×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,801 μέλη και 2,440,934 μηνύματα σε 76,697 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 310 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Στα δύσκολα φαίνονται όσοι αξίζουν;

Oralee (Κωνσταντίνα)

Τιμώμενο Μέλος

H Κωνσταντίνα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 39 ετών και μας γράφει απο Γλυφάδα (Αττική). Έχει γράψει 8,690 μηνύματα.

H Oralee living, laughing and loving, έγραψε: στις 03:42, 19-09-08:

#1
Ξαφνικά όλα μοιάζουν ανούσια. Και όσοι συναναστρεφόμουν, άνθρωποι που έψαχνα να βγω το Σάββατο, όσοι γνώρισα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο που έχω χωρίσει, οι πιο πολλοί δεν ξέρουν καν τι μου συνέβη, διότι απλούστατα δεν έτυχε να πάρουν τηλέφωνο.. κι εκεινος ο πρώην που χώρισα τόσο άσχημα και είχα θυμώσει μαζί του και τον απέφευγα θεωρώντας πως δεν θα ηταν συνετό να ξαναβρεθούμε μαζί, ήταν εκεί. Τις δύο πρώτες ημέρες άυπνος για σχεδόν 48 ώρες - κι έκτοτε είναι πάντα κάπου εκεί. Το μισό του όνομα φώναζα και ήταν εκεί με μια αγκαλιά ανοιχτή. Χωρισμένοι και εγώ του είχα φερθεί μάλλον άσχημα τελευταία.

Κι οι παιδικές μου φίλες. Ειδικά η μία που γενικά απέφευγα για διάφορους λόγους. Συνέχεια μαζί, να κάνει όσα διαδικαστικά μπορεί να τα πάρει από μένα.. Αλλά και όλοι οι άλλοι, όσοι ήξερα από πιο παλιά, όλοι προσπάθησαν να βοηθήσουν.

Λες κι ο τελευταίος ενάμισις χρόνος να μην υπήρξε (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων κι αυτές από ανθρώπους που δεν είχαμε τόσες επαφές όσο με τους άλλους που λέω..).

Τελικά στα δύσκολα φαινονται όλα ε; Στα δύσκολα καταλαβαινεις την ματαιότητα όλων και συνειδητοποιεις πόσο μικρό είναι το πάθος μπροστά στην κατανόηση και την υποστήριξη.. καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να στηριχτείς στον άλλο. Το να περνάς καλά είναι το εύκολο και το απλό, στα δύσκολα σε θέλω ρε..

ΥΓ: Και ίσως τελικά στα δύσκολα να καταλαβαίνεις πόσο λάθος προτεραιότητες είχες.
13
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 09:49, 19-09-08:

#2
μην περνάς στο άλλο άκρο....
ναι μεν.. αλλά!


ναι, είναι σημαντικό να μπορεί κάποιος να είναι δίπλα σου στα δύσκολα... δεν είναι όμως ΜΟΝΟ αυτό
δεν αρκεί για να είναι ένας άνθρωπος ο άνθρωπος σου να σου συμπαραστέκεται στα δύσκολα... θα πρέπει να μπορεί να χαρεί και με την χαρά σου...

οι παλιοί έλεγαν ότι οι φίλοι δεν φαίνονται στις λύπες αλλά στις χαρές...
συγκαταβατικά όλοι θα σου χτυπήσουν την πλάτη
άλλοι από οίκτο... άλλοι από αληθινή αγάπη... άλλοι επειδή έτσι πρέπει βρε αδερφέ!
Στην χαρά σου όμως δεν θα χορέψουν όλοι... κάποιοι θα σε φθονήσουν
Στη λύπη σου δεν έχουν τι να φθονήσουν κι είναι όλοι εκεί!

Δε θέλω σε καμία περίπτωση να μειώσω τη φίλη ή τον πρώην που σου στάθηκαν
Απλά... δεν αρκούν ΜΟΝΟ αυτά
Ναι είναι σημαντικά αλλά δεν είναι και τα μοναδικά
Θα πρέπει να υπάρχει και το πάθος στη ζωή και στη σχέση όταν είσαι μόλις 30
Θα πρέπει να μπορεί η φιλενάδα να κλαίει από χαρά για το καλό που σου έτυχε κι όχι μόνο από θλίψη για το κακό

Ολα χρειάζονται Ντινάκι... όλα

Δεν είναι κακό που κάποιοι δεν ξέρουν τι έγινε γιατί δεν έτυχε να πάρουν τηλέφωνο.. δεν σημαίνει κάτι αυτό
Ισως αν τους είχες πάρει να τους το πεις, ίσως να ήταν κι άλλοι εκεί

Η αλήθεια όμως είναι ότι συνήθως έχεις ανθρώπους διπλα σου που δεν το περίμενες να τους έχεις ... και στις χαρές και στις λύπες
Κι αυτοί που περίμενες, είναι οι δια της απουσίας τους λαμπεροί αστέρες...
Απώντες!

dooo

Επιφανές Μέλος

H dooo αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 5,894 μηνύματα.

H dooo έγραψε: στις 10:14, 19-09-08:

#3
άλλο δύσκολα-εύκολα, άλλο χαρά-λύπη.. πάντως ναι, πιστεύω ότι στα δύσκολα φαίνονται όσοι αξίζουν, όπως και στις χαρές φαίνονται οι πραγματικοί φίλοι.

Άσε να περάσει λίγο ο καιρός, και κάνε έναν απολογισμό.
8
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Buggs

Επιφανές Μέλος

Ο Buggs αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 57 ετών και επαγγέλεται Συγγραφέας . Έχει γράψει 2,559 μηνύματα.

O Buggs έγραψε: στις 10:24, 19-09-08:

#4
Αρχική Δημοσίευση από kajira
Και ίσως τελικά στα δύσκολα να καταλαβαίνεις πόσο λάθος προτεραιότητες είχες.
Αυτό είναι το κυριότερο κέρδος των δύσκολων καιρών

Αρχική Δημοσίευση από Κακή Επιρροή
.οι παλιοί έλεγαν ότι οι φίλοι δεν φαίνονται στις λύπες αλλά στις χαρές...συγκαταβατικά όλοι θα σου χτυπήσουν την πλάτη
άλλοι από οίκτο... άλλοι από αληθινή αγάπη... άλλοι επειδή έτσι πρέπει βρε αδερφέ!
Στην χαρά σου όμως δεν θα χορέψουν όλοι... κάποιοι θα σε φθονήσουν
Στη λύπη σου δεν έχουν τι να φθονήσουν κι είναι όλοι εκεί!........

.........Η αλήθεια όμως είναι ότι συνήθως έχεις ανθρώπους διπλα σου που δεν το περίμενες να τους έχεις ... και στις χαρές και στις λύπες Κι αυτοί που περίμενες, είναι οι δια της απουσίας τους λαμπεροί αστέρες...
Κάποιοι μόνο θα φθονήσουν; Συνήθως οι κοντινότεροι είναι κι οι φθονερότεροι και μοχθηρότεροι. Γι'αυτό και η βοήθεια έρχεται απο το Θεό, απο ανθρώπους που δεν θα περίμενες, που πολλές φορές δεν ξέρεις καν.

Αρχική Δημοσίευση από dooo
...Άσε να περάσει λίγο ο καιρός, και κάνε έναν απολογισμό.
Θα φανούν και οι καινουργιες σου πρωτεραιότητες πιο ξεκάθαρα. Καλή τύχη
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

ioanna283 (Ιωάννα... :))

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H Ιωάννα... :) αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών και επαγγέλεται Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 97 μηνύματα.

H ioanna283 επέστρεψε στο στέκι δυναμικά σκέφτηκε κι έγραψε: στις 17:34, 24-10-08:

#5
συμφωνώ με την ΚουΕ.
έχεις δίκιο Καχίρα μου,συχνά δεν φανταζόμαστε πως κάποιοι άνθρωποι θα'ναι πάντα εκεί να μας στηρίζουν,πως αυτοί θα'ναι κοντά μας στις δύσκολες στιγμές,που θα θυσιάσουν χρόνο από τον χρόνο τους για μας..και εμπιστευόμαστε άλλους,νιώθουμε κοντά μας άλλους που όμως με τον καιρό αποδεικνύονται "σκάρτοι" πως δεν αξίζουν..και ξαφνικά βρίσκεσαι να βουτάς μόνος/η σε ένα πέλαγος μοναξιάς.τα προβλήματα σε πνίγουν..κι εκεί εμφανίζονται αυτοί που πραγματικά αξίζουν,σου προσφέρουν χείρα βοηθείας και σε βγάζουν από το τέλμα...στα δύσκολα φαίνονται όσοι αξίζουν...

ωστόσο αν μιλάμε για φιλία,σε μια σωστή φιλία,ο φίλος χαίρεται με τη χαρά σου.είναι κει και στα καλά και στα δύσκολα.δεν ζηλεύει,δεν σε φθονεί..χαίρεται με την ευτυχία σου.όπως είπε η ΚουΕ αυτό είναι που συμπληρώνει την φράση..όσοι αξίζουν φαίνονται στα δύσκολα αλλά και στις χαρές
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

DownCast

Νεοφερμένος

Ο DownCast αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Υπεύθυνος management και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 35 μηνύματα.

O DownCast έγραψε: στις 14:26, 11-01-09:

#6
Και έρχεται η γιορτή σου και σε θυμούνται κάποιοι "φίλοι" με κάποιο τυποποιημένο SMS... και κάθεσαι την μέρα της γιορτής σου και μένεις μόνος ανάμεσα σε τοίχους...να γιορτάζεις μόνος.

Και έρχονται οι γιορτές και πάλι μόνος... Αλλάζει λέει ο χρόνος και εσύ χαμπάρι δεν παίρνεις... Απλά περιμένεις, 2 του μηνός να πας για δουλειά, για να γεμίσεις τον χρόνο σου... Γιορτινές μέρες λέει...Ευτυχία και χαρά λέει...

Και έρχονται τα γενέθλια σου και παίρνεις τηλέφωνο τους γονείς σου να σου πουν Χρόνια Πολλά... διαφορετικά η μέρα σε προσπερνά όπως όλες οι προηγούμενες...
...
...
...
Απλά συμπληρώνω το παζλ... της ζωής...


Αρχική Δημοσίευση από kajira
Ξαφνικά όλα μοιάζουν ανούσια. Και όσοι συναναστρεφόμουν, άνθρωποι που έψαχνα να βγω το Σάββατο, όσοι γνώρισα τον τελευταίο ενάμισι χρόνο που έχω χωρίσει, οι πιο πολλοί δεν ξέρουν καν τι μου συνέβη, διότι απλούστατα δεν έτυχε να πάρουν τηλέφωνο.. ...
...
Λες κι ο τελευταίος ενάμισις χρόνος να μην υπήρξε (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων κι αυτές από ανθρώπους που δεν είχαμε τόσες επαφές όσο με τους άλλους που λέω..).

Τελικά στα δύσκολα φαινονται όλα ε; Στα δύσκολα καταλαβαινεις την ματαιότητα όλων και συνειδητοποιεις πόσο μικρό είναι το πάθος μπροστά στην κατανόηση και την υποστήριξη.. καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να στηριχτείς στον άλλο. Το να περνάς καλά είναι το εύκολο και το απλό, στα δύσκολα σε θέλω ρε..

ΥΓ: Και ίσως τελικά στα δύσκολα να καταλαβαίνεις πόσο λάθος προτεραιότητες είχες.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

kalypso (lily allen)

Διακεκριμένο μέλος

H lily allen αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Μηχανολόγος μηχανικός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 1,887 μηνύματα.

H kalypso έγραψε: στις 15:02, 11-01-09:

#7
Αρχική Δημοσίευση από DownCast
Και έρχεται η γιορτή σου και σε θυμούνται κάποιοι "φίλοι" με κάποιο τυποποιημένο SMS... και κάθεσαι την μέρα της γιορτής σου και μένεις μόνος ανάμεσα σε τοίχους...να γιορτάζεις μόνος.

Και έρχονται οι γιορτές και πάλι μόνος... Αλλάζει λέει ο χρόνος και εσύ χαμπάρι δεν παίρνεις... Απλά περιμένεις, 2 του μηνός να πας για δουλειά, για να γεμίσεις τον χρόνο σου... Γιορτινές μέρες λέει...Ευτυχία και χαρά λέει...

Και έρχονται τα γενέθλια σου και παίρνεις τηλέφωνο τους γονείς σου να σου πουν Χρόνια Πολλά... διαφορετικά η μέρα σε προσπερνά όπως όλες οι προηγούμενες...
...
...
...
Απλά συμπληρώνω το παζλ... της ζωής...


Αυτό είναι το παζλ της ζωής;
Αν ναι, τότε δε μου αρέσει. Και όταν δεν μ αρέσει κάτι προσπαθώ να το αλλάξω, δεν κάθομαι να αναπολώ τα χρόνια που περάσαν και πόσο ευτυχισμένος ήμουν τότε με τα δεκάδες sms που κατέκλυζαν το κινητό μου, με τα αγαπημένα πρόσωπα τριγύρω και τη γαλοπούλα στο τραπέζι. Οκ, ήμουν. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό- το θέμα είναι τώρα τι κάνω.
Τι κάνω για εμένα όταν βλέπω πως η ζωή μου δεν μου αρέσει, οι φίλοι μου δεν με ικανοποιούν, βλέπω τα πάντα απαισιόδοξα και νιώθω μόνος και πως όλοι με έχουν εγκαταλείψει;
Αλλάζω. Αλλάζω πρώτα εγώ και μετά προσπαθώ να αλλάξω και τη ζωή μου.
Ένας άνθρωπος που βλέπει τα πάντα μαύρα και κάθε του λέξη, κάθε του βλέμμα είναι γεμάτο πικρία κάνει πρώτα από όλα κακό στον εαυτό του, γιατί δε χαίρεται τη ζωή, η οποία δεν θα κρατήσει για πάντα, και μετά κάνει κακό και σε εκείνους που είναι γύρω του, γιατί δεν θέλει κανείς να είναι δίπλα σε έναν άνθρωπο που δεν βλέπει ότι η ευτυχία είναι εδώ και βρίσκεται στις μικρές στιγμές. Κάνε κάτι λοιπόν, γιατί όλα ξεκινούν και τελειώνουν σε εσένα. Αν εσύ αποφασίσεις να δεις τη ζωή με άλλο μάτι, θα σε δει κι εκείνη αλλιώς.
5
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,012 μηνύματα.

H alis έγραψε: στις 19:41, 15-07-09:

#8
Ναι συμφωνω σε μεγαλο βαθμο...Οι δυσκολες καταστασεις που αντιμετωπιζουμε ειναι ασχημες ομως μας βοηθουν να ξεκαθαρισουμε τους αληθινους απο τους μη φιλους..Αλλα νομιζω οτι θα επρεπε να ενημερωσεις και τους αλλους για οτι εγινε..Ισως θα σου στεκονταν...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

tinkerbell

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H tinkerbell αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 48 ετών , επαγγέλεται Αναλυτής συστημάτων και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 81 μηνύματα.

H tinkerbell ρίχνοντας νεραϊδόσκονη έγραψε: στις 22:09, 15-07-09:

#9
Το αναφέρανε ήδη οι περισσότεροι παραπάνω. Νιώθω όμως την ανάγκη να το τονίσω κι εγώ...


Πίστευα πως οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται. Πως εκεί θα δεις ποιος είναι πραγματικά στο πλάι σου. Κι ένιωθα τυχερή για την κολλητή που είχα. Φίλη απ' το σχολείο, κλάψαμε και γελάσαμε αγκαλιά για 20 τουλάχιστον χρόνια.

Η αδερφή μου πάντα μου έλεγε: στη χαρά φαίνεται αυτός που σε αγαπάει πραγματικά. Όταν θα είσαι στο ζενίθ σου, τότε θα δεις ποιος είναι πραγματικά δίπλα σου και σ' αγαπάει. Δεν την πίστευα. Για την ακρίβεια, δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι μου έλεγε, τι ακριβώς εννοούσε.

Ώσπου έφτασα στο ζενίθ μου. Όλα υπέροχα στη ζωή μου, προσωπική, επαγγελματική.... όλα τέλεια, ευάερα ευήλια.... ξέρετε τώρα . Κι η κολλητή; Η κολλητή αρχίζει τις μπηχτές. Η κολλητή αρχίζει τα νεύρα. Την άρνηση. Και την απαξίωση όσων καλών μου συνέβαιναν. Ώσπου δεν άντεξε. Μου πέταξε κατάμουτρα πως δεν έπρεπε να είμαι εγώ τόσο καλά αφού δεν ήτανε κι εκείνη, μου είπε πόσο βαθιά ευχότανε να χάσω ό,τι δεν είχε κι εκείνη και.... εξαφανίστηκε.

Και μου απέδειξε πόσο δίκιο είχε η αδελφή μου. Είναι πανεύκολο να σου χτυπήσουνε φιλικά και στοργικά τον ώμο όταν κλαις. Ζήτα από τους ίδιους ανθρώπους να γελάσουν με την ψυχή τους μόνο και μόνο επειδή θα γελάς εσύ. Αν το κάνουνε, μην τους αφήσεις από τα μάτια σου. Είναι οι μόνοι που σε νοιάζονται και τους αξίζει να είναι δίπλα σου. Και... κοίτα να φανείς κι εσύ αντάξια/ος τους, ε;

Και, έχει δίκιο η alis: αν δεν πούμε τι μας συμβαίνει, πώς περιμένουμε να το ανακαλύψουν οι άλλοι;
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Ερωφίλη (Κομπάρσα βου)

Περιβόητο Μέλος

H Κομπάρσα βου αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 911 μηνύματα.

H Ερωφίλη έγραψε: στις 22:41, 15-07-09:

#10
Στα δύσκολα φαίνονται όλα.. Αλλά πολλές φορές συνεχίζουν να είναι δύσκολα, και συνεχίζουν, συνεχίζουν... Μα κάποιοι δε αντέχουν μετά απο καιρό!!!
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια