×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 68,332 μέλη και 2,452,842 μηνύματα σε 77,682 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 373 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Ελληνικές βουλευτικές εκλογές - 7 Ιουλίου 2019

Τί θα ψηφίσετε στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές 2019;

Δημοσκόπηση πολλαπλών επιλογών.
Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 69)
ΣΥΡΙΖΑ
21
30,43%
Νέα Δημοκρατία
10
14,49%
Κίνημα αλλαγής (ΠΑΣΟΚ)
1
1,45%
Χρυσή Αυγή
4
5,80%
ΚΚΕ
5
7,25%
Ποτάμι
1
1,45%
ΑΝ.ΕΛ.
0
0%
Ένωση κεντρώων
0
0%
Ελληνική λύση
2
2,90%
Λαική ενότητα
1
1,45%
Πλεύση ελευθερίας
1
1,45%
Άλλο
10
14,49%
Δημιουργία, ξανά!
15
21,74%

Johnny15 (Γιάννης)

Επιφανές Μέλος

Ο Γιάννης αυτή τη στιγμή είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Φοιτητής/τρια και μας γράφει απο Ελβετία (Ευρώπη). Έχει γράψει 9,344 μηνύματα.

O Johnny15 έγραψε: στις 11:04, 09-06-19:

#881
Ο αναρχοκαπιταλισμος είναι πιο κοντά στην αναρχία από όλες τις υπόλοιπες αναρχικές τάσεις. Έχει ως βάση την πραγματική ατομική ελευθερία, σε αντίθεση πχ με την κόκκινη αναρχία που ενώ λένε ότι δεν υπάρχει κεντρική εξουσία, κατά έναν μαγικό τρόπο οι πόροι και ο πλούτος θα αναδιανεμονται. Ο αναρχοκαπιταλισμος βασίζεται στην ιδέα της αναρχίας, με το bonus ότι δίνει την ελευθερία, την επιλογή, κάποιος να συμμετέχει και σε μη αναρχικές οργανώσεις και δομές όπως μιας επιχείρηση. Δεν σας κρατάει κανείς από το να φτιάξετε τα δικά σας αναρχικά μέσα παραγωγής, αλλά ταυτόχρονα δεν εμποδίζει κανέναν από το να κάνει και δοκιμάσει ότι θέλει με τη ζωή του.

Βέβαια εγώ δεν είμαι υπέρ του αναρχοκαπιταλισμου, θεωρώ πως μια κεντρικά δομημένη εξουσία φέρνει αρκετά πλεονεκτήματα σε σχέση με τα μειονεκτηματα, και πως δουλεύει ευκολότερα όλη η κοινωνία. Ωστόσο η ισχύς αυτή δεν πρέπει να είναι μεγάλη, όπως για παράδειγμα στο ελληνικό κράτος. Η οικονομία πρέπει να αφήνεται ελεύθερη και ο παρεμβατισμός να ισχύει μόνο για να σταματάει τις αυθαιρεσίες που μπορεί να προκύπτουν.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Dreamweaver (Mad Lad)

Διάσημο Μέλος

Ο Mad Lad αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Μας γράφει απο Ηνωμένο Βασίλειο (Ευρώπη). Έχει γράψει 658 μηνύματα.

O Dreamweaver έγραψε: στις 12:21, 09-06-19:

#882
Αρχική Δημοσίευση από The Mountain
Η ελευθερία έγκειται στην δυνατότητα του ανθρώπου να διαμορφώσει τη ζωή του. Η ψήφος ήδη δεν αφήνει πολλά περιθώρια, η κατάργησή της τα εκμηδενίζει. Τώρα αν προκύψει μία μη κρατιστική κυβέρνηση και λάβει μέτρα για τον περιορισμό του κρατισμού τότε αυτό δεν θα διαφέρει, επί της αρχής καθόλου, από όλες τις υπόλοιπες κρατικές αποφάσεις. Δηλαδή, θα είναι μια απόφαση που θα ληφθεί κεντρικά και θα επιβληθεί στο σύνολο, απλώς θα υιοθετείται η πολιτική της...μη πολιτικής. Έτσι, το κενό που θα προκύψει όταν το κράτος παραιτηθεί από ορισμένες αρμοδιότητες ή κόψει την παρεμβατικότητα στην οικονομία θα θα το καλύψουν άλλες μορφές συγκεντροποιημένης εξουσίας που ανέφερα πριν, γεγονός που θα είναι πρωτίστως προς όφελος των μη κρατιστών κυβερνόντων.

Όσο για το 2ο σκέλος, δεν έχω καμία διάθεση να το γυρίσουμε σε γενικότερο rant Socialism vs (Neo)liberalism ή κάτι αντίστοιχο. Μπορεί να θεωρείς πως δεν υπάρχει εκμετάλλευση(->βία) στη σχέση Κεφαλαίου-Εργασίας ή πως υπάρχει αλλά είναι απαραίτητη για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Το θέμα είναι πως τα αναρίθμητα παραδείγματα ασυδοσίας και αυθαιρεσιών της εργοδοσίας υποδεικνύουν πως υπάρχουν συστηματικό πρόβλημα. Δεδομένης αυτής της κατάστασης τα trade unions είναι το μέσο αντιπολίτευσης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Δεν τίθεται ζήτημα tribalism, αλλά κοινών συμφερόντων μεταξύ π.χ. των εργαζομένων. Συνειδητά επιμένω στην αυτοοργάνωση, την εθελοντική συμμετοχή και τις διαδικασίες βάσης διότι έτσι η ατομικότητα των επί μέρους ανθρώπων διοχετεύεται στο σύνολο.

On a side note, δεν θεωρώ πως όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσες ικανότητες, απλώς υποστηρίζω να υπάρχουν συστήματα στα οποία η ανισότητα αυτή δεν διογκώνεται πέραν του φυσικού της μεγέθους και αρχίζει να δρα και επιβαρυντικά για τους λιγότερο ικανούς λόγω ανταγωνιστικών πλαισίων. Όσον αφορά το ζήτημα με την ιδιοκτησία, η κατοχή των μέσων παραγωγής από την κοινωνία θα σήμαινε και την ανακατεύθυνση της παραγωγικής διαδικασίας ώστε να καλύπτει αρχικά τις βασικές ανάγκες (π.χ. στέγαση) και τυπικά δεν θα υπήρχε υλική ανάγκη για να θιχτεί η ατομική ιδιοκτησία( π.χ. σπίτι).
Ωραια αυτα που λες για την ελευθερια, αλλα το πραγμα στην περιπτωση της ψηφου μπερδευεται, καθως ειναι ενα μεσο, και συνηθως ετσι χρησιμοποιειται, για να περιοριστει η ελευθερια. Με αλλα λογια, το δικαιωμα ψηφου δεν οδηγει απαραιτητα σε περισσοτερη ελευθερια, ουτε το αναποδο, αλλα εξαρται απο το περιοεχομενο της ψηφου, οπως εδεξα στα προηγουμενα δυο παραδειγματα. Πρεπει να συγκρινεις αντιστοιχα πραγματα, το πως μπορει να περιοριστει η ελευθερια οταν δεν εχουν ολοι δικαιωμα ψηφου, με το πως περιοροζονται οταν υπαρχουν και ατομα που στηριζουν τον κρατισμο. Δεν πολυκαταλαβαινω πως γινεται για σενα υπαρχει η κρατικιη επιβολη της πολιτικης της μη πολτικης, γιατι αυτο ειναι.... η ελευθερια. Δηλαδη οταν δεν σου επιβαλεται κατι, σου επιβαλεται το να μην σου επιβαλεται? Το κρατος ειναι η συγκεντροποιημενη legitimised εξουσια και μεσω αυτης δρουνε οι υπολοιπες ομαδες που υποθετεις οτι θα καλυψουν το κενο που θα προκυψει απο τη μη παρεμβαση.

Παρεξηγησες αυτο που ηθελα να πω για τα trade unions. Δεν εχω κανενα θεμα να υπαρχουν ή να μπορεις να γινεις ελευθερα μελος τους (εμφαση στο ελευθερα), και δεν εμφισβητω οτι μπορει μια εταιρεια να προσπαθησει να σε πηδηξει, οπως κανει καθε πλευρα σε οποιαδηποτε συμφωνια με αλλα μελη. Το προβλημα για μενα βρισκεται στο οτι δικαιολογουν τη χρηση "επισημης" επισημης βιας για να επιβαλουν τα δικα τους συμφεροντα. Οπως λαθος ειναι πχ εταιρειες που λειτουργουνε στην Κινα να τα βρισκουνε την κυβερνηση για να κατεβασει αυτη την αστυνομια και να δερνει μη-κομματικους συνδικαλιστες, τοσο λαθος ειναι να τα βρισκουν τα trade unions με την κυβερνηση για να επιβαλει αυτη αυξηση μισθων ή αλλα δωρακια. Ειμαι consistently κατα της βιας, οχι επιλεκτικα οταν δεν προερχεται απο την "φυλη" μου. Πολλα απο τα πραγματα που θεωρουνται επιβολη, μπορουν να αντιμετοπιστουν απο συνδικαλιστικα κινηματα, δεν το αμφισβητω, αλλα καλο ειναι να μην μπλεκουμε και αλλα πραγματα σε μια γενικη κατηγορια "επιβολη". Δυστηχως σε αυτο το θεμα η μονη πλευρα που εξεταζεται ειναι το αν θα δοθουν αρκεται entitlements στους εργαζομενους και δεν εξεταζεται αν και ο επιχειρηματιας θα εχει κινητρο να συνεχισει να δουλευει, γιατι μια χαρα μπορει να κλεισει το μαγαζι και να παει στη Βουλγαρια.

Ο ανταγωνισμος δεν διοργκωνει τις "φυσικες" διαφορες των ανθρωπων, αλλα τις κανει να αναδυονται στον βαθμο που αυτες πραγματικα υπαρχουν, καθως στηριζεται στην εθελοντικη συνεργασια βασει των ικανοτητων των ανθρωπων. Περα απο αυτο, δεν υπαρχει ηθικη βαση που να δικαιολογει το να πηδηξεις καποιον που εχει λεφτα για να τα δοσεις σε καποιον που δεν ειναι τοσο ικανος, καθως ο πρωτος δεν ευθυνεται για την κατασταση του δευτερου. Μια χαρα θα μπορουσες εσυ ή καποιος αλλος να παρεχει αυτη την στηριξη. Το προβλημα με αυτα που λες για την κατοχη των μεσων παραγωγης ειναι οτι κρατας σταθερη την παραγωγικοτητα/ικανοτητα και τα κινητρα που εχουν οι συμμετεχοντες στις δυο περιπτωσεις, αλλα κυριως και το κομματι του κοστους. Βασικες αναγκες της κοινωιας (που δεν ειναι ενα ομοιομορφο πραγμα) καλυπτονται και τωρα μεσω του συστηματος των τιμων, αλλα λαμβανεται υποψη και το κοστος για να γινει αυτο, το οποιο στα πλαισια της στηριξης οσως εχουν αναγκη θα μπορουσε να γινει εθελοντικα, χωρις να κατατρεψεις την παραγωγικοτητα. Frankly, αυτο που εχω παρατηρησει ειναι οτι η κουβεντα για πραγματικες αναγκες της κοινωνιας ειναι ενας εμμεσος family friendly τροπος να μιλησει καποιος για κεντρικο σχεδιασμο ή να γινεται αυτο που θελει ο ιδιος

Αρχική Δημοσίευση από The Mountain
Η ελευθερία έγκειται στην δυνατότητα του ανθρώπου να διαμορφώσει τη ζωή του. Η ψήφος ήδη δεν αφήνει πολλά περιθώρια, η κατάργησή της τα εκμηδενίζει. Τώρα αν προκύψει μία μη κρατιστική κυβέρνηση και λάβει μέτρα για τον περιορισμό του κρατισμού τότε αυτό δεν θα διαφέρει, επί της αρχής καθόλου, από όλες τις υπόλοιπες κρατικές αποφάσεις. Δηλαδή, θα είναι μια απόφαση που θα ληφθεί κεντρικά και θα επιβληθεί στο σύνολο, απλώς θα υιοθετείται η πολιτική της...μη πολιτικής. Έτσι, το κενό που θα προκύψει όταν το κράτος παραιτηθεί από ορισμένες αρμοδιότητες ή κόψει την παρεμβατικότητα στην οικονομία θα θα το καλύψουν άλλες μορφές συγκεντροποιημένης εξουσίας που ανέφερα πριν, γεγονός που θα είναι πρωτίστως προς όφελος των μη κρατιστών κυβερνόντων.

Όσο για το 2ο σκέλος, δεν έχω καμία διάθεση να το γυρίσουμε σε γενικότερο rant Socialism vs (Neo)liberalism ή κάτι αντίστοιχο. Μπορεί να θεωρείς πως δεν υπάρχει εκμετάλλευση(->βία) στη σχέση Κεφαλαίου-Εργασίας ή πως υπάρχει αλλά είναι απαραίτητη για την ανθρώπινη ανάπτυξη. Το θέμα είναι πως τα αναρίθμητα παραδείγματα ασυδοσίας και αυθαιρεσιών της εργοδοσίας υποδεικνύουν πως υπάρχουν συστηματικό πρόβλημα. Δεδομένης αυτής της κατάστασης τα trade unions είναι το μέσο αντιπολίτευσης και διεκδίκησης των εργαζομένων. Δεν τίθεται ζήτημα tribalism, αλλά κοινών συμφερόντων μεταξύ π.χ. των εργαζομένων. Συνειδητά επιμένω στην αυτοοργάνωση, την εθελοντική συμμετοχή και τις διαδικασίες βάσης διότι έτσι η ατομικότητα των επί μέρους ανθρώπων διοχετεύεται στο σύνολο.

On a side note, δεν θεωρώ πως όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσες ικανότητες, απλώς υποστηρίζω να υπάρχουν συστήματα στα οποία η ανισότητα αυτή δεν διογκώνεται πέραν του φυσικού της μεγέθους και αρχίζει να δρα και επιβαρυντικά για τους λιγότερο ικανούς λόγω ανταγωνιστικών πλαισίων. Όσον αφορά το ζήτημα με την ιδιοκτησία, η κατοχή των μέσων παραγωγής από την κοινωνία θα σήμαινε και την ανακατεύθυνση της παραγωγικής διαδικασίας ώστε να καλύπτει αρχικά τις βασικές ανάγκες (π.χ. στέγαση) και τυπικά δεν θα υπήρχε υλική ανάγκη για να θιχτεί η ατομική ιδιοκτησία( π.χ. σπίτι).
Ωραια αυτα που λες για την ελευθερια, αλλα το πραγμα στην περιπτωση της ψηφου μπερδευεται, καθως ειναι ενα μεσο, και συνηθως ετσι χρησιμοποιειται, για να περιοριστει η ελευθερια. Με αλλα λογια, το δικαιωμα ψηφου δεν οδηγει απαραιτητα σε περισσοτερη ελευθερια, ουτε το αναποδο, αλλα εξαρται απο το περιοεχομενο της ψηφου, οπως εδεξα στα προηγουμενα δυο παραδειγματα. Πρεπει να συγκρινεις αντιστοιχα πραγματα, το πως μπορει να περιοριστει η ελευθερια οταν δεν εχουν ολοι δικαιωμα ψηφου, με το πως περιοροζονται οταν υπαρχουν και ατομα που στηριζουν τον κρατισμο. Δεν πολυκαταλαβαινω πως γινεται για σενα υπαρχει η κρατικιη επιβολη της πολιτικης της μη πολτικης, γιατι αυτο ειναι.... η ελευθερια. Δηλαδη οταν δεν σου επιβαλεται κατι, σου επιβαλεται το να μην σου επιβαλεται? Το κρατος ειναι η συγκεντροποιημενη legitimised εξουσια και μεσω αυτης δρουνε οι υπολοιπες ομαδες που υποθετεις οτι θα καλυψουν το κενο που θα προκυψει απο τη μη παρεμβαση.

Παρεξηγησες αυτο που ηθελα να πω για τα trade unions. Δεν εχω κανενα θεμα να υπαρχουν ή να μπορεις να γινεις ελευθερα μελος τους (εμφαση στο ελευθερα, γιατι υπαρχουν περιπτωσεις που γινεσαι θες-δεν θες), και δεν εμφισβητω οτι μπορει μια εταιρεια να προσπαθησει να σε πηδηξει, οπως κανει καθε πλευρα σε οποιαδηποτε συμφωνια με αλλα μελη. Το προβλημα για μενα βρισκεται στο οτι δικαιολογουν τη χρηση "επισημης" επισημης βιας για να επιβαλουν τα δικα τους συμφεροντα. Οπως λαθος ειναι πχ εταιρειες που λειτουργουνε στην Κινα να τα βρισκουνε την κυβερνηση για να κατεβασει αυτη την αστυνομια και να δερνει μη-κομματικους συνδικαλιστες, τοσο λαθος ειναι να τα βρισκουν τα trade unions με την κυβερνηση για να επιβαλει αυτη αυξηση μισθων ή αλλα δωρακια. Ειμαι consistently κατα της βιας, οχι επιλεκτικα οταν δεν προερχεται απο την "φυλη" μου. Πολλα απο τα πραγματα που θεωρουνται επιβολη, μπορουν να αντιμετοπιστουν απο συνδικαλιστικα κινηματα, δεν το αμφισβητω, αλλα καλο ειναι να μην μπλεκουμε και αλλα πραγματα σε μια γενικη κατηγορια "επιβολη". Δυστηχως σε αυτο το θεμα η μονη πλευρα που εξεταζεται ειναι το αν θα δοθουν αρκεται entitlements στους εργαζομενους και δεν εξεταζεται αν και ο επιχειρηματιας θα εχει κινητρο να συνεχισει να δουλευει, γιατι μια χαρα μπορει να κλεισει το μαγαζι και να παει στη Βουλγαρια.

Ο ανταγωνισμος δεν διοργκωνει τις "φυσικες" διαφορες των ανθρωπων, αλλα τις κανει να αναδυονται στον βαθμο που αυτες πραγματικα υπαρχουν, καθως στηριζεται στην εθελοντικη συνεργασια βασει των ικανοτητων των ανθρωπων. Περα απο αυτο, δεν υπαρχει ηθικη βαση που να δικαιολογει το να πηδηξεις καποιον που εχει λεφτα για να τα δοσεις σε καποιον που δεν ειναι τοσο ικανος, καθως ο πρωτος δεν ευθυνεται για την κατασταση του δευτερου. Μια χαρα θα μπορουσες εσυ ή καποιος αλλος να παρεχει αυτη την στηριξη. Το προβλημα με αυτα που λες για την κατοχη των μεσων παραγωγης ειναι οτι κρατας σταθερη την παραγωγικοτητα/ικανοτητα και τα κινητρα που εχουν οι συμμετεχοντες στις δυο περιπτωσεις, αλλα κυριως και το κομματι του κοστους. Βασικες αναγκες της κοινωιας (που δεν ειναι ενα ομοιομορφο πραγμα) καλυπτονται και τωρα μεσω του συστηματος των τιμων, αλλα λαμβανεται υποψη και το κοστος για να γινει αυτο, το οποιο στα πλαισια της στηριξης οσως εχουν αναγκη θα μπορουσε να γινει εθελοντικα, χωρις να κατατρεψεις την παραγωγικοτητα. Frankly, αυτο που εχω παρατηρησει ειναι οτι η κουβεντα για πραγματικες αναγκες της κοινωνιας ειναι ενας εμμεσος family friendly τροπος να μιλησει καποιος για κεντρικο σχεδιασμο ή να γινεται αυτο που θελει ο ιδιος.

Αρχική Δημοσίευση από Lancelot

Να, βλεπεις τι ωραια ειναι τωρα που ξερουμε και οι δυο σε τι αναφερεσαι?
Anyway, προκειται για μια λιγο πιο αριστερη εκδοση αυτου που θα χαρακτηριζοταν σε αλλες περιπτωσεις ως νεοφιλελευθερισμος, απλα καταληγουν στο ιδιο συμπερασμα με αλλο σημειο αναφορας. Το point σου ποιο ειναι? Πετυχε η Γερμανια ενα Χ αποτελεσμα με αυτο το μιγμα κρατικων και φιλελευθερων πολιτικων, δεν το αμφισβητω, αυτο το συγκρινεις με τι? Καλυτερο αποτελεσμα με περισσοτερη κρατικη πολιτικη θα πετυχεις?Αν κοιταξει καποιος το παραδειγματα της Ελλαδας διαχρονικα ή της Γαλλιας (dirigisme) και ΗΒ την ιδια μεταπολεμικη περιοδο, δεν νομιζω να καταληξει σε αυτο το συμπερασμα. Καλυτερο ομως με λιγοτερο κρατισμο? Και η Σιγκαπουρη εχει ενα μιγμα πολιτικων, με μεγαλυτερη εμφαση στην αγορα, και πετυχε κατι καλυτερο, απο εναν τριτοκοσμικο βαλτο στην Ελβετια της Ασιας.
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Dreamweaver : 09-06-19 στις 13:05. Αιτία: AutoMerge
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

akikos (Ανδρέας)

Επιφανές Μέλος

Ο Ανδρέας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Η.Μ.Μ.Υ. και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 4,605 μηνύματα.

O akikos aAzazazazazazAz έγραψε: στις 23:56, Χθες:

#883
Κ.Μητσοτάκης: Μείωση φόρων από το 2020, καμία απόλυση στο Δημόσιο, καμία μείωση συντάξεων


Πολύ λίγος ο Μητσοτάκης. Εγώ θα ψηφίσω Μέρα 25 να γελάμε τουλάχιστον.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα



Χρήστες