×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,218 μέλη και 2,417,625 μηνύματα σε 75,637 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 129 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Kαταπιεστικοί γονείς

ΔΕΑ(ΠΖ)....JIM (Δημητρης)

Νεοφερμένος

Ο Δημητρης αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Αλιβέρι (Εύβοια). Έχει γράψει 19 μηνύματα.

O ΔΕΑ(ΠΖ)....JIM H EΠΙΘΥΜΙΑ ΜΟΥ ΕΚΠΛΙΡΩΘΗΚΕ . έγραψε: στις 15:29, 20-01-09:

#1
Ποσο πολυ σας καταπιεζουν οι γονεις σας ? Το ποιο ακραιο περιστατικο καταπιεσης περιστατικο που σας εχει τυχη ?
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Πατρεύς (Πέτρος)

Επιφανές Μέλος

Ο Πέτρος αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μεταπτυχιακός Φοιτητής/τρια . Έχει γράψει 2,667 μηνύματα.

O Πατρεύς με φόβο και πάθος έγραψε: στις 17:39, 20-01-09:

#2
Η έννοια καταπίεση είναι πολύ σχετική. Πολλά περιστατικά τα οποία όταν ήμαστε παιδιά μας έδιναν την εντύπωση ότι οι γονείς μας καταπίεζαν, τώρα καταλαβαίνουμε ότι εντέλει μας ωφέλησαν. Πάντως ένα πράγμα που με έκανε να δυσφορώ κυρίως με τη μητέρα μου είναι ότι πολλές φορές ιδίως όταν πηγαίναμε κάπου, με καπέλωνε πολλές φορές και ενώ μπορεί να με ρωτούσαν κάτι, απαντούσε αυτή για μένα. Δεν της κρατάω βέβαια κακία...
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

konstantina1994 (Κωνσταντινα)

Νεοφερμένος

H Κωνσταντινα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 24 ετών και μας γράφει απο Νίκαια (Αττική). Έχει γράψει 21 μηνύματα.

H konstantina1994 :D έγραψε: στις 18:57, 25-01-09:

#3
Οι γονεις μου ειναι καταπιεστικοι σε βαθμο αρκετο για μενα .Με καταπιεζουν για τα ρουχα μου δεν πρεπει να ειναι κοντα και ανοιχτα ,για την συμπεριφορα μου ,για τις εξοδους μου .Συμφωνω οτι ειναι πολυ ασχημο να απαντουν οι αλλοι στη θεση σου!
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,855 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε: στις 13:13, 06-02-09:

#4
γιατι οι γονεις καταπιεζουν τα παιδια τους? ποιοι ειναι οι λογοι?
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 208 μηνύματα.

H dimitral έγραψε: στις 13:21, 06-02-09:

#5
δεν το κανουν μωρε για να σας περιορισουν!αγαπες ειναι αυτα.που πας,τι τρως,τι πινεις,με ποιον ησουν.......τα γνωστα ολοι τα φαγαμε .η το αλλο :μολις φτασεις παρε με τηλεφωνο!!!!!!κι αν σε προλαβει και παρει η μαμα πρωτα:αχ γιατι δεν με σκεφτεσαι θα με πεθανεις!

ειναι φοβος να μην παθουμε τιποτα,ειναι η εντονη ανησυχια τους!και βεβαια ειναι και τα δικαιωματα που δινουμε εμεις!καταρχας εμεις ειμαστε υπευθυνοι για την εμπιστοσυνη τους.και κατα δευτερον εμεις οφειλουμε να τους κανουμε ξεκαθαρο οτι θα ζησουμε την ζωη που θελουμε ειτε τους αρεσει ειτε οχι,ακομα κι αν αυτο σημαινει οτι θα φαμε τα μουτρα μας!

(που μιλαω σαν να ειμαι ακομα παιδι ειναι καλο αραγε; )
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Γίδι

Τιμώμενο Μέλος

H Γίδι αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 11,450 μηνύματα.

H Γίδι υπό τις διαταγές της Μπριάμ έγραψε: στις 13:22, 06-02-09:

#6
Δεν το καταλαβαίνουν. Και θεωρούν ότι ξέρουν καλύτερα τι είναι καλό για αυτά. Αλλά συχνά δεν αφουγκράζονται την υπόλοιπη γενιά τους και δεν κάνουν αυτοκριτική.
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Vkey (Κοινό Μυστικό!!!)

Επιφανές Μέλος

H Κοινό Μυστικό!!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Εκπαιδευτικός . Έχει γράψει 2,418 μηνύματα.

H Vkey ,αφού σκέφτηκε λίγο, έγραψε: στις 15:24, 07-02-09:

#7
Πάντως συζητώντας με την μάμι μου και ήμουν μες στα νεύρα (καλά με πήρες 5 το πρωί να δεις που είμαι επειδή δεν γύρισα ακόμα σπίτι; Δεν μου τα έκανες όταν ήμουν φοιτήτρια αυτά...ω...ναι το έβγαλε πριν 2 σκ αυτό το βίτσιο )
μου έχει πει ότι απλά φοβάται και ανησυχεί... παθολογικά πολλές φορές....

Ειδικά στις διάφορες αλλαγές φάσεις... πχ όταν έφυγα από το σπίτι για πρώτη φόρα (5 τηλέφωνα την ημέρα), όταν πήρα το αυτοκίνητο (τηλ αν πάρκαρα...τηλ αν είμαι έξω ή οδηγώ...τηλ για το οτιδήποτε)...

Το αστείο είναι ότι εν μέρη την καταλαβαίνω τι κι αν στην εφηβεία της ούρλιαζα ότι απλά με πνίγει....δεν με αφήνει να αναπνεύσω και δεν με καταλαβαίνει... Τι κι αν ούρλιαζα εξίσου ότι θέλω να κάνω τα δικά μου λάθη....

Το αποτέλεσμα...εγώ τα "λάθη" μου τα έκανα μαζί με τους καβγάδες
άσχετα με την υπερ-προστατευτικότητα που είχε-και έχει μεταξύ μας ....

Απλά τώρα κάπως συνειδητοποίησε ότι μεγάλωσα...κάπως συνειδητοποίησε ότι εγώ θα κάνω το δικό μου όσο και να χτυπιέται...κάπως ότι είμαι μακριά και δεν ξέρει (κλασσική ατάκα μάνας: όταν είσαι μακριά δεν ξέρω τι κάνεις...ενώ τώρα που βλέπω δεν μπορώ να μην μιλήσω )...κάπου κι εγώ την καταλαβαίνω ότι μία με έχει και είναι λογικό να ανησυχεί...οπότε κάπως μειώσαμε τα τηλεφωνήματα...κάπως το πήρε απόφαση ότι μπορώ να με προσέχω....κάπως έριξα κι εγώ νερό στο κρασί μου και την παίρνω τηλ ότι όλα οκ με το τουτού, πάω για καφεδάκι...την στέλνω κανένα μήνυμα για καληνύχτα για να ξέρει ότι γύρισα σπίτι....Ε...δεν μου κάνει και τόσο κόπο να την καθυσηχάζω από μόνη μου...

Όχι ότι δεν με πιάνουν τα νεύρα όταν κάνω μπάνιο και βλέπω 500 αναπάντητες και στα δύο κινητά και όταν παίρνω πίσω ακού " Που ήσουννννννννννννννννν;" λες και με έχασε...

Αλλά μαμά είναι και ανησυχεί... Έμαθα να ζω με αυτό
4 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 4,472 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε: στις 18:11, 07-02-09:

#8
δε πιστευω οτι οι γονεις μου με καταπιεζουν οτι το καναν αυτο στο παρελθον... το μονο που εμενα με πειραζει κ ενιωθα πιεσμενη ηταν οτι δε με αφηνε η μαμα μου να μαθω και να κανω ποδηλατο και οτι μεχρι να τελειωσω το σχολειο δε μου εβαε ιντερνετ... χχαζομαρες δηλαδη... σε γενικες γραμμες δεν εχω τετοιου ειδους παραπονα...
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,348 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε: στις 02:54, 10-03-09:

#9
Οι δικοι μου γονεις ηταν αρκετα (οχι καταπιεστικοι με την αυστηρη εννοια της λεξεως αλλα) πολυ παρεμβατικοι και αυτο λογω εκκλησιας τις περισσοτερες φορες. Τους γονεις μου μπορω να τους χαρακτηρισω πολυ φοβικους και φοβισμενους που απο πολυ μικρα μας καταπιεζαν για μικροπραγματα. Εδιναν δλδ μεγαλη προσοχη σε ανουσια πραγματα μονο και μονο για τον φοβο μην γινουμε κακομαθημενα. Ενα περιστατικο που ηταν εν' αγνοια μου και εμαθα σημερα απ'την αδερφη μου ηταν οτι ειχαν κανει ολοκληρο θεμα για ενα αμανικο μπλουζακι του 19χρονου τοτε αδερφου (μεγαλυτερου) μου που στο τελος του το μαζεψαν για να μην το φοραει. Δεν το θεωρουσαν πρεπον! Αυτα μερικες φορες μπορουν να συμβαινουν στους ιδιους σου τους γονεις(που ενοειται πρεπει να προστατευουν την ωριμανση σου σαν προσωπικοτητα). Μενω εκπληκτος.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Katerina Kechaya

Νεοφερμένος

H Katerina Kechaya αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 31 ετών και επαγγέλεται Δημοσιογράφος . Έχει γράψει 53 μηνύματα.

H Katerina Kechaya έγραψε: στις 22:36, 20-03-09:

#10
..Μέχρι ένα βαθμό, η υγιής "καταπίεση" είναι έως και απαραίτητη.
Όλοι στην εφηβεία μας, είχαμε την τάση να εξομοιώνουμε τις συμβουλές με την καταπίεση. Να κλείνουμε αυτιά, πόρτες, παραθυρόφυλλα! Και αλοίμονο αν δεν ήταν έτσι! Αλοίμονο εάν όλοι μας ούσες και όντες νέοι δεν επαναστασούμε, δεν αντιδρούσαμε. Αλλά έτσι είναι καταμερισμένοι οι ρόλοι. Αυτός είναι του τέκνου και ο άλλος του γονέα.

Τα πράγματα όμως, αρχίζουν να αποκτούν ανησυχητικές διαστάσεις, όταν ο γονέας εμμένοντας να συμπεριφέρεται στο παιδί του, ως "παιδί" στην ουσία απλώς δεν αποδέχεται το γεγονός του ότι μεγαλώνει ο ίδιος. Όταν εγκλωβίζει το βλαστάρι του, ανεξαρτήτως ηλικίας, σε πρότυπα και τετράγωνα πλαίσια που καλύπτουν δικούς του εγωϊσμόυς και απωθημένα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι μητέρες που άπαξ και η κόρη περάσει τα 25, την πιέζουν για γάμο. Τότε είναι που πλέον μιλάμε για ουσιαστική καταπίεση που προκαλεί δυσφορία.

Σύμφωνα με τον Aldo Carotenuto - και συγχωρέστε για την έμμονη που έχω με τον συγκεκριμένο συγγραφέα/ψυχοθεραπευτή - ο μοναδικός τρόπος για να ανέβει ένας άνθρωπος τις κλίμακες της ωρίμανσης, είναι η πραγμάτωση των προσωπικών του επιλογών, με τις όποιες συνέπειες.

Άρα καταπίεση, δεν είναι αυτή, που στα 15 σου "τρώει" 2 ώρες από το πάρτυ, αλλά αυτή που στα 25 σου "τρώει" 2 ζωές.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Katerina Kechaya : 20-03-09 στις 22:43.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

roumana (Εμμα)

Διακεκριμένο μέλος

H Εμμα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 45 ετών , επαγγέλεται Γονιός/Οικοκυρικά και μας γράφει απο Ρόδος (Δωδεκάνησα). Έχει γράψει 1,855 μηνύματα.

H roumana (Hipmama) έγραψε: στις 08:16, 25-03-09:

#11
Αυτό που κατάλαβα σαν γονιός εγώ: η καταπίεση είναι αποτέλεσμα μη επικοινωνίας γονιών με τα παιδιά τους και πηγάζει από τον εγωισμό των γονιών.

Επειδή υπήρξα καταπιεστική μάνα και έχω νιώσει τις συνέπιες, ένα έχω μόνο να πω: όταν αγαπάς το παιδί σου, του μαθαίνεις αυτά που πιστεύεις εσύ ότι είναι σωστά, και από ένα σημείο και μετά (που διαφέρει από παιδί σε παιδί, μεν) το αφήνεις ελεύθερο να κάνει τις επιλογές του. (ασχέτως που οι συνέπιες επηρεάζουν άμεσα και τo γονιό).
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη roumana : 25-03-09 στις 20:47.
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,348 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε: στις 02:28, 26-03-09:

#12
Καταθετω εδω ενα πανεμορφο κειμενο που βρηκα σ'ενα βιβλιο:

Τα παιδια δεν ειναι παιδια σας.
Ειναι οι γιοι και οι κορες της λαχταρας της ζωης.
Για τον εαυτο της.
Δημιουργουνται μεσω, αλλα οχι απο σας.
Και αν και βρισκονται μαζι σας δεν ανηκουν, ωστοσο, σε σας.
Ισως τους δινετε την αγαπη σας, αλλα οχι τις σκεψεις σας,
γιατι αυτα εχουν τις δικες τους σκεψεις.
Μπορει να στεγαζετε τα σωματα τους, αλλα οχι τις ψυχες τους,
γιατι οι ψυχες τους κατοικουν στο σπιτι του αυριο, που εσεις
δεν μπορειτε να επισκεφθητε ουτε στα ονειρα σας.
Ισως παλευετε να τους μοιασετε, αλλα να μην αναζητησετε
να τα κανετε να σας μοιασουν.
Γιατι η ζωη δεν παει προς τα πισω, ουτε χρονοτριβει με το χθες.

Καλιλ Γκιμπραν

Νομιζω δεν σεβομαστε αρκετα την παιδικη ψυχη ,λες και ειναι κατι μικροπρεπες, κατι αναξιο, που δεν εχει μεγαλωσει ακομη για να το παρουμε στα σοβαρα, που δεν απειλουμαστε απ'την (ανυπαρκτη) εξουσια του, και γι' αυτο ειμαστε υπευθυνοι ολοι μας.
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 8,667 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 09:23, 25-09-09:

#13
Τα παιδιά τα μεγαλώνουμε προσφέροντάς τους γνώσεις και κριτική σκέψη ώστε να φύγουν στα 18 και να είμαστε σίγουροι οτι δε θα τους τύχει κάτι κακό ή οτι τουλάχιστον, αν τους τύχει, θα μπορέσουν να το αντιμετωπίσουν. Το θεωρώ τραγικό στα 18 να πηγαίνουν οι γονείς να μαζέψουν την κοπέλα από το ραντεβού της. Λυπάμαι που το λέω. Θα μου πείτε, μα εσύ δε θα ανησυχούσες; Προφανώς. Αλλά όταν το παιδί σου είναι 18 , κάθεσαι στ' αυγά σου και προσεύχεσαι να το έχεις αναθρέψει σωστά ώστε να ξέρει τι κάνει και με ποιον επιλέγει να βγει. Γι' αυτό φωνάζω σε όλα τα σχετικά θέματα για σωστή ανατροφή του παιδιού...

Οι γονείς θα έπρεπε να είχαν αναπτύξει τέτοια επικοινωνία με το παιδί τους ώστε μόνο του να τους ενημέρωνε για το ραντεβού αυτό. Επίσης, όταν ένα παιδί στα 18 δεν είναι συνηθισμένο να βγαίνει έξω και περνάει ώρες στο ίντερνετ, κάτι τέτοιο είναι αναμενόμενο και χρειάζεται διαρκή προσοχή = ενδιαφέρον, όχι του τύπου "πρόσεχε, ο κόσμος είναι κακός, γιατί μιλάς με αγνώστους" (λες κι όλοι αυτοί που γνωρίζουμε εκεί έξω irl είναι γνωστοί εκ των προτέρων) αλλά του τύπου "για πες μου γλυκειά μου, πώς είναι αυτός που γνώρισες" κλπ κλπ.


Σημείωση Editor: Το θέμα προήλθε από split του θέματος: Κρυφή συνάντηση με έναν άγνωστο από το νετ
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 25-09-09 στις 11:44. Αιτία: Προσαρμογή στο νέο θέμα
2 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

dimitral

Δραστήριο Μέλος

H dimitral αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 40 ετών . Έχει γράψει 208 μηνύματα.

H dimitral έγραψε: στις 10:44, 25-09-09:

#14
εχω καταλαβει καλα;μιλαμε για μια κοπελα 18 χρονων;αν ναι,τοτε θεωρω απαραδεκτη την επεμβαση των γονεων με οποινδηποτε τροπο.φυσικα και θα ανησυχησουν αλλα μεχρι εκει.το παιδι ειναι μια ανεξαρτητη προσωπικοτητα που πρεπει να αντιμετωπιζει τους κινδυνους μονο του.δεν ειναι κτημα του γονεα.ο γονιος οφειλει να το μεγαλωσει με τροπο ωστε να ειναι αξιο να αντιμετωπισει τις κακοτοπιες.και κινδυνους ολοι αντιμετωπιζουμε καθημερινα , δεν εχουμε τον μπαμπα και την μαμα πανω απο το κεφαλι μας.η κοπελα μιλαγε χρονια με εναν ανθρωπο απο το εξωτερικο και ηρθε η ωρα να τα πουνε και απο κοντα.δεν εχει λογο να δωσει σε κανεναν αναφορα αφου δεν το θελει ή τελος παντων θα δωσει αναφορα εκει που η ιδια θελει.επικινδυνος ο κοσμος που ζουμε δεν λεω,αλλα δεν ειναι κακο να βγουμε εξω και να τον γνωρισουμε λιγακι.

Σημείωση Editor: Το θέμα προήλθε από split του θέματος: Κρυφή συνάντηση με έναν άγνωστο από το νετ
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Isiliel : 25-09-09 στις 11:45. Αιτία: Προσαρμογή στο νέο θέμα
5 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 8,667 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 12:52, 25-09-09:

#15
Ωραία, γενικά μιλώντας λοιπόν, συμφωνώ με τη Dimitral και να προσθέσω οτι είναι επώδυνο, αλλά καλύτερα καμιά φορά το παιδί να μαθαίνει από τα λάθη του, παρά από συμβουλές των γονέων. Και ξανατονίζω, μεγαλώνουμε τα παιδιά μαθαίνοντάς τους πράγματα, δίνοντάς τους τα εφόδια και τα "όπλα" για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε να κάνουν τις επιλογές μας, πονώντας βέβαια με τα λάθη τους, αλλά δικό τους το μαχαίρι, δικό τους και το καρπούζι.

Κανείς ποτέ δεν έμαθε από λάθη των άλλων. Αν δεν πέσεις στη μάχη, δεν ξέρεις να μάχεσαι.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Isiliel (Φεγγάρω)

Επιφανές Μέλος

H Φεγγάρω αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 8,891 μηνύματα.

H Isiliel Salus populi suprema lex esto έγραψε: στις 13:23, 25-09-09:

#16
Πολύ ωραία όλα αυτά κοριτσούδια στη θεωρία και σε γενικές γραμμές συμφωνώ και κάπως έτσι τα σκεφτόμουν κι εγώ, πριν κάνω παιδί και πολύ περισσότερο, πριν φτάσει το παιδί μου στην εφηβεία και δω την κατάσταση μπροστά στα μάτια μου.

Το βέβαιο είναι ένα: Κανένα παιδί δε μοιάζει απόλυτα με κάποιο άλλο και κάθε θεωρία θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού. Δεν είναι κανόνας ότι στα 18 είσαι έτοιμος να αναλάβεις τι ζωή σου και αν και θα συμφωνήσω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης πέφτει στην ως τότε ανατροφή, η ιδιοσυγκρασία του ίδιου του παιδιού, δε σου επιτρέπει καμιά φορά να εφαρμόσεις τις παιδαγωγικές μεθόδους που έχεις εκ των προτέρων σκεφτεί.

Για παράδειγμα, έχω δύο ξαδέρφες. Η μια, η μεγαλύτερη, είχε τις παρέες της, έβγαινε με φίλες και φίλους και είχε μια καθ' όλα "φυσιολογική" εφηβεία. Η δεύτερη, ήταν κλειστό παιδί, δεν είχε παρέες και δεν την ενδιέφερε να έχει. Θα 'λεγε κανείς ότι όλη την εφηβεία της, την πέρασε πάνω σε έναν καναπέ, διαβάζοντας βιβλία (ούτε καν ίντερνετ).
Οι γονείς της έφτασαν σε σημείο να την παρακαλούν να βγει έξω και να αποκτήσει ενδιαφέροντα, πράγμα που την ίδια δεν την ενδιέφερε.
Πώς λοιπόν, όταν στα 18 και μετά άρχισε να ενδιαφέρεται για σχέση και κοινωνικούς δεσμούς να της δείξεις απόλυτη εμπιστοσύνη και να προσεύχεσαι μονάχα να είναι καλά;
Ναι, φυσικά, θα την αφήσεις να κάνει τα δικά της βήματα στον κόσμο, αλλά πρέπει να είσαι από κοντά να καλύψεις τα κενά των εμπειριών που δεν πήρε νωρίτερα λόγω χαρακτήρα.
7 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

Himela

Συντονίστρια

H Himela αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών , επαγγέλεται Ιδιωτικός υπάλληλος και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 8,667 μηνύματα.

H Himela σ' όποιον αρέσουμε... έγραψε: στις 13:39, 25-09-09:

#17
Να είσαι από κοντά ναι, δηλαδή να στέκεσαι σε μια απόσταση και να δίνεις στο παιδί σου να καταλάβει οτι είσαι εκεί αν σε χρειαστεί. Όχι να μπαστακώνεσαι και να κάνεις ανάκριση. Πάντα θεωρούσα οτι τα παραδείγματα από τη δική μας ζωή είναι το καλύτερο μάθημα για τα παιδιά. Δηλαδή να τους λες "εγώ στην ηλικία σου έκανα αυτή τη βλακεία". Έτσι δεν ανοίγει χάσμα μεταξύ σας γιατί ξέρει οτι μπορείς να το καταλάβεις.
6 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

alis

Περιβόητο Μέλος

H alis αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 1,011 μηνύματα.

H alis έγραψε: στις 15:58, 16-10-09:

#18
Αρχική Δημοσίευση από Himela
Και ξανατονίζω, μεγαλώνουμε τα παιδιά μαθαίνοντάς τους πράγματα, δίνοντάς τους τα εφόδια και τα "όπλα" για να αντιμετωπίσουν τον κόσμο. Όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε να κάνουν τις επιλογές μας, πονώντας βέβαια με τα λάθη τους, αλλά δικό τους το μαχαίρι, δικό τους και το καρπούζι.

Κανείς ποτέ δεν έμαθε από λάθη των άλλων. Αν δεν πέσεις στη μάχη, δεν ξέρεις να μάχεσαι.
Χμ... Ωραίο αυτό πράγματι, αλλά δεν σημαίνει ότι όταν ενηλικιωθούν τα αφήνουμε εντελώς μόνα τους να κάνουν ότι θέλουν. Στην ηλικία των 18 δεν σημαίνει ότι με μαγικό τρόπο γίνεται κάτι και το παιδί ωριμάζει και από τότε το αφήνουμε ελεύθερο.

Πρέπει να ξέρουμε αν το παιδί μας, αν αφεθεί ελεύθερο μπορεί να διαχειριστεί με την δέουσα σοβαρότητα κάποιοες σημαντικές καταστάσεις. Συμφωνώ, βέβαια ότι πρέπει να τα αφήσουμε ως ένα βαθμό ελεύθερα να κάνουν τις επιλογές τους, να διδαχτούν να διορθωθούν αλλά με βασική - για να μην πω απαραίτητη- προυπόθεση να συμμετέχουμε και εμείς στην προσπάθεια αυτή της πραγματικής ωριμότητας. Τα παιδιά μας μας χρειάζονται ενεργά και μετά τα 18.

Πρέπει να ξέρουμε που η ελευθερία λυτρώνει και που μπορεί να δημιουργήσει ανεπανόρθωτα λήγματα. Με έναν καλό συνδυασμό ανάμεσα στο πόση ελευθερία θα δώσουμε και πόσο και που θα επέμβουμε δυναμικά τότε μπορεί να επιτύχουμε πολύ καλά αποτελέσματα. Ακόμα θεωρώ ότι μέχρι το τέλος των σπουδών περίπου πρέπει αν επεμβαίνουμε ακόμα, σε κάποιο βαθμό. Για μένα μετά από το τέλος των σπουδών έρχεται η ολοκληρωτική ελευθερία.

Αρχική Δημοσίευση από Isiliel

Το βέβαιο είναι ένα: Κανένα παιδί δε μοιάζει απόλυτα με κάποιο άλλο και κάθε θεωρία θα πρέπει να τροποποιείται ανάλογα με τις ανάγκες του εκάστοτε παιδιού. Δεν είναι κανόνας ότι στα 18 είσαι έτοιμος να αναλάβεις τι ζωή σου και αν και θα συμφωνήσω ότι ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης πέφτει στην ως τότε ανατροφή, η ιδιοσυγκρασία του ίδιου του παιδιού, δε σου επιτρέπει καμιά φορά να εφαρμόσεις τις παιδαγωγικές μεθόδους που έχεις εκ των προτέρων σκεφτεί.
Συμφωνώ. Με βάση τις ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού και με το πόσο είναι έτοιμο να ωριμάσει και να προχωρήσει μόνο του, προγραμματίζουμε τις υπόλοιπες κινήσεις μας.

Αρχική Δημοσίευση από Himela
Να είσαι από κοντά ναι, δηλαδή να στέκεσαι σε μια απόσταση και να δίνεις στο παιδί σου να καταλάβει οτι είσαι εκεί αν σε χρειαστεί. Όχι να μπαστακώνεσαι και να κάνεις ανάκριση. Πάντα θεωρούσα οτι τα παραδείγματα από τη δική μας ζωή είναι το καλύτερο μάθημα για τα παιδιά. Δηλαδή να τους λες "εγώ στην ηλικία σου έκανα αυτή τη βλακεία". Έτσι δεν ανοίγει χάσμα μεταξύ σας γιατί ξέρει οτι μπορείς να το καταλάβεις.
Είναι μια μέθοδος αυτή που περιγράφεις, αρκετά καλή νομίζω. Όσο για το θέμα της ανάκρισης, είμαι αρνητική ακόμα και σε πιο μικρές ηλικίες.
0 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

love_angel (vik-vik!)

Επιφανές Μέλος

H vik-vik! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 27 ετών , επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Αρφαρά (Μεσσηνία). Έχει γράψει 4,472 μηνύματα.

H love_angel is addicted to love!♥ έγραψε: στις 20:02, 16-10-09:

#19
ποτε δεν ενιωσα οτι οι γονεις μου, μου κανουν ανακριση ισα ισα.
νοιαζονται και ειναι παντα διπλα μου οταν τους χρειαστω.
και κυριως ειναι παντα ετοιμοι να κανουν φονο μονο και μονο οταν καποιος με πειραξει!
ποτε δεν ενιωσα οτι με πνιγουν και ας ανακατευονται ακομα και τωρα στα προσωπικα μου. ξερω οτι το κανουν απο ενδιαφερον και απο αγαπη.
1 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση

rascal_gd (Call me Joe!!)

Περιβόητο Μέλος

Ο Call me Joe!! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 32 ετών και μας γράφει απο Αφρική. Έχει γράψει 1,348 μηνύματα.

O rascal_gd is Full of Shit!!! έγραψε: στις 21:44, 16-10-09:

#20
Αρχική Δημοσίευση από Isiliel
Για παράδειγμα, έχω δύο ξαδέρφες. Η μια, η μεγαλύτερη, είχε τις παρέες της, έβγαινε με φίλες και φίλους και είχε μια καθ' όλα "φυσιολογική" εφηβεία. Η δεύτερη, ήταν κλειστό παιδί, δεν είχε παρέες και δεν την ενδιέφερε να έχει. Θα 'λεγε κανείς ότι όλη την εφηβεία της, την πέρασε πάνω σε έναν καναπέ, διαβάζοντας βιβλία (ούτε καν ίντερνετ).
Ναι, φυσικά, θα την αφήσεις να κάνει τα δικά της βήματα στον κόσμο, αλλά πρέπει να είσαι από κοντά να καλύψεις τα κενά των εμπειριών που δεν πήρε νωρίτερα λόγω χαρακτήρα.
Μαλιστα!! Την ανικανοτητα και την αδυναμια των γονιων να αποκαλυψουν και να αναπτυξουν τον εσωτερικο κοσμο ενος παιδιου την μετανομαζουμε αδυναμια λογω χαρακτηρα!!!!(τι αλλο θα ακουσουμε δεν ξερω)

Πώς λοιπόν, όταν στα 18 και μετά άρχισε να ενδιαφέρεται για σχέση και κοινωνικούς δεσμούς να της δείξεις απόλυτη εμπιστοσύνη και να προσεύχεσαι μονάχα να είναι καλά;
Αν δεν του εχεις δειξει μεχρι τοτε εμπιστοσυνη δεν γινεται να του δειξεις ξαφνικα, οχι επειδη το παιδι φαινεται να κωλυεται να πιστεψει στον εαυτο του αλλα γιατι εσυ δεν μπορεις να του δειξεις εμπιστοσυνη. Φυσιολογικο!

Οι γονείς της έφτασαν σε σημείο να την παρακαλούν να βγει έξω και να αποκτήσει ενδιαφέροντα, πράγμα που την ίδια δεν την ενδιέφερε.
Aφου της εκαναν τη ζωη δυσκολη μετα τη παρακαλουσαν να βγει εξω, να παρει οτι της αξιζει, να μη φοβαται για αυτη, να αφησει αλλους ανθρωπους να τη πλησιασουν. Και τι εκανε αυτη;; Απο πεισμα εκανε πισω ακομα πιο πολυ, κλεινοταν ακομα περισσοτερο στον εαυτο της, και καπως ετσι επαιρνε την εκδικηση της για το βαρος που ενοιωθε μεσα της που υπευθηνοι γι'αυτο ηταν κυριως οι γονεις της.

Κλασσικη αυτη η ιστορια με τα παρακαλια απ'τους γονεις οταν μεγαλωσει λιγο το παιδι και ειναι κλειστο ενω απο πισω κρυβεται μια καταπιεστικη παιδικη ηλικια. Εχουν και την απαιτηση δηλαδη ενω εχουν καταστρεψει την αυτοεκτιμηση και την αυτοπεποιθηση του παιδιου να βγει εξω στο κοσμο και να ζησει τη ζωη του. Αλλα στην ουσια αυτο που θα γινει αν το παιδι αποφασισει να βγει εξω και να κυνηγησει τη τυχη του ειναι να ειναι για πολλα χρονια παλι εξαρτημενος απ'τους γονεις του γιατι με καθε στραβη παντα θα γυρναει πισω για βοηθεια. Αυτο ειναι κατι που βολευει τους γονεις, γιατι συνεχιζεται η κατασταση της σχεση που ειχε το παιδι τους οταν αυτο ηταν ηταν μικρο. Οταν δηλαδη ηταν εξαρτημενο απ'αυτους και εδινε απολυτη αξια στα προσωπα τους και στα πιστευω τους για να κερδισει την αγαπη τους.
3 Δεν μπορείτε να αξιολογήσετε αρνητικά το μήνυμα αυτόΔεν μπορείτε να αξιολογήσετε θετικά το μήνυμα αυτό
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα

Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος