×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,216 μέλη και 2,417,608 μηνύματα σε 75,637 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 496 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αγαπημένοι στίχοι τραγουδιών

Γλυκερια

Νεοφερμένος

H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 51 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε: στις 22:11, 23-12-08:

#461
NOTHING ELSE MATTERS



So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters
Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
and nothing else matters
Trust I seek and I find in you
Every day for us something new
Open mind for a different view
and nothing else matters
never cared for what they do
never cared for what they know
but I know
So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
and nothing else matters
never cared for what they do
never cared for what they know
but I know
Never opened myself this way
Life is ours, we live it our way
All these words I don't just say
Trust I seek and I find in you
Every day for us, something new
Open mind for a different view
and nothing else matters
never cared for what they say
never cared for games they play
never cared for what they do
never cared for what they know
and I know
So close, no matter how far
Couldn't be much more from the heart
Forever trusting who we are
No, nothing else matters
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 51 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε: στις 22:16, 23-12-08:

#462
BELIEVE

So after all these one night stands
You've ended up with heart in hand
A child alone
On your own
Retreating
Regretful for the things you're not
And all dreams you haven't got
Without a home
A heart of stone
Lies bleeding
And for all the roads you followed
And for all you did not find
And for all the things you had to leave behind
I am the way
I am the light
I am the dark inside the night
I hear your hopes
I feel your dreams
And in the dark
I hear your screams
Don't turn away
Just take my hand
And when you make your final stand
I'll be right there
I'll never leave
All I ask of you
Believe
Your childhood eyes were so intense
While bartering your innocence
For bits of string
Grown-up wings
You needed
But when you had to add them up
You found that they were not enough
To get you in
Pay for sins repeated
And for all the years you borrowed
And for all the tears you cried
And for all the fears you had to keep inside
I am the way
I am the light
I am the dark inside the night
I hear your hopes
I feel your dreams
And in the dark
I hear your screams
Don't turn away
Just take my hand
And when you make your final stand
I'll be right there
I'll never leave
And all I ask of you is
Believe
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Phoebe (Κομπάρσα α)

Περιβόητο Μέλος

H Κομπάρσα α αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών , επαγγέλεται Αεροσυνοδός και μας γράφει απο Νότιος Αμερική (Αμερική). Έχει γράψει 1,167 μηνύματα.

H Phoebe , call me Snake, έγραψε: στις 09:55, 02-01-09:

#463
Όσοι με το Χάρο γίναν φίλοι
με τσιγάρο φεύγουνε στα χείλη
στα τρελά τους όνειρα δοσμένοι
πάντα γελαστοί, πάντα γελαστοί
πάντα γελαστοί και γελασμένοι...
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ηρώ (Μαρούλι)

Διακεκριμένο μέλος

H Μαρούλι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Αρχιτέκτονας . Έχει γράψει 2,078 μηνύματα.

H Ηρώ πλέκει μενεξέδες και έγραψε: στις 11:19, 02-01-09:

#464
Ήταν μια σπίθα στην αρχή
και μιας βροχής ψιχάλα
κι έγινε η σπίθα πυρκαγιά
και πέλαγος η στάλα
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ajusshi (η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της)

Διακεκριμένο μέλος

Ο η σκέψη μου σκέφτηκε τον εαυτό της αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 1,659 μηνύματα.

O Ajusshi All Men Must Die έγραψε: στις 11:44, 02-01-09:

#465
High noon
Oh Id sell my soul for water
Nine years worth
Of breakin my back
Theres no sun in the shadow of the wizard
See how he glides
Why hes lighter than air
Oh I see his face

Where is your star
Is it far, is it far, is it far
When do we leave
I believe, yes, I believe

* in the heat and the rain
With whips and chains
Just to see him fly
So many die

We built a tower of stone
With out flesh and bone
Just to see him fly
Dont know why
Now where do we go

Hot wind moving fast across the desert
We feel that our time has arrived
The world spins while we put his wing together
A tower of stone to take him straight to the sky
Oh I see his face

Where is your star
It is far, is it far, is it far
When do we leave, yeah
I believe, I believe

*
in the heat and the rain
With whips and chains
Just to see him fly
So many die


All eyes see the figure of the wizard
As he climbs to the top of the world
No sound as he falls instead of rising
Time standing still
Then theres blood on the sand
Oh I see his face

Where was your star
Was it far, was it far
When did we leave
We believe, we believe, we believe

In the heat and rain
With whips and chains
To see him fly
So many die
We built a tower of stone
With out flesh and bone
To see him fly
But why, it dont rain
With all our chains,
Did so many die
Just to see him fly
Look at my flesh and bone
Now look, look, look, look
Look at this tower of stone
I see a rainbow rising
Look there on the horizon
And Im coming home
Coming home, Im coming home

Time is standing still
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh
Take me back
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh

Take me back, take me back
Back to my home, oh, oh...



http://www.youtube.com/watch?v=Y6IPBN6ARkE


1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

monkey_business

Νεοφερμένος

H monkey_business αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 34 ετών . Έχει γράψει 4 μηνύματα.

H monkey_business έγραψε: στις 01:56, 03-01-09:

#466
Δεν είμαι εγώ

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής
Άλλες ερμηνείες: Μαρινέλλα

Ένα αφύλακτο σπίτι η καρδιά μου και μπήκες.
Μπήκες να ξαποστάσεις κι εσύ το λεηλάτησες.
Η καρδιά μου καράβι σε παρθένο ταξίδι
Ήρθες σαν τον κουρσάρο με φωτιές και το πάτησες.

Τώρα τι τρέμεις γιατί λυπάσαι,
Εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ.
Αυτή η φωνή που τη φοβάσαι
δεν είμαι εγώ, δεν είμαι εγώ
Εγώ σωπαίνω, άκου, σωπαίνω
Εγώ ευθύνες δεν σου ζητώ
###700;λλος φωνάζει άλλος ρωτάει
άλλος κρατάει λογαριασμό
Στ' ορκίζομαι δεν είμαι εγώ

Ένα αφύλακτο σπίτι η καρδιά μου και μπήκες.
Μπήκες βρήκες γαλήνη και μετά το πυρπόλησες.
Μπήκες μέσα στη μάχη με κλωνάρι ειρήνης.
Μιλώντας για ειρήνη ξαφνικά πυροβόλησες
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

flyer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο flyer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 129 μηνύματα.

O flyer έγραψε: στις 02:05, 03-01-09:

#467
Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιας θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και με 'πνιξε
φυλάξου για το τέλος θα μου πεις

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
κουράγιο θα περάσει θα μου πεις

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως
που μες τα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που το 'χει δει

Μες το βλέμμα της ένας τόσο δα ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
θα πάω κι ας μου βγει και σε κακό

αυτο το τραγουδι περιλαμβανει τοσα συναισθηματα...

χαρα,ευτυχια,λυπη...θυμο,νοσταλγια,αγαπη,πονο,φοβο,ερωτα και ποθο...

αν υπαρχει κοπελα για την οποια γραφτηκε αυτο το τραγουδι ειναι πολυ τυχερη...
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

flyer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο flyer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών . Έχει γράψει 129 μηνύματα.

O flyer έγραψε: στις 02:06, 03-01-09:

#468
και δυο αραδες μονο...

ισως,ισως μια μερα
να υπαρχεις μονο για να σ'αγαπω...
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 893 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε: στις 22:29, 14-01-09:

#469
Flutes and pipes
Play a drunken rhyme
Entertaining

The soldiers in the palace

Naked bodies

Female slaves from Asia
Dance with promise

For a night of pleasure

Mouths smell wine

The feast is going wild
Victorious and glorious

The men exalt their king
As in a fevered dream

Thais is entering
And she provokes him

To do a special deed

"You have conquered

The capital of orient
Display your power

And make your enemies weep
Destroy their pride

The jewel of the desert
As they once destroyed

Our temples for their king"

"Burn this city to the ground
Take a torch and spread the fire"


ΟΙ ΦΛΟΓΕΣ ΑΓΚΑΛΙΑΣΑΝ ΤΟΥ ΞΥΛΙΝΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ
ΣΑΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΑ ΦΙΔΙΑ
ΚΑΤΑΒΡΟΧΘΙΖΟΘΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥΣ
ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΥΠΟΛΕΙΜΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΩΝ ΧΡΟΝΩΝ
Η ΠΕΡΣΕΠΟΛΗ ΚΛΑΙΕΙ ΕΝΩ ΟΙ ΦΛΟΓΕΣ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΥΝ ΤΙΣ ΣΑΡΚΕΣ ΤΗΣ


Persepolis

Now a pile of dust
A blackened carcass

A land of ash

Persepolis

You lost your crown
Persepolis

Burned to the ground

Consumed by hate

Ablaze by pride
Persepolis

Naked as the sand

Persepolis
You lost your crown
Persepolis
Burned to the ground

"Burn this city to the ground
Take a torch and spread the fire"
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

e-sofia (Σοφια)

Δραστήριο Μέλος

H Σοφια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών , επαγγέλεται Designer και μας γράφει απο Καβάλα (Καβάλα). Έχει γράψει 401 μηνύματα.

H e-sofia Προσωπικά εγώ τρελένομαι.......!!!!! έγραψε: στις 08:58, 15-01-09:

#470
Ποιο να ναι αυτό το μυστικό
Που σε κρατάει μακριά από δω
Κι ακόμα δεν μπορώ να δω

Μετράω ώρες και στιγμές
Για όσα έσβησες στο χθες
Γι αυτά που κρύβεις και δεν λες

Χάνομαι μέσα μου κι εγώ
Μα έχω κάτι να σου πω

Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά

Πάλεψα μέσα μου καιρό
Πέρασα γη και ουρανό
Για να μπορώ να σʼ αγαπώ

Έδωσα σώμα και ψυχή
Για να κερδίσω μια στιγμή
Μα την αρνήθηκες κι αυτή

Χαθήκαμε με τον καιρό
Μα είχα τόσα να σου πω

Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά


Χαθήκαμε με τον καιρό
μα είχα κιʼ άλλα να σου πω


Δεν είναι έτσι η αγάπη
Να μπλέκει με το δάκρυ
Να σε πονάει τόσο βαθιά
Δεν είναι έτσι η αγάπη
Λάθος σου τα χουν μάθει
Και μου ματώνεις τη καρδιά
Τα μάτια σου σαν τη φωτιά
Καίνε τον δρόμο μου ξανά
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 51 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε: στις 02:22, 17-01-09:

#471
Coming Back to Life

Where were you when I was burned and broken
While the days slipped by from my window watching
Where were you when I was hurt and I was helpless
Because the things you say and the things you do surround me
While you were hanging yourself on someone elseʼs words
Dying to believe in what you heard
I was staring straight into the shining sun

Lost in thought and lost in time
While the seeds of live and the seeds of change were planted

Outside the rain fell dark and slow
While I pondered on this dangerous but
I took a heavenly ride through one silence
I knew the moment had arrived
For killing the past and coming back to life

I took a heavenly ride trough our silence
I knew the waiting had begin
And headed straight... into the shining sun

0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών . Έχει γράψει 1,364 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε: στις 07:20, 17-01-09:

#472
Στίχοι: Τάσος Βουγιατζής
Μουσική: Κώστας Σέγγης
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία

Πώς χαλάει ο καιρός σε δυο λεπτά
πως τελειώνει μια αγάπη μ' ένα αντίο
σαν το σύννεφο το γκρίζο η μοναξιά
θέλει βάλλει στη ψυχή βροχή και κρύο
πρώτος όροφος,παιδιά που παίζουν μπάλα
και στον δεύτερο χαμογελά στη σάλα

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ' ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενό
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ' τα μάτια μου ποτάμι

Πώς χαλάει ο καιρός και πιάνει μπόρα
πως αλλάζουν οι αγάπες χαρακτήρα
εγώ μέσα απ' την καρδιά στα 'δωσα όλα
κι από σένα τελικά πες μου τι πήρα
Πρώτος όροφος ανέκδοτα κι αστεία
και στο δεύτερο φωνές και φασαρία

Τρίτος όροφος σιωπή
μέρα μελαγχολική
η βροχή πέφτει μ' ορμή πάνω στο τζάμι
Τρίτος όροφος κενό
ώρες δύσκολες περνώ
και τα δάκρυα απ'τα μάτια μου ποτάμι


Είχα καιρό να ακούσω αυτό το τραγούδι, Είδα το username της Γλυκερίας από επάνω κ το θυμήθηκα.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Tsipouro

Περιβόητο Μέλος

Ο Tsipouro αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών , επαγγέλεται Κτηνίατρος και μας γράφει απο Σουηδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 893 μηνύματα.

O Tsipouro έγραψε: στις 13:33, 23-01-09:

#473
Draconian - Earthbound

The sorrow of my soul, earthbound and cold
The tide will never turn
I've been dead for years, drowned in all my tears
Have you forsaken me?

Frequent days of loss, crawling to the cross
The silence screams so loud
Conquered by the sun, my fate is done
I'm pulling down the shroud

Blazing through my eyes, your tender disguise
So far our of reach
A life of dismay turns into grey
Will you abandon me?

Here in the light it's pitch black night
A fever on the rise
Dying from within and reborn into sin
I'm tearing up the sky

Feel the world inside;
The ghost of me calling you
Feel the world inside;
The ghost of me haunting you

This sentient cage,
Cutting through time with a blunt smile
Would you help me slit my wrists?
See me cry, help me... Die!

So frail the veil of life-so beautiful the face of death
Suddenly reveries bloom into night's heavy drenching

And life leaves you cold, weary and old...
It's hard just to breathe
You know me so well, I'm going through hell
Won't you please, follow me?

Feel the world inside;
The ghost of me calling you
Feel the world inside;
The ghost of me haunting you

You cracked the ice, and I wept
You covered the sun, and I slept
You whispered the truth, and I smiled
You kissed my soul, and I died
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γλυκερια

Νεοφερμένος

H Γλυκερια αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 51 ετών , επαγγέλεται Ελεύθερος επαγγελματίας και μας γράφει απο Ολλανδία (Ευρώπη). Έχει γράψει 23 μηνύματα.

H Γλυκερια (Κάντε κλικ εδώ για να γράψετε ένα προσωπικό μήνυμα) έγραψε: στις 22:03, 23-01-09:

#474
Οι στεναγμοί είναι αέρας και στον αέρα πάνε!
Τα δάκρυα νερό είναι και πάνε στη θάλασσα!
Πες μου γυναίκα, όταν ξεχνιέται ο έρωτας
ξέρεις εσύ που πάει;
Οπως σ'ανοιχτό βιβλίο στο βάθος της κόρης σου διαβάζω.
Γιατί το χείλη να προσποιείται γέλια που διαψεύδουν τα μάτια;
Κλάψε, μην ντρέπεσαι να ομολογήσεις πως μ'αγάπησες λίγο!
Κλάψε! Κανένας δεν μας κοιτάζει. Βλέπεις, εγώ είμαι άντρας...
Και εγώ κλαίω...
Η κόρη σου είναι γαλάζια και, όταν κλαις,
σ'αυτήν τα διαφανή δάκρυα μου φαίνονται
σταγόνες δροσιάς πάνω σε βιολέτα.
Καμμιά φορά τη συναντώ στους δρόμους και περνάει δίπλα μου.
Χαμογελώντας περνάει και αναρωτιέμαι: πως μπορεί να γελάσει;
Και τότε σκέπτομαι: ίσως γελιέται όπως εγώ γελιέμαι...
G.A. Becquer
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

jesse_james

Δραστήριο Μέλος

Ο jesse_james αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 278 μηνύματα.

O jesse_james Murdered by a Traitor and Coward έγραψε: στις 22:07, 23-01-09:

#475
Στίχοι: Νικόλας Άσιμος
Μουσική: Νικόλας Άσιμος
Πρώτη εκτέλεση: Χαρούλα Αλεξίου


Έχω ένα παπάκι να μου κάνει πα
να μου κάνει πα, πα, πα
Και ένα κουνελάκι που όλο μου κουνάει
που όλο μου κουνάει τ' αφτιά

Και δε μου καίγεται καρφί
αν εσύ περνάς και δε μου ξαναμιλάς

Ίσως να ξανάρθεις όταν θα έχω πια
όταν, θα έχω πια χαθεί
κι ή θα μ' έχουν θάψει ή θα έχω μα-
ή θα έχω μαραθεί

Και ας μη σου καίγεται καρφί
Και ας συνήθισες και ας συνήθισες και εσύ






9 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

borat (Γιάννης.-)

Επιφανές Μέλος

Ο Γιάννης.- αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών , επαγγέλεται Μαέστρος και μας γράφει απο Ερμιόνη (Αργολίδα). Έχει γράψει 4,259 μηνύματα.

O borat ΖΟΡΤ έγραψε: στις 08:29, 24-01-09:

#476
Γράμμα ενός αρρώστου
Φίλε μου Αλέξη, το ʽλαβα το γράμμα σου
και με ρωτάς τι γίνομαι, τι κάνω
Μάθε, ο γιατρός πως είπε στη μητέρα μου
ότι σε λίγες μέρες θα πεθάνω###8230;
Είναι καιρός όπου έπληξα διαβάζοντας
όλο τα ίδια που έχω εδώ βιβλία
κι όλο εποθούσα κάτι νέο να μάθαινα
που να μου φέρει λίγη ποικιλία
Κι ήρθεν εχθές το νέο έτσι απροσδόκητα
σιγά ο γιατρός στο διάδρομο εμιλούσε
και τʼ άκουσα, στην κάμαρα σκοτείνιαζε
κι ο θόρυβος του δρόμου σταματούσε
Έκλαψα βέβαια, κάτω απʼ την κουβέρτα μου
Λυπήθηκα. Για σκέψου, τόσο νέος
μα στον εαυτό μου αμέσως υποσχέθηκα
πως θα φανώ, σαν πάντοτε, γενναίος
Θυμάσαι, που ταξίδια ονειρευόμουνα
κι είχα ένα διαβήτη κι ένα χάρτη
και πάντα για να φύγω ετοιμαζόμουνα
κι όλο η μητέρα μου ʽλεγε: Το Μάρτη###8230;
Τώρα στο τζάμι ένα καράβι εσκάρωσα
κι ένα του Μαγκρ στιχάκι έχω σκαλίσει:
«Τι θλίψη στα ταξίδια κρύβεται άπειρη!»
κι εγώ για ένα ταξίδι έχω κινήσει
Να πεις σʼ όλους τους φίλους χαιρετίσματα
κι αν τύχει νʼ απαντήσεις την Ελένη
πως μʼ ένα φορτηγό πες της μπαρκάρισα
και τώρα πια να μη με περιμένει
Αλήθεια, ο Χάρος ήθελα να ʽρχότανε
σαν ένας καπετάνιος να με πάρει
χτυπώντας τις βαριές πέτσινες μπότες του
κι ένα μακρύ τσιμπούκι να φουμάρει
Αλέξη, νιώθω τώρα πως σε κούρασα
μπορεί κιόλας να σʼ έκαμα να κλάψεις
δε θα ʽβρεις, βέβαια, λόγια για μια απάντηση
μα δε θα λάβεις κόπο να μου γράψεις###8230;
Νίκος Καββαδίας.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Stargazer

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H Stargazer αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 131 μηνύματα.

H Stargazer έγραψε: στις 23:11, 26-01-09:

#477
Stratovarius- Forever

I stand alone in the darkness
The winter of my life came so fast
Memories go back to childhood
To days I still recall

Oh how happy I was then
There was no sorrow, there was no pain
Walking through the green fields
Sunshine in my eyes

I'm still there
Everywhere
I'm the dust in the wind
I'm the star in the northern sky
I never stayed anywhere
I'm the wind in the trees
Would you wait for me forever?
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

escaflowne

Νεοφερμένος

Ο escaflowne αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 29 ετών και μας γράφει απο Ηράκλειο (Αττική). Έχει γράψει 17 μηνύματα.

O escaflowne “using no way as a way" έγραψε: στις 15:26, 27-01-09:

#478
Στίχοι: Βασίλης Παπαδόπουλος
Μουσική: Τάκης Σούκας
Πρώτη εκτέλεση: Στράτος Διονυσίου

Ποιος το είπε για τους μάγκες πως χαθήκανε;
Ποιος το είπε πως τα τρένα τους πατήσανε;
Ποιος το είπε για τους μάγκες πως τη βάψανε,
πως ταξίδεψαν με βάρκα και βουλιάξανε ;

Όσο υπάρχει τράπουλα
θα βγαίνουνε ρηγάδες,
κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι
θα βγαίνουν μαθητάδες.

Ποιος το είπε για τους μάγκες πως χαθήκανε;
Ποιος το είπε πως τα τρένα τους πατήσανε;
Ποιος το είπε πως οι μάγκες χρεοκόπησαν
και οι ψευτοκυριλέδες τους εκτόπισαν;

Όσο υπάρχει τράπουλα
θα βγαίνουνε ρηγάδες,
κι όσο υπάρχουν δάσκαλοι
θα βγαίνουν μαθητάδες.

1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Resident Evil

Επιφανές Μέλος

H Resident Evil αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,956 μηνύματα.

H Resident Evil (δρυός πεσούσης πας ανήρ ξυλευεται) έγραψε: στις 15:56, 27-01-09:

#479
(λατρεμένο)
Δεν είναι η ανάγκη
Δεν είναι η μοναξιά που εκεί θα με φέρει
Έχω αντέξει πολλά
Δε με ξέρεις καλά κανείς δε με ξέρει

(λατρεμένο δις)
Γυρίζω σε μένα κι ό,τι μου 'μεινε μάζεψα
και τώρα πίσω να σ' αφήσω τόλμησα
χωρίς αυταπάτες αφού όλες τις έκαψες
κι εγώ αλήθεια πόσο τις ήθελα



3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Ophelia (Μάρα)

Διάσημο Μέλος

H Μάρα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 769 μηνύματα.

H Ophelia έγραψε: στις 12:55, 29-01-09:

#480

Χαμένη ελπίδα-Θοδωρής Κοντάκος

Κολλημένος στον τοίχο
αδειανός στην ψυχή και στο στίχο.
Στο στομάχι μου πόνος.
Νιώθω να 'μαι παντού μα και μόνος.
Ήρθε πάλι το βράδυ.
Μέρα δεν ξημερώνει
πνίγομαι στο σκοτάδι
και στα δάκρυα λιώνω,
μήπως έτσι απλά απαλύνω τον πόνο.

Τίποτα,
τίποτα δεν έχει μείνει για μένα.
Τώρα πια,
γιατί νιώθω όλα πως πήγαν χαμένα;
Τι είν' αυτό;
Που κάποτε μέσα απ' τα μάτια σου είδα;
Ποιο εγώ;
Ποια γη, ποιο νησί, ποια χαμένη πατρίδα;


Ένας δρόμος υπάρχει
κι εδώ δε συγχωρούνται τα λάθη.
Οδηγεί στ' όνειρό μου
που κάποιος μ' έπεισε τότε
πως δε θα γίνει δικό μου.


Όμως έκανε λάθος.
Αξίζει να πονάς, να ζεις για ένα πάθος.
Να φοβάσαι να λιώνεις
κι όμως μετά
να μην πρέπει να το μετανιώνεις.


Είμαι 'δω!
Πάντα θα υπάρχει ένας δρόμος για μένα.
Τώρα πια,
δεν πρόκειται να χαριστώ σε κανέναν!
Τ' όνειρο
που κάποτε μέσα απ' τα μάτια σου είδα###8230;
είναι εδώ###8230;
στη γη, στο νησί στη χαμένη μου ελπίδα
.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες