×
Επεξεργασία Προφίλ Επεξεργασία Avatar Επεξεργασία Υπογραφής Επεξεργασία Επιλογών E-mail και Κωδικός Ρυθμίσεις Ειδοποιήσεων
×
Αποσύνδεση Οι Συνδρομές μου Το Προφίλ μου Τα Posts μου Τα Threads μου Λίστα Επαφών Αντιδράσεις σε Posts μου Παραθέσεις των Posts μου Αναφορές σε Εμένα Ενέργειες Συντονιστών Αόρατος Χρήστης
Τι;
Πως;
Ταξινόμηση
Που;
Σε συγκεκριμένη κατηγορία;
Ποιος;
Αποτελέσματα Αναζήτησης
Συμπληρώστε τουλάχιστον το πεδίο Τι;

Το e-steki είναι μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές διαδικτυακές κοινότητες με 67,810 μέλη και 2,441,702 μηνύματα σε 76,731 θέματα. Αυτή τη στιγμή μαζί με εσάς απολαμβάνουν το e-steki άλλα 323 άτομα.

Καλώς ήρθατε στο e-steki!

Εγγραφή Βοήθεια

Αντιμετώπιση άγχους

neraidoula (Πεγκυ)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

H Πεγκυ αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Δημόσιος υπάλληλος . Έχει γράψει 111 μηνύματα.

H neraidoula έγραψε: στις 00:32, 13-10-06:

#1
Παρακατω γραψατε πιθανα σεναρια αγχους..και εγω γυρω μου βλεπω συχνα πολυ αγχωμενους ανθρωπους.τωρα θα θελα να μου πειτε πιθανη αντιμετωπιση της καταστασης οταν σας εχει πιασει αγχος!!γενικα πως το αντιμετωπιζετε οι περισσοτερο αγχωδης..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 10:00, 13-10-06:

#2
1o Αδειάζεις το μυαλό σου, πιάσε ένα σταυρόλεξο, παίξε ένα παιχνίδι ασχολήσου με κάτι, γενικά προσπάθησε να μην σκέφτεσαι το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις για ένα χρονικό διάστημα.
Όσο περισσότερο το σκέφτεσαι τόσο περισσότερο αγχόνεσε και πανικοβάλεσε κάνε ένα διάλλειμα στις σκέψεις σου και μετά μπορείς να το δεις πιο ψύχρεμα.

2. Φάε κάτι που σου αρέσει / βγές έξω για φαγητό ή ψώνησε κάτι. Αν αυτό που σε αγχώνει δεν δέχεται άμεση λύση κάνε κάτι που σου αρέσει σε αντεπίθεση, δεν λέω ότι θα αλλάξει τα πάντα, απλά θα σου βελτιώσει λίγο την ψυχολογία.

3. Ηρέμισε! Αντιμετώπισε το και σκέψου ότι έχεις επιζήσει προηγούμενες καταστάσεις οπότε μπορείς και τώρα.

4. Μοιράσου το, πάντα η δευτερη και η τρίτη γνώμη είναι σημαντική αρκεί να έρχεται απο σωστή πηγή. Κοίτα ποιός μπορεί και πιθανών να έχει αντιμετωπίσει ανάλογη κατάσταση και δέξου την βοήθεια του. Μόνο αν τον/την εμπιστέυεσαι βέβαια.

5. Μάθε να ζεις χωρίς άγχος! Αυτό είναι δύσκολο αλλα αν το καταφέρεις είναι πολύ σημαντικό. Κατέβαλε κάθε προσπάθεια για παράδειγμα για να μην αργήσεις, αλλα αν αργήσεις μην πεθάνεις κιόλας μπορεί να μην φταίς εσύ.
Άλλωστε οσο και να αγχώνεσε μέχρι να φτάσεις δεν πρόκεται να καταφέρεις τίποτα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να πάθεις και τίποτα.

6. Εκτονόσου! Σκεψου ότι το άγχος μαζέυεται και ότι πρέπει να ξεαγχώνεσε για να μην πάθεις και τίποτα. Βρες κάτι να ξεσπάς, γυμναστήριο, πολεμικές τέχνες, γιόγκα οτιδήποτε.
Βγάλε την επιθετικότητα και την πίεση εκεί και μην την κρατάς. Εκτόνωση σημένει και αποφόρτηση απο αγχώδεις καταστάσεις.
1
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Kakerlak

Περιβόητο Μέλος

H Kakerlak αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 33 ετών . Έχει γράψει 2,762 μηνύματα.

H Kakerlak μας γράφει με ένα αμαρετάκι δίπλα της έγραψε: στις 11:09, 13-10-06:

#3
εγω παντος ακουω μουσικη
κανω s.x
παω για περπατημα
το συζηταω
διαβαζω κανενα βιβλιο
γυμναστιριο
Γενικος απασχολησου με το να καθεσε να σκεφτεσαι δεν κανεις τιποτα....
αρχισε καποιο χομπι... ζωγραφικη,χορο,πυλο,φωτογραφιες,γιογκα,πολεμικες τεχνες
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

songless_bird

Δραστήριο Μέλος

Ο songless_bird αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Επαγγέλεται Μουσικός . Έχει γράψει 284 μηνύματα.

O songless_bird έγραψε: στις 12:20, 13-10-06:

#4
Παντα ειχα αγχος και παντα θα εχω αγχος. Απο μικρος. Με πανικοβαλει η ιδεα της "εξετασης". Δεν μπορω να με κοιτανε οταν κανω κατι...Νιωθω διαρκως οτι εξεταζομαι στο ποσο καλα το κανω...Οσο και να προσπαθησα ,οτι και να εκανα το αγχος υπαρχει και παντα στον ιδιο βαθμο...

Μαλλον πρεπει να παω σε ψυχολογο...Να βρει την αιτια...Πως ακομη και σε απλα πραγματα που δεν εξεταζομαι πραγματικα αγχωνομαι... Πχ αν ειμαι με μια παρεα,αγνωστοι/γνωστοι το ιδιο ειναι για μενα, και καθομαστε και εγω εχω μια κιθαρα στα χερια μου θα παιζω σαν να μην υπαρχουν αλλοι γυρω μου, αν γυρισει καποιος και πει"παιξε μας κατι" αυτο ηταν..Κρυος υδρωτας, τρεμουλο κτλ...

Εχω παιξει ζωντανα κιθαρα πολλες φορες. Πραγματικα μονο την πρωτη φορα που ανεβηκα στη σκηνη επαιξα χωρις αγχος..Δεν ξερω τι εγινε, μαλλον το οτι το κομματι μου αρεσε πραγματικα, το οτι ισως ηταν η μοναδικη φορα που το κοινο ηταν τοσο ηρεμο που ηταν σαν να μην υπηρχε, τα ζεστα φωτα που μου εδιναν την αισθηση οτι επαιζα στο δωματιο μου...Δεν ξερω...Αλλα οσες φορες προσπαθησα να φερω την ιδια αισθηση στο μυαλο μου πριν παιξω ποτε δεν τα καταφερα... Οσο καλα και να ηξερα τα κομματια μου. Οσο εμπειρια και να εχεις, οσο καλη προετοιμασια να εχεις, παντα κατι θα υπαρχει που θα σε αγχωνει

Πραγματικα αν πει καποιος για τροπους αντιμετωπισης κανενας δεν θα λειτουργει για ολους. Ο,τι και να ειπε ο Γιαννης σε καμια περιπτωση δεν λειτουργουν για μενα.

Ετσι πιστευω πρεπει να βρει καποιος την αιτια του αγχους και να την αντιμετωπισει με τον αναλογο προσωπικο τροπο... Η ομοιοπαθητικη παντως σιγουρα δεν λειτουργει. Πχ εχω αγοραφοβια, βγαινω σε πολυ κοσμο για να το αντιμετωπισω...Μονο χειροτερα θα το κανει το προβλημα... Και νομιζω καποιες φορες αν μπορουμε, καλο ειναι να μην αντιμετωπιζουμε το αγχος για να το ξεπερασουμε, αλλα να το αποφευγουμε...
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη songless_bird : 13-10-06 στις 12:22.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Γιάννης (Παπαφλέσσας)

Επιφανές Μέλος

Ο Παπαφλέσσας αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 43 ετών . Έχει γράψει 3,056 μηνύματα.

O Γιάννης Πέρασα μια βόλτα! Τι θα φάμε? έγραψε: στις 12:55, 13-10-06:

#5
Αρχική Δημοσίευση από songless_bird

Πραγματικα αν πει καποιος για τροπους αντιμετωπισης κανενας δεν θα λειτουργει για ολους. Ο,τι και να ειπε ο Γιαννης σε καμια περιπτωση δεν λειτουργουν για μενα.
γμτ τώρα πρέπει να σου γυρίσω τα λεφτά πίσω
25.... 30.... 50..... την απόδειξη την έχετε ?
Ούτε ένα όμως???? Τίποτα??? Ούτε κάν πλησιάσα???? τπτ??? Κρίμα!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Κακή Επιρροή (Αναστασία)

Επιφανές Μέλος

H Αναστασία αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 10,125 μηνύματα.

H Κακή Επιρροή εχμ... είπε γεια ...κι έγραψε: στις 22:23, 13-10-06:

#6
δεδομένου ότι ο καθένας είναι εντελώς διαφορετικος χαρακτήρας, αντιμετωπίζει και το άγχος εντελώς διαφορετικά....

εγώ για παράδειγμα.... αγχώνομαι (πλέον) από σπάνια έως ποτέ...
πρέπει να ειναι κάτι παργματικά πάρα πάρα πολύ σοβαρό για να αγχωθω!
(σοβαρό για μένα = εξετάσεις υγείας και άνω!)

ΑΝ λοιπόν αγχωθώ... έχω βρει ότι για μένα το αγχολυτικό είναι να πάρω μερικές ανάσες... να βάλω να παίζει το cd που έχω με ήχους απ τη φύση (πουλάκια και γάργαρα νερα) ... να κλείσω τα μάτια και να οραματιστώ ότι είμαι σε εκείνο το περιβάλον....
καθαρίζω το μυαλό μου απ οποιαδήποτε σκέψη και δεν επιτρέπω στη σκέψη να με καταβάλει.....
Για μένα το παραπάνω, είναι προϊόν εκπαίδευσης...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε: στις 19:09, 28-04-08:

#7
Γεια σε όλους!

Είναι η πρώτη φορά που γράφω στο forum και ο λόγος που ώθησε να το κάνω ήταν η επιθυμία να μοιραστώ με εσάς τον προβλημα το οποίο αντιμετώπισα χθες το βράδυ...

Πριν ένα χρόνο είχε φύγει το αγόρι μου φαντάρος..από τότε ξεκίνησαν τα προνλήματα μου..Παραιτήθηκα από τη δουλειά μου γιατί όλα μου έφταιγαν, κλείστηκα στον εαυτό μου, δεν έβγαινα από το σπίτι μου, δεν σηκωνόμουν από το κρέβατι και γενικά δεν ήθελα να κάνω τίποτα, είχα αδρανήσει εντελώς..Όλα μου έφταιγαν..

Εν τω μεταξύ πέρναγε δύσκολα στο στρατό και αγχωνόμουν όλο και περισσότερο και το γεγονός ότι ήταν μακριά μου και τον έβλεπα σπάνια με κατέβαλαν ολοένα και περισσότερο, ώσπου ένα βράδυ εκεί που έβλεπα τηλεόραση και χωρίς να σκεφτομαι κάτι συγκεκριμένο με έπιασε δύσπνοια, φοβήθηκα και το είπα γονείς μου. Με πήγαν στο νοσοκομείο και εκ των υστέρων σε καρδιολόγο-παθολόγο όπου έκανε τη πρώτη διάγνωση και μου είπε ότι κάτι με άγχωνε και γι'αυτό μου συνέβησε αυτό.

Για να μην τα πολυλογώ αυτό το πράγμα ξεκίνησε τέλη Απριλίου του 2007 ακι συνεχίστηκε κατα διαστήματα μέχρι τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. 'Εκτοτε δεν αντιμετώπισα παρόμοια προβλήματα μέχρι πριν από 2 εβδομάδες που άρχισε να με ξαναπιάνει σε μικρό βαθμό. Το αποκορύφωμα όμως όλων ήταν το χθεσινό όπου γύρω στις 12 το βράδυ με έπιασε έντονη δύσπνοια και σπασμοί. Άρχισα να κρυώνω πολύ και από το άγχος μου με έπιασε 3 φορές και το στομάχι μου. Πήγα στο νοσοκομείο γιατί δεν μπορούσα να ανασάνω καθόλου, μου έβαλαν μάσκα οξυγόνου, μου έκαναν εξετάσεις αίματος και μου διέγνωσαν κρίση άγχους.

Να σημειώσω ότι δεν με είχε αγχώσει κάτι ιδιαίτερα απλά μου έχει γίνει έμμονη ι΄δέα ότι θα πάθω κάτι κακό και να πώ ότι φοβάμαι υπερβολικά το θάνατο..Μου πρότειναν να πάω σε ψυχολόγο..Άλλοι λένε ότι οι ψυχολόγοι το μόνο που κάνουν είναι να σου δίνουν κάποιες ασκήσεις ηρεμίας και τίποτα άλλο...

Πώς θα το καταβάλω..Φοβάμαι πολύ..Σας έχουν τύχει παρόμοια περιστατικά? Αν ναι τα αντιμετωπίσατε και πως??

Ευχαριστώ ιδιαίτερα για το χρόνο σας..
Ζέτα
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 30-04-08 στις 16:11. Αιτία: διαχωρισμός σε παραγράφους
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 44 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε: στις 19:53, 28-04-08:

#8
Εδώ και δύο χρόνια αντιμετωπίζω διάφορες "κρίσεις" όπως ζαλάδες, αποπροσανατολισμό, θωρακικές ενοχλήσεις, και, τελευταία, δύσπνοια. Αφού εξάντλησα όλες τις εξετάσεις που μπορούσα να κάνω, το πόρισμα ήταν ένα: Στρες. (Εχω πολύ από αυτό, ανάθεμά το).

Δεν έχω κάτι να σου προτείνω πέρα από το να το ρίξεις στην "τρελλή" και να ηρεμήσεις, η βοήθεια ενός ψυχολόγου σε τέτοιες καταστάσεις είναι, θεωρώ, πολύτιμη, και το λέω έχοντας πλήρη επίγνωση του οτι δεν φρόντισα (ακόμα) να δω εναν (πλην μιας και μοναδικής φοράς οπου μου διέγνωσε εν δυνάμει διαταραχή πανικού) - εννοώντας μια πλήρη σειρά θεραπευτικών συνεδριών.

Παντως περισσότερο γράφω τα παραπάνω για να δεις οτι υπάρχουν και άλλοι που αντιμετωπίζουν, αν όχι τα ίδια, παραπλήσια προβλήματα. Φιλικό μου πρόσωπο αντιμετώπισε σχετικά πρόσφατα μια παρόμοια κατάσταση λόγω εργασιακού άγχους και τελικά κατάφερε να επανέλθει στα φυσιολογικά με ένα συνδυασμό ήπιας φαρμακευτικής / ψυχολογικής αγωγής.

Ειναι δύσκολες καταστάσεις αυτές, ανεξάρτητα από την αιτία που τις έχει προκαλέσει, μια και σε κάθε άνθρωπο ο ψυχολογικός παράγοντας ο οποίος αποτελεί "όριο" για την εμφάνιση τέτοιων συμπτωμάτων είναι μάλλον υποκειμενικός. Ενα είναι σίγουρο: Οτι όταν η ψυχολογία μας βαρέσει "τιλτ", το σώμα μας ακολουθεί. Ακόμα και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, δεν είμαι πεπεισμένος οτι δεν υπαρχει τίποτα το παθολογικό, παρά τις άπειρες εξετάσεις που έχω κάνει. Ομως, αν το δω ως τρίτο πρόσωπο, αποστασιοποιημένα, μπορώ να καταλάβω πολύ καλα το οτι οφειλεται σε ψυχολογικούς παράγοντες.

Αποψή μου θα ήταν, αν δεν έχει όντως προκύψει κάτι το παθολογικό, να συμβουλευτείς επαγγελματία ιδιώτη ψυχολόγο ξεκινώντας συνεδρίες σε μόνιμη βάση. Μην το φοβάσαι (το λέω για να το ακούω και εγώ). Δεν ειναι πλέον "τρελλογιατροί", το άγχος και το στρες και η κατάθλιψη που δημιουργείται ως επακόλουθο είναι από τις πλέον συχνές παθήσεις για εμάς που ζούμε σε Δυτικές κοινωνίες και σε μεγάλα αστικά κέντρα.
8
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε: στις 11:18, 29-04-08:

#9
Cap,

Καταρχήν να σε ευχαριστήσω πολύ για την απάντση και να σου πω ότι και γω έχω επισκεφθεί καιτα καιρούς δίαφορους γιατρούς (ΩΡΛ, παθολόγο, καρδιολόγο, αλλεργιολόγο, πνευμονολόγο) και έχω κάνει διάφορες εξετάσεις ( αίματος, αλλεργιολογικές, σπειρομετρήσεις, καρδιογραφήματα, πλάκες θώρακος ) έτσι ώστε να βρω τι είναι αυτό που έχω. Τελικά όλες οι εξετάσεις μου είναι άριστες και έχω πλέον πεπειστεί ότι όντως το αίτιο είναι ψυχολογικό από αυτό που μου συνέβη προχθες! Πάντοτε ήμουν δυναμική και ψύχραιμη, τον τελευταίο χρόνο δεν ξέρω γιατί νιώθω τέτοια αδυναμία να βοηθήσω τον εαυτό μου. Αν και πιστεύω ότι έχω κάνει το πρώτο βήμα. Συζητάω με άτομα που έχουν περάσει παρόμοιες καταστάσεις, έχουν να με συμβουλέψουν ή απλά θέλουν να σταθούν δίπλα μου και να με βοηθήσουν με οποιονδήποτε τρόπο. Θέλω να σου πω ότι η απάντηση σου ήδη με ανακούφισε και το λέω ειλικρινά γιατί έως τώρα δεν ανοιγόμουν δεν έλεγα τι με ενοχλούσε ούτε καν στους γονείς μου και το αγόρι μου. Από προχθές δεν ντρέπομαι να πω ότι φοβάμαι και τι συγκεκριμένα φοβάμαι.........
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 44 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε: στις 12:18, 29-04-08:

#10
Πιστεύω οτι το σημαντικότερο σε αυτές τις καταστάσεις είναι να ξέρεις οτι δεν είσαι μόνη σου, οτι δεν είναι κατι "εξωτικό" αυτό που συμβαίνει και οτι δεν συμβαίνει μόνο σε σένα. Εμένα προσωπικά με βοήθησε πολύ όταν άκουσα και ιστορίες άλλων που είχαν παρόμοια περιστατικά, κατάλαβα οτι είναι κάτι που αντιμετωπίζεται και που μπορεί να ελεχθεί.

Παρένθεση: Πολύ θα με τιμούσε (ασχετα με το δυσάρεστο του πράγματος) αν όταν ήμουν φαντάρος η κοπελιά μου αντιδρούσε έτσι. Στην περίπτωσή μου βέβαια, τότε, τα πράγματα εξελίχθηκαν τελείως διαφορετικά
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 29-04-08 στις 12:18. Αιτία: merge
3
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

prime

Διάσημο Μέλος

H prime αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 41 ετών . Έχει γράψει 1,019 μηνύματα.

H prime έγραψε: στις 13:32, 29-04-08:

#11
Αρχική Δημοσίευση από Zeta
Να σημειώσω ότι δεν με είχε αγχώσει κάτι ιδιαίτερα απλά μου έχει γίνει έμμονη ι΄δέα ότι θα πάθω κάτι κακό και να πώ ότι φοβάμαι υπερβολικά το θάνατο..
Δεν μπορώ να πω κάτι για τα υπόλοιπα καθώς δεν είμαι ψυχολόγος και φοβάμαι ότι δεν μπορώ να βοηθήσω. Ίσως να κρύβονται άλλα πράγματα πίσω από το αγχος, μια βαθύτερη αιτία, και να μη σου πηγαίνει καν στο μυαλό τι. Ένας ψυχολόγος σίγουρα μπορεί να προσφέρει απαντήσει.

Όσον αφορά το quote, κατ' εμέ προσπάθησε να αποβάλλεις κάθε τέτοιου είδους αρνητική σκέψη.
Δυστυχώς ΟΛΟΙ μα ΟΛΟΙ κάποια μέρα θα πεθάνουμε, γεγονός αδιαμφισβήτητο και μη αναστρέψιμο.
Το θέμα είναι να μη χάνεις από τη ΖΩΗ σου και την ΥΓΕΙΑ σου σκεπτόμενη κάτι το οποίο, εχόντως καλώς των πραγμάτων, θα αργήσει πάρα πολύ να έρθει.
Απόλαυσε αυτά που έχεις και πάλεψε για αυτά που θέλεις να αποκτήσεις.

Προσωπικά σκέφτομαι το θάνατο κάποιες φορές και ενώ με φοβίζει το άγνωστο που υπάρχει, αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι να έχω όσο το δυνατόν περισσότερο μια ολοκληρωμένη και γεμάτη ζωή. Να "φύγω " χορτάτη που λένε.
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,570 μηνύματα.

H underwater έγραψε: στις 14:04, 29-04-08:

#12
Η απάντηση του cap ήταν πολύ διαφωτιστική. Βασικά θεωρώ πως η επίσκεψη σε 1 ψυχολόγο είναι απαραίτητη (ορισμένες φορές χρειάζεται παραπομπή και σε ψυχίατρο για ήπια αγωγή, αλλά αυτό σχετίζεται με την ικανότητα του ψυχολόγου να καταλάβει μέχρι ποιό σημείο του επιτρέπουν οι ικανότητές του να βοηθήσει).

Οι περισσότεροι διαλέγουν γνωσιακή θεραπεία για αγχώδεις διαταραχές, οι οποίες περιλαμβάνουν ΚΑΙ ασκήσεις ηρεμίας. Προσωπικά όταν αντιμετώπισα αυτό το πρόβλημα έκανα πιο ''βαθιά'' θεραπεία και με βοήθησε πολύ, χωρίς όμως να υποτιμώ την γνωσιακή, για να την επιλέγουν πολλοί άνθρωποι στάνταρ βοηθάει.

Μια εισαγωγή στις κρίσεις πανικού και την αντιμετώπιση αυτών είναι το βιβλίο ''Πώς να αντιμετωπίσετε τον πανικό'' από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Αν και δεν ακολουθώ τις ασκήσεις που έχει, όταν το διαβάζω χαλαρώνω.

Επίσης, οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν. Σε περιόδους άγχους εμφανίζονται και μαθαίνεις να συμβιώνεις μαζί τους. Η θεραπεία σε βοηθάει να τις ελέγξεις, να συμφιλιωθείς μαζί τους και να βρεις, αν το ψάξεις, τις αιτίες που υπάρχουν στο βάθος. Από αυτά που λες πάντως μου φαίνεται ''ελαφριά'' μορφή κι αυτό είναι πολύ καλό. Μην το αφήσεις να σε επηρεάσει, κάνε κάτι για σένα.
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε: στις 14:19, 29-04-08:

#13
Cap,

Σε ευχαριστώ πολύ για την απάντηση..Ήταν όντως πολύ ευχάριστη και με τιμά το γεγονός που μου αναγνωρίζεις αυτό που ένιωσα όταν το αγόρι μου πήγε φαντάρος Έχεις δίκιο είναι πολύ σημαντκό να γνωρίζω ότι δεν είμαι μόνη μου..Απλά είναι κάτι σχετικά πρωτόγνωρο για μένα και γι'αυτό το λόγο έχω και πολλές απορίες!


Prime,

Έχεις απόλυτο δίκιο, θα πρέπει να μη σκέφτομαι το θάνατο, απλά κάποιες φορές έρχεται στο μυαλό μου χωρίς να το θέλω και πιάνω τον εαυτό μου να τρομοκρατείτε! Πολλές φορές έχω καταφέρει να σκεφτώ κάτι άλλο και ευτυχώς ξεχνιέμαι...Το παράξενο είναι ότι διανύω μία από τις καλύτερες περιόδους της ζωής μου αλλά δυστυχώς μου συνέβη αυτό που μου συνέβη...Πρέπει να ομολογήσω ότι φοβάμαι υπερβολικά ότι θα μου ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο ότι δηλαδή θα έρθει η στιγμή που θα δυσκολεύομαι να ανασάνω και θα πανικοβληθώ και αυτό γιατί μενθύνω το φόβο μου και αυτό το καταλαβαίνω...


Underwater,

Με ανησυχεί το γεγονός (όπως λές και συ) ότι οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν..Στο χει πει κάποιος ψυχολόγος? Και αν ναι πως μπορώ να βρω την ρίζα του προβλήματος? Δεν θα μπορέσω ποτέ να τα καταφέρω μόνη μου?? Δεν θα μπορέσω να κοντρολάρω αυτό το άγχος? Σε ευχαριστώ για την πρόταση του βιβλίου θα πάω να το πάρω..Ελπίζω να βοηθήσει! Έχεις δίκιο πρέπει να κάνω κάτι όσο προλαβαίνω ακόμη...
edited Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Bill : 29-04-08 στις 14:40. Αιτία: merge
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

underwater

Επιφανές Μέλος

H underwater αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 2,570 μηνύματα.

H underwater έγραψε: στις 14:43, 29-04-08:

#14
Αρχική Δημοσίευση από Zeta
Underwater,

Με ανησυχεί το γεγονός (όπως λές και συ) ότι οι κρίσεις αυτές είναι δύσκολο να σταματήσουν..Στο χει πει κάποιος ψυχολόγος? Και αν ναι πως μπορώ να βρω την ρίζα του προβλήματος? Δεν θα μπορέσω ποτέ να τα καταφέρω μόνη μου?? Δεν θα μπορέσω να κοντρολάρω αυτό το άγχος? Σε ευχαριστώ για την πρόταση του βιβλίου θα πάω να το πάρω..Ελπίζω να βοηθήσει! Έχεις δίκιο πρέπει να κάνω κάτι όσο προλαβαίνω ακόμη...
Βασικά είμαι σε παρόμοιο κλάδο με ψυχολογία επαγγελματικά κι επειδή έχω αντιμετωπίσει το πρόβλημα το έχω ψάξει. Κι έχω κάνει θεραπεία όπως σου είπα. Αλλά δεν θα ήθελα να πω περισσότερες λεπτομέρειες δημόσια, είμαι κομπλεξικό. Στείλε pm αν θες. Το βιβλίο στο προτείνω επειδή είναι καλό, αλλά δεν αντικαθιστά τον ειδικό φυσικά (μην σκάσει μύτη ο Μοναχός και με δείρει βασικά).
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

zeta5238

Νεοφερμένος

H zeta5238 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 36 ετών και επαγγέλεται Καθηγήτρια . Έχει γράψει 51 μηνύματα.

H zeta5238 έγραψε: στις 13:42, 02-05-08:

#15
Παιδιά!! Τι έγινε το θέμα μου μπερδεύτηκε με άλλο θέμα?? Δεν καταλαβαίνω!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε: στις 15:21, 02-05-08:

#16
Τιποτα μα τιποτα δεν αξιζει στην ζωη περισσοτερο απο την ιδια την ζωη μας...το ανχος μπορει να γινει πολυ καταστροφικο..
Απο προσωπικη μου εμπειρια ειχα χασει απο στεναχωρια και ανχος μια μικρη τουφα μαλλιων στο πισω μερος του κεφαλιου μου..Για μενα ηταν κατι πουλυ ασχημο αν και δεν φαινοταν,και αυτο με ανχωνε πολυ περισσοτερο ακομα,το θεμα ειναι πως υπαρχουν ποολυ χειροτερα περιστατικα απο αχγος..
Οσο και ασχημα και δυσκολα ειναι αυτα που εχουμε στο μυαλο μας καλο θα ειναι να τα παραμερισουμε..Τπτ δεν αξιζει περισσοτερο απο την ψυχικη μας ηρεμια..
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

Αννουλα

Δραστήριο Μέλος

H Αννουλα αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Είναι 30 ετών και μας γράφει απο Αθήνα (Αττική). Έχει γράψει 198 μηνύματα.

H Αννουλα έγραψε: στις 15:24, 02-05-08:

#17
Ευτυχως δε, μετα απο καποιο καιρο επανηλθε το μαλλι μου στην φυσικη του κατασταση...και απο τοτε ειπα πως δεν αξιζει να αγχωνομαι με τπτ...Οπως ερθει οτι ερθει..
Ενα γυμναστηριο κανει πολυ καλο στο αγχος το διαβασμα και γενικα να βγαινεις εξω..να ξεσκας να ξεχνιεσαι και να περπατας.
Να κανεις γενικα πραγματα που σε ευχαριστουν!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

ninaki (nina21)

Δραστήριο Μέλος

H nina21 αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Λογιστής/ρια . Έχει γράψει 337 μηνύματα.

H ninaki Μπέμπη μου!!! Σε περιμένω... έγραψε: στις 15:26, 02-05-08:

#18
Πρίν 2 χρόνια υπέφερα από δυνατούς πονοκεφάλους...πήγα στους γιατρούς, έκανα του κόσμου τις εξετάσεις και τελικά με παράπεμψαν σε νευρολόγο...έκανα μαγνητική τομογραφία και με τα πολλά μου έκαναν διάγνωση ότι ο πονοκέφαλος που με βασάνιζε ήταν λόγο άγχους ...
Τι να σας πω??? Μου έδωσαν αγχολιτικά χάπια και κάτι άλλα για να ηρεμίσω και να το ξεπεράσω...
Τελικά είχε αποτέλεσμα όλα αυτό, αφού δεν με ξαναενωχλεί το κεφάλι μου, αλλά αν μου συμβεί που και που ... ηρεμώ πέρνω ένα Bespar και κοιμάμαι...
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

deadhead_pirate

Επιφανές Μέλος

Ο deadhead_pirate αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Έχει γράψει 4,685 μηνύματα.

O deadhead_pirate έγραψε: στις 20:29, 02-05-08:

#19
Αγχος;
Μισό λεπτό να κάνω μια αναζήτηση στο google γιατί δεν έχω και λεξικό πρόχειρο....
2
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση

cap (Σωτήρης!)

Εκκολαπτόμενο Μέλος

Ο Σωτήρης! αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος Είναι 44 ετών και επαγγέλεται Μηχανικός λογισμικού . Έχει γράψει 69 μηνύματα.

O cap έγραψε: στις 22:16, 02-05-08:

#20
Μην βασίζεστε στα προσωπικά μου λεγόμενα, αλλά έχω την εντύπωση οτι, όταν οι κρίσεις αυτές συμβαίνουν σε καταστάσεις που (φαινομενικά) δεν υπάρχει καμία πίεση ή / και άγχος, τότε μιλάμε για κάτι σοβαρότερο από μια απλή κρίση πανικού: Μιλάμε για αγχώδη διαταραχή ή διαταραχή πανικού.

Ο καλύτερος που μπορεί να το διαγνωσει αυτό είναι ένας ψυχολόγος. Ακόμα και σε αυτές τις διαταραχές υπάρχουν διαβαθμίσεις.

Αυτό που γνωρίζω είναι οτι αν δεν αντιμετωπιστούν μπορούν να οδηγήσουν σε κάτι ή σε όλα από τα εξής:

1. Αγοραφοβία (φοβάσαι να είσαι με κόσμο μπας και σου συμβεί κάτι, προτιμάς την ασφάλεια του σπιτιού σου).
2. Κατάθλιψη. Ο συνεχής φόβος, θανάτου ή γενικά για την υγεία μας, μας οδηγεί σε εσωστρέφεια η οποία εξελίσσεται σε κατάθλιψη. Παρατάμε τις δραστηριότητές μας, απομονωνόμαστε, αποξενωνόμαστε από φίλους και γνωστούς και κλαίμε μόνοι μας σαν emo στη γωνία.
3. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ παθολογικά ευρήματα. Οταν μας συμβαίνουν πράγματα για πολυ καιρό τα οποία μπορεί να προέρχονται από ψυχολογικά αίτια αλλά ταυτόχρονα επηρεάζουν την ψυχολογία μας, είναι (οχι πολύ πιθανό, αλλά πιθανό) να αναπτύξουμε τελικά πραγματικά παθολογικά ευρήματα ως αντίδραση του ίδιου μας του οργανισμού. Αν νομίζω οτι έχω πρόβλημα στην καρδιά (ενώ δεν έχω), στο τέλος θα αποκτήσω κάποιο, ίσως πιό γρήγορα από ο,τι αν διατηρούσα μια αισιόδοξη άποψη. Βεβαια, αυτό απαιτεί χρόνια και βαριάς μορφής διαταραχή συνοδευόμενη από κατάθλιψη κλπ.

Ολα αυτα είναι προσωπικές μου γνώσεις όπως τις έχω αποκομίσει διαβάζοντας / ρωτώντας και ενδέχεται να είναι λανθασμένες! Δεν αποσκοπώ στο να υποκαταστήσω τον ειδικό (ψυχολόγο), απλά να δώσω μια άλλη διάσταση! Συμβουλευτείτε έναν ειδικό, οχι εμένα!
Πρέπει να συνδεθείτε για να αντιδράσετε σε μηνύματα
Παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Χρήστες

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα.
     
  • (View-All Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 30 μέρες:
    Μέχρι και αυτή την στιγμή δεν έχει δει το θέμα κάποιο ορατό μέλος

Βρείτε παρόμοια

  • Παρόμοια Θέματα
    • Θέματα άγχους - Από GFireP
      Το θέμα έχει λάβει 7 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Συζήτηση ...επι προσωπικού.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 03-11-16 στις 01:32.
    • Κουταμάρες εν ώρα άγχους - Από Σπυρακος (^^)
      Το θέμα έχει λάβει 14 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Νεανικά θέματα.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 09-03-15 στις 09:49.
    • Πρόβλημα άγχους όταν βγαίνω - Από raopi
      Το θέμα έχει λάβει 15 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Συζήτηση ...επι προσωπικού.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 22-08-13 στις 15:34.
    • Σενάρια άγχους - Από MonaXoS
      Το θέμα έχει λάβει 16 απαντήσεις και βρίσκεται στην κατηγορία Ψυχολογία-Ψυχιατρική.
      Το τελευταίο του μήνυμα δημοσιεύτηκε 08-06-06 στις 00:08.
  • Προηγούμενο Θέμα Επόμενο Θέμα