιτία ήταν η (καραπουτανίτσα) Ελένη. Αυτά λοιπόν που έμαθε ο Οδυσσέας από τον προδότη ήταν ότι για να κυριευτεί η Τροία έπρεπε οι Έλληνες να αποκτήσουν τα οστά του Πέλοπα και το θαυματουργό “Παλλάδιο” και να πολεμήσουν μαζί τους ο Φιλοκτήτης και ο Νεοπτόλεμος. Όλα αυτά τα κατάφερε με τα τεχνάσματά του ο Οδυσσέας. Ο Νεοπτόλεμος ήταν γιος του Αχιλλέα και της Δηιδάμειας, της κόρης του Λυκομήδη βασιλιά της Σκύρου. Δηλαδή όταν ο Αχιλλέας κρυβόταν στη Σκύρο ντυμένος κορίτσι για να μην πάει φαντάρος, το δούλευε το εργαλείο του. (Βέβαια εδώ, όπως και σε άλλα σημεία της μυθολογίας μας, κάτι δεν κολλάει με τα χρόνια και τις ηλικίες, αλλά ας το παραβλέψουμε). Ας γυρίσουμε ξανά στον προδότη Έλενο. Οι κακές γλώσσες λένε ότι ο Δούρειος Ίππος ήταν δική του ιδέα που του την έκλεψε ο Οδυσσέας. Για όλες του αυτές τις υπηρεσίες, οι Έλληνες του χάρισαν τη ζωή και μετά την άλωση τον πήρε μαζί του ο Νεοπτόλεμος σαν προσωπική του χαρτορίχτρα.

Ανδρομάχη
Η Ανδρομάχη, αφού είδε τον άντρα της να πεθαίνει και το μικρό μονάκριβο γιο της να δολοφονείται φρικτά, έμαθε ότι την παίρνει για σκλάβα του ο (φονιάς του γιου της) Νεοπτόλεμος και μάλιστα (σαν γιος του Αχιλλέα) χωρίς κλήρο. Επίσης ο Νεοπτόλεμος πήρε και την πιο μικρή κόρη του Πριάμου (κοριτσάκι ακόμα) την οποία έσφαξε με τα ίδια του τα χέρια σαν θυσία πάνω στον τάφο του Αχιλλέα, παρά τις αντιρρήσεις του ίδιου του Αγαμέμνονα. Τελικά ο Αγαμέμνων κατάφερε να γίνει μόνον η θανάτωση και να μην προηγηθεί ο ομαδικός βιασμός που ήθελε ο Νεοπτόλεμος. (Θα μου επιτραπεί να παρατηρήσω ότι ο Νεοπτόλεμος ήταν πολύ μεγάλο καθήκι). Ο Νεοπτόλεμος πήρε την Ανδρομάχη στη Φθία και μαζί της απέκτησε γιους, τον Μολοσσό και τον Πέργαμο. Κάποια στιγμή ο Νεοπτόλεμος πήγε στη Σπάρτη και απήγαγε με τη βία την Ερμιόνη, κόρη του Μενέλαου και της Ελένης, η οποία όμως ήταν αρραβωνιασμένη με τον Ορέστη. Ο τελευταίος τον κυνήγησε και τελικά τον σκότωσε στους Δελφούς. Μετά το θάνατο του Νεοπτόλεμου, η Ανδρομάχη και ο Έλενος (αδερφός του Έκτορα), έφυγαν για την Ήπειρο όπου ίδρυσαν τη Νέα Τροία (η οποία μάλλον δεν περπάτησε) και απέκτησαν γιο, τον Κεστρίνο. Μετά το θάνατο και του Έλενου, η Ανδρομάχη βρέθηκε με τους γιους της στη Μικρά Ασία, όπου ο Πέργαμος νίκησε τον βασιλιά Άρειο και έδωσε στην πόλη το δικό του όνομα.

Εκάβη
Επίσημη σύζυγος του Πριάμου, μητέρα 19 παιδιών (14 αγόρια και 5 κορίτσια) και η τραγική βασίλισσα που είδε όλα τα παιδιά της να σκοτώνονται ή να γίνονται σκλάβοι. Ηρωίδα στις τραγωδίες του Ευριπίδη “Τρωάδες” και “Εκάβη”. Μετά την άλωση της Τροίας, ο κλήρος της έτυχε να γίνει σκλάβα του Οδυσσέα. Λίγο πριν την αναχώρηση από την Τροία, η θάλασσα ξέβρασε το πτώμα του μικρού γιού της Πολύδωρου τον οποίο ο Πρίαμος είχε εμπιστευτεί στο γείτονα βασιλιά Πολυμήστορα δίνοντάς του πολύ χρυσάφι. Όμως ο Πολυμήστορας συμμάχησε με τους Έλληνες, σκότωσε τον Πολύδωρο και κράτησε το χρυσάφι. Η γριά Εκάβη κατάφερε με τέχνασμα να πλησιάσει τον δοσίλογο βασιλιά και με τη βοήθεια πιστών δούλων της, τύφλωσε τον Πολυμήστορα και τους δύο γιούς του. Μετά από αυτό, οι Έλληνες για να την τιμωρήσουν αποφάσισαν να τη θανατώσουν με λιθοβολισμό. Η Εκάβη λιθοβολήθηκε από τους Έλληνες, που όμως όταν πήγαν να την τραβήξουν, κάτω από τις πέτρες βρήκαν, αντί για το πτώμα της, ένα σκυλί με πύρινα μάτια. Φαίνεται ότι η Εκάβη λατρεύτηκε σαν θεά με ιερό ζώο το σκυλί.

Αινείας
Ο Αινείας ήταν γιος του Αγχίση και της θεάς Αφροδίτης. Ο Αγχίσης ήταν βοσκός, πολύ όμορφος και μύριζε βαρβατίλα, οπότε η θεά τον λιγουρεύτηκε και τον αποπλάνησε (πριν αυτός την κυνηγήσει φωνάζοντας “στάσου μύγδαλα”). Μόλις γέννησε το μικρό Αινειάκι, η μαμά που δε γνώριζε την αντισύλληψη, το έδωσε να το μεγαλώσουν πρώτα οι νύμφες και μετά τα 5 του χρόνια ο πατέρας. (Σιγά μην ασχολιόταν κοτζάμ θεά με πάνες μπιμπερό και κρεμούλες). Όταν η Αφροδίτη “το έκανε” με θνητούς, τους έβαζε να της υποσχεθούν ότι θα κρατήσουν μυστικό το ότι “πήγαν” με θεά. Όμως, ο Αγχίσης δεν τήρησε την υπόσχεσή του και κοκορευόταν σε όλους ότι “πήδηξε” τη θεά Αφροδίτη. Για την ασέβειά του αυτή ο Δίας τον τιμώρησε κάνοντάς τον τυφλό και κουτσό. ‘Όταν άρχισε ο Τρωικός πόλεμος ο Αινείας ήταν πια άντρας. Δεν ήταν ακριβώς Τρώας, αλλά γείτονας, αν και ήταν συγγενής με τον Πρίαμο. Στην αρχή ήθελε να κρατήσει ουδετερότητα, αλλά όταν ο Αχιλλέας κατέστρεψε τη χώρα του, αναγκάστηκε να καταφύγει στην Τροία και να συμμαχήσει με τον Πρίαμο. Ήταν πολύ γενναίος πολεμιστής και διακρίθηκε στις μάχες. Σαν Aphroditechild είχε την εύνοια της μητέρας του και άλλων θεών οι οποίοι τον έσωσαν σε δύσκολες στιγμές της μάχης. Όταν έγινε η άλωση της Τροίας, ο Αινείας μαζί με μερικούς άλλους πολεμιστές, οχυρώθηκαν σε κάποια συνοικία και συνέχισαν να αντιστέκονται. Οι Έλληνες τους πρότειναν συμφωνία, να παραδοθούν και θα είναι ελεύθεροι να φύγουν παίρνοντας μαζί τους ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν. Η συμφωνία έγινε δεκτή και τηρήθηκε από τους νικητές.Όμως, ενώ οι άλλοι κουβαλούσαν κοσμήματα και άλλα πολύτιμα αντικείμενα, ο Αινείας πήρε στον ώμο του τον ανήμπορο γέρο-πατέρα του. Οι Έλληνες το εκτίμησαν αυτό και του έδωσαν την άδεια να πάρει και ότι άλλο θέλει. Πάλι ο Αινείας δεν πήρε κάτι πολύτιμο, αλλά αγαλματάκια θεών και οικογενειακά κειμήλια. Μετά από αυτό οι Έλληνες του πρότειναν αν θέλει να μείνει με απόλυτη ασφάλεια στην Τροία. Αυτός αρνήθηκε και άρχισε το ταξίδι του, μαζί με τη γυναίκα του Κρέουσα και το γιο του Ασκάνιο, κουβαλώντας πάντα τον πατέρα του Αγχίση στους ώμους και έχοντας μαζί του μερικούς φίλους που επέζησαν από την καταστροφή. Πέρασε από τη Σαμοθράκη, τη Δήλο, την Αρκασία, Λακωνία, Κρήτη, Ζάκυνθο, Λευκάδα και την Ήπειρο, όπου συναντήθηκε με την Ανδρομάχη και τον Έλενο που είχαν ιδρύσει εκεί τη νέα Τροία. Από εκεί συνέχισε τις περιπλανήσεις του, πέρασε από τη Σικελία, την Καρχηδόνα (όπου είχε έναν δραματικό έρωτα με τη βασίλισσα Διδώ) και τελικά έφτασε στη Νότιο Ιταλία όπου εγκαταστάθηκε στο Λάτιο. Όσα διαδραματ'ιστηκαν έξω από τον ελλαδικό χώρο, περιγράφονται στην “Αινειάδα” του Βιργίλιου. Μετά από πολλές περιπέτειες (τις οποίες αφήνω να γραφούν σε κάποιο αντίστοιχο ιταλικό e-steki) ο Αινείας γίνεται ο γενάρχης των Λατίνων και τα εγγόνια του από την κόρη του και το Ρωμύλο χτίζουν τη Ρώμη.

Σαν επίλογος
Αυτό ήταν το τέλος των ηρώων της Τροίας. Θέλω να σημειώσω ότι, όπως προκύπτει από όλες τις πηγές, ήταν λαός καθαρά Ελληνικός και είχαν με τους κατοίκους της κυρίως Ελλάδας τους ίδιους θεούς και τα ίδια ήθη και έθιμα. Δηλαδή δεν ήταν κάποιος τοπικός λαός και φυσικά σε καμία περίπτωση δεν ήταν …Τούρκοι (όπως κάποιοι σήμερα τολμούν να ισχυριστούν), καθώς οι Τούρκοι έφτασαν στην περιοχή τουλάχιστον 2.000 χρόνια αργότερα. Και κάτι ακόμα: Από παιδί όταν διάβαζα ή έβλεπα ταινίες για τον Τρωικό πόλεμο, συναισθηματικά ήμουν πάντα πιο κοντά στους Τρώες παρά στους Αχαιούς και ακόμα και σήμερα εξακολουθώ να έχω την ίδια άποψη.

(ΤΕΛΟΣ)

edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Dias : 13-04-14 στις 21:42. Αιτία: κάτι ψιλό στη μορφοποίηση :-)
5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φυσικός . Έχει γράψει 7,493 μηνύματα.

O Dias έγραψε: στις 13:06, 04-01-15:

#146
Ο Μάντης Τειρεσίας

Είναι γνωστός σαν τυφλός και σαν ο ένας από τους δύο πιο σπουδαίους μάντες της μυθολογίας μας. Λιγότερο γνωστή είναι η προσωπική του ιστορία, πώς τυφλώθηκε, πώς απέκτησε το χάρισμα της μαντικής, η σεξουαλική του ζωή, οι αλλαγές του φύλου του και το σημαντικό ερώτημα στο οποίο απάντησε. Φυσικά υπάρχουν πολλές εκδοχές στα διάφορα παράλληλα μυθολογικά Σύμπαντα. Πάμε λοιπόν:
A’ Εκδοχή:
Ο Τειρεσίας γεννήθηκε στη Θήβα. Νέος καθώς μάζευε χόρτα στο δάσος είδε χωρίς να θέλει ολόγυμνη την (κουλτουροπαρθένα) θεά Αθηνά να κάνει μπάνιο σε μια πηγή μαζί με τη νύμφη Χαρικλώ (γκουχ – γκουχ, ποιος ξέρει τι άλλο είδε). Η Αθηνά χωρίς οίκτο τον τύφλωσε για την αδιακρισία του, με απλή επαφή των χεριών της στα μάτια του. (Παρένθεση: Η Αθηνά θεωρείτο παρθένα και αργότερα οι χριστιανοί ταύτισαν την παναγία με αυτήν. Όμως υπάρχει και εκδοχή ότι μια σκοτεινή νύχτα ο Άρης την αποπλάνησε και, όπως οι θεοί δε γνώριζαν την αντισύλληψη, γέννησε κρυφά την Αμαζόνα. Κλείνει η παρένθεση). Έντρομη η Χαρικλώ ικέτευσε την Αθηνά να του επαναφέρει την όραση, όμως δεν ήταν δυνατόν να ακυρωθεί η ενέργεια θεάς. Έτσι η Αθηνά για αντιστάθμισμα διέταξε το φίδι της ασπίδας της να καθαρίσει με τη γλώσσα του τα αυτιά του Τειρεσία ώστε αυτός να καταλαβαίνει τη λαλιά των προφητικών πουλιών. Επίσης, του έδωσε ένα μπαστούνι (που μάλλον είχε μέσα του ραντάρ) ώστε να μπορεί να βαδίζει όπως εκείνοι που έβλεπαν κανονικά.
B’ Εκδοχή:
Μια μέρα που ο νεαρός Τειρεσίας έκανε τζόκινγκ στο όρος Κυλλήνη είδε δυο φίδια την ώρα της σεξουαλικής τους κορύφωσης. Αυτός (κακία) τα χτύπησε με το ραβδί του και σκότωσε το θηλυκό. Τότε ο Τειρεσίας μεταμορφώθηκε σε γυναίκα και μάλιστα πολύ όμορφη, η οποία έγινε διάσημη και περιζήτητη πόρνη. Μετά από μερικά χρόνια η γυναίκα - Τειρεσίας έκανε ρομαντικό περίπατο στο βουνό και είδε πάλι δύο φίδια να έρχονται σε οργασμό. Αυτή (κακία ξανά) σκότωσε τώρα το αρσενικό, οπότε μεταμορφώθηκε ξανά σε άντρα.
Ήταν η εποχή που ο Δίας και η Ήρα είχαν τον με αριθμό 6.345.789 καυγά τους για το (γνωστό) θέμα των κερατωμάτων του Δία. Εκείνος απολογήθηκε λέγοντας ότι έτσι κι αλλιώς όταν κάνει σεξ μαζί της, αυτή απολαμβάνει περισσότερο. “Οι γυναίκες βεβαίως απολαμβάνουν πολύ περισσότερο στην ερωτική πράξη από τους άντρες”, υποστήριξε. “Κουταμάρες! Ξέρεις πολύ καλά ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο”, φώναξε η Ήρα. Κλήθηκε λοιπόν ο Τειρεσίας, να λύσει τη διαφωνία που είχε το θεϊκό ζευγάρι, αφού οι δύο θεοί (φυσικά) γνώριζαν ότι είχε υπάρξει διαδοχικά και άνδρας και γυναίκα. Το ερώτημα που του έθεσαν ήταν: “Ποιος ηδονίζεται περισσότερο κατά την ερωτική πράξη, ο άνδρας ή η γυναίκα;”. Τότε, ο Τειρεσίας απάντησε αδίστακτα: “Αν διαιρούσαμε την ηδονή σε μέρη δέκα, ένα θα έπαιρνε ο άντρας και εννιά η γυναίκα”. Η Ήρα θύμωσε τόσο πολύ με το σαρκαστικό χαμόγελο του Δία, ώστε τύφλωσε τον Τειρεσία. Ο Δίας τότε, για να τον αποζημιώσει, του έδωσε το χάρισμα της μαντικής και διάρκεια ζωής εφτά γενεών.
Γ’ Εκδοχή:
Ο Τειρεσίας άλλαξε φύλο τουλάχιστον επτά (!) φορές. Γεννήθηκε κορίτσι. Όταν έφτασε στην ηλικία των 7 (ολογράφως: επτά) ετών, την ερωτεύτηκε ο Απόλλωνας (καραμπινάτος παιδεραστής). Για να του “κάτσει” (αντί να της δώσει καραμέλες) της έμαθε την τέχνη της μαντικής. Όμως η μικρά, μόλις έμαθε την τέχνη, αθέτησε την υπόσχεσή της και του έριξε χυλόπιτα. Ο Απόλλωνας για να την εκδικηθεί τη μεταμόρφωσε σε άντρα. Τότε ο Δίας και η Ήρα τον κάλεσαν να εκδικάσει τη διαφορά τους. (Τόσο πολλά ήξερε ένα μικρό παιδί; Κάτι δεν πάει καλά στη μυθολογία με το χρόνο και τις ηλικίες, αλλά δεν είναι και η πρώτη φορά).
Επειδή δεν άρεσε η απάντηση στην Ήρα, τον μεταμόρφωσε πάλι σε γυναίκα. Με τη νέα της μορφή ερωτεύτηκε ένα παλικάρι από το Άργος, τον Κάλωνα (χωρίς ύψιλον). Επειδή όμως μια μέρα φέρθηκε περιφρονητικά προς ένα άγαλμα της Ήρας, αυτή τον μεταμόρφωσε πάλι σε άντρα και μάλιστα κακάσχημο. Ο “καλός” Δίας τον λυπήθηκε και τον μετέβαλε σε πανέμορφη γκόμενα. Ένας Τροιζήνιος, ο Γλύφιος, την πόθησε και αποπειράθηκε να τη βιάσει, αλλά εκείνη τον σκότωσε (σαν πρώην άντρας μάλλον βρήκε επώδυνο τρόπο). Όμως, ο Ποσειδώνας που ήταν ερωτευμένος με τον Γλύφιο, (έλεος με αυτή την εκδοχή, μέχρι και τα ονόματα πρέπει να παίζουν ρόλο), ανέθεσε στις τρεις Μοίρες να εκδικηθούν για πάρτη του και εκείνες τον καταδίκασαν να γίνει άντρας ξανά. Όμως εκείνες τις μέρες είχαμε πάλι καλλιστεία (όχι στον αντένα), στα οποία διαγωνίζονταν η θεά Αφροδίτη (μόνιμη θαμώνας) και οι τρεις χάριτες (με αλφαβητική σειρά) Ευφροσύνη, Καλή και Πασιθέα. Ο Τειρεσίας κλήθηκε για κριτική επιτροπή και έδωσε το βραβείο στην Καλή. Η Αφροδίτη έγινε τουρκάλα και τον μεταμόρφωσε σε γυναίκα και μάλιστα γριά και απαίσια. Η Καλή έκανε τη γριά νέα και όμορφη, της έδωσε πολύ ωραία μαλλιά και τη μετέφερε στην Κρήτη. Εκεί την ερωτεύτηκε ο Άραχθος. Όμως ο τελευταίος κοκορευόταν ότι κάποτε “πήδηξε” την Αφροδίτη, αυτή τον μεταμόρφωσε σε νυφίτσα. Η Τειρεσία επιτέθηκε στην Αφροδίτη και αυτή την τύφλωσε και την μεταμόρφωσε σε τυφλό αρσενικό ποντικό. Εδώ επενέβη (σαν από μηχανής θεός) ο “φιλέσπλαχνος” Δίας και επανέφερε τον Τειρεσία στην ανθρώπινη (ανδρική τελικά) μορφή. Δεν γινόταν όμως να του επαναφέρει την όραση και παρέμεινε τυφλός, όμως αξιοποίησε τις σπουδές του από τον Απόλλωνα και αναδείχθηκε σε μεγάλο μάντη.
Επίλογος:
Αυτοί είναι οι μύθοι που έχουν φτάσει στις μέρες μας για τον Τειρεσία. Τον συναντάμε να εκτελεί το επάγγελμά του σε πολλές περιπτώσεις, όπως στον Οιδίποδα και με πιο γνωστή (για τους μαθητές) στην “Αντιγόνη” του Σοφοκλή, όπου προειδοποιεί τον Κρέοντα για τα επερχόμενα δεινά. Σ’ αυτόν αποδίδεται και το κηρύκειο του Ερμή (με τα φίδια σαν DNA). Υποτίθεται ότι πέθανε σε πολύ βαθειά γεράματα μετά την κατάληψη των Θηβών από τους Επιγόνους και ότι ο τάφος του βρισκόταν στο Τιλφώσσιον (και όχι Τυφλώσιον) όρος. Όμως, παρά το θάνατό του, ο Τειρεσίας δεν συνταξιοδοτήθηκε και συνέχισε να ασκεί το λειτούργημά του και στον Άδη, όπου τον επισκέφθηκε και πήρε χρησμό ο Οδυσσέας. Επίσης, αρκετούς αιώνες αργότερα επιστρατεύθηκε από τους έλληνες τραπεζίτες και έφτιαξε τη βάση δεδομένων “Teiresias”, στην οποία όποιος βρίσκεται στη blacklist δεν μπορεί ούτε δάνειο να πάρει από τράπεζα, ούτε επιχείρηση να ανοίξει.

(Αρχικές πηγές: Jean Richepin “Ελληνική Μυθολογία” και Wikipedia)
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Andypro

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Andypro αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Είναι 16 ετών και επαγγέλεται Μαθητής/τρια . Έχει γράψει 526 μηνύματα.

O Andypro έγραψε: στις 11:09, 13-04-15:

#147
Πιστεύετε πώς η Ελληνική Μυθολογία περιγράφει γεγονότα με ελαφρώς παραποιημένο περιεχόμενο;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

epk

Νεοφερμένος

Ο epk αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 27 ετών και μας γράφει απο Ωρωπός (Αττική). Έχει γράψει 5 μηνύματα.

O epk έγραψε: στις 01:19, 14-04-15:

#148
Φυσικά! Ο Πλούταρχος στο Βίο του Θησέα περιγράφει το "Μινώταυρο" ως μασκοφόρο παλαιστή που κέρδιζε στους αγώνες που γίνονταν για να τιμηθεί ο νεκρός γιος του Μίνωα, λαμβάνοντας τους επτά νέους και τις επτά νέες ως έπαθλο, για να τους έχει δούλους. Όσο για τη Λερναία Ύδρα, μάλλον πρόκειται για έλος που έφραξε ο Ηρακλής, ο οποίος, ας μην ξεχνάμε, καθαρίζοντας την κόπρο του Αυγεία απέδειξε την ικανότητά του στα εγγειοβελτιωτικά έργα!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dias

Επιφανές Μέλος

Ο Dias αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 26 ετών και επαγγέλεται Φυσικός . Έχει γράψει 7,493 μηνύματα.

O Dias έγραψε: στις 12:40, 14-04-15:

#149
Ο αετός που έτρωγε το συκώτι του αλυσοδεμένου Προμηθέα, ήταν το διεθνές νομισματικό ταμείο.

Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Giannoutas

Περιβόητο Μέλος

Ο Giannoutas αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,221 μηνύματα.

O Giannoutas Άρης μέχρι τον παράδεισο έγραψε: στις 02:10, 23-09-18:

#150
Καλησπέρα παιδάκια. Τι υπέρχο τόπικ αυτό εδώ !!!!

Θα το διαβάσω από την αρχή κάποια στιγμή γιατί πιστεύω πως όλο και κάτι χρήσιμο θα βρω (τα ποστ του Dias στην τελευταία σελίδα μου έδωσαν μια ιδέα) αλλά για αρχή θέλω να παραθέσω το παρακάτω λινκ και να μου πείτε την γνώμη σας για το τι θέλει να πει ο ποιητής κτλ;

Η Θεοκτόνα Δύναμη του Ανδρόγυνου
Η τελευταία Ανδρόγυνη ανθρωπότητα είχε τέσσερα χέρια και δύο πρόσωπα και την ικανότητα της κυκλοτερούς όρασης. Μπορούμε έτσι να καταλάβουμε τις παράξενες Ινδουιστικές θεότητες με τα τέσσερα χέρια ή την παράδοση για τους Κύκλωπες και...



Γενικότερα και πέρα από τον όποιο αποσυμβολισμό μπορούμε να κάνουμε, κατά πόσο είναι αληθινό αυτό; Κατά πόσο ισχύει; Υπάρχει όντως το άλλο μας μισό;
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Giannoutas : 23-09-18 στις 02:15.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος