×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,802 μέλη και 2,440,946 μηνύματα σε 76,699 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 310 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Τι θα κάνατε αν κάποιο κοντινό σας πρόσωπο έπασχε από ψυχική νόσο ;

augusta

Νεοφερμένος

H augusta αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6 μηνύματα.

H augusta έγραψε: στις 02:39, 12-03-14:

#1
Γεια σας παιδια! Οπως λεει και ο τιτλος εαν καποιο κοντινο σας προσωπο, φιλος ή συγγενης, σας ελεγε οτι διαγνωστηκε με μια ψυχικη νοσο (αγχωδη διαταραχη/ καταθλιψη/ κ.α.) και ακολουθει μια φαρμακευτικη αγωγη, πως θα αντιδρουσατε; Θα απομακρυνοσασταν ή θα τον στηριζατε; Ποιες ειναι γενικα οι αποψεις σας;
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

timonierhs

Περιβόητο Μέλος

Ο timonierhs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,242 μηνύματα.

O timonierhs έγραψε: στις 05:10, 12-03-14:

#2
Δεν εχω τετοια περιπτωση με κοντινο μου προσωπο. Αν ειχα, Φυσικα θα τον βοηθουσα μεχρι το σημειο που θα ειχα τη δυνατοτητα και θα τον στηριζα ωστε να το Ξεπερασει. Επισης θα φροντιζα σ'εκεινο το διαστημα να μην τον εκανα να αισθανεται καθολου μειωνεκτικα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

cha0s (Σταύρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Σταύρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φιλόλογος και μας γράφει απο Εύοσμος (Θεσσαλονίκη). Έχει γράψει 3,696 μηνύματα.

O cha0s έγραψε: στις 12:20, 12-03-14:

#3
Εχω έναν τέτοιο φίλο. Οτι και να γίνει τον στηρίζω και εγώ και η παρέα ολόκληρη. Πολλές φορές μπορεί να πάθει κρίση πανικού/άγχους, πρέπει να το αντιμετωπίσεις ψύχραιμα και να τον ηρεμήσεις. Για παράδειγμα μια φορά πηγαίναμε για καφέ και όταν οδηγούσα μου λέει πάμε πίσω, δεν είμαι καλά, μ' έπιασε κρίση πανικού. Και χωρίς δεύτερη σκέψη γυρίσαμε όλοι πίσω και τον πήγαμε σπίτι του και αράξαμε εκεί για να ηρεμήσει. Στο κάτω κάτω αυτό είναι η φιλία. Να συμπαραστέκεσαι στον άλλο και στις δύσκολες στιγμές, όχι μόνο να λέτε για γκομενικά και να πηγαίνετε για ποτά και ξενύχτια
12
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Klaus

Πολύ δραστήριο μέλος

Ο Klaus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 1,311 μηνύματα.

O Klaus έγραψε: στις 19:00, 12-03-14:

#4
Αρχική Δημοσίευση από augusta
Γεια σας παιδια! Οπως λεει και ο τιτλος εαν καποιο κοντινο σας προσωπο, φιλος ή συγγενης, σας ελεγε οτι διαγνωστηκε με μια ψυχικη νοσο (αγχωδη διαταραχη/ καταθλιψη/ κ.α.) και ακολουθει μια φαρμακευτικη αγωγη, πως θα αντιδρουσατε; Θα απομακρυνοσασταν ή θα τον στηριζατε; Ποιες ειναι γενικα οι αποψεις σας;
Εξαρτάται από την ασθένεια πιστεύω...Σε μία απλή περίπτωση η στήριξη είναι απαραίτητη και επιβάλλεται για κοντινό πρόσωπο. Αν όμως η σοβαρότητα της κατάσταση δεν χρήζει μόνο στήριξης εκεί πέρα πιστεύω είναι το πραγματικό πρόβλημα...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,623 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε: στις 03:37, 13-03-14:

#5
Απομακρυνση; Αυτο ειναι ο,τι πιο βαρβαρο εχω τελευταια ακουσει. Θα σου αρεσε να χεισ εσυ το προβλημα και να βλεπεσ τουσ ανθρωπουσ σου να απομακρυνονται για να σωσουν το τομαρι τουσ τα τομαρια;
Μενεις στο πλαι, φροντιζεις και στηριζεισ περισσοτερο κι απο πριν! Αλι σε αυτον που χει προβλημα, μπροστα του οι αλλοι ειναι βασιλιαδες. Βοηθαμε τους πιο αδυναμους απο εμας. Ταλαιπωρουμαστε, προσπαθουμε. Αλλα υπαρχουν τοσα καθικια εκει εξω που κοιταζουν μονο την καλοπεραση τους, φωναζουν πως νοιαζονται αλλα δεκαρα δε δινουν.
Οπως καταλαβαινεις, σε τετοιες περιπτωσεις, βαζεις τα δυνατα σου, μενεις, συμπονας και βοηθας.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mindcircus : 13-03-14 στις 03:48.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

augusta

Νεοφερμένος

H augusta αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 6 μηνύματα.

H augusta έγραψε: στις 07:42, 13-03-14:

#6
Ενταξει καλα τα λες, δε καταλαβα ομως προς τι η επιθεση. Δεν εγραψα πουθενα οτι εχω τετοια προθεση απομακρυνσης, μια συζητηση ηθελα νανοιξω και νακουσω μερικες αποψεις. Και η απομακρυνση μια αντιδραση ειναι. Δεν αντεχουν ολοι το βαρος μιας ασθενειας ειτε σωματικης ειτε ψυχικης. Πολλοι ακουνε για ψυχιατρους και ψυχοφαρμακα και τους βαρανε διπλα καμπανακια για τρεξιμο. Ακους οτι εισαι τρελος, αποτυχημενος, φυτο που παιρνεις χαπια, φρασεις οπως "ολα στο μυαλο ειναι" και διαφορα αλλα παραδειγματα αγνοιας στην Ελλαδα του 2014, και καταληγεις να νιωθεις περιεργος και απομονωμενος επειδη το ειπες και δε σε καταλαβε κανεις. Δεν ειναι ευκολο να μιλησεις για κατι τετοιο θεωρω χωρις να φοβασαι την αντιδραση του αλλου..

Ενθαρρυντικες οι αποψεις σας παντως, cha0s ο φιλος σου ειναι παρα πολυ τυχερος!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

mindcircus

Επιφανές Μέλος

H mindcircus αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Μηχανικός αεροσκαφών . Έχει γράψει 4,623 μηνύματα.

H mindcircus Open Mind, Open Heart έγραψε: στις 13:15, 13-03-14:

#7
Οχι, γενικο σχολιασμο κανω και κατακρινω οσουσ επιλεγουν την απομακρυνση. Πρεπει καποιοσ που θα το κανει, να εχει μια πολυ πειστικη δικαιολογια για να γινει αποδεκτη.
Διοτι οπως ειπα το να κοιτας την παρτη σου (γενικο) ειναι κακο. Ειμαστε υποχρεωμενοι να βοηθουμε τους πιο αδυναμους. Αυτοι απο που θα βρουν την στηριξη αν δεν την εχουν απο τους δικους τους ανθρωπους;
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη mindcircus : 13-03-14 στις 13:22.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Gate4 (Ηägring)

Τιμώμενο Μέλος

H Ηägring αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Ισπανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 11,781 μηνύματα.

H Gate4 Θα τα παρατήσω όλα και θα γίνω βαμπίρ.~ έγραψε: στις 13:19, 13-03-14:

#8
Προσωπικά θα προσπαθούσα να βοηθήσω όσο μπορώ. Δεν εγκαταλείπουμε τα άτομα που αγαπάμε μόλις δούμε ότι περνάνε κάποια δύσκολη φάση.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

athinouli

Δραστήριο Μέλος

H athinouli αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 278 μηνύματα.

H athinouli :) έγραψε: στις 19:34, 31-05-14:

#9
μου συμβαινει και αυτο που κανω ειναι να αντιμετωπιζω την κατασταση εντελως φυσιολογικα σαν να μη συμβαινει τιποτα παρεχοντας το 1000τοις εκατο απο τη θετικη ενεργεια που διαθετω σαν ανθρωπος.. εχω βοηθησει αρκετα πιστευω το ατομο αυτο και παραλληλα τον ιδιο μου το εαυτο γιατι βλεποντας καλπαζουσα βελτιωση στην ψυχολογια ενος ανθρωπου που αγαπας, κατευθειαν ανεβαινεις και εσυ..
το μονο πραγμα που δεν προκειται να κανω ειναι να παρατησω την κατασταση θελοντας να αμυνθω για να μη στεναχωρεθω..
η ανθρωπια στα δυσκολα φαινεται..
στα ευκολα ειναι ολοι αγγελουδια..
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Darkness

Περιβόητο Μέλος

H Darkness αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 1,353 μηνύματα.

H Darkness Για έγραψε: στις 01:42, 21-06-14:

#10
Γνωρίζω τέτοια άτομα και πάντα μένω δίπλα τους έτσι κι αλλιώς.
Γενικά, έχω κάτι, που όταν ξέρω πως κάποιος έχει κάτι που τον ταλαιπωρεί τον αγαπώ υπερ περισσότερο και γενικά αυτή την πλευρά ανθρώπων νομίζω πρτοτιμώ. Όταν κάτι δεν σου πάει καλά γίνεσαι καλός, όταν είναι όλα μέλι γάλα σε σημείο αηδίας είσαι πολύ σκατάνθρωπος. Αν θέλαμε να το πάμε από πλευρές θρησκείας στο ''όλα τέλεια'' δεν υπάρχει ευλογία.

Το ότι όλο αυτό μπορεί να φανερώνει ακόμη μια ανωμαλία μου σαν άνθρωπο δεν το ξέρω.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Stavri_

Τιμώμενο Μέλος

H Stavri_ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και επαγγέλεται Barista . Έχει γράψει 4,608 μηνύματα.

H Stavri_ έγραψε: στις 12:28, 21-06-14:

#11
Ψυχική νόσος; Χμμμ... Διαφωνώ με τον χαρακτηρισμό στις περισσότερες των περιπτώσεων. Προτιμώ την έκφραση "προσωπικές δυσκολίες-ιδιαιτερότητες". Έτσι άλλωστε αντιμετωπίζω και τον εαυτό μου. Είμαι διαγνωσμένη με Σύνδρομο Asperger και οι καθημερινότητά μου μόνο εύκολη δεν είναι. Οι καταθλιπτικές διαθέσεις πχ που αναφέρθηκαν παραπάνω ,ή οι κρίσεις πανικού είναι συχνό "φαινόμενο" στη ζωή μου. Δε θεωρώ ότι πάσχω από κάτι. Απλά είμαι διαφορετική. Όπως ο κάθε άνθρωπος έχει ορισμένα χαρακτηριστικά που τον καθορίζουν, έτσι και εγώ αισθάνομαι πως διαθέτω κάποιες ιδιαιτερότητες-δυσκολίες που συνθέτουν τον χαρακτήρα μου. Απλά δεν είναι το ίδιο εύκολο για όλους να τις δεχτούν. Πόσο μάλλον όταν η εξωτερική σου εμφάνιση είναι καθόλα φυσιολογική και εσύ χαρακτηρίζεσαι μη νευροτυπικός. Τι να κάνουμε τώρα; Ο εγκέφαλος μου λειτουργεί διαφορετικά, ή καλύτερα όχι με το συνηθισμένο τρόπο. Πλέον έχω συμβιβαστεί με αυτό γιατί αυτή είμαι εγώ. Αυτός είναι ο εαυτός μου και ούτε μπορώ, ούτε και θέλω (πια) να τον αλλάξω.
Δεν έχω πολλούς ανθρώπους στη ζωή μου, αλλά όσοι είναι δίπλα μου με αγαπούν και τους αγαπώ πραγματικά, σε μία σχέση ανιδιοτέλειας μπορώ να πω. Δυστυχώς, δε μπορώ να μιλήσω σε αρκετούς ανθρώπους για την ιδιαιτερότητά μου, καθώς για τους περισσότερους "υγιείς" Ελληναράδες ,ο ψυχίατρος και η φαρμακευτική αγωγή αντιμετωπίζονται σαν κάποιο είδος τρέλας. Δεν κατανοούν ότι αν πχ ο εγκέφαλός σου υστερεί ποσότητας μίας χημικής ουσίας, πρέπει με κάποιο τρόπο να τη λάβεις και αυτός είναι η φαρμακευτική αγωγή. Πώς όταν έχεις αλλεργία παίρνεις τα κατάλληλα φάρμακα; Το ίδιο συμβαίνει και με άλλες, πιο σπάνιες, περιπτώσεις. Πολλοί έχουν συνδέσει τον αυτισμό με την κλασική μορφή του, αλλά λίγοι ξέρουν ότι σε υψηλά λειτουργικά στάδια, ο υψηλός δείκτης νοημοσύνης συνοδεύεται με κάποια συμπτωματολογία και κάποιες ιδιαιτερότητες. Είναι μέρος της ζωής μου και όποιος με θέλει στη δική του, θα με δεχθεί με αυτές. Όποιος δεν αντέχει τη διαφορετικότητα, πολύ απλά δεν αποτελεί μέρος της δικής μου ζωής. Και αυτό δε το κάνω για μένα, αλλά για αυτό τον άνθρωπο που δεν αντέχει το διαφορετικό και νομίζει θα του γίνει βάρος στη δική του ζωή. Συνεπώς... σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δε θα μπορέσουμε!

Υ.Γ: Ας μην ξεχνάμε ότι συνήθως αυτός που θεωρεί τον εαυτό του πλήρως υγιή ,είναι και ο περισσότερο "ασθενής".
Πρέπει ο κάθε άνθρωπος να μάθει να δέχεται και αυτό που δε συνάδει απαραίτητα με το δικό του "εγώ".
Αν ευχόμουν κάτι, αυτό θα ήταν, μία υγιή κοινωνία. Και δεν εννοώ φυσικά το ευκόλως εννοούμενο...



5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Akis_Megara (possit felix esse)

Περιβόητο Μέλος

Ο possit felix esse αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 1,292 μηνύματα.

O Akis_Megara Vanitas vanitatum, omnia vanitas έγραψε: στις 13:25, 21-06-14:

#12
Βασικά για εμένα η κατάθλιψη, το άγχος ή αυτό που ανέφερε η Stavri, δε θεωρούνται ψυχικές νόσοι. Οι μισοί γύρω μας έχουν κατάθλιψη και σχεδόν όλοι άγχος. Νομίζω δεν πρέπει να λέμε “να συμπαρασταθώ“ σε έναν άνθρωπο με κάτι απ‘αυτά, αλλά να τον αποδεχτώ. Να τον αποδεχτώ γιατί είναι και αυτός όπως όλοι μας. Όλοι είμαστε κατ‘ επίφαση τόσο όμοιοι αλλά καθ‘ όλα διαφορετικοί Είναι δηλαδή ευκολοτερο να δεχτείς κάποιον οξύθυμο λ.χ. παρά έναν αγχώδη;

Υ.Γ. αυτό με τη νοημοσύνη ισχύει. Έχει διαπιστωθεί ότι οι άνθρωποι με υψηλό IQ εμφανίζουν συχνά νευρώσεις, είναι υποχόνδριοι κ.λ.π.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Crooked

Αποκλεισμένος χρήστης

Ο Crooked αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 28 ετών . Έχει γράψει 97 μηνύματα.

O Crooked . έγραψε: στις 13:39, 21-06-14:

#13
Αρχική Δημοσίευση από Akis_Megara
Βασικά για εμένα η κατάθλιψη, το άγχος ή αυτό που ανέφερε η Stavri, δε θεωρούνται ψυχικές νόσοι. Οι μισοί γύρω μας έχουν κατάθλιψη και σχεδόν όλοι άγχος.
το άγχος όταν ξεφεύγει από κάποια όρια θεωρείται ψυχική νόσος. όπως και η κατάθλιψη.

Όλα αυτά σχετίζονται με διαταραχές στη έκκριση συγκεκριμένων ορμονών και νευροδιαβιβαστών και για αυτόν τον λόγο και πολλές φορές αντιμετωπίζονται με την χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής (χωρίς να είναι η μόνη μέθοδος).

Το ότι τις έχουν πολλοί δεν πάει να πει ότι δεν είναι ασθένειες.

Αυτοί οι άνθρωποι πέρα από αποδοχή χρειάζονται και στήριξη καθώς πολλές φορές η αντίληψη που έχουν για τον κόσμο είναι διαφορετική από την ''κοινή αντίληψη'' με αποτέλεσμα αυτό να τους φέρνει σε καταστάσεις πολύ άσχημες ή και να κάνουν κακό στον εαυτό τους.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια